cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Riječka krpica
mini|Fotografija Riječke krpice snimljena na ploči u Hrvatskom državnom arhivu u Zagrebu thumb|Kraljevina Hrvatska i Slavonija i grad Rijeka pred Prvi svetski rat "Riječka krpica", u historiografiji i pravu, naziv je za umetak kojim je na bečkom dvoru promijenjen izvorni članak 66 Hrvatsko-ugarske nagodbe iz 1868. godine. Time je Rijeka prepuštena Ugarskoj.
Hrvatsko-ugarskom nagodbom, grad Rijeka je 1868. pripao ugarskom dijelu Austro-Ugarske Monarhije i započela je jaka mađarizacija grada i građanstva iako pitanje o vladnju gradom u Hrvatskom saboru nije bilo u potpunosti rješeno.
Riječka krpica redstavlja završetak višegodišnjih prijepora u pregovorima između Hrvatske i Ugarske, kojoj je Rijeka trebala poslužiti kao izlaz na more i važna trgovinsko-prometna luka. Kako pregovori nisu uspjeli, dogovoreno je da Rijeka ostane corpus separatum, ali je, prema kojemu je proglašeno da grad, luka i kotar riječki čine.
U postupku sankcioniranja Nagodbe, bečki je dvor promijenio hrvatski izvornik i na nj prilijepio novi članak 66, poznat kao Riječka krpica. Tim su činom grad, njegova luka i cjelokupni riječki kotar, pripali Ugarskoj uz dopuštenje da o riječkoj autonomiji odluku donesu zastupnici grada, ugarskog i hrvatskog sabora (“posebno s ugarskom krunom pridruženo tijelo”). Zastupnici Ugarske i Rijeke su primorali Hrvatski sabor da prihvati upravu središnje ugarske vlade nad Rijekom, ali da takvo stanje bude privremeno. Ovu odluku je u srpnju 1870. potvrdio i car Franjo Josip.
Arhijerejsko namjesništvo baranjsko
Arhijerejsko nam(j)esništvo baranjsko (ćir. Архијерејско нам(j)есништво барањско) dio je Osječkopoljske i baranjske eparhije, odnosno Srpske pravoslavne crkve. Obuhvaća područje Baranje u Hrvatskoj, sa sjedištem u Dardi (Ulica 135. baranjske brigade 20), a arhijerejski namjesnik je protojerej Đorđe Kovačević. Crkvene opštine, odnosno parohije su (2022. godine):
Beli Manastir
31330 Beli Manastir, Vladana Desnice 74
right|thumb|200px|Crkva svetih apostola Petra i Pavla u Bolmanu (foto: 3. V. 2009)
Bolman
31323 Bolman, Miladina Popovića 2
Darda
31326 Darda, Ulica 135. Baranjske brigade 20
right|thumb|200px|Crkva svetog Nikole u Jagodnjaku (foto: 7. I. 2018)
Jagodnjak
31324 Jagodnjak, Jovana Jovanovića Zmaja 27
right|thumb|200px|Crkva svetog Stefana Štiljanovića u Karancu (foto: 23. VI. 2011)
Karanac
31315 Karanac, Nikole Tesle 2
Kneževi Vinogradi
31309 Kneževi Vinogradi, Glavna 112
Popovac
31303 Popovac, Vladimira Nazora 49
Branjina
right|thumb|200px|Crkva svetog velikomučenika Georgija u Kneževu (foto: 16. III. 2007)
Uglješ
31326 Uglješ, Baranjska 15
Stanje 2008. godine
Godine 2008. u baranjskim srpskim pravoslavnim parohijama služili su ovi sveštenici:
Piorija
Piorija se može odnositi na
Kendal
Kendal zvan i Kirkby in Kendal, ili samo Kirkby Kendal je grad na sjeverozapadu Engleske od 28,958 stanovnika.
On je i administrativni centar distrikta South Lakeland.
Historija
Rimljani su u 1. vijeku podigli fortifikaciju na rijeci uz koju je kasnije niklo saksonsko naselje, koje je prvi put dokumentirano u Domesday Booku 1086. pod imenom Cherchebi.
Negdje nakon 1183. podignut je normanski zamak, a povelju kojom je postao trgovište, dobio je 1189.
Najstariji dijelovi današnje parohijska crkve, podignuti su oko 1201. Najgori događaj u njegovoj historiji dogodio se - 1210. kad su napali i orobili Škoti.
Od 14. vijeka procvjetao je posao sa preradom i prodajom vune.
Tokom 19. vijeka Kendal je bio poznat po proizvodnji burmutica i cipela, ali je taj posao bankrotirao.
Privreda
U današnjem Kendalu su najveće kompanije; Gilbert Gilkes and Gordon (industrijske pumpe), Goodacres (tepisi), Farleys (prehrana) i Kendal Mint Cake (slastice).
Latrofilinski receptor
Latrofilinski receptori su grupa blisko srodnih G protein spregnutih receptora iz klase B, sekretinske familije. Ti receptori su originalno bili identifikovani na osnovu njihove sposobnosti da vežu alfa-latrotoksin.
Corme-Royal
Korm Roajal je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1344 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 54 metara (maksimalnoj 44 m, a minimalnoj 15 m).
Stark
Stark se može odnositi na
Kalcijum-detektujući receptor
PKalcijum-detektujući receptor (CaSR) je G protein spregnuti receptor klase C koji reaguje na promene ekstracelularnih nivoa jona kalcijuma. U paraštitnoj žlezdi, kalcijum-detektujući receptor kontroliše homeostazu kalcijuma putem regulacije otpuštanja paratiroidnog hormona (PTH).
Stavropigija
Stavropigija (grč. staurós: krst), polaganje krsta u temelju novog manastira ili crkve. Pravo episkopa.
Kalcijum-detektujući receptor
Prenos signala
Otpuštanje PTH je inhibirano u responsu na povišenje koncentracije kalcijuma u plazmi i time uzrokovanu aktivaciju kalciumskog receptora. Povećano vezivanje kalcijuma na ekstracelularnoj strani proizvodi konformacione promene receptora, te na intracelularnoj strani dolazi do inicijacije puta fosfolipaze C, putem Gqα tipa G proteina, što ultimatno povišava intracelularnu koncentraciju kalcijuma. Time se inhibira fuzija vezikula i eksocitoza paratiroidnog hormona. On takođe inhibira cAMP zavisni put, mada neki izvori navode suprotno dejstvo. )
Interakcije
Kalcijum-detektujući receptor formira interakcije sa filaminom.
Stavropigija
Izvor:
Stauroteka
Stauroteka (grč. staurós: križ), relikvijarij, obično u obliku raspela, za čuvanje čestica križa na kome je raspet Isus Krist.
Izvor:
Lazy Acres, Colorado
Lejzi Ejkers je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 920.
Stavrofilaks
Stavrofilaks (grč. staurós: krst, phýlax: čuvar), čuvar krsta, ranija titula jerusalimskog patrijarha kao čuvara ostataka krsta na kom je Isus Hristos bio razapet.
Izvor:
Croveo, Verbano-Cusio-Ossola
Croveo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 802 m.
Desloge, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.054, što je 252 (5,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Momčilo Perišić
Momčilo Perišić (Koštunići, 22. maj 1944), general-pukovnik VJ je bivši načelnik Generalštaba Vojske Jugoslavije, koji je koordinirao vođenje rata u Bosni i Hrvatskoj.
Biografija
U Jugoslovensku narodnu armiju je stupio 1966. godine. Završio je Vojnu akademiju Kopnene vojske, Komandno-štabnu akademiju Kopnene vojske, i Komandno-štabnu školu operatike Kopnene vojske.
Godine 1991, kada je izbio rat u Hrvatskoj, Perišić je bio na dužnosti komandanta Artiljerijskog školskog centra u Zadru. Zbog učešća u bombardovanju Zadra ga je hrvatski sud proglasio ratnim zločincem i osudio na maksimalnu kaznu od 20 godina zatvora. Posle sarajevskog primirja i povlačenja snaga JNA iz Hrvatske, Perišić je u januaru 1992. imenovan komandantom 13. Bilećkog korpusa JNA. Na tom je mestu učestvovao u borbama u Hercegovini i dubrovačkom zaleđu.
U junu 1992. je, posle povlačenja snaga JNA u Srbiju i njene transformacije u VJ, imenovan načelnikom štaba i zamenikom komandanta Treće armije u Nišu. Tada je uživao reputaciju jednog od pristaša Slobodana Miloševića među generalima, odnosno jednog od kadrova uvedenih nakon velike čistke preostalih generala JNA početkom 1992. Za načelnika Generalštaba VJ imenovan je 29. avgusta 1993. godine. Na toj dužnosti bio je do 24. novembra 1998. godine. Njegova smena se ponekad tumači neslaganjem sa Miloševićom politikom prema Kosovu, odnosno načinom na koji se vodio kosovski rat.
Ubrzo posle toga, Perišić se priklonio antimiloševićevskoj Demokratskoj opoziciji Srbije i postao jedan od njenih vođa. Posle rušenja Miloševića je u januaru 2001. ušao u novoformiranu srpsku vladu Zorana Đinđića.
Suđenje na Haškom tribunalu
Marta 2005. godine, nakon što je Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) podigao optužnicu protiv njega kojom ga tereti za ratne zločine počinjene u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, Perišić se dobrovoljno predao tom tribunalu. Suđenje je počelo oktobra 2008. godine.
6. septembra 2011. godine, Haški tribunal osudio je Perišića na 27 godina zatvora zbog zločina protiv čovječnosti koji su počinjeni nad Muslimanima u BiH 1993-1995. godine i nad Hrvatima u Hrvatskoj: pomaganje opsade Sarajeve i masakra u Srebrenici (nije imao zapovjednu odgovornost nad Vojskom Republike Srpske) te nekažnjavanja Raketiranja Zagreba 1995. (imao je zapovjednu odgovornost nad vojnicima Vojske Jugoslavije koji su služili u RSK). Takođe je utvrđeno da je koordinirao akcijama ovih paravojski:
Pravomoćnom presudom 2013. MKSJ je Perišića oslobodio svih optužbi za ratne zločine i pustio na slobodu. Žalbeni suci su zaključili kako je on pomagao srpske vojne formacije u sklopu njihovih općih napora, a ne kako bi ih usmjerio na počinjenje pojedinih zločina. Prema nalazima te presude, Perišić je samo kao vojnik izvršavao naređenja donesena u Vrhovnom savjetu obrane (VSO) SR Jugoslavije. Kada je stupio na dužnost načelnika Generalštaba VJ 1993., odluka VSO o pomoći vojskama van Srbije već je donesena, a Perišić ju je samo nalazio provoditi, ne izlazeći iz zadanih okvira, primjetio je sudac Theodor Meron obrazloženje oslobađanja. Ipak, žalbeno vijeće je potvrdilo da je Perišić značajno sudjelovao u operacijama SVK i VRS – slanjem pomoći, kao i da je kroz 30. i 40. kadrovski centar imao nadležnost nad oficirima upućenim u rat van Srbije.
Biskupska palača u Šibeniku
mini|225px|Ulaz Biskupske palače Biskupska palača u Šibeniku je gotičko-renesansna građevina iz druge polovice 15.st., koja se prislanja na južni zid katedrale. Kasnijim građevinskim zahvatima izgubila je izvorni izgled. Njezina nekadašnja ljepota sačuvana je na pročelju gdje se ističe lijepa gotička trifora s grbom biskupa Jurja Šižgorića i gradskog kneza, te portal koji je izradio šibenski majstor Andrija Budčić. Kroz navedeni portal ulazi se u malo dvorište, koje je također sačuvalo dijelove nekadašnjeg gotičko-renesansnog izgleda. U sredini dvorišta, kojim dominiraju arkade s jednostavnim, stiliziranim kapitelima, nalazi se bunar. Na jednom kapitelu isklesan je reljef dvojice bradatih staraca u togama, a iznad arkada nalazi se trifora nad kojom je postavljen veliki kameni kip Sv. Mihovila, zaštitnika Šibenske biskupije. Iz dvorišta se unutarnjim, renesansno stiliziranim, portalom ulazi u palaču.
Stivenson
Stivenson se može odnositi na
Prividna magnituda
Prividna zvezdana veličina, vidljiva veličina ili magnituda (latinski: magnitudo), m) određuje prividnu jačinu sjaja nekog nebeskog tela. Hiparh je, u 2. veku pre nove ere, zvezde vidljive golim okom razvrstao u šest kategorija i time imenovao šest prividnih veličina, a to je uradio tako da su najsjajnije zvezde bile zvezde prve zvezdane veličine, a one najslabijeg sjaja - šeste. Pojavom primene teleskopa i radi uvođenja preciznosti danas zvezdana veličina nekog nebeskog objekta može biti i decimalan broj i negativna. Sjaj zvezde često se izražava u zvezdanim veličinama u obliku 1m,4.
Subjektivni osećaj nadražaja
Prividna zvezdana veličina ne predstavlja objektivnu veličinu sjaja neke zvezde, već jačinu osećaja nadražaja detektora kao što je oko. Veza između subjektivne prividne veličine zvezde i objektivne fizičke veličine - osvetljenosti (E) data je Pogsonovim zakonom.
Veza sa apsolutnom zvezdanom veličinom
gde je r udaljenost tela od Zemlje izražena u parsecima, a log logaritam za osnovu 10. Data formula se može predstaviti i kao:
gde je \pi godišnja paralaksa zvezde izražena u uglovnim sekundama. Pri tome koristimo jednakost:
\pi=1/r
Prividne veličine nekih nebeskih tela
Prividna zvezdana veličina Sunca iznosi -26,m6, punog Meseca -12m,6, a zvezde Sirijus -1m,4.
Veljko Atanacković
Veljko Atanacković (Darda, 29. I. 1920. - Osijek, 1. IV. 2002), pedagog. Završio je jednogodišnji Nastavnički tečaj u Novom Sadu i Filozofski fakultet u Beogradu.
Stručni rad
Svoju pedagošku djelatnost započeo je kao nastavnik u Nižoj gimnaziji u Odžacima, zatim prelazi na Nižu gimnaziju u Beli Manastir. Godine 1952. imenovan je za direktora Sedmogodišnje škole u Dardi. Nakon toga 1960. odlazi na dužnost profesora pedagoške skupine predmeta u Učiteljsku školu u Osijeku. Iz Učiteljske škole odlazi za predavača na Pedagošku akademiju Osijek, a 1966. imenovan je na dužnost prosvjetnog savjetnika u Zavodu za unapređivanje osnovnog obrazovanja u Osijeku.
Radio je u društveno-političkim i kulturno-umjetničkim organizacijama i dobio brojna priznanja. Osnovao je Učeničku zadrugu u Sedmogodišnjoj školi u Dardi čiji su uspjesi i rezultati rada bili poznati u tadašnjoj Hrvatskoj
Objavio je preko 20 stručnih i naučnih (znanstvenih) radova i svojim pedagoškim radom dao značajan doprinos stručnom uzdizanju prosvjetnih radnika.
Rødøy
Rødøy je općina u okrugu Nordland u Norveškoj. Sastoji se od otoka koji se nalazi van drugoj najvećeg ledenjaka u Norveškoj, Svartisena. Otok Rødøy je u obliku lava, što je našlo svoj odraz i na općinski grb.
Šampejn
Šampejn se može odnositi na
Alen (razvrstavanje)
Alen se može odnositi na
Petroglif
thumb|right|300px|Petroglifi na Državnom historijskom spomeniku Newspaper Rock u južnom Utahu, SAD Petroglifi su slike na stijeni, obično napravljene od prahistorijskih, najčešće neolitskih ljudi. Bili su važan oblik simbola prije pronalaska pisma, te služili u svrhu komunikacije od oko 10.000 godina pne. do suvremenog doba, ovisno o kulturi i mjestu. Riječ dolazi od grčkih riječi petros sto znači "kamen" i glyphein što znači "to rezbariti" (prvotno je nastala u francuskom kao pétroglyphe).
Izraz petroglif se ne bi trebao miješati s izrazom piktograf, koji predstavlja uopćenu ilustraciju, odnosno širi oblik pećinske umjetnosti. Petroforme, ili nakupine i oblici velikog kamenja i stijena na zemlji, također predstavljaju drukčiji pojam.
Volta (rijeka)
Volta je jedna od najvećih afričkih rijeka. Uvire u Gvinejski zaljev, a duga je 1600 km.
Ime
Donji tok Volte dobro su još od 15. vijeka poznavali Portugalci koji su joj i dali ime volta (dosl. prevrtljiva), zbog njenog prevrtljivog kovitlajućeg toka.
Hidrografija
thumb|left|200px| [[Porječje rijeke Volte]] Volta se formira spajanjem rijeka Crne i Bijele Volte, koje u Burkini Faso gdje izviru zovu Mouhoun odnosno Nakambe. One se spajaju negdje oko 480 km od mora u sredini Gane. Gotovo četiri petine doline rijeke na jugu Gane pokriva jezero Volta, danas jedno od najvećih na svijetu. Akumulaciono jezero nastalo je gradnjom brane Akosombo, dovršene 1965. u kanjonu gdje je rijeka Volta probila svoje korito kroz masiv Atakora na putu prema moru.
Ispod brane, rijeka naglo skreće prema istoku i teče preko visoravni Accra prije svog uvira u Atlantski ocean kod mjesta Adi. Volta ima porječje veliko 398.000 km² koje se proteže preko Burkine Faso, Malija, Obale Slonovače, Toga i Gane. Najveće pritoke su rijeke Daka, Pru i Oti.
Brieuil-sur-Chizé
Brijel sir Šize je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Univerzitet Sapienza u Rimu
Univerzitet Sapienza u Rimu  poznat i pod kraćim imenom Sapienza ili Univerzitet u Rimu, autonomni je javni univerzitet koji se nalazi u glavnom gradu Italije Rimu. Sapienza je najveći univerzitet u Italiji i u Evropi po broju studenata, i najstariji od četiri javna rimska univerziteta. Riječ sapienzna znači mudrost ili znanje. Prema QS World University Rankings iz 2010. ovaj je univerzitet smješten na 190. mjesto u svijetu. Osnutak institucije seže u daleku 1303. godinu što ju svrstava među starije univerzitete na kontinentu i svijetu. Sapienza je široko priznata kao jedan od najuglednijih univerziteta na evropskom kontinentu.
Historija
Dani blagostanja završili su 1527. godine kada su španjolske i svete rimske snage izvršile Pljačku Rima. Te je godine studij zatvoren, a neki od njegovih profesora i studenata su stradali. Papa Pavao III ponovno je otvorio univerzitet nedugo nakon početka njegova pontifikata 1534. godine.
U 1650-im godinama univerzitet je postao poznat pod nazivom Sapienza (mudrost) te je takav naziv zadržan do danas. 1870. godine, po završetku procesa ujedinjenja Italije, institucija je prestala biti papinski univerzitet i postala je javni unierzitet talijanskog glavnog grada.
Marsiai, Belluno
Marsiai je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Sirius
Sirius (α CMa / α Canis Majoris / Alfa Canis Majoris, lat. Sīrĭus) je najsjajnija zvijezda noćnog neba. Nalazi se u zviježđu Veliki pas (Canis Maior). Prividna magnituda Siriusa je -1,46.
Zastava Kosova
thumb|desno|200px|Zastava Kosova
Dirborn
Dirborn se može odnositi na
Zastava Kosova
Zastava Kosova je usvojena 17. februara 2008. godine od strane kosovskog parlamenta. Šest zvezda na zastavi bi trebalo da simbolično predstavljaju Albance, Srbe, Turke, Gorance, Rome i Bošnjake.
Vega
Vega (α Lyrae) je jedna od najsjajnijih zvijezda na nebu (peta po sjaju, druga na sjevernom djelu neba odmah iza Arcturusa ), prividne veličine +0,03, u zviježđu Lire. Dvojna zvijezda - pronađen je i njen slabi pratioc 10 veličine. Uočljiva ljeti. Udaljena je od nas samo 25,2 svjetlosne godine. Apsolutne veličine +0,58 sjajnija je 52 puta od našeg Sunca.
Tri sjajne zvijezde: Vega, Arcturus i Capella djele sjeverni dio neba na trećine. Sa Altairom i Denebom čini Veliki ljetnji trokut.
Mase je 2,5 puta veće od Sunca, obična bijela stabilna zvijezda spektralnog tipa A0 Vvar površinske temperature 9.500°K. Bijela boja i prividna magnituda učinile su je standardom za usporedbu ostalih zvijezda. Prije 14.000 godina nalazila se na mjestu današnje Sjevernjače, a danas se u njenoj blizini nalazi točka prema kojoj se giba Sunčev sustav brzinom od 20 km/sec. Vega nam se približava brzinom od 15 km/sec.
Dubojs
Dubojs se može odnositi na
Ksenon oksitetrafluorid
Ksenon oksitetrafluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 223,286 Da.
Elkhart
Elkhart se može odnositi na
GPRC6A
G protein spregnuti receptor familija C group 6 član A je protein koji je kod ljudi kodiran GPRC6A genom. Ovaj receptor funkcioniše kao senzor L-aminokiselina, osteokalcina, i steroida.
Klinički značaj
GPRC6A je takođe povezan sa progresijom raka prostate, i pokazano je da posreduje brz, negenomiski respons ćelija kancera prostate na testosteron.
Natoma, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 335, što je 32 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Canopus
Canopus (α Car / α Carinae / Alfa Carinae) je zvijezda iz konstelacije Kobilica, druga najsjajnija zvijezda na nebu.
Gibson
Gibson se može odnositi na
Irena Solska
Irena Solska (pravo ime Karolina Flora Poswick; Varšava, 27. oktobra 1877. – Skolimów-Konstancin, 8. marta 1958.), poljska kazališna glumica. Na pozornici je debitirala 1896. godine u Lodzu. Kasnije se udala za uglednog glumca Ludwika Solskog. Za svoj rad je primila brojne nagrade. Posthumno su joj objavljeni memoari i knjiga pisama.
Godine 1899. je slikar Leon Wyczółkowski napravio njen portret koji je danas izložen u Narodnom muzeju Krakowa.
Golleville
Golvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 168 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara.
Dženings
Dženings se može odnositi na
Amery, Wisconsin
Ameri je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.902, što je 57 (2,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Villa Farina, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Alcalá de Henares
Alcalá de Henares (španjolski: Utvrda na rijeci Henares) je grad koji se nalazi 35 km zapadno od Madrida, na rijeci Henares, i drugi je po veličini grad madridske autonomne zajednice. Grad je poznat i jednostavno kao Alcalá, no dodaje se "de Henares" kako bi ga se razlikovalo od mnogih drugih gradova koji imaju isto ime (naime Alcalá dolazi od arapske riječi "al-qal'a القلعة" što znači utvrda). Grad je i administrativni centar istoimene comarce (općine), a od 1998. godine njegovo povijesno središte sa starim sveučilištem (prvim planiranim sveučilištem na svijetu) je upisano kao UNESCO-va svjetska baština.
Žumberak (općina)
Zanimljivosti!
Alcalá de Henares
Alcalá ima veliku populaciju internacionalnih studenata koji najviše studiraju španjolski jezik. Također je poznata po velikoj i dobro znanstveno istraženoj populaciji bijelih roda.
Žumberak (općina)
U ovom i u okolnim selima snimljena je serija "KUD PUKLO DA PUKLO". Scene ove serije snimljene su u selima:Stojdraga,Novo selo zumberak,Poklek,Kravljak i u još nekim okolnim selima. Žumberak je općina u Hrvatskoj. Žumberak je područje južnog prigorja Žumberačkoga gorja. Žumberak je dobio ime po starome gradu Žumberak koji je izgorio 1793. godine.
Geografske značajke
Žumberačko gorje granično je gorje izmedu Republike Hrvatske i Slovenije. Manji dio toga gorja - Samoborsko gorje često izdvajamo kao samostalno.
Alcalá de Henares
Povijest
Kardinal Cisneros je 1496. godine osnovao sveučilište Universidad Complutense(latinski: Sveučilište Alcalaca) koje je postalo prestižna renesansna znanstvena institucija. Miguel de Cervantes je rođen u Alcali 1547. godine, a njegov datum rođenja, 9. listopada, je postao gradski praznik, Festival Cervantes.
Žumberak (općina)
Geografske značajke
Žumberak se nalazi u centralnom djelu Žumberka. Sa strane nalazi se ostaci staroga grada Žumberak (in dt. Quellen Sichelburgh). 1530. Žumberak naseljavaju Uskoci i u starom gradu osnivaju Uskočku kapetaniju. U godini 1793. stari grad nestaje u plamenu vatre.
Alcalá de Henares
Povijest
Na prijelazu iz 19. u 20. stoljeće gradska populacija je znatno opala, s 60.000 na oko 10.000 stanovnika, što je bila indirektna posljedica preseljenja slavnog Sveučilišta u Alcali u Madrid, gdje je zadržalo svoje ime. Grad je veoma stradao za vrijeme Španjolskog građanskog rata.
Žumberak (općina)
Geografske značajke
Na Žumberačkom gorju ima nekoliko malih, izvornih naselja koje turisti rado obilaze (cijeli Žumberak je etnološko naselje). Naselja Sošice, Petričko selo, Oštrc, Tomaševci, Kostanjevac, Kalje, Stojdraga, Poklek i mnoga druga cestovno su povezana s većim središtima - Samoborom, Breganom, Jastrebarskim, Krašićem, Ozljem, Karlovcem i dr.
Naseljena mjesta
Cernik, Donji Oštrc, Drašći Vrh, Glušinja, Gornji Oštrc, Grgetići, Grič, Hartje, Javor, Jezernice, Jurkovo Selo, Kalje, Kordići Žumberački, Kostanjevac, Kupčina Žumberačka, Markušići, Mrzlo Polje Žumberačko, Petričko Selo, Plavci, Radatovići, Radinovo Brdo, Reštovo Žumberačko, Sopote, Sošice, Stari Grad Žumberački, Stupe, Tomaševci, Tupčina, Veliki Vrh, Visoće, Višći Vrh, Vlašić Brdo, Vukovo Brdo, Žamarija, Željezno Žumberačko i Žumberak
Alcalá de Henares
Povijest
Danas grad obilježava datum Cervantesove smrti, 23. travanj, dodjelom "Cervantesove nagrade", najprestižnije književne nagrade u svim zemljama u kojima se govori španjolski jezik, a uručuje je osobno španjolski kralj.
Žumberak (općina)
Stanovništvo
Zadnjih godina dolazi do oporavka nekad izrazito iseljeničkog kraja, čak se bilježi i doseljavanje novih obitelji željnih mira i prirode. Nacionalni sastav je homogen, Hrvati čine 99% stanovništva.
Alcalá de Henares
Znamenitosti
Središte grada je uglavnom nepromijenjeno od srednjovjekovnih ulica s mnogim povijesnim građevinama. Najslavniji je Cervantesov trg (Plaza de Cervantes) koja je presječena glavnom pješačkom ulicom (Calle Mayor).
Žumberak (općina)
Jazovka
Jazovka je prirodna špilja kod Sošica, u koju su partizani 1943. i 1945. bacali ubijene hrvatske vojnike. Po nastanku Republike Hrvatske 1990. godine dugo skrivana tajna je izašla na vidjelo. Svake godine 15. svibnja održava se Sveta misa za žrtve koje su tu stradale.
Sport
Park prirode Žumberak-Samoborsko gorje sa svojim najvišim vrhom Sveta Gera, 1178 m pruža razne mogućnosti posebno za planinarenje, šetnje, lov i ribolov.
Zanimljivost
left|thumb|200px| Dio granice Jedan od najzamršenijih dijelova granice između Hrvatske i Slovenije nalazi se u Žumberku. Činjenicama usprkos u tom se dijelu granice ne spominju bilo kakvi prijepori, s ijedne strane. Razlog su izraziti dobrosusjedski odnosi stanovništva oko granice, koje je tijekom Drugog svjetskog rata intenzivno surađivalo u Narodno-oslobodilačkoj borbi. Česte su bile mješovite brigade i partizanski odredi. Poginulim borcima, Slovencima i Hrvatima, sagrađeno je spomen područje i zadnje počivalište u hrvatskome dijelu Žumberka, mjestu Sošice.
Vanjske veze
izmisljotina!
Kosijasko
Kosijasko se može odnositi na
Ludwik Solski
Ludwik Solski (pravo ime Ludwik Napoleon Sosnowski; 20. januar 1855 - 19. decembar 1954) bio je poljski kazališni i filmski glumac, odnosno režiser, poznat po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri tokom koje je nastupio u preko 1000 različitih uloga, kao i izjavi da bi "najviše volio umrijeti pred svojom publikom". Solski je svoj glumački debi imao 1875. godine, a već sljedeće godine je dobio svoju prvu glavnu ulogu. Od 1915. do 1913. je bio generalni direktor Teatra Juliusz Slowacki u Krakowu, a poslije toga je nastupao i vodio kazališta širom Poljske. Godine 1938. mu je režiser Romuald Gantkowski posvetio igrano-dokumentarni film Geniusz sceny koji je nagrađen na venecijanskoj Mostri. Karijeru mu je nakratko prekinuo tek drugi svjetski rat, da bi je nastavio 1944. nakon oslobođenja Krakowa. Posljednju ulogu je odigrao nekoliko mjeseci pred smrt, odnosno prije svog 100. rođendana.
Bio je u braku s Irenom Solskom, koja je također poznata kao ugledna glumica.
Po njemu ime nosi Viša nacionalna škola dramskih umjetnosti Ludwik Solski (PWST) u Krakowu.
Cursolo, Verbano-Cusio-Ossola
Cursolo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
Bajrakli džamija u Beogradu
thumb|Beogradska Bajrakli džamija Bajrakli džamija je sagrađena oko 1575. godine, kao jedna od 273 džamije i mesdžida (posebne islamske bogomolje), koliko ih je u tursko doba bilo u Beogradu (Putopisi Evlije Čelebije). Prvobitno se zvala Čohadži-džamija, po zadužbinaru, trgovcu čohom, Hadži-Aliji. Bajrakli džamija je jednoprostorna građevina sa kupolom i minaretom. U vreme austrijske vladavine (1717—1739) pretvorena je u katoličku crkvu (kada je i srušen najveći broj beogradskih džamija).
Lagrejndž
Lagrejndž se može odnositi na
Bajrakli džamija u Beogradu
Po povratku Turaka, ponovo je džamija. Husein-beg, ćehaja (pomoćnik) glavnog turskog zapovednika Ali-paše, obnovio je bogomolju 1741. godine, pa se neko vreme zvala Husein-begova ili Husein-ćehajina džamija. Krajem 18. veka nazvana je Bajrakli-džamija, po barjaku koji se na njoj isticao kao znak za jednovremeni početak molitve u svim džamijama. Posle obnove u 19. veku, koju su preduzeli srpski knezovi, postaje glavna gradska džamija.
Nalazi se u ulici Gospodar Jevremovoj 11, a uz džamiju se nalazi i medresa, verska srednja škola. Bajrakli džamija je zapaljena 18. marta 2004, nakon martovskih nemira na Kosovu i Metohiji, kao „odgovor“ na paljenje srpskih crkava na Kosovu.
Džamija je kasnije delimično obnovljena, i trenutno je jedina aktivna džamija u gradu Beogradu.
Laport
Laport se može odnositi na
Saddle Rock, New York
Sadl Rok je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 830, što je 39 (4,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1490
Godina 1490 (MCDXC) bila je redovna godina koja počinje u subotu (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|Ratovi u Ugarskoj nakon Matijine smrti
Rođenja
thumb|100px|[[Vittoria Colonna]]
Smrti
thumb|100px|[[Matija Korvin]]
Vojnik (općina)
Općina Vojnik (slovenski: Občina Vojnik) je jedna od 212 slovenskih općina od 8.510 stanovnika. , administrativni centar općine je grad Vojnik.
Geografske karakteristike
Općina Vojnik prostire se sjeverno od Celja po dolini rijeke Hudinje, na površini od 75.3 km², na kojoj leži 67 naselja.
Naselja Općine Vojnik
Arclin, Beli Potok pri Frankolovem, Bezenškovo Bukovje, Bezovica, Bovše, Brdce, Dol pod Gojko, Čreškova, Črešnjevec, Črešnjice, Frankolovo, Gabrovec pri Dramljah, Globoče, Gradišče pri Vojniku, Homec, Hrastnik, Hrenova, Ilovca, Ivenca, Jankova, Kladnart, Koblek, Konjsko, Landek, Lemberg pri Novi Cerkvi, Lešje, Lindek, Lipa pri Frankolovem, Male Dole, Nova Cerkev, Novake, Podgorje pod Čerinom, Polže, Pristava, Rakova Steza, Razdelj, Razgor, Razgorce, Rove, Selce, Socka, Straža pri Dolu, Straža pri Novi Cerkvi, Stražica, Tomaž nad Vojnikom, Trnovlje pri Socki, Velika Raven, Verpete, Vine, Vizore, Višnja vas, Vojnik, Zabukovje, Zlateče, Želče
Vels (razvrstavanje)
Vels se može odnositi na
RNK Split - ligaški pregled
Ovdje je dan povijesni pregled RNK Splita po sezonama te ostale zanimljivosti i statistike.
RNK Split između svjetskih ratova
Ovdje su date sezone i pozicije u natjecanjima u kojima se natjacao Split kao i u vrijeme kad je imao druge nazive i klubovi s kojima se spajao (Anarh, Jug, Slavija, Split (studentski klub), Borac, HAŠK).
Mustafa Cerić
Mustafa ef. Cerić (Visoko, 5. februara 1952.), bošnjački je teolog, 12. po redu reis-ul-ulema u Bosni i Hercegovini, trenutačni predsjednik Svjetskog bošnjačkog kongresa (SBK), te jedan je od osnivača Bošnjačke akademije znanosti i umjetnosti (BANU).
Biografija
Mustafa ef. Cerić je rođen 5. februara 1952. godine u Velikom Čajnom kod Visokog. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu, a Gazi Husrev-begovu medresu u Sarajevu 1972. godine. Diplomirao je na Univerzitetu Al-Azhar u Kairu 1978. godine. Nakon toga radi kao imam u Bijeloj džamiji u Gračanici do 1981. godine. Odlukom Starješinstva biva imenovan za imama u Islamskom kulturnom centru u Chicagu. U Chicagu završava poslijediplomske studije u polju islamske teologije na Odsjeku za bliskoistočne jezike i civilizacije gdje je i doktorirao pred poznatim muslimanskim učenjakom Fazlur Rahmanom s tezom: A study of the Theology of Abu Mansur al-Maturidi (Studija o teološkom učenju Ebu Mensura el-Maturidije) 24. septembra 1986. godine. Usporedno s imamskim poslom predavao je na Američkom koledžu u Chicagu.
Nakon petogodišnjeg imamskog rada i studiranja u Chicagu odlazi u Hrvatsku na mjesto glavnog imama u Zagrebačkoj džamiji. Njegovim dolaskom Islamska zajednica u Zagrebu poprima savremene oblike rada koji su dotada bili nepoznanica za Islamsku zajednicu. Pod njegovim je vodstvom Islamska zajednica u Zagrebu organizirala tri naučna simpozija: Mistika u Islamu - tesavuf, Problemi savremenog pristupa islamu i Etika u islamu. Ovaj treći naučni skup imao je internacionalnu dimenziju jer su na njemu uzeli aktivno sudjelovanje najautoritativniji naučnici iz islamskog svijeta, a jugoslavenskoj javnosti su se po prvi put predstavili fizičar i nobelovac Abdusselam i malezijski filozof Nedžib Attas. Ovakav vid aktivnosti u kreaciji Mustafe ef. Cerića Zagrebačku džamiju svrstava u sam vrh naučno-kulturnog života Islamske zajednice u SFR Jugoslaviji, a čini je sve prisutnijom i u tokovima razvoja islamske misli u svijetu.
Od 1993. godine do 1998. godine bio je na dužnosti naibu-reisa, a od 1998. do rujna 2012. bio je reis-ul-ulema Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini. Na čelu Islamske zajednice se nalazio najduže u historiji institucije reis-ul-uleme, 19 godina. Poznat je po svojim izjavama kojima simpatizira osmansku vlast u Bosni i Hercegovini.
Govori arapski i engleski. Oženjen je. Ima dvije kćeri i sina.
Nordland
Nordland je okrug u Norveškoj, koji graniči s Tromsom na jugu, Nord-Trøndelagom na jugu, Norrbottens länom u Švedskoj na istoku, Västerbottens länom na jugoistoku i Atlantskim oceanom (Norveškim morem) na zapadu. Uprava okruga je u Bodøu. Udaljenim arktičkim otokom Jan Mayen se upravljalo iz Nordlanda od 1995. Nordland je najjužniji okrug Sjeverne Norveške.
Okrug je nekad bio poznat pod nazivom Nordlandene amt.
Općine
right|550px|Položaj općina u Nordlandu. Okrug Nordland ima ukupno 44 općine (ne računajući nenastanjeni Jan Mayen):
Château-d'Oléron
Šato d'Oleron je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
GTG
Termin GTG ima više značenja.
Vitli
Vitli se može odnositi na
Kosilica bleni
mini|Salarias fasciatus Salarias fasciatus (kosilica bleni), vrsta morske ribe porodice Blenniidae, red Perciformes. Živi u Indopacifiku Crveno more i istočna Afrika do Samoe, sjeverno do otočja Ryukyu, južno do elikog koraljnog grebena i Nove Kaledonije. Kod nas je poznat kao kosilica bleni, zato što se ova riba - vegetarijanac hrani algama koje struže sa stakla i kamenja. Vlasnici akvarija mogu ga naučiti da im jede iz ruku.
Naraste do 14 cm. Klasificirao ju je Bloch, (1786).
Srpska pravoslavna crkva
Srpska pravoslavna crkva je jedna od upravno samostalnih (autokefalnih) pravoslavnih crkava koja zajedno s ostalim pravoslavnim crkvama čini jedinstvenu Istočnu kršćansku crkvu.
Preteča Srpske pravoslavne crkve je Žičko-pećka arhiepiskopija, koja je zalaganjem Svetog Save stekla upravnu samostalnost 1219. godine. Srpska pravoslavna crkva kao svoju preteču navodi i Pećku patrijaršija, autokefalnu pravoslavnu crkvu sa sedištem u Peći, koja je postojala u periodu između 1346-1463 i 1557-1766 godine.
Savremena Srpska pravoslavna crkva je uspostavljena 1920. godine ujedinjenjem mesnih pravoslavnih crkava na teritoriji novoosnovane Kraljevine SHS. Pre toga su postajale samostalne (autokefalne) crkve: Beogradska mitropolija, Karlovačka patrijaršija i Cetinjska mitropolija, te polusamostalne: dalmatinska i bosansko-hercegovačka (pod jurisdikcijom Carigrada). Nadležnost nad pravoslavnim vernicima Makedonije je stečena isplatom Carigradskoj patrijaršiji, te zabranom Bugarske crkve.
Gavotti, Latina
Gavotti je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Srpska pravoslavna crkva
Danas, Srpska pravoslavna crkva je u rangu patrijaršije i ima eparhije i parohije u svim republikama bivše Jugoslavije kao i u drugim zemljama u Evropi, Sjevernoj Americi, Australiji i svugdje po svijetu gdje žive njeni vjernici. U novije vrijeme, došlo je do pokušaja osamostaljenja Makedonske i Crnogorske crkve, sa kojima SPC trenutno ima problem.
Gavotti, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Srpska pravoslavna crkva
Srpska crkva je u istoriji imala i jednu posebnu funkciju, kakvu crkve na drugim stranama uglavnom nisu imale. Ona je, u situaciji nepostojanja srpske države, preuzela ne samo versko nego i političko vodstvo. U Otomansko periodu, klir je često preuzimao na sebe i ulogu političara, vojskovođa i vojnika.
Pokrštavanje Srba
170px|mini|desno|[[Srbi|Srpski pravoslavni krst]] Srbi su izvorno, kao i svi Slaveni, bili sledbenici stare slovenske vere. Dolaskom na Balkansko poluostrvo u 5. vijeku, Srbi su, kao i ostali Južni Sloveni, zatekli razvijene crkvene organizacije. U početku je prihvatanje hrišćanstva teklo spontano, i Sloveni prvo prihvataju hrišćanstvo na mestima starih crkvenih zajednica u Makedoniji, Dalmaciji i Bosni. Prvo masovno krštavanje Srba zbilo se u 7. veku, u vreme cara Heraklija (610-641).
Rim je redovno slao misionare na prostore Balkana, te su mnogi Srbi prihvatili latinsko hrišćanstvo u 8. veku. Srpska crkva je bila pod nadležnošću Splitske nadbiskupije, a kasnije Barske nadbiskupije, sve do prelaska pod kontrolu grčke crkve.
thumb|right|Izaslanstvo Srba i Hrvata caru [[Vasilije I Makedonac|Vasiliju I]] Sredinom 9. veka je usledio period snažne misionarske delatnosti Carigrada. Oko 840. knez Vlastimir je u oblastima oko Tare, Lima i Drine, u vreme kada je još uvek bila živa stara slovenska vera, digao ustanak i proterao Vizantijce i propovednike hrišćanstva iz tih oblasti. No, već za njegovog naslednika, kneza Mutimira (851-891), u Srbiji niču prve eparhije. U to vreme deluju i vizantijski misionari Ćirilo i Metodije, koji prevode Sveto pismo na slovenski jezik. Krajem 9. veka, vizantijski car Vasilije je osvojio Neretvljansku kneževinu Paganiju, koja se poslednja opirala pokrštavanju, i uništio staroslovenska svetilišta. Srbi i Hrvati, videći šta se zbiva u Dalmaciji, šalju izaslanstvo Vasiliju I i podrvrgavaju se romejskoj vlasti.
Alamida
Alamida se može odnositi na
Srpska pravoslavna crkva
Žičko-pećka arhiepiskopija (1219-1337)
thumb|[[Manastir Žiča, sedište arhiepiskopije.]] U Savino vreme, raška crkva je bila podređena ohridskoj arhiepiskopiji, i imala je samo tri eparhije (Ras, Lipljan i Prizren) u kojima su vladike bili Grci. Nakon što mu je brat Stefan Nemanjić 1217. od pape dobio kraljevsku krunu, Sava Nemanjić odlazi u maloazijski grad Nikeju, gde se nalazila prestonica vizantijskog cara i carigradskoga patrijarha u egzilu (od kako su Latini osvojili Carigrad), te od njih isposlova da raška crkva postane arhiepiskopija 1219. godine. Sedište nove arhiepiskopija je smešteno u novoizgrađeni Manastir Žiča.
Po povrtaku u Rašku, Sava 1221. saziva državno-crkveni sabor u Žiči na kom kruniše svog brata za kralja, i organizuje nove verske progona. Tom prilikom, Sabor proklinje ne samo bogumile, već i poglavare bosanske crkve, koja je pružala utočište prognanih hrišćanima. Nakon sabora one koji nisu pristali da se odreknu svoje vere i pređu na pravoslavlje, "s velikim beščašćem iz cele svoje zemlje izgonjahu."
Crkva je naročito ojačala i obogatila za kralja Milutina, koji je mnogo izdvajao za podizanje novih crkvi i manastira, zbog čega je, uprkos nemoralnom životu, proglašen za sveca.
Pećka patrijaršija u Nemanjićkoj državi (1346-1463)
thumb|[[Manastir Pećka patrijaršija.]] Nakon što je kralj Dušan iskoristio nemire u Vizantiji, osvojio neke teritorije i proglasio se za cara Srba i Grka u Skoplju 1346. godine, arhiepiskopija je proglašena patrijaršijom. Dušanovim ukazom njegov logotet Joanikije postaje prvi pećki patrijarh. U sastav nove patrijaršije su ušle i mitropolije u osvojenim grčkim oblastima, kao i Sveta gora, do tada pod nadležnošću vaseljenske patrijaršije. Tada vaseljenski patrijarh Kalist baca anatemu na Dušana, Joanikija i srpsko sveštenstvo.
Odnosi crkve i države u srednjevekovnoj Srbiji su sledili vizantijski model podređenosti crkve državi, koji se u crkvenim krugovima naziva simfonija, a u nauci cezaropapizam. Nakon turskog osvajanja Smedereva i Srpske despotovine (1459), pećka patrijaršija prestaje da postoji, odnosno biva pripojena Ohridskoj arhiepiskopiji (1463), čiji deo ostaje narednih sto godina.
Pećka patrijaršija u Otomanskom carstvu (1557-1766)
thumb|Područje nadležnosti obnovljene [[Pećka patrijaršija|Pećke patrijaršije u 16-17 veku.]] 1577. godine Mehmed-paša Sokolović, veliki vezir (premijer) Osmanlijskog carstva poreklom iz pravoslavne hercegovačke porodice, je ponovo ustanovio Pećku patrijaršiju na znatno proširenom području nadležnosti koje je obuhvatalo oblasti današnjeg Kosova, Crne Gore, Bosne i Hercegovine, Bugarske, Srbije, Hrvatske, Rumunije i Mađarske. Na patrijaršijski presto je postavio svoga brata Makarija Sokolovićа. Posle obnovljenja Pećke Patrijaršije zaživeli su mnogi stari zapusteli manastiri. Turci, koji su hteli da održe mir, dozvoljavali su pećkim patrijarsima da lično sakupljaju materijalna sredstva za izmirenje obaveza prema turskoj blagajni. Zahvaljujući ovim velikim povlasticama, patrijarh Makarije je smatran "etnarhom srpskog naroda", a savremenici su ga nazivali "patrijarhom cele srpske zemlje i pomorskih i severnih krajeva i ostalih".
1592. na patrijaršijski presto je došao Jovan Kantul koji napušta makarijevsku politiku i postaje učesnik u akciji zapadnih država za oslobođenje balkanskih naroda od Turaka. Po izbijanju austro-turskog rata (1593-1606) vršački episkop Teodor Nestorović predvodi Banatski ustanak protiv Turaka (1594). Srpski ustanici su noslili zastave sa likom svetog Save. Posle prvih uspeha, turska vojska je savladala otpor Srba. Zbog ovog ustanka, Turci oštro kažnjavaju Pećku patrijaršiju. Još iste 1594. godine episkop Teodor je ubijen, a mošti svetog Save su prenete iz Mileševa u Beograd i demonstrativno spaljene na Vračaru. Pećki patrijarh Jovan je 14. oktobra 1613. godine obešen u Carigradu i sahranjen kod Jeni-kapije.
Posle Jovana Kantula na čelo patrijaršije je došao Pajsije Janjevac od 1614. do 1647. godine. Za razliku od svog prethodnika, on se odrekao akcija protiv Turaka i vratio makarijevskom duhu. Tokom njegove dugogodišnje uprave učinjeno je mnogo na jačanju Crkve, obnavljanju onoga što je zanemareno i upropašćeno tokom patrijarha Jovana i na poboljšanju poremećenih odnosa sa Turskom. Njegova uprava pećkom patrijaršijom bila je doba sređenih crkvenih prilika, usklađenih odnosa sa turskom vlašću, dok je pozna srpska umetnost u srednjevekovnim tradicijama doživela tada svoj drugi i poslednji procvat.
Pećki patrijarh Arsenije III Čarnojević (stolovao od 1674-1690) je bio izuzetno angažovan u austro-turskom ratu na strani Austrije. Nije bio sklon makarijevskoj politici i saradnji sa Carigradom, čak je pretio izopštenjem iz Crkve svima koji su u vezi sa Turcima. Nakon poraza Austrije, plašeći se osvete Turaka, Crnojević predvodi kosovske Srbe u Veliku seobu ka Ugarskoj. Posle velike seobe Srba, 1690. godine, kosovsko-metohijsko stanovništvo je vrlo razređeno.
Par decenija kasnije, njegov naslednik Arsenije IV Jovanović (patrijarh od 1725-1737) se povodi za istom politikom pomaganja Austriji u borbi protiv Otomanske države. Godine 1737. izbija novi austrijsko-turski rat (1737-1739), tokom kojeg se kosovski Srbi na poziv pećkog patrijarha ponovo dižu na ustanak, u želji da se priključe austrijskoj pokrajini Srbiji. Ali, kao i u slučaju njegovog prethodnika, Austrija ubrzo doživljava poraz te Arsenije IV predvodi drugu veliku seobu Srba na sever, u Ugarsku. Usled ovih migracija, srpsko stanovništvo na Kosovu krajem 18. veka postaje manjinsko.
Političko angažovanje pećke patrijaršije u Austro-Turskim ratovima je ubrzalo odluku Porte da ukine ovu crkveno-političku instituciju. Patrijaršija je ukinuta 1766, a sledeće godine je isto učinjeno sa ohridskom arhiepiskopijom 1767. Eparhije i celokupnu imovinu ovih crkava preuzela je carigradska patrijaršija. Crkvu su od tada vodili episkopi Grci (fanarioti).
Karlovačka mitropolija (1690-1848) te patrijaršija (1848-1920)
Karlovačka mitropolija je bila pravoslavna crkvena organizacija Srba u Habsburškoj monarhiji. Zahvaljujući carskim privilegijama sve do 19. veka, karlovački mitropoliti bili su najznačajniji predstavnici srpskog naroda u Habzburškoj monarhiji. Srpske crkve građene su u stilu tadašnjeg baroka.
1848. godine na Majskoj skupštini u Sremskim Karlovcima, Srbi na prostoru Habzburške monarhije su proglasili stvaranje autonomne Srpske Vojvodine, mitropolit karlovački, Josif Rajačić, proglašen je za patrijarha, a Karlovačka mitropolija je uzdignuta na rang patrijaršije. U sastavu Karlovačke patrijaršije je bilo sedam eparhija. Na prostoru Ugarske postojala je Vršačka, Temišvarska, Budimska i Bačka eparhija, a na prostoru Srema, Slavonije i Hrvatske bile su Karlovačka, Pakračka i Plašćanska ili Gornjokarlovačka.
Sjedište Karlovačke patrijaršije je bilo u Sremskim Karlovcima. Karlovačka patrijaršija je postojala sve do 1920. godine kada se ujedinila s Beogradskom mitropolijom u jedinstvenu Srpsku pravoslavnu crkvu.
Beogradska mitropolija (1831-1920)
Beogradska mitropolija je bila pomjesna autonomna (od 1831.) te autokefalna crkva (od 1879. do 1920. godine). Prije toga je bila eparhija Vaseljenske patrijaršije u Otomanskom carstvu pod nadležnošću grčkih fanariota.
Nakon što je 1830. godine sultan priznao Srbiji samostalnu unutrašnju upravu, carigradski patrijarh je pristao da mu knez predlaže episkope, a da ih on potvrđuje. 1832. g. je Srbija sklopila sa carigradskom patrijaršijom sporazum o samoupravi srpske Crkve. Mitropolija je bila umešana u međudinastičke borbe u Srbiji, pa je prvi mitropolit Petar Jovanović, kao protiv Obrenovićevac, nakon povratka kneza Miloša na vlast bio prinuđen da podnese ostavku 1859. godine, nakon čega je otišao u karlovačku mitropoliju i postao je episkop gornjokarlovački.
Godine 1878. priznata je nezavisnost Srbije, a godinu dana, 1879. godine je Beogradska mitropolija dobila autokefalnost. Početkom 20. vijeka Beogradska mitropolija je imala nadležnost na čitavom području tadašnje Kraljevine Srbije, sa upravnom podjelom na sljedeće eparhije: Beogradska, Šabačka, Žička, Niška i Timočka. Beogradski episkop je bio arhiepiskop i mitropolit Srbije.
Dimitrije Pavlović je bio posljednji beogradski mitropolit (1905-1920) i prvi patrijarh ujedinjene Srpske pravoslavne crkve (1920-1930).
Pravoslavna crkva u Crnoj Gori
thumb|desno|[[Cetinjski manastir]] Sa ukidanjem Pećke patrijaršije (1766), obrazovana u Crnoj Gori samostalna Mitropolija cetinjska. Crnogorski crkveni poglavari ujedno su bili i političke vođe tadašnje crnogorske države iz dinastije Petrovića. U Crnoj Gori je postojala vrsta pravoslavne teokratske vladavine, sa jakim osloncem na Rusiju. Danilo I (1851—1860) je odvojio crkvenu vlast od svjetovne.
Opisujući istoriju Crkve u Crnoj Gori, protojerej dr Radoslav Grujić kaže da je ona često bila uključena u borbe protiv Turaka: