cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Enemy (Star Trek: The Next Generation)
The Enemy je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 6. novembra 1989. godine. Radnja prikazuje kako Geordi La Forge prilikom istraživačke misije zaglavi na negostoljubivoj planeti te kako se za život prisiljen boriti uz pomoć Romulanca čija se letjelica tamo srušila u tajnoj misiji, a dok istovremeno kapetan Picard nastoji izbjeći da incident izazove sveopći sukob.
Mallentin
Malentin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 711 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Malentin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 711 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Мирановац
Мирановац је насеље у Србији у општини Бела Паланка у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 43 становника (према попису из 1991. било је 89 становника).
Демографија
У насељу Мирановац живи 43 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 68,5 година (68,7 код мушкараца и 68,4 код жена). У насељу има 24 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Cerrito (razvrstavanje)
Cerrito ima više značenja:
Los Torís, Ensenada
Los Torís je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Tlaxcoapan (razvrstavanje)
Tlaxcoapan ima više značenja:
Paleozoik
Paleozoik predstavlja jednu od najvažnijih sekcija geološke kronologije, odnosno jednu od četiri geološke ere. Podjela vremena na ere, najveće podjele geološkog vremena, datira od Giovannija Arduina u 18. vijeku, iako je ispočetka ime za eru koju danas zovemo paleozoikom bilo "Primitivna" (v. Tercijar). Riječ paleozoik dolazi od grčkih riječi paleo (star) i zoo (životinje) i znači "drevni život."
Paleozoik se sastoji od šest geoloških perioda; od najstarijeg do najmlađeg to su -- kambrij, ordovicij, silurij, devon, karbonifer (misisipij i pensilvanij u Sjevernoj Americi) i permij. Raspon mu je otprilike od prije 542 MYA do prije 251 MYA (ICS, 2004). Slijedi prakambrijsku eru i nakon njega dolazi mezozojska era.
Palezoik pokriva vrijeme od prve pojave rasporstranjenih, tvrdoljušturnih fosila do vremena kada su kontinentima počeli dominirati veliki i relativno sofisticirani reptili i relativno moderne biljke. Donja (najstarija) međa se u klasično doba smještala u doba prve pojave stvorenja znanih poznatih kao trilobiti i arheocijatide. Gornja (najmlađa) međa je smještena u doba masovnog izumiranja 300 miliona godina kasnije, poznatog kao Permijsko izumiranje. Moderna praksa gornju među danas smješta u doba prve pojave posebnih fosilnih tragova zvanih Phycodes pedum.
U geološkom smislu je paleozoik započeo ubrzo nakon raspada superkontinenta zvanog Rodinija na kraju globalnog ledenog doba. (V. Varangrsklu glacijaciju i Snježna gruda Zemlja). Kroz rani paleozoik, kopnena masa Zemlje je bila razbijena u veliki broj manjih kontinenata. Pred kraj ere, kontinenti su se ponovno okupili u superkontinent zvan Pangea, koji je sadržavao većinu Zemljinog kopna.
Na početku era, živi svijet se svodio na bakterije, alge, spužve i niz danas malo poznatih stvorenja kojima je zajednički naziv ediakaranska fauna. Veliki broj različitih anatomskih oblika se gotovo istovremeno pojavio na početku ere -- fenomen koji se danas zove Kambrijska eksplozija. Postoje dokazi da su jednostavni oblici života mogli doći na kopno na početku paleozoika, ali složenije biljke i životinje se na kopnu nisu pojavile do silurija niti su se razvile do devonija. Iako se zna za primitivne kralježnjake na početku paleozoika, životinjskim oblicima su dominirali beskralježnjaci sve do sredine paleozoika. Populacija riba je eksplodirala u devoniju. Tokom kasnog paleozoika, velike šume stvorene od primitivnih biljaka su pokrivale kopno stvorivši kasnije velike naslage ugljena u Evropi i istočnom dijelu Sjeverne Amerike. Pred kraj ere su se razvili prvi veliki i sofisticirani reptili te prve prve moderne biljke(crnogorica).
Gornji Nevizdraci
Gornji Nevizdraci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 217 stanovnika.
Trograni živac
thumb|right|200px|Trograni živac (žuto) thumb|right|200px|Trograni živac (žuto)
Trograni ili trigeminalni živac je mešoviti kranijalni nerv, koji inerviše mastikatornu muskulaturu i iz nje izvedene mišiće (prednji trbuh dvotrbušnog, milohioidni, mišić zatezač mekog nepca i mišić zatezač bubne opne), dok njegov senzitivni deo oživčava kožu lica i prednjeg dela glave, sluzokožu nosne duplje, usne duplje i prednje 2/3 jezika, zube, vežnjaču, pojedine opne očne jabučice i izvesne delove tvrde moždane opne. Ovim granama se priključuju simpatička i parasimpatička nervna vlakna koja potiču iz facijalnog i jezično-ždrelnog živca, a koja inervišu različite organe.
Trigeminalni živac izlazi iz moždanog stabla na granici prednje i bočne strane mosta pomoću dva korena: motornog i senzitivnog (kome je pridodat i trigeminalni ganglion). Oba korena su međusobno priljubljena i pružaju se koso naviše, upolje i unapred i ulaze u trigeminalnu duplju, nakon što pređu preko gornje ivice petroznog dela slepoočne kosti, i ulaze u trigeminalni (Gaserov) ganglion.
Oftalmični živac
Oftalmični živac je senzitivna završna grana trigeminusa, koja inerviše kožu gornjeg očnog kapka i čela, sluzokožu gornjeg i prednjeg dela nosne duplje, vežnjaču, fibroznu i sudovnu opnu oka i delove tvrde moždanice. Njemu se pridružuju i simpatička vlakna, koja odlaze u cilijarni ganglion.
Završne grane ovog nerva su: suzni, čeoni i nazocilijarni živac.
Gornjovilični živac
Gornjovilični ili maksilarni živac je takođe senzitivna završna grana trigeminusa, ali mu se priključuju i vegetativna nervna vlakna koja odlaze u ganglion]]. Živac inerviše kožu srednjeg dela lica, sluzokožu zadnjeg i donjeg dela nosne duplje, tvrdog i mekog nepca, zube i desni u gornjoj vilici i središnji deo tvrde moždanice. Osim toga, preko gangliona on reguliše rad suzne, nosnih i nepčanih žlezda.
Završne grane gornjoviličnog živca su: jabučni živac, krilastonepčani živci, zadnje-gornje zubne grane i infraorbitalni živac.
Donjovilični živac
Donjovilični ili mandibularni živac je mešovita i najjača završna grana trigeminusa. On inerviše mastikatorne i iz njih izvedene mišiće, kožu donjeg dela lica, slepoočne regije i spoljašnog ušnog kanala, sluzokožu obraza, donje usne, podjezičnog predela i prednje trećine jezika, zube i desni donje vilice i deo tvrde moždanice. Osim toga, mandibularni nerv reguliše rad parotidne, podvilične i podjezične žlezde i prenosi čulo ukusa iz jezika.
Ganglioni pridodati ovom nervu su: otički i podvilični ganglion.
12 Angry Men (film, 1957)
12 gnjevnih ljudi (eng. 12 Angry Men) je film Sidneyja Lumeta iz 1957. temeljen na istoimenoj drami o članu porote koji mora uvjeriti ostalih 11 članova kako moraju osloboditi osumnjičenog na temelju opravdane sumnje. Film je poznat jer je za snimanje korištena samo jedna prostorija (soba za porotnike), izuzev kratkog prikaza sudnice i toaleta.
U glavnim ulogama pojavili su se: Henry Fonda, Lee J. Cobb, Ed Begley, John Fiedler, E.G. Marshall, Jack Warden, Ed Binns, Martin Balsam, Jack Klugman, George Voskovec, Robert Webber i Joseph Sweeney (njegov zadnji nastup na filmu).
Radnja
Priča počinje sa završnim riječima odvjetnika u slučaju ubojstva, a sudac nakon toga daje upute ćlanovima porote. Kao i u svakom takvom suđenju, članovi porote moraju anonimno donijeti odluku je li optuženi kriv ili nije. (U američkoj sudskoj praksi neuspjeh u donošenju odluke rezultira poništenjem suđenja). Osumnjičenik u slučaju je mladić koji je optužen da je ubio svog oca. Poroti je rečeno kako će eventualna osuda značiti smrtnu kaznu (nešto što se u današnjem američkom pravosudnom sustavu ne bi moglo dogoditi). Dvanaestorica muškaraca prelaze u sobu za porotu, gdje počinju raspravu. Tokom njihove rasprave, nijedan porotnik ne smije zvati drugog imenom jer su ona nepoznata, ali, međutim, na kraju Sweeneyjev i Fondin lik otkrivaju svoja prezimena. Fondin lik se preziva Davis, a Sweeneyjev McArdle.
Produkcija
Scenarij Reginalda Rosea za 12 gnjevnih ljudi prvo je iskorišten za televiziju, te je emitiran na CBS-u u okviru programa Studio One 1954. Cijeli materijal te verzije bio je izgubljen, mnogi su pomislili zauvijek, ali je konačno pronađen 2003.
Uspjeh televizijskog filma rezultirao je ekranizacijom na velikom platnu. Henry Fonda je angažirao redatelja Sidneyja Lumeta, koji je do tada snimao televizijske projekte kao što su Alcoa Hour i Studio One, i Rosea za scenarista. 12 bijesnih ljudi bio je prvi dugometražni Lumetov film, a Fondi i Roseu, koji su producirali film, bila je to prva i zadnja uloga producenata. Fonda je poslije izjavio kako više nikad neće producirati film.
Snimanje je trajalo manje od tri tjedna s budžetom od oko 350 tisuća dolara.
Kritike
Danas se film smatra "klasikom" te ga jednako cijene i kritika i publika: Roger Ebert ga je naveo u svojoj zbirci "Great Movies", a dugo vremena se držao na 14. poziciji 250 IMDb-ih najboljih filmova svih vremena. Osim toga, ima stopostotnu pozitivnu ocjenu kritike i publike na filmskom portalu Rotten Tomatoes. Američki filmski institut proglasio je Porotnika br. 8, kojeg glumi Henry Fonda, 28. najvećim filmskim junakom 20. stoljeća.
Nagrade
Film je nominiran za Oscare u kategorijama za najboljeg redatelja, najbolji film, priču i scenarij temeljen na materijalu iz nekog drugog medija. Nije osvojio nijednog Oscara,a u svim ovim kategorijama ga je je zasjenio Most na rijeci Kwai, koji je osvojio sedam Oscara te godine. Na berlinskom filmskom festivalu, film je osvojio glavnu nagradu, Zlatnog medvjeda.
Obrada
1997. je snimljen istoimeni televizijski film Williama Friedkina, u kojem su na nastupili Jack Lemmon, George C. Scott, James Gandolfini, Tony Danza, William Petersen, Ossie Davis, Hurne Cronyn i Courtney B. Vance. U ovom filmu sudac je žena, a četvero porotnika su crnci; u većini drugih aspekata radnje obrada je identična izvorniku, s iznimkom nekih dostignuća modernog svijeta, kao zabrana pušenja u sobi.
Cerritos Blancos (razvrstavanje)
Cerritos Blancos ima više značenja:
Villanova, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Tlayacapan (razvrstavanje)
Tlayacapan ima više značenja:
Al Burayḩah, Taiz
Al Burayḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Cuates de Abajo, Cuatro Ciénegas
Cuates de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Case Pivetta, Treviso
Case Pivetta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Andreas Katsulas
Andrew "Andreas" Katsulas(18. maj 1946 – 13. februar 2006) je bio američki glumac, najpoznatiji po ulozi ambasadora G'Kara u TV-seriji Babylon 5.
FDH
Termin FDH ima više značenja.
Colleen McCullough
Colleen McCullough (1.6. 1937. – 29.1. 2015.) je bila australska spisateljica.
Rođena je u gradu Wellington u australskoj državi Novi Južni Wales. Po struci je neurolog, te je radila po bolnicama u Australiji, Velikoj Britaniji, a poslije predavala na Yaleu.
Cerritos (razvrstavanje)
Cerritos ima više značenja:
Colleen McCullough
Od njenog književnog opusa najpoznatiji je roman Ptice umiru pjevajući, koji je godine 1977. postao jedan od najvećih bestselera u svijetu, a godine 1983. je adaptiran u mini-seriju, jednu od najgledanijih u historiji američke televizije. Osim tog romana je veliku popularnost stekla serijom historijskih romana Masters of Rome, koji opisuju pad rimske republike.
McCullough je posljednje godine života provela na otoku Norfolk zajedno sa suprugom Rickom Robinsonom.
Lupton, Michigan
Lapton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 348.
Pénjamo, San Pedro Tapanatepec
Pénjamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tapanatepec.
Estanzuela, Mexquitic de Carmona
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Rancho el Molino, Sayula
Rancho el Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Sayula.
Živac odvodilac
thumb|right|200px|Živci očne duplje
Rancho el Molino, Sayula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1361 m.
Živac odvodilac
Živac odvodilac je motorni kranijalni nerv, koji inerviše spoljašnji pravi mišić. Zajedno sa okulomotornim i trohlearnim živcem, on čini grupu tzv. „okulogirnih živaca“ koji inervišu mišiće pokretače očne jabučice.
Živac odvodilac polazi iz jedra u mostu i izlazi iz moždanog stabla na granici između mosta i produžene moždine (unutra u odnosu na facijalni živac). Odatle se prostire unapred, upolje i naviše (između mosta i klivusa), probija tvrdu moždanicu i ulazi u zadnji zid kavernoznog sinusa. Nakon toga, on prolazi kroz sam sinus, napušta srednju lobanjsku jamu i kroz gornju orbitalnu pukotinu ulazi u očnu duplju. Konačno, živac odvodilac ulazi u zadnji deo spoljašnjeg pravog mišića koga inerviše.
Povrede ovog živca su relativno česte zbog njegovog dugog puta kroz lobanju, a naročito tokom preloma u oblasti baze lobanje. Osim toga i pojedina oboljenja mogu negativno da utiču na njega: Gradenigov sindrom, tuberkuloza i sl.
Gostovići
Gostovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 76 stanovnika.
Tlazazalca (razvrstavanje)
Tlazazalca ima više značenja:
Cerro Agujerado (razvrstavanje)
Cerro Agujerado ima više značenja:
Tocatlán (razvrstavanje)
Tocatlán ima više značenja:
Petrillo, Benevento
Petrillo je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Passo dei Pecorai, Firenze
Passo dei Pecorai je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Planinski orao
Planinski orao (Aquila fasciata) je manji do srednje veliki orao iz porodice jastrebova (Accipitridae) koji se gnijezdi na širokom području u južnoj Europi, Africi, Indiji i Indoneziji. thumb|left| Ilustracija planinskog orla iz 1905. god.
Opis
thumb|left| Planinski orao u letu na [[Baleari|Balearskom otočju]] Planinski orao dostiže dužinu od 55 do 65 cm, a krila su mu relativno kratka i zaobljena (142 -175 cm). Ženske su nešto veće od mužjaka. Gornji dijelovi su mu tamno smeđe, a donji bijele boje s tamnim prugama. Dugi rep je siv s bijelom donjom stranom i širokom tamnom prugom na gornjem nastavku. Noge i oči su mu žute. Obično se ne glasa, osim u blizini gnijezda gdje je opet nešto tiši od svojih najbližih srodnika. Zahvaljujući genetičkom istraživanju ova je vrsta premještena u rod Aquila )pravi orlovi) iz roda Hieraaetus.
Stanište, razmnožavanje i ishrana
Planinski orao je prica sjedilica koja se gnijezdi na šumovitom, često brdovitom području s nekim otvorenim prostorima. Afrički preferiraju savane, rubove šuma, kultivirana i raščišćena područja, pod uvjetom da tu postoje neka velika stabla. No, ova vrsta ne voli ni vrlo otvorena i niti gusto šumovita staništa.
Ženka polaže najčešće dva jaja, maksimalno do tri.
Planinski orao ima širok spektar plijena, kojega obavezno hvata živog. Obično lovi iz skrovišta, iz krošnji drveta, ali također hvata plijen obrušavanjem na tlo iz zraka poput drugih orlova. Uglavnom se hrani malim sisavcima, pticama i gmazovima.
Mallin
Malin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 403 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Malin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 64 metra. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 403 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Jabuke (Danilovgrad)
Jabuke je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 27 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 45 stanovnika).
Demografija
U naselju Jabuke živi 20 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,1 godina (39,1 kod muškaraca i 47,0 kod žena). U naselju ima 9 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Cerro Alto (razvrstavanje)
Cerro Alto ima više značenja:
La Mesa del Durazno, Tancítaro
La Mesa del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1662 m.
Sadina, Roata De Jos
Sadina je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Roata De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1437 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Funan
Funan (kineski: 扶南 Fúnán; kmerski: អាណាចក្រនគរភ្នំ ឬ ហ្វូណន; vijetnamski: Phù Nam) je naziv što su ga kineski kartografi, geografi i pisci dali indiziranoj državi — ili, preciznije, slabo povezanoj mreži država (Maṇḍala) — koja je postojala u Jugoistočnoj Aziji, centrirana oko delte Mekonga, od I. do VI. vijeka. Naziv ove države potječe iz kineskih historiografskih tekstova koji opisuju kraljevstvo, a najdetaljniji opisi uglavnom su temeljeni na izvještaju dvojice kineskih diplomata, Kanga Taija i Zhua Yinga, predstavnika Istočnog Wua iz Nankinga, koji su putovali u Funan sredinom III. vijeka.
Kraljevstvo Funan ima drugačije nazive u suvremenim jezicima regije — na kmerskom je znano kao Vnom (វ្នំ) ili Nokor Phnom (នគរភ្នំ), na tajlandskom kao Fū nān (ฟูนาน), a na vijetnamskom kao Phù Nam — međutim naziv "Funan" nikada nije pronađen u tadašnjim lokalnim tekstovima te danas ostaje nepoznato koji su naziv za svoju državu koristili tadašnji mještani. Neki naučnici vjeruju kako je pojam nastao od kineske transkripcije kmerskog izraza bnaṃ ili vnaṃ (suvremeni termn je phnoṃ, koji znači "planina"), dok drugi vjeruju kako se uopće ne radi o transkripciji već o autohtonom kineskom izrazu koji se može prevesti kao "Pacificirani Jug".
Kao i sam naziv, etnolingvistička pozadina funanskog naroda je i danas tema naučnih debata. Tri vodeće teorije tvrde da su stanovnici Funana većinski bili mon-khmerskog porijekla, ili austroazijskog ili pak multietničkog porijekla, međutim dostupni dokazi su prilično nejasni. Američki historičar, Michael Vickery, rekao je da, iako nije moguće identificirati jezik Kraljevstva Funan, dostupni dokazi snažno sugeriraju kako su stanovnici bili Kmeri. Rezultat arheoloških istraživanja u Óc Eu sugerira kako "nema stvarnog diskontinuiteta između Óc Ea i predangkorskih razina", što upućuje na lingvističku dominaciju Kmera na tom području.
Prema izvještajima kineskih historičara, vjeruje se kako je Funan utemeljen tokom I. vijeka na području delte Mekonga, međutim arheološki dokazi s tog područja sugeriraju postojanje ljudskih nastambi koje datiraju još iz IV. vijeka pne. Iako ga Kinezi smatraju jedinstvenim političkim entitetom, suvremeni naučnici sugeriraju kako je Funan zapravo bio skup gradova-država koji su povremeno bili u međusobnom sukobu, a u drugo su vrijeme funkcionirali kao jedinstveni entitet. Temljem arheoloških dokaza iz Óc Ea u južnom Vijetnamu, u koje spadaju rimski, kineski i indijski predmeti, pretpostavlja se da je Funan bio važno trgovinsko središte. Iskopine kod Angkor Boreija, u južnoj Kambodži, također sugeriraju važnost Funana u tamošnjim okolnostima. S obzirom na povezanost dvaju lokacija, postoji velika mogućnost kako su Óc Eo i Angkor Borei sačinjavali žilu kucavicu kraljevstva.
Kraljevstvo Funan je nestalo sredinom VI. vijeka, kada je pripojen kmerskom kraljevstvu Chenla.
Mikel Laboa
Mikel Laboa Mancisidor (15. lipnja 1934. - 1. prosinca 2008.) bio je baskijski pjevač.
Glazba Laboe, koji se smatra jednim od velikana baskijske glazbe, izvršila je utjecaj na mlađe generacije. Dokaz tome je album posvećen njemu Txerokee, Mikel Laboaren Kantak (Cherokee: Pjesme Miekal Laboe), koji su 1991. objavile razne rock i folk glazbene grupe mlađe generacije. Njegov album Bat-hiru (Jedan-tri), u glasanju čitatelja lokalnih novina Diario Vasco, proglašen je za najveći baskijski album u povijesti. Skoro sve njegove pjesme pisane su na baskijskom jeziku.
Ronald, Washington
Ronald je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 308, što je 43 (16,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mikel Laboa
Biografija
Tijekom studiranja zainteresirao se za glazbu, pod utjecajem umjetnika kao što su Atahualpa Yupanqui i Violeta Parra. Pošavši njihovim stopama, i Laboa je za sebe govorio da je "politički umjetnik". Godine 1958. debitirao je u teatru Gayarre u Pamploni.
Tijekom 1960-ih, zajedno s drugim baskijskim umjetnicima, osnovao je kulturnu skupinu "Ez Dok Amairu" ("Ne postoji 13"), koja je nastojla na različite načine revitalizirati baskijsku kulturu, dugo vremena potisnutu pod Francovim režimom. Usredsredili su se na oživljavanje i društveni statusbaskijskog jezika. Unutar ove skupine Laboa se, uz Benita Lertxundija, istakao kao najbolji primjer onoga što se nazivalo "novom baskijskom glazbom".
Laboina glazba može se opisati kao spoj tradicije, poezije i eksperimentalizma, u stilu pjesama pisanih 1960-ih i 1970-ih, ali je obogaćena Njegovim snažnim osobnim dodirom i jedinstvenim glasom. Njegovo djelo kombinira stare uzore reinterpretirane u modernom stilu, liriku autora poput Bertolta Brechta i prikladne skladbe. Posebno treba spomenuti njegove Lekeitioak, tj. eksperimentalne pjesme temeljene na uzvicima i onomatopejskim zvukovima, koje su se dakle pojavile mnogo prije sličnih uradaka Björk i drugih avangardnih glazbenika današnjice.
Njegov album Bat-Hiru iz 1974. proglašen je "najboljim albumom u povijesti" u anketi čitatelja novina Diario Vasco prije nekoliko godina. Neke od njegovih najpopularnijih pjesama već su postale klasici baskijske glazbe, osobito Txoria txori, njegova najpoznatija pjesma. Ostale istaknute pjesme uključuju Gure Hitzak (Naše riječi) i Haika mutil and Baga, biga, higa.
Laboa je stvarao u punoj kreativnoj snazi tijekom 35 godina, sve do duboke starosti, kad ga je krhko zdravlje odvuklo daleko od svjetala pozornice. Često je surađivao s jazz glazbenikom Iñakijem Salvadorom i s Donostijskim korom (Orfeón Donostiarra). Neke od njegovih najpoznatijih pjesama uključene su u dokumentarni film Julija Medeme pod naslovom La pelota vasca (Baskijska lopta). Poslednji put nastupio je 11. srpnja 2006, kad je otvorio "Koncert za mir" Boba Dylana u Donostiji.
Zanimljivo obilježje naslova njegovih albuma je činjenica da su numerički. Ovaj običaj je započeo godine 1974. s izdavanjem albuma Bat hiru (1-3). Album 2, s pjesmama na temelju Brechtovih djela, zabranili su cenzori Francova režima.
Al Mazjarah, Taiz
Al Mazjarah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Calcarella, Campobasso
Calcarella je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Mikel Laboa
Biografija
Njegova posljednja glazbena suradnja bila je s grupom "Naizroxa" iz Pasaie, gdje je doprinio prvoj i jedinoj pjesmi na prvom disk, "Iqharaturic".
Laboa je umro 1. prosinca 2008. u bolnici u Donostiji, u dobi od 74 godine.
Calcarella, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Al Mazjarah, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.
Neokolonijalizam
Neokolonijalizam označava izraz kojim kritičari današnjih razvijenih zemalja označavaju njihovu paternalističku ili ugnjetavačku politiku prema nerazvijenim zemljama, odnosno zemljama Trećeg svijeta. U užem smislu se pod time također označava nastojanje evropskih država, odnosno nekadašnjih kolonijalnih sila da pošto-poto očuvaju svoje preostale prekomorske posjede. U najčešćem smislu izraz neokolonijalizam označava nastojanje bivših kolonijalnih, odnosno drugih velikih sila da bivše kolonije, koristeći razne metode, najčešće ekonomski i politički pritisak, usprkos njihove formalne nezavisnosti održe u podređenom položaju. Izraz neokolonijalizam, koji je prvi koristio ganski državnik Kwame Nkrumah, se osim za bivše kolonijalne sile često koristi i za opis politike SAD prema Latinskoj Americi.
Michy Batshuayi
Profesionalnu karijeru započeo je u belgijskom klubu Standard Liège 2011. godine; u 120 profesionalnih utakmica postigao je ukupno 44 gola. Njegov 21 gol u sezoni 2013–14. učinio ga je drugim najboljim strijelcem te sezone. Na kraju te sezone odlazi u Marseille za £4,500,000, gdje je igrao finale Francuskog kupa 2016. godine. Godine 2016. potpisao je za Chelsea.
Godine 2015. debitirao je za belgijsku reprezentaciju, a kasnije je sudjelovao na Euru 2016. godine, gdje je postigao gol u pobjedi Belgije nad Mađarskom 4:0 u osmini finala.
Padre Castro, El Arenal
Padre Castro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Arenal.
Medicinski fakultet u Foči
Medicinski fakultet u Foči Univerziteta u Istočnom Sarajevu osnovan je 1944. godine, kao prvi fakultet u BiH, a kontinuitet rada je uspostavljen 1946. godine. Fakultet je sve do 1993. godine imao sjedište u Sarajevu. Početkom rata u Bosni i Hercegovini, fakultet se odvaja od Medicinskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu.
Stvarni početak nastavnog rada na fakultetu u Foči je 15.10.1993. godine kada su primljeni prvi studenti na školovanje i otpočela prva školska godina 1993/94. sa šezdeset upisanih studenata. Uporedo sa ovim aktivnostima donesen je nastavni plan i program, izvršen izbor prvih nastavnika i saradnika i imenovan je vršilac dužnosti dekana, pripremljen Statut i izvršen izbor prvog Savjeta fakulteta. Od akademske 1993/94 godine, na osnovni studij upisano je 966 studenata i do akademske 2007/08 diplomiralo je 135 studenta. Od 1993. godine Medicinski fakultet je upisalo 1052 studenata, a trenutno na sva tri studijska programa studira 531 student.
Postdiplomski studij
Počevši od školske 2000/01. godine na postdiplomske magistarske studije upisano je 104 studenata. Magistarsku tezu odbranilo 9 magistranta, od čega 8 zaposlenih na Univerzitetu ili nastavnoj bazi Medicinskog fakulteta. Doktorsku disertaciju odbranilo 13 doktoranata od čega je 6 zaposleno na Univerzitetu ili nastavnoj bazi Medicinskog fakulteta. Na specijalističke studije, iz različitih grana medicine, na Medicinski fakultet u Foči su od 2002. godine upisana 104 specijalizanta, a specijalistički ispit je položilo 20 kandidata. Do danas, 28% studenata Medicinskog fakulteta ima prosječnu ocjenu veću od 8,0. Najbolji student je Boris Maslovski, student 5 godine medicine.
Tochimilco (razvrstavanje)
Tochimilco ima više značenja:
Grabovci
Grabovci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 265 stanovnika.
Centro de Amparo, Ensenada
Centro de Amparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Cerro Ardilla (razvrstavanje)
Cerro Ardilla ima više značenja:
Malliß
Malis je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.359 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Malis se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 metra. Površina opštine iznosi 25,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.359 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
La Parota, Sayula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1356 m.
Coturnix pectoralis
Coturnix pectoralis je vrsta prepelice koja živi u Australiji.
Ova prepelica stanovnik je većeg dijela istočne, južne, jugoistočne i jugozapadne Australije i Tasmanije. Tu obitava na poljoprivrednim površinama, vlažnim travnjacima, ivičnjacima i zanemarenim pašnjacima. Prema IUCN-u status zaštite joj je smanjen rizik (LC).
Izgled
Duga je oko 18-18.5 centimetara. Oba spola su tamno-smeđe boje sa blijedim smećkasto-žutim prugama. U mužjaka strane lica i grlo su lagano kestenjasti, dok je u ženke grlo bijelo, a strane lica blijedo tamno-žute sa tamnim mjestima. Perje potiljka i glave je crno kod oba spola. Šarenica ove prepelice je crvenkasto-smeđa, kljun je crn, a noge i stopala su boje mesa.
Razmnožavanje
Sezona gniježdenja počinje najčešće u rujnu i traje sve do ožujka. Gnijezdo se nalazi u udubinama u tlu i obrubljeno je travom. U gnijezdu joj se nalazi 6-11 jaja, a u nekim slučajevima nađeno ih je i 14. Jaja su svjetlo-smeđe ili blijedo-žute boje, s tamno-smeđim pjegicama. Inkubacija traje 18-21 dana, a jaja inkubira isključivo ženka. Pilići su žućkasto-smeđe boje, s tamnim prugama koje se protežu sve do bokova i donjeg dijela leđa.
Taksonomija
Prije bi nekad bila smatrana konspecifičnom s izumrlom novozelandskom prepelicom Coturnix novaezelandiae, pa bi joj u tom slučaju ime bilo Coturnix novaezelandiae pectoralis. Međutim, filogenetske analize iz 2009. godine pokazale su blizak filogenetski odnos između ove dvije prepelice, i dokazano je da su dvije zasebne vrste.
Navaho
thumb|296px|Zahadolzha - Navaho (1904). Yebichai-plesač, predstavlja božanstvo Zahadolzha. Yebichai su bili glavna veza između našega svijeta i svijeta duhova. Navaho (Navajo).- Jedan od najvećih indijanskih naroda sjeverno od Meksika, koji prema informacijama Bureau of Indian Affairs (Ureda za indijanske poslove) 1960. ima 90 000 pripadnika. Današnji broj im je međutim daleko veći, a većina obitava u velikom rezervatu Navaho, gdje imaju svoje plemensko središte, gradić Window Rock. Rezervat se prostire na ogromnom području sjeveroistočne Arizone, sjeverozapadnog New Mexica, i susjednim krajevima jugoistočnog Utaha (25,000 četvornih milja).
Klasifikacija
Navaho jezik jedan je od jezika porodice Athapaskan, i pripada skupini apačkih (Apachean), odnosno južnih athapaskanskih jezika, kojima još pripadaju chiricahua, lipan, kiowa apache, jicarilla, mescalero i san carlos. Preci Južnih Atapaska navodno su prije 1000. godine došli na područje američkog Jugozapada, možda i nešto kasnije, gdje su naišli na stalno naseljene i miroljubive seoske Indijance koji su im jezično bili nesrodni.
Socijalna organizacija
thumb|300px|right|Ovca, glavno bogatstvo Navaho Indijanaca. Njih su u ove predjele pred kojih 500 godina doveli španjolski naseljenici. Navaho, kao i Irokezi te njima srodni Apači, pripadaju matrilinearnim zajednicama, što se izmijenilo zbog novog zakona Sjedinjenih Država. Stanište je bilo (kaže Uwe Wesel) matrilokalno, ali žena se stjecala otkupom za konje, a postoji i oko 60 klanova, u najnovije doba oko 130. Prelaskom sa starog nomadskog načina života i odlaskom u rezervate Navaho se počinju baviti ovčarstvom. Matrilinearnim nasljeđem žena je vlasnik svega, i muškarac do žene mora doći otkupom za konje. Bogatstvo u konjima omogućava mu da se može oženiti u bogatijim klanovima. Ovaj običaj, prema U. Weselu, kod Navaha 19. stoljeća javlja se početkom raspada matrifokalnosti. Američka vlada kasnije ukida matrilinearne običaje Navaha. Klanove Navaha prema mitu stvorila je Sun Woman (ženski kulturni heroj), od kože skinute sa raznih dijelova svoga tijela: prsiju, leđa, ispod desne ruke, lijeve ruke i drugdje. Klan je ostao veoma živo ukorijenjen među njima, i danas kada se na putu susretnu dva Navaha, prvo se predstavljaju svojom klanskom pripadnošću.
Život i običaji
Navaho su izvorno bili nomadsko pleme, veoma srodno Apačima i vjerojatno meksičkim Toboso, Jocome i Jano Indijancima. Zimu su provodili polu-ukopanim hoganima, ljetna nastamba bila je zaklon od grmlja i granja. Bavili su se lovom na losove, antilope i jelene. Od susjednih pueblo plemena preuzeli su obradu tla (kukuruz i grah) ali su se bavili i sakupljanjem. Nakon što je u ranom 17. stoljeću uvedena ovca, oni znatno mijenjaju svoj život, ovca je istisnula lov i poljoprivredu i oni postaju pastirsko pleme.
Nastambe
Hogan je tradicionalna nastamba Navahosa napravljena od drvenih trupaca i granja, obljepljena zemljom i blatom. Zimska nastamba dijelom je ukopana u zemlju. Ipak dvije su glavne vrste hogana, muški i ženski.
Donjovilični živac
thumb|right|200px|Donjovilični živac thumb|right|200px|Donjovilični živac
Donjovilični ili mandibularni živac je jedna od završnih grana trigeminalnog nerva (pored oftalmičnog i gornjoviličnog živca). Spada u grupu mešovitih nerava, jer sadrži i motorna i senzitivna nervna vlakna.
Navaho
Odjeća
Odjeća se kod Navaho muškaraca i žena izrađivala od jelenje kože, koju u kasnije doba zamjenjuje pamuk. Sastoji se kod muškaraca od košulje bez okovratnika, pregača do ispod koljena i mokasina (moccasins).Tradicionalna nošnja Navaho-žena sastoji se od mokasina visokih do koljena, pamučne suknje i duge bluze bez rukava. Nakit, obično od srebra, nose i muškarci i žene.
Donjovilični živac
Njegov motorni deo oživčava mastikatorne i iz njih izvedene mišiće (prednji trbuh dvotrbušnog mišića, milohioidni mišić, mišić zatezač bubne opne i mišić zatezač mekog nepca). Senzitivni deo oživčava kožu donjeg dela lica, slepoočne regije i spoljašnjeg ušnog kanala, sluzokožu prednje 2/3 jezika, podjezičnog predela, donje usne i obraza, kao i zube i desni donje vilice i jedan deo tvrde moždanice. Pored toga, donjovilični živac reguliše rad parotidne, podvilične i podjezične pljuvačne žlezde i prenosi utiske čula ukusa iz pečurkastih papila jezika u centralni nervni sistem.
Navaho
Umjetnost
thumb|340px|right|Slika od zrnaca pijeska. Znanje slikanja pijeskom Navaho su naučili su od 'Svetih ljudi' iz 'Podzemlja', one imaju moć da izliječe bolesne. Slikanje pijeskom (sand painting) ‘Sand painting’ ['iikááh] je najpoznatija umjetnost Navaho Indijanaca ceremonijalnog slikanja raznobojnim zrncima pjeska, Indijanci ga nalaze u pustinji Painted Desert, oko 240 km (150 milja) od Grand Canyona u području nacionalnog parka Petrified Forest, prostire se na preko 19,000 četvornih kilometara. Ovo područje pripada rezervatima Indijanaca Hopi i Navaho. Znanje slikanja pijeskom dali su im ‘Sveti ljudi’ (Holy People) koji su živjeli u Podzemlju (Underworld). Slike stvaraju uz obredno pjevanje pjesama u raznim ritualima: Holyway rituali dovode do izlječenja. Evilway [Hóch'íjí] pjesme su zapravo njhov oblik egzorcizma, istjerivanja đavla, dok se Lifeway ['Iináájí] pjesmama saniraju štete prouzrokovane acidentima. Sand painting ['iikááh] ceremonije dio su svih Holyway ceremonija i većine Hóch'íjí (Evilway) ceremonija, u ceremonijama 'Iináájí (Lifeway) ne koriste se.
Donjovilični živac
Senzitivni deo živca polazi od prednje-donje ivice trigeminalnog gangliona, dok se njegov motorni koren provlači ispod gangliona i ujedinjuje sa prethodnim. Odatle se donjovilični živac pruža koso upolje i unapred, prelazi preko velikog krila klinaste kosti i napušta srednju lobanjsku jamu kroz tzv. ovalni otvor. Nakon toga, on dospeva u infratemporalnu jamu, pruža se naniže (iza spoljašnjeg krilastog mišića) i nakon 8-10 mm se deli u svoje završne grane.
Navaho
Umjetnost
Srebro i tirkiz. Osim ovaca, Navahi od Španjolaca nasljeđuju i umjetnost obrade srebra i tirkiza (doot kl'izhii), od kojega su počeli primitivnim pomagalima izrađivati srebrno prstenje i drugi nakit. Tirkiz za ove Indijance predstavlja sveti kamen. Navaho ga nosi kao fetiš.
Donjovilični živac
U infratemporalnoj jami se od živca odvaja njegova jedina bočna grana - moždanična grana koja odlazi do srednje lobanjske jame i inerviše deo tvrde moždane opne. Osim toga, u infratemporalnoj jami nastaju i dve završne grane (prednja i zadnja), koje se ubrzo i same rasipaju na veći broj grana.
Navaho
Umjetnost
Navaho-pokrivači. Takozvani 'Navaho blanket', žene ovog plemena izrađuju ih na primitivnim tkalačkim stanovima. Ovi pokrivači lijepih su boja i žene ih danas često proizvode zbog prodaje.
Donjovilični živac
Od prednje završne grane se odvajaju:
Navaho
Religija
Šamanizam. Narod Navaho ima šamansku religiju, poput Siouxa i raznih drugih plemena, poznavali su šamane-berdaše (berdache), koji su istovremeno bili veoma poštovani ali i prezirani zbog svoje prirode. Ashon nutli' (ili Nadle; tirkizni hermafrodit), kako ih zovu Navahosi, mogli su biti rođeni kao hermafroditi, ali su se mogli i sami proglasiti nadle-šamanom, ovi drugi su svakako bili transvestiti, a oblačili su se poput žena. Navahi vjeruju u postojanje raznih bogova, duhova i kulturnih heroja. Predodžbu o paklu i raju nemaju, nego vjeruju u budući život koji će provesti sa ljudima u donjem svijetu. Oni su svakako ovisni o vjerovanjima u magiju i raznih vrsta šamana koji imaju veliki utjecaj među njima. U originalnom Navaho-mitu, kako navodi Aileen O'Bryan, svijet je stvaran pet puta. Peti je onaj u kojemu mi danas živimo.
Donjovilični živac
Od zadnje završne grane se odvajaju:
Navaho
Populacija
Prema Mooneyu (1928) Navahi su 1680. imali oko 8,000 duša; 7,300 (1867.); 9,000 (1869); 17,204 (1890); 20,000 (1900); 30,000 (1923); u novom mileniju preko 140,000.
Donjovilični živac
Donjoviličnom živcu su pridodata i dva vegetativna gangliona: otički i podvilični.
Navaho
Navaho Danas
Navahi danas žive pod imenom Navajo Nation. Uzgoj ovaca, proizvodnja nakita od srebra i tirkiza, te 'navaho-pokrivači' koji se prodaju turistima čine ovim ljudima jedan od izvora zarade. U novije vrijeme na području rezervata otkriven je plin, uranij, i drugi minerali, koji bi plemenu trebali osigurati sigurniju budućnost. Oni ipak danas spadaju u jednu od najsiromašnijih zajednica američkih domorodaca.
Sant'Angelo Muxaro, Agrigento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
200 Motels (film)
200 Motels je film američkog glazbenika Frank Zappe i njegovog sastava The Mothers of Invention, koji je snimljen 1971.g. Direktor projekta je Tony Palmer i Zappa, a film je proizveden u "Pinewood Studiju", Engleska. Sudjelovanje na projektu uključuje i Ringo Starra, Theodore Bikela i Keith Moona. Dvostruki album sa glazbenim zapisom iz filma pod istim imenom izlazi iste godine.
Film
Niski filmski budžet navodno je iznosio 600,000$, što je uključivalo 7 dana snimanja i fotografiranja i 11 dana montaže. Mada je glavna tema filma bila pokazati; drugim riječima "život na cesti", usprkos brojnim glazbenim rock turnejama 20. stoljeća, tema filma se odnosi na Mephista, Kafku, Kubricka 2001
Film obuhvaća sastav "The Mothers of Invention" i engleski orkestar iz Londona "Royal Philharmonic Orchestra" kao i druge aktere poput Theodora Bikela i rock zvijezdu Ringo Starra, Larry the Dwarfa i bubnjara grupe The Who Keitha Moona.
Prema Zappinim tvrdnjama bilo je napisano tri scenarija do kraja snimanja filma. Direktor Tony Palmer, mnogi akteri snimanja i članovi sastava, svi su imali polovično gotove scenarije za film. Međutim ovaj projekt radikalno je promijenjen u posljednjem trenutku. Cijeli film je izbačen iz video vrpce i kasnije prebačen na ponovno montiranje. Zappa je izbacio neke scene iz filma i tako po svoj prilici napravio da se nikad neće moći vidjeti originalni izvornik tog projekta.
Glazba iz filma
Dvostruki album istog imena sa filmskom glazbom, bio je dovršen isti tjedan kada i film. Produkciju albuma uzeo je Pinewood studio iz engleske, bez snimljenog materijala sa sastavom i orkestrom nego su to napravili dan poslije kada je film bio kompletiran. Kada je sve bilo gotovo, iznajmljuju studio u vlasništvu sastava The Rolling Stones i u njemu dovršavaju projekt do kraja tjedna. Prema tvrdnjama Franka Zappe nije sva glazba iz filma dostupna na albumu, niti se sva glazba sa albuma nalazi u filmu.
Album sadrži veliku raznolikosti u glazbenom stilu i satiričnoj parodiji, kao i jednu promašenu country skladbu "Lonesome Cowboy Burt", koju izvodi Jimmy Carl Black. Sastav The Mothers of Invention izvodi skladbe "Do You Like My New Car", "Shove It Right In" i "Magic Fingers". Manje mjesto na albumu dobiva i jedan gitarski solo i lirika kojom se na seksualni način obraća društvenom životu u Americi.
Sheridan, Missouri
Šeridan je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 195, što je 10 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aktivirani krvno koagulacioni faktor XI
Termin Aktivirani krvno koagulacioni faktor XI ima više značenja.
Puerto de Providencia, Mexquitic de Carmona
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Villanuova, Bergamo
Villanuova je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 495 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Disraeli (film, 1929)
Disraeli je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1929. u režiji Alfreda E. Greena. Predstavlja treću po redu adaptaciju istoimene drame američkog književnika Louisa Napoleona Parkera. Naslovni lik, koga tumači George Arliss, je britanski premijer Benjamin Disraeli koji godine 1874. nastoji osigurati britansku kontrolu nad Sueskim kanalom i pri tome se mora suočiti sa spletkama ruskih špijuna koji to nastoje osujetiti. Sama predstava je bila originalno zamišljena za Georgea Arlissa, i on je s njome postigao veliki uspjeh na kazališnim pozornicama, a godine 1921. i u nijemom, ali sada izgubljenom, filmu. Arliss je nedugo prije ove verzije Disraelija snimio svoj prvi zvučni film pod naslovom The Green Goddess, ali je potom od studija Warner Bros. zatražio da odgodi njegovu distribuciju, smatrajući Disraeli primjerenijim za svoj "govorni" debi. Studio je prijedlog prihvatio, i on se pokazao ispravnim, s obzirom da je Disraeli Arlissu donio Oscar za najboljeg glumca, a danas se smatra najpoznatijim i jednim od najuspješnijih ostvarenja njegove karijere.
Tolcayuca (razvrstavanje)
Tolcayuca ima više značenja:
Gradeljina
Gradeljina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 91 stanovnika.
Gornjovilični živac
right|thumb|200px|Nervi gornje vilice Gornjovilični ili maksilarni živac je jedna od završnih grana trogranog kranijalnog nerva (pored oftalmičnog i donjoviličnog živca). Spada u grupu senzitivnih nerava, ali mu se preko bočnih grana priključuju i pojedina vegetativna vlakna. Živac učestvuje u inervaciji kože središnjeg dela lica, sluzokože donjeg i zadnjeg dela nosne duplje, gornje usne i tvrdog i mekog nepca, kao i zuba i desni gornje vilice i srednjeg dela tvrde moždanice. Pridodat mu je krilastonepčani (pterigopalatinski) ganglion, preko koga gornjovilični živac kontroliše rad suzne, nepčanih i nosnih žlezda.
Tokom prolaska kroz srednju lobanjsku jamu gornjovilični živac daje mali bočni ogranak pod imenom moždanična grana, koja oživčava središnji deo tvrde moždanice. U krilastoviličnoj jami od živca se odvajaju njegove bočne grane: jabučni živac i krilastonepčani živci, koji se dalje i sami granaju. U infratemporalnoj jami se odvajaju zadnje-gornje zubne grane, a pošto nerv uđe u očnu duplju on menja naziv i daje zapravo svoju završnu granu - infraorbitalni živac.
Jabučni živac
Jabučni živac se odvaja u krilastonepčanoj jami. Jednim delom on prati maksilarni nerv i zajedno sa njim prolazi kroz krilastoviličnu pukotinu i ulazi u infratemporalnu jamu, a zatim prolazi kroz donju orbitalnu pukotinu i ulazi u očnu duplju. Dalje se jabučni živac prostire preko donjeg dela spoljašnjeg zida orbite i ulazi u jabučni kanal. Nakon toga on se deli u svoje dve završne grane: zigomatikofacijalnu i zigomatikotemporalnu granu.
Krilastonepčani živci
Krilastonepčani živci se takođe odvajaju u krilastonepčanoj jami. Najčešće ih ima 2-3 i prostiru se od stabla gornjoviličnog živca unutra i naniže ka odgovarajućem ganglionu. Oni donose ganglionu senzitivna nervna vlakna, ali od njega primaju 1-2 odvodne grančice. Krilastonepčani živci imaju veliki broj grana, među kojima se posebno izdvajaju grane za nosnu duplju i grane za tvrdo i meko nepce.
Zadnje-gornje zubne grane
Zadnje-gornje zubne grane, kojim ima najčešće dve, se odvajaju u infratemporalnoj jami. Od grane gornjoviličnog nerva one se prostiru koso unapred i naniže i prolaze kroz alveolarne otvore na ispupčenju maksile, ulazeći u koštane alveolarne kanale. Ovi kanali su smešteni u prednjem i zadnjem zidu viličnog sinusa i tu se ovi živci spajaju sa ostalim zubnim granama gradeći na taj način gornji zubni splet.
Мирановачка Кула
Мирановачка Кула је насеље у Србији у општини Бела Паланка у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 17 становника (према попису из 1991. било је 39 становника).
Демографија
У насељу Мирановачка Кула живи 17 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 69,6 година (66,8 код мушкараца и 72,1 код жена). У насељу има 11 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,55.
Pastine, Firenze
Pastine je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Elizabeth Hoffman (glumica)
Elizabeth Hoffman (8. februar 1927 -) je američka glumica, najpoznatija po karakternim i epizodnim ulogama na televiziji, pri čemu se najviše ističe lik Beatrce Reed Ventnor, majke protagonistica TV-serije Sisters.
Mirko Cvenić
Mirko Cvenić (Valpovo, 28. VI. 1925. – Valpovo, 20. X. 2005), enigmat. Radni vijek proveo je kao učitelj.
Enigmatika
Enigmatikom se počeo baviti u mladosti. Prvu zagonetku objavio je u osječkoj "Zagonetki" 1954. godine. Ukupno je objavio stotinjak križaljki, premetaljki i čarobnih likova. Sarađivao je u osječkim enigmatskim listovima Zagonetki i Rebusu, izdanjima bjelovarskog EU "Čvora" i zagrebačkom Vikendu. Prisustvovao je susretima zagonetača u Vinkovcima 1969. i 1970. godine, a neke je sastavke potpisivao pseudonimom Karašica.