cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benz Patent-Motorwagen
Vozilo je ime dobilo kao njemački patent br. 37435, za koji je Karl Benz predao prijavu 29. januara 1886. U novembru iste godine je patent odboren, ali se kao datum izuma, u skladu sa tadašnjim njemačkim zakonima, navodi datum podnošenja prijave.
Seleuk iz Seleukije
Ličnost
Seleuk je poznat iz zapisâ Plutarha, Strabona i Ecija. Bio je Haldejac, rođen u Seleukiji na Tigru u Vaviloniji.
Heliocentrizam
Od vremena Heraklida Pontskog (387 - 312. pne.), donje planete (Merkur i Venera) su povremeno nazivane solarne planete, jer se one ne udaljavaju od Sunca više od nekog određenog ugla.
Benz Patent-Motorwagen
Iako je razvoj vozila financirala Benzova supruga Bertha Benz (te se prema modernim shvaćanjima može smatrati nositeljem patentnih prava), u skladu sa tadašnjim zakonima kao udana žena nije mogla prijaviti patent po zakonima područja u kome su to vrijeme živjeli Benzovi.
Seleuk iz Seleukije
Heliocentrizam
Seleuk je podučavao oko 150. pne. i poznat je kao jedini sledbenik (ili je jedini poznati sledbenik) heliocentričke teorije Aristarha sa Samosa, koja je tvrdila da se Zemlja obrće oko svoje ose i istovremeno se kreće oko Sunca. Plutarh tvrdi da je Seleuk bio prvi koji je rezonovanjem dokazao heliocentrički sistem, ali nije poznato koje je argumente koristio. O novije vreme su predložena dva moguća pravca kojima je Seleuk išao:
Benz Patent-Motorwagen
Benz je svoj izum službeno prikazao javnosti 3. jula 1886 na ulici Ringstrasse (Ringstraße) u Mannheimu.
Serija automobila temeljenih na Benzovom modelu Broj 1 je postala poznata kao Benz Patent-Motorwagen Nummer 3, i proizvodila se od 1886. do 1893.
Seleuk iz Seleukije
Plime
Prema Strabonu (1.1.9.), Seleuk je bio prvi koji je rekao da plime potiču od Mesečevog privlačenja i da visina plime zavisi od položaja Meseca u odnosu na Sunce.
Računski model
Prema Bartel Leendert van der Waerden-u, Seleuk je mogao dokazati heliocentričku teoriju određivanjem konstanti geometrijskog modela za istu, te razvojem metoda za izračunavanje položaja planeta na osnovu tog modela, kako je i Nikola Kopernik učinio nekih 17 stoleća kasnije. Seleuk je mogao koristiti trigonometrijske metode kakvi su postojali u njegovo vreme, jer bio je Hiparhov savremenik.
Stânca, Victoria
Stânca je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 488 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Santo Tomás, Villa de Arista
Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1632 m.
Pohnsdorf
Ponsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 473 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057058.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Ponsdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 24,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 473 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Prince, West Virginia
Prins je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 116.
Каона (Лучани)
Каона је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 453 становника (према попису из 1991. било је 519 становника).
Каона је мало планинско село на обронцима планине Јелице испод брда Троглав. Налази се на пола пута између Краљева и Гуче.
Знаменитости
Од туристичких атракција се могу издвојити излетничко место Хајдучка вода, као и стара црква која се налази у центру села. Село располаже капацитетима за зимске спортове (ски-стаза).
Демографија
У насељу Каона живи 372 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (45,0 код мушкараца и 44,8 код жена). У насељу има 152 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ca' d'Arcene, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Cerro Verde, Técpan de Galeana
Cerro Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 701 m.
Sasseta, Prato
Sasseta je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Čatež ob Savi
Čatež ob Savi je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Čatež ob Savi se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj. Čatež ob Savi poznat je po svojim termama Čateške toplice i Dvorcu Mokrice u nedalekom Nova vas pri Mokricah.
Viola, Delaver
Viola je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 157 stanovnika.
Čatež ob Savi
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Čatež ob Savi je imao 322 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Boris Juh
Boris Juh (Celje, 18. januar 1935) je jugoslovenski i slovenački filmski i pozorišni glumac.
San Isidro, Silacayoápam
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Silacayoápam.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Pölitz
Pelic je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.183 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062056.
Magnano, Biella
Magnano je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Pölitz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Pelic se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.183 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Zoran Predin
Kasnih 1990-ih i početkom 2000-ih, napravio je nekoliko turneja s rock pjevačima Perom Lovšinom i Vladom Kreslinom. Između ostalog, skladali su himnu Slovenske nogometne reprezentacije za Europsko prvenstvo u nogometu 2000. godine.
Predin je bio aktivan i u javnom životu. Kasnih 1990-ih javno je podržavao, političku stranku Liberalna demokracija Slovenije.
Diskografija
Albumi:
Benz Patent-Motorwagen Victoria
Benz Patent-Motorwagen Victoria, poznat po skraćenim nazivima Benz Victoria ili Benz Viktoria je naziv za seriju putničkih automobila koje je dizajnirao Karl Benz, a proizvodila njegova kompanija Benz & Cie. od 1893. do 1900. Model je predstavljao prvi Benzov automobil na četiri kotača. Maksimalna brzina je iznosila oko 16 km/h, a cijena se kretala od 3800 - 6150 tadašnjih zlatnih maraka.
Mitrofan
Mitrofan može biti:
Los Primos, San Juan de Sabinas
Los Primos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Summit Park, Utah
Samit Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Campo Número Veintiuno, Cuauhtémoc
Campo Número Veintiuno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2002 m.
La Palma, Huasca de Ocampo
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huasca de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2140 m.
Oceanijski kup nacija - Australija 2012.
Oceanijski kup nacija 2012. je bilo peto izdanje kontinentalnog prvenstva Oceanije. Turnir se igrao 22. i 23. lipnja 2012. godine u Sydneyju te je pobjedniku osigurao nastup na Svjetskom prvenstvu 2013. godine. Na turniru su sudjelovale Australija i Novi Zeland, što je prvi put da su sudjelovale samo dvije momčadi. Kako bi se odredio pobjednik, dvije reprezentacije igrale su dvije međusobne utakmice. Pobjednik je postala Australija, postavši tako kontinentalni prvak po četvrti put.
Najbolji strijelac turnira bio je australski kapetan Bevan Calvert s 13 golova u dvije utakmice.
Colonia 3 de Mayo, Tlayacapan
Colonia 3 de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Bacino, Verona
Bacino je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Republika Crna Gora
Republika Crna Gora se može odnositi na:
Benz Patent-Motorwagen Nummer 3
Benz Patent-Motorwagen Nummer 3 (na njemačkom doslovno: "Benzova motorna kola po patentu Broj 3") je naziv za seriju motornih vozila koju je Karl Benz od 1886. do 1893. proizvodio na osnovu znamenitog prototipa Benz Patent-Motorwagen, prvog automobila u historiji.
Automobil je postizao maksimalnu brzinu od 20 km/h, a mogao se nabaviti za oko 3.000 tadašnjih zlatnih maraka.
U jednom od modela je Bertha Benz, supruga Karla Benza, u augustu 1888. zajedno sa svojim sinovima Richardom i Eugenom, izvela znamenito 106 km dugo putovanje od Mannheima do Pforzheima.
Bézu-le-Guéry
Bezi le Geri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Zgornje Vrtiče
Zgornje Vrtiče je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Zgornje Vrtiče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Bézu-le-Guéry
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 204 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 64 m).
Zgornje Vrtiče
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 69 stanovnika.
Los Dolores, San Miguel de Allende
Los Dolores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Štrbovo
Prirodni uslovi
Naselje Štrbovo je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 48 km jugozapadno, a od opštinskog središta 25 južno.
Štrbovo se nalazi u oblasti Donje Prespe, oblasti oko severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na istočnoj obali Prespanskog jezera, dok se istočno od naselja počinje izdizati planina Baba. Nadmorska visina naselja je približno 900 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Štrbovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 184 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Danjino Selo
Danjino Selo je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 81 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 145 stanovnika).
Demografija
U naselju Danjino Selo živi 72 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,9 godina (46,3 kod muškaraca i 49,7 kod žena). U naselju ima 27 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Frăsuleni, Victoria
Frăsuleni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
La Tinaja, Villa de Arista
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Cijanoacetamid
Cijanoacetamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 84,077 Da.
Opština Santa Ana Ateixtlahuaca, Oaxaca
Santa Ana Ateixtlahuaca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
Čučer-Sandevo
Čučer-Sandevo (ranije samo Čučer (Чучер)) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Čučer-Sandevo je sedište istoimene opštine Čučer-Sandevo, koja obuhvata severna predgrađa Skoplja.
Čučer-Sandevo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine većinu u naselju.
Prirodni uslovi
Čučer-Sandevo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Skoplja, selo je udaljeno 14 kilometara severno.
Selo Čučer-Sandevo se nalazi u istorijskoj oblasti Crnogorje, u južnoj podgorini Skopske Crne gore, na približno 460 metara nadmorske visine. Severno od naselja izdiže se planina, a južno se pruža Skopsko polje.
Mesna klima je kontinentalna.
Poreklo stanovništva
Današnje stanovništvo Čučera i Sandeva potiče od predaka koji su doseljeni.
Dve su glavne komponente doseljenika:
Uglavnom su svi doseljenici sa severa.
U Čučeru su:
Rod pravoslavnih Cigana:
Stanovništvo
Čučer_Sandevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 299 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Srbi (60%), a manjina su etnički Makedonci (39%).
Početkom 20. veka Srbi su bili isključivo stanovništvo u selu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
San Clemente, Bologna
San Clemente je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Alpe Tedesco, Varese
Alpe Tedesco je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Yang Sŭng-kuk
Yang Sŭng-kuk (korejski: 양승국; 19. kolovoza 1944.) je umirovljeni sjevernokorejski nogometaš i reprezentativac. Godine 1966. nastupao je za sjevernokorejsku reprezentaciju na Svjetskom prvenstvu u Engleskoj te je u četvrtfinalnoj utakmici protiv Portugala postigao gol za 3:0 vodstvo svoje reprezentacije.
Pommerby
Pomerbi je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 182 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059152.
Yang Sŭng-kuk
Igrao je kao napadač, a cijelu je karijeru proveo u klubu Kigwancha. Za reprezentaciju je nastupio ukupno dva puta i postigao jedan gol.
Pommerby
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Pomerbi se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 182 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 33 stanovnika/km².
El Águila, Tepetzintla
El Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Opština Șieu, Maramureș
Șieu je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Baglio Nuovo, Trapani
Baglio Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Kim Tai-chung
Kim Tai-chung (5. 6. 1957. – 27. 8. 2011) u gradu Pusan, jedno vrijeme bio poznat pod umjetničkim imenom Tong Lung (唐龍) je koreanski Taekwondo ekspert. 1978. je bio izabran između više od hiljadu kandidata da dublira Bruce Leea u njegovom zadnjem filmu, Game of Death.
Zajedno sa Yuen Biaom (koji je bio kaskader), Kim je glumio Bruce Leeovog lika veoma dobro I tako se dokazao pred producentima, pa su ga oni tako iskoristili nekoliko godina kasnije. Taj film je bio nastavak Game of Death-a i tu Kim nije samo dublirao Brucea nego je i glumio njegovog brata. Film se zvao Tower of Death u završnoj borbi Kim se sastao sa glumcem po imenu Hwang Jang-lee i napravio jednu od najboljih scena u istoriji hongkonške kinematografije. Tih godina Kim je bio poznat pod imenom ‘’Tong Lung’’, pa je tako 1982. godine nastupio zajedno sa glumcem po imenu Jackie Chang u filmu "Fist Of Death", gdje je igrao Brucea Leea. Tri godine kasnije Kim je nastupio u Jean Claude Van Dammovom prvom filmu No Retreat, No Surrender tu je glumio Bruce Leeovog duha koji je došao kako bi pomogao mladiću u nevolji (Kurt McKinney). Nakon ovog filma Kim se vratio u Koreju i postao biznismen.
2008. godine saznalo se da je Kim 1981. godine imao glavnu ulogu u filmu "Miss, Please Be Patient" (아가씨 참으세요[1]) za sada taj film nepostoji na VHS-u ili DVD-u.
Zilje
Zilje je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Zilje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 184 stanovnika.
Coccarello, Reggio Emilia
Coccarello je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
Wilmington, Delaver
Wilmington je grad u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 70.851 stanovnika.
Murphy, Oklahoma
Merfi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 219, što je 12 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ophir, Utah
Ofer je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Harmonije
Harmonije (Harmonious) je bio Bardesanov sin za kojeg znamo od crkvenog povjesničara prve polovice V stoljeća Sozomena (Hist, eccl. 3, 16). Sozomen piše, da je Bardesanov sin Harmonije sastavio himne na sirskom jeziku, zajedno s melodijama. Sirijci — kaže Sozomen — još danas pjevaju Harmonijeve pjesme, ali ne riječi, nego samo melodije. Zato jer je Efrem Sirijski, videći kako se Sircima sviđa elegantan stil i glazbeni ritam Harmonijev, na njegove melodije sastavio nove pjesme koje su više u skladu s pravoverjem Crkve. Tako od Efrema nadalje Sirci pjevaju Efremove himne na melodije Harmonijeve.
Ophir, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38, što je 15 (65,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Familia Saldívar, Mexicali
Familia Saldívar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Bailleul-lès-Pernes
Bajel le Pern je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 304 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 87 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 105 metara (maksimalnoj 188 m, a minimalnoj 103 m).
Котража (Лучани)
Котража је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 889 становника (према попису из 1991. било је 904 становника).
Демографија
У селу је 2000. године подигнута црква Светог Пантелејмона, задужбина Миленка Костића.
Șendreni, Victoria
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
El Jilotillo, Huasca de Ocampo
El Jilotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huasca de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2105 m.
Četirce
Četirce je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje severnom delu države. Četirce pripada opštini Kumanovo.
Četirce ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine većinu stanovništva u naselju.
Prirodni uslovi
Četirce je smešteno u krajnje severnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice granici sa Srbijom, koja se nalazi 5 kilometara severno od naselja. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 10 kilometara severno.
Selo Četirce se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, u brdskom kraju, na približno 570 metara nadmorske visine. Severoistočno se izdiže planina Rujen.
Benz Dos-à-Dos
Benz Dos-à-dos je bila serija putničkih automobila koje je dizajnirao Karl Benz a proizvodila njegova tvrtka Benz & Cie. od 1899. do 1901. Dos-à-dos je predstavljao nasljednika Benz Victorie te sadržavao četverotaktni dvocilindarski motor koji mu je davao veću brzinu (do 30-40 km/h). Cijena je, ovisno o verziji, iznosila od 3800 do 7800 zlatnih maraka.
Četirce
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Četirce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 249 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Srbi (86%), a ostatak su etnički Makedonci (14%). Početkom 20. veka seosko stanovništvo je bilo podeljeno između onih koji su se izjašnjavali Srbima i drugih koji su se izjašnjavali Bugarima.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Nikola Krstić
Nikola Krstić (Vac, 23. septembar/5. oktobar 1829 – Šabac, 11/24. januar 1902) je bio srpski istoričar i pravnik, doktor prava i filozofije, profesor Beogradskog Liceja član i predsednik Kasacionog suda i državni savetnik. Smatra se rodonačelnikom srpske srednjovekovne pravnoistorijske nauke.
Biografija
Rodio se 23. septembra/5. oktobra 1829. u Vacu, u Ugarskoj, gde su mu roditelji privremeno boravili, od majke Jelene, poreklom iz Sentandreje i oca Krste, o čijem se poreklu malo zna, a radio je u to vreme kao crkvenjak u srpskoj pravoslavnoj crkvi u Vacu.
Školovanje
Osnovnu školu je završio u Sentandreji. Prvih šest razreda gimnazije je učio kod kaluđera Pijarista u Vacu. Majka se nakon očeve smrti preselila u Baboču, kod Varaždina, tako da je morao sam da se snalazi. U školovanju mu je pomagao brat od tetke, Vasilije Plastić, imućni trgovac u Trnavi, kod Požuna. Kada je završio gimnaziju, obratio se za pomoć Matici srpskoj, koja se tada nalazila u Požunu i postao je njen pitomac. Dobio je besplatan smeštaj u Tekelijanumu i pomoć od 80 forinti i ta pomoć je bila ograničena na period do kraja jula 1853. Od 1846. je naredne dve školske godine studirao filozofiju u Pešti. Školske 1848/1849 škole su bile zatvorene, zbog Srpske revolucije, u kojoj je Krstić uzeo učešće. Otišao je u Sremske Karlovce i stavio se na raspolaganje Odboru narodnih poslova, koji je bio uz patrijarha Josifa Rajačića. Postao je protokolista u Policijskom odeljenju Glavnog odbora, a početkom 1849. je bio podsekretar novobečejskog sreskog odbora, koji je postojao i u Novom Sadu. Takođe je bio u Bečkereku, gde je radio kao zvaničnik Srpske vojvodine, a zatim je u Zemunu radio kao novinar.
Kao odličan đak i pošto se osećao spremnim, a znajući da mu u juču ističe rok za smeštaj u Tekelijanumu, tražio je odobrenje da polaže ispite pre kraja letnjeg semestra. Sve potrebne ispite položio je s odličnim uspehom već 4. marta 1853. Nakon toga, iste godine je položio i državni ispit, kako bi po zakonu, bez doktorske titule, stekao pravo na državnu službu. Doktorat prava je odbranio 17. jula 1854.
Profesor
200px|mini Marta 1953. je postao suplent u Novosadskoj gimnaziji, gde je predavao zemljopis, opštu istoriju i matematiku. Profesorsko mesto je dobio pod uslovom da polovinu plate od 500 forinti daje udovici svog prethodnika, u periodu dok radi kao suplent.
Mada je u gimnaziji od oktobra trebalo da radi kao stalni profesor za punu platu, on je preko Miloša Petrovića već ugovorio novo radno mesto. Od oktobra 1853. godine je prešao u Srbiju, gde je počeo da radi kao kontraktualni profesor na Beogradskom Liceju. Predavao je na mesed dana ranije osnovanoj Katedri za Enciklopediju prava i Istoriju zakonoznanja, nastaloj nakon ozbiljne transformacije Liceja kroz Zakon (Ustrojenje) o Liceju iz iste godine. Po tom zakonu studenti prava više nisu završavali dve godine filozofije, već su se nakon završene gimnazije upisivali odmah na prava i morali su da savladaju veći broj predmeta iz te oblasti. Tada je uveden novi predmet Istorija zakonoznanja, dok je Prirodno pravo zamenjeno Enciklopedijom prava. Zahvaljujući Krstiću, Enciklopedija prava je uključivala i istoriju slovenskih prava, za koju je u to vreme on bio najveći srpski poznavalac. Mada je Enciklopedija bila teorijsko pravni predmet, u svom drugom delu se obrađivalo uporedno - pozitivno pravo, a zajedno sa njim i istorija prava pojedinih savremenih, a pre svega slovenskih država. Istoriju zakonoznanja je koncipirao kao uporednopravni istorijski predmet, koji je obuhvatao pravnu istoriju „istočnih naroda“, „Grka i Rimnjana“ i „hrišćanskih naroda“, ali i srpsko pravo, čije je temelje upravo on postavio, a kasnije gradio Stojan Novaković. Njegova predavanja su sadržavala i brojne rasprave iz oblasti nacionalne pravne istorije, iako formalni naziv nije obuhvatao i sprskom pravo. Encikopediju je predavao na prvoj godini, sa četiri časa nedeljno i ta su predavanja bila zanimljivija, od dva časova nedeljno istorije, koju je predavao na drugoj godini. Od 1854. godine je postao član i bio delovođa školske komisije do 1875. Na predlog popečiteljstva, novembra 1855. postao je redovan profesor na Liciju, mesec dana nakon što je dobio srpsko državljanstvo. Od septembra 1858. predavao je Krivično pravo umesto obolelog Stojana Veljkovića, a od februara 1860. Trgovačko pravo. Kao stalni profesor na Liceju radio je do 1862. godine. Od dolaska na Licej pomagao je Aleksi Vukomanoviću, u radu u biblioteci, a nakon njegove smrti, u periodu od 1860. do odlaska sa Liceja bio je bibliotekar Licejske biblioteke, mada to nije zapisao u svom detaljno vođenom dnevniku.
I kada mu se služba u Liceju završila, on je i nakon toga nastavio da se bavi profesorskim i naučnim radom, za koje je imao volje i dara. Kad god se na Pravnom fakultetu ukazala potreba Krstić je pozivan da služi kao honorarni profesor. Jedno vreme je zastupio profesora rimskog i kriminalnog prava, zatim Katedru rimskog prava i kaznenog zakonika i postupka u vreme kada je zbog premeštanja profesora, mesto bilo upražnjeno. Kao honorarni profesor takođe je 1871—1873 i 1874—1875 zastupao Katedru građanskog zakonika, građanskog sudskog postupka i stečajnog postupka.
Državne funkcije
Godine 1862. je postavljen za načelnika Policijskog odeljenja Ministarstva unutrašnjih dela. Zatim je bio sudija Kasacionog suda (1865-1884). Nakon uvistva kneza Mihaila, više nije bio rado viđena ličnost od velikog uticaja među vodećim političkim krugovima i Namesnička vlada mu nije pokazivala naročito poverenje. Zbog podrške vlade kneza Mihaila, uvrštavali su ga među konzervativce, pa je pomišljao i da se vrati na profesorsko mesto u Velikoj školi. Ipak, 1875. izabran je za predsednika Kasacionog suda.
Pored redovne službe, istovremeno je obavljao i druge funkcije. Imao je znatan udeo u radu komisija, skupština i odbora.{{sfn|Nova Iskra|1902|p=90} U periodu od 1863—1874 je bio član pravničkog odbora. Više godina je bio član i predsednik disciplinskog suda. Učestvovao je u izradama zakona. Godine 1861. nalazio se u komisiji za pregled predloga zakona o štampi. Godine 1872. prvi je pokušao da izvrši reviziju Srpskog građanskog zakonika iz 1844, koja je dočekana sa dosta kritika. Mada je već pripremio prva dva dela zakonika, taj projekat nikad nije prihvaćen, verovatno jer politika još uvek nije bila spremna da se suoči sa načinom podele imovinskih odnosa u porodičnim zadrugama, kao i sa naslednim pravom ćerki. 1874. bio je u kojmisiji za pregled zakona o poroti. Po njegovom nacrtu je donet Zakon o opštinama 1866. Godine 1880—1881 je bio predsednik komisije za izradu projektu zakona o sudijama i o zborovima.
Dva puta je bio knežev izaslanik na Narodnim skupštinama 1873, 1874 godine. Godine 1888. je bio član Ustavotvornog odbora.
Godine 1884. je postao član Državnog saveta, a od marta do maja 1894. je bio i njegov potpredsednik. U tom zvanju je i penzionisan 5. maja 1894, nakon što je došlo do državnog udara i ukidanja Ustav iz 1888. Nije pripadao nijednoj političkoj stranci.
Diplomatske misije
Obrenovići su njegove sposobnosti visoko cenili. Zato su ga šezdesetih godina angažovali u nekoliko diplomatskih misija za Srpsku vladu. Pomažući knezu Mihailu u poslovima odnosa i saradnje sa Mađarima, 1861. je odlazio u Peštu da pregovara sa mađarskim patriotama o Srbima u Ugarskoj. Godine 1865. bio je u tajnoj misiji u Parizu i pregovarao je o ustanovljavanju banke sa stranim kapitalom u Srbiji. Godine 1866. u Pešti je pregovarao sa Štrosmajerom o položaju srpskih državljana katoličke vere.
Ostale funkcije
Bio je predsednik Odbora Kolaračeve zadužbine, od njenog formiranja 1886. do svoje smrti. Kao prijatelj Ilije Kolarca, jedan je od najzaslužnijih i upotrebio je sav svoj lični uticaj kako bi Kolarca održao u njegovim rodoljubivim namerama, za osnivanje Beogradskog univerziteta i pojačanje još ranije osnovanog književnog fonda (1861), a nakon Kolarčeve smrti da se njegov testament sprevede u delo, što je predstavljalo veliki posao. Kolarčevi dalji rođaci i drugi potražioci su pokušali da obore testament, uz podršku tadašnjih vlasti, kojima je u interesu bilo da se takav čovek što pre zaboravi. Ovo je u javnosti probudilo veliko interesovanje. Vladina štampa je odobravala poništavanje testamentea Ilije Kolarca smatrajući da bi njegovo ostvarenje značilo „opasnost za državu i monarhiju“, pa je taj lični akt jednog narodnog dobrotvora proglašen za „partijsko-demonstrativnu stvar“, dok je opozicina štampa branila Kolarčevu poslednju volju. Beogradski sud je poništio Kolarčev testament, Apelacioni sud je takvu presudu osnažio i tek na trećoj i poslednjoj sudskoj instanci, pred Kasacionim sudom 1881. je Kolarčev testament osnažen. Zadužbina je osnovana na Aranđelovdan, na Kolarčevu slavu 1886. Događaje od dana kada je Kolarac, nakon Topolske bune kao uhapšenik (1878), predao svoj testament, do dana osnivanja zadužbene, Krstić je opisao u knjizi „Zadužbina Ilije Milosavljevića Kolarca“ (1886).
Kralj Milan ga je zajedno sa Lazarom Dokićem 1889. imenovao za staraoca imovine maloletnog kralja Aleksandra, i tu funkciju je obavljao sve dok kralj nije preuzeo vlast 1893.
Kao izaslanik Srpskog učenog društva i Narodnog muzeja u Beogradu, nakon slučajnog susreta 1873. u Stolnom Beogradu sa Katarina Ivanović, preduzeo je odlučujuće korake da sprovede u delo njenu želju da svoju umetničku ostavštinu pokloni srpskom narodu. Zbirku od 23 rada je predala Narodnom muzeju u Beogradu (1874. i 1880.) godine, kao i novčani fond od hiljadu forinti za njihovo održavanje. Zahvljajući njemu, Katrina Ivanović je izabrana za prvu umetnicu počasnog član Srpskog učenog društva 1876. godine.
Akademik
Bio je član Društva srpske slovesnosti, od 3/15. januar 1854, zatim je 29. jula/10. avgusta 1864. imenovan za člana Srpskog učenog društva, Odseka za društvene nauke, odnosno nauke istorijske i državne, a od  12/24. oktobra 1864, pa 1865, 1866, 1867, 1878, 1879 i 1880 bio je član Odbora SUD i sekretar tog odseka. Bio je i član Književnog odeljenja Matice srpske (1864). Nije biran za člana Srpske kraljevske akademije, ali je prethodno kao član SUD, imao titulu počasnog člana od 15/27. novembra 1892.
Saradnja u časopisima
Bio je plodan pisac. Književnošću je počeo da se bavi još kao devetnaestogodišnjak, od 1848. godine do 1849. Sarađivao je u „Srpskim novinama“, „Napretku“, koji je uređivao Danilo Medaković, „Slovenskom jugu“, „Jugoslovenskim novinama“, bio je saradnik i urednik „Pozornika“, organa patrijarha Rajačića.
Kao student u Pešti takođe je sarađivao u „Srpskim novinama“ i u „Srpskom Dnevniku“ iz Novog Sada, koji je uređivao Danilo Medaković i u „Vojvođanki“ iz Zemuna, koji je uređivao Milorad Medaković. Nakon dolaska u Srbiju, nastavio je da piše u raznim novinama, posebno rasprave o političkim i pravnim temama, u „Pravdi“ (1869), „Sudskom listu“ (1869). Neke od njih su štampane u obliku brošure. Slao je i dopise u Mađarsku i Beč o dešavanjima u Srbiji.
Istorija slovenskog prava
Godine 1855. i 1856. Matica srpska je štampala njegov prevod s nemačkog prevoda (jer poljski u originalu nije znao) „Istoriju slovenskog prava“, poljskog istoričara Vaclava Maćejovskog, dopunivši ga sa 68. primedbi, neke od njih duge po nekoliko strana, koje se tiču srpskog prava. Objavljivanjem ovog prevoda, postavio je temelje daljeg izučavanja sve popularnije panslavističke discipline s kraja 19. i početka 20. veka na beogradskom Pravnom fakultetu. Izdanja Matice srpske su štampane starim pravopisom, o čemu je Krstić komentarisao u predgovoru. Maćejovski je kasnije objavio novo prošireno izdanje, uključujući i „Dušanov zakonik“, ali bez saznanja o Krstićevom prevodu i upotrebe drugih izvora vezanih za Južne Slovene.
Istorija srpskog naroda i udžbenici
Na konkursu koji je organizovala Matica srpska za „Istoriju srpskog naroda“, njegov rad je nagrađen. Štampane su samo prve dve sveske (1863. i 1865.), za period do smrti kralja Milutina i one su bile namenjene široj publici. U vreme kada je postao član školske komisije, školska literatura je bila nedovoljna i nepotpuna. U osnovnim školama se koristio udžbenik istorije koji je pisao Ljubomir Nenadović (1850). U Srbiji je u to vreme bilo svega nekoliko gimnazija, i za gimnazije nije bilo udžbenika iz istorije, pa su se profesori snalazili diktirajući svoja predavanja skraćena iz „Istorije sprskog naroda“ Dimitrija Davidovića i drugih knjiga. Od svog dela koji je pisao za Maticu srpsku je napravio izvod koji je objavio 1862. godine i narednih dvadeset godina to je služilo kao gimnazijski udžbenik. Napisao je i udžbenik „Kratka istorija srpskog naroda“ (1860), koji se dugi niz godina koristio i preštampavao za osnovne škole. Takođe je napisao Opšti zemljopis, udžbenik za gimnazije (1861). U Novom Sadu 1860 je objavio „Obrasce iz opšte istorije“, rađene po nemačkim izvorima u kojima je obratio više pažnje na događaje, nego na ličnosti. Jedan deo ovog dela se bavi i srpskom istorijom.
Prevodi za pozorište
Za potrebe pozorišta je prevodio s mađarskog i francuskog jezika. Preveo je komade: „Beli Otelo“ Eduara Brizbara (1869), „Po engleski“ Gernera (1870), u prevodu i posrbi „Ljubavna pisma“ T. J. Vilijemsa (1870), „Nikola Niklbi ili Londonski prosjaci“ P. Dinoa i Lemoena (1870), komedija u pet činova „Slamni šešir“  Enžena Labiša i Mark-Mišela (1870), pozorišna igra u 3 čina „Jevrejin iz Poljske“  Erkman i Šatrijana (1870) i drama u 6 činova „Crni doktor“  Dimanoara i Buržoa (1872). Svih sedam prevoda izvelo je Narodnom pozorištu u Beogradu, koje mu je kao nagradu davalo besplatne karte za najbolja sedišta. U Srpskom narodnom pozorištu su prikazani, u njegovom prevodu „Ljubavna pisma“ (1871), šaljiva igra u 3 čina „Nervozni“ Sardua (1873), pozorišna igra u 3 razdela „Rob“  Sigligetija (1873), „Crni doktor“ (1876) i „Slamni šešir“ (pod naslovom „Florentinski šešir“) (1905).
Dnevik javni i privatni
Od 1859 do 1896, s kraćim prekidima je vodio dnevnike, privatan i javni, koji predstavljaju važan izvor za poznavanje istorije Srba iz druge polovine 19. veka. Tako na primer ostao je zapis:
U svom javnom dnevniku je refnosno opisao sva važna dešavanja od političkog i društvenog značaja, u periodu modernizacije srpske države i njene emancipacije od Turskog carstva, preobražavanja srpske prestonice od istočnjačkog u evropski grad, promene praćene ratovima, uvećanjem državne teritorije, ustavnim reformama, smenama na prestolu. Srbija je u periodu kada je Krstić pisao dnevnik postala od kneževine postala kraljevina, proširila je svoje teritorije, vodila je tri rata, promenika 4 vladara, imala je 4 ustavne reforme i promenila je dva ustava, stvorila je najpre narodnu, a zatim stajaću vojsku, uvela je obavezno osnovno obrazovanje, dobila železnicu, Akademiju nauka, političke partije. Među događajima koje je opisao najvažniji su oni u kojima je i sam učestvovao, posebno podaci o visokom školstvu, odnosima Srba u Austriji, načinu rada državne uprave.
Pažnju su mu posebno privlačili život, navike i zabave srpske političke i intelektualne elite, karakterne crte vladara i vladarki iz dinastije Obrenović, prijateljstva, ljubav, žene, brak, provodadžisanje, prosidbe, rođenja, krštenja, sahrane, kartanje, alkoholizam, prostitucija. Ceo materijal privatnog dnevnika je koristan za istraživanje i rekonstruisanje privatnosti i mentaliteta tadašnjeg društva.
Beleške su ostale u rukopisu i on ih je zaveštao SANU. Prvi čitalac njegovih beležaka, pošto su po želji autora bile zapečaćene deset godina, bio je Stojan Novaković, tada predsednik akademije, koji je iz tek otpečaćenih bležaka saznao kako je Krstić s njegovom suprugom jedno vreme bio u „bliskim odnosima“. Prvi istraživač koji je te beleške koristio u svom radu bio je Slobodan Jovanović, kome je rukopis bio jedan od izvora za monografije „Druga vlada Miloša i Mihaila Obrenovića“ i „Vlada Milana Obrenovića“, što je Jovanović pomenuo u predgovoru svojih dela. dela, ali u samom tekstu nisu naznačeni delovi iz Krstićevog „Dnevnika“ koji su poslužili kao izvor. Preuzeo je pojedine karakteristične crte i ocene o ličnostima vladara. Najviše podataka je preuzeo o kralju Milan, a najmanje o kralju Aleksandru. Mada su Krstićeva saznanja većinom bila posredna, jer nije imao prisan odnos sa njima, podatke koje je navodio potiču iz pouzdanih izvora.
Jovanović je i lično bio zainteresovan za pojedine delove privatnog dnevnika, jer je Krstić godinama bio zaljubljen u njegovu baba-tetku Sofiju Marinković i odnose sa njom je detaljno opisao. Dnevnici su objavljeni u periodu 2005 — 2007, u osam knjiga pod naslovom „Dnevnik - privatni i javni život“, na više od tri hiljade strana štampanog teksta.
Ostali radovi
Napisao je biografije poznatih ličnosti opšte i srpske istorije.
Posvećen nacionalnoj pravnoj istoriji, smatra se da je za štampu „Protokol šabačkog magistrata od 1808. do 1812.“, jedan od najvažnijih štampanih izvora za istoriju srpskom prava tokom Prvog srpskog ustanka, u kome se opisuju način suđenja i običajna shvatanja u Srbiji tog doba. Međutim, u svom dnevniku nigde nije pomenuo rad na pripremi Protokola za štampu, već samo uredništvo. Osim toga, napisao je predgovor i kao predsednik Istorijskog odseka Srpskog učenog društvo protokole je predložio za štampanje. Štampanje je završeno 1868. godine.
Odmah nakon Topčiderskog atentata objavio je brošuru o ubistvu kneza Mihaila i njegovoj sukcesiji kneza Milana.
Porodica i testament
U pedesetoj godini života oženio se Milevom Stanojević, koja je bila obrazovana. S obzirom da je često bolovao, ona ga je negovala. Supruga mu je preminula 1901. Nisu imali dece. Umro je u Šapcu 11/24. januara 1902. godine, dok se nalazio u Božićnoj poseti porodici. Njegovi posmrtni ostaci su preneseni u Beograd, gde je i sahranjen 13/26. januara.
Za života je stekao popriličnu imovinu, koja se sastojala od dve kuće sa placevima u Beogradu, vinograda u okolini Beograda, srpskih državnih obveznica, akcija, lozova i štedne uloge.
Svoj imetak je testamentom još juna 1900. zaveštao Srpskoj kraljevskoj akademiji. Akademiji je ostavio i svoju obimnu rukopisnu zaostavštinu. Akademija je 11/24. januara 1902. osnovala Zadužbinu Nikole Krstića. Ostavio je i legate
Dela
Autor je sledećih knjiga:
Zorenci
Zorenci je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Zorenci se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
San Damiano, Bologna
San Damiano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 667 m.
Banovci (Nijemci)
Banovci (do 1900. Novi Banovci, od 1910. do 1991. Šidski Banovci), naselje u Hrvatskoj koje administrativno pripada Vukovarsko-srijemskoj županiji, odnosno općini Nijemci. Nalazi se 30 km od Vinkovaca, a 18 km od Vukovara.
Agua Zarca, Técpan de Galeana
Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Banovci (Nijemci)
Mjesto broji 479 stanovnika (2001.). Stanovništvo se u najvećem postotku bavi poljoprivredom. Banovci su dobro prometno povezani, smješteni se na magistralnom putu Vinkovci-Šid, kroz mesto takođe prolazi željeznica.
Agua Zarca, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 850 m.
Banovci (Nijemci)
Po dobnoj strukturi najveći je dio osoba starijih od 50 godina. Poštanski broj Banovaca je 32 247.
Mjesto se nalazi 15-ak kilometara od Dunava na sjeveru. Na jugu su između mjesta i autoputa smeštene prastare Spačvanske hrastove šume. U mjestu se nalazi i pravoslavna crkva Svete Petke izgrađena početkom 19.stoljeća.''
Campo Número Uno, Cuauhtémoc
Campo Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2089 m.
Čestevo
Čestevo je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Čestevo je naselje u okviru opštine Valandovo.
Štuka (Bosiljovo)
Štuka je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Štuka je u sastavu opštine Bosiljovo.
Čestevo
Prirodni uslovi
Čestevo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 2 kilometara južno.
Štuka (Bosiljovo)
Prirodni uslovi
Štuka je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 16 kilometara istočno.
Naselje Štuka se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na severnom obodu plodnog Strumičkog polja. Severno od naselja izdiže se planina Ogražden. Nadmorska visina naselja je približno 290 metara.
Čestevo
Prirodni uslovi
Naselje Čestevo se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u dolini Anske reke, pritoke Vardara, na približno 105 metara nadmorske visine.
Štuka (Bosiljovo)
Prirodni uslovi
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Štuka je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 781 stanovnika.
Čestevo
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Čestevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika.
Štuka (Bosiljovo)
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Čestevo
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju bili su turski Cigani, a pretežna veroispovest mesnog stanovništva islam.
Schignano, Prato
Schignano je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Poppenbüll
Popenbil je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 197 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054104.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Popenbil se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 15,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 197 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 13 stanovnika/km².
Šlegovo
Prirodni uslovi
Šlegovo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 60 kilometara istočno.
Selo Šlegovo se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo. Naselje je položeno na zapadnim padinama Osogovskih planina, na približno 780 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Gallo, San Juan de Sabinas
El Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Rancho Alfaro, Silacayoápam
Rancho Alfaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Silacayoápam.
Magnonevolo, Biella
Magnonevolo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Rancho Alfaro, Silacayoápam
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1478 m.
Magnonevolo, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 409 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Cruz del Mezquital, San Miguel de Allende
Cruz del Mezquital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2017 m.
Zgornji Čačič
Zgornji Čačič je naselje u slovenskoj Općini Osilnici. Zgornji Čačič se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
The Great Gatsby (film, 2013)
Veliki Getsbi je australijsko-američka filmska drama u režiji Baza Lurmana, snimljena po istoimenom romanu F. S. Ficdžeralda.
Zgornji Čačič
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 6 stanovnika.
San Leonel, Villa de Arista
San Leonel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1645 m.
55 Days at Peking
55 Days at Peking je američki historijski film snimljen 1963. godine u režiji Nicholasa Raya.
The Great Gatsby (film, 2013)
Radnja filma odvija se za vreme prohibicije 1920-ih i prati ambicioznog mladića Nika Karaveja čiji se život u potpunosti menja kada upoznaje svog suseda, misterioznog milionera Džeja Getsbija. Glavne uloge tumače Tobi Magvajer, Leonardo Dikaprio i Keri Maligan.