cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Este
Vladari Ferrare
Poznat kao duboko religiozan čovjek i strogi moralist, dao je odrubiti glave svom sinu Ugu i njegovoj mladoj (drugoj) ženi Parisini Malatestab zbog preljuba. Često je išao na hodočašća i bio domaćin neuspjelog Koncila u Ferrari 1438. koji je pokušao izmiriti Veliku Šizmu. Izgleda da je bio na najboljem putu da dobije vlast i nad Milanskim Vojvodstvom, ali je iznenada umro 26. januara 1441. (sumnja se da je možda bio otrovan)
Nicolov III sin i nasljednik Leonello (vladao 1441.–50.) uzdigao je dvor u Ferrari u centar umjetnosti i kulture i ukrasio slikama Pisanella, Bellinija, van der Weydena i Mantegne.
Este kao vojvode Ferrare, Modene i Reggia
Leonelov brat i nasljednik- Borso (vladao 1450.-71.), i pored nekih vojnih neuspjeha, ne samo da je zadržao svoje vojvodstvo i povećao njegov ugled, već je uspio od cara Svetog Rimskog Carstva Friedricha III dobiti titulu vojvode od Modene i Reggia 1452. a od pape Pavla II i titulu vojvode od Ferrare 1471.
Ercole I
Duga vladavina Leonellova i Borsova polubrata - Ercolea I (1471.-1505.) bio je jedan od najvažnijih perioda u historiji dinastije Este i Ferrare. On je svojim brakom sa Leonorom, kćerkom napuljskog kralja, dobio na političkoj težini, ali mu je vladavina protekla u brojnim iskušenjima. Kao prvo uspio se odhrvati pokušajima svog nećaka - Nicola (Leonellova sina), da mu peotme tron. Nakon tog morao je ratovati (1482.-84) protiv koalicije Mletačke Republike i pape Siksta IV., čije su vojske došle do bedema Ferrare, od propasti ga je spasilo potpisivanje vrlo nepovoljnog mira u Bagnolu (izgubio je Polesine) ali zadržao Ferraru.
Alfonso I
Ercoleov sin Alfonso I (vladao 1505.-34.), koji je kao mladić bio neotesan, pokazao se mudrim i sigurnim u sebe nakon što je preuzeo vlast. Prvo je osujetio zavjeru polubrata Giulia i brata Ferrantea, i osudio ih na doživotni zatvor. Nakon tog je bio okupiran ratom protiv Mletačke Republike (1509.), u kom je demonstrirao popriličnu inženjerijsku i artiljerijsku vještinu, pa je pobijedio u pomorskoj bitci kod Polesella i preoteo Polesine od Roviga (koje je izgubio Ercole I). U isto to vrijeme i ratoborni papa Julije II. želio je proširiti vlast Papinske Države, a kako je Alfonso I. ostao vjeran francuski saveznik u Italiji, oduzeo mu je Modenu 1510. i Reggio 1512. i još ga je ekskomunicirao.
I medičejske pape Lav X. i Klement VII. bili su odlučni da unište dinastiju Este, ali je prvi prerano umro, a drugi bio politički slab. Tako je Alfonso uspio povratiti Reggio 1523. i Modenu 1527. prije nego što je umro 1534. Iza sebe ostavio je puno nasljednika i to ne samo zakonitih, već i od ljubavnice Laure Eustochie Dianti, to su bili budući vojvode od Modene i Reggia; Ercole II i Alfonso II
Ercola je naslijedio njegov prvorođeni sin Alfonso II (vladao 1559–97), peti i posljednji vojvoda od Ferrare. To što je uzalud pokušao biti izabran za poljskog kralja i organizirati križarski rat protiv Osmanlija, bilo je manje važno od činjenice da ni nakon tri braka nije imao djece. To je bilo u vrijeme kad je 1567. papa Pio V. 1567. strogo zabranio da izvanbračna djeca vladaju u katoličkim zemljama. To ga je toliko deprimiralo da je digao ruke od vladavine, i za nasljednika odabrao rođaka Cesarea, koji ga je nasljedio kad je umro. Slijedeći papa Klement VII. proglasio je 1598. Cesara nelegitimnim i preuzeo vlast u Ferrari, tako je glavna grana dinastije Este izumrla.
Gubitak moći i propast
Cesare je ipak uspio zadržati Modenu i Reggio, ali bez Ferrare - pa Este više nisu bli važni u talijanskoj politici Među nekoliko modenskih vojvoda koji su vladali u 17. vijeku, vrijedi spomenuti Francesca I  (vladao 1629.-58), koji je došao na tron za burnog Tridesetogodišnjeg rata, i epidemije kuge 1630. Za rata prvo je bio saveznik Španjolske, a nakon tog Kraljevine Francuske, jer se nadao da će mu ona pomoći da ponovno stekne Ferraru. Kasnije se pokušao se pomiriti sa Španjolskom, ali je da parodoks bude veći umro od malarije borivši se protiv Španjolaca.
Među njegovim nasljednicima treba spomenuti Rinalda I (1694.- 1737.), koji je brakom sa Charlotte Felicitas od Brunswick-Lüneburga ponovno ujedinio davno razdvojene grane iz dinastije Este. Njegov sin Francesco III (1737.-80), poznat kao veliki hedonist, dobio je od austrijske carice Marije Terezije položaj guvernera Lombardije. Njegov nasljednik Ercole III (1780.-96) pobjegao je iz Modene 1796. kad je napala francuska revolucionarna armija.
Kako je Francesco bio bez djece, za svog nasljednika odabrao je Austro-Ugarskog prijestolonasljednika Franza Ferdinanda, koji je ubijen u Sarajevu 1914.
Tenexhueyac, Xochiatipan
Tenexhueyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochiatipan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
El Tecolote, Guadalupe y Calvo
El Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
La Loma de los Horta, San Francisco del Rincón
La Loma de los Horta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1790 m.
Рокци
Рокци могу бити:
Dexter, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 341, što je 8 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Velloi, Bolzano
Velloi je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Samuel Eto'o
Samuel Eto'o Fils  (Douala, 10. ožujka 1981.), poznatiji kao Samuel Eto'o, je kamerunski nogometaš koji trenutačno igra za Antalyaspor na mjestu napadača. Igrao je također i za kamerunsku nogometnu reprezentaciju čiji je najbolji strijelac u povijesti. Eto'o je trenirao na Kadji Sports Academy, a također posjeduje i španjolsku putovnicu.
U pet sezona koliko je proveo u Barceloni postigao je preko 100 pogodaka, a također je i rekorder po broju nastupa bilo kojeg afričkog igrača u španjolskoj nogometnoj ligi. 2010. godine postao je prvi nogometaš koji je osvojio trostruku krunu (ligu, kup i Ligu prvaka) s dva različita kluba - Barcelonom i Interom. Postao je drugi igrač u povijesti koji je postigao pogodak u dva različita finala Lige prvaka i četvrti igrač u povijesti (nakon Marcela Desaillyja, Paula Souse i Gerarda Piquea) koji je osvojio Ligu prvaka dvije godine zaredom s različitim klubovima. Najodlikovaniji je afrički igrač u povijesti osvojivši nagradu za afričkog nogometaša godine rekordnih četiri puta (2003., 2004., 2005. i 2010. godine). 29. kolovoza 2013. Samuel prelazi iz ruskog Anžia u engleski Chelsea u kojemu se zadržao tek jednu sezonu. Nakon Chelsea, Samuel je još odigrao sezonu i pol u Evertonu, odnosno u Sampdoriji.
Laura Veccia Vaglieri
Laura Veccia Vaglieri (Rim, 1893. – Rim, 1989), italijanska historičarka, orijentalistkinja, islamologinja, arabistkinja i profesorica na Orijentalnom univerzitetu u Napulju.
Biografija
Veccia Vaglieri je rođena 1893. u Rimu u ondašnjoj Kraljevini Italiji. Bila je kćer poznatog arheologa Dantea Vaglierija (1865–1913) i u ranoj dobi upoznala se s arapskom kulturom i islamom. Arapski jezik svladala je na rimskom Univerzitetu Sapienza gdje joj je radio otac. Predavači su joj bili istaknuti arabisti C. Schiaparelli i I. Guidi. U početku istraživačke karijere fokusirala se na odnose Italije i Magreba, ali kasnije se počela interesirati i za historiju Iraka, Palestine, Sirije, Arabije i Jemena. Nakon kratke studije o tuniskom običajnom pravu (1917) za italijansko kolonijalno ministarstvo, godine 1925. napisala je Apologia dell'Islamismo, utjecajnu knjigu koja je kasnije prevedena na arapski, engleski, francuski, indonezijski, norveški, njemački, perzijski i turski jezik. Radila je na rimskom Orijentalnom institutu osnovanom 1921. i pisala je za časopis Oriente Moderno, a poslije je prešla na Orijentalni univerzitet u Napulju.
Na kongresu evropskih muslimana u Ženevi 1935. primljena je kao jedina nemuslimanska sudionica, što je objašnjeno činjenicom da je u Napulju bila pomoćnica B. Barbiellinija Amideija. Na kongresu je održala govor na arapskom i pohvalila je reforme italijanske kolonijalne politike na afričkim teritorijama, zbog čega je britanska diplomacija protestirala. Uoči Drugog svjetskog rata, održavala je tečajeve arapskog jezika mladima koji su bili željni širenja poslova na italijanskim kolonijalnim područjima. Godine 1937. objavila je teorijsko-praktičnu gramatiku arapskog jezika u dva toma, koja je nekoliko decenija bila standardni udžbenik za ovaj jezik u Italiji. U poratnom periodu, njenim glavnim područjem istraživanja postala je srednjovjekovna islamska historija, posebno sukobi Omejada, šijita i haridžita. Pisala je enciklopedijske članke za drugo izdanje Encyclopaedia of Islam (EI2) i poglavlja za Cambridge History of Islam.
San Quirico, Cuneo
San Quirico je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Nueva Granada, Tapachula
Nueva Granada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Hlordimeform
Hlordimeform je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 196,677 Da.
Ibarrilla, Aramberri
Ibarrilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Runc, Scărișoara
Runc je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Scărișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1036 m.
Rotari, Ceptura
Rotari je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Ceptura.
El Progreso, Mazatán
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Mazituaya, Xoxocotla
Mazituaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Xoxocotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2553 m.
Aguglia, Reggio Calabria
Aguglia je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Albareto, Piacenza
Albareto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Puma
Puma ili kuguar (lat. Puma concolor, do 1993. Felis concolor), je rod u porodici velikih mačaka, a može se naći u Sjevernoj, Srednjoj i Južnoj Americi. Riječ puma dolazi iz Quechua jezika. U Sjedinjenim Državama riječ panther (pantera) se odnosi na pumu, ali black panther (crna pantera) se najčešće odnosi na jaguara ili leoparda. Nedavna istraživanja puminog DNK su utvrdila da je puma usko povezana sa jaguarundijem (Puma yagouaroundi) ali ne i s leopardima i lavovima.
Podvrste
Florida panther je rijetka podvrsta pume koja živi u močvarama Južne Floride u Sjedinjenim Državama, a posebno u Nacionalnom Parku Everglades. U Floridi je trenutačno veliki pokret koji pokušava spasiti preostale pantere otkako je njihov broj naglo opao. Populacija floridske pantere, prema američkoj službi za ribolov i životinje, nema više od 120 do 160 jedinki na jugozapadu Floride.
Istočna puma (Puma concolor couguar) - Broj jedinki te podvrste sjevernoameričke pume već je 30-ih godina prošlog stoljeća počeo naglo padati. Puma, koju u SAD-u zovu kuguar, stavljena je na popis ugroženih vrsta 1973., ali se već dugo strahuje da će ta vrsta nestati i nestala je početkom 2012. Odluka saveznih vlasti da proglasi istočnu pumu istrijebljenom ne utječe na status floridske pantere (na jugoistoku), jedne druge podvrste mačaka koja je također na popisu ugroženih životinja.
Populacija i razmnožavanje
Prije nego što je došlo do eksplozije ljudske populacije u Americi, puma je obitovala velikim dijelom Amerike. Puma ima veći prostor u kojemu obitava od drugih sisavaca. Pume žive od Južnog Yukona (u Kanadi) do južnih Anda (u Čileu i Argentini).
Fizičke karakteristike
Pume su krem boje s crnim vrhovima ušiju i repa. Puma može trčati 50 km/h, s mjesta može skočiti 6 metara, okomit skok iznosi 2.5 m. Ugriz ima jači od bilo kojeg psa. Puma ima četiri prsta a pandže su uvučene koje po potrbi izbaci. Odrasli mužjak pume može biti dugačak i do 2,5 m (od njuške do kraja repa), a teži oko 70 kg. U posebnim slučajevima može dostići i 95 kg. Odrasle ženke su dugačke oko 2 m i teže oko 35 kg (uvijek računajući od vrha njuške pa do kraja repa). Mačići pume su prekriveni crno-smeđim točkicama a rep im je savijen u krug. Pume žive oko 25 godina. Pume koje žive bliže ekvatoru su manje od onih koje žive bliže polova.
Las Auraquias, Coatzacoalcos
Las Auraquias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzacoalcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Ranchito los Acuña, El Fuerte
Ranchito los Acuña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
La Huerta Vieja, Carácuaro
La Huerta Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Junije Palmotić
mini|Junije Palmotić Junije Palmotić (Džono) bio je hrvatski barokni književnik (Dubrovnik, 7. XI. 1607 – Dubrovnik, između 29. VI. i 6. VII. 1657). Podrijetlom iz ugledne vlastelinske obitelji, obavljao je različite upravne dužnosti u rodnome gradu, bio je knez na Mljetu, u Konavlima i na Lastovu. God. 1656. bio je izabran u Vijeće umoljenih. Najplodniji dramatičar starije hrvatske književnosti, za života je tiskao samo jednu latinsku prigodnicu, posvećenu isusovcu Giovanniju Bargioccu (1633). Posmrtno mu je S. Gradić 1670., zauzimanjem piščeva brata Džore, objavio ep Kristijadu (Kristiade to jest život i djela Isukrstova), prepjev istoimenoga latinskog spjeva M. G. Vide, posvećen švedskoj kraljici Kristini, zagovarateljici katoličke obnove, pridodavši mu i iscrpan autorov životopis. No Palmotić je ponajprije autor tragikomedija, uspješno uprizorivanih za njegova života pred Kneževim dvorom, o čemu se podatci nalaze u rukopisima drama, a što svjedoči o bogatoj kazališnoj djelatnosti dubrovačkoga baroka. Izvodile su ih kazališne družine Orlovi, Smeteni i Isprazni, a sam je Palmotić u njihovoj izvedbi sugerirao niz scenskih efekata tipičnih za baroknu scensku fantastiku. Sve su napisane u stihu, u osmercima, a tematski se mogu podijeliti u tri kruga. Klasični tematski krug obuhvaća drame Došastje od Enee k Ankizu, njegovu ocu, Atalanta, Ipsipile, Andromeda, Elena ugrabljena, Akile, Natjecanje Ajača i Ulisa za oružje Akilovo i Lavinija. U pseudopovijesne tragikomedije panslavenske tematike ubrajaju se Pavlimir, Danica, Captislava i Bisernica, a Armida i Alčina nadahnute su talijanskim renesansnim epovima, Ariostovim Bijesnim Orlandom i Tassovim Oslobođenim Jeruzalemom. Služeći se iskustvima talijanske operne libretistike, Palmotić je u Atalanti, posljednjoj dubrovačkoj pastoralnoj drami, uprizorenoj 1629., godinu dana nakon Gundulićeve Dubravke, dramatizirao epizodu iz Ovidijevih Prijetvorbi. U Pavlimiru, prikazanome 1632., nadahnutom Orbinijevim Kraljevstvom Slavena, tj. Ljetopisom popa Dukljanina, prikazan je nastanak Dubrovnika, sa središnjom figurom navodnoga utemeljitelja Grada, Pavlimira. U toj se dramatizaciji dubrovačke političke doktrine glorificira postanak Dubrovnika i ističe opasnost od ugrožavanja njegove slobode. Osim mnogobrojnih dramskih tekstova Palmotić je napisao i više lirskih djela. U mladosti je pisao pjesme nadahnute usmenoknjiževnim izričajem, koje nisu sačuvane. Sačuvan je epitalamij Muza na piru, neke prigodnice, panegirici te pobožni stihovi, među kojima se izdvajaju poeme o sv. Kuzmi i Damjanu, zaštitnicima Lastova, te Sveta Katarina od Siene. Sačuvana je i polemična burleskna poema Gomnaida (Govnaida), kojom je u sestinama žestoko napao određenoga dubrovačkog vlastelina. Palmotić je bio jedan od najboljih oblikovatelja pjesničkoga jezika XVII. st., u njegovu je dramskome djelu barokno hrvatsko kazalište dosegnulo vrhunac pa mu pripada mjesto u krugu velike trojice baroknih dubrovačkih književnika, s I. Gundulićem i I. Bunićem Vučićem.
Zacacoapan, Eloxochitlán
Zacacoapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Eloxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1247 m.
Bigelow, Arkansas
Bigelou je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 315, što je 14 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Interseksualnost
mini|230p|Interseks zastava Interseksualnost (ili interseks) je opšti pojam koji se koristi za različita stanja, po kojima je osoba rođena sa reproduktivnom ili anatomijom polnih organa koja nije u skladu sa tipičnim definicijama muškog ili ženskog. Na primer, možemo imati novorođenče koje spolja izgleda kao devojčica, ali čija je unutrašnja anatomija tipično muška. Ili, osoba može biti rođena sa genitalijama koje izgledaju negde između tipičnih muških i ženskih – na primer, devojčica može da se rodi sa vidno uvećanim klitorisom, ili bez vaginalnog otvora; ili dečak sa izrazito malim penisom ili skrotumom koji je podeljen tako da više liči na labiju. Ili, možemo imati bebu sa mozaičkom genetikom, tako da neke od njenih ćelija imaju XX hromozome, a neke XY.
Interseksualnost je socijalno konstruisana kategorija koja reflektuje jednu biološku varijaciju. Priroda pruža čitave spektre anatomije polnih organa. Grudi, penisi, klitorisi, skrotumi, labije, gonade – sve ovo može da se razlikuje po veličini i obliku i morfologiji. Takozvani „polni“ hromozomi takođe mogu da se poprilično razlikuju, ali u kulturama čoveka, seksualne/polne kategorije svode se i uprošćavaju na muške, ženske i ponekad interseks, kako bi se olakšale društvene interakcije, izražavanje osećanja i kako bi se održao red.
O granicama interseksualnosti ne odlučuje priroda nego ljudi. Ljudi (danas, posebno lekari), odlučuju o tome koliko mali penis treba da bude, ili koliko je neuobičajena kombinacija organa, pre nego se podvede pod interseks. Neki oblici ukazuju na skrivene metaboličke probleme, te osoba koja smatra da bi mogla biti interseksualna, treba da se konsultuje sa lekarom u cilju otkrivanja toga da li joj je potrebna profesionalna medicinska nega ili ne.
Coyachi, Guadalupe y Calvo
Coyachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2366 m.
Feilongus
Feilongus je izumrli rod pterosaura pterodaktiloida iz skupina Ctenochasmatoidea ili Ornithocheiroidea pronađenih u donjokredskoj (barremij-aptij) Formaciji Yixian u gradu Beipiao, Liaoning, Kina.
Tom rodu naziv su 2005. dali Wang Xiaolin e.a.. Nomenklaturni tip je Feilongus youngi. Naziv roda potiče od Feilonga, "letećeg zmaja". Naziv vrste dat mu je u čast preminulog kineskog paleontologa Yanga Zhongjiana ili "Chung Chiena Mlađeg".
Feilongus se zasniva na holotipu IVPP V-12539, neodrasloj jedinci od koje su se očuvali lubanja i povezana čeljust, sa (na istoj ploči) odvojenim stražnjim dijelom moždane šupljine. Taj fosil je jako smrvljen. Upečatljiv je po dvijema koštanim krestama na lubanji (jednoj dugoj i niskoj na polovini njuške, i drugoj koja strši odozada iz stražnjeg dijela lubanje) i po tome što je gornja čeljust 10% (27 milimetara) duža od donje, dajući mu izražen nadgriz. Očuvani dio druge kreste bio je kratak, sa zaobljenim vodećim rubom, ali moguće je da je imala produžetke koji nisu bili sastavljeni od kosti, a koji su sada izgubljeni. Lubanja jedine poznate jedinke duga je 390-400 mm i veoma izdužena, sa pomalo konkavnim vrhom. Wang procjenjuje njegov raspon krila na oko 2,4 metra, čineći ga velikim za primitivnog pterodaktiloida. U lubanji i donjoj čeljusti nalazilo se 76 dugih, zakrivljenih, iglastih zuba, osamnaest u gornjoj, a devetnaest u donjoj čeljusti, ograničenih na krajeve kljuna, prednju trećinu čeljusti.
Kladistička analiza koju su opisivači proveli pokazala je da je Feilongus sestrinski takson kladusa koji se sastoji od rodova Gallodactylus i Cycnorhamphus, što znači da je pripadnik Gallodactylidae sensu Kellner, grupe ktenokasmatoida, unutar veće skupine Archaeopterodactyloidea, kladusa koji prema Kellneru sadrži najprimitivnije pterodaktiloide. Ctenochasmatoidea su poznati po mnogobrojnim sitnim, tankim zubima, moguće za cijeđenje hrane iz vode, kao što to danas rade plamenci. Međutim, analiza Lü Junchanga iz 2006. imala je ishod da Feilongus nije bio arheopterodaktiloid, već pripadnik Ornithocheiroidea sensu Kellner, bliži porodici Anhangueridae. To znači da su korištenjem Unwinove alternativne terminologije oni bliži skupini Ornithocheiroidea sensu Unwin, čiji su pripadnici bolje prilagođeni lebdenju i ishrani ribom. Još jedna objava koja slijedi tu liniju misli postavila je Feilongusa i Boreopterusa u novu porodicu ornitokajroida, Boreopteridae.
San Rocco Seno d'Elvio, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Ivan Bunić Vučić
Ivan (Dživo) Bunić Vučić, (Dubrovnik, početkom 1591. ili 1592. - Dubrovnik, 6. ožujka 1658.), hrvatski barokni pjesnik
Životopis
Potječe iz brojne obitelji, imao je tri brata i četiri sestre. Srednju školu završio je u Dubrovniku. Mlad je ostao bez roditelja, majka mu je umrla 1609. godine, a otac 1612. te se kao najstariji sin morao brinuti za obitelj. Već 1615. postaje državni odvjetnik, tu je službu vršio nekoliko godina. Oženio se 1624. godine bogatom nasljednicom. Kao vlastelin obavljao je niz državnih službi; pet puta biran za kneza Republike (1642., 1645., 1648., 1651. i 1657.). Žena mu je umrla nakon dvadeset godina braka, 1644. i ostavila mu na brigu devetero djece: dva sina, Sara i Nikolicu, i sedam kćeri. Najstariju kćer je udao, sljedećih pet su išle u dubrovačke samostane, što je u to vrijeme bila uobičajena praksa, a najmlađa se udala nakon očeve smrti, s mirazom koji joj je on pripremio. Uspješno je vodio nasljeđena imanja, na Pelješcu, u Oskorušanu, na Šipanu i u Gružu, a njima je priključio i novokupljena zemljišta što je u to vrijeme bila iznimka za plemiće. Naime, od druge polovice 16. stoljeća, a posebice u 17. stoljeću, u doba opće krize vlasteoske klase, plemići su prodavali obiteljska zemljišta i kuće da bi namirili troškove što ih je zahtijevao gosparski život.
Pjesništvo
U njegovu opusu izdvaja se kanconijer "Plandovanja". Ta je zbirka lirskih pjesama, poglavito ljubavnih, medu najvrjednijima u cjelokupnoj hrvatskoj književnosti. Nije potrebno braniti Bunićeve pozajmice od F. Petrarce, G. Marina, G. Chiabrere i G. da Venosa, jer originalnost kao kategorija književnog izraza u baroku jednostavno ne postoji. Oblicima, topikom i preuzetim sintagmama, Bunić slijedi dubrovačku pjesničku tradiciju pa su u njega vidljivi petrarkistički biljezi. Tomu već pomalo istrošenom pjesničkom standardu, u "Plandovanjima" je dao novu estetičku snagu oslobodivši iz općih resursa svojega vremena i njegove književnosti u prostorima hrvatske riječi do tada neviđeno slikovlje.
U ljubavnoj lirici Bunić je individualnim prinosom manirist, ali je općim značajkama književne mode nastavio renesansnu praksu domaćih prethodnika ostvarujući visok stupanj sažetosti izraza i do tada nepoznatu lakoću osmeračkog ritma, muzikalnost i simetriju. Na topiku, metaforiku i senzualno-idilični ton Plandovanja nastavlja se pet Bunićevih pastirskih ekloga "Razgovori pastirski". Varirajući teokritovsko-vergilijevske obrasce, autor je u tom žanru pisao elegantnije od svojih prethodnika, dok je u eklogi "Gorštak" dao primjer monološke komične poeme s parodijskim elementima. Za razliku od "Plandovanja" i ekloga koji su na jednom polu Bunićeve baroknosti, ondje gdje se između ostalog ostvarivao bijeg od pritiska katoličkog institucionalizma, "Mandalijena pokornica", "Nadgrobnice" i "Pjesme duhovne" nalaze se na strani pomodne kršćanske barokne gorljivosti. Religiozna poema "Mandalijena pokornica" jedini je tekst, ako se izuzme poslanica Ivanu Gunduliću tiskana u izdanju Arijadne (Ancona, 1633.), što ga je Bunić objavio za života (Ancona, 1630). Tematsko-motivskim karakteristikama "Mandalijena pokornica" nasljeduje strukturu baroknih plačeva, kako onih talijanskih L. Tansilla i E. Valvasonea, tako i Gundulićevih "Suza sina razmetnoga".
Doktor Mladen
Doktor Mladen je jugoslovenski ratno-biografski film snimljen 1975.. godine u režiji Midhata Mutapdžića. Napravljen je po scenariju partizanskog vođe i narodnog heroja Radeta Bašića, a glavni lik, koga tumači Ljuba Tadić, je njegov suborac Mladen Stojanović, legendarni vođa partizana na Kozari.
Sadržaj filma
Doktor Mladen Stojanović lekar iz Prijedora, vođa pobunjenika na Kozari. Privukao je sebi i priličan broj seljaka iz okolnih mesta. Nakon pobede nad neprijateljima na Mrakovici 1941. godine, postaje heroj stanovništva. Organizovao je oružanu snagu od više hiljada ljudi. Kao najopasniji vođa, koji predvodi najveću i najjaču grupu, vrlo inteligentno i oprezno, trn je u oku okupatora.
O filmu
Film je snimljen u znak sećanja na legendarnog doktora Mladena Stojanovića, organizatora ustanka na Kozari i narodnog heroja. Scenario za film napisao je Rade Bašić, general JNA i jedan od saboraca doktora Mladena. On je 1969. godine bio autor i istoimene knjige o životu doktora Mladena, koja je u velikoj meri poslužila kao podloga za scenario.
Iako je inspiracija za film bila stvarna ličnost i stvarni istorijski događaji, radnja filma je znatno izmenjena. Pored doktora Mladena, koga tumači Ljuba Tadić, u filmu se pojavljuje još nekoliko likova, koji su za podlogu imali stvarne likove. Lik Radovana Tadića, koga tumači Pavle Vuisić, inspirisan je Radom Radićem, najpre partizanom, a potom četnikom, koji je bio organizator ubistva doktora Mladena. Lik Staniše, koga tumači Ljubiša Samardžić, nastao je po uzoru na jednog od prvih kozaračkih partizana Vaskrsiju Marića, koji je poginuo avgusta 1941. godine. Takođe, u filmu se pojavljuje i likovi — Danica, koju tumači Vlasta Knezović i Omer, koga tumači Zvonimir Črnko. Inspiracija za ove likove bili su stvarne ličnosti — doktorka Danica Perović, koja je brinula o ranjenom doktoru Mladenu i Osman Karabegović, prvi politički komesar kozaračkih partizana.
Nagrade
Film je bio prikazan na XXII Festivalu jugoslovenskog filma u Puli, od 26. jula do 2. avgusta 1975. godine, gde je dobio nekoliko nagrada:
El Zapote, Xochiatipan
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochiatipan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Muški izlet
Muški izlet je jugoslovensko-zapadnonemački crno-beli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Volfganga Štatutea. Scenario, koji su napisali Arsen Diklić i Verner Jerg Lideke, bavio se posledicama nacističkih zločina u Drugom svetskom ratu. Film, koji je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu nije doživeo uspeh, te je Štaute, koji se dotada smatrao "filmskom savešću" Zapadne Nemačke, više nije snimio nijedan film te je karijeru preorijentisao na televiziju.
Radnja
Prilikom povratka sa Jadrana, grupa pripitih nemačkih turista zaluta u jedno crnogorsko selo, gde nailazi na neprijateljski doček udovica koje u njima vide ubice svojih muževa. Jedino od bola poludela Vlasta, kojoj je za vreme rata ubijen jedini sin, prijateljski dočekuje Nemce, u nadi da će joj vratiti sina. Nemci se u oštrom međusobnom sukobu razobličuju. Među njima ima i onih koji su zaista vršili odmazde. Jedan Nemac simbolišući mlade generacije, osuđuje prošlost, pun vere u lepšu i humaniju budućnost.
Ignacio Zaragoza, Aramberri
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Tres Villas, San Francisco del Rincón
Tres Villas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1816 m.
Ignjat Đurđević
mini|Ignjat Đurđević Ignjat Đurđević, poznat i kao Ignazio Giorgi (Dubrovnik, 13. veljače 1675. – Dubrovnik, 21. siječnja 1737), hrvatski barokni pjesnik i prevoditelj, povjesničar, astronom, biograf.
Rodom iz bogate i ugledne dubrovačke obitelji, provodio je neobuzdan i često raskalašen život. Ljubavne avanture stajale su ga kneževske časti na Šipanu, a zbog nesretne ljubavi prema dubrovačkoj "diklici", Mari Boždarevoj i malo slobodnije pjesme koju joj je napisao morao se za neko vrijeme čak i ukloniti iz Grada.
Bio je pjesnik dubokih osjećaja, njih ni crkvena stega nije uspijevala zatomiti, pa njegove vrele "Ljuvene pjesni" ulaze u red biranih lirskih vrijednosti pjesničkog Dubrovnika, s prepoznatljivim iskustvima Bunićeva stiha, a njegove "Suze Marunkove", spjev o Mljećaninu Marunku koji neuslišeno uzdiše za prelijepom "djevičinom" Pavicom, ne može zatajiti da je nastao na tragu "Derviša" prezimenjaka Stijepe Đurđevića, samo što ga je u nekim elementima slobodnijeg izražavanja i nadmašio. Više od dvadeset godina dotjerivao je poemu "Uzdasi Mandaljene pokornice", najljepše svoje pjesničko djelo što ga je 1728. tiskao u Mletcima, zajedno s ciklusom "Pjesni razlike". Ciklus je to neobično razgranat temama i oblicima, a hrvatska je znanost o književnosti (Mihovil Kombol, Ivo Frangeš) već uočila da između tih pjesama Đurđevićevih i pjesama Frankopanovih ima i motivskih i formalnih dodira. Osim svjetovnih i duhovnih pjesama na hrvatskom jeziku, pisao je duhovne i svjetovne pjesme na latinskom. Prevodio je basne.
Sljedeće godine, 1729., također u Mletcima, izlazi i "Saltijer slovinski", to su Đurđevićevi prijevodi, ili parafraze, psalama kralja Davida. Koliko god se one odlikovale jezikom i dikcijom kao samosvojno djelo unatoč mnogim sličnim prepjevima kojima su se isticali dubrovački pjesnici, nema dvojbe da su "Uzdasi Mandalijene pokornice" najreprezentativnije Đurđevićevo djelo.
Ignjatu Đurđeviću (Đorđiću) pripisuje se rukopis Fizikalno-matematička pitanja, tipičan za prvu polovicu XVIII. st., koji se temelji na Aristotelovoj peripatetičkoj filozofiji, ali navodi i Kopernikovu i Braheovu teoriju, no ograđuje se od Kopernika i Galilea, jer su u suprotnosti sa Svetim pismom. Za povijest astronomije značajni su njegovi rukopisi Kronografija i O pravim i točnim gibanjima Sunca i Mjeseca.
Neko je vrijeme boravio u Rimu. Tad je pristupio isusovcima. Kad se je vratio u Dubrovnik, pristupio je i benediktincima.
Među prvim je hrvatskim biografima.
Șoimești, Ceptura
Șoimești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Ceptura.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 878 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Male mačke
Male mačke (Felinae) su potporodica porodice mačaka koja živi u svim dijelovima svijeta osim Australije i Antarktike. Mačke iz potporodice Felinae pojavile su se prije oko 10 milijuna godina i ostale su gotovo nepromijenjene u modernom razdoblju. Gubitak staništa i krivolov zbog krzna i tradicionalne medicine su im prijetnja za opstanak. O broju vrsta malih mačaka još se raspravlja, ali sumnja se da će nove vrste u ovoj skupini biti imenovane.
Opis
Veličina im varira, od pume, koja je duga 1-2 metra i teška 36-103 kilograma, pa sve do pjegave mačke (duga 34-50 centimetara, a teška1,1 do 1,6 kilograma). Životni vijek im je 10-30 godina, ovisi o vrsti.
Imaju smanjene oči i ušne otvore prekrivene kožom. Zjenica im je uspravna, dok je u velikih mačaka kružna, baš kao i u ljudi. Na nosu imaju dio prekriven kožom, za razliku od velikih mačaka, u kojih je taj dio prekriven krznom.
Još jedna razlika između malih i velikih mačaka je struktura grla, koja im omogućuje da predu i riču. Ne mogu rikati kao velike mačke, jer kosti grla otvrdnu i približe se, pa mogu proizvoditi samo male vibracije. Umjesto toga, one mijauču, vrište i reže. Mogu presti samo kad izdišu, pa se predenje prekida kad mačka udiše.
Oro Verde, Mazatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Male mačke
Osjetila
Sve imaju oštra osjetila, koja im pomažu da nađu i ulove plijen. Mogu otvoriti zjenice tri puta više nego ljudi i vidjeti u mraku šest puta bolje. Imaju sloj tkiva u očima zvan tapetum lucidum, koja odbija svjetlost natrag kroz mrežnicu i povećava količinu svjetlosti da mačka bolje vidi. To je uzrok sjaja u oku kod mačaka, koji se vidi noću, kada njihove oči izgledaju sjajno crvene ili zelene.
Sluh im je također jako važan. Svako uho kontrolira više od dvadeset mišića, pa se uši mogu micati neovisno jedno od drugog, pa jedno može biti istaknuto naprijed, a drugo natrag. Uši mogu brzo uhvatiti zvukove u svim smjerovima, uključujući i iza mačke. Mogu čuti ultrazvukove koje prave mali glodavci, pa im to pomaže da ih ulove.
Klasifikacija
230px|minijatura|desno|[[Ocelot]] 230px|minijatura|desno|[[Pallasova mačka]] 200px|minijatura|desno|[[Pirenejski ris]] 200px|minijatura|desno|[[Karakal]] Prema Wilsonu i Reederu ovako su klasificirane male mačke:
Hlorendinska kiselina
Hlorendinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 388,844 Da.
Artiluk
160px|thumb|Artiluk Artiluk je dubrovački srebreni novac koje se kovao između 1627. do 1701. godine. Na prednjoj strani, odnosno licu, prikazan je sveti Vlaho dok je na stražnjoj strani navedena vrijednost kovanice. Masa kovanica varira između 1,15 i 2,22 grama.
Jedan artiluk vrijedio je 3 dinarića, odnosno 18 solda.
Granja Gonzalo Gutiérrez, Irapuato
Granja Gonzalo Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Montisola I, Rieti
Montisola I je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Granja Gonzalo Gutiérrez, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1725 m.
Albarola, Piacenza
Albarola je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Mohrsville, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Negești, Scărișoara
Negești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Scărișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1283 m.
San Cristóbal Buenavista, Tapachula
San Cristóbal Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
San Rocco, Cuneo
San Rocco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
La Yerbabuena, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
El Ranchito, Guadalupe y Calvo
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Kanadski ris
Kanadski ris (lat. Lynx canadensis) je vrsta iz porodice mačaka (Felidae), pobliže, svrstava se u rod risova (Lynx).
Osobine
Dužina tijela ove vrste risova je između 75 i 105 cm, a težina mu se kreće između 8 i 13,5 kilograma. Visina u ramenima mu je oko 60 cm.
Rasprostranjenost
Kanadski ris živi u Kanadi, južnom dijelu Aljaske, sjeverim dijelovima Oregona, Idahoa i na području Rocky Mountainsa (Wyoming, sjeverni Colorado).
Lov
Risovi su po svojoj prirodi samotnjaci koji love samo noću. Izvstan vid i njuh im pomažu pronaći lovinu i slijediti ju. Risovi nisu vrlo brzi trkači, no zato su izdržljivi. Ponekad mogu slijediti svoj odabrani plijen i duže od kilometra. Osim toga, vrlo dobro plivaju a i dobri su penjači.
Ishrana
Kanadski ris se hrani malim jelenima, jazavcima, zečevima, kunićima, vjevericama kao i ribama i pticama. Strvinu će jesti samo u krajnjoj nuždi.
U stanju je pričiniti veliku štetu napadajući domaće životinje. Zbog toga, iako su zaštićene, ove mačke se još uvijek love i ubijaju.
Razmnožavanje
Vrijeme parenja kanadskog risa počinje početkom ožujka i traje do početka ili sredine travnja. Nakon gravidnosti od 63 dana, kote se prosječno dva do tri mladunca, u pravilu u nekoj jami ili dobro zaštićenom skloništu. U rijetkim slučajevima mogu se okotiti i do šest mladunaca. Mladunci se kote slijepi, ali već dobo obrasli krznom. Otvaraju oči nakon desetak dana, a nakon oko 2 mjeseca napuštaju sklonište u kojem su se okotili. Tada uglavnom kreću s majkom u lov. Uz majku ostaju do idućeg proljeća, odnosno, do neposredno prije nego što majka okoti novi podmladak.
Džono Rastić
Džono Rastić (Dubrovnik, 11. siječnja 1755. - Dubrovnik, 31. ožujka 1814.), hrvatski pjesnik
Ojo de Agua, Eloxochitlán
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Eloxochitlán.
Džono Rastić
Kao poliglot i svestrano naobražen slovio je u svoje doba za najboljeg pravnika u Dubrovniku. Smatra se najizraženijim i najpotpunijim horacijevcem u hrvatskoj lingvističkoj književnosti, a svakako je njezin najznačajniji satiričar. Veći dio njegova opusa priredio je i predgovorom popratio F. Appendini. Prevodio je s grčkog na latinski Teokritova i Homerova djela.
Ojo de Agua, Eloxochitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
El Callejón de la Cruz, El Fuerte
El Callejón de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Bernardin Pavlović
Bernardin Pavlović je bio franjevac i hrvatski pisac iz Dubrovačke Republike.
Rođen je u Stonu.
Valle de Águilas, San Francisco del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Tula, Xoxocotla
Tula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Xoxocotla.
Malu Roșu, Ceptura
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Roncà, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Lovro Preprotnik
Lovro Preprotnik (4.12.1996.) je hrvatski filmski, televizijski i kazališni glumac.
Albone, Piacenza
Albone je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Fața-Lăzești, Scărișoara
Fața-Lăzești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Scărișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
Callejón de los Vázquez, Aramberri
Callejón de los Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
Los Naranjos, Coatzacoalcos
Los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzacoalcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Sebastijan Slade
Sebastijan Slade (Sebastiano Dolci u izvorima na talijanskom) (1699.-1777.) je bio pisac i franjevac iz Dubrovačke Republike.
Godine 1750. izdao je životopis svetog Jerolima. Napisao je i zbirku biografija znamenitih Dubrovčana i još neke kraće historijske spise.
Nuevo Chespal, Tapachula
Nuevo Chespal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 708 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
Đuro Hidža
Đuro Hidža - Georgius Higia (Dubrovnik, 7. veljače 1752. - Zaton, 27. listopada 1833.), hrvatski i latinski pjesnik i prevoditelj.
Životopis
Studirao je filozofiju i medicinu u Bologni, Rimu, Firenci i Napulju. Nakon studija vraća se u Dubrovnik gdje radi kao liječnik. Prevodio je Horacija, Tibula, Katula, Ovidija i Propercija, a najvažniji su prijevodi svih Vergilijevih djela, kao i cjelokupne Horacijeve lirike. Izvorne pjesme su mu ljubavna i prigodna karaktera, a poslanice imaju dokumentarnu vrijednost.
Autryville, North Carolina
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 196, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Teresa, Guadalupe y Calvo
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Nanayatla, Xochiatipan
Nanayatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochiatipan.
San Rocco-Cappelletta, Cuneo
San Rocco-Cappelletta je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Tetziquitla, Eloxochitlán
Tetziquitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Eloxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1039 m.
San Rocco-Cappelletta, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 713 m.
Nanayatla, Xochiatipan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 436 m.
Hloretoksifos
Hloretoksifos je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 336,000 Da.
Velturno, Bolzano
Velturno je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Cerașu, Cerașu
Cerașu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Cerașu.
Rancho Alegre, Mazatán
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Danica Perović
Danica Dana Perović (Ljubija, kod Prijedora, 15. oktobar 1907 — Beograd, 3. novembar 1956), lekarka, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i sanitetski pukovnik JNA.
Biografija
Rođena je 15. oktobra 1907. godine u Ljubiji, kod Prijedora. Poticala je iz mnogočlane porodice — imala je pet sestara i tri brata.
Nakon okupacije Jugoslavije, 1941. godine priključila se Narodnooslobodilačkom pokretu (NOP). Februara 1942. godine je otišla u partizane — bila je određena za lekara u Četvrtom krajiškom partizanskom odredu. Rukovodila je partizanskom bolnicom u selu Jošavki Gornjoj, kod Čelinca, gde se nalazio i Štab odreda. Početkom marta, jedan od ranjenika u ovoj bolnici bio je i legendarni doktor Mladen Stojanović, o kome je lično vodila brigu. Početkom aprila, u ovom odredu je bio izvršen četnički puč, nakon koga su pobijeni svi ranjenici u bolnici, a Danica zarobljena.
La Vinatita, Carácuaro
La Vinatita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Danica Perović
Biografija
Februara 1943. godine je uspela da pobegne iz zarobljeništva, a potom je bila referent saniteta u Petoj krajiškoj kozaračkoj brigadi. Kasnije se nalazila na dužnostima upravnika bolnice u 11. krajiškoj i 53. srednjobosanskoj dviziji. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljena je 1943. godine.
Nakon toga, bila je lekarka u bolnicama u Četrnaeste srednjobosanske udarne brigade u Šipragana i terenskim ispostavama u kanjonu Demićke i Ćorkovca, tokom Borbama oko Šipraga i Kotor Varoša, tokom Šeste neprijateljske ofanzive, 1943./1944.
Bolnica u Demićkoj je velikim delom bila razmeštena u zemunicama kamufliranim granjem i lišćem. Zemunica je bilo oko Demičke i na drugim pogodnim mjestima. Prostorije su imale neophodnu ventilaciju. Bolnica je imala razrađen plan po kome se uvijek znalo, kako u slučaju opasnosti postupati kao i ko ostaje u bolnici a ko je napušta. Bolnicom je rukovodila dr Danica Perović, Banjalučanka. . Prije i u toku evakuacije, razmeštanja ranjenika i povratka u Šiprage, Bolnicu je štitila 14. srednjobosanska udarna brigada.
Nakon oslobođenja, lekarsku karijeru je nastavila u Jugoslovenskoj armiji. Radila je na Vojnomedicinskoj akademiji (VMA) u Beogradu, kao specijalista za plastičnu hirurgiju.
Umrla je 3. novembra 1956. godine u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden bratstva i jedinstva prvog reda i Orden partizanske zvezde drugog reda.
Od ukupno pet sestara Perović njih četiri su bile učesnice Narodnooslobodilačke borbe i nosioci Partizanske spomenice 1941. Danicine sestre su bile udate za visoke državne i partijske funkcionere FNRJ — Leposava Lepa (1911—2000) je bila udata za generala i diplomatu Koču Popovića, a Branislava Brana (1920—2008), za doktora i španskog borca Blagoja Neškovića.
U znak sećanja na nju, od 2016. godine, jedna ulica u banjalučkom naselju Česma nosi naziv — Ulica dr Danice Perović.
Allai, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
San Francisco Buenavista, San Francisco del Rincón
San Francisco Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Tecalatzompa, Xoxocotla
Tecalatzompa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Xoxocotla.
Sfoartea, Scărișoara
Sfoartea je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Scărișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1230 m.
Kole Angelovski
Nikola „Kole“ Angelovski (14. mart 1943, Skoplje, Makedonija) je makedonski glumac, televizijski režiser i pisac.