cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Party Girl (film, 2014)
Party Girl je francuski igrani film snimljen 2014. godine u režiji i po scenariju Marie Amachoukeli, Claire Burger i Samuel Theis. Po žanru je drama, a velikim dijelom se temelji na životu Angélique Litzenburger koja u filmu nastupa u naslovnoj ulozi, tumačeći samu sebe. Radnja prikazuje kako Angelique radi kao hostesa u noćnom klubu, povremeno se uzdržavajući prostitucijom, te uživa u hedonističkom načinu života iako je zašla u sedmu deceniju života i ima odrasle kćeri; međutim, sve se promijeni kada se kao jedan od klijenata pojavi umirovljeni rudar koji je odluči oženiti. Party Girl je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio nagradu za najbolju fotografiju.
Teresita, Salinas Victoria
Teresita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Al Mishna‘, Sa'dah
Al Mishna‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1574 m.
Lázaro Cárdenas, Gómez Palacio
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
Llano Grande, Otzoloapan
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzoloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1289 m.
Jelna, Budacu de Jos
Jelna je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Budacu de Jos.
Fresnitos, Ajuchitlán del Progreso
Fresnitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Drmež
drmež (engl. jounce: štropot; trešnja; poskok; znak s, prema engl. snap: škljocaj; prasak, tresak), u kinematici, vektorska fizikalna veličina koja opisuje promjenu trzaja s vremenom, definirana s pomoću diferencijalnog računa kao derivacija trzaja j po vremenu t:. Drmež opisuje promjenu iznosa trzaja (povećavanje ili smanjivanje) ili smjera drmeža ili oboje. Mjerna jedinica drmeža jest metar u sekundi na četvrtu (m/s4 ili m·s−4). Budući da je prva derivacija trzaja, druga derivacija akceleracije, treća derivacija brzine i četvrta derivacija pozicijskog vektora, drmež je definiran jednim od sljedećih ekvivalentnih izraza:
Sljedeće jednadžbe upotrebljavaju se za stalan drmež:
pri čemu vrijedi da
Al Mashāf, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Molino Vitelli, Perugia
Molino Vitelli je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Cerritos de Enmedio, Namiquipa
Cerritos de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1891 m.
Contrada Pannicaro, Potenza
Contrada Pannicaro je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 615 m.
El Pedregal, Otzoloapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1265 m.
Buduș, Budacu de Jos
Buduș je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Budacu de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 586 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Andreas Wolff
Andreas Wolff (Euskirchen, 3. ožujka 1991.) je njemački rukometni golman i reprezentativac koji trenutno igra za THW Kiel. Profesionalnu karijeru započeo je 2009. godine, prešavši iz juniorske momčadi TV Kirchzella u onu profesionalnu. Od iste godine je, temeljem pravila o dvostrukoj licenci, igrao kao golman za TV Großwallstadt. Oba kluba napustio je 2013. godine kada je potpisao za HSG Wetzlar, gdje igra do kraja sezone 2015–16, kada prelazi u THW Kiel.
Za reprezentaciju je debitirao 2014. godine te je pozvan na EHF Euro 2016. u Poljskoj, isprva kao zamjena za Carstena Lichtleina, ali se brzo pokazao i dobio mjesto prvog golmana reprezentacije. Zahvaljujući njegovim izvrsnim obranama, Njemačka je po drugi puta postala europski prvak, a Wolff je proglašen najboljim golmanom turnira.
La Espuela, Palenque
La Espuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Pas de roses pour OSS 117
Pas de roses pour OSS 117, u međunarodnoj distribuciji poznat pod engleskim naslovom OSS 117 - Double Agent je francusko-italijanski špijunsko-akcioni film snimljen 1968. godine u režiji Jean-Pierrea Desagnanata, Renza Cerrata i Andréa Hunebellea. Predstavlja adaptaciju romana Pas de roses à Ispahan Jeana Brucea o agentu OSS 117. Naslovni protagonist, koga tumači John Gavin, je Hubert Bonisseur de La Bath, američki obavještajac koji dobija zadatak infiltirati se u terorističku organizaciju koja namjerava atentatom sabotirati bliskoistočni mirovni proces, te u tu svrhu preuzima identitet profesionalnog ubice po imenu William Chandler.
Pas de Roses je oko sebe okupio jednu od najimpresivnijih glumačkih postava u historiji tzv. eurospy filmova. Producent Hunebelle je, pak, za naslovnu ulogu mislio zadržati austrijskog glumca Fredericka Stafforda, koji je bio nastupio u prethodnim nastavcima; on je, međutim, postao nedostupan zbog angažmana u Hitchcockovom Topazu, pa je umjesto njega uskočio Gavin. Kako bi se publici objasnila zamjena, u scenario je ubačena plastična operacija kojom je de la Bathu izmijenjen lično opis. Film nije imao naročitog komercijalnog uspjeha, ali je dobio dobre kritike, a Gavin ostvario tako dobar dojam da je nakratko bio angažiran za prestižnu ulogu Jamesa Bonda u Dijamanti su vječni.
Progreso, Namiquipa
Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Paso Santiago, San Sebastián Tlacotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Nah-Capat, Valladolid
Nah-Capat je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Valladolid.
Watashi no Otoko
Moj čovjek (私の男) je japanski igrani film snimljen 2014. godine u režiji Kazuyoshija Kumakirija. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Kazukija Sakurabe, a po žanru je ljubavna drama. Radnja prikazuje kako 10-godišnja djevojčica, koja je ostala bez roditelja u zemljotresu, odlazi živjeti kod dalekog 26-godišnjeg rođaka, te kako njihov zajednički život sa vremenom dovede do incestuozne veze koja će ih na kraju potaknuti na ubistvo. Moj čovjek je Moskovskom filmskom festivalu osvojio glavnu nagradu.
La Copina, Salinas Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Paso Timón, Fortín
Paso Timón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Fortín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 949 m.
La Mora, Banámichi
La Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Banámichi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Parenza, Mantova
Parenza je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Cerro Blanco, Madero
Cerro Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Eduard Kokšarov
Karijeru je započeo u lokalnom klubu SKIF Krasnodar, odakle je 1999. godine prešao u slovenski RK Celje. Za Celje je igrao punih 12 godina, sve do 2011. kada je prešao u ruski klub GK Čehovski medvjedi. Kokšarov je imao izrazito uspješnu karijeru u Celju; osvojio je čak devet nacionalnih prvenstava (2000., 2001., 2003. - 2008., 2010.), a 2004. je osvojio i EHF Ligu prvaka nakon pobjede nad Flensburgom. U Čehovskim medvjedima je igrao dvije sezone te se 2013. godine umirovio.
Tokom godine igre za rusku reprezentaciju, Kokšarov je skupio 226 nastupa i postigao 1,110 golova, čime je postao jedan od rekordera te reprezentacije. Uz to, bio je svjetski prvak 1997. godine, olimpijski prvak 2000. godine te je osvojio europsko, svjetsko i olimpijsko srebro.
Pilola, San Sebastián Tlacotepec
Pilola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Sebastián Tlacotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Ghārib al ‘Ayn, Sa'dah
Ghārib al ‘Ayn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 696 m.
La Loma, Palenque
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Independencia, Gómez Palacio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
Sedmi križarski rat
Sedmi križarski rat bio je križarski rat predvođen Louisom IX od Francuske od 1248. do 1254. godine. Plaćeno je otprilike 800 000 bezanta kao otkupnina za kralja Louisa, koji je, zajedno sa hiljadama njegovih vojnika, bio pobijeđen i zarobljen od strane egipatske vojske predvođene ajubidskim sultanom Turanšahom, kojeg su podržali bahrijski mameluci predvođeni Farisom ad-Din Aktaijem, Bajbarsom, Kutuzom, Ejbakom i Kalavanom.
Pozadina
In 1244, the Horezmijanci, nedavno protjerani iz svoje zemlje napredovanjem Mongola, 1244. su zauzeli Jeruzalem na putu kako bi stupili u savez sa egipatskim mamelucima. Jeruzalem je time vraćen pod muslimansku kontrolu, ali pad Jeruzalema više nije bio događaj koji bi uzdrmao evropske kršćane, koji su u posljednja dva vijeka vidjeli taj grad preotet i stavljen pod muslimansku kontrolu bezbroj puta. Ovaj put, unatoč pozivima pape, nije bilo narodnog entuzijazma za još jedan križarski rat. U Evropi su vladali mnogi sukobi koji su onemogućavali njenim vladarima da krenu u križarski rat.
Papa Inocent IV. i Fridrik II., car Svetog rimskog carstva nastavili su sa papsko-carskom borbom. Fridrik je zarobio i utamničio sveštenike koji su išli na Prvi lionski sabor, a 1245. ga je Inocent IV. službeno svrgnuo. Papa Grgur IX. je prethodno također ponudio bratu kralja Louisa, grofu Robertu od Artoisa, njemački prijesto, ali je Louis odbio. Iz tog razloga, Sveto Rimsko Carstvo nije bilo u poziciji da ide u križarski rat. Béla IV od Mađarske ponovo je gradio svoje kraljevstvo iz pepela nakon razarajuće mongolske invazije 1241. godine. Henry III od Engleske još uvijek se suočavao sa Simonom de Montfortom i ostalim problemima u Engleskoj. Henrik i Louis nisu bili u najboljim odnosima, s obzirom da su vodili kapetsko-plantagenetsku borbu, i unatoč tome što je Louis bio na križarskom pohodu izvan zemlje, engleski kralj potpisao je primirje u kojem je obećao da neće napadati francuske zemlje. Louis IX je također pozvao kralja Hakona IV od Norveške na križarski rat, poslavši engleskog hroničara Matthewa Parisa kao ambasadora, ali je opet bio neuspješan. Jedina osoba koja je bila zainteresovana za odlazak u još jedan križarski rat bio je Louis IX, koji je obznanio svoju nakanu za odlazak na Istok 1245. godine.
Borbe
Francuska je možda bila jedna od najjačih država u Evropi u to vrijeme, budući da je Katarskim križarskim ratom Provansa stavljena pod parišku kontrolu. Poitouom je vladao brat Louisa IX, Alfons od Poitiersa, koji mu se pridružio u križarskom ratu 1245. godine. Drugi brat, Karlo I Anžujski, također mu se pridružio. Iduće tri godine Louis je skupljao crkvenu desetinu (uglavnom iz crkvenih poreza), a 1248. je sa vojskom od oko 15 000 vojnika - uključujući 3000 vitezova i 5000 samostrelaca zaplovio na 36 brodova iz luka u Aigues-Mortesu, koje su sagrađene upravo radi pripreme za križarski rat i Marseilleu. Finansijske pripreme Louisa IX za tu ekspediciju bile su relativno dobro organizirane i uspio je prikupiti oko 1 500 000 livres tournois. Međutim, mnogi plemići koji su se pridružili Louisu na ekspediciji posudili su novac iz kraljevske riznice, a sedmi križarski rat pokazao se vrlo skupim.
Prvo su doplovili do Kipra i proveli zimu na tom ostrvu, pregovarajući sa raznim drugim snagama na istoku; Latinsko Carstvo, uspostavljeno nakon Četvrtog križarskog rata, zamolilo je za pomoć protiv bizantskog Nikejskog Carstva, a Kneževina Antiohija i templari tražili su njegovu pomoć u Siriji, gdje su muslimani nedavno zarobili Sidon.
Bez obzira na to, Egipat je bio meta Sedmog križarskog rata, te je Louis 1249. uplovio u Damiettu na Nilu. Egipat bi, prema Louisovom mišljenju, pružio uporište iz kojeg bi napao Jeruzalem, a njegovo bogatstvo i opskrba žitaricama održali bi križare uhranjenima i opremljenima.
Damietta je zauzeta 6. juna sa slabim otporom Egipćana, koji su se povukli dalje uz Nil. Međutim, plavljenje Nila nije uzeto u obzir, te je ubrzo Louis sa čitavom vojskom ostao zaglavljen u Damietti šest mjeseci, pri čemu su vitezovi uživali u ratnom plijenu. Louis je ignorirao dogovor iz Petog križarskog rata, prema kojem bi se Damietta trebala dati Jeruzalemskom Kraljevstvu, sada krnjoj državi u Akri, ali je postavio nadbiskupiju (pod upravom latinskog patrijarha Jeruzalema) i koristio je grad kao uporište pri usmjeravanju vojnih operacija protiv muslimana u Siriji. Muslimanski historičar iz petnaestog vijeka, al-Maqrizi, piše da je Louis IX as-Salihu Ayyubu poslao pismo u kojem je pisalo :Kao što Vi znate da sam ja vladar kršćanske nacije, ja znam da ste Vi vladar muhamedovske nacije. Narod Al-Andalusa mi je dao novac i poklone dok ih mi vozimo kao stoku. Ubijamo njihove muškarce i od njihovih žena pravimo udovice. Uzimamo njihove dječake i djevojčice kao taoce i praznimo im kuće. Rekao sam Vam dovoljno i savjetovao sam Vas do kraja, pa ako sada meni prisegnete najsnažniju zakletvu i ako odete kršćanskim sveštenicima i monasima i ako donesete plamenove pred moje oči kao znak povinovanja križu, sve to me neće odvratiti od toga da Vas dosegnem i ubijem u Vašem najmračnijem mjestu na zemlji. Ako će zemlja biti moja, onda je ona poklon meni. Ako će zemlja biti Vaša i pobijediteme, onda ćete imati prednost. Rekao sam Vam i upozorio Vas o svojim vojnicima koji me slušaju. Oni mogu ispuniti otvorena polja i planine, mnogobrojni kao šljunak. Bit će poslani Vama sa mačevima uništenja.
thumb|Louis IX zarobljen u [[Bitka kod Fariskura|Bici kod Fariskura (Gustave Doré).]]
U martu 1250. Louis se konačno pokušao vratiti u Diamettu, ali je zarobljen u Bici kod Fariskura, kojoj je njegova vojska sravnjena sa zemljom. Louis je obolio od dizenterije, a izliječio ga je arapski ljekar. U maju je otkupljen za 800 000 bezanta, od čega je pola plaćeno prije nego što je kralj napustio Egipat; Damietta je također predata kao dio dogovora. Nakon toga je odmah napustio Egipat i krenuo prema Akri, jednom od nekolicine preostalih križarskih posjeda u Siriji.
Posljedice
Louis je sklopio savez sa mamelucima, koji su tada bili suparnici sultana Damaska, i iz svog novog uporišta u Akri počeo je obnavljati ostale križarske gradove, prije svega Jafu i Sidon. Iako je Kraljevina Kipar tu imala vlast, Louis je bio de facto vladar. Louisu je 1254. nestalo novca, a njegovo prisustvo je bilo neophodno u Francuskoj, gdje je njegova majka i regent, Blanka od Kastilje, nedavno preminula. Prije svog odlaska osnovao je stajaći francuski garnizon u Akri, glavnom gradu Jeruzalemskog Kraljevstva nakon gubitka Jeruzalema, na račun francuske krune; garnizon je tu ostao do pada Akre 1291. godine. Njegov križarski rat bio je neuspjeh, ali su ga mnogi bez obzira na to smatrali svecem, a njegova slava dala mu je i veći autoritet u Evropi od cara Svetog rimskog carstva. On je 1270. krenuo u još jedan križarski rat, koji je također završio neuspjehom.
Historiju Sedmog križarskog rata napisao je Jean de Joinville, koji je također sudjelovao u njoj, Matthew Paris i mnogi muslimanski historičari.
Reakcija u književnosti
Neuspjeh sedmog križarskog rata izazvao je nekoliko pjesničkih odgovora od strane oksitanskih trubadura. Austorc d'Aorlhac, komponujući kratko poslije križarskog rata, bio je iznenađen da je Bog dozvolio da Louis IX bude pobijeđen, ali nije ga iznenadilo to što su neki kršćani stoga prešli na islam.
U pjesmi napisanoj malo kasnije, D'un sirventes m'es gran voluntatz preza, Bernart de Rovenac napada i Jakoba I Aragonskog i Henrika III od Engleske za zanemarivanje odbrane "svojih feudalnih dobara" koje je rei que conquer Suria ("kralj koji je osvojio Siriju") posjedovao. "Kralj koji je osvojio Siriju" je podrugljiva referenca na Louisa, koji je još uvijek bio u Siriji (1254) kada je Bernart pisao, vjerojatno u nadi da će engleski i aragonski kraljevi iskoristiti priliku u odsustvu francuskog monarha.
Bertran d'Alamanon je kritizirao Karla I Anžujskog za zapostavljanje Provanse u korist križarskog pohoda. Napisao je jedno od svojih posljednjih djela, koje oplakuje pad kršćanstva u prekomorskim zemljama, između sedmog i osmog križarskog rata (1260–1265).
Santa Fe, Tuzantán
Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuzantán.
Jesús Rafael Soto
Jesús Rafael Soto (Ciudad Bolívar, 5. lipnja 1923. – Pariz, 14. siječnja 2005.) bio je venezuelanski umjetnik, slikar i kipar te jedan od najznačajnijih predstavnika op arta i kinetičke umjetnosti; Soto je danas jedan od globalno najpoznatijih venezuelanskih umjetnika.
Santa Fe, Tuzantán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1089 m.
Jesús Rafael Soto
Rodio se u gradu Ciudad Bolívar, gdje je i započeo svoju umjentničku karijeru; još kao dječak, Soto je izrađivao filmske postere za lokalne korisnike. Formalno umjetničko obrazovanje stekao je u Caracasu. Od 1947. do 1950. bio je ravnatelj u školi Escuela de Artes Plasticas, nakon čega odlazi u Pariz, gdje surađuje s Yaacovom Agamom, Jeanom Tinguelyjem i Victorom Vasarelyjem, ali i drugim modernim umjetnicima. U umjetničkom svijetu probio se tokom 50-ih i 60-ih godina i to serijom slika geometrijske apstrakcije i minimalizma. Nešto kasnije, posvetio se op artu i, posebice, kinetičkoj umjetnosti preko svog kiparskog rada.
Od 70-ih pa nadalje, njegov je ugled bio toliki da su mu djela izlagana u najuglednijim svjetskim muzejima, poput MoMA-e ili Guggenheima u New Yorku te Centra Pompidou u Parizu. Godine 1973., u njegovom rodnom gradu otvoren je muzej u njegovu čast, a kojega je dizajnirao ugledni arhitekt Carlos Raúl Villanueva. Njegova djela se danas nalaze u muzejskim kolekcijama diljem svijeta.
Preminuo je 2005. godine u Parizu, a pokopan je na groblju Montparnasse.
Estancia Chica, Otzoloapan
Estancia Chica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzoloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1296 m.
Gonbad-e Kabus (toranj)
Gonbad-e Kabus (, dosl. Kabusova kupola) je toranj u istoimenom iranskom gradu Gonbad-e Kabusu. Sa svojom visinom od 55 metara (72 m uključujući postolje), najviši je toranj na svijetu sagrađen isključivo od opeke. Dao ga je sagraditi zijaridski emir Kabus ibn Vušmgir 1006. godine, samo 3 km sjevernije od svoje prijestolnice, starog grada Gorgana. Toranj je jedini ostatak ovog starog grada koji je bio veliki centar kulture i umjetnosti tokom srednjeg vijeka, a kojega su uništili Mongoli u 14. i 15. vijeku. Danas se nalazi na 15 m visokom brdu u centralnom gradskom parku. Toranj ima 3 m debele zidove i promjer cilindra od 17 m (15,5 na vrhu); desetokutnog je tlocrta s kupolastim krovom, sagrađen u zlatnom rezu (1:1,618). Sagrađen je tako matematički promišljeno da osoba koja stoji ispred tornja, u vanjskom krugu, može čuti jeku iz tornja. Unutra se nalaze jedni od najstarijih primjera tzv. stalaktitnog ukrašavanja (mukarna) u islamskoj umjetnosti. Na njegovom dnu stoji kaligrafski natpis na arapskom: هذا القصر العالي – لامير شمس المعالي – الامير قابوس ابن وشمگير – امر به بنائه في حياته – سنه سبع و تسعين – و ثلثمائه قمريه و سنه خمس و سبعين و ثلثمائه شمسيه
Iako se nigdje ne navodi da je toranj služio kao mauzolej, prema predaji u njemu je grobnica kraljevića zijaridske dinastije; i to da je u staklenom lijesu spušten s vrha tornja. Slavni britanski putopisac, Robert Byron, je u svom djelu "Put za Oksijanu" (The Road to Oxiana) iz 1937. godine naveo kako ga je upravo fotografija ovog tornja ponukala na proputovanje Iranom.
Ar Rādif, Sa'dah
Ar Rādif je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
Bonina, Torino
Bonina je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Barranca Honda, Fortín
Barranca Honda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Fortín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1058 m.
Totilá, Valladolid
Totilá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Valladolid.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Tlazololapa, San Sebastián Tlacotepec
Tlazololapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Sebastián Tlacotepec.
Campo Doscientos Cincuenta y Tres, Namiquipa
Campo Doscientos Cincuenta y Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Starohrvatski jezik
Starohrvatski jezik ili starohrvatski može se odnositi na:
El Cuajilotito, Ajuchitlán del Progreso
El Cuajilotito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Nuevo Barro, Gómez Palacio
Nuevo Barro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1105 m.
Monariu, Budacu de Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Ignacio, Palenque
Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Simindis kundzuli
Otok kukuruza (სიმინდის კუნძული); translit. "Simindis kundzuli") je gruzijsko-njemačko-češko-francusko-kazahstansko-mađarski igrani film snimljen 2014. godine u režiji Georgea Ovašvilija. Po žanru je drama, a radnja se događa na rijeci Inguri koja u vrijeme gruzijsko-abhaškog sukoba dijeli teritoriju pod kontrolom gruzijske vlade od teritorija pod kontrolom abhaških separatista. Protagonist, čiji lik tumači Ilijas Salman je starac koji odluči zaposjesti riječni otok na ničijoj zemlji i zajedno sa svojom unukom uzgajati kukuruz. Otok kukuruza je bio prikazan na festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojio Kristalni globus.
Mongiovino Vecchio, Perugia
Mongiovino Vecchio je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
San Miguel de la Campana, Otzoloapan
San Miguel de la Campana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzoloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1359 m.
El Cajete, Madero
El Cajete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Al Ghārib, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
El Cajete, Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1523 m.
Doña Lupita, Salinas Victoria
Doña Lupita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Parerolo, Mantova
Parerolo je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Las Delicias, Banámichi
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Banámichi.
Parerolo, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Sněžka
Sněžka (poznata i kao Śnieżka na poljskom i Schneekoppe na njemačkom) je planina na granici sjeverne Češke i južne Poljske, i dio planinskog masiva Krkonoše. Sa 1.603 metara, to je najviša planina u Češkoj.
Bjarne Riis
Bjarne Ris (, IPA: ; 3. april 1964) bivši je danski profesionalni biciklista u periodu od 1986. do 1999. godine. Najveći uspeh ostvario je 1996. godine kada je osvojio Tur de Frans. Godine 2007. je priznao da je koristio doping; pobeda na Turu mu je tada oduzeta, ali 2008. vraćena.
Karijera
Bjarne Ris je počeo da se bavi biciklizmom 1984. godine, u lokalnom klubu Herning, nakon što nije izabran da predstavlja Dansku na Olimpijskim igrama 1984. godine, Ris je napustio domovinu i započeo svoju profesionalnu karijeru u Luksemburgu 1986. godine. Najbolji rezultat bilo mu je peto mesto na Gran Priju Valone iste godine. Nakon tri godine u kojima nije uspeo da zabeleži pobedu, a najbolji rezultati su mu bili drugo mesto na nacionalnom prvenstvu i peto mesto na trci u Valensiji, Ris je ostao bez ugovora 1988. godine, nakon čega je vozio Europ Komjuniti tur, gde je bio kontaktiran od strane tima System U, čiji je vozač Loran Finjon bio lider trke, ali mu je trebala pomoć da je osvoji. Ris je prihvatio poziv i pomogao je Finjonu da osvoji trku i zaradio je ugovor sa timom i naredednih godina bio je glavni pomoćnik za Finjona. 1989. ostvario je pobedu na devetoj etapi na Điro d’Italiji, a nakon toga etapu je osvojio i na Tur de Fransu. 1990. Điro je završio na 100 mestu u generalnom plasmanu, a Tur de Frans nije završio, prve pobede u sezoni ostvario je na Komunitat Europ turu, gde je osvojio dve etape.
Nakon dve sezone bez pobede, 1993. je počeo trijumfom na Kriterijumu Hadsen, a zatim je osvojio po etapu na Điro d’Italiji i Tur de Fransu. Tur je završio na petom mestu u generalnom plasmanu, što je bio neverovatan rezultat za njega, a ujedno i najbolji rezultat Danskih biciklista na Turu. Naredne godine osvojio je po drugi put Kriterijum Hadsen, dok je na Turu bio dobar, osvojio je etapu, vozeći solo zadnjih 30 kilometara, dok su ga jurili sprinterski timovi, Tur je završio na 14 mestu, a na kraju sezone je završio sedmi na klasiku Điro di Lombardija. 1995. osvojio je nacionalno prvenstvo i Tur Danske, dok je na Tur de Fransu osvojio treće mesto, uz jednu etapnu pobedu, što je bio prvi podijum za Dansku.
Godine 1996. prešao je u tim Telekom, osvojio je gran pri Herninga i kup Sabatini. Pre Tur de Fransa osvojio je nacionalno prvenstvo u obe konkurencije. Nakon podijuma prethodne godine, Ris je bio uveren da može da osvoji Tur i tražio je od suvozača da mu pomognu. Na prologu je osvojio šesto mesto, a zatim je pobedio na devetoj etapi, na Sestrijereu. Slavio je i na etapi 16 i osvojio je Tur sa 1.41 ispred svog mladog suvozača Jana Ulriha, prekinuvši niz Migela Induraina od pet uzastopnih pobeda. Osvajanje Tura, bilo je od velike važnosti za tim Telekom, koji je od tima koji se borio da dobije vajld kard za Tur postao jedan od najboljih timova u karavanu. Njegova pobeda je takođe doprinela povećanju interesovanja za biciklizam u Danskoj i Nemačkoj. U finišu sezone osvojio je trke šest dana Herninga i Kriterijum Hadsen, a na svetskom prvenstvu završio je na desetom mestu.
El Monte, Ajuchitlán del Progreso
El Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 913 m.
Bjarne Riis
Karijera
Godine 1998. osvojio je gran pri Herninga, etapu u Ejbaru i nacionalno prvenstvo u ekipnom hronometru, što su mu bile zadnje pobede u karijeri. Tur de Frans završio je na 11 mestu. 1999. na startu Tura Švajcarske, pao je i doživio ozbiljnu povredu, od koje se nije oporavio i 2000. je završio karijeru.
Doping
Tokom Tura 1998. Ris je dobio nadimak gospodin 60 %, aludirajući na to da koristi doping. Ris nikada nije bio pozitivan na doping testu, jer u to vreme nije bilo testa na EPO.
21. maja 2007. Risov bivši suvozač Bert Dec priznao je da se dopingovao tokom vremena provedenog u Telekomu, nakon njega, još pet vozača je priznalo korišćenje dopinga, među kojima je Erik Cabel. 25. maja 2007. i Ris je priznao da je koristio doping u periodu od 1993. do 1998. Pobeda na Turu mu je oduzeta ali mu je vraćena 2008. godine
2010. objavio je knjigu o svojoj karijeri, u kojoj je naznačio da se doping u to vreme nije smatrao varanjem već normalnom pripremom.
Karijera sportskog direktora
Nakon završetka karijere, Ris je pokrenuo tim Džek i Džons, prvi danski tim koji je učestvovao na Tur de Fransu. Tim je menjao sponzore pa je bio CSC, a od 2008. Sakso—Bank. Risov tim je bio umešan u doping, pa je tako suspendovan Ivan Baso 2006. godine.
Kao sportski direktor imao je dosta uspeha. Osvojio je Điro sa Basom 2006, Tur sa Sastreom 2008. i sa Endijem Šlekom 2010. i Vueltu sa Kontadorom 2012. godine.
U decembru 2013. je prodao tim Olegu Tinkofu, ali je ostao na funkciji sportskog direktora do marta 2015. kada je otpušten nakon sukoba sa Tinkofom.
San Marcos, Salinas Victoria
San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
Adžigolski svjetionik
mini|desno|200px|Adžigolski svjetionik Adžigolski svjetionik je svjetionik u Ukrajini. Visok je 64 metara i nalazi se blizu sela Ribaljče (Рибальче) u Golopristanjskom reonu u Hersonskoj oblasti. Napravljen je 1911. po projektu inženjera Volodimira Gligoroviča Šuhova. Naziv svjetionika dolazi od rta Adžigol (Аджигол), koji se nalazi u estuaru Dnjepra. Svjetionik je uspravna i hiperboloidna, čelična struktura. U centru građevine se nalazi visoka cijev, okružena žičanom konstrukcijom. Svjetlost sa ove građevine se vidi do 31 km udaljenosti.
Simionești, Budacu de Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
El Bajío de Palo Blanco, Banámichi
El Bajío de Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Banámichi.
Tixcacaltuyub, Yaxcabá
Tixcacaltuyub je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Yaxcabá.
Crucero Nacional, Fortín
Crucero Nacional je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Fortín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1003 m.
Rancho Márquez, Namiquipa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1852 m.
Vasilij Kudinov
Vasilij Aleksandrovič Kudinov (ruski: Василий Александрович Кудинов; Iljinka, 17. veljače 1969. – Astrahan, 11. veljače 2017.) je bio sovjetski i ruski rukometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji lijevog vanjskog.
Profesionalnu karijeru započeo je 1987. godine u klubu Dinamo Astrahan, gdje je igrao do 1993. godine. Tada prelazi u francuski US Ivry HB, gdje je proveo četiri godine i, uz jedno nacionalno prvenstvo i kup, došao do polufinala EHF-ovog Kupa pobjednika kupova 1997. godine. Na kraju te sezone seli u Njemačku, prvo u VfL Hameln, a onda 2000. godine u SC Magdeburg, s kojim će postati njemački prvak i osvojiti EHF Kup. Na kraju iste sezone prelazi u japanski klub Honda Suzuka, gdje igra do 2004. godine i osvaja tri naslova prvaka; godine 2004. se vraća u Astrahan. Nakon jedne sezone, Kudinov se 2005. povukao u mirovinu.
Njegova reprezentativna karijera započela je 1990. godine u reprezentaciji Sovjetskog Saveza, a nastavila se 1992. godine kroz ZND, odnosno Ujedinjeni tim na Olimpijskim igrama, a završila je igranjem za Rusiju. Kudinov je bio dio legendarne ruske generacije koja je postala europski (1996.), dvostruki svjetski (1993., 1997.) i dvostruki olimpijski (1992. kao Ujedinjeni tim, 2000.) prvak, a 1994. godine je s 50 golova bio prvi najbolji strijelac u historiji EHF Eura.
Preminuo je 11. veljače 2017. u Astrahanu, šest dana prije 48. rođendana.
Njegov sin, Sergej, također je profesionalni rukometaš i ruski reprezentativac.
Contrada Pantanelle-Campo di Rato, Potenza
Contrada Pantanelle-Campo di Rato je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 763 m.
Cotzapotitla, San Sebastián Tlacotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Terreros, Otzoloapan
Terreros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzoloapan.
Qā’im Farwah, Sa'dah
Qā’im Farwah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
El Horcón, Ajuchitlán del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1466 m.
Bonini, Torino
Bonini je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
El Paraíso, Gómez Palacio
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1118 m.
Los Temporales, Salinas Victoria
Los Temporales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Salinas Victoria.
Dos Arbolitos, Palenque
Dos Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Tiholop, Yaxcabá
Tiholop je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Yaxcabá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1463 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
San Isidro, Tuzantán
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuzantán.
Milţūţah, Sa'dah
Milţūţah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Budești, Budești, Bistrița-Năsăud
Budești je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Budești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2050 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Campo Doscientos Cincuenta y Uno, Namiquipa
Campo Doscientos Cincuenta y Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1971 m.
Montaglioni, Perugia
Montaglioni je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 897 m.
Toranj Burana
thumb|Toranj Burana Toranj Burana je veliki minaret u Čujskoj dolini u sjevernom Kirgistanu. Toranj se nalazi oko 80 km istočno od glavnog grada Biškeka, u blizini grada Tokmoka. Toranj zajedno s nadgrobnim spomenicima, zemljanim iskopima, ostatcima dvorca i trima mauzolejima, čine ostatke starog grada Balasaguna kojeg su osnovala karahanidska plemena krajem 9. vijeka.
La Arena Blanca, Banámichi
La Arena Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Banámichi.
San Isidro, Fortín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 873 m.
La Arena Blanca, Banámichi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Toranj Burana
Stubište unutar tornja omogućuje posjetiteljima da se penju prema vrhu. Toranj je izvorno bio visok 45 metra. Međutim, tokom vijekova zbog brojnih potresa koji su izazvali oštećenja na strukturi, visina se smanjila na 25 metara. Posljednji veliki potres u 15. vijeku uništio je gornju polovicu tornja. Ranih 1900-ih, ruski imigranti koristili su cigle tornja za nove građevinske projekte. Projekt obnove je proveden tokom 1970-ih kada je obnovljen ​​temelj, popravljenja zapadna strana tornja i spriječeno je daljnje urušavanje.
Cruz Blanca, Otzoloapan
Cruz Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Otzoloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Berlín, Gómez Palacio
Berlín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Gómez Palacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
Hueyatlabca, San Sebastián Tlacotepec
Hueyatlabca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Sebastián Tlacotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
Paris Saint-Germain Football Club
Paris Saint-Germain (također znan i pod kraticama Paris SG ili samo PSG) je francuski profesionalni nogometni klub, smješten u glavnom gradu Parizu. Klub je osnovan 12. kolovoza 1970. godine, zahvaljujući spajanju dvaju dotadašnjih klubova: Paris FC i Stade Saint-Germain. PSG u prvoj francuskoj nogometnoj ligi (poznatijoj kao Ligue 1) igra od 1974. godine čime drži rekord u najvećem broju sezona provedenih u tom elitnom nogometnom natjecanju za redom, a također se smatra i jednim od najuspješnijih francuskih klubova postavši pet puta prvak Francuske, deset puta osvajač kupa, pet puta osvajač liga kupa i pet puta osvajač super kupa. Paris Saint-Germain, skupa s Marseilleom, je jedini francuski nogometni klub do danas koji je osvojio veliko europsko nogometno natjecanje - Kup pobjednika kupova 1996. godine. Također je proglašen najboljim svjetskim klubom 1994. godine po IFFHS-u, a 1998. godine zauzeo je prvo mjesto na UEFA-inoj ljestvici najboljih klubova čime je postao prvi (i do danas jedini) francuski nogometni klub kojem je to uspjelo. PSG se trenutno nalazi na 12. mjestu IFFHS ljestvice, te 46. mjestu UEFA-ine ljestvice najboljih nogometnih klubova.
Park prinčeva, kapaciteta 48.713 mjesta, stadion je na kojem igra Paris Saint-Germain još od 1974. godine. Trening centar se zove Camp des Loges koji također postoji od 1974. godine. PSG je također domaćin Pariškog turnira koji se održava na Parku prinčeva od 1975. godine. Službeni grb kluba sadržava crvenu siluetu Eiffelovog tornja s bijelom kraljevskom kolijevkom Luja XIV. koja se nalazi između stupova tornja, a sve na plavoj pozadini s bijelim rubovima. Takav izgled grba inspirirao je Daniela Hechtera da dizajnira dres koji je postao snažan simbol kluba. Dres je plave boje sa središnjom centralnom vertikalnom trakom s bijelim rubovima. Glavni moto kluba je Paris Est Magique, a njegova službena himna je Allez Paris Saint-Germain autora Les Parisiens. Ženski dio kluba postoji od 1971. godine. Klub je jedno vrijeme čak financirao profesionalnu rugby ligu klubova 1995. godine koja je ukinuta samo dvije godine poslije.
Paris Saint-Germain jedan je od najpopularnijih nogometnih klubova u Francuskoj; oko 11% populacije navija za klub što ga čini drugim najpopularnijim klubom u Francuskoj, poslije Marseillea. PSG je treći najbogatiji klub u Francuskoj, iza Lyona i Marseillea. Najveće nogometno suparništvo klub ima upravo s Marseilleom s kojim svake sezone igra tzv. Le Classique. U sezoni 2009./10. prosječan broj gledatelja na domaćim utakmicama PSG-a je bio 33,266 - četvrta najveća posjeta u Ligue 1. Klub je bio jedan od osnivača G-14, a također je i član njegovog nasljednika Europskog udruženja klubova. 31. svibnja 2011. godine Paris Saint-Germain je službeno objavio da je Qatar Investment Authority kupio 70% kluba, završivši tako višemjesečne spekulacije o tome tko će biti njegov novi vlasnik. Colony Capital i Butler Capital Partners, koji su kupili klub od Canala+ 2006. godine, ostali su manjinski vlasnici.
Povijest
Osnovan 12. kolovoza 1970. godine nakon spajanja dotadašnja dva kluba, Stade Saint-Germain i Paris FC, nogometni klub Paris Saint-Germain oduvijek je predstavljao i Pariz i obližnji Saint-Germain-en-Laye. I budući je toliko ljudi željelo vidjeti veliki klub koji nosi boje njihovog grada, početni tim je u početku radio zapanjujućim tempom. U samo četiri godine, klub je došao u sam vrh francuskog nogometa, a do kraja 70-tih godina prošlog stoljeća "crveno-plavi" su bili spremni za ulazak u povijesne knjige. 1982. i 1983. godine PSG je osvojio naslov prvaka francuskog kupa, prije nego su 1986. godine po prvi put postali prvaci francuske Ligue 1 - ostvarenje koje je otvorilo vrata Europe i nekih povijesnih susreta, prvenstveno s Juventusom.
Međutim, koliko god te utakmice bile značajne, 90-te godine prošlog stoljeća bile su još plodnije, kada je Paris Saint-Germain ušao u zlatno razdoblje nakon što je klub u svibnju 1991. godine kupio televizijski gigant Canal+. Uz tako ozbiljan kapitalni ulog, klub je postavio još više ciljeve. U razdoblju između 1992. i 1998. godine dosegnuli su dva finala Kupa pobjednika kupova - pobijedivši u onom 1996. godine - polufinale Lige prvaka i dva puta polufinale Kupa UEFA. U domaćim natjecanjima rezultati su bili još bolji, budući je klub osvojio još jedan naslov prvaka Ligue 1, tri francuska kupa, dva liga kupa i dva prvaka super kupa.
Na žalost mnogih navijača kluba, Paris Saint-Germain do danas nije uspio ponoviti navedene rezultate. Osvojena su još tri trofeja, ali kriza je uvijek bila prisutna tu negdje. Njihova forma konstantno je padala, pa su u sezonama 2004./05. i 2005./06. završili na tek devetom mjestu. Sezona 2006./07. bila je još gora, budući u njoj nisu uspjeli doći do finala niti jednog domaćeg kupa, a ligu su završili na 15. mjestu - tek tri mjesta iznad zone ispadanja u drugu ligu. Nakon prodaje kluba od strane Canala+ Colony Capitalu, Butler Capital Parnersima i Morgan Stanleyju, PSG je nastavio s lošim rezultatima u ligi pa su u sezoni 2007./08. završili na 16. mjestu, samo tri boda iznad zone ispadanja. Ipak, PSG je uspio osvojiti liga kup i doći do finala francuskog kupa gdje je izgubio od prvaka Ligue 1 Lyona. U sezoni 2008./09. PSG se polako počeo oporavljati i borio se za naslov prvaka gotovo cijele sezone, iako je na kraju završio na 6. mjestu bez mogućnosti odlaska na europska natjecanja sljedeće sezone. Colony Capital otkupio je sve dionice Morgan Stanleyja i na taj način postao 95%-tni vlasnik kluba. Sezona 2009./10. postala je prva u povijesti u kojoj su oba kluba - i ženski i muški - uspjeli osvojiti nacionalne kupove. PSG je osvojio francuski kup, dok su djevojke osvojile ženski kup.
Sreća kluba napokon se okrenula kada ga je u ljeto 2011. godine kupio Qatar Investment Authority s jednim ciljem: osvojiti Ligu prvaka. Paris Saint-Germain je u sljedećih nekoliko mjeseci doveo brojne igrače, a sezonu 2011./12. u Ligue 1 završili su na drugom mjestu postavivši rekord za najveći broj osvojenih bodova (79) drugoplasiranog kluba u domaćem prvenstvu.
Stadion
Stadion Georges Lefèvre bio je od 1904. do 1970. godine glavni stadion na kojem je igrao klub Stade Saint-Germain sve do spajanja sa susjednim klubom Paris FC. Stadion je promijenio ime u Georges Lefèvre 1945. godine po igraču Stade Saint-Germaina koji je poginuo na fronti 1940. godine. Nakon osnivanja Paris Saint-Germaina 1974., Camp des Loges postao je trening centar za klub. 4. studenog 1975. godine PSG-ov trening centar je službeno otvoren, a Pedro Alonso postao je njegov prvi direktor. 15. ožujka 2006. godine Paris Saint-Germain je objavio da će se nakratko preseliti iz svog trening centra koji će se za to vrijeme obnavljati. Renovacije su započele u siječnju 2008. godine, a dovršene su 4. listopada iste godine. Kompletna renovacija koštala je 5 milijuna Eura. Inauguriran je 4. studenog 2008. godine. Camp des Loges je trening centar za seniorski tip, ali i za rezervni tip te pripadnike nogometne akademije (muške i ženske) kao i za kompletan ženski dio kluba.
Tijekom sezone 1970./71., PSG je igrao neke utakmice na stadionu Jean-Bouin, ali je posjeta bila puno manja nego na stadionu Georges Lefèvre. PSG je svoje domaće utakmice započeo igrati na Stade de France od sezone 1971./72. 10. studenog 1973. godine PSG je svoju prvu utakmicu odigrao na Parku prinčeva protiv kluba Red Star Saint-Ouen. Međutim, tek je od 1974. godine postao jedini klub koji se koristi tim stadionom. Nekoliko su utakmica morali odigrati i na stadionima Olympique Yves-du-Manoir i Stade de France zbog preuređenja Parka prinčeva.