cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pangu
Mit o Panguu
Kako se bojao da će se nebo i zemlja opet sjediniti, rukama je držao nebo a nogama podupirao zemlju. On je svakog dana rastao baš onoliko koliko bi se zemlja odvojila od neba. Kaže se da je kada se to jaje u kom je bio raspuklo, iz haosa isklesao svet, a za taj posao mu je trebalo osamnaest hiljada godina. Na kraju je umro da bi udahnuo život tom svom delu. Iz njegove glave nastale su planine, iz njegovog daha nastali su vetar i oblaci, iz njegovog glasa - grom, iz njegovih udova - četiri strane sveta, iz njegove krvi nastale su reke, iz njegovog mesa nastalo je tlo, iz njegove brade - sazvežđa, iz kože i kose biljke i drveće, iz zuba, kostiju i srži – metali i drago kamenje, iz njegovog znoja kiša, a od njegovih buva i vašiju - nastali su ljudi. Suština ovog mita objašnjava Stvaranje kao žrtvovanje jednog praiskonskog bića. Međutim, može se dokazati da je ovo kasni mit, da nije kineskog porekla i što je najvažnije, da je on odigrao malu ulogu u kineskom intelektualnom životu. Pričao se kao bajka, a ne kao sveti događaj, i za razliku od drugih mitova nije delovao formativno na duh vremena. Bio je to mit koji se nije obnjavljao. Druge informacije govore, da je Pangu za stvorio ljude puno pre svoje smrti, a odlučio je da umre tek onda kada ih je naučio svemu što zna. A zapravo, da li je umro ili se izgubio, to nikada nije otkriveno. Treba i spomenuti da je Pangu za sobom uvek vodio svoja četiri pomagača: feniksa, jednoroga, kornjaču i zmaja. Oni danas predstavljaju svete životinje Kine, koje su prema kineskom verovanju nastavile sa delovanjem uprkos smrti ili nestanku P’an-kua.
Norman, Arkansas
Norman je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 378, što je 45 (-10,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teglia-Loia, Verbano-Cusio-Ossola
Teglia-Loia je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Durham, Connecticut
Daram je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.933, što je 160 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Noćno slepilo
Noćno sljepilo, (, RP) je genetičko očno oboljenje. Retinitis pigmentoza je noćno sljepilo koje vodi na tunelski vid tokom godina. Mnogi oboljeli ne postanu „zvanično“ slijepi do 40-ih ili 50-ih godina i pretežno ostanu sa veoma malo vida. Totalno slijepilo se ponekad javlja ako je oboljeli u ranim godinama djetinjstva. Progresija bolesti je različita od čovjeka do čovjeka.
RP uzlazi u kategoriju nasljednih bolesti u kojem fotoreceptori (štapići i čepići) ili retinski pigment epitelijum (RPE) vodi veoma malom vidu, a vremenom i slijepilu. Oboljeli prvo imaju probleme sa prelazom u mrak ili noćno sljepilo koje vodi u skraćenje perifelnog vida, a tokom vremena totalnom slijepilu. Najbolje rečeno kroz frazu: „Kao da gledate svijet kroz slamku“.
Haddam, Kansas
Hadam je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104, što je 65 (-38,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vallelata Centrale, Latina
Vallelata Centrale je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Buret (Majen)
Bire je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Šato Gontje.
Metil akrilat
Metil akrilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 86,089 Da.
Buret (Majen)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 255 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 48 m).
Berzé-le-Châtel
Berze le Šatel je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 69 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 349 metara (maksimalnoj 590 m, a minimalnoj 304 m).
Harold Macmillan
Harold Makmilan  (rođen 10. februara 1894, umro 29. decembra 1986) je britanski konzervativni političar i predsednik britanske vlade od 1957. do 1963.
Rani život
Rođen je u Čelsiju u Londonu. Njegov deda je osnovao izdavačku kuću Makmilan pablišers. Školovao se na Itonu odakle je ili oteran ili je sam napustio. Pred Prvi svetski rat školovao se dve godine u Oksfordu. Po izbijanju rata učestvovao je u ratu i tri puta je ranjavan. Tokom rata je poginulo toliko mnogo njegovih prijatelja iz studentskih dana, da je odbio da se vrati u Oksford, jer to više nije bilo isto.
Politička karijera (1924-1957)
Tokom Drugog svetskog rata služio je u početku u ratnoj koalicionoj vladi u ministarstvu nabavki i ministarstvu kolonija. Kasnije je dobio zadatak da bude britanski predstavnik kod saveznika na Mediteranu. Tada se upoznaje sa Dvajtom Ajzenhauerom i to prijateljstvo postaje ključno za njegovu kasniju karijeru.
Kada su konzervativci pobedili 1951. postao je ministar stanogradnje u vladi Vinstona Čerčila. Kao ministar ispunio je obećanje da će sagraditi 300.000 kuća godišnje. Od oktobra 1954. je bio ministar odbrane. U vladi Entonija Idna bio je ministar vanjskih poslova od aprila do decembra 1955. i ministar finansija od 1955 do 1957. Za vreme Suecke krize najpre se zalagao za rat, a zatim je među prvima tražio da se rat prekine zbog finansijske krize.
Kada je Entoni Idn podneo ostavku u januaru 1957 Harold Makmilan je postao predsednik britanske vlade.
Predsednik vlade (1957-1963)
Britanija je imala tehničkih poteškoća kod svojih raketa za prenos nuklearnih projektila, pa se morala oslanjati na američke Polaris rakete.
Šarl de Gol je 1963. vetom sprečio da Britanija postane članica Evropske ekonomske zajednice. De Gol se bojao prevelikog uticaja SAD preko Britanije.
Makmilan je pšreuzeo kontrolu nad spoljnom politikom. Nakon Suecke krize ponovo jeuspostavio dobre odnose sa SAD, gde je na vlasti bio njegov prijatelj Dvajt Ajzenhauer. Za vreme Makmilanove vlade mnoge zemlje su dobile nezavisnost od Britanije. Međutim, intervenisao je u Iraku 1958. i 1960.
Afera Profjumo i ostavka
Afera Profjumo 1963. je nanela veliku štetu ugledu vlade. Državni sekretar za rat Džon Profjumo u Makmilanovoj vladi imao je 1961 ljubavne odnose sa striptizetom Kristinom Kiler. Ta ista Kristina Kiler imala je odnose i sa sovjetskim pomorskim atašeom Jevgenijem Ivanovim. Tada je Hladni rat bio u punoj snazi. Glasine su počele kružiti 1962. Vlada se našla na udaru. Došlo je do parlamentarne istrage. Profumo u martu 1963. ništa nije priznao. Priznao je tri meseca kasnije. Došlo je do glasanja o poverenju vladi. Makmilanova vlada je jedva izdržala glasanje o poverenju vladi. Samo jedan glas je presudio. Međutim sama afera je izgleda doprinela da se Makmilanu pogorša zdravlje. Najpre se smatralo da se radi o raku, pa je dao ostavku 18. oktobra 1963. Povukao se iz politike septembra 1964. i pri tome je odbio plemstvo.
Cookeville, Tennessee
Kukvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.435, što je 6.512 (27,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lutipri
Lutipri je bio kralj Urartua iz 9. vijeka pne.. O njemu se vrlo malo zna osim vanskog natpisa koji tvrd da je bio Sardurijev otac.
Po svemu sudeći vladao je između 844. i 834. pne., u mračnom periodu nakon što je bivša prijestolnica Arzashkun uništena od strane Shalmanesera III, i prije nego što je Sarduri podigao novu prijestolnicu pod nazivom Tushpa.
Sarduri I
Sarduri I (vladao - 834. pne. - 828. pne.) također poznat kao Sarduris bio je kralj drevne armenske kraljevine Urartu u Maloj Aziji. Bio je sin Lutiprija, drugog vladara kraljevine Urartu. Sarduri I je najpoznatiji po tome što je premjestio prijestolnicu Urartua u Tushpa (Van). To je bilo važno jer je Tushpa postala značajno političko središte Bliskog Istoka. Naslijedio ga je sin Ishpuinis od Urartua koji je nastavio ekspanziju kraljevstva.
Memphis, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 87.
1-(2-Dimetilaminoetil)dihidropirano(3,2-e)indol
1-(2-Dimetilaminoetil)dihidropirano(3,2-e)indol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 244,332 Da.
Serdes, Belluno
Serdes je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
Auxon-Dessus
Okson Desi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 740 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 190 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 274 metara (maksimalnoj 350 m, a minimalnoj 223 m).
Capolegrotti, Chieti
Capolegrotti je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Mexico, New York
Meksiko je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.624, što je 52 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Menua od Urartua
Menua je bio peti poznati kralj Urartua, drevne države na Armenskoj visoravni.
Bio je mlađi sin prethodnog kralj Ishpuinisa, a otac ga je imenovao su-vladarom pred kraj svoje vladavine. Menua je znatno proširio kraljevstvo u brojnim pohodima protiv susjeda te ostavio niz natpisa na širokom području. Postavio je temelje carstva, organizirao centralnu upravnu strukturu, utvrdio gradove i sagradio tvrđave, među njima i Menuakhinil na planini Ararat. Bitno je razvio sistem navodnjavanja i kanala u kraljevstvu, a jedan od kanala se koristi i danas.
Naslijedio ga je sin Argishtis I.
Crkva Majke Božje Remetske
Crkva Majke Božje Remetske nalazi se u gradskom naselju Remete u sjevernom dijelu grada Zagreba, a također i marijansko svetište. Prvi pisani trag o postojanju redovničke zajednice i crkve posvećene Majci Božjoj potječe iz 1288. Sagrađena je na mjestu koje prije nije bilo naseljeno, te su se ondje okupljali pustinjaci (eremiti, odatle ime Remete). Svetištem su upravljali pavlini. U 16. st. svetište su poharali Turci koji su preostale pavline odveli i ubili u Vugrovcu. Crkva je kasnije obnovljena i služila je od 1812. kao župna crkva za naselja sjeverno od Zagreba. 1880. je crkvu poharao Veliki potres, te je obnovljena pod nadzorom Hermanna Bolléa 1882., većim dijelom zahvaljujući sredstvima koje je osigurao, kao patron župe, nadbiskup Josip Mihalović. Nakon Drugog svjetskog rata od 1963. svetištem upravljaju karmelićani.
Remete su glavno marijansko svetište grada Zagreba i nakon Marije Bistrice drugo po važnosti u središnjoj Hrvatskoj. Gospa Remetska nosi naslov Fidelissima Mater Advocata Croatiae Sanctissima Virgo Remetensis, tj. Najvjernija Majka Odvjetnica Hrvatske Presveta Djevica Remetska, te su joj se kroz povijest molili i utjecali brojni hrvatski vladari i velikani. U crkvi postoje freske pavlinskog slikara Ivana Rangera koje su nažalost većim dijelom nastradale u potresu 1880. Prije potresa je crkva bila tako oslikana da je nazvana "hrvatska Sikstinska kapela".
Malteški red
Vitezovi Hospitalci (takođe poznati kao Suvereni Red Svetog Jovana Jerusalimskog od Rodosa i od Malte, Malteški vitezovi, Vitezovi sa Rodosa, i Malteški kavaljiri; francuski: Ordre des Hospitaliers ) je udruženje koje je počelo kao bolnica osnovana u Jerusalimu 1080. da bi se starala o siromašnim i bolesnim hodočasnicima u Svetoj zemlji. Nakon osvajanja Jerusalima 1099. u Prvom krstaškom ratu postala je verski i viteški red kako bi se starala i branila Svetu zemlju. Zvanično je priznat 15. februara 1113. u papinoj buli. Posle gubitka hrišćanske teritorije u Svetoj zemlji, Red je delovao sa Rodosa gde je imao suverenost, a kasnije sa Malte gde je bio vazalna država pod španskom vice-kraljevinom Sicilijom.
Naziv
Postoji više naziva koji su označavali ovaj viteški red.
mini|130p|desno|Malteški krst
Istorijat
Posle pada Jerusalima, 1187. godine, prelaze na Kipar, a potom na Rodos. Kada su Turci osvojili Rodos 1522, car Svetog Rimskog carstva Karlo V ih seli na Maltu 1530. godine. Nakon Velike opsade 1565. godine, na ostrvu je podignut novi grad nazvan po velikom majstoru viteškog reda Žanu de la Valeti; otud La Valeta ili jednostavno Valeta. Napoleon I je na svom pohodu ka Egiptu osvojio Maltu 1798, nakon čega su vitezovi prešli u Rim.
Ivanovci u Hrvatsku stižu na poziv bana Borića. Već u XII. stoljeću su ivanovci imali ogromne posjede na Ivanščici s utvrđenim gradom Belom. Ivanovci su u Hrvatskoj svoje posjede stekli isključivo kraljevskim darovanjem i kasnijim preuzimanjem templarskih posjeda nakon ukinuća Templarskog reda 1312. od strane avinjonskog pape Klementa V.
U posjedu Ivanovaca se između ostalog spominje Marča kod Kloštar Ivanića, Glogovnica, Tkalec, sv. Juraj od Planine (monasterium s. Georgii de Planina) kod Kašine i Čiče ispod Save. U Hrvatskoj su djelovali do 17. stoljeća.
U Hrvata se ivanovci javljaju i u Bačkoj. Imali su samostan i crkvu u Baču. Njihov samostan su naslijedili franjevci.
Za vreme rata 1885. između Kraljevine Srbije i Kneževine Bugarske, Malteški red je donirao srpskim železnicama sanitetski voz od 10 kola, koji je saobraćao na relaciji Beograd-Niš.
Spoljašnje veze
Malteserorden Orden de Malta Malta ordu Ordre de Malte Orde de Malta 몰타 기사단 Maltos Ordinas Малтешки ред Orde van Malta Maltesarordenen Malteserordenen Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy z Rodos i z Malty Ordem Soberana e Militar de Malta Malteserorden
Išpuini od Urartua
Ishpuinis od Urartua (također: Ispuini) bio je kralj drevne države Urartu (Armenija). Naslijedio je svog oca Sardurija I, koji je bio premjestio prijestolnicu u drevni grad Tushpa (Van). Ishpuinis je osvojio manejski grad Musasir, a od koga je tada napravio vjersko središte carstva. U Musasiru je sagradio glavni hram za ratnog boga Haldija. Ishpuinisa je napao asirski vladar Shamshi-Adad, suprug kraljice Shammuramat. Ishpuinis se borio i porazio Shamshi-Adada. Ishpuinis je nakon toga počeo koristiti titule kao što su "kralj zemlje Nairi", "Slavni kralj" i "Kralj univerzuma".
Ishpuinisa je naslijedio njegov sin Menuas od Urartua.
LHR
Termin LHR ima više značenja. Ovaj akronim može da označava:
Argištis I od Urartua
Argištis I (urartski: Argištiše, Արգիշտի, Argishti) bio je šesti poznati kralj drevne države Urartu (u istočnoj Anadoliji) od 785. pne. do 763. pne.. Osnovao je citadelu Erebouni godine 782. pne., a koja danas predstavlja glavni grad Armenije Jerevan.
Bio je sin i nasljednik kralja Menuasa, te nastavio niz osvajanja započet od strane njegovih prethodnika. Pobijedio je Asiriju, te osvojio sjeverni dio Sirije te tako od Urartua napravio najmoćniju državu post-hetitskog Bliskog Istoka. Također je proširio svoje kraljevstvo na sjever do Jezera Sevan osvojivši doline Diauehi i Ararat. Argištis je sagradio tvrđavu Erebuni godine 782. pne., isto kao i tvrđavu Argishtikhinili godine 776. pne.
Neki vjeruju da ime Argištiše ima indoevropsku etimologiju (armensku, frigijsku ili luvijski). Uspoređuje se grčka riječ Άργέστης – “svijetli” i armenska riječ արեգ (translit. areg) – “sunčevo božanstvo”, “sunce”.
Hrvatski prirodoslovni muzej
Hrvatski prirodoslovni muzej je središnja nacionalna ustanova koja se bavi prikupljanjem, stručnom i znanstvenom obradom i prezentiranjem svog fundusa koji svjedoči o razvoju prirode i čovjeka na hrvatskim prostorima. Fundus muzeja čini više od 1 500 000 primjeraka raspoređenih u raznovrsne zbirke predmeta iz prirode. On je ujedno i matična institucija u Republici Hrvatskoj koja, u skladu sa zakonom, u mreži muzeja Republike Hrvatske, skrbi i za druge prirodoslovne muzeje i zbirke. mini|lijevo|150px|Zgrada Muzeja na [[zagrebačkom Gornjem gradu]] U Muzeju se nalazi bogata knjižnica s oko 40 000 naslova vezanih uz prirodoslovlje. U stalnom postavu izložene su mineraloško-petrografska i zoološka zbirka s građom iz Hrvatske i komparativnim materijalom iz drugih dijelova svijeta. Povremeno se organiziraju tematske izložbe, te izložbe vezane uz znanstvene skupove.
Muzej izdaje znanstveno-stručni časopis Natura Croatica.
U zgradi Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja od 1797. godine do 1834. godine djelovalo je prvo zagrebačko javno kazalište pod nazivom Amadeov teatar. Od 2000. godine u prostoru atrija Hrvatskoga prirodoslovnog muzeja djeluje Klupska kazališno-glazbena scena Amadeo.
Nomenklatura
Nomenklatura je sistem za davanje imena stvarima u okviru određene profesije ili oblasti, kao što su nauka, medicina, književnost ili politika. To je skup pravila i terminologije koji se koriste kako bi se olakšala komunikacija i razumevanje unutar te oblasti. U nekim slučajevima, nomenklatura može biti vrlo precizna i formalizovana, dok u drugim može biti fleksibilnija i podložna promenama u zavisnosti od konteksta. U svakom slučaju, nomenklatura je važan alat za uspostavljanje jasnog i preciznog jezika u određenoj oblasti.
Može biti:
Hrvatski željeznički muzej
mini|200px|Hrvatski željeznički muzej — [[logotip.]] Hrvatski željeznički muzej (kratica HŽM) specijalizirani je tehnički muzej, koji u svom fundusu ima željeznička vozila. Muzej je osnovan 1991. godine, a osnivač su Hrvatske željeznice. Muzej je smješten na privremenom prostoru s južne strane TŽV Gredelj pri kome djeluje, s ulazom iz Ulice grada Vukovara i nema vlastiti izložbeni prostor.
Muzej ima stalni postav na otvorenom te specijaliziranu knjižnicu znanstvenog tipa. Od 2004. godine HŽM na vanjskom prostoru ukupne površine 2.400 m² i ugrađenih 200-tinjak metara kolosijeka ima oblikovan privremeni izložbeni postav željezničkih vozila. Postav obuhvaća 12 lokomotiva, 6 vagona, snježni plug za parne lokomotive, tender parne lokomotive, kvatrocikl na ručni pogon. Među lokomotivama 8 ih je na parni pogon, jedna je električna, 2 su dizelske hidraulične manevarske lokomotive, 2 dizelske električne i jedna dizelska.
Toceno, Verbano-Cusio-Ossola
Toceno je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 745 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
1-(2-Difenil)piperazin
1-(2-Difenil)piperazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 238,328 Da.
Metil anisat
Metil anisat je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 166,174 Da.
Brogden, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.633, što je 274 (-9,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jermyn, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.169, što je 118 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cauzac (Lot i Garona)
Kaizak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 365 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 221 m, a minimalnoj 75 m).
Protijum
Protijum je najčešći izotop vodonika. Još postojeći izotopi vodonika su deuterijum i tricijum. Ime protijum potiče od grčke riječi proton (πρõτον) : "Prvi".
Hemijski simbol za protijum je 1H. Za razliku od deuterijuma i tricijuma, protijum ne posjeduje neutron u atomskom jezgru, već samo jedan proton. Stoga ovaj izotop nije radioaktivan odnosno stabilan je. Obična voda (H2O) sadrži vodonikov izotop protijum.
Zastupljenost izotopa je prema prema sljedećem prikazu:
氕
Metil antranilat
Metil antranilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 151,163 Da.
Norphlet, Arkansas
Norflet je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 844, što je 22 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Komarci
Komarci (Culicidae) su porodica kukaca koja je svrstana u red dvokrilaca.
Porodica ima oko 40 rodova i obuhvaća oko 31.000 vrsta. Razvili su se prije oko 170 milijuna godina.
Rasprostranjenost
Komarci nastanjuju sva područja na svijetu, osim polarnih područja, pustinja i područja viših od 1500 metara N/m, ali najčešće u blizini vode, neovisno o njenoj veličini i kvaliteti. No, različite vrste žive u vrlo različitim područjima.
Veliki su od 0,3 do 2 cm. Zbog svoje male građe u mogućnosti su naseliti vrlo nepristupačna staništa. Imaju usko tijelo, grbava prsa, vitke noge. Spada u opasnije štetočine jer prenosi malariju, groznicu i druge bolesti. Ženke komarca nakon oplodnje moraju sisati krv jer za izgradnju jajašaca trebaju proteine. Inače se oba spola hrane nektarom i sokovima voća, koji ne sadrže protein.
Spolni život
Čim se izlegu, odrasli mužjaci nakon kratkog vremena formiraju svoj novi roj. Roj je kod komaraca skupina mužjaka koji se vrtložno kreću gore dolje. U takav novoformirani roj komaraca ulijeće ženka i oplođuje se sa odabranim partnerom. Kod pojedinih vrsti komaraca oplodnja se odvija u zraku, ali ipak većina vrsti za oplodnju izabere neko mirno skrovito mjesto.
Let
Proučavajući let komaraca znanstvenici su utvrdili da postoje tri različita leta komaraca: migratorni, apetitivni i konzumatorni let.
Rojenje
Rojenje je vrlo specifično ponašanje kukaca i njihov je način opstanka i širenja vrste. Za rojenje svakoj zajednici kukaca potrebno je uskladiti neke od uvijeta, a kod komaraca su: stanje aktivnosti komarca, prostorni odnosi, svjetlost, vjetar, zvuk, zajednica različitih vrsta komaraca te temperatura i vlažnost. Stanje aktivnosti je najznačajniji uvjet komaraca da formiraju roj.
Nova vrsta u Hrvatskoj
Aedes albopictus (Skuse, 1894.), odnosno azijski tigrasti komarac, vrsta je komaraca čije se širenje u svijetu pažljivo prati u otprilike posljednjih dvadesetak godina. Azijski tigrasti komarac prisutan je i u Hrvatskoj otprilike od 2004. godine. Vrlo se naglo širi i prilagođava novim prostorima, zdravstveno značajan kao molestant – napasnik i kao potencijalni prijenosnik različitih arbovirusa i parazita, azijski tigrasti komarac izaziva zabrinutost svih javnozdravstvenih i znanstvenih ustanova.
Zimovanje
Kukci nepogriješivo predosjećaju dolazak zimskih dana prije svega kraćim trajanjem dnevne svjetlosti, nižih noćnih i dnevnih temperatura i slično, ovisno o vrsti. Većina vrsta komaraca zimu prezimljuje u stadiju jajašaca. Ženka zadnje generacije prije zime mora pomno odabrati mjesto polaganja zimskih jaja koja moraju osim vremenskih neprilika biti sačuvana i od eventualnih neprijatelja.
Sistematika
Ovo je samo izbor bolje poznatih rodova i vrsta:
Vallelata Nord, Latina
Vallelata Nord je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Vaseljenski patrijarh Carigrada
Vaseljenski ili еkumenski patrijarh (Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης) je arhiepiskop Konstantinopolja – Novog Rima – sa rangom Primus inter pares (prvog među jednakima) u pravoslavnoj crkvi, koju njeni sljedbenici nazivaju jedinstvenom, svetom, sabornom i apostolskom Crkvom.
Vaseljenski patrijarh je kroz historiju bio poznat i kao grčki patrijarh Konstantinopolja, kako bi ga se razlikovalo o Jermenskog patrijarha Konstantinopolja i drevnog Latinskog patrijarha. Trenutno se na toj dužnosti nalazi Vartolomej I.
Turske vlasti ga priznaju kao duhovnog vođu grčke manjine u Turskoj i za njega službeno koriste naziv Grčki (dosl. rimski) pravoslavni patrijarh Fanara (Fener Rum Ortodoks Patriği). Patrijarh je bio podanikom Osmanskog Carstva od pada Carigrada 1453, pa sve do uspostave Turske Republike 1923. Danas je, prema turskim zakonima, pod vlašću Republike Turske i mora biti turski državljanin kako bi bio izabran za patrijarha.
Patrijarh Konstantinopolja se nazivao vaseljenskim (ekumenskim) patrijarhom od 6. vijeka. Točno značenje izraza, koji se povremeno koristio i za druge prelate od sredine 5. vijeka, nigdje nije službeno definirano, ali je na Zapadu titula napadana kao nespojiva sa tvrdnjama Svete Stolice.
Uloga carigradskog patrijarha
Kao prvi po časti među pravoslavnim episkopima (primus inter pares), carigradski patrijarh predsjeda osobno ili putem izaslanika svakim saborom pravoslavnih crkvenih poglavara, te ima ulogu glasnogovornika pravoslavlja, posebice u ekumenskim susretima s drugim kršćanskim crkvama. On ipak nema izravne jurisdikcije nad drugim patrijarsima ili autokefalnim pravoslavnim crkvama. Njegovo je pravo sazivati izvanredne sinode na kojima će sudjelovati poglavari ostalih pravoslavnih crkava ili njihovi izaslanici, gdje se raspravlja o iskrslim probelmima. Usto, od 1960-ih saziva i dobro posjećene svepravoslavne sinode.
Osim što je duhovni vođa oko 300 milijuna pravoslavnih kršćana u cijelom svijetu, on je i izravni poglavar pravoslavnih eparhija u Sjevernoj i Južnoj Americi, Zapadnoj Europi, Australiji i Novom Zelandu, Hong Kongu, Jugoistočnoj Aziji, Koreji i dijelovima današnje Grčke.
Jedinstveni položaj u pravoslavlju
Kao prvi među jednakima, Carigradski patrijarhat i njegov patrijarh imaju osobiti položaj u pravoslavlju.
Kanonski propisi pravoslavne Crkve carigradskom patrijarhu daju pravo da bude prizivna instanca u nesporazumima i sukobima među biskupima. Ipak, sve autokefalne crkve ne priznaju ovo njegovo pravo izvan granica Carigradskog patrijarhata. Osobito je o tome otvorena rasprava između Ruske pravoslavne crkve i Carigrada. Kroz historiju carigradski je patrijarh vršio takvu službu, primjerice već u doba sv. Jovana Zlatoustog (5. stoljeće). I u suvremeno je doba bilo takvih slučajeva. Carigradski patrijarh pozvan je 2006. u pomoć prilikom proglašenja arhiepiskopa Ciparske pravoslavne crkve nesposobnim za vršenje službe zbog Alzheimerove bolesti. Prije toga, 2005. sazvao je svepravoslavni sinod na kojem su poglavari pravoslavnih crkava potvrdili svrgavanje jeruzalemskog patrijarha. S druge strane, na carigradskog se patrijarha 2006. pozvao jedan ruski pravoslavni episkop u Ujedinjenom Kraljevstvu, koji je bio u sukobu s ruskim patrijarhom, no moskovski je patrijarh odbio svako miješanje carigradskog u nutarnje poslove Ruske pravoslavne Crkve.
Uloga simbola koji sjedinjuje sve pravoslavne crkve često dovodi do toga da se carigradskog patrijarha naziva i duhovnim vođom pravoslavlja, premda to nije njegov službeni naziv. Usto, njegovu se ulogu u pravoslavlju ne može usporediti s ulogom kakvu na Zapadu ima rimski papa.
Halstead, Kansas
Halstid je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.085, što je 212 (11,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kispeptin
Kispeptin (ili metastin), je produkt gena. On je ligand G-protein spregnutog receptora GPR54. Kiss1 je originalno bio identifikovan kao gen koji kod ćoveka dejstvuje kao supresor metastaze. Taj gen ima sposobnost suzbijanja metastazu melanoma i raka dojke. Kispeptin-GPR54 signalizacija je isto učestvuje u iniciranju GnRH sekrecije u pubertetu.
Genomika
Kispeptini su familija peptida kodiranih KiSS-1 genom. Ovaj gen je lociran na dugačkoj ruci hromozoma 1 (1q32). On ima četiri eksona od kojih 5' i 3' eksoni su samo delimično translirani. Genski produkt je 145-aminokiselinski prekursorni peptid koji biva skraćen do dužine od 54 aminokiseline, a može da bude i dalje skraćen do 14, 13 ili 10 aminokiselinskog karboksilnog terminalnog fragmenta. Ti N-terminalno skraćeni peptidi su poznati kao kispeptini, i pripadaju većoj familiji peptida poznatih kao RFamidi. Svi oni imaju zajednički arginin-fenilalanin-NH2 motiv at njihovom C-terminusu.
Arheološki muzej u Zagrebu
thumb|mini|Antička zbirka Arheološki muzej u Zagrebu samostalno djeluje od 1939. godine, do tada je djelovao u sastavu Narodnog muzeja. Smješten je u historicističkoj palači Vranyczany-Hafner na Zrinjevcu. Muzejski fundus danas broji približno 450.000 različitih artefakata.
Zbirke
Muzejski fundus sistematiziran je u zbirkama: pretpovijesna, antička (grčki i rimski spomenici) i ranosrednjovjekovna zbirka. Muzej posjeduje i egipatsku zbirku, jedinu takve vrste u ovim prostorima, kao i numizmatičku zbirku, jednu od najvećih takvih zbirki u Europi i svijetu. Stalni postav muzeja sastoji se od stalnog postava pretpovijesne i egipatske zbirke; uvodnoga dijela stalnog postava antičke zbirke: grčke vaze, spomenici grčke kolonizacije istočne obale Jadrana i rimska vojna oprema te stalnog postava numizmatičke zbirke, a u sklopu muzeja nalazi se i Lapidarij.
Muzej posjeduje i jedinstvenu kolekciju etruščanskih spomenika. Najpoznatiji i svakako najdragocjeniji je glasovita Zagrebačka lanena knjiga (Liber linteus Zagrabiensis), rukopis s najdužim sačuvanim tekstom etruščanskog jezika i jedini očuvani primjerak lanene knjige u čitavom antičkom svijetu, zajedno sa zagrebačkom mumijom.
Muzej vodi brigu o arheološkom parku "Andautonija" u Šćitarjevu, gdje su sačuvani ostaci antičkog grada iz vremena od 1. do 4. stoljeća.
Povijest
Muzej je nastao iz Narodnog muzeja osnovanog 1836. godine. Godine 1866. postao je Zemaljski zavod Hrvatske, Slavonije i Dalmacije, pod upravom JAZU-a i Sabora te je bio podijeljen na dva odjela: Arheološki odjel i Prirodoslovni odjel. Od godine 1878. Arheološki odjel osamostaljuje se, no djeluje u sklopu Narodnog muzeja. Samostalan muzej postaje godine 1939.. Promijenio je nekoliko lokacija, od privremenoga sjedišta u Gospodarskom društvu preko palače baruna Raucha na Markovu trgu i Pravoslavne akademije i Narodnog doma te naposljetku do sadašnjelokacije na Zrinskom trgu.
Muzej je od 19. stoljeća djelovao na terenima i pri različitim arheološkim iskapanjima, a to nastavlja i danas na terenima u Šćitarjevu te Varaždinskim Toplicama, Žumberku, Stenjevcu i ostalim lokalitetima Hrvatske, ponajviše u kontinentalnome dijelu.
Belén Rueda
Marija Belen Rueda Garsija-Porero (María Belén Rueda García-Porrero) je španska glumica, najpoznatija po ulozi Lusije Serano u telelevizijskoj seriji Seranovi, i po ulogama u filmovima El Orfananto, Savage Grace i The Sea Inside.
Biografija
Rueda je rođena 16. marta 1965. godine u Madridu, Španija. Kada je bila dete, krenula je na časove baleta. Ipak, ubrzo, sa porodicom se preselila u San Huan, zbog astme od koje je bolovala njena sestra. Ipak, sa 18 godina, Rueda se vratila u Madrid i počela studije arhitekture. Da bi otplatila studije, počela je da radi kao foto-model, i tada su je primetili španski televizijski producenti.
Španskoj publici postala je poznata po mnogobrojnim televizijskim serijama u kojima se pojavljivala tokom '90-ih godina. Pojavila se u desetak epizoda serije Medico de Familia (1997). Ta serija je emitovana i kod nas pod nazivom Porodični lekar na TV Avala. U seriji Novinari (1998-2001) glumila je sa Hesusom Boniljom, s kojim će kasnije glumiti i u seriji Seranovi.
2004. godine je snimila film The Sea Inside, a 2005. Retruc. U seriji Seranovi, koja joj je donela zavidnu slavu, pojavljivala se od samog početka, 2003. godine, međutim seriju napušta u šestoj sezoni (2007), kada njen lik gine u saobraćajnoj nesreći. Razlog njenog odlaska iz serije je film El Orfananto, koji je snimila 2007. godine (iste godine je prikazan u bioskopima), koji joj je doneo ogroman uspeh. Iste godine, snimila je film Savage Grace, u kojoj glavnu ulogu tumači Džulijen Mur.
Petnaest godina je živela sa producentom Danijelom Esijom, sa kojim se i venčala 2003. godine. Sa njim ima tri kćerke - Belen (rođena 1994), Mariju (1996) i Lusiju (1998). Srednja kćerka, Marija, preminula je od srčanih problema još kao beba. Trenutno se priča da je u vezi sa glumcem Hose Luisom Garsija Peresom.
Dobitnica je pet nagrada za filmska ostvarenja - Filmska nagrada Barselone za najbolju žensku ulogu (film El Orfananto), CE nagradu za najboljeg novog umetnika, nagradu Goja za najbolju novu glumicu, nagrada za pridošlicu i Fotogramas de Plata nagradu (sve četiri nagrade su za film The Sea Inside. 2006. godine je nominovana za Nagradu unije glumaca Španije za glavnu žensku ulogu (za seriju Seranovi, ali je nažalost nije osvojila. Nominovana je i za nagradu Goja, koja je nešto poput američkog Oskara, ali ni tu nagradu nije osvojila.
Hemijski simbol
Hemijski simbol je oznaka hemijskog elementa.Za simbol hemijskog elementa uzima se prvo slovo njegovog naziva na latinskom i kako nekoliko elemenata ima naziv koji počinje istim slovom u većini simbola postoji još jedno karakteristično slovo iz naziva. Simbol se piše velikim latiničnim slovom i ako postoji drugo slovo ono se piše malo.
Svi hemijski elementi imaju svoj hemijski simbol koji se sastoji od jednog ili dva latinična slova. Simboli elemenata koji još nemaju međunarodno usvojen naziv imaju privremene simbole od tri latinična slova koja označavaju njihove atomske brojeve, na primer, element sa atomskim brojem 114 ima oznaku Uuq (Ununquadium).
Hemijski simbol predstavlja jedan atom elementa i ne smatra se skraćenicom njegovog naziva već oznakom samog elementa i jednog njegovog atoma. Kada treba predstaviti više atoma nekog hemijskog elementa ispred simbola piše se broj u veličini velikog slova simbol i taj broj se zove koeficijent. Na primer, oznaka 2H predstavlja dva atoma vodonika.
Hemijskim simbolima predstavljeni su hemijski elementi u periodnom sistemu elemenata. Simboli nekih elemenata su:
Hemijski simboli se koriste za sastavljanje hemijskih formula kao što je na primer sledeća:
Ova formula predstavlja jedan molekul vodonika (tj. dva udružena atoma vodonika za razliku od oznake 2H koja predstavlja dva slobodna atoma vodonika).
RWD-13
Avion RVD-13 i RVD-13S (RWD-13S) je poljski sportsko-turistički/sanitetski trosedi avion koji se po licenci pravio u jugoslovenskoj fabrici aviona Rogožarski iz Beograda.
Projektovanje i razvoj
thumb|Motor PZInžMajor 4 instaliran na avion RVD-13 Grupa konstruktora aviona poljske fabrike aviona DVL iz Varšave u sastavu Stanislav Rogalski, Stanislav Vigura  i Jerži Drževiecki , koja je zajednički radila od 1927. godine a avione ove grupe konstruktora označavala se skračenicom RVD od početnih slova njihovih prezimena (RVD tj. RWD), Tokom 1933. konstruisala je sportsko turistički trosedi visokokrilac RVD-13 u velikoj meri inspirisan De Heviland DH.80A Pus Mot. Prototip je poleteo 15. januara 1934. Avion je bio visokokrilni jednokrilac sa jednim motorom, drvenom dvokrakom elisom, sa tri člana posade u sanitetskoj varijanti bio je pilot bolničar i ranjenik. Avion je bio opremljen vazduhom hlađeni linijski motorom (sa visećim cilindrima) PZInžMajor 4 snage 130 KS (poljski motor pravljen po licenci dH Gipsy Major).
Angelmanov sindrom
Angelmanov sindrom je genetički poremećaj koji se karakteriše teškom mentalnom retardacijom i neuromišićnim abnormalnostima. Osnovne karakteristike ovog stanja su kombinacija psihomotornog zastoja, zastoja u govoru, poremećaja pokreta i karakterističan fenotip ponašanja sa dobrim raspoloženjem i epizodama smeha.
RWD-13
Operativno korišćenje
Poljska fabrika DVL je od 1935. do 1939. godine proizvela ukupno 90 primeraka RVD-13 aviona. Pre rata ovi avioni su izvezeni u Estoniju, SAD, Brazil, Venecuelu, Jemen, Mađarsku i Iran. U toku rata izvestan broj aviona su zarobili Nemci i Sovjeti i nastavili da ih koriste. Avioni ovog tipa koji su prebegli u Švedsku i Rumuniju rekvirirani su i korišćeni sve vreme rata. Na osnovu ugovora o licenci u jugoslovenskoj fabrici aviona Rogožarski napravljeno je počev od 1938. godine 4 primerka aviona RVD-13 i 2 primerka RVD-13S (sanitetska varijanta). Svih šest aviona Rogožarskog su imali čehoslovačke motore Valter Major 4 snage 88 kW, proizvedene po licenci De Hevilenda. Prva dva proizvedena aviona RVD-13 nosila su civilne oznake YU-PFE i YU-PFO. Od 1939. godine svi proizvedeni avioni RVD-13 i RVD-13S su bili u vojnoj službi. Planirana je narudžbina 20 aviona RVD-13S ali se od toga odustalo jer je pri testiranju u Beloj Crkvi 1939. godine konstatovano da je poletna staza pri punim opterećenjem aviona duga pa se avion ne bi mogao koristiti sa pomoćnih aerodroma što je bio krucijalni zahtev VV.
Dva sanitetska aviona RVD-13S su u aprilu 1941. godine bili u 721 sanitetskoj eskadrili, druga dva koja su od običnih RVD-13 preinačeni u RVD-13S su nakon početka rata isporučeni vojsci, službovali su u novoformiranoj 722 sanitetskoj eskadrili. Preostala dva aviona ovog tipa su takođe bili sanitetska verzija ali su korišćeni kao avioni za vezu. Jedan avion RVD-13S su Nemci zarobili u Lazarevcu i predali ga svom savezniku Nezavisnoj Državi Hrvatskoj kod kojih je leteo do 1944. godine.
Smallville (televizijska serija)
Smolvil, je serija koja je počela da se prikazuje 2001. na američkoj televiziji Vorner braders, gde je prikazano pet sezona, a šesta sezona se počela emitovati u jesen 2008. na novoj TV stanici Si-Dablju (CW), nastaloj spajanjem mreža Vorner braders i Ju-Pi-En (UPN).
Finale serije je prikazano 13. maja 2011. godine.
U Srbiji je prikazana od prve do pete sezone na televizji Pink.
Osnovna ideja serije je otkrivanju tajni iz života strip-heroja Supermena. Koristeći se strip predloškom stvorena je priča o mladom Supermenu koji tek otkriva svoje moći i svoje poreklo, a sve to je smešteno u moderno doba.
O seriji
Godine 2002. usvojeno dete je već poraslo u srednjoškolca Klarka (Tom Veling) i koji je zaljubljen je u Lanu Lang (Kristin Kruk), a u toj zaljubljenosti ne vidi da se za njegovo srce bori njena najbolja prijateljica Kloi (Alison Mak). Pored svih tinejdžerskih problema Klark mora da sakrije svoje natprirodne sposobnosti, a za koje znaju samo njegovi roditelji, najbolji prijatelj Pit (Sem Džouns III) i prijateljica Kloi. Naime, Klark potiče sa planete Kripton i on je jedini preživeli potomak svoje vrste. On je isti kao svi drugi ljudi, samo što ima natprirodno veliku snagu i može da razvija veliku brzinu, a pri tom je otporan na sve napade. Vremenom njegove moći sazrevaju pa dobija rendgenski vid, može da razvija veliku toplotu iz očiju, može da leti...
Angelmanov sindrom
Ispitivanja sprovedena u Švedskoj pokazuju da prevalenca Angelmanovog sindroma iznosi 1/20.000, dok danske studije potvrđuju da je minimalna prevalenca 1/10.000 (1 oboleli na 10.000).
Istorija
Naziv sindroma potiče od imena britanskog pedijatra dr Herija Angelmana, koji je 1965. godine prvi opisao ovo stanje. On je radio u bolnici na severu Engleske i lečio je troje dece sa sličnim simptomima. Iako je na prvi pogled izgledalo da oni pate od različitih oboljenja, Angelman je smatrao da postoji zajednički uzrok njihovog stanja. Ipak u to vreme nije imao naučni dokaz za svoje tvrdnje.
Tokom odmora u Italiji, Angelman je u jednom muzeju u Veroni video ulje na platnu slikara Đovanija Frančeska Karota. Slika se zvala „Dečak sa crtežom“ i nasmejano dečakovo lice ga je podsetilo na izged njegovih pacijenata u trenucima histerije. Ovo ga je inspirisalo da 1965. napiše prvi članak o njihovom stanju, a naslov članka je glasio „Deca lutke“. Kasnije je bolest po njemu nazvana Angelmanov sindrom.
Etiologija
Slično stanje, uzrokovano promenama na očinskim genima, nosi naziv Preder-Vili sindrom.
Klinička slika
Bebe sa Angelmanovim sindromom na rođenju izgledaju normalno, ali ubrzo počinju da se pojavljuju prvi znakovi i simptomi. Veoma rano (između 2. i 3. godine) kod ovih pacijenata se može razviti i epilepsija i poremećaji ravnoteže.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike, EEG ispitivanja (snimanja mozga) i laboratorijskih metoda molekularne genetike (citogenetičkih ispitivanja). Moguća su takođe i prenatalna testiranja.
Lečenje
Za Angelmanov sindrom ne postoji specifična terapija. Epilepsija se leči antikonvulzivima. Ostalo je simptomataska terapija: fizikalna, bihevioralna, radna, terapija govora i dr. Osnovni cilj terapije je da se postigne što bolji rezultat radi poboljšanja kvaliteta života obolele dece.
Austrijska južna željeznica
Južna željeznica (njemački: Österreichische Südbahn ili samo Südbahn) je naziv za željezničku prugu dugu 577,2 km koja je povezuje Beč sa lukom u Trstu, te istoimenu željezničku kompaniju (Südbahn-Gesellschaft) koja je egzistirala od 1841. do 1923. godine.
Historija gradnje
thumb|right|300px| Orginalna [[lokomotiva Južnih željeznica]] Prva dionica pruge od Beča do Gloggnitza izgrađena je od 1839. do 1842. godine, kao privatni poduhvat kompanije Wien-Gloggnitzer Eisenbahn Gesellschaft. Nacrti za izgradnju pruge počeli su se raditi još 1837. godine. Austrijska monarhija dala je 1839. koncesiju za izgradnju pruge tada moćnom bankaru i financijeru Georgu von Sini, ali je već 1841. izdala dekret sa namjerom da sama gradi veće dionice.
Dionica Graz–Celje
Dionica Graz–Celje građena je od 1844. do 2. juna 1846. godine, također pod nadzorom inženjera Carla Ghege.
Dionica Celje–Ljubljana
Dionica Celje–Ljubljana dionica gradila se tri godine i svečano je otvorena 16. septembra 1849. kada je stigao prvi vlak u Ljubljanu.
Dionica Ljubljana–Trst
Pripreme za gradnju dionice Ljubljana–Trst počele su još 1842. godine, ali se zapravo počela graditi od 1850. godine. Pruga je svečano otvorena 27. jula 1857. kada je prvi vlak ušao na stanicu u Trstu, u kom je osobno bio car Franjo Josip.
Sudbina nakon gradnje
Južne željeznice su 1858. prodane privatnoj kompaniji Südbahn-Gesellschaft u vlasništvu porodice Rothschild, koja je od 1863. do 1871. izgradila dionicu Maribor–Klagenfurt–Villach–Lienz–Fortezza. Južne željeznice u Austriji su nacionalizirane 1923. i od tada dionica Bruck an der Mur–Klagenfurt–Villach služi kao dio linije za Italiju. KSHS je uzela željeznice u zakup do 1958, uz godišnju isplatu 5,8 milijuna francuskih franaka, nakon čega bi pruga postala svojina KSHS. Bečki kolodvor Südbahnhof, koji je razrušen za Drugog svjetskog rata, ponovno je podignut do 1956. godine. Do maja 1963. elektrificirana je dionica Beč–Tarvisio, a do maja 1966. i dionica Bruck an der Mur–Graz. Danas po orginalnoj dionici više ne voze vlakovi jer izravne veze iz Beča za Trst preko Slovenije više nema, zbog slabe potražnje i neekonomičnosti linije.
Caumont-sur-Garonne
Komon na Garoni je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Marmand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 545 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 28 metara (maksimalnoj 86 m, a minimalnoj 17 m).
Seren del Grappa, Belluno
Seren del Grappa je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
1-(4-Nitrofeniletil)piperidiliden-2-(4-hlorofenil)sulfonamid
1-(4-Nitrofeniletil)piperidiliden-2-(4-hlorofenil)sulfonamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 421,898 Da.
Popis smrtnosti po ratovima i katastrofama
right|thumb|300px|Bitka kod Bijele planine [[1620., u sklopu krvavog Tridesetogodišnjeg rata]] Popis smrtnosti po ratovima i katastrofama pokriva najznačajnije sukobe u kojima je poginuo najveći broj žrtava zabilježenih u ljudskoj povijesti. Navodi su razvrstani po najnižim kao i po najvišim procjenama poginulih, imenima događaja, lokacijama te vremenskim razdobljima. U 10 najkrvavijih ratova u ljudskoj povijesti poginulo je između 158 milijuna (najniže procjene) i 284 milijuna (najviše procjene) ljudi.
Broj poginulih žrtava u 20 najkrvavijih ratova je negdje između 177 i 344 milijuna. Iako je Drugi svjetski rat na glasu najbrutalnijeg sukoba u povijesti, u njemu je poginulo tek 20 % svih žrtava zbroja 20 najsmrtonosnijih ratova.
Ratovi i oružani sukobi
Ove brojke od jedan milijun ili više smrti uključuju i smrti civila od bolesti, gladi i drugih uzroka koji su nastali kao posljedica pojedinog sukoba, kao i smrti vojnika u bitkama te mogući masakri i genocidi.
Genocidi i optužbe za iste
Genocid se definira kao dio „čina napravljenog sa namjerom da uništi, u potpunosti ili dijelomično, nacionalnu, etničku, rasnu ili religioznu grupu, zapovijedi da se članovi skupine ubijaju ili da im se nanose teške tjelesne ozljede ili da im se teško narušava tjelesno ili duševno zdravlje". Pojam genocid definiran je u Konvenciji o sprečavanju i kažnjavanju zločina genocida koju je Opća skupština UN-a prihvatila 9. prosinca 1948.
Utvrditi koji povijesni događaji su doista bili genocid a koji su bili samo kriminalno ili neljudsko ponašanje je predmet dvojbi. U skoro svakom slučaju svaka optužba za genocid je bila osporavana od strane okrivljene za taj čin, a manipulacija i preuveličavanje brojki žrtava je česta pojava. Stoga će pojam genocid uvijek ostati kontroverzan pojam. Slijedi popis genocida i optužaba za genocid koji bi se trebao shvatiti u tom kontekstu te se ne smatrati definitvnim konsenzusom događaja u pitanju.
Genocidi su postojali i prije 1490., ali su tadašnji zapisi nepouzdani i nepotpuni, tako da se većinom samo moderni primjeri uzimaju u obzir. Slijedi popis 30-ak najznačajnijih genocida u zadnjih 500 godina ljudske povijesti.
Democidi i optužbe za iste
Democid je izraz kojeg je skovao politolog Rudolph J. Rummel s namjerom označavanja šireg područja masovnih ubojstava pod zapovjedništvom vlasti nego što označava pojam genocid.
Democid je prema Rummelu svaka vrsta djelovanja od strane vlasti, koja ima za cilj izravno ubijanje ljudi, ili uzrokovanje smrti kod ljudi zbog njihove vjeroispovjesti, rase, jezika, etnije, nacionalnog podrijetla, klase, političkog uvjerenja, disidentskog govora, ili samo zbog puke veze s ljudima koje spadaju u navedene skupine.