cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Henning
Henning se rodio i odrastao na farmi, a kao tinejdžer je radio u lokalnoj apoteci. Tamo je upoznao budućeg predsjednika Harryja Trumana, koji ga je potakao da studira pravo. Usprkos toga što je pohađao predavanja na Pravnom fakultetu u Kansas Cityju, Henning se odlučio posvetiti pjevačkoj karijeri, te se zaposlio na radio-stanici KMBZ. Ona, međutim, nije imala novaca za pisce tekstova između pjesama, te je Henning obavljao taj posao. Ubrzo je otkrio da mu to ide bolje nego pjevanje, te se preselio u Hollywood kako bi radio kao scenarist. Specijalizirao se za rad na televiziji, a poslije je postao tvorac TV-serije The Bob Cummings Show.
Henning je The Beverly Hillbillies, djelomično inspiriranu životnim iskustvima odnosno ličnostima koje je upoznao u mladosti, započeo 1962. godine, a uspjeh serije mu je omogućio da TV-kuća CBS počne s emitiranjem još dvije humorističke serije s ruralnom tematikom - Green Acres i Petticoat Junction. U potonjoj je nastupala i njegova kći Linda Kaye.
FK Velež
Fudbalski klub "Velež" Mostar je nogometni klub iz Mostara, Bosna i Hercegovina. Osnovan je 1922. godine i predstavlja kontinutiet rada RŠD Veleža koji je zabranjen 1939. godine, a kroz FK Velež obnovljen 1945. godine. Takmiči se u Premijer ligi Bosne i Hercegovine.
Historija
Životopis Veleža po matičnim knjigama, počinje 26. juna 1922. godine. Rođen je, zaista na poljani, kod Sjevernog logora. Velež je dobio ime po obližnjoj planini Velež, koja je opet, poput Makedonskog grada Velesha, nazvana po imenu starog slavenskog boga, "Velesh". Sjećanje na njega je nestalo dolaskom kršćanstva na ove prostore, i moći Boga Veleža su pomiješane sa onima od Svetog Nikole, sveca. (Pogledajte članak: Veles (mitologija))
Veležovo rukovodstvo čine:
Predsjednik Ađeliko Vlaho Potpredsjednik Ranko Slijepčević Prvi sekretar Borivoje Janjoš Drugi sekretar Ljubomir Basta.
Za prvog kapitena tima izabran je Lazar Radić. Nakon osnivanja i odobrenja klupskih pravila, Velež igra prijateljske utakmice. Startovao je sa ekipom: Marko Vučijak, Ljubo Zrimšek, Savo Turanjin, Mile Pavić, Lazar Radić, Milan Rajković, Bogdan Tepšić, Ranko Slijepčević, Branko Turanjanin, Savo Medan i jedan još nepoznat čovjek iz Srbije, koji je u Mostaru tražio posao.
Marta 1945. Velež je, poslije gotovo petogodišnjeg prislinog mirovanja, obnovljen. Najprije se takmičio u Oblasno-Podsaveznoj, zatim Republičkoj, Trećoj i Drugoj ligi, da bi napokon 1952. postao član Prve savezne lige. Premijera u toj eliti igrana je u Mostaru protiv Crvene Zvezde, a u tom timu Rođenih bili su: Žarko Barbarić, Mensud "Peko" Dilberović, Dane Prajo, Anton Bolfek, Hamdija Ćemalović, Vlado Slišković, Muhamed Mujić, Hasan "Širle" Momić, Haldun Leo Hrvić i Slavko Hudarin.
Međutim među najboljima u SFR Jugoslaviji su bili samo jedno ljeto.
Velež se u prvoligaše vratio u sezoni 1955/56. i ostaje u ovoj konkurenciji sve do rapada Jugoslavije. Igrao je sve do takmičarske 1991/92, da bi aprilskim ratom 1992. okončao svoje vojevanje u tom društvu. Najveće uspjehe u prvenstvu države ostvario je u sezonama: 1972/73, 1973/74 i 1987/88. kada je na kraju sezone osvajao drugo mjesto. Titula prvaka mu je najbliža bila 1973/74, ali od nje ga je odvojila samo gol razlika. Na kraju jesenje etape 1987/88 ciljnu vrpcu presjekao je prvi.
U Veležu je stasao veliki broj državnih reprezentativaca, članova svih selekcija. Neki su to postali još u dresu matičnog kluba. I ovaj je spisak dugačak. U državnoj reprezentaciji igrali su: Enver Marić, Boro Primorac, Džemal Hadžiabdić, Blaž Slišković, Vladimir Matijević, Ivica Barbarić, Sead Kajtaz, Muhamed Mujić, Duško Bajević, Franjo Vladić, Vahid Halihodžić, Predrag Jurić, Semir Tuce i Meho Kodro.
U kupu, do finala
Rođeni su četiri puta bili finalisti Kupa Jugoslavije. Dva puta su osvojili veliki srebreni trofej što je i najveći uspjeh jednog bosanskohercegovačkog tima u tom takmičenju. Do prvog su stigli 1981 kada su pod dirigentskom palicom asa Miloša Milutinovića trofej izborila trinaestorica veličanstvenih: Enver Marić (kapiten), Avdo Kalajdžić, Aleksandar Mičić, Dubravko Ledić, Vladimir Matijević, Veselin Đurasović, Dragan Okuka (1), Blaž Slišković, Vahid Halilhodžić (2), Adnan Međedović, Vladimir Skočajić i rezerve Momčilo Vukoje i Mirsad Mulahasanović.
U finalu je pobijeđen Željezničar iz Sarajeva rezultatom 3:2. Trebalo je da prođe pet godina da Veležovci ponovo ispijaju šampanjac, slaveći drugi trijumf u Kupu. Tog sunčanog maja 1986. s velikim srebrenim peharom počasni krug su otrčali: Vukašin Petranović, Draženko Prskalo, Goran Jurić, Nenad Bijedić (2), Vladimir Matijević (kapiten), Ismet Šišić, Sead Kajtaz, Vladimir Skočajić, Predrag Jurić (1), Anel Karabeg (Vladimir Gudelj) i Semir Tuce.
Njihov strateg bio je Duško Bajević, a u finalu je savladan Dinamo Zagreb sa 3:1.
Velež je prvi put bio finalista Kupa 1958. Akteri toga događaja su bili: Zdravko Brkljačić, Mensud Dilberović, Meho Handžić, Zdravko Rodin, Nikola Benco, Kruno Radiljević (kapiten), Milan Maksimović, Franjo Džidić, Omer Oručević, Šefik Alajbegović i Milorad Lazović. Tada je ekipu vodio Ratomir Čabrić, a protivnik je bila FK Crvena Zvezda. Rezultat je bio 0:4 za Crvenu Zvezdu.
Posljednje učešće Rođenih u Kupu bilo je 1989. Igrali su: Vukašin Petranović, Mili Hadžiabdić, Ismet Šišić (Ahmed Gosto), Ivica Barbarić, Veselin Đurasović, Ibro Rahimić, Zijad Repak, Zdenko Repak (Damir Čerkić), Predrag Jurić, Anel Karabeg i Semir Tuce (kapiten)
Predvodio ih je Žarko Barbarić, protivnik je bio FK Partizan a rezultat 6:1.
Rođeni u Evropi
Slobodan Mrgan, Miomir Meter, Džemal Hadžiabdić, Marko Čolić, Boro Primorac, Vladimir Pecelj, Jadranko Topić, Vahid Halilhodžić, Duško Bajević, Franjo Vladić, Momčilo Vukoje, zatim Slavko Njeguš, Mirsad Mulahasanović, Dubravko Ledić, Marijan Kvesić, Milidrag Hodžić, Dragan Okuka i Ahmet Glavović predvodjeni strategom Sulejmanom Sulom Repcom. Godine 1988. Velež je stigao do osmine finala Kupa Uefa, s trenerom Žarkom Barbarićem.
Ostat će upamćen i veliki dvoboj sa slavnom Borusijom Dortmund. Na prepunom Bijelom Brijegu, pred više od 33.000 gledaoca Velež je slavio sa 2:1, ali nažalost rezultat iz Dortmunda je glasio 2:0 u korist Borusije.
Velež je bio finalista Srednjoevropskog kupa 1975 godine i pobjednik Balkanskog kupa 1981 godine. Učestvovao je i u Rapan kupu (1962. i 1963.). Rođeni su imali i nekoliko uspješnih turneja po inostranstvu. To su, prije svih, one po Srednjoj i Južnoj Americi i po Dalekom istoku i Australiji.
Sac, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1074 m.
FK Velež
Rođeni u Evropi
Mostar i Velež su od 1965. do 1992. bili domaćini najuglednijeg evropskog turnira u zimskom razdoblju. Za to vrijeme na djelu je vidjena 31 ekipa među kojima i 16 stranih - dvije reprezentacije i 14 klubova. Na stadionu pod Bijelim Brijegom, na toj reviji, učestvovali su timovi iz Austrije, Mađarske, Česke, Rumunije, Njemačke, Švicarske, Poljske, Irana, SSSR-a kao i s prostora bivše Jugoslavije, izuzev iz Makedonije. Rođeni su na svom tradicionalnom turniru bili prvi čak 15 puta.
2017
Godina 2017. (MMXVII) je redovna godina koja počinje u nedjelju, po gregorijanskom kalendaru.
FK Velež
Rođeni u Evropi
Ideju imena navijačima Veleža Rođeni dao je taksista Ljubo Petković.
2017
Januar/Siječanj
mini|left|180px|[[Donald Trump]]
FK Velež
Nogometna škola
Kada se priča o Veležovim zvijezdama i šarmerima, svakako je nezaobilazna čuvena mostarska fudbalska škola. Rođeni su u slavnim danima i godinama bili prepoznatljivi po svom imidžu. Lepršava, maštovita, otvorena i ofanzivna igra. Takvim poimanjem fudbalske vještine plijenili su poklonike najpopularnijeg sporta na svim stadionima tadašnje države, ali i onim evropskim i drugim. Ko se ne sjeća i ko ne pamti velemajstore loptanja, fudbalske boeme - šarmere Halduna-Lea Hrvića, Sulejmana Repca, Muhameda Mujića, Duška Bajevića, Franju Vladića, Jadranka Topića, Momčila Vukoje, Blaža Sliškovića, Vladimira Skočajića, Vladimira Matijevića, Semira Tuce, Seada Kajtaza i one koji su, na njima specifičan način, čuvali mrezu mostarskog kluba - Žarka Barbarića, Gordana Irovića, Ivana Ćurkovića, Envera Marića, Vukašina Petranovića.
2017
Februar/Veljača
mini|270px|[[Zgrada Europa, sjedište Europskog vijeća]]
FK Velež
Nogometna škola
Godine 1989. u četvrtom jurišu (finalisti i 1969, 1977, 1987.) i juniori Veleža osvojili su Omladinski kup Jugoslavije. Pobjednički trofej bio je u rukama Nenada Džidića(kapiten), Siniše Spaića, Slavena Muse, Zvonimira Matkovića, Dražena Madunovića, Sanjina Pintula, Nikole Jokišića, Asmira Džafića, Nikole Jurčića, Damira Vučića (Marina Pušića) i Darmina Begića, a njihov trener bio je Salem Halihodžić.
2017
April/Travanj
150px|mini|Cibona Tower, sjedište "[[Agrokora"]] mini|200px|[[Sobranje Republike Makedonije|Sobranje]]
Maj/Svibanj
mini|180px|[[Emmanuel Macron]]
FK Velež
Poslije rata u BiH
Dolazkom rata Velež ostaje bukvalno bez svega što je imao. Poslije rata Mostar postaje podijeljen grad, od tada se Mostar dijeli na istočni i zapadni. Na istočnoj strani grada preovladavaju navijači Veleža, a na zapadu je Zrinjski. Derbiji koji se održavaju između ova dva tima su među najvećim i najgledanijim u Bosni i Hercegovini.
2017
Jun/Juni/Lipanj
mini|180px|[[Aleksandar Vučić]] mini|[[Ana Brnabić]]
FK Velež
Navijači
Red Army Mostar ili pod punim nazivom Udruženje građana "Klub navijača Red Army Mostar" je organizovana navijačka grupa navijača FK Velež Mostar.
2017
Novembar/Studeni
mini|120px|† [[Slobodan Praljak|Praljak]]
Decembar/Prosinac
mini|180px|[[Sebastian Kurz]]
Veze
Godišnji kalendar
ETA (organizacija)
Nastanak
ETA je nastala transformacijom dela studentske organizacije koja se borila protiv vojne diktature generala Franka i za očuvanje baskijske kulture.
Trenutno stanje
thumb|left|150px|Grafit u Pasiji "ETA Narod je sa vama ETA je najaktivnija teroristička organizacija organizacija u Zapadnoj Evropi. Više od tri decenije zalažu se sa stvaranje nezavisne države Baskije na teritoriji regiona Baskija koji obuhvata više pokrajina Španije i djelove jugo-zapadne Francuske. Primirje su već dva puta objavljivali tokom 90-ih.
Početkom 2008. godine ETA je zatražila nezavisnost Baskije od Španije navodeći primer albanskih političara sa Kosova koji zahtevaju otcepljenje od Srbije.
Broj i struktura žrtvi
Postoje izvesna sporenja oko broja i klasifikacije žrtava. naime ETA ne smatra civilne rukovodioce policije i vojske kao civilima dok ih Španaska vlast smatra otud su i podatke iz leve tabele treba tretirati informativno. Takođe za izvestan broj žrtava koji se vode kao civili, ETA smatra da su oni zapravo povezani na ovaj ili onaj način sa policijom ili oružanim snagama.
Izvori
<References/>
Mokošica
Mokošica je dubrovački gradski kotar u Rijeci dubrovačkoj. Mokošica (Stara i Nova) prema popisu stanovništva iz 2011. godine broji 7.985 stanovnika i smatra se jednim od najgušće naseljenih gradskih kotara u Hrvatskoj.
Geografija
Mokošica je prvo veće zapadno prigradsko dubrovačko naselje koje je od Dubrovnika udaljeno 7 km i nalazi se neposredno iznad Jadranske turističke ceste u pravcu Splita. Sa sjevera i istoka okružena je visokim dalmatinskim krškim brdima, a s juga zaljevom Rijeke dubrovačke i sjevernim padinama brda Srđ.
Ime
Ime je dobila po Mokoši, božici plodnosti i zaštitnici žena iz slavenske mitologije.
Povijest
Tijekom rata u Hrvatskoj, od studenog 1991. godine do 26. svibnja 1992. godine, Nova i Stara Mokošica su bile pod okupacijom JNA te srpskih i crnogorskih četnika. U Novoj Mokošici su zabilježena manja razaranja nego u Staroj jer je u Novoj Mokošici bilo smješeteno zapovjedništvo okupatorske vojske i dio regularnih snaga JNA, dok su u Staroj Mokošici bili stacionirani pripadnici četničkih dragovoljačkih postrojbi.
Znamenitosti
U Mokošici je puno ljetnikovaca iz 16. stoljeća (obitelji Bunića, Ranjine i Zuzorića) među kojima je najvažniji Gučetić-Đurđevićev ljetnikovac u kojem je 1814. godine održano posljednje vijećanje dubrovačke vlastele. U neposrednoj blizini Mokošice nalazi se i ljetnikovac Zamanjića s malom kapelicom, dok su u obližnjem Petrovom Selu ruševine srednjovjekovne crkve Sv. Pankracija.
Urbani razvoj
U Staroj Mokošici je brodogradilište, konoba, dva kafića, jedna trgovina, trafika te nekoliko obrtničkih radionica.
Stanovništvo tog dijela Mokošice obitava u obiteljskim kućama, no u posljednje vrijeme grade se niže višekatnice. Položaj na moru osigurao je mogućnost izgradnje brodogradilišta za manje brodove i brodice.
Nova Mokošica se sastoji od 3 stambene cjeline građene u tri faze. Prva sadrži velik broj višekatnica, a građena je od 1980. pa sve do 2000. Po načinu gradnje i projektima zgrada mogu se raspoznati sve tri faze razvoja naselja. Druga i treća faza gradnje su "Naš Dom" i "Male kućice". Naš dom su stambene zgrade od najviše tri do četiri kata, dok su Male kućice urbane vile od najviše 2 kata i 4 stana. U naselju je 2005. godine počela i četvrta faza gradnje novih zgrada iz programa poticajne stanogradnje (POS), što naselju daje jedan sasvim novi izgled.
Promet
Nova Mokošica je s Dubrovnikom povezana Jadranskom magistralom, a prijevoz do Grada udaljenog 7 kilometara organiziran je čestim autobusnim linijama 1A i 1B prometnog poduzeća Libertas. Do Stare Mokošice prometuje autobusna linija 1A.
Gospodarstvo
Mokošica je gospodarski nerazvijen dio Dubrovnika, ali je gradnja naselja tako i planirana. Ogromna većina zaposlenih stanovnika Mokošice na posao odlazi u Dubrovnik. No daljnjim razvojem Mokošice otvaraju se i nove mogućnosti pa samim tim i otvaranje novih radnih mjesta.
Glavne grane privrede u Mokošici su turizam, brodogradnja i ribarstvo, no i ove grane privrede su tek u začecima i zanemarive su. U planu je gradnja velikog trgovačkog centra pa samim tim i razvoj trgovine.
U neposrednoj blizini Mokošice nalazi se jedna od najljepših marina na Jadranu. ACI Marina Dubrovnik u Komolcu, koja je nositelj plave zastave, smještena je u blizini izvora rijeke Omble, u fjordu potpuno zaštićenom od valova i morskih nevera pa se smatra jednom od najsigurnijih marina na svijetu.
Stanovništvo
Stanovništvo Mokošice ogromnom većinom čine Hrvati katolici, a u malom postotku ima Srba i Bošnjaka.
New Preston, Connecticut
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.182, što je 72 (6,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mokošica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u Novoj Mokošici živi 6.041 stanovnik, a u Staroj Mokošici 1.487 stanovnika.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u Novoj Mokošici živi 6.024 stanovnik, a u Staroj Mokošici 1.961 stanovnika.
Kretanje broja stanovnika u Mokošici
Napomena: U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. U 1981. i 1991. podaci su sadržani u naselju Dubrovnik.
Sport
U Mokošici djeluju ženski Odbojkaški klub Nova Mokošica, sekcija dubrovačkog judo kluba Dubrovnik, boćarski klub Komolac, a u susjednom selu Gornjem Obuljenu boćarski klub Ombla, Ženski rukometni klub Dubrovnik (ŽRK Dubrovnik)
Eduard Peričić
Mons. dr. Eduard Peričić (Sukošan, 31. prosinca 1935 - Zadar, 8. ožujka 2018) - hrvatski crkveni povjesničar, svećenik, doktor humanističkih znanosti.
Crkveni povjesničar mons. dr. Eduard Peričić, rođen je u Sukošanu 31. prosinca 1935., od oca Branimira i majke Anke rođene Dijan. Zaređen je u Zadru 29. lipnja 1963. godine, mladu misu održao je u matičnoj crkvi sv. Kasijana. Godine 1965. diplomirao je povijest na Filozofskom fakultetu u Zadru, 1979. doktorirao humanističke znanosti iz područja povijesti na Filozofskom fakultetu u Zadru.
Sukošanskom župniku don Andriji Raspoviću prvotno je dvije godine bio pomoćnik. Potom je tri godine poslužitelj Murvice. U međuvremenu je i profesor društvenih nauka u Nadbiskupskoj srednjoj školi u Zadru. Čak je 29 godina upravitelj Petrčana, od 1968. do 1997. godine. Godine 1972. postaje članom Međunarodnog društva skotista; 1985. godine redoviti član Međunarodne papinske Marijanske akademije; 1985. pročelnik Dijecezanskog vijeća za kulturu; 1999. iz zdravstvenih razloga umirovljen. Od 1992. do 2009. predavač crkvene povijesti na Visokoj teološko katehetskoj školi u Zadru; 2002. kapelan Svetog Oca.
Maslinska kiselina
Maslinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 472,700 Da.
Donje Obuljeno
Zemljopisni položaj
Donje Obuljeno se proteže sjevernom stranom obale zaljeva Rijeke dubrovačke, ispod Jadranske turističke ceste i naselja Nove Mokošice, oko 7 km sjeveroistočno od grada Dubrovnika.
Povijest
Donje Obuljeno je bilo nastanjeno još u vrijeme Dubrovačke Republike kad je tamo izgrađeno nekoliko ljetnikovaca.
Tijekom rata u Hrvatskoj Donje Obuljeno je bilo pod okupacijom JNA pa je mjesto opljačkano.
Gospodarstvo
Mještani Donjeg Obuljena se uglavnom bave turizmom i ribarstvom.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u naselju živi 210 stanovnika, a stanovništvo uglavnom čine Hrvati katoličke vjeroispovjesti.
Napomena: Naselja Donje Obuljeno i Gornje Obuljeno nastala 2001. izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. Od 1857. do 1971. iskazivano je naselje Obuljeno. Za to bivše naselje podatci su sadržani u naselju Donje Obuljeno. U 1981. i 1991. podatci su sadržani u naselju Dubrovnik.
Mauntiner
Mauntiner se može odnositi na
Adelfi
Adelfi se može odnositi na
Mađari u Vojvodini
mini|200px|Narodna nošnja Mađara iz Kupusine i Doroslova koja porijeklom dolazi iz mađarskog sela u Hrvatskoj Dalj Planina Mađari su druga po veličini etnička grupa Autonomne Pokrajine Vojvodine. Prema popisu iz 2002. godine, 290.207 Mađara živi u Vojvodini, što je 14,28% od ukupnog stanovništva. Ukupan broj Mađara u Srbiji je 293.299, što je 3,91% populacije Srbije. Govore mađarskim jezikom i najveći deo je rimokatoličke veroispovesti. Mađarski je jedan od šest službenih jezika u Vojvodini.
Istorija
Delove današnje Vojvodine, koji su uključeni u sastav Ugarske u 10. veku, počeli su da naseljavaju Mađari. Posle otomanskog osvajanja teritorije današnje Vojvodine u 16. veku, najveći deo mađarskog stanovništa je napustio region. Mađari su ponovo počeli da naseljavaju delove današnje Vojvodine posle uspostave Habzburške vlasti krajem 17. i početkom 18. veka. Prema popisu iz 1880., Mađari su bili treća po veličini etnička grupa u regionu sa 22,6% (najviše je bilo Srba (35,5%), zatim Nemaca (24,4%)). Po narednom popisu iz 1890, Mađari su bili druga po veličini etnička grupa (24,4%) (Srba je bilo 34,4%, a Nemaca 24,2%). Procenat Mađara je porastao na 28,1% po popisu iz 1910, a od 1918. opada, da bi ih 2002. godine bilo 14,28%.
Rasprostranjenost
Preko 59% Mađara u Srbiji živi u njenom severnom delu, gde u osam opština čine apsolutnu ili relativnu većinu. Opštine sa apsolutnom mađarskom većinom su: Kanjiža (86,52%), Senta (80,51%), Ada (76,64%), Bačka Topola (58,94%), Mali Iđoš (55,92%) i Čoka (51,56%). Opštine sa relativnom mađarskom većinom su Bečej (48,83%) i Subotica (38,47%). Grad Subotica je obrazovni, kulturni i politički centar vojvođanskih Mađara.
Naselja u Vojvodini sa mađarskom većinom
mini|200px|Etnički sastav Vojvodine prema popisu iz 2002. (po opštinama) mini|200px|Mađari u Vojvodini prema popisu iz 2002. (po opštinama) mini|200px|Mađari u Vojvodini prema popisu iz 2011. (po opštinama) mini|200px|Narodna nošnja Mađara iz [[Skorenovac|Skorenovca]] Spisak naselja u Vojvodini sa apsolutnom ili relativnom mađarskom većinom (po popisu iz 2002).
Grad Subotica ({{jez-mađ|Szabadka város)}-):
Opština Bačka Topola :
Opština Mali Iđoš :
Opština Kanjiža :
Opština Senta :
Opština Ada :
Opština Bečej :
Opština Čoka :
Opština Novi Kneževac :
Opština Kikinda :
Opština Nova Crnja :
Opština Žitište :
Grad Zrenjanin :
Opština Sečanj :
Opština Kovačica :
Opština Plandište :
Opština Vršac :
Opština Bela Crkva :
Opština Kovin :
Opština Pančevo :
Opština Irig :
Opština Odžaci :
Opština Sombor :
Opština Apatin :
Pored navedenih opština, Mađari čine značajnu manjinu i u opštinama Temerin, Srbobran , Novi Bečej , Novi Sad i Kula.
Političke organizacije
Najveće mađarske političke partije u Vojvodini su:
Sve četiri stranke učestvuju u lokalnim vlastima u opštinama Vojvodine u kojima je mađarsko stanovništvo većinsko (pogledati članak: Mađarska regionalna samouprava). Savez vojvođanskih Mađara (SVM) učestvuje u vlasti Autonomne Pokrajine Vojvodine. Na parlamentarnim izborima 2007. SVM je dobio tri mandata u Narodnoj skupštini Republike Srbije. Nakom izbora 2008, izborna lista „Mađarska koalicija“ koju čine Savez vojvođanskih Mađara, Demokratska stranka vojvođanskih Mađara i Demokratska zajednica vojvođanskih Mađara, dobila je 4 mandata u Skupštini Srbije.
Akvila (razvrstavanje)
Akvila se može odnositi na
Springer
Springer se može odnositi na
Von
Von se može odnositi na
Čajkovići
Čajkovići su malo naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.
Zemljopisni položaj
Naselje Čajkovići se nalazi na južnoj obali zaljeva Rijeke dubrovačke, uz Jadransku turističku cestu, u neposrednoj blizini dubrovačke ACI Marine, između naselja Sustjepan na zapadu i Komolac na istoku, oko 4 km sjeverno od grada Dubrovnika.
Povijest
Čajkovići su bili nastanjeni još u vrijeme Dubrovačke Republike kad je tamo jedna od dubrovačkih vlastelinskih obitelji izgradila ljetnikovac. mini|200px|lijevo|Čajkovići na obali Rijeke dubrovačke Tijekom rata u Hrvatskoj Čajkovići su bili pod okupacijom JNA pa su u potpunosti opljačkani i popaljeni. Nakon rata sve kuće osim ljetnikovca su obnovljene.
Eygalayes
Egale je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Nion.
Čajkovići
Gospodarstvo
Mještani Čajkovića se uglavnom bave turizmom i ugostiteljstvom, a u manjoj mjeri i ribarstvom.
Eygalayes
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 76 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 833 metara (maksimalnoj 1.484 m, a minimalnoj 722 m).
Čajkovići
Stanovništvo
Čajkovići su najmanje naselje Rijeke dubrovačke sa svega 7 do 8 obiteljskih kuća, a prema popisu stanovništva iz 2011. godine tu živi 26 stanovnika Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
Biomarker
Biomarkeri su merljive promene parametara bioloških sistema (izgrađenih od organskih i neorganskih jedinjenja ) koje se prate pomoću biomonitoringa. Biomarkeri su karakteristični biološki indikatori koji se koriste za identifikaciju (često preko praćenja indirektnih promena), fizičkih oštećenja ili poremećaja fizioloških proces kod ljudi ili životinja. Istorijski gledano, razni biomarkeri, kao i „markeri-mamaci“, su korišćeni za razna praćenja funkcionalnih promena uključujući i radioaktivne izotope, stabilne izotope, masne kiseline, sistemske i fizičke biomarkera. Zahvaljujući biomarkerima danas se uspešno prate i identifikuju biomonitoringom mnoge promene kod životinja i čoveka primenom minimalno invazivnih tehnika koje postaju sve značajniji za izučavanje ne samo promena već i interakcija između; divljih i domaćih životinja, čovek, biljnog sveta i životne sredine.
Značaj
Biomonitoring baziran na biomarkerima pouzdano potvrđuje ili opovrgava, te kvantifikuje opasnost i rizik specifično za svaki okolinu. Generalno gledano, biomarkeri su vidljive osobine organizma koje se mogu koristiti na više načina:
Vrste
! Molekularni biomarkeri !! Organizmički biomarkeri !! Populacijski biomarkeri
Medicina
thumb|right|Nakon srčanog udara u dijagnostici se koristi analiza biomarkera. U medicinskoj praksi za dijagnostikovanje i prognostičko praćenje oboljenja najčešće se koriste laboratorijska dijagnostika (dijagnostički testovi). Ova dijagnostička strategija često je u izvesnoj meri nesigurna jer može da bude netačna zbog specifičnosti samog testa ili netačnosti kliničkog sagledavanja stanja pacijenta ili interpretacije dijagnostičkog testa.
Karakteristike medicinskih biomarkera
Da bi medicinski biomarker (biohemijski pokazatelj) bio uspešan on mora da ispuni nekoliko uslova i to: mini|Alkalna fosfataza jedan je od biomarkera u dijagnostici bolesti kostiju
Primenom navedenih principa danas se u dijagnostici preporučuju brojni biomarkeri za dijagnostikovanje oboljenja pojedinih organa kao npr;
Biologija ćelije
U ćelijskoj biologiji, biomarker je molekul koji omogućava otkrivanje i izolaciju određenih ćelija (npr, protein Oct-4 se koristi kao biomarker za identifikaciju embrionalnih matičnih ćelija).
Damir Bajs
Damir Bajs (Pakrac, 7. listopada 1964.) je hrvatski političar, najpoznatiji kao bivši turizma u vladama Ive Sanadera i Jadranke Kosor.
Biomarker
Biologija ćelije
U genetici, biomarker (identifikovan kao genetički marker) je sekvencijalna DNK koja uzrokuje bolest ili je povezan sa osetljivošću na bolesti.
Damir Bajs
Diplomirao je 1991. godine na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Sudionik je Domovinskog rata od prosinca 1991. godine do lipnja 1992 godine u sastavu 105. brigade HV.
Od travnja 1995. godine bio je tajnik Bjelovarsko - bilogorske županije, a od 30. lipnja 2000. godine je na dužnosti župana.
Biomarker
Geologija i astrobiologija
Biomarkeri mogu biti bilo koja vrsta molekula koje ukazuju na postojanje, u prošlosti ili sadašnjosti, živih organizama. Biomarkeri u geološkim uzorcima na Zemlji su proizvodi dobijeni od biohemijskih prekursora (odnosno, prirodnih proizvoda) iz oksidoreduktivnih procesa (npr, holestana u holesterol). Generalno gledano, lipidi, pigmenti, i neke biomembrane su najbolje očuvani tokom dužih geoloških perioda, a nestabilna jedinjenja kao što su amino kiseline, šećeri itd, i korisni su biomarkeri koji potiču iz novijih vremena. Dakle, detaljne karakteristike sastava biomarkera omogućavaju procenu vrsta koje su izumrle i/ili onih iz postojećeg (trenutnog) života.
Damir Bajs
12. siječnja 2008. imenovan je ministrom turizma u koalicijskoj Sanaderovoj Vladi, iz kvote HSS-a. Iz stranke je izašao nakon poraza na izborima 2011. gdje je izabran kao jedini član Sabora iz svoje stranke, a koje je mjesto morao ustupiti po nalogu stranačkih čelnika.
Biomarker
Geologija i astrobiologija
Termin biomarker se takođe koristi i da opiše učešće biologije u generisanju nafte (istraživanju drevnih izvora i migracionih puteva modernih naftnih nalazišta ).
Damir Bajs
Prešao je u Hrvatsku demokratsku seljačku stranku te je kao njen kandidat osvojio mjesto bjelovarsko-bilogorskog župana.
Tijekom 1980-tih okušao se i kao pisac znanstvene fantastike, te je objavio šest priča u tada popularnom časopisu Sirius.
Biomarker
Procena ekspozicije
Biomarkera se takođe mogu koristiti da označe izloženost organizma različitim supstancama u epidemiologiji i toksikologije. U ovim slučajevima, biomarkeri mogu biti spoljašnji ili sama supstanca (npr. čestice azbesta ili Nicotine-derived nitrosamine ketone (NNK) - čestice duvana), ili varijanta spoljašnje supstance prerađena u telu (metabolit).
Eurosong 1962.
Eurovizija 1962. bila je 7. Eurovizija održana 18. ožujka 1962. u palači Villa Louvigny, u gradu Luksemburgu, Vojvodstvo Luksemburg.
Francuska je s pjesmom Un premiere amour, koju je izvodila Isabelle Aubret, pobijedila treći put i tako postala prva zemlja koja je zabilježila treću pobjedu. Jugoslavija je na svom drugom nastupu osvojila četvrto mjesto (zajedno s Ujedinjenim Kraljevstvom), pjesmom Ne pali svetlo u sumrak, skladatelja Jože Privšeka i tekstopisca Dragutina Britvića koju je otpjevala beogradska pjevačica Lola Novaković. Dugi niz godina Lolino četvrto mjesto bilo je najviši plasman bivše Jugoslavije na Euroviziji.
Fizir F1V
Fizir F1V je osnovni tip aviona iz koga je razvijena čitava serija aviona za vojne potrebe. Konstruisao ga je inž. R. Fizir sa saradnicima a proizvodio se u jugoslovenskim fabrikama aviona Zmaj i Rogožarski u periodu između 1928. do 1932. godine.
Projektovanje i razvoj
Neposredno posle fabričkih proba 8. novembra 1926. godine pilot V. Striževski je ovim avionom prevalio put od 1.410 km na relaciji Novi Sad - Skoplje - Mostar - Rajlovac - Zagreb - Novi Sad a put je trajao 8 sati i 40 minuta Politika [[12. oktobar|12. oktobra] 1926.]. Zahvaljujući ovom rekordu avion je prijavljen za međunarodno takmičenje Mala Atanta - Poljska gde je pilot Striževski u konkurenciji 14 ekipa osvojio prvo mesto, iako se takmičio sa ekipama koje su letele na duplo snažnijim avionima. Zahvaljujući ovom uspehu i zadovoljavajućim rezultatima ispitivanja, doneta je odluka da se avion Fizir F1V serijski proizvodi ali sa izmenjenom namenom, umesto izviđačkog ovaj avion je postao prelazni školski avion, pa je shodno tome pretrpeo je određene konstruktivne izmene, dobio je duple komande i tome slično. S obzirom da je tada bilo veoma otežano snabdevanje avio motorima ovaj tip aviona je napravljen sa različitim motorima prema kojima je i izvedeno njihovo ime.
Tehnički opis
Avion je dvokrilac sa zaobljenim krajevima krila sa po parom upornica sa svake strane i sistemom žica sa zatezačima. Krila su drvene konstrukcije presvučena platnom. Zakrilca je imao i na gornjim i donjim krilima koja su povezana krutom polugom. Trup je potpuno drvene konstrukcije, prednji deo trupa u kome je smešten motor je obložen aluminijumskim limom, a ostali deo trupa je presvučen impregniranim platnom. Nosači motora su bili od zavarenih čeličnih cevi bilo ih je nekoliko modela u zavisnosti od motora koji se ugrađivao. Elisa aviona je bila dvokraka napravljena od drvenog laminata sa fiksnim korakom. Kabina za pilota i izviđača je bila otvorena, imala dva sedišta postavljena u tandem rasporedu (jedano iza drugog). Ispred prvog sedišta bio je postavljen vetrobran od pleksiglasa. Stajni trap je fiksan, napred su bili točkovi sa osovinom, a amortizacija je vršena pomoću gumenog užeta (sandova) a pozadi ispod repa bila je postavljena lisnata opruga kao drljača.
Tipovi aviona Fizir F1V (F1V = fizir prvi vojni):
Operativno korišćenje
Poslednji avion iz familije tipova ovih aviona Fizir F1M (Fizir prvi mornarički) je bio hidroavion koji je u zemunskom Zmaju razvijen na osnovu zahteva Komande mornarice za izviđački hidroavion sa plovcima. „Veliki Fiziri“, kako je popularno nazvan ovaj avion, su korišćeni u Pomorskom vazduhoplovstvu za blisko izviđanje i kao hidroavioni za tegljenje meta za protivavionska gađanja. Na jednom od ovih aviona je 1931. godine izvršena ugradnja NAKA prstena u cilju poboljšanja hlađenja motora Jupiter. Ovi avioni su leteli do samog rata, tri komada su zarobili Italijani a o njihovoj upotrebi u toku rata nema podataka.
Lookout Mountain, Tennessee
Lukaut Mauntin je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.832, što je 168 (-8,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Badia I, Chieti
Badia I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
Barberton
Barberton se može odnositi na
Bej Vju
Bej Vju se može odnositi na
Demografija Srbije
Demografija Srbije obuhvata prikaz demografske strukture Republike Srbije. Prema popisu iz 2002. godine, koji ne obuhvata podatke za AP Kosovo i Metohija), popisani deo Srbije ima 7.498.001 stanovnika. Od toga 52% stanovništva živi u gradovima, dok je procenat pismenog stanovništva 96,4% (muškarci 98,9%, žene 94,1%). Stopa rađanja je 1,78 dece u proseku po svakoj ženi. Prosečna dužina života stanovnika popisanog dela Srbije je 74 godine (muškarci 71, žene 76).
Narodi i religija na tlu današnje Srbije u antičko doba
U antičkom dobu, područje današnje Srbije naseljavalo je više indoevropskih naroda. U pitanju su bila različita plemena Ilira, Tračana i Kelta. U geografskom smislu, Iliri su naseljavali zapadne, Tračani istočne, a Kelti severne delove današnje Srbije. Kasnije su se pojavili i Rimljani i Sarmati. Tokom rimske vlasti, lokalno stanovništvo je postepeno romanizovano, a od ostataka ovog stanovništva će nastati populacije kasnije poznate pod imenom Vlasi.
Iako su u većem delu antičkog doba stanovnici teritorije današnje Srbije uglavnom bili pagani, deo područja današnje Srbije oko Sirmijuma i Singidunuma je predstavljao jedan od ranih centara širenja hrišćanstva u Rimskom carstvu.
Narodi i religija na tlu današnje Srbije u doba Seobe naroda i srednjem veku
Tokom Seobe naroda, područje današnje Srbije su naselili germanski (Goti, Gepidi, Lombardi) i turski narodi (Huni, Avari, Bugari), a takođe i Sloveni. Na ovom području su u manjoj meri stanovali i vizantijski Grci, a kasnije se doseljavaju i Mađari. Krajem srednjeg veka, na teritoriju današnje Srbije dolaze i osmanski Turci.
Nakon raskola Hrišćanske crkve 1054. godine, na području današnje Srbije je dominiralo pravoslavlje, dok se sa severa širio katolicizam, a sa jugoistoka Bogumilstvo.
Narodi i religija na tlu današnje Srbije u novom veku
Tokom osmanske vladavine, na području današnje Srbije su, pored pravoslavnih Srba, živeli i islamizovani Srbi, a u manjem broju i Turci, Arapi, Jevreji, Romi, Cincari i Grci. Krajem 17. i u prvoj polovini 18. veka, kada severni delovi teritorije današnje Srbije dolaze pod upravu Habzburške monarhije, na ove prostore se počinju naseljavati Nemci, Mađari, Slovaci, Rusini, Rumuni i drugi.
Popisi stanovništva u Kneževini Srbiji i Kraljevini Srbiji
--79.101.241.179 18:39, 10 avgust-коловоз 2015 (CEST)Italic text=== Popis stanovništva 1834. godine === Ukupno - 678.192
Armenci
Armenci ili Jermeni (arm. Հայեր, Hayer) su indoevropski narod koji pretežno živi u Armeniji gdje čini oko 93% stanovništva. Njihova država Armenija je postojala na Kavkazu još u 1. milenijumu pne. i predstavlja jednu od najstarijih država. Armenija je bila prva zemlja na svijetu koja je proglasila kršćanstvo službenom religijom oko 300. godine. Armenci su po vjeroispovijesti kršćani (monofiziti), većinom pripadnici Armenske apostolske Crkve, ogranka istočnih pravoslavnih crkava. Govore armenskim jezikom koji predstavlja posebnu granu indoevropske porodice jezika.
Demografija Srbije
Popisi stanovništva u Kneževini Srbiji i Kraljevini Srbiji
--79.101.241.179 18:40, 10 avgust-коловоз 2015 (CEST)Italic text=== Popis stanovništva 1834. godine === Ukupno - 678.192 Б Insert non-formatted text here
Armenci
Armenaca ukupno ima između 8,000.000 i 10,000.000, od toga u Armeniji 3,509.000, Sjedinjenim Državama između 474.000 i 1,500.000, Francuskoj između 300.000 i 600.000, Gruziji 250.000, Azerbejdžanu 120.000, Iranu oko 100.000, te na stotine hiljada u drugim državama. Armenci čine većinu stanovništva (99.9%) u Republici Nagorno-Karabah, koja formalno pripada Azerbejdžanu, ali je faktički nezavisna država. Armenci također čine većinu stanovništva (45%) u gruzijskoj pokrajini Samče-Žavaheti. Za vrijeme Prvog svjetskog rata teško su stradali u Armenskom genocidu prilikom kojeg je stradalo oko 1,000.000 Armenaca, a mnogi su prisilno preseljeni u krajeve Mezopotamije. Znatan se broj Armenaca vratio u svoje domove.
Demografija Srbije
Popis stanovništva 1846. godine
Ukupno - 915.080
Popis stanovništva 1850. godine
Ukupno - 956.893
Popis stanovništva 1854. godine
Ukupno - 998.919
Popis stanovništva 1859. godine
Ukupno - 1.078.281
=== Popis stanovništva 1863. godine ===
Ukupno - 1.108.668
Popis stanovništva 1866. godine
Ukupno - 1.216.348
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1874. godine
Ukupno - 1.353.890
Popis stanovništva 1884. godine
Etnički sastav:
Verski sastav:
Popis stanovništva 1921. godine
Ukupno - 4.807.605
Jezički sastav:
Popis stanovništva 1948. godine
Ukupno - 6,527,966
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1953. godine
Ukupno - 6,979,154
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1961. godine
Ukupno - 7,642,227
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1971. godine
Ukupno - 8,446,591
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1981. godine
Ukupno - 9,313,677
Etnički sastav:
Popis stanovništva 1991. godine
(Popis su bojkotovali Albanci i delovi romskog i muslimanskog stanovništva, tako da je na Kosovu i Metohiji popisano samo 359.346 stanovnika i od toga Albanaca samo 9.091 (2,53%), Muslimana 57.758 (16,07%) i Roma 44.307 (12,33%), po tim podacima Srba je bilo na KiM-u 194.190 (54,04%), Crnogoraca 20.365 (5,67%), Turaka 10.445 (2,91%), Hrvata 8.062 (2,24%) i Jugoslovena 3.457 (0,96%). Kasnije je Savezni zavod za statistiku uradi zvaničnu procenu broja stanovnika Albanaca na 1.596.072, Muslimana na 66.189, i Roma na 45.745, a za celokupnu teritoriju KiM je procenjeno 1.956.196 stanovnika)
- Zvanična procena:
Ukupno - 9.778.991
Etnički sastav:
Popis stanovništva 2002. godine (bez podataka za AP Kosovo i Metohija)
Ukupno - 7,498,001'''
Etnički sastav:
Popis stanovništva 2011. godine (bez podataka za AP Kosovo i Metohija)
Ukupno - 7.186.862'''
Longmen špilje
Longmen špilje (kineski 龍門石窟; pinyin: lóngmén shíkū, što znači "Špilje zmajevih vrata"), poznate i kao Šuma drevnih stela, čine sustav od stotinjak tisuća figura Buda i njegovih učenika, isklesanih u 1.400 dubokih niša i špilja litica planina Xiangshan i Longmenshan, 12 km južno od današnjeg grada Luòyánga, u današnjoj kineskoj provinciji Hénán. One su jedni od najznamenitijih djela budističke umjetnosti, a ovo područje je nekada bilo poznato kao Yique ("Vrata rijeke Yi") jer rijeka prolazi između isklesanih stijena dvaju planina, i to mjesto podsjeća na tradicionalne kineske tornjeve koji su uokviravali gradska vrata God. 2000., Longmen špilje su upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji kao "izvanredna manifestacija ljudske umjetničke kreativnosti, usavršavanja izvorne umjentičke forme i kao utjelovljenje kulture dinastije Tang.
500px|left|thumb|Bodisatve Longmen špilja
Povijest
mini| Panorama Longmen špilja Radovi na Longmen špiljama su započeli 493. godine kada je car dinastije sjeverni Wei, Xiaowen, premjestio svoju prijestolnicu u Luoyang. U slijedećim stoljećima radovi su se nastavili u nekoliko etapa:
Prvo razdoblje, od 493. do 534. godine, je bilo razdoblje intenzivnog klesanja otvora, a prva špilja je bila Guyangdong (poznata i kao Shiku hram) koju je, prema pronađenim zabilješkama, klesalo više od 200 radnika. Car Xuanwu je dao isklesati dvije špilje u sjećanje na svog oca Xiaowena i jednu za svoju majku, Wenzhao. Te špilje su poznate kao Tri Binyang špilje (Binyangsandong), a trebalo je 24 godine kako bi se dovršile. Uslijedile su brojne druge raznih veličina na Zapadnom brdu, i čine oko 30% od ukupnog broja špilja
Uslijedilo je razdoblje slabe izgradnje malenih špilja od 524. do 626. godine zbog građanskog rata na ovom području između dvije kineske dinastije, Sui (581.-618.) i Tang (618.-907.).
Na vrhuncu dinastije Tang (626.) otpočelo je treće razdoblje u kojemu je ponovno procvao kineski budizam. To je bio umjetnički vrhunac Longmen špilja, osobito za vladavine cara Gaozanga i carice Wuzetian, koji su djelomice i živjeli u Luoyangu. Ovo razdoblje najbolje predtavlja skupina divovskih figura špilje Fengxiansi, koji se smatraju za remek-djela svjetskog značaja. U ovom razdoblju su nastale brojne špilje raznih veličina na oba brda i čine ok 60% od ukupnog broja špilja Longmena. Tada su izgrađeni i brojni budistički hramovi u slikovitom krajoliku. Danas su od njih ostale samo ruševine, ali su još uvijek važan dio kompleksa.
Posljednje razdoblje, od 755. do 1127. godine, tijekom kasnog razodblja dinastije Tang i za vrijeme sjeverne dinastije Song, bilo je vrijeme neznatne gradnje, a započelo je okupacijom Longmena, nakon pobune u 8. stoljeću, od kojega se ovo područje nikada nije oporavilo. Uslijedilo je vrijeme dinastija Jin i Yuan tijekom kojih se uopće nije radilo na Longmen špiljama.
Tijekom dinastija Ming (1368.-1644.) i Qing (1644.-1912.), longmen špiljama je priznata umjentička i kulturna vrijednost i prepoznate su kao nacionalno blago koje su počeli istraživati. Tijekom 1940-ih neke su kamene skulpture ukradene i prošvercane u inozemstvo, a uspostavom Narodne Republike Kine dobile msu državnu zaštitu.
Odlike
mini| Boćne figure Guyangdonga mini| Hram Fengxian U Longmenu se nalazi oko 100.000 skulptura, veličina od 25 mm do 17 m, a tu se također nalazi i skoro 2.500 stela s natpisima, te više od 60 budističkih pagoda. Špilje, isklesane u rasponu od 1 km s obje strane rijeke, su smještene u slikovitom krajoliku. Njih oko 30% potječu iz vremena sjeverne dinastije Wei, a 60% iz vremena dinastije Tang, dok samo 10% potječu iz kasnijih razdoblja kineske povijesti.
Guyangdong
Guyangdong ili "Špilja starog sunca" je najstarija i ujedno najveća špilja Longmena. Nalazi se na središnjem dijelu Zapadnog brda i čine ga tri velike niše koje čine oblik potkove, sa središnjom velikom figurom Bude Šakjamunija i bodisatvama s obje njegove strane. S obje strane niša i u špiljama nalazi se oko 800 natpisa, što je najveći broj nađen na jednom mjestu u Kini. Na južnom i sjevernom zidu špilje nalaze se dva reda niša u kojima se nalazi veliki broj prizora s natpisima u kojima se opisuju razlozi njihova nastanka.
Hram Fengxian
Nastao za dinastije Tang, on je najveća špilja u Longmenu visine 36 i duljine 41 metar. Na njemu je isklesano devet glavnih figura raznih izrarza lica u skladu s budističkim obredom i odnosa umjetnika.
Najznamenitiji je kip Bude Vairocana koji sjedi prekriženih nogu na osmerokutnom lotus prijestolju. Visok je 17,14 metara s četiri metra visokom glavom. Vairocana u Sutri znači "osvjetljavajući sve stvari". Buda je blagošću ispunjen lik koji se sveto i ljubazno izražava elegantnim osmijehom. Prema natpisu na epigrafu, carica Wu Zetian je zajedno sa svojim sužnjima sudjelovala u "svečanosti uvođenja svjetlosti" (budistički blagoslov kojim Buda otvara duhovno svjetlo koje dijeli s drugima).
S obje strane Vairocana stoje dva kipa njegovih učenika, Kasyapa i Ananda, koji imaju mudre i pobožne izraze lica. Figure bodisatvi i deva se također nalaze u hramu. Neki imaju dostojanstvene i zamišljene izraze lica, dok su drugi izrazilica veličanstveni i vatreni.
Assé-le-Bérenger
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 329 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 290 m, a minimalnoj 122 m).
Monitoring
Monitoring je sistematska, stalna i neprekidna procena napretka projekta tokom određenog vremenskog perioda u odnosu na njegova planirana ulaganja, aktivnosti i ishode. Participatorni monitoring je onaj koji, pored osoblja projekta, uključuje i korisnike. Monitoring podrazumeva procenu napretka u odnosu na ishod koji se očekuje od ciljne grupe.
Medicinski monitoring
Medicinski monitoring je povremeno ili stalno praćenje i procena određenih parametara u medicini.
Ilija Bozoljac
Ilija Bozoljac (rođen 2. avgusta 1985. god. u Aleksandrovcu, Srbija) je profesionalni srpski teniser. Jedno od dvoje dece oca Miroljuba i majke Jelene. Sponzori su mu: reket Wilson, odeća Oakley, naočale Oakley. Poznat je po razornom i snaznom servisu koji prelazi i preko 240 km/h zajedno sa snaznim udarcima sa osnovne linije.
Profesionalac od 2002. Najbolji plasman na ATP listi je 101. mesto u pojedinačnoj konkurenciji 29. januara 2007.
Dubravica (Dubrovnik)
Dubravica je dubrovačko prigradsko naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.
Rivera, Verbano-Cusio-Ossola
Rivera je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Dubravica (Dubrovnik)
Zemljopisni položaj
Nalazi se u zaleđu općine Dubrovačko primorje, uz lokalnu cestu Majkovi - Trsteno. Od Dubrovnika je Dubravica udaljena oko 30 km sjeverozapadno.
Povijest
Tijekom rata u Hrvatskoj Dubravica je bila okupirana pripadnicima JNA i teritorijalne obrane Crne Gore te raznih dragovoljačkih četničkih postrojbi. Neprijateljska vojska je popalila i opljačkala sve objekte u Dubravici.
Gospodarstvo
U tijeku je gradnja autoceste A1 koja od Zagreba preko Splita i Ploča vodi do Dubrovnika, a koja će dijelom prolazit i u blizini Dubravice pa se očekuje da će ovo i okolna naselja doživjeti gospodarski procvat.
Ilija Bozoljac
Trener mu je Mario Hesić.
Osvojio je nekoliko čelendžera. Jedan od najboljih mečeva je odigrao na Vimbldonu 2010 kada ga je u drugom kolu porazio Rodžer Federer u četiri seta.
Bio je zamena u Srpskom timu kada su 2010. osvojili titulu u Dejvis kupu.