cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heat (film, 1995)
Radnja
Ned McCauley (De Niro) je bivši zatvorenik i profesionalni pljačkaš čiji je moto cijelog života ostao "ne veži se nizašto od čega ne možeš pobjeći za trideset sekundi". On i njegova ekipa, koju čine kockarski ovisnik Chris Shiherlis (Val Kilmer) i bivši zatvorenik, obiteljski čovjek, Michael Cheritto (Tom Sizemore), pokušavaju opljačkati blindirano vozilo s novcem. Uspijevaju pobjeći s 1,6 milijuna dolara u obveznicama Malibu Equity Investments, naftne kompanije koja pere novac od droge na off-shore računima. Iako je to trebala biti jednostavna pljačka, ekipa je prisiljena ubiti sva tri čuvara. Nakon što je prvoga ubio novi član ekipe, Waingro (Kevin Gage), drugi je ubijen u samoobrani, a trećeg nisu smjeli ostaviti živog kako ne bi bilo svjedoka.
Novi Brunswick
Geografija i klima
Novi Brunswick pripada grupi tzv. primorskih provincija Kanade (eng. maritime provinces). U Kanadi se naziv primorska provincija koristi isključivo za provincije na obali Atlantika. Iako je i Britanska Kolumbija dijelom primorska provincija uobičajen naziv za njezinu obalu je pacifička obala ili zapadna obala a nikada primorje (eng. maritimes). Novi Brunswick ima ukupnu površinu u iznosu od 72 908km². Površina provincije bez morske i jezerske površine iznosi 71 450km². Oko 80% površine provincije nalazi se pod šumskim prekrivačem. Na ostalih 20% nalaze se urbana i ruralna naselja ili poljoprivredne površine. Provincija na istoku i jugu izlazi na Atlantski okean. Putem Northamberlandskog tjesnaca graniči sa istoka s Ostrvom Princa Edvarda. Na jugu Novi Brunswick graniči s Novom Škotskom. Na zapadu granica provincije je međunarodna granica između Sjedinjenih Država i Kanade. Na sjeveru Novi Brunswick graniči s provincijom Kvebek. Obalska crta Novog Brunswicka iznosi 2 298 km. Novi Brunswick se razlikuje od ostalih atlantskih provincija po tome što nije okružen okeanom sa svih ili gotovo svih strana kao ostale primorske provincije. Iako je atalantska obala ove provincije dosta duga unutrašnjost provincije je zaštićena od klimatskih utjecaja Atlantika putem priobalnog planinskog masiva. Planinski masiv Novog Brunswicka predstavlja dio Apalačkog gorja. Najveći utjecaj na klimu provincije stoga imaju riječni tokovi u provinciji kao i zatalasani reljef koji se polagano spušta prema jugu provincije. Klima provincije je oštra kontinentska s nešto izraženijim padavinama u priobalnom pojasu.
Heat (film, 1995)
Radnja
Poručnik Vincent Hanna (Pacino) istražuje pljačku blindiranog vozila. Hannino iskustvo učinilo ga je jednim od najboljih detektiva elitnog odjela za pljačke i ubojstva policije Los Angelesa (LAPD). Hanna i njegova ekipa smjesta kreću na posao, pokušavajući uhvatiti McCauleyja i njegovu ekipu upotrebom tragova i doušnika. U međuvremenu, McCauley je obuzet planiranjem druge velike pljačke: napada na banku s plijenom od 12 milijuna dolara.
Dok se izrađuju planovi, film se bavi i privatnim životima dvojice muškaraca: McCauley živi usamljeno, u skladu sa svojom životnom filozofijom, iako kaže svojoj novoj djevojci: "Jesam sam, ali nisam usamljen." Počinje se pomalo mijenjati nakon susreta s grafičkom dizajnericom, Eady (Amy Brenneman), koja misli da je on trgovac metalima. U međuvremenu, Hannin treći brak s Justine (Diane Venora), je u raspadu - iako je blizak i drži do pokćerke Lauren (Natalie Portman), čiji otac zanemaruje svoje roditeljske dužnosti. Brak Chrisa Shiherlisa (Kilmer) i njegove žene Charlene (Ashley Judd) raspada se zbog njegove kockarske ovisnosti. Osim toga, Charlene vara svog muža s drugim muškarcem, Marcianom (Hank Azaria), koji poslije postaje Hannin doušnik.
Chillac (Šarant)
Šijak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Konjak.
Heat (film, 1995)
Radnja
Vrhunac filma je scena u restoranu u kojoj se McCauley i Hanna konačno sastaju i razgovaraju o svojim životima. Tijekom sastanka, Hanna kaže McCauleyju da će ga ubiti ako bude potrebno. McCauley mu objašnjava svoju filozofiju o "30 sekundi" rekavši kako se ne vraća u zatvor.
Dotad najbolji plan pljačkaša o provali u banku raspada se zbog Waingroa. Waingro se pokušavao pritajiti još od kada ga je McCauley pokušao ubiti; sastao se sa Van Zandtom u motorističkom baru u potrazi za poslom. Waingro odvodi Van Zandta jednom od članova McCauleyjeve ekipe, Trejou (Danny Trejo).
Chillac (Šarant)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 169 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 172 metara (maksimalnoj 183 m, a minimalnoj 84 m).
Heat (film, 1995)
Radnja
Trejo je prisiljen odati McCauleyjev plan jer su mu oteli ženu. Jedan od Van Zandtovih podređenih, policijski doušnik Hugh Benny (Henry Rollins), odaje plan policiji. Iako je pljačka banke obavljena bez poteškoća, dok ekipa ulazi u auto za bijeg, stiže policija; počinje kaotična pucnjava u središtu Los Angelesa.
Tijekom katastrofalne pljačke i bijega ubijeno je nekoliko policajaca, kao i Cheritto i Trejova zamjena, vozač Breedan (Dennis Haysbert). Shiherlis je ranjen, ali uspijeva pobjeći uz McCauleyjevu pomoć. Vjerujući da ga je Trejo izdao, McCauley polazi u njegovu kuću, ali nalazi Treja na samrti i njegovu mrtvu ženu, oboje okrutno pretučene. Saznavši da su Waingro i Van Zandt odgovorni, McCauley samilosno ubija Treja i polazi prema Van Zandtovoj kući, zahtijevajući da mu kaže gdje bi se mogao nalaziti Waingro. Kad je Van Zandt rekao da ne zna, McCauley ga ubija.
Selva, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Retikulin oksidaza
Retikulin oksidaza (, BBE, berberinski-most enzim, enzim formiranja berberinskog mosta, tetrahidroprotoberberinska sintaza) je enzim sa sistematskim imenom (S)-retikulin:kiseonik oksidoreduktaza (formira metilinski most). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži FAD. Enzim iz biljke Eschscholtzia californica kovalentno vezuje kofaktor.
Heat (film, 1995)
Radnja
Policija odvodi Charlene Shiherlis i njezina sina Dominica u sigurnu kuću. Jedan od Hanninih ljudi, Drucker (Mykelti Williamson), objašnjava Charlene da će biti optužena za suučesništvo te da će završiti u zatvoru ako odbije predati muža policiji. Drucker joj kaže da će joj sin završiti u sirotištu te vjerojatno postati kriminalac ako odbije surađivati. Chris se konačno pojavljuje s drugačijom frizurom kako bi prikrio identitet, ali ga žena potajno upozorava da se udalji. Zaustavlja ga policijska ophodnja, ali spašava ga lažna osobna iskaznica.
McCauley, sada zaljubljen u Eady, krši svoj kredo pitajući je hoće li napustiti zemlju s njim. Već je sredio dvije rezervacije za Novi Zeland; međutim, dobivši informaciju od Natea gdje se skriva Waingro, McCauley ga odlučuje naći i ubiti u hotelu blizu zračne luke. Nakon što je aktivirao požarni alarm u hotelu kako bi raščistio područje, McCauley ubija Waingroa, i bježi nakon kratkog obračuna s policajcem. Iako on to ne zna, Waingro je odgovoran za više brutalnih ubojstava prostitutki u gradu. Na istrazi o tim ubojstvima radi i Hanna.
U međuvremenu, nakon Bennyjeva upozorenja, Hanna stiže u hotel. Iz daljine ugleda Eady, koja mu izgleda sumnjivo jer sjedi u McCauleyjevu autu čekajući ga dok gosti panično napuštaju hotel. McCauley izlazi iz hotela i kreće prema autu, ali ugledavši Hannu kako mu hitro prilazi, počne bježati, napustivši Eady. U ovom ključnom trenutku filma, McCauley se pridržava svog pravila o "30 sekundi" i napušta Eady; pokušava se izgubiti u gomili dok Hanna kreće za njim.
McCauley preskače ogradu u zračnoj luci i polazi prema terminalu za ukrcaj. Hanna ga slijedi iz blizine. McCauley polazi prema naprijed i nalazi sklonište iza jedne od kućica za radarsku kontrolu kod jedne piste. Hanna ga slijedi i dvojica počinju napetu igru mačke i miša u mraku. McCauley opaža kako se veliki reflektori na pisti pale tijekom slijetanja zrakoplova i dosjeti se kako bi mogao ubiti Hannu. Međutim, dok McCauley pokušava ubiti Hannu sa svjetlima iza sebe, Hanna uspijeva vidjeti njegovu sjenu i, u djeliću sekunde, zapuca prvi, pogodivši McCauleyja nekoliko puta u prsa.
Ključne teme i motivi
Redatelj Mann naglašava privatne živote kriminalaca i policajaca, te posebno njihovu vezu sa njihovim suprugama i djevojkama. McCauley je prisiljen prekršiti svoju mantru kad se spetljao s Eady (Brenneman), koja je također usamljena. Shiherlisovo destruktivno ponašanje uzima danak u njegovu braku s Charlene (Judd), bivšom plesačicom iz Las Vegasa i majkom njihova sina. Ona se boji kako bi njega mogli uhvatiti i mogućnosti da i ona sama završi u zatvoru kao suučesnik u njegovim zločinima. Hanna, radoholičar, zanemario je svoju treću ženu Justine (Venora) i njezinu istraumatiziranu kćer Lauren (Portman).
"Ekipe" na obje strane (McCauleyjevi profesionalni pljačkaši i Hannina grupa detektiva) su ravni jedni drugima po svojim sposobnostima; ovo stvara napetost oko toga koja će strana pobijediti, sve do vrhunca. Ova tobožnja izjednačenost ipak se pokazuje pogrešnom: u konačnom obračunu, kada policajci paze preko koga pucaju, pljačkaši jednostavno pucaju bez obzira. Izjednačenost po sposobnostima, ali neuravnotežena etičnost daje filmu moralnu vertikalu. Kratka scena u kojoj Hanna kaže svojim ljudima da "paze pozadinu", tj. upozorenje da budu oprezni tko se nalazi iza kriminalaca dok budu pucali na njih, to najbolje pokazuje.
Efekti u filmu su dosta vjerodostojni. Središnji obračun nadzirao je bivši britanski specijalac, Andy McNab, a detalji pljačke doimaju se realistično. Mikrofoni su bili pravilno postavljeni kako bi stvorili realističan odjek pucnjeva.
U filmu, McCauley spominje kako je živi po svom kredu kako se osoba ne bi trebala vezati nizašto ili ni za koga ako ne može pobjeći od toga ako osjeti "vrućinu". McCauley ove riječi spominje i Chrisu u vezi njegove žene i o ženama općenito. Na kraju filma, kad McCauley mora odlučiti hoće li uskočiti u auto s djevojkom i riskirati da ga uhvate ili se dati u bijeg, odlučuje pobjeći. Iako će mnogi pomisliti da McCauley samo slijedi svoje ideale, zapravo, to nije točno. McCauley ih je prekršio mnogo prije jer je postao opsesivan hvatanjem Waingroa da bi izravnao račun te se tako upustio u rizik. McCauley zapravo ne može pobjeći od osvete Waingrou, što će ga dovesti do vlastite propasti. Ignorira svoju mudrost i kao posljedica svega slijedi njegova smrt.
Neosho County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Lipovac (Pakrac)
Lipovac je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Neosho County, Kansas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.512, što je 485 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lipovac (Pakrac)
Zemljopis
Lipovac se nalaze istočno od Pakraca, na sjeverozapadnim obroncima Psunja.
Norpetidin
Norpetidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 233,306 Da.
Vrli Kraj
Vrli Kraj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Vlasenica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 98 stanovnika.
Wādī Şifwān, Hajjah
Wādī Şifwān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1250 m.
Vistahermosa, San Juan Ñumí
Vistahermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Ñumí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2249 m.
La Parotilla, Lázaro Cárdenas
La Parotilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
San Miguel, Frontera Comalapa
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Moresco, Fermo
Moresco je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Santa Rosa de Lima, Papantla
Santa Rosa de Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Historija Osmanskog Carstva
Osmansko Carstvo osnovalo je pleme Turaka Oghuza sa zapadnih područja današnje Turske, kojima je vladala Osmanska dinastija.
O istorije Osmanlija pre XIII. veka još je mnogo toga nepoznatog. Opšte je prihvaćeno da je osnivač osmanske države, tj. kasnijeg Osmanskog Carstva, bio Osman, sin Erthogrula, jednog od turkmenskih vođa. Otac Erthogrul dobio je kao gazija od seldžučkog sultana Alaldina II feudalne posede i zemlje zvane bejlik (beylik) ili emirat, sa sedištem u gradu Sogutu, na vizantijskoj granici unutar Male Azije. S pripadnicima jednog broja svog turkmenskog plemena čuvao je granicu i, kao i druge gazije, vodio prepade na vizantijsku teritoriju. Te posede nasledio je njegov sin Osman.
U ovom periodu cartsvo se uspostvljalo i doživelo velike uspehe. Vođe i vladari u ovom periodu bili su: Osman I (1258-1326), Orhan I (1326-1359), Murat I (1359-1389), Bajazit I (1389-1402). Posle Bajazita 11 godina je bio period bezvlašća, to je period borbe njegova četiri sina za vlast.
Procvat Osmanskog carstva (1413-1566)
Ovo je period najvećih turskih osvajanja i procvata. Sultani koji su ga obeležili su: Mehmed I (1413-1421), Murat II (1421-1451), Mehmed II Osvajač (1451-1481), Bajazit II (1481-1512), Selim I (1512-1520), Sulejman I Veličanstveni (1520-1566).
Sulejman I
Razdoblje vladavine Sulejmana I (1520-1566) može se smatrati vrhuncem moći Osmanskog carstva. Osmanski i turski istorijski tekstovi dali su mu nadimak "Kanuni"(zakonodavac) zbog njegovih zakonika o upravljanu zemljom i finansijama, dok je u Evropi nazvan "Veličanstveni". U vreme njegove vladavine ostvareni su majstorski arhitektonski zahvati Mimara Sinana. Glasio je i kao najveći mecena od svih osmanskih vladara. Velikim brojem vojnih pohoda proširio je carstvo na zapad, istok i jugoistok. thumb|400px|Promena teritorija Osmanskog carstva kroz istoriju
Jesen carstva
Porta je 1683. ponovo pokušala osvojiti Beč. Ono što nije uspelo još pre 150 godina u vreme procvata Osmanskog carstva, sad se u vojnom pohodu Kara Mustafe protiv Jana III Sobjeskog pretvorilo u katastrofu i dovelo do prekretnice u obračunavanju s evropskim državama. Kad su nakon ovog poraza postale vidljive sve vojne slabosti Osmanlija, na podsticaj Pape počela je delovati Sveta Alijansa Habsburgovaca, Venecije i Poljske s napadom na Osmansko carstvo na više frontova. Nakon teških poraza kod Mohača (1687.), Slankamena (1691.) i Sente (1697.) morali su Mirom u Sremskim Karlovcima prihvatiti gubitak Mađarske, Dalmacije, Podolja i Peloponeza. U igru je kao protivnik na severnoj granici ušla i Rusija. Car Petar Veliki je sebi kao važan cilj postavio izlazak na Crno more, što je i dobio 1695. mestom Azov na Donu.
Vanjski problemi izazvali su i unutrašnje. 1687. je zbog vojnih poraza svrgnut Mehmed VI 1703 dolazi do krvavog incidenta u kojem su ustanici ubili šeika Fejzulaha i svrgnuli Mustafu II.
Iako je Osmansko carstvo sve više prelazilo u defanzivu, njegova vojna snaga je još uvek bila vrlo velika. 1711 je strahovito potukao rusku vojsku u bici na Prutu i zauzeo luku Azov. Ni danas nije sasvim jasno zašto ta pobeda nije bolje iskorišćena. Nakon što je moldavski vojvoda Dimitrije Kantemir prešao na rusku stranu, Osmanlije su na sve upravne položaje u Moldaviji i Vlaškoj postavili Grke iz Carigradske četvrti Fanar koji su već duže vreme kao prevodioci igrali važnu ulogu u politici. To je trajalo sve do polovine 19.veka, a u dunavskim vojvodstvima se to razdoblje nazivalo fanarotska vladavina. Bili su uspešni i u sukobima s Venecijom pa su 1715. ponovo dobili Peloponez.
Nakon što se udružila s Austrijom, Rusija 1736. počinje rat s Osmanskim carstvom. Nakon početnih neuspeha, i taj je rat završio pobedom Osmanlija, pa su mirom sklopljenim u Beogradu vratili severnu Srbiju i Malu Vlašku. Ovom je svakako doprinela modernizacija Osmanske artiljerije u čemu je značajnu ulogu imao Ahmed Paša. Sve u svemu, ti skupi ratovi i veliki gubici u njima tokom tri desetleća, nisu doveli do značajnih teritorijalnih promena. Nakon osmansko-ruskih ratova sledilo je razdoblje mira dugo kao nikada do tada.
Rusko-osmanski ratovi
Tokom rata 1768. do 1774. protiv Rusije Osmansko carstvo moralo prihvatiti kao činjenicu da je izgubilo svoj položaj velesile. Rusija je 1770. premestila svoju mornaricu s Baltika u Sredozemlje i uništila osmansku mornaricu na sidrištu. Nakon mira iz Kučuk Kajnardžija Osmansko carstvo je moralo dati nezavisnost krimskom kanatu (koji je već nakon nekoliko godina postao ruska provincija), delove severnog Kavkaza ustupiti Rusiji, a Bukovinu Austriji.
Ni jedna strana nije nameravala ostati na zatečenim pozicijama. Carica Katarina II je razradila tzv. "Grčki projekat" kojim bi Vizantijsko carstvo oživelo kao ruski vazal, dok bi ostale delove Osmanskog carstva između sebe podelili Rusija, Austrija i Venecija. Međutim, Venecija i Austrija nisu pokazali zanimanje za taj projekat. 1783. je Rusija anektirala Krim i počela s njegovim privrednim razvijanjem. Četiri godine kasnije je carica krenula sa Grigorijem Potemkinom (Potemkinova sela) u inspekciju na Krim, što je bila izrazita demonstracija moći. Osmanlije, koji su ionako nameravali vratiti područja izgubljena u prethodnom ratu, još iste godine su objavili rat Rusiji. Nakon početnih uspeha crnomorske flote bili su mirom od 1791. prisiljeni napustiti dodatna područja, ovaj put teritorija između Dnjepra i Južnog Buga.
Nekoliko velikih vezira i ostali članovi Vlade (Visoke Porte) otvoreno su podržavali sultana u reformskoj politici. Prvo je reformisana centralna uprava, Visoka Porta dobila je nova ministarstva, pre svega spoljnih poslova. Vojska je, uz novu organizaciju, dobila i novu modernu uniformu, sa prepoznatljivim fesom umesto turbana, koji će postati simbolom Osmanskog vojnika, a zatim i građanske elite i seoskog plemstva, da bi se kasnije fes popularizovao u svim slojevima Osmanskog društva, pa je postao simbolom muslimana širom Imperije. Osnovne škole su još uvek bile malobrojne i na niskom nivou, ali su otvorene nove srednje škole i gimnazije, nešto kasnije i narodne škole na jezicima manjinskih naroda. Naročito su se podizale vojne, medicinske i sudsko-upravne škole. Pojavile su se i prve novine na turskom jeziku, dok su ranije samo objavljivani žurnali na francuskom jeziku. Osmanska štampa napredovaće u drugoj polovini XIX veka.
Krunu reformskog rada predstavlja Hatišerif od Gilhane (iz 1839. godine). Ovim svečanim aktom objavljeno je da su svi podanici Svetlog Sultana jednaki, bez obzira na veru i naciju. Zbog niza okolnosti ova odredba nije do kraja sprovedena, ali se osetio polet u razvoju nacionalne kulture manjinskih, pre svega balkanskih naroda. Sultan i Mustafa Rešid-paša su tvorci ovog akta, kojim je još ukinut zakup poreza, a vojni rok skraćen na pet godina.
Psou
Psou (gruz.: ფსოუ, abhaski: Ҧсоу, rus.: Псоу) je rijeka u području Zapadnog Kavkaza. Cijelom dužinom svoga tijeka njeno korito predstavlja granicu između Ruske Federacije i Republike Abhazije.
Historija Osmanskog Carstva
Rusko-osmanski ratovi
I dok je sultan reformama spasavao Carstvo, velike sile pružale su podršku ratobornijim provincijama da steknu samostalnost ili autonomiju. Proces raspada Turske započela je Srbija, revolucijom iz 1804. godine, koja se iz traženja nasilno oduzetih prava dobijenih od sultana od strane dahija, pretvorila spletom okolnosti u rat za nezavisnost, iako to Srbima tada, nije bio primarni cilj. Raspad zemlje nastavio se grčkim ratom za nezavisnost i pomaganjem ustanika u Egiptu od strane zapadnoevropskih sila.
Psou
Rijeka Psou izvire na južnim obroncima planine Agepsta u planinskom sustavu Velikog Kavkaza, na nadmorskoj visini od 3.256 metara. Ukupna dužina vodotoka je 53 km, a površina slijevnog područja 421 km². Ulijeva se u Crno more na oko 8 km južno od ušća rijeke Mzimta, u najjužnijim dijelovima grada Sočija. Zajedno sa Mzimtom svojim nanosnim materijalom formirala je prostranu aluvijalnu Imeretinsku nizinu.
Historija Osmanskog Carstva
Tanzimat
Kako spasti Carstvo koje su nazivali "bolesnikom na Bosforu? Izvršene reforme nisu bile dovoljne, pa su nastavljene od Hatišerifa od Gilhane u vidu "tanzimata" (preuređenja), odnosno, reformi po evropskom uzoru. Taj proces trajao je do donošenja prvog Ustava, 1876. godine. Nove reforme doprinele su modernizaciji države i društva, t. j. "otvaranju prema zapadu". Međutim, ni one nisu uspele da zaustave raspad Carstva kome su se mnogi radovali, pogotovu na zapadu.
Reforme su bile podsticajne i za razvoj kulture. Novine su umnožavane, osnovano je Osmansko naučno društvo, pojavio se prvi roman, a u književnom stvaralaštvu ističe se Namik Kemal. Nastavljeno je sa otvaranjem stručnih škola i gimnazija. Stvoreno je jezgro novih reformatora - "mladoturaka", koji su se pod uticajem masonskih loža i drugih organizacija sa zapada, koje su uzele maha i u Osmanskoj Imperiji, borili za uspostavljanje parlamentarnog režima, koji bi kasnije doveo do uklanjanja Cara i ukidanja Monarhije, odn., proglašenja Republike, do čega će i doći posle Prvog svetskog rata, dolaskom Kemal-paše Ataturka na vlast.
Turska je sve više zavisila od velikih sila, ali su i balkanski narodi i države bitno uticali na njenu politiku u pogledu poboljšanja prava nacionalnih zajednica. Granica Imperije u Evropi sve se više primicala Carigradu. Kad dođe do novih nemira za tri i po decenije, koje će prouzrokovati balkanske ratove, to će se i ostvariti.
Kraj Carstva - "Bolesnik sa Bosfora" (1839—1922)
Izraz "Bolesnik sa Bosfora" potiče od ruskog Cara Nikolaja I. Sve evropske sile su gledale "poslednje smrtne trzaje" Osmanskog carstva, nadajući se da za sebe dobiju jedan deo od te ostavštine.
Missiroli, Rimini
Missiroli je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Taufkirchen (bei München)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Minhen Taufkirhen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Minhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 563 metra. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.605 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 800 stanovnika/km².
Missiroli, Rimini
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Alondra
Alondra je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, originalno emitovana tokom 1995. godine. U Srbiji se prikazivala tokom 1999. godine na Trećem kanalu Radio Televizije Srbije.
Sinopsis
Posle smrti Alondrine maje, njen otac Baldomero, tužan i usamljen, odlučuje da dovede svoju sestru Loreto i njeno dvoje dece da žive sa njima. Nada se da će Loreto alondri zameniti majku, ali ispostavlja se suprotno – ona mrzi njegovu kćerku. Godine prolaze, Alondra izrasta u prelepu devojku, ali njena borba sa Loretom se nastavlja. Baldomero sve više vremena provodi sa ljubavnicom Karmelijom, ne mareći za to šta se dešava u kući. Alondra upoznaje Bruna i zaljubljuje se u njega, ali ubrzo saznaje da je on oženjen, da ima dvoje dece, kao i da joj se otac ženi po drugi put. Razočarana, kreće u Meksiko Siti u potrazi za boljim životom, karijerom i ljubavlju...
Laura Linney
Laura Leggett Linney (5. veljače 1964.), priznata američka filmska glumica. Osvajačica Emmya i nominacije za Oscar. Rodila se u New Yorku, kao kći Ann Perske(djevojački Leggett), medicinske sestre u bolnici za rak i Romulusa Linneya, dobro poznatog profesora i dramatičara. Pradjed joj je bio veliki republikanski kongresmen. Ima polusestru Susan, iz očevog drugog braka. Nakon što je maturirala 1982., odlazi na Sveučilište Northwestern, a potom prelazi na sveučilište Brown, gdje diplomira umjetnost 1986. Poslije toga odlazi na gotovo mitološku školu Julliard.
Karijeru je počela 1990-ih, isprva u manjim ulogama, a onda su došli zahtjevniji poslovi i veće uloge nasuprot već priznatim glumcima. Među ranim filmovima su "Apsolutna moć","Iskonski strah", i "Život Davida Galea". Talent za komediju pokazala je u filmu "Zapravo ljubav". Za ulogu supruge Alfreda Kinseya nominirana je za nagradu Oscar. Emmye je pokupila 2002. i 2004. godine. Dosad je snimila 30 filmova. Bila je udana za Davida Atkinsa od 1995. do 2000. godine, ali se od njega rastala. Nema djece. Trenutno je zaručena.
Likurgija
Likurgija (Λυκούργεια, Lykoúrgeia) naslov je izgubljene dramske tetralogije atinskog tragičkog pesnika Eshila, u kojoj se obrađivao sukob Tračanina Likurga s Dionisom i njegove posledice. Od četiri dramska komada koja su činila Likurgiju sačvani su samo oskudni fragmenti u citatima drugih antičkih pisaca, pa se rekonstrukcija njihove sadržine temelji samo na pretpostavkama. U tragediji Edonci (, Ēdōnoí), verovatnije se opisivao Dionisov dolazak u Trakiju, gde je kralj Likurg pokušao da zabrani kult novog boga. Druga tragedija, Basaride (, Bassarídes), navodno je opisivala kako su Orfeja ubile Tračanke u Dionisovoj pratnju. O trećoj tragediji, Mladići (, Neaniskoí), zna se vrlo malo, ali Martin Litchfield West pretpostavlja da se završavala prihvatanjem Dionisovog kulta u Trakiji. Satirska igra nazvana je Likurg (, Lykoûrgos) po imenu tračkog kralja i možda se bavila njegovim pokušajem da pripitomi satire, civilizuje njihovu divlju prirodu i prisili ih da na njegovim gozbama nastupaju "ne u čast Dionisa, nego u čast njega i Aresa".
Borgaccio
Borgaccio ima više značenja:
Druga knjiga o Kraljevima
Druga knjiga o Kraljevima (hebr. מלכים ב, grč. Βαζιλεων, lat. Regum II) naslov je dvanaeste knjige Staroga zavjeta prema kanonu biblijskih knjiga Katoličke Crkve, koji ovu knjigu ubraja među Povijesne knjige. Kratica za ovu knjigu je: 2 Kr.
Dvije Knjige o Kraljevima pokrivaju 400 godina izraelske povijesti: od Davidove smrti do razorenja Jeruzalema (587. pne.). Nije poznat pisac Druge knjige o Kraljevima. No pouzdano je da, poput Knjiga o Samuelu, sadrži podatke koji su sažeti iz dvorskih zapisa, a koji su suvremeni događajima koje su opisivali. Vjerojatno je prošla kroz mnoge ispravke dok nije dobila konačni oblik negdje u vrijeme progonstva u Babilonu (587. – 539. pne.).
Druga knjiga o Kraljevima nastavlja povijest dvaju izraelskih kraljevstava tamo gdje Prva knjiga o Kraljevima prestaje. Sastoji se od dva dijela: poglavlja 1 – 17 opisuju oba kraljevstva od polovice 9. st. pne. sve do poraza sjevernog Kraljevstva od Asirije i propasti Samarije 722. god. pne. Za to vrijeme prorok Elizej, Ilijin nasljednik, istupa kao Božji glasnik. Poglavlja 18 – 25 opisuju Judino kraljevstvo od pada izraelskog kraljevstva do razorenja grada Jeruzalema, što je 587. god. pne. učinio babilonski kralj Nabukodonozor II.. Obuhvaćaju vladavinu dvaju velikih kraljeva, Ezekije i Jošije.
Kriza razoružanja Iraka
Kriza razoružanja Iraka je naziv za niz događaja vezanih uz nastojanje da se osigura provedba Rezolucije Vijeća sigurnosti UN 687 od 3.4. 1991. kojom je Irak, tada pod vodstvom Sadama Huseina, nakon poraza u zaljevskom ratu prisiljen obustaviti program razvoja oružja za masovno uništenje. Istom rezolucijom je formiran UNSCOM, posebno tijelo sastavljeno od UN-ovih inspektora kojima je zadatak bio nadgledanje provođenja rezolucije.
Iako je Irak 6.4. 1991. izjavio da prihvaća odredbe rezolucije i dozvolio UNSCOM-ovim inspektorima pristup u zemlju, ubrzo su se počeli bilježiti prvi incidenti vezani uz pokušaje iračkih vlasti da sakriju dokumente i druge podatke o svom programu razvoja nuklearnog, kemijskog i biloškog oružja. Sve veća opstrukcija iračkih vlasti je dovodilo do napetosti u odnosu s UN, a Irak je sve vrijeme bio pod američkim vojnim pritiskom - prvenstveno vezanim od strane SAD i Velike Britanije uz jednostrano proglašenom zonama zabrane letenja na krajnjem sjeveru i jugu zemlje. U nekoliko navrata je iračko odbijanje suradnje s UNSCOM-om poslužilo kao povod za američke zračne napade, od kojih je najpoznatija Operacija Desert Fox krajem 1998. godine.
Američka vlada je s vremenom postala uvjerena kako Irak nema namjeru poštovati rezoluciju, odnosno da će se pitanje iračkog oružja za masovno uništenje riješiti tek s padom Sadama Huseina i njegovog režima. Međutim, zbog financijskih, vojnih, političkih i drugih razloga direktna vojna intervencija nije dolazila u obzir, pa se umjesto toga Huseinov režim nastojao iscrpiti održavanjem ekonomskog embarga, kao i CIA-inim pokušajima da se protiv Huseina organizira puč.
Međutim, nakon napada 11. septembra 2001. godine u američkoj administraciji je zavladalo mišljenje kako je postojanje Huseinovog režima koji otvoreno prkosi SAD neprihvatljivo, kao i da će njegove zalihe oružja za masovno uništavanje poslužiti terorističkim organizacijama kao što je Al Qaeda za nove napade. Zbog toga je američka diplomacija pokrenula novu inicijativu u svrhu izglasavanja nove rezolucije Vijeća sigurnosti UN, kojom bi se odobrila vojna akcija s ciljem da se Irak konačno razoruža.
Sve ratobornija retorika Bushove administracije, kao i gomilanje američkih trupa u Kuvajtu, je pak dovelo do raskola među zapadnim saveznicima, prvenstveno zato što je Francuskoj i Njemačkoj zbog niza poslovnih interesa u Iraku odgovarao status quo. Međutim, Husein je i dalje nastavio opstruirati rad inspektora UNMOVIC-a, a Bushova administracija je, zajedno s Velikom Britanijom i drugim američkim saveznicima odlučila pokrenuti invaziju na Irak, koja je započela 19.3. 2003.
Nakon sloma Huseinovog režima i početka okupacije, američke vlasti su poduzele opsežnu akciju pronalaženja oružja za masovno uništenje. Nakon više mjeseci akcija nije dala nikakve rezultate, te vlada široko uvriježeno mišljenje kako Sadam Husein uopće nije posjedovao nikakvo oružje za masovno uništenje. Veliki dio javnosti u svijetu, pak, smatra da su toga bili svjesni i Bush i američka vlada, ali da su umjetno podgrijavali krizu kako bi dobili povod za invaziju kojoj je cilj bila kontrola nad iračkim izvorima nafte.
Lisičine
Lisičine spadaju u niz srpskih naselja koja su formirana u 16. vijeku oko Voćinske tvrđave, radi davanja graničara, koji su osiguravali granicu Slavonske krajine, prema Turcima na Ilovi. Od tada je broj Srba u Lisičinama stalno rastao, pa je 1929. dostigao broj od 795 stanovnika.
Prema popisu iz 2011. u Lisičinama nema stanovnika.
Crkva
U Lisičinama je, postojala drvena crkva koju je 1748. godine posvetio episkop pakračko-slavonski Sofronije Jovanović u čast Svetog Georgija. Godine 1869. godine je izgrađena zidana crkva, koja je u Drugom svetskom ratu oštećena, a liturgijski predmeti i bogoslužne knjige uništeni. Obnovljena je 1990. godine, zatim teško oštećena 1991. godine i spaljena unutrašnjost. Ikonostas je prenesen u riznicu mitropolijskog dvora u Srijemskim Karlovcima, gdje je restauriran i izložen u stalnom postavu.
Arboretum
Arboretum Lisičine, je bila zbirka drveća i žbunja, koju je 1963. na sopstvenom imanju, još kao student, počeo da sadi Đuro Jorgić, kasnije dipl. ing. šumarstva iz Lisičina. Prve sadnice drveća su bili breza, lipa, brest, kalina, koji su rasli u okolini. Tri godine kasnije zasađeni su prvi četinari, zelena duglazija, obična smreka. Godine 1968. je zasadio hortikulturalne biljke, medveđu lesku, tisu, žutiku, koji su doneti iz rasadnika u Somboru. Arboretum je 1979. proširen i otkupljeno je zemljište radi spajanja manjih delova u celinu, tako da je imao površinu od oko 37 hektara. Jorgić je nastavio održavati arboretum kao upravitelj Šumarije Ćeralije. Do kraja 1985. je posađeno 1.100 taksona i hortikulturnih kultivara. Arboretum je bio jedan od najvećih u Jugoslaviji, posećivali su ga genetičari, farmaceuti, agronomi, biolozi. Započeta je i gradnja zgrade arboretuma s vidikovcem, koja je trebala da postane državni centar za šumarsku genetiku, ali zgrada nikada nije završena.
S ratom u Hrvatskoj, od 160 Srba koji su živeli u Lisičinama, nije ostao nijedan stanovnik. Arboretum je ostao zapušten, o nasadima se niko nije brinuo. Pošto je ograda popustila, ušla je divljač, koja se po njemu slobodno kretala, deo drveća je završio kao ogrev, deo biljaka se osušio, a neke su se pokazale invazivne pa su se nekontrolisano proširile po ostalim delovima arboretuma. Došlo je i do zarastanja samoniklim vrstama. Kasnije su mladi volonteri, bez stručne pomoći, uklonili ili oštetili retke vrste, te ostavili samonikla stabla, tako da je od predratnih 2.500 različitih taksona preostalo svega oko 500.
Uz novčanu pomoć Evropske Unije, arboretum je obnovljan, trasiran je staza, postavljene su klupe, uređeno je akumulaciono jezero, preostale biljke su obeležene tablicama sa nazivima i 2013. godine je otvoren za javnost, kao turistička destinacija.
Arboretumom sada upravljaju Hrvatske šume d.o.o. Zagreb, Uprava šuma podružnica Našice,  Šumarija  Voćin. U sjevernom dijelu Arboretuma nalazi se prirodna bukova šuma. Južni dio je arboretum u užem smislu, podijeljen je na tri cjeline: Kao posebno vredne preostale vrste, verovatno jedini primjerci posađeni u Hrvatskoj ili vrlo rietko prisutni izdvajaju se:
Đura Jorgić je 1997. sa porodicom prešao u Srbiju. Otvorio je svoj rasadnik „Lisične“, kod Spomen obeležja „Sremski front“, sa zbirkom vrsta kojih nije bilo u arboretumu, kao što je kolekcija starih sorti krušaka i jabuka iz rodnog kraja, s obzirom da su stanovnici Lisičana imali tradiciju gajenja voća ili nova vrsta lovorvišnje Јovanovicii, koju je sam proizveo.
Optimistische Tragödie (TV film, 1971)
Optimistische Tragödie je istočnonjemački televizijski film snimljen 1971. godine u režiji Manfreda Wekwertha. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada sovjetskog pisca Vsevoloda Višnjevskog. Protagonistica, čiji lik tumači Renate Richter, je žena-komesar koju 1918. godine, nedugo nakon Oktobarske revolucije, sovjetske vlasti šalju među mornare Baltičke flote kako bi od njih formirala jedinicu Crvene armije koja će se boriti u građanskom ratu. Radnja prikazuje probleme koje izaziva to što su se mornari opredijelili za anarhizam, kao i to da je kao ženu ne shvaćaju ozbiljno.
Optimistische Tragödie je predstavljao jedan od ambicioznijih projekata tadašnje istočnonjemačke televizije. Sniman je u boji, i to tokom nekoliko mjeseci u znamenitom studiju DEFA-e u Babelsbergu.
C.D. Guadalajara
Club Deportivo Guadalajara, isto tako poznat kao Guadalajara i obično nazivan Chivas (Jarci), odnosno kao Svemeksički tim je meksički sportski klub. Iako je aktivan i u košarci, tenisu i biciklizmu, najpoznatiji je po svom profesionalnom nogometnom klubom. Nogometni tim je poznat kao S.A. de C.V. (Sociedad Anónima), odnosno trgovačko društvo s ograničenom odgovornošću pravno odvojeno od glavnog sportskog kluba.
Guadalajara je jedini nogometni klub u meksičkoj historiji koji je imao samo igrače rođene u Meksiku. Guadalajara igra u Prvoj meksičkoj ligi te se smatra najpopularnijim klubom u Meksiku. Smatra se i najuspješnijim klubom u meksičkoj fudbalskoj historiji, s obzirom da je 11 puta osvojio nacionalno prvenstvo, jedno više od Américe.
Njegov glavni suparnik je América (v. el Superclásico), također popularan klub, a čiji se zajednički mečevi smatraju nacionalnim derbijem. (U tome su slični s mečevima Boca Juniors-River Plate, Real Madrid-Barcelona, Internazionale-Milan ili Celtic-Rangers). Klub je prilično popularan u SAD, što je dovelo do stvaranja tzv. ekspanzijskom tima u Major League Soccer, poznatog pod nazivom Chivas USA, a čiji su igrači i iz Meksika i iz SAD. Svoj 11. profesionalno prvenstvo su Chivas osvojili 10.12. 2006.
Marcel Aymé
Marcel Aymé (29. mart 1902 - 14. oktobar 1967) bio je francuski književnik, poznat po žanrovski i stilski raznovrsnom opusu.
Borgata Marina
Borgata Marina ima više značenja:
Manoleasa, Manoleasa
Manoleasa je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Manoleasa.
Lipovnik
Lipovnik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Klenovnik, Varaždinska županija.
Manoleasa, Manoleasa
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Lipovnik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 418 stanovnika te 115 obiteljskih kućanstava.
Basso Cavallo, Rovigo
Basso Cavallo je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Tsukuyomi
Tsukuyomi ili Tsukiyomi (月読の命ili月夜見の尊, Tsukuyomi-ne-mikoto), također poznat kao Tsukuyomi-no-kami, je bog Mjeseca u šintoizmu i japanskoj mitologiji. Ime Tsukuyomi je kombinacija riječi "Mjesec" i "čitanje".
Tsukuyomijeve moći i ubojstvo Uke Mochi
thumb|300 px|Hram Mjeseca u Japanu Tsukuyomi je jedno od "cijenjene djece", a nastao je iz desnog oka Izanagija, boga koji je stvorio Zemlju. Kako bi se očistio od podzemnog svijeta, razodjenuo se i ušao u rijeku. Međutim, postoji priča da je Tsukyomi rođen iz ogledala napravljenog od bijelog bakra. Tsukuyomi se popeo na nebo i tamo živio zajedno sa svojom sestrom Amaterasu, božicom Sunca i plavog neba, a njemu je otac dao Mjesec i zvijezde. Tako Tsukuyomi postane vladar noći. Amaterasu se naljutila na svog brata kad je ubio Uke Mochi, božicu hrane i riže. Amaterasu je naime bila gladna i poslala Tsukuyomija k božici hrane Uke Mochi. Uke Mochi je u svojoj palači stvorila rižu, ribu i pšenicu iz svojih ustiju, što je Tsukuyomiju bilo odvratno. Tsukuyomi je sasvim zgađen te ubija Uke Mochi. Amaterasu se ljuti jer ne može podnijeti ubojstvo svoje prijateljice pa se seli u drugi dio neba i zavjetuje da više nikada neće vidjeti svog brata te ga učini manje sjajnim. Zato su dan i noć uvijek razdvojeni. U novijoj verziji mita, ubojstvo je počinio Susano.
Tsukuyomi u modernoj kulturi
Postoji pjesma Tsukuyomi (月夜魅 znači "fascinacija mjesečinom"), a odnosi se na ludilo. Također, to je ime moćne tehnike u animiranoj seriji Naruto, gdje ju najviše koristi Itachi Uchila. <div class="linkliste" style="background:#ffffff; clear:both; border:3px solid #efefef; margin:10px; padding:3px; text-align:center;">
Japanska božanstva Izanami| Izanagi | Amaterasu | Tsukuyomi | Susano | Awashima | Inari | Uke Mochi | Oto-Hime | Sedam božanstava sreće | Ame-no-Uzume
Delaware Water Gap, Pennsylvania
Delaver Voter Gap je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 746, što je 2 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Poplava
thumb|right|Poplava: [[Alicante (Španija), 1997.]]
Poplava je prirodna pojava koja označava neuobičajeno visoki vodostaj u rijekama i jezerima, zbog koga se voda iz riječnog korita ili jezerske zavale prelijeva preko obale te plavi okolno područje. Također označava i nešto rjeđu i obično kratkotrajniju pojavu koja se događa na obalama mora.
Uzroci poplava rijeka i jezera najčešće su visoke oborine, odnosno naglo topljenje snijega i leda, dok je kod mora i velikih jezera uzrok obično potres, neuobičajeno snažna oluja ili djelovanje vulkana.
Korištenje blagodati koje donose poplave, odnosno borba protiv njihovih negativnih posljedica, bili su značajni faktori u razvoju prvih ljudskih civilizacija.
Eksproprijacija
Eksproprijacija (od srednjovjekovnog latinskog expropriare = izvlastiti) je pravni institut kojim se na bazi upravnog akta ili zakona, u javnom interesu oduzimaju ili ograničavaju imovinska prava, uz davanje odgovarajuće naknade.
Ukratko rečeno to je administrativna procedura kojom organ vlasti oduzima imovinu od vlasnika (najčešće privatnog) uz odgovarajuću naknadu, radi nekog javnog interesa. Gotovo sve države imaju ustavne ili zakonske norme kojima se zahtijeva isplata naknade za oduzetu imovinu.
Ness County, Kansas
Okrug Nes je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Eksproprijacija
Za razliku od tog u slučaju konfiskacije ne isplaćuje se nikakva naknada. U većini zemalja predmet eksproprijacije mogu biti samo nekretnine i to radi gradnje objekata od javnog interesa (puteva, luka, pruga, bolnica). U državama sa nepisanim ustavima, kao što je Ujedinjeno Kraljevstvo, u kom je parlament nosioc vlasti, on bi teoretski mogao eksproprirati imovino bez naknade, ali se u praksi naknada isplaćuje.
Ness County, Kansas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.107, što je 347 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eksproprijacija
Procedura eksproprijacije odvija u nekoliko faza, prvo se utvrđuje postojanje državnog interesa, zatim se provodi administrativni dio, a na kraju se određuje i isplaćuje naknada za izvlaštenu nekretninu.
Historija
Feudalizam nije poznavao eksproprijaciju, jer je monarh kao suveren imao pravo da nekom dodjeli ali i oduzme feud.
U presedanu iz 2005. - Kelo protiv grada New Londona, Vrhovni sud Sjedinjenih Američkih Država usvojio je ekspanzivnu interpretaciju eksproprijacije. On je potvrdio da vlada može eksproprirati privatno vlasništvo ne samo radi javnog interesa već i za privatni ukoliko on rezultira javnom dobrobiti, naročito ukoliko on doprinosi ekonomskom razvoju.
Castelletto, Bologna
Castelletto je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Bánov
Banov (}) je naseljeno mjesto u okrugu Nove Zamki, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3709 stanovnika.
Cuzel, Solidaridad
Cuzel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Brenoux
Brenu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 260, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km².
Rancho Mario Navarrete Gutiérrez, Ometepec
Rancho Mario Navarrete Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Borgetto
Borgetto ima više značenja:
Dascio, Como
Dascio je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Uvalde Estates, Texas
Uvalde Estates je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.171 stanovnika.
Ar Rahan, Hajjah
Ar Rahan je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1209 m.
El Paraíso, Candelaria
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Vanderbilt, Michigan
Vanderbilt je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 562, što je 25 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tegernheim
Tegernhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Regensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.741 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9375204.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Regensburg Tegernhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 332 metra. Površina opštine iznosi 11,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.741 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 415 stanovnika/km².
El Llanón, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Liveni, Manoleasa
Liveni je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Manoleasa.
Norpipanon
Norpipanon je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 335,482 Da.
Râșești, Drânceni
Râșești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Drânceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Borghetto
Borghetto ima više značenja:
Vrtoče (Milići)
Vrtoče su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Milići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 579 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u regiji Birač.
Istorija
Vrtoče se do 1991. nalazio u sastavu opštine Vlasenica.
4039 Souseki
4039 Souseki je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,417 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,0.
Katie Barberi
Katie Barberi (Saltillo, Meksiko - 22. siječnja 1972.) meksička je glumica. Profesionalnu karijeru je započela u dobi od deset godina. Nakon što je ostvarila uspješnu karijeru u Hollywoodu počela je glumiti u latino - američkim telenovelama. Sudjelovala je u mnogim telenovelama kao što su Inocente de ti, Doña Bárbara i Najljepši urok.
Coalville, Iowa
Koulvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ajova.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 610, što je 19 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Blavignac
Blavinjak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer.
Živojin Mišić
Živojin Mišić (7. jul (po st.kal.) /19. jul 1855. Struganik - 20. januar 1921. Beograd) je bio srpski vojvoda iz Prvog svetskog rata. Živojin Mišić je učestvovao u svim srpskim ratovima od 1876-1918. Neposredno je komandovao srpskom Prvom armijom u Kolubarskoj bici, a prilikom proboja Solunskog fronta je bio načelnik Vrhovne komande.
Biografija
Preci Živojina Mišića su se doselili u Struganik krajem 17. ili početkom 18. veka. Porodica je uzela prezime Mišić po imenu dede Živojina Mišića - Miša Kaljevića. Mišićevi roditelji Radovan i Anđelija (rođ. Damjanović – Koštunjić) imali su trinaestoro dece, od kojih su dvoje bile devojčice - Todora i Živana. Živojin je bio trinaesto dete, i kada se rodio, samo osmoro njegovih braća i sestara je bilo živo.
Po završetku svoje šeste godine bio je pastir. Osnovnu školu započeo u Ribnici, a završio u Kragujevcu. U svojim memoarima Mišić je pominjao neprilike koje je imao s varoškom decom zbog seljačkog porekla, što ga je uzbuđivalo i vređalo. Gimnaziju u Kragujevcu je upisao 1868. Prvi, drugi i šesti razred gimnazije završio u Kragujevcu, a treći i četvrti u Beogradu. U prvih pet razreda gimnazije nije bio posebno dobar đak, ali je šesti razred završio sa mnogo boljim uspehom. S takvim ocenama šestog razreda gimnazije primljen je 20/9 (po st.kal.) 1874. u Vojnu akademiju, kao 19. u rangu. Na svakom raspustu odlazio je kući u selo i vrlo često je zajedno sa svojom braćom radio i poljske radove.