cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ustanak u Crnoj Gori 1941.
Aktivnost KPJ tokom ustanka
Privremena Vrhovna komana je, ubrzo po formiranju, izdala uputstvo narodu i komandama o izboru predstavnika narodne vlasti i političkih organa u vojnim jedinicama. Narodnooslobodilački odbori za kolašinski i andrijevički srez su imenovani 21. jula; a istog dana je u Beranama, na Prvoj sreskoj narodnoj skupštini, uz prisustvo 217 delegata, izabran NO odbor za beranski srez. U Bijelom Polju, je 21. jula, održan zbor ustanika i naroda, kojem je prisustvovalo oko 5.000 ljudi. Na zboru je govorio sekretar Oblasnog komiteta KPJ za Sandžak Rifat Burdžević Tršo, koji je objašnjavao ciljeve NOP-a i pozvao narod na dalje učešće u borbama. Tada je formiran i NO odbor za bijelopoljski srez.
Ustaničke borbe su daleko prevazišle očekivanja i planove KPJ, koja je nastojala da učvrsti i stabilizuje organizaciju, obezbedi komandu i poštovanje naređenja, i učvrsti uticaj u narodu. Milovan Đilas piše da je narod „preplavio naše vodstvo" i „premašio predviđanje" komunista.
Nacionalističke snage u ustanku nisu bile voljne da se pokoravaju komunistima i njihovim direktivama. U toku julskog ustanka - prema izveštaju Vladimira Kontića Mihailoviću od 18. februara 1943 - u Crnoj Gori je postojala tek „jedna mala grupa oficira", antikomunistički orijentisana, koja je počela sa radom „na nacionalnoj organizaciji i podizanju naroda na oružani sukob protiv komunista".
Rezultati ustanka
U Trinaestojulskom ustanku je učestvovalo oko 32.000 ljudi, što je činilo 66% vojno sposobnog stanovništva Crne Gore, izuzimajući gradove Cetinje, Nikšić, Podgoricu i Pljevlja u kojima je italijanski okupator imao jaka utvrđenja. Ustanici su od 13. do 22. jula oslobodili šest sreskih mesta: Andrijevicu, Berane, Bijelo Polje, Danilovgrad, Kolašin i Šavnik; kao i pet varošica: Virpazar, Grahovo, Žabljak, Petrovac i Rijeku Crnojevića. Svi ovi srezovi, osim danilovgradskog su bili slobodni od 18 do 25 dana.
Ostalih šest srezova bili su delimično oslobođeni. Srez nikšićki oslobođen je čitav, osim Nikšića i Vilusa, u kojima su bili blokirani neprijateljski garnizoni. Srez cetinjski je takođe bio oslobođen čitav, izuzev Cetinja; srezovi pljevaljski i podgorički, izuzev Podgorice i Pljevalja. Muslimanske i albanske opštine u podgoričkom, beranskom i andrijevičkom srezu, bili su pripojeni Velikoj Albaniji i u njima nije bilo ustaničkog pokreta. Na primoriju je samo par manjih mesta bilo oslobođeno.
Italijanska ofanziva protiv ustanka
minijatura|Jedan od mnogih zločina italijanskih fašista nad narodom u Crnoj Gori. minijatura|175px|Masovno streljanje naroda u Crnoj Gori od strane Italijana.
Do 13. jula 1941. godine na teritoriji Crne Gore se nalazila samo italijanska pešadijska divizija "Mesina". Odmah po izbijanju ustanka, 15. jula, italijanska Vrhovna komanda je uputila u Crnu Goru još pet divizija ("Pusterija", "Taro", "Venecija", "Kačatori dele Alpi" i "Pulje"), nekoliko samostalnih jedinica, čija je jačina bila približna snazi jedne divizije, i albansko-kvinslišku grupu "Skenderber". Ukupna jačina ovih trupa iznosila je oko 30.000 dobro naoružanih vojnika.
Naredbom predsednika vlade Kraljevine Italije, Benita Musolinija, 24. jula 1941. godine, ukinut je civilni komeserijat za Crnu Goru i smenjen civivlni komesar Serafino Macolini, a sva civilna vlast je predata u ruke generalu Piriciju Biroliju, komandantu Devete italijanske armije.
Ofanzivne operacije italijanske vojske trajale su od 14. jula do 14. avgusta, kada je ustanak konačno ugušen. Italijani su gušili ustanak koristeći metode nemilosrdnih represalija, perfidne politike podvajanja i odvođenja Crnogoraca u logore. Italijanska diplomatija je nastojala da privuče crnogorske četnike, želeći da padom „Rusije" Srbe dovede u sferu Rima.
Gerilske akcije ustanika nastavljene su i nakon italijanske ofanzive:
Gubici
U borbama od 13. jula do 14. avgusta 1941. godine poginulo je 735 italijanskih vojnika, oko 1.120 je ranjeno i oko 2.070 zarobljeno. Ustanici su imali, prema nepotpunim podacima, 72 mrtvih i 53 ranjenih.
Nastavak partizanskih borbi
20. septembra 1941. britanski oficir Bil Hadson je iskrcan iz podmornice kod Petrovca. Po iskrcavanju, njegovu misiju su prihvatile partizanske jedinice i dopratile do Glavnog štaba Crne Gore, Bake i Sandžaka u selu Radovče u planinskom području Piperi, petnaestak kilometara severno od italijanske komande u Podgorici. Hadson je izvestio britansku komandu da svuda u okolini postoje male naoružane grupe, koje su ukupno brojale oko pet hiljada ljudi. Hadson u telegramu upućenom SOE u Kairu, 10. oktobra javlja o „slobodnim narodnim trupama Crne Gore", čiji je štab na Radovču:
Zajedno s ponovnim uspostavljanjem italijanske kontrole, dolazilo je do sukoba između komunističkih i nacionalističkih grupa. Prvi Hadsonovi utisci bili su da su komunističke jedinice jače i borbenije, pa je tako i izvestio komandu, predlažući da se pomoć šalje njima.
16. oktobra Hadson je preko radio-stanice javio da komunisti pozivaju u borbu dok nacionalisti čekaju:
Sredinom oktobra Hadson je sa partizanskom pratnjom krenuo za Srbiju. Putovali su kroz oslobođenu teritoriju koju su kontrolisali isključivo partizani i koja se prostirala od Crne Gore, preko Sandžaka, do doline Zapadne Morave. S njim su putovali partizanski rukovodioci Arso Jovanović, Milovan Đilas i Mitar Bakić. Hadsonovi prvi utisci o nadmoćnijoj snazi partizanske organizacije potvrdili su se tokom putovanja. To je bila jedina snaga u oblastima kroz koje je prošao:
Raskol ustaničkih snaga
minijatura|[[Pavle Đurišić, jedan od vođa ustanka, potom saradnik okupatora.]] Rascep započet u ustanku dovršiće se na pitanju daljeg nastavljanja antiokupatorske borbe. Komunisti su se zalagali za ofanzivnu strategiju i socijalne promene, a četnici za iščekivanja slabljenja velikih okupatorskih sila u ime opstanka naroda, što će se na ovom području završiti u otvorenoj kolaboraciji.
Četnički odredi u Crnoj Gori i Sandžaku (pod Blažom Đukanovićem, Bajom Stanišićem, Đorđem Lašićem i Pavlom Đurišićem) su krajem 1941. godine organizovali uz punu pomoć italijanskog okupatora svoje odrede i, zajedno sa njima učestvovali u borbama protiv partizana primajući od Italijana oružje, hranu a neki i plate.
Crveni teror
Likvidacije su vršene ne samo po osnovi izdaje narodnooslobodilačke borbe, već i prostog sumnjičenja da je neko "klasni neprijatelj", neprijatelj proleterske revolucije. Umesto ukazivanja na njihovu konkretnu djelatnost i izvođenje pred javni sud, oni su likvidirani ponekad i bez prethodne odluke partije "na način sličan običnom ubistvu: iz zasjede, kroz prozor u kući, pa čak i u borbenom lancu". Strah od streljanja i odmazdi uticao je da su seljaci napuštali sela i bežali sa teritorija koje su partizani oslobodili. Na tim teritorijama nije se moglo zateći ni „žive duše", što je očit pokazatelj straha koji je ovladao svešću seljaka.
Đilas u pismu javlja kako se „kulački elementi" po selima plaše da će komunisti sve komunizirati, da će uskoro kod nas biti sovjeti, da su NOO škola za sovjete, da je objavljen rat londonskoj vladi i da sve to unosi paniku u srednje seljaštvo; „tutnjavom o revoluciji" zaboravlja se na fašizam i borbu protiv njega.
„Levičarenje" se izražavalo i u napadima na monarhiju, izbegličku vladu, Englesku, crkve i popove. Leva skretanja su izražavana kroz pesmu: „Partizani, spremite mitraljeze da čekamo kralja i Engleze", ili „Kralju Petre, peta si kolona, čekamo te puškom iz Londona".
Ova "lijeva skretanja" komunista uveliko će iskoristiti okupator i četničke snage u Crnoj Gori. U četničkom rečniku partizani su postali „jamari" i „ubice", koje su se zaverile da unište sve pošteno, rodoljubivo i srpsko u Crnoj Gori.
Poraz partizana
minijatura|Javno streljanje [[Čedomir Ljubo Čupić|Ljuba Čupića, komesara čete u nikšićkom partizanskom odredu, 5. maja 1942.]]
Dotadašnja „partizanska Crna Gora" našla se suočena sa jakim snagama četnika u zimu 1941-1942, koji su uz pomoć Italijana uspeli da potisnu partizane iz Crne Gore. Četnička pobuna u Crnoj Gori u zimu 1942. nije nastala isključivo zbog partizanskog terora, jer se ona pripremala, kao deo akcije započete u Srbiji, i kao deo prethodnog zavereničkog saveza Mihailovića i vasojevićkih oficira da se partizani onemoguće, likvidiraju ili podrede četničkom rukovodstvu, ali su je partizanske egzekucije pospešile, dajući sramotni žig partizanima, što se ogledalo i u osipanju jedinica, četničkim pučevima u četama i odredima.
Mihailović u maju 1942. godine prelazi iz Srbije na planinu Zlatar, a odatle u Crnu Goru gde neposredno rukovodi operacijama četničkih jedinica iz Srbije, istočne Bosne i Crne Gore protiv partizana. Četničke jedinice pod komandom Mihailovića primale su od Italijana oružje, municiju i hranu, a jedinice Blaža Đukanovića i platu. Tokom borbi, Italijani su prevozili četničke jedinice svojim prevoznim sredstvima sa sektora na sektor, a četnički komandanti vozili su se automobilima kroz italijanske garnizone. Mihailović se sa svojim štabom smeštao se u neposrednoj blizini italijanskih garnizona.
Mihailović iz svog štaba u Lipovo kraj Kolašina, rukovodi četničkim akcijama protiv partizanskog ustanka. Nakon teških i upornih borbi sa Italijanima i četnicima, partizanske snage su bile prinuđene da se povuku sa slobodne teritorije Crne Gore, Sandžaka, istočne Bosne, Hercegovine u zapadnu i centralnu Bosnu.
Četnički teror
Nakon poraza partizana, četnici su zajedno sa italijanskim okupatorom zaveli sistem strahovlade u Crnoj Gori. U svom izveštaju, Milo Rakočević izveštava generala Mihailovića o ubistvima antifašista uz pomoć Italijana:
U 1942. godini četnički sudovi u Kolašinu i drugim gradovima su sudili po drastičnom zakonu o zaštiti države uhvaćenim partizanima.
Bohtan neoaramejski
Bohtan neoaramejski (ISO 639-3: bhn), istočnoaramejski jezik kojim još govori oko 1,000 osoba na području Gruzije, uglavnom u selu Garbadani.
Versailles, Kentucky
Versaj je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Bohtan neoaramejski
Ovaj jezik izvorno se govorio na području današnje jugoistočne Turske. Na područje nekadašnje Rusije bježe za vrijeme Prvog svjetskog rata, a u današnjoj Ruskoj federaciji više nije poznat nijedan govornik (2007 SIL). Govore ga većinom starije osobe pa mu prijeti izumiranje.
Hude (Nordfriesland)
Hude je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 201 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054054, NUTS (DEF07) i LOCODE (DE UDE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Hude se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 201 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Adenozil-hlorid sintaza
Adenozil-hlorid sintaza (, hlorinaza, 5'-hloro-5'-dezoksiadenozin sintaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:hlorid adenoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim, izolovan iz morske bakterije Salinispora tropica, katalizuje jeda od ranih koraka u biosintezi proteozomnog inhibitora salinosporamida A.
Donji Zvečaj
Donji Zvečaj (prethodno Zvečaj Prednji), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Duge Rese, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 172 stanovnika te 65 obiteljskih kućanstava.
Case Filipuzzi, Pordenone
Case Filipuzzi je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Champeaux (Il i Vilen)
Šampo je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 420 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 49 m).
Ingleside, Texas
Ingleside je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.387 stanovnika.
Monroe County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 23.068, što je 1.256 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1370 Hella
1370 Hella je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,250 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,8 a geometrijski albedo 0,054.
Arilsulfataza B
Arilsulfataza B (ARSB) enzim je vezan za mukopolisaharidozu VI.
Arilsulfataza B je deo grupe arilsulfataznih enzima prisutnih u lizozomima jetre, pankreasa, i bubrega životinja. Svrha ovog enzima je hidroliza sulfata u telu. ARSB ne razlaže glikozaminoglikane (GAGs), koji su veliki šećerni molekuli tela. ARSB deluje na dva GAG molekula: dermatan sulfat i hondroitin sulfat.
Senaya jezik
Senaya jezik (kršćanski neoaramejski, lshan sray, senaaya, shan gyanan, shan sray, soray, sray; ISO 639-3: syn), gotovo nestali istočnoaramejski jezik kojim još govori oko 60 ljudi u Iranu (1997 H. Mutzafi); etnička populacija u svijetu 460 (Australija i SAD).
U Iranu se izvornio govorio u provinciji Kurdistan, sa središtem u Sanandaju, danas u Tehranu i Qazvinu. Qazvinska varijanta donekle se razlikuje od onih što su rođeni u Sanandaju. Piše se sirijskim pismom.
Vanjske poveznice
[ Ethnologue (16th)]
Irena Čegar
Irena Čegar (rođ. Lazarević; Batina, 27. IV. 1950), baranjska slikarica. Živi i radi u Belom Manastiru.
Životopis
Osnovnu školu završila je u Batini, a gimnaziju u Belom Manastiru. Kako joj je majka Austrijanka i kako dobro govori njemački jezik, poslije završene gimnazije zaposlila se u prosvjeti pa je u osnovnim školama u Batini i Dražu radila kao nastavnica njemačkog od 1969. do 1973. godine. Istovremeno je vanredno studirala njemački jezik u Novom Sadu. Udajom i rođenjem djece, nakon završene dvije godine, prekinula je studij, a 1980. godine zaposlila se kao službenica u Šumariji "Tikveš". Očekujući 2003. godine odlazak u mirovinu, počela je slikati i ostvarivati snove iz djetinjstva. U mirovini je od 2005. godine.
Umjetničko djelovanje
Do sada je učestvovala na likovnim kolonijama u Baranji i Slavoniji te na skupnim likovnim izložbama u Belom Manastiru i Baranji.
U slobodno vrijeme proširuje svoje vještine i vidike na likovno-kreativnim radionicama u Mirovnoj grupi Oaza.
Telurasta kiselina
Telurasta kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 177,614 Da.
Irena Čegar
Članstva
Član je likovnih udruga Likovna udruga "Štafelaj" i "Baranja-art" iz Belog Manastira.
Ingleside on the Bay, Texas
Ingleside on the Bay je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 615 stanovnika.
Dolar
Dolar je službeno ime valute nekoliko zemalja i područja na svijetu, uključujući Australiju, Kanadu, istočne karipske otoke, Liberiju, Hong Kong, Novi Zeland, Singapur i SAD. Označava se oznakom $. thumb| Novčanica od jednog [[Američki dolar|američkog dolara]]
Rivadolmo, Padova
Rivadolmo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Lishana didán
Lishana didán (lishanid noshan, galigalu, hula’ula, hulani, jbeli, kurdit; ISO 639-3: aij), jezik sjeveroistočne podskupine centralnih istočnoaramejskih jezika, kojim u Izraelu govori 2,250 ljudi (1994 H. Mutzafi).
Dolar
Riječ dolar dolazi od riječi thaler - talir, iz malog češkog rudarskog naselja Sankt Joachimthalers (dolina sv. Joakima). I naselje i dolina ležali su na bogatim nalazištima srebra, od kojeg se nekad kovao srebrni novac (Joachimtalers) s likom Sv. Joakima. Ime srebrnjaka Joachimtalers je kasnije skraćeno na talers - taliri. Engleski thaler je preko Velike Britanije stigao u Ameriku.
Fosfonopiruvatna dekarboksilaza
Fosfonopiruvatna dekarboksilaza (, 3-fosfonopiruvatna karboksilijaza) je enzim sa sistematskim imenom 3-fosfonopiruvat karboksilijaza (formira 2-fosfonoacetaldehid). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Lishana didán
Ne smije se brkat sa jezikom lishán didán [trg]
Fosfonopiruvatna dekarboksilaza
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi 2-aminoetilfosfonata.
Dolar
Španjolski dolar je ime korišteno za španjolski srebrenjak, peso, 8 dijelova srebrenjaka, koji je bio široko rasprostranjen kao sredstvo plaćanja u španjolskim kolonijama Novog svijeta.
Znak dolara
Porijeklo znaka $ nije točno utvrđeno. Postoji mnogo objašnjenja znaka. Neki smatraju da potječe od broja osam (osam dijelova španjolskog dolara), neki opet misle da su to Heraklovi savijeni stupovi itd. Najprihvatljivija teorija glasi da je to rezultat promjene od meksičkog ili španjolskog "P's" kao oznake za pesos. Ova terija se temelji na proučavanju starih rukopisa, gdje se slovo "S" pisalo preko slova "P" i razvilo se u "$".
Države koje rabe dolar kao sredstvo plaćanja, obračuna i razmjene:
Constantine (film)
Constantine je američki fantastično-akcioni horor film snimljen 2005. u režiji Francisa Lawrencea. Radnja se temelji na popularnoj strip-seriji Hellblazer čiji je protagonist cinični čarobnjak po imenu John Constantine, a koga u filmu tumači Keanu Reeves. Radnja je smještena u Los Angeles gdje Constantine tamošnjoj policajki (koju tumači Rachel Weisz) pomaže u istrazi sestrine smrti.
Film je dobio miješane kritike, ali je doživio komercijalni uspjeh. Dio fanova originalnog stripa je zamjerao promjenu nacionalnosti glavnog lika i mjesta radnje, kao i angažman Reevesa za glavnu ulogu.
Klofoktol
Klofoktol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 365,337 Da.
Bréziers (Gornji Alpi)
Brezje je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 124 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 815 metara (maksimalnoj 1.578 m, a minimalnoj 707 m).
1366 Piccolo
1366 Piccolo je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 27,55 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,285 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,463 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,142, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,474 stepeni, a orbitalni period iznosi 1779,910 dana (4,873 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,45 a geometrijski albedo 0,153.
Asteroid je otkriven 29. novembra 1932. godine.
True Romance
True Romance (naslov preveden kao Prava romansa) je američki igrani film snimljen 1993. godine u režiji Tonyja Scotta, a prema scenariju Quentina Tarantina. Po žanru predstavlja kombinaciju akcionog filma, melodrame i crne komedije. Protagonisti - koje tumače Christian Slater i Patricia Arquette - su mladi radnik iz detroitske videoteke i prostitutka, a radnja prati njihov pokušaj da kokain ukraden od okrutnih kriminalaca "utope" u Hollywoodu i tako započnu novi život.
Iako ispočetka nije imao veliki komercijalni uspjeh, stekao je brojne pohvale od strane kritike, a nakon što je Tarantino postao zvijezda sa Pulp Fictionom, stekao je i kult-status. Tarantino, čiji je scenario, prema vlastitim tvrdnjama, brojne autobiografske elemente, ispočetka je htio sam režirati film, ali se na kraju složio s time da film režira Tony Scott. Na kraju je bio zadovoljan tim izborom, kao i Scottovom odlukom da izmijeni kraj filma, smatrajući da bi bio daleko efektniji hepi end.
Film se odlikuje i muzičkom partiturom Hansa Zimmera temeljenoj na temi Gassenhauer Carla Orffa, korištenoj dvadeset godina u filmu Badlands. I time, kao i naracijom glavnog ženskog lika je True Romance odao homage Badlandsu.
Ben Avon, Pennsylvania
Ben Ejvon je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.781, što je 136 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Montgomery County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 229.363, što je 5.853 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1368 Numidia
1368 Numidia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 19,29 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,682 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,365 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,062, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,825 stepeni, a orbitalni period iznosi 1464,595 dana (4,009 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,92 a geometrijski albedo 0,203.
Asteroid je otkriven 30. aprila 1935. godine.
Hillandale, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.043, što je 2.989 (97,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Donji Sjeničak
Donji Sjeničak je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Karlovca, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 115 stanovnika te 57 obiteljskih kućanstava.
Dr. Kildare
Dr. James Kildare je fiktivni lik koji je bio protagonist serije američkih igranih filmova 1930-ih i 1940-ih, radio-serije 1950-ih, te TV-serije 1960-ih, isto kao i stripa temeljenog na seriji. Njega je stvorio američki pisac Frederick Schiller Faust (poznat pod pseudonimom Max Brand).
Filmovi
Lik dr. Kildarea je u igranim filmovima započeo kao ljekar-stažist, kome je mentor stariji ljekar po imenu dr. Leonard Gillespie. Nakon što je u prvom filmu naslovni lik tumačio Joel McCrea, u drugom filmu ga je zamijenio Lew Ayres, koji je prestao snimati filmove nakon što je regrutiran u vojsku nakon ulaska SAD u drugi svjetski rat. Filmovi su se nastavili snimati bez Kildareovog lika, koje su ubrzo zamijenila dva Gillespiejeva pomoćnika - dr. Randall Adams i dr. Lee Wong How.
Radio
U ljeto 1949. MGM je angažirao Ayresa i Barrymorea da ponove svoje uloge, ovaj put za radio-seriju. Ona je originalno emitirana od 1. februara 1950. do 3. augusta 1951. na programu njujorške stanice WMGM, a potom distribuirana po SAD. U njoj je nastupalo i nekoliko kasnije poznatih glumaca kao što su William Conrad i Jack Webb.
Televizija
Dr. Kildare se ponovno pojavio 1961. kao protagonist istoimene TV-serije, koja se emitirala na programu mreže NBC od 27. septembra 1961. do 5. aprila 1966. Glavnog junaka je tumačio Richard Chamberlain, kome je ta uloga predstavljala odskočnu dasku za karijeru, a kratko vrijeme ga učinila tinejdžerskim idolom. Lik Gillespieja je tumačio Raymond Massey.
1369 Ostanina
1369 Ostanina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 41,24 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,781 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,455 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,212, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,263 stepeni, a orbitalni period iznosi 2011,445 dana (5,507 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,70 a geometrijski albedo 0,054.
Asteroid je otkriven 27. avgusta 1935. godine.
Donji Poloj
Donji Poloj je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 17 stanovnika te 7 obiteljskih kućanstava.
Mlahsö jezik
Mlahsö jezik (ISO 639-3: lhs), izumrli istočnoaramejski jezik koji se nekada govorio u turskoj provinciji Diyarbakir, u selima Mlahsó i ’Ansha, a kasnije u Siriji u gradu Al-Qamishli. Posljednji govornik (Ibrahim Hanna) umro je 1998, a njegova kćerka koja ovaj jezik poznaje gotovo je potpuno gluha što joj onemogućava komunikaciju.
Husum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Husum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 25,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 22.212 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 861 stanovnika/km².
1372 Haremari
1372 Haremari je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 23,85 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,766 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 31. avgusta 1935. godine.
1877
Godina 1877 (MDCCCLXXVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom odn. redovna godina koja počinje u subotu po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Februar/Veljača
mini|left|[[Gustave Caillebotte: "Pariska ulica; kišni dan"]]
Mart/Ožujak
mini|Dekor originalnog [[Labuđe jezero|Labuđeg jezera]]
April/Travanj
mini|left|[[Claude Monet|Monet: "Kolodvor Saint-Lazare, dolazak vlaka" - jedna od 12 slika u seriji]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|250px|[[Rusko-turski rat (1877–1878)]]
Septembar/Rujan
mini|300px|[[Opsada Plevne, "Zauzeće Grivičkog reduta"]] mini|250px|[[Bitka na prevoju Šipka]]
Novembar/Studeni
mini|150px|[[Thomas Edison|Edisonov fonograf]]
Kroz godinu
mini|120px|Maketa zgrade [[HAZU]]
Sirena
thumb|Sirena, [[4. stoljeće pne. ]]
Sirene (grč. Σειρήν, Seirến) misteriozne su nimfe Najade koje imaju žensku glavu, a riblje tijelo. Poznate su po neodoljivoj pjesmi zbog koje je i Odisej imao poteškoća.
Karakteristike
U ranoj grčkoj umjetnosti Sirene su prikazivane kao ptice s velikim glavama i nogama, a katkad i s lavljom grivom. Poslije su prikazivane kao žene s ptičjim nogama te s krilima ili bez njih. Također su i prikazivane kako sviraju neki instrument, posebice harfu.
Aspergillus nukleaza S1
Aspergillus nukleaza S1 (, endonukleaza S1 (Aspergillus), jednolančana-nukleatna endonukleaza, dezoksiribonukleaza S1, dezoksiribonukleaza S1, nukleaza S1, Neurospora crassa jednolančana specifična endonukleaza, S1 nukleaza, jednolančana endodezoksiribonukleaza, jednolančana DNK specifična endonukleaza, jednolančana-specifična endodezoksiribonukleaza, jednolančana-specifična DNaza, Aspergillus oryzae S1 nukleaza). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sirena
Karakteristike
Poslije su Sirene počele biti prikazivane kao prekrasne žene čija su i tijela i glas bili zavodljivi ili kao polužene i poluribe, što je današnje značenje Sirena, često prikazivano u popularnoj kulturi. U dosta je jezika riječ za Sirenu (sam hrvatski, a i španjolski, francuski, talijanski, poljski, portugalski...) jednaka riječi za poluženu i poluribu (eng. mermaid) što pridonosi pomutnji.
Mitologija
thumb|left|142x142piskel|Sirena, posuda iz [[6. stoljeće pne.|6. stoljeća pne. ]]
Sirene su živjele na otoku zvanom Sirenum scopuli ili na drugim otocima, ovisno o inačicama mita, a otoci bjehu okruženi kamenjem i stijenama. Sirene su pjevale svoju neodoljivu i očaravajuću pjesmu što je uzrokovalo pomorce da plove prema liticama i dožive brodolom.
Sirene su bile Ahelojeve kćeri s Terpishorom/Melpomenom/Steropom ili pak Forkisove, prema Vergiliju i Ovidiju. Homer ne govori ništa o njihovu broju, ali su kasniji pisci spominjali od dvije do pet Sirena.
Prema nekim inačicama mita, a također i u Ovidijevim Metamorfozama bile su Perzefonine družice koje je Demetra pretvorila u čudovišna stvorenja nakon što nisu reagirale kad je Had oteo njezinu kćer Perzefonu.
Jedna inačica mita donosi da je Hera nagovorila Sirene da se natječu u pjevanju s Muzama. Muze su pobijedile, a potom su očerupale perje Sirena i od njeg napravile krune.
Viđenja
lijevo|mini|[[John William Waterhouse: Odisej odolijeva Sirenama, 1891. ]] Odisej je, kako doznajemo u Homerovoj Odiseji, pobjegao sirenama. Nakon putovanja u Had opet se vratio na Kirkin otok, a Kirka ga je upozorila na Sirene koje bi ga mogle uništiti te mu je savjetovala da ili začepi uši ili, ako baš mora čuti njihov pjev, bude privezan za jarbol, tako da ne može slijediti zvuk i tako postati nepovratno izgubljen. Potom su krenuli s Kirkina otoka.
Njegovi su ljudi začepili uši voskom, a on im je zapovjedio da ignoriraju njegova zapomaganja. On je sam bio privezan za jarbol - htio je iz znatiželje čuti pjesmu, a suborcima je rekao da mu je Kirka rekla da je mora čuti. Tako su uspjeli proći pokraj Sirena.
Jazona je upozorio Kentaur Hiron da će Orfej biti nužan u argonautskom putovanju. Naime, kad su začuli pjev Sirena, Orfej je uzeo svoju liru i svirao još ljepše od Sirena, zaglušujući njihove glasove. Jedan član posade je ipak čuo pjesmu i skočio u more, ali ga je spasila Afrodita. Nakon što je brod uspješno prošao pored Sirena, one su se same protestirajući bacile u more.
Klometiazol
Klometiazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 161,652 Da.
Ingram, Texas
Ingram je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.804 stanovnika.
Carl Bernstein
Carl Bernstein (14. 2. 1944.) je američki novinar koji je, kao reporter Washington Posta zajedno s Bobom Woodwardom, objavio priču o watergateskim provalama te doveo do ostavke američkog predsjednika Richarda Nixona. Bernstein je primio brojne nagrade za svoju ulogu u razotkrivanju skandala; njegov rad je pomogao Postu da dobije Pulitzerovu nagradu za društvenu službu godine 1973.
1532
thumb|200px|[[Bitka u Kahamarci]]
Godina 1532 (MDXXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Gomer Pyle, U.S.M.C.
Gomer Pyle, U.S.M.C. je američki televizijski sitkom koji se originalno prikazivao na programu mreže CBS od 25. septembra 1964. do 2. maja 1969. Predstavljao je spinoff popularnog sitkoma The Andy Griffith Show, a pilot mu je predtavljalo finale četvrte sezone The Andy Griffith Showa 19. maja 1964. Serija je na programu ostala 5 sezona, te je ukupno snimljeno 250 epizoda.
Glavni junak je bio Gomer Pyle (koga je tumačio Jim Nabors), naivni ali dobroćudni radnik na benzinskoj pumpi iz gradića Mayberryja u Sjevernoj Karolini, koji se prijavio u američke marince. Radnja serije je pratila njegove pustolovine u službi, a stalne likove su predstavljali njegov temperamentni narednik Vince Carter (koga je tumačio Frank Sutton) te prijatelj Duke Slater (koga je tumačio Ronnie Shell).
Iako je emitiranje serije koincidiralo sa eskalacijom vijetnamskog rata, u epizodi se nije govorilo o tim događajima, pa je ona sve vrijeme zadržala popularnost, uključujući i posljednju sezonu. Njeno skidanje s programa je bilo uvod u tzv. ruralnu čistku na CBS-u.
=Fusnote==
Villa Scontrone, L'Aquila
Villa Scontrone je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Donji Popovac
Donji Popovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 26 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.
Turoyo jezik
Turoyo jezik (surayt, süryani, suryoyo, syryoyo, turani; ISO 639-3: tru), jedan od 14 centralnih istočnoaramejskih jezika, kojim govori 7,000 ljudi (1994) u Siriji (od 20,000 etničkih) i 3,000 (1994 H. Mutzafi) u Turskoj (od nekih 50 do 70 tisuća etničkih). U Turskoj se govori u provinciji Mardin, a ima ih znatan dio iseljenih u Argentini, Australiji, Belgiji, Brazilu, Kanadi, Njemačkoj, Iraku, Libanonu, Nizozemskoj, Švedskoj i SAD-u.
Turoyo ima nekoliko dijalekata, to su midyat, midin, kfarze, ’iwardo, anhil i raite. Piše se sirjačkim (sirskim, sirijskim) i latiničnim pismom.
Sa jezikom mlahsö [lhs] čini sjeverozapadnu podskupinu.
Mandejski jezik
Mandejski jezik (mandi, suvremeni mandejski, neomandejski, sabe’in, sabean, subbi; mandaean; ISO 639-3: mid), istočnoaramejski jezik Mandejaca kojim u suvremeno vrijeme govori oko 5.500 osoba na području Irana i Iraka. Etnička populacija znatno je veća 30.000 u Iraku (Bagdad i Basra) s 5.000 govornika i 23.000 u Iranu s 500 govornika u Khuzestanu. Ima ih i iseljenih u Australiji i SAD-u.
Govori se više dijalekata: ahvaski (ahwaz, ahvaz), šûštarski (shushtar), irački neomandejski. U Iraku etnički Mandejci sve više govore arapski jezik.
1375 Alfreda
1375 Alfreda je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,447 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,6 a geometrijski albedo 0,040.
Wolverine Lake, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.312, što je 103 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Morgan County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 119.490, što je 8.426 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cambon (Tarn)
Kambon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1383 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 179 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 333 m, a minimalnoj 189 m).
Fusnota
Fusnota je riječ njemačkog porijekla (njem. Fuss - podnožje, Note - bilješka) koja označava bilješku, napomenu stavljenu na dno stranice teksta. Fusnota dodatno objašnjava ili upućuje na dodatno objašnjenje, a može sadržavati citat ili referencu za dio teksta uz koji je postavljena.
Načini označavanja fusnota
Oznake za fusnote najčešće su eksponirani brojevi: 1 za prvu fusnotu na stranici, 2 za drugu fusnotu itd.
Javljaju se i oblici s indeksom u uglastim zagradama: [1]. Umjesto broja, mogu se koristiti drugi tipografski znaci, s različitim formatiranjem, kao što su (*), *) ili kombinacija slova i broja.
Endnote
S dominacijom engleskog jezika u kompjuterskoj obradi teksta često se umjesto fusnota čuje futnota (engl. foot-note), s istim značenjem. Za razliku od fusnota, koja se stavljaju na dno stranice, endnote (engl. end - kraj, završni, note - bilješka) se stavljaju na kraj poglavlja ili na kraj cjelokupnog djela. Endnote ne narušavaju izgled strane, ali mogu stvarati poteškoće pri čitanju jer se stalno treba prebacivati između teksta i napomena, pogotovo ako označavanje za svako poglavlje počinje iznova od broja 1.
Ostali nazivi
U hrvatskom jeziku za fusnotu se koristi istoznačnica podrubnica, koja nije u širokoj upotrebi, a koristi se i općenitija riječ bilješka. I u srpskom jeziku postoji riječ s istim značenjem podbeleška, ali ni ona nije u široj upotrebi.
Pravopis o pisanju fusnota
I po hrvatskom i po srpskom pravopisu, ako fusnota objašnjava neku pojedinost u rečenici, oznaka fusnote stavlja se iza riječi na koju se odnosi, a ispred pravopisnog znaka ili znaka za kraj rečenice ako je ta riječ na kraju. Ako, pak, objašnjava sadržaj cjelokupne rečenice, onda se fusnota piše iza znaka za kraj rečenice.
Asirski novoaramejski
Asirski novoaramejski (lishana aturaya, suret, sooreth, sureth, suryaya swadaya, asirski, asirski neoaramejski, novosirijski, asirijski, ajsorski; ISO 639-3: aii), jezik Asiraca, člana sjeveroistočne podskupine šire skupine istočnoaramejskih jezika. Govori ga oko 30,000 ljudi u Iraku (1994), a preko 210,000 u raznim djelovima svijeta od ukupno 4,250,000 Ajsora (1994).
U sjevernom Iraku govori se u Bagdadu, Basri, Karkuku i Arbilu. Ostali su u Armeniji, Australiji, Austriji, Azerbajdžanu, Belgiji, Brazilu, Kanadi, Cipru, Francuskoj, Gruziji, Njemačkoj, Grčkoj, Iranu, Italiji, Libanonu, Nizozemskoj, Novom Zelandu, Rusiji (europskoj), Švedskoj, Švicarskoj, Siriji, Turskoj (aazijskoj), UK-u i SAD-u.
Postoji nekoliko dijalekata i brojna podnarječja.
High Falls, New York
Haj Fols je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 627, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Miggiano, Lecce
Miggiano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3595 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
4-Hidroksifenilacetatna dekarboksilaza
4-Hidroksifenilacetatna dekarboksilaza (, p-hidroksifenilacetatna dekarboksilaza, p-Hpd, 4-Hpd, 4-hidroksifenilacetatna karboksilijaza) je enzim sa sistematskim imenom 4-(hidroksifenil)acetat karboksilijaza (formira 4-metilfenol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz anaerobne Clostridium difficile takođe može da koristi (3,4-dihidroksifenil)acetat kao supstrat, pri čemu se formira 4-metilkatehol kao produkt.
Bob Woodward
mini|desno|Bob Woodward Robert "Bob" Woodward (Geneva, 26. 3. 1943. – ) je pomoćnik urednika Washington Posta. Kao novinar-istraživač za taj list, Woodward je, zajedno s kolegom Carlom Bernsteinom pomogao pri razotkrivanju skandala Watergate koji je doveo do ostavke predsjednika Richarda Nixona. Woodward je napisao 12 nebeletrističkih knjiga - bestselera i dvaput svojim izvještavanjem pomogao da Post i njegov Ured za nacionalno izvještavanje osvoje Pulitzerovu nagradu.
Campel
Kampel je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Redon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 403 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 119 m, a minimalnoj 47 m).
Valens
Flavije Julije Valens (zvanično ime: IMPERATOR CAESAR FLAVIVS IVLIVS VALENS AVGVSTVS ), rođen 328, umro 9. avgusta 378. godine, bio je rimski car od 364. do 378. godine, pošto je Istočni deo carstva dobio od svog brata Valentinijana I. Njegov otac je bio poznati vojskovođa Gracijan Stariji. Valens je bio poznat kao poslednji pravi Rimljanin.
Valens postaje car
Flavije Valens i njegov brat Valentinijan I rođeni su nedaleko od Sirmijuma, u gradu Cibale (današnjim Vinkovcima), 328. odnosno 321. godine. Odrasli su na imanjima koje je kupio njihov otac Gracijan Stariji. Dok je Valentinijan bio uspešni vojni zapovednik pre nego što je postao car, Valens to očito nije bio. On se priključio vojsci tek u ratovima koje je Julijan Otpadnik vodio protiv Persijanaca tokom šezdesetih godina.
Februara 364. tadašnji car Jovijan, krenuo je prema Carigradu da bi učvrstio svoju vlast, ali je na putu iznenadno umro. Valentinijan, njegov bliski saradnik proglašen je za cara 26. februara 364. godine. Valentinijan je smatrao da mu je potrebna pomoć u vladanju raznorodnim Carstvom. Tako je 28. marta iste godine, Valens imenovan za Valentinijanovog savladara.
Valens je dobio istočni deo Balkana, Grčku, Egipat, Siriju, Malu Aziju sve do Persije na samostalno upravljanje. Valens je stigao u Carigrad i započeo svoju samostalnu vladavinu Istočnim rimskim carstvom u decembru 364. godine.
Ustanak Prokopija
Valens je nasledio istočni ceo Rimskog carstva. Rimljani su se nedavno povukli iz najvećeg dela Mesopotamije i Jermenije na osnovu sporazuma između Jovijana i Šapura II. Valensov prioritet posle zime 365. bio je da krene na Istok da bi primirio situaciju. Na jesen 365. godine Valens je bio u Kapadokiji. Tada je saznao za ustanak Prokopija koji se u Carigradu proglasio za cara. Prokopije je bio srodnik sa Julijanom Otpadnikom sa majčine strane i učestvovao je u njegovom persijskom pohodu kao zapovednik najvećeg dela severnog fronta. Kada je Jovijan došao na vlast, on je sklopio sporazum sa Prokopijem, ali je promena na prestolu izazvala Prokopijevu pobunu: on se nije osećao sigurnim pod Valensovom vladavinom.
Prokopije se tako u Carigradu, uz pomoć nekih manjih odreda proglasio za cara 28. septembra 365. godine. U početku njegova pozicija nije bila sjajna, ali je on kasnije učvrstio svoju poziciju šireći priče kako je Valentinijan umro. Kovao je novac koji je isticao njegovu vezu sa Konstantinovom dinastijom. Takođe je stupio u vezu sa udovicom i ćerkom Konstancija II kako bi učvrstio svoju poziciju. Takva propaganda imala je izvesnog uspeha, naročito među vojnicima, lojalni Konstantinovoj dinastiji.
Valens je razmatrao mogućnost da abdicira ili čak da izvrši samoubistvo. Ipak, stvar je krenula nešto bolje po Valensa i tokom haotičnih događaja 365. godine on je uspeo da najveći deo Male Azije stavi pod svoju kontrolu. U proleće 366. godine Valens je okupio trupe da bi se konačno obračunao sa Prokopijem. Trupe protivcar pretrpele su poraz u Frigiji a na čelu pobedničkih trupa je bio sam Valens. Prokopija su napustile njegove trupe i on je konačno uhvaćen i pogubljen 27. maja 366. godine. Valens je njegovu glavu poslao bratu Valentinijanu.
Rat protiv Gota
Varvarski Goti su podržali Prokopija u ustanku protiv Valensa. Štaviše, car je saznao da Goti planiraju da podignu ustanak. U proleće 367. godine, uz pomoć Gracijana, cara Zapadnog rimskog carstva, Valens je prešao Dunav i napao Gote koji su pobegli u Karpate. On na kraju nije uspeo da ih izazove na bitku i car se morao vratiti preko Dunava. Iduće godine ova velika reka je imala toliko visok vodostaj da nije bilo moguće je preći; da bi našao zanimanja vojnicima, Valens je naredio da grade utvrđenja. 369. godine, Valens je ponovo prešao Dunav i u dve bitke pobedio Gote. Njihov vođa Atanarik je zatražio mir, na šta je Valens pristao.
Sukob sa Sasanidima
Među Valensovim razlozima zašto je pristao na mir sa Gotima 369. godine, mogući rat na Istoku je bio svakako veoma važan. Jovijan je predao dosta rimskih teritorija Sasanidima, a Šapur II je bio spreman da iskoristi svaku novu priliku. Persijanci su pokušavali da privuku jermenske poglavice na svoju stranu. Jermenski kralj Arsak II je pao u Šapurovo zarobljeništvo. Tada je Šapur poslao svoje trupe da osvoje Iberiju na Kavkazu i da poraze Arsakovog sina, Papa, verovatno 367. godine. Narednog proleća, Pap je uspeo da pobegne iz jedne opsednute tvrđave. Uspeo je da stigne do Valensa.
Valens je već bio poslao jednog vojskovođu da ponovo postavi Papa na Jermenski presto. To je izazvalo Šapura i on je napao Jermeniju. Pap je ponovo uspeo da pobegne, ali su Rimljani iduće godine na čelu velike vojske upali u Jermeniju i ponovo postavili Papa na presto, 370. godine. U proleće iduće godine, Rimljani su pokušali da uspostave kontrolu nad Iberijom. Ali, Šapur je napao Jermeniju, no ovoga puta je doživeo poraz. Valens kao da je nadoknadio velike gubitke iz 363. na Istoku. Mir sa Šapurom je uspostavljen 371. godine.
U međuvremenu, dečak-kralj Pap je počeo da vodi nerazumnu politiku. Čak je i ubio jermenskog episkopa Narzesa i zahtevao je da dobije vlast nad rimskim gradovima, uključujući i važno mesto Edesu. Pritisnuto od svojih vojskovođa, i plašeći se da će Pap potpuno preći na stranu Persijanaca, Valens je pokušao da ga zarobi. Nije u tome uspeo, ali su Rimljani nešto kasnije u samoj Jermeniji uspeli da ubiju Papa. Umesto njega, Valens je na jermenski presto postavio drugog predstavnika dinastije Arsakida, Varazdata.
375. godine Valentinijan I doživeo je moždani udar što je dovelo do njegove smrti 17. novembra 375. godine. Valentinijanovi sinovi, Valensovi bratanci, Gracijan i Valentinijan II postali su carevi, tj. vojska u Panoniji im je izvikala titulu avgusta.
Persijanci su i dalje zahtevali da se odnosi između Rima i njihove države definišu na osnovu sporazma iz 363. godine. Kako su se prilike na Istoku pogoršavale 375. godine, Valens se počeo pripremati za veliku ekspediciju. Ali, nevolje su se pojavile i u drugim delovima Rimskog carstva. U Isauriji, brdovitom delu Kilikije, izbio je veliki ustanak oko 375. godine. Sve trupe sa Istoka su se morale tamo koncentrisati. Da bi stvari bile gore Saraceni su 377. godine podigli ustanak u Fenikiji i Palestini. Valens je ipak uspeo da uguši oba ustanka, ali ga je to koštalo i vremena i vojnih snaga. Više nije mogao povesti ofanzivu protiv Persijanaca.
Gotski rat
Valensovi planovi da krene u veliki pohod na Istok nikada se nisu ostvarili. Prebacivanje Valensovih trupa na Zapad 374. godine, ostavili su Valensa bez dovoljno vojske. Pripremajući se za rat na Istoku, Valens je počeo regrutaciju, kako bi ponovo prikupio vojsku. U takvim prilikama, Valensa su zatekle vesti 375. godine da su Goti pretpeli velike gubitke od Huna i da traže pravo da se nasele na teritoriji Rimskog carstva. 376. Vizigoti su stigli do donjeg Dunava i poslali su svoje izaslanike kod Valensa koji je tada bio u Antiohiji. Goti su tražili od Valensa da se nasele na Balkanu. Po proceni, na obali Dunava, u Meziji i Dakiji bilo je 200,000 Gota.
Kako su Valensovi savetnici brzo shvatili, Goti bi mogli lako popuniti trupe koje su tada Carstvu nedostajale. Jedan od gotskih vođa, Fritigern, bio je odavno u dobrim odnosima sa Valensom. Rimski car je tokom sedamdesetih godina pomagao Fritigenu u borbi protiv Atanarika, koji je proganjao hrišćane među Gotima. Valens je ipak na kraju dozvolio samo Fritigernu i njemu bliskim ljudima da pređe Dunav i da se nasele na teritoriji Carstva.
Spojivši se sa Ostrogotima, Hunima i Alanima, Vizigoti su krenuli prema rimskim vojnim postajama. U jednoj bitki, Goti su uspeli da poraze Rimljane i da ih odbace na jug od reke Marice. Početkom 378. sam car je sa Istoka krenuo protiv ovih varvara. Praktično čitavu vojsku u svom delu Carstva je okrenuo protiv Gota. U Carigrad je stigao 30. maja 378. Valensovi savetnici su bili za to da se sačeka pomoć od Gracijana, ali je Valens želeo pobedu samo za sebe. Naročito se plašio da bi Gracijanov uspeh mogao da potkopa njegov autoritet.
Bitka kod Hadrijanopolja i Valensova smrt
Posle kratkog zaustavljanja da bi odmorio trupe, Valens se uputio prema Hadrijanopolju. Odatle je napao savezničku varvarsku vojsku 9. avgusta 378. Ta bitka je postala čuvena kao bitka kod Hadrijanopolja. Rimski poredak je razbila vizigotska konjica.
Po Amijanu Marcelinu, Valensova glavna greška bila je u tome što je angažovao konjicu bez prave podrške, što je dovelo do toga da čitava vojska umanji svoju snagu zbog vrućine.
U međuvremenu, Fritigen je još jedanput preko izaslanika zatražio mir. To je odložilo bitku, što se naročito rđavo odrazilo na Rimljane koji su po velikoj vrućini stajali pod punom bojnom opremom.