cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kongregacija za jevanđelizaciju naroda
Povijest
Osnovao ju je 1622. godine papa Grgur XV. bulom Inscrutabili Divinae. Ovom je tijelu prepuštena briga za širenje katoličanstva i rješavanje katoličkih crkvenih pitanja u nekatoličkim zemljama. Kardinal prefekt ove kongregacije je bio poznat kao crveni papa, jer je ova institucija bila od ogromne važnosti zbog svojih zaduženja kao i zbog izvanrednog dosega svoga autoriteta i teritorija pod svojim nadleštvom.
U vrijeme njezina nastanka, razvijaju se velika kolonijalna carstva uglavnom od strane protestantskih zemalja Engleske i Nizozemske, koje su namjeravale širiti svoja protestantska uèenja u novostečenim posjedima. Sveta je stolica uvidjela stvarnu opasnost od širenja protestantizma u kolonijama. Okončanjem Tridesetogodišnjega rata 1648. godine ustaljena je ravnoteža meðu kršćanskim konfesijama u Europi, no otvorila su se nova obzorja za evangelizaciju na ogromnim područjima u Aziji, Africi i Sjevernoj i Južnoj Americi koje su netom istražene.
Prije osnutka kongregacije, postojalo je u manjoj mjeri službeno povjerenstvo kardinala koje se bavilo pitanjima širenja vjere (propaganda fide), još od vremena pape Grgura XIII. (1572.-1585.). Ono je bilo osobito zaduženo za promicanje unije starih istočnih kršćanskih zajednica (Slavena, Grka, Sirijaca, Egipćana i Etiopljana) s Rimom.
Smrt Grgura XV. sljedeće godine nije poremetilo rad organizacije, jer je sljedeći papa, Urban VIII. (1623.-1644.), bio kardinal Barberini, jedan od trinaest prvotnih članova kongregacije. Pod Urbanom VIII. otvoreno je središnje sjemenište (Collegium urbanum) za obučavanje misionara. Kongregacija je također vodila višejezičnu tiskaru u Rimu, u kojoj je tiskala katekizme na raznim jezicima.
U izrazito protestantskim područjima djelovanje kongregacije smatrano je podrivačkim: prvi misionar je ubijen u Grisonsu (u Švicarskoj), u travnju 1622. godine.
Kardinali članovi kongregacije sastajali su se jednom tjedno. Dokumente su do 1657. pisali na latinskom, a od te godine na talijanskom. Tijekom svoga višestoljetnoga djelovanja, misionari Kongregacije za širenje vjere su skupili vrijednu zbirku predmeta koji su danas pohranjeni u Etnološkom misionarskom muzeju u sklopu Vatikanskoga muzeja.
Benzanilid
Benzanilid je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 197,233 Da.
Arroyo Hondo, Álamo Temapache
Arroyo Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Fronhausen
Fronhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Marburg-Bidenkopf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.035 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6534009.
Rocca, Asti
Rocca je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Sistersville, West Virginia
Sistersvil je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Rocca, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Sistersville, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.396, što je 192 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Osredek pri Zrečah
Osredek pri Zrečah je naselje u slovenskoj Općini Zreču. Osredek pri Zrečah se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 122 stanovnika.
Rancho Morales, Ensenada
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Jocotal, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Las Arenas, Tetla de la Solidaridad
Las Arenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetla de la Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2510 m.
Padeški Vrh
Padeški Vrh je naselje u slovenskoj Općini Zreču. Padeški Vrh se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 137 stanovnika.
Tomislav J. Šagi-Bunić
Tomislav Janko Šagi-Bunić (po rođenju Janko Šagi, upotrebljava književno ime Tomislav J. Šagi-Bunić; Brodarovec kraj Varaždina, 2. veljače 1923. - Zagreb, 21. srpnja 1999.) je bio znameniti hrvatski teolog.
Život
Profesor Katoličkog bogoslovnog fakulteta u Zagrebu postaje akademske godine 1952/53. Za dekana Fakulteta izabran je akad. god. 1969/70, zatim ponovno u više navrata. Kao dekan zalaže se za razvoj teološkog istraživanja i integraciju ove najviše crkvene visokoškolske ustanove sa Zagrebačkim sveučilištem. 7. prosinca 1979. Šagi-Bunić je izabran za dopisnog člana Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu. U svojstvu privatnog teologa zagrebačkog nadbiskupa, kardinala Franje Šepera, Šagi-Bunić prisustvuje svim zasjedanjima Drugog vatikanskog sabora (1962–1965). Postaje članom medunarodne Teološke komisije pri Kongregaciji za nauk vjere (29/4/1969). Surađuje kod osnivanja i usmjerenja Glasa Koncila (1962), jedan je od inicijatora biltena za ekumenska pitanja Poslušni Duhu i časopisa Svesci, Kršćanska sadašnjost (1966) čiji je glavni i odgovorni urednik do br. 19-20/1971. Usko surađuje kod organiziranja Kršćanske sadašnjosti - Centra za koncilska istraživanja, dokumentaciju i informaciju (1968) i Teološkog društva Kršćanska sadašnjost kojemu predsjeda od 1977. do kraja 1989. godine.
Djela
Poznatija Šagi-Bunićeva djela su:
Fuldatal
Fuldatal je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Kasel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.916 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6633009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kasel Fuldatal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Kasel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 176 metara. Površina opštine iznosi 33,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.916 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 354 stanovnika/km².
La Joyita, Villa de Reyes
La Joyita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
Colonia el Paraíso, Jojutla
Colonia el Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 964 m.
Germanizam
Germanizam je reč, izraz ili rečenička konstrukcija uzeta iz nemačkog ili nekog drugog germanskog jezika.
Primeri ovakvih reči su: malati umesto slikati, špacirati um. šetati, pegla um. glačalo, šporet um. štednjak, šrafciger um. odvijač (kao i još mnogi izrazi iz mehanike). Neki germanizmi su ušli u književni jezik: vaga (die Wage), ceh (die Zeche) itd.
Osim pojedinačnih reči tu su i sledeći obrti: soba za izdati pod kiriju (od nemačke konstrukcije zu + infinitiv); on je sebi dao načiniti par odela; deset godina star. Zatim doći k sebi (od nem. zu sich kommen) um. osvestiti se; bez da ja za to znam um. a da ja za to ne znam; bez da kažem (nem. ohne zu sagen) um. da ne kažem. Pominju se i primeri sa i bez vrednosti; pola tri um. dva i po, profesor na gimnaziji um. profesor gimnazije, kod prijema um. pri prijemu itd.
Neke srpskohrvatske reči su stvorene u duhu nemačkog jezika: izgledati (nem. aussehen) um. činiti se, dopasti se (nem. gefallen) um. svideti se, vodopad (nem. Wasserfall) um. slap i dr. Kurir.
Kazandol
Kazandol je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Kazandol je naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Kazandol je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 7 kilometara južno.
Naselje Kazandol se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u na brdima istočno od doline Vardara, na približno 370 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Dedelija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 147 stanovnika. Po popisu iz 1994. godine naselje je imalo 151 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Car Jingzong od Liaoa
Car Jingzong od Liaoa (1. septembar 948–13. oktobar 982), rođen kao Yelü Xian, bio je kitanski car iz dinastije Liao koji je vladao od 13. marta 969. do 13. oktobra 982.
Na prijestolje je došao nakon što je njegov prethodnik Muzong 969. ubijen u lovu. Nakon toga su vodeći kitanski glavari, kao i Han (kineski) službenici složili da bi upravo on trebao postati novi car.
Vladavinu mu je, međutim, obilježio sukob sa carskom Kinom, odnosno dinastijom Song koja je upravo tada dovršila pripajanje odmetnutih južnih provincija te se mogla orijentirati na sjever protiv Kitana. Jingzong nije uspio spasiti državu Sjeverni Han, koja je bila uživala kitansku zaštitu, ali je kinesku vojsku porazio prilikom pokušaja da osvoji Peking.
Umro je prilikom povratka s lova.
Alben W. Barkley
Nakon neuspešne kandidature na predsedničkim izborima 1952, Barkli je 1954. ponovo izabran u Senat nakon pobede nad Džonom Šermanom Kuperom. Umro je 1956. godine.
Arcevia, Ancona
Arcevia je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Ivankovci
Ivankovci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Ivankovci su naselje u okviru opštine Veles.
Ivankovci imaju veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju (21%).
Prirodni uslovi
Ivankovci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 20 kilometara severno.
Selo Ivankovci se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je podno Gradištanske planine, na približno 480 metara nadmorske visine. Južno od sela pruža se Karatmansko polje.
Površina seoskog atara prostire se na površini od 30 km².
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Ivankovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 857 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su politički Makedonci (79%), a manjina su etnički Srbi (21%). Do početka 20. veka pretežno stanovništvo bili su Turci, koji su se potom iselili u maticu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Carcass
Carcass (engleski: Carcass Island, španjolski: Isla del Rosario) je jedan od otoka malog arhipelaga otoka West Point koji leži sjeverozapadno od obale Zapadnog Falklanda.
Geografske karakteristike
Carcass ima izduljeni oblik dug je 10 km, a širok 2.5 km, površine 18.9 km². Sjeverozapadna obala Carcassa ima velike pješčane uvale sa okomitim kamenim stijenama, sjeveroistočna obala ima hridi sa strmim padinama. Najviši vrh na otoku je Gora Byng od 220 m. Po otoku ima nekoliko većih slatkovodnih jezerca, važnih staništa ptica, koja leže na zapadu otoka. Otok Carcass se koristi kao pašnjak za uzgoj ovaca od kraja 19. vijeka. thumb|left|240px| Pogled na Port Patterson, jedino naselje na otoku
Historija
Jedino naselje od desetak stanovnika leži u velikoj uvali - Port Patterson na jugozapadnoj obali, to je zapravo skup zgrada ovčarske farme osnovane krajem 19. vijeka, uz mali lukobran i lučicu. Port Patterson je na Falklandima poznat po svojim zelenim okućnicama, na kojima je uspješno presađeno nešto drveća i ukrasnog grmolikog bilja. thumb|left|240px| Pogled na otok Carcass sa mora Obale otoka stanište su brojnih kolonija pingvina, morskih lavova, delfina i ptica zbog tog je Carcass u novije vrijeme postao turistička destinacija, tako da danas u naselju radi pansion sa malom trgovinom za turiste.
Za Carcass vozi trajekt iz lučice New Haven na Istočnom Falklandu jedamput na mjesec, koji na svojoj kružnoj plovidbi oko Zapadnog Falklanda iskrca putnike i po otocima; New, West Point, Saunders, Keppel, Golding, Pebble i Weddell.
Donnasivila-Gemarca, Cosenza
Donnasivila-Gemarca je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Canova Ponte, Piacenza
Canova Ponte je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Otoče
Otoče je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Otoče se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 159 stanovnika.
Chivres-Val
Šivr Val je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Ipatije
Flavije Ipatije (lat: Flavius Hypatius, grč: Υπάτιος, pogubljen 19. januara 532. god.) bio je vizantijski vojskovođa, velikodostojnik i kratkoveki uzurpator. Svoj uspon Ipatije je dugovao činjenici da je bio sestrić cara Anastasija I. Docnije je nastavio karijeru u vreme Justina I, ali nakon što je u vreme ustanka "Nika" (13.-18. januar 532. god.) protiv svoje volje proglašen za cara od carigradske svetine, pogubljen je po naređenju Justinijana I.
Mladost
Ipatije je bio sin Sekunda i Cesarije, rođene sestre budućeg cara Anastasija I. Nije poznato tačno kada je Ipatije rođen. Majčina porodica je bila rodom sa Balkana, tačnije bila je iz grada Dirahiona na obali Jadrana (današnjeg Drača u Albaniji). Anastasije je ostvario karijeru dvorskog dostojanstvenika u vreme cara Zenona (474.-491.) i moguće je da je već tada doveo i članove svoje familije u Carigrad, pre svih dve sestre Cesariju i Magnu i njihove porodice.
Početak vojne karijera
Nakon Anastasijevog stupanja na tron 491. počinje i pravi uspon njegove rodbine. Ipatije je verovatno već 492. započeo vojničku karijeru tokom rata koji je novi car morao da vodi protiv odmetnutih maloazijskih gorštaka Isavrijanaca. Nije poznato kakvu je ulogu tokom ovog rata Ipatije imao, ali je carska vlada odnela konačnu pobedu 498. godine. Nakon toga, možda u cilju popularizacije potencijalnog prestolonaslednika, ili kao vid nagrade za držanje u ratu, Ipatije je 500. godine promovisan u konzula. Verovatno se tih godina i oženio sa Marijom, devojkom rodbinski povezanom sa Ancijom Julijanom, ćerkom zapadnorimskog cara Olibrija.
Krajem 502. godine persijski kralj Kavad I je upao u rimski deo Jermenije i zauzeo nekoliko utvrđenja. Po padu Amide, Anastasije je opremio brojnu vojsku i uputio je na istok u proleće 503. pod komandom trojice vojskovođa: Ipatijem, Patrikijem i Areobindom, mužem Ancije Julijane. Ipatije i Patrikije su izgleda nosili titule vrhovnih zapovednika vojske (magistri militum praesentalis), dok je Areobind bio vrhovni komandant vojske na Istoku (magister militum per Orientalis). I pored zvučnih titula vizantijski zapovednici su između sebe bili zavađeni. Patrikije i Ipatije su sa za ono vreme ogromnom vojskom od 40.000 ljudi ostali neaktivni u okolini Amide, dok je Areobind sa 12.000 vojnika morao sam da se nosi sa Kavadovim brojnijim ratnicima kod Nisibisa. Pošto podmićivanjem nisu uspeli da zauzmu Amidu, Ipatije i njegov kolega su poraženi u blizini Samostate. U jesen 503. godine Anastasije je opozvao sestrića u Carigrad, a vrhovna komanda je poverena carevom kancelaru (magister officiorum) Celeru koji je do 505. uspeo da preokrene ratnu sreću u rimsku korist i sklopi povoljan mir sa Kavadom.
Rat sa uzurpatorom Vitalijanom
Nakon neuspeha u ratu sa Persijom, Ipatije je jedno vreme bio neaktivan u vojnoj službi, ali se 513. pominje kao vrhovni zapovednik rimske vojske u Trakiji (magister militum per Tracias). Međutim, saveznički odredi varvara, stacionirani u provinciji Skitiji (današnja Dobrudža) pobunili su se zbog odbijanja cara Anastasija da im isporuči dovoljna sledovanja namernica. Na čelo pobune stao je popularni vojskovođa Vitalijan koji je ubrzo nastupio i kao zaštitnik pravoslavnih protiv careve monofizitske politike. Da stvar bude gora, ubrzo se pokazalo da Ipatije ne uživa popularnost i poštovanje svojih vojnika, pošto je se vojska Trakije, Skitije i Mezije priključila Vitalijanu. Najzad, Ipatije je bio i u ličnom sukobu sa Vitalijanom čiju je suprugu nekada uvredio. Nakon što je odmetnuti vojskovođa neometano doveo svoju vojsku od 50.000 vojnika pred Carigrad i neuspešno opseo prestonicu, Ipatije je zamenjen Kirilom.
Ni promena na mestu komandanta Trakije nije donela više sreće carskoj vojsci. Vitalijan je potukao i ubio Kirila, a zatim je krajem 513. porazio drugu carsku vojsku pod zapovedništvom Ipatija i Alatara. Carske snage su pretrpele poraz u blizini Odese (današnja Varna na bugarskoj obali Crnog mora), a obojica zapovednika su zarobljena. Ipatije je kao Vitalijanov zarobljenik morao da istrpi čitav niz javnih poniženja sve dok nije oslobođen nakon što je njegov ujak isplatio nečuveno visoku otkupninu od oko 5.000 funti zlata.
Nakon teškog poniženja, Ipatije je 516. poslat na istok Carstva gde je postavljen na položaj vrhovnog zapovednika vojski Istoka (magister militum per Orientalis). Za razliku od Anastasija, Ipatije je bio sledbenik halkedonskog (pravoslavnog) simbola vere i boravak na Istoku iskoristio je da ode na hodočašće u Jerusalim. Poznato je da je bogato obdario lokalne crkve i manastire i da se sastao sa vođama pravoslavnih, između ostalih i sa sv. Savom Osvećenim. U julu 517, tokom boravka u Kilikiji, odbio je da se sastane sa čuvenim monofizitskim teologom, antiohijskim patrijarhom Severom.
U službi nove dinastije
Anastasije je iznenada umro 8. jula 518. godine. Stari car se nije jasno odredio u pogledu naslednika prestola, mada se u javnosti očekivalo da ga nasledi jedan od tri sestrića: Ipatije, njegov brat Pompej ili njihov brat od tetke Prob. Ipatije je, kao najstariji među njima i kao iskusan, ali ne i uspešan vojskovođa, bio očekivan kao kandidat za cara. Međutim, u vreme Anastasijeve smrti bio je u dalekoj Antiohiji, a pod pritiskom carske garde eskubitora na carigradskom hipodromu senat i okupljeni narod su 9. jula prihvatili za novog cara komandanta garde Justina I.
Justin je ubrzo abolirao Vitalijana i pozvao ga u prestonicu, dok je Ipatije (ponovo) smenjen. Ali, kada je Vitalijan, možda kao potencijalni rival u pogledu carske vlasti, uklonjen 520. godine, njegov protivnik Ipatije je ponovo vraćen na mesto zapovednika istočnih vojski. Na ovom mestu će, uz dvogodišnji prekid (525.-527.) ostati do 529. godine. U međuvremenu, Kavad I je u cilju obezbeđivanja prestola svom trećem po starini sinu, budućem Hozroju I, predložio Justinu da adoptira Hozroja. Pregovori su povereni Ipatiju, koji je navodno, po dostavama koje su stizale sa persijske strane, učinio sve da sporazum ne bude postignut iz čiste pakosti prema caru. I pored smene, istraga nije obezbedila dokaze o Ipatijevoj nelojalnosti.
Justin je ipak po nagovoru svojih pravnika odbio da usini Hozroja i ozlojeđeni Kavad je otpočeo dugotrajni Iberijski rat (526-532). Nakon Justinove smrti 527. presto i energičnije vođenje rata je preuzeo Justinijan I. Jedna od mera novog cara bila je i dovođenje darovitog Velizara na Ipatijevo mesto 529. godine.
Ustanak "Nika" i Ipatijeva uzurpacija
Po povratku sa Istoka, Ipatije, koji je od 525. nosio počasnu titulu patrikija, je vodio život carigradskog senatora. Izgleda da posle svega nije imao daljih ambicija. Kao posledica zaoštravanja Justinijanove fiskalne politike, 13. januara 532. u Carigradu je izbio ustanak "Nika". Deme Plavih i Zelenih su se udružile i zauzele ključne položaje u Konstantinopolju, da bi narednog dana zapalile nekoliko javnih zdanja i tražile smenu nepopularnih velikodostojnika. Najzad, 15. januara uveče svetina na hipodromu je izvikala za cara Proba, Ipatijevog brata od tetke. Prob, koji je predvideo mogućnost ove opasne počasti, je prethodno već diskretno napustio prestonicu. Ipatije i njegov brat Pompej su tih dana boravili uz cara na dvoru. Justinijan je pak, u strahu od izdaje, 17. januara naredio svim senatorima da napuste njegovu palatu. Ipatije i Pompej su ga molili da ih ne otpušta kućama, ali je car ostao neumoljiv.
Narednog dana, Justinijan se pojavio na hipodromu pokušavajući da umiri pobunu ličnim obraćanjem okupljenima. Svetina ga je najurila pogrdama a zatim je izvikala Ipatija i dovukla ga na Konstantinov forum. Nevoljni uzurpator je bukvalno izvučen iz zagrljaja supruge koja je kroz plač molila okupljene da ne čine to što su namerili jer će doneti nesreću njenoj porodici. Ipatije, za koga Prokopije iz Cezareje beleži da je bio polumrtav od straha, je potom okrunjen zlatnom dijademom, ogrnut purpurnim plaštom i odnesen na ramenima pristalica na hipodrom. Zatim je postavljen na presto u carskoj loži i okružen gardistima. Pokušaj Velizara da ga zarobi uz pomoć svojih lojalnih bukelara nije uspeo upravo zbog insistiranja gardista na neutralnosti visokih vojnih krugova. Najzad, ustanak je okončan kada su Velizar i Mund upali na hipodrom sa malobrojnom ali odlično uvežbanom vojskom plaćenika i masakrirali oko 30.000 pobunjenika bez obzira na godine i pol. Zlosrećni Ipatije je uhapšen i izveden pred cara zajedno sa bratom Pompejem. Po Prokopiju, držao se hrabro, dok je Pompej preklinjao cara za milost. Hipatije je uzvratio bratu da se ne ponižava dalje pošto su već osuđeni na smrt. Po hroničaru Jovanu Malali Ipatije je takođe molio Justinijana za milost tvrdeći da je iz lojalnosti prema caru prihvatio krunu i okupio pobunjenike na hipodromu kako bi se carski odredi lakše obračunali sa njima. Justinijan je navodno odgovorio pitanjem zašto onda nije ništa učinio da spreči razaranje i paljenje grada, nakon čega je Ipatije prihvatio svoju sudbinu. Po kasnijoj tradiciji, Justinijan je bio spreman da pomiluje Anastasijeve sestriće, ali je na Teodorin mig ipak naredio njihova pogubljenja.
Ipatije i Pompej su zatim ubijeni i njihova tela su bačena u more. Talasi su kasnije izbacili Ipatijevo telo na obalu i Justinijan, koji izgleda ipak nije gajio lično neprijateljstvo prema svom neuspešnom takmacu, je dozvolio sahranu u crkvi sv. Mavra. Prob je prognan iz Carigrada, ali je ubrzo opozvan, a njegova imovina je konfiskovana. Slično se desilo i sa Ipatijevim imanjem, ali je zatim ipak vraćeno njegovoj supruzi Mariji i sinu Pompeju Mlađem.
Bornit
Bornit je sulfidni mineral hemijskog sastava Cu5FeS4 a koji kristališe rombično. Boja mu je smeđa do bakarno-crvena, na svežim površinama se ima ljubičasti odsjaj.
Opština Bustamante, Nuevo León
Bustamante je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Arroyo Grande, San Marcos
Arroyo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Marcos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Oscar II od Švedske
Oscar II kršten kao Oscar Fredrik (Stockholm, 21. januar 1829. - Stockholm, 8. decembar 1907.), bio je švedski kralj od 1872. do svoje smrti 1907., i norveški kralj od 1872. do svoje abdikacije 1905.
Biografija
Oscar II je kao mlađi sin kralja Oscara I, na tronu nasljedio svog brata Karla XV kad je on umro 1872.
Oscar je bio sjajan govornik i veliki ljubitelj muzike i književnosti, koji je ispočetka anonimno objavio nekoliko knjiga poezije, a nakon tog i nekoliko historijskih studija.
Kao monarh se u unutrašnjoj politici čvrsto držao konzervativizma, a u vanjskoj politici i on se poput svojih predhodnika držao politike skandinavske suradnje, a nakon 1866. čvršće se vezao uz Njemačku u nadi da će na taj način ojačati Švedsku poziciju naspram Carske Rusije. Zbog tog je poticao germanofiliju - trend koji je obilježio politički i kulturni život Švedske od 1870. do izbijanja Prvog svjetskog rata.
Svo vrijeme uporno je pokušavao održati uniju sa Norveškom, pa mu je teško palo kad se ona raspala 1905. a on morao abdicirati.
U braku sa njemačkom princezom Sofijom od Nassaua, sa kojom se oženio 1857., izrodio je četvoro sinova, na tronu ga je nasljedio najstariji Gustaf V.
El Oasis, Santiago Yaveo
El Oasis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Luray, South Carolina
Lurej je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 127, što je 12 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vicchio, Pisa
Vicchio je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Săveni, Săveni
Săveni je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Săveni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5579 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Opština Independența, Galați
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Ovsiše
Ovsiše je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Ovsiše se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 213 stanovnika.
Granja R.R., Xochimilco
Granja R.R. je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2621 m.
Jane Hadley Barkley
Elizabeth Jane Rucker Hadley Barkley (23. septembar 1911 – 6. septembar 1964), poznatija po skraćenom imenu Jane Hadley Barkley, bila je druga supruga američkog potpredsjednika Albena W. Barkleya, odnosno Druga dama SAD od 1949. do 1953.
I njoj i Barkleyu je to bio drugi brak. Odrasla u porodici advokata, Barkley se za svog prvog muža, advokata Carletona Hadleya, udala 1931. godine. Prije njegove smrti mu je rodila dvije kćerke.
Barkleyeva prva supruga je umrla 1947. godine. Barkley je Jane Hadley upoznao prilikom jedne zabave u Washingtonu 1949. godine. Počeo joj se udvarati usprkos 34 godine razlika u starosti, kao i toga da je dotada bila fanatična republikanka, a on demokrat. Nakon nekoliko mjeseci je pristala na brak, te se formalno priključila demokratima.
Nakon muževe smrti 1956. se zaposlila kao sekretarica na George Washington University, gje ju je zatekla i smrt od srčanog udara.
Mamie Eisenhower
Mejmi Dženeva Dod Ajzenhauer bila je supruga 34. predsednika SAD, Dvajta D. Ajzenhauera i nosilac titule prve dame SAD, od 20. januara 1953. do 20. januara 1961.
Annandale, New Jersey
Anandejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.695, što je 419 (32,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Roccaschiavino, Asti
Roccaschiavino je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
San Giacomo, Savona
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Orehovlje (Kranj, Slovenija)
Orehovlje je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Orehovlje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 168 stanovnika.
Carlipa
Karlipa je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 250 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 214 metara (maksimalnoj 238 m, a minimalnoj 141 m).
Lady Bird Johnson
Klaudija Alta "Lejdi Berd" Tejlor Džonson (engl. Claudia Alta "Lady Bird" Taylor Johnson) je bila supruga 36. predsednika SAD, Lindona Džonsona i Prva dama SAD od 1963 do 1969.
Брадић
Брадић је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 735 становника.
Демографија
У насељу Брадић живи 673 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,2 година (39,9 код мушкараца и 42,5 код жена). У насељу има 258 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,26.
Habichtswald
Habihtsvald je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Kasel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.151 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6633011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kasel Habihtsvald se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Kasel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 348 metara. Površina opštine iznosi 28,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.151 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 183 stanovnika/km².
La Cabaña del Indio, Rancho, Tetla de la Solidaridad
La Cabaña del Indio, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetla de la Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2541 m.
Amelie Mauresmo
Moresmo je prvi put došla do broj jedan titule 13. septembra 2004, postavši 14-a teniserka koja je uspela doći do te titule da bi se na njoj zadržala samo pet nedalja. Takođe je jedna od retkih teniserki koja je uspela da dođe to tolikog uspeha, a ne osvojivši nijedan grend slem turnir. Ostali teniseri koji su došli do broj jedan mesta, a ne osvojivši nijedan grend slem su Kim Klajsters, Dinara Safina, Jelena Janković, Caroline Wozniacki i Ivan Lendl.
Pre 2006, na otvorenom prvenstvu Australije, Ameli je došla do prve pobede, kada je protivnica Žastin Enan Arden predala meč u finalu zbog povrede. Kao rezultat te pobede, ne postoji nijedna teniserka koja je došla do broj 1 mesta na VTA listi, a da nije osvojila nijedan grend slem turnir.
El Ranchito, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Hanover (dinastija)
Hanover je ime britanske kraljevske dinastije, njemačkog porijekla, čiji se predak Georg Ludwig Izborni knez Elektorata Hannover, uspeo na britanski tron - 1714. i vladao kao George I. od 1714. do 1727.
Dinastija Hanover dala je šest britanskih monarha, to su redom bili pored već spomenutog Georga I. bili; George II (vladao 1727. - 1760.), George III (vladao 1760. - 1820.), George IV (vladao 1820. - 1830.), William IV (vladao 1830. - 1837.) i Krajica Viktorija koja je vladala od 1837. do 1901.
Dinastiju Hanover na britanskom tronu naslijedila je dinastija Saxen-Coburg-Gotha, koja je 1917. preimenovana u dinastiju Windsor.
Historija
Nakon Slavne revolucije (1688. - 1689.) Parlament Engleske, Škotske i Irske donio je 1701. - Zakon o naslijeđivanju (Act of Settlement ), njime je osigurana engleska kruna protestantima. Na taj način kruna je pripala sestri regentice Mary - Anni. Zakon je predvidio i varijantu da ukoliko ona ne bude imala djece kruna pripada djeci Sophije Hanoverske unuci - Jamesa I Stuarta, zaobilazeći brojne bliže ali nepoželjne katoličke pretendente. Tako je kruna pripala njenom sinu Georgu Ludwigu koji je postao - George I.
Prva dva hanoverska monarha po imenu - Georg primljena su kao stranci, pogotovo od strane brojnih Škota, pa su oni u dva navrata 1715. i 1745. tražili (i dizali bune) povratak Dinastije Stuart i to prvi put Jamesa Francisa Edwarda zvanog - Stari pretendent, a drugi put - Mladog pretendenta Charlesa Edwarda, ali im pokušaji da ih vrate na prijestolje nisu uspjeli.
Ali je zato treći Georg, koji je rođen u Engleskoj, već stekao simpatije britanske javnosti.
Kneževina Elektorat Hanover iz koje su došli, u međuvremenu je - 1814. postala Kraljevina koja se 1837. udružila sa Britanijom. Te iste godine je Viktorija postala britanska kraljica, ali kako je prema kontinentalnom Salijskom zakoniku, ženama bilo zabranjeno pravo na vladarsku poziciju, hanoveranska kruna pripala je bratu Williama IV. Ernstu Augustu I.
Federico García, Álamo Temapache
Federico García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
La Azuchilera, Jojutla
La Azuchilera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 904 m.
Las Llagas, Ensenada
Las Llagas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Slavko Simić
Slavko Simić (Novi Bečej, 21. jul 1924 — Beograd, 20. novembar 2007) je bio srpski glumac.
Njegov mlađi brat je takođe glumac Nikola Simić.
Karijera
Debitovao je 1953. godine na sceni novosadskog SNP-a, kada je njegov umetnički potencijal prepoznao Velibor Gligorić, tadašnji upranik JDP-a koji je voleo da kaže da je Simić njegov izum.
U svojoj matičnoj kući JDP-u Simić je decenijama, sve do penzije, afirmisao dramsku umetnost i umetničko stvaralaštvo. Pored glume pisao je o velikim glumačkim likovima Dobrice Milutinovića i Zorici Šumadinac, objavio je svoje razgorove sa Ivom Andrićem i predstavio portret šest upravnika JDP-a.
Bio je predsednik Saveza dramskih umetnika Srbije u periodu od 1968. do 1973. Dobio je Vukovu nagradu, u isto vreme kada je njegov mlađi brat, glumac Nikola Simić, nagrađen „Ćuranom“. Dobitnik je niza nagrada, među kojima su i Vukova nagrada (2005.), Zlatna kolajna na Prvom Festivalu monodrame i pantomime (1975), „Ćuran“ za najbolju ulogu na Danima komedije u Svetozarevu (Jagodini, 1974.), Zlatni lovor vijenac na sarajevskom MESS-u (1964).
Slavko se bavio i publicistikom i ostavio vredne zapise o Dobrici Milutinoviću (Dobrica Milutinović - kazivanja i sećanja) i o upravnicima JDP u Ninovom feljtonu u nastavcima Moji upravnici.
Na filmu je debitovao 1947. godine u filmu Živjeće ovaj narod.
Umro je od raka u 83. godini života.
Ravi Shankar
Ravi Shankar (রবি শংকর; rodjen kao Robindro Shaunkor Chowdhury 7. aprila 1920 - 11. decembra 2012), često navođen i sa titulom Pandit, bio je indijski muzičar i kompozitor koji koristi zičani instrument poznat kao sitar. Smatra se jednim od najpoznatijih indijskih muzičara 20. vijeka.
Shankar se rodio u Varanasiju i rane godine proveo putujući po Evropi i Indiji kao član plesne grupe svog brata Udaya Shankara. Od plesanja je 1938. odustao kako bi počeo učiti sviranje sitara kod dvorskog muzičara Allaudina Khana. Nakon što je završio studije 1944. godine, Shankar je počeo raditi kao kompozitor. Komponirao je muziku za filmsku Apu Trilogiju znamenitog režisera Satyajita Raya, te bio muzički direktor Sveindijskog radija u New Delhiju od 1949. do 1956.
Godine 1956. je počeo odlaziti na turneje po Evropi i Americi, gdje je svirao indijsku klasičnu muziku, a 1960-ih ju je značajno popularizirao u ostatku svijeta, zahvaljujući suradnjom sa violinistom Yehudijem Menuhinom i rock muzičarom Georgeom Harrisonom iz benda The Beatles. Shankar je počeo pisati koncerte za sitar i zapadni orkestar te nastavio na turnejama 1970-ih i 1980-ih. Od 1986. do 1992. je služiuo kao imenovani član gornjeg doma indijskog Parlamenta. Shankar je godine 1999. za svoje zasluge dobio najviše indijsko odlikovanje Bharat Ratna; također je osvojio i tri nagrade Grammy. 2000-ih je nastavio nastupati, često zajedno sa svojom kćeri Anoushkom.
Osojnik (Železniki, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 10 stanovnika.
Australian Open
thumb|desno|250px Otvoreno prvenstvo Australije je teniski turnir koji se održava godišnje i traje dve nedelje u januaru (u prošlosti se održavao u decembru). Hronološki je prvi grend slem turnir u godini. Turnir se održava u Melburnu. Otvoreno prvenstvo Australije je osvojilo najviše tenisera od svih ostalih grend slem turnira.
Turnir je prvi put bio održan 1905 godine. Kao i ostali grend slem turniri, bio je jedan od najuglednijih turnira za amaterske tenisere i zvao se Australijski šampionat dok nije dobio sadašnje ima 1968 godine. U početku se igralo na travi u predgrađu Melburna, dok nije preseljen u Melburn park, pokraj centra grada 1980 godine. Na turniru se igra singl za muškarce i žene, kao i u parovima i u dublu, takođe, se igra i za juniore. Godišnje turnir poseti oko 550.000 gledatelja.
Argignano, Ancona
Argignano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Pandora, Villaflores
Pandora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Mušice (oko)
frame|Prikaz flotirajućih mutnina kao što se vide prilikom gledanja u vedro nebo Flotirajuće mutnine staklastog tijela posljedica su pojave depozita različite veličine, oblika, konzistencije, indeksa loma svjetlosti i različite pokretljivosti, unutar normalno prozirnog staklastog tijela oka. Mogu biti embriološkog porijekla ili stečene uslijed degenerativnih promjena staklastog tijela ili mrežnice oka. Viđenje takvih mutnina poznato je pod nazivom myodesopsia, ili rjeđe korištenim nazivima myiodeopsia, myiodesopsia ili myodeopsia. Oko primjećuje zamućenja zbog sjene koju depoziti tvore na mrežnici a mogu se pojaviti u vidnom polju (vidno polje) pojedinca kao pojedinačni ili multipli. Prikazuju se u obliku mrljica te nitastih ili paučinastih tvorbi koje polagano plutaju pred očima. Budući ti objekti doista postoje unutar oka, oni nisu perceptivne varke već su entoptički fenomen.
Pandora, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Mušice (oko)
Jedan specifičan tip zamućenja poznat je pod latinskim nazivom Muscae volantes (leteće mušice) ili francuski, mouches volantes a oblika su sitnih mrljica, poput letećih mušica. Prisutni su u većine ljudi a njihova pojava pripisuje se bezznačajnim ostacima struktura prisutnih u staklastom tijelu oka u doba fetalnoga razvoja.
Opis
Flotirajuće čestice suspendirane su unutar staklastog tijela odnosno guste želatinozne mase koja ispunjava očnu jabučicu.
U skladu s time, slijede brze pokrete oka, slobodno plutajući u tekućem mediju staklastog tijela. Kada ih čovjek prvi puta primjeti, obično pokuša pogledati direktno u njih. Međutim, pokušaj fokusiranja pogleda na njih može biti vrlo težak budući flotirajuće čestice slijede pokret oka te ostaju na strani u koju se pogled uputi. Mutnine su zapravo vidljive iz razloga što flotirajuće čestice nisu fiksirane unutar oka.
Primjerice, iako i krvne žile oka također djeluju kao zapreka svjetlu, u normalnim su okolnostima nevidljive budući imaju fiksan položaj u u odnosu prema, mrežnici oka (mrežnica) pa mozak uslijed neuralne adaptacije isključi takve stabilizirane slike, što je vrlo često poremećeno flotirajućim česticama, osobito ukoliko postoji tendencija da ostanu vidljive.
Karabunjište
Karabunjište je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Karabunjište je naselje u okviru opštine Veles.
Mušice (oko)
Opis
Dnevna svijetlost također uzrokuje i miozu tj. sužavanje zjenica, što čini čestice izoštrenijima i jasnijima.
Karabunjište
Prirodni uslovi
Karabunjište je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 20 kilometara severozapadno.
Mušice (oko)
Opis
Flotirajuće mutnine nisu neuobičajene i većini ljudi ne predstavljaju značajniji problem. Istraživanje iz 2002. godine u Velikoj Britaniji pokazalo je da se sa opisanim simptomima flotirajućih mutnina susreće prosječno 14 pacijenata mjesečno kod svakog optometriste. Međutim, ukoliko su smetnje u vidnom polju konstantno prisutne, flotirajuće čestice staklastog tijela postaju više nego samo manja povremena očna smetnja. Oblici koji se u vidnom polju pojavljuju rezultat su projekcije sjene sitnih proteinskih struktura ili staničnog otpada, nakupljenih tokom godina i zarobljenih u staklastome tijelu.
Karabunjište
Prirodni uslovi
Selo Karabunjište se nalazi u istorijskoj oblasti Grohot, na istočnim padinama planine Golešnice. Par kilometara istočno od naselja protiče Vardar. Nadmorska visina naselja je približno 500 metara.
Površina seoskog atara prostire se na površini od 12,6 km².
Mušice (oko)
Opis
Mutnine su dobro vidljive i kroz zatvorene oči za vrijeme vrlo sunčanih i vedrih dana, kada je prisutna dovoljna količina svjetlosti koja prodire kroz očne kapke i formira sjene koje se zatim projiciraju na mrežnicu. Opisane smetnje ne pojavljuju se samo u starijih ljudi već i u mlađoj popuaciji, posebice u kratkovidnih ljudi. Učestaliji su i nakon operacije katarakte i određenih trauma a u nekim slučajevima, flotirajuće su mutnine i kongenitalne.
Karabunjište
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Mušice (oko)
Opis
Međutim, većina ljudi s vremenom nauči ignorirate svoje flotirajuće mutnine. Za ljude kojima su mutnine prisutne konstantno i uzrokovane većim masama flotirajućih čestica, nemoguće je smetnju u potpunosti ignorirati a kod nekih je zamijećeno i postupno smanjivanje koncentracije prilkom čitanja, gledanja televizije, šetnje prirodom i primjerice vožnje. Tegobe se pojačavaju ako je čovjek umoran.
Karabunjište
Stanovništvo
Karabunjište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika.
Mušice (oko)
Uzroci
Mnogo je različitih mogućih uzroka flotirajućim mutninama od kojih ćemo one najčešće iznjeti ovdje. Pojednostavljeno rečeno, bilo kakva povreda oka koja omogućava različitim česticama ulaz u unutrašnjost staklastog tijela, može rezultirati pojavom flotirajućih mutnina.
Benzantron
Benzantron je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,261 Da.
Mušice (oko)
Vitrealna sinereza
Najšešći uzrok pojavi flotirajućih mutnina jest skupljanje želatinozne mase koja se nalazi u unutrašnjosti staklastog tijela, a sadržaj joj čini 99% voda i 1% solidni elementi. Solidni udio čini mreža kolagena i hijaluronske kiseline koja zadržava molekule vode. Depolimerizacijom, hijaluronska kiselina opušta molekule vode te na taj način dovodi do likvefakcije normalno gelatinozne strukture. Kolagen se dezorganizira do fibrila, koji u konačnici predstavljaju flotirajuće elemente koji dosađuju pacijentu. Flotirajuće mutnine nastale na ovaj način uglavnom su linearne forme te ih nema mnogo.
Odljepljenje stražnje vitrealne membrane
S vremenom, kao poslijedica likvefakcije, staklasto tijelo gubi potporu i počne se skupljati. To vodi k odljepljenju stražnje vitrealne membrane, stanja u kojem se staklasto tijelo odvoji od mrežnice. Za vrijeme odlijepljivanja, staklasto tijelo može mehanički stimulirati mrežnicu, uzrokujuću u pacijenta viđenje bljeskova svijetla. Odvajanje staklastog tijela u području papile vidnog živca ponekad uzrokuje pojavu velike mutnine u obliku prstena (Weiss prsten). Kao komplikacija, može se razviti i odvajanje dijela mrežnice što je proces poznat pod nazivom mrežnična ablacija. Opisani poremećaj često dovodi i do krvarenja u unutrašnjost staklastog tijela, što pacijent opaža kao brojne, sitne točkice koje se pokreću preko cijelog vidnog polja. Ablacija mrežnice može dovesti i do sljepoće te stoga zahtijeva hitnu medicinsku pomoć. Sukladno tome, nagla pojava bljeskova svijetla ili sitnih, putujućoh mtrljica u vidnom polju, zahtijeva specijalistički oftalmološki pregled.
Karabunjište
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Mušice (oko)
Regresija hijaloidne arterije
Za vrijeme fetalnog razvoja kroz unutrašnjost staklastog tijela prolazi hijaloidna arterija, koja regredira u trećem trimestru trudnoće. Uslijed njene dezintegracije, ponekad može zaostati stanični detritus.
Karabunjište
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.
Mušice (oko)
Ostali uzroci
Pacijenti s ozljedama mrežnice, uslijed krvarenja iz oštećenih krvnih žila te izlaskom eritrocita, kao i pacijenti sa stražnjim uveitisom, vitritisom ili toksoplazmozom zbog otpuštanja leukocita, skloni su pojavi multiplih flotirajućih mutnina kao i slabljenju vida. Ostali su uzroci asteroidna hijaloza i edem makule. Asteroidna hijaloza je anomalija staklastog tijela gdje dolazi do odlaganja kalcija u kolagensku mrežu. Tako formirane čestice se lagano pokreću sukladno pokretu oka ali se potom vraćaju u početni položaj.
Otpadni ostaci suznog filma
Ponekad se prisutnost flotirajućih mutnina pripisuje tamnim česticama suznog filma oka. Tehnički, to nisu prave flotirajuće mutnine, sa,o uzrokuju slične smetnje u pacijentovu vidnom polju. Posebno skloni ovom uzroku su pacijenti sa blefaritisom ili disfunkcionalnim Meibomovim (tarzalnim) žlijezdama iako se kao uzrok može navesti i nošenje kontaktnih leća te alergijske reakcije. Kao pomoć pri diferencijalnoj dijagnozi, služi efekt treptanja : odpadni materijal suznog filma sa treptajem oka brzo će se pomicati dok prave flotirajuće čestice staklastog tijela na treptaj oka ne reagiraju. Kada isključimo postojanje pravih vitrealnih flotirajućih čestica i makularne degeneracije, možemo posumnjati na uzrok u suznom filmu.
Dijagnoza
U postavljanju dijagnoze flotirajućih mutnina staklastog tijela, liječnik se služi oftalmoskopom ili biomikroskopom. Međutim, ukoliko se radi o sitnoj čestici u blizini mrežnice, unatoč tome što pacijentu djeluju golemo, liječniku ti elementi možda neće biti vidljivi. Pojačano osvjetljenje pozadine ili gledanje kroz sitnu rupicu (što uzrokuje miozu) može pacijentu olakšati promatranje vlastitih mutnina. U određenom nagibu glave, čestice se mogu pomaknuti prema središnjoj osi oka. Kada se slika pritom izoštri, fibrozni elementi postaju upadljiviji. Kod polaganog pomicanja sitne rupice kroz koju oko gleda u malenim krugovima, pojavljuje se zanimljiv entopički efekt koji omogućuje pogled na krvne žile vlastitog oka.
Liječenje
Liječenje u većini slučajeva nije indicirano.
Cerasella, Ragusa
Cerasella je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Caorso, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3368 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.