cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Janjičari
Nastanak
Prema istraživanju Michaela Antonuccija, otomanski provincijski administratori dobijali su zadatak svake pete godine, da prikupe nove buduće janjičare među kršćanskim podanicima. Izabrani dječaci koji bi uobičajeno imali između 10 do 12 godina, uzimani su od roditelja i prvo vrijeme davani turskim familijama da nauče jezik i islamske običaje i vjeru. Nakon toga slijedila je vojnička janjičarska obuka - adžami oglan (turski: acemi oğlan) po kasarnama Carigrada, u kojima su nadzirani svih 24 sati na dan i podvrgavani strogoj disciplini. Za školovanja, nisu smjeli puštati bradu, baviti se ičim drugim osim vojničkim vještinama, niti ženiti. Janjičari su bili izuzetno disciplinirani (što je bila prava rjetkost u ranom srednjem vijeku). Najpoznatiji janjičari su bili; Gjergj Kastrioti-Skenderbeg, sin jednog od despota iz sjeverne Albanije i Mehmed-paša Sokolović, dijete pravoslavnih seljaka iz Bosne koji je kasnije postao Veliki vezir za tri sultana i bio de facto vladar imperija 14 godina. right|thumb|270px| Janjičari opsjedaju [[Rodos 1522. kojeg brane Malteški vitezovi]] Prema istraživanju grčkog historičara Dimitrija Kitsikisa objavljenoj u knjizi Türk Yunan İmparatorluğu (Tursko-grčko carstvo) mnoge kršćanske familije dobrovoljno su davale svoju djecu za janjičare jer im je nakon toga bio omogućen ulaz u otomansko visoko društvo.
Povratimo ulice
Povratimo ulice (en: Reclaim the Streets, skraćeno RTS), je kolektiv koji se prvenstveno bori za oslobođenje ulica od automobila, a deo su šireg pokreta protiv kapitalizma. Zalažu se za javnu kontrolu javnih prostora.
Kelsos
Opasnost za državu
Kelsos se poziva na drevno shvatanje "neka jedan čovek bude gospodar" (Homer) i kaže da kada bi svi radili kao hrišćani, nestalo bi vladavine zakona i tada ništa ne bi sprečavalo da upravljanje zemljom dođe u ruke najbezakonitijih barbara (VIII. 68). Kelsu nije jasno šta je toliko strašno u odavanju počasti vladarima ovog svijeta, jer ni oni nisu dobili svoje zemaljsko dostojanstvo bez snage božanstva. Ali kršćani rade upravo obratno. Umjesto da nastoje da im kraljevi i vladari budu milostivi, oni ih ljute i izazivaju.
Kelsos smatra da su hrišćani obavezni da se bore za cara i da ga pomažu. To se ne odnosi samo za slučaj rata, već i za vrijeme mira kršćani su dužni da pomažu i štite državu. U svojim gradovima treba preduzimati upravne dužnosti ako se radi o održanju zakona i pobožnosti (VIII. 75). Međutim, kršćani stvaraju tajna udruženja u suprotnosti prema postojećim zakonima, te Kelsos ocenjuje da oni predstavljaju opasnost za Rimsku državu. Primanje kršćanstva ne bi donijelo nikakve prednosti Rimljanima, već bi imalo samo negativne posljedice. Kels predviđa da kada bi hrišćani ubedili vladara da primi hrišanstvo, oni se tu ne bi zaustavili već i i njegove naslednike i sve druge hteli da preobrate u svoje učenje, dok ne bi sve pokorili:
Kelsos zaključuje da mudra vlast može predvidjeti takvu svoju sudbinu "i stoga vas treba uništiti prije nego što sama propadne" (VIII. 71).
Origenova kritika Kelsa
Origen je kao odgovor na Kelsov Istinski logos napisao veoma opsežno delo Protiv Kelsa, u nastoji da pobije sve stavke njegove kritike.
Origen Kelsosa predstavlja kao jednog od epikurejaca, kojima je pripisivao sve najgore osobine, navodeći da one ne veruje u večnost duše, kao što veruju platonisti. Origen takođe prebacuje deo Kelsove kritike na razne ranohrišćanske sledbe, kao što su markioniti.
Origen odbacuje Kelsovo doslovno čitanje Svetog pisma, objašnjavajući da se stvaranje »po božjoj slici« odnosi na unutrašnjeg čovjeka, sposobnog da bude prema slici stvoritelja (Kol. 3,10). Jer koji se vladaju po duhu Božjemu, oni su sinovi Božji.
Najveći značaj Origenove kritike je u tome što nam je Kelsov tekst danas uopšte poznat.
Povratimo ulice
Kolektiv Povratimo ulice je nastao početkom 1990-ih u Londonu, Velika Britanija, iz protesnih kampova protiv izgradnje auto-puteva. Oni upražnjavaju teoriju privremenih autonomnih zona (TAZ) i organizuju slobodne žurke i druge nenasilne akcije na ulicama Londona kao protest protiv automobila. Prva ulična žurka je organizovana u Londonu 1995. u Camden High ulici. Vremenom, njihove ulične akcije, zbog svoje festivalske atmosfere, neformalnog pristupa i jednakosti svih učesnika, dobijaju sve veću popularnost, a narednih godina su se proširile na sve strane sveta. Njihovi protesti najčešće izgledaju poput pešačke zone, gde ljudi sviraju, žongliraju, voze bicikle, skejtove i rolere, sede svuda okolo, slušaju muziku, pa čak se i deca igraju u pesku, koji je donet za tu priliku. Za razliku od komercijalnih žurki, na akcijama povratimo ulice, se nikad ne zaboravlja socijalna i politička pozadina.
Kelsos
Značaj Kelsove kritike
Kelsov rad je to bio prva temeljna kritika hrišanstva. Njegova kritika kršćanstva sadrži mnoge i dalje aktuelne prigovore. Karl Löwith kaže da se u kritici kršćanstva već 1800 godina ponavlja ono, što je u biti rekao Kelsos. Na primjer, Nietzscheova kritika kršćanstva umnogome je ponavljanje Kelsa. Kelsos je metodološki uspio naći sve slabe strane novog vjerovanja. Pomoću komparativne metode dolazi do mnogih analogija, dokazujući da se sadržaji hrišanskog učenja ne mogu smatrati kao objavljena istina:
Povratimo ulice
Oni upozoravaju da svakodnevno, samo u Velikoj Britaniji, četrdesetoro ljudi umre od automobila - 25 od njihovog zagađenja i još 15 poginu na putevima. Povratimo ulice dolaze iz radikalnog ekološkog pokreta, i pokušavaju da spreče da se od gradova naprave auto-putevi, a od zelenih površina poslovni prostori.
Kelsos
Značaj Kelsove kritike
Kelsos nastupa sa pozicija platonovske sinteze filozofije i mitologije, odnosno logosa i mita u njihovom međusobnom prožimanju. On sa pozicija grčke filozofije i mitologije kritikuje judeo-hrišćansku religiju:
Grčki filozofi su smatrali da ako se govori o bogu i kosmosu, onda se ne bi smjelo ići ispod postignutog nivoa. Sa filozofskog stanovišta, svaki ozbiljan razgovor o bogu a priori isključuje mitove judeo-kršćanstva. Bog u antropomorfnim oblicima već davno nije ozbiljna tema filozofije, te ako kršćanstvo ne može izdržati filozofsku kritiku, znači da sadržaj vjerovanja nije došao do nivoa filozofije. Razgovor o bogu, duši, smrti, životu poslije smrti, anđelu, raju, paklu, demonu, duhu i slično može biti uspješan ako se kreće na nivou mišljenja. Kršćanstvo nije išlo na taj odnos, već se zahtijevalo vjerovanje u ono što se o tome kaže.
Janjičari
Karakteristike janjičarskih jedinica
Janjičarske jedinice bile su posebne u mnogo čemu, one su bile prva regularna vojska u Evropi nakon Rimskog carstva sa vlastitim uniformama, plaćom, vojnom muzikom mehter, stanovali su u posebnim kasarnama i prvi se počeli služiti vatrenim oružjem. Po tim karakteristikama janjičari su bili predhodnica modernih armija. Za razliku od njih feudalni evropski vladari tog doba podizali su vojsku jedino za slučaj rata i jedino je tada plaćali. Janjičarski bataljon, koji je stalno bio zajedno - postojao je blizak poput familije, za mirnodopskih vremena oni su služili za stražarsko policijske poslove a u slučaju nužde kao vatrogasci. Janjičari su kvartalno dobijali redovitu plaću, koju im je uručivao osobno sultan obučen u janjičarsku uniformu.
Za velikih bitaka janjičarske jedinice su bile odlučujuća snaga koja je donosila prednost, iako im je prvenstvena zadaća bila čuvanje sultana. No vremenom su janjičarske jedinice postojale sve manje efikasne u sukobima sa evropskim vojskama, naročito od 17. st. iako su formalno brojem tada bile najveće. Razlozi za pad efikasnosti, ležali su i u činjenici da je s vremenom postati janjičar, bilo izrazito - lukrativno, pa su mnogi bogati i uticajni muslimani slali svoju djecu u janjičare, ali su pomoću korupcije izbjegli da ona prođu - vojničku obuku (adžami oglan). Tako da su oni na papiru bili odlični vojnici, iako u stvarnosti to uopće nisu bili - već su samo dobijali plaću.
Struktura janjičarskih jedinica
Janjičari su bili podjeljeni u orte (nešto poput bataljona - no vremenom se njihov broj povećavao), kojima su komandirali čorbadži-baši. Sve orte zajedno formirale su janjičarski korpus zvan - ocak (doslovno prevedeno "srce") kojim je formalno zapovjedao vrhovni komandant - sultan, a u realnosti janjičarski aga. U vrijeme Sulejmana I, bilo je 165 orta, vremenom je njihov broj narastao do 196. Janjičarski korpus bio je podjeljen na: Uz to postojale su i 34 kadetske orte (janjičari adžemi) i gotovo nezavisan janjičarski ocak, stalno raspoređen u Alžiru.
Ispočetka su janjičari dobijali više činove na račun vremena provedenog u službi u svojoj orti, svoju jedinicu mogli su napustiti jedino ako bi dobili zapovjedništvo nad nekom drugom jedinicom, isto tako kazniti ih je mogao jedino oficir iz njihove orte. Svi njihovi činovi imali su povezanost sa kuhinjom i kazanom, koji je bio simbol janjičarskog odreda zbog sultana koji je simbolički bio hranitelj janjičara. Janjičarski činovi bili su;
Oprema
U prvim stoljećima su janjičari bili strijelci, ali su od 1440 počeli nositi vatreno oružje kako je ono vremenom uvođeno. Za Opsade Beča 1529. pročuli su se kao vješti rušitelji utvrda (potkopači i mineri). U bliskim borbama upotrebljavali su sjekire i jatagane. U mirnodopsko vrijeme nosili su jedino bodeže, osim ako nisu bili na zadatku kao stražari, tad su nosili jatagane, vrstu kratkog mača koji je vremenom postao njihov simbol. Janjičari koji su čuvali stražu u sultanovoj palači (Zülüflü Baltacılar) nosili su helebarde.
Od početka 16. st., janjičari su opremljeni musketama počeli su upotrebljavati prve granate i ručne topove. Ispočetka nisu imali pištolje, ali su ih uveli nakon Kandijskog rata (1645–1669).
Eddyville, Nebraska
Eddyville je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 97 stanovnika.
Povratimo ulice
Ovaj pokret je iznedrio “Karneval protiv kapitalizma” čiji su ogranak “srebrne i ružičaste brigade” (en: Pink and silver brigades). Reč je o ludističkom pokretu žena i muškaraca obučenih u ružičasto i srebrno, koji “naoružani” fluoroscentnim pajalicama za prašinu u živim bojama, provociraju policijske kordone na demontracijama.
Povratimo ulice se takođe koristi ne samo kao naziv kolektiva, već i za direktnu akciju privremenog nenasilnog zauzimanja ulica.
Case Alte, Teramo
Case Alte je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Pinorezinol
Pinorezinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 358,385 Da.
Hrana ne oružje
Hrana ne oružje (eng. Food not Bombs, doslovno Hrana ne bombe) je pokret ljudi koji spremaju i besplatno dele vegeterijansku hranu gladnima i protive se ratu. Za sebe tvrde da su jedan od revolucionarnih pokreta današnjice koji se najbrže širi.
Nastanak
thumb|250px|leftr|Hrana ne oružje Prva ovakva grupa je stvorena u Kembridžu, Masačusetsu 1980. godine od strane aktivista anti-nuklearnog pokreta. Hrana ne oružje je potpuno volonterska organizacija koja je posvećena nenasilju. Ona nema zvaničnih lidera i nastoji da uključi svakog u proces donošenja odluka. Svaka grupa nabavlja hranu koja bi inače bila bačena i sprema sveže, kuvane, vegetarijanske obroke koji se poslužuju u gradskim parkovima, bilo kome, bez ograničavanja. Takođe poslužuju besplatne vegetarijanske obroke na protestima i dešavanjima.
Filozofija
Pobornici ove filozofije takođe veruju:
Razvoj
“Verujemo da bi naše društvo i vlada trebali više vrednovati ljudski život, a ne materijalna dobra. Dajući besplatnu hranu siromašnima na javnim mestima direktno ukazujemo na stupanj gladi i višak hrane koja se ne iskoristi i propadne. Ukazujemo na propust društva koje to podržava, dok se u isto vreme gomilaju ogromna sredstva za vodenje ratova i razne oblike kontrole i nasilja." (iz letka kolektiva Hrana ne oružje sa ovih podneblja).
Hranu koju dele najčešće besplatno nabavljaju na pijacama, a to je hrana koja neprodata ostaje na tezgama posle radnog vremena. Od nađene hrane spremaju razna jela pri čemu su troškovi minimalni, jer najčešće kupuju samo hleb i začine.
Saradnja
Hrana ne oružje sarađuje sa grupama kao što su Earth First (Zemlja na prvom mestu), Anarchist Black Cross (Anarhistički crni krst), Homes Not Jailes (Kuće ne zatvori), Anti Racist Action (Anti rasistička akcija), In Defense of Animals (U odbranu životinja), The Free Radio Movement (Pokret slobodnih radija) kao i sa drugim organizacijama. Za sebe kažu da su na frontu borbe za pozitivne socijalne promene i da se suprotstavljaju programu oštre globalizacije.
Cameron County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 406.220.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 406.220 stanovnika, što je 70.993 (21,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Stranka na vlasti
Vladajuća ili stranka na vlasti je politička stranka čiji članovi kontroliraju sve ili najveći dio organa vlasti u nekoj državi.
U nekim državama se vladajućom strankom smatra i stranka koja sama nema većinu u parlamentu niti sama drži vlast, ali zato predstavlja najveći i najvažniji dio vladajuće koalicije stranaka. Kao primjeri za to se navode CDU u Njemačkoj, Srpska napredna stranka u Srbiji i HDZ u Hrvatskoj.
U nekim je državama, zbog specifičnosti političkog sistema, a pogotovo u slučaju kada je ustavom propisana oštra podjela vlasti, ponekad teško utvrditi koja stranka predstavlja vladajuću. U SAD se tako stranka čiji je član predsjednik tradicionalno smatra vladajućom, ali ne i u slučajevima kada njemu suprotna stranka ima kvalificiranu većinu u Kongresu.
Birkenfeld (Nahe)
Birkenfeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.795 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Birkenfeld Birkenfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 13,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.795 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 500 stanovnika/km².
Mopsuestija
Grad je dobio ime po grčkom mitološkom proroku Mopsu. U antičkim izvorima se relativno rijetko spominjao, povremeno mijenjajući ime po tadašnjim vladarima - za vrijeme Seleukida se zvao Seleukija na Piramu, za vrijeme rimskog cara Hadrijana se zvao Hadrijana, a za vrijeme Decija Decija. Pod imenom Mopsuestija je poznat prije svega kao jedno od središta kršćanstva odakle je potekao znameniti teolog Teodor Mopsuestijski.
Za vrijeme bizantsko-arapskih ratova su zauzeli Omejadi godine 686. a potom oko 700. učinili jednim od svojih prvih važnijih uporišta u Maloj Aziji. Oko njega su se vijekovima vodile borbe, sve dok ga u 10. vijeku nisu uspjeli preoteti Bizantinci. U 11. i 12. vijeku su se za njega borili Bizantinci, križari i Armenci, prije nego što je 1268. postao središte Armenog Kraljevstva Kilikije. U 14. vijeku su ga zauzeli Turci, pod čijom je vlašću nazadovao te se sveo na selo pod imenom Misis. Obližnji Muzej mozaika iz Misisa, osnovan 1959. sadrži mozaike koji su pronađeni tokom kasnijih arheoloških istraživanja.
Danas se vodi kao titularna biskupija Rimokatoličke crkve.
Sant'Antonio d'Ascula, Bari
Sant'Antonio d'Ascula je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 768 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Awasim
Izraz thughūr se također koristio za granična područja al-Andalusa i Mawara al-Nahra, te je preživio u historijskoj terminologiji da bi ga ponovno počeli koristiti egipatski Mameluci u 14. vijeku, kada su tradicionalne oblasti 'awāṣima i thughūra u sjevernoj Siriji i sjevernoj oblasti Eufrata došli pod njihovu kontrolu.
Žučno kiselinska 7a-dehidrataza
Žučno kiselinska 7a-dehidrataza (, 7alfa,12alfa-dihidroksi-3-oksochol-4-enoat hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom 7alfa,12alfa-dihidroksi-3-oksohol-4-enoat hidrolijaza (formira 12alfa-hidroksi-3-oksohola-4,6-dienoat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz eubakterija vrste VPI 12708 takođe može da deluje na 7alfa-hidroksi-3-oksohol-4-enoat.
Diodon
Diodon je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 404,928 Da.
Ignacio, Colorado
je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 697, što je 28 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pokret bezemljaša Brazila
Pokret zemljoradnika bez zemlje (portugalski: Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra, skraćeno MST), poznatiji kao pokret bezemljaša Brazila je najveći društveni pokret u Latinskoj Americi sa oko 1 i po milion ljudi organizovanih u 23 (od ukupno 27) brazilskih država.
thumb|300px|Pristalice MST-a u [[Brazilu.]]
U Brazilu, 1.6% zemljoposednika drži skoro polovinu (46.8%) obradive zemlje, 3% zemljoposednika poseduje dve trećine obradive zemlje, dok 20% ljudi drži 90% zemlje. Skoro dve trećine ogromnih zemljoposeda (latifundiosa) ostaje neobrađeno, dok je 12 miliona ljudi bez krova i bez zemlje (ne računajući stanovnike favela, za koje se smatra da nisu u najgorem položaju), a seljaci zakupci plaćaju ogromne rente.
Brazilski bezemljaši sprovode “zemljišne reforme odozdo”, tako što zauzimaju i obrađuju neobrađene zemljoposede, a ogromne prazne kuće u vlasništvu krupnih zemljoposednika pretvaraju u domove za siromašne porodice. Reforme temelje na brazilskom Ustavu, koji kaže da zemlja koja ostane neobrađena treba da se koristi za “širu društvenu funkciju”. (Federalni Ustav Brazila, 1984)
Pokret je do sada osvojio preko 80.000 kvadratnih milja zemlje i naselio 350.000 porodica u preko 2000 naselja. Čin zauzimanja zemlje, koji oni nazivaju “presecanje žice”, je temelj pokreta. To je vatreno krštenje za aktiviste i bitan deo njihovog identiteta.
Pokret bezemljaša je razvio čitav niz taktika direktne akcije, uključujući zauzimanje kongresnih i opštinskih zgrada, dugačke marševe, zemljoradničke štrajkove i bojkote, barikade i blokade puteva. Često se te direktne akcije kombinuju sa pregovaranjem i parlamentarnom politikom. Ideološki je pokret dosta šarenolik, inspirisan katoličkom teologijom oslobođenja, marksizmom, kubanskom revolucijom i raznim pobunjenicima kao što su: Če Gevara, ikona pokreta, Zumbi, brazilski rob koji je poveo pobunu u 16. veku i uspostavio slobodnu zajednicu, koja se održala 95 godina, i Antonio Conselheiro, mistik koji je predvodio bunu siromašnih u 19. veku i osnovao kvazi-komunističku zajednicu Canudos.
Pokret bezemljaša je uključen u alterglobalistički pokret i od 1994. se bore protiv globalnih agrokompanija i marširaju protiv STO na samitima. Globalizacija brazilske seljake dovodi u prilično nezavidan položaj, prisiljavaju male uzgajivače da se takmiče sa gigantskim agrokompanijama na međunarodnim tržištima, namećući standardizaciju semena, i sl.
Pokret se takođe bori i protiv genetski modifikovanog semena i za organski uzgoj hrane. Postoji stotine malih zadruga koje zajedno uzgajaju hranu. 2005. su u saradnji sa vladama Venecuele i brazilske Parane, univerzitetom Parane i pokretima zemljoradnika širom sveta, osnovali Latino američku školu za agroekologiju.
Njihova borba nije prošla bez žrtava, na stotine je bezemljaša do sada ubijeno. Više je seljaka ubijeno pod demokratskim režimom, nego političkih disidenata pod vojnom diktaturom, koja je trajala od 1964. do 1988.
Istorijat
Brazilski pokret bezemljaša je rođen iz pojedinačnih, izolovanih borbi za zemlju, koju su seljaci vodili u južnom Brazilu krajem 1970-ih.
Krajem 1980. i početkom 1981. je preko 6.000 porodica bez zemlje osnovalo kamp na tromeđi tri neobrađena poseda u najjužnijoj državi Brazila Rio Grande do Sul, koji je kasnije postao poznat kao Encruzilhada Natalino. Uz podršku mnogih udruženja građana, i dela katoličke crkve, porodice su izvršile pritisak na vladu vojne hunte da ekspropriše okolnu zemlju u svrhu agrarne reforme.
Pokret bezemljaša je zvanično osnovan 1984. i organizovan je, od lokalnog do nacionalnog nivoa, u kolektive koji donose odluke diskusijom i konsenzusom. Pokret između sebe bira predstavnike, od kojih preko 90% živi u njihovim naseobinama.
17. aprila 1996. policija je napala 2000 seljaka bezemljaša u istočnoamazonskom gradu Eldorado dos Karahas. 19 seljaka je ubijeno a 69 je povređeno.
1999. pokret je usvojio novu strategiju - ranije su zauzimali samo napuštenu zemlju, ali od sada u krajevima gde vlada glad, ako se zemlja koristi za uzgoj komercijanih sadnica, poput šećerne trske, a ne za hranu lokalnog stanovništva, zauzimanje je opravdano.
U toku 2000. godine ubijeno je 11 bezemljaša.
Pred izbore na kojima je izabran 2003. predsednik Lula je obećao da će država kupiti neiskorišćenu zemlju i da će je podeliti siromašnim porodicama bez doma. “Daću vam toliko zemlje, da nećete moću svu da je zauzmete!”
2005. je 13.000 bezemljaša marširalo preko 200 kilometara iz Gojanije u glavni grad Braziliju. Kada su posle dve nedelje stigli, 18. maja, predsedniku Luli je predata lista zahteva za agrarnu reformu, autonomiju Indijanaca, veće javne izdatke i društvene stanove. Delegacija od 50 ljudi je imala tričasovni sastanak sa predsednikom Lulom, koji im je ponovo obećao da će 430.000 porodica bez zemlje biti smešteno do kraja 2006.
2006. stotine brazilskih bezemljaša su zauzele kongresnu zgradu u glavnom gradu Braziliji. U neredima je oko 500 ljudi uhapšeno, a preko 25 povređeno. Aktivisti su uspeli da se probiju u predvorje donjeg doma brazilskog Kongresa u Braziliji da bi zahtevali kraj ropskom radu i izmene brazilskih zakona sa ciljem ubrzanja agrarnih reformi.
Berrwiller
Berviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Gebviler.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1058 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 138 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 255 metara (maksimalnoj 360 m, a minimalnoj 244 m).
Edgar, Nebraska
Edgar je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 498 stanovnika.
Radenik
Pokrenuo ga je Svetozar Marković 1. juna 1871. godine. U javni i politički život "Radenik" je stupio vrlo borbeno - odmah je počeo da kritikuje režim u Srbiji i propagira revolucionarne ideje Pariske komune, što je izazvalo veliko uzbuđenje u javnosti. U njemu su po prvi put objavljeni, u nastavcima, Marksov "Građanski rat u Francuskoj" i dva poglavlja iz "Kapitala".
Pod imenom "Radenik" je izlazio dve godine (1871-1872), nakon čega menja ime u Радник = Radnik = Delavec.
Codevigo, Padova
Codevigo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1555 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Selma, Indiana
Selma je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 866, što je 14 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Protein-protein interakcija
thumb|Inhibitor ribonukleaze u obliku potkovice (prikazan kao žičani okvir) formira protein-protein interakciju sa proteinom ribonukleaze. Kontakti između dva proteina us prikazani kao obojeni sekcije.|250px
Zen
mini|desno|[[Enso, simbol zen budizma.]] Zen (japanski: zen, kineski: č'an, sanskrit: dhjana – motrenje, meditacija ) je škola mahajana budizma i disciplina čiji je cilj probuđenje.
Protein-protein interakcija
Protein–protein interakcije se javljaju kad se dva ili više proteina vežu, često da bi vršili svoju biološku funkciju. Mnoge važne molekulske procese u ćeliji poput DNK replikacije izvode velike molekulske mašine koje se sastoje od velikog broja proteinskih komponenti organizovanih putem protein-protein interakcija. Proteinske interakcije su bile izučavane sa perspektive biohemije, kvantne hemije, molekulske dinamike, prenosa signala i drugih metaboličkih ili genetičkih/epigenetičih mreža. Protein–protein interakcije su u centru celokupnog interaktomskog sistema živih ćelija.
Zen
Zen je svojevrsna tradicija mahajana budizma nastala spajanjem indijske dhjana tradicije, ranobudističke škole praznine i kineske taoističke filozofije, dovedena do najvišeg umetničkog izraza u kulturi Japana.
Protein-protein interakcija
Interakcije imeđu proteina su važne za većinu bioloških funkcija. Na primer, spoljašnji ćelijski signali su prenose u ćelijsku unutrašnjost putem protein–protein interakcija signalnih molekula. Taj proces, koji se naziva prenos signala, ima fundamentalnu ulogu u mnogim biološkim procesima i u mnogim bolestima (npr. raku). Proteini mogu da interaguju i formiraju proteinski kompleks tokom dužeg vremenskog perioda. Jedan protein može da prenosi drug protein (na primer, iz citoplazme do nukleusa i vice versa u slučaju nukleusnih pora importina). Proteini isto tako mogu da interaguju kratkotrajno, samo koliko je neophodno da se izvrši modifikacija jednog proteina (npr. proteinska kinaza dodaje fosfat na ciljni protein). Ta modifikacija proteina može sama po sebi da promeni protein–protein interakcije. Neki proteini sa SH2 domenom samo vezuju druge proteine kad su oni fosforilisani na aminokiselini tirozinu, dok bromodomeni specifično prepoznaju acetilisane lizine. U zaključku, protein–protein interakcije imaju centralni značaj za virtualno svaki proces u živim ćelijama. Informacije o tim interakcijama poboljšavaju naše razumevanje bolesti i mogu da proizvedu osnovu za nove terapeutske pristupe.
Zen
Suština zena je neposredan doživljaj probuđenja (satori), pa su teoretsko znanje i proučavanje religijskih tekstova u drugom planu. Međutim, zen nije protiv filozofskog razumevanja, proučavanja sutri ili razvoja liturgije, ali ih žestoko odbacuje ako postoji opasnost da postanu predmet želje i prepreka za dosezanje jedine bitnosti.
Afera Diamantstein
thumb|Radnički zbor u Zagorju pred generalni štrajk solidarnosti održan u celoj Jugoslaviji juna 1919. godine protiv intervencija u mladim sovjetskim republikama u Rusiji i Mađarskoj.
Protein-protein interakcija
Metode za ispitivanje protein–protein interakcija
Protein–protein interakcije su toliko važne da postoji mnoštvo metoda za njihovu detekciju. Svaki pristup ima svoje dobre i loše strane, posebno u pogledu senzitivnosti i specifičnosti. Visoka senzitivnost znači da se mnoge interakcije koje se javljaju u stvarnosti detektuju testom. Visoka specifičnost indicira da se većina interakcija detektovanih testom takođe odvija u realnosti. Metode kao što je kvaščano dvostruko hibridno testiranje se mogu koristiti za detekciju novih protein-protein interakcija. Postoje takođe mnogi biofizički metodi za ispitivanje prirode i osobina interakcija. Na teoretskom nivou, eksperimentalni podaci velikih razmera o interakcijama se često modeluju primenom graf teoretskih metoda.
Zen
Zen tradicija tvrdi da nastavlja direktno, od-uma-do-uma, prenošenje budnosti počev od Bude. Zen smatra da čovek može da dosegne probuđenje kroz sopstvene napore, ali se pojedine škole razlikuju u metodama. Dok rinzai favorizuje šok-tretmane kao što je paradoksalno izražavanje (koan) često praćeno neočekivanim udarcima, soto favorizuje sedeću meditaciju (zazen).
Afera Diamantstein
Afera Diamantstein je naziv za osujećenu pripremu revolucije u Kraljevini SHS 1919. godine, kada su jugoslovenski komunisti ohrabreni valom revolucija po Evropi, vršili pripreme za oružani ustanak u novostvorenoj Kraljevini.
Zen
U zen predaji postoji mnoštvo primera da su učenici kao odgovor na svoja pitanja dobijali udarac štapom. Zen budizam je posebno uticao na kulturu i disciplinu japanskih samuraja.
Afera Diamantstein
Detalji zavere nisu do kraja rasvetljeni, ali mnogi događaji su poznati. Novoizabrani sekretar KPJ Filip Filipović neposredno nakon Kogresa ujedinjenja aprila 1919. godine putuje u revolucionarnu Mađarsku kod Bele Kuna. Istovremeno, Predsednik Jugoslovenske komunističke frakcije u Sovjetskoj Mađarskoj, Ivan Matuzović, planira vojnu intervenciju u Jugoslaviji i šalje novčanu i logističku pomoć komunističkom vrhu. U Zagrebu, organizacioni sekretar KPJ Simo Miljuš vrši prikupljanje ilegalnog oružja i municije, a deo dobijenih para odlazi na štampanje revolucionarnih listova.
Zen
Etimologija
thumb|right|Cvet [[lotosa, jedan od simbola zena.]]
Afera Diamantstein
Policija je motrila zaverenike, a početkom avgusta je uhapsila člana rukovodstva JKF Alfreda Diamantsteina koji je izdao sve što je znao. Slijedom njegova priznanja, uhapšeno je 65 komunista, medu kojima čitavo partijsko rukovodstvo - Filip Filipović, Vladimir Ćopić, Sima Marković i dr. Događaji po njemu ostaju upamćeni kao Afera Dijamantštajn.
Zen
Etimologija
Od indo-evropskog korena "dheia" (gledati) je izveden sanskritski pojam dhyāna, koji znači zagledanje, kontemplaciju, odnosno zadubljenost koja se postiže intenzivnom koncentracijom na određeni duhovni ili telesni predmet.
Afera Diamantstein
Početkom 1920. je uhićenim komunističkim vođama suđeno, što je bio prvi antikomunistički proces u Kraljevstvu SHS. Iako su optuženi doista pripremali prevrat u Jugoslaviji, svi su nakon suđenja oslobođeni.
Zen
Etimologija
Kineski izraz č'an skraćeno je od č'an-na, što je kinesko fonetsko prilagođenje sanskrtskog izraza dhjana. Ovo je kasnije u japanskom postalo zen, odakle je ušlo u zapadne jezike. Iako je zen najpoznatiji naziv za ovu školu budizma na zapadu, takođe je poznata kao čan u Kini, son u Koreji, tjen u Vijetnamu i dhjana u Indiji.
Afera Diamantstein
Val komunističkih ustanaka u Evropi
mini|Mađarska Crvena armija na barikadama u borbi protiv kontrarevolucionarnih snaga.
Zen
Etimologija
Reč zen se često upotrebljava u značenju probuđenja, konačne istine ili prave prirode, pa tako označava ime škole, njenu svrhu i umeće kako to postići.
Dhjana u Indiji
Od vremena upanišada, indijski učitelji naglašavaju meditativnu praksu dhjane, motrenja, koja je postala jedna od najvažnijih tehnika u budizmu. Budistički učitelji đhane odlazili su u Kinu gde su ih prijateljski primili Kinezi, privučeni taoističkom meditativnom praksom. Đhana (čan-na) budizam postao je naslednik ovog pravca razvoja.
O razvoju budističkog sistema đhana u Indiji se zna vrlo malo. Prema legendi, dhjana škola nastala je tako što je Buda, pored zabeleženih govora prenosio i ezoterično učenje nezavisno od spisa. No, sam Buda se protivio bilo kakvom ezoteričnom učenju. Prema zen legendi, Buda je držeći besedu pred okupljenim učenicima podigao ruku držeći u njoj lotosov cvet. Samo je Mahakašjapa shvatio poruku i nasmešio se. Buda je potom rekao: "Imam ovu riznicu nepogrešivih učenja, divan duh nirvane, koju predajem Mahakašjapi", čime je on navodno postao prvi patrijarh đhane u Indiji. Učenje se dalje prenosilo na taj način dok nije došlo do Bodidarme, za koga se smatra da je bio dvadeset osmi patrijarh dhjane u Indiji, i prvi patrijarh u kineskoj č'an tradiciji.
Razvoj č'ana u Kini
Indijski učitelji Kumarađiva i Budabadra delali su u Kini početkom 5. veka i zajedno sa svojim učenicima u velikoj meri utrli put čanu. Među Kumarađivinim učenicima, koji su su stvorili podlogu za č'an u Kini, najistaknutiji su Seng-čao, koji je povezao tekstove škole praznine i taoizma, i Tao-šeng, koji je zastupao doktrinu iznenadnog prosvetljenja. U stvari, neki smatraju da je Tao-šeng »pravi osnivač zena«.
Prema predanju, koje naučnici ne uzimaju naročito ozbiljno, dolazak č'an budizma se vezuje za indijskog monaha Bodidarmu. On je između 520. i 526. godine iz Indije došao u Kinu gde je postao prvi tsu (patrijarh, doslovno predak) čan škole. Učenje je ubrzo uspostavilo izvanredan uticaj.
Bodidarma je predao učenje Huejkeju (486—593), drugom kineskom patrijarhu. Huejkeja je nasledio Seng-can, kom se pripisuje čuveni spis Pečat verujuće duše. Tao-hsin, četvrti patrijarh, osnovao je prilično veliku monašku zajednicu. Čan je u Kini prenošen s učitelja na učenika sve do vremena petog patrijarha, Hung-đena (601—674).
Veliki raskol
Nakon petog patrijarha Hung-đena (601—674) je došlo do velikog raskola, koji su prouzrokovala njegova dva glavna učenika. Jedan od njih, Šen-hsiju (605—706), postao je osnivač Severne škole; drugi, Hui-neng (638—713) osnovao je Južnu školu. Razlika između Severne i Južne škole predstavljala je raniju razliku između škole svesti (Hsing tsung) i škole praznine (K'ung tsung). Takođe, Severna škola je ukazivali na potrebu postepenog uklanjanja pogrešnog razmišljanja i dosezanja budnosti, a Južna je zastupala postizanje naglog probuđenja (vidi: satori).
Južna škola je ubrzo popularnošću nadmašila Severnu. Prema predanju, stari patrijarh Hung-džen objavio je da će naslednik biti onaj koji napiše najlepši koan, u čemu je Huj-neng pobedio, te ga je imenovao naslednikom. Ustvari, učitelji iz dinastije Tang (618—906) su doneli odluku u korist Hui-nenga, i on je priznat za šestog patrijarha.
Tako je rođen revolucionarni č'an koji je propovedao »iznenadno prosvetljenje«, radikalnu ikonoklastiju koja je odbacivala proučavanje sutri, rituale i poštovanje kipova. Sve potonje škole čana proizašle su iz ovog ogranka.
Ubrzo po Hui-nengovoj smrti (oko 713.) u kineskim manastirima je počela da se koristi dvorana za meditacije. Istovremeno, budističke svetovnjake oba pola podsticali su na bavljenje č'anom u svojim domovima.
Pet kuća čana
Hui-neng je bio šesti i poslednji patrijarh zena. Nakon njega, dolazi do nastanka »pet kuća čana«. Najuspešnije su bile su linči i caodong, koje su postepeno inkorporisale sve ostale, i cvetaju do danas kao rinzai (linči) i soto (caodong) sekte u Japanu.
Afera Diamantstein
Val komunističkih ustanaka u Evropi
Nakon Prvog svetskog rata, pod utiskom uspele ruske revolucije, Evropu je zapljusnuo val komunističkih ustanaka. U Berlinu je početkom siječnja 1919. izbio Spartakistički ustanak, pod vodstvom Karla Liebknechta i Rose Luxemburg. Čitavu sedmicu su vođene ulične borbe s policijom, dok ustanak nije ugušila vojska. Istovremeno, u Italiji je započeo revolucionarni period 1919-1920, poznat pod nazivom "dve crvene godine" (Biennio Rosso). Italiju potresaju žestoki klasni sukobi, a naoružani radnici širom zemlje zauzimaju fabrike. Istovremeno, mnogi Jugosloveni, učesnici oktobarske revolucije, se vraćaju u zemlju i pozivaju na dizanje sovjetske revolucije.
Zen
Zen u Japanu
Od 7. veka, neke škole u Japanu uključivale su čan praksu, ali je č'an (pod nazivom zen) uveden u Japan krajem 12. veka, zahvaljujući nastojanjima japanskih monaha Eisaja i Dogena. Eisai (umro 1215) putovao je u Kinu, gde su ga obučavali učitelji linči škole, i 1191. godine doneo je linči (rinzai) školu u Japan, mada je njegova praksa uključivala elemente škola tendai i šingon. Pod Eisaijevim uticajem, šoguni su blagonaklono primili zen i tako je započeo njegov dugovečni savez sa samurajima i patriotskim interesima. Dogen (umro 1253), koji se smatra osnivačem soto škole (kin: caodong), podigao je 1236. prvi zen hram u Japanu.
Zen je dosegao vrhunac razvoja od 16—18. veka u intelektualnim krugovima vojnog plemstva (samuraja), i postao jedna od najuticajnijih budističkih škola. Međutim, građanski ratovi praćeni strogom vladinom kontrolom religije doveli su do slabljenja žara i discipline u zen manastirima. U 18. veku, Hakuin Ekaku, rinzai učitelj, poznat kao »oživljavač zena«, je reorganizovao disciplinu i obučavanje zasnovao na strogom tečaju koan vežbi.
Rinzai, »zen samoposmatračkog koana«, naglašava meditaciju kao sredstvo za vežbanje koana, što ima za posledicu početak uvida (kenšo). Soto, »zen tihe ozarenosti« koan koristi retko a zazen izjednačava s prosvetljenjem. Treću zen školu, obaku, doneo je iz Kine u Japan kaluđer Ingen 1654. Ponekad se zove »denibucu-zen« jer sjedinjuje zen i praksu čiste zemlje. Danas su jedine dve škole zena kod kojih je tradicija prenosa učenja neprekinuta soto i rinzai, koje spadaju među najuticajnije budističke škole u Japanu, sa dva i po, odnosno sedam miliona sledbenika.
Zen je izvršio dubok uticaj na japansku kulturu, posebno na haiku poeziju, čajnu ceremoniju, slikarstvo, kaligrafiju, oblikovanje cvetnih aranžmana, pejzažnu arhitekturu itd. Njegova načela primenjena su i u borilačkim veštinama kao što su džudo i kendo (mačevanje) i streličarstvo.
Širenje na Zapad
Uticaj zena na Zapadu, posebno u SAD, prestavlja značajan vid današnjeg zena. Pojava zen učitelja Sojena Šakua na Svetskoj skupštini religija u Čikagu 1893. godine, nekoliko decenija rada D. T. Suzukija i uticaj zen centara na Havajima i u Kaliforniji, značajno su doprineli širenju zena. Ugledni učenici, japanski i američki rošiji, manastiri i instituti sve su zapaženiji i aktivniji. U Evropi, akademsko proučavanje budističkih tekstova bacalo je u zasenak zanimanje za zen praksu, iako su Rudolf Oto i Eugen Herigel u Nemačkoj, i Krismas Hamfriz u Engleskoj, doprineli popularizovanju meditativne zen prakse. Na Zapadu, zen su posebno prijateljski prihvatili psihoterapeuti, pesnici i slikari.
Glavni savremeni predstavnik i popularizator zena u zapadnoj filozofiji 20. veka bio je profesor D. T. Suzuki iz Kjota, čiji je rad doveo do živog zanimanja koje je ishodilo mnogim važnim proučavanjima.
Savremeni period
Nakon kineske revolucije, od 1950. do 1952. godine, sprovedena je zemljišna reforma, kada je došlo do oduzimanja manastirskih poseda, uključujući i odeću od monaha. Ova politika je oslabila tokom 1972, kada je vlada počela da ističe budizam kao kinesko kulturno nasleđe. Iako većina kineskih manastira pripada č'an baštini, č'an, čista zemlja i drugi oblici budizma duboko su isprepleteni i svi su osetili posledice promene. Posle smrti Mao Cedunga, 1976. godine, javljaju se znaci obnove budizma.
Afera Diamantstein
Val komunističkih ustanaka u Evropi
21. marta 1919. godine započela je mađarska revolucija, čime je u susedstvu Kraljevine SHS uspostavljena Mađarska Sovjetska Republika. Za vreme trajanja revolucije, na vlasti je bila zajednička vlada komunista i socijalista. Tokom aprila, sile Antante su u strahu od širenja revolucije odlučile intervenisati protiv Mađarske. Početkom jula 1919. godine, protiv Mađarske Sovjetske Republike borile su se francuske, čehoslovačke, rumunske, jugoslovenske i trupe mađarskih političkih emigranata. 24. jula, ruska Crvena armija radnika i seljaka je pokrenula ofanzivu prema Rumuniji kako bi se povezala sa mađarskom Crvenom armijom.
Zen
Savremeni period
Tokom rata u Koreji (1950—1953), mnogi manastiri su spaljeni, ali je u Južnoj Koreji došlo do obnove, sa programima zen meditacije u centrima kao što je manastir Haein. »Von-budizam«, nova narodna religija, neguje meditaciju preko službe zvane »zen bez vremena ili prostora«.
Afera Diamantstein
Val komunističkih ustanaka u Evropi
Mađarska sovjetska revolucija je imala golemog uticaja na komunistički pokret u Kraljevini SHS. Mnogi Pod uticajem Oktobarske revolucije i Mađarske Sovjetske Republike (1919) osnivane su ilegalne komunističke ćelije koje su za cilj imale pripremanje uslova za sličnu socijalističku revoluciju. Na Kongresu ujedinjenja aprila 1919. godine u Beogradu, mnoge jugoslovenske socijaldemokratske partije i komunističke i grupe su ujedinjenje u novoosnovanu Socijalističkoj radničkoj partiji Jugoslavije (komunista). Istovremeno, novoizabrani sekretar partije Filip Filipović putuje u Budimpeštu, na dogovore s Belom Kunom, vođom Mađarske Sovjetske Republike.
Zen
Savremeni period
Tokom Drugog svetskog rata, došlo je do izvesnog gušenja japanskog zena, ali se od druge polovine 20. veka uočava značajno oživljavanje. Poslednje decenije obeležene su sve većom popularnošću zena kod japanske omladine, impresionirane pozitivnim prijemom zena na Zapadu.
Afera Diamantstein
Povratak revolucionara u Kraljevinu
Decembra 1918. godine, Franjo Drobni, član Centralnog komiteta Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca, upućen je na partijski rad u novostvorenu Kraljevinu SHS. On 5. prosinca 1918. s Antun Ciligom stiže u Zagreb.
Zen
Nauka
Zen učenje je s jedne strane ukorenjeno u mahajani, naročito učenju o budinskoj prirodi, a s druge strane je to povratak samoj srži budističkog učenja i iskustvu budnosti. Pod kineskim uticajem, zen je izjednačio dhjanu (meditaciju) s prađnom (mudrošću) i smatrao je da im je obema mesto u svakodnevnim poslovima. U ovom duhu, svetovnjak P'ang izjavljuje: »Moja natprirodna moć i čudesna dela su dovlačenje vode i nošenje drva za vatru.«
Afera Diamantstein
Stvaranje podzemne organizacije
Nelegalne organizacije su već u prosincu 1918. postojale u Zagrebu, Sarajevu, Slavonskom Brodu i drugim mjestima. Na čelu im se nalazila ilegalna trojka koju su sačinjavali Vladimir Ćopić, Filip Filipović i Nikola Kovačević, dvojica članovi rukovodstva KP(b) SHS. Njihovi zamjenici bili su Đuro Đaković i Lazar Vukićević.
Početkom 1919. u Hrvatskoj je bilo 26 ilegalnih grupa, kojima je Miljuš redovno slao novac. U Vojvodini su ilegalne organizacije osnovane u 20 mjesta i to: Kumane, Melenci, Elemir, Vranjevo, Kanjiža, Novi Bečej, Bašaid, Aradas, Mužalj, Pančevo, Vrdnik, Ruma itd. U Vojvodini je prema Kovačeviću, bilo preko 1800 članova.
Zen
Nauka
Cilj zena se opisuje kao mudrost, budnost, nirvana, satori, itd.
Afera Diamantstein
Stvaranje podzemne organizacije
Radi »ilegalne organizacije boljševičkog pokreta i podjele pojedinih resora«, u Zagrebu je stvoren »podzemni sovjet«:
Pupavac je poslao izvještaj o stvaranju »podzemnog sovjeta« u Mađarsku. Ilegalna organizacija je radila na spašavanju poznatog mađarskog revolucionara Gyule Hajdu-a koji se nalazio u uzama zagrebačkog redarstva.
Ilegalno naoružavanje komunista
Pored rada u vojsci, komunisti povratnici su vršili organiziranje vlastitih crvenoarmijskih jedinica. Prema svedočenju Vitomira Kozjaka, sekretar KP SHS Nikola Kovačević mu je naložio da osnuje paravojnu formaciju pod imenom Crvena garda ili Crna ruka, i da prikuplja oružje »jer će doći dan kada će se podignuti čitava Jugoslavija«. Kozjak je dobivao novčanu pomoć, a imao je i revolucionarnu lozinku. Za sve instrukcije trebao se obraćati Simi Miljušu u Zagreb.
Zen
Budina priroda
Zen podučava da je Budina svest jedina stvarnost, odnosno da je priroda uma priroda Bude. Nju nije moguće podučavati, preneti putem spisa ili učitelja. Osnovni način uviđanja ove izvorne prirode je motrenje uma.
Camp County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.401 stanovnika, što je 852 (7,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Afera Diamantstein
Ilegalno naoružavanje komunista
Organizacioni sekretar KPJ Simo Miljuš vodio je naoružavanje komunista u Zagrebu. Miroslav Krleža u memoarima priznaje da su pripremali prevrat, da su crvenoarmejci pod komandom Sime Miljuša trebali da zauzmu Zagreb iz solidarnosti sa Belom Kunom. Krleža također navodi da je Miljuš u njegovu sobu sakrio nekoliko pušaka i mnogo municije.
Prema saopćenju Nikole Kovačevića, odredi »Crvene garde« i »Građanske garde« bili su organizirani u Slavonskom Brodu, Osijeku, Đurđevcu, Vrdniku, Subotici i drugdje.
U Zrenjaninu je ilegalna organizacija koju su osnovali rukovodioci KP SHS Lazar Vukičević i Nikola Grulović vrlo brzo rasla. Početkom marta je brojila oko 200 članova, koji su ilegalno sakupljali oružje radi »ostvarenja socijalističke republike«.
Priprema pobune u vojsci
Grupa Vladimira Ćopića je ilegalno radila u vojsci, koja se trebala pripremiti za učešće u ustanku. Prema materijalima sa potonjeg procesa, ova grupa je skupa sa kapetanom Metzgerom trebalo da osnuje 4 kompanije:
Za neposredni rad u vojsci bio je zadužen brat Vladimira Ćopića podnarednik Milan Ćopić, koji je kasnije pobjegao u Sovjetsku Rusiju, ali je pravi rukovodilac bio kapetan Josip Metzger. Stevo Kopčinović je dijelio letke u vojsci i pribavio kapetanu Metzgeru ključ od magazina u kojem se nalaze 42 strojne puške i 25 sanduka municije.
Nikola Kovačević, sekretar Centralnog komiteta Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca, je u Slavonskom Brodu razvio između energičnu agitaciju među momčadi na monitorima. Putem šifre obavijestio ie Simu Miljuša da će ta momčad u slučaju prevrata zajedno s boljševicima »bombardovati Beograd«.
Još jedan o članova Komiteta, Ante Ciliga je u srpnju sudjelovao u vojničkoj pobuni u Varaždinu.
Navodno je u ilegalnom skladištu u Donjem Miholjcu čuvan eksplozivni materijal ekrazit.
Novčana pomoć iz Sovjetske Mađarske
mini|Časopis [[Plamen (časopis)|Plamen, koji je izdavao Miroslav Krleža 1919. godine, finansiran iz revolucionarne Mađarske.]] Nakon pobede revolucije u Mađarskoj 1919. godine, jugoslovenski komunisti su prebacivali novac iz Sovjetske Mađarske za organizovanje revolucije u Jugoslaviji. Oktobarci Ivan Ferenčak i Franjo Drobni su vršili poverljive kurirske dužnosti.
Jedan od kurira iz Pešte, Alfred Dijamantštajn, u Zagreb je donio upute i novac za jugoslavenske komuniste. Preko njegovih ruku je prešlo 26.200 KR koje je razdijelio zavjerenicima. Miroslav Krleža, urednik revolucionarnog časopisa Plamen, u memoarima priznaje da se sretao s Diamantsteinom. Diamantstein je navodno Augustu Cesarcu i Đuki Cvijiću predao 10 000 kruna, navodno kao pomoć za izdavanje lijevih glasila Plamen i Istina. Kasnije je i bivši vođa Hrvatsko-slavonske socijaldemokratske stranke Vitomir Korać tvrdio da su Mađarska Sovjetska Republika i Bela Kun uputili novčanu pomoć (čak 20 000 kruna) jugoslovenskom revolucionarnom časopisu Plamen.
Vojna pomoć iz Sovjetske Mađarske
Ivan Matuzović, komandant odreda jugoslavenskih crvenoarmejaca u mađarskoj revoluciji, sudjelovao je u pripremi pobune u Kraljevini SHS, koja je navodno trebala započeti 1. svibnja 1919. Planirano je da jugoslavenskom proletarijatu u pomoć priteknu jedinice mađarske Crvene armije. Matuzović i Hajdu su smatrali da je za čitavu operaciju dovoljna 44. crvena brigada sa svojih 6 bataljona, potpomognuta sa 3-4 bataljona budimpeštanskih radnika, 3-4 baterije artiljerije i nekoliko mitraljeskih četa, jer su dobili podatke da su jugoslovenske trupe na granici malobrojne i da se neće boriti protiv revolucionara. Kao uslov uspešnog sprovođenja ovog plana, predviđen je sinhronizovani opšti ustanak u Jugoslaviji.
Masovna hapšenja komunista
mini|[[Ivan Matuzović, učesnik ruske i mađarske revolucije, i jedan od glavnih protagonista afere Dijamantštajn.]]