cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blaževac
Blaževac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pelagićevo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.166 stanovnika.
Istorija
Blaževac se do rata u cjelini nalazio u sastavu opštine Gradačac.
Doboșeni, Brăduț
Doboșeni je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Brăduț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1409 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Maubeuge
Maubeuge (fonetski: Mobež; Mabuse ili Malbode) je grad u Francuskoj u regionu Nord-Pas-de-Calais, u departmanu Nord na sjeveru zemlje, odnosno na granici sa Belgijom. Nastao oko Opatije Maubeuge, dvojnog muško-ženskog samostana iz 7. vijeka, je kroz historiju zbog svog strateškog položaja bio predmetom brojnih borbi, a dijelom Francuske postao Nijmegenskim mirom nakon čega je znameniti inženjer Vauban u njemu sagradio snažnu tvrđavu. Ona je postala predmetom niza opsada, uključujući opsadu na početku Prvog svjetskog rata, kao i njemačko zauzimanje tzv. Utvrđenog sektora Maubege pri Maginotovoj liniji u maju 1940. godine, kada je u žestokim borbama uništeno 90 % grada.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 31.046.
Châteauvieux (Var)
Šatovje je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Var koja pripada prefekturi Draginjan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 73 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1050 metara (maksimalnoj 1.271 m, a minimalnoj 843 m).
Pločnik (arheološko nalazište)
Početkom septembra 2009. započela je izgradnja rekonstrukcije neolitskog sela, a postoje i zamisli da se lokalitet turističkim vozom poveže sa Prokupljem, Kuršumlijom i Đavoljom varoši.
Metalurški centar
U Pločniku su tokom ranijih istraživanja pronađeni bakarni predmeti, kao i rude azurit i malahit, koje se tope na 700 °C i iz kojih se dobija bakar. Ranije su se ovi nalazi tumačili slučajnim ukopavanjem u arheološki sloj koji odgovara neolitu. Istraživanja vođena od 1996. do 2008. kojima su rukovodili arheolozi Dušan Šljivar iz Narodnog muzeja u Beogradu i Julka Kuzmanović-Cvetković, kustos Narodnog muzeja Toplice, dokazali su da nalazi nisu slučajno dospeli u neolitski sloj. Njihov tim je tokom 2007. i 2008. pronašli dve zemljane peći kvadratnog oblika, za koje se pretpostavlja da su služile za topljenje metala. Peći su smeštene unutar većih građevina, a uz njih su otkrivene i duvaljke napravljene od pečene zemlje. Pored njih su pronađeni bakarni limovi, koji ukazuju da je tu obavljana proizvodnja bakra. Otkrivene su i rupe dubine 2,5 i prečnika 8 metara u kojima nije pronađen arheološki materijal. Smatra se da su u pitanju tzv. „metalurške jame“, a u njima su pronađeni pepeo i gar, koji nastaju usled sagorevanja na visokim temperaturama, na osnovu čijeg sastava se može zaključiti da se na tom mestu topio bakar.
Dosadašnjim istraživanjima još uvek nisu pronađeni korišćeni kalupi, odbačena šljaka, kao ni rudnici iz kojih je dobijana ruda. Ležišta azurita i malahita postoje oko Toplice, Kosanice i Banjske reke u blizini Pločnika, a pretpostavlja se da su neka od njih otkrili stanovnici ovog naselja u potrazi za kamenom pogodnim za obradu.
Otkriće metalurških peći u Pločniku, menja dosadašnja shvatanja o početku ljudskog rudarstva i metalurgije, koji je oko pola milenijuma stariji nego što se to do sada mislilo. Sam Pločnik, kao središte južnovinčanske kulture, postao je najstariji metalurški, a samim tim i industrijski centar, pronađen na svetu.
Na ovom lokalitetu je avgusta 2013. pronađen prsten od bakra star 7 hiljada godina. God. 2012. pronađena je minđuša i perle. Ovo ukazuje da je u Pločniku bila prva juvelirnica u Evropi.
Cañada del Tecolote, San Simón Zahuatlán
Cañada del Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Simón Zahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Merck & Co.
Merck & Co., Inc. (nyse: MRK), posluje kao Merck Sharp & Dohme, MSD izvan SAD-a i Kanade, je jedna od najvećih farmaceutskih kompanija. Merkovo sedište je White House Station, Nju Džersi. Kompanija je uspostavljena 1891. kao SAD podružnica Nemačke kompanije danas poznate kao Merk KGaA. Merck & Co. je konfiskovala vlada SAD-a tokom Prvog svetskog rata i naknadno uspostavila kao nezavisnu Američku kompaniju.
Merk je globalna farmaceutska kompanija u čijoj osnovi su naučna istraživanja. Merk se bavi otkrivanjem, razvojem, proizvodnjom i prodajom širokog spektra proizvoda namenjenih poboljšanju ljudskog i životinjskog zdravlja. Merk takođe objavljuje Merk priručnik, serije medicinskih referentnih knjiga za lekare i medicinsko osoblje.
Crocetta-Nogarè, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Elkhorn, Montana
Elkhorn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.
Campanillo, Cuautitlán de García Barragán
Campanillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Santa Mercedes (razvrstavanje)
Santa Mercedes ima više značenja:
Stăncești (razvrstavanje)
Stăncești ima više značenja:
Baimena
Baimena (pl. Baimenas).- jedna od grupa Zoe Indijanaca, šire grupe Taracahitian, porodica Juto-Asteci, koje je obitavalo na jugu Zoe teritorija na području današnje meksičke države Sinaloa. Njihova točna lokacija se 1678. nalazila oko 6 liga istočno od San Jose del Toro u Sinaloi. Prema Zapati govorili su jezikom srodnim onom Zoe Indijanaca. Nestali su.
Niccolò Paganini
Nikolo Paganini (Đenova, 27. oktobar 1782 — Nica, 27. maj 1840) je bio italijanski violinista.
Biografija
Nikolo Paganini rođen je u Đenovi 27. oktobra 1782. godine, kao treće dete lučkog radnika zaljubljenog u muziku, od kojeg je Nikolo nasledio istu sklonost i veliku obdarenost. Najpre je počeo da uči mandolinu i gitaru, a zatim i violinu. Ubrzo je potražio školovanog učitelja i pronašao je Đakoma Kostu, dirigenta katedrale San Lorenco u Đenovi. Nikolo je vredno učio i vežbao razvijajući svoj talenat, a 31. jula 1795. godine održao je svoj prvi koncert u pozorištu „Sant Agostini“ u Đenovi kako bi sakupio novac za dalje školovanje u Parmi. Nakon izuzetnog koncerta ispunjenog Nikolovim varijacijama više poznatih dela, dospeo je do profesora Role u Parmi koji je samo zaključio da Nikolo više nema šta da nauči. Uskoro se vratio u rodnu Đenovu i počeo da izučava harmoniju i kontrapunkt.
„Osvajanje Evrope“
Godine 1827, Paganini započinje osvajanje Evrope. Ponovo komponuje i nastupa, ali i definitivno narušava svoje načeto zdravlje. Posle neviđenog oduševljenja u Beču gde je od cara Franja I dobio i Orden kamernog virtuoza, Paganini nastavlja da nastupa širom Evrope. Ipak, kako bolest napreduje, sve mu je teže da nastupa i u pauzi između koncerata posećuje banje i lečilišta, ne prestajući da putuje, komponuje i svira. Pruski kralj ga proglašava za prvog koncertnog majstora, a od ruskog cara u Varšavi 1829. godine dobija i brilijantski prsten. Širom Evrope slušanje Paganinijevih koncerata postaje mondenska obaveza - krunisane glave, prinčevi, grofovi, umetnici, svi su hrlili da bi čuli čudesnog Italijana. Sledi i turneja po Engleskoj, cena ulaznica za njegove koncerte astronomski raste i uprkos tome Paganini održava više od 150 koncerata najposećenijih u istoriji. Međutim, sve bolesniji, vraća se u Parmu gde kupuje vilu „Gajone“ i nastavlja da održava lokalne koncerte. Uskoro dobija i starateljstvo nad sinom, ali i oseća da mu je životna snaga na izmaku. 16. juna 1837. godine u Torinu Paganini održava poslednji koncert u životu. Poslednje godine života Paganini provodi u Parizu i Nici sa sinom. U njegovom naručju izdahnuo je 27. maja 1840. godine. Sahrana violiniste poznatog pod nadimkom „đavolski“ bila je zabranjena na groblju, što je preinačeno 4 godine kasnije. Na parmskom groblju Paganini je međutim sahranjen tek 36 godina kasnije, gde njegove kosti i danas počivaju.
C15H11ClN2O2
Molekulska formula C15H11ClN2O2 se može odnositi na:
Niccolò Paganini
„Osvajanje Evrope“
Napomena
Bankalachi
Bankalachi (pl. Bangeklachi), maleno šošonsko pleme sa gornjeg toka Deer Creeka koje utječe u jezero Tulare u Kaliforniji. Ime Bankalachi dali su im susjedni Yokuti, dok su sami sebe nazivali Toloim.
Okrug Ash Shamayatayn, Taiz
Ash Shamayatayn je okrug u Jemenu u pokrajini Taiz.
Bankalachi
Bankalachi čine jedno od tri glavnih autonomnih skupina Tübatulabal Indijanaca i imali su nekoliko sela blizu današnjeg Kernvillea, koja su osnovali među plemenima Yokuts. Po govoru su pripadali šošonskoj skupini, ali su mnogi bili bilingualni jer su se ženili sa plemenima Kumachisi, Yaudanchi, Bokninuwad, Paleuyami i drugim Yokutima, sa kojima su na kraju izgubili identitet.
Okrug Ash Shamayatayn, Taiz
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1386 m.
Bankalachi
Kao pleme danas više ne postoje. Njihova posljednja punokrvna pripadnica bila je Lash-Yeh (od Amerikanaca nazivana Louise Francisco) koja je umrla sredinom 1960.-te u dubokoj starosti od blizu 100 godina. Lash-Yeh se rodila oko 1865. i govorila je sedam različitih jezika.
Atlanta
Atlanta je grad u Sjedinjenim Američkim Državama i glavni grad države Džordžija. Predstavlja najnaseljeniji grad države. Prema zadnjim procenama iz 2009. godine Atlanta imao je 540.000 stanovnika. Grad Atlanta sa prirastajućim gradovima ima više od 5,4 miliona ljudi tako da je druga po veličini od Jugoistočnih Država i deveta u čitavima Sjedinjenim Državama.Kao i većina gradskih urbanih područja u Sunčanom Pojasu i Atlanta stalno raste od 1970.godine i dodala je 1.1 milion stanovnika između 2000. i 2008. godine.
Njen razvoj započeo je početkom 19. veka ali je većim dijelom uništena tokom Građanskog rata. Ipak grad je obnovljen i ubrzo postaje glavni grad Džordžije. U 20. veku Atlanta je bila sjedište Američkog pokreta za građanska prava. Jedan od nadimaka grada je i "Grad feniksa", a povezan je sa njegovim brzim oporavkom posle rata.
U Atlanti su 1996. godine održane Olimpijske igre. Atlanta je sjedište više od 50 najvećih svetskih kompanija, uključujući Koka-kolu, Si-en-en i avio kompaniju Delta.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 420.003 stanovnika, što je 3.529 (0,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Stânca (razvrstavanje)
Stânca ima više značenja:
El Plantel (razvrstavanje)
El Plantel ima više značenja:
El Cortijo, Ramos Arizpe
El Cortijo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1456 m.
C15H13FO2
Molekulska formula C15H13FO2 se može odnositi na:
C15H14N2O2
Molekulska formula C15H14N2O2 se može odnositi na:
Stari grad Livno
mini|desno|250px|Vejs-kula u starom gradu Stari grad Livno ili Bistrički grad je utvrđenje iz srednjeg vijeka i osmanskog perioda u Livnu (Bosna i Hercegovina).
Istorija
Župa Livno se prvi put spominje 28. IX 892. za vrijeme vladavine hrvatskog kneza Mutimira. Konstantin Porfirogenet sredinom X vijeka u 30. i 31. poglavlju Spisa o narodina dijeli zemlju Hrvata na 11 župa, među kojima se nalazi i Livanjska župa ή χλεβίανα, a među gradovima pokrštene Hrvatske spominje τό χλεβ ενα. U crkvenom pogledu Livansjka župa bila je u sastavu splitske nadbiskupije. Početkomm XIV vijeka livanjskom župom upravljaju sinovi hrvatskog bana Pavla Šubića. Godine 1326. livanjska župa prelazi iz hrvatske državne teritorije pod vlast bana Stjepana II Kotromanića i u sastav bosanske države. Prvi put se javlja u turskim izvorima iz 1485. godine i od tada je ostalo pod osmanskom vlašću sve do 1878. Godine. Među historijskim podacima o Livnu nema onih koji se odnose na vrijeme gradnje njegovih fortifikacija, a arheološka istraživanja nisu vršena.
Opis dobra
Prvo je sagrađena srednjovjekovna tvrđava koja je pretvorena u osmanskom periodu u skladište oružja. Nalazi se ispod strmih stijena Crvenice koje okružuju Livno i uz izvor rijeke Bistrice. Osnova srednjovjekovnog utvrđenja je nepravilnog četverougaonog oblika prilagođenog terenu (dimenzija 37.5 x 30(24) m).
Stari grad u Livnu (Bistrički grad) proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Vanjske veze
Zvanična stranica Livna
Saint-Émilion
Saint-Émilion (okcitanski: Sent Milion) je općina u departmanu Gironde u Akvitaniji u jugozapadnoj Francuskoj. Nalazi se 35 km sjeveroistočno od Bordeauxa, između mjesta Libourne i Castillon-la-Bataille.
Saint-Émilion je, uz Medoc, Graves i Pomerol, jedno od glavnih područja uzgoja crnog vina Bordeaux. Osnovne sorte grožđa koje se uzgajaju su Merlot i Cabernet Franc, s relativno malim količinama Cabernet Sauvignon. mini|lijevo| Stari grad Saint-Émiliona
Povijest
Rimljani su u ovom području sadili vinograde, koji su prerasli u Saint-Émilion već u 2. stoljeću. U 4. stoljeću, latinski pjesnik Ausonius pohvalio je njihov obilan plod vinove loze. Grad je dobio ime po redovniku Émilionu, putujućem ispovjedniku, koji se naselio u Pustinji uklesanoj u stijeni u 8. stoljeću. Redovnici koji su ga slijedili pokrenuli su komercijalnu proizvodnju vina na ovom području.
Znamenitosti
Povijest Saint-Émiliona seže u prapovijest i prepun je povijesnih spomenika, s fascinantnim romaničkim crkvama i ruševinama koji se protežu duž strmih i uskih ulica. God. 1999. vinogradsko područje Saint-Émiliona upisano je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Vinogradarstvo su na ovaj plodni dio regije Akvitanije uveli Rimljani, a zahuktalo se u srednjem vijeku. Područje Saint-Émiliona je iskoristilo svoj položaj na hodočašnićkom putu u Santiago de Compostela (Put Svetog Jakova) i od 11. stoljeća nadalje tu je izgrađeno mnogo crkava, samostana i hospicija.
Za vrijeme engleske vladavine u 12. stoljeću dodijeljen mu je poseban status "jurisdikcije". To je izuzetan krajolik koji se u potpunosti posvetio vinogradarstvu, s mnogo povijesnih spomenika u njegovim gradovima i selima.
Waldrohrbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Valdrorbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 241 metra. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 390 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Peroli Alti, Bergamo
Peroli Alti je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
Iagitlim
Iagitlim je bio kralj grada-države Mari u 19. vijeku pne. Pretpostavlja se da je bio amoritskog porijekla. O njegovoj vladavini se malo zna osim da je došao u sukob sa svojim saveznikom Ila-kabkabuom. Iagitlima je naslijedio njegov sin Iakhdunlim.
San Pedro, Matamoros
San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Battipaglia, Salerno
Battipaglia je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Stâna (razvrstavanje)
Stâna ima više značenja:
C15H12N2O
Molekulska formula C15H12N2O se može odnositi na:
Lobamba
Lobamba je jedan od dva glavna grada (sjedište parlamenta) afričke države Esvatini. Grad ima 4557 stanovnika.
Geografija
Lobamba se prostire u dolini Ezulwini i udaljena je 16 km od Mbabanea, stvarne nove prijestolnice. Nalazi se u gotovo idealnom geografskom središtu zemlje. Od Lobambe do južnoafričkog grada Johannesburga ima 376 km, a do luke Maputo u Mozambiku oko 200 km.
Klima
Lobamba ima umjerenu suptropsku planinsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, s toplim kišnim ljetima i hladnim suhim zimama. Prosječna temperatura tokom ljetnog perioda (decembar-mart) je oko 22 °C, dok je prosječna temperatura zimi, od juna do septembra, oko 10 °C. Prosječna količina oborina je od 12 mm u junu do 142 mm u januaru.
Historija
thumb|right|300px| Hotel Ezulwini Sun u dolini Ezulwini thumb|left|220px| Ceremonija crveni ples za kraljičin rođendan Lobamba je raštrkano naselje, u gusto naseljenom seoskom kraju. Prema tradicionalnim svazi običajima, u Lobambi mora biti rezidencija kraljice majke Ndlovukazi (slonice), pa je ona zbog tog duhovni dom naroda Svazilenda i tu je stoga premješten parlament. Kraljevska rezidencija izgrađena je 20. vijeku na istom mjestu, gdje je prije tog bilo kraljevsko selo zvano Nkanini. Ona je glavni kraljevski kraal (zatvoreni stambeni prostor koji pripada porodici) u kojem živi brojna kraljevska porodica (kralj Sobhuza II. imao je 210 djece).
Znamenitosti
Najveće atrakcije Lobambe koje privlače hiljade turista su dvije tradicijske ceremonije koje se održavaju jednom godišnje. To su crveni ples (Umhlanga tj. ples neudatih i žena bez djece) koji se održava krajem augusta ili početkom septembra u čast kraljice majke, te Incwala (decembar ili januar) u čast kralja. Tad se održavaju plesovi, pjesme i procesije po cijelom mjestu od stadiona, do okolnih livada.
Od građevina su najinteresantnije Državna palača Embo, Državna palača Ludzidzini, sadašnja kraljevska rezidencija, Nacionalni muzej Svazilenda, Zgrada parlamenta, Nacionalni stadion i muzej posvećen kralju Sobhuzi II (1899–1982). Pored naselja nalazi se Rezervat prirode i sklonište za divlje zvijeri Mlilwane, Kraljevski botanički vrt i aerodrom Matsapha udaljen 18.7 km.
Privreda i trasport
Pored poljoprivrede koja je osnovna djelatnost kraja, razvio se i turizam (hoteli, prodaja i proizvodnja suvenira), zbog brojnih posjetitelja koji dolaze obići tu egzotičnu afričku prijestolnicu. Lobamba je dobro povezana cestama s drugim gradovima u zemlji (autoput MR3) i južnoafričkim gradovima.
Зладовац
Зладовац је насеље у Србији у општини Житорађа у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 20 становника (према попису из 1991. било је 38 становника).
Демографија
У насељу Зладовац живи 20 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 66,5 година (67,1 код мушкараца и 66,1 код жена). У насељу има 12 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,67.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Fotoelektrični efekt
Fotoelektrični efekat ili fotoefekt je pojava emisije elektrona iz metala pod dejstvom svetlosti. Djelovanjem elektromagnetnog zračenja dovoljno kratke valne dužine (npr. svjetlosti ili UV zračenja) dolazi do izbijanja elektrona iz obasjanog materijala (obično kovine). Zračenja veće valne dužine od granične ne izbijaju elektrone, jer tad elektroni ne dobiju dovoljno energije za kidanje veze s atomom.
Efekat je prvi uočio Herc 1887. godine, ali bez objašnjenja. Ajnštajn je 1905. godine objasnio efekat pretpostavkom da je svetlost čestične prirode tj. da se prostire u kvantima nazvanim fotoni. Ta Ajnštajnova pretpostavka bila je toliko radikalna da joj se suprotstavljao i sam Plank, začetnik kvantne teorije. Godine 1921. Ajnštajnu je dodeljena Nobelova nagrada za fiziku za objašnjenje fotoelektričnog efekta.
Proučavanje fotoefekta je dovelo do važnog otkrića kvantne prirode svjetlosti i elektrona, te do ideje valno-čestičnog dualizma. Fotoelektrični učinak ima mnoge primene, od kojih je najpoznatija solarna ćelija, koja pretvara svetlost u električnu struju.
19. vijek
1839. Alexandre Becquerel je otkrio fotovoltažni efekt dok je proučavao utjecaj svjetla na elektrode u elektrolitu. Iako to nije fotoefekt, ipak postoji jaka veza između svjetla i električnih karakteristika materijala. 1873. Willoughby Smith je otkrio fotoinduktivitet selenija, dok je ispitivao telegrafske kablove za podmornice.
thumb|[[Heinrich Rudolf Hertz]] 1887. Heinrich Hertz je uočio fotoefekt dok je slao i primao elektromagnetske valove. Njegov prijemnik je imao zavojnicu sa razmakom za iskrenje. Kada je prijemnik spremio u kutiju, primjetio je da se iskrenje smanjilo, dok bi se na svjetlu pojačalo. On je uočio da je fotoefekt uočljiviji ukoliko su elektrode osvjetljene ultraljubičastim zračenjem, jer tad lakše stvaraju iskru. Ultraljubičasto zračenje može se dobiti elektrolučnom svjetiljkom, ili paljenjem magnezija, ili iskrenjem između elektroda cinka ili kadmija.
1899. J.J. Thomson je proučavao utjecaj ultraljubičastog svjetla na katodne cijevi.
20. vijek
1900. Philipp Lenard je otkrio da može ionizirati plinove sa ultraljubičastom svjetlosti. 1902. Lenard je otkrio da se ionizacija plinova povećava ako ga ozrači sa ultraljubičastom svjetlosti veće frekvencije, što nije bilo u skladu sa Maxwellovom valnom teorijom svjetlosti, koja je predviđala da će se energija povećavati sa intenzitetom zračenja.
1905. mladi Albert Einstein uspio je objasniti fotoefekt uvodeći točno određene količine energije ili kvant svjetlosti, koji je kasnije nazvan foton. Na osnovu Planckovog zakona, zaključio je da bi iznos kvanta svjetlosti trebao biti proporcionalan sa frekvencijom svjetlosti i pomnožen sa konstantom, koja se pokusima dobila kao Planckova konstanta. Do fotoefekta je dolazilo samo ako se prešla određena granična frekvencija. Za te rezultate Einstein je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1921.
Karakteristike
Fotoni svjetla imaju točno određenu količinu energije, koja određuje frekvenciju svjetlosti. Ukoliko neki elektron u materijalu upije energiju fotona, pa njegova energija bude veća od izlaznog rada materijala (energija vezanja elektrona za atom), onda elektron bude izbačen iz materijala. Ako je energija ulaznog fotona svjetlosti mala, tada elektron neće imati dovoljno energije da napusti materijal. Ukoliko povećavamo intenzitet energije ulazne svjetlosti, povećati će se i broj izbačenih elektrona, ali se neće povećati energija pojedinog elektrona. To znači, da energija izbačenih elektrona ne ovisi o intenzitetu svjetlosti, već samo o frekvenciji ulaznih fotona. To je u stvari međudjelovanje ulaznih fotona i izbačenih elektrona.
Kada elektron upije energiju fotona, jedan dio energije se troši na oslobađanje elektrona iz materijala, a drugi dio energije daje kinetičku energiju elektronu.
Teorijsko objašnjenje
thumb|Grafikon s prikazom zavisnosti kinetičke energije elektrona Ek o frekvenciji ulazne svjetlosti f
Einsteinova jednadžba daje Zavisnost najveće moguće kinetičke energije elektrona Ek o frekvenciji ulazne svjetlosti f:
Waldsee
Valdze je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.331 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Valdze se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 12,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.331 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 412 stanovnika/km².
Fotoelektrični efekt
Teorijsko objašnjenje
gdje je
Napon zaustavljanja
Druga karakteristika efekta je vezana za kretanje električnih napona koji napuštaju metalnu ploču. To kretanje se može zaustaviti ako se električni naponi koče vanjskim električnim poljem. Pokusi su ukazali da veličina napona kočenja ne zavisi o intenzitetu svjetlosti, već samo o njenoj valnoj dužini. To se također nije moglo objasniti teorijom o svjetlosti kao valu: ona je predviđala da će sa povećanjem intenziteta rasti napon kočenja koji neće zavisiti o valnoj dužini.
Ako je m masa elektrona i vmax je maksimalna brzina izbačenih elektrona, onda vrijedi:
Gornja jednadžba pokazuje da maksimalna brzina emitiranih elektrona ne zavisi o intenzitetu ulazne svjetlosti. Gornju jednadžbu možemo pisati:
V0 - napon zaustavljanja zavisi linijski sa frekvencijom ulaznog svjetla.
Solarna ćelija
Ćelije se označavaju kao fotonaponske ćelije kada izvor svjetlosti nije nužno sunčeva svjetlost. One se koriste za detekciju svjetlosti ili drugih oblika elektromagnetskog zračenja blizu vidljivog spektra, na primjer detektori infracrvenog svjetla, ili mjerenje intenziteta svjetlosti.
Fotomultiplikator
Fotomultiplikator je vrlo osjetljivi detektor u području vidljivog, ultraljubičastog i bliskog infracrvenog zračenja. Električni signal koji nastaje na fotosjetljivom sloju pojačava se do 100 milijuna puta, što omogućava registriranje pojedinačnih fotona. Zahvaljujući svojim karakteristikama još uvijek se koristi u fizici, astronomiji, medicini i filmskoj tehnici (telekino), iako je u nekim primjenama zamijenjen s poluvodičkim elementima kao što je lavinska fotodioda.
Elektroskop sa zlatnim listom
Elektroskop sa zlatnim listom se koristi za otkrivanje statičkog elektriciteta. Ukoliko se glava elektroskopa naelektrelizira, onda se zlatni list odmakne od metalne šipke, budući da imaju isti električni napon. Elektroskop se može iskoristiti za ispitivanje fotoefekta. Ukoliko glavu elektroskopa osvijetlimo sa ultraljubičastom svjetlošću, doći će do izbijanja elektrona i zlatni listić će se približiti metalnoj šipki. Ovaj pokus je bitan za određivanje granične frekvencije ulazne svjetlosti kod fotoefekta.
Fotoelektronska spektroskopija
thumb|Način rada kutne fotoelektronske spektroskopije
Fotoelektronska spektroskopija nije klasična spektroskopija jer ne promatra elektromagnetsko zračenje koje je molekula apsorbirala ili emitirala, već promatra elektrone koje je molekula ispustila uslijed djelovanja elektromagnetskog zračenja. Kako elekromagnetsko zračenje mora imati dovoljnu energiju za ionizaciju molekule, koristi se vakuumsko ultraljubičasto zračenje. Zračenje mora biti monokromatsko. Rjeđe se koristi i rendgensko zračenje. Vakuumsko ultraljubičasto zračenje ima dovoljnu energiju za ionizaciju valentnih elektrona, pa se primjenom tog zračenja, mogu vidjeti samo ionizacije valentnih elektrona te odrediti energije njihovih orbitala. Primjenom rendgenskog zračenja, mogu se ionizirati i sržni elektroni. Primjenom rendgenskog zračenja ne može se postići razlučivanje, kao primjenom vakuumskog ultraljubičastog zračenja. Kako elektroni utječu jedni na druge, energije sržnih elektrona u manjoj mjeri ovise i o vanjskim elektronima, a tako i o elektronskom okruženju atoma. Na taj način je moguće analizirati strukture molekula. Fotoelektronska spektroskopija koja koristi rendgensko zračenje, naziva se i ESCA (engl. Electron Spectroscopy for Chemical Analysis). Fotoelektronska spektroskopija se zasniva na fotoelektričnom efektu. Energija elektrona, izbačenog iz molekule je jednaka energiji elektromagnetskog zračenja, umanjenoj za energiju vezanja elektrona koji je izbačen, te energija vibracije i rotacije molekule. U fotoelektronskom spektru se vide energije elektrona, a ako spektar ima dovoljno veliko razlučivanje, moguće je vidjeti i vibracijsku strukturu.
Svemirske letjelice
Fotoefekt uzrokuje da se plohe kod svemirske letjelice, koja su izložene Sunčevom zračenju, pozitivno nabiju. To može biti i do 10-tak volti. Problem je što je druga strana letjelice obično negativno nabijena (nekoliko tisuća volti) zbog prisutne plazme, pa dolazi do pojave električne struje, koja može oštetiti neke električne dijelove.
Uređaji za noćno gledanje
thumb|Uređaj za noćno gledanje
Malakoff
je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Hauts-de-Seine.
Fotoelektrični efekt
Uređaji za noćno gledanje
Fotoni koji udaraju u tanki film alkalijskih metala ili poluvodičkog materijala, kao što je galij arsenid u cijevi za pojačavanje slike, mogu izbaciti elektrone zbog fotoefekta. Zatim se elektroni ubrzavaju sa električnim poljem, do ekrana sa fosfornim slojem, pretvarajući elektrone nazad u fotone, koji stvaraju pojačanu sliku u uređajima za noćno gledanje.
Malakoff
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 30.982.
Donja Međiđa
Donja Međiđa je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradačac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.475 stanovnika.
Stupini (razvrstavanje)
Stupini ima više značenja:
Santa Mónica (razvrstavanje)
Santa Mónica ima više značenja:
C15H14O3
Molekulska formula C15H14O3 se može odnositi na:
Ila-kabkabu
Ila-kabkabu je bio lokalni vladar amotirskog carstva u Gornjoj Mezopotamiji krajem 19.veka pne. Preci su mu verovatno bili semitski nomadi. Neko vreme je bio saveznik susjednog kralja Iagitlim grada-države Mari koji je kontrolisao karavane između Anatodije i Mezopotamije. Docnije je s njim ratovao. Ila-kabkabu je poznat kao otac znamenitog Šamši-Adada I, koji će docnije da stvori sopstveno carstvo i koji će da se proglasi "kraljem svega", kao prvi vladar koji je koristio tu titulu nakon Sargona Akadskog. Pokušao je u nekoliko navrata da se nametne za kralja Asirije, no osujetio ga je Zimrilimov otac ili stric. Vodio je niz pohoda s ciljem da uspostavi dominaciju u dolinama Eufrata i Rijeke Khabur.
Stupina (razvrstavanje)
Stupina ima više značenja:
Fondola, Caserta
Fondola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
El Platanal (razvrstavanje)
El Platanal ima više značenja:
Străoști (razvrstavanje)
Străoști ima više značenja:
C15H15NO2
Molekulska formula C15H15NO2 se može odnositi na:
EMD
Termin EMD ima više značenja.
Santa Patricia (razvrstavanje)
Santa Patricia ima više značenja:
C15H19NO3
Molekulska formula C15H19NO3 se može odnositi na:
Zildžića kuća
Zildžića kuća nalazi se u podnožju planine Igman 1 km sjeverno od Vrela Bosne, a na udaljenosti 3 km od opštine Ilidža, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 29. januara do 04. februara 2008. godine, donijela je odluku da se Zildžića proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Historija
Na ovom području, u osmanlijskom periodu, zbog izuzetnih klimatskih i drugih uslova (područje Ilidže bogato je ljekovitim termalnim vodama), bogati stanovnici Sarajevo gradili su takozvane ishodne kuće, kule i čardake.
U Hrasnici pored Ilidže je sačuvano više ishodnih kuća. Ove kuće pripadaju porodicama Hadžiosmanović, Sidro, Filipović i Glođo. U Butmiru, do zadnjeg rata u BiH, su bile sačuvane ishodne kuće porodica Čomara i Kasumagić-Zečević. U selu Kovači sačuvani su ostaci kuće Hasanbegović, stari više od dva vijeka, te nešto mlađi i manje zanimljivi primjeri, vremenom prepravljanih kuća porodica Semiz i Hrasnica. Posjedovanje zemljišta u različitim područjima Ilidže određivao je društveni položaj vlasnika. Posebnost pojedinog područja odražavala se na različite načine na terenu, u ovom slučaju dijelom i kroz gradnju različitih objekata ladanjske seoske arhitekture.
Ishodne kuće spadaju u objekte za povremeni boravak tokom ljeta i druge vrste okupljanja u prirodi. Imaju pravougaonu osnovu, i prostirale su se uglavnom u širinu. Najčešće su imale jedan, a u rjeđim slučajevima dva sprata. Građene su od kamena, ćerpiča i drveta.
Opis
Sastoji se iz prizemnog dijela i sprata, a između ovih nivoa nalazi se jedna manja međuspratna prostorija. Tlocrtne dimenzije su 12,30 m x 7,90 m x 11,10 m. Pokrivena je četvorovodnim krovom. Ulazni dio je uzdignut i sa kaldrmom. Tu se nalazila drvena platforma gdje se provodio najveći dio vremena. Kuća nema ognjište niti odžak, a hamamdžik je građen bez peći, što znači da se kuća nije zagrijavala niti se u njoj kuhalo i bila je isključivo ishodna kuća. Ostale prostorije su: magaza, abdesluk, divhana, kupaonica, banjica (hamamdžik) i kamerija sa doksatom iz kojeg se pristupalo u dva odžaka. Pod prostorija na spratu je drveni. Uz kuću se nalazi mutvak, koji je korišćen kao ljetna kuhinja, i koji je, s obzirom na to da u objektu nema ognjišta niti odžaka, predstavljao funkcionalno komplementarnu cjelinu sa samim objektom.
Las Caleras, Zapotiltic
Las Caleras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotiltic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
El Carajo, Salinas
El Carajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Capanne, Grosseto
Capanne je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Chinarra
Chinarra (pl. Chinarras; isto i Humas), pleme američkih Indijanaca, ogranak Concha, koje je obitavalo na sjeveru meksičke države Chihuahua, između rijeka Río Santa Maria i Río Conchos. Chinarri su bili nomadi, sakupljači i lovci. Ovo pleme bilo je u 17. stoljeću u ratu sa Španjolcima. Godine 1717. za njih je utemeljena misija Santa Ana de Chinarras.
Abzac, Gironde
Abzak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Liburn.
Donja Tramošnica
Donja Tramošnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradačac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.753 stanovnika.
Okrug Al Wazi'iyah, Taiz
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 604 m.
Provins
Provins je francusko mjesto u istoimenoj općini (komuna) koje broji 11,667 stanovnika (1999.), dok 12,814 živi u provinsu i širok okolici. Ovaj grad srednjovjekovnih Champagne sajmova je dospio na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi 2001. godine.
Provins je danas značajan po uzgoju ruža i proizvoda od ruža, osobito ružin džem, ružin med i slatkiši od ruža. 300px|mini|lijevo| Veduta Provinsa
Uprava
mini|lijevo| Srednjovjekovni festival uz gradske zidine Prefektura Provins se nalazi u jugoistočnom dijelu francuske pokrajine (département) Seine-et-Marne i u njoj je upravno sjedište (arrondissement d’Provins) i kantona Provins, iako Provins nije najveći grad (to je Montereau-Fault-Yonne). Upravno sjedište ima ukupno 7 kantona, 125 općina i 112,020 stanovnika, dok provinški kanton ima 15 općina i 20,996 stanovnika.
Povijest
Provins je za vrijeme Grofovije Champagne bio mjesto održavanja Champagne sajma koji je ključan za razvoj europske srednjovjekovne ekonomije. Ovaj sajam se održavao svake godine u francuskim pokrajinama Champagne i Brie u srednjem vijeku, a sastojao se u razmjeni tekstila, kože, krzna i začina. Važan je bio za razvoj europske ekonomije jer je na vrhuncu, u 13. stoljeću, prvi povezivao tekstilnu proizvodnju Nizozemske i Flandrije s talijanskim bojadisaonama i izvozim centrima, prije svega Genovom. Dakle, prvo povezivanje sjevera i juga Europe trgovačkom razmjenom.
Znamenitosti
Provins je nadaleko poznat po svojim srednjovjekovnim fortifikacijama, kao što su Tour César (Cezarov toranj) i dobro očuvane gradske zidine.
El Platanar (razvrstavanje)
El Platanar ima više značenja:
Gomile
Gomile je naselje u opštini Žabljak u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 11 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 20 stanovnika).
Demografija
U naselju Gomile živi 11 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,6 godina (45,5 kod muškaraca i 51,9 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Vandœuvre-lès-Nancy
Vandœuvre-lès-Nancy je grad u Francuskoj u regionu Lorraine, u departmanu Meurthe-et-Moselle.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 30.974.
Stolniceni (razvrstavanje)
Stolniceni ima više značenja:
Santa Paula (razvrstavanje)
Santa Paula ima više značenja:
El Platanarillo (razvrstavanje)
El Platanarillo ima više značenja:
Merk KGaA
Merk KGaA je nemačka hemijska i farmaceutska kompanija. On posluje kao EMD Chemicals u SAD-u i Kanadi. Merk je takođe poznat kao nemački Merk i Merk iz Darmštata. On je osnovan u Darmštatu, Nemačka, 1668, što ga čini najstarijom hemijskom i farmaceutskom kompanijom. Merk je bio privatnom vlasništvu do 1995, kad je postao javna kompanija. Merk familija još uvek kontroliše većinu (≈70%) deonica kompanije.
Nakon Prvog svetskog rata, Merk je izgubio vlasništvo nad svojim stranim operacijama, među kojima je bila njegova Merck & Co. podružnica u SAD-u. Merck & Co., koji posluje kao Merck Sharp i Dohme (MSD) izvan SAD-a i Kanade, je nezavisna kompanija.
C15H17Cl2NO2
Molekulska formula C15H17Cl2NO2 se može odnositi na:
Filia, Brăduț
Filia je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Brăduț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 518 m.
Franklin, Pennsylvania
Frenklin je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.545 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.545 stanovnika, što je 667 (9,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Puerto Metates, Tiquicheo de Nicolás Romero
Puerto Metates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1223 m.
Piedimonte Etneo, Catania
Piedimonte Etneo je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
NGC 2845
NGC 2845 (također poznat kao ESO 314-10, IRAS 09166-3747, MCG -6-21-2 i PGC 26306) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 116 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jedro. Najveći prečnik je 2,30 (78 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1835. godine.
Stoenești (razvrstavanje)
Stoenești ima više značenja:
San Giovanni in Golfo II, Campobasso
San Giovanni in Golfo II je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Butler, Custer County, Oklahoma
Batler je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287, što je 58 (-16,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cahita
Cahita, grupa srodnih sjevernoameričkih plemena nastanjenih u sjeverozapadnoj obali Meksika na donjim tokovima rijeka Sinaloa, Fuerte, Mayo i Yaqui u Sonori i Sinaloi. Njihov broj iznosio je oko 100,000 u vrijeme dolaska prvih Španjolaca i bili su najbrojnija jezična grupa u sjevernom Meksiku. Cahite govore srodnim Taracahitian dijalektima po kojima su srodnici narodima Nahuatlan iz južnog Meksika i Shoshonean na zapadu SAD.-a. Cahite su bili agrikulturan narod a demonstrirali su i svoju efektivnu vojnu organizaciju. Tijekom 17. stoljeća jezuitski misionari okupili sa Cahita plemena oko svojih misija gdje su preobraćeni na kršćanstvo. Glavna preživjela plemena Mayo i Yaqui odigrala su važnu ulogu u novijoj meksičkoj povijesti. Između 1905. i 1910. na tisuće ih je deportirano na poluotok Yucatán, a ostali su se raspršili kroz sjeverozapadni Meksiko i jugozapad Sjedinjenih Država. Svoj posljednji ustanak Yaqui su podigli 1927. Znatan dio danas ih živi i u Arizoni pod imenom Pascua Yaqui.
Plemena
Pleme Vacoregue, koje Manuel Orozco y Berra svrstava među Cahite, Swanton navodi kao granu Guasave Indijanaca.
Comanito
Comanito, pleme američkih Indijanaca porodice Juto-Asteci, uže grupe Taracahitian iz sjeverozapadnog Meksika, Sinaloa. Mason i Johnson ih sa Zoe Indijancima klasificiraju u širu grupu poznatu kao Tahue. Njihovo ime danas nosi jedan gradić u Sinaloi.
Santa Paulina (razvrstavanje)
Santa Paulina ima više značenja:
Santa Cruz, San Simón Zahuatlán
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Simón Zahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
El Platanillo (razvrstavanje)
El Platanillo ima više značenja:
Rancho Mocho, Asientos
Rancho Mocho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Soloneț (razvrstavanje)
Soloneț ima više značenja:
El Mirador, Zapotiltic
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotiltic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1138 m.
Spătaru (razvrstavanje)
Spătaru ima više značenja:
Soci (razvrstavanje)
Soci ima više značenja:
El Edén, Ramos Arizpe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1487 m.
Borville
Borvile je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 75 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 311 metar (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 262 m).
El Trompezón, Cuautitlán de García Barragán
El Trompezón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1222 m.
C15H18O8
Molekulska formula C15H18O8 se može odnositi na:
El Platanito (razvrstavanje)
El Platanito ima više značenja:
Saint-Leu
je grad u Francuskoj u regionu Réunion, u departmanu Réunion.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 30.966.
Santa Quitería (razvrstavanje)
Santa Quitería ima više značenja:
Peroli Bassi, Bergamo
Peroli Bassi je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
Srednje kraljevstvo
thumb|200px|Glava faraona iz srednje države
Srednja država ili Srednje kraljevstvo je razdoblje u povijesti drevnog Egipta od početka jedanaeste egipatske dinastije do kraja četrnaeste egipatske dinastije, otprilike između 1991. i 1648. pne.
Nakon prvog međurazdoblja grad Teba je postao središte ponovnog jačanja države. Stabilnost države osigurana je novim modelom nasljeđivanja vlasti: faraon bi postavio sina-nasljednoka svojim suvladarom uvježbavajući ga za buduću državničku službu. Egipat je ponovno doživio procvat.
Razdoblje srednje države obilježeno je miroljubivom politikom i širenjem trgovačkih veza istočnim Mediteranom. Egipatska trgovačka predstavništva osnivana su u Palestini, Siriji, na Kreti i Cipru. Faraon mentuhotep II. odaslao je lađe u nepoznatu zemlju Punt i one su se vratile natovarene začinima i tamjanom. Sezostris III. prekinuo je razdoblje mirnog širenja egipatskog utjecaja i krenuo je u osvajačke pohode na Nubiju i Palestinu. Radi čvršće kontrole nad državom proveo je upravnu reformu kojom je ukinuo službu nomarha, a na njihovo mjesto postavio kao činovnike sposobne pučane - obrtnike i trgovce.
Opće blagostanje u razdoblju srednje države odrazilo se i u kulturi i književnosti. Putovanja u daleke krajeve nadahnula su pripovjedaće, pa uz čuvenu pripovijest Sinuhe Egipćanin nastaje i niz drugih djela o velikim pustolovinama.
Jedanaesta dinastija
Za početak jedanaeste dinastije obično se uzima vrijeme kada je faraon Mentuhotep II iz Tebe porazio posljednjeg vladara desete egipatske dinastije i time završio prvi prijelazni period. Neki stručnjaci ističu razlike u kulturi jedanaeste i Dvanaeste egipatske dinastije i zato počinju Srednju državu dvanaestom dinastijom.
Dvanaesta dinastija
Nakon vladavine Mentuhotepa III. i Mentuhotepa IV. završava jedanaesta dinastija i prelazi u glasovitu dvanaestu dinastiju. Prvi faraon dvanaeste dinastije bio je Amenemhat I., on je, prema nekim izvorima, ista osoba kao i Amenemhat, vezir Gornjeg Egipta pod vlašću Mentuhotepa IV. To objašnjava gladak prelazak moći u kojem je Amenemhat lako preuzeo vlast nakon smrti Mentuhotepa IV.
thumb|left|300px|Figurice iz srednje države
Senusret I. (1971. pne. – 1926. pne.) nastavio je pokušaje svog oca da ponovno osvoji Nubiju i ostale teritorije koji su izgubljeni u prvom prijelaznom periodu. U njegovih 45 godina vladavine obuzdana je Libija, što je Egiptu osiguralo napredak i sigurnost.
Senusretov nasljednik Amenemhat II. (1929. pne. – 1895. pne.) vratio je nomarsima da svoj položaj stječu nasljeđivanjem (iako je tim oslabio središnju vlast), uspostavio trgovinske veze s Nubijom i, čini se, vodio rat u Levantu.
Senusret II. (1897. pne. – 1878. pne.) poboljšao je trgovinske veze s Nubijom, Palestinom i Levantom.
Njegov nasljednik Senusret III. (1878. pne. – 1839. pne.]]) bio je kralj-ratnik koji često i sam sudjelovao u bitkama. Poveo je svoje snage duboko u Nubiju te izgradio niz velikih utvrda da bi odredio granice između Egipta i još neosvojenog teritorija. Izgradio je hram u Abydosu koji je uništen ali se i na njegovim ostacima vidi visoka kvaliteta ukrasa. Proglašen je božanstvom pri kraju Srednje države, a obožavali su ga faraoni Nove države. Predao je krunu svome sinu ali je ostao stariji suvladar.
Sestra Amenemhata IV kratko je vladala kao kraljica Sobekneferu (1807. pne. – 1803. pne.). budući da nije imala nasljednika, dvanaesta dinastija naglo je završila, a s njome i zlatno doba Srednje države.
Trinaesta i četrnaesta dinastija
Trinaesta dinastija:
Trinaesta egipatska dinastija vladala je, prema Manethu, oko 453 godine, no to je možda pogreška budući da su u grčkim prijepisima njegovog dijela broje 1 i 4 vrlo slični, znači to bi mogao biti i broj 153.
Četrnaesta dinastija:
Čini se da su ovi vladari postupno gubili vlast nad Egiptom. Četrnaesta egipatska dinastija je izgleda bila dinastija manjih vladara u području Delte.
Trinaesta i četrnaesta dinastija označile su spori pad Egipta u Drugi prijelazni period u kojem će neki od doseljenika koji su stigli iz Azije za vrijeme Amenemhata III. preuzeti vlast pod imenom Hiksi.