cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slaven Bilić
Everton FC
Po završetku Svjetskog prvenstva u Francuskoj 1998. zadobio je težu ozljedu bedra koja ga je udaljila s terena dobar dio premierligaške sezone. Kad se vratio na teren igrao je dobro, ali su ga i dalje mučili zdravstveni problemi, te učestali kartoni i suspenzije. U srpnju 1999. odlazi iz kluba. Budući da ga niti jedan engleski klub nije htio, nije nigdje ni nastavio karijeru, sve dok se nije s klubom dogovorio oko isplate dugovanja budući da je imao još 28 mjeseci ugovora. Isplaćeno mu je ravno milijun funti, a nakon 48 sati potpisao je ugovor s matičnim Hajdukom.
Hajduk Split
Nakon dolaska u Split, Bilić, kao kapetan momčadi, vodi Hajduk do osvajanja Kupa Hrvatske (2000.), nakon Hajukovog petogodišnjeg razdoblja bez trofeja. Tamo je i završio svoju igračku karijeru u kolovozu 2000, skupivši ukupno 204 nastupa za Hajduk u raznim natjecanjima, te postigavši 25 pogodaka.
Reprezentativna karijera
Bilić je debitirao za reprezentaciju na australskoj turneji, u Melbourneu, 5. srpnja 1992., protiv domaćina Australije (1-0), a oprostio se u kvalifikacijskoj utakmici za EURO 2000., u Zagrebu protiv Irske (1-0).
S reprezentacijom je osvojio 5. mjesto na Europskom prvenstvu u Engleskoj 1996. (što će kasnije ponoviti i kao izbornik 2008.), te brončanu medalju na Svjetskom prvenstvu u Francuskoj 1998.. Dobro je zapamćen po tome što je u polufinalu prvenstva, na utakmici sa domaćinima teatralno pao na pod nakon koškanja s Laurent Blancom. Francuz je nakon toga dobio izravni crveni karton i nije mogao nastupiti u finalu. Kasnije, protiv Nizozemske u utakmici za 3. mjesto, francuska publika zviždala je na svaki njegov dodir s loptom. Cijelo je to prvenstvo igrao sa napuknutim i nezaliječenim kukom zbog kojeg kasnije prekida karijeru.
Hajduk Split
Prvi trenerski izazov bila mu je klupa Hajduka (osvaja drugo mjesto u prvenstvu na kraju sezone). Njegovo postavljanje za trenera Hajduka izazvalo je burne reakcije kod navijača, a posebice novinara koji su smatrali da nije stručan za to radno mjesto. Iako nije ništa osvojio, podigao je igru Hajduka i uključio ga u borbu za prvaka s Dinamom. Nakon najave da napušta trenersko mjesto, uslijedili su brojni nagovori da se predomisli, a ponajviše zahvaljujući novinskim napisima, kao što je i najavio napustio je trenersko mjesto. Na posljednjoj utakmici ispraćen je bučnim skandiranjem njegova imena od strane navijača.
Hrvatska nogometna U-21 reprezentacija
Nakon Hajduka postaje izbornik hrvatske U-21 reprezentacije, s kojom se nije uspio plasirati na Europsko prvenstvo (poraz od Srbije i Crne Gore u doigravanju), nakon toga je radi problema sa kralježnicom morao na operaciju.
Hrvatska nogometna reprezentacija
25. srpnja 2006. izabran je za izbornika Hrvatske nogometne reprezentacije. Nakon sloma na Svjetskom prvenstvu u Njemačkoj pod vodstvom Zlatka Kranjčara reprezentativnom su se nogometu predviđali jako teški dani. Klupski nogomet je već dugo u problemima, sa malom "proizvodnjom" novih talenata, dok se za reprezentaciju smatralo da ima jako malo kvalitetnih rezervi. Niko Kranjčar i dalje je bio enigma, braća Niko i Robert Kovač razmišljala su o odlasku, a Dado Pršo je prekinuo reprezentativnu karijeru bez naznaka tko bi ga mogao zamjeniti. U kvalifikacijsku skupinu sa Hrvatskom dospijeli su veliki Englezi, Rusija pod vodstvom svjetski priznatog Guusa Hiddinka, nepobijedivi domaćini Izraelci, te uvijek nam neugodna Makedonija. Predviđale su se najteže kvalifikacije od osamostaljenja, a osim javnosti koja je odmah prihvatila Bilića, nitko nije vjerovao u plasman.
Za pomoćnike je odabrao četvoricu reprezentativaca iz legendarne brončane '98, Roberta Prosinečkog, Aljošu Asanovića, Nikolu Jurčevića i Marijana Mrmića. Kao skauti reprezentacije djeluju Goran Vučević, Ivo Šušak,Gordan Ciprić, Dean Računica i Tonči Gabrić. Pomladio je reprezentaciju, čime su ispali igrači kao Stjepan Tomas, Mario Tokić, Ivan Bošnjak, Joey Didulica samo nakratko su vraćeni Milan Rapaić i Goran Sablić a Luka Modrić, Vedran Ćorluka i Eduardo da Silva udahnuli su nov život reprezentaciji. Dotad, u reprezentaciji, nezamjetni Luka Modrić postao je glavni igrač momčadi, Kranjčar je prebačen na lijevo krilo gdje je počeo sa odličnim igrama, kao desni branič debitirao je Vedran Ćorluka, a u napad su stali Eduardo da Silva i Mladen Petrić. Na klupi je Bilić debitirao u Livornu protiv modificirane momčadi, netom ovjenčanih svjetskih prvaka Italije, te pobijedio 2:0.
3. rujna 2006., tijekom priprema za kvalifikacijsku utakmicu za EP 2008. protiv Rusije, Bilić je suspendirao Boška Balabana, Darija Srnu i Ivicu Olića zbog nedopuštenog noćnog provoda u narodnjačkom baru Fontana (samo 3 dana prije utakmice). Kasnije ih je opet pozvao. Par mjeseci kasnije otjerao je i Anthonya Šerića, a u svađi sa Ivicom Križancem (radi njegova nepozivanja) prekrižio je dotičnog igrača u svim svojim vizijama. Svejedno, Bilić nikad nije javno kritizirao svoje igrače, dapače, ostvarivši odličan odnos sa njima čestim posjetima u njihove klubove.
Nikad teže kvalifikacije reprezentacija je odigrala - nikad bolje. Veliki Englezi pali su sa 2:0 u Zagrebu i 3:2 u, već sada, legendarnoj utakmici na Wembleyu. Svjetski priznati mag Hiddink jedva je, nezasluženo, izvukao dva 0:0 remija, Izrael je prvi put u dugo godina izgubio kod kuće (od Hrvatske 4:3, dok su u tim istim kvalifikacijama sa Englezima odigrali 1:1, a Ruse dobili 2:1). Nova reprezentativna momčad pokazala se kao iznimno karakterna i izvrsno nogometno potkovana. Mnogi su igrači ostvarili i velike transfere (Ćorluka u Man. City, Eduardo u Arsenal, Petrić u Borussiju Dortmund, a Modrić u Tottenham). Bilić je stvorio mladu, iznimno potentnu i hrabru generaciju obnovivši kult reprezentacije koja je nakon pobjede na Wembleyu prvi put dočekana na zagrebačkom aerodromu nakon one iz 1998.
Nastup na Europskom prvenstvu u Austriji i Švicarskoj 2008. u mnogim anketama ocijenjen je kao najupečatljiviji događaj u 2008. godini u Hrvatskoj. Hrvatska je svoj nastup na prvenstvu završila na petom mjestu, iako bez poraza. Nakon tri pobjede u skupini, protiv domaćina Austrije (1-0), zatim favorizirane Njemačke (2-1), ta sa pomlađenim sastavom protiv Poljske (1-0), Bilićevi odabranici Klasnićevim golom u zadnjoj minuti drugog produžetka četvrtfinalne utakmice s Turskom bili su 2 minute u polufinalu, ali Semih Şentürk golom u 2 minuti sudačke nadoknade, veliku euforiju hrvatskih navijača na bečkom Ernst Happel Stadionu "gasi hladnim tušem", te spašava Tursku koji u raspucavanju jedanaesteraca imaju više sreće i prolaze u polufinale.
Ostvarivši zadani cilj, plasmanom u četvrtfinale Europskog prvenstva, ali i uz bezrezervnu podršku hrvatske javnosti, Bilić produžuje ugovor s Hrvatskim nogometnim savezom za još jedan kvalifikacijski ciklus, te vodi reprezentaciju u borbu za plasman na Svjetsko prvenstvo u Južnoj Africi 2010..
Nakon neuspjelog odlaska na Svjetsko prvenstvo u Južnoj Africi 2010. Slaven Bilić ostaje na funkciji izbornika Hrvatske nogometne reprezentacije.
U kvalifikacijama za EP u Poljskoj i Ukrajini izbornik Slaven Bilić nakon 2.mjesta u skupini i dodatnih kvalifikacija ( prolaz protiv Turske 0:3 i 0:0) odvodi Hrvatsku nogometnu reprezentaciju na EP 2012.
Lokomotiv Moskva
Nakon EURA 2012. preuzima Lokomotiv iz Moskve.
Klupska
Hajduk Split
Wildwood Crest, New Jersey
Vajldvud Krest je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.270, što je 710 (-17,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Angélica Rivera
Angélica Rivera Hurtado (Mexico City, Meksiko, 2. kolovoza 1970. - ) je meksička glumica, poznata po svojim ulogama u telenovelama. Njezin suprug je političar Enrique Peña Nieto, trenutni predsjednik Meksika i bivši guverner savezne države México.
Biografija
Angélica je rođena u Meksiku u kolovozu 1970. Njezini su roditelji Manuel Rivera i María Eugenia Hurtado. Ima šestero braće.
Bila je udata za Joséa Alberta Castra, čija je sestra Verónica Castro. S njim ima tri kćeri, čija su imena: Angélica Sofia, Fernanda i Regina. Katolička crkva proglasila je brak nevažećim te ga poništila.
2010. se udala za Enriquea Peñu Nieta, kojem je prva žena umrla, a ima troje djece s njom.
Karijera
Angélica je najpoznatija po ulogama zle Marcije Montenegro (Ukleta Mariana) i herojske Gaviote (Opijeni ljubavlju).
Parlament Australije
Parlament Australije (službeni naziv: The Parliament of the Commonwealth) je zakonodavno tijelo Australije. Sastoji se od tri elementa – Monarha, Senata i Predstavničkog doma. Monarha u Parlamentu predstavlja Generalni guverner. Kombinacija dva izabrana doma, pri čemu Senat predstavlja šest saveznih država i dva teritorija, a Predstavnički dom izborne jedinice sukladno broju stanovnika, modelirana je prema Kongresu Sjedinjenih Država. Preko dva doma, ipak, provodi se miješana egzekutiva, modelirana prema Westminsterskom sustavu.
Gornji dom, Senat, sastoji se od 76 zastupnika: 12 za svaku saveznu državo i po dva senatora iz Sjevernog teritorija i Teritorija glavnog grada Australije. Senatori se biraju temeljem proporcionalnog sustava. Donji dom, Predstavnički dom, trenutno ima 150 zastupnika koji predstavljaju svoje izborne jedinice. Broj zastupnika nije fiksan te može varirati sukladno promjenama izbornih jedinica, što je prilično česta pojava. Posljednje veliko povećanje broja zastupnika zbilo se 1984. godine, kada je broj sa 125 povećan na 148 zastupnika. Godine 1993., broj zastupnika ponovo je pao na 147, 1996. se vratio na 148, a od izbora 2001. se ustalio na brojci od 150 zastupnika.
Utrecht (provincija)
Utrecht (holandski: Utrecht) je najmanja od svih 12 nizozemskih provincija.
Geografija
Provincija Utrecht se prostire po središtu zemlje, glavni i najveći grad provincije je istoimeni Utrecht, a ostali veći gradovi su Amersfoort, Houten, Nieuwegein, Veenendaal i Zeist.
Provincija Utrecht sa zapada i jugozapada graniči sa provincijim Južnom Holandija, sa istoka i jugoistoka sa Gelderlandom, sa sjeverozapada sa Sjevernom Holandijom. Granica provincije na sjeveru je jezero Eemmeer, a južnu granicu formira rijeka Rajna.
Taipei
mini|desno|Taipei Taipei (kineski: 台北市; doslovno "Sjeverni tajvanski grad") je najveći i glavni grad Tajvana. Smješten na samom vrhu ostrva, Taipei se nalazi na rijeci Danshui, oko 25 km jugozapadno od njegove luke Keelung, koja se nalazi na Pacifiku. Drugi obalni grad, Danshui, se nalazi na oko 20 km sjeverozapadno na ušću rijeke u Tajvanski tjesnac. Grad leži na dvije relativno široke doline, na rijekama Keelung (基隆河) i Xindian (新店溪), koje zajedno čine rijeku Danshui, upredo sa zapadnom gradskom granicom. Teritorija grada (Grad Taipei) je mjesto gdje živi 2.607.428 stanovnika. Grad Taipei, Okrug Taipei, i grad Keelung čine metropolitensko područje sa populacijom od 6.776.264 stanovnika.
Taipei je politički, ekonomski i kulturni centar Tajvana. Državni univerzitet Tajvana je lociran u Taipeiju, kao i Nacionalni muzej palate, koji ima najveću kolekciju kineskih rukotvorina i umjetničkih djela u svijetu. Taipei se smatra planetarnim gradom i dio je velikog industrijskog područja. Željeznice, brze željeznice, aerodromi i autobuske linije povezuju grad sa drugim dijelovima ostrva. Grad opslužuju dva aerodroma: Taipei Songshan i Taiwan Taoyuan.
Nakon što je poražen od komunista u kineskom građanskom ratu, Chiang Kai-shek i njegova vlada se povlače na Tajvan i proglašavaju Taipei privremenim glavnim gradom Republike Kine, u decembru 1949. godine.
Champagné (Sart)
Šampanje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.307, a gustina naseljenosti je iznosila 237 stanovnika/km².
HŠK Ilirija Zagreb
Hrvatski športski klub Ilirija (HŠK Ilirija) osnovan je 28. kolovoza 1909. godine u Zagrebu. Osnivači su bili: Ljudevit Offak, Josip Loretić, Ivo Granitz, Stjepan Pritz, Ivo Staroveški, Ivo Gobec, Leopold Rosbacher. Sjedište kluba nalazilo se u gostionici Lotrščaku na Gornjem gradu. Klub prestaje djelovati u ljeto 1941. kada se s “Tipografijom“ i “Slavijom“ spaja u HŠK Zvonimir.
Natjecanje i uspjesi
Klub se natječe u prvim prvenstvima koje organizira Hrvatski športski savez 1912./13., 1913./14. i 1919. godine. Do 1923. godine nastupa u svim prvenstvima Zagreba, od 1923. do 1927. godine natječe se u I. razredu, a od 1927. u II. razredu prvenstva Zagrebačkog nogometnog podsaveza.
Zanimljivosti
Klub se za natjecanje u prvom prvenstvu Hrvatske i Slavonije 1912./13. prijavio u zimskoj stanci, te je utakmice iz jesenskog dijela morao odigrati na proljeće 1913. godine.
Pustolovni film
Pustolovni ili avanturistički film, je žanr igranog filma koji obiluje akcijom, potragom i egzotičnim lokacijama. Blizak je žanru akcijskog filma, a dijeli poveznice i s nekim drugim žanrovima, poput znanstveno-fantastičnog ili ratnog filma.
Pustolovni filmovi
Primjeri pustolovnih filmova:
Marktschorgast
Markčorgast je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Kulmbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.571 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9477139.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kulmbah Markčorgast se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kulmbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 476 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.571 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 99 stanovnika/km².
Regija Gambela
Gambela je jedno od devet etničkih područja (kililoch) Etiopije. Nekoć poznata kao Regija 12, za glavni grad ima Gambelu. Nalazi se između rijeka Baro i Akobo, s time da zapadni dio Gambele čini izbočinu Baro.
U Gambeli se nalazi Nacionalni park Gambela, koji pokriva oko 5061 kvadratnih kilometara ili 19,6% teritorije regije.
Demografija
Prema podacima Centralne statističke agencije Etiopije (CSA) iz godine 2005, Gambeli je bilo procijeneno ukupno stanovništvo od 247.000, od toga 125,999 muškaraca i 121.001 žena. Oko 200.000 ili 81% stanovništva je prema procjenama na ruralnim, a 47.000 ili 19% u urbanim područjima. S procijenjenom površinom od 25.802,01 kvadratnih kilometara, ova regija ima procijenjenu gustoću od 9,57 stanovnika na kvadratnih kilometar.
Ove procjene se temelje na popisu iz 1994. godine, koji je za stanovništvo regije naveo broj od 181.862, od čega 92.090 muškaraca i 88.960 žena. 84,9% stanovništva (153.438) živjelo je u ruralnim područjima.
Glavne etničke skupine regije su Nuer (40%), Anuak (27%), Amhara (8%), Oromo (6%), Mezhenger (5,8%), Kefficho (4,1%), Mocha (2%), Tigrejci (1,6%) i ostale etničke grupe uglavnom iz južne Etiopije 5.5%. Amharski je glavni jezik sporazumijevanja u regiji. 44% stanovnika su etiopski protestanti, 24,1% pravoslavci, 10,3% ispovijedaju tradicionalna vjerovanja, 5,1% muslimani, 3,2% su katolici, dok ostali čine 12,7%.
Gambela je historijska postojbina domorodaca Anuaka. Posljednjih godina se bilježi nasilje izmeu Anuaka i doseljenika iz drugih dijelova Etiopije, koji se zajednički nazivaju "Brđanima".
Ekonomija
CSA je zabilježila da je 2004-2005. godine u Gambeli proizvedeno 3.734 tona kave, temeljeno na inspekcijama Etiopske uprave za kavu i čaj. To predstavlja 1.64% ukupne proizvodnje u Etiopiji. CSA nije mogla dati procjene za stoku u Gambeli. U izvještaju od 26.5. 2000., FAO je primijetila da tripanosomijaza predstavlja glavni problem za stoku u ovoj regiji.
Za Gambelu se vjeruje da ima značajne zalihe nafte. U junu 2003. etiopska vlada je potpisala sporazum s Petronasom iz Malezije u svrhu zajedničkog istraživanja i eksploatacije naftnih resursa u regiji Gambela. Petronas je zatim sklopio ugovor o prikupljanju seizmičkih podatak s kineskim Biro za naftno istraživanje Zhongyuan (ZPEB) u oktobru iste godine.
Predsjednici izvršnog odbora
(Popis se temelji na informacijama s web-stranice Worldstatesmen.org.)
Zone
Kao i druge regije u Etiopiji, Gambela je podijeljena u administrativne zone (i jednu posebnu wordeu, koja nije zona). Međutim, ove zone nisu dobile svoje pravo ime.
Fairview, Buncombe County, North Carolina
Fervju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.678, što je 183 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bolzonari, Padova
Bolzonari je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Chesterville, Ohio
Čestervil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 228, što je 35 (18,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marasco, Vercelli
Marasco je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Natrijum superoksid
Natrijum superoksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 54,989 Da.
Ernst Hofmann
Ernst Hofmann (7. decembar 1890 - 27. april 1945) bio je njemački teatarski i filmski glumac, koji je uživao izuzetnu popularnost 1910-ih i 1920-ih. Karijeru je otpočeo u kazalištu tokom studija historije umjetnosti u Berlinu, a 1913. je snimio svoj prvi film. Karijeru mu je na dvije godine prekinula vojna služba u prvom svjetskom ratu, a nakon povratka s bojišta je, zahvaljujući markantnom izgledu, postao velika zvijezda i ljubimac ženske publike. Nastupio je u nizu filmova u kojima su mu partnerice bile Henny Porten, Asta Nielsen i Pola Negri. 1920-ih je, međutim, njegova popularnost naglo opala, a 1930-ih je počeo rijetko nastupati u kazalištu. Umjesto toga se preorijentirao na pisanje pustolovnih i kriminalističkih romana. Na samom kraju drugog svjetskog rata je poginuo tokom završnih borbi za Berlin.
Azacitidin
Azacitidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 244,205 Da.
Kengur
Kengur je rod torbara iz porodice Macropodidae. U opštoj upotrebi, naziv se koristi da se opišu najveće vrste iz ove porodice: crveni, antilopski i istočni i zapadni sivi kengur iz roda Macropus. Porodica također uključuje i manje vrste, kao što su valabiji i kenguri koji žive na drveću, ukupno oko 63 vrsta ovih torbara. Kenguri su endemski rod jer žive samo u Australiji, dok manji makropodi žive u Australiji i Novoj Gvineji.
Hrvatski tipografski športski klub Zagreb
Hrvatski tipografski športski klub Zagreb (HTŠK Zagreb) djelovao je od lipnja 1912. godine do srpnja 1918. godine. Hrvatski športski klub Zagreb (HŠK Zagreb) koji je osnovan prema nekim izvorima 1908. godine, odnosno 1910. godine u Zagrebu u predjelu današnje Kukuljevićeve ulice na Radničkom dolu pridodao je nazivu stalešku oznaku te postao Hrvatski tipografski športski klub Zagreb. Pravila su odobrena 25. siječnja 1913. godine, a konstituirajuća skupština održana je 3. travnja 1913. godine.
Igralište i prostorije kluba
Klub nije imao svoje igralište. Nogometaši su vježbali na ledini u Radničkom dolu preko puta kuće br. 59, a utakmice su igrali na starom gradskom sajmištu i na Srednjoškolskom igralištu „Elipsa“. Društvene prostorije kluba bile su u dvorišnoj zgradi u Primorskoj ulici br. 2.
Natjecanje i uspjesi
Klub je u svojoj kratkoj povijesti sudjelovao u prvenstvima Hrvatske i Slavonije. U sezoni 1912./13. zauzeo je posljednje 6. mjesto, a u sezoni 1913./14. u trenutku prekida prvenstva bio je drugi, te jedina momčad bez poraza. 1918. godine odigrao je jednu utakmicu u prvenstvu Zagreba za ratni pokal, te je nakon toga u srpnju 1918. godine prestao djelovati. Nakon Prvog svjetskog rata raste zanimanje za nogometom, te tipografski radnici 1919. godine osnivaju “Tipografiju“, a 1920. godine “Grafiku“. Prema izvoru „Grafika“ je slijednik HTŠK Zagreb.
Zanimljivosti
HTŠK Zagreb je 26. rujna 1912. godine bio sudionikom prve povijesne organizirane natjecateljske utakmice u Hrvatskoj (AŠK Croatia - HTŠK Zagreb 1:0 u prvom prvenstvu Hrvatske i Slavonije 1912./13. ).
Prkosava
Prkosava je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 317 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 339 stanovnika).
Istorija
Selo se nalazi istočno od Lazarevca. Prvi pisani trag o postojanju mesta nalazi se u knjizi Dr. Hazim Šabanović: „Turski izvori za istoriju Beograda“ strana 180, gde stoji da selo Prkosava ima 11 domova. U arački spiskovima iz prvih desetina 19.veka pominje se Prkosava; imala je 1818.g. 16, i pripadala je Katićevoj Knežini. Po popisu iz 1921.g. Prkosava je imala 49 kuća sa 308 stanovnika. Predanje veli da su se doselila dva brata, Vulić i Vujić, od Sjenice, i da su se nastanili najpre u Rudovcima. Usled neke svađe napuste ovo mesto i „u prkos“ Rudovčanima nasele se u neposrednoj blizini, u zabran koji je pripadao Crljencima. Zbog toga što su ovde došli iz „prkosa“ vele da je selo dobilo ovo ime. Od ova dva brata su porodice Vučići i Vulićevići. (podaci krajem 1921. godine).
Demografija
U naselju Prkosava živi 264 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,3 godina (40,2 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 97 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,27.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Predsjednik Sovjetskog Saveza
Predsjednik Sovjetskog Saveza je bila najviša ceremonijalna dužnost SSSRa.
Razvoj titule
U predrevolucionarno vrijeme Rusije 1917. godine Lenjin donosi odluku o sazivanju Sveruskog Kongresa Sovjeta na kojem su se određivali potezi komunističke partije radi preuzimanja vlasti. Pored toga također je došlo do podjele funkcija među najvišim partijskim funkcionerima. Lenjin tada zadržava u svojim rukama predsjedništvo partije dok poziciju Predsjednik Centralnog Izvršnog Komiteta Sveruskog kongresa Sovjeta dobiva Lev Kamenev. Osvajanjem vlasti njegova titula će de facto postati titula predsjednika države dok će Lenjin uzeti titulu premijera čime se odmah degradirala pozicija predsjednika na onu ceremonijalnih dužnosti. Proglašenjem Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika 1922. godine stvorila se i nova predsjednička dužnost imena Predsjedavajući Centralnog Izvršnog Komiteta SSSR-a. Ta evolucija predsjedničke dužnosti se stvara kako bi osim Rusije i ostale savezne države dale najviše državne dužnosti. To zajedničko predsjedništvo će trajati de facto do rujna 1937. kada će svi predsjednici osim dvojice biti likvidirani u Staljinovim čistkama. Tu novu situaciju je priznao i Staljin koji sada proglašava kako će nova službena titula predsjednika biti Predsjedavajući Prezidijuma Vrhovnog Sovjeta SSSR-a i da će to biti samo jedan čovjek. Ovaj naziv predsjedničke titule će trajati sve do posljednjeg predsjednika Mihaila Gorbačova koji će ju mijenjati čak 3 puta.
Hautefort
Otfor je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1184 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 231 metar (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 145 m).
Sydney
Sydney je najveći i glavni grad australske države Novi Južni Wales. Grad ima 3,997.321 stanovnika i najstariji je i najveći grad u Australiji.
Historija
Sydney je osnovan 1788. godine. Prvi stanovnici bili su regrutirani iz 759 zatvora i 211 pripadnika pomorskog pješaštva koji su bili zaduženi čuvati ih. Godine 1851. Sydney je imao 60.000 stanovnika. Današnji Sydney je metropola Australije najveći financijski, transportni, trgovački i kulturni centar zemlje, dok je na drugom mjestu Melbourne.
Sydney je značajno globalno odredište turista iz cijeloga svijeta, pa ga redovno proglašavaju jednim od najljepših i najživljih gradova cijele planete, koji je ponosan na svoju luku, prekrasne obale, toplu i ugodnu klimu, te kosmopolitsku kulturu. Svoj svjetski nivo posljednjih godina grad je značajno podigao organizacijom Olimpijskih igara 2000. godine. Sydney ce također biti domaćin Svjetskog dana mladih 2008. godine.
Stanovnik Sydneya se u slengu popularno naziva "Sydneysider".
Najvažnija crkva u Sydneyu je katolička katedrala posvećena svetoj Mariji. Prvi katolički svećenici, Irci John Therry i Phillip Conolly, stigli su u koloniju u svibnju 1820. godine. Kamen temeljac za kapelu posvećenu Majci Božjoj položen je godinu kasnije. Godine 1835. imenovan je prvi katolički biskup i crkva je postala katedrala, a 30 godina kasnije sasvim je izgorjela. Nadbiskup Polding položio je kamen temeljac za novu crkvu 1868. Arhitekt je bio William Wardell (prethodno projektirao St. John's College), a građevina je bila u neogotičkom stilu sa šiljasto zaobljenim prozorima te vanjskim i unutarnjim kontraforima. Nedovršena crkva posvećena je 1905., a 23 godine kasnije potpuno dovršena. Godine 1930. papa Pio XI. dodijelio joj je status basilica minor, a Pavao VI. propovijedao je u njoj četrdeset godina kasnije. Ivan Pavao II. posjetio ju je dvaput. Crkva je sagrađena od australskog pješčanika, ima pročelje s dvostrukim tornjevima koji su visoki 74.5 m. Toranj iznad križišta niži je za oko 30 m, a građevina je duga 107 m. U unutrašnjosti je uobičajeno visoka dvorana s galerijama s arkadama, a pod je prekriven mozaicima. Jedna od kapela posvećena je irskim svecima. Svjetlost ulazi kroz šareno obojene staklene prozore. Glavni oltar je od mramora, a među kipovima je oličena Madona koja je vrlo elegantna i očaravajuća. U kripti je pokopan katolički biskup Sydneya.
Champfleur
Šanfler je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart koja pripada prefekturi Mamer.
Catahoula, Louisiana
Katahula je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.094.
Marktsteft
Marktsteft je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Kicingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.791 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9675149.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kicingen Marktsteft se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kicingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 189 metara. Površina opštine iznosi 10,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.791 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 170 stanovnika/km².
Gagliarda, Chieti
Gagliarda je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Renidio, Frosinone
Renidio je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Toplinska vodljivost
mini|250px|desno|Linearni tok topline kod provođenja ili kondukcije topline. Toplinska vodljivost ili provodnost (oznaka: λ) je fizikalna veličina definirana kao količina topline u jedinici vremena, tj. toplinski tok (Φ) koji prolazi nekom tvari kroz plohu ploštine.
Hemogenomika
Hemogenomika, ili hemijska genomika, je sistematsko testiranje namenskih hemijskih kolekcija malih molekula na pojedinačnim familijama bioloških meta (e.g., GPCR, nuklearni receptori, kinaze, proteaze, etc.) sa ultimatnim ciljem da se identifikuju novi lekovi i biološke mete lekova. Tipično su pojedini članovi ciljne kolekcije dobro okarakterisani tako da su poznate funkcije njihove bioloških mete, kao i jedinjenja koja modulišu te funkcije (ligandi u slučaju receptora, inhibitori enzima, ili blokatori jonskih kanala). Za druge članove ciljne familije često nije poznata funkcija i nisu utvrđeni ligandi, npr. slučaj orfan receptora. Putem identifikacije aktivnih jedinjenja koja modulišu dejstvo manje poznatih članova biološke familije, može se razjasniti funkcija tih novih bioloških meta. Inicijalni set aktivnih jedinjenja na njima se može koristiti kao početna tačka u procesu okrivanja lekova. Kompletiranjem projekta ljudskog genoma izobilje bioloških meta koje su potencijalno podesne za terapeutsku intervenciju je postalo dostupno. Hemogenomika je usredsređena na izučavanje intersekcije svih poznatih lekova na svim potencijalnim biološkim metama.
Toplinska vodljivost
S, okomitu na strujanje topline, zbog razlike temperature (∆T) između dviju ploha na udaljenosti l, dakle: λ = (Φ)l/(S∆T).
Hemogenomika
Namenske hemijske kolekcije se često konstruišu polazeći od poznatih liganda za jedan ili više članova ciljne biološke familije. Pošto se deo liganda koji su dizajnirani i sintetisani s ciljem vezivanja za jednog člana familije, takođe vezuje za dodatne članove, jedinjenja sadržana u namenskoj kolekciji imaju tendenciju da se kolektivno vezuju u većoj meri za ciljnu biološku familiju.
Toplinska vodljivost
Mjerna jedinica toplinske provodnosti u SI jest vat po metru i klevinu, W/(mK), definirana kao toplinska provodnost homogene tvari u kojoj razlika temperature od jednoga kelvina među dvjema paralelnim plohama, ploštine po jedan metar kvadratni, razmaknutih jedan metar, uzrokuje toplinski tok od jednog vata.
Prijenos topline između tijela različitih temperatura vrši se na tri osnovna načina.
Izmjena topline konvekcijom vrši se sudarom, odnosno međusobnim djelovanjem molekula različite prosječne brzine, pri čemu se kinetička energija molekula veće prosječne brzine, uslijed sudara s molekulama manje prosječne brzine jednim dijelom pretvara u toplinsku energiju. Kod povezanih, ali ustitranih molekula krutih tijela i kod električnih izolatora provođenje topline vrši se longitudinalnim titrajima atoma, a kod električnih vodiča ono se vrši gibanjem elektrona. Takav intermolekularni način prijelaza topline zovemo provođenjem topline ili kondukcija topline. Ono ovisi o fizikalnim svojstvima dotičnog tijela. mini|250px|desno|Mineralna vuna ima koeficijent toplinske vodljivosti k između 0,035 i 0,045 W/mK. mini|250px|desno|Aerogel ima koeficijent toplinske vodljivosti k između 0,004 - 0,04 W/mK. mini|250px|desno|[[Polistiren ili stiropor ima koeficijent toplinske vodljivosti k između 0,035 i 0,040 W/mK.]] mini|250px|desno|Poliuretanska pjena ima koeficijent toplinske vodljivosti k između 0,020 i 0,035 W/mK. mini|250px|desno|Ovčja vuna ima koeficijent toplinske vodljivosti k 0,039 W/m K. mini|250px|desno|Balirana slama ima koeficijent prolaska topline U oko 0,13 W/m2K.
Koeficijent toplinske vodljivosti k
Zakon toplinske kondukcije, poznat i kao Fourierov zakon, iskazuje da je vremenska učestalost (tj. brzina) prijenosa topline kroz materijal proporcionalna negativnom gradijentu temperature, te površini pod pravim kutovima, na taj gradijent, kroz koju toplina protječe: gdje je:
Gornja diferencijalna jednadžba, kad je integrirana za jednostavne linearne situacije, kada postoji ravnomjerno raspodijeljena temperatura duž jednakih površina savršeno izoliranih strana, daje brzinu toka topline između krajeva površine kao:
gdje je:
Koeficijent prolaska topline U
Koeficijent prolaska topline U [W/(m2 K)]iznosi:
Fourierov zakon se može isto izraziti kao:
Suprotna vrijednost koeficijentu prolaska topline je toplinski otpor, za kojeg vrijedi:
Toplinski otpor se koristi ako toplina prolazi kroz više slojeva materijala različitih fizikalnih svojstava. Tada vrijedi:
Fourierov zakon za višeslojnu toplinsku izolaciju je:
Green Cove Springs, Florida
Grin Kouv Springs je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.908 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.908 stanovnika, što je 1.530 (28,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Atovakson
Atovakson je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 366,837 Da.
Chapelle-Saint-Florent
Šapel Sen Floran je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Šole.
Marktzeuln
Markcojln je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Lihtenfels. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.679 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9478144.
Chapelle-Saint-Florent
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1064 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 88 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 7 m).
Marktzeuln
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lihtenfels Markcojln se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Lihtenfels. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 292 metra. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.679 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 245 stanovnika/km².
NK Milicioner Zagreb
Nogometni klub Milicioner (NK Milicioner) iz Zagreba bio je policijski klub osnovan 1945. godine pod imenom Fizkulturno društvo Milicija. Bio je treći zagrebački klub poslije Drugog svjetskog rata koji je izborio prvoligaško natjecanje. Djelatnost kluba prestaje 7. veljače 1952. godine kada se spaja s Zagrebom.
Nazivi kluba
Klub je u svojoj prvoj natjecateljskoj sezoni 1946. nosio naziv Fizkulturno društvo Milicija, poslije koje mijenja naziv u Fizkultruno društvo Milicioner. Nakon natjecateljske sezone 1947./48. nosi naziv Nogometni klub Milicioner. Od 1950. godine do 7. veljače 1952. godine nosio je naziv Nogometni klub Borac.
Zanimljivosti
U sezoni 1948./49. osvaja prvo mjesto u Hrvatskoj ligi (3. razred natjecanja) ispred drugoplasiranog Zagreba s kojim će se spojiti tri godine kasnije u jedan nogometni klub.
The Lost Weekend
Izgubljeni vikend (eng. The Lost Weekend) je film Billyja Wildera iz 1945. s Rayom Millandom, Jane Wyman i Phillipom Terryjem u glavnim ulogama. Film je temeljen na istoimenom romanu Charlesa R. Jacksona o piscu koji pije frustriran optužbom da je imao aferu s jednim muškim kolegom dok je bio na koledžu. Referenca na homoseksualnost je uklonjena iz filma, a za junakov pad u alkoholizam odgovorna je njegova želja da postane pisac.
Produkcija
Wildera je ovaj projekt privukao nakon što je radio s Raymondom Chandlerom na scenariju za film Dvostruka obmana. U to je vrijeme Chandler bio liječeni alkoholičar, a stres i buran odnos s Wilderom tijekom njihovog zajedničkog rada ponukali su ga da se vrati piću. Wilder je snimio film dijelom i zbog toga da pokušao Chandleru objasniti njega samog.
Izgubljeni vikend jedan je od prvih filmova koji su koristili teremin, glazbeni instrument korišten za stvaranje ugođaja bolesti i alkoholizma.
Prava na film trenutno drži Universal Pictures, studio koji drži prava za sve Paramountove filmove snimljene prije 1950.-te godine prošlog stoljeća.
Oscar
Film je 1946. godine bio nominiran u sedam kategorija za prestižnu nagradu Oscar, a osvojio ih je četiri:
Zlatni globus
Film Izgubljeni vikend bio je nominiran u tri kategorije za nagradu Zlatni globus i pobijedio je u sve tri:
Zlatna palma
Izgubljeni vikend bio je pobjednik prvog filmskog festivala u Cannesu 1945. godine, a Ray Milland proglašen je najboljim glumcem. Do danas, Izgubljeni vikend i Marty su jedini filmovi koji su osvojili Zlatnu palmu i Oscara u kategoriji najboljeg filma.
Adaptacije
Film Izgubljeni vikend adaptiran je kao radio drama 7. siječnja 1946. godine i pušten preko The Screen Guild Theater, a glavne uloge su ostvarili Ray Milland, Jane Wyman i Frankie Faylen glumeći likove iz filma.
10. ožujka 1946. godine, tri dana nakon što je osvojio Oscara za najbolju mušku ulogu Ray Milland se pojavio kao gost u radijskoj emisiji The Jack Benny Show. U parodiji baziranoj na filmu Izgubljeni vikend Ray i Jack Benny glumili su braću blizance i alkoholičare. Phil Harris, koji je inače u Jackovoj emisiji glumio pijanog vođu benda, u parodiji je glumio brata koji pokušava uvjeriti Raya i Jacka da se odreknu pića. ("Dame i gospodo", rekao je najavljivač, "mišljenja izražena od strane gospodina Harrisa su napisana u scenariju i nisu nužno njegova vlastita.") U sceni smještenoj na odjelu za alkoholičare, Frank Nelson glumio je doktora koji govori Rayu i Jacku da će uskoro početi halucinirati čudne životinje. Nakon što su vizije krenule (Mel Blanc proizvodio je zvukove svinja, majmuna i ostalih životinja) Ray ih je otjerao. "Ray, otišle su!" viknuo je Benny. "Što si učinio?" Milland je odgovorio: "Bacio sam svog Oscara na njih!"
Fontana, Kansas
Fontana je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 224, što je 75 (50,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brookfield, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.542, što je 227 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Otkrivanje leka
U poljima medicine, biotehnologije i farmakologije, otkrivanje leka je proces kojim se otkrivaju ili dizajniraju lekovi.
U prošlosti su mnogi lekovi otkriveni bilo putem identifikacije aktivnog sastojka iz tradicionalnih lekovitih materijala ili putem slučajnih otkrića. Kako se naše razumevanje bolesti poboljšalo do stepena da je poznato kako se bolesti u infekcije kontrolišu na molekularnom i fiziološkom nivou, postalo je moguće da se traže jedinjenja koja specifično modulišu te biološke molekule, na primer primenom visokopropusnim skriningom. Isto tako postalo je moguće da se razume oblik bioloških molekula na atomskom nivou, i da se to znanje koristi za dizajn potencijalnih lekova.
Proces otkrivanja leka obuhvata identifikaciju kandidata, sintezu, karakterizaciju i testiranje terapeutske efikasnosti. Nakon što se nađe jedinjenje koje zadovoljava te preliminarne kriterijume, počinje proces razvoja leka kojem slede klinička ispitivanja.
Uprkos napretka u tehnologiji i razumevanju bioloških sistema, proces otkrivanja lekova je još uvek dugotrajan, skup, težak, i neefikasan. Broj otkrića novih lekova je veoma mali. Trenutno su troškovi istraživanja i razvoja svakog novog molekulskog entiteta (NME) aproksimativno US $1,8 milijardi.
Bolzonella, Padova
Bolzonella je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Sakulja
Sakulja je nekadašnje naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. nije bilo stanovnika ni domaćinstava. Stanovništvo je 1984. godine raseljeno u više naselja opštine Lazarevac.
Demografija
U naselju Sakulja ne živi više ni jedan stanovnik. Naselje je planski raseljeno jer je ispod njega nalazište lignita koje je otkriveno i eksploatisano kao polje D polja „Kolubara“. Na mestu naselja je sada površinski kop.
Armodafinil
Armodafinil je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 273,350 Da.
Južna Holandija
Južna Holandija (holandski: Zuid-Holland) je jedna od dvanaest nizozemskih provincija. Nalazi se na zapadu zemlje.
Geografija
Glavni grad provincije je Den Hag, najveći je Rotterdam, a ostali veći gradovi su Leiden, Delft, Alphen aan den Rijn, Dordrecht, Gouda, Katwijk, Vlaardingen, Westland, Zoetermeer i Capelle aan den IJssel. Južna Holandija na sjevera graniči sa Sjevernim morem i provincijom Sjevernom Holandijom, na istoku s Utrechtom i Gelderlandom, a na jugu sa Sjevernim Brabantom i Zeelandom. Provinciju oplakuju rijeke Lek, Waal (rukavac Rajne) i Maas. Dobar dio zemlje provincije su otoci ili nekadašnji otoci, među kojima su najveći Dordrecht, IJsselmonde, Hoeksche Waard, Voorne-Putten i Goeree-Overflakkee.
Sve do 1840. Južna Holandija kao provincija nije postojala, već je bila južni dio historijske regije Holandije po kojoj je i cijela zemlja dobila ime. Ona je navedene godine podjeljena na dvije provincije, Južnu i Sjevernu Holandiju. Južna Holandija ima površinu od 2871 km² i 3,455.097 stanovnika (popis 2007). Privredno najrazvijeni provincije je područje oko grada Rotterdama i kraj uzvodno uz rijeku Maas gdje je podignuta najveća evropska luka i velika industrijska zona Europoort.
Mariette, Vercelli
Mariette je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Maroldsweisach
Maroldsvajsah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.635 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674171.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hasberge Maroldsvajsah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 334 metra. Površina opštine iznosi 71,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.635 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Solarni dimnjak
Prirodna ventilacija i efekt dimnjaka
Prirodna ventilacija podrazumijeva izmjenu i strujanje zraka u prostoru bez korištenja dodatnih sredstava, odnosno bez korištenja ventilatora. Sile koje pokreću i utječu na prirodnu ventilaciju prostora su energija vjetra, odnosno efekt dimnjaka. Pod energijom vjetra smatra se strujanje zraka kroz ventilacijske kanale uzrokovano vjetrom kao rezultat pretvorbe dinamičkog tlaka zraka u statički. S porastom temperature zraka dolazi i do smanjenja njegove gustoće (čime on postaje lakši) zbog čega dolazi do njegova strujanja prema gore. Efekt dimnjaka je upravo pojava u čijoj je srži ova pojava. Da bi došlo do njegove pojave mora postojati temperaturna razlika između unutrašnjeg prostora i okoliša.
Način rada sunčevog dimnjaka
Ovaj vrlo jednostavan i jeftin način ventilacije u svojoj se najjednostavnijoj varijanti sastoji od dimnjaka obojanog u crno. Zašto u crno? Idealno crno tijelo je savršeni apsorber i upija svo elektromagnetsko zračenje koje padne na njega, što znači da će u realnom stanju tijelo obojano u crno upiti najviše Sunčevog zračenja koje padne na njega u usporedbi sa istim tim tijelom neke druge boje. Tijekom dana Sunčevo zračenje grije dimnjak, a tako i zrak unutar njega, te se zbog toga javlja efekt dimnjaka pri čemu dolazi do strujanja toplog zraka prema gore. Kako se topli zrak diže prema gore, u podnožju dimnjaka javlja se slabi podtlak zbog čega se javlja strujanje zraka iz građevine prema dimnjaku. Tada se u građevini javlja podtlak zbog kojeg se onda javlja strujanje zraka u građevinu. U varijanti koja je prikazana na slici vanjski okolišni zrak ulazi u podzemni izmjenjivač topline koji je ujedno i spremnik svježeg zraka, te se tu hladi predajući toplinu tlu. Može se smatrati da tlo na određenoj dubini uvijek ima istu temperaturu (od +8 do +12 °C) što omogućuje upravo ovakav način pasivnog hlađenja. Takav ohlađeni zrak onda zbog spomenutog podtlaka u građevini struji iz rashladnog spremnika u građevinu.
Dijelovi sustava sunčevog dimnjaka
Iako postoji više vrsta ovakvog tipa ventilacije, sistem ventilacije sa sunčevim dimnjakom sastoji se od sljedećih osnovnih elemenata:
Natrijum telurid
Natrijum telurid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 173,580 Da.
Cérans-Foulletourte
Seran Fulturt je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.296, a gustina naseljenosti je iznosila 71 stanovnika/km².
Magnet Cove, Arkansas
Magnet Kov je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.
Wyckoff, New Jersey
Vajkof je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 16.508.
Arprinocid
Arprinocid je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 277,685 Da.
Retafani, Frosinone
Retafani je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 864 m.
Rudovci
Rudovci su naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1787 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1804 stanovnika).
Zaljevski Arapi
Riječ halidži označava i stil muzike u području Perzijskog zaljeva.
Rudovci
Istorija
U severnom delu mesta nalazi se Selište, gde je po predanju, nekada bilo selo. U samom Selištu nema tragova iz prošlosti, dok ih, međutim, ima po celom seoskom ataru. To su bile velike kamene ploče bez natpisa, za koje se mislilo da su „madžarski grobovi“.
Rudovci se pominju kao naseljeno mesto za vreme austrijske vladavine (1718-1739.g.) pod imenom Rudowze. U prvim decenijama 19. veka pripadali su Katićevoj Knežini i imali su 1818. godine 25, a 1822. godine 27 kuća. I po popisu iz 1921. godine imaju 126 kuća sa 706 stanovnika.
Za najstariju porodicu se smatraju Petrovići. Kasnije se doselili Simići od Sjenice, pa Davidovići i drugi.
Iz Rudovca je poznata istorijska ličnost pop Ranko. Njegovi su roditelji došli iz Hecegovine. Pop Ranko se ovde rodio, školu je učio po manastirima, a zapopio se 1811. godine. Godine 1815, u proleće u pivnici pop-Rankovoj, skupili su se istaknuti ljudi iz Beogradske, Valjevske i Rudničke Nahije i tu se dogovorili i zakleli da ponovo ustanu na Turke. (podaci krajem 1921. godine).
U okviru sela Rudovci nalazi se i poznato etno-selo Rašino selo koje je od 2007. godine gradio Dr Radoje Stanojlović - biznismen koji je radio više decenija u americi i kasnije se vratio u svoj rodni zavičaj da bi podigao Rašino selo koje ljudi nazivaju i školom sela zbog njegove prosvetiteljske namene.
Demografija
U naselju Rudovci živi 1395 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,0 godina (38,0 kod muškaraca i 40,0 kod žena). U naselju ima 566 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Masakr u zatvoru Dubrava
Masakr u zatvoru Dubrava je naziv za masovno ubistvo albanskih zatvorenika u zatvoru Dubrava na Kosovu koje se dogodilo za vreme NATO bombardiranja SRJ 1999.
Ovaj zločin se sastoji od nekoliko uzastopnih događaja u kojima je preko stotinu zatvorenika izgubilo život. Prvo je NATO u dva navrata bombardovao zatvorski kompleks, zbog navodnog prisustva vojnih aktivnosti, usled čega je bilo civilnih žrtava zatvorenicima i stražarima. U prvom udaru 19. maja 1999. prijavljena je pogibija tri zatvorenika i jednog stražara. U drugom udaru 21. maja poginulo je oko 19 zatvorenika.