cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Horseheads, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.461, što je 9 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vaznesenjska crkva u Beogradu
Vaznesenjska crkva ili Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Beogradu je srpska pravoslavna crkva, nalazi se u ulici admirala Geprata.
Crkva je podignuta 1863. godine, osveštao je beogradski mitropolit Mihailo. Nalog za njenu izgradnju dali su 1860. godine knez Mihailo Obrenović i mitropolit Mihailo, a podignuta je dobrovoljnim prilozima mnogih Beograđana. Planove su izradili Pavle Stanišić i Jovan Ristić, građevinske radove su obavili Josip Štok i Fernand Stevanov, a preduzimač je bio Koča Z. Popović. Crkva je oblikovana u duhu tada vladajućeg romantizma, po ugledu na stare srpske manastire, pre svega Ravanicu. Prve ikone je naslikao slikar Nikola Marković 1864. godine, ali je kasnije izrada ikona poverena Stevi Todoroviću, koji je ovaj poduhvat završio 1881. godine. Takođe, prvobitne zidne slike Nikole Markovića ustupile su mesto novim kompozicijama Andreja Bicenka 1937. godine. Crkva ima bogatu riznicu sa zbirkom ikona, starih knjiga, zlatarskih dela i drugih premeta iz 19. veka.
Crkva je posvećena Vaznesenju Gospodnjem (Spasovdan). Teško je oštećena u bombardovanju Beograda (1941. i 1944) i poginuo je veliki broj ljudi. U dvorištu ispred crkve nalazi se spomenik u obliku krsta poginulim. Svake godine na crkvenu slavu Spasovdan posle liturgije polazi litija koja se kreće ulicama Beograda i ponovo vraća u crkvu.
Prva javna nogometna utakmica u Zagrebu
Prva javna nogometna utakmica u Zagrebu odigrana je 28. listopada 1906. godine na Zapadnom perivoju, današnjem Marulićevom trgu na kojem je kasnije izgrađena Knjižnica. Utakmicu su odigrala dva zagrebačka nogometna kluba HAŠK i PNIŠK, a rezultat je bio neodlučen 1:1 (1:0). Utakmica je igrana po tada jedino važećim engleskim pravilima.
Cijena ulaznica
Loža: 2 krune, Stolica: krunu i pol, stajanje: 60 filira. Ukupna zarada sa utakmice bila je 22 krune. Mnogi gledatelji utakmicu su gledali izvan ograde igrališta ne plativši ulaznicu.
Zanimljivo
Gledatelji još nisu bili naviknuti na nogomet niti su poznavali pravila igre, te nisu mogli ocijeniti što je vrijedno u igri. Tako su pljeskom nagradili Kudernu kada je u jednom trenutku udario loptu visoko u zrak, a uopće nisu reagirali kada je Erbežnik postigao pogodak.
Prve utakmice
Iako je u Zagrebu postojalo više nogometnih momčadi, do njihovih međusobnih utakmica nije došlo sve do 1906. godine. PNIŠK je 1904. godine u Zagrebu organizirao utakmicu svojih dviju momčadi, a gledatelji su plaćali ulaznicu. Isti klub je već 23. listopada 1905. godine pozvao HAŠK da odigraju utakmicu, ali do susreta iz nepoznatih razloga nije došlo. Najviše volje za organiziranje nogometnih utakmica imao je PNIŠK, koji je suparnika prije našao u Mađarskoj (1905. godina, FTC i Kaposvári A.C.) nego u Zagrebu.
Avra Valley, Arizona
Avra Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6,050 stanovnika.
Tarkio, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.583, što je 352 (-18,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teuschnitz
Tojšnic je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Kronah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.119 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9476180.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kronah Tojšnic se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kronah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 614 metara. Površina opštine iznosi 34,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.119 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Dragutin Albrecht
Dragutin Albrecht (1883. - 1945.) bio je diplomirani pravnik, jedan od utemeljitelja HAŠK-a i nogometaš. Kao nogometaš HAŠK-a bio je sudionik prve javne nogometne utakmice u Zagrebu. Bio je hrvatski nogometni reprezentativac, te za hrvatsku nogometnu reprezentaciju odigrao prvu povijesnu utakmicu u Pragu 1907. godine. Predsjednik HAŠK-a bio je od 1906. do 1907. godine.
Alexander Kielland
Alexander Lange Kielland (18. februar 1849 – 6. april 1906) bio je norveški književnik čija su djela pripadala realističkom pravcu 19. vijeka, i koji - uz Henrika Ibsena, Bjørnstjernea Bjørnsoa i Jonasa Liea - čini Veliku četvorku norveške književnosti.
Torin
Torin ima više značenja.
Alexander Kielland
Izadanja
thumb|right|150px|Statua Alexandera Kiellanda u Stavangeru thumb|right|150px|Bista Alexandera Kiellanda u Reknes Parku u Moldeu thumb|right|150px|Skulptura Alexandera Kiellanda u Reknes Parku u Moldeu.
Bauné (Men i Loara)
Bone je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Anže.
Telurit
Telurit ima više značenja.
Bauné (Men i Loara)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1290 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 61 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 28 metara (maksimalnoj 76 m, a minimalnoj 22 m).
Pettorano, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Antimah iz Teosa
Antimah iz Teosa (Ἀντίμαχος ὁ Τήιος) bio je jedan od najstarijih grčkih epskih pesnika. Prema Plutarhu, Antimah je svedočio jednoj pomrčini Sunca do koje je došlo 753. pne., iste godine kad je osnovan Rim: "Kažu da je dan u kome je Romul osnovao svoj grad bio upravo trideseti u mesecu kod Grka i da je tog dana došlo do pomrčine Sunca, za koju misle da je ista ona koju je video Antimah, epski pesnik iz Teosa, u trećoj godini šeste olimpijade". Epska pesma Epigoni, koja je po tematici predstavljala nastavak Tebaide, u nekim se antičkim izvorima pripisivala Antimahu iz Teosa. Međutim, moguće je i da je došlo do mešanja s mnogo kasnijim pesnikom, Antimahom iz Kolofona (kraj 5. veka pne.), koji je takođe napisao jednu Tebaidu.
Kennesaw, Georgia
Keneso je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29.783 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 29.783 stanovnika, što je 8.108 (37,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Antimah iz Teosa
Kliment Aleksandrijski citira jedan Antimahov heksametar: "Čovek često pronalazi svoju propast u darovima koje dobija", i dodaje da je sličan stih ponovio Agija iz Trezena, koji je živeo u 8. veku pne., pa bi se na osnovu toga moglo zaključiti da je Antimah bio stariji.
Iranska Pro Liga 2007./08.
Iranska Pro Liga 2007./08. bila je sedma sezona Iranske Pro Lige, najviše iranske nogometne lige.
Konačna ljestvica
Konačna ljestvica Iranske Pro Lige za sezonu 2007./08.
Napomene:
Historicizam
Historicizam je naziv za stilsko razdoblje prvenstveno u arhitekturi, ali i ostalim umjetnostima (slikarstvo, kiparstvo, primijenjene umjetnosti) koje je trajalo okvirno od 1830. do 1930. godine.
Historija i karakteristike
Historicizam u najširem smislu znači vraćanje velikim historijskim stilovima, čime se također koristila i renesansa, na svoj način. Taj pojam podrazumijeva i preciznije karakterizira i stilski pluralizam druge polovice 19. vijeka, i pojava takozvanih neostilova (neoromanike, neogotike, neorenesanse, neobaroka i brojnih drugih neo-stilova). Kad su se ti stilovi izmiješali, tad je to bio eklekticizam.
Korijeni historicizma leže u romantizmu, u kojem je tek probuđena nacionalna svijest, pokazala interes za srednji vijek i svoju prošlost. Novonastale nacionalne države zato su grozničavo tražile i kopale po vlastitoj prošlosti da pronađu stil koji bi najviše odgovarao njihovom nacionalnom biću. Nijemci i Englezi stoga su preferirali gotiku, a Talijani renesansu i barok. Na kraju su se gotički elementi koristili za gradnju sakralnih i stambenih objekata, renesansni za gradnju banaka, teatara i muzeja, dok su dobro situirani građani gradili svoje palače koristeći elemente baroka. thumb|240px|left| Neobarokna Opera u Parizu (Palais Garnier) Drugi važan poticaj historicizmu dao je klasicizam koji se koristio elementima iz antike.
Industrijska revolucija koja se već dobro zahuktala, proizvela je nove materijale, koji su građevinarima pružali nove mogućnosti, koje su oni skrivali iza svojih neo-stilskih fasada. Zbog tog je dolazilo i do paradoksa, jer su se gradile daleko veće građevine od onih koje se kopiralo, pa je slijepo umetanja elemenata prošlih razdoblja na tako velikim objektima, bilo daleko od harmonije koja se postizala u manjim razmjerima. Ona je dovela gomilu novih stanovnika u dotad male srednjovjekovne gradove, koji su naglo narasli i trebali velik broj novih objekata razno razne namjene, da zadovolje svoje nove potrebe. Zbog tog je većina historijskih centara evropskih gradova, uglavnom izgrađena baš u vijeme historicizma; Pariz, Beč, London, Prag, Budimpešta, München, Milano, Trst...
Industrijska revolucija odigrala je važnu ulogu i na planu primijenjene umjetnosti, jer su strojevi omogućili proizvodnju svakodnevnih predmeta u stilu starijih razdoblja po prihvatljivim cijenama. U slikarstvu se historicizam ogledao u pojavi dva značajna pokreta: Nazarenaca i Prerafaelita koji su svoju tematiku crpli iz srednjovjekovnih legendi i književnih djela onog vremena.
Historicizam po južnoslavenskim zemljama
Gotovo svaki veći grad ima svoju historijsku jezgru podignutu upravo za tog razdoblja, od Ljubljane, Rijeke, Zagreba, Sarajeva, Osijeka, Novog Sada, Subotice, Beograda do Bitole. To je bio stil koji je upravo tad bio en vogue, a ti gradovi su upravo tad i izrasli.
Daniel Sturridge
Daniel Andre Sturridge (Birmingham, 1. rujna 1989.) je engleski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Liverpool.
Rođen u Birminghamu, Sturridge je svoju karijeru započeo u omladinskoj akademiji Aston Ville prije nego je prešao u Coventry City. Godine 2003. prelazi u Manchester City, gdje se razvija kroz juniorska natjecanja i igra čak u dva finala juniorskog izdanja FA Kupa. Profesionalni debi imao je u sezoni 2007./08., kada je postao jedini igrač u povijesti engleskog nogometa koji je iste sezone postao strijelac u juniorskom i seniorskom FA Kupu, kao i Premiershipu. Godine 2009. prelazi u Chelsea, a u drugom dijelu sezone 2010./11. igra na posudbi u klubu Bolton Wanderers. Nakon uspješne posudbe, vraća se u Chelsea, kojeg napušta 2013. godine, kada odlazi u Liverpool, gdje postaje jedan od ključnih igrača.
Sturridge je igrao za Englesku na svim nivoima. Debi za seniorsku reprezentaciju imao je 15. studenog 2011. godine protiv Švedske.
Lelystad
Lelystad je glavni grad nizozemske provincije Flevolanda. Grad je prema podacima iz 2019. imao 77.893 stanovnika.
Geografija
Lelystad leži u sredini Nizozemske, na jezeru IJsselmeeru, odnosno na polderu Oostelijk Flevolandu.
Znamenitosti
Najveća znamenitost Lelystada je informacijski centar (galerija) Nieuw Land s dokumentacijom o izgradnji projekta Zuiderzee. Jugozapadno od grada leži rezervat prirode Oostvaarderplassen.
Aztec, Arizona
Aztec je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 47 stanovnika.
253. pne.
Godina '''253. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Cepiona i Blesa (ili, rjeđe, godina 501. Ab urbe condita). Oznaka 253. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
251. pne.
Godina '''251. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Metela i Pacila (ili, rjeđe, godina 503. Ab urbe condita). Oznaka 251. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Nootkaton
Nootkaton je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 218,335 Da.
Thalmässing
Talmesing je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Rot. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.242 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9576148.
Nacionalni park Etosha
Osnovan je 1907. godine, kada je Namibija bila dio Njemačke Jugozapadne Afrike. U to vrijeme park je zauzimao površinu od 100.000 km² te bio najveći rezervat na svijetu. Procjena je da park zauzima oko jedne četvrtine nekadašnje površine, ali je i dalje veoma velik i bitan za očuvanje životne sredine.
Thalmässing
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rot Talmesing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rot. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 418 metara. Površina opštine iznosi 80,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.242 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Statin (razvrstavanje)
Statin ima više značenja.
Nacionalni park Etosha
Slana pustinja zauzima veći dio parka s oko 130 km dužine i oko 50 km širine. Pustinja je većinom suha, ali za vrijeme ljeta se napuni vodom, što privlači flamengose. Nekoliko izvora privlače puno vrsta ptica u rezervat, kao i neke ugrožene vrste, kao što su crni nosorog i druge. Za vrijeme sušne sezone, vjetar puše preko slanih pustinja i nosi slanu prašinu preko zemlje na južni Atlanski ocean. Ova sol je važna za neke vrste živog svijeta, iako nije pogodna za poljoprivrednike.
Kad su izgrađene prve šljunčane ceste za prihvat posjetitelja, to je gotovo izazvalo katastrofu. Kamenolomi iz kojih se vadio šljunak punili su se vodom u kojoj se otapala sol. To je postala savršena podloga za razmnožavanje bacila koji uzrokuje antraks. Zbog osobite sklonosti mnogih biljojeda ovoj bolesti, populacija jelenske antilope u samo 30 godina smanjila se za 90%, a broj zebri pao je s 15 000 na jedva 5 000. Međutim, lavovi u Etoshi ostali su imuni i njihov se broj naglo povećao.
Četiri plemenite istine
mini|220p|Budina prva propoved petorici asketa o četiri plemenite istine.
Claudio Marchisio
Claudio Marchisio (Torino, 19. siječnja 1986.) je talijanski nogometaš i reprezentativac, trenutno slobodan igral, nakon što je u kolovozu 2018. godine sporazumno raskinuo ugovor s Juventusom. Produkt Juventusove omladinske škole, Marchisio je cijelu svoju dosadađnju karijeru proveo u klubu iz rodnoga grada, uz izuzetak jednosezonske posudbe koju je odradio u Empoliju. Do svog odlaska iz kluba, Marchisio je bio zamjenski kapetan Juventusa, iza Giorgija Chiellinija.
Četiri plemenite istine
Četiri plemenite istine (sanskrt: catvāri āryasatyāni, pali: cattāri ariyasaccāni) predstavljaju osnovu budističkog učenja i otuda se javljaju na bezbroj mesta u pali kanonu, korpusu najstarijih budističkih tekstova. To su istine koje je Buda nakon probuđenja izložio svojim starim prijateljima, petorici asketa, u svojoj prvoj propovedi u Sarnatu blizu Varanasija.
Ove istine su prvobitno izložene u Budinom "Govoru o pokretanju točka ispravnosti". Buda ih je objavio "zato što su svakome na korist, pripadaju temelju svetačkog života, vode otrežnjenju, stišavanju strasti, utrnuću, spokojstvu, neposrednom znanju, prosveljenju, nirvani."
Istina o nastanku patnje
Sve dok postoji žeđ da se bude i postaje, održava se kružni tok preporađanja (samsara), koji je moguće zaustaviti jedino kada pokretačka sila presahne. Stoga arahant, mada dela, ne akumulira karmu, jer se oslobodio žeđi za trajanjem i preporađanjem i svih drugih prepreka.
Istina o putu prestanka patnje
Četvrta plemenita istina je o putu koji vodi iskorenju patnje. Taj put je poznat kao srednji put, zato što izbegava dva ekstrema: jedan je traganje za srećom kroz zadovoljstva čula, što je „nisko, prostačko, svojstveno prostim ljudima", a drugi traganje za srećom kroz samoumrtvljavanje putem asketizma, što je „bolno, bezvredno i nekorisno“. Pošto je i sam iskusio ta dva ekstrema i našao da su beskorisni, Buda je otkrio srednji put „koji pruža uvid i znanje, vodi do smirenja, uvida, prosvetljenja, nirvane“.
Tumačenja
Buda se često upoređuje sa lekarom, jer su četiri plemenite istine izložene prema drevnom indijskom medicinskom modelu:
Ovakav pristup problemu predstavlja jednu od ključnih karakteristika budizma u odnosu na druge religije. Naime, ovime se izbegava metafizička spekulacija i potreba za verom u ono što se izlaže. U svakoj od četiri konstatacije se referiše na pojave i pojmove koji su potpunosti u domenu iskustva svake osobe, što joj omogućava da na osnovu tog iskustva da sud o istinitosti predmeta rasprave. Štaviše, u budističkim spisima Buda upravo insistira na ovakvom, empirijskom pristupu. Od učenika se očekuje da izloženo ne prihvati samo na osnovu vere, već da preispituje učenje kroz lično iskustvo što je, prema Budi, jedini način da se dođe do istinskog znanja i samim time do oslobođenja od patnje.
Gillian Flynn
Gillian Flynn je američka spisateljica i bivša televizijska kritičarka za časopis Entertainment Weekly. Napisala je tri kriminalistička romana - Sharp Objects (2006), Dark Places (2009) i Gone Girl (2012) - od kojih su dva predviđena za filmsku adaptaciju.
Conne-de-Labarde
Kon de Labar je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Beržerak.
Gillian Flynn
Flynn je rodom iz Kansas Cityja. Diplomirala je na University of Kansas, a magistrirala na Northwestern University. Trenutno živi u Chicagu sa suprugom, advokatom Brettom Nolanom, i 2-godišnjim sinom.
Conne-de-Labarde
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 204 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 134 m, a minimalnoj 47 m).
Ca' Segato, Padova
Ca' Segato je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Mesquite, Starr County, Texas
Meskit je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Teksas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 505.
Loganton, Pennsylvania
Loganton je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 468, što je 33 (7,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nikoklo
Nikoklo ili Nikokle (grčki Nικoκλης; 3. vijek pne.) bio je tiranin grčkog polisa Sikiona. Na vlast je došao 251. pne. ubivši, uz podršku makedonskog kralja Antigona Gonate, prethodnog tiranina Paseu. Nikoklo je potom dao izgnati preko 80 najuglednijih građana. Četiri mjeseca kasnije su sikionsku citadelu iznenada napali izgnanici na čelu s mladim plemićem Aratom. Pri tome je Nikoklova palača spaljena, ali je on uspio pobjeći iz grada koristeći tajni podzemni prolaz. O njegovoj daljjoj sudbini nema podataka.
East Palestine, Ohio
Ist Palestin je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Oni (folklor)
thumb|170px|Oni u odjeći hodočasnika, tinta i boja na papiru, 59.2 cm x 22.1 cm (slika iz [[Tokugawa perioda)]] Oni (鬼) je vrsta yōkaija (demona) iz japanskog folklora, koji se često prevodi kao demon, trol, vrag ili oger. Oni su popularni likovi u japanskoj književnosti, umjetnosti i teatru.
Flevoland
Flevoland (holandski: Provincie Flevoland), je najmlađa od svih 12 nizozemskih provincija, osnovana 1986. godine. Nalazi se u sredini zemlje.
East Palestine, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.721, što je 196 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oni (folklor)
Često se prikazuju odjeveni u krpe od tigrovog krzna, noseći metalne toljage, koje se zovu kanabō (金棒). Ovo je svojstvo generiralo frazu "oni s metalnom toljagom" (鬼に金棒), koja znači da je netko nepobjediv ili nesavladiv. Može se koristiti i kao opis nekoga ili nečega što je "snažnije od snažnog", odnosno nekoga čije su prirodne kvalitete uvećane korištenjem nekog alata.
Flevoland
Geografija
Provincija Flevoland ima površinu od 2412 km² i 383.449 stanovnika (procjena 2009). Sastoji se od tri poldera otetih moru na istočnoj strani jezera IJsselmeer, nekadašnjeg morskog zaljeva Zuiderzeea. Provincija Flevoland obuhvaća općine (gemeente) Almere i Zeewolde na južnom polderu Zuidelijk Flevolandu, Dronten i Lelystad na istočnom polderuOostelijk Flevolandu i Noordoostpolder i Urk na sjeveroistočnom polderu Noordoostu. Južni (Zuidelijk) i istočni polder (Oostelijk) odvojeni su od sjeveroistočnog poldera (Noordoostpolder) od 1,6 do 5 km širokim jezerom Ketelmeer.
Oni (folklor)
Jedan eklatantan primjer korištenja onija u pop-kulturi je franšiza Digimon, u sklopu koje se pojavljuju Ogremon i Fugamon, koji su zapravo klasične inkarnacije onija, s tim da je Ogrenom zelene boje, a Fugamon crvene. Fugamon više odgovara klasičnoj inkarnaciji onija, mada je Ogremon taj koji se prvi pojavio u serijalu.
Flevoland
Geografija
Provincija Flevoland na sjeveru graniči s Frieslandom, na istoku s Overijsselom i Gelderlandom od kojih ih dijeli usko jezero Veluwemeer, na jugoistoku s Utrechtom od koje je dijeli jezero Eemmeer, te na jugozapadu sa Sjevernom Holandijom od koje je dijeli jezero Gooimeer. Prvi je 1942. isušen Noordoostpolder, potom 1957. drugi Oostelijk Flevoland, a posljednji treći Zuidelijk Flevoland 1968. godine.
Provincija Flevoland poznata je po proizvodnji jabuka, žitarica, cvijeća i mlijeka. Ona također služi kao rezidencijalna i rekreacijska zona za "prekobrojno" stanovištvo iz sjevernog Randstada. Provincija ima i nešto lake industrije. Najveći urbani centar je Lelystad, ujedno glavni grad provincije, koji leži na jezeru IJsselmeeru na polderu Oostelijk Flevolandu.
Diodot I
thumb|desno|350px|[[Diodot od Baktrije|Diodotov zlatnik, cca. 250. pne. sa grčkim natpisom ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΟΔΟΤΟΥ - "kralj Diodot".]]
Diodot I Soter (Διόδοτος Α' ὁ Σωτήρ) (cca. 285. pne. - cca. 239. pne.) bio je seleukidski satrap Baktrije, koji je za vrijeme vladavine ili neposredno nakon smrti kralja Antiocha II u periodu između 255. i 246. pne. digao ustanak te izborio nezavisnost svoje teritorije koja je otada poznata kao nova helenistička država pod nazivom Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo.
Prema antičkim izvorima, Diodot je iskoristio zauzetost Antioha II drugim sirijskim ratom, odnosno sukob njegovih supruga Berenike i Laodike. U to je vrijeme Baktrija, koja se opisuje kao zemlja hiljadu gradova bila jedna od najbogatijih satrapija Seleukidskog Carstva, a pobunu je pomoglo i to što su Diodotov primjer slijedili i drugi seleukidski satrapi (Justin, XLI,4 ),, prije svih Andragora u susjednoj Partiji, koji je vjerojatno bio Diodotov saveznik.
Candace Bushnell
Candace Bushnell (1. decembar 1958 - ) je američka spisateljica i kolumnistica, najpoznatija po knjizi Sex and the City koja je poslužila kao predložak za istoimenu popularnu TV-seriju. Protagonistica serije Carrie Bradshaw, predstavlja njen alter ego, odnosno dio radnje se temelji na njenom životu u New Yorku gdje se doselila 1977. i postala dijelom tamošnje društvene scene.
Diodot I
Oko godine 250. pne. Diodot se sukobio s dahanskim plemenom Parna te protjerao njih i njihovog vođu Arsaka u Partiju, gdje su oni svrgnuli Andragoru, osnovali Partsko Carstvo i tako prekinuli višedecenijsku helenističku vlast. Tako je došlo do prekida trgovačkih i drugih veza sa ostatkom grčkog svijeta, Diodotovo je kraljevstvo toliko ojačalo da se počelo širiti na sjever i istok, preko granica koje je bio postavio Aleksandar Veliki. ) S vremenom je izbilo na obalu Arapskog mora, te su stvorene pomorske veze s Ptolemejskim Egiptom.
Seleukidi su s vremenom pomirli s gubitkom istočnih pokrajinom, te je kralj Seleuk zajedno s Diodotom sklopio savez kako bi oko godine 239. pne. pokušali bez uspjeha pokoriti Partiju. Taj je savez uključio i brak Diodota s kćeri Antioha II i Laodike. U njemu je Diodot imao dvoje djece - sina Diodota, koji ga je naslijedio, te kći koja se udala za budućeg kralja Euditema.
Jacob (roman)
Jacob je roman norveškog književnika Alexandera Kiellanda, objavljen 1891. godine. Naslovni protagonist je Tørres Snørtevold, siromašni mladić sa sela koji se doseli u grad u vlastitom domišljatošću, spretnošću i upornošću stekne bogatstvo te se nakon toga počinje svetiti svima koji su ga ranije zlostavljali i ponižavali. Jacob je predstavljao posljednji roman u Kiellandovoj karijeri, te je u tematskom smislu predstavljao odraz tadašnjih trendova demokratizacije norveškog društva, odnosno sukoba između tradicionalne elite i masa.
1940-ih je ekraniziran čak tri puta u tri različite države. Godine 1940. je u Norveškoj snimljen Tørres Snørtevold u režiji Tancreda Ibsena. Godine 1942. je u susjednoj Švedskoj snimljen Jakobs stege u režiji Gustafa Mollandera, a iste godine u Danskoj film pod naslovom Søren Søndervold. U sva tri slučaja su Kiellandovi nasljednici, nezadovoljni odstupanjem radnje od predloška, tražili da se Kiellandovo ime skine sa špice. Godine 1975. je Egil Monn-Iversen komponirao, a Harald Tusberg napisao istoimeni mjuzikl.
Laodika I
Laodika I (3. vijek pne.) je bila helenistička princeza, a kasnije i supruga seleukidskog kralja Antioha II. Prema Euzebiju, bila je kći princa Aheja, odnosno unuka kralja Seleuka, te tako i Antiohova rođaka. Njen drugi rođak je bio Atal I, kralj Pergama.
Oko godine 250. pne. se Antioh od nje razveo i razbaštinio joj djecu, uključujući sina Seleuka, kako bi se mogao vjenčati za egipatsku princezu Bereniku, kći kralja Ptolemeja II, i tako okončao drugi sirijski rat. Antioh je kasnije svog najstarijeg sina sa Berenikom proglasio prijestonasljednikom.
Oko godine 246. pne. Ptolemej II je umro, što je Antioh iskoristio kako bi se pomirio s Laodikom. Međutim, ubrzo nakon toga je umro, pri čemu neki izvori tvrde da je to bio rezultat Laodikinog trovanja. Laodika je potom objavila kako je Antioh na samrtnoj postelji Seleuka proglasio svojim nasljednikom, a nju regentom. Kako bi osigurala prijestolje, dala je otrovati Bereniku i njenog sina.
To je Berenikin brat, egipatski kralj Ptolemej III Eurget, iskoristio kao povod da bi protiv Laodike i njenog sina Seleuka započeo treći sirijski ili Laodikejski rat. Dok je on trajao, Seleukov mlađi i ambiciozni brat Antioh Hijeraks je, uz podršku majke, sebe proglasio nezavisnim vladarom u Maloj Aziji. Zahvaljujući tome je Antioh na kraju izgubio rat s Egipćanima.
Nogometna utakmica HAŠK - Northern University
Nogometna utakmica HAŠK - Northern University odigrana je u Zagrebu 24. ožujka 1913. godine na Igralištu HAŠK-a. Utakmica je poznata po prvom gostovanju engleske nogometne momčadi u Zagrebu. Engleska momčad sjevernih sveučilišta prije gostovanja u Zagrebu pobijedila je suparničke momčadi u Berlinu, Pragu i Budimpešti. HAŠK je ostvario svoju najveću međunarodnu pobjedu (1:0) prije Prvog svjetskog rata.
Utakmica
Za utakmicu je vladalo veliko zanimanje i veselje. Zagreb je u to vrijeme imao 80.000 stanovnika, a na Igralištu HAŠK-a okupilo se 5000 gledatelja. Jedini pogodak na utakmici postigao je u 42. minuti Janko Justin (prema nekim izvorima Dragan Kastl). Engleska momčad je tijekom utakmice bila premoćna, no obrana HAŠK-a je bila požrtvovna i uzorita. Vratar Vladimir Šuput je obranio 30 udaraca u okvir vratiju.
Mitra Mitrović
Mitra Mitrović (Požega, 6. 9. 1912 - Beograd, 4. 4. 2001) je bila spisateljica, učesnica narodnooslobodilačke borbe i prva ministarka u istoriji Srbije.
Mitra je jedna od najpoznatijih srbijanskih revolucionarki i komunistkinja; njen rad spada u najznačajniju feminističku baštinu. U periodu Kraljevine Jugoslavije je bila jedna od osnivačica Omladinske sekcije Ženskog pokreta i urednica emancipatorskog lista Žena danas (1936–1940).
U antifašističkom ratu je bila član redakcije lista Borba, jedna od glavnih organizatorki i vođa AFŽ-a i većnik AVNOJ-a.
Nakon rata, bila je ministarka prosvete u Vladi NR Srbije.
Biografija
Mitra je rođena 6. septembra 1912. godine u Požegi. Bila je jedno od petoro dece železnickog činovnika i domaćice. Otac je umro od tifusa u Prvom svetskom ratu. Mati se školovala i odškolovala sve petoro dece – četiri kćeri i sina Živana, kasnije poznatog novinara. Kao nadarena učenica, Mitra je dobila stipendiju koja joj je omogućila studije u Beogradu.
Studentski pokret
minijatura|185px|[[Milovan Đilas, jedan od studentkih vođa 1930-ih i velika ljubav Mitre Mitrović.]]
Beogradski univerzitet je u to vreme bio snažno uporište levice čije su ideje jednakosti i slobode ponele mnoge darovite mlade ljude iz svih društvenih slojeva. Tokom studija na Filozofskom fakultetu, Mitra je pristupila studentskom revolucionarnom pokretu i 1931. godine postala član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Bila je jedna od najaktivnijih studenata-komunista na Beogradskom univerzitetu. Učestvovala je u svim akcijama i demonstracijama koje je tada ilegalna Komunistička partija Jugoslavije organizovala na Univerzitetu.
Ženski pokret
Diplomirala je 1934. godine na Filozofskom fakultetu, na grupi za srpskohrvatski jezik i književnost, nakon čega se zaposlila u Skupštini grada Beograda. Služila je u to vreme kao veza za članove Centralnog komiteta i instruktore iz inostranstva. Godine 1935. uključila se u Ženski pokret, gde je formirala Omladinsku sekciju Ženskog pokreta i bila njena prva predsednica. Bila je u grupi koja je osnovala list Žena danas i bila član redakcije ovog lista. Ubrzo, njeno ime postaje neodvojivo od širokog antifašistickog pokreta žena izvan Univerziteta i emancipatorskog lista Žena danas.
Njena velika ljubav sa već poznatim revolucionarom, robijašem i piscem, Milovanom Đilasom, rođena je u tim vremenima.
Thannhausen
Tanhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.021 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774185.
Mitra Mitrović
Ženski pokret
Godine 1939. poslata je kao instruktor u partijsku organizaciju u fabrici Vlade Ilića i u tom svojstu učestvovala u organizovanju štrajkova u ovoj, a i u drugim fabrikama. U godinama pred Drugi svetski rat bila je član Rejonskog komiteta KPJ na Dorćolu i član Komisije za rad među ženama pri Pokrajinskom komitetu KPJ za Srbiju.
Thannhausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Gincburg Tanhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 499 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.021 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 301 stanovnika/km².
Mitra Mitrović
Drugi svetski rat
U vreme okupacije Kraljevine Jugoslavije, samo dan po ulasku Nemaca u Čačak, 18. aprila 1941. godine u Virovu, u kući poznatog revolucionara Milojka Ćirjakovića, održan je sastanak istaknutih komunista sa područja Čačka i Užica, kome su prisustvovali Petar Stambolić, Miloš Minić, Mitra Mitrović i mnogi drugi. Na sastanku je razmatrana situacija koja je nastala posle kapitulacije Jugoslovenske vojske. Donet je zaključak da se radi na pripremi naroda za oružanu borbu, pa u tom cilju, treba prikupljati oružje i vojnu opremu i skrivati ih da ne padnu u ruke okupatoru.
Mitra je potom radila u Rejonskom komitetu KPJ na Dorćolu. Jula 1941. godine bila je uhapšena i poslata u Banjički logor, odakle je posle mesec dana prebačena u zatvorsku bolnicu u Vidinskoj ulici. Uz pomoć stražara uspela je da pobegne, zajedno sa Verom Vrebalov i Natom Hadžić. Oktobra 1941. godine prebacila se u Mačvanski partizanski odred, a zatim u oslobođeno Užice, gde je radila u Agitpropu i postala član Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju i član Glavnog Narodnooslobodilačkog odbora Srbije, u kome je radila na pitanjima prosvete i školstva. Novembra 1941. godine s Glavninom partizanskih snaga povukla se iz Užica u Sandžak, i sve vreme bila na rukovodećim partijskim dužnostima u Narodnooslobodilačkom pokretu.
Nakon pohoda partizana u Bosansku Krajinu i stvaranja oslobođene teritorije poznate kao ’Bihaćka republika’, 1. oktobra 1942. je obnovljeno izlaženje lista Borba u selu Driniću. Mitra Mitrović je radila kao član redakcije Borbe i učestvovala je u organizovanju Antifašističkog fronta žena. Na Zemaljskoj konferenciji u Bosanskom Petrovcu, decembra 1942. godine izabrana je za člana Centralnog odbora AFŽ Jugoslavije, a na Prvom zasedanju AVNOJ-a u Bihaću izabrana je za člana AVNOJ-a. Kasnije je o Bosanskoj Krajini i tom periodu pisala kao o najsvetlijem periodu Narodnooslobodilačke borbe.
Sa Trećom divizijom, prošla je bitku na Sutjesci 1943. godine:
minijatura|[[Judita Alargić, Mitra Mitrović i Vera Zogović na Visu, avgusta 1944.]]
Leta 1944. godine je boravila na otoku Visu, gde se tada nalazio Vrhovni štab NOVJ. Oktobra 1944. godine s partizanskim jedinicama prešla je u Srbiju. Radila je kao član Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, a od osnivanja Komunističke partije Srbije, maja 1945. godine, član Agitpropa Centralnog komiteta.
Period SFRJ
Bila je ministarka prosvete u Prvoj Vladi Narodne Republike Srbije. Kasnije se nalazila na funkcijama - predsednika Saveta za prosvetu i kulturu Vlade NR Srbije i direktora Saveznog zavoda za školstvo. Birana je za narodnog poslanika Narodne skupštine Srbije i Savezne skupštine SFRJ u više saziva. Bila je član Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije i član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.
Početkom 1950-ih godina, ona se solidariše sa pobunom Milovana Đilasa, iako tada već nisu bili u braku. Deleći sudbinu svih kritičara komunističke partije iznutra, Mitra Mitrović je uklonjena sa političke scene u svojoj četrdeset prvoj godini.
Prvo i poslednje oglašavanje Mitre Mitrović posle decenija ćutanja došlo je krajem 1980-ih godina, posle prvih javnih Đilasovih istupa. Njeni tekstovi svedoče o njihovoj nadi da se, posle sloma rigidnog režima, Jugoslavija okreće demokratiji. Brutalni šovinizam koji se pretočio u krvavu ratnu zbilju, uništio je tu nadu.
Porodica
Bila je prva supruga Milovana Đilasa, s kojim je bila u braku od maja 1936. do marta 1952. godine. S njim je 1948. dobila ćerku Vukicu.
Književi rad
Aktivno se bavila spisateljskim radom. Sarađivala je u dnevnoj štampi i časopisima Letopis Matice srpske i Delo. Objavila je knjige:
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja među kojima su:
Goran Gocić
Slobodni je novinar i filmski kritičar. Pisao je za "Start", NIN, "Filmsku kulturu", "Sineast", "Ekran", "Borbu", "Intervju", RTS i za još oko 20 medija: "Dnevni telegraf", "Politika", BBC, "Chanel 4", "Indipendent", "Sajt & Saund". Jedan je od autora zbornika o masovnoj kulturi "Degradirana moć: Mediji i kosovska kriza" (2000) i "Želimir Žilnik: Iznad crvene prašine", koji su objavljeni na više jezika.
Dobitnik je više nagrada za eseje. Objavio je studije: "Endi Vorhol i strategije popa" (1997/2012) i "Emir Kusturica: Kult margine" (2001/2006).
Autor je dugometražnih dokumentarnih filmova "Bloody Foreigners" (2000) i "Balkanski dnevnik: Bugarska" (2010). Radovi su mu prevedeni na deset jezika.
Goran Gocić je krajem 2013. dobio nagradu "Miloš Crnjanski" za svoj prvi roman "Tai". Za isti roman dobio je i NIN-ovu nagradu za 2013.
Santin
Santin ima više značenja.
Tørres Snørtevold
Tørres Snørtevold je norveška crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. u režiji Tancreda Ibsena. Predstavlja adaptaiciju romana Jacob Alexandera Kiellenda. Naslovni protagonist, koga tumači Alfred Maurstad je siromašni seoski mladić kome je bogati zemljoposjednik oduzeo kuću. Radnja prikazuje kako Tørres Snørtevold dolazi u grad, polako stiče prijatelje, uticaj i bogatstvo, te ga koristi kako bi se osvetio svojim nekadašnjim tlačiteljima. Iako je premijeru imao u vrijeme njemačke okupacije u drugom svjetskom ratu, postigao je veliku gledanost a od Maurstada i Wenche Foss napravio velike zvijezde. Ponekad se navodi da je s njime započelo tzv. zlatno doba norveške kinematografije.
Uspjeh filma je godine 1942. potakao još dvije adaptacije Kiellandovog romana u susjednim zemljama - u Švedskoj pod naslovom Jakobs stege i u Danskoj pod naslovom Søren Søndervold. U sva tri slučaja Kiellandovi nasljednici nisu bili zadovoljni odstupanjem od književnog predloška, te su tražili da se autorovo ime skine sa špice.
Iranska Pro Liga 2008./09.
Iranska Pro Liga 2008./09. bila je osma sezona Iranske Pro Lige, najviše iranske nogometne lige.
Retuzin
ima više značenja.
Rozin
Rozin ima više značenja.
Propinil (razvrstavanje)
Propinil ima više značenja.
Bagdad, Arizona
Bagdad je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,876 stanovnika.
Boëseghem
Boezegam je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 755 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 106 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 36 metara (maksimalnoj 68 m, a minimalnoj 17 m).
Frina
right|thumb|150px|Pogled na Colonninu Veneru, kopiju kipa Afrodite Knidske koju je izvajao [[Praksitel. (Smatra se kako je Frina poslužila kao model.)]]
Frina (Φρύνη, Phryne) je bila znamenita hetera (kurtizana) koja je živjela u Grčkoj u 4. vijeku pne.
Život
Pravo ime joj je bilo Mnesareta (starogrčki Μνησαρετή (prisjećajući se vrline)), ali zbog žućkaste boje kože je od suparničkih kurtizana stekla nadimak Phryne (žaba). Rođena je u Tespiji u Beotiji, ali je najveći dio života provela u Ateni. Svojoj se domovini nastojala odužiti tako što je, stekavši bogatstvo, ponudila financirati obnovu zidina Tebe koju je 336. pne. uništio Aleksandar Veliki. Uvjet je bio da na zidinama stoji natpis uništio ih Aleksandar, obnovila kurtizana Frina. Gradske vlasti su tu ponudu na kraju odbile.
Antički izvori navode da se od svih drugih hetera isticala ne samo svojom izuzetnom ljepotom, nego i spremnošću da cijenu svojih usluga prilagodi onome što je osjećala prema svojem klijentu. Zbog toga je stekla brojne suparnice, od kojih je najpoznatija Lais iz Hikare. Frina je privukla pažnju i brojnih atenskih i starogrčkih umjetnika, te joj se pripisuje da je služila kao model za neka od najpoznatijih djela antičke umjetnosti.
left|thumb|250px|[[Jean-Léon Gérôme: Frina pred Areopagom, 1861]]
Frina je, stekavši brojne neprijatelje, optužena za skrnavljenje Eleuzinskih misterija te je dovedena pred Areopag, gdje joj se sudilo. Njenu je obranu vodio njen tadašnji ljubavnik, znameniti orator Hiperid. Međutim, ni sva Hiperidova vještina ju je nije mogla spasiti. U trenutku kada se činilo da će je suci osuditi na smrt, Hiperid - a prema nekim izvorima i sama Frina - joj je iznenada razgrnuo haljinu te je tako pred sucima pokazala svoje savršene grudi. Suci su bili toliko impresionirani da su joj odlučili ne samo poštedjeti život, nego je i osloboditi optužbi. Antički izvori i suvremena tumačenja smatraju kako povod za tu odluku nije bio požuda, nego tadašnje shvaćanje kako ljepota predstavlja izraz naklonosti bogova, čiji se bijes pogubljenjem njihovih miljenika nije smio riskirati.
Frina u popularnoj kulturi
Frina je, osim antičkih, poslužila kao inspiracija i kasnijim umjetnicima i književnicima. Godine 1861. je tako znameniti slikar Jean-Léon Gérôme epizodu u Areopagu ilustrirao slikom Phryné devant l'Areopage.
Francuski pjesnik Charles Baudelaire ju je spomenuo u svojim pjesmama Lesbos i La beauté, isto kao i njemački pjesnik Rainer Maria Rilke u svojoj pjesmi Die Flamingos.
Grčki književnik Dimitrios Varos je napisao knjigu Frina, a poljski pisac fantastike Witold Jablonski napisao roman Frina hetera.
Rimasco, Vercelli
Rimasco je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 897 m.
Nopalin
Nopalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 304,300 Da.
Maddalena, zero in condotta
Maddalena, zero in condotta je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. u režiji Vittoria De Sice. Predstavlja adaptaciju kazališne predstave mađarskog pisca Laszla Kadara. Naslovni lik, koji tumači Carla Del Poggio je učenica elitne rimske gimnazije koja dobije domaću zadaću napisati sastav u obliku ljubavnog pisma imaginarnoj osobi kojoj je dala ime "Alfred Hartman". Radnja prikazuje kako sticajem okolnosti pismo dođe do stvarne ličnosti s tim imenom, odnosno bečkom industrijalcu koga glumi sam De Sica. Maddalena, koji se smatra jednim od najpoznatijim ostvarenja podžanra tzv. bijelih telefona, doživjela je veliki uspjeh. Glumačka ekipa se sljedeće godine okupila u jednako uspješnom dramskom filmu La bocca sulla strada.
Rondinella, Frosinone
Rondinella je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Lowell, Arkansas
Louel je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.327, što je 2.314 (46,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wallace, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 671, što je 101 (17,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bear Flat, Arizona
Bear Flat je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18 stanovnika.
250. pne.
Godina '''250. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Regula i Longa (ili, rjeđe, godina 504. Ab urbe condita). Oznaka 250. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Germanska plemena u Evropi cca. 250. pne. (označena, crveno, narančasto i žuto).
Maksimilijan Mihelčič
Maksimilijan Mihelčič nadimak Maks (Ljubljana, 29. srpnja 1905. - Zagreb, 29. ožujka 1958.) bio je slovenski nogometaš. Igrao je na poziciji vratara, atletski građen, elastičan, jednako branio visoke i niske lopte. Prema mnogima najbolji slovenski nogometaš prije drugog svjetskog rata
Klupska karijera
Igračku nogometnu karijeru započeo je 1922. godine u ljubljanskom Hermesu. Od 1924. godine do 1934. godine igrao je za zagrebački Građanski s kojim je osvojio prvenstva Jugoslavenskog nogometnog saveza 1926. i 1928. godine. Od 1934. do 1938. godine bio je član zagrebačke Šparte.
Reprezentativna karijera
Za jugoslavensku nogometnu reprezentaciju odigrao je 18 utakmica. Prvu utakmicu odigrao je u 28. listopada 1925. godine u Pragu protiv Čehoslovačke (7:0), a posljednju 4. listopada 1931. godine u Sofiji protiv Bugraske (3:2). Pri tome je ubilježio 7 pobjeda, 2 neodlučena ishoda, te 9 poraza. Igrao je za ljubljansku i zagrebačku nogometnu reprezentaciju. Za zagrebačku reprezentaciju odigrao je 38 utakmica, te s istom osvojio Kup kralja Aleksandra 1925. i 1926. godine.
Trenerska karijera
Maksimilijan Mihelčič trenirao je mladež Građanskog i Dinama.
Zanimljivo
U godinama igranja za Građanski bio je i službeni vozač gradonačelnika.
Irodo (Madagaskar)
Irodo zvana i Rodo, je najveća rijeka Sliva Masiva Ambre na krajnjem sjeveroistoku Madagaskara duga oko 80 km.
Geografske karakteristike
Rijeka Irodo izvire na jugoistočnim padinama Masiva Ambohitra (1 475), na nadmorskoj visini od 800 m, petnaestak kilometara jugozapadno od gradića Ambohitra). Od izvora teče u pravcu jugoistoka, kod mjesta Amberi zavija u pravcu sjeveroistoka i uz velike meandre teče do mesta Ambodimadiro. Odatle ponovno zavija i relativno pravocrtno teče u obalnoj ravnici prema istoku do ušća kod mjesta Irodo u Zaljev Irodo u Indijski ocean.
Pianapuccia, Pescara
Pianapuccia je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Irodo (Madagaskar)
Geografske karakteristike
Rijeka Irodo ima brojne male pritoke koje se spuštaju sa Masiva Ambohitra i Masiva Tsaratanana; Antsakoabe (38 km), Antsalahi (25 km), Marovato (14 km) i Beanamalo (15 km).
Pianapuccia, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 297 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Irodo (Madagaskar)
Geografske karakteristike
U svom donjem dijelu, rijeka Irodo je sjeverna granica velikog Rezervata prirode Analamerana (34700 ha).
PRO
PRO se može odnositi na:
Thierhaupten
Tirhaupten je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Augsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.797 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9772207.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Augsburg Tirhaupten se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Augsburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 39,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.797 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Primulin (razvrstavanje)
Primulin ima više značenja.
Ouray, Colorado
Jerej je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.000, što je 187 (23,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bikalutamid
Bikalutamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 430,373 Da.
MEE
MEE ima više značenja.
Almatinski metro
desno|250px|Shema podzemne gradske željeznice
Almatinski metro je podzemna železnica u izgradnji u Alma-Ati. Otvaranje prve linije je planirano za 1.12.2011.
Bissezeele
Bisezel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 174 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 24 metara (maksimalnoj 31 m, a minimalnoj 14 m).
John Grisham
Bibliografija
thumb|29 knjiga Johna Grishama izdanih do juna 2012.
Henning, Tennessee
Hening je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 945, što je 25 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bitka kod Tunisa
Uvod
Nakon što su Rimljani u prethodnih osam godina rata, zahvaljujući superiornosti svoje kopnene vojske, zauzeli najveći dio Sicilije, a zahvaljujući domišljatoj upotrebi korvusa načeli i dotadašnju kartaginsku pomorsku nadmoć na Zapadnom Mediteranu, 256. pne. je pod konzulima Markom Atilijem Regulom i Lucijem Manlijem Vulsom pokrenuta velika ekspedicija s ciljem da se napadne sama Kartagina, odnosno njeni posjedi u Sjevernoj Africi te tako jednim udarcem završi rat. Ekspedicija je na samom početku zabilježila uspjeh, kada je osvojen kartaginski grad Klupeja te tako Rimljani stekli bazu oko 64 km jugoistočno od same Kartagine. Potom je stigla zapovijed da se Vulso zajedno s flotom povuče u Italiju, dok je Regul ostavljen da zajedno s kopnenom vojskom dovrši rat. On je nastavio napredovanje prema Kartagini, gdje ga je kod Adisa dočekala improvizirana kartaginska vojska Hamilkarom, Bostarom i Hazdrubalom. Regul je tada Kartaginjanima nanio tako težak poraz, da su oni odlučili započeti mirovne pregovore.