cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Električni generator
Savremeni izvori naizmenične struje su, skoro isključivo, indukcioni generatori, čiji se princip rada zasniva na elektromagnetnoj indukciji. Kod njih se obrtanjem provodnika u magnetnom polju dobija naizmenična elektromotorna sila. Najzastupljenija je izvedba generatora kao rotacijskog stroja, koji se sastoji od nepokretnog vanjskog dijela (statora) unutar kojeg se nalazi okretni dio (rotor) koji se okreće vanjskim pogonskim strojem.
Izmjenični generatori se dodatno dijele na asinkrone i sinkrone, te također na jednofazne i višefazne izmjenične generatore. Danas su skoro svi generatori naizmenične struje trofazni. To znači da u pokretnom delu koji se naziva rotor imaju tri posebna navoja. Prenošenje električne energije od trofaznih generatora do potrošača vrši se posredstvom trofaznih transformatora, koji se razlikuju od jednofaznih jedino po konstrukciji, dok princip rada ostaje isti.
Postoje i elektrostatski generatori (na primjer Van de Graaffov generator ili Wimshurstov dinamo stroj).
Način rada
mini|[[Obrtno magnetsko polje kao suma magnetnih vektora tri fazna namotaja]]
Istosmjerni generator
Gledano iz perspektive zavojnice, ona naizmjence siječe silnice pred svakim polom magneta, dakle u njoj se inducira izmjenični napon. Stoga se njeni krajevi ne spajaju izravno na trošilo, već se spajaju na komutator, što je niz međusobno izoliranih isječaka prstena od vodljivog materijala (obično bakrene slitine, čime se želi postići mali električni otpor uz veću otpornost na mehaničko habanje).
Priključci generatora su spojeni na četkice, što su kontakti pritisnuti na komutator. Svaka pojedina četkica stoga nije trajno spojena na pojedini izvod zavojnice rotora, već se vrtnjom rotora stalno prespaja čime se na priključku dobija istosmjerni, iako pulsirajući napon.
Komutator je ujedno najveća mana istosmjernog generatora, jer je na njemu stalno prisutno iskrenje, koje uz mehaničko trljanje, čini komutator potrošnim dijelom generatora, te ujedno mjestom električnih gubitaka. Upravo to iskrenje i gubici na komutatoru su navodno bili nadahnuće Nikoli Tesli da stvori bolji i učinkovitiji stroj, što ga je u konačnici dovelo do konstrukcije izmjeničnog generatora, te višefaznog sustava.
Izmjenični generator
mini|lijevo|Izmjenični sinkroni električni generator s četiri para polova na rotoru
Izmjenični generator u rotoru ima izvor magnetskog polja, a na statoru zavojnice u kojima se inducira električni napon. Izvodi zavojnica na statoru su ujedno izvodi generatora, i kako rotor naizmjence prelazi suprotnim magnetskim polovima preko zavojnica, u njima se inducira izmjenični napon.
Ako stator ima samo jednu zavojnicu, tada se radi o jednofaznom generatoru. Obično se zapravo radi o dvije zavojnice nasuprotno smještene, čije se osi poklapaju, i koje su zajedno spojene, no i dalje taj par zavojnica ima dva izvoda, što znači da se radi o jednofaznom generatoru. Ako se na stator naniže nekoliko takvih pari zavojnica, tada se radi o višefaznom generatoru, koji proizvodi niz vremenski pomaknutih izmjeničnih napona. Taj vremenski pomak se naziva i fazni pomak, pa se svaki od tih proizvedenih napona naziva i faza. Velika prednost višefaznih generatora jest da svaka faza proizvodi jednako energije, iako se u generator uložio samo dodatni par zavojnica. Dakle višefazni generator u usporedbi s jednofaznim generatorom iste snage je manji, lakši, i ima manju cijenu uloženog materijala.
Izvor magnetskog polja u rotoru može biti stalni magnet, elektromagnet, ili kavezni rotor.
Sinkroni generator
Sinkroni generator je onaj u kojem je rotor stalni magnet ili elektromagnet. Naziva se sinkronim, jer svaki pojedini okret rotora izaziva uvijek isti i cjelobrojni broj perioda induciranog napona, dakle inducirani napon se sinkrono mijenja sukladno zakretanju osovine rotora. Manji generatori obično imaju stalni magnet u rotoru, jer je to jednostavno i jeftino za proizvesti (npr. generator na biciklu). No kako stalni magneti proizvode magnetsko polje ograničene gustoće, u velikim generatorima se u rotor ugrađuje elektromagnet, kojeg jasno treba napajati strujom, pa su stoga njegovi izvodi napravljeni kao neprekinuti klizni prstenovi na koje se naslanjaju četkice koje dovode struju iz vanjskog izvora. Kako se radi o neprekinutim kliznim prstenovima, na njima nema izraženog iskrenja niti habanja kakvo postoji kod komutatora, iako neko manje habanje uvijek postoji. Druga prednost elektromagneta na rotoru je da se njegova jakost može regulirati promjenom iznosa električne struje kojom se napaja.
Sinkroni generator može sam napajati svoj rotor (kroz prikladni ispravljač), no da bi takav generator kod pokretanja uopće počeo proizvoditi ikakav napon potrebno je da u željeznoj jezgri rotora ipak postoji nešto stalnog magnetizma (bilo kao ugrađeni stalni magnet, bilo kao remanentni magnetizam željezne jezgre). Takva izvedba se obično ugrađuje u automobile (automobilski alternator ili „dinamo“ je uobičajeno trofazni sinkroni izmjenični generator s ispravljačem, dakle to nije istosmjerni generator; razlog jest trajnost, manja masa, veličina te stoga i cijena).
Veliki sinkroni generatori obično traže vanjski izvor električnog napajanja za pogon svojih elektromagneta u rotorima. Taj vanjski izvor je obično manji generator montiran često na istu osovinu, i naziva se uzbudnik.
Sinkroni generator može na rotoru imati jedan magnet (ili elektromagnet), dakle to je rotor s dva magnetska pola, odnosno s jednim parom polova, a može imati i nekoliko magneta, dakle nekoliko pari polova. što je veći broj pari polova, to je sporije potrebno okretati generator da se postigne isti izlazni napon i frekvencija. Ovisno o vanjskom pogonu kojim se generaotr vrti određuje se broj pari polova, a ujedno i oblik generatora.
Turbogenerator
mini|lijevo|Primjer ranog turbogeneratora, lijevo se vidi i uzbudnik ([[Ganz Generator u Zwevegemu, Belgija)]] Za brze pogone, poput parnih i plinskih turbina, planira se generator brzo okretati, tipično 3000 okretaja u minuti za 50 Hz mrežu. U tom slučaju rotor ima samo jedan par polova, te se također rotor izvodi čim manjeg promjera kako bi se ograničila naprezanja zbog centrfugalne sile. Rotor se izvodi odgovarajuće izduženiji kako bi nadoknadio prostor izgobljen smanjenjem promjera. Takvi generatori se nazivaju turbogeneratori.
Hidrogenerator
mini|desno|Hidrogeneratori s početka 20. stoljeća, u dvorani hidroelektrane, izrađeni u [[Budimpešta|Budimpešti, također se vide uzbudnici na desnom kraju osovine]] Za spore pogone, poput Kaplanove turbine u hidroelektranama se očekuje mali broj okretaja, stoga rotor generatora mora imati odgovarajuće veliki broj pari polova, često i preko 30 pari. Takav rotor se obično izvodi širokog promjera, kako bi smjestio sve polove, a ujedno je rotor kratak, i ta izvedba sporog generatora se zbog primjene u hidroelektranama naziva hidrogenerator.
Asinkroni generator
Izmjenični generator u kojem je rotor izveden kao kavezni rotor jest asinkroni generator. U asinkronom generatoru se rotor mora okretati brže od okretnog magnetskog polja (dakle brže od rotora odgovarajućeg sinkronog generatora), čime se postiže da se i unutar samog rotora inducira napon, koji stoga uzrokuje protjecanje struje kroz kavezni rotor i time rotor počinje proizvoditi magnetsko polje kao i u svakom drugom izmjeničnom generatoru.
Asinkroni generator dakle traži da je priključen na mrežu u kojoj već postoji izmjenični napon, dakle on ne može samostalno napajati mrežu.
La Escuadra, Soto la Marina
La Escuadra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Contrada Poria, Salerno
Contrada Poria je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Hodge, Louisiana
Hodž je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 470, što je 22 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Peșteana de Jos, Fărcășești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Elstertrebnitz
Elstertrebnic je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.429 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729100.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Elstertrebnic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 129 metara. Površina opštine iznosi 11,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.429 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 123 stanovnika/km².
Eydoche
Edoš je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 331 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 510 metara (maksimalnoj 629 m, a minimalnoj 493 m).
4-Aminohinolin
4-Aminohinolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 144,173 Da.
Kajp Awëmp, Santa María Tepantlali
Kajp Awëmp je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tepantlali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
El Porvenir, Balleza
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Nacionalni park Alberto de Agostini
Park je osnovan 22. januara 1995. a najveće atrakcije parka su glečeri i Planinski masiv Darwin sa Planinom Darwin.
Park se prostire na površini od 14.600 km² po teritoriju tri provincije; Magallanes, Antartica Chilena i Tierra del Fuego.
Flora parka je jednolična, to su uglavnom šume četinara, ali je fauna izuzetno bogata; od tuljana, delfina, morskih lavova do kitova i preko 49 vrsta ptica.
Granite, Oklahoma
Granit je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.065, što je 221 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Pier Marina, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 591 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Arhipelag Chonos
Chonos (čita se Čonos) je arhipelag od preko hiljadu otoka i hridi u Tihom oceanu na sjeverozapadu Čilea u Regiji Aysén.
Karateristike
To je pravi labirint tjesnaca i fjordova uvučen u planine Obalnih Kordiljera, najveći tjesnac je Moraleda koji ga odvaja od kontinenta, a manji su Sjeverni Pérez, Errázuriz, Alanta, Chaffers i Južni Pérez između otoka.
Arhipelag je dobio i ime po izumrlom indijanskom plemenu Chono. Od kog je ostalo 87 arheoloških lokaliteta od holocena do novog vijeka.
Arhipelag se prostire sve do Nacionalnog parka San Rafael, na polju glečera sjeverne Patagonije. Unutar tog parka velikog 17.420 km², nalazi se glečer San Rafael i fjord dug 16 kilometara koji su proglašeni UNESCO-ovim rezervatom biosfere.
Najveći dio otoka je obrastao četinarima i nenaseljen. Poprilično su brdoviti, najveći Melchor ima planinu visoku 1000 metara, Rivero (884 m), Chaffers (624 m). Ostali veći otoci su Victoria, Ipún, Guamblin, James, Cuptana i Benjamin.
Vanjski otoci rezervata su poznati kao stanište plavih kitova.
La Piedrera, Ocotlán
La Piedrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1547 m.
Opština Sânmartin, Bihor
Sânmartin je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Cuitzillos, Uruapan
Cuitzillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Jonas Hanway
Jonas Hanway (Portsmouth, 12. 8. 1712. – London, 5. 9. 1786), engleski putopisac i filantrop.
Biografija
Hanway je rođen u Portsmouthu, gradu na južnoj obali Engleske. Tokom djetinjstva umire mu otac, inače vojni opskrbljivač Kraljevske mornarice, pa zajedno s porodicom seli u London. U tinejdžerskim godinama odlazi u Portugal i 1729. postaje šegrt lisabonskog trgovca. Nakon što je neko vrijeme radio trgujući po Londonu, godine 1729. postaje poslovni partner R. Dingleyja, trgovca iz Petrograda. Poslovna karijera navela ga je na putovanje Rusijom i Iranom. Napuštajući Petrograd 10. 9. 1743., proputovao je područjima južno od Moskve, Volgograda i Astrahana, te je 22. 11. stigao na kaspijsku obalu odnosno 18. 12. u iranski grad Astarabad (Gorgan). Njegovu robu ubrzo je zaplijenio lokalni namjesnik Muhamed Hasan-han, no nakon što se išao žaliti u vladarski kamp Nader-šaha vraćeno mu je 85% oduzete imovine.
Njegovo povratno putovanje obilježili su bolest u Raštu i napadi pirata, a nakon šest tjedana karantene stigao je natrag u Petrograd 1. 1. 1745. godine. Tadašnju rusku prijestolnicu ponovo je napustio 9. 7. 1750., proputovao Njemačkom i Nizozemskom, te se 28. 10. vratio u Englesku. Ostatak svog života uglavnom je proveo u Londonu gdje je 1753. uspio izdati svoj putopis koji ga je ubrzo učinio popularnim u zemlji, a nadalje se posvetio prvenstveno filantropiji. Za Hanwayja se veže anegdota da je bio prvi Londonac koji je nosio kišobran, a bio je sklon raznim oblicima društvenog aktivizma. Primjerice, protivio se ostavljanju napojnica i naturalizaciji Jevreja, a zalagao se u korist samica za zatvorenike. Suprostavljao se i ispijanju čaja, zbog čega se upleo u spor protiv S. Johnsona i O. Goldsmitha.
Osim po putopisu, Hanway je ostao upamćen i po osnivanju Pomorskog društva iz 1756. s ciljem snabdijevanja engleskih mornara. Godine 1758. postao je upravitelj londonske bolnice Foundling, a 1772. promoviran je na poziciju njenog potpredsjednika. Bio je jedan od ključnih ljudi prilikom osnivanja institucije Magdalen za zbrinjavanje žena, a istaknuo se i nabavkom kvalitetnijeg sistema parohijskog registra rođenih u Londonu. Dana 10. 7. 1762. imenovan je povjerenikom za opskrbljivanje mornarice i tu je poziciju zadržao sve do oktobra 1783. godine. Hanway umire neoženjen 5. 9. 1786. i sahranjen je u crkvi sv. Marije u Hanwellu, predjelu zapadnog Londona.
Controne, Salerno
Controne je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 666 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Arroyo del Chiguitoso, Balleza
Arroyo del Chiguitoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2613 m.
Bella Vista, Tampico Alto
Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Lagos
Lagos je najveći grad u Nigeriji. S obzirom da su nakon dobijanja nezavisnosti provedena samo dva popisa stanovništva (1972. i 1991. godine), procjene o broju stanovnika donesene 2012 iznosi 21 milion ljudi, što Lagos čini najvećim gradom u Africi (nakon Kaira). Lagos se nalazi na 6.58333°N, 3.33306°W.
Lagos je nastao od malog naselja Yoruba, da bi mu pečat dale dvije evropske kolonijalne sile i učinile ga komercijalnim središtem buduće Nigerije.
U prošlosti je Lagos bio glavni grad Nigerije, ali je 12.12. 1991. službeno taj status predao Abuji. No, i dan danas se smtara komercijalnim središtem Nigerije.
Eksterni linkovi
Vladine službe
Mediji
Obrazovanje
Ostalo
Eppendorf
Ependorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.674 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522110.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Ependorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 460 metara. Površina opštine iznosi 33,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.674 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 139 stanovnika/km².
Fulgencije Ferand
Fulgencije Ferand bio je kanonist i teolog afričke crkve, koji je živeo u prvoj polovini 6. veka.
Život
Bio je đakon u Kartagini i verovatno je sa svojim starešinom i zaštitnikom, Fulgencijem iz Ruspe, otišao u izgnanstvo na Sardiniju kad je afričke biskupe iz njihovih episkopskih sedišta prognao arijanski vandalski kralj Trasamund. Nakon Trasamundove smrti i Hilderikovog dolaska na vlast 523. izgnanicima je dopušteno da se vrate i Ferand je, premda tek đakon, brzo stekao veliki ugled u afričkoj crkvi. Često se tražio njegov savet u vezi s komplikovanim teoškim problemima tog vremena, a poznat je i kao jedan od najistrajnijih boraca za pravoverje u zapadnom hrišćanstvu.
La Palma, Yahualica de González Gallo
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1725 m.
Fournès (Gar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 738 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 35 metara (maksimalnoj 172 m, a minimalnoj 7 m).
Ocampo, Coahuila
Ocampo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 2951 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1122 m.
Fulgencije Ferand
Život
Iako sam to nije želeo, morao je uzeti aktivnog učešća u sporu koji je izazvala Justinijanova osuda spisa poznatih pod zajedničkim nazivom Tri glave. Na zahtev pape Vigilija, rimski đakoni Pelagije i Anatolije tražili su Ferandovo mišljenje o Justinijanovoj osudi spisa Teodora Mopsuestijskog, Teodoreta Kirskog i Ibe iz Edese i istovremeno ga zamolili da to pitanje predstavi i biskupima u Africi. Ferand se izjasnio protiv careve odluke i njegovo je mišljenje potom potvrđeno na saboru afričkih biskupa, na kojem je odlučeno i to da se prekinu sve veze s papom Vigilijem. Ferand je ubrzo nakon toga umro, pre no što je 553. održan drugi carigradski sabor.
Dela
Ferandovi su spisi uglavnom doktrinarnog karaktera. Branio je trinitarijansko učenje protiv arijanaca, a bavio se i pitanjima dve Isusove prirode, krštenja i euharistije. U spisu Skraćeni crkveni kanoni Breviatio canonum ecclesiasticorum), u kojem je u 232 kanona sažeo učenje prvih sedam ekumenskih sabora u vezi s načinom života biskupa, sveštenika, đakona i drugih klerika, kao i s načinom na koji treba postupati s Jevrejima, paganima i jereticima.
Na molbu comesa Regina, koji je verovatno bio vojni zapovednik severne Afrike, napisao je traktat o hrišćanskim pravilima za život vojnika. Napisao je i životopis svog učitelja, Fulgencija iz Ruspe.
Vis à Vis (Star Trek: Voyager)
Vis à Vis je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 8. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako na Voyager dolazi naoko prijateljski vanzemaljac koji koristi moć razmjene DNK da preuzme tijelo Toma Parisa.
Alcanzando la Visión, Tijuana
Alcanzando la Visión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Inquisition (Star Trek: Deep Space Nine)
Inquisition je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 6. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako na DS9 dolaze pripadnici specijalnog odjela Obavještajne službe Zvjezdane flote koja počinje ispitivati dr. Bashira pod sumnjom da je dominionski agent.
Alcanzando la Visión, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Inquisition (Star Trek: Deep Space Nine)
Inquisition je prva epizoda u kojoj se pojavljuje Sekcija 31, tajna organizacija koja za račun Planete obavlja prljave poslove. Element zapleta, koji će kasnije biti korišten u drugim serijama franšize i biti predmetom velikih kontroverzi među fanovima, je uveo producent Ira Steven Behr, prema vlastitim riječima u namjeri da stvori protutežu "utopijskom prikazu Federacije".
Roy Clarke
{{Infokutija pisac Last of the Summer Wine (1973-2010) The Growing Pains Of PC Penrose (1975) Open All Hours (1976-1985} Rosie (1977-1981) Potter (1979-1983) Mann's Best Friends (1985) First of the Summer Wine (1988-1989) Keeping Up Appearances (1990-1995) ''Ain't Misbehavin' (1994-1995) }}
Roșia Jiu, Fărcășești
Roșia Jiu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Fărcășești.
Roy Clarke
Roy Clarke OBE (Austerfield, Yorkshire, 28. januar 1930 -) je engleski humoristički pisac specijaliziran za scenarije TV-serije. Najpoznatiji je kao tvorac popularnog i izuzetno dugovječnog sitkoma Last of the Summer Wine.
Roșia Jiu, Fărcășești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 819 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Naftovod
mini|desno|250px|Naftovod u [[Portugalu]] Naftovod je naziv za sistem izoliranih čeličnih cijevi koji služi za transport nafte sa naftonosnih polja do mjesta potrošnje (rafinerija), odnosno ukrcavališta (petrolejske luke), odakle se dalje transportira (najčešće tankerima).
Cijevi s promjerom od 20-75 cm obično su ukopane u zemlju, a na određenim mjestima nalaze se stanice sa sisaljkama (tlak do 100 kg/cm^3).
Prvi naftovod, dug 6 km, sagrađen je 1865. godine u SAD.
Dinastija Liao
Dinastija Liao (kitanski jezik: Mos Jælut), također poznata i kao Kitansko Carstvo (Chinese: 契丹國, Qìdān Guó; kitanski: Mos diau-d kitai huldʒi gur), bila je država u Istočnoj Aziji koja je kao carstvo vladala Mongolijom, te dijelovima današnjeg Kazahstana, ruskog Dalekog istoka i sjeverne Kine između 907. i 1125. Osnovao ju je kitanski veliki kan Abaoji u vrijeme kolapsa kineske carske dinastije Tang.
Liao Carstvo je uništila jurčenska dinastija Jin 1125 godine. Dijelovi kitanskog naroda pod vodstvom Yelü Dashija su izbjegli i osnovali dinastiju Xi (Zapadni) Liao, također poznatu i kao Kara-Kitanski Kanat. Ona je stekla značajan uticaj na Centralnu Aziju i održala se sve do mongolske invazije pod Džingis Kanom 1220.
Literatura
''David Curtis Wright (2005). From War to Diplomatic Parity in Eleventh-Century China: Sung's Foreign Relations With Kitan Liao. Brill Academic Publishers. pp. 290. ISBN 978-90-04-14456-9. and Wang Gungwu, "The Rhetoric of a Lesser Empire: Early Sung Relations with Its Neighbors" in Rossabi, Morris, ed. China Among Equals: The Middle Kingdom and its Neighbors, 10th-14th Centuries. University of California Press, 1983, pp. 47–65.'' may have been used in this article, however there were no in-line citations before the rewriting began. Because the entire article is being rewritten from scratch, these sources will soon be depreciated. When that happens, this notice will be removed.
Last of the Summer Wine
Last of the Summer Wine je britanski televizijski sitkom koji je osmislio Roy Clarke a koji se od 1973. godine emitira na programu BBC One. Prvi put se pojavio kao epizoda humorističke antologije Comedy Playhouse 4. januara 1973. da bi 12. novembra 1973. otpočelo emitiranje prvog redovnog serijala (sezone). Radnja serije je smještena u Holmfirth, naselje u Zapadnom Yorkshireu, a protagonisti su trojica staraca koji dijele sklonost prema djetinjastim i sličnim pustolovinama i nestašlucima "neprimjerenim" njihovom dobu.
Protagonisti i tumači njihovih uloga su se mijenjali kroz godine - originalnu trojku su činili Bill Owen kao djetinjasti Compo, Peter Sallis kao misaoni Norman Clegg i Michael Bates i autoritarni snob Blamire. Kada je Bates zbog bolesti bio 1976. godine prisiljen prekinuti nastup u seriji, njegov lik sudo 30. sezone zamjenjivali ekstentrični ratni veteran Foggy (Brian Wilde), ekscentrični izumitelj Seymour (Michael Aldridge) i bivši policajac Truly (Frank Thornton). Nakon što je Owen godine 1999. umro, u seriji ga je zamijenio njegov sin Tom Owen koji je tumačio Compovog sina po imenu Tom, a društvo su mu pravili Keith Clifford kao Billy Hardcastle, navodni potomak Robin Hooda i Brian Murphy kao djetinjasti Alvin. Za 30. sezonu je okupljena nova, mlađa postava koju čine Russ Abbot kao bivši mljekar koji je umislio da je tajni agent, Burt Kwouk kao električar Entwistle i Murphy kao Alvin. Sallis i Thornton su, pak, nastavili nastupati u sporednim ulogama.
BBC je 2. juna 2010 objavio kako je snimanje serije obustavljeno, odnosno da će 31. sezona, koja se trenutno emitira, biti posljednja. Last of the Summer Wine se smatra najdugovječnijom od svih humorističkih serija ikada emitiranih u Britaniji i jednim od najdugovječnijih sitkoma na svijetu.
John Furey
John Furey (13. april 1951 - ) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi savjetnika Paula Holta u horor-filmu Friday the 13th Part 2.
Zapadni Midlands (grofovija)
Zapadni Midlands je ceremonijalna i metropolitanska grofovija u centru Engleske od 2,736,460 stanovnika, koji žive na površini od 902 km².
Geografija
Sastoji se od sedam administrativnih jedinica; gradova Birminghama (drugi po veličini u Engleskoj) i Coventryja, i metropolitanskih borougha Dudley, Sandwell, Solihull, Walsall i Wolverhampton.
Borouzi Wolverhampton i Walsall i dijelovi borougha Dudley, Sandwell i Birmingham na sjeverozapadu bili su nekad dio Staffordshira. Dijelovi borougha Dudley, Sandwell i Birmingham, na jugozapadu bili su nekad dio Worcestershira. A po centru i na istoku, jedan dio Birminghama (uključujući i njegovu historijsku jezgru) uz boroughe Solihull i Coventry, bili su nekad dio Warwickshira.
Zapadni Midlands je pretežno nizinski kraj u kom dominira tlo od pješčenjaka i gline, ispod kojeg se nalaze slojevi ugljena. Kraj oplakuju rijeke Stour, Avon i Tame, koje teku prema jugu. Klima varira od nešto umjerenije i vlažnije na zapadu do hladnije i suše na istoku, što se poklapa sa udaljenošću od mora. Tako da grad Birmingham, ima najviši godišnji temperaturni raspon u Britaniji, sa relativno visokim ljetnim i niskim zimskim temperaturama.
Historija
Metropolitanska grofovija Zapadni Midlands je između 1974. i 1986. bila administrativna jedinica sa svim ovlastima, ali je 1986. svoje ovlasti prenijela na svoje konstitutivne okruge i na taj su način postali autonomni, tako da je danas samo geografska i ceremonijalna grofovija, bez administrativne funkcije.
Sve do prodora saksonskih kolonista, koji su se ispočetka naseljavali po riječnim dolinama, bila su vrlo rijetka naselja u tom teško pristupačnom šumovitom kraju. Birmingham je nastao kao malo saksonsko naselje pored gaza rijeke Rea, i čitav niz vijekova ostao je takav. Dudley je sa svojim zamkom dominirao pustim krajem, danas poznatim kao Crna zemlja. Coventry je tako de facto bio jedini značajan grad u čitavom kraju. On je krajem 14. vijeka, sa svojih 7000 stanovnika, bio četvrti po veličini engleski grad nakon Londona, Yorka i Bristola.
Ali kako je kraj bio bogat nalazištima ugljena, željeza i vapnenca, bilo je samo pitanje trenutka kad će postati važan metalurški centar. Male manufakturne željezare počele su nicati po Birminghamu još u 16. vijeku, a do 18. vijeka i rudarski gradovi Dudley, Walsall i Wolverhampton postali su značajni proizvođači metalne robe. Birmingham se s druge strane, razvio kao centar za proizvodnju manjih metalnih predmeta, kao što je dugmad, oružje i nakit. A do 19. vijeka pojedini gradovi postali su specijalisti za točno određeni tip proizvoda; Dudley za lance, Wolverhampton za brave i ključeve, a West Bromwich za opruge i vage. Izgradnja brojnih kanala, olakšala je transport i trgovinu.
Za razliku od drugih industrijskih regija, u Zapadnom Midlandsu su brojni stari metalurški prerađivački pogoni opstali i u 20. vijeku, a regija se pokazala manje osjetljiva na recesije od drugih starih industrijskih područja. Međutim, danas su elektrotehnika i proizvodnja motornih vozila, aviona i sintetičkih vlakana najvažnije industrijske grane. Brojni urbani centri, su preuređeni i obnovljeni, to se naročito odnosi na Coventry, koji je teško razoren za Drugog svjetskog rata od strane Luftwaffe.
Njegova centralna pozicija u Engleskoj, uz brojne autoputove i gustu željezničku mrežu pridonijela je da ga izboru kao mjesto Nacionalnog izložbenog centra (National Exhibition Centre), koji je otvoren 1976. između Birminghama i Coventrya.
Zapadni Midlands ima nekoliko univerziteta, brojne koledže i kulturne institucije, ali je i nadalje najpoznatiji po svojim proizvodima, koji se kreću u rasponu od luksuznih automobila marke (Jaguar iz Solihulla, do običnih svakodnevnih proizvoda kao što su čokolada Cadbury's i kakao.
Porrili, Cosenza
Porrili je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Teozeloc, Tamazunchale
Teozeloc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 602 m.
Barnaby Jones
Barnaby Jones je bila američka detektivska TV serija koja se originalno emitirala na programu mreže CBS od 1973. do 1980. Nastala je kao spin-off TV serije Cannon. Naslovni protagonist je bio umirovljeni privatni detektiv (koga je tumačio Buddy Ebsen), koji se nakon ubistva svog sina Hala odlučio baviti detektivskim poslom kako bi uhvatio njegove ubice. U tome su mu pomagali Halova udovica Betty Jones (koju je tumačila Lee Merriwether), a od 1976. i rođak J.R. (koga je tumačio Mark Shera). Za seriju je bilo karakteristično da je glavni junak, za razliku od većine svojih tadašnjih fiktivnih kolega, izbjegavao nasilje kao način rješavanja problema, odnosno to prepuštao svojim mlađim kolegama. Razlog za to je bila Ebsenova poodmakla dob. Serija se godine 1980. prestala snimati kada je CBS zaključila kako većinu publike čine stariji gledatelji, koji nisu više bili tako zanimljivi oglašivačima.
Scilly
Scilly (engleski: Isles of Scilly) je mali arhipelag na jugozapadu Engleske u regiji Jugozapadna Engleska.
To je grupa od oko 50 malih otoka i brojnih hridi, koji leže jugozapadno od Cornwalla, udaljeni 40 do 58 km od kopna.
Geografske karakteristike
Ukupna površina svih otoka arhipelaga iznosi 16 km², na kojima živi 2,203 stanovnika.
Samo je pet otoka nastanjeno, to su; St. Mary’s, Tresco, St. Martin’s, Bryher i St. Agnes. Većina stanovnika živi na otoku St. Mary’s, u naselju Hugh Town koji ima dobru luku i muzej. Svjetionik - Bishop Rock iz 1858., na zapadnom kraju arhipelaga značajan je primjer građevinarstva 19. vijeka.
Administrativno arhipelag je distrikt u Engleskoj, iako je dio historijskog i ceremonijalnog countya Cornwall. Budući da njegova vijeća funkcioniraju i kao distrikt i kao county, ona imaju status sličan unitarnoj jedinici. Administrativni centar je St. Mary’s, najveći otok u arhipelagu.
Otoci su geološki sastavljeni od granita, i nastavak su granitne mase Cornwallskog kopna. Najviša točka od 50 metara leži na St. Mary’s-u, svi otoci imaju opasne stjenovite obale s brojnim grebenima.
Kako je klima na otocima izuzetno blaga (prosječna mjesečna temperatura varira od 7 do 16 °C) - flora i fauna je sasvim drugačija od one na engleskom kopnu. Tako da rastu brojne suptropske biljke, a po stijenama hridi i otočića žive tuljani. Brojne ptice gnjezde po otocima, među njima i rijetka vrsta čigre (Sterna dougallii) i Mali zovoj (Puffinus puffinus).
Historija
Po arhipelagu ima prahistorijskih nalaza u obliku tumulusa i primitivnih stupova. Henry I (vladao 1100.- 1135.) dao je arhipelag opatu iz devonskog Tavistocka. Scilly je u 16. vijeku postao krunska imovina, pa je 1571. dat u najam Francisu Godolphinu, koji je 1593. sagradio zamak Star iznad Hugh Towna.
Za engleskog građanskog rata (1642-1651), arhipelag je bio pod kontrolom monarhista, čija je mornarica teško oštetila nizozemske brodove. Nizozemci su, nakon što im je odbijen zahtjev za odštetu, objavili 1651. - rat arhipelagu. Ubrzo nakon toga pristaše parlamenta stekle su kontrolu nad arhipelagom. Rat je kasnije završio, iako formalni mirovni sporazum nije potpisan sve do 17. aprila 1986. Od 1834. - August Smith iznajmljuje arhipelag, umjesto ranijeg Godolphinsa, to je trajalo do 1933. kad je većina otoka predana britanskoj kruni.
Privreda i transport
Privreda se zahvaljući dobroj klimi, bazira na turizmu i uzgoju cvijeća i povrća, uz to je i ribarstvo također značajno.
Arhipelag je trajektom povezan sa lukom Penzance, na Cornwallu, a povezan je i avionima sa aerodromima u Newquayu i Exeteru.
Millbrook, Illinois
Milbruk je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Opština Sântandrei, Bihor
Sântandrei je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
San Patricio, Soto la Marina
San Patricio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Bagley, Iowa
Bagli je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 303 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 303 stanovnika, što je 51 (14,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Culebrón, Santa María Tepantlali
Culebrón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tepantlali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Novi Ligure, Alessandria
Novi Ligure je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25957 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
4-Anisaldehid
4-Anisaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,148 Da.
Carril Calazanes, Balleza
Carril Calazanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Cannán Ciudad de la Luz, Tlalixtaquilla de Maldonado
Cannán Ciudad de la Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalixtaquilla de Maldonado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1440 m.
Chevannes-Changy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 157 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 309 m, a minimalnoj 195 m).
Loco, Genoa
Loco je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 600 m.
Villanova, Pavia
Villanova je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Erlau
Erlau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.505 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522120, NUTS (DED19) i LOCODE (DE MTW) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Erlau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 37,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.505 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Bitka kod Bratislave
Bitka kod Bratislave (Schlacht von Pressburg; Pozsonyi csata) se odigrala 4. jula 907. kod mjesta Brezalauspurc (pod čime se tradicionalno podrazumijeva današnja Bratislava) između istočnofranačke (bavarske vojske pod markgrofom Luitpoldom na jednoj, te mađarske vojske pod kraljem Arpadom na drugoj strani. Na temelju oskudnih podataka, kasniji historičari su pretpostavili da je do nje došlo nakon što je Luitpold poduzeo svojevrsnu kaznenu ekspediciju na istok, nastojeći odlučnim udarom na mađarsko područje ukloniti prijetnju koju su mađarski prepadi predstavljali Istočnoj Franačkoj. Srednjovjekovne kronike navode da je prikupio vojsku tri puta brojniju od mađarske (suvremeni historičari su, pak, skeptični prema navodima o 100.000 ljudi), ali da je svejedno poražen. Špekulira se kako su Mađari protiv teških franačkih vitezova primijenili uobičajenu taktiku "udari i nestani" konjanika-strijelaca. U bitci je Liutpold poginuo zajedno sa najvećim dijelom vojske i bavarskog plemstva.
Katastrofa kod Bratislave je, u svakom slučaju, značajno oslabila Istočnu Franačku, dovela do kolapsa obrambenog sistema uspostavljenog u doba Karla Velikog, zaustavila proces njemačke kolonizacije i širenja kršćanstva na istok, te Mađarima omogućila da nekoliko decenija gotovo nesmetano napadaju i pljačkaju Centralnu Evropu. Mađarska je prijetnja zaustavljena tek u bitci kod Lechfelda 955.
Cutifito, Uruapan
Cutifito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2268 m.
Lee Meriwether
Lee Ann Meriwether (27. maj 1935 -) je američka glumica i bivša manekenka, koja je poznatom postala kao pobjednica natjecanja za titulu Miss America 1955. godine. Najpoznatija je po nizu televizijskih uloga među kojima se ističe lik Betty Jones, pomoćnice naslovnog protagonista u popularnoj detektivskoj seriji Barnaby Jones. Osim njih se istakla ulogom Žene mačke u filmskoj verziji Batmana iz 1966. godine.
Occimiano, Alessandria
Occimiano je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Igor Kožemjakin
Igor Kožemjakin (Sarajevo, 8. maj 1979.), jevrejski teolog i sarajevski hazan.
Životopis
Igor Kožemjakin je rođen 8. svibnja 1979. u Sarajevu. U rodnom gradu je završio osnovnu školu Meša Selimović, a srednju školu Dr. Israel Goldstein u Jeruzalemu. Od 2001. do 2005. godine studirao je prava na Pravom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Godine 2008. završio je jevrejske studije u Stockholmu.
Od 2005. do 2020. je bio viši savjetnik u Međureligijskom vijeću u Bosni i Hercegovini. Od 2012. godine je član Vijeća za nacionalne manjine Kantona Sarajevo. Iste godine je imenovan za sarajevskog hazana.
Ahuacatitlán, Tlalixtaquilla de Maldonado
Ahuacatitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalixtaquilla de Maldonado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1078 m.
Agua Caliente, Ocotlán
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ocotlán.
Fărcășești Moșneni, Fărcășești
Fărcășești Moșneni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Fărcășești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 476 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Dnjepar (grad)
Dnjepar (ukr. Дніпро [dnʲiˈpro], rus. Днепр [dnʲepr]; 1776–96. i 1802–1926. Jekaterinoslav, rus. Екатеринослав [jɪkətʲɪrʲɪnɐˈslaf], ukr. Катеринослав [kɐterɪnɔˈslɑu̯], 1796–1802. Novorosijsk, rus. Новороссийск [nəvərɐˈsʲijsk], ukr. Новоросійськ [nɔu̯ɔrɔˈsʲijsʲk], 1926–2016. Dnjepropetrovsk, rus. Днепропетровск [dnʲɪprəpʲɪˈtrofsk], ukr. Дніпропетровськ [dnʲiprɔpɛˈtrɔu̯sʲk]), grad i administrativni centar Dnjepropetrovske oblasti u Ukrajini, važna luka na Dnjepru (399 km od ušća); 979 046 st. (2015).
Prema popisu iz 2001., u sklopu šireg gradskog područja živi oko 1.860.000 ljudi. Važno je industrijsko središte Ukrajine, jedan od ključnih centara za nuklearno oružje i svemirsku industriju u bivšem Sovjetskom Savezu. Sjedište je vojne industrije Južmaš (ukr.: Южмаш), proizvođača balističkih projektila i raketa.
Zbog svoje razvijene vojne industrije i nacionalne sigurnosti Sovjetskog Saveza, grad je bio zatvoren za turiste i druge strance sve do 1990-ih. Danas je grad jedna od turističkih destinacija i vrlo ugodno mjesto za svakodnevan život ukrajinskih i stranih državljana. Grad ima visoko razvijen sustav javnog prijevoza, uključujući i Dnjepropetrovski metro, koji se sastoji od jedne linije sa ukupno 6 postaja.
Zemljopis i klima
Ljeta u gradu su umjereno topla. Prosječna temperatura u srpnju kreće se oko 27 °C, dok su zime relativno hladne i njihova prosječna dnevna temperatura u siječnju kreće se oko -4 °C. Najugodnije klima može se osjetiti u kasno proljeće, drugi dio travnja i svibnja, te početkom jeseni, u mjesecu rujnu i listopadu. Kišna razdoblja karakteristična su uglavnom za jesen, dok je ostali dio godine uglavnom suh i vjetrovit. Klima cjele Dnjepropetrovske oblasti kreće se između umjerene i kontinentalne klime.
Opština Aleșd, Bihor
Aleșd je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Dnjepar (grad)
Povijest grada
Na širem području grada pronađeni su tragovi ljudskih nastambi stari i do 150,000 g. pne. Nastambe su pronađene na periferiji grada na lokaciji imena Manastirski otok. Ova lokacija je tijeko povijesti gotovo uvijek predstavljala određeno stanište i starodrevnu jezgru cjelog naseljenog područja. Na ovom otoku je osnovan samostan(manastir) od strane bizantinskih redovnika 870. godine (po samostanu je otok dobio ime). Ovaj samostan postojao je do 1240., kada je uništen od strane Tatara. Samo područje grada je do mongolskih osvajanja bilo izvan kontrole Kijev i pod kontrolom nomadskih Kumana.
Opština Aleșd, Bihor
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Dnjepar (grad)
Povijest grada
Sljedeća dva vijeka područje grada ostaje pod kontrolom Zlatne Horde sve do dogovora Velikog vojvodstva Litve i Krimskog Kanata od granici duž rijeku Dnjestar. U ovom graničnom području pod slabom kontrolom obje države se ubrzo pojavila nova društvena i politička snaga tog vremena, zaporoški kozaci.
thumb|levo|220px|Nacrt utvrde Kodak (1635.)
Kozačko doba: XVI.-XVIII. st.
Prvi utvrđeni grad, na mjestu današnjeg grada izgrađen je sredinom XVI. st., točnije 1635. godine, kada su Poljaci izgradili tvrđavu imena Kodak pored Dnjepra uz riječne brzace (kodaki) (taj se prostor danas nalazi na periferiji modernog grada). Tvrđava je bila izgrađena kako bi zaustavila kozačku pljačku poljskog teritorija (Litva i Poljska su izgradile uniju), ali gotovo odmah u noći sa 3. na 4.8. 1635., Kozaci predvođeni ukrajinskim hetmanom Ivanom Sulimom, iznenadili su i osvojili poljsku utvrdu, zapalili je i pobili posadu od 200 plaćenih vojnika Jean Mariona. Utvrdu je obnovio francuski inženjer Guillaume le Vasseur de Beauplan (1638.), i u njoj je bila prisutna poljska vojna posada. Tada su je Zaporoški Kozaci 1.10. 1648., ponovno osvojili tijekom svog dugog rata protiv Poljske koji završava njihovim sklapanjem Perejaslavskog sporazuma s Moskvom čime u zamjenu za autonomiju postaju dio Ruskog Carstva.
Rusko carstvo: 1775.-1917.
Današnji grad osnovan je kao naselje u sklopu ruskih nastojanja da ovlada teritorijem sjeverno od crnomorske obale, prostorom tada nazvanim Novorosijska gubernija. Grad se prvotno zvao Jekaterinoslav (složenica od riječi Katarina i slava - Katarina Velika). Ubrzo je postao administrativno središte tadašnje Jekaterinoslavske gubernije, u koju su pristizali mnogi ruski i ukrajinski doseljenici. Prema ideji carice Katarine II. Velike, grad je bio osnovan i predodređen za formiranje u veliko južno kulturno i trgovačko središte Ruskog carstva poput Sankt Peterburga, ali se takve namjere u konačnici iz objektivnih razloga nikada nisu ostvarile.
Godine 1774., knez Potemkin postavljen je za namjesnika Novorosijske gubernije, te počinje s osnivanjem novih gradova u cjeloj južnoj ukrajinskoj regiji i programom poticanja doseljavanja stranih doseljenika. Grad Jekaterinoslav osnovan je 1776., ali ne na trenutačnoj lokaciji, već na ušću rijeke Samara i rijeke Kilčen, sjeverno od rijeke Dnjepar. Do 1782., u gradu je živjelo svega 2194 stanovnika. Položaj ovog naselja bio je loše izabran jer je naselje patilo od stalnih proljetnih poplava.
Godine 1783., grad Jekaterinoslav je premješten na sadašnje mjesto, na južnoj obali rijeke Dnjepar. Stanovništvo iz starog naselja preseljeno je na novu lokaciju, prebačeni su na novu riječnu obalu. Potemkinovi planovi za novi grad bili su grandomanski i nisu u konačnici realizirani. Po njima je grad trebao imati najveću katedralu na svijetu, sveučilište (tada nije napravljeno).
Rijeka Dnjepar premošćena je 1796. godine, i to je ubrzalo rast trgovine početkom XIX. st., no unatoč tome, Jekaterinoslav je ostao relativno mali sve do 1880., kada je izgrađena željeznička pruga, tada je počeo nagli industrijski razvoj grada. Pravi razvoj grad je doživio kad su otkrivena velika nalazišta ugljena u Donjecku 1869.-72. godine, i željezna rudača 1866., koja je bila pretpostavljena za ravoj cjelog tadašnjeg imperija.
Zlatna lopta France Footballa
Zlatna lopta (originalno "Ballon d'Or", često nazivana Europski nogometaš godine) godišnja je nogometna nagrada. Dodjeljuje se igraču za kojeg se smatra da se pokazao najboljim u prethodnoj kalendarskoj godini. Nagradu je ustanovio novinar France Footballa Gabriel Hanot, koji je 1956. zamolio kolege da glasuju za igrača godine u Europi. Prvi pobjednik bio je Stanley Matthews iz Blackpoola.
Dnjepar (grad)
Rusko carstvo: 1775.-1917.
Jekaterinoslav je bio treći grad u tadašnjem Ruskom Carstvu koji je dobio tramvaj 1897. Godine 1899 u gradu je otvorena Visoka škola za rudarstvo.