cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kamčatka
Istorija i istraživanje poluostrva
thumb|right|200px|Poštanska marka [[Sovjetski Savez|Sovjetskog Saveza sa slikom Kamčatke, iz 1966. godine]] Godine 1854. Francuzi i Britanci, koji su se borili protiv ruskih snaga na poluostrvu Krim, napali su Petropavlovsk Kamčatski. Tokom opsade Petropavlovska, 988 ljudi sa svega 68 pušaka su uspeli da odbrane odstupnicu protiv 6 brodova sa 206 pušaka i 2.540 francuskih i britanskih vojnika. Uprkos herojskoj odbrani, Petropavlovsk Kamčatski je u ime taktike posle povlačenja francuske i britanske vojske napušten. Naredne godine, kada je novi talas neprijateljskih snaga napao grad, grad je zatečen napušten i opustošen. Frustrirani, brodovi su bombardovali grad i povukli se.
Ono no Imoko
Njegovi potomci su bili znameniti učenjaci i umjetnici - lijepa pjesnikinja Ono no Komachi, pjesnik Ono no Takamura i kaligraf Ono no Michikaze.
Kamčatka
Istorija i istraživanje poluostrva
Narednih pedeset godina su predstavljale težak period za Kamčatku. Vojna mornarica je premeštena u Ust-Amur, a 1867. godine Rusija je prodala Aljasku Sjedinjenim Američkim Državama, što je značilo da Petropavlovsk Kamčatski više nije mesto prolaska trgovaca u američku zonu. 1860. godine je osnovan Primorski region, a Kamčatka je stavljena pod njegovu upravu. Godine 1875. ostrvo Sahalin je pripalo Rusiji, a Japanu su zauzvrat predata Kurilska ostrva. Broj Rusa na Kamčatki je ostao oko 2.500 pred kraj 19. veka, a broj domorodaca je porastao na oko 5.000.
Drugi svjetski rat nije imao preteranog uticaja na Kamčatku, osim što je poslužila kao lansirna lokacija za invaziju na Kurilska ostrva pred kraj 1945. godine. Nakon rata, Kamčatka je proglašena vojnom zonom. Zbog toga, Rusi nisu imali pristup Kamčatki do 1989. godine, a stranci do 1990.
Marina di Andora, Savona
Marina di Andora je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5008 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Brezzi, Cuneo
Brezzi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Opština Othón P. Blanco, Quintana Roo
Othón P. Blanco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9936 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Carbonarola, Vicenza
Carbonarola je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Las Guásimas, Huajicori
Las Guásimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Villa Rica, Clud de Golf, Alvarado
Villa Rica, Clud de Golf je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Hemijsko inženjerstvo
thumb|right|250px|Hemijski inženjeri projektuju, grade i upravljaju postrojenjima Hemijsko inženjerstvo je ogranak inženjerstva koji se bavi primenom fizikalnih nauka (npr. hemije i fizike) i životnih nauka (npr. biologija, mikrobiologija i biohemija) sa matematikom u procesu pretvaranja sirovina (polaznih materijala ili hemikalija) u korisnije ili vrednije oblike. Osim proizvodnjom korisnih materijala, moderno hemijsko inženjerstvo se interesuje za uvođenje vrednih novih materijala i tehnika - kao što su nanotehnologija, gorivne ćelije i biomedicinsko inženjerstvo. Osoba zaposlena na ovom polju se zove hemijski inženjer (u Srbiji) odn. kemijski inženjer (u Hrvatskoj).
Hemijsko inženjerstvo uglavnom obuhvata projektovanje, poboljšavanje i održavanje procesâ koji uključuju hemijske ili biološke transformacije u masovnoj proizvodnji. Hemijski inženjeri osiguravaju da se procesima upravlja bezbedno, održivo i ekonomično. H. inženjeri u ovoj branši su uglavnom zaposleni pod naslovom procesni inženjer. Srodan termin hemijskom inženjerstvu je, sa širom definicijom, hemijska tehnologija.
Hronologija hemijskog inženjerstva
G. 1824, francuski fizičar Sadi Karno (Nicolas Léonard Sadi Carnot) je u svom delu "O pokretačkoj snazi vatre" bio prvi koji je proučavao termodinamiku reakcijâ sagorevanja u parnim mašinama.
Nemački fizičar Rudolf Clausius je od 1850-tih primenjivao Karnoove principe na hemijske sisteme na nivou atoma i molekula.
Američki matematički fizičar Josiah Willard Gibbs, prvi koji je doktorirao na polju inženjerstva, tokom 1873-76. je na univerzitetu Yale u nizu od tri rada razvio matematički zasnovanu grafičku metodologiju za proučavanje hemijskih sistema, uz upotrebu Klauzijusove termodinamike.
G. 1882. nemački fizičar Hermann von Helmholtz je objavio temeljni rad iz termodinamike, slično Gibsu, ali više na elektrohemijskoj osnovi, u kojem je pokazao da je hemijski afinitet, tj. "sila" hemijskih reakcija, određena merom slobodne energije procesa reakcije.
Posle svih ovih ranih dešavanja, počeo je razvoj nove nauke hemijskog inženjerstva. Slede neki ključni koraci u razvoju ove nauke.
Primene
Hemijsko inženjerstvo nalazi primenu u proizvodnji raznoraznih proizvoda. Hemijska industrija u užem smislu, proizvodi neorganske i organske industrijske hemikalije, keramiku, goriva i petrohemikalije, agrohemikalije (đubriva, pesticide), plastike i elastomere, oleohemikalije, eskplozive, detergente (kao i sapun, šampon, sredstva za čišćenje), mirise i arome, aditive, dodatke ishrani i lekove. Među srodnim ili preklapajućim disciplinama su prerada drveta, prerada hrane, tehnologija zaštite okoliša, inžinjerija nafte, stakla, boje i drugih premaza, te mastila, zaptivača i lepila.
Pregled
Hemijski inženjeri (h. i.) projektuju procese kako bi osigurali najekenomičniju operaciju. To znači da čitav proizvodni lanac mora biti isplaniran i kontrolisan u smislu troškova. Radi ekonomske prednosti, h. i. može pojednostaviti ili iskomplikovati "knjiške" reakcije. Neke reakcije se olakšavaju upotrebom visokog pritiska ili temperature: amonijak se, na primer, jednostavno proizvodi iz svojih sastavnih elemenata u reaktoru pod visokim pritiskom. S druge strane, reakcije s niskim prinosom se mogu neprekidno reciklirati, što bi predstavljalo složen i težak rad, ako bi se obavljao ručno u laboratoriji. Nije neobično izgraditi isparivače sa 6 ili čak 12 koraka, kako bi se ponovo upotrebila energija isparavanja. Hemičari u laboratoriji bi otparivali uzorke u samo jednom stupnju.
Pojedinačni procesi koje h. i. koristi (destilacija, filtracija...) nazivaju se osnovne operacije (unit operations - množ.) i sastoje se od hemijskih reakcija, kao i prenosa mase, - toplote i - količine kretanja. Osnovne operacije su grupisane u različite konfiguracije s ciljem hemijske sinteze i/ili separacije. Neki procesi su kombinacija isprepletanih osnovnih operacija prenosa i separacije (npr. reaktivna destilacija).
San Pablo, California
San Pablo je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29.139 stanovnika.
Hemijsko inženjerstvo
Pregled
Tri prvenstvena zakona fizike na kojima počiva projektovanje u hemijskom inženjerstvu su zakoni održanja (- očuvanja, - konzervacije): održanje mase, održanje količine kretanja i održanje energije. Kretanje mase i energije kroz hemijski proces se ocenjuje upotrebom bilansa mase i - energije, koji se mogu odnositi na diskretne delove opreme, osnovne operacije ili na čitavo postrojenje. H. i. takođe moraju upotrebiti principe termodinamike, kinetike reakcije i fenomena prenosa. Zadatak postavljanja ovih bilansa je danas olakšan procesnim simulatorima, složenim softverskim modelima koji mogu rešiti bilanse mase i energije, a obično imaju ugrađene module za simulaciju uobičajenih osnovnih operacija.
Moderno hemijsko inženjerstvo
Moderna disciplina hemijskog inženjerstva obuhvata mnogo više od samog procesnog inženjerstva. H. i. se danas bave razvojem i proizvodnjom lepezom proizvoda, kao i naročitim hemikalijama.
Među proizvodima su materijali visokih performansi za avijaciju i kosmonautiku, auto-industriju, biomedicinu, elektroniku, zaštitu okoline, istraživanje svemira i vojsku. Primeri mogu biti ultra jaka vlakna, tkanine, solarne ćelije, adhezivi i kompoziti za vozila, biokompatibilni materijali za implante i protetiku. gelovi za medicinske primene, lekovi, te filmovi sa specijalnim dielektričnim, optičkim ili spektroskopskim svojstvima za opto-elektronske uređaje. Pored toga, hemijsko inženjerstvo je često isprepletano sa biologijom i biomedicinskim inženjerstvom. Mnogi h. i. rade na biološkim projektima, poput razumevanja biopolimera (proteina]] i mapiranja ljudskog genoma.
Granica između hemičara i hemijskih inženjera je sva tanja, jer sve više h. i. započinju svoje inovacije na osnovu svog poznavanja hemije, fizike i matematike da bi svoje ideje kreirali, sprovodili i masovno proizvodili.
Srodna polja i teme
Danas je polje hemijskog inženjerstva raznoliko i pokriva područja do biotehnologije i nanotehnologije do prerade minerala.
Eksterni linkovi
(na srpskohrvatskom:) Obrazovne institucije: Društva:
(na engleskom:)
Hao Chujun
Hao Chujun (郝處俊) (607–681), formalno Vojvoda od Zengshana (甑山公), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je služio kao kancelar za vrijeme vladavine cara Gaozonga. Bio je poznat po čestitosti i spremnosti da savjetuje cara Gaozonga protiv svake zamisli koju je smatrao štetnom. Kada je, pak, savjetovao cara da svoju moćnu suprugu caricu Wu (kasnije poznatu kao Wu Zetian) ne postavi za regenta za vrijeme vlastite bolesti, navukao je na sebe njeno trajno neprijateljstvo. Wu Zetian, nakon što je postala regentica svom sinu caru Ruizongu i nakon što su i car Haozong i Hao umrli, dala je u znak odmazde poubijati cijeli Haov klan.
Law & Order: Criminal Intent (sezona 9)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order: Criminal Intent od premijere 9. sezone u sezoni (2010).
Format
Eric Bogosian je napustio seriju nakon epizode "Odanost (1. deo)", a zamenila ga je Mary Elizabeth Mastrantonio u epizodi "Broud Čenl". Saffron Burrows, koja se epizodno pojavila u epizodi "Odanost (2. deo)", je unapređena u glavnu postavu u epizodi "Broud Čenl". Vincent D'Onofrio i Kathryn Erbe su napustili glavnu postavu nakon epizode "Odanost (2. deo)". Jeff Goldblum, Saffron Burrows i Mary Elizabeth Mastrantonio su napustili seriju na kraju sezone.
Boljkovce
Boljkovce je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 640 stanovnika.
Градац (Тутин)
Градац је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 95 становника (према попису из 1991. било је 151 становника).
Демографија
У насељу Градац живи 66 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 32,9 година (33,8 код мушкараца и 31,9 код жена). У насељу има 19 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,00.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Starlight (TV serija)
Starlight je bila britanska zabavna televizijska emisija, koja se redovno emitirala na programu BBC Television Service (današnji BBC One) od 1936. do 1939. godine, te od 1946. do 1949. godine, i koja se smatra jednom od najstarijih redovnih emisija tog tipa.
Prva je emisija prikazana 3. novembra, odnosno dan nakon službenog početka emitiranja BBC-jevog televizijskog programa. Sadržaj se sastojao plesnih i muzičkih točaka koje su se izvodile uživo pred kamerama. U prvom periodu (koji je prekinulo izbijanje drugog svjetskog rata), Starlight je ugošćavao mnoge ugledne londonske izvođače, a jedna od njegovih prvih zvijezda je bila pjevačica Gracie Fields. Starlight je bla jedna od rijetkih predratnih emisija čije je prikazivanje nastavljeno nakon što je BBC obnovio televizijski program iza rata.
Encinillas Segunda Fracción, Santa Cruz de Juventino Rosas
Encinillas Segunda Fracción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Malgrat de Mar
Malgrat de Mar je mali grad u španjolskoj autonomnoj zajednici Katalonijom. Grad ima 18.596 stanovnika.
Pobratimljeni gradovi
Malgrat de Mar je pobratimljen sa sledećim gradovima:
Casarza Ligure, Genoa
Casarza Ligure je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Ramon Llull
250px|desno|mini|Ramon Llull (1232./33.-1316.)
Ramon Llull, Ramon Ljulj (lat. Raimundus Lullus) (Palma, Majorka, 1232 / Majorka ?, 1316). Katalonski filozof, mističar, misioner, pripovedač i pesnik. Oko tridesete godine napustio je dvorski život i posvetio se studijama i propovedima sa idejom da postigne ujedinjenje čovečanstva pod hrišćanstvom. Osnovao je manastire u kojima je glavna aktivnost bila učenje arapskog jezika i putovao Orijentom sa ciljem da pokrsti nevernike. Pripisuje mu se najmanje 250 dela. Njegova ličnost i misao imale su mnoštvo pristalica tokom vekova i dela su mu vrlo rano bila prevedena na brojne jezike.
Prozvan je doctor illuminatus, zbog toga što je u duhovnosti isticao prosvjetljenje.
Životopis
Ramon Ljulj se rodio u Palmi, na Majorki, 1232. godine. Bio je dugovečan za ono vreme, s obzirom na to da je umro 1316, sa 84 godine. Njegova porodica pripadala je katalonskom plemstvu kralja Žaumea I i učestvovala je u osvajanju ostrva Majorke. Mladi Ljulj je dobio tipično dvorsko obrazovanje, oženio se Blankom Pikanj i imao dvoje dece. Ali, oko 1263. godine, desila se znatna promena u njegovom životu; zbog niza mističnih iskustava napustio je svoju društvenu poziciju i porodični život, da bi se posvetio jednom jedinom cilju: prevođenju nevernika – muslimana, Jevreja i pagana – u istinsku hrišćansku veru. Ovom cilju će posvetiti svoj život i svoje delo.
Nakon što je devet godina svog života posvetio izučavanju latinskog i arapskog jezika i kulture, Ramon Ljulj je doživeo prosvetljenje: Umetnost ili Lulijanska veština jedan je filozofski pogled koji je omogućio da se nevernicima kroz racionalnu filozofsku raspravu dokaže istina o hiršćanstvu. Tokom većeg dela svog života, pisao je različite varijante i pojednostavljene verzije ovog filozofskog pogleda, između ostalog dela: Velika umetnost [L’ars magna] (1276), Primenjena umetnost (L’ars demostrativa) (1283), Pronalazačka umetnost (L’ars inventiva) (1289) i Kratka umetnost (L’Art breu) (1308). Svestan težine šesnaest formi svoje Umetnosti, takođe je pisao dela različitim stilovima i tehnikama i pokušao da na didaktičan i jasan način predstavi svrhu svoga pisanja.
Posvećen svojoj misiji preobraćanja nevernika, a uporedo sa svojim filozofskim i književnim stvaralaštvom, Ramon Ljulj je ulažio mnogo truda u izgradnju manastira koji je trebalo da budu posvećeni učenju arapskog jezika i obučavanju misionara. Uspeo je da dobije finansiranje za samo jedan manastir - Miramar koji se nalazi na istoimenom ostrvu, zahvaljujući donacijama kralja Majorke Žaumea II. Nezadovoljan rezultatom svojih diplomatskih pregovarao je sa raznim papama i kraljevima u vezi sa izgradnjom više manastira, i odlučio da lično otputuje u zemlje islamske veroispovesti. Putovao je na sever Afrike i Bliskom Istoku, ali i Monpelje, Đenovu, Rim, i u Pariz, gde 1311. godine diktira monasima manastira u kojem je boravio Savremeni život (Vida coetània), biografiju u kojoj je želeo svoj život i delo da opravda u očima Crkve.
Smatra se da je Ramon Ljulj umro 1316. godine u Palmi, nakon jednog puta u Tunis.
Književno delo
Na književnom nivou, ističe se da je Ramon Ljulj bio prvi i jedan od glavnih ljudi koji su doprineli formiranju katalonskog književnog jezika. Njegova sintaksička i leksička rešenja, njegova elegantna i uravnotežena proza podrazumevaju veliku novinu i jedinstven su primer razvoja jednog jezika bez prethodne književne tradicije. On je prvi evropski pisac filozofskih i učenih dela na narodnom jeziku. Odabir jezika, u svakom slučaju, treba da se shvati kao instrument pomoću kojeg se bolje dopire do ljudi kojima je delo upućeno: latinski za učene evropske čitaoce, katalonski za laičku populaciju Aragonske krune, i arapski za prozelitistička zaduženja. Često su, pak, čuvani rukopisi jednog istog dela u dvojezičnoj verziji na katalonskom i latinskom. Nažalost, nije sačuvan nijedan rukopis na arapskom jeziku. Tokom piščevog života, njegova dela su prevođena na kastiljanski (španski), francuski, italijanski i oksitanski. Od njegovog rada kao pesnika stižu nam dva dela Neutešnost [Desconhort] (1295) i Pesma o Ramona [Cant de Ramon] (1300), gde je očigledan uticaj provansalskog stila. Što se tiče proznih dela, možemo istaći delo Knjiga o Evastu i Blankerni [Llibre d’Evast e Blanquerna] (1276-83), roman koji opisuje ugledni život jednoj heroja, i u njoj se odgleda društvo tog doba. Unutar ovog romana nalazi se i čuvena Knjiga o prijatelju i voljenom [Llibre d’amic e amat] (1276-83) sa serijom aforizama poučnog karaktera. Knjiga razmišljanja o Bogu [Llibre de contemplació en Déu] (1271-74) predstavlja više od hiljadu stranica posvećenih filozofskom objašnjenju spoljašnjeg kao i božjeg sveta, prvobitno napisana na arapskom, međutim, sačuvane su samo verzije na katalonskom i latinskom. Njegov viteški priručnik Knjiga o viteškom redu [Llibre de l'ordre de cavalleria] (1274-76), posvećen osnaživanju morala i hrišćanskih običaja među vitezovima, imao je uspeha i nakon dva veka. Knjiga o vaspitanju dece [Llibre de doctrina pueril] (1274-76) jeste knjiga didaktičkog tipa koja pojednostavljuje osnovne istine hrišćanstva. Knjiga čudesa [Llibre de les meravelles] (1287-89), koja uključuje poznatu Knjigu o zverima jeste didaktički roman raspoređen po primerima, i pod velikim uticajem je sufističke filozofije.
Alkemijska djela
Pripisuje mu se mnoštvo knjiga i rukopisa o alkemiji, no izvjesno je da se većinom radi o apokrifnim spisima koje su napisali njegovi učenici nakon njegove smrti. Među tim djelima, koja su mu atributirana, izdvajaju se "Oporuka" (Testamentum), "Dodatak oporuci" (Codicillus), "Pokusi" (Experimenta), "O tajnama prirode" (De secretis naturae) i "Zlatotvorno umijeće" (Ars aurifera).
Bosiljak
Bosiljak (lat. Ocimum basilicum) je začinska biljka porijeklom iz Indije, ali je danas rasprostranjena na širem području Mediterana, zbog čega je nezaobilazna u mediteranskoj kuhinji. Jednogodišnja je zeljasta biljka.
Izdanci su uspravni, do 80 cm visoki, često ljubičasti, pokriveni dugim kovrčavim dlakama. Ima djelovanja kao kadulja, matičnjak i nana. Koristi se u kulinarstvu, za poboljšanje raspoloženja, protiv nesanice i noćnog mokrenja.
Uporaba u kulinarstvu
Zbog svog slatkastog i ugodnog mirisa jedan je od omiljenijih začina u mnogim profinjenim kuhinjama svijeta, pogotovo u talijanskoj i francusko-maritimnoj kuhinji. Upotrebljava se pri pripremu (laganijih) povrtnih juha, umaka, tjestenine, pri pripremanju lakših jela od mesa, te kao začin u umacima za salate. Dodaje se (kuhanom ili pečenom) jelu u zadnji trenutak, jer mu termalna obrada uništava aromu. Od njega se dobiva i poznati talijanski regionalni specijalitet pesto, svojevrsni umak od zrna pinije i bosiljka, s maslinovim uljem.
Opština Săuca, Satu Mare
Săuca je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Eturqueraye
Etirkerej je naselje i opština u Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 652 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km².
Picture Page
Picture Page bila je britanska televizijska emisija magazinskog tipa koja se emitirala na programu BBC Television Service (današnji BBC one) od 1936. do 1939. te od 1946. do 1952. godine, poznata kao prva redovna emisija u historiji televizije.
Picture Page je prvi put emitirana 8. oktobra 1936. godine, kao dio eksperimentalnog programa, odnosno mjesec dana prije službenog početka rada BBC Television Service iz studija u londonskom Alexandra Palaceu. Otada se emitirala svaki tjedan u trajanju od dva sata; sadržaj se obično svodio na intervjue sa poznatim ličnostima, odnosno debate o važnim društvenim pitanjima. Na samom početku je kanadska glumica Joan Millner glumila telefonisticu koja gledatelje "spaja" sa gostima u studiju. Njoj su pomagali voditelji Leslie Mitchell i Jasmine Bligh.
Picture Page se redovno emitirala od 1936. do 1939. kada je drugi svjetski rat izazvao privremeno gašenje televizijskog programa, a s emitiranjem je počela 1946. godine. Sve emisije su se emitirale uživo, a do 1949. godine nijedna nije snimljena na magnetoskopsku ili filmsku vrpcu.
San Bernardino Citlaltépetl, Acajete
San Bernardino Citlaltépetl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2376 m.
Mudkip
U videoigrama
Jedan od dosljednih aspekata svih Pokémon igara – od Pokémon Red i Blue za Nintendo Game Boy, do igara Pokémon Diamond i Pearl za Nintendo DS konzole – izbor je tri različita Pokémona na početku igračeve avanture; ta tri Pokémona etiketirana su kao Početni (ili starter) Pokémoni. Igrač može birati između Vodenog, Vatrenog ili Travnatog Pokémona, autohtonog za to područje; iznimka od ovog pravila je Pokémon Yellow (remake verzija prvotnih igara koja prati priču Pokémon animirane serije), gdje igrač dobiva Pikachua, Električnog miša, poznatog po tome što je maskota Pokémon medijske franšize.
U animiranoj seriji
Tijekom avantura u Hoenn regiji, Brock, Pokémon uzgajivač i bivši Vođa dvorane grada Pewtera koji putuje s Ashom, uhvati Mudkipa u gradu Dewfordu u epizodi 301 "A Mudkip Mission". Kako se Ash i društvo uspinju vodopadom, naiđu na mladog Mudkipa i Brock spasi malenog oslabljenog Mudkipa kojeg je gotovo odnijela struja. Brockov Lotad i Mudkip zajedno se bore protiv Tima Raketa, nakon čega Mudkip odluči pridružiti se Borckovu timu.
Branč (Njitra)
Branč je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.168 stanovnika.ref name="populacija" />
Lista romantičnih kompozitora
Neki od istaknutijih kompozitora romantike su: Ludwig van Beethoven, Gioacchino Rossini, Frédéric Chopin, Franz Liszt, Giuseppe Verdi, Richard Wagner, Johann Strauss II, Johannes Brahms, Pyotr Ilyich Tchaikovsky, Edvard Grieg, Edward Elgar, Gustav Mahler, Richard Strauss, Jean Sibelius, Sergei Rachmaninoff, i Ottorino Respighi.
Klasično-romantično prelazni kompozitori (rođeni 1770-1800)
150px|thumb|right|[[Ludwig van Beethoven, po mnogima prvi kompozitor romantike]]
Srednje-romantični kompozitori (rođeni 1820-1850)
right|thumb|140px|[[Johann Strauss II]] right|thumb|140px|[[Pyotr Ilyich Tchaikovsky]]
Kompozitori kasne romantike (rođeni 1850-1870)
thumb|140px|right|[[Giacomo Puccini]] thumb|140px|right|[[Richard Strauss]]
Cerati, Verona
Cerati je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Eupolid
Eupolid (grč. Εὔπολις, oko 446. pne. – oko 411. pne.), sin Sozipolida, bio je jedan od najvećih atinskih komediografa i, uz Aristofana i Kratina, najistaknutiji pesnik stare atičke komedije. Taj tročlani kanon kao vrhunac stare komedije proslavio je još Horacije u svojim Satirama ovim stihovima:
Rođenje i smrt
Eupolid je, prema vestima iz antike, svoju prvu komediju prikazao na pozornici u četvrtoj godini 87. Olimpijade, tj. 429/428. pne., dve godine pre Aristofana, koji je otprilike bio Eupolidov vršnjak.
Datum njegove smrt malo je teže precizirati. Ian Storey primećuje da postoje "četiri antičke predaje" o Eupolidovoj smrti i pogrebu, koje se u detaljima ne mogu međusobno izmiriti. Prva predaja je "čuvena priča" o tome kako je Eupolid u svojoj komediji Kupači (Βάπται) napao Alkibijada, a zatim se našao pod njegovim zapovedništvom u sicilijskoj ekspediciji; Alkibijad se navodno osvetio tako što je pesnika gurnuo s broda i ovaj se utopio. To bi značilo da je Eupolid umro "u kasno proleće ili početkom leta" 415. pne. Tu priču, uz manje varijacije, prenose Juvenal, Elije Aristid, Temistije, Platonije, Jovan Ceces i anonimni spis O komediji. Poslednja dva izvora dodaju i dva nova detalja: prvo, da je Eupolid ismevao Alkibijadovo kotrljajuće r i, drugo, da su vojnici više puta zagnjurivali pesnika u more, što krajnji ishod čini nejasnim, naime da li je pesnik to utapanje preživeo ili ne. Ova je predaja imala i svoje protivnike. Eratosten napominje kako su u opticaju bila i Eupolidova dela nastala kakon sicilijske ekspedicije. Ciceron citira Eratostena i smatra ga pouzdanim izvorom u ovoj stvari, a to mišljenje slede i moderni ispitivači.
Drugu tradiciju prenosi Pausanija, koji kaže da je Eupolid pokopan van Atine i da mu se grob nalazi blizu Sikiona na reci Azopu. Sam Pausanija ne objašnjava zašto je Eupolid tamo pokopan, no razlog bi mogla biti neka porodična veza sa Sikionom. Storey primećuje da je čuvena atinska porodica Alkmeonida imala takve veze sa ovim gradom.
Treću predaju zabeležio je Klaudije Elijan. On prvo priča o tome kako je Augeja, Eupolidov mološki pas, zaštitio svoga gazdu od nekog lopova. Zatim spominje da je Eupolid kasnije umro na Egini, gde je i pokopan. Augeja je neprekidno stražario na grobu i tugovao nad preminulim gazdom, sve dok i sam nije uginuo. To je mesto navodno posle toga nazvano "Pasja tužbalica" (grč. Κυνὸς Θρῆνος). Moderni ispitivači sumnjaju u verodostojnost ove priče, a Storey navodi pretpostavku da se možda radilo o priči koja je pomenuta u nekoj komediji, a koju su potonji pisci nekritički preuzeli kao istorijsku činjenicu.
Delo
Prema Sudi, Eupolid je napisao 17, a prema anonimnom spisu O komediji, 14 komada. Sačuvani naslovi premašuju i onaj veći broj, no autentičnost mnogih je sumnjiva. Prvu dramu prikazao je 429. pne., a prvu nagradu osvojio je tri puta na Lenejama i najmanje jednom na Velikim Dionisijama.
Patmos (grad)
Patmos (grčki: Πάτμος) ili Hora Patmosa (Χώρα της Πάτμου, hora po grčkim otocima znači glavni) je administrativni centar istoimenog grčkog otoka Patmos od 625 stanovnika.
Patmos Hora je 1999. zajedno sa Manastirom Jovana Bogoslova i Spiljom Apokalipse, uvršten na listu Svjetske baštine UNESCA.
UNESCO je to obrazložio činjenicom da je to jedno od rijetkih grčkih naselja koje ima neprekinuti kontinuitet još od 12. vijek, imajući u vidu i njegovo spiritualno značenje kao hodočasničkog mjesta, u kom se održavaju vjerski obredi koji su ostali gotovo nepromjenjeni još od ranokršćanskih vremena.
Schwarzenborn (Eifel)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Švarcenborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 49 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 10 stanovnika/km².
Eupolid
Popis komedija
Meineke je Eupolidovo autorstvo utvrdio za ovih petnaest komedija:
Cadelbosco di Sotto, Reggio Emilia
Cadelbosco di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Eupolid
Tematika
Eupolidov je komički talenat naročito došao do izražaja u obradi političke tematike.
U Prospalćanima (Προσπάλτιοι), prvoj danas poznatoj komediji, napadao je Perikla, kako se zaključuje po fragmentu u kome se spominje Aspazija. To bi značilo da je Perikle, koji je umro 429. pne., još uvek bio živ kad je Eupolid pisao ovaj komad. Sačuvani fragmenti sadrže i aluzije na Sofoklovu Antigonu, koja je bila prikazana 442. pne.
El Ruezno, Delicias
El Ruezno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Eupolid
Tematika
Gradovi (Πόλεις) su bili satira na društvene i političke običaje onoga vremena i verovatno su sadržavali kritiku atinske politike prema saveznicima.
Udvorice (Κόλακες) prikazuju bohatog Atinjanina Kaliju, sina Hiponikovog, kako se okružio pesnicima, sofistima, ali i udvoricama i čankolizima. Ova je komedija osvojila prvu nagradu na Velikim Dionisijama 421. pne.
Mnogi ispitivači najboljom političkom komedijom smatraju Opštine (Δήμοι). Iz podzemnog sveta dolaze Solon, Miltijad, Aristid i Perikle. Pod Mironidovim vodstvom pomažu Atini, koja je zapala u teško stanje, tako što kažnjavaju zločince i doušnike. Malobrojni fragmenti ne omogućavaju da se potvrde velike pohvale koje su u antici izricane o Eupolidu.
Odlike komediografskog rada
Eupolidov stil izgledao je "uvredljiv i grub" nepoznatom autoru spisa O komediji, a "veoma maštovit i privlačan" Platoniju. Izgleda da je glavna odlika njegove poezije bila živopisna mašta i moć da svoju maštu kroz pesničke slike dočara publici. Od drugih komediografa razlikovao se i po tome što je ozbiljne političke teme obrađivao u glavnom delu komada, a ne samo u parabazi, pa je tako npr. u Opštinama prikazao kako se sastaju zakonodavci iz prošlih vremena da odluče o važnim državnim pitanjima. Može se smatrati izrazom njegovog velikog pesničkog umeća to što, i pored takvog postupka, njegova komedija nije postala suvoparni filozofski dijalog. Čini se da je spomenuto prikazivanje ljudi iz prošlosti davalo Eupolidovim dramama određenu dozu dostojanstva, koje je moglo biti delom komičkog komada samo zahvaljujući ljupkoj i inteligentnoj radosti koju je pesnik usadio u svoje delo.
Među metama njegovih napada bili su Sokrat, Alkibijad, Kalija. No nevinost nije značila zašititu i izuzeće od kritike: napao je i Autolika, za koga mitologija ne kaže da je počinio bilo kakav zločin, nego samo to da je bio izuzetne lepote i da je pobedio u pankrationu. Ni smrt nije pružala sigurno utočište od Eupolidovih žaoka: sačuvano je nekoliko stihova u kojima se sa svom žestinom ustremljuje na Kimona. Dakako, napadi su puni opscenosti, kako je bilo i inače karakteristično za staru atičku komediju.
Između Aristofana i Eupolida postojao je snažan rivalitet, koji je išao dotle da su jedan drugoga optuživali za plagijat. I Kratin je napao Aristofana zato što je navodno pozajmljivao od Eupolida. Eupolid u Kupačima iznosi istu optužbu, a naročito ističe da je Aristofan pozajmio od njega za Vitezove (sholija precizira da je poslednja parabaza navodno pozajmljena od Eupolida). S druge strane, Aristofan u drugom ili trećem izdanju Oblaka optužuje Eupolida da je za Mariku pozajmio iz njegovih Vitezova te ga još ismeva zbog ćelavosti.
Patmos (grad)
Geografske karakteristike
Hora leži na južnom dijelu otoka, udaljena nekoliko kilometara južno od Skale, najvećeg otočkog naselja i glavne otočke luke
Historija
Hora je izrasla tokom 12. vijeka oko monumentalnog Manastira Jovana Bogoslova. Od 1207. do 1537. Patmosom su vladali Venecijanci, a njihove vladavine manastir je bio oslobođen plaćanja poreza, pa se silno obogatio. Stanovništvo otoka se povećalo nakon Pada Konstatinopolisa - 1453. kad su došle izbjeglice.
Patmos je potpao pod osmansku vlast početkom 16. vijeka, ono što je naizgled paradoksalno da je to bio početak razdoblja prosperiteta za naselje i otočane, jer im je nova vlast dala određene porezne povlastice stanovništvu, u zamjenu za njihovu lojalnost. Stanovnici Hore su to iskoristili i bacili se na trgovinu i brodarstvo, pa su zaradili prava bogatstva, što se i danas vidi na lijepim kućama koje su izgradili bogati trgovci, krajem 16. i početkom 17. vijeka.
Taj period prosperiteta naglo je prekinut - 1659. kada su otok orobili Venecijanci pod vodstvom svog dužda Francesca Morosinija. Nakon pada Kandije pod Osmanlije - 1669., na Patmos su došle brojne izbjeglice, oni su pored stare Hore izgradili novi kvart Kretiko i izgradili trg koji su nazvali po svojoj kretskoj svetici Agialesvia. Njihov uticaj počeo se odražavati na cijelo naselje koje postalo zbijenije, sa manjim i užim kućama. Naselje se počelo polako oporavljati, pa je od kraja 18. vijek, i kasnije tokom 19. vijek Hore opet postala značajan trgovački centar. Sredinom 18. vijek izgrađen je i kvart Aporthiana, tad su i obnovljene neke stare kuće i izgrađene nove vile. thumb|left|240px| [[Manastir Jovana Bogoslova dominira nad nseljem]]
Znamenitosti
Najveći spomenici su Manastir Jovana Bogoslova koji dominira naseljem i Spilja Apokalipse u kojoj je po legendi Apostol Ivan (Jovan Bogoslov) napisao posljednju knjigu Novog zavjeta Apokalipsu.
Ostali spomenici koje vrijedi vidjeti su dvorac Agios Ioannis, bogoslovija, manastir Navještenja i crkve Agios Fokas i Aja Ekaterini. Većina njegovih bijelo obojenih kuća izgrađeno je tipičnom egejskom stilu, sa ravnim krovom za prikupljanje kišnice. Naselje je zbijeno, protkano uskim uličicama, puno malih u bijelo obojenih kapela i dvorišta sa cvijećem.
Privreda
Glavna ekonomska aktivnost naselja je turizam uz nešto poljoprivrede, Hora je poznato vjersko središte Dodekaneza, u koje dolaze brojni hodočasnici. Pa tako Hora iako je mala, ima dosta malih trgovina, konoba, restorana, barova, kafea i malih hotela.
Naselje je povezano sa svim ostalim otočkim naseljima i plažama redovitim autobusnim linijama.
Guadalupe, Celaya
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Theatre Parade
Theatre Parade je bila britanska televizijska antologija emitirana na programu BBC Television Service od 1936. do 1938. godine, poznata kao prva redovna emisija dramskog tipa u historiji britanske televizije. Njen sadržaj se sastojao od inserata iz kazališnih predstava tada popularnih u Londonu (obično u trajanju od 20 do 25 minuta) koji su se izvodili pred kamerama u studiju Alexandra Palace. Pažnju kritičara su posebno privukle prve televizijske adaptacije Carrollovih knjiga Through the Looking-Glass (22. januar 1937) i Alice's Adventures in Wonderland (29. april, 1. maj i 26. decembar 1937). Historičarima je značajna i zbog toga što se u okviru nje 18. juna 1937. emitirala Wasp's Nest, prva televizijska adaptacija teksta Agathe Christie. S obzirom da su se sve emisije prikazivale uživo, danas nema njenih sačuvanih snimaka.
Caribollo Alto, Vicenza
Caribollo Alto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Seaforth, Minnesota
Sifort je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 9 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Palma, Mineral del Chico
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
San José Nacimiento, Ocosingo
San José Nacimiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1266 m.
Brestovec (Mijava)
Brestovec je naseljeno mjesto u okrugu Mijava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 979 stanovnika.
Vaporeon
Vaporeonovo im dolazi od engleske riječi "vapor", što znači magla. Njegovo japansko ime, Shawāzu, vjerojatno dolazi od engleske riječi "rain showers", što bi doslovno označavalo kišu. Sufiks –eon na kraju njegova imena zajednički je za sve Pokemone koji se razvijaju iz Eeveeja.
Biološke karakteristike
Vaporeon je četveronožni sisavac koji dijeli karakteristike s mačkama, ribama i ostalim morskim bićima. Ima glatku tirkiznu kožu, uši nalik perajama riba sa svake strane glave, jednu peraju na vrhu glave, mrežastu ogrlicu oko vrata, rep koji nalikuje sireninu i kratku, tamnoplavu dorzalnu peraju koja se pruža od njegova vrata do kraja repa. Vaporeon ima škrge koje su skrivene ispod njegove ogrlice koje mu omogućuju da diše ispod vode, ali i pluća koja mu dopuštaju da se kreće i živi izvan vode. Vaporeon je veoma spretan izvan vode, ali se još bolje snalazi u vodi. Od svih Eeveejevih evolucija, Vaporeon najmanje nalikuje Eeveeju. Vaporeonove su stanice slično strukturirane kao molekule vode i to mu dopušta da slobodno kontrolira vodu oko sebe. Sposoban je pretvoriti se u tekućinu i potpuno se stopiti s vodom, što mu pomaže u kamuflaži. Ova sposobnost daje Pokémonu jako velike obrambene mogućnosti, jer fizički napadi gotovo i nemaju učinka na njegov fleksibilni tekući oblik.
U animiranoj seriji
U epizodi 56, Ash i njegovi prijatelji sudjeluju na Ispitu za Pristup u Pokémon ligi, dio čega je borba s Pokémonima koji se biraju nasumice (trener ne smije koristiti svoje Pokémone). Ash na kraju koristi Meowtha u borbi protiv Vaporeona, i izgubi. (Za kaznu, Ash biva izgreban od Meowtha Tima Raketa, zbog tako lošeg tretiranja jednog Meowtha)
Denudacija
Denudacija (lat. denudare = ogoleti) je proces odnošenja površinskog, rastresitog sloja procesom spiranja, i tom prilikom, postupnog ogolićavanja stena. Spiranje je agens denudacije.
U toku trajanja kiša procesom pluvijalne erozije zemljište je u većoj meri razroveno, natopljenoo vodom i smanjene kohezione moći. U takvim uslovima, ukoliko kiša dovoljno dugo traje i ukoliko je jaček intenziteta, stvaraju se optimalni uslovi spiranja tla. Spiranje je proces dezorganizacionog oticanja vode i može biti površinsko i linijsko.
Denudacioni oblici nastali denudacijom mogu se svrstati u dve grupe:
- oblici nastali površinskim kretanjem vode (denudacione terase i erozivni pločnik),
- oblici nastali linijskim oticanjem (brazdice, brazde, vododerine i jaruge).
Akumulativni denudacioni oblici predstavljeni su pedimentima i plavinama.
Galena, Indiana
Galina je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.818, što je 13 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Táscate, Guadalupe y Calvo
Táscate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2120 m.
Turtwig
Ime Turtwig dolazi od engleskih riječi "turtle" = kornjača, odnoseći se na njegov izgled, i "twig" = grančica, odnoseći se na malu grančicu na glavi ovog Pokémona. Njegovo japansko ime, Naetle, vjerojatno je kombinacija japanske riječi "nae" = mladica, i engleske riječi "turtle" = kornjača.
Biološke karakteristike
Turtwig nevjerojatno podsjeća na nasrtljivu kornjaču, životinju iz porodice gmazova, koja postoji u stvarnom svijetu, iako joj, po naravi, nije ni približno sličan. Na vrhu Turtwigove glave raste malena biljka. Ovo je samo izdanak te biljke, a kada potpuno evoluira, izdanak će izrasti u stablo. Ima snažnu i veoma razvijenu čeljust. Glava i gornja čeljust, kao i njegovo čitavo tijelo svijetlozelene je boje. Donja čeljust i stopala žute su boje. Ima malen oklop na leđima tamnosmeđe boje, sa crnim rubom i crnom poprečnom linijom preko oklopa.
U videoigrama
Jedna od glavnih značajki u većini Pokémon igara––od Pokémon Red i Blue videoigara za Nintendo Game Boy, do Pokémon Diamond i Pearl videoigara za Nintendo DS––izbor je triju različitih Pokémona na početku igračeve Pokémon avanture: ta tri Pokémona etiketirana su kao početni Pokémoni. Igrač bira između Travnatog, Vatrenog ili Vodenog Pokémona autohtonog za o područje; jedina iznimka ovog pravila je Pokémon Yellow videoigra, gdje igrač dobiva Pikachua, Električnog Pokémon-miša, poznatog kao maskotu Pokémon medijske franšize.
Turtwig je izbor Travnatog Pokémona u Pokémon Diamond i Pearl videoigrama za Nintendo DS. Turtwig ima ograničen niz tehnika koje primarno uključuju Mračne i Travnate napade, s Mračnim napadima koji su tu za činjenje štete, poput Ugriza (Bite) i Drobljenja (Crunch), te Travnatim napadima za činjenje štete i iscijeljivanje, poput Upijanja (Absorb) i Giga isušivanja (Giga Drain). Isto tako, Turtwig uči napad Lisnate oluje (Leaf Storm) koja je Travnati ekvivalent Vatrenom napadu Pregrijavanja (Overheat) i Psihičkom Psiho uzdizanju (Psychoo Boost).
Turtwiga koristi Gardenia, Vođa dvorane grada Eterne.
U animiranoj seriji
Turtwig se prvi put pojavio u prvoj epizodi Pokémon animirane serije Diamond i Pearl generacije, kao jedan od Pokémona u laboratoriju profesora Rowana. Kasnije, u šestoj epizodi, Ash uhvati divljeg Turtwiga.
Sovjetsk (Kalinjingradska oblast)
Sovetsk (ruski: Сове́тск) sve do 1946. poznat pod svojim njemačkim imenom Tilsit je pogranični grad i riječna luka od 41,212 stanovnika, na sjeveroistoku ruske Kalinjingradske oblasti.
Grad je postao slavan u svijetskim razmjerima kad je njemu u julu 1807. sklopljen Tilsitski mir između Napoleona i ruskog cara Aleksandra I.
Geografske karakteristike
Sovetsk leži na južnoj obali rijeke Njemen u Kalinjingradskoj oblasti, točno preko puta na sjevernoj strani preko mosta kraljice Louise leži litvansko selo Panemunė.
Historija
Historija Tilsita počela je 1288. kad su teutonski vitezi u svom [Krstaški ratovi|Križarskom pohodu]] na istok na tom mjestu podigli drvenu utvrdu sa opkopom.
Sredinom 13. vijeka zamak - Tilsit (Schalauner Haus) podignut je od kamena, a njegove zgrade prekrivene crvenim crijepovima.
Zamak je ozbiljno oštećen na početku sukoba između Teutonskog reda i Litavske kneževine.
Veliki majstor reda Konrad Jungingen, odlučio je 1397. potpuno obnoviti zamak, obnova je zbog teškoća u dovoženju materijala iz udaljenih krajeva dovršena tek 1409. Odtad je Tilsit bio njihov glavni centar na rijeci Njemen.
Početkom 15. vijeka počelo je urušavanje Teutonskog reda, jer njihove povlastice nije prihvaćalo većinsko prusko stanovništvo.
Teutonski red vladao je Tilsitom od 1288. do 1463.
Od 1525. Tilsitom vlada Prusko vojvodstvo jer je Albrecht - Veliki majstor reda pristao biti pruski vojvoda, u mjesto se doseljavaju brojni njemački trgovci i zanatlije.
Tilsit je status grada i vlastiti grb dobio - 1552., već slijedeće 1553. osniva prvu crkvenu školu.
Šveđani 1659. napadaju Tilsit, u pomoć priskače Markgrofovija Brandenburg i otklanja prijetnju.
Šveđani 1678. ponovno napadaju Tilsit iz Litve ali ga ovaj put i okupiraju, ali su već 1679. razbijeni i protjerani.
Za velike epidemije kuge 1709. pomire trećina tadašnjih stanovnika Tilsita, koji je u to vrijeme imao gotovo 6.000 stanovnika.
Za Napoleonskih ratova je 1807. u Tilsitu sklopljen već navedeni Tilsitski mir.
Sve do 1945. Tilsit je pripadao Prusiji (odnosno Njemačkoj ) od tad je pod imenom Sovjetsk dio SSSR-a, pa nakon toga Ruske Federacije.
Privreda i obrazovanje
Današnji Tilsit je industrijski grad poznat po drvnoj i prehrambenoj industriji - (sir - Tilsit).
San Pasqual, California
San Pasqual je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.041 stanovnika.
Braniștea, Braniștea
Braniștea je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Braniștea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1702 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Olpidium brassicae
Olpidium brassicae je gljiva iz roda Olpidium, iz reda Chytridiales. Ova gljiva je parazit mladih biljaka kupusa. Na kupusu izaziva oboljenje korena i korenovog vrata, poznato pod nazivom „crna noga“. Ova gljiva, pri povećanoj vlažnosti zemljišta zaražava koren kupusa još dok se nalazi u toplim lejama. Zaražena biljka potamni, stanji se i počne da trune.
Ciklus razvića
Ova vrsta vrši zarazu putem zoospora, koje imaju dugačak gladak bič na zadnjem kraju. Do infekcije dolazi tako što zoospore doplivavaju do površine korenove kore, prilepe se za nju i omotaju omotačem. Posle toga se sadržaj zoospore preliva u ćeliju epidermisa korena. U ćeliji epidermisa se jedro parazita više puta deli mitotičkom deobom, tako da nastaje višejedarna plazmatična masa. Ova plazmatična masa prelazi i u ostale ćelije korena. Posle toga se talus Olpidijum brasike zaodeva omotačem i u celosti pretvara u zoosporangiju (holokarpija). Novonastala zoosporangija na jednom kraju obrazuje cevast izraštaj koji dolazi do površine biljke. Gelifikacijom zida zoosporangije, zoospore izlaze napolje i mogu da zaraze novu biljku. Ceo ciklus razvića traje par dana, a može se ponoviti nekoliko puta. Pri zastoju u obrazovanju izraštaja zoosporangije, zoospore se ponašaju kao gameti i međusobno se slivaju. Spajaju se samo citoplazme zoospora, a ne i njihova jedra, tako da nastaje dvojedarni planozigot. Međusobno se mogu spojiti samo zoospore koje su nastale u različitim zoosporangijama. Ovako spojene zoosporangije plivaju pomoću dva biča dok se ponovo ne prilepe za epidermis kupusa. Kada se prilepi za kupus, parazit se obmotava zidom i gubi bičeve. Posle toga, pomoću enzima, probija ćelijski zid i kao plazmatična masa prodire u ćeliju. U ćeliji kupusa ova gljiva se obmotava debelim ćelijskim zidom zvezdastog oblika i postaje trajna spora (cista), koja može da preživi nepovoljne uslove. Ona se oslobađa raspadanjem ćelija korena. Kada opet nastupe povoljni uslovi, posle perioda mirovanja, spajaju se dva jedra u trajnoj spori. Posle toga dolazi do redukcione deobe, tako da opet nastaju haploidne zoospore, i ciklus kreće iz početka.
Mere zaštite
Da bi se kupus zaštitio od Olpidijum brasike primenjuju se dezinfekcija zemljišta, ređa setva, dobro provetravanje i umereno zalivanje. Kada se bolest već pojavi, često se na površini leja nanosi sloj peska debljine od 2 do 4 centimetra, kako bi se na obolelim biljkama pojavili sekundarni koreni.
Steinbach (Hunsrück)
Štajnbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 114 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Štajnbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 114 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².