cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vojislav Ilić
Politika i Vojislav Ilić
Političkog života nema, a pesnik koji se još ranije javno opredelio kao pristalica onih snaga što su pokretale bunu, posledice ovakvog svog stava počinje da oseća od sada pa za ceo život. On ne uspeva da dobije nikakvu službu sve do 1887.g. u vreme najplodnijeg poetskog rada provodi bez ikakvih materijalnih sredstava, pripadajući onom sloju inteligencije van državne službe, koju je u skupštini zvanično okarakterisan kao „intelektualni šljam“. "Ilićevo pesništvo između 1886. i 1889.g. predstavlja veoma snažnu političku i socijalnu kritiku Srbije posle srpsko-bugarskog rata. U to vreme nastale su Ilićeve najpoznatije političke satire uperene protiv omrznute vlade koja je vodila i izgubila rat protiv Bugarske. Prva u tom nizu nastala je pesma Skupštinarima (Već se kupe...) u kojoj Ilić zauzima kritički stav prema poznatom izbornom sporazumu između radikala i liberala uoči skupštine u Nišu (od 30. juna)." (Milorad Pavić) Kao što Ilićevo političko pesništvo daje mozaik političkih prilika u obrenovićevskoj Srbiji, tako njegova socijalna satira daje sliku i kritiku društvenog stanja Srbije njegovog vremena. Karakteristična je i upečatljiva društvena vizija Srbije koju je imao pesnik. "To je zemlja u kojoj je bratstvo, sloboda i lepša budućnost mogu naći samo u snu (San, Ostavi me...), malo-pomalo, sve se može izneti na pazar i prodati (Finis Poloniae, Mome Gariku)." (Milorad Pavić)
Za Vojislavom Ilićem ostalo je jedno pesništvo koje se razlikovalo od svega što je u stihu bilo napisano u srpskom pesništvu XIX veka i bez kojeg se ne bi mogao shvatiti ni logično objasniti početak srpskog poetskog XX veka. Iliću, pre svih drugih pesnika njegovog vremena i posle njega, pripada naziv osnivača srpske moderne poezije. Uspesi su Vosjislava Ilića vezivale za veliku porodicu evropske književnosti i činile da je on osećao iza sebe jednog Getea, Marloa ili Ljermontova, dok je pisao Ribara; jednog Šekspira dok je pisao Kralja Ričarda i Plač Venere nad Adonidom, Ksenofana Kolofonskog, Anakreonta i Lukijana Samosaćanina u trenutku kada su nastajale pesme Drugu, Htedoh da pevam kadma...
Književni rad
"Vojislav Ilić je isključivo pesnik i najveći deo njegovoga književnoga rada je u stihu. Ali je od njega ostao i priličan broj proznih radova, po listovima i časopisima osamdesetih godina. Relativno važnijih od radova su mu:"(Jovan Skerlić) Svi ti prozni radovi Vojislava J. Ilića od velikog su značaja zbog toga što pomažu boljem shvatanju njegovog glavnog, poetskog rada.
Arformoterol
Arformoterol je dugotrajno delujući agonist beta-adrenoceptora. Ovaj lek se koristi za tretiranje hronične opstruktivne bolesti pluća. On je u prodaji pod imenom Brovana, kao rastvor arformoterol tartrata koji se dozira dvaput dnevno (ujutru i uveče) pomoću nebulajzera.
Vojislav Ilić
Književni rad
Objektivnost Ilićeve poezije nije ni refleksivna ni didaktična, njena osnovna obeležja jesu deskriptivnost i narativnost. U tome se on udaljava od klasicista i predromantičara prve polovine XIX st. U više pesama, od kojih neke spadaju u najpoznatije koje je napisao (Zimsko jutro, Zimska idila, Veče, Jesen, U poznu jesen itd.) on je dao izvanredne opise seoskih predela, prizore iz seoskog života, slike prirode u raznim godišnjim dobima i dobima dana. Poeziji realističnih pejzaža tematski su suprotne pesme u kojima su obrađeni motivi prošlog i dalekog. „Njegova nagnutost nad ponorom prošlosti, slike predela koji nose 'tragove razaranja', 'grobovski vetar' što tiho talasa okean vremena – to su momenti koji nas mogu podsetiti na Sterijinu tugu pred tragovima veličine prošlih vremena ali i na Disov nirvanizam, na njegov mrtvi vetar koji se uzaludno trudi da pokrene nepomični svemir.“ (Jovan Deretić) Ilić je zaista bio artist u poeziji, „umetnik pesnik“ kako ga je nazvao Lj. Nedić. Najveću pažnju posvećivao je građenju stiha nastojeći da izbegnu sve one nemarnosti i aljkavosti za stih romantičara. To je potvrdio i Deretić: „Njegovi dugi stihovi, od kojih su najčešći šesnaesterci, građeni po uzoru na klasični heksametar, teku mirno i sporo kao široka ravničarska reka i tim svojim ritmom podudaraju se s uzdržanim, objektivnim karakterom njegove poezije“. Ilić je svojim pevanjem otvorio i nove puteve srpskoj poeziji prema Evropi.
Reakcija omladinskoj poeziji
Vojislav J. Ilić označava jedan prelom i preobražaj u srpskoj poeziji: kraj stare romantičarske poezije i početak nove artističke i verističke. "On je pripadao naraštaju koji je svojim očima gledao slom omladinskog romantizma u javnom životu i u književnosti, osećao opšte razočarenje i klonulost koja je zavladala u srpskim duhovima posle Berlinskog kongresa." (Jovan Skerlić) Ceneći velike pesnike srpskog romantizma, on nimalo ne ceni njihove jadne epigone, njihova "nakaradna podražavanja i usiljeno očajanje", i ne krije svoju "odvratnost prema njima". On je satirično opevao omladinskog pesnika razbarušene kose koji je sav svoj duhovni život sveo na mržnju na Turke i ljubav za alkohol.
Melanholija
Ono što je glavno u poeziji Vojislava Ilića, to je njegova intimna, lična poezija, poezija refleksivna, melanholična i elegična. Njegova melanholija bila je uslovljena raznim okolnostima: zdravlje mu je bilo rđavo, život neodređen i neizvestan, materijalne porodične nevolje su ga stalno pratile. Poezija je za njega bila utočište i izvor zaborava, onaj "veo kojim se obvija rugoba sveta" (Jovan Skerlić). U trenucima melanholije i elegičnosti on je najjači i najprirodniji, i najbolje pesme koje je on ispevao to je onaj niz Elegija.
Klasični motivi
Okrećući glavu od "blede sadašnjosti", sa željom da izbegne život koji ga je pritiskivao i gušio, on se okretao onom što je nekada bilo, "sedoj prošlosti", i jače no ijedan srpski pesnik osetio visoku poetsku melanholiju mrtvih stvari, tužnu čistotu onoga čega nema više i što život ne može da prlja i ljudi da skrnave. On je najradije pevao "sumornu i hladnu pesmu", "himnu vekova tavnih". On je tako pevao ruševine, groblja, "mračna, minula i drevna leta", spomene "izumrlih dana", ljude i doba kojih nema više: mračnu borbu Boga i Satane, prve dane stvaranja, ukočeni i tužni indijski Istok, živopisni i hučni arabljanski Istok, egzotičan, zaljubljen i mirisan, borbe izumrlih Slovena na obalama Severnoga mora sa germanskim osvajačima. "Ali on je naročito voleo klasičnu starinu, grčku i rimsku, više grčku no rimsku, izveo jednu malu obnovu klasicizma u srpskoj književnosti, bio najbolji predstavnik umetničkog paganizma u srpskoj književnosti." (Jovan Skerlić)
Poezija Vojislavljeva namenjena je prefinjenom ukusu i daleko užem krugu onih koji se umeju sa njim radovati onom artističkom, izuzetno umetnički ovladanom stranom stvari što je on ume vešto u pesmi i predstaviti. Njegov će krug, otuda, biti malen i uzak. Ali hvala i priznanje ovoga kruga možda više vrede nego glasna slava neke velike publike.
Primarna struktura proteina
500px|right|thumb|Struktura protein, sa fokusom na primarnoj strukturi Proteini su molekuli aminokiselina povezani peptidnom vezom i to određenim redosledom koji se naziva aminokiselinska sekvenca. Pod primarnom strukturom proteina podrazumeva se, osim njegove aminokiselinske sekvence, i broj polipeptidnih nizova iz kojih se molekul datog proteina sastoji, kao i broj i položaj disulfidnih mostova u njemu.
Enkapsulacija (objektno-orijentisano programiranje)
Neki teoretičari programskih jezika koriste prvo značenje samo ili u kombinaciji sa drugim značenjem kao jedno od osnovnih svojstava objektno-orijentisanog programiranja, dok se kod nekih programskih jezika koji omogućavaju leksička zatvorenja enkapsulacija posmatra kao osobina jezika, ortogonalna orijentaciji objekta.
Primarna struktura proteina
Posle biosinteze proteini podležu procesima post-translacionih modifikacija u kojim dolazi do kovalentnog vezivanja pojedinih komponenti za bočne ostatke aminokiselina. U primarnoj strukturi proteina sadržano je obilje informacija na osnovu kojih su formirani moderni koncepti u biohemiji. Određivanje primarne strukture proteina jedan je od tipičnih poslova kojima se biohemičari bave.
Enkapsulacija (objektno-orijentisano programiranje)
Druga definicija je motivisana činjenicom da u mnogim OOP jezicima sakrivanje komponenti nije automatsko i može biti premošćeno, stoga oni koji preferiraju drugu definiciju sakrivanje informacija definišu kao zaseban pojam.
Primarna struktura proteina
Peptidna veza
α-aminokiseline mogu da grade amidnu vezu između α-amino-grupe jedne i α-karboksilne grupe druge aminokiseline uz eliminaciju molekula vode:
Energija aktivacije za reakciju hidrolize je visoka, tako da do hidrolize peptidne veze u vodenom rastvoru dolazi tek u prisustvu katalizatora (kiseline, baze, proteolitički enzimi) koji snižavajući energiju aktivacije, znatno povećavaju brzinu ove reakcije. U odsustvu katalizatora peptidna veza će biti vrlo stabilna i pod fiziološkim uslovima i u eksperimentalnom radu sa proteinima.
Disulfidna veza
Da bi S-S veza nastala dva dela peptidnog niza treba da se približe i to pod određenim uglom. Disulfidni most -S-S- nastaje između dva polipeptidna niza (kao kod insulina) ili između delova istog polipeptidnog niza (kao kod insulina i ribonukleaze). Dati ostatak cisteina kombinuje se samo sa jednim određenim ostatkom cisteina u polipeptidnom nizu, tako da su kombinacije disulfidnih mostova u jednom proteinu jedinstvene. Nastajanje disulfida nije genetički determinisano. Disulfidni mostovi nastaju posle procesa biosinteze proteina.
Disulfidna veza stabilizuje strukturu proteina i javlja se kod proteina koji se nalaze u ekstracelularnom prostoru. Tipični primeri su zmijski otrov, peptidni hormoni, enzimi digestivnog trakta, imunoglobulini, lizozim, proteini mleka. Proteini koji se nalaze u ćeliji i nikada je ne napuštaju retko sadrže disulfidne mostove. Većina proteina sadrži ili cistein ili cistin, vrlo retko obe aminokiseline.
Nomenklatura
Aminokiselina ugrađena u peptidni lanac naziva se (zbog eliminacije vode iz molekula aminokiseline pri građenju peptidne veze) aminokiselinski ostatak, a obeležava se tako što se na kraju naziva aminokiseline sufiks -in zameni sa -il.
Redosled aminokiselina u polipeptidnom nizu se piše od kraja na kome se nalazi slobodna α-amino-grupa (N-terminal). Kraj polipeptidnog niza na kome se nalazi COOH grupa naziva se C-terminal. Uobičajeno je da se aminokiselinska sekvenca prikazuje pomoću skraćenica za nazive aminokiselina.
Određivanje primarne strukture proteina
Određivanje sekvence aminokiselina sastoji se iz:
Razdvajanje polipeptidnih lanaca
Disocijacija proteina na polipeptidne lance se vrši ekstremnom promenom pH, dodavanjem 8M uree, 6M gaunidijum-hidrohlorida ili visokih koncentracija soli. Pri tome dolazi do narušavanja vodonične veze u proteinu i između proteina i rastvarača. Tako dobijeni polipeptidni lanci se odvajaju prema veličini ili naelektrisanju.
Kidanje disulfidnih mostova
Kidanje disulfidnih mostva se vrši:
Analiza aminokiselinskog sastava
Potrebno je hidrolizovati peptidne veze dodatkom jake kiseline ili baze. Pošto su kiseline manje destruktivne za aminokiseline (Ser, Thr, Arg i Cys), više se koriste. Uzorak proteina se rastvara u 6N HCl na 110 ˚C u vremenskom intervalu od 24, 48 i 72 sata. Aminokiselina triptofan se potpuno uništava u kiselinama, a treonin i serin (koje sadrže OH grupu u bočnom lancu) se polako uništavaju. Hidrofobne aminokiseline, valin i izoleucin, se opiru kiselinskoj hidrolizi. Koncentracija aspargina i glutamina se ne mogu izračunati jer aspargin prelazi u asparginsku kiselinu, a glutamin u glutaminsku kiselinu.
Smeša hidrolizovanih aminokiselina se razdvaja jonoizmenjivačkom hromatografijom ili HPLC-om. Određuje se koncentracija svake aminokiseline iz smeše. Obe metode su potpuno automatizovane i deo su instrumenta koji se naziva analizator aminokiselina. Nakon analize sastava potrebno je utvrditi i redosled aminokiselina u polipeptidu. Zato se određuju N- i C-terminalni krajevi.
Identifikacija N- i C- terminalnih krajeva
Analizom N- i C-terminalnih krajeva određujemo koliko je peptidnih lanaca prisutno (jedan N- i C-kraj znači da je prisutan samo jedan peptidni lanac). N-terminalni kraj se identifikuje Edmanovom degradacijom. Ovom metodom se određuje aminokiselinska sekvenca, tako što se odvaja po jedna aminokiselina sa N-kraja i identifikuje. Edmanov reagens (fenilizoticijanat, PITC) u slabo baznom rastvoru, reaguje sa slobodnim aminokiselinskim ostatkom na N-kraju i nastaje feniltiokarbamil derivat (PTC-protein). Dodatkom trifluroacetatne kiseline formira se tiazolinonski derivat koji se odvaja od peptidnog niza (peptidni niz je sada kraći za jednu aminokiselinu). Kada se doda slaba kiselina ovaj derivat postaje PTH (feniltiohidantoin) koji se identifikuje hromatografski. Za identifikaciju HPLC-om, snimi se hromatogram svih standardnih aminokiselina sa kojima se porede aminokiseline dobijene Edmanovom degradacijom. Pri Edmanovoj degradaciji C-terminalni kraj se obično veže za nerastvoran nosač. Instrument koji se koristi je Edmanov sekvenator.
C-terminalni kraj se identifikuje korišćenjem enzima karboksipeptidaze, koja seče peptidne veze između dve aminokiseline počevši od C-terminusa. Karboksipeptidaza A (iz goveđeg pankreasa) hidrolizuje sve peptidne veze osim prolina, arginina i lizina. Karboksipeptidaza B (iz svinjskog pankreasa) hidrolizuje samo arginin i lizin, kada su na C-kraju, dok su karboksipeptidaze C i Y efikasne za sve aminokiseline.
Fragmentacija polipeptidnog lanca
Fragmentaciju polipeptidnog lanca moguće je izvršiti upotrebom proteolitičkih enzima, koji hidrolizuju specifične peptidne veze. Najčešće korišćeni enzimi su tripsin i himotripsin, koji spadaju u klasu endopeptidaza (proteaza koje hidrolizuju peptidne veze u polipeptidnom lancu).
Tripsin hidrolizuje samo peptidne veze koje su na C-kraju aminokiselina arginin i lizin. Na ovaj način nastaju fragmenti koji na C-kraju imaju Arg ili Lys. Broj fragmenata je jednak broju ove dve aminokiseline plus 1 (C-terminalni peptid proteina).
Himotripsin hidrolizuje peptidne veze formirane između karboksilnih grupa aromatičnih aminokiselina (fenilalanin, tirozin, triptofan). Pošto tripsin i himotripsin hidrolizuju različite peptidne veze, delovi nastalih fragmenata će se preklapati, tako da je moguće rekonstruisati aminokiselinsku sekvencu. Moguće je koristiti i druge enzime: klostripain (hidrolizuje Arg rezidue), endopeptidaza Lys-C (hidrolizuje Lys rezidue), stafilokokna proteaza (hidrolizuje Asp i Glu rezidue). Za nespecifičnu protealizu se koriste: pepsin, papain, termolizin, elastaza itd.
Rekonstrukcija aminokiselinske sekvence
Sekvence dobijene fragmentacijom se porede tako što se traže delovi sekvence koji se preklapaju. Na slici je prikazana analiza sekvence proteina katrokolastatina-C. U redu sa oznakom CAT-C je aminokiselinska sekvenca (216 AK), dobijena kombinacijom nekoliko metoda. Red sa oznakom N-Term pokazuje sekvencu dobijenu Edmanovom degradacijom u Edmanovom sekvenatoru. Redovi sa oznakama M1-M5, pokazuju sekvence dobijene proteolitičkim fragmentiranjem cijanogen bromidom, a zatim Edmanovom degradcijom fragmenata M1-M5. Redovi sa oznakama K3-K6, pokazuju sekvence dobijene proteolitičkim fragmentiranjem endopeptidazom Lys-C, a zatim Edmanovom degradacijom fragmenata. Redovi sa oznakama E13-E15, su sekvence dobijene proteolitičkim fragmentiranjem stafilokoknom proteazom, a zatim Edmanovom degradacijom fragmenata.
London
thumb|200px|[[Westminsterski most sa palačom pored Temze]] London (eng. izgovor Međunarodna fonetska abeceda) glavni je grad Engleske i Ujedinjenog Kraljevstva. Kao važno naselja tokom gotovo 2000 godina, historija Londona započinje osnivanjem od strane Rimljana u doba cara Klaudija oko 43 godine nove ere kada dobiva ime Londinium.
Primarna struktura proteina
Određivanje pozicije disulfidnih mostova
Da bi odredili položaj disulfidnih veza potrebno je koristiti protein u kome su sve veze očuvane. Metodom dijagonalne elektroforeze se fragmenti (povezani disulfidnim vezama) mogu izolovati.
Koraci pri određivanju pozicije disulfidnih mostova su:
London
Jezgra Londona, drevni City zvan "square mile", ostao je unutar svojih srednjevjekovnih granica. Krajem 19. vijeka, ime "London" odnosilo se i na metropolu koji se razvila oko njega. Danas, veći dio te konurbacije formira posebnu Grofoviju Greater London sa vlastitom administracijom, izabranim gradonačelnikom i skupštinom.
Primarna struktura proteina
Rekombinantna DNK i sekvenciranje proteina
Aminokiselinska sekvenca proteina može da se odredi i na osnovu sekvenciranja odgovarajućeg segmenta u molekulu DNK. Metode za sekvenciranje DNK su brže i jednostavnije od gore opisanih metoda za sekvenciranje proteina. Na ovaj način je određena sekvenca za više od 106 ostataka u više od 3000 proteina. Međutim, i pored toga je direktno određivanje primarne strukture proteina nezamenljivo iz više razloga. Položaj disulfidnih mostova se određuje jedino sekvenciranjem proteina. Mnogi proteini se modifikuju posle biosinteze. Ove modifikacije mogu da se identifikuju samo direktnim sekvenciranjem proteina. U nekim slučajevima nije moguće izdvojiti fragment DNK koji sadrži informacije za sekvencu datog proteina.
London
London je značajan "globalni grad" i jedno od najvećih svjetskih financijskih središta s najvećim bruto domaćim proizvodom u Europi. U središnjem Londonu smještena su sjedišta većine britanskih kompanija među prvih 100 prema indeksu FTSE 100 Londonske Burze, i više od 100 među 500 najvećih europskih. Golemi utjecaj Londona na politiku, financije, obrazovanje, zabavu, masovne medije, modu, te umjetnost i kulturu, uvelike doprinosi globalnom statusu grada. Grad je također i važna turistička destinacija za domaće i strane posjetitelje. London je bio domaćin Olimpijskih igara 1908. i 1948. i 2012. U Londonu se nalazi 4 mjesta svjetske baštine: Londonski Tower, povijesno naselje u Greenwichu, Botanički vrt u Kewu, i područje koje sadrži Westminstersku palaču, Westminstersku opatiju i crkvu Svete Margarete.
Primarna struktura proteina
Rekombinantna DNK i sekvenciranje proteina
Dakle, određivanje aminokiselinske sekvence proteina iz sekvence baza DNK ne može da zameni direktno određivanje primarne structure proteina već je komplementarno sa njim.
Hemijske modifikacije proteina
Hemijske modifikacije proteina se primenjuju u ispitivanjima strukture, funkcije i svojstava proteina. Primenjuju se i pri ispitivanju viših nivoa strukture proteina, i za identifikaciju ostataka aminokiselina koji su esencijalni za njihovu aktivnost i funkciju. Protein se inaktivira, a modifikovani ostatak se identifikuje pri određivanju sekvence proteina. Najčešće upotrebljavani reagensi za modifikaciju pojedinih bočnih ostataka aminokiselina u proteinima (grupno specifični reagensi) su: trinitrobenzensulfonska kiselina i etiltiotrifluoroacetat (lizin), 2,3-butandion (arginin), N-metilaleimid, p-hidroksimerkuribenzoat, permravlja kiselina (cistein), ditiotreitol (cistin), cijanogenbromid (metionin), diazometan (sparaginska i glutaminska kiselina), dietilpirokarbonat (histidin), tetranitrometan (tirozin), N-bromsukcinimid (triptofan).
Cormeilles-en-Vexin
Kormej an Veksen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Primarna struktura proteina
Hemijske modifikacije proteina
Većina reagenasa koji se primenjuju u proteinskoj hemiji reagovaće sa više nego jednim ostatkom aminokiseline u proteinu. Pošto se reaktivnost protonovanog i neprotonovanog oblika bočnih ostataka znatno razlikuju, stepen modifikacije pojedinih bočnih ostataka zavisiće i od njihovih vrednosti pKa i pH reakcione smeše.
London
U Londonu živi stanovništvo vrlo raznolikih kultura, nacionalnosti i religija, te se na području grada govori više od 300 jezika. Jula-Srpnja 2007, službeni broj stanovnika bio je 7,556,900 unutar granica Velikog Londona, što ga čini najmnogoljudnijom općinom u Europskoj uniji. Gradsko područje Velikog Londona (drugo najveće u EU) naseljava 8,278,251 stanovnika, dok je procjena stanovništva metropolitanske zone (također druga najveća u EU), između 12 i 14 miliona. Londonski metro, kojim upravlja Transport for London, najveća je mreža podzemne željeznice u svijetu, dok je Heathrow najprometniji svjetski aerodrom prema broju putnika na međunarodnim letovima i zračni prostor najprometniji od svih zračnih prostora nad gradskim središtima u svijetu.
Cormeilles-en-Vexin
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 802, a gustina naseljenosti je iznosila 84 stanovnika/km².
London
Historija
Glavni članak: Historija Londona
Toponimija
thumb|180px|Naziv London možda potječe od rijeke [[Temza|Temze]] Etimologija Londona je nejasna, naziv je drevnog podrijetla i može se pronaći u izvorima od 2. veka nadalje. Oko 121. godine zabilježen je kao Londinium, što upućuje na rimsko-britansko podrijetlo. Najranije ponuđeno objašnjenje, danas odbačeno, pripisano je Geoffreyu of Monmouthu u djelu Historia Regum Britanniae, u kojem je opisano da naziv grada vuče korijen od Luda, sina Helija, koji je navodno zauzeo grad i nazvao ga Kaerlud. Od 1899, općenito je prihvaćeno da je naziv keltskog podrijetla, čije je značenje "mjesto koje pripada čovjeku nazvanom *Londinos"; ali to objašnjenje od tada je odbačeno. Richard Coates 1998. ponudio je objašnjenje prema kojem naziv potječe od predkeltskog, staroeuropskog *(p) lowonida, što znači "preširoka rijeka za pregaziti", i ukazao da je taj naziv dan dijelu rijeke Temze koji teče kroz London. Od toga potječe keltska verzija naziva, *Lowonidonjon. Do 1899, naziv se službeno primjenjivao samo za Grad London, ipak, od tada se tako naziva i Londonska Grofovija a danas Greater London.
Primarna struktura proteina
Post-translacione modifikacije proteina
okvir|right|Formilacija Slobodna α-amino-grupa polipeptida (N-terminal) može biti kovalentno izmenjena: N-terminal acetilacija: pozitivno naelektrisanje N-terminalne grupe može biti eliinisano promenom u acetil grupu (N-terminal blokada) N-terminalni metionin (koji se najčešće sintetiše) blokira N-terminal sa formil grupom. Ova formil grupa se uklanja enzimom deformilazom.
London
Prethistorija i antičko doba
thumb|left|thumb|180px|Do 1300, Londonski City još uvijek je bio smješten unutar zidina Rijeka Temza imala je veoma važnu ulogu kao prometni i trgovački pravac još u vrijeme prije nego su Britaniju osvojili Rimljani, između 55. pr.ne. i 43. godine n.e. Premda postoje dokazi raštrkanih britskih naselja u području, prvu veću naseobinu osnovali su Rimljani 43. godine. Londinium (latinizirano keltsko ime), podignut je na izvanredno povoljnom položaju, u početku kao rimski vojni logor, koji se, zahvaljujući više trgovini nego ratovima, pretvorio u snažno trgovačko središte, no zadržao se samo 17 godina. Oko 61. icensko pleme predvođeno kraljicom Boudicom napalo ga je i spalilo do temelja. Potkraj 1. veka grad je utvrđen, sagrađen je veličanstveni forum te drvena pristaništa i skladišta. Grad se razvio i nadmašio Colchester kao glavni grad provincije Britanije 100. godine. Na svom vrhuncu tijekom 2. veka, rimski London je naseljavalo oko 60,000 stanovnika, te je ostao po rimskom vlašću sve do njihova povlačenja iz Britanije početkom 5. veka. Povijest Londona tijekom 5. veka i 6. veka slabo je poznata. Do 7. veka, Anglosaksonci osnovali su novo naselje nazvano Lundenwic, oko 900 metara uzvodno od starog rimskog grada, u okolici današnjeg Covent Gardena. Na ušću rijeke Fleet vjerojatno se nalazila ribarska i trgovačka luka. Trgovina se razvijala dok Vikinzi nisu nadjačali grad, i prisilili preseljenje na istok, na lokaciju starog rimskog Londiniuma kojeg su štitile antičke zidine. Vikinški napadi nastavljani su sve jačim intenzitetom do 886, kada je Alfred Veliki osvojio London i ugovorio mir s Danskim vođom Guthrumom. Izvorni saksonski grad Lundenwic postao je Ealdwic ("stari grad"), naziv koji se do danas zadržao kao Aldwych, koji se nalazi u današnjem City of Westminster.
Primarna struktura proteina
Post-translacione modifikacije proteina
N-terminal glutamin može sam sebe napasti, formirajući cikličnu piroglutamatnu grupu.
Slično kao acetilacija. Umesto jednostavne metil grupe, miristoil grupa ima rep od 13 hidrofobnih ugljenika, koje se čine idealnim za vezivanje proteina za ćelijske membrane.
Tableta (farmacija)
thumb|Uobičajene tablete u obliku diska Tableta je oblik farmaceutskog doziranja. Ona se sastoji od smeše aktivnih supstanci i ekscipijenata. Ona se formira od praha primenom pritiska ili kompaktiranja do čvrste doze. Ekscipijenti mogu da budu rastvarači, vezivni ili granulacioni agensi, glidanti (pomagači protoka) i lubrikanti koji omogućavaju efektivno tabletiranje; disintegranti koji podstiču razlaganje tablete u sistemu za varenje; zaslađivači ili poboljšivači ukusa; i pigmenti koji čine tabletu visuelno atraktivnim. Često se primenjuje polimerni pokrovni sloj da bi tableta bila glađa i lakša za gutanje, da bi se kontrolisala brzina oslobađanja aktivnog ingredijenta, da bi tableta bila otpornija na okruženje (da bi joj se produžio rok trajanja), ili da bi se poboljšao izgled tablete.
Primarna struktura proteina
Post-translacione modifikacije proteina
C-terminalna karboksilatna grupa može takođe biti modifikovana amidizacijom. C-terminal može biti blokiran amidizacijom, GPI (glikozil fosfatidilinozitol) pridruživanjem.
Glikozil fosfatidilinozitol je veliki, hidrofoban fosfolipid prostetične grupe koji prikuplja proteine u ćelijske membrane. Pridružuje se peptidnoj C termalnoj grupi preko amidnog lančanog spoja, pa se tada povezuje sa etanolaminom, odatle sa raznim šećerima, i konačno se povezuje sa delom fosfatidilinozitol lipida.
Langenzenn
Langencen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Firt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.498 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9573120.
Primarna struktura proteina
Kovalentne izmene bočnog peptidnog lanca
Fosforilacija je možda najvažnija hemijska modifikacija proteina. PO4 fosfatna grupa vezuje se na proteine. Fosfatna grupa se može pridružiti bočnom lancu hidroksilne grupe serinskog, treoninskog, tirozinskog ostatka, tako što se dodaje negativno naelektrisanje na tom delu i stvara veštačku amino kiselinu. Ovakve reakcuje su katalizovane kinazom dok su reverzibilne reakcije katalizovane fosforilazama. Fosforizovani tirozini se često koriste kao držači sa kojim se proteini pridružuju, međutim fosforilacija Ser-Thr često izaziva konformacione promene, zbog toga što uvodi negativno naelektrisanje.
GLIKOZILACIJA
Langenzenn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Firt Langencen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firt. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 313 metara. Površina opštine iznosi 46,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.498 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 227 stanovnika/km².
Robert Troha
Robert Troha (Zagreb, 28. lipnja 1977.) je hrvatski profesionalni košarkaš. Igra na poziciji bek šutera, a trenutačno je član Cedevite. Visok je 1,94 m i težak 97 kg.
M (film, 1931)
M (također znan i na njemačkom kao M – Eine Stadt sucht einen Mörder) je njemačka crno-bijela triler drama iz 1931. koju je režirao Fritz Lang prema vlastitom scenariju kojeg je napisao sa suprugom Theom von Harbou. To je Langov prvi zvučni film. Radnja se odvija u gradu u kojem građani tragaju za serijskim ubojicom djece (za kojeg se implicira da je pedofil). „M“ se nalazi i na listi 250 najboljih filmova kinematografije na siteu IMDb.com.
Robert Troha
Karijera
Ponikao je u KK Gorici, a igrao je još u Zrinjevcu. Odlazi u slovensku ligu igrati za KK Helios Domžale, a ondje ostaje tri sezone. Odlazi u Pivovaru Laško. Tu je proveo dvije sezone, a u zadnjoj sezoni u njihovom dresu u prosjeku bilježi 17 koševa i 5 skokova za 34 minute provedene na parketu. Krajem sezone natrag se vraća u Helios Domžale. U povratničkoj sezoni u NLB ligi prosječno postiže 12,6 koševa, 2.3 skoka i 2 asista. U zadnjoj sezoni u dresu Heliosa u prosjeku je bilježio 15.5 poena, 2.4 skoka i 2.1 asista. Svojim dobrim igrama privuko je čelnike Cibone da ga dovedu u svoje redove. Odlazi u Cibonu gdje ulazi u igru kao igrač sa klupe. Sezonu 2008./09. nije previše igrao, ali se pokazao kao solidan tricaš i kao jedan od ključnih igrača u prijelomnim trenucima utakmice. Na kraju sezone došlo je do problema s klubom oko neisplaćena dugovanja te je čak zatražio raskid ugovora. Međutim, ostao je u sastavu Perasovića za novu sezonu iako je klub na njegovoj poziciji doveo nova pojačanja.
M (film, 1931)
Radnja
Berlin. Na ulicama se djeca bezbrižno igraju. Jedna djevojčica upozna nekog stranca koji joj pokloni balon. Nedugo kasnije njena majka ju traži ali ju ne može naći. Jedino se primjeti balon kako odleti u nebo; nepoznati otmičar i ubojica djece ponovno je pronašao novu žrtvu. Jedino što se zna o njemu je da zviždi melodiju „U pećini gorskog kralja“. Kako bi konačno bio uhvaćen, policija pod vodstvom inspektora Karla Lohmanna, pokrene masovnu raciju po gradu u kojoj se koriste i analiza rukopisa i identificiranje otiska prstiju.
Robert Troha
Karijera
U srpnju 2010. prelazi u redove Cedevite.
M (film, 1931)
Radnja
No svakodnevne racije policije počinju ometati posao „normalnih“ kriminalaca, kao što su krijumčari i prevaranti. Njihov vođa odbija podnositi da ih policija „svrsta u istu kategoriju sa ubojicom djece“. Stoga se i kriminalci organiziraju i počnu izvoditi racije kako bi ulovili ubojicu. Policija posumnja na smušenog Hansa Beckerta, normalnog zaposlenika koji živi u jednom stanu. I on je doista ubojica. Napravi pogrešku zviždanjem ispred istog prodavača balona koji ga identificira jednom kriminalcu koji ga obilježi slovom „M“ na jakni. Hans se da u bijeg te se u noći sakrije u jednoj napuštenoj zgradi. Ipak, kriminalci se organiziraju te ga ulove i odvedu na „vlastito“ suđenje. U svoju obranu, Hans izjavi da ga tamna strana tjera na otmicu djece te traži milost jer je lud. Tada u podrum upada policija i uzme Hansa od zarobljeništva kriminalaca.
London
Srednji vijek
thumb|left|thumb|180px|Westminsterska opatija jedno je od londonskih najstarijih i najznačajnijih zdanja, i mjesto [[Svetska baština|Svjetske baštine]] Knut Veliki preuzeo je englesko prijestolje godine 1016., vladajući gradom i zemljom do 1035, kada je njegova smrt rezultirala povratkom pod saksonsku vlast pod njegovim pobožnim posinkom Edvardom Ispovjednikom, jednim od suosnivača Westminsterske opatije i susjedne Westminsterske palače. London je bio daleko najveći i najbogatiji grad u Engleskoj u razdoblju od 11. do 13. veka, premda je službeno sjedište vlasti i dalje bilo u Winchesteru. Nakon bitke kod Hastingsa, Vilim I. Osvajač, tada vojvoda od Normandije, okrunjen je za kralja u netom dovršenoj Westminsterskoj opatiji na Božić 1066. Vilim je građanima Londona podijelio posebne povlastice, dok je radi kontrole nad građanstvom na jugoistoku grada dao izgraditi zdanje danas poznato kao londonski Tower. thumb|175px|[[Londonski Tower]] 1097, kralj Vilim II. započeo je graditi Westminster Hall, u blizini istoimene opatije, koji je bio temelj nove Westminsterske palače, glavne kraljevske rezidencije kroz srednji vijek. Westminster je postao sjedište kraljevskog dvora i vlade, dok je susjedni londonski City bio poslovno i trgovačko središte, prosperitetno pod jedinstvenom vlastitom upravom, Korporacijom grada Londona. 1100. populacija je iznosila 18.000 stanovnika, dok je do 1300. narasla na skoro 100.000 stanovnika. Postojala je znatna židovska populacija dok nisu 1290. izgnani iz Engleske proglasom kralja Edvarda I. Katastrofa je pogodila grad kada je u doba kuge sredinom 14. veka izgubio trećinu stanovništva. Osim invazije za vrijeme seljačkog ustanka Wata Tylera 1381, London je ostao relativno neokrznut raznim građanskim ratovima tijekom srednjeg vijeka.
Tableta (farmacija)
Kompresovana tableta je najpopularniji oblik doziranja lekova. Oko dve trećine svih recepata se primenjuje u obliku čvrstih doza, polovina kojih su kompresovane tablete. Tableta može da bude formulisana da isporuči preciznu dozu na specifičnom mestu. Ona se obično koristi oralno. Alternativno, tableta se može koristiti sublingalno, bukalno, rektalno ili intravaginalno. Tableta je jedna od mnogih formi oralnih lekova, među kojima su sirupi, eliksiri, suspenzije, i emulzije. Medicinske tablete su originalno pravljene u obliku diska sa bojom određenom njenim sastavnim komponentama, dok se u današnje vreme prave u mnogim oblicima i bojama, što može da pomogne u razlikovanju lekova. Na tabletama su često odštampani simboli, slova, i brojevi, koji omogućavaju njihovu identifikaciju. Veličine tableta je u opsegu od nekoliko milimetera do oko centimetra. Neke tablete imaju oblik kapsula. Medicinske tablete i kapsule se često zovu pilule, mada to nije tehnički korektno. Niz drugih proizvoda nevazanih za lekove koji se pravi u obliku tableta. Neki od njih su dizajnirani da se rastvore ili razgrade, npr. proizvodi za čišćenje i deodoranti.
Primarna struktura proteina
Kovalentne izmene bočnog peptidnog lanca
HIDROKSILACIJA
Mnogi proteinski ostaci podležu ovom hemijskom procesu koji uvodi jednu ili više hidroksilnih grupa i na taj način ih oksiduje. Reakcija hidroksilacije je katalizovana enzimom koji zahteva askorbinsku kiselinu (vitamin C) čiji deficiti dovode do mnogih bolesti kao npr. skorbut.
DEAMIDIZACIJA
Hemijska reakcija u kojoj amidna funkcionalna grupa biva izbačena iz proteina. U asparaginskom bočnom lancu napada peptidnu grupu i stvara simetrični succinimidni intermedijer.
London
Rani novi vijek
thumb|180px|Veliki požar 1666. uništio je mnoge dijelove grada. Za vrijeme dinastije Tudor, reformacija je uvjetovala postupni prelazak ka Protestantizmu, s većinom Londona koji je iz crkvenih posjeda prešao u privatna vlasništva. Razvijao se merkantilizam te su osnovane monopolističke trgovačke kompanije kao Britanska Istočnoindijska kompanija. Širenjem trgovine u Novi svijet. London je postao glavna luka Sjevernog mora, s imigrantima koji su pristizali iz Engleske i inozemstva. Stanovništvo je naraslo s procijenjenih 50.000 1530, godine, na oko 225.000 1605. U 16. veku William Shakespeare i njegovi suvremenici živjeli su u Londonu u doba neprijateljstva prema razvoju kazališta. Do kraja ere Tudora 1603, London je još bio urbanistički vrlo zbijen, u doba kad se zbio i pokušaj ubojstva kralja Jakova I. u Westminsteru 5.11. 1605, tijekom barutne urote. Početkom 17. veka, London je bio pogođen epidemijama s Velikom londonskom kugom 1665.–1666. kao vrhuncem, koja je usmrtila do 100.000 ljudi, ili jednu petinu ukupnog stanovništva. 1666. izbio je Veliki požar u Londonu koji se brzo proširio kroz drvene zgrade. Obnovu, koja je trajala više od deset godina, nadgledao je kao londonski nadzornik Robert Hooke. 1708. Christopher Wren je dovršio svoje remek-djelo, katedralu sv. Pavla. Za vrijeme georgijanskog doba, izgrađene su na zapadu nove četvrti, kao Mayfair, i novi mostovi preko Temze koji su ohrabrili razvoj južnog Londona. Na istoku, londonska luka proširila se nizvodno. 1762. kralj Đuro III. kupio je Buckinghamsku palaču, današnju kraljevsku rezidenciju, koja je proširivana tijekom idućih 75 godina. U 18. veku London je bio pogođen kriminalom, te su 1750. kao prva profesionalna policija osnovani Bow Street Runners. Kavane su postale popularnim mjestom debate i razmjene ideja, s rastućom pismenošću i razvojem tiskarskog stroja koji je novosti učinio dostupnim svima, dok je ulica Fleet postala središtem britanskog novinarstva.
Hudson, Ohio
Hadson je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Primarna struktura proteina
Kovalentne izmene bočnog peptidnog lanca
METILACIJA
London
Rani novi vijek
"Nećeš nikada naći čovjeka, niti intelektualca koji želi napustiti London. Ne gospodo, kad se čovjek zasiti Londona, zasitio se i samog života, jer u Londonu je sve što život može priuštiti." Samuel Johnson
Hudson, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.262, što je 177 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
M (film, 1931)
Kritike
Kritičari su gotovo jednoglasno hvalili film. Tako je Roger Ebert u svojoj listi velikih filmova spomenuo i „M“ te zapisao: „Čini mi se da je u filmu „M – ubojice su među nama“ Lang prikazao da je mrzio ljude oko sebe, mrzio naciste, te mrzio Njemačku što je to dopuštala... Kakav sablasan film je ovo. On ne traži simpatije za ubojicu Hansa Beckera, nego razumijevanje: kada u svojoj vlastitoj obrani kaže da ne može pobjeći od ili kontrolirati zlo u sebi koje ga obuzima. Ranije u filmu, nedužni starac biva zamijenjen za ubojicu i napadnut od gomile. Svaki pripadnik gomile je vjerojatno bio sposoban razlikovati dobro od zlo i kontrolirati svoja djela – za razliku od Beckera – no svejedno su zajedno kao gomila djelovali sa istom požudom za ubijanje. Tu je negdje poruka filma. Ne „negdje“, zapravo, nego upravo ispred nas, gdje je čudo da je film pobjegao od cenzure nacista“.
Tarrant, Alabama
Tarrant je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.397 stanovnika.
M (film, 1931)
Kritike
Joe Baltake je u njemu analizirao odnos žrtve i agresora: „Film postaje uznemirujuć kada postane očito da je ubojica djece Beckert i sam neka vrsta dijeteta, prisiljavajući publiku u nešto više od razumijevanja, nešto opasno blizu identifikaciji“ dok je D. K. Holm jednostavno zaključio: „Prilično hladno remek-djelo“. Jeffrey M. Anderson je napisao: „Čak i nakon 75 godina, Fritz Langov prvi njemački zvučni film funkcionira prekrasno kao pažljivo napravljeni triler i policijski esej... Čak i na površno gledanje, Lang barata događajima sa takvom oštroumnom preciznošću da praktički razreže ekran. Nitko ne može zaboraviti podzemno suđenje u kojem opkoljeni Hans očajnički moli za svoj spas („Ne mogu si pomoći!“), a Lorre obilježava scenu sa jednim od najboljih nastupa na ekranu. No nakon pažljivijeg gledanja, „M“ postaje čak i bolji. Langova pulp priča pokriva zapanjujuće područje kinematografijskog jezika i majstorske upotrebe zvuka, posebno tijekom ranih dana zvučnog filma... Postaje jasno nakon dubljeg istraživanja da film nije o policajcima ili kriminalcima ili ubojicama. On je o svačijoj odgovornosti prema djeci, i prema budućnosti“.
Ted Prigge je također dublje analizirao priču u svojoj recenziji: „M“ se ljuti na mnogo stvari u društvu, pogotovo na način kojim ljudi odbijaju vidjeti dalje od onoga što čuju, te na način na koji ljudi odlučuju o sudbinama drugih ljudi. Scena u sudnici se brzo razotkriva kao jednostavna forma osvete od nekolicine ljutih ljudi, te od nekih koji su dvolični. Koliko li je ironično da kriminalac koji je ubio tucet ljudi tijekom svojeg života odluči osuditi čovjeka na smrt zbog ubojstva? A tko bi trebao odlučiti o tome da drugi muškarac mora umrijeti zbog toga što je učinio i zbog toga što je? Hans je viđen kao ubojica, ali nitko mu, izgleda, ne želi pomoći. Oni ga samo žele ubiti. Društvo se često želi riješiti ljudi koji im ne odgovaraju, koji prouzrokovaju rupe u društvu, i to je o čemu je film. Ljudi odbijaju pogledati ispod Hansa i otkriti čovjeka koji treba psihijatrijsku pomoć... Ovo je univerzalna priča jer se takve stvari još uvijek događaju danas, gdje se na jednu osobu gleda kao na pojedinca koji mora umrijeti radi svačije mržnje“.
Primarna struktura proteina
Kovalentne izmene bočnog peptidnog lanca
Predstavlja zamenu vodonika sa metil gupom. Katalizovana je mnogim enzimima. Nekoliko proteinskih ostataka mogu biti metilizovani a najpoznatije su grupe lizina i arginina sa pozitivnim naelektrisanjem. Metilacija ovih delova se koristi za regulaciju proteinskih funkcija
ACETILACIJA
Ova hemijska modifikacija prevodi acetil funkcionalnu grupu u organske komponente. Acetilacija npr. lizinske amino grupe je hemijski analogna acetilaciji N-terminalnog atoma. Acetilisan lizinski ostatak se koristi za regulaciju vezivanja proteina u nukleinske kiseline.
SULFACIJA
Tirozini se mogu sulfuiratina njegovom Oη atomu. Ova modifikacija se nalazi u Goldžijevom aparatu. Slično fosforizovanim tirozinima, sulfonovani tirozini se koriste za specifična prepoznavanja npr. U čemokine receptorima koji se nalazi u ćelijskoj membrani. Kao i kod fosforilacije, sulfacijom neutralna oblast postaje negativno naelektrisana.
PRENILACIJA I PALMITOILACIJA Prenilacija je proces prevođenja hidrofobnog molekula u proteine. Hidrofobni izopren (npr. farnezil, geranil grupe) i palmitojilske grupe mogu biti pridružene Sγ atomu cisteinskog ostatka.
KARBOKSILACIJA
Relativno retka modifikacija koja dodaje posebnu karboksilatnu grupu npr. glutamatnom bočnom lancu, stvarajući tada Gla ostatak. Koristi se za jačanje veza sa jonima teških metala kao što je kalcijum.
ADP- RIBOZILACIJA
Velika ADP-ribozil grupa može biti ugrađena u nekoliko tipova bočnih lanaca unutar proteina. Ova modifikacija je meta za moćne toksine različitih bakterija npr. Vibrio cholerae, Bordetella pertussis.
UBIKVINACIJA I SUMO-LACIJA
SUMO-lacija proces koji menja lokaciju proteina, dok je ubikvinacija hemijski proces pridruživanja malog proteina ubikvina sa drugim proteinima. Na ovaj način se vrši obeležavanje proteina.
Modeli formiranja proteina
Drugi model koji rešava u velikoj meri problem brzine i tačnosti pojedinih biohemijskih reakcija je model dvostepene međumolske interakcije. Prema ovom modelu svaka biohemijska reakcija može se podeliti u dve faze. U prvoj fazi dolazi do selektivnog prepoznavanja molekula koji učestvuju u reakciji na velikim rastojanjima (nekoliko stotina angstrema), nakon čega pod dejstvom fizičkih sila, na kojima je zasnovano ovo prepoznavanje, molekuli počinju da se kreću jedan prema drugom. U drugoj fazi dolazi do direktnog kontakta između molekula i do odgovarajuće hemijske interakcije (formiranje kovalentne, polarne, vodonične ili neke druge veze).
Mehanizam selektivnog prepoznavanja molekula, učesnika u biohemijskoj reakciji na velikom rastojanju, na kome je bazirana prva faza reakcije, mnogo je teže definisati zbog kompleksnosti samog procesa. Da bi se ovaj proces mogao odigrati potrebno je :
Simpatolitik
Simpatolitici su lekovi koji inhibiraju postganglione funkcije simpatičkog nervnog sistema. Oni mogu da utiču na različite funkcije. Oni se na primer mogu koristiti kao antihipertenzivi. Oni se isto tako koriste za lečenje anksioznosti, kao što je generalizovani anksiozni poremećaj, panični poremećaj i posttraumatski stresni poremećaj.
Primarna struktura proteina
Modeli formiranja proteina
Prvi uslov, zapis informacije, realizovan je rasporedom nukleotida i aminokiselina u primarnoj strukturi informacionih makromolekula. Da bi se realizovala preostala dva uslova nephodno je da dođe do interakcije između molekula koji nosi informaciju i drugih molekula u biološkom sistemu, koji učestvuju u njenom korišćenju. Pomenuta međumolekulska interakcija je komleksan fizički fenomen koji zavisi od velikog broja fizičkih karakteristika interagujućih makromolekula (polarizabilnost, dipolni momenat, elektrofilnost, hidrofilnost itd).
Metode zasnovane na simboličkoj reprezentaciji
Ova grupa metoda zasnovana je na prikazivanju primarne stukture sekvence u vidu niza slova. U početku, analiza ovako definisane primarne strukture svodila se na vizuelno pretraživanje redosleda nukleotida ili aminokiselina i određinanje stepena sličnosti među sekvencama. Pretpostavka, koja leži u osnovi ovog prilaza, podrazumeva da veći deo sličnosti u primarnoj strukturi između dve sekvence znači istovremeno i verovatniju sličnost u njihovoj biološkoj funkciji. Od pasebnog značaja je određivanje delova sekvenci koji su zajednički za grupu funkcionalno srodnih sekvenci. Na ovaj način dobijen skup delova naziva se konsenzus sekvenca. Ona predstavlja karakteristične odlike za koje se smatra da su u korelacijisa biološkom funkcijom sekvence. Ovi oblici mogu da posluže i pri prepoznavanju nepoznate biološke funkcije određene sekvence čija je primarna struktura poznata. Smatra se da konzervirani delovi sekvenci sa istom biološkom funkcijom predstavljaju nosioce te funkcije.
London
19. vek i suvremeno doba
thumb|180px|Londonska ulica razorena za vrijeme Blitza u [[Drugi svjetski rat|drugom svjetskom ratu]] London je bio najveći grad na svijetu od oko 1831. do 1925. Rastuća prometna zagušenja dovela su do prve lokalne gradske željezničke mreže u svijetu. Metropolitan Board of Works koji je nadgledao ekspanziju infrastrukture, 1889. zamijenjen je Savjetom Londonske Grofovije (London County Council), prvom izabranom gradskom upravom. Blitz i ostala bombardiranja njemačkog Luftwaffea za vrijeme drugog svjetskog rata usmrtila su preko 30.000 građana Londona i uništila brojne stambene i druge zgrade po cijelom gradu. Neposredno nakon rata, Olimpijske igre 1948. održane su na izvornom stadionu Wembley, u doba kada se grad tek oporavljao od rata. Godine 1951. u južnom Londonu (South Bank) održan je sajam Festival of Britain. Veliki smog 1952. doveo je 1956. do Zakona o čistom zraku (Clean Air Act) koji je dokrajčio ugljeni smog po kojem je London bio zloglasan. Od 1950.-ih pa nadalje u Londonu su se nastanili mnogi imigranti, većinom iz zemalja Commonwealtha kao Jamajka, Indija, Bangladeš i Pakistan, što je London učinilo jednim od najraznolikijih gradova u Europi.
Rabat (razvrstavanje)
Pojam Rabat može označavati:
London
19. vek i suvremeno doba
Počevši od sredine 1960.-ih, London je postao svjetsko središte kulture mladih, što je bilo posebno istaknuto Swinging London subkulturom povezanom s ulicom Carnaby. Uloga grada trendsettera ponovo je oživljena u doba punka. 1965. londonske administrativne granice proširene su radi obuhvaćanja rastućih gradskih područja, te je osnovan novi Savjet Velikog Londona (Greater London Council). Za vrijeme sukoba u Sjevernoj Irskoj (The Troubles) od kraja 1960-ih nadalje, London je bio meta terorističkih napada Privremene IRA-e. Rasna nejednakost bila je naglašena buntom u Brixtonu 1981. Stanovništvo Velikog Londona stalno je opadalo desetljećima nakon drugog svjetskog rata, od procijenjenog vrhunca od 8.6 milijuna 1939, do oko 6.8 miljuna 1980-ih. Glavne luke Londona premještene su nizvodno u Felixstowe i Tilbury, dok je zona londonskih dokova postala žarište obnove. Brana Thames Barrier dovršena je 1980-ih radi obrane Londona od plimnih valova Sjevernog mora. Savjet Velikog Londona ukinut je 1986., što je London ostavilo kao jedini veliki metropolis u svijetu bez središnje uprave. 2000, opća gradska uprava je obnovljena, osnivanjem Uprave Velikog Londona (Greater London Authority). Povodom proslava početka 21. vijeka, izgrađeni su Millenium Dome i London Eye. 7.7., 2005., nekoliko vlakova podzemne željeznice i autobus napadnuti su u nizu terorističkih napada.