cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vodice, Vodice
Geografske karakteristike
Vodice leže u Ljubljanska kotlina na pola puta između Ljubljane (udaljena oko 16 km južno) i Kranja (oko 14 km sjeverozapadno).
Eisaku Satō
Rane godine
Nakon što se Liberalna stranka ujedinila s Japanskom demokratskom strankom i formirala Liberalno demokratsku partiju, Satō je od prosinca 1957. do lipnja 1958. bio predsjednik izvršnog vijeća novoformirane stranke. U kabinetima premijerā Kishija (njegovog brata) i Ikede, Satō je obnašao dužnost ministra financija.
Vodice, Vodice
Historija
Naselje i taj kraj prvi put se navode u nekom dokumentu u 13. vijeku i to zbog župne crkve sv. Marjete (1257.)
Eisaku Satō
Rane godine
Od srpnja 1961. do srpnja 1962., Satō je bio ministar međunarodne trgovine i industrije. Od srpnja 1963. do lipnja 1964., istovremeno je bio šef Agencije za razvoj na Hokkaidu i Agencije za znanost i tehnologiju, kao i ministar zadužen za organizaciju Olimpijskih igara 1964. u Tokiju.
Satō kao premijer
thumb|220px|Premijer Satō u društvu [[sjedinjene Američke Države|američkog predsjednika Richarda Nixona u Californiji 1972. godine.]]thumb|220px|[[SSSR|Sovjetski kozmonauti Andrijan Nikolajev i Valentina Terješkova u društvu premijera Satōa 1965. godine.]] Satō je naslijedio premijera Ikedu 9. studenog 1964., nakon što je ovaj podnio ostavk zbog lošeg zdravlja. Njegova vlada bila je duža od mnogih, ali krajem 60-ih, djelovalo je kao da Satō ima potpunu kontrolu nad cijelom japanskom vladom. Zbog rastuće ekonomije, bio je izrazitio popularan premijer, dok mu je vanjska politika, koja je balansirala između Sjedinjenim Državama i Kine, bila lošije organizirana. Politizacija tadašnjih studenata dovela je do brojnih prosvjeda protiv Satōve vlade zbog njegove podrške Japansko-američkom sigurnosnom sporazumom, kao i zbog prešutne podrške američkoj intervenciji u Vijetnamu. Prosvjedi su, s vremenom, prerasli u masovnu pobunu što je Satōa natjeralo da, tokom 1969. godine, na godinu dana zatvori prestižno Sveučilište u Tokiju.
Nakon tri uspješna mandata, Satō je odlučio kako se neće natjecati i za četvrti. Iako je njegov odabrani nasljednik, Takeo Fukuda, pridobio Satōvu frakciju na sljedećim izborima za parlament, popularniji ministar međunarodne trgovine i industrije, Kakuei Tanaka, pobjeđuje na izborima, čime je prekinuta dominacija Satōve frakcije.
Odnosi s Kinom i Tajvanom
Eisaku Satō je bio otvoreni antikomunist, što je dovelo do zaoštrenih odnosa sa Narodnom Republikom Kinom, posebice oko pitanja Republike Kine. Godine 1965., Satō je odobrio $150,000,000 zajma Tajvanu. Dvije godine kasnije, Satō je posjetio Tajvan. Godine 1969., Satō je žustro podržavao stav da je obrana Tajvana ključan faktor za sigurnost Japana. Njegov antikineski stav bio je vidljiv i 1972. kada je Satō, koji je inače podržavao Sjedinjene Države, izrazio protivljenje Nixonovom posjetu NR Kini 1972. godine. Godinu dana ranije, Satō se oštro protivio primanju NR Kine u Ujedinjene nacije.
Nuklearna politika
Dana 11. prosinca 1967., Satō je Japanu predstavio Hikaku San Gensoku, tri načela japanske antinuklearne politike - ne proizvodnji, ne posjedovanju i ne uvođenju. Tijekom njegova mandata, Japan je potpisao i ratificirao Sporazum o ograničenju nuklearnog oružja, a njegova tri načela službeno su ratificirana 1971. godine. Ova politika donijela mu je Nobelovu nagradu za mir 1974. godine.
Ipak, suvremena istraživanja pokazuju kako je Satō, iza kulisa, bio znatno skloniji američkoj ideji o skladištenju nuklearnog oružja u Japanu. U prosincu 2008., japanska vlada je objavila dokument koji otkriva kako je Satō, tokom posjeta Sjedinjenim Državama 1965. godine, s američkim dužnosnicima raspravljao o korištenju nuklearnog oružja protiv Narodne Republike Kine. U prosincu 2009., Satōv sin je otkrio kako je njegov otac, tokom razgovora s predsjednikom Nixonom, u studenom 1969. dogovorio stacioniranje američkih nuklearnih bojnih glava na Okinawu, nakon što Japan povrati kontrolu nad otokom.
Problematika Okinawe
Još od završetka Drugog svjetskog rata, otok Okinawa je bio pod američkom okupacijom. Kada je u siječnju 1965. posjetio Sjedinjene Države, Satō je otvoreno zatražio od predsjednika Lyndona Johnsona da otok vrate Japanu. U kolovozu iste godine, Satō je postao prvi poratni premijer Japana koji je posjetio otok.
Godine 1969., Satō je sklopio dogovor s Nixonom o repatrijaciji Japana i uklanjanju nuklearnog oružja s otoka. Dogovor je izazvao kontroverze jer je američkim trupama u Japanu omogućio ostanak na otoku i nakon povrata. Okinawa je formalno vraćena Japanu u svibnju 1972., a temeljem tog dogovora, Japan također ima potraživanja prema otočju Senkaku.
8-Karboksamidociklazocin
8-Karboksamidociklazocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 298,423 Da.
Eisaku Satō
Odnosi s Jugoističnom Azijom
Tokom Satōova mandata, Japan je sudjelovao u formiranju Azijske banke za razvoj 1966. godine i bio domaćin ministarskoj konferenciji na temu ekonomskog razvoja Jugoistočne Azije. Radilo se tu o prvoj međunarodnoj konferenciji koju je sponzorirala japanska vlada, nakon Drugog svjetskog rata. Godine 1967., Satō je, također, postao prvi japanski premijer koji je posjetio Singapur.
Kasniji život i smrt
Po završetku premijerskog mandata, Satō se povukao iz politike. Godine 1974., Nobelova zaklada uručila mu je Nobelovu nagradu za mir, "zbog njegovog odbijanja uvođenja nuklearnog oružja u Japan i truda uloženog u regionalno pomirenje." Nagradu je podijelio sa Seánom MacBrideom. Satō je postao prvi i jedini premijer Japana kojemu je uručena ta nagrada, ujedno i prvi i jedini Japanac (drugi Japanci dobivalu su nagrade u ostalim kategorijama). Ovaj događaj je u Japanu imao veliki odjek, a komemoriran je i u stripu Tensai Bakabon, autora Fujija Akatsuke.
Dok je boravio u restoranu, 19. svibnja 1975., Satō je pretrpio teški moždani udar zbog kojeg je završio u komi. Preminuo je 3. lipnja 1975. godine u 12:55, u Medicinskom centru Sveučilišta Jikei. Nakon javne ceremonije, kermiran je, a pepeo mu je prebačen u obiteljsku grobnicu u Tabuseu.
Posthumno je odlikovan lentom Reda hrizanteme, najvišeg odlikovanja u Japanu.
Privatni život
Satō je 1926. godine oženio Hiroko Matsuoka, kći japanskog diplomata Jōsukea Matsuoke; s njom je imao dva sina, Rijūtarōa i Shinjija. Godine 1969., u intervjuu kog je dala piscu Shūsakuu Endōu za časopis Shukan Asahi, supruga ga je optužila da je razvratnik i zlostavljač. Među hobije su mu spadali golf, pecanje i japanska čajna ceremonija.
Nobusuke Kishi, 37. premijer Japana, bio je njegov stariji brat. I on i supruga dolaze iz obitelji samurajskog porijekla.
Vrbnik (Biskupija)
mini|Pravoslavna crkva Svetog Nikole
Columbiana, Alabama
Columbiana je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.197 stanovnika.
Vrbnik (Biskupija)
Vrbnik je naselje u Hrvatskoj, smješteno u općini Biskupija, južno od Knina.
Jedno je od najvećih sela u kninskoj krajini sa preko 1.200 stanovnika. Do 1995. naseljeno isključivo stanovništvom srpske nacionalnosti. Nakon Oluje 1995. godine i odlaska Srba iz tog područja. vraća se manji dio stanovništva, skoro isključivo starog, radno nesposobnog. Nema uvjeta za privređivanje, osim poljoprivredne djelatnosti i stočarstva, pa to stanovništvo živi većinom od mirovine.
Vuger Selo
Vuger Selo je naselje u sastavu Grada Zagreba. Nalazi se u gradskoj četvrti Sesvete.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 221 stanovnika te 65 obiteljskih kućanstava.
Génelard
Ženelar je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Pecoraro, Latina
Pecoraro je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Eparhija argentinska i južnoamerička
thumb|right|280px Eparhija argentinska i južnoamerička (Аргентинская и Южноамериканская епархия) je eparhija Ruske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Leonid Gorbačov, a sjedište eparhije se nalazi u Buenos Airesu.
Pilastar
Pilastar (engleski: pilaster od talijanskog: pilastro, francuski: pilastre, talijanski: parasta, pilastro ili lasena) je plitka vertikalna istaka na zidu, pretežno dekorativne funkcije, pa se zbog tog razlikuje od kontrafora koji ima statičku funkciju.
Karakteristike
Kao i stup, i pilastar se dijeli na stopu, stablo stupa i kapitel. Pilastar je uvijek uglast (pravokutni), pa se po tome razlikuje od polustupa, koji ima polukružni presjek.
Historija
Starogrčka anta bila je uzor za razvoj rimskog pilastra. Ali je između njih postojala značajna razlika, jer je anta služila u konstrukcione svrhe kao nosač na boku hrama, i nije slijedila stil ostalih stupova u hramu. U rimskoj klasičnoj arhitekturi pilastri su slijedili stil susjednih stupova.
U Staroj rimskoj arhitekturi pilastar je vremenom postao sve više dekorativni, a sve manje konstrukcioni arhitektonski element, kojim se nastojao razigrati inače prazan prostor zida.
Zid velikog četverkatnog rimskog amfiteatra Koloseuma izgrađen u 1. vijeku, izvrstan je primjer na koji su način Rimljani koristili pilastar. Širenjem renesansne arhitekture, iz Italije u Francusku i Englesku, pilastri postaju izuzetno popularni kao dekoracija kako na vanjskim tako i po unutarnjim zidovima. Dekorativni pilastri pojavljuju se i u kasnijim stilskim razdobljima od baroka sve do neoklasicizma.
Mijabenol C
Mijabenol C je organsko jedinjenje, koje sadrži 42 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 680,698 Da.
The Mark of Zorro (film, 1920)
thumb|The Mark of Zorro The Mark of Zorro je američki crno-bijeli nijemi pustolovni film snimljen 1920. u režiji Freda Nibloa, najpoznatiji kao prvi film posvećen maskiranom borcu za pravdu Zorrou, odnosno jedan od najvećih hitova u karijeri glavnog glumca Douglasa Fairbanksa.
Radnja je smještena u nekadašnju meksičku Kaliforniju u prvoj polovici 19. vijeka, kojom tiranski vlada korumpirani guverner. Fairbanks tumači naslovnog protagonista - plemićkog sina Don Diega Vegu koji danju glumi dendijevskog slabića, a noću pod maskom kao maskirani osvetnik Señor Zorro ("Gospodin Lisica") koristi impresivne mačevalačke sposobnosti kako bi zaštitio siromašni narod.
Fairbanks je u vrijeme snimanja već bio etabliran kao jedna od najvećih hollywoodskih zvijezda, te je jedan od motiva bilo nastojanje da se oproba u nešto drukčijoj ulozi od komedija koje su mu donijele dotadašnju popularnost. Iako je i Zorro imao određene humorističke elemente, publiku su najviše impresionirale dotle rijetko viđene Fairbanksove akrobatske i atletske sposobnosti u akcionim scenama. The Mark of Zorro je postao jedan od najgledanijih filmova, a 1925. je snimljen i nastavak Don Q, Son of Zorro. Fairbanks je nakon ovog filma gotovo isključivo snimao akcione i pustolovne filmove, što će mu donijeti status jednog od najvećih filmskih swashbucklera svih vremena.
Ruleville, Mississippi
Rulvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.007, što je 227 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vugrovec Gornji
Vugrovec Gornji je naselje u sastavu Grada Zagreba. Nalazi se u gradskoj četvrti Sesvete.
San Miguel de Tucumán
thumb|right|270px|Panorama grada iz zraka. San Miguel de Tucumán je grad u Argentini u pokrajini Tucumán. Prema proceni iz 2005. u gradu je živelo 548.872 stanovnika.
Vugrovec Gornji
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 306 stanovnika te 103 obiteljskih kućanstava.
Znamenitosti
Planinarski dom Nad Vugrovcem zaštićeni je spomenik kulture. Tu se nalazi i najstarija tisa u Hrvatskoj, zaštićeni spomenik prirode. Dom je otvoren vikendom i pruža ugostiteljsko planinarske usluge.
Alexandria, Kentucky
Aleksandrija je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Blaymont
Blemon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 196 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 85 m).
Alexandria, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.477, što je 191 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pennapiedimonte, Chieti
Pennapiedimonte je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
Antifonarij
thumb|right|250px|Antifonarij (1748) Antifonarij jedna je od liturgijskih knjiga u Katoličkoj crkvi. Upotrebljava se u liturgijskom koru (in choro) i, kako joj i ime govori, sastavljena je od antifona koji se koriste u različitim dijelovima rimokatoličke liturgije.
9-Karboksmetoksimetilguanin
9-Karboksmetoksimetilguanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,188 Da.
Johnston McCulley
Johnston McCulley (2. februar 1883 - 23. novembar 1958) je bio američki pisac pulp romana i filmski scenarist, najpoznatiji kao tvorac lika maskiranog osvetnika po imenu Zorro. Karijeru je započeo kao reporter časopisa National Police Gazette, a u slobodno vrijeme se amaterski bavio historijskim istraživanjima, posebno vezanima uz Južnu Kaliforniju gdje je smještena radnja The Curse of Capistrano, prve pripovjetke o Zorrou.
The Curse of Capistrano
The Curse of Capistrano je pripovjetka američkog književnika Johnstona McCulleya koja je prvi put objavljena 1919. godine u pulp časopisu All-Story Weekly, poznata po tome što se u njoj prvi put pojavljuje lik maskiranog osvetnika Zorroa. Radnja je smještena u meksičku Kaliforniju u prvoj polovici 19. vijeka, a protagonist je španski plemić Don Diego Vega koji noću pod maskom brani siromašni narod od korumpirane vlasti. Priča je sljedeće godine adaptirana u The Mask of Zorro, izuzetno popularni nijemi film sa Douglasom Fairbanksom u glavnoj ulozi. Potaknut time, McCulley ju je proširio i godine 1924. objavio kao knjigu pod naslovom The Mask of Zorro.
Ionosfera
lang=sh|thumb|400px|Položaj ionosfere u atmosferi Ionosfera je ionizirani sloj u planetnoj atmosferi. Čestice koje tvore ionosferu su elektroni i pozitivni ioni. Zemljina ionosfera nalazi se na visinama između 50 i 600 km iznad Zemljine površine. Njene dimenzije jako variraju s promjenama dana i noći, godišnjih doba i sunčeve aktivnosti. Ionosfera reflektira radio-valove.
Ionosfera pokriva dio mezosfere, termosferu i egzosferu, koji je ioniziran sunčevom radijacijom. Ona je važan dio atmosferskog elektriciteta i gornji djelovi čine unutrašnji rub magnetosfere. Koristimo je za prijenos radio valova do dalekih mjesta na Zemlji.
Geofizika
Ionosfera je omotač oko Zemlje, koji sadrži elektrone i električni nabijene atome i molekule, otprilike između 50 i 600 km iznad Zemljine površine, a ponekad i više. Postojanje zahvaljuje prvenstveno zbog ultraljubičastog zračenja sa Sunca. Najdolji dio Zemljine atmosfere je troposfera, koja se proteže do otprilike 10 km iznad Zemljine površine. Iznad nje je stratosfera, a još više mezosfera. U stratosferi sunčeva radijacija stvara ozonski omotač. Na visini od oko 80 km iznad Zemljine površine, u termosferi, zrak je toliko rijedak, da elektroni mogu biti slobodni neko vrijeme, prije nego ih zarobi neki bliski pozitivni ion. Broj tih elektrona je ponekad dovoljan da djeluje na širenje radio valova. Taj dio atmosfere je ionoziran i sadrži plazmu, i zato je dio ionosfere. U plazmi, slobodni negativni elektroni i pozitivni ioni, privlače jedni druge elektromagnetskim silama, ali imaju previše energije da bi ostali zajedno i tvorili električki negativnu molekulu.
UV zrake, X-zrake i kratkovalni elektromagnetski valovi sunčeve radijacije stvaraju ionizaciju, budući da fotoni na tim frekvencijama, imaju dovoljno energije da izbace elektrone iz atoma i molekula neutralnih plinova. Ti slobodni elektroni dobivaju velike brzine, tako da su temperature, koje stvara taj elektronski plin, puno veće (reda veličine nekoliko tisuća Kelvina) i puno veće od temperature iona i neutralnih molekula. Suprotan proces od ionizacije je rekombinacija, kada je slobodni elektron ponovo zarobljen od pozitivnog iona. Taj proces rekombinacije uzrokuje emisiju fotona. Kod nižih nadmorskih visina, gustoća zraka je puno veća, proces rekombinacije prevladava nad ionizacijom, budući su molekule i ioni bliže jedni drugima. Ravnoteža između ta dva procesa određuje količinu prisutne ionizacije.
Ionizacija u ionosferi prvenstveno ovisi o sunčevoj aktivnosti i količini radijacije koju primi sa Sunca. Postoje i dnevne i sezonske promjene količine ionizacije. Kako je u zimskim uvjetima Zemljina polutka udaljenija od Sunca, tako je i količina primljene radijacije manja, a time i stupanj ionizacije. Aktivnost Sunca je povezana i sa sunčevim pjegama, i što ih je više, to je radijacija veća (svakih 11 godina). Količina radijacije ovisi i o geografskom položaju. Postoje i druge pojave koje ometaju količinu ionizacije, kao što su sunčeve baklje i električki nabijene čestice u sunčevom vjetru, koje djeluju na zemljino magnetsko polje.
Slojevi ionosfere
thumb|300px|Slojevi ionosfere Po noći, jedino je u F sloju prisutna značajna količina ionizacije, dok je u E sloju i D sloju jako mala. U toku dana, E sloj i D sloj, postaju puno više ionizirani, dok se stvara i F1 sloj, u kojem je slabija ionizacija. F2 sloj, postoji i u toku dana i u toku noći, i on je najznačajniji za prijenos radio valova na daljinu.
D sloj
D sloj je najbliži Zemlji, otprilike 60 do 90 km iznad Zemljine površine. Ovdje ionizacija nastaje zbog vodikove radijacije na valnoj duljini 121,5 nm (dio Lymanove serije), koja ionizira dušikov oksid (NO). Dodatno, kada je sunčeva radijacija izuzetni jaka, X-zrake (valna duljina manja od 1 nm) ioniziraju molekule dušika i kisika (N2, O2). U toku noći, kozmičke zrake stvaraju zaostalu dodatnu količinu ionizacije. Rekombinacijom u visokom D sloju, ionizacija je slaba, ali je gubitak valne energije velik zbog čestog sudaranja elektrona (oko 10 sudara svake ms). Kao rezultat, radio valovi visoke frekvencije (HF = 3 – 30 MHz), se ne odbijaju od D sloja, već gube energiju. To je glavni razlog upijanja HF radio valova, posebno ispod 10 MHz, koje je malo u toku noći i najveće u podne. D sloj se znatno gubi poslije zalaska Sunca, a mali dio preostaje zbog galaktičkih kozmičkih zraka. Primjer djelovanja D sloja je nestanak AM radio valova (535 do 1700 kHz), na radio stanicama u toku dana.
Za vrijeme jake sunčeve radijacije, kada je pojačana količina protona, koji dolaze sa Sunca, ionizacije može dostići izuzetno visok nivo, posebno na višim i polarnim zemljopisnim širinama. Ta pojava je jako rijetka i upijanje HF radio valova je pojačano, i može trajati dan ili dva.
E sloj
Ovaj sloj su teoretski predvidjeli 1902., britanski fizičar Oliver Heaviside i američki elektro inžinjer Arthur Edwin Kennelly. Tek 1924. njeno postojanje je dokazao Edward V. Appleton.
ES sloj
ES sloj (engl. sporadic E layer) ima osobinu malih i tankih oblaka, jake ionizacije, koji mogu odbiti radio valove, ponekad do 225 MHz. Ta pojava traje nekoliko minuta sve do nekoliko sati. Radio amateri sa za to vrijeme veoma uzbuđeni, jer mogu prenijeti poruke na vrlo velike udaljenosti. Postoji više uzroka te pojave, a njom se znanstvenici još uvijek bave. Najčešće se javlja za vrijeme ljeta, kada radio amateri mogu napraviti preskok (engl. skip) od oko 1000 km sa porukama. Ustvari, domet radio valova je od 900 km do 2500 km, a ponekad se može izvršiti i dvostruki preskok na 3500 km.
F sloj
F sloj je gornji dio ionosfere, otprilike 200 do 500 km iznad Zemljine površine. To je najgušći dio ionosfere. Ovdje sunčevo ekstremno ultraljubičasto zračenje, ionizira atomski kisik. Po noći, imamo samo jedan sloj, ali tokom dana, poremećaji često stvaraju F1 sloj. F2 sloj ostaje i tokom dana, i tokom noći, i najzaslužniji je za prijenos radio valova, posebno HF na velike udaljenosti. Od 1972. do 1975., NASA je poslala satelite AEROS i AEROS B, da proučava ove slojeve.
Matematički modeli
Matematički model ionosfere je funkcija položaja, visine, dana u godini, faza Sunčevih pjega i geomagnetskih aktivnosti. Stanje plazme u ionosferi se može opisati sa 4 parametra: gustoće elektrona, temperature elektrona i iona, i budući da je nekoliko vrsta iona prisutno, sastav iona. Prijenos radio valova jako ovisi o gustoći elektrona.
Najpoznatiji model je IRI (International Reference Ionosphere), koji je 2009. potvđen kao ISO (Međunarodna organizacija za standardizaciju) standard (TS 16 457), jer taj model točno opisuje promjenu gustoće elektrona, s promjenom visine. Za taj model postoji i mreža ionosondi, jakih radara koji skupljaju podatke iz ionosfere.
Zimska nepravilnost
Na srednjim geografskim širinama, F2 sloj ima veću ionizaciju po ljeti, budući da sunčeve zrake padaju direktnije na Zemlju. Ipak, postoje sezonske promjene u odnosu atoma i molekula, tako da u stvari je ionizacija u F2 sloju, u nekim mjesecima, niža po ljeti. Ova pojava je prisutna samo na zemljinoj sjevernoj polutki.
Ekvatorijalna nepravilnost
frame|right|Električne struje stvorene na sunčevoj strani ionosfere Unutar otprilike ± 20º magnetskog ekvatora, postoji ekvatorijalna nepravilnost. To je pojava kanala koncentrirane ionizacije u F2 sloju. Linije zemljinog magnetskog polja su vodoravne na magnetskom ekvatoru. Promjene sunčevog zagrijavanja i morskih mijena, pomiču plazmu gore i duž linija magnetskog polja. To stvara pojase električne struje u E sloju, koji prisiljavaju ionizaciju u F sloju.
Ekvatorijalni elektromlaz
Sunčev vjetar stvara struju u E sloju, između 100 i 130 km visine. Smjer struje je istok – zapad, unutar ± 3º magnetskog ekvatora i zove se ekvatorijalni elektromlaz.
X-zrake, iznenadni poremećaj ionosfere
Kada je Sunce aktivno, jake sunčeve baklje mogu poslati na Zemlju jake X-zrake, na sunčevu stranu. One će proći do D sloja, osloboditi elektrone, koji će pojačati upijanje HF (3 – 30 MHz) radio valova. U to vrijeme, ekstremno niski radio valovi (3 – 30 kHz) će se odbijati od D sloja, umjesto E sloja. Čim sunčeve aktivnosti prestanu i ta pojava nestane.
Geomagnetske oluje
Geomagnetska oluja je privremeno jako ometanje zemljine magnetosfere. Za vrijeme geomagnetske oluje, F2 sloj će biti jako nestabilan, smanjit će se, a može čak i nestati. Na sjevernim i južnim polovima Zemlje, moći će se na nebu vidjeti polarna svjetlost.
Munje
Munje mogu uzrokovati poremećaje u D sloju ionosfere. Radio valove vrlo niske frekvencije (3 – 30 kHz), može izbaciti u magnetosferu. To zovemo “pištanje” (engl. whistler), kada radio valovi mogu međudjelovati sa česticama pojasa radijacije i uzrokujući dodatnu ionizaciju u D sloju. Dodatna ionizacija se može javiti zbog zagrijavanja, kao rezultat velikog kretanja elektricki nabijenih cestica, za vrijeme munje. Znanstvenici pretpostavljaju da se ES sloj pojačava za vrijeme munja.
Primjena radio valova
DX komunikacije su popularne među radio amaterima, a to je pojam komunikacije na velike udaljenosti. Zahvaljujući svojstvima ionizirane atmosfere, ona se može iskoristiti za refleksiju i prenošenje signala. Moguće je ostvariti i do 5 skokova.
Način prelamanja
frame|right|Umjetnikova vizija satelita sa "svemirskim konopom" Kada radio valovi stignu do ionosfere, električno polje vala prisiljava elektrone u ionosferi da počnu titrati, sa istom frekvencijom kao i radio val (rezonancija). Titrajući elektron će biti ili izgubljen zbog rekombinacije ili će ponovo odaslati početnu energiju vala. Kritična frekvencija je granična frekvencija, do koje radio valovi se mogu prelomiti od sloja ionosfere. Ako je frekvencija odaslanog signal veća of frekvencije plazme, onda elektroni ne mogu dovoljno brzo reagirati, da bi ponovo odaslali signal. Ona se izražava kao:
gdje je N = gustoća elektrona po cm3 and fcritical je u MHz.
Maksimalno iskoristljiva frekvencija ovisi i o kutu pod kojim signal upada na sloj ionizacije:
gdje je α = upadni kut u odnosu na obzor
Ostale primjene
Svemirski konop (engl. space tether) koristi vrlo dugački provodnik u ionosferi, da bi iskoristio zemljino magnetsko polje i dobio električnu struju pomoću elektromagnetske indukcije.
Ionogrami
250px|thumb|right|Ionogram prikazuje F2 od 5.4 MHz. Ionogrami prikazuju visinu i kritičnu frekvenciju slojeva ionosfere, koji se mjere ionosondama. Ionosonde pokrivaju područje frekvencija obično od 0,1 do 30 MHz.
Radari sa nekoherentnim rasipanjem
Radari sa nekoherentnim rasipanjem (engl. incoherent scatter radars) rade iznad kritičnih frekvencija. Spektri snage sa tih radara, daju informacije o gustoći elektrona, temperaturi, masama iona i njihovim brzinama.
Sunčev protok
Sunčev protok (engl. solar flux) je mjerenje jačine sunčeve radio emisije, na frekvenciji 2800 MHz, koristeći radio teleskop smješten u Dominion Radio Astrophysical Observatory, u Kanadi, a ta frekvencija je u vezi sa sunčevim pjegama.
Povijesne činjenice
1899., Nikola Tesla je vršio pokuse s bežičnom telegrafijom, emitirajući signal iz Colorado Springsa do Pariza. Teslin dnevnik sadrži objašnjenja pokusa i ionosfere.
Guglielmo Marconi je 1901. prvi uspio predati radio-signal preko Atlantskog oceana.
1912. je Kongres Sjedinjenih Američkih Država donio zabranu radio amaterima da rade s frekvencijama iznad 1,5 MHz i to je dovelo do otkrića prijenosa i refleksije HF radio valova od ionosfere.
1926. je škotski fizičar Robert Watson Watt uveo riječ ionosfera.
Edward Appleton je dokazao 1927. postojanje ionosfere i za to je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1947.
An American Tragedy
An American Tragedy je roman američkog književnika Theodorea Dreisera objavljen 1925. godine, poznat kao jedan od klasika američke književnosti.
Kao inspiracija za roman su poslužili stvarni događaji, odnosno slučaj tvorničkog radnika Chestera Gillettea koji je 1906. godine mučki ubio svoju trudnu djevojku Grace Brown. Protagonist romana, odnosno njegov fiktivni alter ego, je Clyde Griffiths, ambiciozni, ali nedozreli mladić skromnog porijekla koji nastoji postati dio uglednog društva, i koji zbog toga započinje ljubavnu vezu sa Sondrom Finchley, kćerkom vlasnika tvornice. Radnja prikazuje kako njegovim planovima smetnju predstavlja Roberta Alden, tvornička radnica koju je učinio trudnom, i koju nastoji ukloniti ubistvom.
An American Tragedy je stekao izuzetan ugled dijelom i zbog Dreiserovog korištenja kriminalističkog zapleta za detaljno izlaganje klasnih razlika u tadašnjem američkom društvu. Roman je postigao veliki uspjeh i bio predmetom nekoliko ekranizacija, počevši od istoimenog hollywoodskog filma iz 1931. godine, kao i nekoliko televizijskih filmova i mini-serija u Italiji, Čehoslovačkoj, Filipinima i Japanu. Od njih svih je, međutim, najpoznatiji hollywoodski film Mjesto pod suncem iz 1951. godine u kome su glumili Montgomery Clift i Elizabeth Taylor.
Avramije Zatvornik
Sveti Prepodobni Avramije Zatvornik (290-360) je bio maloazijski hrišćanski isposnik i monah.
Biografija
Još kao dete, sa velikom ljubavlju je posećivao crkvu, slušavši reč Božju i poučavajući se u njoj. Roditelji mu behu veoma pobožni i blagočestivi ljudi, te u najboljoj nameri poželeše da ožene svog sina i nađoše mu devojku. On se u početku protivio volji svojih roditelja, ali ne mogavši da ih ražalosti, on pristade.
Sedmi dan, posle svadbe, rukovođen Bogom, on ode iz grada, udalji se u samoću i predade se podvigu, proslavljavši Boga. Njegovi srodnici se jako ražalostiše, ali prihvatiše njegovu odluku i ostaviše ga da živi u molitvenom samovanju i tihovanju, ne uznemiravajući ga. Pronese se glas po okolini o njegovoj mudrosti, razumu, velikom uzdržanju, smirenosti i celomudrenosti. Roditelji mu umreše, te on sve svoje imanje podeli siromašnima, ne ostavivši sebi ništa, jer se plašio da se njegov um ne prilepi za neku ovozemaljsku stvar.
Podvizavao se punih 50 godina i za to vreme je izašao među ljude samo dva puta. Prvi put da obrati Bogu jedno selo u kom su bili svi neznabožci. Episkop je želeo da ga postavi baš u to selo za sveštenika, ali se Avramije usprotivi toj odluci. Međutim, morao je prihvatiti i ostati neko vreme u selu, kao sveštenik, gde je sagradio lepu crkvu i u njoj je uznosio molitve Bogu svakodnevno da sabere rasejani narod i uvede ga u crkvu. Neznabošci ga okovaše, proteraše iz sela i zatrpaše kamenjem, ali on se ponovo vrati.
Mučen, gonjen, vučen, tučen, kamenjem zatrpavan, gladan i žedan, on se ne razgnevi na njih i ne klonu duhom, već trpeći sve, on se ne predade očajanju, nego još više razgorevaše ljubavlju prema Bogu i sažaljenjem prema zabludelima. Molio je i poučavao starce kao roditelje, mlađe kao braću, decu kao čeda, a istovremeno je bio zlostavljan i ružen od njih. Svojom verom, molitvom i uzdržanjem, uspeo je da ih preobrati i uvede u crkvu i očisti ih od idolske nečistote. Krstio ih je sve u ime Oca i Sina i Svetoga Duha. Kada je završio svoj posao, on se povuče da nastavi svoj podvig.
Drugi njegov izlazak među ljude beše da spase svoju zabludelu nećaku Mariju. Vrati je na pravi put i ponovo nastavi svoj pređašnji podvig u samoći, ali više nikad ne izađe među svet.
Avramije je rođen u Maloj Aziji oko 290. godine a upokojio se mirno 360 godine u 70 godini života na zemlji.
Tropar (glas 8):
K tebje otče izvjesno spasesja ježe po obrazu, prijim bo krest posljedoval jesi Hristu, i djeja učil jesi prezirati ubo plot, prehodit bo; prilježati že o duši vešči bezsmertnjej, tjemže i so angeli sradujetsja prepodobni Avramije duh tvoj.
Pomen
Pravoslavne crkve Svetom Prepodobnom Avramiju Zatvorniku posvetile su 29. oktobar po julijanskom odnosno 11. novembar po gregorijanskom kalendaru. U Rusiji se ovaj svetac poštuje kao ovčar odnosno zaštitnik ovaca i sitne stoke.
Krsna slava
Avramijevdan kao krsna slava se uglavnom javlja na području donjeg Podrinja. Zapadno od Drine, porodice koje slave ovu krsnu slavu najviše su zastupljene u okolini Srebrenice, Vlasenice, Zvornika i Bijeljine. Istočno od Drine one se najčešće javljaju u sledećim oblastima: Sokolskoj Nahiji (Azbukovici), Rađevini, Jadru, Mačvi, Šabačkoj Posavini i Šabačkoj Pocerini.
Više porodica sa ovom krsnom slavom zabeleženo je i u Valjevskoj Kolubari i Podgorini, kao i u Sremu. Po nekoliko porodica koje slave sv. Avramija Zatvornika zabeleženo je i u sledećim oblastima, odnosno gradovima: Semberiji, Banatu, Beogradu, Šumadijskoj Kolubari i centralnoj Bosni (Visočka Nahija, okolina Ilijaša).
Osamdesetih godina 19. veka je na celokupnoj teritoriji Dabrobosanske mitropolije (Bosna bez Zvorničko – Tuzlanske eparhije na severoistoku) ovu krsnu slavu slavilo samo 38 porodica. Čak 35 od ovog broja (92%) živelo je u okolini Srebrenice (oblast Osat) i Vlasenice, u istočnoj Bosni. Nesumnjivo je baš to područje, zajedno sa zvorničkim krajem, matica, iz koje se većina porodica koje slave sv. Avramija širila po Bosni, Srbiji i po drugim oblastima.
Vurnovec
Vurnovec je naselje u sastavu Grada Zagreba. Nalazi se u gradskoj četvrti Sesvete.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 195 stanovnika te 61 obiteljskih kućanstava.
10. venecijanski filmski festival (1942)
10. venecijanski filmski festival ili '''10. međunarodna smotra filmske umjetnosti u Veneciji''' (10ª Mostra internazionale d'arte cinematografica di Venezia) je održana od 30. augusta do 5. septembra 1942. u Veneciji. Održana je u jeku drugog svjetskog rata u kome se Italija nalazila na strani Sila Osovine. Zbog toga su gotovo svi filmovi bili iz osovinskih ili zemalja pod osovinskom okupacijom, te da imali uglavnom imali propagandni karakter. Mussolinijev kup za najbolji strani film je dobio njemački historijski film Der grosse König, dok je u kategoriji najboljeg italijanskog filma nagradu dobio propagandno-ratni spektakl Bengasi. Među osovinskim državama koje su poslale svoje filmove na festival bila je i NDH koju su predstavljali igrano-dokumentarni film Barok u Hrvatskoj i dokumentarni film Straža na Drini. Potonji je osvojio priznanje žirija, te se ponekad navodi kao prvo međunarodno nagrađeno ostvarenje hrvatske kinematografije.
Tucumán (argentinska provincija)
thumb|275px|right| Tucumán je provincija na severozapadu Argentine. Prema severu se graniči sa provincijom Salta, prema zapadu i jugozapadu sa provincijom Catamarca, prema istoku sa provincijom Santiago del Estero. Glavni grad je San Miguel de Tucumán.
Concord, Alabama
Concord je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.837 stanovnika.
Punat
Punat je općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji, na otoku Krku.
Zemljopis
Mjesto Punat smješteno na istočnoj obali Puntarske drage, duge više od tri i široke gotovo dva kilometra, na uskom terenu uz more, odmah iznad naselja nalazi se najviša planina na Krku, sa najvišom točkom - Obzovom (568 m).
Realizam
Obično označava pogled na svet temeljen na stvarnosti, odnosno s takvim pogledom povezane ideologije, pokrete ili pravce u umetnosti, filozofiji, politici ili nauci.
Punat
Uprava
Nacelnik općine Punat je Mladen Juranić.
Realizam
Realizam u književnosti
U nauci o književnosti javlja se u više značenja.
Punat
Povijest
Tragovi naseljenosti ima od pretpovijesti, preko Ilira, do Grka i Rimljana. Lokalna legenda govori da naziv Punat potječe od latinske riječi Pons, (most), jer da je za rimskih vremena postojao most preko uskog ulaza u Puntarsku dragu prema gradu Krku. Naselje Punat prvi put se spominje u pisanim dokumentima 1377. godine kao Villa di Ponte. Mjesto je do XIX st. bilo težačko - ribarsko, a od tada počinje razvoj turizma, i brodogradnja.
Realizam
Realizam u književnosti
Kao književnoistorijski tipološki pojam označava:.
Punat
Povijest
Prema zapisima, stanovnike su na području Punta naselili knezovi Krčki kako bi zaštitili prilaz mostu i Puntarskoj dragi i time zaštitili zaleđe grada Krka.
Realizam
Realizam u književnosti
Kao vanvremena kategorija, realizam označava:
Shipwrecked Among Cannibals
Shipwrecked Among Cannibals je američki nijemi dokumentarni film snimljen 1920. u režiji Williama F. Adlera. U njemu se prikazuje putovanje autora po za tadašnju američku publiku slabo poznatim zemljama i lokacijama kao što su Sijam, Java i Nova Gvineja, odnosno prizore tamošnje flore i faune. Jedna od završnih scena je, po svemu sudeći, potpuno fiktivna scena boravka među kanibalističkim žiteljima otoka Frederick Henry kraj obale Nove Gvineje, a koje su autori prozvali "Kia Kia". Usprkos toga što je bio dokumentarac, Shipwrecked Among Cannibals je bio jedan od najgledanijih filmova godine na američkom tržištu.
Punat
Povijest
Od oko 30. kolovoza 1921. mjesto se zove Aleksandrovo, po Aleksandru I Karađorđeviću koji je nedavno postao kralj. Pošto je Krk bio većinski talijanski grad, kotarske vlasti su prebačene ovamo.
Realizam
Realizam u slikarstvu
right|thumb|300px|Žene pri prosejavanju obilja Gistav Kurbe
Punat
Gospodarstvo
thumb|desno|260px|Pogled na marinu u Puntu s druge obale. Punat je kroz čitav srednji vijek bio selo, tako da je gospodarstvo činilo poljodjeljstvo.
Vinogradarstvo i maslinarstvo su bile najvažnije djelatnosti kojima se bavila svaka puntarska obitelj. Zbog velikog povećanja broja stanovnika u Puntu, krajem 19. st. i početkom 20. st., Punat postaje najveće naselje na otok Krku, što se odrazilo i na gospodarsko iskorištavanje svih prirodnih resursa. Naime, da bi se mnogobrojne puntarske obitelji othranile ( često su brojile i više od 10 članova ), posjedi Puntara se šire daleko izvan tadašnjih granica općine, gotovo od same Stare Baške i Vrbničkog polja, pa uz sam grad Krk, sve do Šotoventa. Jedni od najvećih vinogradarskih područja koje su obrađivali puntari bili su na Piciku ( predio zapadno od grada krka, uz more, zaštićen od Bure, okrenut prema jugu ), Prnibi ( poluotok između grada Krka i Punta koji je s tri strane omeđen morem jer s juga zatvara Puntarsku dragu ), Runtele ( kraj sjeveroistočno od Punta, na uzvisini ). Najznačajniji maslinici nalazili su se pretežno uz obalu Puntarske drage, krećući od samog Punta, uz susjedno selo Kornić, pa sve do iza grada Krka: Marušina, Valdidoke, Valdižun, Trojna...
Južnije od mjesta je polje Sus koje je svojom veličinom bitnom manje od npr. Vrbničkog polja, ali je bogato zemljom dobre kvalitete. Budući da su masline i vinova loza uspjevali i na nekvalitetnijem tlu, na Susu se uzgajalo pretežno pšenica, kukuruz, krumpir. Danas je polje u potpunosti zapušteno.
Realizam
Realizam u slikarstvu
Krupne ekonomske i društvene promene te razvoj pozitivizma uzrokovao je novu ulogu umetnosti - odražavanje društvene stvarnosti. Novi pogledi na umetnost primenjeni na slikarstvo značili su da slikari imaju u zadatak da prikazuju savremeni svet i život, odbacujući religijsku, mitološku i alegorijsku tematiku. Najveći predstavnik realističkog slikarstva Gistav Kurbe izrazio je ove težnje sledećim rečima: „Ne slikam anđele, jer ih ne vidim.“ Realizam u slikarstvu donosi nove teme i motive (društvena nepravda koju trpe radnici i seljaci) dok je realistička obrada bila poznata i ranije u španskom i holandskom slikarstvu.
Punat
Gospodarstvo
Značajnu granu poljoprivrede predstavljali su i ribarstvo i ovčarstvo.
Osim poljoprivredom, Od 19. st. stanovnici se bave brodogradnjom, naročito u drvu. Danas je brodogradilište Punat pretežno remontno brodogradilište. S obzirom da djeluje u okviru Marina Grupe Punat, sve se više u brodogradilištu obnavljaju i popravljaju jahte i megajahte.
Realizam
Realizam u slikarstvu
U Evropi realizam nije uneo mnogo promena- ono što je novo jeste stav umetnika ukoliko je on bio angažovan. Kurbe je bio angažovan i kod njega se realizam pojavljuje kao vrhovni princip koji je ostvaren na temelju studija prirode. Još u punom jeku romanticizma pod uticajem engleskih pejzažista uglavnom Džona Kanstabla formira se grupa mlađih slikara umetnika koji u Barbizonu formiraju 1830. umetničku koloniju koja je posvećena slikanju pejzaža. Njih predvodi Teodor Ruso i kod njih tek naslućujemo realizam. Žan Batist Koro ostvaruje poetizovani pejzaž. Onore Domije objavljuje karikature protiv kralja i zbog njih provodi šest meseci u zatvoru kao i Žan Fransoa Mile. Onore Domje bio je najveći karikaturist onoga doba. Karikature su mu donosile teškoće i s njima je on išao u samu bit stvari. Bio je dobar slikar i kasnije se sve više posvećuje slikarstvu. U stanju je da sažima i uopštava on je sintetičar i umeo je da bude blizak idejama koje su se pojavljivale u kraj 19. veka. Umetnik teži da izrazi adekvatnu boju koju vidi u prirodi. Umetnici se drže klasičnih proporcija ljudskog tela sve do toga vremena i o novim elementima možemo govoriti tek od pravaca koji su nastali početkom 20. veka.
Punat
Gospodarstvo
Između dva rata Punat je i sjedište parobrodarskog društva.
Realizam
Realizam u slikarstvu
Najznačajniji predstavnici realizma u slikarstvu su Gistav Kurbe, Ilja Rjepin, a sa prostora bivše Jugoslavije Paja Jovanović, Uroš Predić, Đorđe Krstić, Vlaho Bukovac i braća Šubić.
Realizam u filozofiji
U filozofiji pojam realizam se koristi različito. U raspravi o univerzalijama realizam označava gledište koje je nasuprot nominalizmu. Pojam univerzalije (od latinskog -{universalis}- sa značenjem „ono što pripada svemu“) odnosi se na pojmove vrste, rod i klasa. Njemu su suprotni pojmovi partikularija i individua. Platon je za označavanje univerzalije koristio reči -{eidos}- ili ideja. Aristotel je koristio reč „-{to katholon}-“. Problem nastaje kada se pitamo kakav je ontološki status univerzalija, odnosno, kakav je njihov status u stvarnosti. Filozof realista smatra da one postoje izvan duha. Za konceptualistu univerzalija ima stvarnost samo u duhu, a za nominalistu univerzalija je samo ime, i ne postoji ni u duhu ni izvan njega. Dakle, za filozofa realistu univerzalija ima izvesnu stvarnost, postoji, izvan duha. Platon se smatra apsolutnim realistom. Po njemu ideje ili univerzalije postoje nezavisno od bilo čega u svetu, one imaju vlastito carstvo i zapravo su uzori prema kojima su stvorene pojedinačne stvari. Aristotel se smatra umerenim realistom. Na poziciji realizma u vezi sa univerzalijama su Plotin, Porfirije, sv. Avgustin, Erigena, Anselmo, Toma Akvinski, Hegel. Rasel, Mur.
Punat
Gospodarstvo
Od nekada razvijene poljoprivrede, veliku važnost imaju još samo maslinarstvo i ribarstvo. Kada je tijekom Domovinskog rata početkom devedesetih godina 20. st., izostao turizam, Puntari su se opet vratili maslinarstvu kao važnom izvoru prihoda. Obnovljeni su mnogi desetljećima zapušteni maslinici. Tome je pogodovalo i jačanje sveopće svijesti u Hrvatskoj, ali i svijetu, o kvaliteti i zdravstvenom činbeniku maslinovog ulja, tako da se i po prestanku rata, obnavljanje starih, ali i podizanje novih maslinika nastavilo. U to je vrijeme toš, uljara za preradu maslinovog ulja, u Puntu bio jedini toš na otoku, a danas ih ima nekoliko od čega u Puntu dva. Sve snažnijoj obnovi i razvoju maslinarstva pogodovalo je povećanje potražnje, a što je dovelo do rasta cijena maslinovog ulja. Danas je puntarsko maslinovo ulje poznato i izvan granica države kao iznimno kvalitetno. Ono donosi brojne nagrade na državnim i inozemnim natjecanjima za kvalitetu maslinovog ulja. U Puntu je osnovan i "Centar za mediteransku poljoprivredu Primorsko - goranske županije", danas "Centar za održivi razvoj otoka sjevernog Jadrana" te se održavaju brojne "škole" maslinarstva, subvencionirane prodaje sadnica maslina te manifestacije kao što je "Dani maslina", koja povezuje turizam i maslinarstvo i doprinosi promociji i valorizaciji ove grane poljoprivrede.
Za razliku od susjedne općine Vrbnik koja je uspjela obnoviti vinogradarstvo, danas se tom granom poljoprivrede u Puntu bavi vrlo malo stanovnika i to pretežno samo za vlastite potrebe.
Osim navedenih djelatnosti, u Puntu ima puno obrta, uslužnih radnji, a i tvrtka s najviše trgovina po otoku Krku ima sjedište u Puntu.
Realizam
Realizam u hrišćanstvu
Bilo koji vid uverenja koji je oprezan po pitanju razmišljanja i ukorenjen u trezvenoj činjenici. U ovom smislu, hrišćanstvo tvrdi da je realistično jer nije zasnovano na apstraktnom teoretisanju ili simboličkim mitovima, već na istorijskim činjenicama za koje se pouzdano zna vreme i tiče se konkretnih činjenica ljudskog iskustva. Tako L. Labertonijer (L. Laberthonnière) suprotstavlja „hrišćanski relizam“ „grčkom idealizmu“.
Punat
Gospodarstvo
thumb|desno|260px|Pogled na Punat.
Spomenici i znamenitosti
thumb|desno|260px|Crkvica Sv. Jeronima.
Kultura
U Puntu djeluje Galerija Toš, tijekom ljeta održavaju se koncerti ozbiljne glazbe na Košljunu u sklopu Krčkih večeri. KUD Punat utemeljen je 1973. godine. Djeluje u tri sekcije: folklorna, tamburaški orkestar i muška klapa Rašketa.
Sport
Svake godine Marina Punat organizira Međunarodnu regatu krstaša, kao i malonogometni turnir, čiji su suorganizatori MNK Punat te općina.
14. dodjela Oscara
14. dodjela Oscara je održana 26. februara 1942. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1941. godine. Vodio ju je komičar Bob Hope. Najpoznatija je po tome što je na njoj Građanin Kane, koji se smatra jednim od najboljih filmova svih vremena, poražen od filma How Green Was My Valley.
How Green Was My Valley je nagrađen i Oscarom za najbolju režiju, koga je dobio John Ford, i kome je to bila treća takva nagrada u karijeri, i prvi slučaj da se ista nagrada pruža istom dobitniku dvije godine uzastopce. Pažnju javnosti je, međutim, najviše privuklo sestrinsko suparništvo Olivije De Havilland i Joan Fontaine u utrci za Oscara za najbolju glumicu. Fontaine je pobijedila zahvaljujući nastupu u Suspicion, a što je jedini slučaj da je glumica nagrađena Oscarom za nastup u Hitchcockovom flmu.
Na ishod utrke je u značajnoj mjeri uticao i drugi svjetski rat, u koji su SAD ušle nekoliko mjeseci prije dodjele. Veliki broj nominiranih i nagrađenih filmova je svojom temom bio posredno ili neposredno vezan uz film, uključujući Sergeant York, koji je Garyju Cooperu donio Oscar za najboljeg glumca. Prvi film nagrađen u kategoriji dokumentarnog filma je, pak, bio kanadski propagandni film Churchill's Island.
Najveći gubitnik "oskarovske" utrke je, pak, bio The Little Foxes koji je bio nominiran u devet kategorija, a nije osvojio nijedan. Time je postavljen rekord koji se neće ponoviti sve do 1957. sa film Peyton Place, odnosno biti oboren 1978. sa filmom The Turning Point.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Višestruke nominacije i nagrade
Sljedeći filmovi su imali višestruke nominacije:
Sljedeći filmovi su dobili više od jedne nagrade:
Caravini, Vercelli
Caravini je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Stepanovićevo
Stepanovićevo je naselje u Srbiji u opštini Novi Sad u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2021 stanovnika. Mesto je osnovano 1920-24. godine.
Geografski položaj
Mesto se nalazi u Južnobačkom okrugu, 25 kilometara od Novog Sada.
Belleherbe
Belerb je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Stepanovićevo
Obrazovanje
U Stepanovićevu se nalazi Osnovna škola Aleksa Šantić.
Saobraćaj
Stepanovićevo je povezano sa Novim Sadom autobuskom linijom GSP-a 43, kao i, preko privatnih prevoznika, sa Vrbasom, Kulom, Srbobranom, itd. Kroz mesto prolazi železnička pruga.
Sport
U Stepanovićevu postoji fudbalski Klub Omladinac, koji je član Područne lige Novog Sada. U mestu je aktivan i džudo klub Omladinac.
Crkva svetog velikomučenika Lazara kosovskog
Temelji hrama Svetog velikomučenika Lazara Kosovskog izliveni su 10.7.1989. a osvećeni 16.7.1989. Ovaj čin su obavili NJegovo preosveštenstvo Vladika Šumadijski Sava i NJegovo preosveštenstvo Vladika Sremsko-karlovački Vasilije. 1.4.1990. je odžana prva liturgija i podignut je veliki krst na glavnoj kupoli. U čast i pomen Svetog velikomučenika Lazara, za crkvenu i seosku slavu određen je Vidovdan 28. juna.
Oxford, New York
Oksford je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Stepanovićevo
Demografija
U naselju Stepanovićevo živi 1776 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,6 godina (39,0 kod muškaraca i 42,0 kod žena). U naselju ima 682 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,25.
Belleherbe
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 574 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 745 metara (maksimalnoj 854 m, a minimalnoj 590 m).
Oxford, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.450, što je 134 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stepanovićevo
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
{| width="50%" style="background:transparent; "