cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
Mjesta koja su obilježena zvjezdicom (*) se također nalaze na listi ugroženih mjesta svjetske baštine.
Svjetska baština koju dijele neke zemlje
mini|desno|Pogled na krovove [[Đirokastra|Gjirokastra]]
[[undefined|Andora]] (1)
mini|desno|Stari dio [[Salzburg (grad)|Salzburga]]
[[undefined|Belgija]] (15)
thumb| [[Veliki trg u Bruxellesu ]]
thumb| [[Stari most u Mostaru ]]
[[undefined|Bugarska]] (10)
thumb| [[Rilski manastir ]]
[[undefined|Češka]] (12)
thumb| [[Vila Tugendhat u Brnu ]]
D
thumb| Groblje u [[Jellingu]]
Forest Home, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 572, što je 369 (-39,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
[[undefined|Danska]] (4)
Spisak svjetske baštine u Danskoj nalaze se i na:: Lista mjesta svjetske baštine u Americi
[[undefined|Estonija]] (3)
thumb| Otok [[Kihnu ]]
[[undefined|Finska]] (7)
thumb| [[Stara crkva u Petäjävesi|Drvena crkva u Petäjävesi ]]
Primorski Dolac
Zemljopis
Primorski Dolac je smješten u Dalmatinskoj Zagori između sela Perković, Prgomet, Bogdanovići. Pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji, na samoj je granici između Splitsko-dalmatinske i Šibensko-kninske županije.
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
[[undefined|Francuska]] (34)
Spisak svjetske baštine u Francuskoj nalaze se i na Lista mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji
Primorski Dolac
Stanovništvo
Primorski Dolac ima oko 850 stanovnika. Mnogo mladih je odselilo u obližnje gradove zbog boljih uvjeta zapošljavanja.
Naseljena mjesta
Akažići, Bakovići, Balovi, Barići, Franići, Donji Dolac, Dračari, Gornji Dolac, Kalpići, Markovine, Stojaci, Sučevići, Šantići, Škrapići, Šustići, Šimci i Žunići.
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
H
thumb| Stari dio [[Dubrovnika okružen gradskim zidinama ]]
Liberalni konzervativizam
Liberalni konzervativizam je varijanta konzervativizma koji uključuje liberalne stavove o ekonomskim i etičkim pitanjima.
Primorski Dolac
Uprava
Gradonačelnik Primorskog Doca je Božo Vidić.
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
[[undefined|Irska]] (2)
thumb| [[Skellig Michael ]]
Bolognano, Pescara
Bolognano je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Primorski Dolac
Povijest
Primorski Dolac se nekoć zvao Suhi Dolac ili "Suhi Dol". Ime Primorski je dobio kada su vodovodne cijevi stigle do Suhog Doca oko 1927 godine.
Bolognano, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Primorski Dolac
Gospodarstvo
Gospodarstvo je veoma slabo razvijeno, većina ljudi je bila ili jest zaposlena u HŽ-u, ostali su uglavnom zaposleni u vlastitim trgovinama ili uslužnim obrtima.
Liberalni konzervativizam
Obično, liberal-konzervativne politike su prisutne u zemljama gdje je liberalistički model ekonomije već duboko ukorijenjen i zbog toga se po mišljenju konzervativaca treba i sačuvati.
Primorski Dolac
Slavni ljudi
Kristina Franić, rukometašica koja igra u rukometnom klubu "Podravka".
Liberalni konzervativizam
Usto, postoje neke zemlje gdje su liberal-konzervativni pokreti mnogo veliki i zato izraz "liberalan" i "konzervativan" može postati sinonim, kao u Australiji i južnoj Evropi.
U drugim zemljama liberal-konzervativci su nastali iz susreta s demokršćanstvom. Prvobitno, liberal-konzervativci su bili otvoreniji po pitanju slobodnog tržišta od kršćanskih demokrata. Međutim, a procesom sekularizacije, mnoge evropske hrišćansko-demokratske stranke su se približile liberalizmu, dok su mnoge tradicionalne konzervativne partije u Evropi približile socijalnim pitanjima.
Primorski Dolac
Obrazovanje
U mjestu je osnovna škola "Primorski Dolac" u koje dolaze i djeca iz okolnih mjesta. Ravnatelj škole je Slobodan Butir.
Liberalni konzervativizam
Stoga, i liberal-konzervativci i demokršćani u Evropi se mogu prepoznati u idealima Evropske narodne partije.
Keruletid
Keruletid je organsko jedinjenje, koje sadrži 58 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1352,405 Da.
Либерални конзервативизам
Либерални конзервативизам је варијанта конзервативизма који укључује либералне ставове о економским и етичким питањима.
Обично, либерал-конзервативне политике су присутне у земљама где је либеристички модел економије већ дубоко укорењен и рад тога се треба по мишљењу конзервативаца и сачувати.
Такође, постоје неке земље где либерал-конзервативни покрети су много велики и зато израз "либералан" и "конзервативан" може да постане синоним, као у Аустралији и јужној Европи.
У другим земљама либерал-конзервативци су настали из сусрета са демохришћанством. Првобитно, либерал-конзервативци су били отворенији по питању слободног тржишта од хришћанских демократа. Међутим, са процесом секуларизације, многе европске хришћанско-демократске странке су се приближиле либерализму док су многе традиционалне конзервативне партије у Европи приближиле социјалним питањима.
Стога можемо рећи да у Европи и либерал-конзервативци и демохришћани се могу препознати у идеалима Европске народне партије.
Hungen
Hungen je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Gisen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.662 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6531008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Gisen Hungen se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Gisen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 144 metra. Površina opštine iznosi 86,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.662 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 146 stanovnika/km².
Lista mjesta svjetske baštine u Evropi
M
thumb| [[Hollókő]]
[[undefined|Nizozemska]]
thumb| [[Kuća Rietveld Schröder ]]
[[undefined|Norveška]] (7)
thumb| [[Urneška drvena crkva]]
[[undefined|Njemačka]] (36)
thumb| [[Regensburg: Pogled na kameni most i katedralu ]] thumb| [[Kölnska katedrala ]]
[[undefined|Poljska]] (13)
300px|thumb| Pogled na Dvorac u [[Malborku]]
🇵🇹 [[portugal|Portugal]] (13)
thumb| [[Torre de Belém ]]
R
thumb|desno| [[Manastir Horezu ]]
[[undefined|Rumunjska]] (7)
thumb| [[Ermitaž u Petrogradu]] thumb| Otok [[Kiži na Onješkom jezeru]] thumb| [[Crkva Uzašašća u Kolomenskoju|Crkva Uskrsnuća u Kolomenskoju zimi]]
[[undefined|Rusija]] (23)
Spisak svjetske baštine u Rusiji nalaze se i na: Listi mjesta Svjetske baštine u Aziji i Oceaniji
[[undefined|Slovačka]] (7)
thumb| [[Spišský hrad]]
[[undefined|Srbija]] (5)
thumb| [[Gamzigrad ]]
[[undefined|Španjolska]] (42)
thumb| [[Alhambra ]] thumb| [[Akvedukt u Segoviji ]]
[[undefined|Turska]]
thumb| [[Aja Sofija u Istanbulu ]]
Spisak svjetske baštine u Turskoj nalaze se i na: Listi mjesta Svjetske baštine u Aziji i Oceaniji
U
thumb| [[Stonehenge ]] thumb| [[Hadrijanov zid ]]
[[undefined|UK]] (29)
Spisak svjetske baštine u Ujedinjenom Kraljevstvu nalaze se i na: Listi mjesta Svjetske baštine u Aziji i Oceaniji.
thumb|desno| [[Kijevska Sofijina katedrala]]
891 Gunhild
891 Gunhild je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 51,95 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,859 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 13,540 stepeni, a orbitalni period iznosi 1766,501 dana (4,836 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,028. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,90 a geometrijski albedo 0,071.
Asteroid je otkriven 17. maja 1918. godine.
Mansfield, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 47.821, što je 1.525 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Manastir Devič
Manastir Devič koji se nalazi pod glavnim vencem istoimene planine u Srbiji, Metohiji - Kosovo i Metohija, sagrađen je oko 1434. godine i nalazi se u dreničkoj šumi, 5 km. južno od Srbice. Manastir je sagrađen na mestu gde se u jednoj šupljoj bukvi podvižavao veliki podvižnik iz XV veka Sveti Joanikije Devički, nakon što je u taj kraj prešao iz Crne Reke. Manastir je podigao despot Đurađ Branković oko 1434. godine u znak zahvalnosti za ozdravljenje svoje kćeri-device, po čemu je manastir dobio ime. Đurađ Branković je manastir sazidao na mestu gde je, četiri godine ranije, 1430. godine sahranjen pustinožitelj Joanikije Devički.
Godine 1915. prvi put su ga opljačkale austrougarske vojne snage posle odstupanja srpske vojske preko Albanije u Prvom svetskom ratu. Drugi put to se dogodilo 1941. godine kada je srušena i uništena isposnica Sv. Janićija Devičkog koja se nalazila na padini na severnoj strani manastira, kao i istočnik koji se nalazio u udolini niže manastira. Manastir su tada opljačkali albanski fašisti. Do tih događaja manastir je u svojim riznicama imao veliku zbirku rukopisnih i štampanih knjiga iz XIX i XX veka. Krajem juna 1999. godine, nakon povlačenja jugoslovenskih snaga bezbednosti sa Kosova i Metohije i dolaska francuskih snaga KFOR-a, manastir su spalili, opljačkali i potpuno uništili pripadnici OVK (UÇK).
Freske u manastiru, kojih ima u nekoliko slojeva potiču iz XV veka i na njima je lik Sv. Janićija Devičkog u odeći velikoshimnika i dobro očuvani natpis na kome piše da je on prvi ktitor mesta sego, a dobro očuvan je i lik Sv. Akakija, kao i kompozicije Svadba u Kani Galilejskoj i Isceljenje raslabljenog.
U svojoj istoriji manastir Devič je obnavljan više puta i sastoji se iz više crkava posvećenih Vavedenju Bogorodice, Sv. Joanikiju, Sv. Đorđu.
Galerija slika
.
Arne Friedrich
Arne Friedrich (Bad Oeynhausen, 29. svibnja 1979.), umirovljeni njemački nogometaš i trener.
Do lipnja 2008., Friedrich je 57 puta igrao za reprezentaciju Njemačke. Za reprezentaciju je debitirao 21. kolovoza 2002. protiv Bugarske u Sofiji (2:2).
Sudjelovao je na Svjetskom prvenstvu 2006, kada je reprezentacija Njemačke zauzela treće mjesto te na EURO-u 2008, gdje je Njemačka igrala finale protiv Španjolske.
Homberg (Ohm)
Homberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Fogelsberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.724 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6535009.
Donje Dubrave
Donje Dubrave je malo mjesto u sastavu grada Ogulina. Nalazi se na tzv. Jozefinskoj cesti koja povezuje Karlovac sa Senjom. Kroz mjesto prolazi željeznička pruga koja spaja Zagreb i Rijeku.
Homberg (Ohm)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogelsberg Homberg se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Fogelsberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 288 metara. Površina opštine iznosi 88,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.724 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Henrietta, Texas
Henrietta je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.141 stanovnika.
Donje Dubrave
Stanovništvo
Zaseoci Donjih Dubrava: Gornji Zatezali, Vucelići, Kukići, Mikašinovići, Rebići, Požari, Donje Dubrave, Papići, Janjani, Mirići, Kršići, Jakovići, Mrkići, Dimići, Gnjatići, Purdeki i Donji Zatezali.
Kultura, obrazovanje i sport
U mjestu djeluje pododbor SKD Prosvjete koji svojim radom pomaže mještanima na kulturnom ali i na ostalim područjima. U centru mjesta nalazi se tzv. "zadružni dom" koji je oduvijek bio sjedište kulturnih manifestacija. Dom kulture je obnovljen.
Znamenitosti i zanimljivosti
Šumski potok Globornica odvaja mjesto od susjednih Gornjih Dubrava
Triptofanska sintaza
Triptofanska sintaza (, L-triptofanska sintetaza, indolglicerol fosfatna aldolaza, triptofanska desmolaza, triptofanska sintetaza, L-serin hidrolijaza (dodaje indolglicerol-fosfat)) je enzim sa sistematskim imenom L-serin hidrolijaza (adding 1-C-(indol-3-il)glicerol 3-fosfat, L-triptofan and formira gliceraldehid-3-fosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Franvillers
Franvile je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 493 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 103 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 106 metara (maksimalnoj 121 m, a minimalnoj 87 m).
894 Erda
894 Erda je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 36,54 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,117 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 12,696 stepeni, a orbitalni period iznosi 2010,597 dana (5,504 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,115. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,40 a geometrijski albedo 0,230.
The Star-Spangled Banner
The Star-Spangled Banner (енгл. Барјак искићен звездама) је национална химна Сједињених Америчких Држава.
Настала је 1814. године, за време британско-америчког рата 1812-1815. године, али је официјелна химна САД тек од 1931. године. Аутор је адвокат и песник Френцис Скот Ки (Francis Scott Key), који је песмом хтео изразити своју радост што је након бомбардовања тврђаве Мекхенри од стране Британаца америчка застава опстала на јарболу тврђаве. Песма је брзо постала патриотска химна, да би 1931. године била проглашена за официјелну националну химну Сједињених Америчких Држава, осим треће строфе, која због њених јаких антибританских тенденција није ушла у званичну верзију.
Minotaur
thumb|Minotaur, kopija starije skulpture, [[1664. ]]
Minotaur (grč. Μινόταυρος, Minótauros = minojski (kretski) bik) u grčkoj mitologiji mitološko je biće koje je polubik i polučovjek. Bik je još znan kao Asterius ili Asterion ("zvjezdani"), ime koje je dijelio s Minosovim očuhom.
Rođenje
Prije nego što je postao kralj, Minos je od boga Posejdona zatražio znak da će on, a ne njegov brat doći na prijestolje. Posejdon se složio te je poslao bijelog bika, ali pod uvjetom da ga Minos njemu žrtvuje. Prekrasan je bik izašao iz mora, a Minosu je bio tako lijep da je radije žrtvovao drugoga bika, misleći da Posejdon neće primijetiti. Posejdon se razbjesnio te je učinio da se Minosova žena, Pasifaja, ludo zaljubi u bika.
Pasifaja je otišla Dedalu da joj pomogne, a on je smislio kako će utažiti njezinu strast. Napravio je drvenu kravu, a Pasifaja je ušla u nju i skrila se, a bik ju je oplodio. Tako je Pasifaja začela i rodila polubika i polučovjeka - Minotaura. Pasifaja ga je odgajala u dok je bio dijete, ali kako je rastao, tako je postao bjesniji. Delfijska je proročica rekla Dedalu da sagradi labirint u kojem bi držao Minotaura. To je i učinio, a lavirint je bio ispod Minosove palače u Knossosu.
Tezej i Minotaur
thumb|[[Tezej i Minotaur, atička amfora, 6. stoljeće pne. ]]
The Star-Spangled Banner
Химна на енглеском
Oh, say can you see, by the dawn's early light,
Minotaur
Tezej i Minotaur
Androgeja, Minosov sin, ubili su Atenjani, ljubomorni na njegove pobjede na Panatenskom festivalu, Egejovim igrama, gdje je svaki put pobijedio. Druga inačica mita govori da ga je ubio kretski bik na Maratonu, na Egejovu zapovijed. Da bi osvetio sinovu smrt, Minos je zaratio s Atenom. Zahtijevao je da se sedam atenskih djevojaka i mladića (izabranih izvlačenjem slamki) žrtvuje Minotauru svakih devet godina (ili prema nekim izvorima svake godine; prema kretskoj astronomiji, pun je Mjesec bio u ekvinociju svakih osam godina).
The Star-Spangled Banner
Химна на енглеском
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming?
Whose broad stripes and bright stars, through the perilous fight,
Minotaur
Tezej i Minotaur
Kad se treće žrtvovanje bližilo, Tezej se dobrovoljno javio da će ubiti čudovište. Obećao je svome ocu Egeju da će postaviti bijela jedra ako pohod bude uspješan.
The Star-Spangled Banner
Химна на енглеском
O'er the ramparts we watched, were so gallantly streaming?
Minotaur
Tezej i Minotaur
Arijadna, Minosova kći, zaljubila se u Tezeja i pomogla mu da izađe iz Labirinta davši mu klupko vune kojim je slijedio vlastiti trag. Tezej je ubio Minotaura magičnim mačem koji mu je dala Arijadna te je pustio ostale Atenjane iz labirinta. No, Tezej je zaboravio promijeniti crna jedra tugovanja na brodu s bijelima, te je njegov otac Egej, shrvan počinio samoubojstvo. Naime, danima je gledao na pučinu, i kad je vidio crna jedna, od tuge se bacio u more koje je po njemu nazvano Egejsko more.
Minos je bio ljut što je Tezej uspio pobjeći te je zatvorio Dedala i njegova sina Ikara u labirint ili, prema nekim izvorima, u toranj. Uspjeli su pobjeći tako da su napravili krila. No, Ikar je letio previsoko te se vosak na krilima otopio, a on je pao u more.
The Star-Spangled Banner
Химна на енглеском
Gave proof through the night that our flag was still there.
O say, does that star-spangled banner yet wave
O'er the land of the free and the home of the brave?
On the shore, dimly seen through the mists of the deep,
Where the foe's haughty host in dread silence reposes,
As it fitfully blows, now conceals, now discloses?
Now it catches the gleam of the morning's first beam,
In full glory reflected now shines on the stream:
'Tis the star-spangled banner! O long may it wave
O'er the land of the free and the home of the brave.
And where is that band who so vauntingly swore
That the havoc of war and the battle's confusion
A home and a country should leave us no more?
Their blood has wiped out their foul footstep's pollution.
No refuge could save the hireling and slave
And the star-spangled banner in triumph doth wave
Oh! thus be it ever, when freemen shall stand
Between their loved homes and the war's desolation!
Blest with victory and peace, may the heaven-rescued land
Praise the Power that hath made and preserved us a nation.
Then conquer we must, when our cause it is just,
And this be our motto: "In God is our trust."
And the star-spangled banner in triumph shall wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
Maglie, Lecce
Maglie je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Kvint Horacije Flak
Kvint Horacije Flak (lat. Quintus Horatius Flaccus, 65–8. god. st. e.) bio je jedan od najvećih lirskih pesnika antičkog Rima, koji je stvarao tokom Avgustovog doba rimske književnosti.
Životopis
Horacije je rođen 65. godine stare ere u gradu Venuziji u južnoitalskoj pokrajini Apulija. Otac mu je bio neznatnog porekla i slabog imovinskog stanja, ali je svome sinu ipak uspeo obezbediti odlično obrazovanje: Horacije se školovao najpre u Rimu, a zatim u Atini, gde ga je zatekao i građanski rat između trijumvira i Cezarovih ubica. Tu je Horacije stupio u Brutovu republikansku vojsku i kao vojni tribun učestvovao u bici kod Filipa (42. god. st. e.). Sećajući se nakon mnogo godina bekstva Brutove vojske, Horacije koristi književne reminiscencije iz grčke lirike i arhilohovske slike gubitka štita (Od. II, 7, 9–12):
Nakon poraza kod Filipa, trijumviri su objavili amnestiju, pa se Horacije vratio u Rim i tu dobio ugledan položaj kvestorskog pisara (scriba). Ubrzo je stekao glas dobroga pesnika te se upoznao prvo s Vergilijem, a preko njega i sa Mecenatom i najzad s Oktavijanom Avgustom.
Mecenat je Horaciju 32. godine stare ere poklonio lepo imanje u sabinskoj zemlji, gde će od tada pesnik radije boraviti nego u Rimu. Horacije je umro ubrzo nakon Mecenata, 8. godine stare ere: pored Mecenata je bio i sahranjen. Horacije je bio izuzetno obrazovan čovek: znao je odlično grčki jezik i književnost, a u mlađim danima pisao je i grčke stihove. Bio je dobro upućen i u filozofiju, naročito epikurejsku i stoičku. Horacije je voleo da bude nazavisan, čak i u odnosu na svoje prijatelje, pa je odbio i Avgustovu ponudu da mu bude lični sekretar.
Epode
Sačuvan je celokupan pesnički opus Horacijev. Stvaranje je započeo Epodama (Epodon libri, 17 pesama, izdatih 30. god. st. e.) i Satirama. Epode su nazvane po metričkom obliku, jer su mnoge pisane u distisima (prvih deset u tzv. jampskim epodama, tj. kombinaciji jampskog trimetra i dimetra), od kojih je drugi stih kraći i koji se prema grčkom ἐπῳδός (= pripev) zove versus epodus. Sam Horacije naziva ove svoje pesme Jambima (Iambi), jer se u njima u izvesnoj meri podražava metrički oblik i oštar, satirički ton grčkoga jambografa Arhiloha. Uz snažan protest protiv građanskih ratova koji su u to doba potresali rimsku državu i društvo (npr. Kud, kud, bezbožni srljate? – Quo, quo, scelesti ruitis?), Horacijeva je kritika usmerena na neke tipove rimskoga društva (zelenaše, skorojeviće, književne protivnike, vračare). Osim ovakve kritike – koja nije tako snažna i duboka kao kod Arhiloha – ima u Epodama i elegijskih motiva, a neke epode – u kojima se oseća uticaj Katula i aleksandrijske poezije – predstavljaju zametke kasnije refleksivne lirike Horacijeve. U izboru tema i njihovoj obradi primećuje se Horacijeva težnja da se odmakne od subjektivizma neoterika, te da, kao jedno od sredstava objektiviranja, upotrebi dramski oblik dijaloga ili monologa, u kojem nosilac teme više nije sam pesnik, nego neka osoba koju on prikazuje.
Satire
Satire (Saturae, 18 heksametarskih pesama, 1. knjiga izdata 35. godine, 2. knjiga 30. godine. st. e.) bave se isključivo društvenim, književnim i filozofskim pitanjima. Ponekad u njima pripoveda Horacije i kakve zanimljive događaje iz života, kao što je na primer njegov put u Brundizij, na koji je krenuo zajedno s Mecenatom. U pisanju Satira Horacije se u velikoj meri oslonio na Gaja Lucilija, pa mu je i za opis spomenutog puta kao uzor poslužio Lucilijev Put na Siciliju (Iter Siculum). Osim Lucilija, Horacije se ugledao i na Menipove satire te srodne književne vrste iz oblasti popularne filozofije – tzv. dijatribe. Od njih je Horacije preuzeo veseo ton i neusiljen način pripovedanja, oblikovan u pripovednim hekstametrima, svakodnevnom jeziku i jednostavnim metaforama. Uopšte uzev, Lucilijevu oštru ličnu porugu i političke napade zamenjuje Horacije blažom i vedrijom kritikom, u kojoj je puno blagonaklonosti i koja je zapravo više peckava nego sarkastična, prožeta finom ironijom i intimnošću pesnikova kazivanja i obraćanja čitaocima. Zato je Satire i kasnije Pisma Horacije nazvao zajedničkim imenom Razgovori (Sermones) – kako je već Lucilije nazvao svoje satire – dakle ćaskanjem, u kojem pesnik kroz smeh izriče životne istine (ridendo dicere verum).
U 2. knjizi Satira dodatno je oslabljena lična usmerenost i izlaganje, pretežno dijaloški komponovano, zadobilo je više opšte značenje, svakako pod uticajem definitivnog učvršćivanja Avgusta na čelu novoosnovanog Rimskog carstva.
Ode
Drugom stvaralačkom razdoblju pripadaju Horacijeve Pesme (Carmina, prva zbirka u 3 knjige, izdata 23. godine st. e.; 4. knjiga izdata zasebno 13. godine; ukupno 103 pesama u raznovrsnim metrima i strofama, posebno u alkejskoj, safičkoj i asklepijadskoj strofi). Antički komentatori nazvali su ih prema grčkom Odae, pa se taj naziv ustalio, premda se u mnogim pesmama ne poklapa s današnjim pojmom te vrste lirske poezije. Pesme imaju vrlo raznoliku sadržinu: to su ode prijateljima (npr. Mecenatu, Carm, I, 1), himne bogovima (npr. seoskom bogu Faunu, Carm. III, 18), refleksivne pesme (npr. Aequam memento – To pamti mirne duše, II, 3) vinske i ljubavne pesme (npr. Donec gratus eram tibi – Dok ti bejah drag, III, 9), razne prigodne pesme itd. Ima i socijalnih, političkih i patriotski intoniranih pesama, kojih je naročito mnogo onih posvećenih Avgustu u 4. knjizi, ali među kojima se posebno izdvajaju prvih šest pesama u 3. knjizi, koje čine tzv. Rimske ode – Carmina Romana – u kojima se veličaju starorimske vrline.
Sam Horacije za ove svoje pesme koristi naziv Aeolium carmen (= eolska pesma) ili Lesbium carmen (= lezbljanska pesma), zato što je, u težnji da na rimsko tlo presadi klasičnu grčku liriku, Horacije reprodukovao metričku građu i opšti ton eolske melike, u prvom redu Alkeja, Sapfu i Anakreonta. Ugledajući se na ove pesnike, te na helenističke liričare, može se reći da Horacije u Pesme često unosi više učenosti i znanja nego iskrenog pesničkog oduševljenja. Horacije, uostalom, i sam želi da se o njegovoj poeziji tako misli (Carm, IV, 2, 27–32, prev. Radmila Šalabalić):
Nama se u Horacijevoj lirici najviše dapada njegov trezveni duh, brižljiva i savršena forma, biran i zvučan jezik. U nekoliko pesama razvija Horacije teme iz oblasti savremene popularne filozofije, na primer II, 24 (Eheu fugaces), II, 16 (Otium divos rogat) itd., što je značajno zbog toga što antička lirika pre Horacije nije bila pod uticajem filozofije. Horacijeva lirika je lirika razuma: njegove pesme, odmerene i pomalo hladne u lepoti kristalne jasnoće, retko su nastale kao izraz neposrednog pesnikovog doživljaja. Refleksija u njima preovlađuje nad osećajem, pa se po dubini osećaja ne mogu meriti s Katulovim pesmama, ali se Horacijeva lirika ipak visoko izdiže i iznad Katulove i iznad ostale rimske poezije po majstorskom izbrušenošću kako jezičnog izraza tako i raznovrsnih ritmova, visoko umetnički biranih prema tematici. Horacije gradi svoje ode oko ideja šireg, univerzalnog značenja, natapajući ih refleksivnošću i senzibilnošću, koja je dublja i bogatija od svih pesnikovih klasičnih i helenističkih grčkih uzora. Po tome se Horacijeve ode mogu smatrati ne samo njegovim najboljim pesničkim delom, nego i vrhuncem celokupne rimske lirike. Kvintilijan se o Pesmama pohvalno izražava: "Od liričara gotovo jedini zaslužuje da bude čitan Horacije: on često dolazi u visoko nadahnuće, pun je lepote i elegancije, neiscrpan u figurama, i u jeziku vrlo smeo, što uvek ostavlja najbolji utisak".
Horacije je pobornik idejne sadržajnosti poezije, u filozofskom pogledu na svet epikurejski materijalista s jakim primesama eklektičkog stoicizma u zrelijim godinama. Kao takav Horacije u odama izražava i osećaj snage i sigurnosti koji rimskom narodu i društvu pružaju Avgustove reforme i stabilnost njegova poretka. Stoga počašćen prihvata zadatak da za proslavu jubilarnih stoletnih igara (ludi saeculares) 17. godine stare ere, koja je trebalo da obeleži završetak perioda građanskih ratova i početak mirne epohe, sastavi Stoletnu pesmu (Carmen saeculare). Ovu himnu, upućenu raznim božanstvima, a pre svega Apolonu i Dijani, kojima se upućuju molbe da rimskom narodu podare sreću i blagostanje, pevao je na Palatinu hor dečaka i devojaka. Godine 1890. nađen je na Palatinu poduži natpis u vezi s ovom pesmu: to je bio zvaničan program svetkovine, u kome se spominje i Horacijevo ime.
Poslanice
Vraćajući se tematici i stilu mladalačkih Satira, objavio je Horacije 20. godine st. e. prvu, a u poslednjim godinama života i drugu knjigu Pisama ili Poslanica (Epistulae, ukupno 23 poslanice u heksametrima). Poslanice po značaju i književnoj vrednosti zauzimaju jedno od prvih mesta u rimskoj književnosti. Za razliku od Satira, u kojima se pesnik obraća publici uopšte, Poslanice su upućene pojedinim ličnostima, a obrađuju teme iz svakodnevnog života, upravo kao i prava pisma, te etičku i književnu tematiku. Poslanice su ustvari popularne filozofske rasprave u obliku pesničkog pisma, pisane bez izrugivanja ljudskim manama, u mirnijem tonu, u savršenijoj pesničkoj formi i brižljivijoj jezičko-metričkoj obradi, sa zrelijim mislima, premda im nedostaje nešto od onog oduševljenja i svežine na koje nailazimo u Satirama.
Sve tri poslanice u 2. knjizi raspravljaju o književnim pitanjima. Prva je upućena Avgustu, ali je najznamenitija od svih Horacijevih poslanica upravo treća u 2. knjizi – Poslanica Pizonima (Epistula ad Pisones), koja je već u antici navođena pod posebnim naslovom Pesničko umeće (Ars poetica ili De arte poetica). Cilj je ove poslanice da se pesnicima skrene pažnja na pogreške kojih se u svom pesničkom radu moraju čuvati. Horacije nema nameru dati neku sistematsku teoriju književnosti, nego samo da saopšti nekoliko praktičnih saveta: tu je zapravo izložena Horacijeva klasicistička estetika, s posebnim osvrtom na dramsko stvaralaštvo. Raspored građe prilično je slab: strukturisane celine uglavnom nema, ali zato ima dosta uspelih mesta i duhovitih misli. Pesničko umeće postalo je kanonom evropske normativne poetike.
Bestjah
Бестјах (јакутски: Бэстээх) је село у Жиганском рејону Републике Јакутије у Русији. Бестјах се налази на левој обали Лене, која се улива у Лаптевско море. Бестјах се налази 150 км. јужно од Жиганска, центра рејона.
Село има 300 становника (1989.), 245 (2001.), 228 (2007).
У Бестјаху се налазе непотпуна средња школа, установе здравствене неге.
Donje Orešje
Donje Orešje je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Svetog Ivana Zeline. Naselje se proteže na površini od 6,40 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Orešju živi 539 stanovnika i to u 156 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 84,22 st./km².
Bier, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 173.
895 Helio
895 Helio je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 141,90 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,670 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,727 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,147, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 26,064 stepeni, a orbitalni period iznosi 2090,100 dana (5,722 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 8,30 a geometrijski albedo 0,042.
Asteroid je otkriven 11. jula 1918. godine.
Aiguefonde
Egfon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.752, a gustina naseljenosti je iznosila 144 stanovnika/km².
Konzervativni liberalizam
Konzervativni liberalizam predstavlja oblik liberalizma u kome se liberalne vrijednosti i politika kombiniraju sa konzervativnim stavovima u određenim društvenim pitanjima, odnosno, pod time se podrazumijeva desno krilo liberalnog pokreta. Konzervativni liberalizam predstavlja pozitivniji i manje radikalni oblik klasičnog liberalizma. Konzervativnim liberalnim strankama se obično smatraju one koje uz liberalnu politiku promoviraju tradicionalne stavove u određenim pitanjima.
Konzervativni liberalizam kao svoju svjetonazorsku podlogu obično uzima pred-moderne izvore kao što su klasična filozofija (prije svega kroz koncepte vrline, zajedničkog dobra i prirodnih prava), odnosno tradicionalne institucije (kao što je Common Law u anglosaksonskm svijetu) i historijske primjere iz antike i srednjeg vijeka, npr. starogrčke polise, Rimsku Republiku i srednjovjekovne komune. U ekonomskim pitanjima, konzervativni liberali su skloniji dosljednom provođenju liberalnih načela (ekonomski liberalizam) kroz promoviranje slobodnog tržišta, ekonomske deregulacije i sl. dok su u društvenim i ne-ekonomskim pitanjima manje skloni tzv. socijalnom liberalizmu, te više inzistiraju na konceptu zakona i reda, a što se prije svega odnosi na stroge mjere protiv ilegalne imigracije.
Tuoba Shiyijian
Tuoba Shiyijian (320–376) bio je posljednji vladar Tuoba države Dai koji je vladao od 338. do 376. Bio je sin Tuoba Yulüa (拓跋鬱律) i mlađi brat Tuoba Yihuaija (拓跋翳槐), koga je naslijedio 338. Godine 340. je prijestolnicu države premjestio u Shengle (盛樂) (kraj suvremenog okruga Holingol (和林格爾) u Hohhotu, Unutrašnja Mongolija). Godine 376. ga je porazila država Raniji Qin. Njegov unuk Tuoba Gui je kasnije osnovao dinastiju Sjeverni Wei.
Geb
Geb (Seb ili Keb) je egipatski bog Zemlje i plodnosti. On je sin Tefnut, božice vode i Šua, boga zraka. Njegova sestra-žena je Nut, božica neba. Prikazivan je kao zeleni čovjek.
Geb i Nut
Na početku stvaranja, Geb i Nut su bili zajedno zagrljeni, tijekom spolnog čina. Šu ih je razdvojio svojim rukama i postavio Nut visoko, a pomogao mu je Huh (vječnost). Geb je "otac bogova" zbog mnogobrojnih potomaka - to su Oziris, Izida, Set i Neftis, a govorilo se da je i otac Tota i Raa. Gebova je životinja zmija, pa ponekad ima zmijsku glavu. Posvećena mu je i guska. Gebovo je tijelo Zemlja, a njegove ruke i noge su savinute i tvore planine. Nut je iznad Geba u obliku luka. Geb je bio jedan od kraljeva bogova, a naslijedio ga je Oziris. Geb je svoju majku silovao kako bi postao kralj, a poslije je zato žalio. Pridružio se Sunčevoj posadi, a u njegovu čast je kraljevsko prijestolje zvano Gebovo.
Eksterni linkovi
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Case Todesco, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Geraniltranstransferaza
Geraniltranstransferaza (, farnezil-difosfatna sintaza, geranilna transferaza I, preniltransferaza, farnezil pirofosfatna sintetaza, farnezilpirofosfatna sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom geranil-difosfat:izopentenil-difosfat geraniltranstransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Neke forme ovog enzima takođe koriste dimetilalil difosfat kao supstrat.
Timidilatna 5'-fosfataza
Timidilatna 5'-fosfataza (, timidilatna 5'-nukleotidaza, dezoksitimidilatna 5'-nukleotidaza, timidilatna nukleotidaza, dezoksitimidilna 5'-nukleotidaza, dezoksitimidilatna fosfohidrolaza, dTMPaza) je enzim sa sistematskim imenom timidilat 5'-fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na 5-metil-dCMP i na TMP.
Grčki jezik
Grčki jezik (grč. Ελληνικά [Ellini’ka]) je indoevropski jezik koji se sreće već oko XIV veka pne. u kritskim zapisima poznatim kao linear B. Mikenski grčki ovog perioda se razlikuje od kasnijeg klasičnog ili antičkog grčkog iz VIII veka pne. i kasnije, kada su tekstovi već zapisivani grčkim alfabetom.
Poreklo
Postoji mnogo teroija o nastanku grčkog jezika. Jedna od njih govori da je nastao migracijom proto-grčkog stanovništva u današnju Grčku, što se datira između 3200 i 1900 pne. Druga smatra da je jezik evoluirao iz ranog indo-evropskog jezika.
Linear B
Prvo poznato pismo grčkog jezika je linear B, po prirodi slogovnik, korišteno u arhaičnom mikenskom dijalektu. Linear B nije dešifrovano sve do 1953. Nakon pada mikenske civilizacije, u periodu od oko 500 godina pisanje ili nije postojalo, ili su svi zapisi uništeni. Od ranog klasičnog perioda, grčki jezik se piše grčkim alfabetom, za koji se pretpostavlja da je potekao od feničanskog. Ovo se desilo otprilike u Homerovo vreme.
Antički grčki dijalekti
U arhajskom i klasičnom periodu izdvajala su se tri dijalekta grčkog jezika, aeolski, jonski i dorski, što odgovara trima glavnim grčkim plemenima, Aeolijancima (pretežno naseljenim na Egejskim ostrvima), Joncima (naseljenim u današnjoj Turskoj) i Dorcima (stanovnici Peloponeza, kao što su Spartanci). Homerovi Ilijada i Odiseja su pisani vrstom književnog jonskog dijalekta uz pozajmice iz nekoliko drugih dijalekata. Jonski je, stoga, postao primarni književni jezik drevne Grčke sve do uspona Atine u kasnom V veku. Dorski je bio standardni za lirsku poeziju, kao što su horske ode grčkih tragičara.
Atički grčki
Atički grčki, subdijalekt jonskog, je bio vekovima jezik Atine. Većina klasične grčke književnosti koja nam je danas dostupna je napisana atičkim grčkim, uključujući tekstove Platona i Aristotela.
Kini grčki
Kako su Grci kolonizovali područje od Male Azije do Egipta i od Gibraltara do Srednjeg Istoka, tako je i se grčki razvijao u mnogobrojne dijalekte. Aleksandar Makedonski (356 pne.-323 pne.) je bio presudan činilac u ujedinjavanju ovih dijalekata u jedinstveni oblik zvan Kini, arh. Koine (gr. Κοινή [Ki’ni – Koi’ne]), prema grčkoj reči koja znači 'zajednički'. Kini grčki se često naziva i grčkim Novog Zaveta.
Uvođenjem zajedničkog dijalekta, Aleksandrova vojska je lakše komunicirala međusobno. Jezik su učili i stanovnici okupiranih zemalja, čime je grčki postao svetski jezik.
Od Helenskog do Otomanskog perioda
Grči jezik je nastavio da se razvija i nakon Aleksandra, tokom Helenskog perioda (323 pne. – 281 pne). Tokom ovog perioda pojavila se Septuaginta, grčki prevod hebrejske Biblije (Tanah).
Tokom vekova, grčki je bio 'lingva franka' celog Rimskog carstva. Nakon pada Carstva 476. n.e., grčki je nastavio da se koristi kao zvanični jezik Istočnog rimskog carstva (kasnije Vizantije) sve do pada Carigrada u turske ruke 1453.
Tokom Otomanskog perioda, grčki u pisanom i govornom obliku je potisnut i u mnogome se promenio. Ovaj period se završio propašću Carstva u I svetskom ratu i formiranjem nove grčke države 1919.
Savremeni grčki
Iz ovih osnova je nastao savremeni grčki današnjice. On ima dva oblika, jedan donekle veštački, konzervativni zvan katarevusa (gr. Καθαρεύουσα; koji sadrži mnogo antičkih reči izgovorenih na moderniji način) koji je bio zvaničan do 1976. i drugi, 'narodni' (što mu i ime govori Δημος – 'narod'), dimotiki (gr. Δημοτική), koji je danas zvaničan jezik Grčke.
Fonologija
U grčkoj fonologiji postoje odrećena 'sandi' pravila, neka pisana, a neka ne. Tako se, na primer, ν pred bilabijalnim i velarnim suglasnicima izgovara kao m i ng, respektivno, i piše se μ (npr. u συμπάθεια) i γ (npr. u συγχρονίζω) ako do promene dolazi unutar reči. Arhaična reč <font face="Gentium"> ἐστὶ [es’ti] sa značenjem jeste, u savremenom jeziku dobija ν u akuzativnom članu (τον i την) koje se gubi zavisno od slova kojim počinje sledeća reč. Ovo pravilo se naziva nepostojano ni. U τον πατέρα, prva reč se izgovara [tom], a s obzirom da se kombinacija m+p čita kao mb, cela ova kombinacija se čita [tom ‘batera].
Istorijske fonetske promene
Glavne fonetske promene između klasičnog i savremenog grčkog se ogledaju u pojednostavljenju sistema samoglasnika i promeni nekih suglasnika u frikative. Klasični grčki je imao pet kratkih i sedam dugih samoglasnika, kao i brojne diftonge. Ovo je umanjeno na jednostavan pet-suglasnički sistem. Najočiglednija je promena zvukova i, <font face="Gentium">ē, y i oi u jednostavan samoglasnik i. Suglasnici b, d i g su postali v, dh [ð] i gh [gʰ]. Aspiranti ph, th, kh su postali f, th [þ], kh [χ].
Pismo
Grčki se piše grčkim alfabetom koji potiče iz VIII veka pne.. On se sastoji od 24 slova, i to:
Postojale su mnogobrojne lokalne različitosti koje su izdvojile alfabete na dva osnovna tipa: Istočni ili jonski i Zapadni ili Halkidski. Jonski alfabet pretrpeo je mnoge posledice koje su možda izazvane promenama u govoru: znaci F (digama) i Q (tvrdo k) ispali su iz upotrebe, a H koje je prvobitno značilo oštar dah, postalo znak sa dugo i otvoreno e. Uveden je i znak Ω ω - modifikacija od o, da bi se razlikovalo dugo i otvoreno o od kratkog i zatvorenog. Ove razne promene izvršene su verovatno pre 500. godine pne. Staro atičko pismo koje se upotrebljavalo u Atini pre 403. godine pne. se u nekim pojedinostima razlikovalo od jonskog. Jonski dijalekat je polako pristizao u Atinu, pa je tako 403. godine pne. jonska azbuka službeno uvedena u Atini. Primena novog pisma uzrokovala je da mnoga dotadašnja književna dela budu prepisivana novim alfabetom. Dugo su grčka slova, tkz. unicijalna (uniciales litterae) ličila na velika ili kapitalna slova u tekstovima, na kamenu, sa tom razlikom što su početna slova često uzimala zaokrugljene oblike... npr. C umesto Σ, ω umesto Ω. Navika da se brzo piše u svakodnevnim poslovima stvorila je tkz. kurzivno pisanje, u kojem su slova slična našim malim slovima. Počevši od 9. veka unicijalna slova su upotrebljavana vrlo retko, a kurzivno pisanje malim slovima postaje pravilo. U početku je svako slovo nosilo akcenat, ali se kasnije to pojednostavilo. Aristofanu iz Vizantije se pripisuje i pronalazak razmaka, ali se znaci za razdvajanje među rečima nalaze i u najstarijim grčkim natpisima. Rukopisi pre 6. veka retko prikazuju spirate, pisani su unicijalnim, neprekidnim slovima, reči nisu odvajane, osim tamo gde se završava jedan odeljak. Za obeležavanje brojeva, od 1 do 24, korišćena su slova, počevši od 4. veka p.n.e, a to su primenili i aleksandrijski gramatičari, podelivši Ilijadu i Odiseju na 24 knjige. Za ostale brojeve:
1 - 4: I, II, III, IIII
Δ (δέκα): 10
Η (χεκαδόω): 100
Χ (χίλιοι) : 1000
Μ ( μύριοι): 10 000
Primer
Gospodnja molitva (Oče naš) na grčkom (prema Mat. 6:9-13):
<font face="Gentium">Πάτερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθήτω ττ ονομά σου·
Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανω και επι της γης·
Τον αρτον ημων τον επιούσιον δος ημιν σήμερον·
Και αφες ημιν τα οφελήματα ημων, ως και ημεις αφίεμεν τοις οφειλέταις ημων·
Kinin (lek)
Kinin (lek) je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 324,417 Da.
Grčki jezik
Primer
Και μη εισενέγκηςημα ιεπειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας·
Schlitz
Šlic je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Fogelsberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.947 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6535015.
Grčki jezik
Primer
ἀμήν.
Fran Perea
Francisco Manuel Perea Bilbao (Málaga, 20. novembar 1978), poznat pod umjetničkim imenom Fran Perea, španski je glumac i pjevač.
Николај Севастијанов
Његово високопреосвештенство Николај Пловдивски (буг: Николай Методиев Севастиянов; 19. јула 1969., Софија) је бугарски православни духовник, Знеполски епископ (2001-07) и Пловдивски митрополит (2007-).
Hereford, Texas
Hereford je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.370 stanovnika.
Николај Севастијанов
Биографија
Дипломирао је на Богословском факултету Софијског универзитета, а после је студирао у Московској духовној академији, где је добио степен кандидат богословских наука.
Постао је монах у Враци, 6. децембра 1990. године, а епископ Знеполски епископ 2001. године
Изјаве
2002. године, током литургије у цркви Света Недеља у Софији свештеник храма доноси сто до царског трона да би сео папски нунциј Антонио Менини као високо поштовани гост. Тада епископ Николај је извукао сто и нунциј је стајао прав. thumb|right|Епархије [[Бугарска православна црква|Бугарске православне цркве]] Дана 14. фебруара 2007. године митрополит Николај је назвао папу Јована Павла ІІ и његове кардинале јеретицима, јер они исповедају други символ вере. Митрополит каже, да тај закључак се извлачи од црквених канона и не он их назива јеретицима, а црква.
Митрополит Николај током литургије у Крџалију 2008. године се залаже против чланства Бугарске у Европски унији - „Зашто нам је потребна интеграција у ЕУ - да не бисмо могли забранити геј-параде, параде разврата у градовима?“. Што се тиче новог бугарског породичног кодекса, митрополит каже да „он уводи нову форму заједничког живота - блуд и прељуб се легализују бугарском државом и законом.“ Митрополит Николај је осудио дискотеке као „брлоге бесова и разврата, пијанства и зла“.
Дана 6. септембра 2009. године, након молитве за 15 бугарских грађана, који су се удавили у Охридском језеру, митрополит Николај је рекао да је ова трагедија највероватније Божја казна због масовог падања нарави, укључујући и концерт Мадоне на дан Јована Крститеља.
Gradac, Dalmacija
Gradac je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj na jugu Makarske Rivijere. Administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Općina Gradac je smještena 42 km od Makarske i 13 km od Ploča.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Gradac imala je 3.615 stanovnika, raspoređenih u 5 naselja:
Uprava
Općini Gradac administrativno pripadaju sljedeća naselja Gradac, Brist, Podaca, Zaostrog, Drvenik. Načelnik općine je Mate Burić.
Povijest
Nalazi iz prapovijesti govore da je u to vrijeme područje današnje općine Gradac bilo naseljeno. Prema Konstantinu Porfirogenetu grad Slavineca (Labineca) se nalazio na području Gradca. Prvo spominjanje imena Gradac vezano je uz 1649. godinu.
Donje Psarjevo
Donje Psarjevo je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Psarjevu živi 318 stanovnika i to u 92 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 232,12 st./km².
Donje Prekrižje
Donje Prekrižje je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Krašić. Naselje se proteže na površini od 0,92 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Prekrižju žive 63 stanovnika i to u 19 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 68,48 st./km².
Schlüchtern
Šlihtern je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Majn-Kincig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.933 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6435025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Majn-Kincig Šlihtern se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Majn-Kincig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 207 metara. Površina opštine iznosi 113,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.933 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 149 stanovnika/km².
Perijer
Mitologija
Prema Jovanu Cecesu, vizantijskom filologu, Perijer je bio sin Kinorte, spartanskog kralja, i otac Ebala, kome je, pak, Gorgofona rodila Tindareja i Ikarija.