cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Božidar Maslarić
Međuratni rad u KPJ
Maja 1926. godine, ilegalno je prešao granicu i učestvovao na Trećem kongresu KPJ u Beču, zatim se vraća u zemlju i radi na sprovođenju odluka Kongresa. Vlasti su ga iz Osijeka, 1928. godine, proterale u rodni Dalj i stavile u kućni pritvor. Tada ga je partijska organizacija ilegalno prebacila u Zagreb, odakle je upućen u emigraciju.
Najpre je izvesno vreme boravio u Beču, a potom je otišao u Moskvu, na Komunistički univerzitet nacionalnih manjina Zapada, gde je bio u početku slušalac, a zatim i predavač, odatle je prešao na Međunarodnu Lenjinovu školu.
Španski građanski rat
mini|Jugoslovenski interbrigadisti na sastanku s predstavnikom KPJ Božidarom Maslarićem u oktobru-decembu 1937.
Januara 1937. godine imenovan je za komandanta bataljona 62. španske brigade.
U borbama za vlast koje su usledile nakon nakon likvidacije generalnog sekretara KPJ Milana Gorkića u Moskvi 1937. godine, Maslarić je bio Titov glavni saveznik u Španiji.
Posle poraza Španske republikanske armije, dospeo je u Alžir, a zatim u koncentracioni logor Bogari, na prilazima Sahari, odakle je uspeo da, u proleće 1939. godine, pobegne u Sovjetski Savez.
U Moskvi je radio u Kominterni, brinući se o invalidima, pripadnicima Internacionalnih brigada. U Moskvi je bio u prilici da se sretne i surađuje s istaknutim ličnostima međunarodnog radničkog pokreta - Josipom Brozom Titom, Georgi Dimitrovom, Vilhelmom Pikom, i drugima. O svojim iskustvima za boravka u Sovjetskom Savezu i aktivnostima u Španjolskom građanskom ratu objavio je memoare "Moskva, Madrid, Moskva: sjećanja", u izdanju Prosvjete, Zagreb, 1952. (133 stranice). U njoj, pored ostalog, navodi da je Dolores Ibarruri prihvatila njegov prijedlog za razgovor u Moskvi o njegovim saznanjima iz borbi na terenu u Španjolskoj, "povijest Španjolskog građanskog rata izgledala bi sasvim drugačije".
Drugi svetski rat
U vreme Drugog svetskog rata Maslarić je, zajedno s Veljkom Vlahovićem i Đurom Salajem, radio u redakciji „Slobodne Jugoslavije“, koja je preko Radio Moskve širila istinu o borbi Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. U Jugoslaviju se vratio 1944. godine i učestvovao je u borbama i organizovanju narodne vlasti.
Posleratni period
desno|mini|Bista Božidara Maslarića pokraj rodne kuće u Dalju.
Od 1946. do 1948. godine bio je predsednik Sveslovenskog komiteta u Beogradu, a od 1951. godine potpredsednik Vlade, a zatim potpredsednik Izvršnog veća Sabora NR Hrvatske. Imao je čin rezervnog general-majora.
Odlikovanja
Odlikovan je mnogi jugoslovenskim odlikovanjima, među kojima je i Orden junaka socijalističkog rada. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Andrej Frušić
Episkop Andrej (svetovno Janko Frušić, Divoš (Sremska Mitrovica), 5/18. jul 1916. — Sremska Mitrovica, 22. mart 1986.) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Andrej rođen je kao Janko Frušić 5. jula 1916. godine u selu Divošu kod Sremske Mitrovice, podno manastira Kuveždina. Porodica Frušića bila je jedna od najimućnijih u selu. Osnovnu školu i realnu gimnaziju završio je u Novom Sadu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu 1939. godine. Sa odlikom je doktorirao na istom fakultetu 1946. godine.
Monaški život
Zamonašen je po činu male shime 11. jula 1940. godine u manastiru Bođanima, rukopoložen u čin đakona od episkopa bačkog Irineja (Ćirića). Isti episkop rukopoložio ga je u čin prezvitera — jeromonaha 15. marta 1941. u Novom Sadu. Za suplenta gimnazije u Novom Sadu postavljen je 1940. godine, a po položenom profesorskom ispitu bio je profesor Prve muške gimnazije u Beogradu.
Za deset godina prošao je sve sveštenomonaške činove i zvanja u Crkvi od monaha do arhimandrita. Od 1947. do 1949. godine, bio je duhovnik crkve Ružice u Beogradu, gde se istakao u misionarskom radu sa pobožnima. Za profesora i glavnog vaspitača Bogoslovije Svetog Save u manastiru Rakovici postavljen je 1949. godine, a 1951. godine za starešinu istog manastira. Na ovoj dužnosti ostaje do kraja 1952. godine, kada ga Savet Bogoslovskog fakulteta u Beogradu bira za docenta na katedri Patrologije. Kasnije je držao katedre Hrišćanske i Srpske crkve, kao i ruskog jezika. U novembru 1958. godine izabran je za vanrednog profesora Bogoslovskog fakulteta na kome položaju ostaje do izbora za episkopa.
Naučne radove iz oblasti bogoslovlja, patrologije i istorije, objavljivao je u raznim časopisima, ponajviše u „Bogoslovlju“, časopisu Bogoslovskog fakulteta. Nekoliko radova mu je ostalo neobjavljeno.
Episkopski život
desno|mini|Grob episkopa Andreja u Krušedolu
Odlukom Svetog arhijerejskog sabora arhimandrit dr Andrej Frušić, vanredni profesor Bogoslovskog fakulteta, izabran je 19. juna 1959. godine za episkopa budimljanskog, vikara patrijarha srpskog. Hirotonisan je na Vidovdan iste godine uz Hrizostoma, slavonskog Emilijana i zahumsko-hercegovačkog Vladislava. Novohirotonisanom episkopu Andreju poverena je u administriranje Eparhija cpnogorsko-primorska (danas mitropolija) na kojoj dužnosti je ostao do izbora za episkopa banjalučkog. Arhipastirski rad episkopa Andreja u Crnoj Gori bio je krajnje otežan zbog izrazito agresivnog delovanja borbenog ateizma, podržavanog od strane tadašnjih građanskih komunističkih vlasti.
Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 20. maja 1961. godine, vikarni episkop budimljanski Andrej, izabran je za eparhijskog arhijereja eparhije banjalučke, koja je upražnjena izborom episkopa Vasilija Kostića na eparhiju žičku. Ustoličenje novog arhijereja u Banjoj Luci obavio je u pridvornom hramu Svetog Save, dotadašnji episkop banjalučki, sada žički Vasilije. Svojom učenošću, plemenitošću i pomirljivim stavom, episkop Andrej je uspeo ne samo okupiti i pokrenuti saradnike, nego i u nekoliko omekšati odnos građanskih vlasti prema Crkvi ne samo u Banjoj Luci nego i na tlu cele eparhije. Prvi znak dobre volje prema Crkvi i novom episkopu, bila je napokon dodela građevinske dozvole za izgradnju Saborne crkve, ali ne tamo gde je ranije bila već neposredno pored vladičanskog dvora. Ponegde i na području Eparhije upornim nastojanjem sveštenika dobijene su dozvole za obnovu porušenih, a ređe izgradnju novih hramova i parohijskih domova.
Najveći uspeh na građevinskom planu je izgradnja i osvećenje Sabornog hrama Sv. Trojice, ali je i od izuzetnog značaja izgradnja i obnova 26 parohijskih i filijalnih hramova i 38 parohijskih domova, kao i dva manastirska konaka u Gomionici i Moštanici. Isto tako, zaslugom episkopa Andreja, zemljotresom 1969. godine teško oštećeni Vladičanski dvor je obnovljen i ponovo stavljen u namenu.
Episkop Andrej se isticao u unapređenju ekumenskih odnosa posebno sa Rimokatoličkom crkvom i mesnim počivšim biskupom Alfredom Pihlerom.
Kao rođeni Sremac, po svojoj želji prešao je 1980. godine na eparhiju sremsku. Umro je u Sremskoj Mitrovici 22. marta 1986. godine i sahranjen u manastiru Krušedolu. I oko njegovog odra, kao i pre toga na sahrani episkopa žičkog Vasilija, bili su prisutni i Banjalučani, pokazujući time ljubav i vernost prema svojim arhipastirima.
Laze pri Kostelu
Laze pri Kostelu je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Laze pri Kostelu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Saul Bellow
Sol Belou (Saul Bellow) (10. jun 1915. - 5. april 2005.), istaknuti američki pisac, nobelovac, rodio se u Kvebeku, a odrastao je u Čikagu. Njegovi roditelji, jevrejskog porekla, emigrirali su iz Rusije u Kanadu 1913. Do svoje devete godine živeo je u siromašnom delu Montreala punom Rusa, Poljaka, Ukrajinaca, Grka i Italijana. Studirao je antropologiju i sociologiju na univerzitetima američkog srednjeg Zapada, a kasnije je i predavao na nekoliko značajnijih američkih univerziteta: Prinstonu, Čikaškom i Njujorškom.
Pored romana, pisao je i drame, kritike članke i kraća prozna dela. Na početku svoje karijere bio je pod uticajem Trockog. Njegovo interesovanje se kasnije proširilo na polje kulture i tradicije i rusko-jevrejskog nasleđa.
Od prve objevljene priče Belou je preispitivao vezu glavni junak – pripovedač. Najznačajniji romani su mu
Dobio je Pulicerovu nagradu za roman Humboltov dar 1975. godine.
Gorno Kalaslari
Prirodni uslovi
Gornji Kalaslari su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 8 kilometara jugoistočno.
Saul Bellow
„Za razumevanje ljudske prirode i za suptilne analize savremene kulture koje prožimaju njegovo celokupno delo“, Sol Belou je 1976. godine dobio Nobelovu nagradu za književnost.
Gorno Kalaslari
Prirodni uslovi
Selo Gornji Kalaslari se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je smešteno uz desnu obalu Vardara, na približno 250 metara nadmorske visine. Istočno od naselja diže se pobrđe.
Saul Bellow
Za ovog Amerikanca jevrejske veroispovesti mnogi svetski kritičari su još dosta davno napisali, da je uz Vilijema Foknera najznačajniji i „najtemeljniji“ romansijer moderne američke književnosti 20. veka. Tema gotovo svakog njegovog dela je „smrt kao izazov“ koju je još kao mlad „dva puta slučajno izbegao“. Njegovi opisi u delima često prolaze granice stvarnog, pa se sukobi pojedinaca ili grupa pretvaraju tada u simbole otuđenosti, sa teskobama u dušama i podsvesnim krivicama koje rasna mržnja često izaziva.
Gorno Kalaslari
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Saul Bellow
Najznačajnija svetska nagrada, Nobelova, uostalom, dodeljena mu je baš zbog takvih humanističkih stavova. A odmah čim je primio to priznanje novinarima je kazao: „Nobelova nagrada nije učinila srećnim ni jednog američkog dobitnika, naročito ne književnika. Sinkler Luis i Džon Štajnbek odmah su postali neverovatno sumorni, a što se tiče Ernesta Hemingveja, on je tada i prestao da piše“!
Pellegrina, Pavia
Pellegrina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Saul Bellow
To se nije desilo sa Belouom, jer je napisao potom još mnogo dela, čak i drama, a otac je postao i posle pete ženidbe u 83. godini života, mada je tada već imao više unuka, dece tri ćerke iz ranijih brakova.
Pellegrina, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Gorno Kalaslari
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su Albanci (95%), a ostalo su mahom etnički Makedonci. Sa demografskog gledišta zanimljivo je to što za razliku od susednog sela Donjih Karaslara, gde Makedonci žive u većini i gde broj stanovnika raste, u ovom selu broj stanovnika opada. Do početka 20. veka isključivo stanovništvo u selu bili su Turci, koji su potom spontano iselili u maticu.
Saul Bellow
Umro je 5. aprila 2005. u Bruklinu (Masačusets, SAD).
Gorno Kalaslari
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Nailchén, San Juan Cancuc
Nailchén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 953 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1661 m.
Rzeszów
Rzeszów (njemački: Resche, ukrajinski: Ряшів, ruski: Жешув) je grad od 196,208 stanovnika na jugoistoku Poljske u Potkarpatskom vojvodstvu u kom je najveći grad i administrativni centar.
Geografske karakteristike
Rzeszów se prostire duž obala rijeke Wisłok, udaljen oko 150 km istočno od Krakova.
Grad se smjestio na spoju Zapadnih Karpata (Beskida) i Sandomirske kotline, na trasi magistralnih puteva i željezničkih pruga od Krakova prema Lavovu u Ukrajini.
Historija
thumb|left|240px| Rzeszów za [[Božić]]
Rzeszów je izrastao kao trgovište na putu za Ugarsku početkom 14. vijeka, pa je status grada dobio još 1354.
Više puta je opustošen za vrijeme Švedsko-poljskih ratova u 17. vijeku.
Nakon obnove samostalnosti Rzeszów je postao snažan garnizon poljske armije i grad u kom je proradila tvornica lovačkih aviona - PLZ (Państwowe Zakłady Lotnicze).
Jedinice Wehrmachta zauzele su grad 6. septembra 1939. Za vrijeme okupacije prezvan je u - Reichshof, i postao dio kvislingškog Generalnog gubernatorstva. Geto sa tri metra visokim zidom i par vrata je podignut i organiziran krajem 1941. pa je u njega potrpano 12.200 lŽidova. Sredinom 1942. njihov se broj povećao Židovima iz okolice na 23 000, tako da je po 20 ljudi spavalo u jednom sobičku.
Tad su počele deportacije u koncentracione logore i masovne egzekucije. Nakon više takvih akcija krajem 1943. njihov broj se smanjio na 3000. Kad su jedinice Crvene armije zauzele grad u getu je bilo samo 600 ljudi.
Od nekih 15000 predratnih židovskih stanovnika Rzeszówa samo je njih 700 uspjelo preživjeti rat, od tog njih 600 koji su pobjegli prvih dana rata na sovjetsku stranu. thumb|left|240px| [[Panorama grada]]
Znamenitosti i obrazovanje
Najpoznatiji spomenik Rzeszówa je dvorac Lubomirski, kompletno restauriran početkom 20. vijeka, u kom je stolovala istoimena porodica, koja je bila feudalni vladar grada. U gradskom i regionalnom muzeju posebno je izložena i velika etnografska kolekcija.
Rzeszów je grad sa dva univerziteta; Tehničkim koji je osnovan 1963. i najnovijim iz 2001.
thumb|left|240px| Novi [[stanbeni dio grada]]
Privreda i transport
Rzeszów je nakon Drugog svjetskog rata izrastao u snažan centar prehrambene, tekstilne, mašinske i elektroindustrije.
Grad je veliko cestovno i željezničko raskršće, a ima i aerodrom
Madonna di Viatosto, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Serijski broj (informatika)
Serijski broj ili licencni ključ je specifični softverski ključ za kompjuterski program, neka vrsta certifikata koji naznačava originalnu kopiju softvera. Aktivacija se ponekad radi offline tako što se jednostavno unese serijski broj u pitanju, ili se radi online, kao što je to slučaj s Windowsima XP, kako bi se spriječilo da više ljudi koristi istu kopiju softvera. Nije potrebno da svaki softverski proizvod ima serijski broj, jer njegov izdavač može koristiti neku drukčiju metodu kako bi spriječio kršenje autorskih prava.
Kompjuterske igre koriste serijski broj radi provjere da igra nije ilegalno kopirana; na primjer, neki korisnik ne može igrati Battle.net igre kao što su Diablo II i StarCraft online bez originalnog jedinstvenog serijskog ključa. Dakle, nije mu dopušteno da igra online ako već netko drugi koristi isti ključ.
Serijski broj se sastoji od kombinacije slova i brojeva. Sekvencu tipično otipka korisnik tijekom instalacije softvera, a onda se kombinacija stavlja na provjeru verifikacije od strane softvera kako bi se utvrdilo je li ispravna, koristeći se matematičkim algoritmom.
Efektivnost
Standardno generiranje serijskih brojeva, gdje se oni matematički generiraju, nije posve efektivna u prevenciji softverskog piratstva jer se serijski brojevi mogu distribuirati. Sve veća popularnost interneta, dostupnost crackova (koji uklanjaju potrebu za serijskim brojem) i keygena posebno negativno utječu na efektivnost ove metode.
Zbog ovog, softverski izdavači se okreću alternativnim metodama zaštite kojima se potvrđuje da su serijski brojevi i ispravni i nekompromitirani. Jedna metoda, validacija proizvoda, radi serijski broj koji je baziran na jedinstvenoj značajci na kompjuteru korisnika (poput njegove MAC adrese), tako da se ti serijski brojevi ne mogu jednostavno duplicirati jer ovise o korisnikovom hardveru. Neke od novijih metoda uključuju traženje periodične validacije CD ključa s internetskim serverom. Za igre s online komponentom, poput otprije spomenutog Battle.neta, ovo se radi svaki put kad se korisnik logira odnosno prijavi. Server može imati i blacklistu svih serijskih brojeva koji su banirani.
Kontroverzije
Neke od najefektivnijih metoda zaštite su i kontroverzne, zbog nekonvencije, veoma strogog provođenja i kazni te, katkad, lažno pozitivnih slučajeva (engl. false positives).
Nekonvencionalnost
Serijski brojevi mogu biti donekle nekonvencionalni za krajnjeg korisnika. Ne samo što se serijski broj mora utipkati svaki put kada se instalira program, već se korisnik mora pobrinuti za to da ga ne izgubi. Izgubljeni serijski broj uglavnom znači i da je program beskoristan kada se deinstalira.
Također se može dogoditi da nešto u distribuciji pođe krivo. Ako je proizvod distribuiran s krivim serijskim brojevima ili čak i bez njih, onda je sami CD beskoristan. Tako su, primjerice, sve kopije igre Splinter Cell: Pandora Tomorrow u Australiji bile bez serijskog broja.
Kazne
Mnogi su slučajevi trajnih banova od strane kompanija koje otkriju kršenje uvjeta korištenja njihovog softvera. Nije stoga ni rijetkost da online sustavi imaju pohranjenu blacklistu s nelegalnim serijskim brojevima. Korisnici za koje se otkrije da koriste neki nelegalni broj moraju ponovno nabaviti softver.
Posebno je kontroverzna situacija kada se desi da je više serijskih brojeva zajedno povezano. Ako su neki proizvodi ovisni o drugima (npr. expansion pack) može se dogoditi da, ako tvrtka otkrije da se "lažni" serijski broj koristi za neki expansion pack, osim spomenutog proizvoda, svi povezani proizvodi također budu banirani. Slično, s Valveovim Steam servisom, svi proizvodi koje korisnik nabavi povezani su u jedan račun, i ako je on baniran, softverski proizvodi su beskorisni.
Lažno pozitivni slučajevi
Banove obično postavi server kod detekcije cracka, obično bez ljudske intervencije. Ponekad su legitimni korisnici pogrešno optuženi za kršenje licence, i banirani u brojnim lažno pozitivnim slučajevima. Ove se greške katkada ispravljaju, kao u primjeru World of Warcrafta.
Veliki dio legitimnih korisnika koji su banirani (kao u slučaju WoW-a koji je gore spomenut) su korisnici nepodržanih platforma. Primjerice, Linux korisnici mogu pokretati Windows aplikacije preko kompatibilnih layera kao što su Wine i Cedega. Server može ova okruženja prepoznati kao crackove, što rezultira banom.
Vraćanje serijskog broja
Program za vraćanje serijskih brojeva je dizajniran za čitanje i dekripciju serijskog broja u njegovu originalnu poziciju. Kada se serijski broj vrati u svoju originalnu poziciju, može se koristiti za reinstalaciju softvera za koji je potreban.
Opština Uroševac
Opština Uroševac je opština u Republici Srbiji, u AP Kosovo i Metohija, koja pripada Kosovskom upravnom okrugu. Površina opštine je 344 km².
Naseljena mesta u opštini su: Babljak, Balić, Biba, Burnik, Varoš Selo, Gatnje, Gornje Nerodimlje, Grebno, Grlica, Doganjevo, Donje Nerodimlje, Dramnjak, Zaskok, Zlatare, Jezerce, Jerli Prelez, Jerli Talinovac, Kamena Glava, Kosin, Košare, Laškobare, Manastirce, Mirosavlje, Muhadžer Prelez, Muhadžer Talinovac, Muhovce, Nekodim, Novi Miraš, Papaz, Plešina, Pojatište, Raka, Rahovica, Sazlija, Svrčina, Slivovo, Sojevo, Softović, Srpski Babuš, Stari Miraš, Staro Selo, Stojković, Tankosić, Trn, Uroševac i Crnilo.
Esquibajas, Sanctórum de Lázaro Cárdenas
Esquibajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Sanctórum de Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2690 m.
Los Arellano, Mexicali
Los Arellano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Santa Caterina Albanese, Cosenza
Santa Caterina Albanese je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Kuzarjev Kal
Kuzarjev Kal je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Kuzarjev Kal se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Sagalassos
250px|right|thumb|Sagalassos - Donja Agora Sagalassos je arheološko nalazište u jugozapadnoj Turskoj, oko 100 kilometers sjeverno od suvremenog grada Antalya, drevne Attaleije. U rimska carska vremena grad je bio poznat kao 'prvi grad Pisidije', regije u oblasti zapadnih planina Taurus, danas poznatih kao Jezerska oblast. Već poznat u helenističkom periodu, bio je jedan od najvećih pisidijskih gradova.
Nalazište se nalazi između 1400 i 1600 m nadmorske visine.
Prvi put je nastanjeno oko 8000 godina pne. Potom ga u 14. vijeku pne. spominju hetitski izvori pod nazivom Salawasa.
Grad je u 6. vijeku doživio veliki potres, a potom je pretrpio uslijed epidemija, nedostatka vode i napada barbara, da bi konačno potres u 7. vijeku prisilio stanovnike da napuste grad te se presele u dolinu. Sagalassos je prepun vrijednih spomenika vezanih uz starogrčki, rimski i rano bizantski period.
Simeon Jerusalimski
thumb|Sveti Simeon Jerusalimski Apostol Simeon (umro 107.) je bio vođa jerusalimskih hrišćana nakon smrti Jakova Pravednog i Isusov brat od strica. Bio je jedan od sedamdeset apostola.
Život
right|thumb|left|Ostaci nekadašnjeg grada Pele. Hegesip stavlja početak gnosticizma u vrijeme biskupa Simeona, poslije smrti Jakobove, što se poklapa sa povijesnim počecima gnosticizma iz judaizma i judeo-kršćanstva poslije 70. godine, tj. poslije razorenja Jeruzalema.
Simeon je postradao 107. godine, kada je imao preko 100 godina. Pre toga, on se s jednim brojem svojih pristalica, vratio u Jerusalim. Stradao je kada je za vreme cara Trajana bilo pokrenuto dvojako gonjenje u Palestini, na potomke Davidove i na hrišćane. Simeon je optužen i kao jedno i kao drugo, pretrpeo je velike muke i raspet je na krstu. Egezip o njegovom stradanju piše:
Dalje Egezip kazuje:
Egezip navodi da je do tog vremena "Crkva bila čista kao neporočna devstvenica", a kada je Simeonovom smrću nestalo pokolenje koje je svojim ušima slušalo Isusa, tada nastaše mnoge smutnje i "jeretici počeše propovedati ono što je strano istini".
Štovanje
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 27. aprila po julijanskom, a 10. maja po gregorijanskom kalendaru.
Nevali Cori
Nevali Cori je rano neolitsko naselje u gornjem toku Eufrata, u istočnoj Turskoj. Nalazi se na oko 490 nadmorske visine, u blizini strmih obala Kantara Caya, pritoke Eufrata.
Početak naselja se datira na oko 8000 godina pne.. U ovom periodu ( PPN B) grnčarstvo je još bilo nepoznato, ali u Nevali Coriju je pronađeno nekoliko stotina malih figurica (5 cm visokih) od ispečene gline te se one tumače kao žrtve božanstvima. One su ispečene na temperaturama između 500-600° C. Zgrade i kuće u naselju su pravokutnog oblika, te imaju neožbukane kamene zidove i kamene podove od vapnenca. Najveća zgrada ima površinu 16m x 7m. Pravokutni kameni stupovi, 3 m visine, su stavljeni u zidove, a u nekim zgradama u sredini prostorije postoje kameni stupovi koji drže krov kuće. Kamene stele pokazuju reljefe ljudskih ruku. Način gradnje pokazuje sličnosti sa starijim okruglim zgradama koje su pronađene u Göbekli Tepeu.
Naslage ljudskih lubanja su pronađene ispod poda jedne od zgrada.
Stojeće antropomofrne figure od vapnenca iskopane u Nevali Coriju se smatraju najstarijim skuplturama u prirodnoj veličini. Jedna pokazuje gologlavog muškarca sa sikhom. Postoji i statua ptice. Slične statue su pronađene i u Göbekli Tepeu.
Barrio Nochicala, Xochimilco
Barrio Nochicala je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Nevali Cori
1993. je tim njemačkog arheološkog instituta u Istanbulu je iskopao sve što se moglo naći na nalazištu prije nego što je dovršena Atatürkova brana, te neolitsko naselje i mnoga druga nalazišta poplavljena.
Barrio Nochicala, Xochimilco
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 203 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2390 m.
Courlaoux
Kurlau je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 848 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 68 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 218 metara (maksimalnoj 230 m, a minimalnoj 201 m).
Opština Raciu, Dâmbovița
Raciu je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Polonia, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 526.
Hetschburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Hečburg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 2,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 242 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Осладић
Осладић је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 444 становника.
Демографија
У насељу Осладић живи 528 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 51,5 година (49,7 код мушкараца и 53,3 код жена). У насељу има 227 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,61.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Huaniqueo, Michoacán
Huaniqueo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3114 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2019 m.
Case Boccelli, Piacenza
Case Boccelli je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Palo Blanco, Villa de Guadalupe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1324 m.
Velika glad u Irskoj
Velika glad je istorijsko doba nestašice hrane, koje je pogodilo Irsku od 1845. do 1849. godine. Glavni uzrok nestašice je bila zaraza krompira, tada primarnog u irskoj ishrani, a jedan od razloga loših posledica nestašice je bila loša raspodela zemljišta i odnos zemljovlasnika prema stanarima. Tačan broj žrtava se ne zna, ali se pretpostavlja da je od gladi umrlo od pola do milion ljudi do 1851 godine. Smatra se da se, kao posledica gladi, do dva miliona ljudi iselilo iz Irske.
Stanje pred glad
Krompir je dobar izvor energije u ljudskoj ishrani, a lak je za obradu. U Irskoj se prvi put pojavio oko 1650. godine, a od 1780. je postao glavni izvor hrane. Smatra se da su odrasli Irci jeli u proseku čak do 6,3 kg krompira dnevno. Krompir je bio dominantan u poljoprivredi i nije se gajilo gotovo ništa drugo, osim dobara pogodnih za izvoz, ali ne i za ishranu. Zbog dobre ishrane i priliva novca, stanovništvo Irske je progresivno raslo.
Zemljište je i dalje bilo pod kontrolom britanskih prekršajnih zakona, koji su zabranjivali irskim katolicima da ostavljaju zemlju samo jednom nasledniku, već je zemlja bila deljena svim sinovima.
Posledica porasta stanovništva i deljenja zemlje je bilo to da su sve veće porodice živele na sve manjem posedu. Krompir je bio dobra alternative, jer je na malim posedima moglo da se proizvede dovoljno za prehranu porodice.
Zaraza krompira
1845. godine širom Evrope krompir je stradao od zaraze phytophthora infestans, od kojeg je postajao nejestiv. Freeman's Journal je 27.6.1846. objavio vest pod naslovom „Zaraza u novom rodu krompira“, povodom zaraze u okrugu Mayo. Do „crne '47.“, većina tog ploda je uništeno, a ljudi su živeli na zalihama. Međutim, 1948. zaraza se ponovo pojavila, bez adekvatnih zaliha.
Izbacivanja sa poseda
Stanari su izbacivani sa poseda i zbog drugih razloga, na primer da bi se oslobodila zemlja za stoku. 1849. godine izbačeno je 90.000 ljudi, ali se trećina vratila pod drugim statusom. 109.000 je izbačeno godine 1850.
Neki zemljovlasnici su pomagali svojim stanarima, smanjujući stanarinu i obezbeđujući javnu kuhinju. Drugi su započinjali nove poslove građenja puteva i zidova kako bi se otvorila radna mesta.
Odgovor vlade Ujedinjenog Kraljevstva
Vlada premijera Roberta Peela je na glad odgovorila kupovinom kukuruza za Irce i ukidanjem zakona koji je zabranjivao uvoz jeftine pšenice. Ukidanje zakona, od 1846. do 1849. je bilo prekasno da bi se situacija drastično poboljšala.
1846. kao odgovor na nepopularnost Peelove vlade, novi premijer je postao John Russell, koji je započeo javne radove, kao što je gradnja puteva, da bi obezbedio radna meta Ircima.
Dobrotvorna pomoć
Mnoge organizacije su poslale pomoć Irskoj. Prvu donaciju su poslali zaposleni u Istočnoindijskoj kompaniji, u iznosu od £14,000. Tadašnji Papa i kraljica Viktorija su lično poslali pomoć
Čata (Choctow) indijanci su poznati po tome što su poslali $710 i pšenice, iako su šesnaest godina pre toga iskusili progon.
Posledice
Tačan broj umrlih se ne zna. Pretpostavlja se da je umrlo između pola miliona i milion i po ljudi. Takođe, mnogi su umrli na brodovima pokušavajući da emigriraju.
Do 1854. godine, između 1,5 i 2 miliona Iraca je emigriralo, uglavnom u SAD, Veliku Britaniju, Kanadu i Australiju.
Zaraza krompira se i dalje javljala, ali nije imala toliko velike posledice. Između ostalog, razvoj železnice je dozvolio lakši uvoz i prenos hrane. Zabrana deljenja zemljišta, kao i velika iseljavanja, su smanjila odnos ljudi prema zemlji.
Danny Jacobs
Daniel Charles "Danny" Jacobs, Jr. (7. jul 1968 -) je američki glumac, najpoznatiji po posuđivanju glasova likovima u popularnim animiranim filmovima pri čemu se ističe King Julien u The Penguins of Madagascar.
Fraccionamiento el Arroyuelo, Santiago Tillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
Romos, Romos
Romos je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Romos.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2824 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
P2RY4
P2Y purinoceptor 4 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Los Laureles, Técpan de Galeana
Los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Akure
thumb|250px|Location of Akure in Nigeria Akure je grad u jugozapadnom dijelu Nigerije, te najveće i administrativno središte Države Ondo. Grad ima otprilike 387.087 stanovnika.
U predgrađima Akure su pronađene kamene rezbarije koje potječu iz ranog mezolitskog perioda, isto kao i najstariji dosada poznati fosili Homo Sapiensa u zapadnoj Africi, koji su stari oko 11000 godina.
Stanovništvo Akurea pripada etničkoj grupi Yoruba.
U gradu se nalazi univerzitet - Federalni tehnološki univerzitet Akure. U njemu se također nalaze radio i TV-stanice kao što su NTA Akure, Državna televizija Ondo, Sunshine Radio Akure i FM Akure.
Akure je glavni trgovački centar za okolna poljoprivredna područja gdje se uzgajaju slatki krumpir, cassava, kukuruz i duhan. Također se uzgaja pamuk i proizvodi tkanina.
U Akureu postoji državna specijalistička klinika sa dobro obučenim osobljem koje se brine o zdravlju građana države Ondo, kao i niz drugih državnih bolnica i nekoliko privatnih klinika.
U Akureu također postoji stadion za 15.000 gledatelja kao i drugoligaški fudbalski tim Sunshine Football Club.
Fusion (Star Trek: Enterprise)
Fusion je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Enterprise, premijerno prikazana 27. februara 2002. godine. Radnja prikazuje kako se Enterprise susreće sa vulkanskim brodom čija posada pripada V'tosh ka'tur, vulkanskoj sekti koja je odlučila prigrliti emocije, a što izazove probleme kod logici vjerne T'Pol.
Flushing, Michigan
Flašing (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.389 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.389 stanovnika, što je 41 (0,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Buenavista de Vargas, Manuel Doblado
Buenavista de Vargas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2266 m.
Laze (Novo Mesto, Slovenija)
Laze je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Laze se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 65 stanovnika.
Montecalvoli, Pisa
Montecalvoli je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Gorno Orizari (Veles)
Gornji Orizari su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Gornji Orizari su naselje u okviru opštine Veles.
Prirodni uslovi
Gornji Orizari su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 8 kilometara jugozapadno.
Selo Gornji Orizari se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo se smestilo u južnom delu Veleške kotline, na približno 310 metara nadmorske visine. Zapadno od sela izdiže se planina Jakupica, a južno Babuna. Istočno od sela protiče rečica Topolka.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Gornji Orizari su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2.262 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Bošnjaci (90%), a ostatak su mahom politički Makedonci. Turci su ranije činili celokupno seosko stanovništvo, a potom su se spontano iselili u maticu. Do 1953. godine selo je bilo u potpunosti naseljeno Turcima, koji su se masovno iseljavali u Tursku, a na njihovo mesto su se doseljavali Bošnjaci iz Sandzaka.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam, a manjinska pravoslavlje.
Znamenitosti
U selu se održava manifestacija „Bošnjački sredbi“.
Selo ima zemljoradničko-stočarsku funkciju, ali veliki broj stanovništva učestvuje u dnevnim industrijskim migracijama. U selu se nalazi osmogodišnja osnovna škola, ambulanta, pošta, prodavnice i ugostiteljski objekti. Selo ima urbanistički plan.
Tres de Mayo, Emiliano Zapata
Tres de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17966 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1379 m.
Nedre Eiker
Nedre Eiker je općina u okrugu Buskerud u Norveškoj. Graniči s Lierom, Drammenom, Hofom i Øvre Eikerom.
Nedre Eiker predstavlja donji dio Eikera, oblasti s dugom poljoprivrednom tradicijom.
Rijeka Drammenselva teče kroz Nedre Eiker.
Bregava
Bregava je rijeka na jugoistoku Bosne i Hercegovine duga 35 km lijeva pritoka Neretve.
Geografske karakteristike
Bregava se formira od stalnog izvora Bitunja i povremenih Veliki i Mali Suhavić, kod sela Do (Republika Srpska) sjeveroistočno od Stoca, od tamo teče prema jugozapadu do svog ušća u Neretvu, kod sela Klepci kod Čapljine.
Sliv rijeke velik je 722 km² i proteže se preko Hercegovačko-neretvanskog kantona. Bregava je po svemu sudeći bila inspiracija Maku Dizdaru za pjesmu Modra rijeka.
Korito Bregave sa mlinicama, stupama i mostovima, proglašeno je za nacionalni spomenik kulture. Objekti mlinica i stupa su bili u aktivnoj upotrebi sve do kraja Drugog svjetskog rata. Nakon rata mlinice i stupe se polako zaboravljaju i napuštaju. Osnovni razlog za to jeste promjena načina funkcioniranja privrede u Stocu i postepeno odumiranje objekata male privrede. Ubrzana industrijalizacija, elektrifikacija, neodržavanje, ali i namjerno rušenje, kao i ratno razaranje u periodu od 1992. do 1995. godine dovelo je do toga da se danas u Stocu nalazi samo sedam mostova, desetak mlinica i par stupa.
Mostovi
Stolački mostovi imaju izvjesnu zajedničku karakteristiku. Mada su nastali u vremenskom rasponu od barem tri stotine godina, svi su izvedeni sa polukružnim, odnosno segmentnim lučnim otvorima; nema klasičnog turskog prelomljenog luka i nivelete sa usponom od obala i prelomom. Svi su građeni od grubo priklesanog poluobrađenog kamena. Danas u Stocu postoje tri velika kamena mosta i četiri manja, i svi su u upotrebi i u relativno dobrom stanju. Premda se razlikuju veličinom, koncepcijom, starošću, detaljima, itd., povezuje ih zajednička crta, tj. da su svi odreda ostvarenja domaćih majstora i da se prisustvo školovanog graditelja iz centra ovdje čak ni posredno ne osjeća. To su: Ćuprija u Begovini, Most Sare Kašiković, Inat ćuprija, Lučki most, Novi most, Mostić kod Šarića ljetnikovca, Most za prilaz Adi, Most kod Podgradske džamije, Podgradska ćuprija, Most u polju.
Mlinice
Identifikovane kroz nazive pojedinačnih vlasnika, mlinice uglavnom pripadaju jednom tipu građevine, bez velikih razlika u sistemu gradnje. Način izgradnje mlinica je u potpunosti podređen njihovoj funkciji i potrebi za njihovim postojanjem; ovi jednostavni ali neophodni privredni objekti su, u potpunosti rasterećeni svih suvišnosti, izvedeni bez dekoracija. Narodni graditelj je ove male objekte postavio u izvanredno prirodno okruženje bez potrebe da iskaže vlastito umijeće projektovanja i arhitektonskog izraza. Arhitektura je ovdje prateća potreba, nužno sredstvo za ostvarenje osnovnog cilja – funkcionalnosti. Mlinice na rijeci Bregavi u Stocu su građene kao prizemni objekti, uvijek podignuti iznad nivoa rijeke i uvijek pokriveni dvovodnim krovovima.
Stupe
Stupe, kao najmanji objekti iz grupe kamenih gradnji na rijeci Bregavi, koncepcijski i urbanistički prate mlinove, te se javljaju čineći kompleks sa njima. To su bili primitivni uređaji za valjanje i stupanje sukna. Objekti stupa su izuzetno jednostavne strukture; zidani od pritesanog kamena i građeni kao spratnice sa međuspratnim i krovnim konstrukcijama izvedenim od drveta. Pokriveni su kamenim pločama.
Supruga majka Cao
Supruga majka Cao (曹太妃, osobno ime nepoznato, ? - 562) bila je konkubina Xuana, cara kineske dinastije (Zapadni) Liang. Bila je majka krunskog princa Xiao Kuija, koji je 562. po očevoj smrti postao car. Umrla je iste godine kada i njen muž, a prije smrti joj je sin odao počast sa titulom "Supruga majka"; titulu carica majka je, pak, uživala bivša carica Wang, koja je bila redovna supruga cara Xuana.
Reg. Marixe, Savona
'''Reg. Marixe''' je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
NRU
Termin NRU ima više značenja.
P2P
Termin P2P ima više značenja.
Krupa (Hutovo blato)
Krupa je rijeka na jugoistoku Bosne i Hercegovine duga 9 km lijeva pritoka Neretve.
Geografske karakteristike
Krupa izvire iz Deranskog jezera u Hutovom blatu, od tamo teče prema jugozapadu do svog ušća u Neretvu, kod sela Dračevo (Čapljina).
Krupa koja je iako kratka, prosječno duboka 5 metara, nije samo po tome neobična, već i po tome što (ponekad) teče prema izvoru, to se dešava kada se poveća vodostaj Neretve, pa ona potisne Krupu prema Deranskom jezeru.
La Cruz de Ignacio, Mascota
La Cruz de Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
La Joya, Tehuipango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2089 m.
Buskerud
Buskerud je okrug u Norveškoj, koji graniči s Akershusom, Oslom, Opplandom, Sogn og Fjordaneom, Hordalandom, Telemarkom i Vestfoldom. Uprava okruga je smještena u Drammenu.
Općine
right|550px|Lokacija općina u Buskerudu
Okrug Buskerud ima ukupno 21 općinu:
UNR
Termin UNR ima više značenja.
Heukewalde
Hojkevalde je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 210 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077016.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Hojkevalde se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 210 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Bye Bye Love
Bye Bye Love may refer to:
Barrio San Antonio, Xochimilco
Barrio San Antonio je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
Madonna d'Olmetto, Asti
Madonna d'Olmetto je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Bram
Bram je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2969 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 167 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 134 metara (maksimalnoj 165 m, a minimalnoj 119 m).
Le Lame, Venezia
Le Lame je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Carica majka Gong
Carica majka Gong (龔太后, osobno ime nepoznato, ? - 562), formalno Carica majka Yuan (元太后, doslovno "istaknuta carica majka") bila je carica majka kineske dinastije (Zapadni) Liang. Historijski izvori za nju koriste naziv Gospa Gong, te navode kako je bila konkubina Xiao Tonga, koji je kao najstariji sin cara Wua, osnivača dinastije Liang, imao status krunskog princa. Godine 519. mu je rodila sina po imenu Xiao Cha. Nakon Xiao Tongove smrti, njegov je sin izašao iz reda za nasljedstvo, ali je očuvao titulu Princ od Yeyenga. Nakon Hou Jingove pobune koja je 549. dovela do smrti njegovog djeda, Xiao Cha je vodio borbu sa svojim rođacima za prijestolje, ali je 555. pristao doći na područje države Zapadni Wei koja ga je proglasila legitimnim carem, iako je u suštini njegova država, svedena na grad Jiangling s okolicom, bila marionetski režim. Xiao Cha je umro 562. a Gospa Gong tri mjeseca kasnije. Njen unuk i novi car car Ming joj je dao titulu "carica majka".
El Pozo, San Juan Cancuc
El Pozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1758 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Perducco, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Familia Chávez González, Mexicali
Familia Chávez González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Mali Elobey
Mali Elobey (španjolski:Elobey Chico) je mali otok u sastavu Ekvatorijalne Gvineje, koji se nalazi sjeveroistočno od otoka Veliki Elobey Grande u ušću rijeke Muni. Otok ima površinu od samo 19 hektara (ekvivalent 0,19 km ²) i nenaseljen je.
Opština Pietrari, Dâmbovița
Pietrari je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Atwood, Illinois
Atvud je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.224, što je 66 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lazec (Loški Potok, Slovenija)
Lazek je naselje u slovenskoj Općini Loškom Potoku. Lazek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
Jovan Ilić
Jovan Ilić (Resnik, 15.8. 1824 — Beograd, 12.3. 1901) je bio srpski književnik, ministar pravde i državni savetnik.
Biografija
Rođen je 1824. godine u Resniku. Gimnaziju je učio u Kragujevcu, licej u Beogradu, a filozofiju u Eperješu i Beču. Još kao đak, Ilić se istakao u slobodoumnim i slovenofilskim omladinskim krugovima. Pobratim je Branka Radičevića, prijatelj Sime Milutinovića Sarajlije, aktivan je član kao član napredne omladine, a 1848. sa dobrovoljcima Stevana Petrovića Knićanina učestvovao u borbi protiv Mađara. Član je Liberalne stranke, borben na Svetoandrejskoj skupštini. Bio je pisar Državnog saveta (od 1847), korektor Srpskih novina, profesor u Negotinu, Šapcu i Beogradu, član Velikog suda (od 1859), ministar pravde (1869 — 1871. i državni savetnik (1873—1882). Umro je 1901. godine u Beogradu. Njegovi sinovi su književnik Dragutin Ilić i pesnik Vojislav Ilić.
Književni rad i kritički osvrt
Ilić je objavio tri zbirke lirskih pesama i romantično-idilični spev Pastiri. U rukopisu je ostavio zbirku Slijepac.
Prva zbirka njegovih pesama ispevana je u duhu pseudoklasične, poučne i bezlične lirike četrdesetih godina. U drugoj zbirci se oslobađa ranijih uticaja, prima Vukove ideje i piše sasvim u duhu narodne pesme. On toliko podražava i ton i oblik narodne pesme, da su mnoge njegove pesme ušle u narod i teško ih je razlikovati od narodnih. Naročito je s uspehom podražavao bosanske sevdalinke i dao je celu jednu zbirku istočnjačkih pesama Dahire.
Spada u pevane pesnike srpske književnosti, na čije stihove su komponovali Stevan Mokranjac (Pembe Ajša, Prva Rukovet), Stanislav Binički (Kad ja videh oči tvoje), Davorin Jenko (Dvori Davorovi), Vladimir Đorđević (Dilber-Ana).
Jovan Ilić najbolje predstavlja one srpske romantičarske pesnike koji su se trudili da u duhu i ruhu narodne poezije stvore umetničku poeziju. Od svih njih konačno je uspeo samo Njegoš, ali se i Ilić ipak odvaja od običnih podražavalaca. On je, sem toga, stvorio priličan broj dobrih orijentalskih pesama. Iako ne ide u red velikih pesnika, Ilić je jedan od onih koji su izgrađivali naš novi književni jezik i književnost na nacionalnim osnovama.