cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Soledad, Calera
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Calera.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
La Ponderosa, Tehuacán
La Ponderosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tehuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1765 m.
Albano di Lucania, Potenza
Albano di Lucania je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
Los Placeres, Morelos
Los Placeres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1082 m.
El Palmar, Chiapa de Corzo
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1348 m.
Conseil de l'Entente
Od 1959. godine, članice su Gornja Volta (danas Burkina Faso), Dahomej (danas Benin), Niger i Obala Bjelokosti, a 1966. godine se organizaciji pridružio i Togo. Organizacija ima svoje sjedište u Abidjanu, u Obali Bjelokosti, gdje se nalazi stalno tajništvo, a uz to postoji i zajednički novčani fond za međusobnu pomoć i zajmove.
El Saucillo, Cañitas de Felipe Pescador
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Carl Foreman
Carl Foreman, CBE (23. jul 1914 – 26. jun 1984) bio je američki filmski scenarist i producent, poznat kao autor hvaljenih i nagrađivanih filmova kao što su High Noon i Most na rijeci Kwai, ali i kao jedna od najistaknutijih žrtava Hollywoodske crne liste 1950-ih.
La Luz, Tepotzotlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 737 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2364 m.
Campolasalza, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1133 m.
Betania, Granja, Durango
Betania, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1871 m.
Os
mini|200px|desno|[[Kartezijev koordinatni sustav|Kartezijev ili pravokutni koordinatni sustav.]] mini|desno|200px|[[Nebeski polovi, nebeski ekvator i ekliptika.]]
Os je zamišljeni pravac prema kojemu neka točka ili tijelo ima određen položaj ili određena matematička, fizička ili neka druga svojstva. Tako na primjer:
Ḩubayl al Luşq, Sa'dah
Ḩubayl al Luşq je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 885 m.
Passion (film, 1982)
Passion je francusko-švicarski igrani film snimljen 1982. godine u režiji Jean-Luc Godarda. PO žanru je drama, a radnja prikazuje snimanje ambicioznog art filma koji bi trebao kroz žive slike rekonstruriati najpoznatija umjetnička djela, te kako se režiser suočava sa nedostatkom inspiracije, dok istovremeno članovi filmske ekipe organiziraju sindikat.
Koljenasto vratilo
250px|mini|desno| Koljenasto vratilo (crveno), [[Klip stroja|klipovi (sivo) unutar svojih cilindara (plavo), te zamašnjak (crno) kao dijelovi stapnog mehanizma za pretvaranje pravocrtnog gibanja u kružno gibanje.]]
mini|desno|250px|Prikaz [[rezanje|rezanja kamena (antički Rim) u Hierapolisu, Anatolija.]]
Koljenasto vratilo ili radilica je vratilo u stapnim i klipnim strojevima (motor s unutarnjim izgaranjem); dio je njihova mehanizma kojim se pravocrtno gibanje stapova ili klipova (translacija) pretvara u kružno gibanje (vrtnja ili rotacija). Podijeljeno je u više segmenata, od kojih jedni leže u osi vrtnje vratila (rukavci ležajeva), a drugi ekscentrično u odnosu na nju (rukavci koljena). Stapovi ili klipovi povezani su preko ojnice ili klipnjače za rukavce koljena, pa se njihovim pomicanjem vratilo zakreće. Koljenasto vratilo izrađuje se od čelika kovanjem, vrlo rijetko lijevanjem, a gdjekad i od sivoga lijeva. Izrađuje se iz jednoga dijela ili se sastavlja spajanjem pojedinih rukavaca. Osim pogonske osovine vozila ili stroja, koljenasto vratilo u benzinskim i Dieselovim motorima pogoni preko zupčanika, lančanika ili klinastoga remena i pomoćne uređaje motora, kao što su bregasto vratilo, razvodnik paljenja, crpka ulja za podmazivanje, crpka vode za hlađenje, ventilator, generator (dinamo) ili alternator.
Iz 3. i 4. stoljeća potiču, doduše sporni, tragovi o korištenju pila pokretanih vodenim kolom (primjerice Ausonije, 4. stoljeće), što bi podrazumijevalo uporabu radilice (mehanizam sa koljenastim vratilom i ojnicom) za pretvaranje kružnoga gibanja u pravocrtno. S druge strane neki povijesničari smatraju da je tvrdnja da se utjecaj vodenice u punoj mjeri osjeća tek u srednjem vijeku kriva, a nastala je stoga što rimski povijesničari vodenice rijetko spominju. No noviji arheološki nalazi pokazuju da su one bile uobičajeni dio opreme vila, tvrđava i gradova širom carstva.
Rancho San Andrés Socotla, Tehuacán
Rancho San Andrés Socotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tehuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1590 m.
El Porvenir, Cañitas de Felipe Pescador
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Familia Escandón, Durango
Familia Escandón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
Galera Quemada, Huatusco
Galera Quemada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
San Pablo Huixtepec, Oaxaca
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1485 m.
Galera Quemada, Huatusco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 991 m.
Rincón Viejo, Oaxaca
Rincón Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Las Breitas, Morelos
Las Breitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1631 m.
As Sarw, Sa'dah
As Sarw je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1297 m.
Alte Coste Edificio, Potenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Las Flechas, Chiapa de Corzo
Las Flechas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1579 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Enrique Estrada, Cañitas de Felipe Pescador
Enrique Estrada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Tribologija
mini|desno|200px|Trošenje (habanje) [[zupčanika.]]
mini|desno|200px|[[Podmazivanje koljenastog vratila.]]
San Francisco, Cañitas de Felipe Pescador
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Tribologija
Tribologija (grč. τρίβειν: trljati) je znanost koja proučava zbivanja na površinama dvaju tijela u dodiru ili relativnom gibanju (triboelementi), ponajprije trenje, trošenje materijala i učinke podmazivanja. Zadaća joj je pronaći odgovarajuće mjere primjenom kojih se sprječava ili smanjuje trenje i trošenje, to jest postižu se njihove prihvatljive vrijednosti. Te mjere obuhvaćaju izbor materijala, zaštitu površina od trošenja, uhodavanje (početno trošenje), a napose podmazivanje. Tribologija je interdisciplinarna, jer je zasnovana na osnovnim disciplinama strojarstva (mehanika, mehanika fluida, znanost o materijalima), metalurgije, kemije i fizike. Područja njezine glavne primjene jesu mehaničke konstrukcije (zupčanici, ležajevi, klizni dijelovi), materijali (keramika, polimeri, metali), obrada materijala (sredstva za hlađenje i podmazivanje, alatni materijali, lako obradivi materijali) i podmazivanje (ulja, masti, aditivi).
San Francisco, Cañitas de Felipe Pescador
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
Tribologija
Podmazivanje
Podmazivanje je primjena maziva za smanjivanje trenja među površinama koje se dodiruju, a gibaju se jedna u odnosu na drugu (tarne površine). Omogućuje rad pokretnih strojnih dijelova, napose ležaja, kliznih staza i vodilica, zupčanika, cilindara i stapova, spojki, lanaca za prijenos snage, koljenastih vratila, podizača ventila i čelične užadi. Osim smanjenja trenja i njegovih štetnih posljedica (razvijanje topline, trošenje tarnih površina i gubitak energije), njime se odvode toplina i čestice nastale trošenjem materijala, a sprječava se i dovođenje stranih čestica među tarne površine njihovim brtvljenjem. Najpovoljnije je podmazivanje kojim se postiže tekuće trenje, kada se među tarnim površinama samodovođenjem maziva stvara kontinuirani film (hidrodinamičko podmazivanje). Kako bi se režim hidrodinamičkoga podmazivanja održao u optimalnim granicama, za veće brzine klizanja potrebna je manja viskoznost maziva; nasuprot tomu, za povećano opterećenje potrebno je mazivo veće viskoznosti. Strojni dijelovi kod kojih nije moguće postići hidrodinamičko podmazivanje podmazuju se na drugi način, na primjer s krutim mazivima.
Naranjos, Huatusco
Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1367 m.
Canali, Torino
Canali je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Establo Cuatro Vientos, Cajeme
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Sauve qui peut (la vie)
Sauve qui peut (la vie) je francusko-austrijsko-zapadnonjemačko-švicarski igrani film snimljen 1980. godine u režiji Jean-Luc Godarda. Po žanru je drama, a protagonisti su prostitutka Isabelle (čiji lik tumači Isabelle Huppert), sineast (čiji lik tumači Jacques Dutronc) i njegova djevojka (čiji lik tumači Nathalie Baye). Radnja se sastoji od tri dijela posvećenim tri glavna lika, prije nego što se svi u završnici sretnu. Sauve qui peut (la vie) je napravljen nakon što je Godard prethodnu deceniju snimao niskobudžetne, eskperimentalne i politički angažirane filmove, te je reklamiran kao njegov povratak u filmski mainstream, odnosno film sa velikim budžetom i zvijezdama. Usprkos toga, kritičari su zapazili da je i u njemu nastavio eksperimentirati, prije svega sa maksimalnim usporavanjem radnje.
San Miguel Cañadas, Tepotzotlán
San Miguel Cañadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 886 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2461 m.
María Galindo Tejeda, Cajeme
María Galindo Tejeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Alte Coste, Potenza
Alte Coste je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Al Majlibah, Sa'dah
Al Majlibah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1228 m.
Novillero, Huatusco
Novillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1078 m.
La Tescalama, Morelos
La Tescalama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1619 m.
Shidānah, Sa'dah
Shidānah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Richard Basehart
John Richard Basehart (31. august 1914 – 17. septembar 1984) bio je američki filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po ulozi admirala Harrimana Nelsona u TV-seriji Voyage to the Bottom of the Sea.
Rancho la Galera, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Salvador Urbina, Chiapa de Corzo
Salvador Urbina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1653 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Santiago Juxtlahuaca, Oaxaca
Santiago Juxtlahuaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1696 m.
Rancho el Carmen, Cañitas de Felipe Pescador
Rancho el Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Auyantla, Huatusco
Auyantla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Huatusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1245 m.
Canavè O Canavero, Torino
Canavè O Canavero je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Anzi, Potenza
Anzi je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 998 m.
Ciudad Antigua
Ciudad Antigua je općina i grad od 7,086 stanovnika na sjeveru Nikaragve u Departmanu Nueva Segovia.
Segunda Sección del Barrio de Santiago, Tepotzotlán
Segunda Sección del Barrio de Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Ciudad Antigua
Geografske karakteristike
Ciudad Antigua se nalazi udaljena 28.7 km od svog administrativnog centra Ocotala i 250 km od glavnog grada Manague.
Calle Nueve y Canal Bajo, Cajeme
Calle Nueve y Canal Bajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Cajeme.
Ciudad Antigua
Historija
Ciudad Antigua je osnovana je 1543. kao treći grad u Nikaragvi, nakon Granade i Leóna.
Magas (Kraljevina Alanija)
Magas je bio glavni grad Alanije, srednjovjekovnog kraljevstva na Kavkazu. Grad je postojao negdje od 9. vijeka do 1239. kada je osvojen i razoren od Mongola. Njegov točan položaj je još predmet rasprave.
Ciudad Antigua
Historija
Privreda se bazira na poljoprivredi, koja uzgaja kukuruz, grah i povrće.
Magas (Kraljevina Alanija)
Položaj
Pored brojnih izvora, naročito islamshih i kineskih, koji spominju naselje, njegova točna lokacija ostaje neizvjesna. Istraživač Ibn Rusta arapski autor iz 10. vijeka, nas upućuje na lokaciju glavnog grada Alanije:
Neki autori daju prednost Sjevernoj Osetiji, a drugi ukazuju na Arhiz (ru. Архыз) u današnjoj Karačajevo-Čerkeziji, gdje još uvijek stoje tri crkve iz 10. stoljeća. Povjesničar John Latham Sprinkle poistovjetio je Magas s arheološkim nalazištem poznatim kao Iljičevsko gorodište u Otradnjenskom rajonu, Krasnodarski kraj.
Segunda Sección del Barrio de Santiago, Tepotzotlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 961 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2351 m.
Canavè O Canavero, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Magas (Kraljevina Alanija)
Toponim
Glavni grad Ruske Republike Ingušetije, Magas, nazvan je pri osnivanju u 1995. godini po alanskom povjesnom gradu Magasu.
Povijest
Mjesto Magas se prvi put spominje 943. godine.
Grad je u zimi između 1239. i 1240. godine mongolska vojska koju je predvodio Möngke-kan opsjednula i nakon žestoe borbe osvojila i potpuno uništila.
O primarnim izvorima
Glavni povijesni izvori za grad Magas su al-Mas'udijev Murūj al-Dhahab napisan negdje oko 940-ih, Žuinijev Tārīkh-i Jahāngushāy iz 1250-ih, Hamadanijev Jāmi' al-Tawārīkh napisan oko 1310. i službena kineska povijest Yuán Šǐ (oko 1369) sastavljen u Carstvu dinastije Ming oko 1369.
Al-Masʿūdī, koji je putovao Kavkazom 930-ih, napisao je da je Magas bio glavni grad Alana – koje zove al-Lān – iako je njihov neimenovani kralj povremeno putovao iz jedne rezidencije do druge. Žuinijev izvještaj, napisan tri stoljeća kasnije, je najraniji koji spominje mongolsko osvajanje Magasa, mada autor ne daje točan datum za ovaj događaj. Njegov izvještaj je u općem smislu prilično neprecizan i očito je krivo informiran o lokaciji Magasa, jer je pretpostavljao da se nalazi u Rusiji, a ne na sjevernom Kavkazu. U opisu mongolskog osvajanja Magasa, Žuini piše da je grad bio dobro utvrđen i smješten u gustom šumovitom području, tako da su Mongoli morali krčiti staze kroz šumu za svoju tešku opsadnu opremu, te da su Mongoli, nakon ulaska u grad, masakrirali su stanovništvo tako da od grada nije ostalo ništa osim muha. Yuán Šǐ sadrži životopise zapovjednika koji su služili dinastiji Juan i pruža najdetaljniji prikaz opsade Magasa. Konkretno, u životopisu Širi-Gambua, etničkog tangutskog zapovjednika koji se borio na strani Mongola, navodi se da je opsada započela u 11. lunarnom mjesecu 1239. godine, tj. od 27. novembra do 26. decembra, i završila se u 2. lunarnom mjesecu 1240. godine, tj. 6. do 24. februara. Konačni napad na grad «izveli su nekoliko malih odreda» koji su očito bili sastavljeni od etnički raznolikih savezničkih trupa, a ne od samih Mongola — osim tangutskog Širi-Gambua, a Yuán Šǐ također spominje da su u opsadi bile prisutne kipčačke trupe, kao i jedna grupa Alana koji su bili saveznici Mongola. Životopis Širi-Gambua također opisuje grad Magas kao «okružen visokim zidom i na snažnom prirodnom položaju».
Vladimir Minorski je tvrdio da se još jedna, iskrivljena referenca grada može naći u Hudud al-Alamu, anonimnom perzijskom zemljopisnom tekstu iz 10. stoljeća. Iako ne spominje izravno Magas, tekst sadrži jedan odlomak u kojem se tvrdi da su ljudi iz Sarira, istočnog susjeda Alanije, ostavljali hranu kako bi izbjegli da ih izjedu divovske muhe od veličine jarebice. Minorski je to protumačio kao moguću i pomalo zbunjenu referencu na sarirske danke gradu Magasu, na temelju imena koje je homofon za riječ «muha» na perzijskom.
Drugi povijesni izvori koji spominju Magas, ili jednostavno prepisuju podatke iz ranijih djela, kao Hamavijev Mu'jam al-Buldān, ili samo usputno spominju grad, kao Tajna povijest Mongola iz 13. stoljeća.
Colonia Fovissste, Concepción del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 756 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1887 m.
Afrodizija
Afrodizija bio je mali starogrčki helenistički grad u historijskoj kulturnoj regiji Karija u zapadnoj Anadoliji, jugozapadna Turska. Nalazi se u blizini modernog sela Geyre, oko 100 km. u unutrašnjosti od obale Egejskog mora i 230  km. jugoistočno od Izmira.
Afrodizija je oko 3. vijeka p.n.e. dobila ime po Afroditi, grčkoj boginji ljubavi, koja je ovdje imala svoj jedinstveni kultni lik, Afrodita Afrodizijska. Bila je prepoznatljiva lokalna boginja koja se, po interpretatio graeca, poistovjećivala s grčkom Afroditom. Njen kanonski lik, tipičan za anatolske kultne slike, pokazuje da je u srodstvu sa Gospom od Efeza.
Grad je imao još tri ranija naziva: Lelégōn Pólis, Megálē Pólis i Ninóē, prema asirskom vladaru koji je navodno osnovao grad, Ninu, a koji je osnovao i grad Ninivu u Asiriji. Nešto prije 640. godine, u kasnoantičkom periodu kada je grad bio u sastavu Bizantijskog Carstva, preimenovan je u Stauroúpolis.
Arheologija
Prva iskopavanja od 1904. – 1905. izvedena su u organizaciji francuskog željezničkog inženjera Pavaa Gaudina. Neki od arhitektonskih nalaza (uglavnom frize, pilasteri i kapitele) koje je otkrio na tom mjestu danas se nalaze u Britanskom muzeju. Od 1962. godine istrađivanja je vodio Kenan Erim sa Sveučilišta u New Yorku. Posljednja istraživanja vodila je ekipa (Univerziteta u Oxfordu). Oni su otkrili da je najobimniju izgradnju grada poduzeo Gaj Julije Zoilus, lokalni Grk koji je bio rob Gaja Julija Cezara, a kojega je oslobodio car Oktavijan. Kada se Zoilus vratio kao oslobođenik u svoj rodni grad, obdaren ugledom i bogatim nagradama za svoju službu, pronicljivo je postupio i grad priklonio Oktavijanu u njegovoj borbi za moć protiv Marka Antonija. To je osiguralo Oktavijanovu trajnu naklonost u obliku finansijskih privilegija koje su omogućavale gradu da napreduje.
Aphrodizija je bila glavni grad rimske provincije Karija. Tokom rimskog i bizantijskog perioda, sa padina u blizini grada vršena je eksploatacija bijelog i plavosivog karijskog mramora koji se upotrebljavao za izradu fasada i skulptura. Mermerne skulpture i skulptori iz Afrodizije postali su poznati u rimskom svijetu.
Svjetska baština
Na lokalitetu se nalaze ostaci objekata:
Kvalitet mramora u Afrodiziji rezultirao je neuobičajeno velikim brojem ispisanih predmeta (više od 2000 natpisa) koji su preživjeli u gradu. Kako su mnogi komadi monumentalnog lomljenog kamena ponovo upotrijebljeni u kasnoantičkim gradskim zidinama, mnogi natpisi su mogli i mogu se lako pročitati bez ikakvog iskopavanja. Grad je stoga posjećivan i njegovi natpisi su više puta zabilježeni u modernim vremenima, počevši od ranog 18. stoljeća. Većina natpisa je iz carskog perioda, a posebno su zastupljeni pogrebni i počasni tekstovi, ali postoji pregršt tekstova iz svih perioda od helenističkog do vizantijskog.
Afrodizija je 1987. godine uvrštena na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Llano Coyote, Tehuacán
Llano Coyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Tehuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
El Ranchito, Morelos
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Anastasio Somoza García
Anastasio Somoza García znan po nadimku Tacho (San Marcos, 1. februar 1896. -Ancón, 29. septembar 1956.) bio je general i političar koji je kao diktator vladao Nikaragvom 20 godina.
El Ranchito, Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1206 m.
Anastasio Somoza García
Biografija
Kao sin bogatog plantažera kave, Somoza se školovao u Nikaragvi i Sjedinjenim Američkim Državama. Ženidbom sa Salvadorom Debayle iz utjecajne nikaragvanske porodice osigurao si je sigurnu političku karijeru. Brzo se probio u političkoj hijerarhiji, jer je 1933. postao je komandant nikaragvanske vojske (Guardia Nacional). Sa vojskom iza sebe, tri godine kasnije svrgnuo je tek izabranog predsjednika, svog ujaka Juana Bautistu Sacasu, i sam sebe proglasio predsjednikom, i preuzeo dužnost 1. januara 1937. Iako službeno nije bio predsjednik vladao je zemljom od 1947. do 1950. Pozicija vrhovnog komandanta osigurala mu je kontinuiranu, čvrstu vladavinu u naredne dvije dekade sve dok nije umro. Kao političar bio je skloniji korupciji i podmićivanju nego gruboj sili, na taj način je stvorio porodičnu dinastiju koja je nastavila vladati zemljom, i nakon njegove smrti. Na mjestu predsjednika nasljedio ga je stariji sin Luis Somoza Debayle (1956.-63.), a njegov mlađi sin Anastasio Somoza Debayle, isprva je bio komandant Guardije Nacional, a nakon tog je vladao kao predsjednik u dva mandat]]a (1967.-72. i 1974.-79.).
Somoza se za svoje vladavine angažirao na unapređenju ratarstva, stočarstva i rudarstva i kao mecena javnih radova, kako bi Nikaragvu učinio manje zavisnom o izvozu banana. Istovremeno se jako obogatio kao jedan od najvećih veleposjednika i vlasnik brojnih firmi, pa je protjerao većinu svojih političkih protivnika. Sebe je zamišljao kao paternalističkog vođu zaduženog da se brine za svoj potišteni narod.
Pobjedio je na izborima 1950., ali ga je 21. septembra 1956. iz pištolja ustrijelio mladi atentator, umro je nekoliko dana kasnije u američkoj vojnoj bolnici.
Ni danas nije potpuno jasno dali je on lično naredio da se otme i ubije Augusto Sandino.
Rancho las Praderas, Cañitas de Felipe Pescador
Rancho las Praderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Cañitas de Felipe Pescador.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Al Ḩamra’, Sa'dah
Al Ḩamra’ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1808 m.
Guaguayapa, Morelos
Guaguayapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2201 m.
Colonia Guadalupe, Tepotzotlán
Colonia Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Tepotzotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2310 m.
Canavetti, Torino
Canavetti je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Al Faysh, Sa'dah
Al Faysh je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1566 m.
Jardínes del Grijalva, Chiapa de Corzo
Jardínes del Grijalva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Chiapa de Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Historija Italije
Apeninsko poluostrvo bilo je nastanjeno ljudima još pre 43.000 godina. Period Neolita započinje oko 6000. godine p. n. e, a bronzano doba oko 1500. godine p. n. e. Period bronzanog doba poklapa se sa dolaskom Indo-evropskih naroda na Poluostrvo. Prvu veliku civilizaciju na Apeninskom poluostrvu stvorili su Etrurci čija će civilizacija vrhunac dostići u 6. veku p. n. e. Od 3. veka p. n. e. Italija je u sastavu Rimske republike. Rimska republika postojala je do 27. godine p. n. e. kada je uspostavljeno Rimsko carstvo. Od 395. godine Italija je u sastavu Zapadnog rimskog carstva. Nakon pada Zapadnog rimskog carstva, Italija je u rukama Germana, najpre Odoakara, a kasnije Ostrogota. Nakon kratkotrajnog uspostavljanja vizantijske vlasti, Italija se od 568. do 774. godine nalazi u sastavu Langobardskog kraljevstva. Godine 774. osvaja je franački kralj Karlo Veliki. Nekoliko godina kasnije formirana je Kraljevina Italija. Ona će Verdenskim sporazumom iz 843. godine pripasti Lotaru I, Karlovom unuku. Od 951. godine Italija je u sastavu Svetog rimskog carstva. Pozni srednji vek u Italiji obeležen je borbom papa i careva Svetog rimskog carstva za kontrolu nad Italijom.
Početkom novog veka Italija je poprište borbe velikih sila za kontrolu nad Apeninskim poluostrvom u tzv. Italijanskim ratovima. Po završetku Italijanskih ratova, italijanskim državama nametnuta je hegemonija Španske imperije. Nakon Rata za špansko nasleđe, hegemoniju uspostavlja Austrija. Tokom Francuskih revolucionarnih ratova, Italiju oslobađaju Francuzi. Godine 1800. uspostavljena je Kraljevina Italija. Po završetku Napoleonovih ratova, Italija je ponovo pod hegemonijom Austrije. Italijanske države pokreću borbu za oslobođenje i ujedinjenje. Italija je ujedinjena do 1870. godine kada je proglašena Kraljevina. U Prvom svetskom ratu Italija učestvuje na strani Saveznika. Po završetku rata dolazi do ekonomske krize usled čega nastaje fašistički pokret. U Drugom svetskom ratu Italija je na strani sila Osovine. Po završetku rata Italija je proglašena Republikom.
Praistorijska Italija
230px|mini|levo|Evropa tokom poslednjeg ledenog doba Apeninsko poluostrvo je u praistoriji imalo drugačiji oblik od današnjeg. Tokom poslednjeg ledenog doba, ostrva Elba i Sicilija bili su povezani sa kopnom. Jadransko more je bilo daleko manje. Alati od kremena pronađeni na poluostrvu dokazuju da su ljudi bili prisutni u Italiji još pre 1,5 miliona godina. . Neandertalac je naseljavao Italiju pre oko 50.000 godina p. n. e. (kraj pleistocena). Indoevropski narodi migrirali su u Italiju tokom bakarnog doba i to u četiri talasa. Prva migracija dogodila se sredinom 3. milenijuma p. n. e. Kultura Remedelo bila je zastupljena u dolini reke Po. Drugi talas dogodio se tokom bronzanog doba, s prelaskom iz 3. i 2. milenijum p. n. e. (Kultura zvonastih pehara). Sredinom 2. milenijuma p. n. e. dolazi do trećeg talasa koji formira kulturu Teramara Ljudi Teramare bavili su se zemljoradnjom, metalurgijom i lovom. Četvrti talas migracija, početkom 1. milenijuma p. n. e, dovodi do formiranja Proto-vilanova kulture. Proto-vilanovska naselja locirana su u severnoj i središnjoj Italiji
Stari narodi Italije
250px|mini|Razmeštaj plemena u Italiji, prva polovina 1. milenijuma p. n. e. Oko 800. godine p. n. e. dolazi do doseljavanja naroda na Apeninskom poluostrvu. U periodu između 8. i 6. veka p. n. e. dolazi do formiranja grčkih kolonija na jugu Italije. U 4. veku p. n. e. doselili su se Kelti. Od starih naroda Italije najpoznatiji su Liguri. Liguri su naseljavali obalu Tirenskog mora, od ušća Arna do Rone. . Na severoistoku Poluostrva živeli su Veneti. Prema legendi koju je sačuvao Tit Livije, Veneti su Trojanci i Paflagonci koji su se nakon pada Troje doselili na ušće reke Po Najbrojnija grupa bili su Italici. Oni su se delili u dve skupine: Latino-Faliske i Osko-Umbre. Od ilirskih plemena Italiju su naseljavali Mesapi, Salentini, Japigi i Peuceti
Etrurci
Oko 1000. godine p. n. e. pojavljuju se Etrurci. Njihovo poreklo je zagonetno, a jezik ne spada u grupu indoevropskih. Dionisije iz Halikarnasa smatrao je Etrurce autohtonim stanovništvom Italije. Helanik je smatrao da su Etrurci ustvari Pelazgi koji su promenili naziv u Tirsene doselivši se u Italiju. Herodot je predstavnik teorije o maloazijskom poreklu Etruraca koju istoričari uglavnom i danas prihvataju. . Etrurska kultura nalazila se na visokom stupnju o čemu svedoče sačuvani sarkofazi, freske, stature i ostaci arhitekture. Etrurska umetnost razvijala se pod uticajem grčke i kartaginske umetnosti Etrurska religija bila je obojena mračnim tonovima. Naročitu važnost među bogovima imale su dve grupe od po tri boga: Tinija, Uni, Menrva i Mant, Manija i bog zemlje
Etrurci nisu obrazovali jedinstvenu državu već labavi Etrurski savez koji je obuhvatao 12 etrurskih gradova (Tarkviniji, Cere, Veji, Faleriji, Vulci, Rusele, Vetulonija, Populonija, Volatere, Kluzijum, Peruzija, Arecijum). . Najstarije uređenje gradova bilo je monarhijskog tipa. U 6. veku p. n. e. jačanje aristokratije oslabilo je vlast kralja, pa je monarhija zamenjena republikom U to vreme pada i vrhunac moći Etruraca. Savez je jedno vreme držao u pokornosti celu Severnu i Srednju Italiju odupirući se kolonizatorskim pokretima Grka ka unutrašnjosti Poluostrva
Magna Graecia
200px|mini|levo|[[Velika Grčka]] Grčki klonizatorski pokreti u pravcu južne Italije, Sicilije i Zapadnog Mediterana bili su najintenzivniji i najraniji. Razlog za to su povoljni uslovi za naseljavanje, izgradnju luka i plodna zemlja. Prema tradiciji, najstarija grčka kolonija u južnoj Italiji je Kima (latinski: Kuma) u Kalabriji. U osnivanju su učestvovali stanovnici Halkide, Eretrije i Kime Eubejske. Na krajnjem jugu Apeninskog poluostrva, Spartanci osnivaju Tarent (u Tarentskom zalivu), a Ahajci Sibaris i Kroton. Stanovnici Sibarisa osnovali su Metapont i Posidoniju.
Sicilija je u vreme dolaska Grka već bila naseljena. Sem starosedeoca (Sikula, Sikana i Elima) tu su bili i Kartaginjani koji su osnovali značajan Panormus. Od grčkih kolonija najznačajnija je bila korintska Sirakuza. Najstarija kolonija bila je Naksos (osnovana 735. godine). Ostale značajne kolonije bile su: Katana, Leontina, Zankle, Megara Hiblejska, Himera, Tauromenij.
Rimsko kraljevstvo
mini|Romul i Rem, legendarni osnivači Rima Prema legendi, Rim su osnovali Romul i Rem, potomci trojanskog princa Eneje 753. godine p. n. e. Arheološki nalazi potvrđuju da pre 8. veka p. n. e. nije postojalo naselje na Kapitolu. Romul i Rem su bili unuci Numitora, vladara Alba Longe, zajedno sa svojim bratom Amulijem. Amulije je zbacio Numitora i proglasio se za jedinog vladara, a Numintorovu ćerku je zakleo na doživotno devičanstvo. Rea Silvija je svoja dva sina blizanca bacila u reku. Korito je, međutim, dospelo na suvo, a dečake je podojila vučica koja je sišla da pije vodu. Nakon toga ih je pronašao Faustul i poveo ih sa sobom. Kada su odrasli, Romul i Rem su organizovali zaveru i ubili Amulija, a svoga dedu vratili na presto. Sami su osnovali nov grad na mestu gde ih je vučica pronašla. Ubrzo dolazi do sukoba oko imena grada (bili su blizanci pa se spor nije mogao rešiti principom starešinstva). Romul je na kraju ubio Rema i grad nazvao po sebi.
Romul je doneo rimske zakone, stvorio senat od 100 ljudi (od kojih su kasnije nastali patriciji) i vodio ratove protiv okolnih naroda. Organizovao je otmicu Sabinjanki kako bi sprečio izumiranje građana. Protiv Rima je formirana koalicija mnogih naroda, ali ih je Romul sve pobedio. Sa Sabinjanima je sklopio mir i dve države spojene su u jednu. Ratovao je i protiv Veja. Život je završio tako što ga je oluja odnela u visine. . Usledio je interegnum od godinu dana nakon koga je za kralja izabran Numa Pompilije. On je preuredio svešteničke položaje, podelio godinu na 12 meseci i starao se o održanju mira. Nasledio ga je Tul Hostilije koji je bio ratoborniji i od Romula. Borio se protiv Alba Longe, Veja i Sabinjana. Alba Longa je poražena, a njeni građani preseljeni u Rim. Sledeći vladar, Anko Marcije, utvrdio je ceremonijal za objavu rata, ratovao sa Latinima i osnovao Ostiju. Sledeći vladar zvao se Tarkvinnije. On nije poticao iz Rima već je u njega pobegao iz Etrurije. Uveo je cirkus i druge etrurske običaje. Ubili su ga Ankovi sinovi posle čega je na vlast došao Servije Tulije. On je najpoznatiji po podeli naroda u klase i centurije. Uveo je plaćanje poreza i sproveo popis stanovništva. Rim je tada imao 80.000 stanovnika. Servije je ubijen po nalogu Tarkvinija Oholog koji preuzima vlast Tarkvinije je terorom održavao svoju vlast. Pobunu su organizovali Lucije Junije Brut i Tarkvinije Kolatinjanin. Tarkviniju su zatvorene kapije grada i izrečeno mu je progonstvo. Njih dvojica potom su izabrani za prve rimske konzule
Rimsko osvajanje Italije
250px|mini|levo|Širenje Rimske države U vreme kada je Kraljevina zamenjena Republikom, rimska država nije bila ni moćna ni velika. Oblast Rima svodila se na Sedam brežuljaka, a Etrurci su i dalje bili dominantna sila u severnoj i srednjoj Italiji. Godine 508. Rimljani sklapaju prvi ugovor sa Kartaginom. ko 500. godine Rim ulazi u sukob sa drugim latinskim gradovima. U ratu odnosi pobedu u bici kod Regilskog jezera. . U doba rane republike, Rimljani su vodili ratove sa Ekvima, Volscima i Sabinjanima. Od Etrurskih gradova, Rim je najviše ugrožavao grad Veji sa kojim Rimljani vode ratove oko solana na donjem Tibru. Poslednji rat trajao je jedanaest godina i završen je rimskim osvajanjem grada Veji nakon čega su Rimljani ovladali donjim tokom Tibra (396. p. n. e.). Godine 390. ili 387. p. n. e. Gali napadaju Kluzijum koji traži pomoć od Rima. Rimljani su se odazvali pozivu, ali su poraženi kod Alije Tri dana kasnije Gali ulaze u nebranjeni Rim, pljačkaju ga i razaraju. Rimljani su se, međutim, sklonili na Kapitol (prema predanju, na dolazak Gala upozorile su ih guske) odakle su odbijali sve galske napade do zaključenja mira. Gali su se povukli u zamenu za plaćanje otkupa. Galski napad usporio je uspon Rima za naredne tri decenije i znatno je umanjio njegov ugled među ostalim latinskim gradovima
Od 340. do 338. godine Rim je vodio rat protiv Latinskog saveza. Rat je završen rimskom pobedom. Latinski savez je raspušten. Neki od gradova sačuvali su unutrašnju autonomiju, drugi su uključeni u rimsku zajednicu i priznato im je pravo građanstva, a treći su ostali sa polovičnim građanskim pravom. . U narednom periodu Rim vodi ratove protiv Samnita. U Prvom samnitskom ratu (343-342), Rimljani osvajaju Kampaniju. U Drugom samnitskom ratu (327-304) su Samniti potpuno poraženi i primorani na savez sa Rimljanima. U trećem samnitskom ratu (298-291) Samnitima se pridružuju Gali i Etrurci. Nakon pobede u ovom ratu, Rimljani postaju gospodari srednje Italije Na jugu je najveći neprijatelj Rima bila spartanska kolonija Tarent. Budući da nije raspolagao sopstvenom vojskom, Tarent je unajmio vojsku epirskog kralja Pira, jednog od poslednjih dijadoha. U prvom periodu rata, Rimljani od Pira doživljavaju poraze. Međutim, u poslednjoj bici (kod Beneventa 275. godine p. n. e.), Rimljani odnose pobedu. Nakon povlačenja Pira, Tarent se predao. Južna Italija brzo je pala u rimske ruke
Italija u doba Republike
250px|mini|Teritorija Rimske republike 44. godine p. n. e. Ostvarivši kontrolu nad čitavim Apeninskim poluostrvom, Rimljani ulaze u sukob sa Kartaginom. Kartagina je bila feničanska kolonija grada Tira osnovana krajem 9. veka p. n. e. Nakon pada Tira pod vlast Novovavilonskog carstva (Nabuhodonosor, 587. p. n. e.), Kartagina je opstala kao nezavisna država. U narednom periodu uspostavila je talasokratiju u oblasti Zapadnog Sredozemlja. Sicilija je nakon Sicilijanskih ratova podeljena između Kartagine (zapadna strana) i Grka (istočna strana).
Rimljani su sa Kartaginom vodili tri rata između 264. i 146. godine. Ovi ratovi poznati su kao Punski ratovi (Rimljani su Kartaginjane nazivali Punima po Fenikiji). . U Prvom punskom ratu (264-241), Rimljani su ovladali Sicilijom. Ekonomski iscrpljena Kartagina suočila se sa pobunjenim najamnicima u tzv. Libijskom ratu. Rimljani su iskoristili njenu zauzetost i priključili svojoj državi Sardiniju i Korziku. Treći punski rat (149-146) završen je razaranjem Kartagine. Sicilija, Sardinija i Korzika postale su prve rimske kolonije Nakon uništenja Seleukidskog i Antipatridskog kraljevstva (delova carstva Aleksandra Makedonskog podeljenog tokom ratova dijadoha), Rimska republika postaje dominantna sila na Mediteranu. Administrativno, samo je teritorija Apeninskog poluostrva do reke Rubikon na severu smatrana Italijom. Današnja severna Italija bila je deo provincije Cisalpinske Galije. Cisalpinska Galija je tek u vreme Oktavijana Avgusta priključena provinciji Italiji Sardinija i Korzika činile su posebnu provinciju.
Godine 135. p. n. e. izbio je Prvi ustanak robova na Siciliji. Rimljanima je trebalo dve godine da ga uguše. U severnoj Italiji vojskovođa Gaj Marije naneo je poraz Kimbrima u bici kod Vercele 101. godine p. n. e Istovremeno su se Rimljani po drugi put morali suočiti sa ustankom robova na Siciliji.
Postojale su dve forme uključivanja u rimsku državu: inkorporacija i savez. Stanovnici inkorporiranih oblasti sticali su rimska građanska prava. Saveznici, formalno nezavisni, nisu imali građanska prava ni pravo vođenja spoljne politike. Godine 90. p. n. e. izbio je tzv. Saveznički rat u kome su se rimski saveznici u Italiji izborili za građanska prava (Lex Plautia Papiria).
U prvom veku p. n. e. Italija je često bila poprište građanskih ratova. U građanskom ratu Gaja Marija i Kornelija Sule, u Rimu su dva puta izvršene proskripcije. . Ustanak je 78. godine podigao konzul Marko Emilije Lepid. Pompej mu je naneo poraz u Severnoj Italiji. Od 73. do 71. godine p. n. e. Rimljani su vodili rat protiv robova predvođenih Spartakom. Godine 62. p. n. e, Lucije Sergije Katilina skovao je zaveru koju je otkrio konzul Marko Tulije Ciceron. Godine 56. p. n. e. održan je sastanak u Italijanskom gradu Luki na kome je obnovljen sporazum između trijumvira Pompeja, Cezara i Krasa. U severnoj Italiji vođen je 42. godine p. n. e. Mutinski građanski rat između Oktavijana Avgusta i Marka Antonija, a sledeće godine i Peruzinski građanski rat Provinciju Italiju stvorio je car Oktavijan Avgust 30. godine p. n. e
Italija u periodu Rimskog carstva
Glavnu opasnost po Zapadno rimsko carstvo prestavljali su Vizigoti. Godine 401. pod vođstvom Alariha, Vizigoti napadaju Severnu Italiju. Alarih je sklopio mir sa zapadnorimskim vojskovođom Stilihonom. Pogubljenje Stilihona bio je povod da Alarih 408. godine obnovi rat sa Zapadnim rimskim carstvom. Dve godine kasnije Vizigoti pljačkaju Rim. Nakon trodnevne pljačke, Vizigoti se povlače u Galiju. Zapadno rimsko carstvo nakon 410. godine nije moglo odolevati navalama varvara. Postepeno je gubilo teritorije na Zapadu. Galiju su zauzeli Franci, Vizigoti i Burgundi, Španiju Vizigoti, a severnu Afriku Vandali i Alani. Godine 455. Vandali pod Gajserihom ponovo pljačkaju Rim nakon čega osvajaju Sardiniju i Korziku Germanski vojskovođa Odoakar zauzeo je 476. godine Rim zbacivši sa vlasti poslednjeg Zapadnorimskog cara Romula Avgustula. Pad Zapadnog rimskog carstva obično se uzima za kraj starog veka.
Odoakarovo kraljevstvo
200px|mini|Odoakarovo kraljevstvo oko 480. godine Nakon pada Zapadnog rimskog carstva, Odoakar je postao prvi varvarski kralj Italije. Stalnim vojnim akcijama nastojao je proširiti svoju vlast i u susednim oblastima. Odoakar je bio u dobrim odnosima sa vandalskim kraljem Gajzerihom. Sporazumom između dvojice vladara, Sicilija je priključena Odoakarovom kraljevstvu u zamenu za plaćanje danka. . Kada je Julije Nepot, bivši zapadnorimski car, ubijen u Saloni, Odoakar je preuzeo zadatak otkrivanja i kažnjavanja ubice. Istovremeno je proširio svoju vlast na Dalmaciju. Iako je bio arijanac, Odoakarovi odnosi sa Halkedonskom crkvom bili su veoma dobri. Godine 487. Odoakar je pokrenuo rat protiv Rugijaca u Noriku. Rat je završen porazom Rugijaca. Odoakar je zarobio njihovog kralja. Odoakarovo jačanje zaplašilo je istočnorimskog vladara Zenona koji 488. godine sklapa dogovor sa ostrogotskim vladarem Teodorihom Velikim Teodorih napada Italiju. Odoakar se pred Teodorihom sklonio u Ravenu koju Ostrogoti opsedaju. Rat se odužio te su dvojica vladara sklopila sporazum po kome će zajednički vladati Italijom. Samo nekoliko dana nakon sklapanja sporazuma, Teodorih je ubio Odoakara i sam zavladao Italijom (493)
Ostrogotska kraljevina
250px|mini|levo|Ostrogotska kraljevina 526. godine Nakon pobede nad Odoakarom, Teodorih postaje kralj Italije kao mandator Istočnorimskog carstva. Gotsko stanovništvo nije ravnomerno naselilo Italiju. Najveći deo naselio je Padsku niziju, Liguriju i Severnu Toskanu. Naselili su i Istru, Dalmaciju i severnu Hrvatsku (između Save i Drave). Goti se nisu izmešali sa rimskim stanovništvom u Italiji. Rimski senat je formalno smatran za najviši organ u državi, ali je on rešavao samo pitanja iz života grada Rima. Teodorih je bio poglavar i Gota i Rimljana. On je za Ostrogote bio kralj, a za Rimljane doživotni (ali ne i nasledni) vršilac carskih kompetencija. Administrativno, država je bila podeljena u dve prefekture: Italiju i Galiju.
Širenje poseda ostrogotske aristokratije na račun Rimljana doveo je do neprijateljstva Ostrogota i Rimljana. Godine 523. vizantijski car Justin je doneo edikt po kome su svi jeretici isključeni iz državne uprave. Time je arijanstvo Ostrogota stavljeno van zakona. Teodorihovo poslanstvo na čelu sa papa Jovanom I upućeno je 525. godine caru sa ciljem da ga odgovori od ove odluke. Kako Jovan nije izvršio zadatak, utamničen je po povratku u Italiju. U tamnici je i umro 526. godine, a šest meseci nakon njega umro je i Teodorih. Presto je pripalo Teodorihovom unuku Atalarihu koji je bio maloletan te je regentsku funkciju vršila njegova majka Amalasunta. Ostrogotska država gubi svoj uticaj i veliki deo teritorija. Amalasunta se udala za rođaka Teodata kako bi pridobila naklonost plemstva. Teodat ju je ubrzo utamničio. Justinijanu je to bio povod za pokretanje rata. Teodatu je upućen ultimatum da se odrekne prestola u korist vizantijskog cara. Kako je ovaj to odbio, izbio je dvadesetogodišnji Gotski rat. U prvom delu rata (535-540) vojskovođa Velizar osvaja Rim i proteruje Ostrogote preko Poa. Nakon njegovog povlačenja, novi ostrogotski kralj Totila ponovo osvaja Italiju. Novi vizantijski vojskovođa bio je Narzes. Narzes odnosi pobedu u bici kod Tagine u kojoj Totila gine. Vizantinci su učvrstili svoju vlast tek 554. godine. Vizantinci su obnovili Italsku prefekturu, ali bez Afrike i Dalmacije. Istra i Venecija organizovane su kao posebna vojvodstva.
Italija do 951. godine
250px|mini|levo|Lotar, italijanski kralj Istovremeno sa franačkim osvajanjem su u celoj severnoj Italiji postavljeni franački grofovi i vojna uporišta. Godine 780. Karlo je formirao Italijansku kraljevinu koja je obuhvatala područje celog Apeninskog poluostrva sem Napuljskog zaliva, Kalabrije, istočnog dela Apulije i Sicilije. Za kralja je postavio svog sina Pipina. Istra je Italijanskoj kraljevini pripojena 788. godine. Karlo je 800. godine krunisan za rimskog cara od strane pape Lava III. Bio je to povod za izbijanje franačko-vizantijskog rata koji je završen 812. godine porazom Vizantije. Sklopljen je sporazum po kome vizantijski car priznaje titulu cara. Za uzvrat, Karlo je Vizantiji garantovao bezbednost vizantijskih teritorija na Apeninskom poluostrvu.
Južna Italija
250px|mini|Italija oko 1000. godine Još tokom vladavine Ludviga Pobožnog dolazi do napada muslimanskog plemena Aglabida na Italiju. Godine 846. muslimani su napali sam Rim i nakon pljačke se povukli. Nekoliko godina kasnije Saraceni osnivaju emirat na teritoriji Barija. Na poziv vizantijskog cara, nemački car Ludvig II interveniše i osvaja Bari nakon duge opsade. Saraceni 878. godine osvajaju Siciliju i njen glavni grad, Sirakuzu.
Polovinom 11. veka normanski plemići Robert Gviskard, Viljem i Rožer došli su u Italiju kako bi prigrabili posede za sebe. Robert Gviskard zavladao je Apulijom i Kalabrijom. Godine 1071. Gviskard je osvojio Bari, poslednje vizantijsko uporište u Italiji.