cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiril I Carigradski
Život
Kiril se obrazovao u u Veneciji i na Padovskom univerzitetu, nakon čega je služio kao iguman manastira na Kreti. Potom je otišao u današnju Ukrajinu gdje je služio kao jedan od rektora Ostroške akademije. Godine 1596. ga je aleksandrijski patrijarh Meletije poslao u Poljsku sa zadatkom da organizira otpor pravovjernih pravoslavaca Brestovskoj uniji, odnosno nastojanjima da se pravoslavne crkve sa sjedištem u Kijevu podrede Rimu i Katoličkoj crkvi. Odatle je Kiril otišao Ženevi gdje se imao prilike upoznati sa učenjima protestantskog teologa Jeana Calvina; historičari smatraju da je upravo tamo stekao naklonost prema kalvinizmu i izuzetnu odbojnost prema katoličanstvu.
Iz Ženeve je došao u Aleksandriju gdje je 1602. nakon smrti Meletija preuzeo mjesto patrijarha. Ono će držati sve do 1621. godine kada je prvi put izabran za vaseljenskog patrijarha. Na njegovo stolovanje je značajno uticao Tridesetogodišnji rat kao eskalacija sukoba između katolika i protestanata, a koji se odrazio i na osmanski dvor u Carigradu gdje su se različiti evropski ambasadori borili za naklonost tada najmoćnije države u Evropi. Lukaris je sa svojom reputacijom protestantskog simpatizera stekao naklonost nizozemskih i engleskih i neprijateljstvo francuskih i austrijskih ambasadora, te je, ovisno o jačanju i slabljenju njihovih lobija na osmanskom dvoru nekoliko puta zbacivan i ponovno postavljan na mjesto patrijarha.
Kirila je duboko uznemirilo osmansko ugnjetavanje pravoslavnih krščana, ali i misionarsko djelovanje jezuita, te je smatrao da se tome najbolje može oduprijeti osnivanjem škola u kojima bi se izučavala pravoslavna vjera i grčki jezik, odnosno tako stvorio dovoljan broj pravoslavnih svećenika. Jedan od rezultata njegovih napora bilo je i osnivanje teološke škole, tzv. Atonijade na Svetoj gori. U tu je svrhu Kiril potakao i monaha Maksima Galipoljskog da napravi prvi prijevod Biblije na moderni grčki jezik. 1627. godine je u Carigradu osnovao štampariju čija je glavna svrha bila izdavanje knjiga i pamfleta usmjerenih protiv Katoličke crkve i njenog nauka.
1629. godine je u Ženevi na latinskom objavljena knjiga Confessio Fidei Orthodoxae čije se autorstvo pripisivalo Kirilu, i koja se često tumačila kao prihvaćanje kalvinističkih ideja. Zbog nje je Kiril nakon smrti anatemiziran, ali je na posebnom sindou 1672. oslobođen optužbi.
Kiril je konačno svrgnut zbog optužbi da je potakao kozake da napadnu Azov, odnosno da sprema ustanak Grka protiv osmanske vlasti. Murat IV je naredio janjičarima da ga zadave, a tijelo mu je dao baciti u more.
Godine 2009. je proglašen velikim mučenikom i svetiteljem.
Colonia las Margaritas, Córdoba
Colonia las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1049 m.
Dmitrij Radčenko
(2. decembar 1970.) je ruski nogometaš.
Dragovan Šepić
Dragovan Šepić (Buzet, 15. prosinca 1907. - Zagreb, 12. veljače 1997.) hrvatski povjesničar i pravnik, akademik
Životopis
Studirao je na Pravnom fakultetu u Zagrebu i na Institutu međunarodnih znanosti u Parizu. Radio je u diplomaciji od 1935. do 1947. godine, potom u Ministarstvu znanosti i kulture vlade FNRJ. Od 1969. do 1978. redovni je profesor na Fakultetu političkih nauka u Zagrebu. Od 1977. izvanredni član HAZU.
Colonia de la Cruz, Jaral del Progreso
Colonia de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
La Cirianera, Coalcomán de Vázquez Pallares
La Cirianera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Colonia de la Cruz, Jaral del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Stazione Magliano-Crava-Morozzo, Cuneo
Stazione Magliano-Crava-Morozzo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
La Cirianera, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Breda Guazzona, Cremona
Breda Guazzona je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Stazione Magliano-Crava-Morozzo, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
La Pradera, Pijijiapan
La Pradera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Hromil hlorid
Hromil hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 154,901 Da.
Onawa, Iowa
Onava je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.998 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.998 stanovnika, što je 93 (3,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Infantes, Guadalupe
Los Infantes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1247 m.
Collicelle, Rieti
Collicelle je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Ivo Perišin
Ivo Perišin (Kaštel Kambelovac, 4. srpnja 1925. - Zagreb, 30. listopada 2008.), hrvatski ekonomist, pedagog, političar i profesor emeritus Ekonomskog fakulteta u Zagrebu, redoviti član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Razredu za društvene znanosti.
Životopis
Ivo Perišin rodio se 1925. godine u Kaštel-Kambelovcu, kod Splita, gdje je završio osnovnu školu, a gimnaziju u Splitu. Školovanje je bilo prekinuto za vrijeme rata u kojem sudjeluje od 1941. godine. Studira ekonomske znanosti na Financijsko-ekonomskom institutu u Lenjingradu, s kojeg (nakon završena 4 semestra) prelazi na Ekonomski fakultet u Zagrebu gdje diplomira 1949. godine. Nakon diplomiranja radi u Ministarstvu financija u Zagrebu i Osijeku, a zatim nekoliko godina radi kao profesor na srednjoj ekonomskoj školi gdje predaje "financije" i "ekonomiku". Godine 1956. postaje profesor Visoke privredne škole u Zagrebu, a zatim Ekonomskog fakulteta. Tu počinje njegov sustavni znanstveni rad na pitanjima novca, kredita i bankarstva. Ulaskom Visoke privredne škole u sastav Zagrebačkog sveučilišta (1958.) izabran je za izvanrednog profesora, a 1967. godine za redovnog iz predmeta "financije" (monetarno-kreditna politika). Godine 1959. doktorira u Beogradu tezom "Novčana kretanja i njihov značaj u privrednom životu". Zatim odlazi na specijalizaciju u Francusku, Belgiju i Italiju radi proučavanja zapadnoeuropske monetarno-kreditne politike. Iako je od 1963. godine, kao istaknuti financijski stručnjak, obavljao značajne dužnosti (među ostalim generalni direktor NB Hrvatske, podsekretar u Saveznom sekretarijatu za financije, guverner Narodne banke Jugoslavije, predsjednik Izvršnog vijeća Sabora, predsjednik Sabora SRH, a od 1978.-1986. godine predsjednik Saveznog Savjeta za privredni razvitak i ekonomsku politiku), nastavno-znanstvenu djelatnost nije nikada prekidao. Od 1965. do 1967. godine bio je splitski gradonačelnik. Nastavnička i znanstvena djelatnost prof. Perišina se tako isprepletala s njegovim višegodišnjim angažmanom na najodgovornijim mjestima našeg financijskog, a posebno monetarnog sistema. Nekoliko godina sudjelovao je u radu skupština i konferencija Međunarodnog monetarnog fonda, Svjetske banke i Banke za međunarodne obračune u Baselu te na nekoliko međunarodnih simpozija. Do kraja 2007. godine objavio je 30 knjiga i 160 studija, a uz to velik broj članaka u dnevnom tisku, recenzija i referata.
Znanstveni rad
U njegovu znanstvenom djelovanju četiri teme zauzimaju dominantno mjesto. Kao monetarnog teoretičara i istraživača, a zatim i kao jednog od vodećih ekonomskih političara, zaokuplja ga problematika novčanih kretanja, a posebno novčanih tokova i njihovih određujućih faktora. Njegovi najvažniji radovi o toj tematici jesu knjige "Novac i privredni razvoj" (Zagreb 1961) i "Monetarno-kreditna politika" (Zagreb 1964. god.). Na te radove koji predstavljaju fundamentalna i veoma konkretna istraživanja nadovezuju se njegove studije i mnogobrojni prilozi o karakteru i uzrocima naše, pa i svjetske ekonomske nestabilnosti i inflacije. Treće područje specijalnog znanstvenog interesiranja Ive Perišina  je istraživanje veoma složene i specifične sfere kreditnih odnosa u okviru cjelokupnih društveno-ekonomskih odnosa u nas. Najbolji pregled tog rada sadržan je u Zborniku njegovih radova "Novac, kredit i bankarstvo u sistemu samoupravljanja" – Zagreb, 1975., koja uključuje i studiju "Transformacija, kreditnog i bankarskog sistema Jugoslavije". Spoznaje do kojih je došao obrađujući probleme monetarnog i kreditnog sustava, nestabilnosti i inflacije tog kod nas postojećeg sustava financijskih odnosa usmjerili su ga na istraživanje svjetskog financijskog sustava i financijskog tržišta kao četvrto područje njegovog istraživačkog rada. Rezultat tih najnovijih njegovih istraživanja predstavlja opsežno djelo (580 strana) "Svjetski financijski vrtlog" koje je objavljeno 1988. Od 1977. g. član je JAZU kada je izabran za izvanrednog člana Akademije, a od 17. svibnja 1990. redovni član HAZU. Za svoj znanstveni rad dobio je dvije nagrade Božidar Adžija. Prvu 1972., a drugu 1976. godine. K tome dobio je nagradu Grada Splita 1984. g. Senat Zagrebačkog sveučilišta 16. studenog 1993. godine, dodijelio mu je počasno zvanje prof. emeritus. Ukupnim svojim djelom akademik Ivo Perišin osigurao je sebi trajno mjesto u hrvatskoj ekonomskoj znanosti.
El Salitre, Cadereyta Jiménez
El Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Tres Palos, Coahuayutla de José María Izazaga
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
El Salitre, Cadereyta Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Davit Mujiri
Davit Mujiri (2. januar 1978) je gruzijski nogometaš.
Forlones, Arandas
Forlones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
1596 Itzigsohn
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 13,285 stepeni, a orbitalni period iznosi 1796,155 dana (4,917 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,127. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,40 a geometrijski albedo 0,049.
Asteroid je otkriven. 1949. godine.
Bătuța, Bârzava
Bătuța je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Bârzava.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Santa Amalia, Guadalupe
Santa Amalia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1143 m.
Дубље
Дубље може бити:
Cerro de Zaragoza, Hermenegildo Galeana
Cerro de Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hermenegildo Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
La Nobleza, Pijijiapan
La Nobleza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Poblado Curva, Tenejapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1605 m.
Almazzago, Trento
Almazzago je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
1599 Giomus
Ekscentricitet orbite iznosi 0,144, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 6,094 stepeni, a orbitalni period iznosi 2019,111 dana (5,528 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,00 a geometrijski albedo 0,045.
Francisco I. Madero, Córdoba
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1004 m.
Albemarle, North Carolina
Albemarl je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.903, što je 223 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bregazzana, Varese
Bregazzana je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Sălciile, Sălciile
Sălciile je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Sălciile.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Las Cruces, Guasave
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Bitka za Chinvali
Bitka za Cinhvali (, ცხინვალის ბრძოლა) se odigrala od 8. do 11. augusta 2008. godine u Južnoj Osetiji, odmetnutoj oblasti Gruzije između gruzijskih vojnih i policijskih formacija sa jedne, te ruskih vojnih snaga i južnosetijskih separatističkih vojnih i paravojnih formacija sa druge strane. Predstavljala je prvu, najvažniju i jedinu veću bitku u kratkotrajnom oružanom sukobu danas poznatom kao rusko-gruzijski rat. Do nje je došlo nakon niza manjih oružanih incidenata kojima je počeo eskalirati dotle zamrznuti gruzijsko-osetijski sukob, odnosno nakon najava gruzijskog prozapadnog predsjednika Miheila Saakašvilija da će ponovno uspostaviti teritorijalni integritet Gruzije, odnosno područje odmetnutih separatističkih pokrajina Južne Osetije i Abhazije vratiti pod gruzijsku vlast oružanom silom, bez obzira što se tome protivila susjedna Rusija, koja je u Južnoj Osetiji držala mirovne snage temeljem sporazuma kojim je 1992. okončan Prvi južnoosetijski rat. Bitka je otpočela 8. augusta ujutro kada su gruzijske vojne snage, koje su prethodnih godina bile reorganizirane, naoružane i obučene uz pomoć SAD, dijelom nastojeći iskoristiti prisutnost ruskih i drugih svjetskih čelnika na pekinškoj Olimpijadi, a dijelom i povoljan geostrateški položaj te brojčanu i tehničku nadmoć nad južnoosetijskim milicijama, pokrenule ofenzive sa ciljem osvajanja grada Chinvalija, separatističkog sjedišta. Napad, u kome su gruzijske snage masovno koristile artiljeriju je ispočetka imao određenog uspjeha, te su gruzijske snage do jutra uspjele prodrijeti u Chinvali. Tamo su, međutim, naišle na neočekivano žestoki otpor južnoosetijskih snaga i ruskih mirovnih snaga, da bi za nekoliko sati Rusija u Južnu Osetiju poslala pojačanja i počela sa zračnim udarima na ciljeve u samoj Gruziji. Usprkos dolaska ruskih pojačanja, gruzijske snage su tokom sljedećeg dana nastavile kako sa pokušajima da zauzmu grad i zaustave dolazak ruskih pojačanja, pa je tako u zasjedi gruzijskih specijalaca ranjen ruski zapovjednik, general Anatolij Hruljov. Međutim, neuspjeh da zauzmu strateški važan tunel Roki preko koga su Rusi slali pojačanja je dotada već anulirao gruzijsku brojčanu premoć, a što se počelo osjećati i u samom gradu. Do 11. augusta su gruzijske snage prisiljene na povlačenje ne samo iz Chinvalija, nego iz iz susjednih područja, uključujući naselja Južne Osetije u kojima su dotada živjeli civili gruzijske nacionalnosti. Povlačenje se pod udarom ruske avijacije nastavilo i na teritoriju same Gruzije, te je napuštena ne samo strateška baza kraj grada Gori, nego i sam grad koji se našao pod ruskom okupacijom. Sukob je nedugo nakon toga okončan sporazumom o primirju koga je ruska strana protumačila i primijenila na način kojim je gruzijskim vlastima permanentno zapriječen povratak u Južnu Osetiju, koja je nedugo potom od Rusije priznata kao nezavisna država. Bitka za Chinvali je od ruskih vlasti iskorištena u propagandne svrhe i zbog navoda o ratnim zločinima gruzijske strane, prije svega napada na civilne ciljeve u samom gradu, a koji su prouzročili veliki broj ljudskih žrtava kao i primjetno razaranje samog grada.
Contadero, Zentla
Contadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zentla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
1598 Paloque
1598 Paloque je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 13,39 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,331 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 7,532 stepeni, a orbitalni period iznosi 1300,156 dana (3,559 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,082. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,20 a geometrijski albedo 0,129.
Asteroid je otkriven 11. februara 1950. godine.
Schirmerov test
Širmerov test jedan je od najpraktičnijih testova za utvrđivanje količine izlučenih suza koji se danas koristi u oftalmologiji. Test je jednostavan za izvođenje kako u kliničkim tako i ambulantnim uslovima. Osmislio ga je 1904. godine dr Oto Širmer (Otto Schirmer 1864—1918) nemački oftalmolog. . Testom se odreređuje količina vodenog sloja prekornealnog suznog filma.
Primena
Kako bi se dobio objektivne dokaze o smanjenoj sekreciji suza, nakon, od pacijenta dobijenih detaljnnih anamnestičkih podataka iz istorije bolesti o nedovoljnom ili otsutnom izlučivanju suza i fizičkim pregledom bolesnika ustanovljenog „suvog simptoma“ očiju pristupa se izvođenju Širmerovog testa.
Bollin
Karakteristike
Bollin izvire na zapadnim obrocima masiva Penninesa, jugoistočno od Macclesfielda u Grofoviji Cheshire. Od tamo teče prema zapadu preko Grofovije Greater Manchester do ušća u Rijeku Mersey, odnosno u Manchesterski kanal otkako je rijeka kanalizirana.
Sliv rijeke velik je 273 km², a najveća pritoka je Rijeka Dean.
Schirmerov test
Primena
Širmerov test, koji je u sledećim stanjima (bolestima) pozitivan, ukazuje na otsustvo lučenja suza ili suvoću u očima:
Način izvođenja
250px|mini|Pozitivan nalaz Širmerovog testa (0,00) ukazuje na otsustvo lučenja suza Test se izvodi veoma lako u kliničkim i ambulantnim uslovima, bez anestezije ili sa lokalnom anestezijom oka (i tada nosi naziv „osnovni Širmerov test“), tako što se 5 mm duga traka sterilnog filter papira „uranja“ u forniks bočne trećine donjeg očnog kapka, a 25 mm ostavlja da visi sa spoljne strane. (vidi sliku dole levo).
Kvašenje traka filter papira suzama u dužini većoj od 15 mm posle 5 minuta je normalan nalaz, a kvašenje manje od 5 mm nakon 5 minuta smatra se „pozitivnim“ nalazom (vidi sliku dole desno).
La Coyulera de Cisneros, Coalcomán de Vázquez Pallares
La Coyulera de Cisneros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Schirmerov test
Način izvođenja
Nakon izvedenog testa treba savetovati pacijentu da najmanje 30 minuta nakon izvedenog testa ne trlja oči. Takođe kontaktna sočiva pacijent može postaviti najmanje 2 sata nakon testa.
La Coyulera de Cisneros, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 713 m.
Schirmerov test
Pouzdanost testa
Iako se Širmerov test u praksi primenjuje više od 100 godina, nekoliko studija pokazuju da on nepravilno identifikuje veliku grupu pacijenata sa suvim očima, npr:
Imajući u vidu napred navedene nedostatke Širmerovog test, danas se sve više razvijaju novi sve bolji testovi. Tako, npr. jedan od novijih testova meri količinu molekula laktoferina. Pacijenti sa niskom produkcijom suza i suvim okom imaju nizak nivo molekula laktoferina.
Calpuhuán, Hermenegildo Galeana
Calpuhuán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hermenegildo Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 996 m.
Los Llanitos, Jaral del Progreso
Los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 792 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Gabriel Popescu
(25. decembar 1973.) je rumunjski nogometaš.
Los García, Cadereyta Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Charleroi (arondisman)
Arondisman Charleroi (francuski: Arrondissement de Charleroi, nizozemski: Arrondissement Charleroi) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 7 u Provinciji Hainaut.
Karakteristike
Arondisman Charleroi se prostire na jugu zemlje po Valoniji, na površini od 472.2 km² na kojoj živi 395,832 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 12 općina, a administrativni centar arondismana je grad Charleroi u kom je 2021. živjelo 201,837 stanovnika.
Koronelizam
Koronelizam (portugalski: Coronelismo) je bio sustav političke mašinerije u Brazilu tokom perioda Prve Republike. Znan još i kao "vladavina koronela", termin danas označava klasični šefovski sustav u sklopu kojeg je kontrola nad patronažom bila centralizirana u rukama lokalnih oligarha znanih kao koroneli, koji bi davali usluge za lojalnost.
Politička mašinerija koja je poticala sustav zaštitnik-štićenik omogućila je agrarnim oligarsima, posebice bogatim plantažerima kave u državi São Paulo, iskorištavanje centralnih organa za vlastitu korist, posebice slabe centralne vlasti koja je postepeno emanirala svoju moć prema agrarnim oligarhijama.
Rast industrije i trgovine je kroz vrijeme toliko ojačao države São Paulo (čiji je dominantni proizvod bila kava) i Minas Gerais (čiji je dominantni proizvod bilo mlijeko i njegovi derivati) da su one potpuno dominirale državnom politikom, koja je zbog tog obilježja dobila naziv café com leite. Pod Getúliom Vargasom, Brazil se postepeno kretao prema centraliziranoj državi te je, koristeći metode poput općeg prava glasa i tajnog glasovanja, postepeno rušio sustav koronelizma. Ipak, utjecaj café com leite politike vidljiv je i danas.
Hrizosporid
Hrizosporid je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 509,682 Da.
Taverna, Parma
Taverna je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Bocsig, Bocsig
Bocsig je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Bocsig.
Taverna, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 946 m.
Macclesfield
Macclesfield je grad i nekadašnji borough od 56,701 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.
Administrativno podpada pod Borough Cheshire East.
Geografske karakteristike
Macclesfield leži na istoku Grofovije Cheshire, na rijeci Bollin, pritoci rijeke Mersey, udaljen 26 km južno od Manchestera.
Na istoku nekadašnjeg borougha Macclesfield leži uska traka Penninesa, koja je dio Nacionalnog parka Peak District.
Pavel Badea
(10. juni 1967.) je rumunjski nogometaš.
Macclesfield
Historija
Macclesfield je nekad bio poznat kao centar svilarske industrije.
Današnji Macclesfield je prvenstveno administrativni i servisni centar vlastite okolice, i sjedište nekoliko kompanija.
Sant'Anna d'Alfaedo, Verona
Sant'Anna d'Alfaedo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 942 m.
La Latilla, Arandas
La Latilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
La Higuerita, Coahuayutla de José María Izazaga
La Higuerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Elmore, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 663, što je 72 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chixaltontic, Tenejapa
Chixaltontic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2147 m.
Cervantes y Lozada, Córdoba
Cervantes y Lozada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
El Cilantrillo, Guadalupe
El Cilantrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1414 m.
Los Tres Hermanos, Pijijiapan
Los Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Зебица
Зебица може бити:
Breda, Cremona
Breda je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Ivo Tartaglia
Ivo Tartaglia (Izgovor: Tartȁlja; Split, 5. veljače 1880. - Lepoglava, 3. travnja 1949.), hrvatski odvjetnik, političar, publicist i slikar.
Gradonačelnik Splita
Dr. Ivo Tartaglia bio je jedan od važnijih splitskih gradonačelnika, koji su svojim radom bitno doprinijeli razvitku grada. Iako nije bio član niti jedne političke stranke, izuzevši razdoblje prije prvoga svjetskog rata (Hrvatska demokratska stranka u Dalmaciji, odnosno sjedinjena Hrvatska pučka napredna stranka), bio je vrlo popularan među građanima te je na nezavisnim listama redovito pobjeđivao na izborima. Za njega je politika značila konkretno rješavanje svakodnevnih problema koji su tištili neku sredinu i njeno stanovništvo. Zastupao je stav da su siromaštvo i teški životni uvjeti glavni uzročnik napetosti i političke nestabilnosti u tadašnjoj državi. Sukladno tomu bio je mišljenja da da se sve političke strukture moraju angažirati, u prvom redu, na rješavanju tih problema, što bi rezultiralo smirivanjem napetosti u Kraljevini Jugoslaviji. Obnašajući funkcije gradonačelnika i kasnije bana, radio je vodeći se tim načelom. Njegov rad je obilježavalo veliko organizacijsko i financijsko umijeće.
Zaslužan je za izgradnju Ličke pruge 1925. godine, kojom je Split povezan s unutrašnjošću Hrvatske. Interesantno je da Kraljevina SHS(Jugoslavija) nije htjela financirati izgradnju pruge, pa je animirao privatne poduzetnike, štedionice i banke da podrže taj projekt.
Dok je još jedan zaslužni splitski načelnik Antonio Bajamonti izgradio vodovod i doveo pitku vodu u Split, Tartaglia je zaslužan za osnutak Električnog poduzeća i elektrifikaciju Splita. Pokrenuo je i realizirao projekte izgradnje radničkih i službeničkih stanova na gradskom predjelu Gripe. Za njegovog mandata obnovljena je Riva te su zasađene palme, bez kojih je ona nezamisliva, otvoren je zoološki vrt, proširena i modernizirana luka, izgrađena meteorološka postaja na Marjanu, Oceanografski institut i Zavod za javno zdravstvo, izgrađen vatrogasni dom, dječji i starački dom, proširena i adaptirana bolnica, a 1921. ustanovljeno je profesionalno kazalište. U njegovom mandatu izgrađeno je niz škola, proširena biblioteka, otvoren umjetnički salon Galić. U njegovo vrijeme je Split, međunarodnim natječajam dobio prvi Generalni urbanistički plan razvoja. Napravljen su pripreme za počatak izgradnje nove bolnice na Firulama, otvoreno novo groblje na Lovrincu, utemeljena je Gradska štedionica. U mjestima splitskog okruga, Solinu, Vranjicu, Slatinama, Žrnovnici i Mravincima izgrađene su ceste, vodovod, kanalizacija, pristaništa, te uvedena struja. Kao znak zahvalnosti u Splitu je još za njegovog života današnja ulica Kralja Zvonimira nosila njegovo ime, dok je u Žrnovnici postavljena spomen ploča u znak zahvalnosti. Kao ban pokrenuo niz projekata u Primorskoj banovini, izgradnju bolnice u Biogradu n/m, isušivanje močvara, unaprijeđenje poljoprivrede, školstva itd.
Ban Primorske banovine
Kao istaknutog političara jugoslavenske orijentacije, nakon uvođenja diktature, kralj Aleksandar ga je 1929. godine imenovao za prvog bana Primorske banovine. Kao praktičan čovjek, svjestan teških životnih prilika i siromaštva u kojim je živjela većina stanovnika, odmah se uhvatio u koštac sa svakodnevnim životnim problemima, kojih je na području banovine bilo mnogo. Odmah po imenovanju na obišao je čitavu banovinu želeći se neposredno upoznati sa potrebama svakog njenog pojedinog dijela. Prvi potezi su se odnosili na poboljšanje zdravstvene zaštite,pogotovo na zadarskom području, kojje je potpadanjem Zadra pod talijansku vlast ostalo bez bolnice. Odlučio je da se odmah krene u izgradnju bolnice u Biogradu te stacionara za oboljele od TBC-a u Zemuniku. Slične akcije je poduzeo i u Kninu,Travniku i Mostaru. Posebno su značajni njegovi napori u poboljšanju stanja u školstvu, poboljšanju poljoprivrede kroz edukacije poljoprivrednika i sručnu pomoć, kako bi se povećali prinosi, te posebno isušivanju močvara. Međutim, Tartaglia je ubrzo počeo pokazivati neslaganje s metodama vladanja u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji. Stalno sužavanje banskih ovlasti, zaobilaženje banskih uprava kod donošenja ključnih odluka, činili su Tartagliu nezadovoljnim. To je kulminiralo u lipnju 1932. godine, kada su žandari pucali na vjernike na crkvenoj procesiji u Omišu. Tartaglia je u znak protesta podnio ostavku na dužnost bana i napustio aktivno bavljenje politikom. Također, počeo je napuštati svoja dotadašnja uvjerenja, te se do kraja 1930-ih približio Vladku Mačeku i politici HSS-a.
Zadnje godine
U zadnjim godinama svog života bio je izložen stalnim progonima, koji su mu uništili zdravlje i uzrokovali smrt. Nakon talijanske okupacije Splita, 1941. godine, kao osvjedočeni protivnik talijanske fašističke politike, uhićen je i interniran u Italiji. Nakon puštanja iz talijanskog zatočeništva aktivno pomaže NOP-u i postaje predsjednik Narodne fronte.
Nakon rata nova vlast mu nudi suradnju.U oslobođenom Splitu je cijenjen i uvažavan te surađuje sa lokalnim vlastima na kulturnom polju. Nude mu odlazak u Zagreb i funkciju u novoj vlasti što on kao teški srčani bolesnik otklanja. Traže od njega da privoli svog bliskog prijatelja Ivana Meštrovića na povratak u domovinu, što on znajući Meštrovićeve stavove nije htio učiniti. Zbog toga, sudilo mu se na narodnom sudu, pod optužbama da je u periodu dok je bio gradonačelnik i ban potpomagao diktaturu kralja Aleksandra i svoj politički položaj koristio za osobni probitak. Zbog tih djela ga je sud osudio na zatvorsku kaznu od 7 godina. Suđenje je održano u revolucionarnom stilu, uobičajenom za to vrijeme, pri čemu je osuđenik bio osuđen i prije nego što je sudski postupak i započeo. Zanimljivo je da publika tijekom suđenja izražavala podršku Tartagli, što svjedoči o njegovom ugledu među građanima Splita. Uvidom u dokumente sa suđenja i samu optužnicu, koji se čuvaju u Državnom arhivu u Splitu, vidljiva je politička motiviranost procesa protiv Tartaglie.
Nakon suđenja je prebačen na izdržavanje kazne u Šibenik, a zatim u Lepoglavu, gdje nakon nekoliko dana po dolasku umire. Njegove nećakinje traže od tadašnjih vlasti da dopuste pokop u Splitu, čemu im je tek udovoljeno 1987. pa je pokopan na groblju Lovrinac, u obiteljskoj grobnici Pere Machieda.
Ivo Tartaglia pripada plejadi zaslužnih građana Splita, koji su svojim radom za opće dobro u vrlo teškim vremenima bitno doprinijeli njegovom napretku. Danas u Splitu ne postoji niti jedan znak kojim bi bila iskazana počast prema ovom čovjeku, iako je jedna ulica prije Drugog svjetskog rata nosila njegovo ime. U postupku preimenovanja ulica tijekom '90-tih godina prošlog stoljeća, njegovoj ulici nije vraćen stari naziv.
Jedan je od splitskih velikana i zaslužnih građana, koji je iz političkih razloga nepravdeno zapostavljen i prešućen.
Mecena
Poznat kao veliki mecena, ljubitelj umjetnosti, bibliofil i kolekcionar. Najzaslužniji je za osnivanje Galerije umjetnina u Splitu 1931., kojoj je donirao oko 300 djela. Bio je veliki prijatelj Ivana Meštrovića. Jedan od osnivača 1922. godine, a od 1929. do 1941. godine i predsjednik Jadranske straže, organizacije koja je osnovana u cilju promicanja pomorske orijentacije tadašnje države i kao brana talijanskim teritorijalnim pretenzijama na istočnu obalu Jadranskog mora. Zadnji predsjednik Hrvatskog društva umjetnosti do početka rata.
Montisi, Siena
Montisi je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Mons (arondisman)
Arondisman Mons (francuski: Arrondissement de Mons, nizozemski: Arrondissement Bergen) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 7 u Provinciji Hainaut.
Karakteristike
Arondisman Mons se prostire na jugu zemlje po Valoniji, na površini od 584 km² na kojoj živi 259,007 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 13 općina, a administrativni centar arondismana je grad Mons u kom je 2021. živjelo 95,705 stanovnika.
Răpsig, Bocsig
Răpsig je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Bocsig.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 854 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
La China, Hermenegildo Galeana
La China je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hermenegildo Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
El Molinito, Jaral del Progreso
El Molinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 930 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Sint-Niklaas
Sint-Niklaas (francuski: Saint-Nicolas) je grad i općina od 79,357 stanovnika na sjeveru Belgije u Regiji Flandrija. On je administrativni centar Arondismana Sint-Niklaas.
Geografske karakteristike
Sint-Niklaas leži nedaleko od nizozemske granice u porječju rijeke Durme, udaljen dvadesetak km sjeverozapadno od Antwerpena.
Historija
thumb|left|240px| [[Panorama grada iz aviona]]
Arheološka iskapanja pokazala su da je kraj oko Sint-Niklaasa bio naseljen i prije Rimskih vremena. Ipak sve do pojave kršćanstva i rimskog Vicusa Pontrave nije bilo pravog naselja.
Za historiju tog grada prelomna je bila 1217. kad je osnovana župa sv. Nikole (Sint-Niklaas), kojoj je flandrijska grofica Johanna od Konstantinopola 1240. dodjelila zemljište za izgradnju crkve. Sint-Niklaas je 1241. dobio status regionalnog administrativnog centra.
Kao raskršće važnih cesta između Zeelanda i Brabanta i Antwerpena, Brugesa i Genta, Sint-Niklaas je vremenom izrastao u važno trgovište, ali je tek 1513. dobio dozvolu od cara Maksimilijana I za održavanje sajma četvrtkom. Drugi sajam odobren mu je 1578.
Kako nikad nije podigao bedeme, bio je lak plijen za napadače, pa je tako 1381. spaljen i opljačkan, a 1690. poharao ga je katastrofalni požar koji je uništio 565 kuća.
Prva industrijska tkaonica pamuka počela je sa radom 1764., to je bio početak intenzivnog razvoja tekstilne industrije, tako da je Sint-Niklaas do 1830. izrastao u najveći istočnoflamanski industrijski centar nakon Genta.
Period između 1794.-1815. Sint-Niklaas je proveo pod okupacijom Prve Francuske Republike, a pri kraju Prvog Francuskog Carstva. Tad su ukinuti [[Katolički crkveni redovi|Crkveni redovi i njihovi feudi i uvedena je moderna administracija
Napoleon Bonaparte posjetio je Sint-Niklaas 1803. koji je tad imao oko 11.000 stanovnika i sljedeće godine mu dao status grada.
Nakon osamostaljenja Belgije grad je zapao u krizu, zbog prekida veza sa Nizozemskom i njenim kolonijama. Povezivanje grada sa željezničkom mrežom 1850. donijelo je pozitivnu promjenu i bilo pokretač snažnog preporoda i velike urbane ekspanzije. Tekstilna industrija se uspješno preorjetirala na vunene tkanine. Na trgu je između 1841.-1844. podignuta neoklasicistička gradska vijećnica i brojne građanske palače. Gradska vijećnica je izgorjela 1874. pa je na njenom mjestu između 1876.-1878. izgrađena neogotička palača sa zvonikom.
El Varali, Guasave
El Varali je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Ilian Stoyanov
(20. januar 1977.) je bugarski nogometaš.
Sint-Niklaas
Historija
Prvi svjetski rat privremeno je usporio razvoj grada, koji je u međuratnom periodu doživio procvat tekstilne industrije, građevinarstva i proizvodnje metalnih konstrukcija. Tad su podignuti novi stambeni kvartovi Queen Elisabeth, Stillemanswijk, Paddeschoot i Spoorwegwijk.
Nakon Drugoga svjetskog rata tekstilna industrija zapala je u krizu, koja je prebrođena izgradnjom industrijske zone veličine 170 hektara i preorjentaciom na trgovinu i usluge.
Sint-Niklaas koji je u tom trenutku imao je 67.818 stanovnika - 1977. se spojio sa općinama Belsele, Sinaai i Nieuwkerken.
Pobratimski gradovi
Sint-Niklaas ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima ;
La Loma, Coalcomán de Vázquez Pallares
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 706 m.
Luditi
Luditi je ime za članove spontanog pokreta engleskih radnika iz 19. vijeka koji su uništavali tekstilne mašine, nadajući se da će tako zaustaviti proces njihovog širenja po tadašnjim tvornicama, te će tako sačuvati svoja radna mjesta.
Historija
Pokret je započeo u blizini Nottinghama krajem 1811., a iduće godine se proširio na Yorkshire, Lancashire, Derbyshire i Leicestershire.
Luditi su uglavnom bili maskirani i svoje pothvate izvodili noću. Njihov lider, pravi ili imaginarni, bio je poznat kao Kralj Ludd, navjerojatnije se radi o nekom i danas mitskom Nedu Luddu, koji je navodno prvi uništio jedan razboj za tkanje čarapa.
Oni su izbjegavali nasilje nad ljudima i vrlo često imali snažnu lokalnu podršku. Težak incident dogodio se 1812. kad je na skupinu ludita otvorena paljba, po naređenju ugroženog poslodavca po imenu Horsfall (on je kasnije ubijen). Nakon tog je Britanska vlada premijera Roberta Jenkinsona, pokrenula niz oštrih mjera koje su kulminirale u masovnom suđenju Luditima u Yorku 1813. Na tom suđenju su izrečene brojne smrtne kazne vješanjem i deportacije u udaljene kolonije.
Nakon gušenja pokreta u Britaniji, još uvijek su se između 1820-ih i 30-ih događale slične bune po Evropi, i to među tkalačkim radnicima po Šleskoj i Lyonu.
Pojam Ludit (Ludizam) se i danas široko koristi za označavanje pojedinaca ili grupa koje se protive tehnološkim promjenama.
Azbresnica
Azbresnica je naselje u Srbiji u opštini Merošina u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 853 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 965 stanovnika).
Demografija
U naselju Azbresnica živi 682 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,2 godina (42,1 kod muškaraca i 44,4 kod žena). U naselju ima 248 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,44.
Marina Jadrejčić
Marina Jadrejčić (Sveti Ivan kod Buzeta, 1959.) hrvatska spisateljica znanstvene fantastike
Životopis
Svoju prvu novelu "S druge strane struje" objavila je u trinaestom broju Future 1993. godine., bio je to početak serijala o Istranima u stvarnoj tuđini - na planetu po imenu "Tiha". Drugi dio serijala "Smrt vrba" objavljen je 1994. godine, a "Ja imam jedan san" 1999. godine. "S druge strane struje" objavljena je osim na hrvatskome i na njemačkom jeziku 2004. godine. Osim ovog ciklusa, Marina Jadrejčić objavila je i "bankarski" serijal priča - parodija romana fantastike - "Bankarska posla", "Tko pjeva, zlo ne misli" i "Točno u podne". Za kratku priču "Tužna madona" (po kojoj je nazvana njena prva zbirka priča) dobila je 2003. godine Nagradu SFERA.
Azbresnica
Poreklo naselja
Azbresnica je staro selo i pominje se još u turskim tefterima. Ime Azbresnica datira iz davnih vremena. U Toplici su postojale dve Bresnice, obe pod Jastrepcom. Da bi se one nekako odvojile i razlikovale, ovoj Bresnici pod Malim Jastrepcom dat je dodatak Az, prvo slovo u staroslovenskoj azbuci, kako bi se ona razlikovala kao prva u poretku javljanja ova dva sela sa istim imenom i na istoj teritoriji.
Iznad ovog sela nalaze se ruševine jednog starog grada, koji je pripadao zaštitnom pojasu starog Niša (Naisusu). Car Justinijan obnovio je 7 starih i podigao 32 nova grada i tako obezbedio Niš od upada drugih vojski. U tom vizantijskom gradu postojala je i hrišćanska crkva, čije se ruševine i ostaci i danas vide. Iznad sela poznato je mesto Markova greda, a ljudi su zapamtili i Bogorodičin pokrov.
Crkva u Azbresnici postojala je još pre borbe na Kosovu, ali su je Turci spalili prilikom prvog upada u ove krajeve. Prema nekim iskopinama računa se da je crkva bila duga oko 10 metara a široka upola manje. Posle Akermanske konvencije 1826. godine, koja je došla kao rezultat upornog i uspešnog ruskog pritiska na oslabljenu tursku Portu da olakša život porobljenim Srbima, Turci su izdali poznati Mahmud-Hanov hatišerif 1830.godine po kome su Srbima bile dopuštene izvesne olakšice za gradnju njihovih hramova. Tada je obnovljena i crkva u Azbresnici, ali su je Turci ponovo spalili 1877.godine, prilikom svog poslednjeg povlačenja iz ovih krajeva.
Zatim je crkva ponovo obnovljena. Oko crkve postojalo je staro groblje, čiji se tragovi i danas nalaze na putu koji prolazi kroz ovo selo. Na mestu sadašnje crkve nalazile su se njive kojima su te ruševine bile prekrivene. Tek kada su seljaci okopavali svoje njive, naišli su na ove ruševine. I tako obnovljena crkva bila je od starog i slabog materijala. Ubrzo je dotrajala, pa je po naređenju episkopa niškog Nikanora zatvorena 1900.godine. Vrata crkve zapečatio je mesni pop Rista. Nova crkva sagrađena je u vremenu od 1901. do 1903.godine sa 35 metara visokim crkvenim zvonom.
Školstvo i prosveta
Školstvo i prosveta nisu bili mnogo razvijeni ni u doba kada su ovi krajevi bili oslobođeni od Turaka. Osnovna škola u Azbresnici osnovana je 1912.godine. Škola je tada imala četiri razreda. Prvi učitelj bio je Lazar Đurović, poreklom Hercegovac. Nova školska zgrada podignuta je tek posle prvog svetskog rata i prva učiteljica bila je Natalija Ilić.
Prve borbe sa bugarima
Bugari su u selo pohvatali više seljaka i streljali ih. Jedne su odveli na seosko groblje i tamo ih pobili. Zatim su pohapsili dosta seljaka iz Azbresnice i internirali ih na ropski prinudni rad u Bugarsku i tamo su mnogi od njih ostavili svoje kosti.
Azbresnička opština
Prvi predsednik ove opštine posle rata bio je Nedeljko Spasić iz Azbresnice, zatim, od 1923. pa do 1926.godine Desimir Jevtić iz istog sela. Stanoje Andrejić, ratnik sa solunskog fronta i nosilac "Karađorđeve zvezde" bio je izabran za predsednika ove opštine 1926.godine, ali on nije izdržao ceo mandat i onda ga je zamenio Sava Blažić iz Azbresnice. Od 1934.godine predsednik je bio Nikola Milenković a od 1936.godine Jovan Stanisavljević. Azbresnička opština je brojila 2263 stanovnika, 322 domova i zauzimala je površinu od 4202 hektara.
Krajem 1970.godine je obnovljen fudbalski klub Borac koji postoji i danas. Od 1972.godine puštena je autobuska linija Niš-Azbresnica koja funkcioniše i danas i ima više od 5 polazaka. Krajem 80-tih i početkom 90-tih puštena je telefonska linija. Danas ovo selo broji oko 853 stanovnika i 248 domaćinstava koji se pretežno bave poljoprivredom. Osnovna škola "Jastrebački partizani" u Azbresnici funkcioniše kao istureno odeljenje centralne škole u Merošini. Škola je osmorazredna i broji 97 učenika. Od 2007.godine nastava se izvodi u novoj zgradi sa centralnim grejanjem u učionicama sa novim školskim nameštajem. Ove godine je i završena obnova crkve Sveti Teodor. Pored brojnih ikona, u crkvi se nalazi i freska Tajna večera koja je neprocenjive vrednosti. Sveštenik ovog sela Slobodan Stanković. Selo poseduje vrtić i ambulantu. Predsednik sela je Goran Đorđević.
Scorțeni, Scorțeni, Prahova
Scorțeni je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Scorțeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5995 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Philippeville (arondisman)
Arondisman Philippeville (francuski: Arrondissement de Philippeville, nizozemski: Arrondissement Philippeville) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 3 u Provinciji Namur.
Vesdre
Vesdre (njemački: Weser) je rijeka u Belgiji i Njemačkoj duga 72,5 km, desna pritoka rijeke Ourthe.
Philippeville (arondisman)
Karakteristike
Arondisman Philippeville se prostire na jugu zemlje po Valoniji, na površini od 73 km² na kojoj živi 66,292 stanovnika.
Vesdre
Hidrologija
Vesdre izvire na močvarnoj visoravni u Nacionalnom parku Hautes Fagnes, na nadmorskoj visini od 605 metara. Kako ima prosječni pad od 0,73 %), Vesdre se kvalificira kao bujična rijeka.
Philippeville (arondisman)
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 7 općina, a administrativni centar arondismana je grad Philippeville u kom je 2021. živjelo 9,244 stanovnika.
Vesdre
Hidrologija
Prvih nekoliko km gornjeg toka protiče preko terena njemačke općine Roetgen, gdje formira belgijsko-njemačku granicu. Zatim protiče preko akumulacionog jezera Eupen, a zatim kroz gradove; Eupen, Verviers i Chaudfontaine do ušća u rijeku Ourthe, u predgrađu grada Liège - Chênée.
Vesdre prima vode oko 200 pritoka, od kojih su najveće; Helle (21 km), Gileppe (12), Hoëgne (29), Wayai (19), i Magne (19).
Porječje rijeke prostire se uglavnom po Belgijskoj provinciji Provinciji Liège na površini od 710 km². Prosječni godišnji protok na ušću je 11,4 m³/s.
Rancho Herrera, Córdoba
Rancho Herrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
El Zapote de Álvarez, Arandas
El Zapote de Álvarez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Rancho Herrera, Córdoba
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1045 m.
La Libertad, Tenejapa
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Los Pinos, Cadereyta Jiménez
Los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.