cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dietzenbach
Dicenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Ofenbah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 33.067 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6438001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ofenbah Dicenbah se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Ofenbah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 135 metara. Površina opštine iznosi 21,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 33.067 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.526 stanovnika/km².
Суводање
Суводање је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 424 становника.
Историја
Илија Бирчанин рођен је у селу Суводања код Ваљева 1764. године. Породица је пореклом из Бирча код Никшића, те је по том топониму добио презиме.
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Noche, Asti
Noche je naselje u Italiji у провинцији Асти, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Predsjednički izbori u Hrvatskoj 2000.
Predsjednički izbori 2000. su treći predsjednički izbori u Hrvatskoj održani po Ustavu iz 1990. Na njima je u pobijedio kandidat koalicije centrističkih stranaka Stipe Mesić, pobijedivši u drugom krugu Dražena Budišu, kandidata stranaka SDP i HSLS.
Laza Kostić
thumb|right|300px|Laza Kostić Lazar - Laza Kostić (31. januar 1841 — 26. novembar 1910) je bio srpski pesnik.
Predsjednički izbori u Hrvatskoj 2000.
S obzirom na kretanje popularnosti kandidata i njihov redoslijed u anketama, smatraju se najdramatičnijim izborima u suvremenoj hrvatskoj povijesti.
Prvi krug
Glasanje je održano 24. siječnja 2000.
Laza Kostić
Biografija
Izabran je za člana Srpskog učenog društva 27. februara 1883, a za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 26. januara 1909.
Predsjednički izbori u Hrvatskoj 2000.
Kandidati
Kako nitko nije dobio preko 50% glasova, održan je i drugi krug glasovanja.
Drugi krug
Glasanje je održano 7. veljače 2000.
Laza Kostić
Književni rad
Kao politički čovek i javni radnik Kostić je vršio snažan uticaj na srpsko društvo svoga vremena. On je jedan od osnivača i vođa „Ujedinjene omladine", pokretač i urednik mnogih književnih i političkih listova, intiman saradnik Svetozara Miletića. On se u Austriji borio protiv klerikalizma i reakcije, a u Srbiji protiv birokratske stege i dinastičara. Kad je zašao u godine, napustio je svoju raniju borbenost i slobodoumlje, pa je to bio razlog što se i njegov književni rad stao potcenjivati.
Kostić je svoje književno stvaranje počeo u jeku romantizma, pored Zmaja, Jakšića i drugih vrlo istaknutih pisaca. Pa ipak, za nepunih deset godina stvaranja on je odmah istaknut u red najvećih pesnika i postao najpoznatiji predstavnik srpskog romantizma. On je napisao oko 150 lirskih i dvaestak epskih pesama, balada i romansi;
Mad Max
Pobješnjeli Max (eng. Mad Max) je kultni ZF film iz 1979. godine s Melom Gibsonom u glavnoj ulozi, što je ovog dotad nepoznatog australskog glumca lansiralo među najplaćenije filmske zvijezde. Snimljena su i dva nastavka: Pobješnjeli Max 2: Cestovni ratnik (1981.), za kojeg dio kritike, a i publike tvrdi da je bolji od originalnog filma, i Pobješnjeli Max 3: Thunderdome (1985.), s Tinom Turner u jednoj od glavnih uloga.
Radnja (u stilu tradicionalnog westerna) se odvija u bliskoj budućnosti i govori o kolapsu civiliziranog društvenog uređenja, početku kraja naftnog doba i o osveti. Film je režirao George Miller, a uz Gibsona još igraju Joanne Samuel, Hugh Keays-Byrne, Steve Bisley, Tim Burns i Roger Ward.
Laza Kostić
Književni rad
estetičku raspravu:
Mad Max
Filmska ekipa
Glume: Mel Gibson (Mad Max Rockatansky), Joanne Samuel (Jessie Rockatansky), Hugh Keays-Byrne (Toecutter), Steve Bisley (Jim Goose), Tim Burns (Johnny) i dr.
Film je snimljen za samo dvanaest tjedana u okolici Melbourna.
Laza Kostić
Književni rad
i veliku monografiju:
Mad Max
Radnja
Gibson igra “Mad” Maxa Rockatanskog, hladnokrvnog i neustrašivog prometnog policajca-presretača obučenog u uniformu od crne kože. Max se, u ne tako dalekoj, post-apokaliptičnoj budućnosti, bori protiv bande ludih bikera-ubojica, koji teroriziraju svakog na koga ih put nanese, sve dok se na njihovoj meti ne nađu Maxov najbolji prijatelj u policiji i njegova obitelj...
Laza Kostić
Književni rad
pored većeg broja članaka polemičnog karaktera, predavanja, skica i feljtona. Od prevodilačkog rada najznačajniji su njegovi prevodi Šekspira: „Hamlet", „Romeo i Julija" i „Ričard III". U prozi je napisao i nekoliko originalnih fantastičnih pripovedaka („Čedo vilino", „Maharadža", „Mučenica")
Mad Max
Radnja
Član motociklističke bande poznat po nadimku "Nightrider" bježi iz policijskog zatočeništva u društvu jedne pankerice u ukradenom policijskom presretačkom vozilu. Iako za kratko uspijeva umaknuti potjeri, tada se suočava sa najboljim presretačem. Max, kao vještiji vozač, započinje potjeru koja pri visokoj brzini počinje kidati živce protivniku, što rezultira njegovim sudarom sa preprekom na cesti i smrću njega i suputnice u eksploziji automobila.
Laza Kostić
Pseudonim
Enigmatični pseudonim Laze Kostića bio je Lako Kola. Neposredno nakon Berlinskog kongresa književnik, za koga je Jovan Skerlić jednom zgodom zabilježio da kalamburima rukuje "kao vašarski mađioničar oštrim noževima", napisao je na njemačkom jeziku i pod pseudonimom Lako Kola "Okupaciju", komediju u četiri čina. Nudio ju je bečkim pozorištima, ali bez uspjeha, jer je u njoj bila suviše vidljiva alegorija da će Austro-Ugarska doživjeti slom zbog okupacije Bosne i Hercegovine. Prvi dio Kostićevog pseudonima premetaljka je drugog dijela, a cijeli pseudonim je dvostruka ponavljaljka. Pseudonim je nastao spajanjem prvih slogova piščevog imena i prezimena odnosno prezimena i imena.
Mad Max
Radnja
"Nightriderovu" bandu vodi barbarski vođa "Toecutter" uz asistenciju svog doglavnika "Bubbe" Zanettija. Oni vandaliziraju zabačena provincijska mjesta, kradu namirnice, gorivo i teroriziraju lokalno stanovništvo. Max i njegov kolega i najbolji prijatelj Jim Goose uhapse mladog člana bande "Johnny the Boya" na mjestu jednog od njihovih zločina (silovanje), ali ga sud zbog nedostatka svjedoka oslobađa. Nedugo zatim "Johnny the Boy" sabotira Gooseov policijski motocikl što uzrokuje njegov pad u kojem prolazi neozlijeđen, ali je njegov motocikl teško oštećen. Goose posuđuje pick-up da odveze motor na popravak, ali ga u povratku iz zasjede presreće banda i uzrokuje njegovo prevrtanje i slijetanje s ceste. Dok se Goose neuspješno pokušava osloboditi i izvući iz prevrnute olupine, "Johnny" i "Toecutter" bacaju upaljenu šibicu na prekinuti dovod goriva i zapale pick-up.
El Tesoro, Santa Cruz Tlaxcala
El Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Santa Cruz Tlaxcala.
Mad Max
Radnja
Goose preživljuje, ali je teško opečen, i nakon što Max u bolnici vidi njegovo tijelo unakaženo do neprepoznatljivosti, iz njega izbija bijes i razočaranje u policiju. Bojeći se da će uskoro i sam postati surov i brutalan kao članovi bande, on svom nadređenom kapetanu ponudi neopozivu ostavku. Ovaj ga nagovori da ode na odmor s obitelji prije donošenja konačne odluke o odlasku iz policije.
Santa Cruz, Santiago Yaveo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Mad Max
Radnja
Tokom praznika na udaljenoj farmi nedaleko obale mora, njegova žena Jessie i njihov maleni sin Sprog nailaze na "Toecutterovu" bandu kojima ona uspijeva pobjeći, ali ih oni ubrzo pronalaze na farmi. Dok Max pješice traži svoju obitelj na šumskom putu prema plaži, ona pokušava pobjeći s djetetom, ali ih banda dostiže i nemilosrdno pregazi motociklima. Max dolazi prekasno i nalazi samo njihova tijela nasred ceste.
Ispunjen opsesivnim bijesom Max se sam vraća kući, oblači svoje kožno odijelo, te iz policijske garaže uzima najsnažniji dorađeni V-8 presretački automobil i kreće u osvetničku potragu za bandom. Od mehaničara koji povremeno servisira motocikle za bandu, Max brutalno iznuđuje informacije o njima, a zatim ih metodički sustiže i ubija. Nekoliko ih je prisiljeno na pad s mosta pri velikoj brzini, Max ubija "Bubbu" iz svoje skraćene dvocijevke, a "Toecutter" tokom potjere podlijeće pod nadolazeći šleper. U cestovnim bitkama Max je također ozlijeđen: ranjen je metkom u koljeno, zbog čega mora nositi privremene šipke s vanjske strane noge, a "Bubba" mu je prije smrti motociklom prešao preko ruke slomivši je. U njemu se sve više pojavljuje nemilosrdna okrutnost koja ga goni da pronađe preostale članove bande. Kad pronađe posljednjeg, "Johnny the Boya", kako uz cestu pljačka leš svježe poginulog vozača, sveže lisicama njegov gležanj za osovinu smrskanog vozila, te koristeći cureće gorivo i upaljač za cigarete improvizira vremenski odgođen detonator. Bacajući pred zaprepaštenog Johnnyja pilu za željezo, Max mu ostavlja izbor: ili će pokušati prepiliti nehrđajući ojačani čelik lisica (što traje deset minuta), ili će prepiliti svoj gležanj (što traje pet minuta). Dok Max odlazi bez da se i jednom okrenuo, iza njega odjekuje eksplozija vozila, a on se smirenog izraza lica upućuje praznom cestom u australsku pustaru, ogromnu rijetko naseljenu polupustinju.
Vozila
Najupečatljivije vozilo je Maxov crni Ford XB Falcon Hardtop limitirane serije iz 1973.g. sa V-8 motorom, zračnim kompresorom i mnogim drugim modifikacijama. Nightriderovo vozilo je bio Holden Monaro coupe iz 1972.g.
Motocikle tipa Kawasaki KZ1000s je donirala istoimena tvrtka, a vozili su ih članovi lokalnog melbournskog moto-kluba Vigilantes.
Do kraja snimanja uništeno je ukupno 14 raznih vozila. Automobil uništen u uvodnoj sceni Mazda Bongo pripadao je redatelju Milleru, pošto je produkciji ponestajalo novca.
El Tesoro, Santa Cruz Tlaxcala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2380 m.
Opština José Sixto Verduzco, Michoacán
José Sixto Verduzco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9822 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
Parlamentarni izbori u Hrvatskoj 2000
'''Parlamentarni izbori 2000. godine', odnosno Izbori zastupnika u Zastupnički dom Hrvatskog sabora (tada još uvijek pod nazivom Hrvatski državni sabor'') održani su 3. siječnja 2000. godine, pa se nazivaju često i trećesiječanjskim izborima. Ovi izbori su bili po mnogočemu značajni, a može se reći da označavaju kraj prvog desetogodišnjeg razdoblja u povijesti samostalne Hrvatske. Na ovim izborima HDZ je po prvi put od samostalnosti izgubio vlast, a većinu u Saboru je dobila koalicija sastavljena od šest stranaka – HSS-a, IDS-a, LS-a, HNS-a, HSLS-a i SDP-a (tzv. šestorka), iako je HDZ pojedinačno dobio najviše mjesta. Ovi izbori se događaju u periodu između smrti predsjednika Franje Tuđmana i izbora za novog predsjednika Republike. Tako će se u nešto od više od mjesec dana potpuno promijeniti vlast u Hrvatskoj – novi saziv Sabora sa koalicijskom većinom, nova Vlada Republike Hrvatske s Račanom na čelu, te novim predsjednikom Republike Stjepanom Mesićem (ne treba izostaviti ni novoizabrane suce Ustavnog suda).
Raspisivanje izbora
Kako se približavao kraj mandata 3. saziva Sabora, očekivalo se da će predsjednik Tuđman raspustiti Sabor i raspisati izbore. Međutim, predsjednik Tuđman se razbolio te je hitno hospitaliziran. Time se javio problem raspisivanja izbora, budući da je predsjednik bio na intenzivnoj njezi, a Ustav Republike Hrvatske jasno je propisivao rokove za raspisivanje izbora. Hrvatska se našla u svojevrsnoj ustavnoj krizi. Prijašnji saziv nije raspušten, čekajući da se on raspusti po sili Ustava na dan isteka mandata. Za to je vrijeme Sabor donio Ustavni zakon o privremenoj spriječenosti Predsjednika Republike Hrvatske za obavljanje svojih dužnosti, budući da Ustav nije predviđao taj slučaj. Privremenim predsjednikom Republike postao je akademik Vlatko Pavletić, predsjednik Zastupnčkog doma Sabora. On je 27. studenog 1999. raspisao izbore za ponedjeljak, 3. siječnja 2000. godine, čime je stvoren svojevrstan presedan. Taj dan je u Republici Hrvatskoj bio neradan.
Izbori
Nešto više od 3, 8 milijuna birača iz Hrvatske (i 350 000 birača s pravom glasa u dijaspori) su na izborima po četvrti put birali novi sastav Hrvatskog državnog sabora. U Zastupnički dom birano je 140 zastupnika razmjernim sustavom, u 10 izbornih jedinica u kojima se biralo po 14 zastupnika. Hrvatska dijaspora birala je svoje zastupnike u posebnoj 11. izbornoj jedinici, čiji se broj utvrđuje metodom tzv. nefiksne kvote nakon što će biti poznati rezultati izbora u Hrvatskoj. Pripadnici nacionalnih manjina na području cijele države birali su svojih 5 predstavnika.
Za 150 mjesta u Saboru natjecalo se je 4 006 kandidata, a u izborima je sudjelovalo 55 stranaka, od čega 18 koalicija i 20 neovisnih lista.
Izbore je nadgledalo oko tisuću međunarodnih promatrača i gotovo 6000 promatrača nevladinih udruga, od kojih je preko 5600 bilo akreditirano od strane GONG-a. Izbori su se po prvi put provodili po novom Zakonu o izborima zastupnika u Hrvatski državni sabor, a koji je uveo proporcionalni sustav, za razliku od dotadašnjeg mješovitog.
El Tejolote, Tecoanapa
El Tejolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Pratovallarino, Savona
Pratovallarino je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Ca' Gazzotti, Piacenza
Ca' Gazzotti je naselje u Italiji у провинцији Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Commenailles
Komenaj je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 720 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 222 m, a minimalnoj 194 m).
Tollmanov hipotetički bolid
Bolid Alexandera Tollmana, prvi put spomenut u radu Kristen-Tollmannove i Tollmanna (1994), je hipoteza austrijskog profesora geologije dr. Alexandera Tollmana, prema kojoj je jedan ili nekoliko bolida (asteroida ili kometa) udario Zemlju godine 7640. pne. (±200), a nešto manji godine 3150. pne. (±200). Ukoliko se dokaže istinitom, ova hipoteza bi mogla objasniti holocenska izumiranja kao i legende o Sveopćem potopu (Kristen-Tollmann and Tollmann 1994).
Pozitivni dokazi na kojima se temelji hipoteza uključuju stratigrafsko proučavanje tektita, npr. Izohk (1988), Glass (1978), and Prasad and Rao (1990), dendrokoronologiju, te nalaze iz ledene jezgre (iz Camp Centurya na Grenlandu) koji sadrže klorovodičku i sumpornu kiselina (što je indikacija snažnog udara u ocean) kao i dušične kiseline (izazvane naglim zagrijavanjem zraka).
Dokazi koji upućuju na godinu 7640. pne. odgovaraju datumima stvaranja slanih ravnica i jezera koje dan-danas postoje u suhim oblastima Sjeverne Amerike i Azije, što sugerira da su se udari dogodili u oceanima, uzrokujući velike valove visine jednog kilometra koji su poslije prodrli u kontinente, ili je velika količina slane vode izbačena u orbitu da bi pala poput slane kiše, ostavljajući slana jezera u pustinjama.
Prodor soli, pijeska i oceanskih fosila u ovom periodu su obično bila objašnjavana "depresijom" kontinenata uslijed težine pleistocenskog leda, but ali ta objašnjenja ne odgovaraju kontradiktornim zapažanjima o rastu razine mora od 90–120 m u ranom holocenu. Po tome bi bilo nemoguće da more jednostavno poplavi ta područja, a potom naraste preko 90 m a kasnije ostane van njih. U nekim područjima (kao što je Veliko slano jezero u Utahu), nije bilo ledenjaka kada je sol gotovo odmah (u stratigrafskom smislu) zamijenila prethodno slatkovodno jezero.
Veliki valovi i poremećaji klime uzrokovani udarima su mogli dati poticaj pričama o sveopćem potopu koji se spominju u mnogim kulturama, ali je to zasada u domenu špekulacija.
Znanstvena procjena Tollmanove hipoteze o bolidu
Kvartarni geolozi, paleoklimatolozi i planetarni geolozi specijalizirani za udare meteorita i kometa su odbacili Tollmannovu hipotezu o bolidu iznesenu u radu Kristan-Tollmannove i Tollmanna (1994). Oni odbacuju hioptezu jer
Porto
Porto, zvan i Oporto je drugi po veličini portugalski grad od 249 260 stanovnika u Regiji Norte, administrativni centar istoimenog distikta Porto.
Porto je svjetski slavan po istoimenom vinu - Porto (Vinho do Porto) gustom i slatkastom vinu koje se proizvodi u vinarijama (adegas) uz rijeku. Brodari koji su prevozili to vino bačvama u Englesku, dosjetili su se kako da povećaju količinu dopremljenog vina, tako što su ga u Portu prokuhali, a u Engleskoj mu dodali vode i tako su dobili veće količine, vremenom se engleskim kupcima dopalo upravo to prokuhano zgusnuto vino, koje su pili za desert uz kolače i tako je nastalo desertno vino porto.
Geografske karakteristike
Porto je smješten na sjeveru Portugala, 3 km od ušća rijeke Douro u Atlantski ocean. Okolica Porta je brdovit i plodan kraj, ali je područje oko samog grada danas gusto naseljeno područje sa brojnim naseljima koja formiraju metropolitansku regiju Veliki Porto, koja ima 1 700 000 stanovnika. Najveći od tih povezanih gradova je Vila Nova de Gaia na drugoj (lijevoj ) obali rijeke Douro u kojem se nalazi najviše vinarija. Ostala veća naselja su Matosinhos, Leça da Palmeira, Aguas Santas, Rio Tinto, Valbom, Gondomar, Oliveira do Douro i Canidelo.
Porto je udaljen 280 km od Lisabona, u pravcu sjevera, i oko 120 km od Coimbre.
Porto ima sredozemnu klimu, sa vrućim i sušnim ljetima, i kišnim i blagim zimama.
Porto za Antike
Historija Porta seže do 4. vijeka pne., ostatci keltskih naselja iskopani su na nekoliko lokacija u gradu, a datirani su oko 275. pne.. Za vrijeme rimske vladavine nad Portugalom, grad Portus Cale kako su ga oni nazvali postao važna luka za trgovinu između Olissipona (današnji Lisabon) i Bracare Auguste (današnja Braga). Nakon Rimljana gradom su jedno kraće vladali Alani, a nakon njiih Vizigoti.
Porto u srednjem vijeku
Porto je kao i ostatak Portugala potpao podpao pod vlast Maura od 711. Grad je oslobodio 868. galicijski vojvoda Vímara Peres, on je na širem prostoru grada osnovao prvu portugalsku grofoviju - nazvavši je prema tadašnjem imenu grada Portucale - Condado de Portucale. To je bio nukleus budućeg Portugala i kraj iz kojeg je otpočela portugalska reconquista. Iz latinskog imena grada Portus Cale, preko sredovjekovnog Portucale, izvedeno je današnje ime Portugala. . U Portu su se 1387., oženili João I. i Filipa Lankasterska, kćer engleskog kralja Ivana Gentskog, od tad je ojačao dugogodišnji vojni savez između Portugala i Engleske.
Tokom 14. i 15. vijeka brodograditelji Porta pridonijeli su razvoju portugalskog pomorstva i brodogradnje. Iz luke Porta je isplovio 1415., princ Henrik Moreplovac krenuo u pohod na maursku luku Ceuta, na sjeveru Maroka. thumb|right|280px| Avenija Aliados
Porto u novom dobu
Vino iz okolice Porto (iz doline rijeke Douro), je već od 13. vijeka bilo izvoženo barkama do Engleske, - promet je stano rastao, tako da je 1703. sklopljen trgovački ugovor - Methuen između Portugal a i Engleske. Prvo englesko trgovačko predstavništvo otvoreno je 1717., postepeno je par engleskih firmi preuzelo kontrolu nad svom proivodnjom i prodajom porto vina. Zbog toga je tadašnji premijer - markiz Pombal, željevši suzbiti taj engleski monopol, osnovao portugalsko državno poduzeće, koje je dobilo monopol na proizvodnju vina iz doline Douro. Uz to je 1906. zakonski ograničio proizvodnju tog tipa vina - samo na taj kraj, i uveo stroga pravila (pravi porto morao je imati najmanje 16.5 % alkohola ) koja su trebala osigurati provođenje tih njegovih mjera, - to je bio prvi pokušaj kontrole kvalitete vina u Evropi. Ali nisu svi bili oduševljeni njegovim mjerama, - mali vinogradari pobunili su se protiv njegovih strogih pravila na Pokladni utorak, i zapalili zgradu uprave državnog monopola, ta pobuna je kasnije posprdno nazvana Pobuna pijanaca(Revolta dos Borrachos). Od kraja 18. i kroz 19. vijek Porto se transformirao u industrijsko središte, tad mu se radikalno povećao broj stanovnika. thumb|left|200px| Katedrala Za vrijeme napoleonske invazije na Portugal 1809. preplašeni građani Porta, bježali su pred francuskim vojnicima preko tadašnjeg drvenog mosta preko rijeke Douro koji je je popustio pod njihovom težinom, tako da je mnogo njih poginulo. Porto je 1822. je izlasao liberalni gradski ustav kojeg je kralj Miguel I. odbio ratificirati, već je zbog toga napao grad i opsjedao ga 8 mjeseci. Nakon njegove abdikacije je grad je usvojio novi ustav. Građani Porta su 31. januara 1891. počeli ustanak, koji je nakraju doveo do osnivanja Republike Portugal 1910. godine.
Atrakcije i znamenitosti Porta
Porto ima izvrsno očuvanu staru gradsku jezgru unutar romaničkih zidina iz 14. vijeka, koja je upisana na popis svjetske baštine UNESCO-a 1996. U Starom gradu ističe se romanička katedrala, izgrađena u 12. vijeku, na temeljima vizigotske citadele, sa dograđenim gotičkim klaustrom, koja je temeljno obnovljena tokom 17. - 18. vijeka. Od ostalih crkava značajne su: romanička São Martinho de Cedofeita (10. vijek), gotička Crkva São Francisco i Crkva Santa Clara u originalnom portugalskom manuelinskom stilu, te Misericórida. Između 1732. i 1763. talijanski arhitekt Nicolau Nasoni izgradio je baroknu crkvu s tornjem, - taj toranj zvan Toranj vjernika (Torre dos Clérigos) vremenom je postao zaštitni znak Porta.
Porto je grad brojnih palača od kojih se ističu neoklasicistička Palača burze -Bolsa do Porto, iz 1834. i Kristalna palača (Palácio de Cristal), te romanička Biskupska palača (Paço Episcopal do Porto) koja je u 18. vijeku obnovljena u stilu rokokoa.
Najrenomiranija obrazovna institucija Porta bila je Pomorska škola (Aula de Náutica) iz 1762. godine. Univerzitet]] Porto (Universidade do Porto) osnovan 1911. je jedan od najvećih u zemlji na kojem studira oko 28,000 studenata.
Porto je od srednjeg vijeka znan kao Grad mostova, ali iz tog vremena nije ostao ni jedan do današnjeg dana, tako da je danas najstariji željeznički most Ponte Maria Pia, kojeg je 1876. projektirao Gustave Eiffel. . Vizurom starog grada dominira most Ponte Dom Luís I. dug 180 m koji je izgrađen između 1881.-1886. godine.
Porto ima brojne muzeje i galerije, od kojih su najpoznatiji Museu Nacional de Soares dos Reis, i Muzej suvremene umjetnosti (Museu de Arte Contemporânea) fundacije Serralves. Poznatu koncertnu dvoranu Coliseu do Porto, kazalište São João i Rivoli. Novu koncertnu dvoranu Casa de Música (2001.-2005.) projektirao je holandski arhitekt Rem Koolhaas.
Transport i privreda
thumb|left|240px| [[metro iz Porta]] Porto je dobro povezan sa ostalim gradovima u zemlji i na Pirinejskom poluotoku autoputevima (A28, A29, A1, A4, A3, A41A7, A11, A42, A43) i željezničkim prugama. Grad ima i međunarodni aerodrom Francisco Sá Carneiro. Javni gradski prijevoz obavlja se tramvajem (od 1895) i autobusima, a od 2002. grad ima metro, sa 6 linija.
Porto je industrijski grad, u kojem imaju sjedište i mnoga poduzeća sa sjevera zemlje.
Nekoć slavna Burza iz Porta (Bolsa do Porto) fuzionirala se sa lisabonskom, koja je udružena u asocijaciju burzi Euronext (Amsterdam, Bruxelles i Pariz). U Portu izlaze poznate portugalske dnevne novine Jornal de Notícias, a u njemu je sjedište izdavačke kuće Porto Editora, koja je poznata po svojim portugalskim rječnicima.
Gradovi prijatelji
Porto je ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima : Pored toga Porto ima sporazume o suradnji sa:
Sport
Kao i ostalom Portugalu i u Portu je nogomet najpopularniji sport, grad ima tri kluba; Futebol Clube do Porto, Boavista Futebol Clube i Sport Comércio e Salgueiros.
FC Porto je veliki evropski klub. Boavista je osvojila prvenstvo Portugala u sezoni 2000/2001, ali je klub zbog financijskih i disciplinskih problema danas u drugoj ligi. Salgueiros je bio prvoligaš 1980-ih i 1990-ih, ali je zbog financijskih poteškoća danas pao na regionalnu razinu.
Porto ima dva stadiona; Estádio do Dragão (FC Porto) i Estádio do Bessa (Boavista)
Hambleton, West Virginia
Hambleton je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 232, što je 14 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Maline (Mokronog - Trebelno, Slovenija)
Maline je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Maline se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 25 stanovnika.
Rivalto, Pisa
Rivalto je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
San Nicolás, Lagos de Moreno
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Trstenik (Istra)
Trstenik je naselje na Ćićariji, u općini Lanišće, na 697 m nadmorske visine, 8 km sjeverozapadno od općinskoga središta Lanišća. Smješteno je na cesti koja od Lanišća vodi za Dane (Lanišće) I Vodice (Lanišće), u blizini raskrižja za Brest (Lanišće) i Buzet, na maloj uzvisini između dviju uzdužnih dolina. Stanovnici se tradicionalno bave stočarstvom i poljodjelstvom, a živjeli su najviše od prodaje mlijeka i drva. Prema popisima stanovništva potkraj XIX. st. Trstenik je brojio 223 stanovnika, a nakon toga stalno gubi stanovništvo, te polagano izumire.
Povijest
Području Trstenika bilo je dio Rašporske gospoštije, pa je s njom pripalo i Veneciji (1394). Dobro su sačuvani struktura naselja, stambena i gospodarska arhitektura s početka XX. st., izvorna organizacija prostora, te tipična zatvorena dvorišta s visokim zidovima i širokim ulaznim vratima. Na najvišoj je koti groblje s crkvom sv. Lucije, koja ima maleni četvrtasti zvonik na pročelju pokraj ulaznih vrata.
Stanovništvo
Po popisu iz 2001., u selu su živjela samo 4 stanovnika.
1399
Godina 1399 (MCCCXCIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Violinski ključ
thumb|[[C-dur skala napisana u violinskom ili G-ključu. ]] Na početku linijskog sistema nalazi se muzički znak koji služi za tačno imenovanje nota. Zove se ključ (fr. i engl. clef). Ime ključa i njegovo mesto na liniji u linijskom sistemu daje isto ime i noti koja se nalazi na toj liniji.
Ime ključa zavisi od:
Violinski ili G-ključ
thumb|70px|Violinski ili G-ključ. Violinski ključ ili G-ključ beleži se od druge linije i daje ime noti g¹ (sol u prvoj oktavi). Koristi se za beleženje visokih tonova.
Violinski ključ se koristi i za vokalne glasove: sopran, mecosopran, alt, kontraalt i tenor. Tenor zvuči za oktavu niže od napisanog, a često se piše upotrebom oktav ključа.
Pisanje nota po G-ključu
Violinski ključ služi za beleženje nota u obimu od, recimo, e (mi u maloj oktavi) do negde a³ (la u trećoj oktavi) i više. Donji notni primer prikazuje zabeležene tonove u violinskom ključu u opsegu od a (la u maloj oktavi) do c³ (do u trećoj oktavi):
Datoteka:Music ClefG.svgDatoteka:Music 1a0.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1b0.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1c1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1d1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1e1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1f1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1g1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1a1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1b1.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1c2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1d2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1e2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1f2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1g2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1a2.svgDatoteka:Music Staff.svgDatoteka:Music 1b2.svg Datoteka:Music 1c3.svg
Koji ključevi se danas upotrebljavaju
Danas se koriste tri vrste ključeva. Njihova imena su:
Opština Robănești, Dolj
Robănești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Violinski ključ
Koji ključevi se danas upotrebljavaju
Evo kako izgledaju:
Opština Robănești, Dolj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Mad Max 2
Pobješnjeli Max 2: Cestovni ratnik (eng. Mad Max 2: The Road Warrior) australski je postapokaliptični film koji je napisao i režirao George Miller. Drugi je dio filmskog serijala Pobješnjeli Max u kojem glavnu ulogu Maxa Rockatanskyja tumači Mel Gibson.
Radnja filma odvija se oko skupine doseljenika koja brani svoje naselje s rafinerijom od bandi koje se žele dočepati vrijedne nafte. Premijerno je prikazan 24. prosinca 1981., te je dobio mnoge pozitivne kritike, koje su hvalile odličnu glumu Mela Gibsona, vizualne efekte, kostimografiju te brze i nasilne scene borbi i potjere. Film je ostvario odličan uspjeh u kinodvoranama te je nominiran za šest nagrada Saturn, uključujući najbolju režiju za Millera, najboljeg glumca za Gibsona, najboljeg sporednog glumca za Brucea Spencea, najbolji scenarij za Millera, Haysesa i Hannanta te osvojenu nagradu za najbolji međunarodni film. Film je tijekom godina stekao kultni status, snimljeni su nastavci Pobješnjeli Max 3: Thunderdome 1985. godine, dok je četvrti dio serijala sniman 2012. i 2013. godine te je kino-distribucija najavljena za 2015. godinu.
Produkcija
Nakon prvog Pobješnjelog Maxa, George Miller je dobio mnoge ponude iz Hollywooda, između ostalih i ponudu da režira Ramba. Zajedno s Terryjem Hayesom radio je na scenariju za horor film sa specijalnim efektima, međutim nakon nekog vremena bio je sve zainteresiraniji za snimanje nastavka Pobješnjelog Maxa, budući da je s većim budžetom mogao biti ambiciozniji. Film je sniman 12 tjedana u blizini gradića Broken Hill u Novom Južnom Walesu, te je Miller kasnije izjavio da su na njegovo stvaranje izuzetno utjecali filmovi Akira Kurasave.
Kritike
Film je ostvario komercijalni uspjeh, zaradivši 3,7 milijuna dolara u Australiji, te 11,3 milijuna u SAD-u i Kanadi samo od kućnog iznajmljivanja ovog filma.
Cestovni ratnik je dobio mnoge pozitivne kritike, te se smatra jednim od najboljih filmova 1981. godine. Na stranici Rotten Tomatoes do travnja 2014. ima ocjenu 100 %. Filmski kritičar Roger Egbert iz Chicag Sun-Timesa naziva ga "filmom čiste akcije i kinetičke energije" te "jednim od nemilosrdno najagresivnijih filmova ikad snimljenih". Ističe i da se u filmu "vizija nasilne budućnosti" ne razvija kroz karaktere i dijalog već koristeći "najoskudnijih djelova zapleta". Također hvali akcijske scene, posebice posljednju scenu potjeru.
U svojoj recenziji Vincent Canby iz The New York Timesa kaže: "Nikada se filmska vizija post-nuklearnog-holokaustnog svijeta nije činila tako pusta kao u brutalnom, punom akcije te ponekad humorističnom apokalističnom filmu Georga Millera Cestovni ratnik, ekstravagantnoj filmskoj fantaziji koja izgleda kao oživjeli sadomazohistički strip". Charles Michenger za Newsweek posebno hvali Gibsonovu glumu.
Richard Scheib hvali film kao "jednu od rijetkih situacija kada je nastavak ostvari dramatično poboljšanje kvalitete od svog prethodnika", te hvali "najuzbudljive akrobacije i sudare ikad stavljene na filmsko platno". Pauline Kael naziva Cestovnog ratnika "mutantskim filmom nastalim iz doslovno svi akcijskih žanrova" koji stvara "kontinuirani rast energije", međutim kritizira Millerov "pokušaj iskorištavanja univerzalnog koncepta heroja" ističući da to "čini film nezabavnim i sentimentalnim".
Nagrade
Film je dobio mnoge pohvale iz Akademije znanstvene fantastike, fantastike i horor filmova koja dodjeljuje nagradu Saturn. Uz osvojenu nagradu za najbolji međunarodni film, bio je nominiran i za nagrade za najboljeg redatelja, najbolji scenariji te za najbolji dizajn kostima. Također, Mel Gibson i Bruce Spence su bili nominirani za najboljeg, te najboljeg sporednog glumca. Losanđelesko udruženje filmskih kritičara ga je proglasilo najboljim stranim filmom, te je dobio priznanja i od Australskog filmskog instituta, koje ga je nagradilo nagradama za najbolju režiju, kostimografiju, montažu, produkciju i zvuk.
Utjecaji i reputacija
Serijal Pobješnjeli Max, sa svojim distopičnim apokaliptičnim i post-apokaliptičnim prikazom budućnosti je inspirirao mnoge umjetnike da u svojim radovima pokušaju rekreirati atmosferu iz serijala. Također, klubovi obožavatelja Cestovnog ratnika djeluju još uvijek u 21. stoljeću. Godine 2008., časopis Empire ga je uvrstio na listu 500 najboljih filmova svih vremena, slično kao i The New York Times, koji ga je uvrstio u popis najboljih 1000 filmova.
Glazba
Glazbu za film je napisao australski skladatelj Brian May. Ploča započinje pjesmom "Montage/Main Title" u kojoj pripovjedač objašnjava događanja u prvom nastavku. Slijede pjesme koje su snimane za prikaze borbi između Maxa i bande ("Confrontation", "Marauder's Massacre", "Max Enters Compound"; "Gyro Saves Max"; and "Break Out"), dok je "Montage" korištena za scenu bjega cisterne. Posljednje pjesme su "Finale and Largo" i "End Title" u kojoj pripovjedač opisuje bijeg doseljenika na obalu i početak njihovog novog života.
Nao Bustamante
Nao Bustamante (Dolina San Joaquin, Kalifornija, 1963 - ) je američka likovna umjetnica specijalizirana za perfomanse u kojima iskazuje svoj etnički i seksualni identitet.
Njen stariji brat je Cruz Bustamante, demokratski političar koji je služio kao viceguverner Kalifornije od 1999. do 2007.
Oñate, Manuel Doblado
Oñate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1791 m.
Bakar(II) azid
Bakar(II) azid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 147,586 Da.
Noteć
Noteć (njemački: Netze, latinski: Natissis) je rijeka u Poljskoj duga 388 km, najveća desna pritoka rijeke Warte.
Hidrologija
Noteć izvire kod sela Szczecin sredini zemlje u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu. Od tamo teče prema sjeverozapadu, protiče kroz Jezero Gopło, i nekoliko drugih manjih jezera do Nakła. Od tamo mjenja smjer i teče prema zapadu preko Velikopoljskog vojvodstva do ušća u Wartu kod sela Santok u Lubuskom vojvodstvu.
Tok rijeke se dijeli na gornji dio (Noteć Górna), od izvora do Nakła, i donji dio (Noteć Dolna) od Naklo do ušća u Wartu. Kod Nakła je 1773. / 74. prokopan kanal prema Bydgoszczu, kojim je Noteć povezan sa rijekom Brda, pritokom Visle.
Sliv Noteća velik je 17 330 km².
Orland, Indiana
Orland je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 434, što je 93 (27,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Golemi Dol
Golemi Dol je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 294 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 383 stanovnika).
Demografija
U naselju Golemi Dol živi 180 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 30,0 godina (28,2 kod muškaraca i 32,1 kod žena). U naselju ima 82 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,59.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Campo de las Rentas, Jantetelco
Campo de las Rentas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jantetelco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1452 m.
Željezni oksidi
Željezovi oksidi su spojevi željeza i kisika vrlo rašireni u prirodi i zbog toga, kao i zbog svojih specifičnih svojstava, imaju važnu ulogu u mnogim prirodnim procesima i široku primjenu u ljudskoj djelatnosti.
Literatura
1. R. M. Cornell, U. Schwertmann, The Iron Oxides, Structure, Properties, Reactions, Occurrence and Uses, VCH Publ. Corp., D-69451 Weinheim, Njemačka, 1996.
Dračevica (Demir Kapija)
Dračevica je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Dračevica je naselje u okviru opštine Demir Kapija.
Prirodni uslovi
Dračevica je smeštena u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kavadaraca, selo je udaljeno 25 kilometara jugoistočno.
Selo Dračevica se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je na severnim padinama planine Kožuf, na približno 500 metara nadmorske visine. Neposredno zapadno od naselja protiče rečica Bošava.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Dračevica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bila je pravoslavlje.
Martinja vas pri Mokronogu
Martinja vas pri Mokronogu je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Martinja vas pri Mokronogu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 115 stanovnika.
Poggio Pelato, Pavia
Poggio Pelato je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Familia Sánchez, Mexicali
Familia Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Ignacio Zaragoza, Álamo Temapache
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Dietzhölztal
Dichelctal je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Lan-Dil. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.027 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6532005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lan-Dil Dichelctal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Lan-Dil. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 372 metra. Površina opštine iznosi 37,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.027 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 161 stanovnika/km².
Luncșoara, Vorța
Luncșoara je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vorța.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Napad NOVJ na Čaglin januara 1944.
Snage Šestog korpusa NOVJ izvele su 22-24. januara 1944. napadnu operaciju na ustaško-nemačka uporišta Čaglin, Poreč i Kulu. Likvidacijom ovih utvrđenja štab Šestog korpusa nameravao je da poveže delove slobodne teritorije, dok su za osovinske snage ova utvrđenja bila značajna zbog kontrole komunikacije Našice - Slavonski Brod.
Napad je počeo tokom noći 21/22. januara 1944. Poreč je osvojen brzo, dok je za Čaglin kao glavni cilj napada vođena ogorčena dvodnevna borba sa Šestom ustaškom bojnom. Poslednji otpor likvidiran je tokom poslepodneva 23. januara.
Čim je napad počeo, iz okolnih garnizona Našica, Pleternice i Slavonskog Broda upućene su nemačke i ustaško-domobranske jedinice u napad prema Čaglinu u cilju pomoći napadnutom garnizonu. Borbe sa ovim nastupajućim kolonama snage Šestog korpusa vodile su tokom celog 22. i 23. januara, a 24. januara borbe su vođene u samom mestu Čaglin. Tokom večeri tog dana štab korpusa odlučio je da napusti odbranu mesta.
Takashi Murakami
Takashi Murakami (村上 隆) japanski je umjetnik koji se bavi slikarstvom, kiparstvom, ali i modnim i industrijskim dizajnom te filmskom animacijom. Poznat je po nastojanju da se izbriše granica između tzv. visoke i niske umjetnosti, te je stvorio izraz superflat, kojim nastoji objasniti japansku estetsku tradiciju, ali i prirodu japanske kulture i društva poslije drugog svjetskog rata. Taj se izraz koristi kako bi se opisao Murakamijev opus i opus njegovih sljedbenika.
Napad NOVJ na Čaglin januara 1944.
Šesti korpus uspeo je da likvidira ustaški garnizon i zauzme Čaglin, ali nije uspeo da ga zadrži u svojim rukama. Tom prilikom osovinskim snagama naneti su teški gubici, a u Čaglinu je uništena glavnina Šeste ustaške bojne sa štabom i zapovednikom, i sa trojicom komandira satnija (četa). Jedinice Šestog korpusa i same su u oštrim borbama pretrpele visoke gubitke.
NOVJ
Šesti slavonski korpus NOVJ:
Osovina
Najteže gubitke pretrpela je posada mesta Čaglin, koju je sačinjavala glavnina Šeste ustaške bojne. NJeni gubici iznosili su 264 poginula, među kojima i zapovednik bojne nadsatnik dr Zvonimir Dončević, kao i zapovednik druge satnije nadporučnik Ivan Todorović, i zapovednik 4. satnije nadporučnik Stanko Pandurović.
Takashi Murakami
Umjetnički stil
Murakamijeva umjetnost obuhvaća širok raspon medija a općenito se opisuje kao superflat. Njegovi su radovi poznati po karakterističnoj uporabi boje, inkorporaciji motiva iz japanske tradicionalne i popularne kulture, ravnim/sjajnim površinama te sadržaju koji bi se mogao istovremeno opisati kao "ljubak", "psihodeličan" ili "satiričan". Među njegovim najslavnijim rekurentnim motivima jesu nasmiješeni cvjetovi, kultni likovi, gljive, lubanje, budistička ikonografija te seksualni kompleksi kulture otaku.
Napad NOVJ na Čaglin januara 1944.
Osovina
O sudbini bojne u "izvještaju Zapovjedništva Glavnog stožera domobranstva od 26. siječnja 1944" zabeleženo je:
Takashi Murakami
Umjetnički stil
Osim velikih slika kao što su 727 (stalna zbirka Muzeja moderne umjetnosti u New Yorku) i Tan Tan Bo Puking - a.k.a. Gero Tan, proizveo je također skulpture, balone, sveobuhvatne tapetarske instalacije, animirana djela, tiskove, plakate itd.
Dana 21. lipnja 2011. godine Google je prikazao doodle s oznakom "Prvi dan ljeta" koji je osmislio Murakami. Njega je pratio doodle sa zimskim solsticijem za južnu hemisferu.
Napad NOVJ na Čaglin januara 1944.
NOVJ
Jedinice NOVJ su u ovim borbama pretrpele gubitke od 114 mrtvih, 227 ranjenih, 2 zarobljena i 1 nestalog.
Santa Rita, Villaflores
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Novarino, Asti
Novarino je naselje u Italiji у провинцији Асти, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Cloudcroft, New Mexico
Klaudkroft je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 674, što je 75 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tetzotzocola, Santa Cruz Tlaxcala
Tetzotzocola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Santa Cruz Tlaxcala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
Arbigny
Arbinji je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Burž an Bres.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 214 m, a minimalnoj 169 m).
Maline pri Štrekljevcu
Maline pri Štrekljevcu je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Maline pri Štrekljevcu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
José Cruz Gálvez, Canatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Gledište (budizam)
Gledište (pali: diṭṭhi, sanskrt: dṛṣṭi) je središnji pojam budizma. Gledište nije prosta zbirka stavova, već pokretačko tumačenje iskustva koje intenzivno oblikuje misli, utiske i delanje.
Buda generalno preporučuje nevezivanje za gledišta. On posebno savetuje ne zauzimanje stanovišta povodom večitih metafizičkih pitanja, koja su suštinski nemisliva, jer to ne vodi oslobođenju uma, što je isključivi cilj njegovog učenja.
U budizmu se ispravno gledište (sammā diṭṭhi) smatra prvim korakom budističkog puta. Buda u svojim govorima pominjao sledeće stavove koji pomažu nevezivanju za gledišta: nastojanje na direktnom iskustvu umesto oslanjanja na mišljenja, oslobađanje od predubeđenja, izbegavanje brzog zaključivanja, otvorenost za razna objašnjenja, spremnost za promenu mišljenja ako je protivno činjenicama, itd.
Etimologija
Pali reč diṭṭhi bukvalno znači viđenje, gledište, teorija, nazor. Etimološki je srodno grčkom pojmu doksa. Ponekad se prevodi i kao stanovište.
Štetnost gledišta
Buda ukazuje na opasnost koja se krije u našim gledištima. Pogrešna gledišta prvo utiču na naš sistem vrednosti, a potom rađaju pogrešne reči i postupke. Buda ovo vidi kao uzrok svih drugih nevolja:
Buda posebno insistira na nevezivanju za sopstvena gledišta, odnosno na njihovom lakom napuštanju:
Prema Budinim rečima, svrha ispravnog uvida je odvratnost, a svrha odvratnosti napuštanje strasti. U kasnijoj budističkoj tradiciji, prvi korak na putu ka probuđenju je ispravno gledište.
"Džungla" metafizičkih gledišta
Takođe, Buda je govorio da večita metafizička pitanja treba jednostavno odložiti na stranu:
To posebno važi za spekulativna gledišta koja ometaju asketsku praksu:
Tumačenja
Pod pogrešnim gledištem (miććha diṭṭhi) Buda podrazumeva gledište koje nas udaljava od poštovanja moralnih načela, koje poriče da postoji korist od činjenja dobrih dela. Vođeni takvim gledištem, ubeđeni smo da nema svrhe biti darežljiv, požrtvovan, poštovati svoje roditelje, porodicu, da naša dobra ni loša dela nemaju nikakve posledice. To nas onda može navesti na razne neodgovorne, čak bezobzirne postupke, kojima ugrožavamo druge, ali i sebe same.
Još jedna varijanta lošeg gledišta koju pominje Buda je čvrsto držanje nekog mišljenja, insistiranje da je samo ono ispravno, dok su druga pogrešna. U želji da zadovoljimo svoj ego lako se upuštamo u rasprave i sukobe.
Roffia, Pisa
Roffia je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.