cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Messier 87
Izvori X-zračenja
Promatranja obavljena teleskopom Chandra otkrila su naznake petlji i prstenova koji su izvor X-zraka i okružuju M87. Uzrok tim prstenovima i petljama su varijacije u količini izbačenog materijala u mlazu. Jedan od tih prstenova ima promjer od 85,000 ly i uzrokovala ga je velika erupcija materijala. Postoje vlaknasti tragovi materijala koji su dugi i do 100,000 ly. Redovite erupcije materijala sprječavale su stvaranje oblaka plina i prašine i tako su spriječili formiranje spiralne strukture.
Amaterska promatranja
Vizualno, M87 je galaktika bez gotovo ikakvih detalje. Moguće je uočiti sjajnu jezgru umotanu u eliptični oblak. Kako je M87 središte skupa Virgo i nalazi se blizu Markarianova lanca odlična je polazna točka za lutanje među stotinjak galaktika u skupu.
Eksterni linkovi
Skica M87
Bartow (Vorpommern)
Bartov je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 550 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052004.
Messier 90
Messier 90 (M90 ili NGC 4569) je spiralna galaksija u zviježđu Djevici. Otkrio ju je Charles Messier 18. ožujka 1781. godine. U istoj noći otkrio je još 6 galaktika i kuglasti skup M92.
Bartow (Vorpommern)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Demin Bartov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 23 metra. Površina opštine iznosi 25,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 550 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Messier 90
Svojstva
M90 je jedan od većih galaktika u skupu Virgo galaksija. Njene prividne dimenzije su 9.5' x 4.4', a udaljenost oko 59 milijuna ly. Njene stvarne dimenzije su 160,000 x 75,000 ly. M90 je "fosilna" galaksija. Unatoč tome što je spiralna galaktika u njoj se ne odvija proces formiranja novih zvijezda. M90 je zbog interakcija s ostalim galaksijama u skupu Virgo izgubila plin i prašinu potrebne za stvaranje zvijezda.
Spektar galaktike M90 pokazuje pomak prema plavom. To znači da nam galaktika prilazi i to velikom brzinom od 235 km/s. Uzrok tome su opet interakcije s ostalim galaksijama u skupu Virgo.
Amaterska promatranja
M90 je poprilično sjajna galaksija. Njen prividni sjaj je + 9.5 magnitude i zato ju je lako uočiti. U 200 mm teleskopu moguće je vidjeti galaksiju kao veliku elipsastu mrlju s malenom i sjajnom jezgrom.
Eksterni linkovi
Skica M90
Viktor Pelevin
Viktor Olegovič Pelevin (ruski: Виктор Олегович Пелевин, r. 22.11. 1962.) je ruski pisac, koji se smatra jednim od najpoznatijih i najuglednijih koji su karijeru ostvarili u post-sovjetskom periodu. Knjige mu se okvirno drže konvencije žanra naučne fantastike, ali se ispod tog okvira stvaraju kompleksni, višeslojni postmodernistički tekstovi koji spajaju elemente pop kulture i ezoteričnih filozofija.
1947. na filmu
desno|mini|225px|Prva dodjela [[BAFTA nagrada]]
Taylorstown, Pennsylvania
Tejlorstaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 217.
Messier 91
Messier 91 (M91 ili NGC 4548) je prečkasta spiralna galaksija u zviježđu Berenikina kosa. Galaksiju je najvjerojatnije otkrio Charles Messier 1781. Messier je opisao M91 ali je načinio pogrešku pri određivanju koordinata. William Herschel ju je samostalno otkrio 8. travnja 1784. godine.
Svojstva
M91 je prečkasta spiralna galaksija. Nalazi se na udaljenosti od 63 milijuna godina svjetlosti i dio je skupa galaktika Virgo. Prividne dimenzije galaktike su 5.4' x 4.3' što u stvarnosti odgovara dimenzijama od 99,000 x 79,000 ly. Svojim dimenzijama M91 je tek neznatno manja od naše Mliječne staze. Galaksija se od nas udaljava brzinom od 400 km/s. Cijeli skup Virgo se od nas udaljava brzinom od 1,100 km/s što znači da se M91 kreće kroz skup Virgo prema nama brzinom od 700 km/s.
Amaterska promatranja
M91 je jedna od najteže uočljivih objekata u Messierovom katalogu. Njen prividni sjaj je + 10.1 magnituda. Čak se i u 200 mm teleskopu vidi kao elipsasta mrlja bez detalja.
Allos (Gornjoprovansalski Alpi)
Alo je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Kastelan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 637 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 116,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1425 metara (maksimalnoj 3.040 m, a minimalnoj 1.339 m).
Kaprolaktam
Kaprolaktam je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 113,158 Da.
Beaumont-Pied-de-Boeuf (Majen)
Bomon Pjed de Boef je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Šato Gontje.
Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 198 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 89 m, a minimalnoj 38 m).
Horizontska visina
mini|desno|z - [[zenit, z' - nadir, S - južna točka, N - sjeverna točka, E - istočna točka, W - zapadna točka. Zelenom bojom predstavljena je visina date zvijezde, a crvenom azimut.]] Horizontska visina (h) predstavlja kutnu udaljenost nebeskog tijela od horizonta, mjereno u ravni normalnoj na horizont i mjeri se od horizonta do nebeskog paralela na kome se dato tijelo nalazi. Visina može biti pozitivna (0° – +90°) za tijela koja se nalaze iznad horizonta odnosno negativna (0° – -90°) za tijela koja se nalaze ispod horizonta. Centar kuta horizontske visine je sam promatrač.
Zenitna daljina (z) je koordinata koja predstavlja dopunu visini, odnosno kutnu udaljenost paralela datog tijela od zenita. Može se nalaziti u intervalu (0° – 180°).
Cugnach, Belluno
Cugnach je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Bitka na Hendeku
Četvrte godine po Hidžri, u mjesecu ševalu, Jevreji koji su počeli shvatati da muslimani postaju sve jači nakon bitke na Uhudu donesoše odluku da započnu seriju diplomatskih misija kako bi oformili koaliciju antimuslimanskih snaga sposobnu da se jednom zauvijek obračuna sa Poslanikom, s.a.v.s., i njegovim sljedbenicima. Dvadeset jevrejskih prvaka i uglednih ličnosti plemena Benu Nadir otišlo je kod Kurejšija u Meku kako bi ih nagovorili da napadnu Muhameda i muslimane. Slično su uradili i sa nekim drugim arapskim plemenima.
Nedugo zatim bila je skupljena vojska od deset hiljada vojnika koja se okupila pred Medinom. Muslimani su zbog svoje opreznosti na vrijeme primijetili dolazak neprijatelja tako da su nakon dugog savjetovanja o tome kako da dočekaju ovu vojsku koja svojim brojem premašuje brojku sveukupnog stanovništva Medine, uzimajući u obzir i žene, djecu i starce, prihvatili prijedlog časnog ashaba Selmana El-Farisija o kopanju dubokog tranšea (hendeka) sa jedine pristupačne strane. To je bilo izvodljivo s obzirom da je grad bio sa tri strane opasan vulkanskim kamenjem koje je predstavljalo prirodnu prepreku zavojevačima. lijevo|thumb|200px|Mapa bitke na "Hendeku" "Ahzab" (Kur'anski termin kojima se opisuju združena plemena koja su se okupila za borbu na "Hendeku") su petnaest dana opsjedali grad ali im tranše i muslimanski borci nisu dozvolili ulazak u Medinu. Nakon petnaest dana, radi vremenskih nepogoda i spletke koju je osmislio i izveo Nu'ajm ibn Mes'ud, r.a., a koja je zavadila saveznike, vrate se sakupljena plemena odakle su i došla. Osim nekoliko manjih incidenata, bitka na "Hendeku" se zapravo nije ni desila.
Naučna knjiga
Naučna knjiga je preduzeće iz Beograda koje se bavi izdavanjem i prodajom univerzitetskih knjiga, udžbenika za osnovnu školu, sedište se nalazi u centru Beograda, u Gračaničkoj ulici. Nastala je 1998. godine, podelom bivšeg preduzeća SFRJ „Naučna knjiga“. U knjižari je takođe zastupljena i beletristika, školski pribor i kancelarijski materijal. Pored izdavanja, ovo preduzeće i prodaje udžbenike za srednju i osnovnu školu.
Campotosto, L'Aquila
Campotosto je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1407 m.
Lena Politeo
Lena Politeo (Banja Luka, 13. kolovoza 1930.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Bitka kod Ninive
Bitka kod Ninive se odigrala u sjevernoj Mezopotamiji 12. decembra 627. između bizantskih snaga pod carem Heraklijem na jednoj, i sasanidskih (perzijskih) snaga na drugoj strani. Predstavljala je posljednji značajniji okršaj velikog bizantsko-perzijskog rata, odnosno bizantsko-perzijskih ratova uopće. Do nje je došlo kada je perzijska vojska pod generalom Rhazhadhom pokušala zaustaviti Heraklijevu vojsku u njenom pohodu na perzijsku prijestolnicu Ktesifon. Heraklijeva vojska je, zahvaljujući turskim kontingentima, imala brojčanu nadmoć i ostvarila pobjedu, pri čemu je Rhazhadh poginuo, prema nekim navodima u unaprijed dogovorenom dvoboju sa Heraklijem. Iako Heraklije nije mogao odmah zauzeti Ktesifon, Perzijance, iscrpljene nakon višedecenijskog rata, je poraz toliko demoralizirao da se njihova vojska pobunila, svrgnula kralja Hozroja II i na prijestolje postavilo Kavada II koji je brzo pristao na Heraklijeve mirovne uvjete.
Strasburg (Uckermark)
Štrasburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.652 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Iker-Randov Štrasburg se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 86,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.652 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Messier 93
Messier 93 (M93 ili NGC 2447) je otvoreni skup u zviježđu Krma. Otkrio ga je osobno Charles Messier 20. ožujka 1781. godine.
Amaterska promatranja
Skup je veoma sjajan, ima prividni sjaj od + 6 magnituda. U teleskopu ga je moguće vidjeti kao nakupinu zvijezda među pozadinskim zvijezdama Mliječne staze.
Chincoteague, Virginia
Šinkotig je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.941 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.941 stanovnika, što je 1.376 (31,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ekliptički koordinatni sistem
mini|desno|250px|Ekliptički koordinatni sistem: koordinate su ekliptička longituda (λ) i ekliptička latituda (β) Ekliptički koordinatni sistem je vrsta nebeskog koordinatnog sustava na nebeskoj sferi koji služi za određivanje položaja nebeskih tijela s obzirom na ekliptiku. Ekliptička dužina (longituda) je kut na ravnini ekliptike od proljetne točke u smjeru godišnjega gibanja Sunca, tj. prema istoku od 0° do 360°. Ekliptička širina (latituda) kut je u ravnini okomitoj na ekliptiku, od ravnine ekliptike do nebeskoga tijela, od 0° do 90° prema sjevernom ili od 0° do –90° prema južnom ekliptičkom polu. Zemljinom putanjom oko Sunca određena je jedna važna ravnina u prostoru, a to je ravnina ekliptike. Krug ekliptike služi kao osnovni krug u ekliptičkom koordinatnom sustavu. Kružnice paralelne ravnini ekliptike jesu kružnice ekliptičkih dužina, a kružnice okomite na ravninu ekliptike jesu kružnice ekliptičkih širina. Kut pod kojim je ravnina ekliptike nagnuta prema ravnini ekvatora pomalo se mijenja, a iznosi 23° 27’ prema nebeskom ekvatoru. Kako se gibanja svih nebeskih tijela u Sunčevu sustavu uspoređuju uvijek iz Zemljina položaja, ekliptički koordinatni sustav primjenjuje se pri proučavanju gibanja tijela Sunčeva sustava, a tako i pri izučavanju utjecaja koji Zemljina putanja oko Sunca ima na nebeske pojave. Na primjer, relativan položaj planeta prema Zemlji karakteriziran je razlikom ekliptičke dužine. U konjukciji planet ima jednaku ekliptičku dužinu kao i Sunce, a u opoziciji ekliptičke dužine im se razlikuju za 180°. Slično, Mjesečeve mijene ovise o razlici ekliptičkih dužina Mjeseca i Sunca.
Aberacija svjetlosti dovodi do pogreške pri mjerenju ekliptičke dužine Sunca. Prividni položaj Sunca kasni za pravim na njegovu godišnjem gibanju; prividna je ekliptička dužina manja od prave za konstantu aberacije 20.5’’. Aberaciju trpe sve zvijezde, i ona se tokom godine zapaža u promjeni njihova razmještaja. Godišnju pak paralaksu pokazuju samo neke, bliže zvijezde. One se zbog Zemljine putanje oko Sunca prividno gibaju u polju drugih zvijezda. No i u slučaju paralakse prividna staza zvijezde je elipsa, koja ovisi o ekliptičkoj širini. Zvijezda koja se nalazi u ravnini ekliptike giba se prividno u luku, zvijezda smještena u ekliptičkom polu po kružnici, a zvijezda na općenitoj ekliptičkoj širini po elipsi. Velika poluos elipse paralelna je ekliptici, a numerički jednaka trigonometrijskoj paralaksi p.
Mate Selak
Krenuo je igrati u redovima NK Splita koji ga je kao kadeta htio prodati u Hajduk. Međutim, to se nije dogodilo, Selak je krenuo zaobilaznim putem. Bio je i na probi u Barceloni i igrao za Omladinac iz Vranjica. Nakon toga stigao je do Hajduka u zimu sezone 2005./06. praćen epitetima izrazito nadarenog igrača, te na proljeće kod Luke Bonačića zaigrao i na derbiju sa Dinamom.
Naredne ga sezone Vulić šalje na posudbe u Šibenik i Solin, međutim, nije se niti na jednoj naigrao. Pred ovu sezonu bio je na pripremama sa ostatkom seniorske momčadi, ali je opet upućen na kaljenje, ovaj put u Imotski.
Op hoop van zegen (film, 1924)
Op hoop van zegen je nizozemsko-njemački nijemi film snimljen 1924. u režiji Jamesa Bauera i Henka Kleinmana. Predstavlja drugu po redu ekranizaciju istoimene drame nizozemskog pisca Hermana Heijermansa. Radnja prikazuje život siromašnih ribara. Poticaj za snimanje je bio uspjeh prethodne verzije, a novi film je bio namijenjen prije svega njemačkom tržištu, pa su angažirani uglavnom tamošnji glumci.
Đovani Roso
Đovani Roso, hebrejski: ג'יובאני רוסו (Split, 17. studenog 1972.), bivši hrvatski nogometaš.
Nakon igranja u Zadru i Zagrebu od 1992. do 1996. seli u izraelsku ligu gdje provodi sljedećih 12 godina nastupavši za petoro prvoligaša, od toga najviše za Maccabi iz Haife. Ubrzo postaje miljenik igrača i jedan od najcjenjenijih stranaca lige ikada, odvevši Maccabi i do Lige prvaka. Čim je dobio izraelsko državljanstvo imao je ponudu igrati za izraelsku reprezentaciju, ali kad je dobio poziv od HNS-a, pridružio se hrvatskoj reprezentaciji za koju je nastupao na Euru 2004..
Case Ricci, Frosinone
Case Ricci je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Đovani Roso
Iako je njegovo službeno ime koje koristi u svim dokumentima Đovani Roso (prezime sa jednim "s" je nosio i na dresu na Europskom prvenstvu u Portugalu 2004.), u medijima se uglavnom koristi talijanska verzija njegovog imena Giovanni Rosso.
Messier 92
Messier 92 (M92 ili NGC 6341) je kuglasti skup u zviježđu Herkul. Otkrio ga je Johann Elert Bode 1777. godine. Charles Messier je skup 18. ožujka 1781. godine samostalno otkrio i uvrstio u katalog. William Herschel je skup prvi razlučio na zvijezde 1783. godine.
Marne (Holstein)
Marne je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.945 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051072, NUTS (DEF06) i LOCODE (DE MAE) kod.
Messier 92
Svojstva
M92 nalazi se 26,000 ly od nas, tek nešto dalje od svog sjajnijeg susjeda, M13. Proučavanje HR dijagrama pokazuje da je skup nešto mlađi od M13 jer posjeduje veći broj plavih zvijezda.
Marne (Holstein)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ditmaršen Marne se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.945 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.231 stanovnika/km².
Messier 92
Svojstva
M92 je divan objekt. Nešto je tamniji od M13 ali je i njegov promjer 1/3 manji od M13. Njegov kutni promjer od 14' odgovara stvarnom promjeru od 109 ly. Masa skupa je oko 330,000 puta veća od mase Sunca.
Islamizacija
Islamizacija je proces dobrovoljnog primanja islamske vjere, kulturne tradicije i životnih vrijednosti.
Messier 92
Svojstva
Dosad je samo 16 promjenjivih zvijezda otkriveno u skupu od čega 14 pripada tipu RR Lyrae. M92 nama se približava brzinom od 112 km/s.
Kaprolakton
Kaprolakton je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,142 Da.
Islamizacija
Islamizacija, kao društveni proces preobraćenja na islam je započela u 7. stoljeću na Bliskom Istoku, a nakon toga se proširila velikim dijelom Afrike i Azije te manjim dijelom Evrope. Islamizaciju su započeli Arapi, a nastavili su je brojni drugi narodi koji su prešli na islam uključujući i Osmanlije (Turke) koji su islamizaciju provodili na Balkanu.
Messier 92
Svojstva
M92 nalazi se blizu kružnice koju opisuje Zemlja. Za 14,000 godina M92 će se nalaziti manje od 1° od sjevernog nebeskog pola.
Amaterska promatranja
Prividni sjaj skupa je + 6.5 magnituda. Lako ga je moguće vidjeti u dvogledu kao mutnu zvijezdu. U teleskopima može se vidjeti kao roj zvijezda. U 200 mm teleskopu vidljivo je oko 15 sjajnijih zvijezda i još mnogo na rubu vidljivosti. Skup ima veoma sjajnu jezgru koju teško razlučuju i teleskopi od 300 mm u promjeru.
Eksterni linkovi
Skica M92
Mladen Pelaić
Mladen Pelaić (Zagreb, 20. kolovoza 1983.), hrvatski nogometaš
Životopis
Nogometnom se Pelaić počeo baviti u podmlatku zagrebačkog Dinama. Nakon što je završio juniorski staž nije se uspio probiti do prvih 11 seniorske momčadi, te je otišao u susjedni NK Zagreb. U Kranjčevićevoj igra na poziciji desnog braniča, ali s dosta izraženom napadačkom ulogom. Sezone 2005./06. s 5 je pogodaka bio najbolji strijelac momčadi, privukavši tako na sebe pažnju drugih klubova. Iako je prelazak u splitskog Hajduka bio praktički siguran, prihvatio je ponudu belgijskog Standarda, te nakon probe potpisao ugovor za tada doprvaka belgijske Jupiler lige.
U Standardu je zajedno s Milanom Rapaićem na pripremama odigrao sve utakmice, te bio ozbiljan konkurent za prvu momčad. Ipak, u europskim je natjecanjima nastupio u 2 utakmice, a u prvenstvu samo jednom ušao s klupe, i to baš netom prije nego je sudac odsvirao kraj utakmice.
Nakon polusezone u kojoj tako nije zabilježio skoro nikakvu minutažu, Pelaića je opet u svojim redovima htio Hajduk. Transfer se obavio dosta prije početka zimskog prijelaznog roka, a u njega je bio uključen i legendarni igrač splitskog kluba Alen Bokšić. Hajduk je platio oko 200.000 € i s Pelaićem potpisao 3,5-godišnji ugovor, otvorivši mu mjesto na desnom boku prodajom kapetana Darka Miladina u Grčku. Iako je završio cijelu omladinsku školu Dinama, Pelaić je odmah na predstavljanju u novom klubu istaknuo da je i tada, kao i cijela njegova obitelj, bio hajdukovac. Odmah je debitirao u momčadi isprva sa solidnim nastupima, no, i velikom greškom na maksimirskom derbiju kada je u svom šesnaestercu glavom vraćao loptu vrataru i pritom dodao Eduardu za pogodak (utakmica završila 2:1 za Dinamo). Pamtit će, također, još jedan derbi s Dinamom, kada je na Poljudu dobio crveni karton nakon što suigrač mu Žilić udara u lice Dinu Drpića. On mu je kasnije, ipak, izbrisan.
Kasnije mu forma sve više opada i ne uspijeva pružiti zadovoljavajuće igre kao desni branič momčadi, navukavši na sebe negodovanje navijača. Nakon što uspijeva zabilježiti par asistencija i nešto boljih nastupa teško stradava u utakmici s Cibalijom, gdje mu je nakon prekršaja Marija Andričevića slomljena potkoljenica. Nakon operacije i uznapredovalog oporavka nesmotrenim skokom opet ozljeđuje isto mjesto, te je njegov povratak profesionalnom nogometu sada jako upitan.
Reprezentacija
Za mladu je reprezentaciju debitirao u Kostreni, 29. svibnja 2004. protiv Slovačke. Od tada ga je izbornik Slaven Bilić redovito koristio kao standardnog prvotimca, sve do neuspjele kvalifikacije utakmice sa Srbijom i Crnom Gorom u Velikoj Gorici kada se od U-21 reprezentacije oprostila većina igrača.
Derbent
Derbent (руски: Дербе́нт), farsi: دربند, čitaj: Darband) je najjužniji grad u Rusiji, i drugi po značaju grad u Dagestanu.
Postoji tvrdnja da je Derbent najstariji grad u Rusiji. Još od starog veka, ovo podurčje je bilo veoma značajno zbog svog položaja kao vrata prema Kavkazu. U Derbentu postoje arhološki lokaliteti starosti i preko 5000 godina. Kao rezultat geografske specifičnosti, grad se razvio između dva niza zidina u brdovitom delu i obale Kaspijskog jezera. Vekovima su brojni narodi davali gradu razna imena, ali svako je bilo u vezi sa "vratima", "portalom", "kapijom".
Geografija
Grad je sagrađen na zapadnim obalama Kaspijskog jezera, južno od reke Rubas, na padinama Tabasaranskih planina koje pripadaju Kavkazu. Derbent je saobraćajno dobro opslužen - ima sopstvenu luku, željeznica prolazi kroz njega prema Bakuu, kao i drumska saobraćajnica Baku-Rostov. Derbent ima jedinstven strateški položaj na Kavkazu - grad se nalazi na uskom potezu lako prohodnog prostora (3 -{km}-) između Kaspijskog jezera i Kavkaza, kontrolišući kopneni saobraćaj između istočne Evrope i Bliskog istoka. U svernom delu grada se nalazi spomenik Kirk-lara, ili četrdeset junaka, koji su pali braneći Dagestan od Arapa 728. godine. Prema jugu se proteže krak Kavkaskog zida dug 50 -{m}-, poznat i kao Aleksandrov zid, zatvarajući uski prolaz Kaspijskih vrata/Gvozdene kapije (Portae Athanae ili Portae Caspiae). Dok je ovaj zid bio čitav, bio je visok 9 metara i debeo 3 metra, a sa svojim gvozdenim vratima i osmatračnicama predstavljao je snažnu odbranu persijske granice.
Istorija
Prvo stalno naselje u području Derbenta datira iz 8. veka pre nove ere. Do 4. veka nove ere, ovo područje je bilo deo Kavkaske Albanije, i obično se poistovećivalo sa glavnim gradom Albanom. Današnje ime potiče od persijske reči Darband sa značenjem "zatvorena vrata", počelo je da se koristi krajem 5. veka ili početkom 6. veka, kada je na ovom području ponovo osnovan grad od strane Kavada I iz Sasanidske dinastije Persijskog carstva. Za zidine i tvrđavu se veruje da pripadaju vremenu Kvadovog sina, Hozrova I. Derbent je postao snažno vojno uporište i luka Sasanidskog carstva. Tokom 5. i 6. veka, Derbent je postao važno sedište širenja hrišćanstva na Kavkazu. Tokom 630-ih, zauzeo ga je Kazarski kanat. Godine 654. ga zauzimaju Arapi, koji ga preobražavaju u važno upravno sedište i uvode islam u to područje. Kalif Harun-al-Rašid je živeo u Derbentu i doveo ga na dobar glas kao umetnički i trgovinski centar. U 10. veku, s padom Arapskog kalifata, Derbent postaje emirat sve do mongolske invazije 1239. godine. U 14. veku ga zauzimaju horde tatarskog vođe Tamerlana. Godine 1437. je došao pod kontrolu šaha Širvana. Tokom 16. veka, Derbent je bio poprište ratova između Osmanskog carstva i Persijskog carstva, kojim je vladala dinastija Safavida. Do početka 17. veka, safavidski šah Abas I je naneo težak poraz Osmanskom carstvu i vratio Derbent. Tokom Rusko-persijskog rata, za vreme Petra Velikog, Rusija je osvojila Derbent 1722. godine, ali je 1736. ponovo priznata vlast šaha Nadira. Derbent je 1747. godine postao prestonica kanata pod istim imenom. Za vreme Persijske ekspedicije koju je naložila Katarina Velika Derbent je osvojen 10. maja 1796. od strane Rusa pod vođstvom generala Valerijana Zubova. Kao rezultat je potpisan Gulistanski mirovni sporazum i Derbent je postao deo Ruske Imperije.
Privreda i kultura
U Derbentu ima mašinske industrije, prehrambene industrije (između ostalog pivara i vinarije), tekstilne industrije, proizvodnje građevinskih materijala, drvne industrije, ribarstva i prerade ribe.
U Derbentu postoji nekoliko visokoškolskih ustanova i tehničkih škola.
U oblasti kulture treba spomenuti Leginsko pozorište (pozorište S. Stalskog).
Dva kilometra od grada se nalazi naselje za odmor "Čajka" (= galeb).
Svjetska baština
Derbent je u suštini veliki muzej s veličanstvenim planinama i priobaljem, sa velikim turističkim potencijalom. Citadela, stari grad i tvrđava u Derbentu 2003. god. uvršteni su na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Arthenac
Artnak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 312 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 72 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 43 m).
Somerville, Ohio
Samervil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 281, što je 13 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rusija
Rusija (rus. Россия [rɐˈsʲijə]; službeno Ruska Federacija, rus. Российская Федерация, skrać. RF), država na istoku Evrope i sjeveru Azije. Površinom je najveća država na svijetu (oko 11,5% zemaljskog kopna), ali je većina državnog teritorija slabo naseljena pa po broju stanovnika zauzima deveto mjesto (poslije Kine, Indije, SAD-a, Indonezije, Brazila i Pakistana, Nigerije i Bangladeša). Glavni grad je Moskva.
Historija
Područja na kojima su živjeli istočni Slaveni prvi su u jedinstvenu državu ujedinili Varjazi, vjerojatno doseljenici iz Skandinavije. Prvi zabilježeni varjaški vladar bio je Rurik, okrunjen oko 860., a njegovi su nasljednici prenijeli prijestolje iz Novgoroda na sjeveru današnje Rusije u Kijev, danas glavni grad Ukrajine, dok je pokušaj širenja ove države na područje Balkana u 9. vijeku bio zaustavljen u ratu s Bizantom.
Kijevska Rusija bila je jedna od najvećih država tadašnje Evrope sa privredom koja se bazirala na trgovini između Skandinavije i Bizanta, ali je njena decentraliziranost bila faktor koji ju je na na kraju doveo do samouništenja. Odlučujućim za kasniju historiju istočnih Slavena pokazalo se prihvaćanje Pravoslavlja kao državne religije 988. u doba velikog kneza Vladimira, koje je za posljedicu imalo snažnu vezu crkve i države i izolaciju od katoličkog, a kasnije i protestantskog ostatka Evrope.
Stvaranje carstva
thumb|Ivan I. Kalita (vreća novca) knez Moskve od 1325 i Vladimira-Suzdalja od 1328. godine
Od prve polovice 12. vijeka Kijevska Rusija se našla oslabljena u neprestanim građanskim ratovima raznih prinčeva koji se bore za krunu velikog kneza što na kraju dovodi do njenog raspada. Ratovima oslabljeni centar države je u potpunosti izgubio kontrolu tako da u drugoj polovici 12. vijeka nastaju nova ekonomsko politička središta, a jedno od najvažnijih je Veliko kneževstvo Vladimara-Suzdalja na području današnjeg grada Moskve. Invazija Mongola u 13. vijeku dovodi do potpunog uništenja Kijevske Rusije na veći broj neovisnih kneževstava, a najvažnije među njima će ubrzo postati novostvoreno Moskovsko kneževstvo koje nastaje podjelom Veliko kneževstvo Vladimara-Suzdalja. Ubrzo ovo novo kneževstvo dobiva na važnosti zbog svoje lojalnosti prema Mongolskim gospodarima tako da dobiva posao skupljanja poreza koje su dužne uplaćivati ruske kneževine svojim gospodarima. Već od 1328 kneževi Moskve nose titulu prvo velikog kneza Moskve, a ubrzo potom i velikog kneza Vladimira-Suzdalja. Dodatnu legitimnost tamošnji vladari dobivaju te odlučujuće 1328. godina kada se metropolit seli u čime ona postaje i vjersko središte ruskih zemalja.
Oslanjanjući se na svoje dobre odnose s mongolskim osvajačima, Moskva je započela širenje na okolna područja. Ekspanzija je ubrzana pod velikim kneževima Ivanom III. (1462. - 1505.) koji je udvostručio državni teritorij na račun susjednih država i oslobodio Moskvu od Tatara, i Ivanom IV. Groznim (1547. - 1584.), prvim ruskim vladarem koji se okrunio za cara.
Država je nakon smrti Ivana Groznog potonula u borbu za njegovo naslijeđe koja je trajala sve do 1613. kada na vlast dolazi dinastija Romanov. Rusija je doživjela preporod za vladanja Petra I. Velikog (1682. - 1725.). koji je u mladosti putovao po Zapadnoj Evropi i odlučio reformirati Rusiju po zapadnim uzorima. Velike promjene doživjela je državna uprava, obrazovanje, vojska, osnovana je mornarica, a glavni grad je umjesto Moskve postao novoosnovani Sankt Peterburg (1703.) na ušću rijeke Neve u Finski zaljev.
Devetnaesto stoljeće obilježeno je i sve jačim zahtjevima srednje klase za udjelom u vlasti, s povremenim izljevima političkog nasilja (pobuna dekabrista 1825., atentat na cara Aleksandra II. 1881.) praćenim valovima državne represije. Nakon revolucije 1905. Rusija je dobila predstavničko tijelo, Dumu, što je donekle ublažilo političke tenzije.
Sovjetska Rusija
thumb|180px|[[Vladimir Iljič Lenjin - osnivač SSSR-a]] Loše stanje na bojištu u prvom svjetskom ratu i kolaps gospodarstva doveli su do pobune stanovništva Petrograda nakon čega car Nikolaja II. potpusije abdikaciju i u februaru 1917. Rusija je postala republika (Februarska revolucija). Republikanske vlade kneza Lvova i Aleksandra Kerenskog su nastavili istu državnu politiku koju je ranije vodio Nikola II. što dovodi do masovnog nezadovoljstva i nove revolucije 25.10. 1917. kada državnim udarom vlast preuzela stranka boljševika - komunista predvođena Vladimirom Iljičem Lenjinom (Oktobarska revolucija). Uslijedio je četverogodišnji građanski rat u kojem su boljševici ili tada popularno zvani crvenogardejci pobjedili opoziciju to jest bjelogardejce. Moskva je 1918. ponovo postala glavni grad, a 1922. sovjetska Rusija postala je Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika (SSSR).
Nakon Lenjinove smrti 1924. vlast je postupno preuzeo Josif Staljin (vladao je do 1953.) koji je pokrenuo ubrzanu industrijalizaciju i nasilnu kolektivizaciju poljoprivrede. U drugoj polovici tridesetih godina započeo je i velike čistke u vodstvu komunističke partije, vojske i države u kojima su mnogi u montiranim procesima osuđeni na smrt ili dugogodišnju robiju.
Uspjeh nasilne kolektivizacije i industrijalizacije se počeo pokazivati 1939 - 1940 tako da država koja 1922 ima samo 13 % industrijskih kapaciteta zaostale carske Rusije iz 1913. godine sada postaje druga svjetska industrijska velesila. Izbijanje drugog svjetskog rata je nanio katastrofalnu štetu razvoju tokom 30-tih godina, a ali na kraju u njemu Sovjetski savez je dava najveći, odlučujući doprinos pobjedi saveznika s više od 20 milijuna poginulih. Nakon rata SAD je zaoštrio odnose s Sovjetskih Savezom što dovodi do početka - hladnog rata. Rastući utjecaj SSSR-a i uspjesi na mnogim poljima poput osvajanja svemira i nuklearnog naoružanja skrivali su neuspjehe i zaostajanje sovjetskog gospodarstva i rastuće društvene tenzije. Godine 1991. komunistički sustav je propao, a SSSR se raspao na 15 država, među kojima je najveća i najznačajnija upravo Rusija.
Nakon propasti Sovjetskog Saveza
thumb|180px|[[Vladimir Putin]] Postsovjetska Rusija je nakon nekoliko godina bolne tranzicije i krize koja je dosegnula dno 1998. zahvaljujući svojim enormnim sirovinama krenula putem gospodarskog oporavka i ubrzanog rasta potpomognutog visokim cijenama nafte - glavnog ruskog izvoznog proizvoda. Prvog demokratskog predsjednika Borisa Jeljcina čiji je mandat bio obilježena liberalizmom, kriminalnom privatizacijom i katastrofalnim padom standarda za kojeg grupe ekonomista smatraju da je bio najgori u modernoj historiji svijeta, zamijenio je 1999. Vladimir Putin kojeg ruski građani i inozemni promatrači smatraju efikasnijim, ali i autoritarnijim od svog prethodnika koji je čak bio poslao tenkove na ruski parlament 3.10. 1993. U trenucima preuzimanja vlasti pošto je Jeljcin podnio ostavku Vladimir Putin je bio prisiljen potpisati potpunu amnestiju za sva moguća ili stvarna kriminalna djela koje je počinio njegov prethodnik.
Od 1994. traje gerilski sukob čečenskih pobunjenika koji se bore za neovisnost republike i oružanih snaga Ruske Federacije. Veći broj terorističkih napada u Čečeniji i ostatku Rusije dovodi se u vezu s ekstremističkim frakcijama gerilaca.
Državno uređenje
Rusija je federativna republika s polupredsjedničkim sustavom vlasti. Zakonodavnu vlast ima dvodomna Federalna skupština. Zastupnike gornjeg doma, Savjeta federacije, imenuju federalni subjekti (republike, oblasti, krajevi i dr.), a zastupnici donjeg doma, Dume, biraju se u izravnim izborima na mandat od četiri godine mješavinom proporcionalnog i većinskog sustava.
Izvršnu vlast dijele predsjednik i vlada na čelu s premijerom. Predsjednik republike bira se direktnim izborima dvokružnim sustavom na četiri godine, a može na položaju provesti najviše dva mandata. Predsjednik predlaže Dumi sastav vlade kojeg ona potvrđuje natpolovičnom većinom. Ako Duma tri puta odbije potvrditi vladu, predsjednik je može raspustiti i sazvati nove izbore. Predsjednik ima i brojne druge ovlasti u području imenovanja, često je inicijator zakonodavstva i vrhovni je zapovjednik oružanih snaga.
Federalna struktura
Federalna struktura Rusije je složena i obuhvaća 89 federalnih subjekata s različitim razinama autonomije. Najveću autonomiju ima 21 autonomna republika (to su npr. Čečenija, Tatarstan ili najveća Saha (Jakutija)). Osim njih, postoji i 10 autonomnih okruga i 1 autonomna oblast. Većina ovih autonomnih jedinica osnovana je za vrijeme komunizma u skladu s tadašnjom politikom o nacionalnostima koja je svakoj većoj nacionalnosti davala pravo na domicilni teritorij.
Ostatak državnog teritorija podijeljen je na upravne jedinice koje imaju manje formalne autonomije. To su 49 oblasti, 6 krajeva i 2 federalna grada (Moskva i Sankt Peterburg).
right|400pxGodine 2000. ustanovljena je nova razina upravne podjele - 7 federalnih okruga od kojih svaki obuhvaća više federalnih subjekata. Vode ih izaslanici koje imenuje federalni predsjednik. To su:
Volvera, Torino
Volvera je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Rusija
Geografske karakteristike
Rusija se obično dijeli na zapadni evropski (oko 3,5 mil. km²) i istočni azijski dio - Sibir (13,5 mil. km²). Prirodnu granicu ovih dvaju dijelova čini gorje Ural koje se prostire u smjeru sjever - jug u duljini od oko 2000 km od Sjevernog ledenog mora do granice s Kazahstanom.
Evropska Rusija
Najveći dio evropskog dijela Rusije zauzima Istočnoevropska ravnica, s nizinskim reljefom koji samo ponegdje prelazi u uzvisine (Valdajska i Srednjeruska na zapadu, Privolžje uz srednji tok Volge) čiji vrhovi ne prelaze 200 – 400 m. Kroz ovu nizinu protječe Volga (3688 km), gospodarski i kulturalno najvažnija ruska rijeka. Prevladava kontinentalna klima koja na krajnjem sjeveru prelazi u polarnu, a u uskom pojasu crnomorskog priobalja u mediteransku. Od sjevera prema jugu redaju se pojasevi crnogorične šume, miješane šume, prijelazne šumsko-stepske zone, te stepa pokrivena plodnom crnicom (černozemom). Uz obale Kaspijskog mora zbog jakog isparavanja prisutna je i polupustinja.
Volvera, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5660 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Rusija
Sibir
Na zapadu Sibira prostire se golema Zapadnosibirska ravnica kroz koju protječe najduža ruska rijeka Ob' (s Irtišem 5568 km, 5. na svijetu). Između rijeke Jenisej na zapadu Lene na istoku nalazi se Centralnosibirska visoravan s vrhovima do 1700 m. Srednjejakutska ravnica kroz koju protječe Lena dijeli ovu visoravan od planinskih lanaca istočnog Sibira.
Na jugu i istoku Sibira do obala Tihg ocana prevladava planinski reljef s lancima čiji su vrhovi uglavnom iznad 2001 m (Beluha u Altajskom lancu - 4516 m, Ključevska Sopka na Kamčatki - 4752 m). Ovdje se nalazi i najveće i najdublje rusko jezero - Bajkalsko (31.500 km², dubina 1537 m, najdublje na svijetu).
Klima većeg dijela Sibira je vrlo oštra kontinentalna koja na sjeveru prelazi u polarnu, a na većim nadmorskim visinima u planinsku. Prevladavaju guste crnogorične šume - tajge, sa zonama oskudne vegetacije - tundrama - i zonama trajnog leda na krajnjem sjeveru. Ruski daleki istok ima monsunsku klimu.
Granice Rusije
thumb|desno Na zapadu Rusija graniči s (od sjevera prema jugu): Ruska enklava Kalinjingrad graniči i s Litvom i Poljskom.
Na jugu graniči s (od zapada prema istoku):
David Foster Wallace
Bibliografija
Romani
Rusija
Granice Rusije
Na istoku graniči sa SAD-om (morska granica).
David Foster Wallace
Bibliografija
Zbirke kratkih priča
Rusija
Oružane snage
mini|200px|Načelnik Generalnog štaba general Valeri Gerasimov mini|200px|"Topolь-M“ Oružane snage Ruske Federacije su osnovane nakon raspada Sovjetskog Saveza. Boris Jeljcin je 7. maja 1992. godine potpisao Uredbu o osnivanju Ministarstva odbrane i stavljanju svih sovjetskih oružanih snaga na teritoriji RSFSR pod kontrolu Ruske Federacije.
David Foster Wallace
Bibliografija
Publicistika
Rusija
Oružane snage
Oružane snage Rusije podeljene su na tri vida:
David Foster Wallace
Bibliografija
Knjige i članci o o Wallaceu
Rusija
Oružane snage
Posebni vidovi su:
David Foster Wallace
Bibliografija
Intervjui
Moskovski metro
lang=en|thumb Moskovski metro (ruski: Московский ордена Ленина и ордена Трудового Красного Знамени метрополитен имени В. И. Ленина) je podzemna železnica sa najvećim brojem prevezenih putnika na svetu. Poznat je po veoma ukrašenim stanicama urađenim u bogatom socrealističkom stilu.
David Foster Wallace
Vanjske veze
Općeniti
Moskovski metro
Opis
Moskovski metro ukupno ima 325,4 km pruge, 12 linija i 194 stanica. Prosečnim radnim danom u metrou se preveze 8-9 miliona putnika. Linije imaju tri oblika identifikacije - prema boji, broju i imenu. Obaveštenja u vozovima linije navode po imenu dok se u uobičajenom govoru nazivaju po boji (osim pojedinih linija koje se razlikuju samo po nijansi). Većina linija prolazi zračno kroz centar grada osim Koljcevaje 5 (Kružne) koja ima oblik prstena dužine 20 km koji povezuje sve ostale linije. Na kružnoj liniji putnici mogu da razanaju pravac prema glasu spikera - muški u pravcu kazaljke na satu a ženski u obrnutom. Na zračnim linijama muški glas najavljuje stanice ka centru a ženski ka stanicama izvan centra. Sistem je skoro u potpunosti izgrađen pod zemljom, mada pojedine linije (1, 2, 4) prelaze reku preko mosta. Izuzetak je Filjovskaja 4 koja ima 7 nadzemnih stanica.
Rusija
Oružane snage
Vojni rok u ruskoj vojsci traje jednu godinu. Rok profesionalne vojne službe može da traje od 3 do 10 godina. Profesionalna vojna služba je moguća samo nakon odsluženja vojnog roka. Kandidati za profesionalnu vojsku iz Rusije moraju da imaju do 40 godina, iz inostranstva - do 30 godina.
Moskovski metro
Opis
Moskovski metro radi od 5:35 ujutro do 1:04 noću (vreme varira od stanice do stanice). Za vreme špica, vozovi idu u intervalima od oko 90 sekundi na većini linija. Tokom dana intervali su 2-3.5 minuta,a noću 6-10 minuta. Zbog tako frekventnog saobraćanja, ne postoji zvaničan red vožnje.
Rusija
Oružane snage
U toku je reforma oružanih snaga, koja je počela nakon rata u Južnoj Osetiji 2008. godine.
Moskovski metro
Opis
Karte imaju određen broj korišćenja, a jednom poništene važe sve do izlaska iz metro stanice, nezavisno od vremena i dužine putovanja, kao i broja presedanja. Mogu se nabaviti mesečne i godišnje karte.
Istorijat
Prva linija otvorena je 15.5. 1935. prema planovima Lazara Kaganoviča, između Sokoljnika i Parka Kulture sa granom prema Smoljenskoj koja je dostigla Kijevsku 4. 1937. prelazeći reku Moskvu preko mosta. Konstrukcija prvih stanica je bila bazirana na drugim podzemnim sistemima, sa retkim konstruktivnim inovacijama. Kijevskaja stanica je bila prva koja je ponela nacionalne motive.
Dodatne dve linije izgrađene su do početka Drugog svetskog rata. 3. 1938. Arbatska linija je produžena do Kurske stanice (danas je to Arbatsko-Pakrovska - tamno plava linija). 9. 1938 Gorkovsko-Zamoskvoreckaja linija je otvorena između Sokola i Teatraljne.Dizajn stanica je pratio popularni art-deko stil, ali kroz socijalističke vizije. Takođe, došlo je do teničkih unapređenja – počelo se sa gradnjom na dubokim nivoima. Stanica Majakovskaja je izgrađena u ovo vreme.
Rusija
Privreda
Na današnju sliku prvrede je utjecala i brza privatizacija nekih profitabilnih državnih poduzeća početkom devedesetih. Njih je preuzela nekolicina poduzetnika povezana s tadašnjom političkom elitom (oligarsi). U posljednje vrijeme neki su oligarsi bili prisiljeni odreći se kontrole nad svojim poduzećima, a neki su i zatvoreni ili su emigrirali. Veliki koncerni i dalje dominiraju ruskom privredom, a država najavljuje mjere za poticanje malog i srednjeg poduzetništva.
Danas se ruska privreda uglavnom temelji na dva stupa: izvozu energenata (nafte i zemnog plina) i sirovina te rastućoj domaćoj potrošnji. Tradicionalna sovjetska metalurgija i s njom povezana proizvodnja strojeva, automobila i aviona preživljavaju zahvaljujući visokim carinama koje sprječavaju uvoz jeftinijih i kvalitetnijih inozemnih proizvoda. Mnoge tvornice preorijentirale su se na suradnju sa zapadnim kompanijama i licenčnu proizvodnju stranih proizvoda (inomarke).
Moskovski metro
Istorijat
Četvrta faza izgradnje odložena je zbog početka Drugog svetskog rata. Tve deonice su postale operativne - Tetraljnaja-Avtozavodskaja (3 stanice) i Kurskaja-Izmajlovski Park (4 stanice). Ipak, izgrađena je linija koja je prelazila reku Moskvu, ovaj put tunelom, a socijalističke motive na stanicama su zamenili ratni motivi.
Rusija
Privreda
Propast sovjetskog centralnog planiranja dovela je i do izrazite neravnoteže u razvoju pojedinih regija. Najviše stranih investicija i najbrži gospodarski rast imaju Moskva i Peterburg. Razlike u prosječnom dohotku stanovnika prijestolnice i provincija su i do deset puta.
Moskovski metro
Istorijat
Nakon rata počinje izgradnja četvrte faze koja je uključivala Kružnu liniju i duboku deonicu Arbatsko-Parkovske linije od Trga Revolucije do Kievskaje, i površinsku deonicu do Prvomajskaje rane 1950.Vrhunac dizajna i dekoracije su evidentni na ovim stanicama.
Rusija
Saobraćaj
Velike udaljenosti i često surovi klimatski uslovi veoma su uticali su na razvoj transportne infrastrukture u Rusiji. U prevozu robe, a i putnika još uvek dominantnu ulogu ima železnica. Železnička mreža ima 87.000 km pruga u javnoj upotrebi i 63.000 km industrijskih pruga. Udeo železnice u ukupnom prevozu robe je 83,2%, a putnika 40,9%. U Rusiji se nalazi i najduža svetska železnička pruga, 9.289 km duga Transsibirska železnica koja povezuje Moskvu i Vladivostok na Tihom okeanu.
Op hoop van zegen (film, 1934)
Op hoop van zegen je nizozemski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Alexa Bennoa. Predstavlja treću po redu, odnosno prvu zvučnu filmsku adaptaciju istoimene drame Hermana Heijermansa. Glavni lik, čiji lik tumači Esther De Boer-van Rijk, je siromašna ribarska udovica koja pokušava spriječiti sinove da odu na ribarski brod kome prijeti potapanje. Benno, koji je također producirao film, sudjelovao je u snimanju prve verzije 1918. godine, u kome je također nastupala De Boer-van Rijk. Op hoop je doživio veliki komercijalni uspjeh, a dobio je i priznanje žirija na venecijanskoj Mostri 1935. godine.
Rusija
Saobraćaj
Vazdušni prevoz je u stalnom porastu pa ima dominantnu ulogu u putničkom prevozu na relacijama većim od 1.500 km. Najveće avionske kompanije su Aeroflot, zatim S7 erlajns, Pulkovo i KrasEr.
Moskovski metro
Istorijat
Kružna linija je prvo planirana da ide ispod Baštenskog Prstena (Sadovoje Koljco), kružnog bulevara koji se nalazi na granici Moskve 16. veka. Prvo deo linije između Parka Kulture i Kurske (1950.) nalazi se ispod ovog bulevara. Međutim kasniji planovi su izmenjeni tako da severni delovi linije idu na oko 1-1,5 km od prstena, čime je obuhvaćeno 7 od 9 železničkih terminala. Naredni deo Koltsevaja linije otvoren je 1952. godine (Kurskaja - Beloruskaja). Kružna linija je završena 1954. godine.
Rusija
Kultura
Rusija je dala istaknute predstavnike na gotovo svim poljima umjetnosti i znanosti. Među najpoznatijima su:
Moskovski metro
Istorijat
Prema urbanoj legendi ideja o kružnoj liniji došla je prilikom predstavljanja ideje o metrou Staljinu. Nakon što su ga projektanti upitali da li je zadovoljan planom on je na sredinu mape stavio šoljicu kafe i otišao. Na tom mestu ostala je mrlja u obliku šoljice. Oni su u tom trenutku to shvatili kao znak od genija i prionuli na izgradnju kružne linije. Ova priča se naravno može pripisati Staljinovom kultu ličnosti, no ipak kružna linija je na svim kartama metroa obojena braon bojom.
Rusija
Književnici
thumb|thumb|150px|[[Fjodor Dostojevski]]thumb|150px|[[Anton Čehov]]
Skladatelji
thumb|150px|[[Igor Stravinski]]
Seminole, Florida
Seminol je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 17.233 stanovnika.
Rusija
Slikari
thumb|150px|[[Kazimir Maljevič]]
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2002. najbrojniji su Rusi (79,8%), slijede Tatari (3,8%), Ukrajinci (2,0%), Baškiri (1,2%) Čuvaši (1,1%) i Čečeni (0,9%). Još 17 etničkih grupa ima više od 400 tisuća pripadnika. Ruski jezik je izrazito dominantan, i njime se služi 98% stanovništva.
Podaci o vjerskom sastavu su nepouzdani jer se vjera ne ispituje u popisima stanovništva. Samo je manji dio populacije aktivno religiozan, a dominiraju tradicionalne vjerske zajednice: Ruska pravoslavna crkva kojoj pripada slavensko stanovništvo obuhvata oko 80 miliona vjernika, te islamska zajednica kojoj pripadaju neki narodi turskog porijekla (Tatari, Baškiri i dr.) i većina naroda sjevernog Kavkaza (Čečeni, Inguši i dr.)oko 15 miliona vjernika.Manji je procenat katolika oko 500 000, budista 400 000 uglavnom narodi juznog Sibira Jakuti i Burjati, jevrejskoj zajednici pripada oko 300 000 vjernika,isto toliko je baptistickih protestanata.
Gradskog stanovništva ima 72,4%, seoskog 27,6%. Dobni sastav je slijedeći: 0-19 25,2%, 20-59 56,3%, 60 i više 18,5%.
Transport
Velike udaljenosti i često surovi klimatski uvjeti uvelike su utjecali su na razvoj transportne infrastrukture u Rusiji. U prijevozu roba, a i putnika još uvijek dominantnu ulogu ima željeznica. Željeznička mreža ima 87.000 km pruga u javnoj upotrebi i 63.000 km industrijskih pruga. Udio željeznice u ukupnom prijevozu robe je 83,2%, a putnika 40,9%. U Rusiji se nalazi i najduža svjetska željeznička pruga, 9.289 km duga Transsibirska željeznica koja povezuje Moskvu i Vladivostok na Tihom oceanu.
Seminole, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 17.233 stanovnika, što je 6.343 (58,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rusija
Transport
Iako je cestovna infrastruktura u prilično lošem stanju, bez suvremenih autocesta, cestovni prijevoz je u usponu. Automobil je danas u Rusiji sve manje statusni simbol, osobito u velikim gradovima što dovodi do velikih gužvi i jedne od najvećih stopa smrtnosti u cestovnim prometnim nesrećama u Evropi.
Zračni prijevoz je u stalnom porastu pa ima dominantnu ulogu u putničkom prijevozu na relacijama većim od 1500 km. Najveće zrakoplovne tvrtke su Aeroflot (5,8 mil. putnika u 2003.) koji održava i redovitu zračnu liniju Moskva - Zagreb, a leti s moskovskog aerodroma Šeremetjevo, zatim Sibir (Novosibirsk i moskovsko Domodjedovo, 3,4 mil.), Pulkovo (Sankt Peterburg) i KrasAir (Krasnojarsk).
Anne Michaels
Anne Michaels (Toronto, 15.4. 1958.-) je kanadska pjesnikinja i spisateljica romana.