cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Henri Thiry d’Holbach
Sustav prirode
Godine 1770. D'Holbach je objavio njegovo najpoznatije književno djelo "Sustav prirode" (Le Système de la nature), pod lažnim imenom Jean-Baptiste de Mirabaud, sekretara Francuske akademije Académie Française koji je umro dest godina prije objave. U ovom filozofskom djelu D'Holbach niječe postojanje Boga, te odbija prihvaćanje argumenata "a priori" kao dokaza. Opisuje svemir kao skup materije u pokretu, determiniranu neumoljivim prironim zakonima uzroka i posljedice. Tvrdi da nema potrebe pozivati se na nadnaravne sile da bi se objasnilo nastajanje i postojanje stvari u prirodi.
Sustav prirode je opširno djelo koje opisuje čvrsti naturalistički pogled na svijet. Neki su d'Holbachovi sljedbenici ukazali na to je ovakav pogled na svijet posljedica utjecaja njegovog bliskog prijatelja Denisa Diderota. Diderot bi čak mogao biti i autor nekih dijelova "Sustava prirode". Neovisno o stupnju Diderotova utjecaja na stvaranje "Sustava prirode", d'Holbach je ovim djelom dosegao kulminaciju francuskog materijalizma i ateizma onog doba.
D'Holbachova kritika religije je imala za cilj prvenstveno kritiku tadašnjeg morala. Po njegovom mišljenju, institucija Crkve je najveća prepreka društvenom boljitku. Temelji moralnosti se stoga ne bi trebali tražiti u svetim spisima, već u sreći:
D'Holbachove radikalne ideje temelje se na pretpostavci da bi ljudi trebali odbaciti pohlepu i da bi u svom postojanju morali biti motivirani potragom za "prosvijećenom sebičnošću", etičkim principom prema kojem promicanje interesa bližnjega suži i vlastitom interesu. On suprotstavlja ovaj princip praksi sebičnog zadovoljavanja samo vlastitih potreba. Petnaesto poglavlje prvog djela "Sustava prirode" nosi naslov "O istinskom čovjekovom interesu, ili o si on stvara iz sreće. Čovjek ne može biti sretan bez vrline."
Mnogi su d'Holbachovi suvremenici ovo eksplicitno ateističko i materijalističko književno djelo smatrali posebno uznemirujućim, tako da je došlo do žestokih reakcija od strane Crkve i nekih filozofa. Katolička crkva je je zaprijetila francuskoj kraljevskoj kući uskraćivanjem financijske podrške ako ne zabrani tiskanje i opticaj ove knjige. Velik se broj intelektualaca u svojim djelima bavio pobijanjem teza iz "Sustva prirode". Katolički teolog Nicolas-Sylvestre Bergier napisao je kritiku ovog djela koju je naslovio "Pregled materijalizma" (Examen du matérialisme). Odgovor na ovo djelo je napisao i Voltaire u članku "Dieu" u Dictionnaire philosophique te Fridrik II. Veliki.
Sloboda govora
U eseju Ethocratie Ou Le Gouvernement Fonde Sur La Morale iz 1776., Holbach otvoreno zagovara i slobodu govora i slobodu tiska. Po njemu, samo vladavina tiranina bi se bojala slobode misli i izražavanja, dok bi mudra i pravedna vlada "uvijek prepoznavala povlastice slobode" koja unapređuje društvo. Ipak, on smatra da bi trebale postojati neke granice te dijeli pisce na one koji "smatraju da duguju nešto vrlini, moralu i svojim bližnjima" (kojima se treba dati potpuna sloboda) i one koji "kleveću, javno lažu ili iskvaruju nevinost, te je njihovo nečisto pisanje opasno za dobar moral."
La Palma Uno, San Juan Cancuc
La Palma Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 526 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1329 m.
Santa Rita, Villa de Arriaga
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2124 m.
Coyron
Koaron je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Sen Klod.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 58 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 534 metara (maksimalnoj 555 m, a minimalnoj 423 m).
Pigmalion
Pigmalion (grč. Pygmlion) je legendarni kiparski vajar čijem je kipu boginja Afrodita podarila život.
Zbog sveopšte nemoralnosti tadašnjih žena Pigmalion nije hteo da se ženi i živeo je samo za svoju umetnost. Međutim, čeznuo je za idealnom ženom, pa ju je prema sopstvenoj predstavi načinio od slonove kosti. To je uradio tako savršeno da joj ni jedna od smrtnih žena nije bila ravna. U svojoj samoći Pigmalion se u nju toliko zaljubio da joj je donosio poklone, ukrašavao je nakitom i oblačio kao da je živa. Kad je boginja Afrodita slavila svoj praznik, prineo joj je u hramu sjajnu žrtvu i pred žrtvenikom izgovorio bojažljivu molbu da mu od tog kipa stvori ženu. Ona mu je ispunila želju i kad se vratio kući kip je bio živ. U braku oživelog kipa i Pigmaliona rodila se Pafa.
Priča o vajaru Pigmalionu inspirisala je mnoge antičke i moderne umetnike. Svoju verziju ovog mita dao je Ovidije u svom delu Metamorfoze. Kao scensku melodramu obradio ga je Žan Žak Ruso, a javile su se i mnogobrojne opere, operete i komedije koje su se bavile ovom temom. U jednoj pesmi iz 1899. Afrodita, za razliku od antičke tradicije, ne oživljava kip i Pigmalion zbog toga poludi. Osnova svih modernih obrada mita o kiparskom vajaru Pigmalionu je Ovidijeva verzija data u Metamorfozama. Stripovski superzlikovac Professor Pyg također je djelomično inspirisan mitom o Pigmalionu.
Opština Vârfuri, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Totutla, Tehuipango
Totutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Spray, Oregon
Sprej je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Totutla, Tehuipango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Spray, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 160, što je 20 (14,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Philip Clairmont
Philip Clairmont (Nelson, 1949 - Auckland, 1984) je bio novozelandski slikar. Njegov opus, na koji su snažno uticali Vincent van Gogh i Francis Bacon, se tradicionalno smješta u ekspresionizam. Clairmont, koji je bio poznat po burnom privatnom životu i imidžu "zločestog dečka", život je okončao počinivši samoubistvo.
Hellingen
Helingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Hildburghauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.070 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16069019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Helingen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 299 metara. Površina opštine iznosi 44,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.070 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
San Antonio, Santiago Tilantongo
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tilantongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2213 m.
Križni Vrh (Mokronog - Trebelno, Slovenija)
Križni Vrh je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Križni Vrh se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 9 stanovnika.
Govrljevo
Govrljevo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Govrljevo pripada opštine Sopište, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Govrljevo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km južno.
Naselje Govrljevo je u okviru istorijske oblasti Kršijak, koja se obuhvata dolinu Markove reke, južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno na južnim padinama planine Vodno. Ka jugu se tlo spušta u dolinu Markove reke. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Govrljevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 30 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (93%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Police Woman (TV serija)
Police Woman je bila američka policijska TV-serija koja se originalno emitirala na programu NBC-a od 13. septembra 1974. do 29. marta 1978. U njoj je Angie Dickinson tumačila naslovnu ulogu - pripadnice losanđeleske policije (LAPD) koja rješava kriminalističke slučajeve. Smatra se jednom od prvih uspješnih američkih serija gdje je protagonistica bila žena. Krajem 1970-ih ju je tadašnja Radiotelevizija Beograd pod naslovom Policajka emitirala u okviru programa JRT-a.
Protagonistica - narednica Suzanne "Pepper" Anderson - prvi put se na malim ekranima pojavila godine 1973. u "The Gamble", TV-filmu, odnosno epizodi televizijske antologije Police Story. Tamo je opisana kao prikrivena agentica Odjela za kriminalne zavjere LAPD. Uspjeh epizode je producente potakao da naprave spin-off odnosno seriju u kojoj bi Anderson bila glavna junakinja. U njoj je Anderson pod nadzorom svog šefa - narednika Williama "Billa" Crowleya (Earl Holliman) te uz pomoć kolega Petea Roystera (Charles Dierkop) i Joea Stylesa (Ed Bernarda) - pod različitim krinkama (prostitutka, učiteljica, konobarica i sl.) dolazila u blizinu osumnjičenika za razne zločine, od ubistava do krijumčarenja droge.
Serija je, pogotovo u prvoj sezoni, doživjela ogroman uspjeh. U februaru 1976. godine je tadašnji američki predsjednik Gerald Ford odgodio svoju redovnu televizijsku pres-konferenciju zato jer je htio gledateljima omogućiti da nesmetano gledaju Police Woman.
Scillato, Palermo
Scillato je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 597 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Ningen Isu
"Čovjek stolica" (人間椅子) je kratka priča japanskog pisca i kritičara Edogawe Ranpa. Izdana je u književnom časopisu Kuraku, u izdanju od listopada 1925., te predstavlja jedno od Ranpovih najpoznatijih djela. Ova priča korištena je kao podloga za prve dvije epizode animea Ranpo Kitan: Game of Laplace iz 2015. godine.
Radnja
Nakon što otprati supruga na pisao, mlada spisateljica po imenu Yoshiko krene čitati pisma koja dobiva od drugih mladih autora. To su najčešće pisma koja sadrže primjere njihovih djela koja treba ocijeniti. Ipak, jedna velika koverta sadrži drugačije pismo.
Autor pisma ne navodi svoje ime, a u pismu priznaje zločine koje je počinio. Tvrdi kako nema ni obitelji ni prijatelja, te da je "neopisivo ružan". On izrađuje stolice i voli svoj posao, kao i stolice koje izradi, idući toliko daleko da tvrdi da prema nekima osjeća neraskidivu povezanost.
Jednoga dana, nakon što je završio luksuznu sofu za lobi jednoga hotela, shvatio je kako je to njegovo remek-djelo. Ne želeći se rastati od svog djela, unutrašnjost sofe preoblikovao je tako da u nju može stati jedan čovjek. U unutrašnjost sofe je spakirao dovoljno hrane i pića za nekoliko dana. Nakon što je svom šegrtu naredio da organizira prijevoz sofe, ušao je unutra. Sofu prenose u hotel.
Tokom sljedećih dana, ostajao bi u sofi tokom jutra i popodneva. U tom periodu, jedini oblik interakcije kog je imao bio je onaj s ljudima koji bi sjeli na sofu. Najčešće su to bili bogati gosti. S redovitim gostima je postao jako prisan. Tvrdi kako ljude može identificirati samo na temelju njihove mase i oblika tijela, kao i njihovih mirisa. Priznaje i to da se nerijetko zaljubio u žene koje bi sjele na sofu. Svoje tijelo je namještao tako da im bude ugodnije, uživajući u komentarima o izvanrednoj udobnosti i luksuzu sofe.
S druge strane, noću bi izlazio iz sofe i bavio se kriminalnim aktivnostima. Noću, kada je lobi zatvoren, a gosti spavaju, on izađe iz sofe i pokrade sobe gostiju u hotelu. Tvrdi kako je tim aktivnostima osigurao veliku količinu novca te kako je svoj boravak od par dana produžio na par mjeseci.
Nakon nekoliko mjeseci života u sofi, saznao je kako je hotel promijenio upravitelja. Nova uprava zahtijevala je skromniji izgled i estetiku primjerenu Japanu, a sve to kako bi hotel izgledao manje luksuzno. Sofa je završila na aukciji i premještena u dom jednog političkog dužnosnika. U ovom dijelu pisma, on priznaje kako se zaljubio u suprugu tog političara. Ona je ljubiteljica književnosti tako da često čita na sofi. S tom je ženom postao prisan kao ni sa kojom dotad. Kako je sofa sada u privatnom vlasništvu, on posjeduje intimno znanje o vlasniku.
Počinje, detaljno, opisivati ženu, njezin dom i njezina supruga. Na kraju priznaje da je žena o kojoj govori ona. Na kraju pisma, autor moli Yoshiko da mu dopusti da ju upozna. Pristanak može obznaniti tako da ostavi maramicu na vazi pored prozora. U strahu, Yoshiko skoči sa sofe i otrči na drugi kraj kuće. Dok razmišlja o situaciji, njezina sluškinja joj donosi pismo. Autor pisma je isti onaj izrađivač stolica. U tom pismu, autor joj govori kako je prethodno pismo samo rukopis njegova djela, temeljen isključivo na mašti i znanju da je Yoshiko nedavno kupila tu sofu. Nakon toga, zamoli za njezin odgovor. U posljednjem redu pisma, navodi kako priču planira nazvati "Čovjek stolica".
Papiago, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
1733
thumb|August III, saksonski kralj čiji je izbor za kralja Poljske izazvao novi opće-evropski rat.
Godina 1733 (MDCCXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|100px|left|[[Josip Esterházy]]
Castello, Piacenza
Castello je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Televizijska antologija
Televizijska antologija, za koju se ponekad koristi i izraz antologijska serija jest televizijska serija dramskog sadržaja karakteristična po tome što svaka epizoda ima poseban zaplet i likove koji nemaju neposredne veze s drugim epizodama. Epizode umjesto toga u najlabavijem smislu spaja isti žanr, ugođaj, odnosno voditelj/narator.
Castello, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Televizijska antologija
Televizijske antologije su karakteristične za najraniji period komercijalne televizije, a format su preuzele od istovjetnih antologijskih serija na radiju. Televizijski studiji su im davali prednost zbog niskog budžeta, kao i veće raspoloživosti glumaca. Taj je format s vremenom izgubio na popularnosti 1970-ih, ali su se neke od antologijskih serija kao Zona sumraka i Alfred Hitchcock Presents snimane i 1980-ih i 1990-ih.
Tony Cragg
Tony Cragg (Liverpool, 9. april 1949 -) je britanski kipar, koji od 1977. živi i radi u Wuppertalu u Njemačkoj. Opus mu je za motive često imao socijalne razlike u njegovoj domovini. Trenutno radi kao direktor Kunstakademie Düsseldorf.
Frano Ućelini Tice
Frano Ućelini – Tice (Lopud 18. lipnja 1895. - Kotor 1. lipnja 1937. ) kotorski biskup.
Životopis
Frano Ućelini-Tice rodio se na Lopudu, dubrovačkom ostrvu, u pomorskoj porodici. Gimnaziju je završio u Dubrovniku, u kojoj je nastavni jezik bio italijanski (kao i u ostalim srednjim školama tadanje austrijske pokrajine Dalmacije), a bogosloviju u Zadru. Svoju svešteničku službu počinje kao paroh brdskog sela Ošlje, koje se tada nalazilo na dalmatinsko-hercegovačkoj granici; nastavlja kao profesor, zatim i rektor Bogoslovije u Zadru. Godine 1895. imenovan je za kotorskog biskupa. A to je bilo u onoj sudbonosnoj deceniji kada je Austrija sprovodila svoje poznato načelo “Divide et impera”, kada je ubacivala mržnju među Srbe i Hrvate u Dalmaciji, koja se bila izrodila u nemilu borbu.
Savremenik i sudionik značajnih zbivanja u decenijama borbe za Narodni preporod u Dalmaciji, i njenog uspješnog završetka, Ućelini je došao u Boku sa jasnim i izrađenim koncepcijama – koje nikada nije iznevjerio – a to je jedinstvo Srba i Hrvata, i potreba njihove dalje borbe za slobodu i bolji život. Austrijska vlada je nastojala da bude imenovan za kotorskog biskupa, da ga ukloni iz Zadra i učini manje opasnim, a sa nadom da će u antiaustrijski raspoloženoj i ustaničkoj Boki izmijeniti svoj stav. U tome su se prevarili. Ućelini je dobro poznavao i zavolio i Boku i njen podlovćenski grad, svoju rezidenciju. Prišao je odmah narodu i posvetio mu preko četiri decenije svog trudoljubivog i plodnog života, držeći se one Njegoševe: “Ne pita se ko se kako krsti...”.
Pored crkvenog, dospijeva i snalazi se na svim poljima rada: prosvjeti, kulturi, graditeljstvu i raznim granama privrede. Boki nijesu nikada bili potrebniji ovakvi trudbenici, jer je propašću svojih jedrenjaka, i ustancima protiv Austrije 1869. i 1882. godine bila potpuno iscrpljena i zapuštena. “Dobar pastir i sve što kaže inom, i sam svojim potvrđuje činom”. Na ostrvu kod Krtola, pored manastira (biskupove ljetne rezidencije) podiže uzorni vinograd i voćnjak, poziva okolne seljake i uči ih kako se podrezuje i kalemi. Pri opravljanju crkava i crkvenih zgrada – koje je našao u zapuštenom stanju – lično je upravljao poslovima, a ponekad kao običan radnik dodavao majstorima kamen i kreč. U jednoj široko zasnovanoj akciji tadanjih narodnih prvaka za opštu privrednu obnovu Boke, koja je počela 1907. godine, Ućelini uzima aktivno učešće. Ova obnova rodila je prve seoske zadruge, narodne štedionice, i prve začetke industrije i turizma.
Klodoald
Sveti Klodoald ili Hlodoald (Clodoald ili Chlodoald, cca. 522 - 560), također poznat i kao Sveti Cloud, bio je franački princ iz dinastije Merovinga koji je postao kršćanski redovnik, a koji se danas u Rimokatoličkoj crkvi slavi kao svetac. Otac mu je bio kralj Hlodomer a majka kraljica Guntheuc. Imao je dva brata - Theodalda i Gunthera. Nakon što mu je otac 524. ubijen u bitci kod Vezeroncea, majka mu se udala za Hlodomerovog brata Klotara I. Dva brata su nakon toga ubijena po Klotarovom naređenju, ali je Klodoald uspio pobjeći u Provansu. Tamo se odrekao svih kraljevskih počasti i pretenzija te posvetio monastičkom životu, uzevši kao svoj uzor Severina od Norika. 551. je zaređen, a poslije je osnovao crkvu oko koje je nastao današnji gradić Nogent-sur-Seine.
Texopantitla, Xochimilco
Texopantitla je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Frano Ućelini Tice
Životopis
U svim javnim nastupima govorio je o potrebi narodne sloge i vjerske tolerancije. To je potvrdio i na svom životnom djelu, prevodu Danteovog djela “Divina commedia” koju je posvetio slozi i ljubavi jednokrvne i istojezične braće Hrvata i Srba. Knjiga je štampana u Kotoru, u 10.000 primjeraka. Austrijske vlasti su sprečavale njeno rasturanje, ali su vodeći krugovi tadanje kraljevine Srbije našli načina da otkupe veći dio pomenutog izdanja. U Balkanskom ratu slavi pobjede srbijanske i crnogorske vojske. U I Svjetskom ratu javno protestvuje protiv hapšenja i mučenja bokeljskih rodoljuba. Ogorčen na postupke austrijske soldateske, napušta Kotor i prelazi u svoje ljetovalište u Krtolima i tu ostaje do konca rata.
Texopantitla, Xochimilco
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2365 m.
Frano Ućelini Tice
Životopis
Kada je 1918. god. predsjednik mađarske vlade grof Stjepan Tisa obilazio jugoslovenske krajeve, tražeći kontakt s narodnim prvacima, a u namjeri da spašava propalu Monarhiju, Ućelinija nije posjetio, jer su mu rekli da na dobar prijem neće naići. U ovim vremenima, prilikom pobune mornara u Boki, u februaru 1918. god. i strijeljanje četvorice vođa ove pobune, Biskup je rekao jednom svom povjerljivom saradniku: “Ova pobuna znači zasluženu propast Austrije, koju sam ja predvidio, kada je naredila skidanje zvona sa crkava – vjesnika mira – da ih koristi u ratne svrhe”. Savremenicima je ostao u nezaboravnoj uspomeni dolazak u Herceg Novi prethodnice srpske oslobodilačke vojske (prvih dana novembra 1918. god.) sa potpukovnikom Svetislavom Simovićem na čelu, kojom prilikom je Biskup održao ganutljiv pozdravni govor koji je do suza dirnuo oduševljeni narod.
Kada je poslije oslobođenja i ujedinjenja posjetio Beograd, pričajući prijateljima o svojim utiscima sa ovog puta, rekao je: “Hvala Bogu što sam doživio, bio sam u našoj prestonici Beogradu. Od Sušaka do Kotora vozio sam se našim slobodnim morem pod lijepom jugoslovenskom zastavom. O, da danas ustanu iz groba Štrosmajer, Rački, Klaić i Milinović! Da samo mogu da prožive jedan dan u svojoj slobodnoj otadžbini! Sretni bi ponovo u grob legli.” Poslije oslobođenja i ujedinjenja, iako u poodmaklim godinama, sa još većim zanosom nastavlja započeto djelo. Politički razdor koji je sve više rastao, u tim godinama, bolno diraju njegovo rodoljubivo srce, ali stari idealista ne gubi nadu već proriče bolje i sretnije dane.
Opština Churintzio, Michoacán
Churintzio je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
El Terrero, Santa María del Oro
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Frano Ućelini Tice
Životopis
Godine 1932. odvaja se od cjelokupnog jugoslovenskog episkopata po pitanju antisokolske poslanice sa riječima: “Vjera nije bila u pitanju, zato nijesam poslanicu potpisao i ona nije oglašena u mojoj biskupiji. Član sam Jugoslovenskog sokola. Bio sam i ostajem. Ako me pozovu da blagoslovim njihov rad, blagosloviću ga radi Boga”. Malo poslije toga na kotorskom vježbalištu svečano blagosilja sokolske zastave, uz ogromno učešće naroda.
El Terrero, Santa María del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Opština Churintzio, Michoacán
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 599 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
Grosuplje (općina)
Općina Grosuplje (slovenski: Občina Grosuplje) je jedna od 212 slovenskih općina od 19.719 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Grosuplje.
Frano Ućelini Tice
Životopis
Njegov životopisac, dr Viktor Novak u Magnum Crimenu ga često pohvalno spominje a o njemu je napisao: “Kad sam imao sreće da prvi put u životu vidim čovjeka i vladiku, koga sam poznavao, studirajući dokumenta dugi niz godina, spremajući djelo o borbi Hrvata za Slovensko bogoslužje u katoličkoj crkvi, osjetio sam da je preda mnom stajao živ svjedok i spomenik mučne ali sjajne borbe, ideal sveštenika i rodoljuba, koji je svojim djelima zadužio Hrvatstvo ali i Srpstvo, cio Jugoslovenski narod. Biskup Ućelini u svojoj skromnosti odbijao je sve jubileje. Ali neće i ne može jedan, da ga voli i sa divljenjem poštuje cio jedan narod; da će ga takvim za vječnost sačuvati i istorija koja po zasluzi sudi.”
Njegov učenik i sljedbenik don Niko Luković postavio je brončanu bistu svog velikog učitelja (rad Toma Rosandića) pred pročeljem Župskog hrama na Prčnju, uz ostale jugoslovenske velikane. Dragutin Franić ga je posjetio prilikom putovanja sa učenicima i o tome ostavio zapis u knjizi "S gdjacima...".
Grosuplje (općina)
Naselja Općine Grosuplje
Bičje, Blečji Vrh, Brezje pri Grosupljem, Brvace, Cerovo, Cikava, Čušperk, Dobje, Dole pri Polici, Dolenja vas pri Polici, Gabrje pri Ilovi Gori, Gajniče, Gatina, Gorenja vas pri Polici, Gornji Rogatec, Gradišče, Grosuplje, Hrastje pri Grosupljem, Huda Polica, Kožljevec, Lobček, Luče, Mala Ilova Gora, Mala Loka pri Višnji Gori, Mala Račna, Mala Stara vas, Mala vas pri Grosupljem, Male Lipljene, Mali Konec, Mali Vrh pri Šmarju, Malo Mlačevo, Medvedica, Paradišče, Pece, Peč, Plešivica pri Žalni, Podgorica pri Podtaboru, Podgorica pri Šmarju, Polica, Ponova vas, Praproče pri Grosupljem, Predole, Rožnik, Sela pri Šmarju, Spodnja Slivnica, Spodnje Blato, Spodnje Duplice, Sv. Jurij, Škocjan, Šmarje-Sap, Tlake, Troščine, Udje, Velika Ilova Gora, Velika Loka, Velika Račna, Velika Stara vas, Velike Lipljene, Veliki Vrh pri Šmarju, Veliko Mlačevo, Vino, Vrbičje, Zagradec pri Grosupljem, Zgornja Slivnica, Zgornje Duplice, Žalna, Železnica
My Fair Lady
My Fair Lady je američki mjuzikl iz 1956. temeljen na drami Pygmalion Georgea Bernarda Shawa, za koga su tekst i libreto napisao Alan Jay Lerner a muziku Frederick Loewe. Protagonistica je Eliza Doolittle, Cockney cvjećarica koju je fonetičar Henry Higgins odlučio podučiti "pravilnom" engleskom jeziku kako bi ju u društvu predstavio kao "pravu" damu.
Nakon nekoliko pokusnih predstava je imao premijeru na Broadwayu 1956. gdje je bio hit, postavivši rekord po broju izvođenju. Ta je, verzija, između ostaloga, od Julie Andrews, koja je tumačila lik Elize, učinila veliku zvijezdu. Slijedila je isto takva hit-produkcija u Londonu, kao i popularna filmska verzija iz 1964. kao i brojne nove verzije. Često se naziva "savršenim mjuziklom".
Austrokortirubin
Austrokortirubin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 320,294 Da.
Glažnja
Glažnja je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Glažnja pripada opštini Lipkovo.
Prirodni uslovi
Glažnja je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, naselje je udaljeno 25 km zapadno.
Naselje Glažnja je u istočnom delu istorijske oblasti Crnogorje. Naselje je položeno visoko, iznad doline Lipkovske reke, u gornjem delu toka, na visijama središnje Skopske Crne Gore. U najnižem delu atara sela obrazovano je Lipkovsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 730 metara.
Canal San Lucas, Tepetitla de Lardizábal
Canal San Lucas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tepetitla de Lardizábal.
Glažnja
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Glažnja je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 54 stanovnika.
Canal San Lucas, Tepetitla de Lardizábal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2218 m.
Glažnja
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su bili Albanci (98%).
Vladimir Dedijer
Vladimir-Vlado Dedijer (Beograd, 4. februar 1914 — Boston, 30. novembar 1990) je bio akademik, istoričar, publicista novinar i učesnik Narodnooslobodilačke borbe.
Mladost
Vlado je rođen 30. februara 1914. godine u Beogradu, gde je proveo detinjstvo i mladost. Tu je završio osnovnu školu i gimnaziju. Upisuje Pravni fakultet u Beogradu, kada zbog nemaštine i nemogućnosti da plaća studije počinje da radi kao dopisnik iz zemlje, a kasnije i sveta za "Politiku".
Bio je član KPJ i radio je u korist komunističke propagande. Poznavao je odlično direktora „Politike“, Vladislava Ribnikara sa kojim je upoznao Josipa Broza Tita po dolasku u Beograd 1941. godine.
Drugi svetski rat
U vreme izbijanja ustanka imao je zadatak da organizuje političko-propagandni rad, da podučava komuniste i da radi u listu „Borba“ kao uređivač, zajedno sa Milovanom Đilasom. Odatle je počelo njihovo veliko prijateljstvo.
Vlado Dedijer je po formiranju prvih partizanskih odreda postavljen za političkog komesara Kragujevačkog NOP odreda.
Učestvovao je u opsadi Kraljeva, polovinom oktobra 1941. godine, kada je bio ranjen u nogu. Posle toga, odlazi u Vrhovni štab i radi u agitaciono-propagandnom odeljenju čitavog rata. U bici na Sutjesci izgubio je svoju ženu, dr. Olgu Popović-Dedijer, koja je bila šef hirurške ekipe Druge proleterske divizije.
U SFRJ
Bio je predstavnik Jugoslovenske delegacije na konferenciji mira u Parizu 1946. godine. Po povratku, dobija zaduženje da bude urednik lista „Borba“.
Bio je član CK SKJ od 1952. i saveznog odbora SSRNJ od 1953. godine. Kao urednik lista „Borba“, optužen je da je pomagao sređivanje Đilasovih članaka, pa je izveden pred Partijsku komisiju, a zatim i pred sud u Beogradu 1954. godine.
Na tajnom suđenju zajedno sa Milovanom Đilasom, izabrao je da ga brani slavni advokat Zdravko Politea, koji je 1928. godine na „Bombaškom procesu“, branio Tita, a kasnije kardinala Alojzija Stepinca. Osuđen je uslovno na godinu i po dana. Kasnije mu je sud poništio tu odluku.
Vlado Dedijer je rešio da se povuče iz političkog života. Podneo je ostavku na članstvo u SKJ i SSRNJ avgusta 1954. godine. Nakon Đilasovog hapšenja u novembru 1956. uputio je otvoreno pismo predsedniku Titu.
Emigracija
Posle političke karijere, počeo je da se bavi pisanjem. Odlazi u SAD 1955. godine gde je i dobio zvanje Akademika istorijskih nauka. Povremeno je iz Amerike dolazio u zemlju gde je radio kao autor u pisanju knjiga.
Vladimir Dedijer je u Americi postao član Raselovog suda, a zatim i predsednik istog suda koji je ispitivao ratne zločine u Vijetnamu, kršenje ljudskih prava u Latinskoj Americi i niz drugih.
Aktivno je radio i u Srpskoj akademiji nauka u Beogradu. Bio je jedan od koautora u udžbeniku „Istorija Jugoslavije od 1918“, u izdanju beogradskog Nolita 1972. godine.
Posle Titove smrti, ponovo odlazi u Ameriku, u Vašington, gde skuplja građu za nove biografije o Titu.
Kao predsednik Raselovog suda radio je na pitanju zločina u logoru Jasenovac (1941 — 1945). U Americi je radio na pripremanju Tribunala Raselovog suda o koncentracionom logoru Jasenovac. U tu svrhu, vraća se ponovo u Jugoslaviju 1989. godine i zajedno sa višim naučnim saradnikom Antunom Miletićem radi na pisanju knjige o Jasenovcu. Ponovo je otišao u Ameriku i tu ga je snašla smrt.
Pred kraj svog života je oslepeo, poželeo da se vrati i umre u svojoj zemlji, ali je iznenada preminuo od jakog srčanog udara 30. novembra 1990. godine u Bostonu, gde je obavljena i kremacija. Njegova urna, uz sve vojne počasti, sahranjena je 21. decembra 1990. godine u Ljubljani.
Porodica
minijatura|[[Olga Dedijer u partizanima.]]
Poreklo porodice Dedijer potiče iz Hercegovine, iz mesta Čepelice, kod Bileće. Vladov otac Jevto Dedijer, bio je docent geografije na Beogradskom univerzitetu i prvi asistent istaknutog srpskog geografa Jovana Cvijića. Pored Vlade on je imao još dva sina Borivoja Boru i sina Stevana, koji je bio nuklearni fizičar i socijalni teoretičar i koji je od 1961. godine živeo u Švedskoj.
Vlado Dedijer se dva puta ženio. Prvi put sa lekarkom Olgom Popović iz Zemuna i sa njom je u godinama uoči Drugog svetskog rata dobio ćerku Milicu. U toku rata, ona je bila šef hirurške ekipe Druge proleterske divizije i poginula je juna 1943. godine za vreme bitke na Sutjesci.
Posle delimičnog oslobođenja zemlje, 1944. godine, u Beogradu se po drugi put oženio, ovoga puta Slovenkom Verom Križman, s kojom je dobio ćerku Bojanu i sinove Borivoja-Boru, Branimira-Branka i Marka. Njegova dva sina Borivoje (umro 1964) i Branko (poginuo [1958]), su tragično preminula i on je sahranjen pored njih u Ljubljani.
Priznanja
Kao zaslugu u zajedničkom radu, Antun Miletić je posle Dedijerove smrti objavio knjigu „Protiv zaborava i tabua-Jasenovac (1941-1945)“, gde je pored svog imena, upisao i ime Vlade Dedijera, koji je tada već bio mrtav.
Nosilac je Partizanske sponenice 1941, odlikovan je Ordenom partizanske zvezde prvog reda i imao je i čin potpukovnika JNA u rezervi.
Bibliografija
Od njegovih mnogobrojnih knjiga, najvažnije su sledeće:
Reforma Agraria, Técpan de Galeana
Reforma Agraria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Chambain
Šamben je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Mezzopiano I, Pisa
Mezzopiano I je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Chambain
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 39 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 435 metara (maksimalnoj 449 m, a minimalnoj 354 m).
Mezzopiano I, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Stegoceras
Stegoceras ("rogati krov" - starogrčki stego-/στεγο- - "krov" i ceras/κέρας - "rog") bio je rod pahicefalosaurida biljoždera koji su nastanjivali današnju Sjevernu Ameriku tijekom perioda kasne krede.
Opis
Stegoceras je bio dug do 2 m i težio je između 54 i 58 kg. Imao je relativno velik mozak smješten ispod kupole debele 3 cm, čije su kosti podijeljene na dva dijela. Kupola je imala prilično glatku površinu, ali je imala mnogo rupica koje su se nedovezivale na kanaliće u kosti. Stegoceras je imao okugle očne duplje koje su bile okrenute prema naprijed, što bi moglo značiti da je imao binokularan vid. Zubi su bili maleni i zakrivljeni, sa nazubljenjima na rubu. Vrat je držao u obliku slova "S" ili "U". Kada je prvi put otkriven jedan nepotpun primjerak Stegocerasa, isprva se smatralo da je imao trbušna rebra, koja obično nisu prisutna kod ostalih pripadnika Ornithischia. Poslije je otkriveno da su u pitanju bile okoštale tetive. Noge su bile tri puta duže od ruku, ako ne i više.
Otkriće i klasifikacija
thumb|200px|left|Fotografija lubanje Stegocerasa, Barnum Brown Lawrence Lambe je 1902. godine dao naziv rodu Stegoceras, a tipična vrsta je Stegoceras validum. Svi primjerci S. validum (njih oko 40) otkriveni su u grupi Belly River u Alberti (Kanada), sa većinom primjeraka iz formacije Dinosaur park, dok su ostali primjerci otkriveni u formaciji Oldman. Ovaj rod služio je kao model za ostale pahicefalosauride zbog potpunosti pronađenih ostataka. Od 1920-ih do 50-ih smatralo se da je u srodstvu sa (ili čak sinonim za) rod Troodon na osnovu sličnog izgleda zuba. Međutim, taj prijedlog je povučen nakon što su pronađeni potpuniji ostaci. Mnoge vrste pahicefalosaura isprva su opisane kao vrste roda Stegoceras. S. lambei, S. sternbergi i S. breve, na primjer, priključene su novim rodovima Colepiocephale, Hanssuesia i nomen nudumu Foraminacephale (ili Prenocephale/Sphaerotholus u prijašnjim istraživanjima).
Nedavno je dat naziv za novu vrstu roda Stegoceras iz uvale San Juan (Novi Meksiko). Sullivan i Lucas su 2006. priključili njegove primjerke vrsti S. validum. Naziv Stegoceras novomexicanum prvi su smislili Steven E. Jasinski i Robert M. Sullivan 2011. godine na osnovu dvije nepotpune lubanje pahicefalosaurida iz gornje formacije Fruitland i donje formacije Kirtland. Ta vrsta poznata je iz holotipnog primjerka NMMNH P-33898, gotovo potpune frontoparietalne kosti koja je otkrivena u Fossil Forest Memberu gornje formacije Fruitland, kao i iz paratipnog primjerka SMP VP-2555, nepotpune lijeve frontalne kosti i anteriornih dijelova lijeve i desne frontalne kosti (također iz Fossil Forest Membera) i SMP VP-2790, nepotpune parietalne kosti iz Hunter Wash Membera donje formacije Kirtland. Nove filogenetske analize koje su 2011. proveli Mahito Watabe, Khishigjaw Tsogtbaatar i Robert M. Sullivan nisu uspjele dokazati monofiliju roda Stegoceras.
Paleobiologija
Stegoceras validum je vjerojatno imao veliku geografsku rasprostranjenost, s obzirom na to da su njegovi fosili pronađeni u Alberti i Novom Meksiku. thumb|left|Odljevi skeleta vrste Stegoceras validum right|thumb|Relativna gustoća pojedinih površina kostiju lubanje kod vrste Stegoceras validum (UA 2). Pogled odozgo (A), odozdo (B), sa strane (C, D) sprijeda (E) i otpozadi (F). Obratiti pažnju na visoku gustoću ukrasa na glavi i raznih neurovaskularnih kanala (usporedivo sa podlogom od keratina) koji zalaze u krov lubanje.
Dimorfizam
Jedan primjerak, AMNH 5450 (malo zadebljala frontoparietalna kost) bio je prvi sjevernoamerički primjerak pahicefalosaurida sa ravnom glavom. Bio je jedini takav primjerak do otkrića Dracorexa u Južnoj Dakoti. Brown i Schlaikjer (1943.) i Galton (1971.) predložili su da su postojale razlike među spolovima u vidu veličine kupole; hipotezirali su da je AMNH 5450 predstavljao ženku vrste S. validum. Wall i Galton (1979.) prebacili su AMNH 5450 u novu vrstu, S. browni, a kasnije su Galton i Sues (1983.) uspostavili novi rod za S. browni - Ornatotholus. AMNH 5450 pronađen je u Formaciji Dinosaur Park u južnoj Alberti. Goodwin et al. (1998.) su smatrali da bi O. browni mogao predstavljati mladunca roda Stegoceras, a Williamson i Carr (2002.) primijetili su da Ornatotholus ima mnogo zajedničkih osobina sa rodom Stegoceras i pretpostavili su da je u pitanju mladunac, čineći taj rod nomen dubium. U junu 2011. objavljen je članak u časopisu PLoS ONE u vezi sa ponovnim analiziranjem ontogenije kupole nekoliko primjeraka Stegocerasa, što su proveli Ryan Schott i ostali. Njihovi rezultati pokazuju da je Ornatotholus mladunac roda Stegoceras. Danas se Ornatotholus browni (holotipni primjerak AMNH 5450) smatra mladuncem vrste Stegoceras validum (Sullivan 2003, Sullivan i Lucas 2006, Longrich et al. 2010, Jasinski i Sullivan 2011 i Schott et al. 2011).
Agonističko ponašanje
Isprva je predloženo da su se mužjaci Stegocerasa (i drugih vrsta pahicefalosaurida) borili udaranjem glavama, slično kao i današnja mošusna goveda. Međutim, ta teorija se osporava. Paleontolozi poput Carpetnera (1997.) tvrdili su da bi oblik kupole Stegocerasa, sa svojom vrlo malenom dodirnom površinom, izazvao odbijanje prilikom udarca u drugu glavu. To se ne bi desilo samo u slučaju da je udar savršeno centriran. Još jedan problem u vezi s tom hipotezom je što Stegoceras i ostali pahicefalosauridi nisu mogli postaviti glavu, vrat i tijelo u vodoravnu liniju (potrebnu za prijenos pritiska) - mnogo je vjerojatnije da su vrat držali u obliku slova "S" ili "U", s tim što se smatra da kod Stegocerasa to nije bilo toliko ekstremno izraženo zbog njegovih vratnih mišića. Carpenter predlaže udaranje u tijelo kao alternativu i smatra da je debljina kupole služila za pojačanje udara glavom u tijelo protivnika. Moguće je da su Stegoceras i sločni pahicefalosauri zadavali takve udarce pokretom vrata u stranu i okretanjem glave. Dorsolateralno područje kupole imalo je najveću površinu i možda bi ono služilo za udaranje. Tako udarac ne bi izazvao ozbiljne povrede po protivnika. Koštani rubovi iznad očiju vjerojatno je štitio napadačeve oči prilikom napada. Također, i relativna širina tijela Stegoceras služila bi za zaštitu vitalnih organa prilikom borbe. Snively i Theodor (2011.) su proveli CT skeniranja lubanja vrsta Stegoceras validum, Prenocephale prenes i nekoliko artiodaktila koji su se borili uz pomoć glave. Otkrili su da je lubanja Stegoceras bila dobro prilagođena za već spomenuti način borbe. Izgleda da je Stegoceras imao dodatni sloj čvrstih kostiju na sredini kupole, koje bi štitile mozak.
Ribicioara, Ribița
Ribicioara je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Ribița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Krupa (Semič, Slovenija)
Krupa je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Krupa se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Ferrysburg, Michigan
Ferisburg (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.892 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.892 stanovnika, što je 148 (4,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ingunda
Ingunda, Ingund ili Ingonde (Tiringija, cca 499 - cca. 546), također navođena i kao Ingunda od Wormsa, bila je franačka kraljica, odnosno treća po redu supruga kralja Klotara I. Neki izvori navode da su joj roditelji bili Hlodomer od Wormsa i Aregunda od Saksonija; drugi navode da je to bio tirinški kralj Baderih. Imala je sestru po imenu Arnegunda. U svakom slučaju, za Klotara se rodila oko godine 532. Rodila mu je pet sinova (Haribert od Pariza, Guntram od Burgundije, Sigebert I od Austrazije, Guntar i Hilderik) i kćer Hlotsindu. Kada je Klotara zamolila da joj za sestru pronađe dostojnog muža, on je na taj zahtjev odgovorio tako što ju oženio sam; takav slučaj bigamije i incesta je skandalizirao Crkvu i suvremenike, ali je prestao nakon Inegundine smrti 546.
Tin Jedvaj
Tin Jedvaj (Zagreb, 28. studenog 1995.) je hrvatski nogometaš i reprezentativac, koji trenutačno nastupa za njemački Bayer Leverkusen na mjestu braniča.
Klupska
Dinamo Zagreb
Pojedinačno
Località Acqua Salata, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Pembine, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 193.
Calypso (album)
Calypso je treći album američkog pjevača Harryja Belafontea, izdan 1956. godine. Predstavljao je prvu gramofonski album u historiji koji je uspio prodati preko milion primjeraka (prije toga su to kao singlice postigle samo dvije gramofonske ploče - White Christmas Binga Crosbya 1954. i Sixteen Tons Tennessee Ernie Forda 1956.). Iako je naslov sugerirao calypso muziku, Belafonte je inspiraciju pronašao u karipskom melosu, uključujući i tradicionalnu jamajčansku pjesmu Day-O, koja je bila najpoznatija pjesma s albuma, kao i u cijeloj Belafonteovoj karijeri.
Album je 1992. izdan na CD-u.
Zora Neale Hurston
Zora Neale Hurston (7.1. 1891 – 28.1. 1960.) bila je američka folkloristica i spisateljica iz perioda Harlemske renesanse, najpoznatija po romanu Their Eyes Were Watching God iz 1937. godine.
Sculchiella, Cosenza
Sculchiella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Familia Cervantes Tejeda, Mexicali
Familia Cervantes Tejeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Opština Voinești, Dâmbovița
Voinești je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Ben Chifley
Joseph Benedict "Ben" Chifley (Bathurst, 22. rujna 1885. - Canberra, 13. lipnja 1951.) je bio australski političar koji je od 1945. do 1949. godine obnašao dužnost 16. premijera Australije. Nakon smrti Johna Curtina, Chifley je postao predsjednik Laburističke stranke i uspio osvojiti većinu u oba doma parlamenta na izborima 1946. godine, ali je njegova vlada tijesno poražena na izborima 1949. godine. Chifleyjeva vlada bila je radikalno reformistička, čemu svjedoči podatak da je između 1946. i 1949. godine parlament Australije izglasao čak 299 zakona, prestigavši tako dotadašnji rekord od 113 zakona u periodu od 1910. do 1913., kada je premijer bio Andrew Fisher, također laburist.
Krvavčji Vrh
Krvavčji Vrh je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Krvavčji Vrh se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 81 stanovnika.
Ben Chifley
Među značajnijim reformama Chifleyjeve vlade ističu se reguliranje poslijeratne imigracije, uspostavljanje australskog državljanstva, početak radova na hidroenergetskom kompleksu masiva Snowy, nadzor nad osnivanjem zrakoplovnih kompanija Qantas i TAA, reforme socijalne i radne politike, uspostavljanje saveznih fondova za pomoć saveznim državama pri izgradnji državnih stanova, reforma obrazovne politike, uvođenje sustava besplatnih lijekova i besplatne bolničke njege, reorganizacija i proširenje CSIRO-a, osnivanje ASIO-a i uspostava Australskog nacionalnog sveučilišta.
Nakon gubitka većine u Zastupničkom domu, Chifley je zadržao većinu u Senatu te je tako stvarao brojne probleme premijeru Menziesu. Većinu u Senatu izgubio je 1951. godine, a nedugo zatim je i preminuo od posljedica srčanog udara u hotelu u Canberri.
Richard Deacon
thumb|Richard Deacon. Ne budimo glupi na [[University of Warwick|Univerzitetu Warwicka]] Richard Deacon CBE (15. august 1949 -) je britanski apstraktni kipar, poznat kao dobitnik Turnerove nagrade.
Las Trojas, Comonfort
Las Trojas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1804 m.
La Carpa, Cuernavaca
La Carpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
Enzo Cucchi
Enco Kuki (Moro d' Alba, 14. novembar 1950) je italijanski slikar.
Jedan je glavnih od predstavnika transavangarde, zajedno sa Sandrom Kijom, Frančeskom Klementeom, Mimom Paladinom i Nikolom De Marijom. Pokret je bio na svom vrhuncu tokom osamdesetih godina dvadesetog veka, a bio je deo šireg pokreta Neoekpresionizma koji je zagovaralo više slikara iz celog sveta.
Kuki je izradio veliki broj crteža sa kratkim propratnim poetičnim tekstovima. Takođe je slikao i velike uljane slike na koje je ugrađivao keramičke, drvene i gvozdene predmete. Istupao je protiv narušavanja zapadnjačke umetničke tradicije.
San Benito, Villa de Arriaga
San Benito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2141 m.
Richard Deacon (razvrstavanje)
Richard Deacon se može odnositi:
Bengalci
Bengalci je izraz koji se u najširem smislu koristi za stanovnike regije Bengal u južnoj Aziji.Oni su poslije Hindustanca najbrojniji indoevropski narod,ima ih preko 220 000 000,od toga 135 000 000 u Bangladesu gdje cine 97%, preko 80 000 000 u Indiji ili oko 7% populacije.Bengalci su u vecini muslimanski narod oko 70%,islam se sirio od dvanaestog do osamnaestog vijeka,manjina su hinduisti.Odmjer vjera nije isti u Bangladesu i Indiji,u prvoj muslimana je 88% a hindusa 11%,u drugoj je hindusa 72% a muslimana 25%.
U užem smislu se ponekad koristi za pripadnike raznih etničkih grupa koje kao maternji jezik koriste bengalski.
Helmsdorf
Helmsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 554 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Helmsdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 306 metara. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 554 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 106 stanovnika/km².