cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krimski rat
Grčka
Grčka je igrala rubnu ulogu u ratu. Kada je Rusija napala Osmansko Carstvo, Otto Grčki je to vidio kao priliku za ekspanziju prema sjeveru i jugu gdje je bila velika grčka manjina. Ipak, Grčka nije koordinirala planove sa Rusijom, nije objavila rat te nije dobila nikakvu vanjsku vojnu ili financijsku pomoć. Grčka, kao pravoslavna nacija, je imala načelnu potporu ruske vlade, ali je Rusija smatrala da bi bilo preopasno pomoći Grčkoj proširiti svoj teritorij. Prilikom ruske invazije dunavskih kneževina, grčke snage su krenule na Tesaliju i Epir. Kako bi spriječili grčku pomoć Rusiji i spriječili eskalaciju, anglo-francuske snage su zauzele glavne grčke luke kod Pireja od aprila 1854. do februara 1857. Grci, koji su računali na rusku pobjedu, su pokrenuli epirsku pobunu 1854. i na Kreti. Ove pobune su doživjele neuspjeh te ih je s lakoćom zaustavila osmanska vojska. Grčka nije pozvana na mirovnu konferenciju nakon rata te nije ništa dobila. Uz to, oko 1.500 grčkih dobrovoljaca stavilo se na raspolaganje ruskoj strani.
Britanski stav
Nezadovoljstvo sa vođenjem rata je rasla među britanskom javnošću i drugim zemljama, koje su pojačali izvještaji o debaklima, osobito zbog poraza juriša lake konjice tijekom bitke za Balaklavu. 21.1. 1855. odigrali su se tzv. "neredi snježnih gruda" na trgu Trafalgar u kojem je 1.500 ljudi prosvjedovalo protiv rata time što su gađali autobuse i prolaznike snježnim grudama. U parlementu, torijevci su tražili objašnjenje za svakog nestalog vojnika poslanog u rat te precizne podatke o broju žrtava svih britanskih jedinica. Posebno ih je brinula Balaklava. Kada je parlament izdao zakon o istrazi sa 308 naprema 148 glasova za, Aberdeen je smatrao da je izgubio povjerenje te dao ostavku kao premijer 30.1. 1855. Lord Palmerston je postao novi premijer te zauzeo čvrst i žestok stav: htio je proširiti rat, pokrenuti nemire u Ruskom Carstvu i trajno spriječiti rusku prijetnju Europi. Švedska i Pruska su bile spremne pridružiti se Francuzima i Britancima, te je tako Rusija ostala izolovana.
Mirovni pregovori
Francuska, koja je poslala daleko više vojnika od Britanije, je pretrpjela i više gubitaka, te je htjela kraj rata, kao i Austrija. Mirovni pregovori počeli su pariškim kongresom te rezultirali pariškim sporazumom 30.3. 1856. U skladu sa člankom III Rusija je Osmanskom Carstvu vratila grad Kars zajedno sa "svim drugim dijelovima osmanskog teritorija koje su držale ruske trupe." Rusija je predala i dio Besarabije u ušću Dunava Moldaviji. Prema članku IV, Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, Sardinija i Turska su Rusiji zauzvrat vratili "gradove i luke Sevastopolj, Balaklava, Kamiš, Jevpatorija, Kerč, Jenikale, Kinburn, kao i druge teritorije koje su zauzele savezničke snage." prema člancima XI i XIII, ruski car i sultan su prihvatili ne uspostaviti nijedan pomorski ili vojni arsenal uz crnomorsku obalu. Crnomorske klauzele su oslabile Rusiju, te više nije bila pomorska prijetnja Osmanlijama. Dunavske kneževine su formalno vraćene Osmanskom Carstvu, iako su u biti postale neovisne. Velike sile su obećale poštovati neovisnost i teritorijalni integritet Osmanskog Carstva.
Žrtve i gubici
right|thumb|225px|Ambulanta traži ranjene i preživjele ljude nakon završetka bitke Tijekom rata, Ujedinjeno Kraljevstvo je poslalo 4.273 činovnika i 107.040 vojnika na Krim, od kojih je 2.755 poginulo u bitkama, 2.019 od ranjavanja a čak 16.323 od raznih bolesti. Francuska je poslala 300.000 vojnika, od kojih je prema francuskim izvorima preminulo 10.240 dok je 20.000 preminulo od ranjavanja, a i do 75.000 je preminulo od bolesti. Mullhal navodi ukupno 95.615 poginulih na francuskoj strani.
Sardinija je poslala 15.000 vojnika, od kojih je 2.050 preminulo od svih posljedica rata. Osmanski gubici nisu jasni, no pretpostavlja se da je preminulo između 45.400 i 95.000 ljudi, čime su savezničke sile izgubile ukupno 164.000-213.000 ljudi.
Ruske snage izgubile su najmanje 110.000 vojnika od ratovanja, te i do 400.000 poginulih od raznih bolesti, čime se sveukupni gubici rata penju na oko 274.000 do 723.000 smrti.
Robert Edgerton navodi da je krimski rat možda doveo i do smrti milion ljudi, čime je držao neslavni rekord po broju ogromnih žrtava sve do prvog svjetskog rata. S obzirom na malen broj ukupnog stanovništva, njegov gubitak još je očitiji: 1850-ih na Zemlji nije živjelo više od 1.2 milijardi ljudi, od toga 26 milijuna u Britaniji, 35 milijuna u Francuskoj, 25 milijuna u cijelom Osmanskom Carstvu te oko 60 milijuna u Ruskom Carstvu. Društvene podjele su tada imale veći utjecaj od današnjeg, a te podjele su igrale važnu ulogu u ratu.
Jack S. Levy smatra Napoleonske ratove i krimski rat ranim primjerom totalnog rata u ljudskoj historiji.
Karakteristike rata i odjek
left|thumb|225px|[[Florence Nightingale je doprinjela poboljšanju medicinske njege nakon što je vidjela nemarni tretman ranjenih u krimskom ratu]] Pariški ugovor bio je na snazi do 1871. kada je Francuska poražena u francusko-pruskom ratu. Dok su se Prusija i druge nemačke države ujedinile i formirale moćno Njemačko carstvo, francuski imperator Napoleon III je bio prinuđen da dozvoli formiranje Francuske republike. Tokom njegove vladavine (koja je započela 1852. god.), Napoleon III se, u nameri da zadobije podršku Velike Britanije suprotstavio ruskim stavovima prema istočnom pitanju. Kako rusko mešanje u unutrašnje poslove Osmanskog carstva ni na koji način nije ugrožavalo francuske interese, Francuska je nakon uspostavljanja republike promenila odnos prema Rusiji. Ohrabrena ovakvim francuskim stavom i uz podršku nemačkog ministra Otta von Bismarka, Rusija je oglasila klauzulu o Crnom moru nevažećom. Pošto Velika Britanija nije mogla sama da silom obezbedi poštovanje ove klauzule Rusija je ponovo formirala Crnomorsku flotu.
Krimski rat ostao je zabeležen u istoriji po izraženoj vojnoj i logističkoj nesposobnosti oličenoj u jurišu lake konjice, kao i po epidemiji zaraza i bolesti zbog nemara u vođenju rata: i do deset puta više vojnika je umiralo od bolesti kao što su tifus, trbušni tifus i proljev nego od rana zadobivenih na bojištu. jedan od glavnih uzroka bio je manjak higijene: nije bilo ručnika, čiste odjeće ili sapuna, a prosječno je na svakih 2.000 vojnika došlo samo 14 kupki. Kolera je u velikoj meri poremetila francuske pripreme za opsadu Sevastopolja. Skandalozni tretman ranjenih vojnika tokom jake zime koja je usledila, a sa kojim je javnost na zapadu upoznata preko ratnih dopisnika, inspirisao je rad Florens Najtingejl i uvođenje modernih metoda nege ranjenika. Iako svojevremeno priznat, rad "crne Florans Najtingejl" Meri Sekol je ostao u senci njene bele suparnice i tek nedavno je ponovo prihvaćen od strane zvanične istorije. Krimski rat je takođe po prvi put afirmisao taktičku upotrebu železnice i telegrafa kako bi se ubrzala komunikacija između vlada i njihovih armija. Bio je to i prvi rat kojeg je pokrivao tisak, među njima i preko izvještaja Williama Howarda Russella u The Timesu, ratnih skica Williama Simpsona i fotografije Rogera Fentona.
Iako je Rusija kažnjena pariškom poveljom, dugoročno je najviše izgubila Austrija, iako nije aktivno sudjelovala u sukobu. Napuštanjem savezništva sa Rusijom, Austrija je bila diplomatski izolovana nakon rata, što je kasnije dovelo do njenog poraza 1866. u austrijsko-pruskom ratu te izugbila utjecaj u većini germanskih zemalja. Francuska je time postala neprijateljska prema Njemačkoj te je ušla u savezništvo sa Rusijom, a ta je pak nastavila ekspanzionističke tendencije kada se natjecala sa Austro-Ugarskom za utjecaj na Balkanu na račun Osmanskog Carstva, čime su postavljeni temelji za događaje koji će dovesti do I. svjetkog rata.
Davno prije ovog rata, i Rusija i SAD su smatrali svoje zemlje potencijalnim saveznicima. Tijekom krimskog rata, američko-rusko prijateljstvo je ojačalo. Anglo-francusko savezništvo nije bilo samo usmjereno protiv Rusije, već i protiv SAD-a. U svojem govoru pred parlamentom, Lord Clarendon je jasno dao do znanja da Engleska i Francuska ne žele niti američki ekspanzionizam. Sačuvanje integriteta SAD-a bio je tada imperativ za Rusiju, jer je ista htjela da joj bude od pomoći ako to bude potrebno. Krimski rat je označio uspon Francuske na položaj evropske sile, nastavak pada Osmanskog Carstva te početak pada carske Rusije. William C. Fuller primjećuje da je "Rusija poražena na krimskom poluostrvu, te se vojska bojala da će neizbježno biti poražena još jednom ako se ne poduzmu koraci da se ne prebrode militarističke slabosti." Historičar Shepard Clough piše sljedeće o ovom ratu:
"Rat nije bio rezultat proračunatog plana, pa niti užurbana odluka napravljena pod stresom u zadnjem času. Bio je posljedica više od 20 godina fatalnih grešaka u usporenoj snimci od nesposobnih vladara koji su imali mjesece da razmišljaju o svojim djelima. Nastao je od Napoleonove želje za prestižem; Nikoline želje da vlada tjesnacima; njegovom naivnom i pogrešnom procjenom o vjerojatnoj reakciji evropskih sila; promašaja tih sila da jasno iskažu svoj stav; i pritiska javnog mišljenja u Britaniji i Carigradu prilikom ključnih trenutaka." A. W. Kinglake je smatrao da su Britanci bili žrtve novinskog senzacionalizma i dvolične francusko-osmanske diplomacije. Historičari Andrew Lambert i Winfried Baumgart pak imaju malo drugačije mišljenje te smatraju da je Britanija prvo slijedila geopolitičku strategiju uništavanja sve jače ruske pomorske sile koja bi mogla izazvati britansku mornaricu u kontroli mora, a drugo da je rat bio zajednički europski odgovor čitavog stoljeća ruskog ekspanzionizma ne samo prema jugu nego i prema zapadu Evrope.
Knightsen, California
Knightsen je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.568 stanovnika.
Palo Verde, Huehuetla
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Schülldorf
Šildorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 575 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058146.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Šildorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 575 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Castres (En)
Kastr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 164 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 104 m, a minimalnoj 67 m).
Comabbio, Varese
Comabbio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Gushiguia, Tlalixtac de Cabrera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Opština Bicaz, Neamț
Bicaz je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Koruška (razvrstavanje)
Koruška može značiti:
Masao Ono
(2. mart 1923. - 11. februar 2001.) je bivši japanski nogometaš.
Le Casette, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Historija Slovačke
200px|desno| mini|200px| [[Latinski|Rimski natpis na utvrdi u Trenčinu (178.-179.) ]] Povijest Slovačke je povijest prostora današnje Republike Slovačke i naroda Slovaka od prapovijesti do danas.
Povijest Slovačke prije Slavena
Tragovi naseljavanja na području Slovačke potječu iz paleolitika. mini|200px|left|Čudotvorna kiša" koja je spasila rimsku vojsku u [[Markomanski ratovi|Markomanskim ratovima na Trijumfalnom stupu Marka Aurelija u Rimu]] U 5. stoljeću pne. Slovačku su naselili Kelti, potom Dačani, Jazigi i Kvadi. Germansko kraljevstvo koje je ujedinilo Kvade i Markomane, ali i manje Ose i Kotine pod vlašću Vaniusa, postojalo je od 8. stoljeća pne. do 179. god. U 1. st. dolazi do prodora Rimljana koji su na Dunavu ustanovili više vojnih ispostava od kojih su dvije najveće bile Carnuntum i Brigetio. Laugaricio (današnji Trenčín) je bila zimski kamp gdje se II. legija borila u odlučujućoj bitci Markomanskih ratova protiv Germana Kvada 179. god. Rimljane su potjerali Gepidi i Goti (u 3. st.), Huni i Langobardi (u 5. st.), te naposljetku Slaveni (u 6. st.). Slaveni brzo postaju brojčano najdominantniji etnički korpus i određuju povijesnu sudbinu Slovačkih prostora.
Srednji vijek
mini|200px| [[Velika Moravska za vrijeme Svatopluka I. (oko 894.) ]] U prvoj polovici 7. st. područje Slovačke se nalazi u sklopu prvog slavenskog saveza – Samove države. Potkraj 8. i početkom 9. st. jača utjecaj Franaka i zapadnog kršćanstva.
Slovačka plemena je u prvoj polovici 9. stoljeću pod svojom vlašću ujedinio knez Pribina u kneževinu Nitru. On je (oko 828.) podigao i prvu kršćansku crkvu u Slovačkoj. Ubrzo Slovačka ulazi u sastav Mojmirove Velikomoravske države (833.). Primivši Ćirila i Metoda (863.) primili su staroslavensko pismo, a država se proširila pod kraljem Svatoplukom.
Slovačku pustoše Mađari na kraju 9. st., a već 907. god. teritorij Slovačke je u sastavu Ugarske (tzv. Gornja Ugarska).
Mađarska dominacija
mini|200px|left|[[Katedrala Sv. Martina u Bratislavi je bila krunidbena crkva mađarskih kraljeva skoro tri stoljeća.]] Nakon raspada Moravske države u 10. st., Mađari su postupno anektirali slovački teritorij, a zapadni dijelovi današnje Slovačke su postali dijelom Ugarske kneževine koja je oko 1000. god. postala Ugarsko kraljevstvo. Tako će ostati sve do 1918. god. Etnički korpus ovog teritorija je postao još kompleksniji nakon doseljenja Karpatskih Nijemaca u 13. stoljeću, te Vlaha i Židova u 14. stoljeću.
Kada su Osmanlije zauzeli većinu Ugarske (ali i južnu Slovačku) i okupirali Budim, na početku 16. st., prijestolnica Ugarske se preselila u Pozsony (Bratislava) koji je ostao mađarskom prijestolnicom sve do 1536. god. Nakon Mohačke bitke (1526.) Slovačka je stradala u sukobima Ivana Zapolje i Ferdinanda Habsburškog, osobito u ruralnim područjima.
Nakon povlačenja Turaka iz Mađarske, krajem 17. stoljeća, važnost Slovačke u Ugarskoj je opadala, iako je Bratislava ostala glavnim gradom sve do 1848. god. kada se prijestolnica vraća u Budim.
mini| [[Ľudovít Štúr, vođa Slovačkog narodnog preporoda ]] Slovački narodni preporod i borba protiv mađarizacije jačaju sredinom 19. st. Vođe slovačkog pokreta su 1861. god. tražili ustroj autonomne slovačke pokrajine, s vlastitom upravom, sudstvom i školstvom. God. 1863. osniva se Matica slovačka. Odgovor Mađarske je bio donošenje odluke o političkoj nedjeljivosti Mađarske (1868.), tretirajući Slovake kao sastavni dio mađarskog etničkog korpusa. God. 1874. ukidaju se slovačke srednje škole, a godinu kasnije i Matica slovačka.
Mađarizacija je dosegla vrhunac Apponyijevim aktom (nazvan prema ministru obrazovanja grofu Albertu Apponyiju) čime je mađarski jezik bio obvezatan u osnovnim školama. Nezadovoljstvo je kulminiralo nakon tragedije u Černovu (ubojstvo 15 Slovaka pri posvećenju crkve u Černovu gdje je narod želio da posvećenje nove crkve izvrši patriotski političar i popularni svećenik Andrej Hlinka umjesto mađarskog svećenika). Netom prije I. svjetskog rata, slovačku neovisnost poticao je i nadvojvoda Franjo Ferdinand svojom idejom o federalizaciji Austro-Ugarske monarhije, uz pomoć slovačkog novinara i političara Milana Hodže, no ti planovi su napušteni nakon atentata u Sarajevu.
Čehoslovačka Republika
mini|100px| [[Milan Rastislav Štefánik, francuski general i čehoslovački ministar rata u 1. svjetskom ratu. ]] Tijekom Prvog svjetskog rata Slovaci se zalažu za stvaranje samostalne države s Česima. Slovačko nacionalno vijeće izjasnilo se 30. listopada 1918. god. za čehoslovačku državu i prekid veza s Mađarima. Veoma brzo je nova država iznevjerila očekivanja Slovaka zbog češkog hegemonizma i bohemizacije. Već 1919. god. Slovačku je napala kratkotrajna Mađarska Sovjetska Republika i zauzela jednu trećinu Slovačke koju su prozvali Slovačka Sovjetska Republika (od 16. lipnja do 7. srpnja 1919.).
U razdoblju između dva rata, demokratska i napredna Čehoslovačka je bila pod stalnim pritiskom revanšističkih vlada Njemačke i Mađarske, sve dok je nisu podijelili Minhenskim sporazumom 1938. god. mini|lijevo|200px| Aneksija Čehoslovačke [[1939. god. ]] Nakon njemačke okupacije Češke (1939.) ustrojena je zasebna slovačka država pod kontrolom Trećeg Reicha, dok je veliki dio slovačkog nacionalnog teritorija ustupljen Mađarskoj. Tu je veliku ulogu odigrao i katolički nadbiskup Jozef Tiso koji je postao vođa marionetske države. Većina židovske populacije je odvedena u koncentracijske logore, a antifašistički pokret je organizirao snažnu oružanu pobunu 1944. god. i uslijedio je gerilski rat protiv njemačke okupacije.
Nakon sloma Njemačke u Drugom svjetskom ratu Slovaci su s Česima obnovili zajedničku državu, ustrojenu od dviju federativnih jedinica – Češke i Slovačke.
Socijalistička Republika Čehoslovačka
mini|200px| [[Čehoslovačka ]] Obnovom Čehoslovačke ponovno su otvoreni međunacionalni antagonizmi, a istodobno su komunističke vlasti zatitirale demokratske slobode građanstva i progonile djelovanje Katoličke crkve. Jozef Tiso je obješen 1947. god. zbog suradnje s Nacistima. Više od 76,000 Mađara i 32,000 Nijemaca je prisiljeno da napuste Slovačku u seriji prisilnih preseljenja nakon Potsdamske konferencije. Ovaj izgon je i dan danas izvor razmirica između Slovačke i Mađarske.
mini|200px| [[Baršunasta revolucija u Pragu 1989. god. ]] Nakon državnog udara 1948. god. Slovačka je došla pod direktan utjecaj SSSR-a i priključila se Varšavskom savezu. Snage Varšavskog saveza su okupirale zemlju 1968. god. čime je završeno Praško proljeće koje je vodio Aleksandar Dubček. God. 1969. Čehoslovačka je postala federacija dvije republike: Češke Socijalističke Republike i Slovačke Socijalističke Rešublike.
Las Pilas, Tecomán
Las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Historija Slovačke
Socijalistička Republika Čehoslovačka
Kad je 1989. god. pala komunistička vlast, nastupila je tzv. Baršunasta revolucija. God. 1991. država je preuređena u Čehoslovačku Republiku, a u srpnju 1992. god. premijer Vladimír Mečiar je donio odluku da su republički zakoni ispred federalnih. On je također, tijekom cijele jeseni s premijerom Češke republike, Vaclavom Klausom, dogovarao mirno razvrgavanje federacije (tzv. Baršunasti razvod). Od 1. siječnja 1993. god. Slovačka je postala neovisna država.
Las Pilas, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Historija Slovačke
Slovačka Republika
Slovačka je zadržala bliske odnose s Češkom, a obje zemlje su s Mađarskom i Poljskom pristupile Višegradskoj grupi. Predsjednik slovačke vlade od 1992.-1998. (uz prekid tijekom 1994.) bio je Vladimir Mečiar, a predsjednik Republike do 1998. god. je Michal Kovač. God. 1998. za predjednika države izabran je Rudolf Schuster, a premijerom je imenovan Mikulaš Dzurinda. Slovačka je postala članicom NATO-a (29. ožujka) i EU (1. svibnja) od 2004. god., kada je za predsjednika izabran Ivan Gašparovič.
Huerta Marcos Cuesta Dos, Cuauhtémoc
Huerta Marcos Cuesta Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2050 m.
Casa de Teja, Actopan
Casa de Teja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Jorja Fox
Jorja-An "Jorja" Fox (7. jul 1968 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi forenzičke istražiteljice Sare Sidle u popularnoj TV-seriji CSI: Crime Scene Investigation.
Helvetia, West Virginia
Helvetija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 59.
Hiroto Muraoka
(19. septembar 1931.) je bivši japanski nogometaš.
NGC 331
NGC 331 je galaksija u zviježđu Kit.
Equimititla, Texhuacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1516 m.
Drobtinci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 129 stanovnika.
Negreia, Șișești
Negreia je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Șișești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 565 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Citranaksantin
Citranaksantin je organsko jedinjenje, koje sadrži 33 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 456,702 Da.
Beljajka
Бељајка је насеље у Србији у општини Деспотовац у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 251 становника.
Демографија
У насељу Бељајка живи 218 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,0 година (45,5 код мушкараца и 50,3 код жена). У насељу има 122 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,16.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Carrizo, Sinaloa
El Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4931 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Cisaprid
Cisaprid je gastroprokinetički agens, lek koji povećava motilnost gornjeg gastrointestinalnog trakta. On deluje kao agonist serotoninskog 5-HT4 receptora i indirektno kao parasimpatomimetik. Stimulacija serotoninskih receptora povećava otpuštanje acetilholina u enterički nervni sistem. On je u prodaji pod imenima Prepulsid i Propulsid. Ovaj lek je razvila kompanija Janssen Pharmaceutica 1980-ih godina. U mnogim zemljama je povučen sa tržišta, ili je u prodaji za ograničeni broj indikacija, zbog nuspojava.
Farmakoterapijska grupa i delovanje
Cisaprid je gastrointestinalno prokinetičko sredstvo - propulziv. On povećava oslobađanje acetilholina u probavnom traktu. Time ubrzava i normalizuje peristaltiku probavnih organa te sprečava zastoj i refluks sadržaja probavnih organa. Od sličnih se lekova razlikuje po tome da ne inhibira dopaminske receptore i neposredno ne podstiče holinergičke receptore.
Farmakokinetički podaci
Veći deo cisaprida se veže na plazmatske belančevine, prvenstveno na albumine. Metabolizuje se pretežno pomoću jetrenih enzima citohroma P-450.
Mere opreza
Važno je da je lekar upoznat s ozbiljnim bolestima od kojih boluje pacijent i njegovi bliži rođaci. Oprez je potreban kod bolesnika kojima bi povećani motilitet probavnih organa mogao štetiti. Pri smanjenoj bubrežnoj i jetrenoj funkciji preporučuje se smanjivanje dnevne doze na polovinu. Kod starijih osoba su plazmatske koncentracije cisaprida nešto veće zbog njegovog produženog vremena polueliminacije. Početna je doza uobičajena, a kasnije se prilagođava u zavisnosti od lekovitog učinka ili mogućih nuspojava.
Bolesnici sa QT-intervalom dužim od 450 ms i bolesnici sa nekorigiranim poremećajem elektrolita ne smeju uzimati cisaprid.
Interakcije lekova
Cisaprid se pretežito metabolizuje pomoću grupe enzima citohrom P450 3A4. Lekovi koji znatno inhibiraju te enzime mogu povećati plazmatsku koncentraciju cisaprida i prouzrokovati produženje QT-intervala u EKG-u te povećati opasnost od nastanka srčanih aritmija. Istovremeno oralno ili intravensko uzimanje tih lekova i cisaprida je kontraindicirano. Takvi lekovi su:
Tokom lečenja cisapridom kontraindicirano je uzimanje lekova koji u EKG-u mogu produžiti QT-interval. Takvi lekovi su:
Tojekom lečenja cisapridom ne sme se piti sok od grejpfruta, budući da povećava bioraspoloživost i plazmatsku koncentraciju cisaprida.
Cimetidin i ranitidin povećavaju apsorpciju cisaprida iz probavnih organa, a opioidi smanjuju njegovu delotvornost.
Ubrzano pražnjenje želuca pomoću cisaprida može uticati na apsorpciju lekova (npr. benzodiazepina, antikoagulacijskih sredstava i paracetamola: apsorpcija iz želuca može biti smanjena, a iz tankog crejeva pospešena.
Vreme koagulacije može biti produženo kod bolesnika koji uzimaju antikoagulanse. Za prilagođavanje doze antikoagulansa preporučuje se kontrolisanje protrombinskog vremena nedelju dana nakon početka i nedelju dana nakon završetka lečenja cisapridom.
Antiholinergički lekovi mogu kočiti učinke cisaprida na motilitet probavnih organa.
Budući da cisaprid može pospješiti apsorpciju depresora nervnog sistema, kao što su npr. barbiturati ili alkohol, pri uzimanju istih potreban je oprez.
Santuario, Biella
Santuario je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Knights Landing, California
Knights Landing je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 995 stanovnika.
Cusona, Siena
Cusona je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Vršačke planine
Vršačke planine (, često zvane i Vršački breg, ) se uzdižu usred Panonske ravnice u jugozapadnom delu Banata. Pružaju se u pravcu istok-zapad, u dužini od 19 kilometara, sa najvećom širinom od 8 kilometara. Površina im je 170 kvadratnih kilometara, od čega je u Srbiji 122, a u Rumuniji 48 kvadratnih kilometara. Gudurički vrh, sa 641 -{m}- nadmorske visine, najviša je tačka ovih planina i cele Vojvodine. Od ostalih vrhova poznati su Lisičija glava (590 metara), Đakov vrh (449m) i Vršačka kula (399m). Severna padina je strma, dok se južna postepeno spušta u pobrđe, gde se nalaze vršački vinogradi. Vršačke planine spadaju, zajedno s Fruškom gorom, u ostrvske planine, jer su nekada bile ostrvo u Panonskom moru. Čine najseverniji izdanak srpsko-makedonske planinske mase, iako se u starijoj literaturi može pronaći pogrešan podatak o njihovoj pripadnosti Karpatima. Sa planina se pruža pogled na Vršac, Vojvodinu i Rumuniju.
Opština Santiago Textitlán, Oaxaca
Santiago Textitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Vršačke planine
Znamenitosti i turizam
thumb|desno|200px|Vršačka kula Vršački breg je glavna turističko i izletničko odredište u neposrednoj blizini grada Vršca. Na prvom vrhu odmah do Vršca dominira stara Crkvica, omiljeno izletište, a u neposrednoj blizini nalazi se nova crkva Svetog Teodora, podignuta u čast gradskog sveca Teodora Velikomučenika. Na drugom vrhu nalazi se simbol grada — Vršačka kula. Pored kule, do koje vodi asfaltni put, nalazi se pista za paraglajderiste. Na prostoru nazvanom Široko bilo, na 10 kilometara od centra grada nalazi se planinarski dom sa bungalovima za smeštaj gostiju i vikend naselje Široko bilo. Sa južne strane planina nalazi se selo Mesić sa manastirom čije prvo postojanje datira iz 1225. godine i fabrikom za flaširanje zdrave izvorske vode. Sa druge strane brda nalazi se još jedan manastir u selu Malo Središte.
Opština Santiago Textitlán, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 592 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Vršačke planine
Zaštita
Zbog jedinstvenog položaja Vršačkih planina u Banatu, raznovrsnosti flore i vegetacije, bogatih šumskih ekosistema, lepih pejzaža i vidikovaca, veći deo šumskog područja ove planine u Srbiji, površine 4.177 hektara, zaštićen je 1982. godine kao Park prirode. U periodu 2001 - 2005, urađena je studija o reviziji zaštite. U decembru 2005. godine, Skupština opštine Vršac donela je odluku o zaštiti predela izuzetnih odlika Vršačke planine na 4.408 hektara, od čega je u prvom stepenu zaštite 190 hektara. Staralac je JP "Varoš" iz Vršca.
Osnovni cilj zaštite prirode u ovoj kategoriji usmeren na očuvanje, unapređivanje i uređivanje zaštićenog prostora za potrebe rekreacije lokalnog stanovništva i za turizam. Propisana namena i ciljevi zaštite prirode treba da se ostvaruju na osnovu programa zaštite i razvoja zaštićenog dobra, kojeg donosi organizacija koja njime gazduje, kao i na osnovu posebno donesenog programa razvoja turizma. Iz ovih razloga treba konstatovati da ustanovljena zaštita na Vršačkim planinama nema ograničenja za razvoj rekreacije i turizma, već, naprotiv, treba da doprinese boljem uređivanju i unapređivanju ekosistema predela.
Biljni svet
thumb|desno|300px|Vršačke planine Na području predela izuzetnih odlika registrovano je 1017 vrsta viših biljaka, od kojih se 7 nalazi u Crvenoj knjizi flore Srbije kao retke i ugrožene vrste. U ukupnom šumskom fondu ovih planina najviše su zastupljeni hrastovi, zatim lipa, bagrem, ostali lišćari - bukva, javor i dr., te crni bor. Posebno je značajna velika zastupljenost lipovih i bagremovih šuma, koje u vreme cvetanja daju planinskom prostoru specifična aromatična obeležja, čineći ga u to vreme veoma prijatnim za boravak turista i sakupljanje lekovitih cvetova.
Opština Târgu Neamț, Neamț
Târgu Neamț je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Grabe
Grabe mogu biti:
Crampagna
Krampanja je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Pamje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 560 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 686 m, a minimalnoj 335 m).
Sant'Isidoro, Ancona
Sant'Isidoro je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Khaddiuggia, Trapani
Khaddiuggia je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Hidemaro Watanabe
(24. septembar 1924. - 12. oktobar 2011.) je bivši japanski nogometaš.
NGC 332
NGC 332 je galaksija u zviježđu Ribe.
Grabe (Apače)
Grabe je naselje u slovenskoj Općini Apači. Grabe se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 98 stanovnika.
Gulavani, Tlalixtac de Cabrera
Gulavani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tlalixtac de Cabrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Gary Dourdan
Dourdanov privatni život su obilježili problemi vezani uz ovisnost o drogama, uključujući hapšenje zbog posjedovanja kokaina 2008. godine. Ono je koincidiralo sa odlukom CBS da mu ne obnovi ugovor o angažmanu u CSI, a nakon koje je njegov lik likvidiran u seriji.
Bulpitt, Illinois
Balpit je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 222, što je 16 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Cañada Flintridge, California
La Cañada Flintridge je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20.246 stanovnika.
Stewardson, Illinois
Stjuardson je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 734, što je 13 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 353
NGC 353 je galaksija u zviježđu Kit.
Plan del Río, Técpan de Galeana
Plan del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Plopiș, Șișești
Plopiș je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Șișești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Warrick Brown
Warrick Brown je izmišljeni lik forenzičkog istražitelja koji je bio jedan od glavnih protagonista u prvih osam sezona američke TV-serije CSI: Crime Scene Investigation. Rođen je, odrastao i obrazovan u Las Vegasu te je u mladim danima radio u kockarnicama, gdje je, pak, stvorio ovisnost o kocki koja će ga mučiti na samom početku serije. Vođa tima Gil Grissom mu je bio mentor, a kolega Nick Stokes svojevrsni "brat", dok je sa kolegicom Catherine Willows bio na rubu počinjanja ljubavne veze. Na kraju se oženio za djevojku Tinu sa kojom će imati dvoje djece, iako će se kasnije taj brak početi raspadati. Brown je na kraju ubijen od strane podšerifa Jeffreyja McKeena, njegovog korumpiranog pretpostavljenog.
Brownova smrt je u scenarij serije došla nakon odluke producenata da se Garyju Dourdanu, glumcu koji je tumačio njegov lik, ne obnovi ugovor o angažmanu. Ona je koincidirala sa Dourdanovim hapšenjem zbog posjedovanja droge.
Osamu Yamaji
(31. august 1929.) je bivši japanski nogometaš.
Huertos el Mirador, Yautepec
Huertos el Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
Comerio, Varese
Comerio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Buire-au-Bois
Bir o Boa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Comerio, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Buire-au-Bois
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 210 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 49 m).
Le Ville, Reggio Emilia
Le Ville je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Nuestra Señora de la Soledad, San Miguel de Allende
Nuestra Señora de la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Braghizzola, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Nuestra Señora de la Soledad, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Venta Silurum
thumb|right|Ostaci gradskog zida.
Venta Silurum je bio grad u rimskoj provinciji Britaniji (kasnije Britaniji Primi). Danas se sastoji od ruševina smještenih u selu Caerwent u grofoviji Monmouthshire u jugoistočnom Walesu. Najveći dio grada je otkriven arheološkim iskopavanjem i izložen javnosti.
Lešane
Lešane može označavati:
Takeshi Inoue
(30. septembar 1928.) je bivši japanski nogometaš.
Rodiano, Bologna
Rodiano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Grabe (Bedekovčina)
Grabe su naseljeno mesto u sastavu opštine Bedekovčina u Krapinsko-zagorskoj županiji, Hrvatska. Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare opštine Zabok.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Grabe je imalo 465 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:
Río Beltrán, Huehuetla
Río Beltrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 313 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Schülp
Šilp je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 474 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051105.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Šilp se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 9,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 474 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Familia Castañeda, Mexicali
Familia Castañeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Comfruta, Cuauhtémoc
Comfruta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Opština Agapia, Neamț
Agapia je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Santa María, Tecomán
Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Voulpaix
Vulpe je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Verven.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 389 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 187 m, a minimalnoj 114 m).
Santa María, Tecomán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Nikola Vapcarov
Životopis
Nikola Jonkov Vapcarov bio je prvorođeno dijete Ivana (Jonko) Vapcarova i Elene Vejzove, oboje Bugara protestantske (evangelističke) vjeroispovijedi. Pjesnikov otac Jonko Vapcarov (1880.-1939.) još u vrijeme turskoga ropstva sudjeluje u oslobodilačkom i revolucionarnom pokretu. Pjesnikova majka nekoliko se godina školovala u protestantskom američkom koledžu u Samokovu, a zatim je neko vrijeme radila kao učiteljica po Makedoniji.
La Puerta, Actopan
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Nikola Vapcarov
Životopis
Rodno mjesto N. J. Vapcarova, gradić Bansko na rijeci Glazne u sjeveroistočnom podgorju Pirin Planine, dobro povezano s gradovima Razlog, Gorna Džumaja (danas Blagoevgrad), Nevrokop (danas Goce Delčev) i Velingradom na Rodopima, stoljećima je bilo živahno i nacionalno i građanski osviješteno. Tijekom 18. i 19. stoljeća, stanovništvo koje se bavilo obradom drveta, poljoprivredom, voćarstvom i pčelarstvom, a od zanata ikonoslikarstvom, zidarstvom i metalurškim obrtima - u živim je vezama s okolnim gradovima i Bečom. Banskalije aktivno sudjeluju u oslobodilačkim i revolucionarnim borbama protiv Turskog imperija (kao i kasnije tijekom antifašističke borbe u Drugom svjetskom ratu od 1941. do 1945.). Dom njegovih roditelja i izravno je vezan za revolucionarna previranja u ovom dijelu Makedonije, najprije u vrijeme Ilindenskog ustanka, kada mu je otac bio komita, a zatim s protjerivanjem Turaka iz Makedonije (1912.).
La Puerta, Actopan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Nikola Vapcarov
Životopis
U tom i takvom uzburkanom revolucionarnom ali i intelektualnom obiteljskom i zavičajnom okruženju u Vapcarovu su se već zarana probudile dvije velike ljubavi: prema knjizi i prema domovini. Još kao srednjoškolac on počinje pisati pjesme i svoj prvi rad “Ka svijetlim idealima” objavljuje u listu “Borba” 15. lipnja 1926. Tijekom 1927./1928. javlja se s poetskim prilozima i u časopisu “Rodina” (“Domovina”), službenom organu Makedonskog omladinskog saveza u Bugarskoj. Po svršetku tek šestog razreda gimnazije u Banskom i Razlogu, zbog pogoršanih materijalnih prilika u obitelji budući je pjesnik prisiljen upisati se u Pomorsku strojarsku školu u crnomorskoj metropoli Varni, gdje stupa u kontakt s komunističkim omladinskim i književnim kružocima. U to vrijeme intenzivno čita klasične pisce i proučava filozofiju i političku ekonomiju, no ipak najdominantniji je njegov interes za lijepu književnost. Pod utjecajem je velikog bugarskog pjesnika i negdašnjeg bugarskog komite, pobratima Goce Delčeva i blizak prijatelj njegova oca Jonka - Peju Javorova, kojeg je kao dijete i osobno upoznao.
Po svršetku školovanja 1932. Nikola Jonkov Vapcarov zapošljava se kao pomorski tehničar na bugarskom trgovačkom brodu “Burgas”, što mu omogućava da posjeti Carigrad, Famagustu, Aleksandriju, Bejrut i Port Said. Kasnije napušta rad na brodu, našavši namještenje u jednoj tvornici papira Bugarske gorske industrije. Radeći u selu Kočerinovu kraj Dupnice (danas Stanke-Dimitrov), pokušava animirati i organizirati tamošnje radništvo, pa su u tom smjeru sve intenzivniji i njegovi napori na kulturno-prosvjetnom planu. Tako na scenu postavlja nekoliko naprednih kazališnih komada i drži niz predavanja, a ubrzo stupa u kontakt i s Bugarskom radničkom partijom (komunista) i postaje njezinim članom. U to vrijeme upoznaje se i sa svojom budućom suprugom Bojkom, kćerkom Bugara doseljenih iz Egejske Makedonije. Ona će mu biti životna družica u najtežoj i najznačajnijoj dekadi njegova života.
Oko 1935. godine i Bugarsku zahvaća velika ekonomska kriza. Tvornica u kojoj je radio Vapcarov zatvorena je, a radnici su otpušteni s posla. Vapcarov podiže radništvo na noge, tvornicu otvaraju, ali vlasti doznaju za ove njegove akcije i on je opet na ulici. Neimaština u to vrijeme nesmiljeno pritišće njegovu obitelj; k tomu, umire im i sin jedinac - Jonko. Nakon dužeg vremena Vapcarov uspijeva naći posao u tvornici braće Bugarčevih u Sofiji. Radi u fizički nemogućim uvjetima, ali ne prestaje pisati. U naprednom tisku objavljuje svoje stihove. Pjesmom “Romantika” pobjeđuje na anonimnom natječaju časopisa “Letec”. Pobjeđuje i na natječaju za radio-dramu, ali budući da organizatori doznaju o kome je riječ, drama nije postavljena ni emitirana.
Koncem 1938. godine Vapcarov s grupom makedonskih intelektualaca u Sofiji osniva Makedonski literaturni kružok. Na prvom, osnivačkom sastanku na kojem su, uz Vapcarova, sudjelovali još Mihail Smatrakalev (Angel Žarov), Anton Velikov - Belomorski, Anton Popov, Asen Šurdov (Vedrov) i po liniji Gradskog komiteta BKP, Vasil Aleksandrov. Vapcarov podnosi uvodno izlaganje u kojem su jasno izrečeni ciljevi, namjere i pobude zbog kojih se Kružok osniva: rad na stvaranju i razvoju makedonske nacionalne kulture; i neovisno o tome što će u početku to biti na bugarskom jeziku na kojem su tada svi pisali kao emigranti i kao ljudi obrazovani u bugarskim školama - tematikom, sadržajem i stvaralačkim doživljajima radit će na ostvarenju ideala makedonske nacionalne samostalnosti te slobodne i neovisne Makedonije. O tome u svojoj knjizi “Makedonski literaturni kružok” („Македонскиот литературен кружок”, „Современост”, Skoplje, 1977.) piše Dimitar Mitrev, jedan od najistaknutijih makedonskih književnih kritičara druge polovice 20. st., koji je postao članom toga Kružoka ubrzo nakon njegova osnutka, kao i istaknuti makedonski prozaik Georgi Abadžiev, te pjesnici Venko Markovski i Kole Nedelkovski. (Vidi i “Opća enciklopedija JLZ”, svezak 8 (Š-Žva), Zagreb, 1982., str. 450).
U međuvremenu, Vapcarov nalazi novi posao na Bugarskoj državnoj željeznici kao ložač (ognjar). Izložen teškom radu više se puta razbolijeva. Naposljetku, uz pomoć prijatelja, dobija posao u općinskoj klaonici, koji je jednako težak i prljav, ali mu ipak omogućava da prikupi snage i dovrši i objavi svoju znamenitu pjesničku knjigu “Motorne pjesme”. Javno od kritike prešućivana, ova zbirka njegovih pjesama, snažno prožetih domoljubljem, revolucionarnim zanosom o socijalnoj pravdi i dubokim humanizmom, doživljava velik uspjeh kod čitateljstva.
U to vrijeme Vapcarov je iznimno aktivan kao društveni i sindikalni radnik. Pružajući otpor pravim snagama koji po svaku cijenu nastoje ovladati masovnim i profesionalnim organizacijama, on za organizaciju bugarskih tehničara izdaje list “Tehnički glas”, postajući i članom ilegalnog rukovodstva njihovog sindikata. Sudjeluje u protestnim akcijama protiv vladine najezde, pa se zbog sakupljanja potpisa u Pirinskom kraju (Razloško) u tzv. “Sobolevoj akciji” (za potpisivanje ugovora sa SSSR-om) našao iza rešetaka. Na sudu se uspješno obranio i pušten je na slobodu, ali je bio protjeran iz rodnoga grada kao “opasan element”.
Početkom četrdesetih godina, uz Dimitra Mitreva i nekolicinu drugih suradnika, postaje članom uredništva lista “Literaturen kritik” (“Književni kritičar”) koji je već neko vrijeme izlazio i koji će, zbog izrazito lijeve orijentacije, ubrzo biti zabranjen.
Poslije Hitlerova napada na SSSR Vapcarov se svim svojim snagama posvećuje antifašističkom otporu. Nakon nekoliko mjeseci ilegalnog djelovanja i sudjelovanja u raznim sabotažama, 4. ožujka 1942. biva uhićen i u Direkciji sofijske policije izložen žestokim mučenjima. Znajući što ga čeka s mučiteljima, on se u zatvoru pokušava ubiti, režući vene čavlima, no u tome ne uspijeva. Zajedno s većom grupom bugarskih antifašista, među kojima je bio i član Makedonskog literaturnog kružoka u Sofiji, Anton Popov, ratni ga sud osuđuje na smrt strijeljanjem, bez prava na žalbu. Kazna im je, u nazočnosti najbližih, izrečena 23. srpnja 1942. u 11,00 sati, a iste je večeri, u 21,10 sati, Vapcarov s petoricom svojih drugova okrutno pogubljen na Garnizonskoj streljani u Sofiji.
Posthumno, 1952. godine, povjerenstvo Međunarodne nagrade za mir, između sedamdeset i dvojice kandidata izabrao je upravo velikog pjesnika i posmrtno mu dodijelio najviše međunarodno odličje - Počasnu nagradu za mir.
Poezija Nikole Jonkova Vapcarova doživjela je bezbrojna izdanja te književno-kritička tumačenja i prosudbe, a prevedena je na preko stotinu svjetskih jezika.
U fikciji
Godine 1977. je u produkciji RTV Skoplje emitirana biografska TV drama, gdje je njegov lik tumačio Darko Damevski.
Wysg (rijeka)
thumb|right|250px|Rijeka Wysg kod [[Y Fenni|Abergafennija sa Blorensom u pozadini]]
Rijeka Wysg (Afon Wysg, River Usk) je rijeka koja izvire na sjevernim padinama Crne planine u središnjem Walesu, u najzapadnijem dijelu nacionalnog parka Bannau Brycheiniog. Na početku teče na sjever u vještačko jezero Wysg, a potom na istok kraj Pontsennija do Aberhonddua, te se zatim okreće na jugoistok i teče kroz Tal-y-bont na Wysgu, Crucywel i Abergafenni da bi potom skrenula na jug. Kada prođe grad Brynbuga prolazi kraj rimske legionarske tvrđave Caerllion i kroz središte Casnewydda prije nego što se ulije u estuarij Hafrena.
Citrazinska kiselina
Citrazinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 155,108 Da.
Wales u rimsko doba
frameless|260px|right|Rimske tvrđave u Walesu