cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batušinac
Демографија
У насељу Батушинац живи 667 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (42,3 код мушкараца и 41,1 код жена). У насељу има 202 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 4,11.
Bajo las riendas del amor
Bajo las riendas del amor je meksičko-američka telenovela, produkcijske kuće Televisa, snimana 2007. Predstavlja rimejk meksičke telenovele Cuando llega el amor iz 1989.
Sinopsis
Njen „savršeni svet“ se uskoro ruši, otkrivši podmuklost rođake i Viktora (njenog dečka), koji je nekoliko dana pre venčanja prevario sa Ingrid. Ali dolaskom mladog fotografa Huan Hosea, dobrog mladića koga prati reputacija ženskaroša, mnogo stvari će se promeniti, Ingrid i Monserat će voditi bitku oko njegove naklonosti. Želeći da je se zauvek otarasi, Ingrid prouzrokuje nesreću tokom takmičenja jahanja, zbog čega Monserat ostaje nepokretna, ali da li će ovaj događaj promeniti veliku ljubav i hemiju koja vlada ovim parom?
Svjetski dan bicikla
Svjetski dan bicikla, službeni dan Ujedinjenih nacija što se svake godine obilježava 3. VI. s ciljem osvješćivanja o mnogostrukim društvenim koristima upotrebe bicikla za transport i dokolicu. Nastao u okviru Svjetske alijanse za biciklizam (WCA), inicijative Evropskog saveza biciklista (ECF) za izgradnju globalne mreže nevladinih organizacija sa znatnim interesom za promociju biciklizma, proglašen je 12. IV. 2018. na 72. zasjedanju Generalne skupštine UN-a u New Yorku.
Auwause
Auwause, jedna od ranih bandi Chippewa Indijanaca koji se spominju na području južne Kanade u vezi ratova između Ojibwa i njihovih saveznika protiv Siouxa, čime je započeo tridesetgodišnji rat. Skupina od 60 ratnika locirana je 1736 na ušću rijeke Kaministiquia u Ontariju.
Cascajal Grande, San Juan Evangelista
Cascajal Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Guayabal (razvrstavanje)
Guayabal ima više značenja:
Treitol
Treitol je šećerni alkohol sa četiri ugljenika. Njegova molekulska formula je C4H10O4. On se prvenstveno koristi kao intermedijar u hemijskoj sintezi drugih jedinjenja. On je dijastereoizomer eritritola.
Canosa, Napoli
Canosa je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Castillon-la-Bataille
Kastijon la Bataj je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Liburn.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3113 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 548 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 104 m, a minimalnoj 2 m).
Annunziata-Raviola, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Ninguno, Centro de Readaptación de Mínima Seguridad, Aguascalientes
Ninguno, Centro de Readaptación de Mínima Seguridad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
USS Hull (DD-7)
USS Hull (DD-7), sedmi razarač klase Bainbridge u sastavu američke ratne mornarice i drugi brod koji je ime dobio po komodoru Isaacu Hullu.
Povijest
Kobilica je položena 22. veljače 1899. u brodogradilištu Harlan & Holligsworth u Wilmingtonu. Porinut je 21. lipnja 1902. i u operativnu uporabu primljen 20. svibnja 1903.
Operativna uporaba
Tijekom prve dvije godine službe USS Hull je obavljao ophodne i vježbovne manevre uz obale Newporta i Chesapeace Baya. Nakon krstrenja na Karibe u razdoblju od siječnja do travnja 1905., vratio se u League Island gdje je 30. rujna povučen iz uporabe.
U operativnu uporabu vraćen je 14. studenog 1906. nakon čega je sudjelovao u flotnim vježbama u kubanskim vodama. Poslije djelovanja uz Newport, u studenom 1907. vratio se u Norfolk kako bi se pripremio za putavanje s Velikom Bijelom Flotom. Kao eskortni brod isplovio je 2. prosinca i nakon što je pristao u brojnim južnoameričkim lukama te oplovio Južnu Ameriku, 28. travnja 1908. stigao je u San Diego. Dok je Velika Bijela Flota nastavila svoje putovanje, USS Hull se zadržavao u blizini San Francisca do 24. kolovoza 1908. kada se uputio na krstarenje južnim Pacifikom. Prije nego se u studenome vratio u San Diego sudjelovao je u brojnim vježbama u vodama Havaja i Samoe.
Ponovno je povučen 30. listopada 1912. uslijed čega je pridružen Rezervnoj Torpednoj Diviziji na Mare Islandu s kojom je povremeno izvodio vježbe u kalifornijskim lukama. U trenutku ulaska Sjedinjenih Država u Prvi svjetski rat USS Hull se nalazio remontu. Zajedno s drugim razaračima, 25. travnja 1917. isplovio je prema Zoni Panamskog kanala gdje je sljedeća tri mjeseca sudjelovao u defanzivnim ophodnjama. 26. srpnja uputio se prema Norfolku zbog ophodnih i eskortnih dužnosti uz Istočnbu obalu SAD-a. U mjesecima koji su slijedili, Hull je pratio druge brodove do Bermuda te sudjelovao u vježbovnim manevrima. U lipnju 1918. zaustavio je napad njemačke podmornice U-151 na trgovački brod te je često spašavao mornare s već potonulih brodova. Ovakve zadatke obavljao je do kraja rata.
U Philadelphiju je stigao 29. siječnja 1919. gdje je i 7. srpnja iste godine konačno povučen iz operativne uporabe. Kao sekundarna sirovina, 5. siječnja 1921. prodan je privatniku Josephu G. Hitneru.
Zapovjednici
Izvor podataka:
Mačiji sarkomni onkogen
Proto-onkogen tirosinske proteinske kinaze Fes/Fps je enzim koji je kod ljudi kodiran FES genom.
Ovaj gen kodira ljudski analog sarkomnog retrovirusnog proteina sa transformišućim sposobnostima. Ovaj genski produkt deluje kao tirozinska proteinska kinaza. Njegovo dejstvo je neophodno za održavanje ćelijske transformacije. Njegova hromosomska lokacije je povezana sa specifičnim translokacionim događajem identifikovanim kod pacijenata sa akutnom promijelocitnom leukemijom. On takođe učestvuje u normalnoj hematopoezi. Poznat je i sktaćeni transkript, mada korespondirajući protein nije identifikovan.
Interakcije
Mačiji sarkomni onkogen formira interakcije sa BCAR1 i BCR genom.
Aguacatillo, San Juan Evangelista
Aguacatillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Bay du Noc
Bay du Noc, jedna od bandi Algonquian Indijanaca koja je možda pripadala Chippewama. Živjeli su (Hodge) možda na Noquet Bayu na jezeru Michigan u Michiganu. Spominju se sa Beaver Island Indijancima u Detroitskom ugovoru iz 1855 ; ;.
Aguacatillo, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 370 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Bagoache
Bagoache, banda Chippewa Indijanaca sa sjeverne obale jezera Superior u Ontariju, Kanada. Ime Bagoache spominje La Chesnaye 1697 (u Margry Dec. vi, 6, 1886) kao ime za zemlju na obali Superiora, gdje je živjelo između 200 i 300 ljudi (bez žena, koje nije uračunao).
El Guerrero, San Luis Potosí
El Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Joaquín Guzmán Loera
Joaquín Archivaldo Guzmán Loera [ xoaˈkin artʃiˈβaldo guzˈman loˈeɾa ], poznatiji kao El Chapo Guzmán  [ el ˈtʃapo ɡuzˈman ]  (La Tuna, Badiraguato, 25. decembra 1954. ili 4. aprila 1957.), meksički narkobos koji vodi međunarodnu organizaciju krijumčara droge zvanu »Alijansa krvi« (Alianza de Sangre), poznatu i kao Sinaloski kartel, nazvan po meksičkoj pacifičkoj priobalnoj državi Sinaloi gdje je formiran.
Nadimak »El Chapo« (meks. španj. chapo: osoba niska stasa) dobio je zbog svoje visine od 1,68 m. Najmoćniji meksički narkobos postao je 2003. nakon što je njegov rival Osiel Cárdenas iz Zaljevskog kartela uhapšen. Ministarstvo financija SAD-a smatra ga »najmoćnijim krijumčarom droge na svijetu«.
Uhapšen je 2014., ali je u julu 2015. uspio pobjeći iz zatvora i u bijegu je bio do 8. januara 2016., kada su ga uhvatili meksički marinci u specijalnoj akciji.
Acquabona, Livorno
Acquabona je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Zacatones, Amatepec
Zacatones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2341 m.
Las Camposano, Nadadores
Las Camposano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nadadores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 566 m.
Triakontanol
1-Triakontanol (melisilni alkohol, miricilni alkohol) je masni alkohol sa opštom formulom C30H62O. On je prisutan u biljnim voskovima i u vosku pčela. Triakontanol je faktor rasta mnogih biljaka, a posebno ruža.
Cavi, Imperia
Cavi je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Uersfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Irsfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 721 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 169 stanovnika/km².
Sutersville, Pennsylvania
Satersvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 605, što je 31 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Beaver Island Indijanci
Beaver Island Indijanci, naziv za skupinu Chippewa i Ottawa Indijanaca koji su nekada živjeli na otocima Beaver Islands u jezeru Michigan. Spominju se u Washingtonskom ugovoru (1836).
Beaver Island Indijanci otoke nastanjuju još prije 1700. godine i sastoje se dijelom od Chippewa i dijelom od Ottawa, koji žive po malenim ribarskim selima. Posjeta otocima sa strane Engleza i Francuza bilo je još 1700.-tih godina, ali tu se ne zadržavaju. Tek će Baraga obilježit svoj dolazak 1832. iz Abre Croche, i pokrstiti 22 Indijanca, ali oni što su živjeli blizu Whiskey Pointa ostali su pogani. Nekoliko godina kasnije neki od 199 Indijanaca sa otoga Garden pokrstili su drugi misionari. Poznatiji poglavica bio je Kenwabikise potpisnik washingtonskog ugovora.
Historija Srbije
Prvi vekovi
Srbi su, pored Hrvata, jedini doneli svoje ime iz prapostojbine, dok su ostali južni Sloveni svoja imena dobijali po geografskim nazivima oblasti koje su naseljavali. Dukljani (sadašnji Crnogorci) po rimskom gradu Diokleja itd.
Nemanjići
right|thumb|150px|Freska [[Sveti Sava|Svetog Save, Kraljeva crkva u manastiru Studenica, iz 1314.]] right|thumb|150px|Zakonopravilo svetog Save, Ilovički prepis iz [[1262.]]
Nakon nestanka srpske države u 10 veku sledećih 200 godina njen teritorij se nalazi pod kontrolom Vizantije koja doživljava vojnopolitičku katastrofu 1071. godine što će iskoristiti u Duklju Konstantin Bodin da se proglasi nezavisnim kraljem i da osvoji Rašku gdje na guvernersku vlast stavlja župana Vukana čiji potomci će tamo držati taj položaj do 1165. godine kada njegov unuk Desa biva oboren zbog zavere s Ugarskom. Na njegovo mesto prvo dolazi Tihomir, ali njega gotovo odmah obara brat Stefan Nemanja koji proglašava nezavisnost od Vizantije. Iako će Nemanja biti poražen on biva od Manojla Komnena potvrđen za srpskog župana samo sada pod vlašću Vizantije pošto mu je brat Tihomir bio poginuo u borbama.
Smrt Manojla Komnena s očitim unutrašnjopolitičkim borbama koje će uslijediti je bio znak južnoslavenskim narodima za opštu bunu protiv Vizantije. Vođa te bune na području Srbije je bio Stefan Nemanja koji uspešno skida vizantijski jaram i stvara nezavisnu državu sa središtem oko grada Ras (današnja Raška oblast) zbog čega dobiva ime Raška. Pošto su pokušaji širenja nove države u smeru istoka i jugoistoka bili zaustavljeni od oslabljene Vizantije, Nemanja udara prema Jadranskom moru na katoličku Duklju koju anektira i Dubrovnik koji se uspeo obraniti. U trenutku abdikacije 1196. godine Nemanja svom srednjem sinu Stefanu prepušta državu koja je postala neupitni politički faktor na Balkanu. Njegov stariji sin Vukan je bio namesnik Duklje. Iako je imao titulu kralja bio je potčinjen svom mlađem bratu Stefanu. Zato je u savezu sa Ugarskom zabacio svog brata. Stefan je na potom vraćen na vlast uz pomoć Bugara se dokazao kao uspešan političar u velikom promenama na istočnom Balkanu koje mudro iskorištava da bi prvo bio okrunjen za prvog srpskog kralja 1217. godine krunom poslanom od pape, a potom da bi njegov brat Sveti Sava bio proglašen za prvog arhiepiskopa Srpske Pravoslavne Crkve od strane vaseljenskog patrijarha u Nikejskom izbjeglištvu. Kratko pred smrt Stefan Prvovenčani je 1228. godine abdicirao i predao vlast najstarijem sinu Radoslavu, ali sledećih 15 godina će biti jedno od najcrnjih u historije Nemanjića pošto će na vlast u državi pomoću stranih intervencija biti postavljeni prvo Stefan Vladislav, a potom Stefan Uroš I, dok se sam Radoslav tijekom svoje vladavine odrekao, sramio prezimena Nemanjića i dio dokumenata potpisivao s ženinim, grčkim prezimenom Duka.
Pobednik ovih ratova je bio najmlađi sin Stefan Uroš koji vlada Srbijom duže od 30 godine (1243-76). Zbog katastrofalne vanjske politike koja rezultira s 4 ratna poraza (Ugarska dvaput, Bugarska i Dubrovnik) njegovu vladavinu historičari znaju nazivati najcrnjim razdobljem Nemanjića zaboravljajući ekonomski prosperitet do kojih vodi njegova mudra unutrašnja politika u kojoj najvažniji deo čine centralizacija i otvaranje rudnika srebra s dovođenjem radnika za te rudnike iz Saske. Uroša će na kraju oboriti vlastiti sin Dragutin iz Ugarsku vojnu pomoć, ali njegova vlast će biti kratkotrajna pošto u trenutku kada ga je uhvatila teška bolest on po srpskom običaju abdicira u korist brata Stefan Uroš II Milutina kako bi umro u samostanu. Na kraju Stefan Dragutin će neočekivano ozdraviti, a kako je izgubio vlast abdikacijom njegov rođak ugarski kralj mu poklanja na upravljanje južni Srem (današnja Mačva), Beograd i severeistočne delove današnje Bosne zbog čega on potom sebe proglašava kraljem Srema iako ga savremenici zovu kraljem Srbije dok njegovog brata zovu kraljem Raške.
Od početka svoje vladavine Milutinu je cilj bio širenje Raške prema jugu to jest osvajanja vizantijskog teritorija. Ovaj rat koji traje između 1282 i 1299. godine završava mirom kojim Vizantija priznaje Milutinova osvajanja severno od linije Ohrid-Štip-Prizren tako da obe strane dobiju slobodne ruke za ratovanje na drugim bojištima. To drugo bojište je za Milutina bio bratoubilački rat prvo s Dragutinom, a onda daljnje borbe unutar Nemanjića. Pred smrt on će pobediti i zatvoriti Dragutinovog sina Vladislava, ali nakon smrti izbija kratkotrajni krvavi građanski rat svi protiv svih između iz zatvora pobeglog Vladislava, Milutinovog službenog naslednika Konstantina i Stefana Dečanskog koji ostvaruje potpunu pobedu.
Tijekom kratkotrajne vladavine Stefana Dečanskog Srbija ostvaruje veliku pobedu protiv Bugara kod Velbužda čime su oni izbrisani s popisa balkanskih država od ikakvog značaja. Tada na vrhuncu svoje moći Stefan Dečanski će biti 1331. godine oboren od svog sina Dušana Silnog koji ga zatvara u manastir, a potom ubija. Po staroj srpskoj legendi Stefan Dečanski je prokleo sina i sve njegove potomke kada su došli krvnici da ga ubiju, a to prokletstvo se potom ostvarilo.
thumb|150px|Car Dušan, freska iz manastira Lesnovo, oko [[1350.]] thumb|150px|Dušanov zakonik, jedan od najstarijih prepisa, Prizrenski prepis iz [[15. veka.]]
Vladavinom Dušana Silnog počinje kratkotrajno zlatno doba srednjevekovne srpske države kada je ona najmoćnija država na Balkanu. Koristeći poslednji vizantijski građanski rat on će anektirati vizantijsku Makedoniju, Epir i Tesaliju, a nakratko sanjati i o osvajanja Carigrada. Vlastito krunisanje za cara koje Dušan izvodi na uskrs 1346. godine u verskoj režiji sličnoj krunisanju Karla Velikog on postaje car Srba,Grka i Arbanasa, ali njegovom smrću 1355 godine kada ima manje od 50 godina života svi veliki planovi padaju u vodu pošto dolazi do feudalnog raspada Srbije zbog nesposobnosti njegovog sina Uroša Nejakog da nastavi očevu kontrolu srpskih moćnika.
Tim događajem padaju u vodu pokušaji srpskih vladara još iz početka 13 veka kada su se počeli donositi zakoni kojima su se uređivali odnosi u državi između kralja, velikaši i svog ostalog stanovništva. Prvi od tih zakona je bilo Zakonopravilo svetog Save iz 1219. godine koje je uređivalo veliku oblast društvenih odnosa, kako crkvenih tako i građanskih. Deo Zakonopravila koji se odnosio na crkveno pravo sačinjavali su: Sinopsis Stefana Efeskog, Nomokanon Jovana Sholastika, Nomokanon u 14 naslova, Pravila svetih apostola, Pravila svetih otaca, Odluke Vaseljenskih i Pomesnih sabora i Mojsijevo zakonodavstvo (3. i 5. knjiga Mojsijeva). Deo koji se odnosio na Građansko pravo sačinjavali su: Izvodi iz Novela Justinijanovih (oko 550), pravni zbornik koji je sastavio Jovan Sholastik, Collectio tripartita, zbirka zakona iz Justinijanovog zakonodavstva i Prohiron (Zakon gradski) iz 879. godine, zbornik vizantijskog građanskog, krivičnog i procesnog prava.
Vrhunac tih donošenja zakona je bio Dušanov Zakonik iz 1349. i 1354. godine je urađen na temeljima Zakonopravila. U nekim članovima Dušan direktno upućuje na Zakonopravilo (članovi 6, 8, 11, 101, 109 i 196). Jedna trećina Zakonika je urađena po ugledu na odgovarajuće propise vizantijskog prava. Velika je sličnost članova 171 i 172 Zakonika (koji propisuju nezavisnost sudstva) sa delovima iz vizantijskog zbornika Vasilike (knjiga VII, 1, 16-17), koje su bile vizantijska prerada Justinijanovog zbornika. Srbija je preko Zakonopravila već 130 godina primenjivala rimsko-vizantijsko pravo, a Dušanov zakonik je predstavljao potpuno ujedinjenje srpskog i vizantijskog pravnog poretka u čitavoj državi. Car Dušan je želeo da sa jedne strane Zakonikom ojača centralnu vlast i učvrsti državu, a sa druge strane da obuzda zahteve srpske velike vlastele, koja se u doba njegovih osvajanja prekomerno osilila i svojim decentralizmom slabila državnu vlast. Detaljno su uređena prava i obaveze pojedinih staleža, kao i odnosi među staležima, da bi se na taj način uveo red u državi. Pored toga, Zakonik je sadržao i propise bračnog prava, građanskopravne i krivičnopravne propise, kao i pravila sudskog postupka.
Na kraju taj Dušanov pokušaj je propao pa nakon njegove smrti srpska vlastela odbija priznati njegovog sina Uroša Nejakog za svog cara što će dovesti do raspada države na veći broj kneževina i samoproglašenih kraljevina što olakšava turska osvajanja. Do prve katastrofalne bitke dolazi 1371. na reci Marici kada gine "srpski" kralj Vukašin Mrnjavčević u bitci s turcima, a sudbina Srbije će biti definitivno zapečaćena 1389. godine u Bitci na Kosovu kada mnogobrojnija turska vojska poražava vojsku srpske vlastele pojačanu s odredima iz Bosne, hrvatsko-ugarskog kraljevstva i Vlaške.
Srpska Despotovina
Nakon bitke na Kosovu najmirnija, najsigurnija preživela srpska oblast je bila ona severna pod vlašću maloletnog Stefana Lazarevića koja je postala osmanski vazal, ali je istovremeno delovala kao neka vrsta tampon zone između hrvatsko-ugarskog kraljevstva i Osmanskog carstva. Tijekom prvih 13 godina Stefan je bio lojalni vazal koji sudjeluje u svim turskim ratovima, ali kada nakon poraza od Timura 1402. godine Osmansko carstvo upada u dugi građanski rat on dobiva šansu za samostalniju politiku. Kako je te 1402 godine ujedno dobio titulu despota od vizantijskog cara država koju će on izgraditi se naziva Srpska Despotovina. Zahvaljujući vlastitoj sposobnosti i pomoći hrvatsko-ugarskog kralja Žigmunda Luksemburškog koji je poklonio Beograd i Mačvu Stefan Lazarević je izgradio državu koja se prostirala od Save i Dunava do jadranskog mora. Nakon njegove smrti 1427. drugi i u praktičnom smislu poslednji despot je postao Đurađ Branković koji je morao vratiti hrvatsko-ugarskom kralju Beograd i Mačvu, ali je dobio posede u današnjoj Vojvodini čime postaje ugarski vlastelin. Smrt kralja Žigmunda je bila signal Turcima da udare na Srbije, a pogrešna odluka Đurada da podrži podržni "pogrešnog kandidata" za novog kralja je značila da mu je imovina u Ugarskoj bila zapljenjena. Rezultat toga postaje pad Despotovine 1439, koja će biti obnovljena 1444 zahvaljujući osmanskom strahu od križara koji te godine pokušavaju izbaciti Turke s Balkana. Do nove osmanske ofenzive dolazi 1454, a despotovina će u smanjenom teritorjalnom opsegu dobiti mir 1457. godina kada na vlast dolazi Lazar Branković koji će umreti već sledeće godine,a ubrzo potom dolazi do dva dvorska državna udara nakon kojih se Smederevo glavni grad despotovine 1459. godine predao bez borbe Turcima.
Nakon uništenja despotovine preživeli prinčevi su pobegli u Ugarsku gde ih je tamošnji kralj odlučio kao vrsne vojnike iskoristiti u svojim ratovima s Osmanlijama. Kako bi oni sami imali dovoljno novac za financiranje srpske vojske kralj Matija Korvin vraća Vuku Brankoviću to jest dinastiji Branković ugarske posede u današnjoj Vojvodini i status vlastelina ugarskog kraljevstva koji je bio oduzet od Vladislava Posthumnog 1439. godine Đurađu Brankoviću. Na taj način vlada despotovine u izbjeglištvu će nastaviti funkcionirati do Mohačke bitke i uništenja hrvatsko-ugarskog kraljevstva od strane Osmanlija 1526. godine
Srbija u Osmanskom carstvu
Praktički odmah nakon Dušanove smrti dolazi da razgradnje srpske države na manje kneževine. Jedini koji je u tom razdoblju pokušao da vrati Srbiji staru slavu je knez Lazar Hrebeljanović. Glavna bitka sa Turcima se dogodila na Kosovu polju 1389. godine u kojoj je poginuo knez Lazar čime je završilo postojanje nezavisne srpske država pošto je njegov sin i nasljednik bio prisiljen prihvatiti tursku vrhovnu vlast. Taj sin kneza Lazara, Stefan Lazarević, dobija titulu despota od vizantijskog cara 1402. godine i potom koristeći turski građanski rat nakratko obnavlja nezavisnu srpsku državu koja će postojati sve do 1459. godine. Te godine Srpska despotovina gubi samostalnost i pada pod punu vlast Turske. Srbija nije postojala do 1804. godine, kada je počela Srpska revolucija predvođena Karađorđem.
Kneževina Srbija
left|thumb|150px|Knez Miloš Obrenović
Krajem 18 veka opadanje moći Osmanlija postaje očito i njima samima što u glavama nižih državnih funkcionara i oficira označava potrebu za reakcionarnim, fundamentalističkim promenama. Jedan od prvih znakova tih previranja postaje teritorij današnje Srbije kada turskih velikaši počinju provoditi protursku, antisrpsku diktaturu kršeći time povlastice koje su Srbi dobili od Selima III. 1793/94. godine. Odgovor na to postaje ustanak Srba na području Beogradskog pašaluka 14.2.1804. godine pod vodstvom Karađorđa. Tijekom prve godine ustanka Srbi su održavali otvorene diplomatske kanale sa sultanom nadajući se dogovoru, ali nakon njihovog velikog početnog uspeha pregovori padaju u vodu i dolazi do otvorenog rata 1805. godine. Velike ustaničke pobede u razdoblju 1805.- 1806. dovode do potpisivanja Ičkovog mira u leto 1806. koji će na kraju Srbija odbiti zbog izbijanja Rusko-Turskog rata čiji povod je bila fundamentalistička politika Istanbula i smena vazalnih knezova Vlaške i Moldavije. Početkom Napoleonovog pohoda na Rusiji 1812. godine ona je prisiljena potpisati separatni mir s Osmanskim carstvom i tome izložiti Srbiju odmazdi do koje dolazi 1812/13 godine kada osmanske vojne snage sada oslobođene obaveza na ostalim frontovima guše prvi srpski ustanak. thumb|200px|Teritorijalni razvoj Srbije od 1817. do 1913. godine
Između gušenja prvog i početka drugog ustanka ne prolazi gotovo niti godinu dana, ali situacija u Evropi je već bila drastično promenjena. Porazom Napoleona Rusko carstvo je ponovno dobilo slobodne ruke tako da od trenutka početka ovog ustanka do njegovog pobedonosnog kraja Istanbul zbog ruskog utecaja neće koristiti svoju armiju u gušenju, a srpske snage će izbaciti protivnički garnizon s područja tadašnje Beogradskog pašaluka. Mirovnim sporazumom Srbija postaje Osmanska vazalna kneževina,a politički spretni Miloš Obrenović njen prvi knez. Više od desetljeća potom to jest 1830. godine njegova vlast će biti dodatno proširena kada uspije od sultana dobiti potvrdu o naslednom položaju kneza. Istovremeno s tim vanjskopolitički uspesima Miloševa autokratska vladavina u Srbiji je počela izazivat otpor stanovništva i pobune. Kako bi smirio ove težnje za konrolu svoje vladavine on donosi 15. februara 1835. godine kratkovečni Sretenjski ustav, koji biva 1838. godine zamenjen Turskim ustavom. Iako je ovim ustavima njegova moć bila ograničena Miloš to nije prihvaćao što će dovesti do daljnjih političkih borbi i njegove abdikacije 1839. godine.
Srbija je odbacila stari feudalni društveni poredak i prihvatila je novi kapitalistički poredak. Uhvatila je priključak u industrijskoj revoluciji koja je tek počinjala u Evropi. Sa razvojem novih društveno-ekonomskih odnosa javila se potreba za njihovim uređenjem. Miloš Obrenović uz pomoć austrijskih vlasti angažuje pravnika i književnika Jovana Hadžića na izradi građanskog zakonika. Hadžić je u izradi Srpskog građanskog zakonika (SGZ) koristio Austrijski građanski zakonik u skraćenoj verziji, uz unošenje ustanova iz Savinog Zakonopravila i srpskog običajnog prava. Tako je SGZ izgrađen na osnovama rimskog prava i preko Austrijskog građanskog zakonika i preko Savinog Zakonopravila. Hadžić je izradio nacrt SGZ koji je prihvaćen od strane zakonodavne komisije i proglašen Zakonikom 25. 03. 1844. godine. Srpski građanski zakonik iz 1844. godine primenjivan je u Srbiji sto godina, sve do 1944. godine. Pošto socijalistička vlast posle Drugog svetskog rata nije donela novi građanski zakonik, propisi SGZ koji nisu bili u suprotnosti sa novim društvenim poretkom su se i dalje primenjivali u praksi. To stanje je trajalo sve do donošenja Zakona o obligacionim odnosima 1978. godine. Ovaj zakon je u velikom delu zasnovan na propisima Srpskog građanskog zakonika. Tako SGZ postoji u praksi i danas, samo kroz nove zakone.
Srbiju u potpunosti oslobađa od Turske knez Mihailo Obrenović, sin kneza Miloša Obrenovića, 1867. godine, kada je izdejstvovao povlačenje turske vojske iz garnizona na teritoriji Kneževine Srbije. Ovaj događaj je zapamćen kao dobijanje gradova. Kneževina Srbija postaje međunarodno priznata nezavisna država odlukama Berlinskog kongresa 1878. godine, u novim granicama koje su uključivale proširenje u Južnom Pomoravlju.
Iseljavanje muslimana iz Srbije
Pre Prvog srpskog ustanka u Srbiji je živelo nekoliko stotina hiljada muslimana. Nakon povlačenja Turaka sa teritorija pod kontrolom Srba, dolazi do uništavanja muslimanskih verskih zdanja i velikih iseljavanja muslimanskog stanovništva, što je često poprimalo razmere verskih progona. U Beogradu je nekada postojalo oko 270 džamija, koje su skoro sve porušene, osim jedne, Bajrakli džamije. Džamije su rušene i u drugim gradovima koji su bili u sastavu kneževine Srbije. Tako su u Užicu porušene 34 džamije, u Smederevu 24 itd.
Na međunarodnoj konferenciji u Kanlidži na Bosforu, 22. novembra 1862. godine, je odlučeno da se muslimani isele iz Srbije uz odštetu od devet miliona groša.
Tih godina mnogi muslimani, kao izbeglice, prelaze u Bosnu ili Novopazarski sandžak, koji još uvek nije bio u sastavu Srbije. U Bosansku Kostajnicu krajem 1862. i početkom 1863. godine dolaze muslimani iz Šapca, Valjeva i Užica. Mnogi muslimani, izbegli iz Srbije 1862. i 1863. godine, su naseljeni u Zvorniku, koji je tada bio u sastavu Bosanskog pašaluka.
Kraljevina Srbija
Nakon što se Srbija izborila za punu i internacionalno priznatu nezavisnost od Turaka Milan Obrenović je odlučio politički vezati njenu sudbinu za Austro-Ugarsku. Bliska suradnja s tom regionalnom silom rezultira sporazumom od 15.6.1881. po kojemu Austro-Ugarska će priznati proglašenje kraljevine, a s druge strane Srbija neće voditi propagandne aktivnosti među Austro-Ugarskim slavenskim stanovništvom (pre svega Bosna i Hercegovina). U skladu s tim dogovorom Milan Obrenović je 22.2. 1882. godine okrunjen za kralja što su ubrzo sve evropske sile priznale.
Zajedno s tim proglašenjem na unutrašnjem planu dolazi do promena u Srbiji i do formalnog osnivanja političkih stranaka koje će igrati veliku ulogu u sljedećih 60 godina. U početku izgledalo je da će politički pobednik biti liberalna stranka Jovana Ristića, ali na kraju to su ispali radikalna stranka i Nikola Pašić koji dominira srpskom politikom između 1904. i 1926. godine.
Vanjskopolitički cilj Kraljevine Srbije postaje širenje na jug i istok s ciljem obnove neke verziju Dušanova carstva tako da kada dolazi do ujedinjenja Bugarske 1885. godine ona automatski objavljuje rat kako bi porazio opasnog balkanskog konkurenta. Srpsko-Bugarski rat će završiti već 1886. godine srpskom vojnom katastrofom tako da će država biti spašena samo zbog Austro-Ugarskog ultimatuma Bugarskoj. Nakon poraza u ratu Milan Obrenović se našao pod pritiskom zbog njega, a i zbog suradnje a Austro-Ugarskom pa je počeo povlačiti poteze kojima je cilj bio vlastita abdikacija što će se tek kasnije otkriti. Prvi od tih poteza je bio novi dogovor s Austro-Ugarskom u kojemu se ona obavezuje davati pomoć dinastiji Obrenovića (protiv Karađerđevića),a drugi postaje donošenje novog ustava 1888. godine. Ubrzo po njegovom donošenju Milan Obrenović abdicira u korist maloletnog sina Aleksandra koji postaje kralj 22.2.1889
Kraljevina Jugoslavija
Nakon što je u Sarajevskom atentatu organiziranom od strane šefa obavještajnog odeljenja Srpskog ratnog ministarstva Apisa ubijen Austro-ugarski prestolonasljednik Austro-Ugarska je objavila rat Srbiji čime počinje Prvi svetski rata. Našavši se pod vojnim pritiskom srpska vlada 7.12. 1914. donosi Nišku deklaraciju kojom kao svoj ratni cilj određuje "oslobođenje i ujedinjenje u jednu državu svih južnoslovenskih naroda na Balkanskom poluostrvu". Utjecaj ove deklaracije će se vidjeti tek 1917. godine kada dolazi do potpisivanja Krfske deklaracije između srpske vlade i predstavnika ostalih južnih Slavena iz Austro-Ugarske. Shodno ovim odlukama 1918. godine dolazi do ujedinjenja Države SHS nastale od južnoslavenskih zemalja pod austrougarskom vlašću i Kraljevine Srbije u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca. Ta novostvorena kraljevina je 1929. godine preimenovana u Kraljevina Jugoslavija koja je postojala do Drugog svetskog rata i njenog komadanja na okupacione zone i kvislinške države.
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija
Na Drugom zasedanju AVNOJ-a 29. novembra 1943. godine Kraljevina Jugoslavija je proglašena za republiku pod nazivom Demokratska Federativna Jugoslavija (DFJ), a dinastiji Karađorđević je zabranjen je povratak u zemlju. Ovaj naziv je ubrzo (1946.) promenjen u Federativna Narodna Republika Jugoslavija (FNRJ), a Srbija postaje jedna od šest federalnih Narodnih Republika. Ustavom Jugoslavije iz 1963. godine država menja naziv u Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija (SFRJ). Posle raspada SFRJ u krvavim ratovima, Srbija ostaje u federaciji sa Crnom Gorom i zajedno proglašavaju Saveznu Republiku Jugoslaviju (SRJ) 27. aprila 1992. godine. Savezna Republika Jugoslavija je, kao federacija Srbije i Crne Gore, postojala do 2003. godine, kada su republike članice donele odluku o promeni svojih odnosa i proglasile državnu zajednicu pod nazivom - Srbija i Crna Gora (SCG).
Chéméré
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 583 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 m metara (maksimalnoj 60 m, a minimalnoj 2 m m).
Nebenzodiazepin
Nebenzodiazepini (ponekad se kolokvijalno nazivaju „Z-lekovi“) su klasa psihoaktivnih lekova koji su po prirodi veoma slični benzodiazepinima. Farmakodinamika nebenzodiazepina je skoro potpuno ista sa benzodiazepinskim lekovima i stoga oni imaju slične prednosti, nuspojave, i rizike. Nebenzodiazepini, međutim, imaju različite različite hemijske strukture i nisu srodni sa benzodiazepinima na molekulskom nivou.
Klase
thumb|450px|Strukture u osnovi nebenzodiazepina (leve tri slike) i strukture benzodiazepina (desno). Trenutno, glavne hemijske klase nonbenzodiazepines su:
Imidazopiridini Pirazolopirimidini
Ciklopiroloni
β-Karbolini
Drugi
Mayorga, Ocampo
Mayorga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Guayabillera (razvrstavanje)
Guayabillera ima više značenja:
Mayorga, Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Masserie Mucciafera, Isernia
Masserie Mucciafera je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Prevođenje
thumb|210px|[[Kamen iz Rosette]]
Kod prevođenja se razlikuje doslovno prevođenje - gdje se nastoji zadržati što je moguće više formalne strukture originalnog teksta; te slobodno prevođenje u kome se nastoji zadržati "duh" izvornika.
Prevedeni tekst se naziva prevod ili prijevod.
Pisano prevođenje
Prevođenje je intelektualno veoma zahtevan posao koji od prevodioca zahteva mnogo koncetracije i dosta stručnog znanja iz oblasti koja se prevodi. Procesu prevođenja prethodi upoznavanje sa materijom i relevantnom literaturom. Pismeno prevođenje podrazumeva prevod fizičkih dokumenata (u štampanoj ili elektronskoj formi). U oba slučaja, prevodilac najčešće dobija materijal u elektronskoj formi te ga na svom računaru obrađuje i uređuje sa ili bez pomoći nekog softverskog alata za prevođenje (TRADOS, NEUROTRAN, itd).
Usmeno prevođenje (tumačenje)
Usmeno prevođenje (tumačenje) se deli na simultano i konsekutivno prevođenje. Simultano prevođenje predstavlja složen proces tokom kojeg se paralelno odvija nekoliko različitih aktivnosti (slušanje - analiza sadržaja - anticipiranje onoga što još nije izrečeno - prevod na ciljni jezik - govor). Simultano prevođenje zahteva visoku koncentraciju prevodioca, tako da jedan prevodilac može kvalitetno prevoditi najviše 30 do 40 minuta. U tom slučaju, za prevođenje sa jednog stranog jezika, neophodno je angažovati 2 simultana prevodioca koji se međusobno smenjuju tokom prevođenja.
Konsekutivno prevođenje podrazumeva prevođenje bez korišćenja uređaja (tehnike) za simultano prevođenje, tj. kada izlagač; završi izlaganje u celosti ili prevođenje u kratkim odlomcima (kod zahtevnih tema). Kod prevođenja dužih odlomaka, koristi se posebna tehnika beleški kao podrška pamćenju. S obzirom da zahteva veći utrošak vremena, pomenuta tehnika prevođenja više odgovara prevođenju sa okruglih stolova, u okviru manjih radnih grupa i sl.
Aruchita, Tumbiscatío
Aruchita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Emiliano Zapata, Cabo Corrientes
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Tizamar, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Kovren
Kovren je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 411 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 537 stanovnika).
Demografija
U naselju Kovren živi 350 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,9 godina (41,3 kod muškaraca i 47,0 kod žena). U naselju ima 127 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,21.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Produlești, Produlești
Produlești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Produlești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Jason Turner
Džejson Tarner ( Ročester, Njujork, 31. januar 1975) je američki sportista koji se na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu takmičio u streljaštvu.
Augusta, Montana
Ogasta je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Jason Turner
Tarner se počeo baviti streljaštvom 1987. u discilini puška. Godine 1996. prelazi sa puške na pištolj. Pored streljaštva bavio se igranjem softbola i golfa.
Augusta, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 309, što je 25 (8,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jason Turner
U discilini gađalja vazdušnim pištoljem na 10 metara završio je u finalu olimpijskog takmičenja kao četvrti. Osvajač bronzane medalje Kim Džong Su iz Severne Koreje je kasnije diskvalifikovan jer je bio pozitivan na dopig testu i Terner je pomeren na treće mesto. Pošto je imao rezultat kao i njegov zemljak Brajan Biman, modali su se takmičiti u raspucavalju i sa boljim rezultatom Terner osvaja bronzanu medalju.
Tarner je učestvovao u istoj disciplini na Olimpijskim igrama 2004.. Zauzeo je 35 mesto.
C-4 (eksploziv)
300px|thumb|Umetanje detonatora u blokove C4 eksploziva thumb|right|300px|Neeksplodirana municija pripremnljena za uništenje
C4 se sastoji od eksploziva, plastičnog vezivnog materijala, plastifikatora, a obično i markera za obeležavanje, npr. 2,3-dimetil-2,3-dinitrobutana (DMDNB) da bi se olakšala detekcija eksploziva i identifikacija njegovog izvora.
C4 je jedan od najjačih eksploziva 21. veka, koji nalazi voljnu primenu. On služi za uništavanje većih objekata i ljudi u njima. U tom kontekstu se na eksploziv stavljaju komadići metala da bi povećala ubojitost. C4 se obično aktivira sa elektronskim detonatorima kao što su: sat sa alarmom, akumulator sa žicama i dr.
PEP karboksilaza
Termin  ima više značenja.
Barrera de amor
Sinopsis
Marija Teresa ​​je skromna i plemenita devojka, poznatija kao Majte, ima dobro obrazovanje i urođeni smisao za kuvanje. Isti taj talenat se razvija u restoranu kod njene tetke Griselde, sa kojom živi u selu Santa Marija. Majte je zaljubljena u nekoliko godina starijeg Luis Antonija čoveka koji je nedavno postao udovac i živi sa sinovima Andresom i Danijelom, on i Majte rade na ranču „Valjadolid“, čiji je vlasnik g-đa Hasinta, bolesno religiozna udovica.
Hasintin sin Alfredo, baci oko na Majte, ali pošto ona ne gaji ista osećanja odluči učiniti je svojom na silu. Saznajući da je Alfredio silovao Majte, Antonio ga napada i pretuče ga zbog čega neko vreme provodi u zatvoru. Odbijajući da oslobodi optužbi Antonija, Hasinta predlaže Majte udaju za njenog sina pomoću čega bi Antonio izašao iz zatvora - što se i dogodi.
Zaboravljajući na ljubav, koja ih spaja, Majte i Luis Antonio će morati boriti za svoju sreću ali moraju znati da Hasintinu zlobu neće tako lako prevazići.
Navezze, Brescia
Navezze je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Punjiva baterija
mini|desno|Akumulator za kola Punjiva baterija, sekundarna ćelija ili arhaično akumulator, je vrsta električne baterije koja se može prazniti i puniti više puta, za razliku od jednokratne ili primarne baterije, koja u potpunosti isporuči napon i baca se nakon upotrebe.
Punjiva baterija je sposobna da vrši dvostruko pretvaranje energije. Moguće je pretvarati električnu energiju u hemijsku, što se smatra punjenjem, jer se tada vrši uvećanje potencijalne energije akumulatora. Međutim, moguće je vršiti i pretvaranje hemijske energije u električnu, kao i kod svake baterije, priključenjem električnog potrošača na polove, kada akumulator proizvodi električnu energiju i predaje je električnom kolu.
Akumulator se sastoji od jedne ili više ćelija koje imaju dve elektrode (katodu i anodu) koje su uronjene u elektrolit. Jedna ćelija olovnog akumulatora daje napon od približno 2 V, a serijskim povezivanjem ćelija dobija se akumulatorska baterija nazivnog napona koji odgovara broju ćelija pomnoženim s naponom jedne ćelije. Na primer, za nazivni napon od 12 V potrebno je spojiti 6 ćelija od 2 V serijski.
Najpoznatiji i najčešće prisutni u praksi su olovni i alkalni.
Punjive baterije spadaju u sekundarne elektro-hemijske izvore električne energije (reverzibilne), i mogu više puta pretvarati hemijsku u električnu energiju i obrnuto (mogu se puniti i prazniti). Za razliku od njih, nepunjiva baterija spada u primarne izvore električne energije, jer samo pretvara hemijsku energiju u električnu i ne može se puniti (proces nije reverzibilan).
Opasnosti
Pošto se u akumulatorima nalaze hemijska jedinjenja opasna po ljudski organizam i životnu sredinu potrebno je obratiti pažnju pri rukovanju sa njima. Treba voditi računa da naročito mala deca ne dođu u kontakt sa akumulatorima jer je opasno ako hemikalije prsnu u oči ili u organe za disanje i varenje jer može doći do opekotina, gušenja i trovanja. Posle upotrebe (neispravne) akumulatore ne treba bacati na smetlište ili u prirodu već ih treba prikupljati i reciklirati kako se ne bi zagađivala voda i zemljište (životna sredina).
San Francisco Javier, Santa Cruz Xoxocotlán
San Francisco Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1583 m.
Loreggiola, Treviso
Loreggiola je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Blackbird
Blackbird, jedno od sela i seoskih bandi Chippewa Indijanaca koji su živjeli uz rijeku Tittibawassee (Tetabawasink) u okrugu Saginaw u Michiganu. Selo koje po poglavici nosi naziv Black Bird's Village, nalazilo se u blizini Freelanda, uz rijeku koju u ugovoru iz 1819 nazivaju Tetabawasink, gdje će po istom dobiti rezervat na površini od 6,000 akera, kojeg su prodali 1837.
Ime poglavice po kojem selo nosi ime ne smije se brkati sa Ottawa-povjesničarom Andrew Jackson Blackbirdom koji se rodio oko 1815. u selu L'Arbre Croche.
Trifenilmetil-hlorid
Trifenilmetil hlorid ili tritil hlorid je bela čvrsta materija sa hemijskom formulom C19H15Cl. Ona je alkil halid, koji se ponekad koristi za uvođenje tritil zaštitne grupe.
Priprema
Trifenilmetil hlorid je komercijalno dostupan. On može biti pripremljen reakcijom trifenil metanola sa acetil hloridom, ili putem Fridel-Kraftsove alkilacije benzena sa ugljen tetrahloridom čime nastaje tritil hlorid-aluminijum hlorid kompleks, koji se onda hidrolizuje.
Reakcije
Trifenilmetil natrijum može biti pripremljen iz tritil hlorida i natrijuma:
Reakcija sa srebro heksafluoro fosfatom daje trifenilmetil heksafluoro fosfat.
Ueß
Is je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 44 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233243.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Is se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 490 metara. Površina opštine iznosi 1,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 44 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
USS K-1 (SS-32)
Povijest
Kobilica je položena 20. veljače 1912. (pod imenom USS Haddock) u brodogradilištu Fore River u Quincyju. Porinuta je 3. rujna 1913. i u operativnu uporabu primljena 17. ožujka 1914.
Operativna uporaba
Nakon završetka šestomjesečne obuke K-1 se pridružila 4. diviziji Atlatske torpedne flotile. New York napušta 9. listopada 1915. kako bi u blizini Key Westa provodila podvodnu obuku. Sljedeće tri godine nastavlja s djelovanjem uz Istočnu obalu SAD-a pritom pomažući razvoj novih podmorničarskih taktika.
New London napušta 12. listopada 1917. da bi petnaest dana kasnije stigla u Ponta Delgadu gdje je obavljala ophodne zadatke u blizini Azora. Tu ostaje do kraja rata štiteći savezničko brodovlje od površinskih napada i tražeći neprijateljske podmornice. Završetkom rata 11. studenog 1918. vraća se u Philadelphiju gdje nastavlja s djelovanjem u priobalju.
Od 1919. do 1923. krstari uz Atlantsku obalu od Nove Engleske do Floride pritom vršeći eksperimanetalne vježbe koje su uvelike ubrzale daljni razvoj američkih podmornica.
1. studenog 1922. stiže u Hampton Roads gdje ostaje do povlačenja iz službe 7. ožujka 1923. 25. lipnja 1931. prodana je kao staro željezo.
Franconville, Meurthe-et-Moselle
Frankonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 43 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 245 metara (maksimalnoj 282 m, a minimalnoj 234 m).
Betonukeengainubejig
Betonukeengainubejig (Biitan-akiing-enabijig, od Pi،tona،kaĭngkaĭn-ŭpĭchĭg,  'those who sit on the borders' ), ili Border-Sitters jedna od glavnih skupina Chippewa Indijanaca koje je obitavalo u sjevernom Wisconsinu između jezera Superior i rijeke Mississippi.
Ove bande su se prema Hodgeu sjedinile bandama pounatim kao St. Croix Chippewa ili Munominikasheenhug (Manoominikeshiinyag) kojima su pripadale bande Clam River, Kettle River, Snake River, Tamarack River, Totogatic River, Wolf River, Wood River i Yellow River.
Guayabitos (razvrstavanje)
Guayabitos ima više značenja:
Cañón de los Cedros, Nadadores
Cañón de los Cedros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nadadores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 942 m.
Šajeni
mini|250px|Dull Knife (Cheyenne: Vóóhéhéve ili Lakota: Tamílapéšni), poglavica Sjevernih Ceyennea u [[Bitka kod Little Big Horna|bitci kod Little Bighorna]]