cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ognjen Spahić
Objavljuje prozu i književnu kritiku u svim relevantnim crnogorskim i drugim časopisima za književnost i kulturu (Plima, Ars, Libra Libera, Balcanis, Sodobnost...). Član je uredništva književnog časopisa Plima. Živi u Podgorici i radi u uredništvu za kulturu nezavisnog dnevnika Vijesti.
Do sada je objavio:
Angerville-Bailleul
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 203 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 122 metara (maksimalnoj 136 m, a minimalnoj 93 m).
Berlinski U-voz
Berlinski U-voz (U-Bahn), osnovan je 1902. godine i danas ima 9 linija. U vlasništvu je Berlinskog saobraćajnog preduzeća (Berliner Verkehrsbetriebe (BVG)). To je brzi metro sistem, koji je pretežno pod zemljom, međutim neke linije saobraćaju i iznad zemlje ili se samo povremeno uzdignu.
Ova metro mreža je u određenoj meri indirekto povezana sa sistemom S-voza koji je takođe deo sistema Berlinskog saobraćajnog preduzeća (BSP) (BVG), namenjen javnom saobraćaju u Berlinu i u saveznoj državi Brandenburg. Pod javni saobraćaj potpadaju takođe i tramvaji, autobusi i feriboti; koji se mogu koristiti sa jedinstvenom kartom koja važi u nekoj od tri zone BSP.
Trenutne linije
Frekfencija saobraćanja vozova varira od jednog na svaka tri minuta u špicu, radnim danima, do jednog na svakih deset minuta u popodnevnim satima i vikendom. Rad U-voza se obustavlja nakratko posle ponoći. Petkom i subotom i pre praznika, U-voz saobraća u intervalima na svakih 15 minuta tokom noći, osim linija U3 i U4 i određenih delova drugih linija.
Nova linija U55 (Lerter Banof (stanica Lerter) ↔ Brandenburška kapija) je trenutno pod izgradnjom i još ne saobraća. thumb|250px|U-voz prelazi reku Špreju u Berlinu. U-voz se se sastoji od dve odvojene mreže: linija malog profila (Kleinprofil) i linija velikog profila (Großprofil). Maloprofilne linije U1 i U4 (najstarije linije) su su napravljene za vozove koje saobraćaju užim šinama (trošinski izloženi naponski sistem). Od dvadesetih godina dvadesetog veka pa sve do danas, sve nove linije su građene da izdrže šire i prostranije vozove (trošinski skriveni naponski sistem).
Istorija
Posle izgradnje Berlinskog zida, U-voz mreža je podeljena između Istočnog i Zapadnog Berlina. Kraj linije U1 u istočnom delu grada između Šlesise Tora i Varšavse ulica je zatvoren, dok je postojeća linija U2 podeljena na dva dela. Linije U6 i U8 su nastavile sa saobraćanjem i prolazile su kroz relativno mali deo teritorije Istočnog Berlina. Vozovi nisu stajali na stanicama u Istočnom Berlinu, koje su se popularno nazivale stanice duhova. Na ovim linija vozovi tu nisu stajali sve do 1972. kada je dozvoljeno spajanje dve linije S-voza na stanici Fridihštrase. Tu je napravljen i granični prelaz između Istočnog i Zapadnog Berlina.
Prateći pad Berlinskog zida 1989, nekoliko stanica je ponovo otvoreno u obliku graničnih prelaza. Sve stanice duhova su otvorene u julu 1990. Te linije, koje su bile fizički odvojene (trenutne U1 i U2 linije) su otvorene nešto kasnije.
Vozni park
Tokom devedesetih, neke kompozicije su prodate Severnoj Koreji, da bi se upotrebljavale u Pjongjanškom metrou.
Vanjske veze
Članak je sa Vikipedije na engleskom jeziku preveo korisnik Pokrajac i zbog toga se u njemu mogu naći eventualne stilske i gramatičke greške.
ATC kod S02
{{Columns-list|2|
QS02QA Antiparazitici
}}
Избори за председника Аустрије 2010.
'''Избори за председника Аустрије 2010. године''' су се одржали 25.4. 2010. године. На њима је било кандидовано троје кандидата и то Барбара Розенкранц, Хајнц Фишер и Рудолф Геринг.
Munster
thumb|right|200px|Zastava Manstera thumb|right|200px|Položaj Manstera Manster je provincija u južnom delu Irske. U njen sastav ulazi šest okruga: Kler, Kork, Keri, Limerik, Tipereri i Voterford. Provincija se prostire na teritoriji od 24.127 km², a najveći grad je Kork. Prema popisu iz 2006. godine Manster je imao 1.172.170 stanovnika.
Ovo područje je nekada bilo podeljeno u šest regiona, koja su bila ujedinjena u tri kraljevstva: Tomond (Severni Manster), Dezmond (Južni Manster) i Ormond (Istočni Manster). Tri krune na današnjoj zastavi provincije predstavljaju nekadašnja tri kraljevstva.
U periodu do 4. veka nove ere ovom oblašću je vladao južni irski klan. U 10. veku dolazi do invazije Vikinga, koji su se nastanili na području današnjeg Limerika i Voterforda. Dva veka kasnije, posle anglo-normanske invazije, vlast uspostavljaju feudalne porodice Ficdžerald i Batlerh. Za vreme Irskog građanskog rata, Manster je proglasio otcepljenje od Irske Slobodne Države i osnovao Republiku Manster. Ona je trajala svega mesec dana, jer je vojska Irske Slobodne Države brzo slomila otpor tamošnjeg stanovništva.
The MOFO Project/Object
The MOFO Project/Object dokumentarni je box-set od američkog glazbenika Franka Zappe, koji posthumno izlazi u prosincu 2006.g. Ovim setom se Zappi odala počast povodom 40 godina od izdavanja njegovog prvog albuma Freak Out!. Prvo izdanje izlazi na 2 CD-a, a drugo limitirano na 4 CD-a, koje je bilo dostupno samo preko Zappinih službenih internet stranica.
Verzija na 2 CD-a
Disk 1:
Disc 2:
Verzija na 4 CD-a
Disk 1:
Verde, Torino
Verde je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
The MOFO Project/Object
Verzija na 4 CD-a
Disc 2:
Verde, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
The MOFO Project/Object
Verzija na 4 CD-a
Disk 3:
Disk 4:
Izvođači
• Arthur Maebe
• Benjamin Barrett
• Bob Stone - Remix
• Carl Franzoni
• Carol Kaye
Munster
Najveći grad i privredni centar Manstera je Kork, koji je 2006. godine imao oko 380.000 stanovnika. Tu se nalazi veliki broj proizvodnih postrojenja u oblasti teške industrije, brodogradilište, postrojenja za montažu automobila, proizvodnju automobilskih guma, tekstilna industrija itd.
Vaterpolski klub Zenta
Vaterpolski klub Zenta je vaterpolski klub iz Splita.
Klupsko sjedište je na adresi Put Trstenika 12, Split.
Menes
Menes je bio egipatski faraon iz prve dinastije, po nekim istoričarima i osnivač te dinastije. Živeo je oko 3100-3000. pne..
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Chris Riess - Notni zapis
Yang Xiu (dinastija Sui)
Yang Xiu (楊秀) (? -618) je bio kineski carski princ iz dinastije Sui. Bio je sin cara Wena i njegove supruge carice Dugu Qieluo. Otac mu je povjerio vlast nad područjem današnjeg Sichuana i Chongqinga. Godine 602. je optužen za zloupotrebe vlasti, te ga razbješnjeli otac smijenio s dužnosti i degradirao u običnog pučanina. Nakon toga je smješten u kućni pritvor gdje proveo ostatak vladavine svog oca, kao i brata cara Yanga. Nakon što je godine 618. Yang ubijen od strane pobunjenog generala Yuwen Huajija, pobunjenici su nakratko razmišljali o tome da Yang Xiuja proglase za novog cara. Međutim, brzo su se predomislili te su pogubili Yang Xiua i njegove sinove.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Dave Wells
• David Fricke - Notni zapis
• Doug Sax - Remastering
• Edgard Varèse - Autor
• Elliot Ingber - Gitara, Ritam gitara
• Eugene Dinovi
• Frank Zappa - Aranžer, Direktor slike, Autor, Dirigent, Producent, orkestracija, Udaraljke, Remixi, Tekst
• Gail Zappa - Producent
• Gene Estes - Udaraljke
• George Price
• Jack Anesh - Dizajn omota albuma
Menes
Prema legendi, Menes je zaslužan za ujedinjenje Gornjeg i Donjeg Egipta u kraljevstvo. Maneton ga zove Menes, Herodot ga zove Min, a prema nekim listama kraljeva iz vremena devetnaeste dinastije njegovo ime je Meni.
Mario Gómez
Mario Gómez García (Riedlingen, 10. srpnja 1985.) je umirovljeni njemački nogometaš i reprezentativac španjolskog porijekla koji je posljednje igrao za VfB Stuttgart. Gómez se Bayernu pridružio nakon 6 godina provedenih u Stuttgartu. Svota od oko €30–35 milijuna, koliko je Bayern platio Gómeza, postala je rekordan transferni iznos u Bundesligi. Kada je Stuttgart u sezoni 2006./07. postao prvak, Gómez je postigao 14 golova i zabilježio 7 asistencija te je, sa samo 21 godinom, proglašen igračem godine. Umirovio se 2020. godine.
Central Huron (Ontario)
Central Huron je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 7.591 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 7.591 stanovnika, što je za 0,7 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 7.641 žitelja.
Menes
Prema Manetonu, Menesa je u 62. godini ubio nilski konj.
Vidi još
Vecina ljudi,naucnika i egiptologa tvrdi da su bili razlicite osobe
Eksterni linkovi
Menes
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Jim Black - Bubnjevi, Udaraljke, Vokal
• Joe Travers - Producent, Arhivar
• John "Snakehips" Johnson
• John Polito - Zvučna restauriranja, Mastering
• John Rotella
• Joseph Saxon
• Ken Watson - Udaraljke
• Kim Fowley
• Kurt Reher
• Melanie Starks - Koordinator produkcije
Ubistvo
Ubistvo ili ubojstvo, u najširem smislu, svako ljudsko djelo koje za neposrednu posljedicu ima smrt drugog čovjeka. Za njega se također koristi i izraz homicid koji dolazi od latinskih riječi homo (čovjek) i cedere (sjeći).
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Neil Levang
• Paul Bergstrom
Ubistvo
U užem smislu ubistvom se smatra samo ono oduzimanje tuđeg života koje je protivno pravu, pa se kao definicija često navodi protivpravno lišavanje odnosno protupravno oduzimanje života. Gotovo sve države u svojim pravnim sistemima, odnosno krivičnom zakonodavstvu ubistvo smatraju jednim od najtežih zločina te ga u skladu s time reguliraju.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Plas Johnson
Ubistvo
Vrste ubistava
Ovisno o državi, o okolnostima oduzimanja života - pri čemu su najvažniji nehat i umišljaj - razlikuju se slijedeće vrste ubistva:
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Ray Collins -, Ručne činele, Frizer, Harmonika, Dajre, Vokal
Ivica Đikić
Ivica Đikić (Tomislavgrad, 1977.), hrvatski književnik i novinar. Pažnju javnosti je skrenuo svojim člancima kao novinar, a kasnije kao i urednik u splitskom Feral Tribuneu. Poslije je radio kao novinar, a potom i kao glavni urednik riječkog Novog lista (2009–10). Danas radi kao urednik tjednika Novosti.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Ray Leong - Slika omota
Ivica Đikić
Godine 2004. dobio je u Tuzli nagradu Meša Selimović za svoj roman Cirkus Columbia.
Svoja iskustva iz rada u Novom listu je iskoristio za scenarij televizijske serije Novine.
Ubistvo
Vrste ubistava
U anglosaksonskoj pravnoj tradiciji se ubistvo na mah i ubistvo iz nehata smješta u izraz manslaughter.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Raymond Kelley
Ubistvo
Vrste ubistava
U hrvatskoj pravnoj terminologiji se u 19. i početkom 20. vijeka za ubistvo iz predumišljaja koristio izraz umorstvo, pa se ponekad i taj izraz kolokvijalno koristi kao sinonim za ubistvo.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Roy Caton
Ubistvo
Vrste ubistava s obzirom na ubijenu osobu
Za ubistva u odnosu na to koja ili koliko osoba je ubijeno, odnosno u kakvoj su vezi s ubicom, se koriste posebni izrazi:
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Roy Estrada - Bas gitara, Gitaron, Soprano (Vokal)
Ubistvo
Ubistva u pokušaju
Krivično djelo čiji je počinitelj umišljajno pokušao, ali nije uspio prouzročiti smrt neke osobe se u mnogim zakonodavstvima tretira kao ubistvo u pokušaju ili pokušaj ubistva.
Krivično djelo prilikom koga je počinitelj namjeravao izazvati teške tjelesne ozljede, ali kao posljedicu prouzročio smrt druge osobe se obično ne tretira kao ubistvo ili pokušaj ubistva nego kao kvalificirani oblik teške tjelesne ozljede.
The MOFO Project/Object
Izvođači
• Stan Agol - Remixi
• Tom Wilson - Producent
• Tracy Veal - Direktor slike, Dizajn
• Virgil Evans
Kadaverin
Kadaverin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 102,178 Da.
Jovan Cvijić
Mladost i obrazovanje
Jovan Cvijić je rođen 12.oktobra (29. septembra po starom kalendaru) 1865. godine u Loznici. Otac mu se zvao Todor Cvijic poznat kao trgovac. Majka mu se zvala Marija, rođena Avramović, iz Korenite, sela u oblasti Jadar, što se nalazi blizu manastira Tronoše i Tršića rodnog sela Vuka Karadžića. Osnovnu školu je završio u Loznici, a nižu gimnaziju u Loznici i Šapcu. Višu gimnaziju je završio u Beogradu, u Prvoj beogradskoj gimnaziji.
Po završetku gimnazije, 1884. godine, hteo je da studira medicinu u inostranstvu, međutim loznička opština nije mogla da stipendira njegovo školovanje u inostranstvu. Tada mu je njegov profesor iz šabačke gimnazije Vladimir Karić, predložio da sluša studije geografije na Velikoj školi u Beogradu. Cvijić ga je poslušao i iste godine upisao Prirodno-matematički odsek Velike škole u Beogradu. Ove studije je završio 1888. godine. Jednu školsku godinu 1888/89. je radio kao predavač u Drugoj beogradskoj gimnaziji. Potom je 1889. upisao studije fizičke geografije i geologije na Bečkom univerzitetu kao državni pitomac. Studije u Beču je završio 1892. a već 1893. godine je doktorirao na istom univerzitetu sa tezom „Das Karstphänomen“.
Marta 1893. postao je redovni profesor Filozofskog fakulteta Velike škole u Beogradu. U prvo vreme predavao je fizičku geografiju i etnografiju, a zatim samo geografiju.
Naučni rad
Naukom se počeo baviti još kao student Velike škole i tada je nastao njegov rad „Prilog geografskoj terminologiji našoj“, a nastavio kao srednjoškolski profesor i bečki student proučavajući kraške pojave u istočnoj Srbiji, Istri i Jadranskom primorju i na osnovu toga objavio više radova i svoju disertaciju. Čitav život posvetio je proučavanju Srbije i Balkanskog poluostrva, putujući skoro svake godine po Balkanu.
Osim čisto geografskih proučavanja, bavio se i geologijom (geomorfologijom, tektonikom, paleogeografijom, neotektonikom). Njegova monografija o karstu izazvala je veoma povoljne ocene u evropskim naučnim krugovima, a pristupna akademska beseda o strukturi i podeli planina Balkanskog poluostrva na osnovu geološko-tektonske građe proslavila ga je kao prvog južnoslovenskog geotektoničara. I u geografskim delima Cvijić je uvek uključivao geologiju. Dvotomna „Geomorfologija“ ni danas nije izgubila aktuelnost i predstavlja izvanrednu polaznu osnovu u savremenim proučavanjima. Bavio se proučavanjem balkanskih psiholoških tipova.
Prilikom osnivanja Beogradskog univerziteta 1905. bio je među prvih osam redovnih profesora koji su zatim birali ceo ostali nastavni kadar, jer tada su svi profesori i saradnici ukinute Velike škole stavljeni na raspolaganje.
Osnovao je Geografski zavod Filozofskog fakulteta 1893. godine i bio njegov upravnik od osnivanja do 1927. godine. Zajedno sa grupom geografa i prirodnjaka osnovao je Srpsko geografsko društvo 1910. u Beogradu. Bio je predsednik ovog društva od osnivanja do svoje smrti. Bio je dva puta rektor Beogradskog univerziteta 1906/07 i 1919/20.
Postao je naučnik svetskog glasa i dobio je mnoga priznanja. Dopisni član Srpske kraljevske akademije postao je 5. februara 1896, a redovni član 4. februara 1899. Postavljen je ukazom za predsednika Srpske kraljevske akademije, 12. aprila 1921. Na ovom položaju bio je do svoje smrti 1927. godine. Osim toga bio je dopisni član Akademije nauka SSSR, Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti, Učenog društva Parnasos (Atina), počasni doktor Sorbone i Češkog univerziteta (Prag). Bio je počasni član mnogih geografskih, etnografskih, prirodnjačkih i drugih društava širom sveta (Petrograd, Budimpešta, Bukurešt, ...). Bio je nosilac engleske, francuske i američke medalje za naučne radove.
Preko trideset godina je putovao kroz naše krajeve, što je rezultiralo brojnim radovima i utemeljenjem "antropogeografske škole". Ono što karakteriše njegov naučni rad, jeste uticaj klime i reljefa na građu (morfologiju čoveka, naglašavajući praktično među prvima da je čovek ekosenzibilno biće. Kad se radi o formiranju antropoloških tipova, Cvijić u primarne faktore ubraja socijalnu strukturu, odnosno zanimanje, endogamiju i egzogamiju, kao i migracije. Posebno je naglašeno delovanje geografske sredine na etnopsihološke karakteristike stanovništva. - Osnovnu koncepciju ovakvog stava je dao u radu Antropogeografski problemi Balkanskog poluostrva, što je prošireno u Balkanskom poluostrvu i južnoslovenskim zemljama (Cvijić, J.: Balkansko poluostrvo i južnoslovenske zemlje, II, Beograd 1931.) Ovaj rad je najpre objavljen na francuskom jeziku, a potom 1922. godine znatno proširen i štampan na srpskom jeziku.
Dela
Za trideset i nekoliko godina intenzivnog naučnog rada objavio je mnoga značajna dela. Jedno od najvažnijih dela je „Balkansko poluostrvo“.
Važnija dela (vezana za geologiju):
Kontroverze
Neki autori smatraju da je Cvijić, usled zanimanja za političko napredovanje Srbije, često gubio svoju naučnu objektivnost, pa se određeni segmenti njegovog rada koriste kao "naučno opravdanje" velikosrpske politike. Cvijić se zalagao za teritorijalno proširenje Kraljevine Srbije ka jugu, na oblasti u kojima Srbi nisu činili većinsko stanovništvo. To se posebno odnosilo na makedonske i severno-albanske oblasti, čije je pripajanje, prema Cvijićevom mišljenju, Srbiji bilo neophodno za ekonomski razvoj. On je smatrao da je odlukama Berlinskog kongresa “Srbija opkoljena zemlja” a Srbi “uhapšen narod”, i da Srbija mora izaći na more da bi se osamostalila. U ostvarivanju te politike Cvijić je branio pravo Srbije na severnu Albaniju uprkos nesrpskom stanovništvu tih oblasti:
thumb|Cvijićeva sporna etnografska karta [[Balkana iz 1918.]]
U vreme borbe za Makedoniju, Cvijić je nizom publikacija i etno-geografskih mapa ubeđivao međunarodno javno mnenje kako su Makedonci, odnosno makedonski Sloveni, zapravo “južni Srbi”. Proglašavanje makedonskog jezika dijalektom srpskohrvatskog je igralo ključnu ulogu u podršci teritorijalnim pretenzijama Srbije na ovu oblast. Između 1906. i 1918. je izradio seriju mapa kojima su rastuće srpske pretenzije na ovu oblast pravdane proglašavanjem Makedonaca za etno-lingivstičku grupu Srba. Cvijićeve etnografske mape objavljene 1906, 1909 i 1913. godine međusobno se razlikuju i pratile su spoljno-političke potrebe srpske države. Na mapi iz 1909. značajno je smanjeno prisustvo Albanaca na Kosovu i zapadnoj Makedoniji u odnosu na prethodnu iz 1906. Na mapi iz 1913. prisutvo tzv. “Srbo-Hrvata” je znatno pomereno ka jugu u odnosu na prethodnu iz 1909. godine. Na istoj mapi, prisustvo Albanaca je “dramatično redukovano”, čak i u Severnoj Albaniji.
Po završetku Prvog svetskog rata 1918. godine, Cvijić je objavio mapu koja je trebala da utiče na odluke mirovne konferencije u Parizu 1919. Na toj mapi su Srbi i Makedonci grupisani u jednu kategoriju, čime je Cvijić dao legitimitet srpskoj kontroli nad Makedonijom.
Nasleđe
Etnopsihološka tipizacija i odela balkanskog stanovništva koju je dao u ovim delima, posle II svetskog rata u našoj sredini je pretrpela oštru ideološku osudu. Nedavno se pojavilo reprint izdanje Cvijićevog Balkanskog poluostrva.
thumb|Cvijićev grob na Novom groblju.
U Beogradu postoji geografski institut „Jovan Cvijić“, veliki broj osnovnih škola i ulica nosi njegovo ime. Bez ikakve sumnje može se reći da je Jovan Cvijić najveći i najznačajniji srpski geograf. Njegovi učenici su nastavi započeto delo, šestorica od njih su kasnije postali akademici. Bili su to: Pavle Vujević, Borivoje Ž. Milojević, Atanasije Urošević, ..., Milisav Lutovac.
Njegov život je naročito proučavao geograf Milorad Vasović koji je napisao knjigu „Jovan Cvijić - naučnik, javni radnik, državnik“ na 454. strane, 1994. godine.
Dou Wei (dinastija Tang)
Dou Wei (竇威) (? - 618), kurtoazno ime Wenwei (文蔚), formalno (posthumno) Vojvoda Jing od Yan'ana (延安靖公) bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Sui. Karijeru je započeo kao pisar u službi princa Yang Xiuja, zbog čijeg je nemoralnog ponašanja podnio ostavku. Kada je prinčev otac car Wen otkrio prinčev nemoral, nagradio je Dou Weija zbog njegove čestitosti unaprijeđenjem u službi. Međutim, novom caru Yangu nije bio po volji, pa je smijenjen. Njegova nećaka je, pak, bila udana za generala Li Yuana. Kada se Li Yuan godine 617. pobunio protiv cara Yanga, zauzeo prijestolnicu Chang'an i imenovao malodobnog Yang Yonga za novog cara, sebe je proglasio za regenta. Dou Weiju je namijenio mjesto načelnika nove uprave. Dou Weiju historičari pripisuju zasluge za glatku tranziciju sa starog na novi režim. Kada je u proljeće 618. stigla vijest o smrti cara Yanga, Li Yuan je preuzeo prijestolje osnovavši tako dinastiju Tang, a Dou Wei je postao njegov kancelar. Dou Wei se, međutim, ubrzo razbolio i umro. Usprkos toga je ušao u kineske historijske zapise kao prvi kancelar dinastije Tang.
Jovan Cvijić
Nasleđe
17. septembra, 2004, Narodna Banka Srbije je pustila u opticaj novčanicu od 500 dinara sa likom Jovana Cvijića
Vanjske veze
Cvijićeva dela na internetu:
Centre Hastings (Ontario)
Centre Hastings je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 4.543 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.543 stanovnika, što je za 3,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.386 žitelja.
Vaterpolski klub Veteran '70
Vaterpolski klub Veteran '70 je vaterpolski klub iz Splita.
Klupsko sjedište je na adresi Poljudsko šetalište b.b., Split.
O klubu
Nastao sasma spontano,slućajno,jednog proljetnog dana 1970..koja godina mu je i u imenu, traje i cvjeta.Mijenjaju se generacije,osvježava stabljika i početna ideja cvate.Stari, dijelom poznati i priznati športaši-vaterpolisti u "Veteranu 70"našli su sredinu od koje su napravili embrio sa smislom i koji je, u stvari i prirodni nastavak njihovih, točnije naših poluugaslih športskih života. Drugi je to smisao od natjecateljskog,ali sadržajniji. Oblik je to športskog druženja koji godine čini zanimljivima i svaki sastanak i putovanje obogaćuje novim dojmovima i smislom okupljanja. Čovjek bi bio beskrajno nesretan kad bi morao sebi priznati da sva ljepota Svijeta postoji samo u sokovima mladosti. "Veteran 70" je najrječitiji dokaz tome da i u poznim godinama ljepota ne umire. Biti mlad u starijim godinama, kretati se, fizički djelovati, putovati, upoznavati nepoznato, sjećati se proživljenoga, obnavljati uspomene, reći lijepu riječ, pomoći prijatelju, vratiti se u mladost-to je bit i smisao. U ovom vremenu općeg obezvrjeđivanja istinskog amaterskog športa, ako oni koji su silom godina dozreli da unose istinu u šport ne budu vratili športu njegovo dostojanstvo, pitamo se tko će to učiniti umijesto njih? Slika o nama veteranima nebi bila potpuna ako se nebi spomenula i nekolicina naših članova,prijatelja i vrijednih športaša, koji su nas u ovom razdoblju napustili.Svaki od njih bio je ličnost za sebe, koja je svojim osobitostima obogaćivala ukupnu sliku našeg kolektiva i kojih ćemo se još dugo, dugo s nostalgijom sjećati.
Arronville
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 553, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km².
Vaterpolski klub Veteran '70
uspjesi kluba
ČLanovi kluba sudjelovali su 23 godine na Prvenstvu Hrvatske u vaterpolu, i u tom razdoblju bili su 11 puta prvaci. Na međunarodnoj sceni sudjelovali su na mnoštvu turnira po Europi, a neke od njih su i osvojeni. Najveći uspjesi su:
Memphis, Missouri
Memfis je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.822, što je 239 (-11,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jefferson, Oregon
Džeferson je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.098, što je 611 (24,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Xue Ju
Xue Ju (薛舉) (? - 618), formalno Car Wu (武皇帝, "Ratnički") je bio kineski službenik koji je pred kraj vladavine dinastije Sui u proljeće 617. digao ustanak protiv cara Yanga. Ubrzo nakon toga se proglasio carem novouspostavljene države/dinastije Qin, te uspostavio vlast na teritoriji koja odgovara istočnm dijelu današnje provincije Gansu. Glavnim suparnikom mu je postao general Li Yuan koji je zauzeo prijestolnicu Chang'an i sljedeće godine proglasio dinastiju Tang. Xue Ju je pokrenuo pohod na istok na Chang'an, ali je nakon početnih uspjeha zaustavljen, te je umro u jesen iste godine. Naslijedio ga je sin Xue Rengao koji će samo za nekoliko mjeseci podleći u borbi sa Li Yuanovim sinom Li Shiminom (budućim carom Taizongom).
Judo klub Pujanke
Judo klub "Pujanke" je džudaški klub iz Splita.
Klub je dobio ime po splitskoj četvrti Pujankama.
Klupski uspjesi
(popis nepotpun)
Službena internet stranica kluba
www.judopujanke.com
Pietro Della Valle
Pietro Della Valle (Rim, 2. 4. 1586. - Rim, 21. 4. 1652.), italijanski putopisac, istraživač i kompozitor.
Biografija
Rođen je u italijanskoj plemićkoj porodici, a od mladosti se bavio proučavanjem latinskog i grčkog jezika, mitologije i Biblije. Godine 1614. kreće na veliko putovanje prema Orijentu: prvo je posjetio Carigrad, zatim Aleksandriju i Kairo u Egiptu, pa Damask i Alep u Siriji. Tokom putovanja oženio se armenskom kršćankom u Bagdadu, gdje je proučavao drevne akadske klinopise iz Ura i Ninive. Nakon što je u Mezopotamiji izbio rat protiv Osmanlija, Della Valle 1617. godine odlazi dalje prema istoku, u safavidski Iran. Posjetio je Hamadan i Isfahan, a kasnije se pridružuje iranskom vladaru Abasu Velikom u njegovim vojnim pohodima protiv Osmanlija na sjeveru zemlje. Planirao se vratiti kući u Rim brodom preko Indije, no iranski pomorski sukob s Portugalcima odvratio ga je od takve ideje pa je nastavio istraživati Širaz i Perzepolis. Konačno, Indiju je posjetio 1624. godine, a dvije godine kasnije preko Muscata, Basre i Cipra vratio se u rodni Rim gdje je dočekan s najvećim počastima, a primio ga je i sam papa Urban VIII. Njegovi putopisi u kojima detaljno opisuje običaje istočnih kultura ubrzo su postali rašireni u svim vodećim evropskim univerzitetima i bibliotekama. Della Valle je ostao upamćen i kao kompozitor, a svoja muzička djela posvećivao je rođenju sina i preminuloj supruzi, no neka od njih danas nisu sačuvana. Pietru Della Valli se pripisuje dovođenje prve perzijske mačke u Evropu.
Carcione-Caprio, Frosinone
Carcione-Caprio je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
11. 6.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Giovanna Antonelli
Televizijski nastupi
1994: Tropicaliente
1995: Tocaia Grande
1996: Xica da Silva
1998: Corpo Dourado
1999: Força de um Desejo 1999: Malhação
2000: Laços de Família
2001: O Clone
2003: A Casa das Sete Mulheres
2004: Da Cor do Pecado
2006: Minha Nada Mole Vida
2007: Amazônia, de Galvez a Chico Mendes
2007: Sete Pecados
2009: A Turma do Didi
2009: Viver a Vida
Metro
mini|desno|200px|Podzemna željeznica [[New York subway]] Metro ili podzemna željeznica (poznata u svijetu i kao njem. U-Bahn ili Untergrundbahn, franc. metro, ili engl. subway) je masovno prijevozno sredstvo, koje pripada porodici željeznica. Osnovna karakteristika je njezino djelomično ili pretežno podzemno vođeno prometovanje te prometovanje po tračnicama.
Iako postoje slični sustavi, koji više podpadaju pod kategoriju lake gradske željeznice, čista podzemna željeznica je karaktrisitična po tome, jer obično ima vlastitu trasu koja je neovisna o križanju sa cestovnim prometu, izbjegavajući križanja sa cestovnim prometom ili ih svodeći na najmanju moguću mjeru, osobito u predgrađima. Kapacitet vozila i brzine prometovanja su redovito veće od vozila tramvaja i vozila lake gradske željeznice. Također, teži se, zbog sigurnosti međusobnom spriječavanje križanja raznih linija na istim kolosijecima, osim tamo, gdje je to financijski ili strukturno neizbježno.
Giovanna Antonelli
Televizijski nastupi
2011: Chico Xavier
Metro
Brzine i kapaciteti
Ukoliko se izbjegavaju križanja, signali i skretnice se svode na minimum, što dovodi do veće sigurnosti i fleksibilnosti u slučaju problema u prometu, tj. linije ne utječu jedna na drugu.
Sustavi mogu imati i djelomično vođenje na istoj trasi s tramvajima ili lakom gradskom željeznicom u razini, u kojem slučaju se realizira različita širina kolosijeka pomoću više od 2 šine (obično 3), ukoliko su sustavi različitih širina kolosijeka.
Giovanna Antonelli
Televizijski nastupi
2011: Aquele Beijo
Metro
Pogon
Prve eksperimentalne podzemne željeznice su koristile vakumski pogon (nepraktično, jer je zrak doticao kroz najmanje rupe u tunelima) ili su čak bile vučene kabelima (nepraktično zbog slučaja, kada se neko vozilo zaglavi na kabelu i ne može se odspojiti zbog zaustavljanja, cijeli sustav mora stati, do popravka kvara).
Giovanna Antonelli
Televizijski nastupi
2012: As Brasileiras
2012: Salve Jorge
Metro
Pogon
Prve masovno korištene podzemne željeznice koristile su parni pogon, što se pokazalo nepraktičnim. Para i čađa bi se zadržavala u tunelima, te time povećavalo zagađenje. Vrlo brzo se električni pogon pokazao najpraktičnijim, i to najčešće treća šina ili zračni vod. U početku se radilo o klasičnim vlakovima sa električnim lokomotivama, a kasnije su se počeli koristiti motorni vlakovi zbog lakšeg okretanja na terminalnim stranicama. U praksi se na linijama sa većim zagušenjem više vlakova spaja u garnituru (2-3) koja prometuje spojena, jer je to vrlo fleksibilan sustav i omogućava vožnju i kada se neka od garnitura pokvari, jer druga preuzme vuču. Iznimka u načinu pogona su radna i servisna vozila (npr. vlak-usisavač, vlak za odvoz smeća, vozilo za odvoz pokvarenih garnitura itd.), koja koriste ili baterije (ako se isključi napajanje linije), ili diesel pogon, ili hibridni pogon.
Iako ima teoretskih ideja za korištenje maglev tehnologije za pokretanje, takva vrsta pogona (još) nije zaživjela u široj praksi.
Giovanna Antonelli
Televizijski nastupi
2014: Em Família
2015: A Regra do Jogo
2016: Sol Nascente
Vaterpolski klub Mornar
Vaterpolski klub Mornar je vaterpolski klub iz Splita osnovan 1949. godine. Trenutačno nastupa pod nazivom Mornar Brodospas. Klub je redoviti član Prve hrvatske vaterpolo lige i Jadranske lige.
Klupsko sjedište je na adresi Poljudsko šetalište 5, Split.
Klupski uspjesi
Višestruki je državni prvak. Osvajač je i europskih klupskih naslova.
Kup pobjednika kupova
Europski superkup
Mitrov kup
Jugoslavensko prvenstvo
Zimsko prvenstvo Jugoslavije
Jugoslavenski kup
Baseball klub Nada
Baseball klub Nada Split Ship Management je bejzbolski klub iz Splita.
Klaster diferencijacije
Klaster diferencijacije (klaster dezignacije) (što se često skraćuje sa CD) je protokol korišćen za identifikaciju i ispitivanje molekula na ćelijskoj površini prisutnih na belim krvnim zrncima. CD molekuli mogu da dejstvuju na više načina, često funkcionišući kao receptori ili ligandi. Signalna kaskada se obično inicira, menjajući ponašanje ćelije. Neki CD proteini ne učestvuju u ćelijskoj signalizaciji, nego imaju druge funkcije, kao što je ćelijska adhezija. Ljudski CD proteini su numerisani od 1 do 350.
Nomenklatura
CD nomenklatura je predložena i osnovana na Prvoj internacionalnoj konferenciji o ljudskim antigenima leukocitne diferencijacije (HLDA), koja je održana u Parizu 1982. godine. Ovaj sistem je bio namenjen za klasifikaciju brojnih monoklonalnih antitela (mAbs) generisanih u različitim laboratorijama širom sveta protiv epitopa na površinskim molekulima leukocita. Od tad, njegova upotreba je proširena na mnoge druge ćelijske tipove, i više od 320 CD jedinstvenih klastera i podklastera je bilo identifikovano. Predloženom površinskom molekulu se dodeljuje CD broj nakon što je za dva specifična monoklonalna antitela (mAb) pokazano da se vezuju za taj molekul. Ako molekul nije bio dovoljno karakterisan, ili ako ima samo jedno mAb, njemu se obično dodeljuje provizorni indikator "w" (kao u "CDw186").
Baseball klub Nada
U Splitu je 1919. u okvirima nogometnih klubova djelovalo više sekcija bejzbola, od kojih je najvažnije istaći JSD Hajduk i JSD Borac.
Klaster diferencijacije
Ćelijski markeri
mini|400px|CD diferencijacija Uobičajeno je za CD sistem da se koristi kao anotacija ćelijskih markera. To omogućava karakterizaciju ćelija na osnovu molekula koji su prisutni na njihovoj površini. Ovi markeri se često koriste za povezivanje ćelija sa određenim imunskim funkcijama. Dok je upotreba jednog CD molekula za definisanje populacija neuobičajena (mada primeri postoje), kombinovanje markera je omogućilo definisane veoma specifičnih ćelijskih tipova u okviru imunskog sistema.
Baseball klub Nada
O klubu
Ovu atraktivnu i zanimljivu športsku igru donijeli su u Split američki mornari u prosincu 1918. g. Završetkom I. svjetskog rata u splitskoj luci bili su stacionirani ratni brodovi Francuske, Italije, Velike Britanije i SADa. Mornari s njihovih brodova izlazili su u grad tražeći zabavu i razonodu, a neki i razbibrigu u športskim aktivnostima. Tako su američki mornari s ratnih brodova “Pittsburgh” i “Olympia” počeli na Starom placu (igralište Hajduka) igrati svoju omiljenu igru – baseball (bejzbol). Tijekom vremena oni su ovu igru počeli igrati kao predigru nogometnih utakmica koje bi Hajduk odigravao protiv britanskih mornara.
Klaster diferencijacije
Ćelijski markeri
CD molekuli se koriste u ćelijskom sortiranju koristeći različite metode uključujući protočnu citometriju. Ćelijske populacije su obično definisane koristeći '+' ili '–' simbol da se indicira da li određena ćelijska frakcija izražava, ili da li joj nedostaje CD molekul. Na primer, "CD34+, CD31–" ćelija je ona koja izražava CD34, ali ne CD31. Ova CD kombinacija tipično korespondira sa stem ćelijama, što je u kontrastu sa potpuno-diferenciranim endotelijalnim ćelijama.
Dva najčešće korišćena CD molekula su CD4 i CD8, koji se generalno koriste kao markeri za pomoćne i citotoksične T ćelije, respektivno. Ovi molekuli su definisani u kombinaciji sa CD3+, pošto neki drugi leukociti takođe izražavaju ove CD molekule (neke makrofage izražavaju niske CD4 nivoe; dendritske ćelije izražavaju visoke CD8 nivoe). Virus ljuske imunodeficijencije (HIV) vezuje CD4 i hemokin receptor na površini T pomoćnih ćelija da bi ušao u ćeliju. Broj CD4 i CD8 T ćelija u krvi se često koristi za praćenje progresije HIV infekcije.
Baseball klub Nada
O klubu
Neki od zaljubljenika u baseball igraju ovu igru na Špinutu te se 1934. g. osnovao Baseball klub Krupa - Split, prvi registrirani bejzbolaški klub u ovom dijelu Europe. U to vrijeme bejzbol se igrao samo u Nizozemskoj, Italiji, Belgiji, Španjolskoj, Francuskoj i Velikoj Britaniji. Nakon drugog svjetskog rata u Splitu su mladići igrali tvz. “benze” što je bila izmjenjena verzija bejzbola. Ovu zanimljivu igru splitski mladići igrali su otprilike do 1958. g. kada se Split počeo naglo širiti i kada je bilo sve manje prikladnih ledina za igranje “benza”. Vinko Milas i Rajko Kraljević, profesori Škole učenika u privredi u Solinu, ponovno su 1972. g. pokrenuli bejzbol tako što su učenike tijekom nastave tjelesnog odgoja upoznavali sa tim športom.
Uskoro su neki od osnivača Jugoslavenskog bejzbol kluba Krupa, Božidar Kučić i Vinko Reić su inicirali osnivanje bejzbol kluba Salona, te su zainteresirani učenici Škole učenika u privredi u Solinu zajedno sa svojim profesorima 7. ožujka 1974., a registracija je usljedila 9. travnja te godine pri Sekretarijatu unutrašnjih poslova Split, pod brojem 138. Te iste godine svoje sjedište iz Solina je premjestio u Split (prvi klub u bivšoj Jugoslaviji).
Nikolaj Hanjikov
mini|desno|200px|Nikolaj Vladimirovič Hanikov Nikolaj Vladimirovič Hanikov (Čekalin, 24. listopada 1819. − Rambouillet, 3. studenog 1878), ruski orijentalist, historičar, etnograf i diplomat, član Akademije nauka u Sankt Peterburgu od 1852. godine.
Maturirao je 1836. godine, a pet godina kasnije odlazi na dvogodišnju diplomatsku misiju predvođenu K. F. Butenevom. Njegov „Opis Buharskog kanata” jedan je od prvih naučnih radova o tim krajevima. Godine 1845. Hanikov se pridružio diplomatskom uredu u Zakavkazju gdje je nastavio s naučnim radom. Ondje je napisao djela „O muridizmu i muridima”, „O promjenama razine Kaspijskog mora”, te prijevod i analizu Hazinijeve „Knjige o vagi mudrosti” (arap. Kitab mizan al-hikmat).
Između 1850. i 1855. godine Hanikov je bio predsjednikom novoutemeljenog kavkaskog ogranka Ruskog geografskog društva i vodio je ruske ekspedicije sjeverozapadnim iranskim regijama, a između 1850. i 1855. služio je i kao glavni konzul u Tabrizu. Koncem 1850-ih godina vodio je naučne ekspedicije i u Horasanu, a njegov istraživački materijal kasnije je poslužio njemačkim kartografima poput H. Kieperta i J. Sulzera.
Od 1960. godine Hanikov je živio uglavnom u Parizu gdje se družio s književnikom I. S. Turgenjevom i određenim revolucionarima poput A. I. Hercena čije je radove i pisma sačuvao. Hanikov je napisao dvije knjige o putovanju Horasanom za što je nagrađen velikom zlatnom medaljom Pariškog geografskog društva, a također je na ruski jezik preveo i nadopunio prvi dio Ritterovog Irana (iz serije Geografija Azije) i objavio ga 1874. godine u Sankt Peterburgu. Dana 3. studenog 1878. godine umro je u Rambouilletu pokraj Pariza.
Baseball klub Nada
O klubu
Na godišnjoj skupštini 15. siječnja 1978. promijenjeno je ime u Bejzbol klub Nada, te je uslijedilo preseljenje sa Spinuta na Stari plac. Dana 21. prosinca 2000. godine klub je promijenio ime u Baseball-softball klub Nada - Split Ship Management.
Danas se bejzbolaška natjecanja u Hrvatskoj odigravaju u četiri kategorije od mladeži, kadeta, juniora do seniora. U posljednjih desetak godina Baseball klub Nada SSM – Split je ostvario je najveće uspjehe u svojoj povijesti. Osvojio je prvenstvo Hrvatske 2004., 2005., 2010. i 2012.g., kup Hrvatske 2009.g te Inter ligu 2005. i 2010.g. U mlađim uzrasnim kategorijama također ostvaruje zavidne rezultate što je proizvod kvalitetne škole bejzbola (od 1998.g) i kvalitetnog rada s mladeži, kadetima i juniorima što je dovelo do osvajanja juniorskog prvenstva Hrvatske 2000., 2002., 2007. i 2008.g, kadetskog prvenstva Hrvatske 2006.g i prvenstva Hrvatske za mladež 2003.g..
Europski nastupi
"Nada" je nastupala u sastavu: Colović A., Colović D., Vujnović, Jurjević, Zekan, Šupraha, Praničević, Beharić, Pavlaković, Blažević, Tomašić, Jurić,
"Nada" je nastupala u sastavu: Colović A., Colović D., Vujnović, Jurjević, Zekan, Šupraha, Praničević, Čizmić, Jurić, Bandalović, Machiedo, Tomašić, Henry i Ćulav.
"Nada" je nastupila u sastavu: Colović, Cameron, Monna, Sasso, Vujnović, Jurjević, Račić, Wiseman, Praničević, Karin, Berecka, Tomašić, Jurić, Bandalović, Bokšić i Šupraha.
European Championship Qualifier 2010 (Antwerpen): 3 mjesto
Klaster diferencijacije
Druge funkcije
Važno je da se primeti da, dok su CD molekuli veoma korisni u definisanju leukocita, oni nisu samo markeri na ćelijskoj površini. Mada je samo deo poznatih CD molekula bio temeljno okarakterisan, većina njih ima važnu funkciju. U primeru sa CD4 & CD8, ovi molekuli su kritični u prepoznavanju antigena.
995
Godina 995. (CMXCV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.
Spisak ljudskih klastera diferencijacije
U ovoj listi su navedeni ljudski klasteri diferencijacije, ili CD molekuli.
Charlton and Dack (Ontario)
'''Charlton and
Dack''' je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 671 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 671 stanovnika, što je za 9,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 613 žitelja.
Reference
[[en:Charlton and
Dack, Ontario]] [[fr:Charlton and
Dack (Ontario)]] [[sr:Charlton and
Dack, Ontario]]
Radoslav Bratić
Radoslav Bratić, rođen 28. juna 1948. u Bresticama u Hercegovini, Jugoslavija, srpski književnik.
Posle školovanja u rodnoj Hercegovini, studirao je jugoslovensku i svetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu.
Do sada je objavio romane Smrt spasitenja, Sumnja u biografiju i Trg soli, knjige pripovedaka Slika bez oca, Strah od zvona i Zima u Hercegovini, poetičku knjigu o čitanju Šeherezadin ljubavnik, knjigu eseja i kritike Pisac i dokument i knjige izabranih propovedaka Zima u Hercegovini i druge priče i Najlepše priče Radoslava Bratića.
Napisao je i više drama za radio i televiziju. Sam ili sa saradnicima, pripremio je više antologija tekstova iz inostranih književnosti (lužičkih Srba, kineske, indijske, američkih crnaca). Kao urednik u BIGZ-u, uredio je desetak biblioteka domaće i strane književnosti.
Bio je član redakcije ili urednik u više časopisa, a sada je glavni urednik časopisa Nova Zora.
Dobio je više nagrada: lista Mladost, Isidora Sekulić, Andrićevu, Ćamil Sijarić, Meša Selimović, Borbina, Kočićeva, plaketa Miloš Crnjanski, Zlatna povelja Car Dušan.
Pathfork, Kentucky
Patfork je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 379.
Kakodil
Kakodil je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 209,981 Da.
Albert Houtum-Schindler
thumb|desno|250px| Albert Houtum-Schindler (oko [[1870. g.)]] Sir Albert Houtum-Schindler (Nizozemska ili Njemačka, 24. septembar 1846. - Fenstanton u Engleskoj, 15. juni 1916.), nizozemski iranist i zaposlenik u iranskoj vladi u doba kadžarske dinastije.
Studirao je na Univerzitetu u Leipzigu, a 1868. poslan je u Iran zbog razvijanja telegrafske mreže. Osam godina kasnije postao je glavnim istražiteljem tamošnje državne telegrafske službe, a dobio je i počasnu titulu generala iranskih oružanih snaga. Od 1882. godine radi kao izvršni direktor horasanskih rudnika tirkiza, dok u 1889. postaje direktorom jedne od rudarskih grana iranske Imperijalne banke. Nakon što projekt 1894. godine završava neuspjehom, počinje raditi kao lojalni savjetnik kadžarskoj vladi. Od 1902. do 1911. godine radio je i kao honorarni veleposlanik Švedske, a istovremeno dobija i iransko kraljevsko odlikovanje „Lava i Sunca” kao i britansku titulu Sira. Godine 1911. odlazi u Britaniju u kojoj i umire pet godina kasnije.
Casa di Riposo di Villanova, Belluno
Casa di Riposo di Villanova je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Amfreville-la-Campagne
Amfrevil la Kampanj je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Casa di Riposo di Villanova, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 367 m.
Amfreville-la-Campagne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 873 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 131 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 159 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 149 m).
Miljenko Jergović
Miljenko Jergović (Sarajevo, 28. maja 1966.), bosanskohercegovački novinar i književnik. Pisac priča, dramskih tekstova, pjesama i novinskih članaka. Najpoznatiji kao autor pripovijetki tematski vezanih uz Bosnu i Hercegovinu. Njegova djela, prevedena na dvadesetak jezika među najpopularnijim su naslovima savremenog regionalnog izdavaštva. Član je hrvatskog i bosanskohercegovačkog centra PEN.
Biografija
Rođen je i odrastao u Sarajevu, gdje je diplomirao filozofiju i sociologiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Njegov književnički talent prepoznat je prvom pjesničkom zbirkom "Opservatorija Varšava" objavljenom 1988. godine, za koju je dobio Goranovu nagradu i Nagradu Mak Dizdar. Kasnije objavljuje još dvije zbirke poezije. Godine 1992. počinje saradnju s tjednikom Nedjeljna Dalmacija, kao novinar i urednik. 1993. godine seli u Zagreb.
Njegova prva, najpoznatija i najuspješnija zbirka pripovijetki o kaotičnoj svakodnevici života u zaraćenoj Bosni i Hercegovini "Sarajevski Marlboro", objavljena 1994. godine, osigurava mu međunarodno priznanje. Djelo je nagrađeno Nagradom za mir Ericha-Marije Remarquea i Nagradom Ksaver Šandor Gjalski.
Od tada objavljuje pripovijetke, eseje i romane različite tematike, kao i kolumne i članke u brojnim izdanjima sa područja bivše Jugoslavije, kao što su zagrebački Jutarnji list i beogradska Politika.
U hrvatskoj je javnosti izazvao veliku pažnju kada je, usprkos toga što je dotada uživao reputaciju ljevičara, pred izbore za Sabor 2007. podržao HDZ i njegovog vođu Ivu Sanadera te žestoko kritizirao SDP i njegovog vođu Zorana Milanovića.
Godine 2009. je zajedno sa srpskim piscem Markom Vidojkovićem zajedno proputovao najpoznatije lokacije iz bliže historije bivše Jugoslavije a što je poslužilo kao podloga za dokumentarni TV-film Dugo putovanje kroz istoriju, historiju i povijest.
Altavista, Virginia
Altavista je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.450 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.450 stanovnika, što je 25 (0,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rapanice, Chieti
Rapanice je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.