cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carife, Avellino
Carife je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Banzkow
Banckov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.773 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Banckov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 52,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.773 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
501
Godina 501. (DI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Avijena i Pompeja  (ili, rjeđe, godina 1254. Ab urbe condita). Oznaka 501. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
San Jerónimo, Ayotlán
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayotlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 557 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1553 m.
Bargischow
Bargišov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 380 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059005.
Bell Labs
mini|240px|Bellovi laboratoriji u Murray Hillu (New Jersey) Bell Labs ili Bell Telephone Laboratories Inc. i još nekada AT&T Bell Laboratories ime je za nezavisnu razvojnu laboratoriju američke telekomunikacijske firme United States Bell System. Bell Labs kao privatni laboratorij uspio je napraviti zavidne pomake na mnogim poljima, ali najzapaženija područja su računarstvo, elektrotehnika, matematika i fizika.
Historija
Godine 1925. osniva se Bell Telephone Laboratories Inc. kao partnersku laboratoriju između kompanije AT&T i Western Electric. Obje tvrtke imaju 50% udjela u laboratoriju.
Od izuma i tehnologije razvijene u Bell Labs, najpoznatije su sljedeće:
1519
thumb|300px|[[Hernán Cortés|Cortésova putanja 1519.]]
Godina 1519 (MDXIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Događaji
120px|mini|left|[[Karlo V., car Svetog Rimskog Carstva|Karlo V]]
mini|180px|Zemlje Karla V
mini|240px|[[Tenochtitlán - umetnička vizija]]
Smrti
thumb|200px|Zamišljena [[Leonardo Da Vinci|Leonardova smrt]]
Muntele Băișorii, Băișoara
Muntele Băișorii je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Băișoara.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 970 m.
Ptolemej XI Aleksandar II
Ptolemej XI Aleksandar II (grč. Πτολεμαῖος Ἀλέξανδρος) bio je kralj helenističkog Egipta iz dinastije Ptolemejida. Vladao je samo tokom 80. god. pre n. e.
Ptolemej XI je bio sin Ptolemeja X Aleksandra I, ali nije poznato da li ga je rodila Kleopatra Selena I ili Berenika III. Ptolemej IX Latir je preminuo 81. ili 80. godine pre n. e. bez zakonitog potomstva, a Egiptom je zavladala njegova sestra Berenika III. Međutim, kako je Ptolemejska kraljevina bila u klijentelskom položaju prema Rimskoj republici, rimski diktator Lucije Kornelije Sula je želeo da Egiptu nametne romanofilskog vladara. Rimljani su u Egipat uputili Ptolemeja XI Aleksandra II, sina Ptolemeja X. Sula je svoju intervenciju opravdao tako što je rimskom senatu pokazao testament Ptolemeja X.
Po odredbama testamenta Ptolemej XI je trebalo da se oženi Berenikom III koja mu je bila maćeha, a pri tom verovatno i polusestra (po nekim antičkim izvorima i majka). Ipak, svega devetnaest dana posle svadbe, Ptolemej je pogubio svoju nevestu. Ubistvo Berenike III, koja je bila veoma popularna kod žitelja Aleksandrije, izazvalo je propast Ptolemeja XI Aleksandra II koji je stradao od ruku pobunjenih Aleksandrinaca.
Nasledio ga je Ptolemej XII Aulet.
Tajvan (provincija, NR Kina)
Tajvan (kineski: 台湾省) je po ustavu Narodne Republike Kine jedna od 23 kineske pokrajine, smještena na jugu zemlje na otoku Tajvanu. Iako Narodna Republika Kina od svog osnivanja 1949. nikad nije upravljala tim otokom, ona tvrdi da polaže pravo na Tajvan na osnovu historijskih činjenica, jer je Tajvan još od 1886. bio jedna od kineskih pokrajina.
Otokom Tajvan kao i otocima njegova arhipelaga de fakto upravlja rivalska Republika Kina, tako da pokrajina Tajvan za razliku od ostalih kineskih pokrajina nema svog guvernera, već njegovu ulogu zauzima Ured za Tajvan u ministarstvu vanjskih poslova Narodne Republike Kine.
Geografija
Tajvan se nalazi na jugu zemlje između Južnog i Istočnog kineskog mora. Pokrajina ima površinu od 36.191 km² i 23,190.000 stanovnika (po podacima iz 2011).
Glavni grad Pokrajine Tajvan je Taipei koji leži na sjeveru otoka.
Klima
Po Köppenovoj klasifikaciji klime Tajvan ima Vlažnu subtropsku (Cfa, Cwa), sa vrućim vlažnim ljetima i relativno toplim zimama.
Privreda
Pokrajina Tajvan je uz Hong Kong privredno najrazvijeniji dio Kine. Bruto domaći proizvod Tajvana 2011. iznosio je 736 milijardi dolara, odnosno 16.391 USD po stanovniku.
Brasiles (razvrstavanje)
Brasiles ima više značenja:
Zefir (razvrstavanje)
Zefir može da se odnosi na:
La Yerba Santa, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
La Yerba Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
CCK1
Termin CCK1 ima više značenja.
Mesa de la Cruz (razvrstavanje)
Mesa de la Cruz ima više značenja:
Berlín (razvrstavanje)
Berlín ima više značenja:
O poreklu sveta
O poreklu sveta je gnostički spis iz 4. vijeka pronađen u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi. Djelo je svojevrsni kompendij sre­dišnjih gnostičkih ideja, naročito o kozmogoniji, antropogoniji i eshatologiji. Na te­melju sadržaja, znanstvenici su tekstu dodijelili naslov O podrijetlu svijeta.
O podrijetlu svijeta je značajno gnostičko djelo. Rasprava je djelomice izložena u poluznanstvenom stilu, s brojnim etiologijama i etimologijama. Taj prilično opširan tekst pruža nam uvid u način razmišljanja obrazovanog autora i ar­gumentaciju ključnih pitanja. Ono pokazuje da je gnostičko mišljenje o svijetu mnogo zna­čajnije od mitološke formulacije.
O podrijetlu svijeta sadrži brojne paralele sa Hipostazom Arhonata, što upućuje na blisku povezanost dvaju tekstova. Pa ipak, brojne razlike u pojedinostima navode na za­ključak da je direktna literarna povezanost malo vjerojatna. Paralelizam je vjerojatno rezultat korištenja građe iz istoga izvora.
Nastanak
Djelo je vjerojatno nastalo početkom 4. stoljeća. Izvan­redna mješavina raznovrsnih židovskih gledišta, manihejskih elemenata, kršćanskih ideja, grčkih filozofskih koncepcija, i likova iz helenističke mitologije, magi­je i astrologije, kao i jasno pozivanje na egipatsku misao, sve to upućuje na Aleksandriju kao vjerojatno mjesto nastanka grčkog izvornika.
Moguće je da se proces prevođenja na koptski sastojao od nekoliko faza. Loše stanje brojnih odlomaka koji zahtijevaju ispravke, zajedno sa drugim vrlo teškim, jedva čit­ljivim dijelovima, moguće je objasniti pretpostavkom da je tekst koji se nalazi pred nama iz početne faze prevođenja.
Sadržaj
Tekst je na dijelovima neujednačen ili kontradiktoran, budući da barem nekoli­ko predaja pretpostavljaju vlastite sustave, ili sadrže neke druge tendenci­je, npr. setijanske, valentinijanske ili čak manihejske. O podrijetlu svijeta nema vlastiti zatvoreni sustav, niti predstavlja neki od poznatijih gnostičkih sustava. Kozmogonija i antropogonija djelomice su orijentirane na Postanak 1-2, a mimo toga na koncepte sadržane u Knjizi jubileja, Knjizi Henokovoj i Knjizi Henokovih tajni. Općenito uzevši, dominiraju karakteristič­no židovski utjecaji, u angelologiji, demonologiji i eshatologiji. Eva je prva djevica, koja kaže:
Primordijalna povijest stavlja naglasak na arhontsko stvaranje zemaljskoga čovje­ka. Prema gnostičkoj verziji mita, vladari koji stvoriše Adama i Evu su imali "oblik zvijeri", a zabraniše im jesti sa drveta spoznaje iz ljubomore:
Primordijalna povijest već inicira priču o otkupljenju od strane Pistis Sofije, ili Sofije Zoe, koje se susreću na različite načine. Međutim, u toj kompleksnoj soteriologiji Isus Krist nema središnju, već prilično marginalnu ulogu. Iz tih razloga O podrijetlu svijeta pripada onim gnostičkim tekstovima u zbirci Nag Hammadi koji su u suštini nekršćanski.
Krasinac
Krasinac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 44 stanovnika.
Kosmos-2409
Kosmos-2409 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2409 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 23. septembra 2004. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Borej
thumb|right|250px|Borej i Ortija, vaza Borej (grčki Βορέας, Boreas, latinski Aquilo, Septentrio) je bog sjevernog vjetra i sjeverne strane svijeta.
Mitologija
thumb|left|200px|Kula vjetrova u Ateni Roditelji Boreja su titan Astrej i božica praskozorja i jutarnjeg rumenila neba, Eja (Zora). Borej se najviše zadržava u Trakiji, ali svojim krilima brzo prelijeće s jednog kraja svijeta na drugi, i on je jedan od najsilovitijih i najjačih vjetrova.
Brak i djeca
Borej ima ženu Ortiju, kćerku atenskog kralja Erehteja, koju je, na samom početku, kada je upoznao, želio pridobiti na lijep način i molio je da postane njegova žena, ali kada mu to nije pošlo za rukom i kada je ona odbila sve njegove molbe, on ju je preoteo i silom odveo da mu bude žena. S njom je imao dva sina, Kalaisa i Zeta, koji su, kao i on imali krila. Pored dva sina, Borej ima i kćerku Kleopatru, koja je bila žena tračkom kralju Fineju. Sinovi Boreja su se proslavili po mnogim svojim junačkim djelima, a sudijelovali su i u pohodu Argonauta u Kolhidu.
Mesa de la Laguna (razvrstavanje)
Mesa de la Laguna ima više značenja:
Gabonjin
Gabonjin je selo na otoku Krku, u općini Dobrinj, u Primorsko goranskoj županiji.
Smještaj
Gabonjin se nalazi na zapadnom dijelu općine Dobrinj, u unutrašnjosti otoka, te ulazi u krug naselja tzv. visoke zone Dobrinjštine.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, u Gabonjinu je živjelo 177 stanovnika.
Prvi poznati podatak o broju stanovnika potječe iz 1780. godine kada je Gabonjin imao 26 kuća i 109 stanovnika. Prema podacima Krčke biskupije, koja u stanovništvo ubraja i privremeno odsutne, 1898. godine u Gabonjinu je živjelo već 409 stanovnika, a 1935. godine dosegao je maksimum s 492 stanovnika.
Međutim, prema službenim popisima stanovništva, mjesto je imalo najveći broj stanovnika 1900. godine, njih 427. Od tada do danas slijedi kontinuirani pad. To se, uostalom, poklapa i s demografskim stanjem čitave općine Dobrinj koja je svoj maksimum broja stanovnika dosegla početkom 20. st. njih 4046. Pad broja stanovnika Gabonjina je postepen sve do 1981. kada općenito prestaje depopulacija na otoku prvenstveno zbog izlaska iz prometne izolacije gradnjom Titog mosta prema kopnu i „Aerodroma Rijeka“ te razvojem turizma. Međutim, obzirom da je Gabonjin udaljen od mora, nije doživio turistički procvat pa nije došlo do porasta stanovništva, već samo do njegove stagnacije: 1981. 179. stanovnika, 1991. 177 stanovnika, dakle isto koliko i prema posljednjem popisu 2001. godine.
Privreda
Većina mještana radi izvan svog mjesta stanovanja, u obližnjoj Malinskoj, Omišlju, Krku, Rijeci. Važniju granu čini poljoprivreda, ali pretežno samo kao dopunski izvor prihoda. Obzirom da je Gabonjin u unutrašnjosti otoka, gotovo u njegovom središtu, znatno udaljen od mora, nema turističkih smještajnih kapaciteta, ponude ni sadržaja, ali sve traženiji seoski turizam je šansa za razvoj Gadonjina.
Kirchhoffovi zakoni
Kirchhoffovi zakoni su fizikalni zakoni koje je otkrio Gustav Robert Kirchhoff, njemački znanstvenik. Ima ih više ih više a oni su:
Drena De Niro
Drena De Niro je američka glumica. Usvojio ju je Robert De Niro nakon vjenčanja za njenu majku, glumicu Diahnne Abbott, in 1976. Ime je dobila po rijeci Drini.
La Chiesa San Pantaleo, Firenze
La Chiesa San Pantaleo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Klimno
mini|309x309piksel|Kivnò Klimno (hrv.) - Kivnò (Čokavski, naglasak na zadnjem slogu), je naselje u uvali Soline na otoku Krku - Kvarner, u sastavu Općine Dobrinj.
El Escobetillo, Susupuato
El Escobetillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Klimno
Smještaj
Cestom je povezano sa susjednim selom Soline (udaljeno oko 1 km) i općinskim središtem Dobrinjom (oko 6 km).
Klivnò je prirodno dobro zaštićeno od utjecaja bure i juga.
78. pne.
Godina '''78. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Lepida i Katula (ili, rjeđe, godina 676. Ab urbe condita). Oznaka 78. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Klimno
Stanovništvo
U naselju živi 115 stanovnika (popis 2001. g.). To je najveći broj stanovnika u povijesti toga mjesta. Time je Klivnò, uz Šilo, po broju stanovnika iznimka među svim dobrinjskim selima jer su sva ta sela najviše stanovnika imala u prvoj polovini XX. st. Razlog tome je činjenica što je broj stanovnika Klivna rastao do iza Drugog svjetskog rata, a tada nije došlo do velikog pada kao kod ostalih naselja, nego samo do stagnacije. Izlaskom otoka iz prometne izolacije oko 1980. g. izgradnjom Krčkog mosta i Aerodroma Rijeka, broj stanovnika na otoku je počeo rasti pa je Klimno popisom iz 2001. g. prešlo broj od 104 stanovnika iz 1948. godine.
78. pne.
thumb|Sula
Klimno
Plovidba
Na rivi stoji svjetionik, koji emitira svjetlosni signal: R Bl 2s. Nazivni domet svjetionika je 3 milje. Ispred Klivna je označena hrid Mali Školjić.
Privreda
alt=|lijevo|mini|Crkvica sv. Klementa iz Trecenta U Klivnu radi nekoliko turističko-ugostiteljskih objekata (kafići, restorani), bankomat, veći broj apartmana, manja marina. Najznačajnija privrednaa grana je turizam. U mjestu je i malo brodogradilište još od 1883. g.
Euros
Euros (grčki Εύρος, latinski Euros) je sin titana Astreja i božice praskozorja Eje, bog istočnog vjetra. U Rimu je štovan kao Vulturnus.
Mitologija
thumb|left|200px|Kula vjetrova u Ateni Euros je veoma buran i donosi sa sobom kišu, a ljudima je prijatniji nego li njegova braća Borej i Notos. Njegovim imenom se, pored istočnog vjetra naziva i istočna strana svijeta, a ponekad i jugoistočni vjetar. U nekim tekstovima kod Hezioda umjesto imena Euros, naziva se Argest. Najpoznatiji prikaz Eurosa je na Kuli vjetrova u Ateni, na istočnoj strani kule, gdje je prikazan kao bradat muškarac ogrnut plaštom.
Izvori
Euros Dioses del viento griegos Euros
Malkočevci
Malkočevci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 154 stanovnika.
Renazzo, Ferrara
Renazzo je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Mesa de las Tunas (razvrstavanje)
Mesa de las Tunas ima više značenja:
Mesa de los Tanques (razvrstavanje)
Mesa de los Tanques ima više značenja:
Ahkal Mo' Naab' I
Ahkal Mo' Naab' I (5. jul 465 – 29. novembar 524), također poznat i kao Cauac-uinal I, bio je vladar majanskog grada Palenque. Vladao je od 3. juna 501 do svoje smrti.
Ahkal Mo' Naab' I je prvi vladar Palenquea kome su poznati točni datumi rođenja, dolaska na prijestolje i smrti. Moguće je da je bio mlađi brat svog neposrednog prethodnika B'utz Aj Sak Chiika.
Zbog nepoznatih razloga Ahkal Mo' Naab' I se nekoliko puta spominje u službenim zapisima Pacala Velikog, koji je Palenqueom vladao vijek kasnije. Vjeruje se da je Pacal smatrao Ahkal Mo' Naaba' I važnom historijskom ličnošću.
Taiedo, Pordenone
Taiedo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Bernal (razvrstavanje)
Bernal ima više značenja:
Rancho Nuevo Día, Ensenada
Rancho Nuevo Día je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Gryposaurus
Gryposaurus ("gušter kukastog nosa"; ponekada se netačno prevodi u "gušter-grifon" ) bio je rod dinosaura hadrosaurida koji su nastanjivali Sjevernu Ameriku prije 83 do 75,5 miliona godina, tijekom kasne krede (kasni santonij - kasni campanij). Sve poznate vrste roda Gryposaurus poznate su iz formacije Dinosaur Park u Alberti (Kanada), donje formacije Two Medicine u Montani i formacije Kaiparowits u Utahu (SAD).
Gryposaurus je sličan rodu Kritosaurus, pa su se zbog toga godinama smatrali jednim te istim rodom. Rod Gryposaurus poznat je iz brojnih lubanja, nekoliko skeleta i još više otisaka kože koji pokazuju da je imao piramidalne krljušti duž srednje linije leđa. Ipak, najlakše se raspoznaje od ostalih hadrosaurida po tome što je imao usku kvrgu na nosu, u obliku luka, koja se često opisuje kao "rimski nos", i koja je možda služila za spolnu identifikaciju ili identifikaciju vrste, a možda i u sukobima među jedinkama te vrste. Budući da je bio velik dvonožan/četveronožan biljojed, dug oko 9 metara, vjerojatno je preferirao staništa blizu rijeka.
Opis
thumb|170px|left|Skelet, Utah Museum Gryposaurus je po veličini i građi bio tipičan hadrosaurid; jedan od najboljih primjeraka tog roda, gotovo potpun tipični primjerak vrste Kritosaurus incurvimanus (koja se smatra sinonimom za Gryposaurus notabilis), potekao je od jedinke duge oko 8,2 metara. Taj primjerak također ima najbolji primjer otiska kože roda Gryposaurus, na kojem se prepoznaje da je imao četiri vrste krljušti: piramidalne, grebenaste, školjkaste dužine do 3,8 cm na bokovima i repu; jednoobrazne poligonalne krljušti na vratu i bokovima tijela; i piramidalne strukture, spljoštene od boka do boka, sa užljebljenim stranama, više duge nego visoke i raspoređene po vrhu leđa u jednom središnjem nizu.
Tri poznate vrste roda Gryposaurus razlikuju se po osobinama lubanje i donje čeljusti. Izraženi nosni luk koji je prisutan kod ovog roda formiraju sparene nosne kosti. Ako se lubanja gleda sa strane, one ispred očiju prerastaju u zaobljenu grbu, koja je iste visine kao i najviša tačka stražnjeg dijela lubanje. Skelet je vrlo detaljno istražen, što ga čini dobrim referentnim skeletom prilikom istraživanja skeleta drugih dinosaura sa pačjim kljunom.
Klasifikacija
Gryposaurus je bio pripadnik potporodice Hadrosaurinae (koji nisu imali šuplje krijeste na glavi), unutar porodice Hadrosauridae. Izraz "griposaur" se ponekada koristi za dinosaure sa nosnim kostima u obliku luka. Nekada, prije nego što je rod Tethyshadros opisan, smatralo se da on također spada u tu grupu (tada je bio poznat pod nadimkom "Antonio"). Jack Horner je za njega stvorio potporodicu Gryposaurinae kao dio veće revizije koja je promovirala status Hadrosaurinae kao porodice, ali taj takson se ne koristi. Pitanje srodstva roda Gryposaurus sa drugim hadrosaurima je ionako dvomisleno zbog nedostatka rješenja pitanja kako se on može usporediti s rodom Kritosaurus. Trenutno je glavna razlika između ta dva roda lokacija (Alberta i Montana za rod Gryposaurus, Novi Meksiko za rod Kritosaurus) i starost (Kritosaurus potiče iz malo mlađih stijena nego Gryposaurus). U drugim pogledima, lubanja Kritosaurusa je nepotpuna i nedostaje joj većina kostiju ispred očiju, ali je vrlo slična lubanji Gryposaurusa.
Otkriće i historija
U nove ostatke iz formacije Kaiparowits u Utahu, na području nacionalnog spomenika Grand Staircase-Escalante, spadaju i lubanja i nepotpun skelet koji pripadaju vrsti G. monumentensis. Lubanja je robustnija nego kod ostalih vrsta, a predentarna kost je imala uvećane šiljke duž gornje granice, gdje je bila osnova kljuna donje čeljusti. Ta nova vrsta znatno je proširila geografsku rasprostranjenost tog roda, a moguće je da je postojala još jedna, lakše građena vrsta. Iz formacije Kaiparowits poznato je više vrsta griposaura, koji se zasnivaju na ostacima lubanja i postkranijalnim ostacima, a bili su veći od svojih dvojnika sa sjevera.
Vrste
thumb|Fosili vrste G. notabilis thumb|right|Primjerak, Universum museum u [[Ciudad de Mexico]] Danas se prepoznaju tri vrste: G. notabilis, G. latidens i G. monumentensis. Tipična vrsta, G. notabilis, potiče iz gornjokredskih stijena formacije Dinosaur Park u Alberti (Kanada). Sada se smatra sinonimom za jednu drugu vrstu, G. incurvimanus, koja potiče iz iste formacije. Te dvije vrste razlikuju se po veličini nosnog luka (veći i bliži očima kod G. notabilis) i po obliku nadlaktice (duža i robusnija kod G. incurvimanus). Pronađeno je deset potpunih i dvanaest nepotpunih lubanja vrste G. notabilis, zajedno sa postkranijalnim skeletom, kao i dva skeleta sa lubanjama koji su priključeni vrsti G. incurvimanus. G. latidens, iz kasnosantonijske do ranokampanijske formacije Two Medicine u okrugu Pondera u Montani (SAD), poznat je iz nepotpunih lubanja i skeleta nekoliko jedinki. Njegov nosni luk je izražen kao kod G. notabilis, ali se pruža više prema njušci, a zubi su mu primitivniji sa osobinama iguanodontskih zuba. Neslužbeni naziv "Hadrosauravus" je rani, nekorišteni naziv te vrste. G. monumentensis je poznat iz jedne lubanje i nepotpunog skeleta iz Utaha.
Fragmentarni ostaci iz Alberte, koji su isprva dobili naziv Trachodon (Pteropelyx) marginatus, ponekada su se svrstavali sa rodom Kritosaurus pod hipotezu "Kritosaurus=Gryposaurus". Taj takson mogao bi biti isti kao G. notabilis, ali njihova sinonimnost nije podržana u posljednjoj reviziji. G. monumentensis je na drugom mjestu na popisu 10 najinteresantnijih novih vrsta 2008. godine prema International Institute for Species Exploration.
Las Once Palmas, Gustavo Díaz Ordaz
Las Once Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Gryposaurus
Paleobiologija
thumb|left|Restauracija glave vrste G. notabilis Kao hadrosaurid, Gryposaurus je bio dvonožan/četveronožan biljojed, koji se hranio raznim biljkama. Njegova lubanja imala je posebne spojeve koji su omogućavali pokrete analogne žvakanje, a zubi su se kontinuirano nadomiještali i stotine njih su bili zbijeni u zubne baterije, mada se samo mali broj njih koristio. Biljke je skupljao širokim kljunom, a u ustima ih je zadržavao strukturama sličnim obrazima. Vjerojatno se mogao hraniti vegetacijom od nivoa tla do visine od 4 metra.
Las Once Palmas, Gustavo Díaz Ordaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Gryposaurus
Paleobiologija
Kao i ostali pripadnici Ornithischia iz formacije Dinosaur Park, Gryposaurus je živio samo u vremenskom periodu tijekom kojeg su te stijene formirane. Dok je formacija nastajala, došlo je do promjene klime, koja je tada došla pod veći utjecaj mora. Gryposaurus se ne može naći u gornjem dijelu formacije, a umjesto njega je prisutan Prosaurolophus. Ostali dinosauri koji se mogu naći samo u donjem dijelu te formacije su rogati Centrosaurus i dinosaur s pačjim kljunom i šupljom krijestom, Corythosaurus. Moguće je da je Gryposaurus više volio staništa bliža rijekama.
Škotska nacionalna stranka
mini|Logo SNP-a mini|[[Nicola Sturgeon]] Škotska nacionalna stranka (SNP) (gel. Pàrtaidh Nàiseanta na h-Alba, ) je škotska nacionalistička i socijaldemokratska politička partija. SNP podržava i vodi kampanje za nezavisnost Škotske od Ujedinjenog Kraljevstva i za članstvo Škotske u Evropskoj uniji, s platformom temeljenom na takozvanom građanskom nacionalizmu.
Gryposaurus
Nosni luk
Izražen nosni luk Gryposaurusa je, kao i ostale modifikacije u građi lubanje kod dinosaura s pačjim kljunom, možda imao razne društvene funkcije, kao što su identificiranje spola, vrste ili mjesta na hijerarhijskoj ljestvici. Moguće je da je služio i u fizičkim nadmetanjima među pripadnicima te vrste, a možda je imao vreće koje su se mogle napuhati u svrhu vizuelnog i zvučnog signaliziranja. Kod nekih primjeraka je vrh luka grub, što znači da je bio prekriven tvrdom, keratiniziranom kožom, ili da je tu imao neku strukturu od hrskavice.
Škotska nacionalna stranka
SNP je najveća politička partija u Škotskoj, gde ima najviše mesta u Škotskom parlamentu kao 45 od 59 škotskih mesta u donjem domu Britanskog parlamenta što ju čini i trećom najvećom partijom u Ujedinjenom Kraljevstvu. Sadašnja čelnica Škotske nacionalne stranke, Nicola Sturgeon, obnaša dužnost prve ministarke Škotske od 20. novembra 2014. godine.
Partija je osnovana 1934. godine spajanjem Nacionalne partije Škotske i Škotske stranke, a u britanskom je parlamentu prisutna bez prekida još od 1967. godine. Uspostavom Škotskog parlamenta 1999. godine SNP je postala druga najveća stranka gde je dva mandata provela u opoziciji. SNP je osvojila vlast pod vodstvom Alexa Salmonda na izborima za škotski parlament 2007. godine formirajući manjinsku vladu. Posle izbora 2011. godine partija je uspela da formira prvu većinsku vladu. Nakon što je Škotska glasala protiv neozavisnosti na referendumu 2014. godine Salmond je podneo ostavku, a nasledila ga je Nicola Sturgeon. SNP je na izborima 2016. vraćena na položaj manjinske vlade, da bi na izborima 2021. godine osvojila još jedno mesto i sklopila sporazum o podeli vlasti sa škotskim Zelenima.
SNP je najveća politička partija u Škotskoj po broju mesta u parlamentima UK-a i Škotske kao i po broju članova. 31. decembra 2021. partija je imala 103.884 člana. Stranka nema niti jednog člana Doma lordova jer se protivi postojanju gornjg doma Parlamenta i traži njegovo ukidanje.
ŠNP u Evropi
Članica je Evropske stranke zelenih (EGP) u Evropskom parlamentu.
Muntele Cacovei, Băișoara
Muntele Cacovei je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Băișoara.
Kosmos-2410
Kosmos-2410 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2410 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 24. septembra 2004. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Al Ḩujayrah, Taiz
Al Ḩujayrah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Rancho el Pailoso, Ebano
Rancho el Pailoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ebano.
Berriozábal (razvrstavanje)
Berriozábal ima više značenja:
Rancho el Pailoso, Ebano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Northwood, North Dakota
Nortvud je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 945, što je 14 (-1,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Wimauma, Florida
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.373, što je 2.127 (50,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Roncola Alta, Bergamo
Roncola Alta je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Leymah Gbowee
Lejma Gvobi (1. februar 1972) liberijska je aktivistkinja za mir, organizatorka mirovnog pokreta koji je doveo do okončanja Drugog liberijskog građanskog rata 2003. U saradnji sa Elen Džonson Serlif, Gbovijeba je uticala da se rat privede kraju, nakon čega je u Liberiji zavladao period mira, čime je omogućeno da na narednim izborima 2005. Serlifova bude izabrana za predsednicu i time postane prva žena na čelu jedne afričke zemlje.
Roncola Alta, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 880 m.
Alex Salmond
Alexander Elliot Anderson "Alex" Salmond MSP, 31. decembar 1954 -) je škotski nacionalistički političar i trenutni Prvi ministar (premijer) Škotske. On je četvrti po redu Prvi ministar koji je na to mjesto došao u maju 2007. Također je i vođa Škotske nacionalne stranke (SNP), kojoj je služio kao član Škotskog parlamenta (MSP) za izbornu jedinicu Gordon. Od 1987. do 2010. je služio kao zastupnik u Donjem domu britanskog Parlamenta za Banff and Buchan in the UK. Salmond je bio vođa SNP od 1990. do septembra 2000.
Leymah Gbowee
Zajedno sa Elen Džonson Serlif i Tavakul Karman, Gvobijeva je 2011. osvojila Nobelovu nagradu za mir „zbog nenasilne borbe za sigurnost žena i ženska prava za puno učešće u izgradnji mira.“
Alex Salmond
Rodom je iz Linlithgowa u West Lothianu. Salmond je studirao na University of St Andrews, gdje je dobio diplome Joint Honours MA iz ekonomnije i historije. Karijerun je započeo Government Economic Service (GES), a potom se zaposlio u Royal Bank of Scotland kao energetski ekonomist odakle je pisao članke i komentirao tekuća zbivanja za domaće i strane medije.
Nakon što je 1999. devolucijom uspostavljen Škotski parlament, izabran je u njegovog zastupnika za Banff and Buchan, zastupajući istu jedinicu i u britanskom i u škotskom Parlamentu. Salmond je podnio ostavku na mjesto vođe SNP 2000. te se ispočetka nije kandidirao za škotski Parlamenta. Međutim, zadržao je svoje mjesto u britanskom Parlamentu nakon izbora 2001. godine. Salmond je ponovno izabran za mjesto vođe SNP godine 2004. a sljedeće godine je na izborima zadržao i svoje mjesto u britanskom Parlamentu. Godine 2006. se ponovno kandidirao za Škotski parlament i na izborima za Škotski parlament 2007. godine je porazio svog prethodnika u izbornoj jedinicia, a SNP postala najjača pojedinačna stranka. Salmond je 16. maja 2007 izabran za Prvog ministra.
Salmond je nakon toga vodio manjinsku škotsku vladu. Salmond je poznat kao jedan od najgorljivijih zagovornika škotske nezavisnosti, te je nekoliko puta tražio da se po tom pitanju održi referendum. Salmond je poznat i kao jedan od najgorljivijih zagovornika borbe protiv globalnog zatopljenja i pod njegovom je vlašću Škotska donijela neke od najradikalnijih zakona usmjerene na smanjenje emisija fosilnog goriva i provela energetsku politiku usmjerenu na obnovljive izvore energije. Također je poznat kao vatreni zagovornik nuklearnog razoružanja kao i po žestokom protivljenju savezničkoj invaziji Iraka 2003. godine.
19. septembra 2014. godine, dan nakon što su građani Škotske na referendumu odbacili nezavisnost, Salmond je objavio kako će se povući sa mjesta premijera i šefa stranke.
Kosmos-2411
Kosmos-2411 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2411 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 26. decembra 2004. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Glavotok
Glavotok (lokalno Glavatok), naziv naselja, ali i samostana na otoku Krku, u Primorsko-goranskoj županiji, upravno to naselje pripada gradu Krku.
Informer (novine)
Dnevni list Informer, skraćeno Informer, su dnevne tabloidne novine koje izlaze u Beogradu od 2012. godine. Pokrenute su nedugo nakon parlamentarnih izbora na kojima je pobjedu odnijela Srpska napredna stranka (SNS). U roku od nekoliko mjeseci je dosegao rekordan rast tiraža. U dijelu srpske javnosti se smatra neslužbenim glasilom SNS, odnosno predsednika Aleksandra Vučića.
Glavotok
Zemljopisne odlike
mini|lijevo|Pogled s [[Cresa na Krk. Na moru se vidi zaseok Glavotok, na samom rtu, a u unutrašnjosti, desno od Glavotoka, su ostala sela Šotoventa]] Glavotok se nalazi na najzapadnijem dijelu otoka Krka - kod istoimenog rta, u kraju kojeg zovu - Šotovento (talijanski - pod vjetrom), nasuprot otoka Cresa.
Informer (novine)
Izvan Srbije je početkom 2015. postao poznat zahvaljujući skandalu izazvanom objavom članka koji je sugerirao postojanje tajnih snimki navodnog seksa novoizabrane hrvatske predsjednice Kolinde Grabar-Kitarović sa nepoznatim muškarcem. Nakon što se ispostavilo da je žena na snimkama zapravo američka porno-glumica Diamond Foxxx, glavni urednik Dragan J. Vučičević se javno ispričao za svoju pogrešku.
Glavotok
Zemljopisne odlike
Udaljen je oko 17 km od grada Krka u smjeru sjeverozapada, prema trajektnoj luci Valbiska. Jugoistoistočno od rta nalaze se brojne male uvalice, a okolica je pod šumom hrasta crnike, (1 hektar), to je zaštićeni rezervat šumske vegetacije u Republici Hrvatskoj. .
Povijest
U 14. st. to je bio posjed krčke feudalne obitelji Frankopan, koji su tu imali svoj ljetnikovac s kapelom iz 14. st. 1473. godine knez Ivan Frankopan darovao je zemljište franjevcima trećoredcima glagoljašima. Posjed su nakon njih kratko koristili i pavlini (oko 1479. godine), zatim opet franjevci.
U blizini Glavotoka u uvali Čavlena nalazi se starohrvatska crkvica ''Sv. Krševana'', podignuta oko 1100. godine. To je mala kamena građevina, trolisnog tlocrta (trikonhos) s nadsvođenim apsidama. Do crkve se može stići stazom od sela Milohnići ili stazom od oko 4 km uz more od samostana Glavotok. Naselje se razvilo oko istoimenog samostana u drugoj polovici 20. stoljeća. U Glavotoku uz samostan, postoji i kamp Glavotok i privatni apartmani.
Franjevački samostan u Glavotoku
thumb|lijevo|Zaseok Glavotok - u prvom planu su crkva Bezgrešnog začeća Marijinog i franjevački samostan, a u pozadini je tek nekoliko kuća mještana
Povijest franjevaca u Glavotoku
Prvi podatak o tradiciji redovništva u Glavotoku potječe iz 1277. godne. U oporuci napisanoj na blagdan sv. Lovre u kolovozu 1277., Krčanka Staša ostavlja „sestrama sv. Marije na Glavotoku jednu kopanjicu“. Iako taj podatak ne svjedoči izravno o postojanju franjevačke zajednice ili samostana u Glavotoku, on ukazuje na postojanje redovničke ili eremitske zajednice i tradiciju štovanja samog mjesta. Međutim, o franjevačkoj tradiciji u Glavotoku možemo govoriti tek nešto kasnije.
Prvi trag prisutstva franjevaca u Glavotoku potječe iz darovnice krčkog kneza Bartola iz 22. studenoga 1350. koji franjevcima u Krku (iz samostana sv. Franje kod Gornjih vrata) „daje u trajni posjed vinograd u Glavotoku uz obvezu da zauzvrat godišnje zapale svijeću na oltaru Presvetog Trojstva u krčkoj katedrali“. O kontinuitetu prisutstva i djelatnosti krčkih franjevaca u Glavotoku svjedoči još nekoliko sačuvanih izvora iz Arhiva samostana sv. Franje u Krku. U sudskom procesu iz 1370. godine, oko prava na obrađivanje i korištenja ranije spomenutog vinograda spore se krčki franjevci i Ivan de Maluasino. Dva izvora iz 16. st. svjedoče o tome kako su franjevci raspolagali priličnim količinama obradivih površina, vinograda, maslinika, kasnije i kuća u samome gradu Krku (koje su dobivali donacijama građana ili knezova Frankopana) i zbjegovima u unutrašnjosti otoka. Krčki franjevci 1544. godine sklapaju ugovor s Antonom Linardićem oko posjeda „Fratarschina“ na području Glavotoka, „situm in Contrata S. Mariae de Capite“. Već godinu dana kasnije Kuzma Brzac od krčkih fratara preuzima teren „Cesta“ na području Glavotoka. Niti jedan od navedenih izvora ne svjedoči o postojanju organiziranog redovničkog života ili franjevačkog samostana u Glavotoku. Taj franjevački samostan započinje svoju povijest u doba posljednjeg krčkog kneza Ivana Frankopana ( ? - 1486). Glavotok je bio posjed knezova Krčkih (kasnije Frankopana) na koji je sredinom 15. stoljeća Ivan Frankopan nastanio tada sve rašireniju zajednicu franjevaca trećoredaca. Na posjedu se nalazila ranija obiteljska kapela Frankopana koju je 1445. godine knez Ivan darovao na upravu Dujmu, prvom gvadrijanu samostana u Glavotoku. Mjesto te predrenesansne kapele teško je ustvrditi, a različiti autori donose više tumačenja. Lokalna franjevačka tradicija vidi ju u gotičkoj, križno svođenoj prostoriji pred ulazom u sakristiju, a Ivančić u prostoru (barokne) sakristije.
Daljnji spomen samostana u Glavotoku u izvorima vezan je uz „zamjenu“ koju je naredio knez Ivan Frankopan 1479. godine. Glavotočki franjevci morali su se premjestiti u pavlinski hospicij sv. Kuzme i Damjana u Baškoj, a pavlini u franjevački samostan u Glavotoku. Razlozi su bili politički, konkretno sukobi između Mletačke Republike (na čijoj je strani bio i knez Ivan) i Hrvatsko-Ugarskog Kraljevstva. Pavlini su izigrali kneževo povjerenje pomažući hranom kapetana Blaža Podmanickog, nakon čega slijedi, već godinu dana kasnije, 18. ožujka 1480., povratak franjevaca u Glavotok. Politička situacija, rezultat frankopanske predaje vlasti nad otokom Mletačkoj Republici 22. veljače 1480. godine, utjecala je i na redovničke zajednice, ali su glavotočki franjevci još jednom uspjeli opstati. Prema naređenju dužda Ivana Moceniga (Giuseppe Mocenigo), providur Franjo Barbo (Francesco Barbo) provodi „venecijanizaciju“ grada, odnosno u slučaju samostana latinizaciju, iseljujući iz njih franjevce glagoljaše koji su službovali na staroslavenskom (fratres Sclavi). U samostan sv. Franje u Krku ponovno su useljeni koventualci, redovnici latinisti, vlasnici samostana sve do 1783. kada ga preuzimaju trećoredci (glagoljaši) iz Glavotoka i Porta. Dužd Giuseppe Mocenigo je 10. studenoga 1481., uz inzistiranje Krčana ipak potvrdio trećoredska pravila u Glavotoku. Prva polovica 15. stoljeća na Jadranu može se opisati kao „razdoblje franjevačke renesanse“ - otvaraju se brojni novi samostani, obnavljaju raniji i grade se nove samostanske crkve. Situacija se drastično mijenja u drugoj polovici stoljeća s osmanskim prodorom najprije u Bosnu 1463., a zatim i u zaleđe Dalmacije od 1468. godine. Zatvaraju se brojni samostani na tom području: u Modrušu, Bribiru, Skradinu, Poljicama i drugdje. Oni, pak, u dalmatinskim gradovima (Šibeniku, Trogiru i Splitu) su ugroženi, međutim upravo će kvarnerski samostani i samostani na otocima biti mjesto zbjega. O takvoj situaciji svjedoči i pismo fra Šimuna, gvardijana samostana u Glavotoku upućenog mletačkoj vladi iz 1543. , u kojem traži pomoć jer je „kuća premalena za velik broj redovnika koji su se tu sklonili iz porušenih južnodalmatinskih samostana“.
O opasnosti i strahu ne samo od osmanskog prodora, već na Kvarneru osobito od Uskočkih ratova (1615.-1618.) svjedoči i podatak o uređenju „starog mostira“ u Milohniću iz 1608. u unutrašnjosti otoka, koji je otprije bio u posjedu glavotočkih franjevaca, a služio je kao zbjeg u slučaju opasnosti.
O razvijenu gospodarstvu franjevačkih samostana svjedoči i činjenica da su glavotočki franjevci na susjednom Cresu imali stada ovaca koja su za njih čuvali plaćeni creški pastiri. To upućuje i na postojanje fizičke veze glavotočkog samostana sa susjednim područjem Cresa, Tramuntanom i područjem Belog. Te će se veze očitovati i na području umjetničke produkcije, odnosno djelatnosti klesarskih i graditeljskih radionica (radionice majstora Francesca), ali i kroz održavanje hodočašća glavotočkom marijanskom svetištu i sa susjednog Cresa. Posjedi glavotočkih franjevaca su se kroz 15. stoljeće uvećavali što je najvjerojatnije osiguralo sredstva za obnovu samostanskog kompleksa i za izgradnju crkve u prvim desetljećima 16. stoljeća.
Kroz 17. stoljeće održavala su se u Glavotoku i hodočašća Gospi Glavotočkoj iz Krka i obližnjeg Belog na otoku Cresu. To svjedoči o ulozi koju je samostan imao u prostoru. Samostanske zajednice nisu bile zatvorene. Štoviše, do Tridentskog koncila i početka osnivanja župnih crkvi, često su upravo samostani preuzimali ulogu duhovnog središta vršeći pastoralnu dužnost na okolnom području. Samostan u Glavotoku nalazi se na „posve izoliranom, ali s namjerom odabranom mjestu“ , na tranzitnom području između otoka Krka i Cresa, rubnom području između teritorija krčkog kaštela i kaštela Dubašnica, odnosno na prometnom čvorištu što mu omogućuje kontroliranje prometnih pravaca. Glavotočki su franjevci 1783. godine preuzeli samostan sv. Franje od franjevaca konventualaca u Krku, koji je i danas pod njihovom upravom. U svibnju 1806., za vrijeme francuske okupacije (1805.-1813.), glavotočki franjevci i krčke klarise dobili su naređenje da isprazne samostane za potrebe smještaja francuskih vojnika. Samostan klarisa bio je ispražnjen 12. svibnja 1806. nakon čega nije vraćen u funkciju. Franjevci u Glavotoku primili su dvadeset vojnika, ali su nastavili s djelatnošću. Samostan u Glavotoku nastavlja s djelatnošću i danas, pod vodstvom franjevaca trećoredaca koji imaju tradiciju na istom mjestu od sredine 15. stoljeća.
Samostan posjeduje bogatu zbirku glagoljskih rukopisa i knjiga, kao i zbirku slika i liturgijskih predmeta iz 17. i 18. st.. Tu se čuvao i prvotisak Glagoljskog misala iz 1483. koji se sada nalazi u Zagrebu.
Crkva Bezgriješnog začeća Marijinog
Obnova i izgradnja nove crkve i cisterne u Glavotoku započela je 1507. godine pod vodstvom fra Mateja Bošnjaka Mastilića. Godine 1508. spominju se izgrađena crkva i samostanska cisterna. Crkva je i danas zadržala izvorni izgled jednobrodne crkve s nadsvođenim gotičkim svetištem, korom i sakristijom. Na crkvi je u prvim desetljećima 16. stoljeća radila radionica majstora Francesca (Franje Marangonića ili Francesca Marangona) koju povezujemo s brojnim realizacijama na Kvarneru, od Cresa do Raba, počevši od 1480-ih kada radi na završnoj fazi osorske katedrale, a potom i creške zborne crkve sv. Marije Snježne (za čiji je portal majstor isplaćen 1488. godine). Radionica je bila djelatna do 1530-ih.
U cjelini, crkva sv. Marije u Glavotoku predstavlja „jednu od stilski najdosljednijih i za mjesne prilike ranih renesansnih realizacija na Otoku.“ Međutim, svrstati crkvu sv. Marije unutar stilskih odrednica gotike ili renesanse ograničavajuće je prvenstveno iz razloga što se „ franjevačke crkve na istočnojadranskoj obali od 13. do 16. stoljeća ne mogu odrediti kao gotičke ili renesanse. Kao takvi se mogu svrstati samo njihovi pojedini oblici - svodovi, trijumfalni luk, prozori, portal...“
Cândeasca, Belciugatele
Cândeasca je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Belciugatele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Tabularium
thumb|right|250px|Tabularium gledan s Rimskog foruma Tabularium je bila zgrada arhiva javnih dokumenata izgrađena na obroncima brda Kapitola, iznad Rimskog foruma. Tabularium je bio izgrađen u vrijeme kasne Rimske Republike 78. pne. Zgrada je bila dugačka 80 m i visoka 9 m. Bila je načinjena od 8 m visokih stubova dorskog reda ugrađenih u zid sa lučnim rasponima od 4 m. Tabularium je napravljen s organizacionim stilom tzv. edikule. Unutrašnji hodnici su imali bačvaste svodove napravljene od betona. Fasada zgrade je bila izgrađena od tufa i travertinskih blokova.
U srednjem vijeku na temeljima i zidovima Tabulariuma je izgrađena palača Senatorio koja je jedna od tri zgrade koje uklopljavaju Kapitolski trg. Po uzoru na svrhu Tabulariuma mnogi drugi objekti u Rimu koji su služili za svrhe čuvanja javnih dokumenata također su se zvali tabulariumi.
Case Cangiani, Treviso
Case Cangiani je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Barkhagen
Barkhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 580 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060094.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Barkhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 65 metara. Površina opštine iznosi 30,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 580 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
El Agostadero, Tamazula de Gordiano
El Agostadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1502 m.
Kaćuša (pjesma)
Kaćuša ( – Katjuša) je ruska pesma o devojci koja čezne za svojim voljenim koji je u vojsci. Muziku je 1938. godine komponovao Matvei Vlanter dok je reči napisao Mihail Isakovski. Prvi put ju je izvela tada popularna pevačica Lidija Ruslanova.
Kaćuša je deminutiv nadimka imena Jekatarina ( – Jekaterina). U ruskom jeziku pored nadimka mnoga imena imaju i svoje predstavnike u deminutivu. Na primer deminutiv od Natalija je Nataša, Sergej je Serjoža itd. U slučaju Jekaterine, Kaća ( – Katja) je nadimak dok je Kaćuša deminutiv.
Po ovoj ruskoj pesmi imena su dobili višecevni raketni lanseri BM-8, BM-13 i BM-31 proizvedeni i korišćeni od strane Crvene armije tokom Drugog svetskog rata na Istočnom frontu.
Reči
Originalne reči u ruskoj azbuci i prevod na srpskohrvatski jezik.
Druge verzije pesme
Tokom Drugog svetskog rata u Italiji će 1943. godine biti stvorena prva strana verzija pesme Kaćuša kada Felice Cascione za talijanske partizane obrađuje ovu pesmu pod imenom Fischia il vento. Koju godinu kasnije Grčki komunisti u tadašnjem građanskom ratu pišu svoju verziju pesme koja postaje himna Narodnooslobodilačke fronte Grčke,a dvadesetak godina kasnije će nastati i američka verzija pjevana od Nat King Cole kao i ona francuska pjevana od Rika Zaraija
Koptsko Otkrivenje po Pavlu
thumb|desno|[[Knjižnica Nag Hamadi, otkrivena u Egiptu 1945.]] Koptsko Otkrivenje po Pavlu je ranohrišćanski apokrifni spis otkriven u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi. Spis nema nikakve veze sa grč­kim djelom istoga naslova.
Spis je izrazito sinkretička, gnostička verzija Pav­lova uzašašća i prolaska kroz nebesa. Nemoguće je reći jesu li postojale neke sličnosti sa danas izgubljenim "Pavlo­vim uzašašćem" kojeg su, po Epifanu, rabili "gnostici".
Nastanak
Datum i mjesto nastanka djela ne može se sa sigurnošću utvrditi. Da ono potječe iz gnostičkih krugova koji su gajili anti-židovski stav, potvrđuje nam negativan pri­kaz božanstva na sedmome nebu. Prikaz Pavla koji je uzvišen čak i nad ostalim apos­tolima tipičan je za gnosticizam 2. stoljeća, naročito valentinizam.
Sadržaj
Sadržaj Otkrivenja po Pavlu može se podijeliti u tri epizode: prizor bogojavljanja, prizor suda i kazne, te nebesko putovanje. Prema Parrottu, u prvoj epizodi, maleno di­jete koje susreće Pavla na gori i daje mu otkrivenje, označava bogojavljanje uskrsloga Krista, koji se ponekad opisuje kao maleno dijete (npr. Iv. Ap. (BG,2) 20,19-21,4). Ovo iskustvo, funk­cionira kao poziv Pavlu da postane apostol, čime se tumači Gal 1, 11-17. Nebeski posjetitelj ne samo da nudi otkrivenje Pavlu, već ga i vodi do (nebeskog) Jeruza­lema, do apostola, čime se također tumači Gal 2, 1-2. Sam uzlaz nastavlja se na 2 Kor 12, 2-A.
Gostinjac
Gostinjac, čokavski Gostinjoc, je naselje u općini Dobrinj, na otoku Krku, u Republici Hrvatskoj.