cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bucov, Râca
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Aaronsburg, Centre County, Pennsylvania
Eronsburg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 613, što je 128 (26,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aceitera Manguitos, Coyuca de Benítez
Aceitera Manguitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Colonia Revolución, Erongarícuaro
Colonia Revolución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Las Cuevitas, Urique
Las Cuevitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1984 m.
Splitski lazaret
Splitski lazaret, kompleks građevina osmišljen za primanje i privremeno skladišnje trgovačke robe koja je dolazila u Split iz Bosne i morskim putem, u svrhu trgovačkog pretovarilišta i karantene. Zgrade lazareta izgrađene su krajem 16. stoljeća, nalazile su se jugoistočno od Dioklecijanove palače, na istočnoj obali, a porušene su iza Drugog svjetskog rata.
Lazareti u Splitu su drugi najstariji na istočnoj obali Jadrana, nakon dubrovačkih, i bili su najveći i najorganiziraniji kompleks gospodarsko-fortifikacijske arhitekture u Dalmaciji. Nazvani su tako po sv. Lazaru, svecu zaštitniku oboljelih.
Političke i gospodarske prilike uoči odluke o izgradnji lazareta
Mletačka Republika gubila je u 16. stoljeću prevlast na morima, zbog toga što se većina pomorske trgovine, otkrićem novih oceanskih puteva do Amerike i Indije, prebacila na oceane. Istodobno, Osmansko Carstvo ugrožavalo je mletačku pomorsku trgovinu na istočnom Sredozemlju. Iz tih razloga, Venecija je nastojala pronaći načine kako zadržati voduću trgovačku ulogu na Sredozemnom moru.
Većina kopnene trgovine odvijala se od Istoka prema Zapadu preko turskog teritorija, pretežno karavanama koje su neprestano dovozile robu iz Dalekog i Bliskog istoka, preko Balkana do Jadrana, gdje se roba ukrcavala na mletačke brodove i prevozila u Veneciju, a odatle u sve dijelove zapadne Europe.
Skele kojima se roba utovarivala na galije bile su pod kontrolom Dubrovnika i Turaka na Neretvi, no i Split je privukao dobar dio turskih karavana koje su transportirale robu prema Zapadu. Budući da su se velikim protokom ljudi i roba mogle širiti velike zaraze i epidemije, uskoro se postavilo pitanje izgradnje karantena i prihvatne luke gdje bi se ta roba dezinficirala prije ulaska u grad i daljnjeg prijevoza u Veneciju i ostatak Europe.
Odluka o utemeljenju i izgradnja lazareta u Splitu
Kako bi preduhitrili razvoj turske skele na Neretvi i riješili sanitetske probleme, mletački Židov Danijel Rodrigo predložio je 1566., a potom ponovno 1576. godine mletačkoj vladi izgradnju skele s lazaretom u gradu Splitu. Mletačka vlada odobrila je prijedlog izgradnje lazareta u Splitu, ali suprostavili su mu se neki drugi dalmatinski gradovi (Dubrovnik, Omiš), ali i splitski građani u čijim se prostorima dotada skladištila roba. Unatoč pritiscima, Rodrigo je započeo izgradnju vlastitim sredstvima 1580. godine. Uskoro je gradnja stala, a potom se nastavila financijskim sredstvima Mletačke republike.
Prva faza izgradnje splitskog lazareta dovršena je 1590. godine za vrijeme splitskog kneza i kapetana Tommasea Soranza (1589.-1592.), a promet je službeno otvoren 1592. godine. Zbog pojačanog opsega trgovačkog prometa u 17. stoljeću, bilo je potrebno izvršiti nadogradnju lazareta u dva navrata. Mletački je Senat na prijedlog splitskog kneza i kapetana Giacoma Contarinija (1613.-1615.) dao sagraditi treći dio lazareta koji je dovršen 1616. godine. Kasnije je lazaret bio preuređivan te je konačno 1673. godine bio u potpunosti dovršen.
Promet u lazaretima u 17. i 18. stoljeću
Sredinom 17. stoljeća splitski je lazaret u potpunosti dovršen o čemu svjedoči njegovo tlocrt na planu Splita vojnog inženjera Josipa Santinija iz 1666. godine. Lazareti su primili i karavane do 500 konja i mazgi, a dekontaminacija je ispočetka trajala četrdeset dana (zato i ime karantena), a kasnije je broj dana varirao, s obzirom na situaciju, od 21 do 42 dana. Raskuživanje se vršilo prema vrsti robe, karavane su bile pod stalnom stražom, kao i brodovi u luci, ali usprkos rigoroznim mjerama predostrožnosti, ipak se događalo da se kuga proširi iz lazareta i pohara Split i okolicu. Velike epidemije kuge i prije su harale gradom, ali nakon osnutka lazareta, unatoč boljim zaštitnim mjerama, epidemije su poharale Split 1607., 1731.-1732., 1763.-1764. i 1784. godine.
Opadanje karavanskog prometa i važnosti lazareta u 19. stoljeću
Karavanski put bio je veoma živ tijekom čitavog 18. stoljeća, međutim početkom 19. stoljeća bio je već u vidnom opadanju zbog sve veće sigurnosti na moru i pojave parobroda. Stoga su se pojedini dijelovi lazareta prenamijenili za potrebe zatvora, vojnog zapovjedništva, carinarnice, samostana pa čak i drvenog kazališta u jednom dvorištu unutar lazareta koje je bilo 1826.-1845. godine.
Rušenje lazareta u 20. stoljeću
Već krajem 19. stoljeća predlagalo se rušenje lazareta iz razloga što je otežavao pristup splitskoj luci, a ujedno je prikrivao i istočno pročelje Dioklecijanove palače. Godine 1930. ponovno se razmatralo rušenje kompleksa, a ideja je ponovno zaživjela nakon Drugog svjetskog rata. Godine 1943. u bombardiranju je uništen dio nekadašnjeg lazareta, zatvor sv. Roka, a sljedeće godine su očišćeni i ostaci tog porušenog dijela. Godine 1945. porušeni su i preostali dijelovi nekadašnjeg lazareta,a gradnjom tzv. Palače turizma 1968. godine zbrisani su i ostaci temelja.
Arhitektura splitskog lazareta
Splitski lazaret predstavljao je sklop građevina, prizemnica i jednokatnica, dugačak oko 200 metara. Zgrade za smještaj osoblja lazareta i karavana s robom nalazile su se oko šest zasebnih dvorišta. Postojala su dva glavna ulaza u kompleks, jedan sa sjeverne strane, i drugi s južne, na moru. U lazaretu su bile smješteni stanovi upravitelja lazareta, liječnika i stražara, turskog emina koji bi pratio karavane, skladišta hrane, soli i carinski uredi, staje za konje i mazge, skladišta prispjele robe i dvije velike prostorije u kojima bi se raskuživala roba. U lazaretu se nalazila i crkvica sv. Roka, zaštitnika okuženih.
California Chico, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Metropolitanski grad Palermo
Metropolitanski grad Palermo (talijanski: Città metropolitana di Palermo) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Palermo prostire se u Siciliji u Južnoj Italiji, na površini od 5,009 km², u kojoj u 82 općina živi 1,276,525 stanovnika. Administrativni centar je grad Palermo oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Palermo osnovana je 4. augusta 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Palermo na istom terenu.
Chapixtla, Chicontepec
Chapixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Branko Hribar
Branko Hribar (Požega, 22. srpnja 1930.) je hrvatski književnik, dječji pisac i pjesnik, radio-dramaturg, autor brojnih televizijskih emisija i svestrani kulturni djelatnik.
Životopis
Srednje školovanje (gimnaziju) je imao u rodnoj Požezi. Potom odlazi na studij na Filozofski fakultet, u Zagreb, na kojem diplomira i potom neko vrijeme radi u svojstvu profesora.
Bio je i urednikom "Požeškog lista". Za knjigu za djecu "Adam Vučjak" 1976. godine je dobio nagradu "Grigor Vitez". Jedan je od osnivača Muzičkog festivala Slavonija.
Uvelike se angažirao na populariziranju žanra radio-drame u hrvatskoj književnosti. Tako je najesen 1966. na Radio-Zagrebu pokrenuo emisiju "Panoptikum" radi poticanja hrv. pisaca na stvaranja radijske drame, s naglaskom na radijsku komediju. U rujnu iste godine je emisija krenula, i do studenog 2007. je neprekinuto emitirana, pri čemu je izvedeno više od 500 izvornih komediografskih naslova.
Djela
(popis nepotpun)
Cascina Calcinara, Novara
Cascina Calcinara je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Lech (rijeka)
Lech (latinski: Licus ) je rijeka u Austriji i Njemačkoj, desna pritoka rijeke Dunav, duga 264 km.
Karakteristike
Lech izvire u austrijskom Vorarlbergu, na južnim obroncima najviše planine Vorarlberga - Rote Wand. Od izvora teče 12 km u pravcu sjeverozapada do Tirola gdje teče narednih 78 km do njemačkog Füssena zatim u istom pravcu teče kroz Bavarsku do ušća u Dunav nedaleko od Ingolstadta.
Dio korita rijeke južno od Augsburga - je zaštićeni prostor bara i vriština - Lechtalhaiden, velike biološke raznolikosti.
Rijeka je posebno atraktivna kod Füssena, gdje je pregrađena branama viskokim i do 7 metara, pa ima kaskade i najveći njemački vodopad Lechfall, koji iako nije prirodni, koji iako nije prirodni privlači velik broj turista.
Dolina rijeke poslužila je književnici Wilhelmini von Hillern za roman Dolina stvinara (Die Geier-Wally) 1873., on je kasnije poslužio kao libreto za operu Dolina (La Wally).
Bagrdanska klisura
Bagrdanska klisura je klisura koju formira rijeka Velika Morava u Srbiji.
Karakteristike
Bagrdanska klisura leži na polovici toka Velike Morave kod sela Bagrdan. Klisuru je rijeka probila u stijeni, ona je duga 17 km, široka je svega 1,2 do 3 km, a duboka 380m.
Bagrdanska klisura dijeli Pomoravlje na Gornjo i Donjomoravsku kotlinu.
Za osmanskih vremena klisura se zvala Devebagrdan, a to je značilo mjesto gdje deve riču (turska riječ bagirtmak znači rikati ) Kako je kroz klisuru prolazio karavanski put, one su si nakon napornog uspona tu dale oduška.
Danas kroz Bagrdansku klisuru prolaze željeznička pruga i autoput Beograd - Niš (E75).
La Flor de la Esperanza, Erongarícuaro
La Flor de la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Bagrdanska klisura
Izvori
Багрданска клисура
La Loma, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1405 m.
La Flor de la Esperanza, Erongarícuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
Los Tecomates, San Ignacio
Los Tecomates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Ad Daqrah, Sa'dah
Ad Daqrah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1446 m.
Finca Ocopetatal, Jopala
Finca Ocopetatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Metropolitanski grad Genova
Metropolitanski grad Genova (talijanski: Città metropolitana di Genova) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Genova prostire se u Liguriji u Sjevernoj Italiji, na površini od 1,839 km², u kojoj u 67 općina živi 864,008 stanovnika. Administrativni centar je grad Genova oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Genoa osnovana je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Genova na istom terenu.
Der Frosch mit der Maske
Der Frosch mit der Maske )) je zapadnonjemačko-danski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1959. godine u režiji Haralda Reinla, poznat po tome što je pokrenuo izuzetno uspješni i popularni ciklus adaptacija djela britanskog pisca Edgara Wallacea.
Predstavlja adaptaciju Wallaceovog romana The Fellowship of the Frog, koji je prije Drugog svjetskog rata nekoliko puta bio ekraniziran u SAD i Britaniji. Radnja prikazuje kako inspektor Scotland Yarda (čiji lik tumači Siegfried Lowitz) nastoji pravdi privesti "Žabu", tajanstvenog vođu bande kriminalaca čiji članovi iskazuju fanatičnu odanost, i kako mu u tome pomaže amater-detektiv (čiji lik tumači Joachim Fusberger) čiji motivi nisu posve jasni.
Ideju za projekt je dobio njemački producent Walfried Barthel, koji ju je iznio svom prijatelju, danskom producentu Prebenu Philipsenu. Ideja se smatrala riskantnom, jer nijedan zapadnonjemački kriminalistički film nije imao uspjeha nakon rata. Usprkos toga, Philipsen je uspio otkupiti autorska prava za dva romana - The Fellowship of the Frog i The Crimson Circle od Wallaceove kćeri Penelope, sa opcijom za još ukoliko ekranizacije budu komercijalno uspješne. Film je snimljen sa relativno niskim budžetom u Kopenhagenu, sa time da su producenti prije toga snimili lokacije u Londonu koje su naknadno namontirali u scene filma preko stražnje projekcije. Scenario je u značajnoj mjeri izmijenio Wallaceov predložak. Nakon premijere ga je u Zapadnoj Njemačkoj gledalo preko 3 miliona, što je osiguralo ne samo nastavak, nego i omogućilo studiju Rialto Film da do 1972. godine snimi čak 35 nova naslova temeljenih na Wallaceovoj prozi.
Carpini, Perugia
Carpini je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Tepetates de la Sierra, Mezquital
Tepetates de la Sierra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2615 m.
Sveta liga (1538)
Sveta liga (latinski: Liga Sancta) 1538.-1540. formirana je kao savez između Papinske Države, Mletačke Republike i Karla V vladara Habsburške Monarhije.
Liga je osnovana početkom 1538. s namjerom da slomi osmansku kontrolu po Mediteranu i Levantu. Osmansko Carstvo izraslo je još od 14. vijeka u respektabilnu pomorsku silu.
Historija
Već su tokom 1530-ih i Mletačka Republika i car Svetog Rimskog Carstva Karlo V imali sukobe sa Osmanlijama po Mediteranu. U borbama sa njima car Karlo V je sjajnom pobjedom nad Hajrudinom Barbarosom stekao ponovnu kontrolu nad Tunisom. S druge strane Mletačka Republika se (neuspješno) borila da održi sigurnim svoje ustaljene trgovačke rute i baze od osmanskih napada.
Jedan od razloga njihova neuspjeha bila je i Francuska, koja je u to vrijeme sklopila niz tajnih financijskih i vojnih sporazuma sa Osmanlijama.
Namjera Karla V bila je pokretanje pravog Križarskog rata i ponovno zauzimanje Konstatinopolisa, ali kako su Karlo V i Mletačka Republika bili rivali u latentnom sukobu nisu imali međusobnog povjerenja. Zbog tog se u februaru 1538. morao umješati papa Pavao III. i ponuditi svoju flotu, pa je nakon tog Liga konačno stvorena Saveznici su po dogovoru trebali okupiti flotu od 200 galija i 100 pomoćnih brodova, i vojsku od oko 50.000 pješadinaca i 4.500 konjarnika. Ali je nakraju u akciju po Levantu krenulo samo 130 galija i vojska od oko 15.000 pješadinaca, uglavnom Španjolaca. Admiral te flote bio je genoveški kondotjer Andrea Doria, ali kako su Vicenzo Capello i Marco Grimaldi, venecijanski i papinski kapetani imali gotovo dvostruko više brodova od Dorije - nisu ga puno slušali.
Kršćanska flota se prvi put okupila u vodama Krfa u proljeće 1538. ali je trajni antagonizam između Venecijanaca i Karlovih Španjolaca i nadalje tinjao.
Nakon poraza u Bitci kod Preveze 1538. - Venecijanci su duboko posumljali u volju i revnost Karlovih vojnika da im pomognu, s druge strane osmanska flota nastavljala je svoju uspješnu ofenzivu i potiskivala kršćansku flotu.
Mletačka Republika koja je ionako sumnjičavo gledala na Karla V istupila je iz Lige, i skopila separatni mir sa sultanom, pa je Karlo V nastavio borbu sam. Karlov pokušaj da ponovno zauzme Tunis 1541., osujetila je oluja koja mu je oštetila brodove prije no što došli do cilja. Tako je osmanska mornarica nastavila dominaciju nad Mediteranom sve do Bitke kod Lepanta.
Povezane strane
Treći mletačko-osmanski rat
7TP
7TP je poljski laki tenk iz perioda pre Drugog svetskog rata. thumb|240px|7TP Tokom dvadesetih i tridesetih godina prošlog veka borbene jedinice Poljske armije su bile opremljene tzv. „pratećim tipovima tenkova“ mase do 10 tona zbog čega su nazvani lakim tenkovima: „Reno FT-17“, „Renault 30“, „Vickers-E“ i 7TP. 7TP je bio osmišljen i konstruisan u Poljskoj kao prvi tenk sa dizel-motorom na svetu. Bio je jedan od najmodernije konstrukcijski dizajniranih u to doba. Osmišljavanje je vršeno na Istraživačkom Komitetu Državnog Instituta za Inžinjering 1933. godine, i konstruisan je prema britanskom dvokupolnom tenku Vickers-E. Prvi prototip je bio preuzet u avgustu 1934. godine. S obzirom da je bio zahtevan dalji rad na njemu Tehničko-Istraživački Ured Oklopnih Korpusa preuzeo je odgovornost za kompletiranje njegovog dizajna i radova na dokumentaciji kako bi otpočela njegova serijska proizvodnja.
Prva serija dvokupolnih tenkova 7TP proizvedena je u Državnom Institutu za Inžinjering (PZ inz, Čakovicama, blizu Varšave; sada Z.M. „Ursus“).
Dvokupolna verzija tenka bila je opremljena naoružanjem sastavljenim od dva mitraljeza kalibra 13.2 i 7.92 mm. Međutim, njihova vatrena moć nije zadovoljila poljsko Ministarstvo rata. Naređeno je da se poveća njegova vatrena moć. Institut u Čakovicama je odlučio da rekonstruiše tenk i na njega montira Bofors Model 37 tenkovski top. Na ovaj način je razvijena jednokupolna verzija tenka 7TP. Prototip je izrađen 1936. i pošto se uspešno pokazao na testovima prva serija jednokupolnih tenkova napušta Institut u Čakovicama 1937. Naredne, 1938, tenkovi su bili opremljeni novim kupolama koje su sa zadnje unutrašnje strane bile opremljene akumulatorima radi snabdevanja kratkotalasnog radio-odašiljača dometa do 5 km. U periodu od 1937. do 1939. bilo je proizvedeno oko sto jednokupolnih primeraka.
Tenk je bio osmišen na sledeći način: trup je bio čeličan, varene konstrukcija sa oklopom koji su činile prevučene metalne ploče debljine od 5 do 17 mm, spojenim šrafovima sa okruglom glavom. Kupola je bila postavljena asimetrično, na levu stranu trupa. Njena konstrukcija je bila istovetna konstrukciji trupa a napred je bila opremljena isturenom metalnom pločom prilagođenom da nosi Bofors 37-} model tenkovskog topa, kalibra 37 mm, isto dobar kao i Browning Model 30 7.92 mm spregnuti mitraljez.
Kupola je bila postavljena na kugličnim ležajevima i pokretan je ručno. S topom je bio objedinjen periskopski nišanski uređaj proizveden u PZO Varšava i njime je rukovao komandir tenka koji je istovremeno obavljao i dužnost nišandžije. Na desnoj strani topa bilo je mesto punioca. Punilac je koristio jednako dobar „Gundlach“ periskopski nišan. Ovde je veoma interesantno pomenuti da su „Gundlach“ nišanski uređaji bili preteče modernih tenkovskih optičkih uređaja, koji se i danas koriste.
Sa zadnje strane kupole bilo je akumulatorsko sladište koji je snabdevao kratkotalasni radio-uređaj, tipa 2N/C. Tenk je bio opremljen sa 80 topovskih granata i 3960 metaka za mitraljez. Imao je veoma snažan Saurer, četvorotaktni, šestocilindrični linijski postavljen VBLDb dizel-motor od 110 konjskih snaga (81 kW) kubikaže 8.550 cm³ koji je bio vodeno hlađen. Obrtni momenat je do menjača bio prenošen preko kardanske osovine. Menjač koji je bio postavljen u trupu prenosio je snagu do gusenica preko sistema od dva zupčanika omogućavajući četiri brzine napred i jednu u nazad. Na trupu, sa prednje desne strane bila je postavljena vozačka kabina koja je imala zaseban pristup, poklopac sa kapkom koji je imao otvor za gledanje. Postolje i vešanje su se sastojali od dva zupčanika pogonskog uređaja na prednjim stranama, tzv. točkova „lenjivaca“ na zadnjim krajevima strani i gusenica od 110 članaka, spojenih klinovima. Gusenice su bile poduprte sa četiri noseća točka (tzv. povratni valjci) sa obe strane. Trup tenka 7TP bio je postavljen na četiri grupe sa četiri potporna točka koja su bila povezana gumenim glavama. Električni sistem od 24 W korišćen bio je korišćen za startovanje motora, za svetlosne i signalne potrebe. Svetlosni generator tipa 400/24, bio je napajan iz akumulatora sa olovnim baterijama i korišćen je kao strujni generator. Dvostrani farovi, reflektor i zadnji far predstavljali su sistem osvetljenja.
Tokom Septembarske kampanje, tenk 7TP bio je u opremi mnogih borbenih jedinica: 1. Lakog tenkovskog bataljona u Pruskoj armiji, Varšavskoj motorizovano-mehanizovanoj brigada pod komandom pukovnika Stefana Roveckog, u Lubinskoj armiji; 2. Lakog tenkovskog bataljona u Lođskoj armiji; 3. Lakog tenkovskog bataljona koji je učestvovao u odbrani Varšave.
Uzimajući u obzir taktičko-operativna svojstava tenka 7TP slobodno se može zaključiti da bio superiorniji od nemačkih tenkova iste klase „PzKpfw I“ i „PzKpfw II“ koji su bili korišćeni u nemačkoj invaziji 1939. godine. Međutim, uprkos brojnim pobedama u borbama sa nemačkim tenkovima kao npr. u blizini Piotrkova 4. i 5. septembra i kod Tomašov Lubelskog 18. septembra nisu imali veći učinak u Septembarskoj kampanji zbog malog broja angažovanih i razbacanih u različitim borbenim jedinicama.
Kamuflažne boje i oznake
7TP tenkovi koji su učestvovali u Septembarskoj kampanji 1939, bili su ofarbani na dva načina, korišćena u Oklopnim Korpusima od početka 1930-ih godina, bazirana na tri boje: maslinasto zelena (kaki boja), pustinjsko žuta i tamno braon. U prvoj varijanti tenkovi su bili obojeni u ravne horizontalne trake sa glatkim granicama između boja. U drugoj varijanti ceo tenk je bio obojen maslinasto zeleno (kaki). Istovremeno horizontalni raspored boja u varjanti sa tri boje bio je isti na svim nivoima. Pored kamuflažnog bojenja, 7TP tenkovi su imali ambleme tenkovskih bataljona nacrtane sa obe strane kupole, u blizini otvora za posmatranje: belog jaguara u skoku - amblem 2. Lakog Tenkovskog Bataljona ili belog bizona uokvirenog belim krugom - amblem 5. Lakog Tenkovskog Bataljona. Po izbijanju neprijateljstava ove oznake su bile prefarbane da bi se neprijatelju otežalo raspoznavanje poljskih jedinica.
U borbama 1939. nemačka armija je zarobili određenu količinu ovih tenkova. Od njih je napravljen 203. Oklopni Bataljon. Godine 1940. većina ovih tenkova je preneta u Norvešku, a jedan odred u Francusku.
Tinajitas, General Zaragoza
Tinajitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Cascina Trombettina, Milano
Cascina Trombettina je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Tinajitas, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2133 m.
Cascina Trombettina, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Carboneras, Mineral de la Reforma
Carboneras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Antun Kanižlić
Antun Kanižlić (Požega, 20. studenog 1699. - Požega, 24. kolovoza 1777.), isusovac, bogoslov i hrvatski pjesnik.
Nižu gimnaziju završio je u Požegi, a učenje nastavio u Zagrebu, Beču i Leobenu. Odslušao je tri godine filozofije u Grazu a teologiju je završio u Grazu i u Slovačkoj Trnavi.
Pisao je pobožne knjige, molitvenike te prevodio sa njemačkog jezika. Njegova djela imaju karakteristike rokokoa, kićena su.
Djela
Originalni primjerci knjiga Antuna Kanižlića čuvaju se u Zavičajnoj zbirci "Possegana" u Požegi.
Sonora, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Sonora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 845 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
Hazleton, Iowa
Hejzelton je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 823 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 823 stanovnika, što je 127 (13,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Maravillas, Urique
Las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2119 m.
San Martín, Salto de Agua
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Adunați, Râca
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Metropolitanski grad Catania
Metropolitanski grad Catania (talijanski: Città metropolitana di Catania) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Al Ḩaqlayn, Sa'dah
Al Ḩaqlayn je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Metropolitanski grad Catania
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Catania prostire se u Siciliji u Južnoj Italiji, na površini od 3,574 km², u kojoj u 58 općina živi 1,116,168 stanovnika. Administrativni centar je grad Catania oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Al Ḩaqlayn, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2484 m.
Metropolitanski grad Catania
Historija
Metropolitanska Catania osnovana je 4. augusta 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Catania na istom terenu.
Tres Encinos, San Rafael
Tres Encinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
NK Slavonija Požega
Povijest
Klub je osnovan 1946. godine kao SD Jedinstvo. Od 1959. godine nosi ime Zvečevo, a od 1964. sadašnji naziv.
Uspjesi
Jedan od najvećih uspjeha kluba je nastup u 1.B HNL sredinom devedesetih godina. Za vrijeme bivše države najveći uspjeh kluba je bio ulazak u republičku ligu 1978. godine.
Stadion
Prvo nogometno igralište ne kojem je klub nastupao se nalazilo pokraj ljevaonice sve do 1954. godine, kada se klub seli na igralište kraj Orljave u središtu grada. Na otvorenju istog je gostovala FK Mačva iz Šapca.
Navijači
Sredinom devedesetih godina, u vrijeme najvećih uspjeha kluba, NK Slavoniju je pratila navijačka skupina Tornado s Orljave.
Vanjske poveznice
Službena stranica
Tălmăcel, Tălmaciu
Tălmăcel je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Tălmaciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
NK Požega
NK Požega je nogometni klub iz Požege..
Trenutačno se natječe u 1. ŽNL Požeško-slavonskoj.
Povijest
Nogometni klub „Požega“ najstariji je postojeći gradski nogometni klub a osnovan je 10. 09. 1962. godine. Osnovali su ga predstavnici odjevnog poduzeća „Sloga“ i predstavnici drvno-industrijskog poduzeća „Lipa“ (današnji Spin Valis). Osnivačka Skupština je počela sa radom u 17,20 sati u prostorijama Odjevnog poduzeća Sloga. Skupštinu je otvorio Stjepan Sertić i predložio dnevni red koji je jednoglasno usvojen. Za predsjednika je izabran Marko Unukić, izabrana su i dva privremena tajnika Stjepan Grgurić i Krešimir Bubak, Za blagajnika je postavljen Gojko Timarac, ekonom je bio Stjepan Kovačević  a prvi trener je bio Stjepan Grgurić. Svi prisutni članovi Skupštine složili su se da boja kluba bude zelena.
Fraccionamiento Mirador del Lago, Erongarícuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
Medicine Lake, Minnesota
Medisin Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 371, što je 3 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Magrignano, Parma
Magrignano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
Željko Hell
Željko Hell (Požega, 1923. - Split, 12. studenog 2008.) je bio hrvatski književnik. Pisao je novelističku, romanesknu i esejističku prozu.
Rodio se u Požezi.
Najznačajniji dio njegove karijere je vezan za Split, u kojem je završio srednju školu i u kojem se zaposlio. Radio je u Oglasnom zavodu Hrvatske i splitskom Kazalištu lutaka.
Surađivao je sa časopisima Hrvatskim slovom, Mogućnostima, Hrvatskim obzorjima, Forumom...
Djela
Djela mu karakterizira mističnost, metafizičnost i transcedentnost.
Autor je velikog broja dječjih igrokaza.
Vulturești, Vulturești
Vulturești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vulturești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1984 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
La Gloria, Coyuca de Benítez
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Agua Viva, Salto de Agua
Agua Viva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Paso de las Flores, Jopala
Paso de las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Colonia Militar, Mineral de la Reforma
Colonia Militar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2510 m.
Lindero Agua Fría, Chicontepec
Lindero Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Zagrebački partizanski odred
Prvi zagrebački partizanski odred, osnovan je još početkom srpnja 1941. kod Sesveta, ali je ubrzo razbijen. Ponovno je oformljen 18. rujna 1943. i od tada je djelovao pod tim imenom sve do kraja rata 1945. Odred je bio prva veća partizanska vojna postrojba u neposrednoj blizini Zagreba.
Prvi odred iz šume Divjača (lipanj - kolovoz 1941.)
Zagrebački partizanski odred osnovala je jedna mala grupa od svega 20-tak uvjerenih komunista i antifašista, koji su svi odreda bili Hrvati, na imanju Slavka Gmanjića između Sesveta i Dubrave. Komandir odreda bio je Silvije Pelzl (metalski radnik - član jednog rajonskog komiteta partije), a politički komesar Antun Dobrila - Vivere - Pepo (srednjoškolac, skojevac). Borci ovog prvog odreda bili su; Zvonko Komarica (bjegunac iz zatvora Kerestinac), Andrija Čorković (učitelj), Petar Biškup Veno (soboslikar), Ivan Kuzmijak (zidar), Branko Špalj (student veterine), Đuro Mirković (soboslikar), Branko Švagalj (đak srednje tehničke škole), Joža Fistrić (soboslikarski šegrt), Zvonko Furst (đak srednje tehničke škole) i Marijan Grozaj (đak srednje tehničke škole), Joža ? (postolarski šegrt, skojevac) i Rudi ? (avijatičar, skojevac).1) Cilj odreda je bio vršiti napade na manje neprijateljske vojne i policijske oružane formacije i diverzije na komunikacijama i drugim objektima koji su služili ustašama i Nijemcima. No i prije nego što je odred uspio poduzeti bilo kakvu akciju, - njegovo kretanje i uvježbavanje u šumi Divljača, primjećeno je. Jednu desetinu odreda je opkolila i napala grupa oružnika 19. kolovoza 1941. - nakon okršaja od pola sata, jedan oružnik je poginuo (Mile Novaković) a jedan je ranjen, oružnici su se razbježali ali i borci odreda su se povukli iz šume, svatko na svoju stranu. Jedan dio vratio se u Zagreb, i ponovno prihvatio ilegale, - drugi su se prebacili u Žumberak i na Bilogoru u tamošnje partizane. Tadašnji veliki župan za Župu prigorje dr. Marko Lemešić raspisao je 20. kolovoza 1941. godine tjeralicu ''sa nagradom od 10.000 kuna za svaku glavu ove četničko-komunističke bande''.
Time je okončana prva faza Zagrebačkog partizanskog odreda.
Zagrebački partizanski odred (rujan 1943.)
Nakon tog neuspjelog pokušaja, okolica Zagreba ostala je prividno mirna sve do rujna 1943., tada je Zagrebačka partijska organizacija odlučila na svojoj sjednici održanoj 13. rujna 1943. da se ponovno treba u neposrednoj okolici Zagreba (Prigorje, Stubica) osnovati novi Zagrebački partizanski odred.
Na osnovu te odluke 18. rujna 1943. u selu Preseka osnovan je 2 bataljon, a 19 rujna i 1 bataljon (Zagorski batoljon) u selu Hrušćica. Prigorska partizanska četa bila je isprava izuzeta iz odreda, i djelovala je samostalno, no i ona je početkom listopada 1943. pridružena Odredu i postala je njegov 3 bataljon.
U trenutku osnutka Zagrebački partizanski odred imao je 272 boraca (od toga 6 žena), 159 pušaka, 8 puškomitraljeza i 7950 metaka. Zapravo Odred je imao čak 500 boraca, ali je stvarni broj tajio da ne bi morao dio svojih boraca dati nekim drugim jedinicama. (službeno su višim štabovima tvrdili da imaju samo 150 boraca).
Drugi i Treći batoljon, svaki sa oko 200 boraca, su 15. prosinca 1943. izuzeti iz Odreda i ušli u sastav novoutemeljene Brigade Matija Gubec. Odred je ponovno osnovao svoj 2 bataljon, polovicom siječnja 1944., a 3 bataljon tek 20. rujna 1944. No već 28. rujna 1944., cijeli 2 bataljon pridružio se Prvoj Zagorskoj brigadi, a 3 bataljon postao je tako 2 bataljon, na kraju se i on sa svojih 220 boraca, 15. studenog 1944. pridružio Prvoj Zagorskoj brigadi.
Tako je 28. studenoga 1944. Prvi zagrebački odred imao samo jedan bataljon sa 150 boraca, podijeljenih u tri čete (od po 40 boraca).
Borbe Zagrebačkog partizanskog odreda
Aktivnost Zagrebačkog partizanskog odreda isprva se svodila na postavljanje zasjeda, i diverzija na sjeveroistočnim prilazima Zagreba, naročito često napadali su komunikaciju Zagreb - Zelina. Od 3. do 16. studenoga 1943. porušeno je oko 100 m željezničke pruge, na sektoru Dugo Selo - Kraljevec, oko 1000 m na sektoru Dugo Selo - Prečec i oko 600 m na sektoru Dugo Selo - Vrbovec. Odred je tijesno surađivao sa susjednim Prvim zagorskim partizanskim odredom s kojim je dijelio teritorij Zagrebačke gore i borce. Zagorski batoljon (1 batoljon) odreda - zapravo se cijelo vrijeme borio u Hrvatskom Zagorju u kotarima Stubica i Zelina. Odred je 8. studenoga 1943. napao Komin, ali je ustaška posada odbila napad. Nakon toga odred je porušio tri mosta na cesti Zagreb-Varaždin, i porušio rudnik Poljanica kod Zlatara.
U studenom 1944. jedna četa Zagrebačkog odreda postavila je zasjedu na cesti Stubica - Zagreb kod sela Ivanca, blizu Podsuseda. U zasjedu su ušla 3 kamiona ustaša iz pravca Donje Stubice. Nakon kratke borbe ustaše su se razbježale i povukle u pravcu Zaprešića, a kamioni zaplijenjeni.
U prosincu 1944. kod Krušljevog sela (Oroslavje) jedan vod Zagrebačkog odreda postavio je zasjedu na kolonu neprijatelja, tom prilikom ubijen je jedan njemački general, a jedan domobranski general je ranjen.
Partizani su uspjeli kontrolirati velik dio teritorija zagrebačke okolice. U razdoblju od 1943. do 1944. povremeno su uspjevali zauzeti i držati pod svojom kontrolom više kotarskih i općinskih središta; Koprivnica, Čazma, Zlatar, Ivanec, Ludbreg, Novi Marof, Đurđevac, Varaždinske Toplice i druga manja mjesta.
Zapovjedna struktura Zagrebačkog partizanskog odreda
Komandiri Odreda: Pomoćnici komandira Odreda: Politički komesari Odreda: Pomoćnici političkih komesara Odreda: Komandir za informiranje Obavještajac Odreda: Intendant Odreda: Liječnik Odreda: Komandir štaba Odreda Sekretar SKOJ-a Odreda:
Aurora Ermita, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Aurora Ermita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1508 m.
Nuevo Faisán, San Rafael
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Colonia Tălmaciu, Tălmaciu
Colonia Tălmaciu je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Tălmaciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
El Santo, San Ignacio
El Santo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Corenapuchi, Urique
Corenapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2136 m.
La Sabanilla, General Zaragoza
La Sabanilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1462 m.
El Cañón, San Ignacio
El Cañón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Carraia, Perugia
Carraia je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Aaronsburg, Washington County, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 259.
Palma Sola, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 389 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Plan Chico, Jopala
Plan Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Cascina Calzavacca, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Santiago Jaltepec, Mineral de la Reforma
Santiago Jaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1827 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2441 m.
Huluba, Vulturești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Zvečevo
Tvrtka Zvečevo d.d. Požega, osnovana je i započela s radom kao tvornica "Stock cognac Medicinal" 20. listopada 1921. godine.
Povijest
Godine 1934. poznata švicarska tvrtka Nestlé nudi ugovor Stocku o najmu postrojenja za proizvodnju čokolade i bombona i to za rok od 10 godina. Ponudu odobrava Ministarstvo i Kraljevska banska uprava u Zagrebu. Godine 1936. Nestlé dobiva dozvolu za početak proizvodnje čokolade i čokoladnih proizvoda, a 1946. godine proizvodnja je nastavljena u nacionaliziranoj tvornici. Od 1951. godine tvornica posluje pod imenom Zvečevo. Godine 1958. u sustav Zvečeva ulazi mljekara, koja je do tada radila pod imenom Slavonka. Tijekom 1960-ih godina napuštaju se nerentabilne i zastarjele proizvodnje voćnih sokova i proizvodnje brašna. Svi napori usmjeravaju se na proizvodnju kakao proizvoda, jakih alkoholnih pića i preradu mlijeka u mliječni prah. Krajem 60-ih i početkom 1970-ih godina provodi se proces rekonstrukcije i modernizacije, te dolazi do porasta proizvodnje i zaposlenosti. Nove linije omogućavaju značajno povećanje, te proizvodnju novih, kvalitetnih proizvoda. Sve to, a i ugovor sklopljen 1970. godine s tvrtkom Nestlé o dugoročnoj poslovnoj suradnji stvorilo je pretpostavku za uspješan nastup Zvečeva na domaćem i inozemnom tržistu. 1987. godine Zvečevo organizira i proizvodnju na bazi brašna - vafel proizvode. Od 3. rujna 1994. godine posluje kao dioničko društvo. Mnogi proizvodi Zvečeva nagrađivani su brojnim priznanjima za kvalitetu, kako u zemlji tako i u inozemstvu.
Kvaliteta i tradicija su temelji na kojima Zvečevo bazira svoje poslovanje, na tom putu permanentna je i briga o zdravom okolišu. Zvečevo ulazi u kategoriju "čistih tehnologija" i postiže značajne rezultate u području zaštite okoliša, a Ministarstvo zaštite okoliša i prostornog uređenja RH dodijelilo je 2001. godine Zvečevu nagradu "Hrvatski oskar" u kategoriji "Industrija i energetika". U poslovnoj politici Zvečevo uvažava svjetske norme održivog razvoja, uvažavajući preventivnu strategiju čiste proizvodnje.
Cascina Uboldi, Milano
Cascina Uboldi je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Metropolitanski grad Messina
Metropolitanski grad Messina (talijanski: Città metropolitana di Messina) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Messina prostire se u Siciliji u Južnoj Italiji, na površini od 3,266 km², u kojoj u 108 općina živi 647,477 stanovnika. Administrativni centar je grad Messina oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Messina osnovana je 4. augusta 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Messina na istom terenu.
La Barranca, General Zaragoza
La Barranca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1494 m.
Las Canoas, Erongarícuaro
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2168 m.
El Cuervito, Mezquital
El Cuervito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1192 m.
San José Chapayal, Pueblo Nuevo Solistahuacán
San José Chapayal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2059 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1199 m.
Hrvoje Kovačević
Hrvoje Kovačević (Požega, 1966.), hrvatski književnik.
Životopis
Rođen je u Požegi 1966. godine gdje je završio osnovnu i srednju školu. Bavio se amaterskim filmom, autor je tri animirana i jednog kratkog igranog filma. Diplomirao je arhitekturu u Zagrebu. Crtao je karikature u "Studentskom listu", "Poletu", "Oku", "Sportskim novostima", "Reviji SN", "Startu" i dr. Dugi niz godina radio je u marketinškoj agenciji. Objavio je nekoliko romana za djecu i odrasle. Objavio je i niz kratkih priča i drama od kojih su neke objavljene u časopisima ili igrane na Drugom programu Hrvatskog radija. Od 2002. godine je profesionalni pisac, te je za roman Tajna crne kutije dobio nagradu Grigor Vitez.
Živi u Stubičkim Toplicama.
Innsbruck Land
Innsbruck Land je jedan od 80 austrijskih okruga (bezirka) od 181,698 stanovnika.
Geografske karakteristike
Innsbruck Land leži u Tirolu, on potpuno okružuje statutarni grad Innsbruck, sa zapada graniči sa Okrugom Imst, sa istoka sa Okrugom Schwaz, sa sjevera sa njemačkom Bavarskom i sa juga sa talijanskimBolzanom.
Administrativna podjela okruga
Innsbruck Land je administrativno podjeljen na 63 općina od kojih samo Hall in Tirol ima status grada, a 7 ima status trgovišta;
Fedor von Bock
Fedor fon Bok (Kistrin, 3. decembar 1880 — Hamburg, 4. maj 1945) je bio Generalfeldmarschall Vermahta, koji je služio kao komandant grupe armija Centar tokom napada nacističke Nemačke na Sovjetski Savez 1941. godine. Fon Bok je smatran generalom koji sve radi „po pravilima“, i nije se puno mešao u politiku, ali takođe nije simpatisao one koji su se protivili Adolfu Hitleru.
Život i karijera
Rođen je u Kistrinu (u to vreme je pripadao Brandenburgu u Nemačkoj). Pohađao je vojnu akademiju, a zatim je stupio u Nemačku vojsku 1897. godine. Borio se u Prvom svetskom ratu, i do 1918. je stekao čin majora. Ostao je u armiji nakon završetka rata, služeći kao komandant Treće armijske grupe.
Innsbruck Land
Administrativna podjela okruga
Administrativni centar okruga je grad Innsbruck.
Metropolitanski grad Cagliari
Metropolitanski grad Cagliari (talijanski: Città metropolitana di Cagliari) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Fedor von Bock
Život i karijera
Bio je jedan od nekolicine oficira koji nisu smenjeni sa dužnosti kada je Hitler reorganizovao vojsku 1939. u osvit Drugog svetskog rata. U to doba, fon Bok je bio zadužen da vodi grupu armija Sever tokom uspešne Invazije na Poljsku. Nakon uspešnog vođenja blickriga protiv Francuske, Belgije, i Holandije, fon Bok je unapređen u feldmaršala. Zatim mu je dato njegovo najčuvenije zaduženje; operacija Barbarosa, osvajanje Moskve i poraz Sovjetskog Saveza. 1941, fon Bok je izvršio invaziju na deo Poljske pod sovjetskom okupacijom, raskinuvši sporazum Ribentrop-Molotov između Nemaca i Sovjeta. Do decembra, cela Poljska, Ukrajinska SSSR, kao i Belorusija i veći deo zapadne Rusije su bili osvojeni.
Metropolitanski grad Cagliari
Geografija
Metropolitanski grad Cagliari prostire se na Sardiniji u Južnoj Italiji, na površini od 1248 km², gdje u 17 općina živi 431.302 stanovnika. Administrativni centar je grad Cagliari oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju konurbaciju.