cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parodontopatija
Prognoza
Pre svega se utvrđuje da li preostali deo kosti pruža dovoljnu potporu zubu, a odluka o tome se donosi na osnovu rendgenskog snimka. Prognoza takođe zavisiti od tipa destrukcije kosti. Horizontalni tip dovodi do ravnomerne destrukcije i tada je prognoza dobra. Vertikalni ili kosi tip resorpcije kosti se odvija veoma brzo i ugrožava opstanak zuba u vilici, pa je u ovom slučaju prognoza loša. Brzina koštane razgradnje se menja u toku same parodontopatije i ukoliko je tok razgradnje brži i sama prognoza će biti lošija. Kod višekorenih zuba prognoza će biti bolja ukoliko su korenovi rašireni, a takođe je bolje što su korenovi duži. Opšte zdravstveno stanje i starost menjaju reaktivnost organizma, a samim tim i parodoncijuma, što bitno utiče na prognozu.
Parodontopatija kod odraslih
Ovaj oblik parodontopatije je najčešći. Ona nastaje širenjem upale na dublja tkiva parodoncijuma, a bolest se širi postepeno i razvija se godinama. Tokom hronične parodontopatije mogu biti zahvaćeni svi ili samo neki zubi, a karakteristično je da inflamacija nije istog intenziteta na svim zubima. Smatra se da ovaj oblik parodontopatije nastaje usled loše higijene. Prema težini, hronična parodontopatija se dijeli na: blagu, srednje izraženu i tešku formu.
Terapija može biti konzervativna i hirurška, ali se veliki naglasak stavlja na prevenciju. To podrazumeva uklanjanje predisponirajućih faktora: mekih naslaga (pranje zuba) i tvrdih naslaga (uklanjanje kamenca).
Otter
Oter je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.522 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353027.
Parodontopatija
Parodontopatija kod mladih
Zapaženo je da se kod dece i adolescenata javlja specifičan oblik oboljenja parodoncijuma, koji se po kliničkoj slici, toku i prognozi bolesti razlikuje od parodontopatije kod odraslih.
Parodontopatija kod mladih ili juvenilna parodontapatija brzo napreduje i dovodi do gubitka svih zuba. Spada u najteža parodontalna oboljenja, jer je veoma teško kontrolisati bolest i sprečiti gubitak zuba. Razaranje kosti se odvija tako brzo da bolesnici izgube zube pre 20. godine života.
Otter
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Harburg Oter se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 47 metara. Površina opštine iznosi 34,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.522 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Parodontopatija
Parodontopatija kod mladih
Uzrok bolesti nije tačno utvrđen. Od faktora koji mogu uticati na razvoj ovog oboljenja navode se: genetika, imunološki poremećaji, opšta sistemska oboljenja i dr. Epidemiološki podaci govore da je u srednjoj Evropi od svih obolelih od parodontopatije 1% bolovalo od ovog oblika. Smatra se da žene obolevaju tri puta češće nego muškarci, a bolest se uglavnom javlja između 11. i 13. godine života dok se kod osoba posle 25. godine života uopšte ne javlja.
Specifičnost terapije ovog oblika parodontopatije se ogleda u tome što su u nju uključeni i antibiotici, pogotovo tetraciklini. Smatra se da je izlečenje moguće samo ukoliko se bolest na vreme otkrije.
Konzervativno lečenje
mini|desno|200p|Stomatološke sonde Plan lečenja parodontopatije obuhvata niz mera koje se primenjuju u dužem vremenskom periodu. Ukoliko su kod bolesnika prisutne i neke subjektivne tegobe, prvo se saniraju one i vade se zubi za koje je utvrđeno da se ne mogu izlečiti. Nakon toga sledi terapija, koja se odvija u pet faza.
Prva faza se odnosi na saniranje upale parodoncijuma i ona obuhvata identifikaciju i uklanjanje zubnog plaka, uklanjanje zubnog kamenca, edukaciju bolesnika (u cilju boljeg održavanja oralne higijene) i kontrolne preglede. Druga faza lečenja je usmerena na tzv. parodontalne džepove sa ciljem da se oni smanje ili uklone. Ova faza se preduzima tek nakon završetka bazične terapije i primenjuje se kod svih bolesnika sa težim parodontalnim razaranjima. Suština delovanja na parodontalne džepove se ogleda u uklanjanju patološki izmenjenog potpornog tkiva zuba. U okviru druge faze vrše se i hirurške intervencije, tj. hirurško uklanjanje nekih anomalija desni koje dovode do nastanka i napredovanja parodontopatije. Treća faza obuhvata uspostavljanje povoljnih međuzubnih odnosa i ona se ne preduzima kod svih pacijenata. U cilju korekcije traumatskog odnosa zuba primenjuje se: brušenje zuba i razne ortodontske, protetske i hirurške mere. Četvrta faza lečenja obolelih od parodontopatije odnosi se na program mera koje imaju za cilj održavanje postignutih rezultata lečenja.
Nakon završene terapije, sledi još jedna faza koja obuhvata:
Hirurško lečenje
Kao oblik terapije parodontopatije, mogu se primenjivati i različiti hirurški zahvati na desnima. Cilj je uspostavljanje dobrog pripoja desni za cement zuba, čime bi se zaustavilo dalje širenje parodontalnih džepova. U tu svrhu najčešće se sprovode režanj operacija i gingivektomija.
Antimikrobna fotodinamska terapija
Pod terminom "Fotodinamična terapija" se podrazumeva: Inaktivacija svetlo-indukovanih ćelija, mikroorganizama ili molekula. Jedna od savremenih metoda lečenja laserom podrazumeva tretiranje bakterija specijalnom tečnošću koja se vezuje za membrane bakterije, a svetlost lasera stvara aktivni kiseonik koji ih oštećuje, odnosno uništava.
Komplikacije
U toku parodontopatije, usled koštane resorcije koja ide do dna alveole zuba gornje vilice, može biti razoren i pod gornjoviličnog (maksilarnog) sinusa, tako da se infekcija širi i na sam sinus. Nakon toga dolazi do razvoja kliničke slike zapaljenja sinusa, koje je praćeno velikim bolovima.
Postoje i dokazi koji ukazuju na povezanost između parodontopatije, ishemije srca i cerebrovaskularne bolesti, ali nije još uvek dokazano da li se radi o uzročno-posledičnoj vezi.
Hamilton County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.836.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.836 stanovnika, što je 543 (10,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tosiwo Nakayama
Tosiwo Nakayama (Chuuk, 23. novembar 1931. – 29. mart 2007) bio je mikronezijski političar, poznat po tome što je bio prvi predsjednik Federalnih Država Mikronezije. Služio je u dva mandata od 1979. do 1987. Njegov brat je mikronezijski diplomat Masao Nakayama.
Otterndorf
Oterndorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Kukshafen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.049 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3352046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kukshafen Oterndorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Kukshafen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 0 – 6 metara. Površina opštine iznosi 33,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.049 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 210 stanovnika/km².
Biotin-(metilmalonil-KoA-karboksitransferaza) ligaza
Biotin-(metilmalonil-KoA-karboksitransferaza) ligaza (, biotin-(metilmalonil-KoA-karboksiltransferaza) sintetaza, biotin-metilmalonil koenzim A karboksiltransferaza sintetaza, biotin-transkarboksilazna sintetaza, metilmalonil koenzim A holotranskarboksilazna sintetaza, biotin—(metilmalonil-KoA-karboksiltransferaza) ligaza, biotin:apo(metilmalonil-KoA:piruvat karboksiltransferaza) ligaza (formira AMP)) je enzim sa sistematskim imenom biotin:apo(metilmalonil-KoA:piruvat karboksitransferaza) ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
St. Edward, Nebraska
St. Edward je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 705 stanovnika.
Palombara Piccola, Brindisi
Palombara Piccola je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Lyon Mountain, New York
Lajon Mauntin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 423, što je 35 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aignes
Enj je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Mire.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 323 m, a minimalnoj 198 m).
Franceschin, Padova
Franceschin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Curcy-sur-Orne
Kirsi sir Orn je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 382 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 16 m).
Procijanidin C1
Procijanidin C1 je organsko jedinjenje, koje sadrži 45 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 866,772 Da.
Nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza
Nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza (, NDP heksoza pirofosforilaza, heksoza 1-fosfat nukleotidiltransferaza, heksoza nukleotidilatni enzim, nukleozid difosfoheksozna pirofosforilaza, heksoza-1-fosfatna guanililtransferaza, GTP:alfa-D-heksoza-1-fosfatna guanililtransferaza, GDP heksozna pirofosforilaza, guanozin difosfoheksozna pirofosforilaza, nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfatna nukleotidiltransferaza, NTP:heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom NTP:alfa-D-aldoza-1-fosfat nucleotidiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Supstrati ovog enzima u reverznom smeru su guanozin, inozin i adenozin difosfat heksoze.
Herkimer County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 64.519 stanovnika, što je 92 (0,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Syracuse, Utah
Sirakjus je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.331, što je 14.933 (158,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Biotin-(propionil-KoA-karboksilaza (ATP-hidrolizujuća)) ligaza
Biotin-(propionil-KoA-karboksilaza (ATP-hidrolizujuća)) ligaza (, biotin-(propionil-KoA-karboksilaza (ATP hidroliza)) sintetaza, biotin-propionil koenzim A karboksilazna sintetaza, propionil koenzim A holokarboksilazna sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom biotin:apo-(propanoil-KoA:ugljen-dioksid ligaza (formira ADP)) ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
John Haglelgam
John Haglelgam (Eauripik Island, Yap, 10. august 1949 -) je mikronezijski političar koji je bio 2. predsjednik Mikronezije u mandatu 1987-1991. ž
Sornino, Frosinone
Sornino je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
1049 Gotho
1049 Gotho je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 50,69 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,504 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,693 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,130, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,078 stepeni, a orbitalni period iznosi 1992,365 dana (5,454 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 12,00 a geometrijski albedo 0,010.
Asteroid je otkriven 14. septembra 1925. godine.
Ablaincourt-Pressoir
Ablenkur Presoa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 227 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 88 m, a minimalnoj 67 m).
1048 Feodosia
Ekscentricitet orbite iznosi 0,181, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,804 stepeni, a orbitalni period iznosi 1648,572 dana (4,513 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,75 a geometrijski albedo 0,045.
Asteroid je otkriven 29. novembra 1924. godine.
Vaccardo, Pescara
Vaccardo je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Sardis, Georgia
Sardis (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 999 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 999 stanovnika, što je 172 (14,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Manny Mori
Emanuel "Manny" Mori (25. decembar 1948 -) je mikronezijski političar koji se trenutno nalazi na mjestu predsjednika od 11. maja 2007. Izabrao ga je Kongres čiji je član od 1999. godine.
Mori je oženjen za Elinu Ekiek s kojom ima četiri kćeri. Potiče od znamenitog japanskog pustolova i poduzetnika Kobena Morija.
1050 Meta
1050 Meta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,624 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0 a geometrijski albedo 0,010.
Jefferson County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 116.229.
Hip hop soul
Hip hop soul je drugi veliki podžanr suvremenog R&B-a. Pojam općenito opisuje stil glazbe koji je mješavina soula, R&B pjevanja i sirove hip hop produkcije. Ovaj stil služi kao središnja točka između hip hopa, R&B-a, new jack swinga i neo soula i dok je bio najpopularniji tijekom sredine 1990-ih, koristili su ga umjetnici poput Mary J. Blige, Jodeci, R. Kelly i Aaliyah, a još uvijek postiže popularnost i sa novijim glazbenicima kao što su Keyshia Cole and John Legend.
Glazbeni utjecaji
Mnogi glazbenici koji su objavili svoj materijal u hip hop soul stilu, prije toga su izdavali albume u new jack swing žanru (ili ženski izvođači u new jill swing stilu), a neki od njih su Jodeci, američki trio SWV i sastav TLC. Glavni element po čemu je hip hop soul prepoznatljiv je grubost u izvođenju i manji utjecaj R&B-a, po čemu se razlikuje od new jack swinga. Ovdje se također koriste samplove iz sintisajzer linije, koji je opremljen čvrstim elementima iz 1990-ih kao east coast hip hopa i gangsta rapa. Iako new jack swing svoje djelovanje zatvara u R&B granicama, hip hop soul naginje više prema rap glazbi, a primarne osobe u tom su Montell Jordan (prvi R&B izvođač koji je potpisao za hip hop izdavača Def Jam Records), američki R&B sastav 'Blackstreet' (kojeg predvodi Teddy Riley) i Mary J. Blige sa skladbom "Queen of Hip Hop Soul" ,koju je prilagodila stilu svojih rap kolega.
Hip hop soul u javnosti
Hip hop soul također se smatra više 'zrelijim' od drugih suvremenih R&B stilova i prilagođen je za stariju publiku. To je dijelom zbog žanra koji svoju pozornosti okreće više na mračnije aspekte ljubavi i urbani život.
Također koristi teme i način izražavanja za odrasle osobe više nego bilo koji drugi R&B podžanr. To je uzrokovalo da hip hop soul glazbenici upadnu u pravne nevolje, a neki od njih uključuju R. Kelly, Brandy, Left Eye, Ray J i članove sastava 'Jodeci'.
Stvaranje neo soula
Hip hop soul postaje manje popularan nastankom drugog R&B podžanra neo soula krajem 1990-ih. Obožavatelji stila, smatraju ga 'pozitivnom' alternativom hip hop soula i suvremenog R&B-a, koji je postajao sve više popularan, bazirajući se na pretjeranu seksualnost i negativne stereotipove. Ironično je s obzirom na njihovu povezanost sa hip hopom, mnogi izvođači neo soula i hip hop soula redovito su miksali stilove. Glazbenici poput Groovea Theorya, Johna Legenda i Anthonya Hamiltona, mogu se smatrati neo soul i hip hop soul izvođačima.
Nove generacije
Hip hop soul trenutno doživljava lagani porast u popularnosti zbog toga što ga mlađi glazbenici djelomično uključuju u svoje snimke. Neki od tih izvođača su Amerie, Ashanti i Keyshia Cole.
Papenburg
Papenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 35.268 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454041, NUTS (DE949) i LOCODE (DE PAP) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emsland Papenburg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 118,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 35.268 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 298 stanovnika/km².
Procijanidin C2
Procijanidin C2 je organsko jedinjenje, koje sadrži 45 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 866,772 Da.
St. Helena, Nebraska
St. Helena je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 96 stanovnika.
Pattensen
Patenzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Region Hanover. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.944 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3241013.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Region Hanover Patenzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Region Hanover. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 63 metra. Površina opštine iznosi 67,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.944 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 208 stanovnika/km².
Valonski distrikt
right|Mapa koja pokazuje distrikt Vlorë u okviru Albanije Valonski distrikt ili oblast Valona (albanski: Rrethi i Vlorës) je jedan od 36 distrikata u Albaniji, dio Valonskog okruga. Po procjeni iz 2004. broji oko 147.000 stanovnika, a pokriva područje od 1609 km². Nalazi se na jugu države, a sjedište mu je grad Valona. Distrikt se sastoji od sljedećih općina:
Etoksadrol
Etoksadrol je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 261,359 Da.
Provincije Sao Tomea i Principea
Sao Tome i Principe je podeljen u dve provincije:
Provincije su dalje podeljene u sedam distrikta, šest na Sao Tome i jednom na Principe. To su: Agva Grande, Kantagalo, Kaje, Lemba, Lobata, Me-Zoči i Page.
1052 Belgica
1052 Belgika (1052 Belgica) je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,236 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,97 a geometrijski albedo 0,042.
Aralkilamin N-acetiltransferaza
Aralkilamin N-acetiltransferaza (, serotoninska acetiltransferaza, serotoninska acetilaza, arilalkilaminska N-acetiltransferaza, serotoninska N-acetiltransferaza, AANAT, enim melatoninskog ritma) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:2-ariletilamin N-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je specifičan za 2-ariletilamine, uključujući serotonin (5-hidroksitriptamin), triptamin, 5-metoksitriptamin i feniletilamin.
Conteville (Kalvados)
Kontvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 82 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 94 m, a minimalnoj 39 m).
B-glukogalin O-galoiltransferaza
B-glukogalin O-galoiltransferaza (, Beta-glucogallin O-galloyltransferase) je enzim sa sistematskim imenom 1-O-galoil-beta-D-glukoza:1-O-galoil-beta-D-glukoza O-galoiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Beta-glukogalin može da deluje kao donor i kao akceptor. Digaloilglukoza može takođe da deluje kao akceptor.
Hotchkiss, Colorado
Hočkis je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 944, što je 24 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Parmenid
thumb|200px|Permenid
Parmenid iz Eleje (grč. Παρμενίδης ὁ Ἐλεάτης, rođen oko 515. god. st. e., umro oko 450. st. e.) bio je rani grčki filozof, rodom iz Eleje, grčkog grada na južnoj obali Italije. On je bio pravi osnivač tzv. elejske škole, premda se njenim utemeljiteljem ponekada proglašava i Ksenofan. Elejskoj su školi još pripadali Zenon iz Eleje i Melis sa Samosa. Na Parmenidovu filozofsku misao najviše su uticali Anaksimen, Anaksimandar i Pitagora.
Poema o prirodi
Parmenid je jedan od najznačajnijih presokratskih filozofa. Od njegovog jedinog dela, koje je bilo napisano u heksametrima i koje je po konvenciji nazvano O prirodi (Περὶ φύσεως), sačuvani su relativno opširni fragmenti (oko 150 stihova), pre svega zahvaljujući doksografu Simplikiju. Prema nekim antičkim izvorima, celo se delo sastojalo od 3.000 heksametara. To je delo bilo podeljeno na tri osnovna dela:
Delo opisuje kako autor putuje "iznad utabanih staza smrtnika" kako bi od neimenovane boginje (za koju se pretpostavlja da bi mogla biti Persefona) čuo otkrovenje o istinskoj prirodi sveta. "Put istine", od koga je sačuvano oko 90 odsto izvornog teksta, te "Put mnenja", od koga je većina izgubljena, zatim se predstavljaju kao otkrovenje koje boginja kazuje autoru. "Put istine" daje Parmenidovu teoriju bića (ontologiju), dok je "Put mnenja" verovatno obrađivao pitagorejsku kosmologiju.
Teorija bića
mini|Za Parmenida, [[biće ima oblik sfere.]]
Prema Parmenidu, bitak ili Jedno jeste, a nastajanje ili promena je puki privid. Naime, ako nešto nastaje, ono mora nastati ili iz bitka ili iz nebitka. Ako nastaje iz bitka, onda ono već jeste, i u tom slučaju ne nastaje. Ako pak nastaje iz nebitka, onda to nešto jeste ništa, jer iz ničega može postati samo ništa. Stoga je to nastajanje samo privid: bitak, pa i svako pojedinačno biće, naprosto jeste, i ono je Jedno, jer i mnoštvo je samo privid. Time Parmenid uvodi važno razlikovanje između uma i čula, istine i pojavnosti. Još je Tales spoznao to razlikovanje u određenoj meri, s obzirom da je njegova tvrdnja da je prapočelo svega voda teško opažljiva čulima: za shvatanje te postavke mora se upotrebiti um koji ide preko pojava. I Heraklitova glavna tvrdnja znatno nadilazi obično mnenje ljudi i predstavlja istinu uma, a on i eksplicira tu razliku stavljajući svoj Logos nasuprot zdravorazumskom razmišljanju. Ipak, Parmenid je prvi koji je izričito naglasio razliku između uma i čula, umne istine i čulne opažajne pojavnosti. Ta će razlika postati temeljnom postavkom idelističke filozofije, ali sam Parmenid bio je, ne idealista, već izraziti predstavnik monističkog materijalizma. Iz njegove izjave: "Isto je misliti i biti" (fr. 5) ne proističe da je Parmenid Jedno shvatio kao samu misao, već da se do bitka, do istine o Jednom, stiže samo mišljenjem.
Prema tome, Parmenid tvrdi da "ono jeste", odnosno da "ono" (τὸ ἐόν ili τὸ ὄν), bitak ili stvarnost, kakve god da je prirode, postoji i mora postojati. O bitku može da se govori i on može biti predmet misli. A ono o čemu možemo misliti i govoriti može i da bude, "jer isto biće može da se misli i da postoji". A ako ono može da bude, ono nužno i jeste. Naime, ako bi moglo da bude a ipak nije, onda ono nije ništa, a ništa ne može biti ni predmet mišljenja ni predmet govorenja, jer govoriti o ničemu znači ne govoriti, kao što i misliti o ničemu znači ne misliti. Osim toga, ako bi ono tek moglo da bude, onda ono nikada ne bi nastalo, jer bi moralo da nastane iz ničega, a iz ničega nastaje ništa, a ne nešto. Stoga, "ono", bitak, stvarnost, biće – nije bilo prvo moguće, a zatim nastalo – nego je uvek postojalo i vremenski je neograničeno, odnosno ne može propasti, tj. ono jeste. To važi i za sva pojedinačna bića: biće ne može nastati ni iz nečega (bitka) jer onda ono već jeste, a ne može nastati ni iz ničega (nebitka) jer iz ničega nastaje samo ništa.
"Bitak je", kaže Parmenid, "nestvoren i neprolazan, potpun i jednorodan, nepokretan i ne bez dovršenja" (fr. 8, 1–5). Bitak je potpun jer mu se ništa ne može dodati niti se od njega može oduzeti: ako bi bitak bio deljiv, onda bi se mogao deliti nečim što je izvan njega, a osim bitka nema ničega drugoga. Njemu se ništa ne može ni dodati, jer bi to što bi mu se dodalo i samo bilo bitak. Slično tome, bitak je nepokretan i neprekidan, jer su kretanje i promena samo privid. Bitak ili Jedno je konačan, pa je prema tome on materijalan. Bitak ne može da bude neodređen i prostorno neograničan (ἄπειρον), ne može da se menja i ne može da se rasprostire u prostoru: on mora biti ograničen, određen i potpun. Bitak je, dakle, prostorno određen, štaviše on je jednako stvaran u svim pravcima i stoga je sferičnog oblika – "od sredine jednak svuda: jer on ne sme biti niti ovde nešto veći niti tamo nešto manji" (fr. 8, 43).
Zameci idealizma
Premda je Parmenid bio zastupnik materijalizma, u njegovoj filozofiji nalaze se i zameci idelističke filozofije. Budući da je bitak smatrao nepromenljivim i materijalnim, on je zapravo tvrdio da je materija nepropadljiva. Empedokle i Demokrit su usvojili ovo stanovište i koristili ga u svojoj atomističkoj teoriji. Ali dok je Parmenid poricao kretanje i privid (što je konsekventno sledilo iz njegove teorije bitka), Demokrit je prihvatio činjenicu promene i tumačio je kao posledicu skupljanja i razdvajanja nepropadljivih čestica materije. S druge strane, Platon je usvojio Parmenidovu tezu o nepromeljivosti bitka, koji je izjednačio sa postojećom trajnom i objektivnom idejom. Pored toga, Platon je u značajnoj meri upotrebio Parmenidovu distinkciju između sveta umnosti i sveta pojavnosti. Tako se Parmenid, premda materijalista, može nazvati i ocem idealizma u antičkoj filozofiji.
Heraklit je u svojoj ontologiji naglasak stavio na večnu promenu, na neprekidno kretanje. Premda je tvrdio da postoji Jedno – Vatra, on je smatrao da su promena, nastajanje i napetost (sukob, rat) od suštinskog značaja za postojanje Jednog. S druge strane, Parmenid naglašava postojanje bića, Jednog, čak i po cenu poricanja nastajanja i proglašavanja svake promene i kretanja za puki privid.
Platonova sinteza
Platon je pokušao da ostvari sintezu ove dve težnje – da se, s jedne strane, istanke nastajanje i da se, s druge strane, istakne postojanje. On usvaja distinkciju između umne istine i čulne pojavnosti: predmeti čulnog opažanja nisu predmeti istinskog saznanja, jer ne poseduju istinsku postojanost, jer su podložni stalnoj heraklitovskoj promeni. Istinski se može saznati samo ono što je postojano, što večno jeste, ali to nisu materijalni oblici, već naprotiv idealni, nenastali i nepropadajući oblici, uređeni u hijerarhiju tako da se na njihovom vrhu nalazi ideja dobra.
Aristotelova sinteza
Tu je sintezu dalje razradio Aristotel. Za njega je bitak – u smislu krajnje i nematerijalne stvarnosti – nepromenljiva i postojana misao, νόησις νοήσεως, "misao misli". Aristotel prihvata Heraklitovo mišljenje da je pojedinačno materijalno biće podložno promeni, pa odbacuje Parmenidovo stanovište o nenastajanju bića. Ali Aristotel razjašnjava relativnu postojanost pojedinačnih predmeta bolje od Heraklita, tako što Platonove ideje čini konretnim, formalnim načelima prisutnim u predmetima ovoga sveta. Aristotel razrešava i Parmenidovu dilemu o nastanku iz bitka ili nebitka tako što uvodi pojam potencijalnosti (δύναμις). Naime, može se reći da nešto jeste A ali je potencijalno B: nešto jeste A, ali ide ka tome da bude B, i to s obzirom na svoju potencijalnost. Stoga nešto ne nastaje ni iz nebitka niti iz bitka shvaćenog kao aktualna datost, nego iz bitka shvaćenog kao potencijalnost (potentia).
Deshler, Ohio
Dešler je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.799, što je 32 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kings County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.504.700.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.504.700 stanovnika, što je 39.374 (1,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Pantanagianni-Pezze Morelli, Brindisi
Pantanagianni-Pezze Morelli je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Victor Hugo
Iako je bio ekstremno konzervativan dok je bio mlad, pridružio se ljevici što su godine prolazile. Postao je strastveni republikanac i njegova djela dodiruju političke i socijalne probleme i umjetničke trendove tog vremena.
Rani život i utjecaji
thumb|200px|Mladi Victor Hugo Victor-Marie Hugo rođen je 26. veljače 1802. u mjestu Besançon kao treći sin Josepha Léopolda Sigisberta Hugoa (1773.–1828.) i njegove supruge Sophie Trébuchet (1772.-1821.). Većinu svog života proveo je u rodnoj Francuskoj. No bio je izgnan iz države za vlasti Napoleona III.. Godine 1851. živio je u Bruxellesu, od 1852. do 1855. živio je na Jerseyu, a od 1855. do 1970. i ponovno od 1872. do 1873. na Guernseyu. Godine 1852. dobio je generalno pomilovanje i od tada njegov egzil bio je po izboru.
Sophie je slijedila svog muža na zadatke u Italiju (gdje je Léopold služio kao guverner provincije blizu Napulja) i u Španjolsku (gdje je on vodio tri Španjolske provincije). Svjesna problema stalnog seljenja zbog vojnog života i zbog mogućnosti prijevare od strane njezinog nevjernog supruga, Sophie se 1803. privremeno rastala od Léopold i smjestila se u Pariz. Od tada je dominirala Hugovim obrazovanjem i razvojem. Rezultat toga bio je iskazan u njegovim ranim pjesmama i fikciji čije su glavne teme bile Kralj i Vjera. Tek je kasnije, promatrajući događaje koji su uzrokovale revolucije 1848., Hugo odbacio katolički rojalizam i postao je pobornik republikanizma i slobode mišljenja.
Rana poezija i fikcija
thumb|left|180px|Hugo sa svojim starijim sinom Françoisom-Victorom. thumb|right|180px|Hugova kći [[Léopoldine Hugo|Léopoldine.]] Kao i mnoge druge mlade pisce njegove generacije, Hugov uzor bio je François-René de Chateaubriand, otac romantizma i jedna od najistaknutijih književnih ličnosti u Francuskoj za vrijeme 1800ih. U svojoj mladosti, Hugo je razvio tezu "Chateaubriand ili ništa" i njegov kasniji život imao je jako velikih sličnosti kao i onaj njegova prethodnika. Kao i Chateaubriand, Hugo je poticao i uznapredovao razvoj romantizma, i postao je povezan s politikom kao heroj republikanizma i bio je izgnan iz domovine zbog svojih političkih mišljenja.
Prijevremena strast i elokvencija Hugovih ranijih djela donijela mu je uspjeh i slavu u ranoj dobi. Njegova prva pjesnička zbirka (Nouvelles Odes et Poésies Diverses) izdana je 1824. kada je Hugo imao samo 23 godine, a donijela mu je kraljevsku plaću od Loja XVIII. Iako su se pjesmama divili zbog njihovog spontanog zanosa i tečnosti, tek je iduća zbirka koja je izdana 1826. (Ode i balade) otkrila Hugoa kao velikog i odličnog pjesnika, majstora lirike i kreativne pjesme.
Protiv majčinih želja, mladi Hugo se zaljubio i tajno zaručio sa prijateljicom iz djetinjstva Adèle Foucher (1803.-1868.). Zbog neobične bliskosti sa majkom, Hugo se tek nakon njezine smrti 1821. osjećao slobodnim da se oženi sa Adèle (to se dogodilo 1822.). Svoje prvo dijete, sina Léopolda, dobili su 1823., no dijete je preminulo još u djetinjstvu. Hugova ostala djeca su bila kćeri Léopoldine (28. kolovoza 1824.) i Adèle (24. kolovoza 1930.), te dva sina Charles (4. studenog 1928.) i François-Victor (28. listopada 1828.). Hugo je svoj prvi roman, Han d'Islande izdao 1823., a svoj drugi roman Bug-Jargal je izdao tri godine kasnije, 1826. U periodu između 1829. i 1940. Hugo je izdao još 5 pjesničkih zbirki (Les Orientales, 1829.; Les Feuilles d'automne, 1831.; Les Chants du crépuscule, 1835; Les Voix intérieures, 1837.; i Les Rayons et les ombres, 1840.) i tako utvrdio svoju reputaciju kao jedan od najvećih i najboljih liričnih pjesnika svih vremena.
Kazališni rad
thumb|right|"Bitka za Hernani" ([[1830.)]] Hugo nije tako brzo postigao uspjeh sa svojim kazališnim djelima. Godine 1827. izdao je nikad izvedenu dramu Cromwell, koja je najpoznatija po autorovom predgovoru nego po samoj radnji djela (glomazna duljina drame smatrala se "neprikladnom za izvođenje"). U uvodu, Hugo savjetuje francuske pisce da se oslobode od klasičnog stila teatra i tako pokrenuo bitku između francuskog klasicizma i romantizma koja će nakon tog događaja trajati još godinama. Nakon Cromwella, 1928. je uslijedila drama Amy Robsart, jedna eksperimentalna drama iz Hugova djetinjstva koja je inspirirana Kenilworthom Waltera Scotta koja je bila u produkciji njegova šurjaka Paula Fouchera, i uspjela je izdržati čak jedan nastup pred više no nezahvalnom publikom prije nego što je skinuta sa pozornice.
Prva Hugova drama koja je producirana pod njegovim osobnim imenom bila je Marion Delorme. Iako je prvobitni zabranjena i cenzurirana zbog svojeg kritiziranja monarhije, zabrana je skinuta, a premijera bez cenzura bila je 1829., no ponovno bez uspjeha. No, iduća drama koju je Hugo napisao i izveo - Hernani - se pokazala kao jedan od najuspješnijih i najpotresnijih događaja 19. stoljeća u francuskoj kazališnoj sceni i to već prve noći kada je postala poznata kao "Bitka za Hernani". Danas je djelo relativno nepoznato i ne pamti se osim ko podloga za Verdijevu istoimenu operu. No, u ono vrijeme, izvedba predstave skoro bi se pretvorila u rat između tada ključnih suparnika u francuskoj kulturi i društvu: klasicisti protiv romantičara, liberali protiv konformista i na kraju republikanci protiv rojalista. Drama je uvelike osuđena od strane novina, no izvodila se pred punim kazalištem noć za noć. Također je signalizirala da se Hugov koncept romantizma iznimno ispolitizirao: Hugo je vjerovao da će isto kao što će i liberalizam osloboditi narod od patnja pod monarhijom i diktaturom, romantizam osloboditi umjetnost od klasicizma.
frame|left|Glumica [[Juliette Drouet, Hugova ljubavnica]]
Djela za odrasle
thumb|right|220px|Ilustracija [[Alfred Barbou|Alfreda Barboua iz prvog izdanja Zvonara crkve Notre-Dame (1831.)]] Hugovo prvo djelo za odrasle pojavilo se 1829., a reflektiralo je oštru socijalnu savjest koja će uvelike utjecati na jedno od njegovih kasnijih djela. Posljednji dani čovjeka koji je osuđen na smrt je djelo koje je imalo dubok utjecaj na književnike kao što su Albert Camus, Charles Dickens i Fjodor Mihajlovič Dostojevski. Claude Gueux, kratka dokumentarna priča o ubojici iz stvarnog života koji je pogubljen u Francuskoj, pojavila se 1834., i kako je sam Hugo tvrdio, ona je bila preteča njegova najpoznatijeg djela Jadnici. No prvi Hugov pravi, dugi roman bio je enormno uspješni Zvonar crkve Notre-Dame, koji je izdan 1831. i odmah je preveden na skoro sve europske jezike. Jedan od efekata romana bila je popularizacija katedrale Notre-Dame, koja je sada privlačila tisuće turista koji su pročitali roman. Knjiga je također inspirirala ljubav prema predrenesansnim građevinama, koje se od tada aktivno čuvaju.
thumb|left|150px|Portret "Cosette" koji je napravio Emile Bayard, slika je iz prvog izdanja [[Les Misérables|Jadnika (1862.)]] Hugo je počeo planove za svoj novi veliki roman o socijalnoj patnji i nepravdi za vrijeme 1830ih, no bilo je potrebno punih 17 godina kako bi se njegovo najpoznatije i najdugovječnije djelo, Jadnici, realiziralo i konačno izdalo 1862. Sam autor je bio svjestan da je njegov novi roman izvrstan i izdavanje je pripalo kupcu koji je najviše ponudio. Belgijska izdavačka kuća Lacroix & Verboeckhoven prihvatila se marketinške kampanje, što je bilo neobično za to vrijeme, tiskajući novinska izdanja djela punih 6 mjeseci prije izdavanja djela. Prvobitno je izdala samo prvi dio djela ("Fantine") koji je istodobno izdavan u većim gradovima. Dijelovi knjige brzo su se rasprodali i imali su veliki utjecaj na francusko društvo. Odgovori na djelo sezali su od divljeg entuzijazma pa do intenzivnih osuda, no problemi koji su istaknuti u Jadnicima ubrzo su se našli na dnevnom redu francuske Narodne Skupštine. Taj roman je i dan danas još uvijek popularan u cijelom svijetu, adaptiran je za film, TV i glazbenu sceni i napisano je još par knjiga koje se na neki način smatraju nastavcima romana.
Hugo se od socijalno-političkih problema udaljio u svom idućem romanu, Les Travailleurs de la Mer koji je izdan 1866. Unatoč tome, knjiga je dobro primljena, možda zbog prijašnjeg uspjeha Jadnika. U romanu posvećenom kanalskom otoku Guernsey, na kojem je Hugo proveo 15 godina izgnanstva, Hugovo opisivanje čovjekove bitke sa morem i sa strašnim stvorenjima koje žive ispod površine izrodilo je novi trend u Parizu - lignje. Od jela i ekshibicija pa do šešira i zabava u simbolu lignje, Parižani su postali fascinirani tom životinjom koju su mnogi tada smatrali mističnom. Guernseyska riječ koja je korištena u knjizi koristila se kako bi referirala na hobotnicu. thumb|desno|220px|Karikatura [[Honoré Daumier|Honoréa Daumiera, na vrhuncu Hugova političkog života: "Hugo je najmračniji od svih velikih ozbiljnih ljudi." (1849.)]] Političko-socijalnim problemima vratio se u svom idućem djelu, Čovjek koji se smije koje je izdano 1869. i dalo je kritični prikaz aristokracije. No, roman nije bio toliko uspješan kao njegovi prethodnici te je sam Hugo rekao da se povećava razlika između njega i njegovih književnih suvremenika kao što su Gustave Flaubert i Émile Zola, čija su naturalistička djela postajala sve popularnija od Hugovih romantističkih djela. Njegov zadnji roman Devedeset i tri, izdan 1874., bavio se problemom koji je Hugo prije izbjegavao: Vladavina terora za vrijeme Francuske revolucije. Iako je njegova popularnost opadala kada je roman izdan, mnogi Devedeset i tri smatraju jako močnim djelom koje je rame uz rame sa Hugovim prijašnjim djelima.
Politički život i izgnanstvo
thumb|left|220px|Među stijenama u Jerseyu (1953.-55.) Nakon tri neuspješna pokušaja, Hugo je 1841. prvi put izabran u Académie Francaise i tako je utvrdio svoju važnu ulogu u francuskoj književnosti. Nakon toga se uvelike uključio u politički život i postao je veliki pobornik Republike. Kralj Luj-Filip ga je 1841. postavio za kraljevskog geneaologa i time je ušao u Visoke odaje kao Pair de France (ekvivalent engleskog lorda) i na toj poziciji je govorio protiv smrtne kazne i socijalne nepravde, a zalagao se za slobodu tiska i samo-vladu za Poljsku. Kasnije je izabran u Zakonodavni i Konstitucionalnu Skupštinu, malo prije revolucija 1848. i formiranja Druge Francuske Republike.
Kada je Louis Napoleon (Napoleon III.) preuzeo potpunu vlast 1851. i kada je donio anti-parlamentarni ustav Hugo ga je otvoreno proglasio izdajicom vlastite domovine. U strahu za život Hugo bježi u Bruxelles, pa na Jersey, a sa obitelji se konačno smjestio na jedan od kanalskih otoka, Guernsey, točnije u Hauteville Houseu gdje je živio u izgnanstvu do 1870.
Dok je bio u egzilu, Hugo je napisao svoje poznate pamflete protiv Louisa Bonapartea, Napoléon mali i Histoire d'un crime. Pamfleti su zabranjeni u Francuskoj, no unatoč tome imali su velik utjecaj tamo. Hugo je za svog boravka u Guernseyu napisao neka od svojih najpoznatijih djela, kao što su Jadnici i njegove vrlo cijenjene zbirke poezije (Les Châtiments, 1853.; Les Contemplations, 1856.; i La Légende des siècles, 1859.).
Hugo je u jednom slučaju uvjerio vladu kraljice Viktorije da poštedi 6 Iraca smrtne kazne zbog terorističkih aktivnosti. Taj njegov čin rezultirao je uklanjanjem smrtne kazne iz ženevskog, portugalskog i kolumbijskog ustava..
Iako je Napoleon III. izdao pomilovanje svim političkim izgnanicima 1859., Hugo se odbio vratiti jer je to značilo da treba povući svoje kritike i mišljenja prema vladi i kralju. Tek kada je Napoleon III. pao i nastala je Treća Republika, Hugo se vratio u rodnu zemlju 1870., u kojoj je jako brzo izabran u Narodnu Skupštinu i Senat.
Vjerski pogledi
|thumb|levo|150px|Victor Hugo 1884. Hugovi vjerski pogledi radikalno su se mijenjali tokom njegova života. Kao mladić bio je katolik i izražavao je veliko poštovanje prema Crkvenoj hijerarhiji i autoritetu. Od tada on se sve više odaljava od katolicizma i izražava veliko negodovanje prema papama i ima snažne anti-klerične poglede. Tijekom egzila postao je spiritualist, a kasnije je postao pobornik racionalnog deizma koji je bio sličan onome koji je podržavao Voltaire. Kada je jedan popisnik 1872. pitao Hugoa da li je on katolik, Hugo je odgovorio: "Br. 1 slobodoumnik". right|Hugo za vrijeme svog "spiritističkog" perioda na [[Guernseyu (1855.)|mini|281x281piksel]] Hugo nikad nije izgubio svoju antipatiju prema rimokatoličkoj crkvi uglavnom zbog njezine ravnodušnosti za nedaće radnika koji su bili tlačeni od monarhije i možda zbog učestalosti da se Hugova djela nalaze na papinoj listi "zabranjenih knjiga" (Hugo je dobio čak 740 napada zbog Jadnika od strane katoličkog tiska.). Nakon njegovih sinova Charlesa i Françoisa-Victora, Hugo je zahtijevao da se pokopaju bez križa i bez svećenika, a isto je želio da se napravi i na njegovom pogrebu. Iako je Hugo vjerovao da je katolička dogma stara i umiruća, on nikad nije direkto napao samu instituciju. On je također ostao jako religiozan čovjek i do kraja života je vjerovao u moć i potrebu molitve.
Hugov racionalizam se može naći u njegovim pjesmama Torquemada (1869., koja govori o vjerskom fanatizmu), Papa (1878., nasilno anti-klerična), Vjere i vjera (1880., u kojoj odbija korist crkava) i u onim posthumno izdanim Kraj Sotone i Bog (1886. i 1891., u kojoj kršćanstvo predstavlja kao grifona, a racionalizam kao anđela).
O vjeri je Hugo rekao:. Predvidio je da će kršćanstvo eventualno nestati, no da će ljudi i nakon toga vjerovati u "Boga, Dušu i odgovornost".
Posljednje godine i smrt
thumb|left|150px|Victor Hugo, autor: [[Alphonse Legros]] thumb|200px|Tijelo mrtvog Victora Hugoa na njegovom krevetu, sliku je napravio [[Félix Nadar.]] Kada se Hugo 1870. vratio u Pariz, narod ga je slavio kao nacionalnog heroja. Unatoč svojoj popularnosti Hugo je izgubio izbore za primanje u Narodnu skupštinu 1872. U jako kratkom periodu nakon neuspjelih izbora Hugo je dobio lakši moždani udar, doživio je Opsadu Pariza, njegova kći je završila u umobolnici, a u tom kratkom periodu doživio je i smrt svojih dvaju sinova. Njegova druga kći, Léopoldine, utopila se u brodskoj nesreći 1843., njegova supruga Adèle umrla je 1868., a njegova vjerna ljubavnica Juliette Drouet umrla je 1883., samo dvije godine nakon njegove smrti. Unatoč velikim obiteljskim gubicima Hugo ustrajava na političkim promjenama. Dana 30. siječnja 1876. Hugo je izabran za člana u novoosnovanom Senatu. Njegova posljednja faza u političkom životu smatra se neuspjehom. Hugo je preuzeo ulogu tvrdoglavog starca i jako je malo učinio za svog boravka u Senatu.
U veljači 1881. Hugo je proslavio svoj 79. rođendan. U čast njegova ulaska u osmo desetljeće života, održana je jedna od najvećih posveta koja je održana nekom živućem piscu. Proslava je započela 25. i Hugo je dobio Sevresku vazu, tradicionalni dar za suverenike. Dana 27. veljače u njegova čast je održana jedna od najvećih parada u francuskoj povijesti. Narod je marširao od Avenue d'Eylau, pa do Champs-Elysees i na kraju do samog centra Pariza. Narod je marširao 6 sati kako bi prošao kraj Hugova stana u kojem ih je on gledao sa prozora. Svaki pedalj parade napravljen je i isplaniran samo za Hugoa. Službeni vodiči su čak nosili i različke da bi aludirali na Cosetteinu pjesmu u Jadnicima.
Nacrti
thumb|right|275px|Zalazeće sunce (1853.-1855.) thumb|left|140px|Hobotnica sa inicijalima V.H. (1866.) Jako malo ljudi zna da je Hugo bio jednako profiličan u likovnoj umjetnosti kao i u književnosti, stvorivši preko 4,000 crteža u svom životu.
Hugo je radio samo na papiru i u malom mjerilu, koristeći uglavnom tamnosmeđi ili crni tuš sa malim dodacima bijela i jako rijetko u boji. Njegovi sačuvani crteži su iznenađujuće uspješni i poprilično "moderni" u svom stilu. Danas se njegove slike smatraju jednim od preteča nadrealizma i apstraktnog ekspresionizma.
Hugo se ne bi ustručavao koristiti dječje šablone, mrlje od tinte, lokve i mrlje, čipke i druga pomagala, također često koristeći ugljen sa šibica i svoje prste radije nego olovke i kistove. Nekad je dodavao i kavu i čađu da bi postigao efekte koje želi. Govori se da je Hugo često crtao sa svojom lijevom rukom ili bez gledanja papir, čak i dok je bio u spritualističkim seansama kako bi dopro do nesvjesne misli. Taj njegov koncept je kasnije popularizirao Sigmund Freud.
Hugo je svoje crteže držao podalje od javnosti u strahu da oni ne bi zasjenili njegov književni rad. No, volio je podijeliti svoje crteže sa obitelji i prijateljima, najčešće kao slike na ručno izrađenim razglednicama koje je slao za vrijeme svog egzila. Neka njegova djela pokazana su, i njima su se divili, umjetnici kao Vincent van Gogh i Eugène Delacroix koji su se kasnije složili u tome da je Hugo postao umjetnik, a ne književnik, da bi zasjenio sve umjetnike njegova stoljeća.
Memorijali
Stanovnici Guernseya podigli su mu kip u Candie vrtovima kako bi komemorirali njegov boravak na otoku.
Grad Pariz očuvao je njegova boravišta na Guernseyu i u Place des Vosges 6, Pariz i pretvorio ih u muzeje. Kuća u Viandenu, Luksemburg u kojoj je boravio 1871. također je pretvorena u komemorativni muzej.
Victor Hugo je svetac u Vijetnamskoj religiji Cao Dai.
Izdana za Hugova života
Pjesme Victora Hugoa
105 Artemis
105 Artemida je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 119,08 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,373 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 21,459 stepeni, a orbitalni period iznosi 1336,019 dana (3,657 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,175. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,57 a geometrijski albedo 0,046.
Asteroid je otkriven 16. septembra 1868. godine.
Bagnolet (Francuska)
Banjole je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena Sen Deni.