cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boris Malagurski
Kritike
Dubravka Lakić u kritici "Težine lanaca 2" koja je objavljena u Politici, piše da "nije neophodno da se sa Malagurskim ideološki složite da biste uočili kako je on nesporno napravio punokrvan i za naše kinematografske uslove nenadmašan dokumentarni film. Uzbudljiv i dinamičan."
Kontroverze
Tokom snimanja svoje emisije "Revolucija" za srbijansku Happy TV Boris Malagurski je intervjuisao Vesnu Kostić iz kancelarije Svetske banke u Beogradu. Nakon emitovanja, Vesna Kostić je napisala žalbu Udruženju novinara Srbije, tvrdeći da je Malagurski falsifikovao razgovor sa njom. Prema njenim rečima, Malagurski je njen odgovor na jedno pitanje "nalepio" kao odgovor na sasvim drugo pitanje. Kostić je u svom pismu UNS-u ocenila da je reč o "svesnom falsifikatu" i povredi novinskog etičkog kodeksa. Malagurski je odbacio optužbe uz tvrdnju da nije ništa falsifikovao, već da je Kostić ili zaboravila kako je odgovarala na pitanja ili je imala loše namere. Takođe joj je ponudio da pokaže nemontiran materijal iz intervjua da dokaže da je u pravu, na šta Kostić nije odgovorila.
U martu 2014. godine trojica mladića su pred Višim sudom u Beogradu osuđena na kazne od po godinu dana zatvora, tri godine uslovno, po krivičnoj prijavi Borisa Malagurskog za navodne pretnje koje su pisali na zatvorenom delu internet foruma, reagujući na njegov film Pretpostavka pravde kojim se osporava sudska presuda navijačima FK Partizan za ubistvo Brisa Tatona u Beogradu. Malagurskog i sudsku presudu su kritikovali Milica Jovanović, i Dario Hajrić na portalu Peščanik, dok je Malagurski odgovorio na optužbe u magazinu Vreme i na portalu Nova srpska politička misao. Istoričar Čedomir Antić je kritikovao optužbe na račun Malagurskog u Politici.
Los Sauces, Santa Cruz de Juventino Rosas
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
El Conchal, Alvarado
El Conchal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Opština Foieni, Satu Mare
Foieni je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
La Cardenista, Acajete
La Cardenista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2648 m.
Canova Superiore, Vicenza
Canova Superiore je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Krog (Murska Sobota)
Krog (mađarski: Korong, njemački: Kroth, prekomurski: Kroug) je naselje u slovenskoj Općini Murska Sobota. Krog se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Durch die Wüste (film)
Durch die Wüste je njemački crno-bijeli pustolovni film snimljen 1936. godine u Johanna Alexandera Hubler-Kahle. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Karla Maya, odnosno prvu zvučnu adaptaciju Mayovog opusa i jedinu napravljenu u nacističkoj eri. Protagonisti, koje tumače Fred Raupach i Heinz Evelt, su bliskoistočni pustolovi Kara Ben Nemsi i Hadschi Halef Omar, koji se suprotstavljaju ubici koji pljačka karavane. Film je dijelom snimljen na pustinjskim lokacijama u Egiptu.
Boves, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7089 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Krog (Murska Sobota)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 1.096 stanovnika.
Robert Fludd
250px|desno|mini|Robert Fludd Robert Fludd (lat. Robertus de Fluctibus) (Bearsted, Kent, 1574. - London, 8. rujna 1637.), engleski liječnik, astrolog i mistički filozof.
Liječnik u Londonu, pristaša Paracelsusa i Nikole Kuzanskog. Neki ga smatraju osnivačem slobodnog zidarstva.
Životopis
Bio je sin viteza koji je uživao patronat kraljice Elizabete I., služeći kao vojni blagajnik u Flandriji. Budući da nije želio slijediti vojnu karijeru svoga oca, studirao je medicinu u Oxfordu.
U razdoblju 1598.-1604. godine putovao je po Francuskoj, Španjolskoj i Italiji, a neko vrijeme je proveo u Njemačkoj služeći kao tutor u različitim plemićkim obiteljima.
Godine 1605. vratio se u Englesku, a slijedeće godine započeo je liječničku praksu. Također, bavio se proizvodnjom lijekova i alkemijom. U svojim djelima doticao se hermetičke filozofije, a svoju raspravu Apologia compendiaria iz 1616. godine posvetio je obrani rozenkrojcera, zbog čega i danas prevladava nedokazano uvjerenje da je bio njihov član.
Konvekcija
Konvekcija je usmjereno gibanje odnosno strujanje fluida (kapljevina i plinova), topliji fluid se giba prema hladnijem i predaje toplinu okolini. Konvekcija je jedan od glavnih načina prijenosa topline. U fluidima se promjena topline odvija kroz difuziju i koherentno gibanje zraka. Difuzija je nasumično Brownovo gibanje pojedinačnih čestica u fluidu, dok je koherentno gibanje zraka prijenos topline u kojem se fluid ili toplina prenosi u većim strujama.
Konvekcijski prijenos topline
Opći izraz riječi konvekcija često izostavlja riječ toplina, ali ipak se misli na konvekciju topline: to je slučaj u kojem je interes da se toplina odvede i rasprši. Postoje dvije glavne vrste konvekcije: Oba tipa, prisilna konvekcija i prirodna konvekcija, mogu se odvijati zajedno. U tom slučaju nazivaju se mješovita konvekcija. Konvekcijski prijenos topline je mehanizam prijenosa topline koji nastaje zbog masovnog kretanja fluida. To može biti prikazano sa vodljivim prijenosom topline koje je prijenos energije vibracijama na molekularnoj razini kroz fluide i čvrsta tijela, i prijenos energije elektromagnetskim valovima. Pošto je konvekcija ovisna o masovnom gibanju, može se javljati samo u tekućinama, plinovima i višefaznim smjesama.
Prirodna konvekcija
Prirodna je konvekcija posljedica razlike u temperaturi između dva mjesta u fluidu. Brzina strujanja je relativno mala. Kada se toplina prenosi opticajem fluida koji protječe zbog uzgona, kojem je uzrok zagrijavanja medija i promjena gustoće uslijed zagrijavanja, tada takav proces nazivamo prirodna konvekcija. Najpoznatiji primjeri su kotlovi za toplu vodu. Takvi kotlovi najčešće imaju dovod hladne vode koju moraju zagrijati odozdo, i zagrijavanjem vode na željenu temperaturu ona se kreće prema gornjoj stjenci kotla.
Tok topline kod prirodne konvekcije definiran je kao:
Prisilna konvekcija
Prisilna konvekcija je vrsta prijenosa topline u kojem se gibanje medija generira nekim vanjskim sredstvom (npr. pumpe, lopatice turbina, kompresori itd.). S prisilnom konvekcijom se najčešće susreću inženjeri koji projektiraju ili analiziraju izmjenjivače topline, cijevni protok i još neke slične uređaje ili procese. Međutim, u bilo kojoj situaciji gdje imamo prisilnu konvekciju u malim mjerama, pojavi se i prirodna konvekcija. Količina prirodne konvekcije u nekim slučajevima nije velika pa ju možemo zanemariti, a u drugim slučajevima ju ne zanemarujemo nego se takav proces naziva mješovita konvekcija.
Tok topline kod prisilne konvekcije definiran je kao:
Kada analiziramo mješovitu konvekciju parametar zvan Arhimedov broj parametrizira relativnu snagu prirodne i prisilne konvekcije. Arhimedov broj je omjer Grashof-ovog broja i kvadrata Reynolds-ovog broja, koji predstavlja omjer uzgona sile i silu inercije.
Kada prirodna konvekcija nije značajan čimbenik, matematička analiza prisilne konvekcije obično daje točan rezultat. Za prisilnu konvekciju značajni parametar je Peclet-ov broj. Taj broj je omjer koherentnog gibanja struje i difuzije (kretanje od višeg prema nižem tlaku) topline.
Plamen i konvekcija
U bestežinskom stanju ne može doći do sile uzgona pa ni do prirodne konvekcije. Pod tim uvjetima plamen ne može gorjeti jer se uguši u vlastitim plinovima. Međutim, plamen se može održati s bilo kojim oblikom prisilne konvekcije gdje se plinovi dobiveni izgaranjem odvode i hlade, a njihovo mjesto zauzima kisik koji zauzima mjesta niskog tlaka i podržava gorenje.
San Fernando, California
San Fernando je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.645 stanovnika.
Roșiori, Vânători
Roșiori je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Vânători.
6. 2.
Dani - Godine
Roșiori, Vânători
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
6. 2.
prethodni dan - sledeći dan
6. veljače/februar (6. 2.) je 37. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 328 dana (329 u prijestupnoj godini).
Događaji
.
1951-2000
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Siniša Mihajlović
Siniša Mihajlović (Vukovar, 1969 – Rim, 2022) bio je nogometaš, počeo je u Prvoj ligi SFR Jugoslavije da bi prešao od 1992. igrati u Italijanskom prvenstvu gdje je nastupao za nekoliko velikih klubova uz brojne uspjehe. Igrani fudbal je napustio 2006. godine i zatim je počeo trenirati italijanske klubove u kojim je također ostavio pozitivan trag.
Životopis
Rođen 20. februara 1969. godine u Vukovaru (SFRJ) u radničkoj porodici, njegov otac Bogdan je vozio kamione a majka Viktorija je bila zaposlena u tvrtki obuće i gume.
San Francisco, Celaya
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Siniša Mihajlović
Životopis
Posle završetka karijere radi kao pomoćni trener u Interu.
San Francisco, Celaya
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1792 m.
Siniša Mihajlović
Životopis
Preminuo je 16. decembra 2022. u Rimu od posljedica akutne mijelocitne leukemije.
U cijeloj karijeri je postigao 81 pogodka, od kojih 66 su bili sa slobodnog udarca. U Serie A je dao 42 gola sa slobodnjaka, a u jednom slučaju i tri u jednoj utakmici. U cijeloj karijeri je dobio 16 crvena kartona.
Couturelle
Kutirel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Siniša Mihajlović
Karakteristike
Poznat je kao jedan od najboljih izvođača slobodnih udaraca u svetu. Jedini je igrač koji je igrao u Italijanskom prvenstvu i koji je postigao tri pogotka na jednoj utakmici iz slobodnih udaraca. U FK Vojvodina i Crvenoj Zvezdi je igrao kao levo krilo, da bi dolaskom u Italiju, bio prekomandovan u odbranu. Karijeru je završio kao odbrambeni igrač.
Couturelle
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 87 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 159 metara (maksimalnoj 171 m, a minimalnoj 130 m).
Le Trou normand
Le Trou normand je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1952. godine u režiji Jeana Boyera. Protagonist, koga tumači Bourvil, je seoska luda koja sticajem okolnosti naslijedi lokal, ali uz uvjet da prethodno mora završiti osnovnu školu. Radnja prikazuje kako to pokušavaju sabotirati njegovi pohlepni rođaci. Le Trou normand je poznat po tome što je predstavljao filmski debi Brigitte Bardot.
Siniša Mihajlović
Reprezentacija
Odigrao je 63 utakmice za reprezentaciju. Svoju oproštajnu utakmicu odigrao je 28. maja 2007. godine u Novom Sadu.
Priznanja
Počasni građanin grada Bologne, dodijelila općina Bologna 27. 7. 2020.
El Pedregal, Chínipas
El Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1136 m.
Papa Damjan od Aleksandrije
Damjan, patrijarh aleksandrijski (569 - 605), stvorio je novo učenje, nazvano damjanitskim, po njegovom imenu ili tetraditskim (četvorstvenim), zato što je on priznavao Oca, Sina, Svetoga Duha i Božansko biće koje objedinjuje svu trojicu. Koptska pravoslavna crkva ga poštuje kao sveca.
Dihloroasirćetna kiselina
Dihloroasirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,942 Da.
Lužičani
Lužičani se može odnositi na:
La Tijera, Guadalupe y Calvo
La Tijera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2418 m.
La Esmeralda, Tierra Blanca
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Casa Valle, Reggio Emilia
Casa Valle je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Cengia, Verona
Cengia je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Blažovce
Blažovce je naseljeno mjesto u okrugu Turčjanske Tjeplice, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Cengia, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Blažovce
Geografija
Nalazi se oko 10 km sjeverno od Turčjanskih Tjeplica.
Casa Valle, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Blažovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 165 stanovnika.
Ceresolo, Genoa
Ceresolo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Slum Chultatic, Ocosingo
Slum Chultatic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 597 m.
Sauk Rapids, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.773, što je 2.56 (25,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Licchavi (kraljevstvo)
Licchavi (također Lichchhavi, Lichavi) je bilo drevno kraljevstvo u današnjem Nepalu, smješteno u dolini Kathmandu, a koje je postojalo od oko 400. do oko 750. Vijekovima ranije u današnjem Biharu postojala republika Licchavi; između nje i Kraljevstva Licchavi historičari nisu pronašli čvrste etničke, kulturne ili političke veze. Jezik na natpisima Licchavija je sanskrit, a pismo slično Gupta pismu što sugerira verze sa Indijom.
Vladari
Sljedeći popis se temelji na knjizi Tamota & Alsopa The Licchavi Kings, i predstavlja provizorni popis. Još uvijek ne postoji potpuni i u historijskom smislu pouzdani popis vladara Licchavija.
Charles François Dumouriez
Šarl Fransoa Dimurje (25. januar 1739 – 14. mart 1823) je bio francuski general i političar.
Nuevo Rosario, Jaltocán
Nuevo Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Jaltocán.
Гнила
Гнила је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 14 становника (према попису из 1991. било је 13 становника).
Hausen (Wied)
Hauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.965 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138007.
Гнила
Демографија
У насељу Гнила живи 10 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 31,8 година (34,6 код мушкараца и 28,9 код жена). У насељу има 3 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 4,67.
Hausen (Wied)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Hauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 130 metara. Površina opštine iznosi 7,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.965 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 256 stanovnika/km².
Гнила
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Nuevo Rosario, Jaltocán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Bohunjice (Ilava)
Bohunjice je naseljeno mjesto u okrugu Ilava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 751 stanovnika.
4. 11.
Dani - Godine
Opština Gherța Mică, Satu Mare
Gherța Mică je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
4. 11.
4. novembra/studenog (4. 11.) je 308. dan godine po gregorijanskom kalendaru (309. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 57 dana.
Opština Gherța Mică, Satu Mare
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
4. 11.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Shin Gojira
Shin Godzilla (シン・ゴジラ) je japanski science fiction film snimljen 2016. godine u režiji Hideakija Anoa i Shinjija Higuchija. Predstavlja 31. po redu film o Godzilli, odnosno reboot istoimene filmske serije, koji se narativno ne naslanja na nijedan prethodni film. Radnja prikazuje kako se suvremeni Japan suočava sa zastrašujućim fenomenima, za koje se ispostavi da iza njih stoji orijaško, destruktivno i naizgled nezaustavljivo čudovište kome daju ime Godzilla. Film je postigao izuzetan komercijalni uspjeh i dobio brojne pohvale, prije svega zbog scenarija ali i brojnih scena inspiriranih stvarnim događajima vezanim uz kastastrofalni zemljotres i nuklearnu havariju 2011. godine.
Opština El Marqués, Querétaro
El Marqués je opština u Meksiku, u saveznoj državi Querétaro.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 31257 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1904 m.
Borčice
Borčice je naseljeno mjesto u okrugu Ilava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 432 stanovnika.
San Gabriel, California
San Gabriel je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 39.718 stanovnika.
Bovo, Cuneo
Bovo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
La Providencia, Acajete
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2543 m.
Canova, Vicenza
Canova je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
El Riíto, Huajicori
El Riíto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1161 m.
Mata de Uva, Alvarado
Mata de Uva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 441 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
El Platanar, Badiraguato
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Struktura Zemlje
thumb|350px|right|Presjek Zemlje od jezgre do egzosfere. Slika nije u mjerilu.
Unutrašnjost Zemlje je podijeljena na tri glavna sloja: vanjsku silikatnu koru, visoko viskozan plašt te jezgru koja je opet podijeljena na tekuću vanjsku i krutu unutarnju. Podaci o Zemljinoj unutrašnjosti dobiveni su geofizičkim mjerenjima. Brzina seizmičkih valova mijenja se kada se promijeni medij u kojemu se gibaju. Iz tih podataka može se dobiti dubina na kojoj se nalaze navedeni slojevi. Računanjem volumena i mase Zemlje možemo odrediti i gustoću. Kako znamo gustoću površinskih stijena, možemo na temelju ukupne gustoće aproksimirati i gustoću stijena koje čine ostale slojeve. Postoje još neki indikatori svojstava unutarnjih slojeva.
Kora
Kora je vanjski dio Zemlje čija je veličina zanemariva u odnosu na cijelu Zemlju. Razlikujemo oceansku i kontinentalnu koru. Seizmički valovi putuju brže kroz oceansku nego kroz kontinentalnu koru. Oceanska kora je gušća i tanja – prosječna debljina je 7 km, ali varira od 5 do 8 km. Gornji dio je izgrađen od bazalta, donji od gabra. Naziva se još i mafična zbog velikog udjela feromagnezijskih silikata (zastarjeli naziv je SiMa). Kontinentalna kora je rjeđa i deblja od oceanske – prosječna debljina je 30 – 50 km, ali varira od 10 do 70 km, s tim da je ispod geološki mlađih planina najdeblja. Većinom je građena od granita i gnajsa, ali sastav je zapravo veoma raznolik. Zbog velikog udjela aluminijevih silikata (feldspata), naziva se još i felsična (zastarjeli naziv je SiAl). Zbog izostazije kora je tanja ispod oceana, nego ispod kontinenata. Granica koja razdvaja koru od plašta naziva se Mohorovičićev diskontinuitet
Plašt
Plašt je najvolumniji dio Zemlje koji se proteže do dubine od 2, 900 km i čini 70% volumena Zemlje. Sastoji se uglavnom od čvrstih stijena s pokojom izoliranom magmatskom komorom. Međutim, iako je krut, silikatni materijal je zbog visokih temperatura dovoljno duktilan da može teći na vrlo dugim vremenskim skalama. Pretpostavlja se da je izgrađen od ultramafitnih stijena poput peridotita (stijena načinjena od feromagnezijskih minerala poput olivina i piroksena). Kora i gornji plašt čine litosferu, koja je relativno jaka i krhka. Debela je u prosjeku 70km ispod oceana i 125 – 250 km ispod kontinenata. Iako bi se brzina seizmičkih valova trebala povećavati s dubinom, negdje na dubini 70 – 125 km oni putuju sporije nego u plićim slojevima. Ta zona sporijih brzina (LVZ – low velocity zone) naziva se astenosfera. Po nekim pretpostavkama, stijene u astenosferi su bliže točki tališta nego one iznad ili ispod, a neki geolozi smatraju da su stijene u astenosferi djelomično rastaljene. Ako je to točno, onda je ta zona važna iz dva razloga:
Na 670 km dubine, što je i dubina najdubljih potresa, nalazi se granica između gornjeg i donjeg plašta, koji se razlikuju po fizikalnim, a neki geolozi smatraju i kemijskim svojstvima. Međutim, većina geologa smatra da cijeli plašt ima isti kemijski, ali različit mineralni sastav, što je posljedica kolabiranja nekih minerala u druge zbog visokih tlakova.
Jezgra
Jezgra se sastoji od dva dijela: tekuće vanjske i krute unutarnje. Građena je od nesilikatnih minerala, vjerojatno od željeza s malim primjesama kisika, silicija, sumpora ili nikla. Kako je određen sastav jezgre? Gustoća Zemlje je 5.5 g/dL. Kora ima gustoću 2.7 – 3.0 g/dL, gornji plašt 3.3 g/dL , a donji negdje oko 5.5 g/dL. Onda bi po proračunima jezgra na granici s plaštem morala imati gustoću oko 10 g/dL do 12-13 g/dL u samome središtu Zemlje. Ta gustoća odgovarala bi željezu s malim primjesama kisika, sumpora ili silicija. Iako postoji još mnogo teških metala čija bi gustoća odgovarala gustoći jezgre, geolozi pretpostavljaju da se radi o željezu jer je većina meteora uglavnom sastavljena od željeza, a meteore se smatra ostatcima temeljnog materijala od kojeg je izgrađen Sunčev sustav. Meteori imaju i negdje oko 10% nikla u svojoj građi, ali takva mješavina mnogo je gušća od aproksimirane gustoće Zemlje, zbog čega bi morale postojati i primjese lakših kemijskih elemenata.
Granica jezgre i plašta
Na granici jezgre i plašta događaju se velike promjene u brzini seizmičkih valova i temperaturi. To je tranzicijska zona debela i do 200 km, poznata kao D-sloj, a nalazi se na bazi plašta gdje se dramatično smanjuje brzina P-valova. Naziva se zona ultra-niskih brzina (ultra low velocitiy zone – ULVZ). Dvije su hipoteze oko uzroka smanjivanja brzina u ovoj zoni:
I plašt i jezgra podvrgnuti su konvekciji, cirkulirajućem mehanizmu u kojem se rjeđi materijali izdižu, a gušći tonu. Teški dijelovi plašta tonu do baze, ali ne mogu ući u gustu jezgru. Lakši dijelovi jezgre mogu se uzdignuti do njenog vrha, te čak i inkorporirati u plašt.
Cerisola, Genoa
Cerisola je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Ecquetot
Ekto je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
De Smet, South Dakota
De Smit je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.089, što je 75 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Herborn (bei Idar-Oberstein)
Herborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 492 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Herborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 455 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 492 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
Prave raže
Prave raže (lat. Rajiformes) su ribe sa hrskavičastim kosturom, kojima je značajka jako spljošteno tijelo u leđno-trbušnom pravcu i proširene prsne peraje koja leže sasvim sa strana tijela čime doprinose da tijelo izgleda još šire. Imaju oblik lista ili ploče u obliku romba pa se često popularno nazivaju morski listovi. Kreću se valovitim pokretima grudnih peraja. Neke vrste su slabo pokretne tako da veći dio vremena provode zakopane u pijesak na morskom dnu. Rep im je jako sužen tako da kod većine vrsta liči na bič, a leđne peraje su postavljene sasvim unazad.
Gornja površina tijela je tamnije pigmentirana i prilagođena boji okoline, dok je donja strana svjetlija jer ne sadrži pigmente. Na gornjoj, leđnoj strani nalaze se oči i spirakulum, a na trbušnoj su usni otvor, nosni otvori i škržni prorezi.
Neke vrste pravih raža na leđima ili na repu imaju otrovnu bodlju koja služi za odbranu. Druge vrste poseduju električni organ koji može izazvati prilično snažan električni udar, što im služi kako za lov, tako i za odbranu.
Pojedine vrste polažu jaja, koja su zaštićena čvstom ljuskom ili druge vrste rađaju žive mladunce koja se iz jaja legu unutar roditelja (ovoviviparnost).
Klasifikacija
Red pravih raža dijeli se na porodice od kojih su najznačajnije:
Bolješov
Bolješov je naseljeno mjesto u okrugu Ilava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.545 stanovnika.
Sanger, California
Sanger je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.270 stanovnika.
Mesa de los Caballos, Guadalupe y Calvo
Mesa de los Caballos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2628 m.
Granja San Luis, Santa Cruz de Juventino Rosas
Granja San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Paja Jovanović
Pavle "Paja" Jovanović (16. jun 1859 – 30. novembar 1957) je jedan od najvećih srpskih slikara i tipičan predstavnik akademskog realizma.
Zahvaljujući izuzetno bogatom opusu a naročito delima sa temama iz narodnog života i onim sa istorijskom tematikom snažno je i široko uticao na likovno obrazovanje, kulturu ali i na rodoljublje naroda.
Detinjstvo i školovanje
Rođen je u Vršcu, 16. juna 1859. godine kao sin prvenac Stevana Jovanovića, uglednog vršačkog fotografa. Majka Ernestina (rođena Deot - francuskog porekla) rano je umrla, a otac se ubrzo ponovo oženio, Marijom (rođenom Di Ponti) koja je bila dobra i brižna majka. Paja je imao još petoro braće i jednu sestru. Tako je svoje detinjstvo provodio u veseloj i srećnoj mnogočlanoj porodici.
Paja je veoma rano pokazao sklonost prema crtanju i slikanju. Čini se da to i nije bilo tako neobično u okruženju u kome je živeo. Njegov otac Steva, vrstan fotograf, imao je dara za slikarstvo (bavljenje fotografijom u to vreme zahtevalo je ne samo poznavanje foto-tehnike, već i veštu ruku za retuš pri izradi slika). Osim toga, u Vršcu, toj maloj a ipak veoma bogatoj varoši, mogao je videti dela svojih sjajnih prethodnika: Arsenija Arse Teodorovića (1767-1826; njegove izuzetne ikone), Pavela Đurkovića (1772-1830; ikonostas u Sabronoj crkvi), Jovana Popovića (1810-1864) - sa njegovim sinom je drugovao i često se zaticao u njegovom ateljeu, fasciniran slikarovim radom: kopijama starih majstora, studijama prirode, delima sa religioznim temama.
Tako je Paja i sâm počeo da crta, najpre u tajnosti, kopirajući crkvene slike i provodeći sate u praznoj crkvi koju je smatrao svojim prvim učiteljem. Međutim, u vreme kada je crkvena opština u Vršcu odlučila da naruči nova zvona za Sabornu crkvu, i kada je bilo neophodno izraditi crteže svetitelja (kopije ikona iz vršačke crkve - po kojima bi u Beču bili izvedeni reljefi na zvonima), saznaje se za njegov talenat. Tako je već u svojoj četrnaestoj godini, Paja dobio prvu porudžbinu, ali, zahvaljujući značajnim pohvalama, i svojevrsnu propusnicu za Beč i mogućnost da se upiše na slikarsku Akademiju.
Međutim, upis na bečku slikarsku Akademiju nije bio jednostavan. Kako je bio bez završene gimnazije i neodgovarajućeg uzrasta, od njega se tražilo da prethodno završi gimnaziju i da pohađa školu crtanja kod profesora Maholca. Profesorova naklonost ali i Pajin uporan i predan rad učinili su da ubrzo postane najbolji učenik u ovoj školi.
Aprila 1877. godine upisuje se na Opšti slikarski tečaj bečke Akademije, a od oktobra iste godine postaje redovan student ove škole i to kod veoma cenjenog slikara i dobrog likovnog podagoga Kristijana Gripenkerla (Christian Grippenkerl, 1839-1916).
Redovne studije slikarstva završio je za tri godine (21. jula 1880.), ali je nastavio da se obrazuje, kod istog profesora, na specijalnom tečaju za istorijsko slikarstvo. Istovremeno se usavršava i u majstorskoj klasi profesora Leopolda Karla Milera (Leopold Karl Müller, 1834-1892, u to vreme veoma traženog i hvaljenog slikara istorijskog i žanr slikarstva, posebno poznatog po slikama sa orijentalnim motivima, naročito iz Egipta), i ubrzo postaje njegov najbolji učenik.
Studijska putovanja i značajna priznanja
Paja je mnogo putovao i na tim putovanjima nalazio značajnu inspiraciju za svoj rad.
Pun utisaka, po povratku bi slikao mnogobrojne žanr slike: Ranjeni Crnogorac, Mačevanje, Guslar, Kićenje neveste, U zasedi, Arbanas, Arnaut s čibukom, Izdajica, Umir krvi, Borba petlova.
Prvo priznanje dolazi već 1882. godine, na studijama u Beču, za sliku „Ranjeni Crnogorac“. Slika je bila izložena na godišnjoj izložbi Akademije, i za nju je dobio prvu nagradu i carsku stipendiju.
Sledeće godine zaključuje desetogodišnji ugovor sa čuvenim galeristom Valisom, za galeriju Frenč u Londonu; i krajem te 1883. godine prelazi tamo da živi i radi. Njegove slike su se veoma dobro prodavale, što ga je u potpunosti oslobodilo finansijskih briga, a i omogućilo mu da veoma često odlazi na duga, daleka i skupa putovanja: po severnoj Africi (Maroko, Egipat), u Grčku, Tursku, Italiju, Španiju. Sa svojim prijateljem, ruskim slikarom Rubom (F. Roubaud) boravio je šest meseci na Kavkazu.
Ubrzo iz Londona prelazi da živi i radi u Minhen, zatim u Pariz, i na kraju se vraća u Beč.
Srbija se ponosila svojim mladim i slavnim umetnikom. Gotovo svaka srpska kuća je imala neku njegovu oleografiju ili drugu reprodukciju sa temom iz srpske istorije ili iz narodnog života. A vlast, zahvalna što je po svetu pronosio i slavio ne samo sebe već i istoriju i kulturu srpskog naroda, već 1884. godine ga je izbrala za dopisnog člana Srpskog učenog društva. Četiri godine kasnije, 1888. izabran je i za redovnog člana Srpske kraljevske akademije. (Svečano proglašelje je obavljeno tek 1893. kada je tim povodom održana i njegova prva izložba slika u Beogradu, u prostorijama Velike škole.)
Istorijske kompozicije
Od 1895. godine počinje nova faza u stvaralaštvu Paje Jovanovića, u kojoj se on, najvećim delom, posvećuje izradi istorijskih kompozicija. (Po mnogima najznačajnijih deset godina njegovog stvaranja.)
Te 1895. dobija Paja dve značajne porudžbine za Milenijumsku izložbu koja je trebalo da se održi u Budimpešti 1896. godine:
Rado je prihvatio poziv i odmah počeo sa pripremama, naročito za sliku „Seoba Srba“. Otputovao je u Sremske Karlovce i sastao se sa patrijarhom Brankovićem. Crkveni sabor mu je, kao konsultanta za istorijske izvore dodelio istoričara arhimandrita Ilariona Ruvarca, sa kojim je putovao po fruškogorskim manastirima i prikupljao građu. Koristio je i sve druge izvore do kojih je mogao da dođe kako bi što vernije i do detalja predstavio vreme i likove na svojoj slici. Na kraju, posle deset meseci predanog rada, umetnik je bio zadovoljan svojim delom, ali ne i patrijarh. Zbog njegovih primedbi i neslaganja, političkog karaktera, slika nije izložena na Milenijumskoj izložbi. Na nju je poslata samo slika: „Vršački triptihon“: „Kosidba“, „Berba“, „Pijaca“, koja je tumačena kao izraz dobrosusedstva Srba, Mađara i Nemaca.
Posle ovoga Paja je radio i na drugim istorijskim kompozicijama:
Furor Teutonicus (Teutonski bes) ili „Bitka u Teutoburškoj šumi“, za koju je dobio najpre Rajhlovu nagradu bečke Akademije, a kasnije srebrnu medalju na Svetskoj izložbi u Sent Luisu.
Sliku „Ženidba hercoga Ferija IV s Jelisavetom Habzburškom“ je radio u poentilističkom maniru, prateći tada aktuelne likovne tokove, što se nije svidelo naručiocu nadvojvodi Ferninandu Habzburškom. Slika je bila odbijena i na kraju se našla u Dubrovačkoj galeriji.
Takovski ustanak radi po pordžbini kralja Milana Obrenovića. Ova slika koja se danas nalazi u Narodnom muzeju u Beogradu, toliko puta je reprodukovana da je u svesti naroda urezana kao autentični prikaz tog značajnog istorijskog događaja za srpski narod.
Veoma značajna istorijska slika usledila je oko 1900. kao porudžbina vlade kraljevine Srbije za Svetsku izložbu u Parizu (1900.). Bilo je to „Krunisanje cara Dušana u Skoplju za cara Srba, Grka i Bugara“. Izuzetan trud i rad umetnika bio je nagrađen zlatnom medaljom na izložbi u Parizu, ali i divljenjem kritike, kolega-slikara i publike.
U ovom periodu Paja se bavio i crkvenim slikarstvom: izradio je ikonostas Saborne crkve u Novom Sadu i ikonostas crkve u Dolovu, naslikao je prizore iz života Svetog Save za Sabornu crkvu u Sremskim Karlovcima: Sveti Sava miri braću, Sveti Sava kruniše Prvovenčanog, Spaljivanje mošti Svetog Save. Takođe, Hristova beseda na Gori, Sveti kralj Milutin, Manastir Sopoćani, Arhiepiskop Danilo, Raspeće.
Portreti
Od 1905. godine u stvaralaštvu Paje Jovanovića preovlađuje slikanje portreta. Svojom kičicom ovekovečio je vladare, političare, aristokrate, bankare, naučnike, umetnike...
Još u vreme svog boravka u Americi, 1902. naslikao je „portret Mihaila Pupina“, i njegove ćerke (portret gospođice Pupin).
Boraveći na crnogorskom dvoru, 1903., na poziv kralja Nikole, naslikao je jedan od svojih najmilijih likova, „portret princeze Milice“, zatim portrete „prestolonaslednika Danila“ i „kralja Nikole“.
U Beču je slikao starog cara „Franju Josifa“ i izradio čak devet njegovih portreta za razne austrijske ustanove.
Čini se, ipak, da je sa nešto više žara slikao portrete umetnika: „slikara Simingtona“, „vajara Đoku Jovanovića“.
Ali motiv kome je, bez svake sumnje, posvetio najviše pažnje, jesu „ženski likovi“: Gospođa Mirka, Gospođa Štraus, Gospođa Šink, Gospođa Hadson, Baronica Erlanger, Igračica Bergel, Gospođa Kaufman, Gospođa Doblin, Sofija Dunđerski, Teodora Dunđerski, i više portreta, najpre modela, a zatim njegove supruge Muni.
Slikanje žena za Paju je uvek značilo slikanje lepote. On, jednostavno, nije želeo da ih vidi ružne i stare. Čak i kada se radilo o ne baš tako lepim ženama, uvek se trudio da pronađe lepotu u njima. Mnogi likovni kritičari su mu zamerali zbog toga, i upućivali žestoke čak i zajedljive kritike. Ali on je ostao dosledan sebi i svojoj životnoj mudrosti: "Veština je naći lepotu".
Sa otpočinjanjem Prvog svetskog rata seli se u Ženevu gde je živeo od slikanja portreta poznatih i bogatih ljudi. U međuvremenu, odlučio je da se oženi mladom Bečlijkom, Herminom-Muni Dauber. Venčali su se 27. marta 1917. godine u Budimpešti. Muni je bila kći nastojnika kuće u kojoj je imao atelje (u Beču) i njegov dugogodišnji model. Prelepa mlada žena bila je njegovo nadahnuće i muza, koju je ovekovečio na mnogobrojnim portretima, a ona mu je bila potpuno odana i posvećena, do kraja života.
Po okončanju Prvog svetskog rata Paja neko vreme boravi u Beogradu, kada slika portrete članova vladajuće kuće Karađorđevića (kralja Aleksandra Karađorđevića, „kraljicu Mariju Karađorđević“ ) i dekoriše kapelu na Dedinju.
Ubrzo se vraća u Beč gde najviše vremena provodi u svom ateljeu.
Beograd, voljeni grad
Paja je prvi put došao u Beograd 1910. godine, na poziv kralja Petra I. Utiske o svom prvom susretu sa gradom za koji će ostati vezan zauvek opisao je ovim rečima:
"Za malo dosade na granici - pregled carine i pasoša - bogato si nagrađen kada voz sa grmljavinom protutnji savski most, a Beograd u zraku jutarnjeg sunca, kao zlatom obasut pojavi se pret tobom... Ali, po svoj prirodi Beograd je jedinstven između dve silne reke, grad je sazidan na strmoj steni a na istoj visini sa gradom leži varoš sama, kao golemi zmaj. - Jest! sa gradom kao glavom i silnim trupom na grebenu".
I pored velike angažovanosti i posla na svim stranama sveta ovo je bio grad kome se uvek vraćao, na kraće ili duže vreme.
Pred Drugi svetski rat, 1939. g. odlučio je da napusti Beč i preseli se u Beograd. Tu je proveo teške godine okupacije i prve poratne godine. Iako već u dubokoj starosti i dalje je slikao.
Neprilike sa imiovinom u Beču naterale su ga da se tamo vrati 1950. g. Ali već iste te godine započeo je prepisku sa upravom Muzeja grada Beograda oko svoje likovne ostavštine i otvaranja Legata. Želeo je da ostavi svome gradu, kako je govorio "ono što bi vredelo čuvati" od njegovog rada i alata: štafelaje, slikarski alat, počete slike i skice, mape sa crtežima i reprodukcijama; kako bi se napravio jedan atelje-soba majstora, zanimljiva za gledaoce koji bi želeli više da saznaju o njemu, njegovom radu i delu.
Tako je, 1970. godine, otvoren Legat slikara Paje Jovanovića u kome su izložene umetnikove slike, lične stvari, skice, beleške, fotografije, dokumenti, mnogobrojna odlikovanja, medalje, diplome, priznanja. Na štafelaju stoji njegova poslednja slika: buket crvenih ruža.
Paja Jovanović umro je 30. novembra 1957. godine u Beču. Kao što je želeo, urna sa pepelom preneta je i položena da večno počiva u voljenom Beogradu.
Gabriel Axel
Axel Gabriel Erik Mørch, poznatiji kao Gabriel Axel (18. april 1918 - 9. februar 2014) bio je danski teatarski, filmski i televizijski režiser, najpoznatiji po filmu Babetteina gozba iz 1987. godine, koji je osvojio Oscar za najbolji strani film. Axel, koji je veliki dio karijere radio u Francuskoj, kao i u Danskoj, isticao se žanrovski raznovrsnom filmografijom koja je uključivala socijalno angažirane drame, popularne historijske spektakle kao Hagbard i Signe i vrckave komedije. Njegov satirički poludokumentarni film Det kære legetøj iz 1968. godine se ponekad navodi kao jedan od faktora koji je doveo do toga da Danska kao prva zemlja u modernoj historiji legalizira pornografiju.
El Porvenir, Chínipas
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Opština Halmeu, Satu Mare
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Troian Bellisario
Bellisario dobila pohvale za svoj vodeći izvedbu u 2010 filmu pristanka za koji je osvojio Vision Fest Award for Best Acting by a Female Lead, i Philadelphia nagradu FirstGlance za najbolju glumicu. U 2009, ona je dobio glavnu ulogu Spencer Hastings u Prostoručno seriji Pretty Little Liars (2010-danas). Za svoju izvedbu, osvojila je dvije nagrade po izboru tinejdžera od pet nominacija. Uz svoj rad na Pretty Little Liars, Bellisario je također glumio u perikama epizodu serije Lauren, za koju je dobila kritike i osvojio New York Film Festival Award for Best Performance by an Actress a bio je nominiran za Streamy Award for Best Female Performance - Drama.
Karijera
Bellisario je njezin glumački debi u 1988 filmu posljednji obredi u dobi od tri godine. Od 1990. do 2007. godine, ona je gost nastupio na takvoj seriji kao kvantni skok, Tequila i Bonetti, JAG, prvi ponedjeljak i NCIS, televizijske serije koje su proizvedene od strane svog oca Donalda P. Bellisario. U NCIS, igrala Sarah McGee, sestra specijalnog agenta Timothy McGee, glumi njezina stvarnog života polubrata Sean Murray.
U 1998, ona je glumila s Mary-Kate i Ashley Olsen u filmu Billboard Dad. Počevši od 2006. godine, Bellisario su se počeli pojavljivati ​​u nizu nezavisnih kratkih filmova naime, neizgovoreno, Archer House i sijeku. U studenom 2009. godine, Bellisario je ulogu Spencer Hastings u TV seriji Pretty Little Liars temelje na seriji knjiga istog naziva Sara Shepard. U listopadu 2011. godine, Bellisario objavila da je u procesu pisanja i stvaranja svoj film, koji je uspješno financiran kroz Kickstarter 16. studenog 2011. Snimanje je završio u prosincu 2011. godine, a film je službeno završen do kolovoza 2012. godine.
U kolovozu 2012. godine, Bellisario pojavio zajedno s Jennifer Beals u perikama web epizoda serije, Lauren. Lauren se vratio 3. svibnja 2013. godine u dvanaest epizoda vožnji. U 2015, ona je ulogu u glavnoj ulozi u američkom remakeu francuske-kanadskog filma mučenika. U 2015. godini, Bellisario i zaručnica Patrick J. Adams snimila kratki film smo ovdje u Haida Gwaii, koji Bellisario napisao i glumio u. Bellisario glumio u svom filmu, hrane, polu-autobiografski film, koji je također napisao i producirao.
7. travnja 2016. godine, najavljeno je da će Bellisario biti usmjeravanje Sezona 7, Epizoda 15 Pretty Little Liars. To je napravio joj jedan od prvih u gipsu, uz Chad Lowe, usmjeriti epizodu na seriji.
Osobni život
Bellisario počeli su izlaziti odijela zvijezda Patrick J. Adams, nakon što su se upoznali na snimanju play okolišanja u 2009. Par je nakratko Splitu, ali nakon gostovanju Adams na Pretty Little Liars u 2010., dva je dobio natrag zajedno. Budući da radi na izvrtanje i Pretty Little Liars, par također su radili zajedno na 2012 kratkom filmu će se pojavljivati, odijela, a mi smo ovdje. 14, veljače 2014. godine, Bellisario i Adams su sudjelovali u Eiffelov toranj u Parizu, Francuska. Vjenčali su se 10. prosinca 2016. u Santa Barbari, Kalifornija.
Bellisario otkrila je početkom siječnja 2014. godine koji je prošao kroz osobnih problema kroz srednju školu, što je rezultiralo poremećaj prehrane i samo-ozljeđivanja problema. "Bila sam najmlađa kći, savršena djevojčica," rekla je. "Moja škola je bila vrlo intenzivna faksu prep škola. Tako je bilo oko žele ugoditi oca i majku i želi biti savršen za sve."
Merlin, Oregon
Merlin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.615.
Corazón de María, Ocosingo
Corazón de María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1050 m.
Vânjuleț, Vânjuleț
Vânjuleț je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Vânjuleț.
Velika bijela psina
Velika bela ajkula, Carcharodon carcharias, takođe poznata i kao bela ajkula je vrsta ajkule iz reda Lamniformes. Može se naći u svim okeanima. Dostiže dužine od 6 i više metara i težinu od 2,250 kg, što je čini najvećim predatorom među ribama. Jedina je preživela vrsta iz roda Carcharodon.
Taksonomija
thumb|left|100px|Zub velike bele ajkule Karl fon Line dao je velikoj beloj ajkuli prvi naučni naziv Squalus carcharias 1758. godine. Ser Endru Smit je ovoj vrsti dao ime Carcharodon 1833, i 1873. ovo ime je indetifikovano sa Lineovim nazivom, pa je trenutno naučno ime Carcharodon carcharias bilo gotovo. Reč Carcharodon potiče id grčkih reči karcharos, što znači šiljast ili oštar, i odous, što znači zub.
Opis
thumb|left|190px|Velika bela ajkula Velika bela ajkula ima beli stomak i siva leđa. Te boje otežavaju plenu da uoči ajkulu na licu mesta. Ima dugu i šiljastu njušku, a snažni zubi su joj trouglasti i reckasti.
Maksimalna dužina koju dostižu mužjaci velikih belih ajkula je 792 cm, a ženke 430 cm. Najveća težina koja je zabeležena kod velikih belih ajkula je 3,400 kg, a životni vek im je maksimalno 36 godina. Rastu 25 do 30 centimetara godišnje.
Rasprostranjenost
Gotovo sve velike bele ajkule žive u obalnim i priobalnim vodama koje imaju temperaturu između 12 i 24 °C (54 ° do 75 ° F). Najviše ih ima pri obalama južne Australije, Južne Afrike, Kalifornije, ostrva Gvadalupe, a ređe su u Sredozemnom i Jadranskom moru, kao i oko Novog Zelanda, gde su zaštićena vrsta. Takođe se ponekad mogu naći u tropskim vodama, kao i na Karibima, te su primećene i u vodama Mauricijusa, Madagaskara, Kenije i Sejšelija.
Napomene
<div class="references-small" style="-webkit-column-width:70em; -moz-column-width:70em; column-width:70em;"> <ol class="references" style="list-style-type:lower-alpha;"> ^ Braktična voda: Mešana slana i slatka voda </ol>
Adagio (TV film)
Adagio je jugoslavenski televizijski film snimljen 1989. godine u produkciji RTV Zagreb i režiji Eduarda Galića po scenariju Lade Kaštelan.
Brezini
Brezini je naseljeno mjesto u okrugu Zvoljen, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 354 stanovnika.
Casale di Sopra, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.