cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stoicizam
Osnovni moto stoika je „život u skladu s prirodom“. Mudar čovek živi u skladu s prirodom i sopstvenim razumom, jer tako postiže mir duše. Najznačajnije vrline su razumnost, pravednost i umerenost. Smatrali su da čovek treba da se suprotstavlja impulsima koje stvaraju ljubav, strast, mržnja, strah, bol itd. Druga poznata stoička izreka je „blažen je onaj koji je zadovoljan onim što ima“.
Stoicizam je promovisan kao način života koji se ne dokazuje rečima, već delima.
Stoičku školu zabranio je 529. godine vladar Justinijan I obrazloženjem da potiče iz paganizma i da nije u skladu sa hrišćanstvom.
Rancho Andrade, Compostela
Rancho Andrade je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
La Garrucha, Ocosingo
La Garrucha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 879 m.
Goran Grbović
Goran Grbović (Dečani, 9. februar 1961.) je nekadašnji srpski košarkaš i jugoslovenski reprezentativac.
Sportska karijera
Odrastao je u Kruševcu a karijeru je počeo u Borcu iz Čačka, gde ga je trenirao legendarni profesor Aleksandar Nikolić, trenirao ga je još Dragan Milošević - Gaga. U Partizan je prešao 1980. ali je propustio prvu sezonu usled administrativnih problema, a u Partizanu je igrao od 1981. do 1988. i stekao status klupske legende.
Za reprezentaciju Jugoslavije nastupao je na svega dva takmičenja, Evropskim šampionatima 1983. i 1987. pre svega zbog svog burnog temperamenta. Sa reprezentacijom Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na Prvenstvu Evrope 1987.
Karijeru je prekinuo nakon dve uspešne sezone u Granadi, gde je sarađivao sa svojim trenerom iz Partizana, Duškom Vujoševićem. Tokom prvog dela sezone 1991/92. odigrao je nekoliko utakmica za IMT ali je to bio i definitivan kraj njegove igračke karijere.
Müden (Mosel)
Miden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 664 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Miden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 664 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Вукушица
Вукушица је насеље у Србији у општини Врњачка Бања у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 246 становника (према попису из 1991. било је 283 становника).
Демографија
У насељу Вукушица живи 206 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,9 година (40,7 код мушкараца и 45,3 код жена). У насељу има 71 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,46.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Roseville, California
Roseville je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 118.788 stanovnika.
Jinaburachi, Chínipas
Jinaburachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1274 m.
604
Godina 604. (DCIV) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 604. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Papa Grgur I Veliki
Njitrica (Prjevidza)
Njitrica je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.240 stanovnika.
Cearângu, Punghina
Cearângu je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Punghina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Casterna, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Caluga, Vicenza
Caluga je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Capelle-Bleys
Kapel Ble je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Vilfranš de Ruerg.
Caluga, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Capelle-Bleys
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 364 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23,3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 619 metara (maksimalnoj 728 m, a minimalnoj 514 m).
Hueytamalco, Puebla
Hueytamalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Fraccionamiento el Álamo, Celaya
Fraccionamiento el Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Nash, Oklahoma
Neš je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 20 (-8,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Difenilcijanoarsin
Difenilcijanoarsin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,147 Da.
Opština Șărmășag, Sălaj
Șărmășag je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Borgo San Dalmazzo, Cuneo
Borgo San Dalmazzo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Mata Borrego, Tierra Blanca
Mata Borrego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
La Batea, Guazapares
La Batea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1312 m.
Llocnou de la Corona
Llocnou de la Corona (španjolski: Lugar Nuevo de la Corona) je naselje (i općina) od 116 stanovnika na istoku Španjolske, koja administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciju.
Geografske karakteristike
Llocnou leži pored Alfafara, udaljen 6 km južno od centra Valencije.
On je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
Atenska povelja
CIAM i zaključci
Na IV Međunarodnom Kongresu Moderne arhitekture -CIAM, (tema: Funkcionalni grad), održanom 1933. godine, dati su prijedlozi za rješavanje urbanističkih problema. U zaključçima je naglašaeno da grad treba biti sastavljen od normiranih objekata a prostor striktno podijeljen na funkcionalne zone. Pet osnovnih funkcija grada su: stanovanje, rad, slobodno vrijeme, saobraćaj i istorijsko naslijeđe.
Los Otates, Lolotla
Los Otates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Atenska povelja
CIAM i zaključci
Kongres je održan na brodu Patris II koji je plovio Sredozemnim morem od Marselja do Atene. Među članovi CIAM-a bili su njemački arhitekti Ludvig Mis van der Roe i Valter Gropijus, osnivači Bauhausa, njemački urbanista Ludvig Hilbersajmer, holanđani Kornelius van Besteren, Jakob Oud, Gerit Ritveld, švajcarac Le Korbizje, belgijanac Viktor Burgerios, brazilac Lučio Kosta, španac Hose Luis Sert, Mojsej Ginsburg iz Sovjetskog Saveza i grupa arhitekata konstruktivizma.
Los Otates, Lolotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Atenska povelja
CIAM i zaključci
Zaključci zasjedanja CIAM 4 do Drugog svjetskog rata, imali su veoma snažan uticaj na arhitekture niza zemalja: Švicarska, Francuska, Engleska, Njemačka, Austrija, Belgija, Mađarska, Holandija, Italija, Španija, Grčka, Finska, Danska, Norveška, Poljska, Čehoslovačka, Jugoslavija, Brazil i Kanada. U izvdbi Funkcionalni Grad urađeni su naselja u Holandiji i Engleskoj i zgrade u Njemačkoj.
Prema zamisli funkcionalista prostorni aranžman treba da preoblikuje i definiše toliko priželjkivane idealne društvene odnose. Ovakav stav baziran je na vjerovanju da ukoliko se čovek postavi u odgovarajuće okruženje, on će se ponašati na onaj način kako to stvaralac okruženja (utopije) veruje da bi on to trebalo da čini. Stanovnici su ti koji moraju da se formiraju po stanju grada, a ne obrnuto.
Le Corbusier je 1943. godine objavio tekst pod nazivom Atenska povelja, zasnovan na zaključcima zasjedanja CIAM 4.
Uticaj povelje u Jugoslaviji
Na savjetovanju arhitekata i urbanista Jugoslavije u Dubrovniku 1950. god, zauzet je stav da Moderna arhitektura treba da predstavlja osnovni pravac djelovanja. Politički vrh je bezrezervno podržavao ovakvo opredjeljenje. U narednih tridesetak godina cjelokupna gradnja u Jugoslaviji bila je na osnovama moderne arhitektura, a urbanistički planovi bili su na osnovama Atenske povelje.
Skoro u svakom gradu Jugoslavije danas postoje naselja, građena po principima povelje: Alipašino polje i Ciglane u Sarajevu, Vukovarska ulica i Novi Zagreb u Zagrebu i brojna druga. Novi Beograd je potpuno novi grad, podignut na praznom prostoru, zbog čega je izložen i dodatnim nedostacima (prazan predimenzionisani prostor, nedostatak istorijskih sadržaja).
Labish Village, Oregon
Labiš Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Atenska povelja
Uticaj povelje u Jugoslaviji
Sva ova naselja popularno su nazvana zajedničkim imenom - spavaonica.
Labish Village, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 412, što je 36 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atenska povelja
Posljedice i novi kritički stav
Oblici Funkcionalnog grada po modelu Atenske povelje pokazali su se kao sistemi prisile i ograničenja. U njima se prinuda prvenstveno vrši krutošću unapred određenog prostornog okvira na osnovu jednog te istog modela, da oni isključuju bilo kakvu mogućnost varijanti ili prilagođavanja posebnim okolnostima. Odnosno, “zgrade su, upravo kao i gradovi u cjelini, prototipovi određeni jednom za svagda“.
Nedostatak (ili njihova predimenzionisanost) slobodnih prostora, morfološka monotonost objekata, gubitak humanih dimenzija prostora, predeterminisana i kruta fizička struktura, skupa su doveli do otuđenja ljudi i grada, odnosno do konstatacije da novoizgrađena stambena naselja, najčešće, nezadovoljavaju potrebe i želje svojih stanara.
Danas postoje mišljenja i stavovi o tome da se u mislima priželjkivana socijalna integracija stanovništva u jednome novom naselju ne može postići aranžiranjima fizičkog oblika, nego da do eventualne "socijabilnosti" dolazi postupno, stvaranjem socijalne zajednice stanovništva kroz aktivan život u naselju.
Ovaj kritički stav je usmeren protiv funkcionalističkog okruženja, nedostatka urbanog identiteta i gubljenja ljudske razmere u naprednom industrijskom gradu.
Na XIII svjetskom kongresu arhitekata (UIA), usvojeni su savremeni urbanistički principi, objavljeni u Maču Piču povelji iz 1977. godine.
U ovj povelji se navodi da se Le Korbizijeovo insistiranje na strogom geometrijskom redu i potpunom razdvajanju gradskih funkcija, pokazalo kao pogrešno.
U Maču Piču povelji se insistira upravo na aktivnoj ulozi gradskih stanovnika (korisnika gradova) i iskazivanju njihovih različitih ukusa i interesa. U oblasti izgradnje, udeo korisnika je još važniji i konkretniji (nego u umetnosti). Taj princip znači da društvo treba da učestvuje aktivno i stvaralački u svakoj fazi projektovanja, što će korisnicima omogućavati identifikaciju sa delom arhitekte. Tako nedovršen pristup ne smanjuje prestiž ni urbanisti ni arhitekti.
Audinghen
Odingon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Bulonj sir Mer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 548 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 68 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 0 m).
Müllenbach (bei Mayen)
Milenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 680 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Milenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 680 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Jugoslovenski olimpijski komitet
Jugoslovenski olimpijski komitet (JOK) je bio neprofitabilna organizacija koja je predstavljala Jugoslaviju i njene sportiste kod Međunarodnog olimpijskog komiteta (MOK).
Jugoslovenski olimpijski komitet je osnovan u Zagrebu, 1919. godine pod imenom Jugoslovenski olimpijski odbor (JOO). Od strane MOK-a je priznat 1920. godine. Sedište je iz Zagreba u Beograd prebačeno 1927. godine, kada je i naziv promenjen u Jugoslovenski olimpijski komitet. Sedište komiteta je ostalo u Beogradu do raspada Jugoslavije.
Sa raspadom Jugoslavije osnovano je pet novih komiteta i obnovljen jedan, Olimpijski komitet Srbije, koji je osnovan 1910. godine.
Agramer Zeitung
Agramer Zeitung (Zagrebački list) bile su dnevne novine na njemačkom koje su izlazile u Zagrebu od 1848 do 1912. Urednik je bio Franz S. Stauduar, a redakcija i štamparija bile su u Frankopanskoj ulici 26..
Historija izlaženja Agramer Zeitunga
List je zapravo počeo izlaziti 1830., ali pod imenom - Agramer politische Zeitung, to je bio prvi (i dugo vremena jedini ) moderni dnevni list u Zagrebu, - dobro štampan, sa ozbiljnom redakcijom, tako da su ga čitali svi pismeni ljudi, a njih je tad bilo malo. Taj sloj sastojao se od austrijskih graničarskih oficira, malobrojne zagrebačke intelegencije i imućnijih obrtnika i trgovaca.
Nakon 82 godine izlaženja list je ugašen - 1912., naslijedio ga je Agramer Tagblatt koji je izlazio do 1923.
Literatura
Jahrbuch fuer Literatur- und Sprachwissenschaft. Beiheft. 7 (2004.)
Manguitas, San Luis de la Paz
Manguitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
Meteora
Meteora (grčki: Μετέωρα, lebdjeće stijene ili stijene obješene o nebo) je skupina nekoć srpskih, a sada grčkih pravoslavnih manastira izgrađenih na visokim liticama koje poput stupova strše u nebo, pored grada Kalambake u zapadnoj Tesaliji.
Historija
thumb|left|200px| Manastir Svetog Trojstva (Agia Triada) thumb|right|240px| Manastir sv. Stefana (Agios Stefanos) thumb|right|240px| Manastir Veliki Meteoron Već od 11. vijeka monasi pustinjaci počeli su živjeti u pećinama i umjetno isklesanim nastambama u stijenama Meteore.
Na kraju 11. ili početkom 12. vijeka osnovan je Skit Stagoi (mali pustinjački manastir) koji je bio smješten oko crkve Theotokos (Bogorodice), a njegovi ostatci nalaze se tu i danas. U 14. stoljeću ovi prostori pripadali su srpskoj vladarskoj dinastiji Nemanjića, zajedno sa Makedonijom, Tesalijom i Epirom. Tada još uvijek "samo" kralj, Stefan Dušan 1334. napada Vizantiju. Srpski monasi sa Svete Gore Atos, predvođeni monahom Atanasijem Kidovićem beže u Tesaliju i Dušanu predlažu ideju da se na Meteorima izgrade manastiri u stilu onih sa Svete Gore. Pridobio je cara za svoju zamisao, pa su izabrali najvišu stenu sa preko 600 metara visine i ovde sagradili crkvu Preobraženja, a kasnije i manastir Veliki Meteor. Dušan do 1345. osvaja skoro sav balkanski deo Vizantije (sem Peloponeza i Soluna), te se proglašava carem. Nakon Dušanove smrti ovde vlada njegov sin Uroš Nejaki, a onda polubrat Symeon Uroš (Siniša, proglašava se carem Srba i Grka sa glavnim gradom Trikalom), te njegov sin Jovan Uroš. Jovan upoznaje monaha Atanasija Kidovića, odriče se krune, zamonašio se pod imenom Joasaf i živeo u manastiru. Ioasaf je bio poglavar Meteora i vođa izgradnje ostalih manastira sve do svoje smrti 1422. godine. Manastir Veliki Meteor je dovršen 1388. godine, znači godinu dana pre dolaska Turaka i Kosovskog boja. Turci dolaze na Balkan kao vizantijski saveznici u borbi protiv Srbije. Veliki Meteor je izgoreo u požaru, pa je u 16. veku sagrađen novi manastir. Nalaze se u njemu mošti kako sv. Atanasija, tako i Joasafa - Jovana Uroša Nemanjića.
Nedugo nakon Velikog Meteora građen je manastir Sveti Stefan. Osnovan je 1350. godine, dakle još za života srpskog cara Dušana. Dovršio ga je Antonije Kantakuzin - sin srpskog vladara Nićifora I i sinovac Simeona Uroša Nemanjića. U liturgijskom rukopisu iz 1404. godine zapisano je "Antonije Kantakuzin, utemeljitelj Svetog Stefana". Danas je ovaj rukopis dio samostanske riznice. Tokom slijedeća dva vijeka izgrađena su još 22 manastira, od njih je do danas opstalo samo šest. Postoji priča, pa i vjerovanje da se Atanasije Kidović (osnivač prvog manastira u Meteori) nije uspeo na okomitu stijenu sam već ga je na stijenu donio orao koji se nakon toga skemenio i ostao tu u obliku stijene kao čuvar manastira.
Pristup samostanima na vrhovima kamenih stijena bio je izvorno izuzetno težak i opasan, koristile su se duge ljestve od užadi, ili velike mreže kao kabine primitivnih liftova, kojima su se prebacivali ljudi i roba do manastirskih objekata na vrhovima stijena (Manastir Verlam je na stijeni visokoj 373 metra).
Austrijsko-turski rat (1787–1791)
Austrijsko-turski rat 1787-1791 vodio se između Habzburške monarhije i Osmanskog Carstva istovremeno kad i Rusko-turski rat 1787.-1792. jer je tad austrijski car Josip II. bio saveznik sa ruskom caricom Katarinom II.
Historija
Na samom početku rata austrijske snage, u brojnim kolonama prodrle su duboko na teritorij Osmanskog carstva sve do Kneževine Vlaške. Ubrzo se situacija na frontu preokrenula i turske snage preuzele inicijativu, tako da su uspjele odbaciti natrag Austrijanace iz Mehadije u Kneževini Vlaškoj i povratiti Banat do 1789. , ali rat na dva fronta pokazao se kao nemoguć zadatak, jer su istovremeno doživjele velike poraze u Kneževini Moldaviji gdje je ruski feldmaršal Rumjancev zauzeo utvrde Iaşi i Hotin, a knez Potemkin - nakon duge zimske opsade Očakov u Ukrajini 1788. Vijest o padu Očakova toliko je potresla sultana Abdula Hamida I da je zbog toga umro. thumb|left|200px|Portret [[sultana Selim III koji je nastavio rat]] Nakon ruskog pritiska popustila je turska obrana na zapadnom frontu pa su austrijske snage nakon trotjedne kampanje zauzele Beograd 8. oktobra 1789. a nakon tog Craiovu i Bukurešt (1789). Odmah nakon tog počele su zakulisne diplomatske igre Kraljevstva Velike Britanije i Kraljevine Prusije, koje su se s jedne strane bojale jačanja Ruske Imperije, a s druge strane htjele namamiti Austriju u anti-francusku koaliciju, tako da se Austrija povukla iz rata i pristala na mir.
Nakon britanskog pritiska Austrija je potpisala separatni Svištovski mir 4. augusta 1791., na osnovu njega je vratila Osmanskom carstvu sve zauzete teritorije osim utvrde Hotin i uže okolice, i nekih mrvica po Hrvatskoj koje su Osmanlije ranije osvojili i pripojili Bosni (Dvor na Uni, Cetingrad, Drežnik, Ličko Petrovo Selo, Lapac, Srb). nakon završetka Rusko-turskog rata 1787.-1792. (Dubički rat).
Host (otok)
Host je otočić sa svjetionikom koji se nalazi na ulazu u viški zaljev na istoimenom otoku. Ime je dobio po engleskom časniku Sir Williamu Hosteu koji je u njegovoj blizini 13. ožujka 1811. godine u pomorskoj bitci (Viška bitka 1811.) porazio mnogo jaču francusku flotu pod zapovjedništvom viceadmirala Dubourdieua.
thumb|200px|left|[[Svjetionik na otočiću. U pozadini otok Vis i ostaci tvrđave]]
Host se nalazi pred ulazom uvale Viške luke nasuprot rta Dno kampa. Od grada Visa je udaljen oko 2 km. Host, na kojem stoji svjetionik, ima površinu od 0,041 km². Duljina obalne zone je 0,91 km.
Iz pomorske karte je vidljivo da svjetionik, koji se nalazi na sjevero-istočnoj strani otočića, emitira svjetlosni signal: B Bl 4s. Nominalni domet svjetionika je 8 milja. thumb|center|Host gledan s britanske tvrđave
Zoran Slavnić
Zoran Moka Slavnić (rođen 26. oktobra 1949) bivši je jugoslovenski košarkaš, i košarkaški trener. Igrao je na poziciji plejmejkera. Jedan je od prvih evropskih plejmejkera koji su uneli dodatne driblinge pri vođenju lopte. Spada među najbolje igrače u istoriji Crvene zvezde. Prvi je selektor reprezentacije Srbije.
Klubovi
Najveće klupske uspehe ostvario je u dresu Crvene zvezde za koju je igrao od 1963 – 1977. godine: dve titule, tri kupa SFRJ i Kup Kupova. Činio je jedan od najboljih timova u istoriji Crvene zvezde sa Kapičićem, Simonovićem i Cvetkovićem. Sa Huventudom je, prvi put u istoriji kluba, 1978. postao prvak Španije. Posle Huventuda vratio se u zemlju igrajući za Šibenku, a onda opet vani u italijanskoj Kazerti. Na kraju ponovo se vraća u Jugoslaviju i igra za Partizan u sezoni 1981—1982. Kuriozitet je da je i kao igrač i kao trener radio i u Zvezdi i u Partizanu. On je zapravo jedini kome je to pošlo za rukom.
Reprezentacija
Slavnić je za reprezentaciju Jugoslavije odigrao 179 utakmica i postigao 1.465 poena. Jedan je od retkih igrača koji ima zlatne medalje sa olimpijskih igara, svetskog i kontinentalnih takmičenja. Evropskim zlatom se i okitio tri puta: 1973. u Barseloni, 1975. u Beogradu i 1977. u Liježu. Svetsko prvenstvo je osvojio u Manili 1978. a olimpijsko zlato u Moskvi 1980. Između ostalog o Moki, ostaće upamćeno:
Trenerska karijera
Po završetku košarkaške karijere, nastavio je sa radom u košarci kao trener. Vodio je Šibenku, Partizan, Jugoplastiku, Malagu, Zvezdu, Dafini, Huventud, Iraklis, Bamberg, Atlas. Dana 29. maja 2007. jednoglasnom odlukom svih članova upravnog odbora KSS Zoran Slavnić je izabran za prvog selektora Srbije. Pred evropsko prvenstvo u košarci 2007. suočio se sa brojnim otkazima reprezentativaca, tako da je pored Gurovića, Jarića i Miličića, na prvenstvo poveo čak devet debitanata, koji će kasnije postati nosioci igre u reprezentaciji. Srbija je poražena od kasnijeg šampiona – Rusije, branioca titule – Grčke (nakon produžetaka) i Izraela, tako da je takmičenje završila u prvoj fazi. Odlukom stručnog saveta i upravnog odbora, Slavnić je 26. septembra smenjen sa mesta selektora.
Ostalo
Zbog originalnog pristupa igri od Španaca je dobio naziv ekscentrični genije. Slavnićev moto je: „Sve je to samo igra“.
Opština Zacapoaxtla, Puebla
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 30281 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1980 m.
Nitrianske Sučany
Njitranske Sučani je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.218 stanovnika.
Gattegasca, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Michelbach (Westerwald)
Mihelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 588 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Mihelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 588 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Colonia Luis Donaldo Colosio, Celaya
Colonia Luis Donaldo Colosio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Pomarelli, Reggio Calabria
Pomarelli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 550 m.
Jol Pacute, Ocosingo
Jol Pacute je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1240 m.
El Potrerillo, Badiraguato
El Potrerillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Calvene, Vicenza
Calvene je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Măgurele, Punghina
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Calvene, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 980 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Corny (Er)
Korni je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 262 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 146 metara (maksimalnoj 156 m, a minimalnoj 62 m).
Canossa, Reggio Emilia
Canossa je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Kadiški zaljev
Kadiški zaljev (španjolski i portugalski Golfo de Cádiz) je široki zaljev Atlanskog oceana na jugozapadu Iberijskog poluotoka, koji se proteže u dužinu od nekih 320 km od Rta São Vicente u Portugalu do Gibraltara.
Karakteristike
Obala se u krajnjem dijelu zaljeva u Portugalu, južno od regije Algavre, sastoji od masivnih rtova i visokih klifova mjestimice isprekidana uvalama sa plažama, malim riječnim ušćima i brojnim naseljima. Dalje prema jugu duž španjolske obale, najzastupljenije su velike močvarne lagune, poneke se pružaju u kopno u dužinu do 50 km iza obalnih dina.
Taj pojas isprekidan je plimnim estuarijima rijeka Guadiane, Tinta, Odiela, Guadalquivira i Guadalete. Uz to tu se nalaze i brojne solane i sezonska naselja. U samom centru je grad Cádiz, na ulazu u manju uvalu (Bahía de Cádiz).
Dalje prema jugu, od rta Trafalgar do Gibraltara, obala je uglavnom stjenovite, ali je i ona isprekidana zonama pješčanih plaža.
Hajduk Veljko
Hajduk Veljko Petrović (oko 1780, Lenovac, kod Zaječara — oko 20. jula 1813, Negotin) je bio srpski hajduk i junak Prvog srpskog ustanka
Biografija
Veljko Petrovic je rođen u selu Lenovcu, kod Zaječara u bogatoj porodici Petra Petrovića, koga su zvali Sirenjar zbog mnogo stoke koje je posedovao i sira što je prodavao. U mladosti je Veljko Petrović bio čoban i sluga. Sa svoje 22 godine, kao mladić je reagovao kada su dva Turčina napala njegovu sestru. Na mah ih je ubio i odmah se odmetnuo u hajduke. Prvo je išao u Vidin kod velikog odmetnika, bivšeg janičara Pazvanoglua. Međutim i tu dolazi do izražaja njegova preka narav kada ubija dva Pazvandžijina momka i beži. Od 1803. godine bio je hajduk u četi Stanoja Glavaša, da bi zatim prišao starešini Smederevske nahije, vojvodi Đuši. Kada vojvoda Đuša (Dušan Vulićević) traži od Stanoja hrabrog i poverljivog čoveka Stanoje nije imao boljeg izbora do Veljka. Od 1804 učestvovao je u ustanku u četi sa Glavašem, a posle sa Dušanom i Vujicom Vulićevićem. Svojeglavost Veljkova je uticala na to da u vremena ratna ne bude poslušan ni Vujici, a potom ni Karađorđu. Sa Vulićevićem se borio za Beograd (1806), na čijim se šančevima hrabro borio. Godine 1807. postao je buljubaša i dobio dozvolu od Sovjeta da pobuni Krivi Vir i Crnu Reku. 1809. je branio Banju od Turaka.
Lična njegova hrabrost bila je izvanredna, i radi nje on je brzo postao razglašen na sve strane. Prek i uvek hajduk, Veljko nije bio mnogo disciplinovan, i Sovjet je imao s njim češće neprilika. 1810. godine odlikovan je zlatnim ruskim ordenom za hrabrost. mini|200p|„Hajduk Veljko na topu“, slika [[Stevan Todorović|Stevana Todorovića]] mini|levo|140p|Veljko Petrović, litografija [[Anastas Jovanović|Anastasa Jovanovića]] Naročito se istakao u bici na Varvarinu, gde je bio ranjen u levu ruku i zbog toga ostao malo sakat. Godine 1811. postao je krajinski vojvoda i upućen je u Negotin, na Krajinu. Sudbonosne 1813. nekoliko turskih konjanika ga je napalo kod sela Bukovča, gde ih je Veljko razbio. Turci su zatim krenuli sa daleko jačim snagama, pa se Veljko morao povući u negotinske šančeve da ih brani.
Veliki bojevi oko Negotina počeli su u leto 1813. Veljko prodire do Vidina, pa potom kod Bukovča tuče manje turske jedinice, ali se ubrzo odnos snaga menja. Turci su počeli da opsedaju Negotin pojačanjima koje im je poslao turski paša iz Vlaške. Ukupno 16 000 turskih vojnika je napadalo Negotin koga je branilo 3000 Srba. Veljko je utvrdio Negotin, napravio šanac, digao kule i sačekao Turke. Najviša kula u kojoj je sedeo Veljko je nazvana Baba Finka. U šančevima, zajedno sa Veljkom borila su se i njegova braća Milutin i Miljko, kao i hrabre buljubaše i bimbaše Hadži-Nikola Mijailović, Stojan Abraš, Delibalta i dr. Očekivana pomoć koju je Veljko tražio nije stigla. Ponestala je i municija, pa se hajduk Veljko seti i naredi da se sakupe po Negotinu kalajne stvari i da se rastope u puščana zrna, a u topove je naređivao da se samo stavljaju taliri. Dan i noć je obilazio šančeve, hrabrio svoje vojnike i popravljao ruševine od turskih topova. Jedno jutro, posle dvadesetak dana odbrane, oko 20. jula, kad je naređivao opravke na malom šancu, pogodi ga topovsko đule kroz sred pleća. Jedva je mogao da izgovori samo : „Drž!". Pao je mrtav na zemlju. Njegov brat Milutin ga je uveče zakopao kod negotinske crkve.
Nakon Veljkove pogibije, Turci su zauzeli Negotin i Krajinu. Ostale su zapamćene njegove reči: mini|desno|220p|Spomenik na mestu pogibije Hajduk Veljka Ženio se dva puta. Prva žena je bila Marija, najmlađa sestra po majci Stanoja Glavaša, ali ona nije mogla podneti hajdučki život Veljkov pa se raziđoše. Druga njegova žena, Čučuk Stana, bila mu je naročito mila. Za nju se vezuju mnoge priče uključujući i one da se sa Veljkom tukla protiv Turaka, branila Negotin i da je čak četiri rane u tim borbama zadobila. Posle njegove smrti udala se za drugog čuvenog junaka, grčkog kapetana Jorgaća. Vrlo živu Veljkovu biografiju napisao je Vuk Karadžić (Skupljeni istorijski i etnografski spisi, I, 225—238).
Sa Marijom je imao sina Radovana, a danas potomci hajduk Veljka žive u selu Dubona i prezivaju se Hajdukveljkovići.
Narod o Hajduk Veljku
Hajduk Veljko je još za svog života, a pogotovo posle junačke pogibije slavljen i opevan, ali je uvek naglašavan i njegov hajdučki i bećarski duh. Najpoznatije pesme o njemu su a tvrdi se da postoji sedamdesetak lirskih i desetak epskih pesama o njemu.
Njitranske Rudno
Njitranske Rudno je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Hajduk Veljko
Narod o Hajduk Veljku
Mit oko njegove pojave je pomognut njegovim originalnim načinom pokazivanja pred bitku. Kada bi uzjahao svog omiljenog konja, Kušlju, Veljko je često pozivao muziku da svira pre nego što se upusti u bitku. Priča se i da je tu istu muziku ponovo pozivao posle završenog megdana da se pijanka i veselje nastavi.
Njitranske Rudno
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.925 stanovnika.
Ross, California
Ross je gradić u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.415 stanovnika.
Naurath (Wald)
Naurat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 240 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Naurat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 395 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 240 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Rancho San Miguel, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Santa Inés Ahuatempan, Puebla
Santa Inés Ahuatempan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1821 m.
Porcina Palomera, Compostela
Porcina Palomera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Devonport, Plymouth
Geografske karakteristike
Devonport leži u Grofoviji Devon, na zapadu Plymoutha duž obala estuarija rijeke Tamar, koji tu uvire u Kanal La Manche.
Historija
Historija Devenporta počela je 1691. kad je Kraljevska ratna mornarica. podigla brodogradilište uz Rijeku Tamar.
Devonport je toliko narastao da je 1889. dobio satatus borougha. Samostalni grad bio je do 1914. kad je zajedno s East Stonehousom pripojen Plymouthu, taj zajednički grad postao je 1929. - City of Plymouth.
Danas je to brodogradilište koje se prostire na terenu od 263 hektara, sa 15 suhih dokova dio najveće pomorske baze u Evropi. Ona je najveći poslodavac u Grofoviji Devon, koji zapošljava 2,500 radnika, i za koju posredno radi još oko 400 lokalnih kompanija. Ona donosi oko 10 % prihoda gradu Plymouthu.
Chalchocotipa, Lolotla
Chalchocotipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Milenko Savović
Milenko Savović (Trebinje, 18. jul 1960) je bivši jugoslovenski i srpski košarkaš. Igrao je na poziciji centra.
Klupska karijera
Seniorsku karijeru je počeo 1977. godine u Partizanu. Sa crno-belima je igrao 12 sezona i bio kapiten. Nakon odlaska iz Partizana, proveo je po jednu sezonu u španskoj Granadi i novosadskoj Vojvodini pre nego što je završio karijeru.
Reprezentacija
Sa reprezentacijom Jugoslavije nastupao je na Evropskom prvenstvu u košarci 1983. godine u Francuskoj.
Врдила
Врдила је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 925 становника (према попису из 1991. било је 1018 становника). Први помен овог села наилазимо још у списима који датирају из 14. века. Село је познато по фабрици млечних производа "Фармад" и по најбољој фабрици у југоисточној Европи, за прераду воћа "Монди ламекс". Најпознатији Врдилчанин је фудбалер Црвене Звезде и бивши репрезентативац Душан Анђелковић.
Демографија
У насељу Врдила живи 744 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,4 година (42,3 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 300 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,08.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Opština Valcău De Jos, Sălaj
Valcău De Jos je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Collegeville, Indiana
Koledžvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 330, što je 535 (-61,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Broadwell, Illinois
Brodvel je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 145, što je 24 (-14,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Paraíso, Altotonga
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
Paso Escondido, Tierra Blanca
Paso Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Lodisio, Savona
Lodisio je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Gattorna, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 672 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Nopalera, Chínipas
Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Njitranske Pravno
Njitranske Pravno je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Nopalera, Chínipas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2046 m.
Njitranske Pravno
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3.193 stanovnika.
Rogova, Rogova
Rogova je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Rogova.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
The Spectacular Now
Spektakularna sadašnjica američka je ljubavni film iz 2013. reditelja Džejmsa Ponsolta. Scenario su napisali Skot Njustater i Majkl H. Viber po motivima iz istoimenog romana Tima Tarpa. Glavne uloge tumače Majls Teler i Šejlin Vudli, koji su za svoje izvedbe osvojili specijalnu nagradu žirija za glumu na Filmskom festivalu Sandens gde je film premijerno prikazan. Protagonist, koga tumači Teler, je privlačni i šarmanti gimnazijalac koji uživa u životu ne znajući da je zbog nedostatka ambicije i sklonosti zabavama bez budućnosti, a radnja prikazuje kako mu se život promeni kada slučajno sretne devojku (koju tumači Vudli) sasvim drugačijih životnih stavova.
Вранеши (Врњачка Бања)
Вранеши је насеље у Србији у општини Врњачка Бања у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 1418 становника (према попису из 1991. било је 1529 становника).
Историја
Село се први пут помиње 1476. године под именом Бјелоповци. Забележено је у детаљном попису Смедеревског санџака, који је обављен по налогу султана Мехмеда II Освајача. Тада је припадало нахији Маглич. Пошто су после пада Српске деспотовине 1459. године Турци многа села затекли празна они су из Херцеговине и Црне Горе населили многе породице српских сточара које су називали Власи. Бјелоповци највероватније били ненасељени у њима су Турци населили Влахе из рода Вранеша. Тако су Бјелоповци постали центар влашке кнежине којом је управљао кнез Врањеш. За време тог пописа у селу је живело око 70-80 људи. Како је претходно становништво избегло, а у село су се доселили Власи из рода Вранеша и село је убрзо променило име у Вранеши, по имену њиховог рода. У наредна два турска пописа (детаљном 1515. и збирном 1523. године) село није забележено ни као Бјелоповци ни као Вранци.
Највероватније је село остало ненасељено због великих ратних пустошења која су захватила овај крај у том периоду. Најмасовније исељавање српског становништва из ових крајева било је 1480. године када су мађарска војска и чете српских деспота продрле преко дунава дубоко на југ, све до Крушевца и Краљева. Сматра се да је у овом периоду преко 200.000 Срба пребегло преко Саве и Дунава, тако да су многа села у Подибру потпуно запустела. Од села која данас припадају општини Врњачка Бања запустела су: Бјелоповци, Подунавци и Рсавци.
Село се следећи пут помиње у поименичном попису влаха Смедеревског санџака, 1528. године под именом Вранци. Тада се село налазило у саставу кнежине влашког кнеза Стојана. Сем Вранеша у састав ове кнежине улазила су и села: Вукушица, Подунавци, Врба, Рсовци, Отроци, део Новог Села и Конарево код Краљева у коме је кнез Стојан и живео. У састав кнежине су улазила и села Хоморњак и Зировице, за које данас не постоје подаци где су се тачно налазила. Укупан број становника Врњаца 1528. године је износио око 100. Становништво Врњаца је имало обавезу да код Турака врши помоћну војну службу.
У два наредна пописа Смедеревског санџака из 1540. и 1574. године о селу нема никаквих података, тако да се може претпоставити да је село било пусто. Прошлост Вранеша у 17. и 18. веку је готово непозната пошто недостају подаци о пописима из тог периода. Село се налазило у Смедеревском санџаку, прво у нахији чије је седиште била тврђава Маглич, а касније Пожега и Чачак. За време великог аустро—турског рата од 1693. до 1699. године Вранеши су први пут били ослобођени од Турака. Средином 1698. године Срби су дигли устанак и истерали Турке из данашњег Крушевца, а потом и Трстеника и Краљева. Тада су Вранеши по први пут ослобођени од Турске власти. Међутим 1699. године Аустроугарска се повукла и Вранеши поново улазе у састав Отоманског царства.
Битан период за Вранеше је и аустро-турски рат од 1714—1718, када је Аустроугарска освојила територију између Дрине, Западне Мораве и Тимока. Тада је аустијско-турска граница била надомак Вранеша. У близини сеоског атра Турци су саградили две војничке карауле. Једну на ушћу Грачачке реке, а другу у селу Врба. Највероватније је тада у Курилову (данашњи Грачац) живео мањи број турских војника и стална стража према Аустрији.
Демографија
У насељу Вранеши живи 1184 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,6 година (41,5 код мушкараца и 43,7 код жена). У насељу има 424 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Спорт
У Вранешима су активни фудбалски клуб Борац, који се такмичи у Окружној лиги Рашког округа и одбојкашки клуб Партизан 2012, који се такмичи у Међурегионалној лиги Краљево.
Capelle-Balaguier
Kapel Balagje je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Vilfranš de Ruerg.
Sisigambis
desno|mini|200px|Obitelj [[Darije III.|Darija III. pred Aleksandrom Makedonskim (Paolo Veronese, 16. vijek)]]
Capelle-Balaguier
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 240 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 400 m, a minimalnoj 214 m).
Sisigambis
Sisigambis je bila kćer perzijskog vladara Artakserksa II. Memnona, žena Arsama od Ostana, te majka perzijskog vladara Darija III. čiju je vladavinu Perzijskom Monarhijom okončao Aleksandar Makedonski.
Nakon bitke kod Isa i poraza perzijske vojske 333. pne. Darije III. je bježeći pred Makedoncima morao napustiti gotovo cijelu obitelj, uključujući majku Sisigambis, te kćeri Dripetis i Stateiru II.. Navodi se kako je Aleksandar prema zarobljenicima odnosio s velikim poštovanjem.
Stateira I. umrla je prilikom porođaja 331. pne. a historičari dvoje je li njeno dijete bilo Darijevo ili Aleksandrovo. Rimski historičar Kvint Kurcije Ruf tvrdi kako je Sisigambis proglasila Aleksandra njenim „jedinim sinom“ jer ju je Darije III. napustio tokom bitke, što mu nikada nije oprostila.
Godine 334. pne. udala je svoju unuku Stateiru II. za Aleksandra Makedonskog. Kada je čula za njegovu smrt, povukla se u svoje odaje te je umrla od žalosti, iako se spominje i samoubojstvo.
Borgo San Giacomo, Cuneo
Borgo San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Difenilciklopropenon
Difenilciklopropenon je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 206,239 Da.
Los Quinichez, Ocosingo
Los Quinichez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Relicario, Altotonga
Relicario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Brunnberg, Bolzano
Brunnberg je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1193 m.
Camatte, Vicenza
Camatte je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
El Real, Badiraguato
El Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Camatte, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
El Real, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
Rossmoor, California
Rossmoor je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.244 stanovnika.
Nebojša Zorkić
Tokom svoje karijere nastupao je između ostalih za ekipe Partizana i OKK Beograda.
Sa reprezentacijom Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na Olimpijskim igrama 1984. u Los Anđelesu. Takođe je nastupao na Evropskom prvenstvu 1985.
San Juan Amecac, Puebla
San Juan Amecac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
Njedožeri-Brezani
Njedožeri-Brezani je naseljeno mjesto u okrugu Prjevidza, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.111 stanovnika.
Opština Vârșolț, Sălaj
Vârșolț je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Jalapa, San Luis de la Paz
Jalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2251 m.
Opština Zacatlán, Puebla
Zacatlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 24384 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2337 m.
Las Ánimas, Guazapares
Las Ánimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.