cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jednoćelijski organizam
Prema najnovijim spoznajama, eumicetozoe se smatra zasebnim carstvom. Iako se kod većine vrsta radi o jednostaničnim organizmima, ta stanica ima mnogo staničnih jezgri i može imati promjer i do 80 cm. Uvrštavanje u carstvo gljiva također nije realno prihvatljivo, jer su neke vrste ameboidne životinje.
Podjela na jednostanične i višestanične organizme je samo opisna i ne daje nikakvu informaciju o srodnosti, načinu života, unutrašnjoj građi ili načinu na koji se odvija razmjena tvari konkretnog organizma.
Dhegiha
Dhegiha (¢egiha), grupa jezično i kulturno srodnih plemena američkih Indijanaca porodice Siouan, nastanjenih na prerijama Sjeverne Amerike. Dhegihama pripadaju plemena Omaha i Ponca, koji čine podskupinu Upper Dhegiha i Kansa ili Konza (Kaw), Quapaw, i Osage, nazivani i Lower Dhegiha. Izvorno su nesumnjivo bili jedan narod nastanjen na području rijeke Mississippi, koje postepeno migrira na jug cjepajući se na zasebna plemena. Potomci im danas pod svojim vlastitim plemenskim imenima žive u Oklahomi i dijelom na rezervatima po drugim državama.
Dhegihe pripadaju široj skupini Mississippi Valley Siouan, koja obuhvaća i ogranke Dakotan (Lakota, Dakota i Nakota), Winnebago (Ho Chunk) i Chiwere (Iowa, Missouri ili Niutachi i Oto ili Otoe). Njihovi jezici su slični u vokabularu i gramatici, a isto vrijedi i za običaje (pogrebni i ratni), plesovi, etc.
James Whale
Hollywood
U svojim poslednjim danima Whalea su proganjala sećanja, posebno na ratne dane. Živeo je povučen od sveta i patio je od depresije. Konačno, u svojoj 67. godini počinio je samoubistvo udavivši se u bazenu 29. maja, 1957. Okolnosti njegove smrti nisu bile razjašnjenje do 1987. godine, kada je njegov životni partner, producent David Lewis objavio postojanje Whaleove oproštajne poruke. Poruka je glasila: „''Budućnost je samo starost, bolest i bol… Moram imati mir i ovo je jedini način. ''“
Whale je živeo otvoreno kao gej u vreme kada su u Hollywoodu mnogi krili svoju seksualnu orijentaciju. Bio je tema filma Gods and Monsters (1998) u kome ga glumi Sir Ian McKellen. Film je snimljen prema romanu Father of Frankenstein Christophera Brama. Roman i knjiga, premda se bave problemima sa kojima se Whale suočava u poslednjim danima svog života, nisu u potpunosti biografski.
Godine 2002. u njegovom rodnom Dudleyu podignuta je memorijalna statua Jamesu Whaleu. Statua predstavlja filmsku rolnu sa ugraviranim likom Frankensteinovog čudovišta i sa imenima njegovih najznačajnijih filmova.
Marion Bartoli
Marion Bartoli (Le Puy-en-Velay, 2. listopada 1984.) je umirovljena francuska tenisačica. Vrhunac njezine karijere bilo je osvajanje Wimbledona 2013. godine, nakon što je 2007. bila drugoplasirana te polufinale Roland Garrosa 2011. godine. Uz to, osvojila je ukupno 8 WTA naslova u singlovima i tri u parovima. Najbolja pozicija na WTA listi u karijeri joj je bila 7. mjesto. U mirovinu se povukla 14. kolovoza 2013. godine.
Maranisi, Caserta
Maranisi je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Roland Garros 1969 - muškarci pojedinačno
Rod Laver je pobijedio Kena Rosewalla 6-4 6-3 6-4 u finalnom meču i tako osvojoo titulu Otvorenog prvenstva Francuske 1969. u pojedinačnoj konkurenciji.
Hastings, Pennsylvania
Hejstings je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.278, što je 120 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Carlos, San Andrés Tuxtla
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Moie di Sotto, Brescia
Moie di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Dahšur
Dahšur ili Dašur (arapski: دهشور, Dahšūr) je lokalitet egipatskih piramida južno od Sakare, na sjeveru |Egipta, na zapadnoj obali (pustinjskoj) rijeke Nil.
Dahšur i ostali okaliteti u okolici antičkog Memfisa - Abusir, Sakara, Abu Ravaš i Piramide u Gizi - kolektivno su 1979. proglašeni UNESCO-ovom Svjetskom kulturnom baštinom.
thumb|left|240px| [[Savijena piramida]] thumb|left|240px| [[Crvena piramida]]
Historija i karakteristike
Dvije od njegovih pet postojećih piramida datiraju iz Četvrte dinastije (oko 2575. pne. - 2465. pne.). Sagradio ih je faraon Sneferu (vladao 2575. pne. - 2551. pne. Prva od njih je zbog svojeg dvostrukog nagiba, nazvana - Savijena piramida, Lažna ili Romboidna piramida. Predstavlja rani pokušaj izgradnje prave piramide, ali su graditelji shvatili da im je početni kut nagiba od 52 ° - previše strm. Zbog tog su nagib gornjeg dijela piramide smanjili na 43,5 °.
Rancho Jacaranda, Santa Cruz Mixtepec
Rancho Jacaranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Mixtepec.
Dahšur
Historija i karakteristike
Tri preostale postojeće piramide pripadaju vladarima Dvanaeste dinastije (1938. pne..-1756. pne. nisu dobro očuvane, jer su iznutra izgrađene uglavnom od adobe opeke. Grobnice faraonskih porodica podignute su u blizini piramida iz Dvanaeste dinastije. U njima su pronađeni izvanredni primjerci nakita i sličnih predmeta, za koje neki eksperti kažu da predstavljaju najviši stupanj razvoja egipatske obrade metala i primijenjene umjetnosti.
Važan nakit kraljice Weret pronađen je 1994. tokom iskapanja koje je vodio njujorški muzej Metropolitan.
Rancho Jacaranda, Santa Cruz Mixtepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1579 m.
Esperanza, Rancho, Aguascalientes
Esperanza, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
La Morita, Nuevo Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Propionska kiselina
Propionska kiselina (propanska kiseline) je karboksilna kiselina koja se javlja u prirodi. Njena hemijska formula je CH3CH2COOH. Ona je čista tečnost oporog mirisa. Anjon CH3CH2COO−, kao i soli i estri propiponske kiseline su poznati kao propionati (ili propanati).
Osobine
Propionska kiselina ima fizičke osobine koje su između osobina malih karboksilnih kiselina, mravlje i sirćetne kiseline, i većih masnih kiselina. Ona se meša sa vodom, ali se može odvojiti dodatakom soli. Kao i sirćetna i mravlja kiselina, ona se sastoji od vodonično vezanih parova molekula u tečnom stanju i pari.
Propionska kiselina manifestuje opšta svojstva karboksilnih kiselina: ona može da formira amide, estre, kisele anhidride, i hloridne derivate. On može da podlegne alfa-halogenaciji sa bromom u prisustvu PBr3 katalizatora (HVZ reakcija) da formira CH3CHBrCOOH.
Camblanes-et-Meynac
Kamblan et Menak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Bordo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2089 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 240 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 80 m, a minimalnoj 2 m).
Lagunita del Berrendo, San Luis Potosí
Lagunita del Berrendo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
El Paraíso, Cabo Corrientes
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Scalabrelli, Grosseto
Scalabrelli je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
Lago, Treviso
Lago je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Herta Haas
Herta Has (Slovenska Bistrica, 29. 3. 1914 - Beograd, 5. 3. 2010) je bila jugoslavenska komunistkinja jevrejskog porekla, aktivistkinja međunarodnog ženskog i komunističkog pokreta i partizanski borac u drugom svetskom ratu. Široj javnosti je poznata kao druga supruga Josipa Broza Tita.
Bila član SKOJ-a od 1934, a Komunističke partije Jugoslavije od 1936. godine. Aktivno je radila u Ženskom pokretu u Mariboru i Omladinskoj sekciji ženskog pokreta u Zagrebu. Radila je u punktu za odlazak dobrovoljaca u Španiju, kao i na zadacima tehnike CK KPJ.
Posle rata radila je u Saveznom izvršnom veću.
Biografija
Herta Haas je rođena u Slovenskoj Bistrici 29. 3. 1914 godine u jevrejskoj obitelji njemačkoga podrijetla. Hertin otac Henrik Haas je bio pravnik i socijalist, a majka Priska Schindler-Haas učiteljica. Henrik Haas je došao u Maribor 1906 godine, te je ondje otvorio odvjetničku kancelariju. Priska Haas je studirala i diplomirala 1909 na "Njemačkoj učiteljskoj akademiji" u Mariboru, te je nakon diplome dvije godine radila kao učiteljica u ruralnim školama u Štajerskoj. Stupanjem Adolfa Hitlera na vlast u Njemačkoj, Hertin otac je postao žrtva rasističkih pogroma, te je svoja protufašistička uvjerenja prenio na Hertu. Herta je pristupila revolucionarnom radničkom pokretu kao studentkinja Visoke ekonomske škole u Zagrebu.
Komunistički pokret
1934 Herta je postala član Savezu komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), a Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) 1936 godine. Bila je predana partiji. Aktivno je radila u Ženskom pokretu u Mariboru i Omladinskoj sekciji ženskog pokreta u Zagrebu. Radila je u punktu za odlazak dobrovoljaca u Španiju, kao i na zadacima tehnike Centralnom komitetu (CK) KPJ. S Titom se upoznala 1937 u Parizu, kada je kao kurirka iz Zagreba u francusku prijestolnicu donijela krivotvorene putovnice za španske borce sa teritorije Kraljevine Jugoslavije. Kao levičarsko-intelektualna metropola tadašnje Evrope, Pariz je bio regrutni centar španskih dobrovoljaca i stanica na putu prema Moskvi, prestonici Kominterne.
Ponovni susret između Herte i Tita dogodio se tek dve godine posle. Vraćajući se iz Moskve, Tito je zastao u Istanbulu. Čekao je pasoš kojim je nameravao da dobije ulaznu vizu u Kraljevinu Jugoslaviju. Dokumente je opet dostavila Herta i to je bio početak njihove veze. Po povratku u Zagreb nastavili su zajednički život. Stanovali su u unajmljenoj kući pod lažnim imenima Marija Šarić i Slavko Babić, odbornik opštine Sinj, u kojoj je tih godina vladala Radničko-seljačka stranka. Tu su živeli do izbijanja rata 1941 godine.
Drugi svetski rat
Tito je u maju 1941 godine otputovao u Beograd, gde je upoznao novu partijsku kurirku Davorjanku Paunović Zdenku. Herta je ostala u Zagrebu u poodmakloj trudnoći, a nekoliko dana posle Titovog odlaska rodila je sina Aleksandra Mišu Broza. Hertu i bebu od ustaša je skrivao Vladimir Velebit u svojoj garsonjeri. U martu 1942. godine, Hertu su uhitili u kući Ivana Krajačića Steve. Završila je u ustaškom zatvoru, prethodno pokušavši samoubistvo. Kasnije je o tome pričala:
Nakon njezina uhićenja, partijska organizacija je sklonila njenog sina Mišu u folksdojčersku obitelj Mahnufrit. Ivan Krajačić je 18. marta 1942, preko Kopiničeve radio-stanice i preko Moskve poslao svoju prvu radio-depešu Centralnom komitetu KPJ u Foču:
O Hertinom oslobađanju je pregovarala partizanska delegacija tokom martovskih pregovora u Zagrebu 1943. godine, s tim da Nemcima nije rečeno da je ona Titova supruga. Zamenom zarobljenika, Tito je nju i Andriju Hebranga izvukao iz Jasenovca, dajući za uzvrat visoke njemačke časnike koje su partizani zarobili u Bosni i Hercegovini. Kada je partizanski pregovarač Vladimir Velebit napustio Zagreb i pošao ka slobodnoj teritoriji partizana u društvu Herte Has, ni Ustaše ni Nemci nisu imali pojma da su oslobodili majku Titovog drugog sina. Njena saborka Olga Humo ju je opisala kao "divnu osobu", koja je "imala i odlično držanje na policiji".
Neposredno po izlasku iz ustaškog logora Jasenovac, Herta Has je kao partizanski borac tokom maja i juna 1943. godine učestvovala u bici na Sutjesci. 1. septembra 1943. učestvovala je partijskoj konferenciji 1. proleterske divizije u tek oslobođenom Bugojnu. Ispred CK KPJ, Vrhovnog štaba NOV i POJ i CK KP Hrvatske, konferenciji su prisustvovali: Edvard Kardelj, Sreten Žujović Crni, Cana Babović, Andrija Hebrang i Herta Has, koji su bili na putu za Vrhovni štab.
Nakon konačnog dolaska u Vrhovni štab NOVJ, Hertu je dočekalo neprijatno iznenađenje. Tamo su ona, Tito i njegova ljubavnica Zdenka neko vreme "išli zajedno", što je bila poprilično neprijatna situacija, nakon čega je Herta otišla:
Herta i Tito su se sreli ponovno u Jajcu, na drugom zasjedanju AVNOJ-a krajem novembra 1943 godine, gdje je ona došla sa Ivom Lolom Ribarom. U kući u kojoj je Tito stanovao zatekla je Davorjanku Paunović, koja joj je oštro rekla: "Draga moja, u ovoj kući nema mjesta za dvije žene." Herta se jako uzrujala i otišla je potražiti Tita u štab gdje ga je upitala: "Koja ti je to žena? Zar ti nisam ja žena." Titu je bilo neugodno pred suradnicima, te joj je odgovorio: "Pa dogovorite se." Herta mu je potom pred svima odbrusila kako se ona nema tu što dogovarati i otišla je bez pozdrava na oslobođeni slovenski teritorij.
U Sloveniji je postala načelnik Propagandnog odeljenja Glavnog štaba NOV i PO Slovenije, pod partizanskim imenom Vera Savič.
Period SFRJ
Tita je videla još samo jednom i nikada više, 1946 godine u kabinetu predsednika FNR Jugoslavije. Nakon Davorjankine smrti, Tito je Herti napisao pismo dugo 16 stranica u kojem ju je molio da mu se vrati. Ona mu je odgovorila kratkim pisamcem od samo dvije, tri rečenice: "Dragi moj, Herta Haas kleči pred muškarcem samo jednom u životu."  Herta se poslije udala i rodila je dvije kćeri.
Nakon Drugog svjetskog rata radila je u Ministarstvu industrije i rudarstva NR Hrvatske, a potom kao tajnica u Saveznom izvršnom veću. Živela je u Beogradu sa ćerkama, profesorkama na Beogradskom univerzitetu.
Herta Haas je umrla 5. 3. 2010 godine u Beogradu. Prema vlastitoj želji, pokopana je u krugu najuže obitelji na Pobreškom groblju u Mariboru.
Porodica
Hertin sin Mišo je bivši hrvatski diplomata u Indoneziji i gospodarstvenik, a unuka Saša Broz je kazališna redateljica i upravnik Pulskog pozorišta.
Žukovica (Budva)
Žukovica je naselje u opštini Budva u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 8 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7 stanovnika).
Demografija
U naselju Žukovica živi 7 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,5 godina (31,9 kod muškaraca i 53,5 kod žena). U naselju ima 3 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Тијовац (Куршумлија)
Тијовац је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 77 становника (према попису из 1991. било је 96 становника).
Žukovica (Budva)
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Тијовац (Куршумлија)
Демографија
У насељу Тијовац живи 61 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42,3 година (40,5 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 29 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,66.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Fragnete Secondo, Isernia
Fragnete Secondo je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
El Alicante, Ocampo
El Alicante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1298 m.
Ali ibn Jusuf
Ali ibn Jusuf (علي بن يوسف; Ali ibn Yusuf; ? - 26. januar 1143 ) bio je peti po redu vladar Maroka i al-Andalusa iz Almoravidske dinastije, koji je vladao od 1106. do smrti. Otac mu je bio Yusuf ibn Tashfin; godine 1102. je proglašen njegovim nasljednikom. Oca je naslijedio nakon smrti 1106. Ali je vladao iz Maroka, a svom bratu Tamin ibn Yusufu se prepustio mjesto guvernera al-Andalusa. Nastavio je očevu politiku odbacivanja Reconquiste, te 1110. uspio od kršćana preoteti Zaragozu. Nju je pak morao na kraju 1118. prepustiti aragonskom kralju Alfonsu I. Godine 1121. se Cordoba pobunila protiv almoravidske vlasti. Ali je imao dva sina - Tashfin ibn Alija, koji ga je naslijedio. i Ishaq ibn Alija.
MS Berge Stahl
MS Berge Stahl je norveški brod za rasuti teret, trenutno najveći brod takvog tipa na svijetu.
Seelbach bei Hamm
Zelbah baj Ham je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 196 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132102.
MS Berge Stahl
Berge Stahl, koji se koristi za prevoz željezne rude, kapaciteta 364 767 dwt, izgrađen je 1986. u južnokorejskom brodogradilištu Hyundai Heavy Industries. Dugačak je 343 m, širok 65 m, s gazom od 23 m.
Seelbach bei Hamm
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Zelbah baj Ham se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 195 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 196 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
MS Berge Stahl
Dizelski motor B&W 7L90MCE, s 27 610 konjskih snaga (20,59 MW), pokreće jedan, Hyundai, devet metarski propeler. Maksimalna brzina je 13,5 čvorova (25,0 km/h).
U vlasništvu je singapurske kompanije BW Group, kojoj je jedan od osnivača čuvena norveška brodarska kompanija  Bergesen d.y
Radi svojih golemih dimenzija, Berge Stahl može se privezati, s punim opterećenjem tereta, samo u dvije luke na svijetu, u Marítimo de Ponta da Madeira u Brazilu i u Europoortu kraj Rotterdama u Nizozemskoj, te najčešće plovi na toj ruti. Čak i u tim lukama, uplovljavanje mora biti usklađeno s visokom plimom radi izbjegavanja eventualnog nasukavanja. mini|lijevo|180px|MS Berge Stahl Berge Stahl taj put obavlja oko deset puta godišnje, ili za pet tjedana u oba smjera. Rujna 2006., prevezao je rudu u kinesku luku Majishan, gdje je dokovan i pregledan nakon 20 godina službe. Na povratku u Rotterdam, ukrcao je teret u Dampieru, u Zapadnoj Australiji, i u Saldanha Bayu u Južnoj Africi, gdje je maksimalni dozvoljeni gaz 21 m.
Hans-Jürgen Pohmann
Hans-Jürgen Pohmann (Köln, 23. maj 1947 -) je bivši njemački profesionalni teniser koji je krajem 1960-ih i početkom 1970-ih nastupao za Zapadnu Njemačku. Za vrijeme karijere je osvojio 2 pojedinačne i 5 titula u parovima, sve zajedno sa Jürgenom Fassbenderom.
Godine 2011. je radio kao komentator za njemačku TV-stanicu RBB.
Popis preimenovanih gradova u Azerbejdžanu
Ovaj članak sadrži popis preimenovanih gradova u Azerbejdžanu kroz prošlost.
Naš dom Izrael
Naš dom Izrael (ישראל ביתנו, Jisra'el bejtenu) je izraelska nacionalistička politička stranka osnovana 1999. godine.
Naš dom Izrael je osnovan 1999. od bivših članova Likuda (glavna stranka izraelske desnice), koji su bili u sukobu s liderstvom te organizacije. Stranka se karakteriše kao nacionalistička i krajnje cionistička, ali se protivi jednako sefardskom i aškenaskom ortodoksnom klerikalizmu i zagovara sekularizam.
Ova partija i njen lider su više puta napadani kao rasisti i kao pobornici etničkog čišćenja Arapa iz Izraela. Zapravo Beitenu se zalaže za razmenu populacije jevrejske nacionalnosti koja živi u Zapadnom Jordanu za arapsku populaciju koja boravi u Izraelu. Zvanično se ne protivi ni stvaranju nezavisne palestinske države, ali pod uslovom da granice tog entiteta odluči Izrael.
Od 2009. stranka je član vlade Benjamina Netanjahua a Liberman je bio ministar inostranih poslova do decemebra 2012. Na izbore 2013. ova partija i Netanjuhuov Likud su stvorili zajedničku listu koja je osvojila 23,3% i 31 poslanika u Kneset od kojih 11 je pripalo Našem domu Izrael.
Historija klasične mehanike
mini|desno|175px|[[Arhimedov vijak]] mini|desno|175px|[[Heronova kugla ili eolipile]] mini|desno|175px|Prikaz [[vodeni sat|vodenog sata kojeg je napravio Ktesibije Aleksandrijski u 3. stoljeću pr. Kr. ]] mini|desno|175px|Skica [[helikoptera Leonarda da Vincija.]] mini|desno|175px|Ilustracija [[Heliocentrični sustav|heliocentričnog sustava Andreasa Cellariusa, iz 1660.]] mini|desno|175px|[[Geometrija planetarnog kretanja: planet (M) obilazi oko Sunca (S) po elipsi (P-perihel, A-afel)]] mini|desno|175px|[[Centrifugalna i centripetalna sila|Centrifugalnu i centripetalnu silu je prvi objasnio Christiaan Huygens.]] mini|desno|175px|[[Isaac Newton je objasnio Newtonov zakon gravitacije.]] mini|desno|175px|[[Dijagram naprezanja za niskougljični čelik. Hookeov zakon vrijedi u početnom području od 0 do donje granice razvlačenja(2).
1. Vlačna čvrstoća materijala
2. Granica razvlačenja ili σ0,2
3. Lom materijala
4. Područje plastičnih deformacija
5. Područje klonulosti
A: Teoretski dijagram rastezanja
B: Stvarni dijagram rastezanja (F/A)]] mini|desno|175px|[[Konstantin Ciolkovski je prvi zamislio ideju svemiskog dizala.]]
Historija klasične mehanike, kao i drugih grana fizike (Povijest fizike), usko je povezana s razvojem kulture i civilizacije čovječanstva, a sastoji se uglavnom od tri glavna razdoblja: antičke mehanike, srednjovjekovne mehanike i klasične (Newtonove) mehanike, koja obuhvaća i analitičku mehaniku.
Antička mehanika
Mnogi povijesni spomenici govore da su se ljudi bavili mehanikom i u dalekoj prošlosti. Piramide drevnog Egipta, viseći vrtovi Babilona, Stonehenge, hramovi i luke stare Grčke, mostovi i vodovodi starog Rima i mnoge druge građevine, dokazuju da su ljudi već u starom vijeku raspolagali s iskustvenim znanjima s područja mehanike. Ljubljanski drveni kotač je najstariji drveni kotač s osovinom na svijetu, a star je oko 5150 godina. Osim toga, drevni ljudi su se dosta bavili nebeskom mehanikom, promatranjem i proučavanjem gibanja nebeskih tijela, pa se može reći da su prvi početci mehanike istodno s početcima ljudske civilizacije i religije. Mehanizam iz Antikitere je složen mehanički uređaj sa zupčanicima i brojčanicima, a služio je za predviđanje položaja planeta, Sunca i Mjeseca i pretpostavlja se da potječe od 150. do 100. pr. Kr.
Huazalingo (razvrstavanje)
Huazalingo ima više značenja:
Historija klasične mehanike
Arhimed
Prve temelje mehanike kao znanosti postavili su stari Grci, započevši s objašnjavanjem do tada nakupljenih iskustvenih znanja. Najstarija njezina grana statika kao znanost započinje s Arhimedom (oko 287. - 212. pr. Kr.), koji je prvi objasnio matematički zakon za polugu, a pripisuje mu se Arhimedov vijak (naprava koja se često tijekom povijesti upotrebljavala za premještanje vode u kanale za natapanje) i kolotura (užnica). Arhimed je isto objasnio poučak o sastavljanju i rastavljanju paralelnih sila i pokazao određivanje težišta sustava tereta, te njegovu ravnotežu. Arhimedu pripada isto otkriće i matematički izrazi hidrostatike, kao što je Arhimedov zakon: Tijelo uronjeno u tekućinu lakše je za težinu istisnute tekućine.
Heron
Heron (oko 10. – 70.), bio je starogrčki matematičar i inženjer, koji je živio u današnjoj Aleksandriji. Izvodio je mnogo pokusa, poučavao je u poznatom Muzeju, u čijem sklopu je bila Aleksandrijska knjižnica. Najpoznatiji rad mu je bio Heronova kugla ili eolipile, koji se smatra prvim parnim strojem u povijesti. Poznati izum mu je i vjetrenjača, kojom je koristio energiju vjetra za sviranje na [Orgulje|orguljama]]. Bavio se matematikom, mehanikom, fizikom i pneumatikom, a njegov automat u koji su se ubacivale kovanice, smatra se prvim radom iz područja kibernetike.
Ktesibije Aleksandrijski
Ktesibije Aleksandrijski ili Ctesibius (285. pr. Kr. – 222. pr. Kr.) je bio starogrčki izumitelj i matematičar iz Aleksandrije. Napisao je prve rasprave o komprimiranom zraku i njegovoj upotrebi za sisaljke ili pumpe (pa čak i za top). Njega se smatra ocem pneumatike. Ktesibije Aleksandrijski je vjerojatno bio prvi upravitelj Aleksandrijske knjižnice. Malo se zna o njegovom životu, a puno više o njegovim otkrićima. Zna se da je bio vrlo siromašan i da je počeo raditi kao brijač. Za vrijeme dok je radio kao brijač otkrio je, vrlo domišljato, ogledalo koje se lako namještalo sa protuutegom. Njegovo poznato otkriće su i hidraulike ili hidraulički instrument, za kojeg se smatra da je prethodnik modernih orgulja. Isto tako je vrlo poznat po svome vodenom satu ili klepsidri, koji je bio u upotrebi sve do 17. stoljeća, kada je nizozemski fizičar Christiaan Huygens otkrio sat sa njihalom. Opisao je prve sisaljke ili pumpe, koje su stvarale mlaz vode ili dizale vodu iz bunara. Njemu se pripisuje i otkriće sifona ili savijene U cijevi.
Pap Aleksandrijski
Pap Aleksandrijski iz (oko 290.-oko 350) posljednji je veliki matematičar aleksandrijske škole i uopće antičkog svijeta. Iz njegovih djela saznajemo o za nas izgubljenim dostignućima antičkih matematičara. Smatramo ga pretečom projektivne geometrije. Dokazao je Paposov teorem o kolinearnosti sjecišta suprotnih stranica čistog šesterovrha projektivne ravnine koji se sada uzima kao deveti aksiom projektivne geometrije. On je isto razvio načine određivanja težišta rotacijskih tijela, koje je kasnije usavršio švicarski matematičar Paul Guldin (1577. – 1643.).
Nakon propasti takozvane aleksandrijske škole nastao je dulji zastoj u razvoju mehanike i znanosti uopće.
Srednjovjekovna mehanika
Srednji vijek je bio razdoblje stvaranja osnova mehanike. S razvojem novih zanata, trgovine, plovidbe i ratnih vještina, i u vezi s tim sakupljenih novih znanja, u 14. i 15. stoljeću (renesansa) dolazi do uzleta znanosti i umjetnosti.
Leonardo da Vinci
Kao znanstvenik Leonardo da Vinci (1452. – 1519.) se uzdizao iznad svih svojih suvremenika. Njegove znanstvene teorije, kao i njegove umjetničke inovacije, bile su osnovane na pažljivom promatranju i točnom dokumentiranju. Shvaćao je, bolje nego bilo tko u njegovom ili sljedećem stoljeću, važnost preciznog znanstvenog opažanja. Nažalost, kao što često nije uspijevao ostvariti svoje umjetničke projekte, tako nikada nije dovršio planirane rasprave (monografije) na temu različitih znanstvenih tema. Njegove teorije sadržane su u brojnim bilježnicama, a većina ih je sačuvana u rukopisima. Budući da ju se ne može lako dešifrirati, Leonardova ostavština nije raznesena tijekom njegova života. Kada je u 16. stoljeću objavljena dovela je do revolucije u znanosti. Leonardo je zapravo preduhitrio mnoga meteorološka i geološka otkrića, razumijevao je utjecaj Mjeseca na plimu i oseku, nagovještavao je moderno shvaćanje stvaranja kontinenata, te je pretpostavio podrijetlo fosiliziranih ljuštura. Bio je među prvim osnivačima znanosti o hidraulici i vjerojatno je izumio hidrometar. Njegova skica za gradnju kanala riječnih sustava još i danas ima praktičnu vrijednost. Predstavio je velik broj genijalno osmišljenih strojeva, od kojih su mnogi bili potencijalno upotrebljivi, između njih i ronilačko odijelo. Njegove leteće naprave, iako se nisu mogle koristiti u praksi, utemeljile su zvučne zakone aerodinamike.
Nikola Kopernik
Događaj koji je korjenito promijenio dotadašnji pogled na svijet i život je bio rad Nikole Kopernika (1473. - 1543.), koji je objavio heliocentrični (Kopernikov) sustav svijeta, koji se zasniva na tvrdnjama da se Zemlja okreće oko svoje osi i da kruži oko Sunca. Ove tvrdnje su uskoro bile prihvaćene u znanstvenim krugovima.
Johannes Kepler
Na osnovu heliocentričnog sustava svijeta, njemački astronom i matematičar Johannes Kepler (1571. - 1630.) je ustanovio gibanje planeta po elipsama, te time srušio teorije i vjerovanja da se planeti oko Sunca gibaju po kružnicama (Prvi Keplerov zakon). Interesantno je da je Kepler, radeći po netočnoj osnovi, ipak došao do točnog rezultata, tj. da planeti opisuju iste površine u jednakim vremenima (Drugi Keplerov zakon). Kepler je također otkrio najznačajniji odnos između perioda obilaska planeta i njihovih srednjih udaljenosti od Sunca: on kaže da je kvadrat perioda proporcionalan kubovima udaljenosti (Treći Keplerov zakon).
Galileo Galilei
Novu mehaniku, koja je bitno različita od Aristotelove prirodne filozofije, dao je Galileo Galilei (1564. – 1642.). Njegova mehanika se zasniva na čisto matematičkim izrazima. Galileo je matematički izvodio svoje poučke iz nekih početnih tvrdnji, a zatim ih je potvrđivao i pokusom. Najpoznatiji je njegov poučak za jednoliko ubrzano gibanje (ubrzanje), koji tvrdi da pređeni putevi se odnose kao kvadrati proteklih vremena. Osim toga, Galileo je dobro odredio i gibanje kod kosog izbacivanja tijela (kosi hitac), tvrdeći da je to složeno gibanje. Galilejeva mehanika je bila samo kinematika, on nije htio raspravljati o sili, smatrajući taj pojam nejasnim.
Christiaan Huygens
Christiaan Huygens (1629. - 1695.) je dalje razvio pojam ubrzanja pravocrtnog i kružnog gibanja čestice (centripetalno ubrzanje) i riješio čitav niz najvažnijih problema dinamike onog vremena: kružno gibanje tijela, titranje (oscilacije) fizikalnog njihala i zakone elastičnog sudara tijela. Polazeći od poučka održanja količine gibanja, Huygens je dao potpunu teoriju sudara elestičnih i neelastičnih kugli.
Isaac Newton
Glavna zasluga točnog određivanja osnovnih zakona klasične mehanike pripada Isaacu Newtonu (1643. – 1728.), koji je u djelu Matematička načela prirodne filozofije (u to vrijeme se fizika nazivala prirodnom filozofijom) objavljenom 1687., skupio sva dotadašnja znanja na području mehanike i pokazao put daljnjeg razvoja mehanike za nekoliko stoljeća unaprijed. Newton uvodi pojam mase, točnije određuje pojam sile i pomuću svojih tri Newtonovih zakona gibanja izgrađuje čitavu mehaniku. Newton je otkrio i zakon unutrašnjeg trenja (viskoznost) u tekućinama i plinovima. Njegovim djelom započinje i novo doba teorijske mehanika. Na osnovu Keplerovih zaključaka o privlačenju među nebeskim tijelima i drugih nastojanja u 17. stoljeću, objasnio Newtonov zakon gravitacije. Iz njega je matematički izveo Keplerove zakone i to je smatrao dokazom da je pretpostavka izrečena zakonom gravitacije dobro izabrana. Newton je smatrao da taj zakon vrijedi i za mehaniku na Zemlji, pa da je uzrok padanja kamena u toj općoj gravitaciji, a da on vrijedi i u nebeskim prostranstvima. Ipak, Newton nije odredio prirodu tog privlačenja (gravitacije), budući da bi to tražilo da se postavljaju pretpostavke koje ne proizlaze iz pokusa, što je on smatrao nedopustivim.
Robert Hooke
Među ostalim istraživačima teorijske mehanike ističe se i Ruđer Bošković (1711. – 1787.), koji u svojem djelu Philosophiae naturalis (1758.) daje znatne priloge teorijskoj mehanici. U drugoj polovici 17. stoljeća Robert Hooke (1635. – 1703.) je eksperimentalno postavio zakon odnosa naprezanja i deformacije (omjer produljenja šipke ili štapa i njene duljine) u elastičnom tijelu: Hookeov zakon.
Leonhard Euler
U razvoju mehanike poslije Newtona, glavna zasluga pripada Leonhardu Euleru (1707. - 1783.), koji je razvio dinamiku čestice primjenom metoda analize beskonačno malih veličina za rješavanje jednadžbi gibanja čestice. Euler je utemeljitelj mehanike krutog (čvrstog) tijela. On je razradio metode kinematičkog opisivanja gibanja krutog tijela pomoću tri Eulerova kuta. U daljem razvoju dinamike i mnogobrojnih njenih tehničkih primjena temeljne su bile Eulorove diferencijalne jednadžbe rotacije krutog tijela oko nepomične točke. Euler je osnivač i hidrodinamike. On je postavio osnovne jednadžbe dinamike idealne tekućine, i osnove teorije broda i teorije stabilnosti elastičnih štapova, a dao je i osnove proračuna vodnih turbina.
Daniel Bernoulli
Razvoju hidromehanike pridonio je, usporedno s Eulerom, Daniel Bernoulli (1700. – 1782.), a najpoznatiji doprinos je Bernoullijeva jednadžba. Potkraj 18. stoljeća objavljeni su eksperimentalni zakoni trenja, koje je objasnio Charles-Augustin de Coulomb (1736. –1806.). Znatno se razvila nebeska mehanika, koju je uglavnom razradio Pierre-Simon Laplace (1749. – 1827.). Mihail Vasiljevič Lomonosov (1711. - 1765.) jedan je od prvih koji je objasnio osnove kinetičke teorije plinova i širenje topline.
Joseph-Louis Lagrange
Povijest razvoja dinamike neslobodnog sustava vezana je s razvojem načela virtualnih pomaka, koji je prvi spomenuo Simon Stevin (1548. – 1620.) pri proučavanju ravnoteže kolotura (užnica). Johann Bernoulli (1667. – 1748.) dao je tom načelu opću odrednicu koja je bliska današnjoj, a dokaz tog načela dao je Joseph-Louis Lagrange (1736. – 1813.). Lagrange je najviše doprinio razvoju analitičke mehanike neslobodnog sustava. U djelu Mécanique analytique analitički je razradio d'Alembertovo načelo – opću formulu dinamike. Njegova obrada tog načela potpuno odgovara suvremenom određenju kao uvjetu ravnoteže zadanih sila i u mislima priloženih na točke sustava zamišljenih sila inercije. Predodžba o silama inercije prihvaćena je kasnije kao osnova za praktične inženjerske metode dinamičkih proračuna strojeva i mehanizama (kinetostatika). Polazeći od opće formule dinamike, Lagrange je upozorio na dva osnovna oblika diferencijalnih jednadžbi gibanja neslobodnog sustava, poznatih pod nazivom Lagrangeove jednadžbe prvog i drugog reda. Lagrangeova istraživanja pod općim nazivom O malim oscilacijama proizvoljnog sustava tijela temelji su suvremene teorije vibracija.
Jean-Victor Poncelet
Sredinom 19. stoljeća utvrđen je zakon očuvanja energije. Nagli razvoj na području gradnje novih strojeva i težnja za njihovim daljnjim usavršavanjem, potaknuli su na početku 19. stoljeća stvaranje primijenjene ili tehničke mehanike. Jean-Victor Poncelet (1788. – 1867.) jedan je od utemeljitelja sistematske tehničke mehanike. U prvim radovima iz tog područja određen je pojam mehaničkog rada sile. U to vrijeme počinje razvoj novih općih načela dinamike, varijacijskih načela. Prvo takvo načelo je bilo načelo najmanjeg djelovanja. Strogo matematičko određenje tog načela dao je Euler. Kasnije su u poopćenju tog načela sudjelovali Lagrange, Carl Gustav Jacob Jacobi (1804. –1851.) i Nikolaj Jegorovič Žukovski (1847. - 1921.). Među općenitijim varijacijskim načelima treba istaći načela Williama Rowana Hamiltona (1805. - 1865.) i Mihaila Vasileviča Ostrogradskog (1801. – 1862.). Najvažniji su u razvoju općih metoda integriranja diferencijalnih jednadžbi gibanja bili radovi M. V. Ostrogradskog, W. R. Hamiltona i C. G. J. Jacobija. Među najvažnijim problemima mehanike 19. stoljeća su bili: gibanje teškog krutog tijela, opća teorija stabilnosti ravnoteže i gibanja, te problem oscilacija čestice.
George Gabriel Stokes
Hermann von Helmholtz (1821. – 1894.) je postavio učenje o vrtlozima u tekućini, dok su C. Navier i George Gabriel Stokes (1819. –1903.) postavili osnove dinamike viskozne tekućine, a Sergej Aleksejevič Čapljigin (1869.- 1942.) je postavio osnove dinamike plinova. Hidrodinamičku teoriju trenja postavio je N. P. Petrov.
Konstantin Ciolkovski
Potkraj 19. stoljeća pojavio se poseban problem – gibanje tijela promjenjive mase, a početak rješavanja je vezan uz I. V. Meščerskog. Začetnikom razvoja teorije reaktivnog gibanja se smatra Konstantin Ciolkovski (1857. –1935.).
Albert Einstein
Bitna nadogradnja Newtonove klasične mehanike počinje početkom 20. stoljeća, i to u dva smjera: specijalna teorija relativnosti Alberta Einsteina (1905.) i Planckovim otkrićem elementarnog kvanta energije (1900.). Jedna je od bitnih posljedica teorije relativnosti, za razliku od klasične mehanike, da masa nije konstanta, već je funkcija brzine kojom se tijelo giba i da postoji jednakost između mase i energije, E = mo x c2, ili da su masa (m) i energija (E) samo dva oblika kojima se prikazuje materija.
M/T Marko Polo
M/T Marko Polo je trajekt za dužobalne i međunarodne linije, u sastavu flote hrvatskog brodara Jadrolinije.
Kapacitet
thumb|left|Pramčana rampa Brod ima kapacitet prijevoza 1000 osoba i 270 automobila. Ima 153 kabine, odnosno ukupno 551 krevet. Brod ima veliku kavanu s plesnim podijem (368 mjesta) i dječjim kutkom, restoran (222 mjesta), salon (80 mjesta), aperitiv bar (60 mjesta) i "duty free" shop (samo na međunarodnim linijama).
Nasukavanje 2009.
Trajekt je u noći 24. 10. 2009. godine doživio havariju nasukavši se na obalu otočića Sita. Do nasukanja broda Marko Polo došlo uslijed nautičke pogreške članova posade u straži. Članovi posade nisu pravodobno promijenili kurs plovidbe na utvrđenoj poziciji, pa je brod najprije zastrugao desnim bokom i udario desnim vijkom i kormilom u otočić Balabra, a nakon toga se nasukao na sjeverozapadni dio obale otočića Sit. Odsukan je nakon mjesec dana i odtegljen u Mali Lošinj gdje je i popravljen. Akciju odsukavanja i tegljenja provela je tvrtka Jadranski pomorski servis uz pomoć stručnjaka iz nizozemske tvrtke "Smith Salvage" iz Rotterdama. Za odsukavanje broda korišteni su zračni omotači. Pod trup broda postavljene su i šine, kako bi brod, koji su povlačila tri tegljača Jadranskog pomorskog servisa, mogao skliznuti u more. Kako bi se olakšalo oduskavanje, korištena je i plovna dizalica, a prepiljen je i dio trupa s kojim je brod "nasjeo" na otok Sit, i koji je ionako bio oštećen. Nakon remonta u brodogradilištu Mali Lošinj, od svibnja 2010. ponovo je u službi.
Tadeusz Nowicki
Tadeusz Nowicki (Varšava, 7. jul 1946 - ) je bivši poljski profesionalni teniser koji je nastupao krajem 1960-ih i početkom 1970-ih. Najveći uspjeh mu je bila osmina finala Roland Garrosa 1971. godine.
La Rastra, Santa Cruz Mixtepec
La Rastra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Mixtepec.
Tadeusz Nowicki (razvrstavanje)
Tadeusz Nowicki može biti:
La Rastra, Santa Cruz Mixtepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1584 m.
Caiazzo, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2669 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
La Técnica, San Andrés Tuxtla
La Técnica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Mirko Miočić
Mirko Miočić, (23. srpnja 1956. - 15. svibnja 2017.), Rtina kod Zadra bio je najpoznatiji hrvatski kvizoman.
Životopis
Osnovnu i srednju školu završio je u Rijeci, te je 1978. završio studij prava, no nikad nije diplomirao. Godine 1991. vraća se u Rtinu gdje i danas živi. Rođak je svjetskog prvaka po UFC-u u mješovitim borilačkim vještinama Stipe Miočića, s kojim se je prvi put uživo upoznao 2014. godine: Stipin djed i Mirkova mati prvi su rođaci.
Kvizovi
Mirko je prvi puta nastupio 1972. godine u kvizu Tri, dva, jedan... ali vrijedan. 1982. godine prijavljuje se na Kviskoteku, gdje pobjeđuje te osvaja 20.000 dinara. 1986. godine nastupa u nekoliko izlučnih emisija Kviskoteke, te u superfinalu 1986. osvaja treće mjesto Ispred njega su bili Radoslav Dodig i Robert Pauletić. Kasnije je uspješno sudjelovao u ostalim kvizovima i igrama asocijacije: 3,2,1, Diplomac, Izazov, Upitnik i Jackpot.
Često se morao kvalificirati u hrvatskoj inačici kviza "Tko želi biti milijunaš?" putem Najbržeg prsta. Kad je uspio, osvojio je 32.000 kuna (zadnji odgovor na Hrvatskoj verziji milijunaša iznosio je 1.000.000 kuna) Tijekom prvih godina Milijunaša, više od 50 drugih natjecatelja ga je zvalo kao joker zovi. Ta suradnja mu je donijela nešto više od 100.000 kuna, dok je natjecateljima osigurao oko 470.000 eura. Radi toga (Mirko je bio jedan od najpozivanijih jokera zovi), uredništvo Hrvatske inačice milijunaša je izmijenilo pravila tako da se ista osoba mogla zvati najviše tri puta u sezoni.
Trevi (regija u Rimu)
Trevi (akronim R. II. ) je drugi od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži istočno od obale rijeke Tibar, odmah do riona Colonna. Njegovo ime Trevi potječe od Treio, Treghio ili Trevio. Ove riječi su za srednjeg vijeka značile nešto kao raskršće jer su se kod današnje Fontana di Trevi spajale tri ulice (latinski: trivium).
Historija
Trevi je rione još od vremena Rimske Republike, za Rimskog Carstva bio je podjeljen na dva riona, ''VI. - Alta Semita i VII. Via Lata''. Za srednjeg vijeka Trevi je bio naseljen gibelinima među kojima je dominirala porodica Colonna. Od renesanse do 17. vijeka Trevi je bio rezidencija papa koji su tu stanovali u Kvirinalskoj palači odnosno palači Barberini. thumb|left|260px| [[Fontana di Trevi]] Najpoznatiji stanar Trevija bio je Michelangelo Buonarroti koji je u njemu 1564. i umro, u dobi od 89 godina. Njegovog doma u Macel de 'Corviju danas više nema, a nalazio se pored trga Piazza Venezia. Michelangelo je i pokopan u Treviju, konkretno u klaustru Bazilke Santi Apostoli, ali nije dugo ostao jer mu je jedne noći leš ukraden i prebačen u Firencu.
Trevi je u svom današnjem obliku službeno postao rimski rione 1743. godine, dekretom pape Benedikta XIV. Kvart je nakon 1870. značajno promijenio izgled jer je dobar dio malih kuća porušen zbog gradnje ulice Tritone i tunela Umberto.
Scheiu de Jos, Ludești
Scheiu de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Ludești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
The Night of the Hunter (roman)
The Night of the Hunter je roman američkog književnika Davisa Grubba objavljen 1953. godine. Po žanru je triler, a autoru su kao inspiracija poslužili stvarni događaji u Zapadnoj Virdžiniji 1931. godine, odnosno slučaj ubice usamljenih srca Harryja Powersa. Njegov alter ego, odnosno protagonist romana, je Harry Powell, bivši osuđenik koji nakon puštanja iz zatvora koristi priliku da preuzme identitet zatvorskog kapelana te zavede i oženi udovicu preminulog zatvorenika sa kojim je zajedno boravio u zatvoru. Radnja prikazuje njegove napore da od djece dozna tajnu sakrivenog plijena od pljačke, a pri čemu neće prezati ni od ubistva. The Night of the Hunter je, velikim dijelom zbog detaljnog prikaza života na američkom Jugu za vrijeme Velike depresije, kao i niza živopisnih likova i dijaloga postao jedan od klasika žanra poznatog kao Južnjačka gotika, a "Velečasni" Powell postao jedan od najimpresivnijih negativaca u historiji američke književnosti. Nakon objavljivanja je The Night of the Hunter postao bestseler.
Dvije godine kasnije ga je James Agee adaptirao u scenario po kome je snimljen istoimeni film sa Robertom Mitchumom u glavnoj ulozi. Godine 1991. je snimljen televizijski remake gdje je glavni lik tumačio Richard Chamberlain.
Logan, Montana
Logan je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 99.
Tanque Cieneguita, San Luis Potosí
Tanque Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Abère
Aber je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Tanque Cieneguita, San Luis Potosí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Abère
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 133 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22,89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 335 metara (maksimalnoj 346 m, a minimalnoj 239 m).
Agua Bendita, Amanalco
Agua Bendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amanalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 594 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2812 m.
Desteglio, Imperia
Desteglio je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Pimmit Hills, Virginia
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.094, što je 58 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Molinetto, Brescia
Molinetto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Ilino Brdo
Ilino Brdo je naselje u opštini Budva u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 0 stanovnika).
Demografija
U naselju Ilino Brdo živi 0 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 0 godina (0 kod muškaraca i 0 kod žena). U naselju ima 0 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 0.
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine).
Pseudouridin
Pseudouridin (Ψ) je C-glikozidni izomer nukleozida uridina. On je najprevalentniji iz grupe od preko sto različitih nukleozida nađenih u RNK. Ψ je prisutan kod svih vrsta i u mnogim klasama RNK izuzev iRNK. Ψ formiraju enzimi Ψ sintaze, koji posttranskripciono izomerizuju specifične uridinske ostatke u RNK u procesu pseudouridilacije.
Nedavna istraživanja sugeriraju da on možda daje izvesnu zaštitu od radijacije.
On se često javlja u tRNK, u asocijaciji sa timidinom i citozinom u TΨC ruci i jedan je od nepromenljivih regiona tRNK. Njegova funkcija nije potpuno razjašnjena. Smatra se da učestvuje u asocijaciji sa aminoacil transferazom tokom interakcije sa tRNK, i otuda u inicijaciji translacije.
Uskršnji otok
Uskršnji otok, na jeziku Rapanua znan kao Rapa Nui, odnosno Isla de Pascua na španjolskom, je čileanski otok u južnom Pacifiku.
Karakteristike
Otok je udaljen oko 3,600 km zapadno od Čilea, i jedan je od najnenaseljenijih otoka na svijetu. Ime je dobio zbog toga što ga je na Uskršnji dan 1722. otkrio nizozemski istraživač Jakob Roggeveen. Nalazi se na 27°09′ južne geografske širine i na 109°27′ zapadne geografske dužine, u ravnini s Čileanskim gradom Kaldere, sjeverno od Santiaga.
Otok je otprilike trokutaste forme, površine 164 km², na kom živi 8,277 stanovnika od tog 7,322 stanovnika živi u administrativnom centru Hanga Roa. Otok je nastao djelovanjem od tri vulkana Poike, Rano Kau i Terevaka. Čuven je po brojnim monumentalnim kamenim skulpturama - Moai, koje se nižu duž njegovih obala.
Čitav otok je jedna administrativna jedinica - Uskršnji otok.
Historija otoka
left|thumb|200px|Jedna od impresivnih grupa [[Moai]]