cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontrastno sredstvo
Viskoznost
Sila viskoznog kretanja kontrastnog sredstva zavisi, pre svega, od vrste tečnosti. Na primer, dok se vodeni rastvor kontrastnog sredstva (kod koga je ta sila relativno slaba), vrlo brzo kreće kroz krvne sudove, ista količina uljanog kontrastnog sredstva kreće se u istim tim krvnim sudovima veoma sporo.
Viskoznost kontrastnog sredstva zavisi od njegove koncentracije, temperature, količine meglumin-natrijuma u njemu, polimernosti i dužine bočnih veza lanaca.
Što je viskoznost kontrastnog sredstva veća ona sporije protiče kroz iglu, slabije se meša sa drugim tečnostima organizma, i na radiogramu se mogu prikazati kao nehomogeni delovi kontrastnog sredstva u krvnom sudu. To može rezultovati lažno pozitivnim nalazom). Viskoznije kontrastno sredstvo lokalno više nadražuje tkiva. Brzina ubrizgavanja kontrastnog sredstva zavisi o viskoznosti i temperature kontrastnog sredstva, debljine igle, dužini igle i katetera, kao i od sile pritiska na klip šprica prilikom ubrizgavanja.
Viskoznost kontrastnog sredstva je poželjnija kod artrografija, bronhografija, histerosalpingografije i mijelografije jer se sredstvo ne razliva u okolinu već ostaje na mestu injektiranja. Injektiranje jako viskoznih kontrastnih sredstva je dvostruko lakše kad se ona zagreju na 20ºS, telesnu tremperaturu ili kad se ubrizgavaju kroz iglu većeg promera.
Visoko osmolarana (jonska) kontrastna sredstva
Jonska kontrastna sredstva, rastvorljivija su u vodi jer disociraju na katjon (natrijum ili meglumin) i anjon, građen od benzenovog jezgra sa tri joda i negativnom karboksilnom grupom (COOH-).
Nisko osmolarna (nejonska) kontrastna sredstva
Najčešće korišćena jonska kontrastna sredstva su Urografin, Telebriks (Telebrix), Urovizon, a od nejonskih Omnipak (Omnipaque), Ultravist i Jopamir (Iopamiro).
Paramagnetna kontrastna sredstva
Prednost magnetne rezonance (MRT) u odnosu na druge radiološke metode je visoka osetljivost na promene sadržaja vode unutar tkiva u patološkim stanjima, kao i visoka kontrastnost različitih tkiva. Standardne, morfološke tehnike MRT su osetljive u otkrivanju tumora, njihovog smeštaja i odnosa prema okolini, i pružaju informacije o obimu peritumorskog edema, krvarenju, nekrozi, kao i ependimalnom ili meningealnom širenju tumora. Primenom paramagnetnog kontrastnog sredstva značajno se skraćuje T1 relaksacijsko vreme protona u neposrednoj blizini čestica kontrastnog sredstva. U slučajevima prekida krvnomoždane barijere, dolazi do postkontrastne imbibicije lezije, čime se povećava kontrast na snimku između normalnog tkiva i patološkog procesa, a omogućava se i delimična procena odgovora tumora na lečenje, na osnovu stepena i obima imbibicije.
Kontrastno paramagnetno sredstvo koje je u najširoj primeni je gadolinijdietil-triamino-pentaoctena kiselina (Gd DTPA).
Neselektivnost kontrastnog sredstva u MRT intrakranijalnih tumora
Propustljivost krvnomoždane barijere nije osobina specifična isključivo za tumore, već se nalazi kod relativno širokog spektra patoloških promena, kao što su zapaljenjske lezije, ishemijski inzult, metaboličke i toksične lezije tkiva mozga i moždanih omotača. Iako podaci o nastanku, toku i simptomima bolesti, starosti i polu bolesnika, kao i neuroradiološka svojstva lezije na snimcima magnetne rezonance značajno sužavauju diferencijalnu dijagnozu, morfološkim metodama MRT nije moguće pouzdano razlikovati tipove tumora.
Neželjena dejstva
Kontrastna sredstva spadaju među „lekove“ koji se najbolje podnose: ''„ali ih svi posmatraju kroz prizmu velike kritičnosti jer se daju u dijagnostičke svrhe, ništa direktno ne leče, i ako se nešto dogodi ... pred nama je puno neprijatniji problem od našeg „biti ili ne biti“ ili „preživeti ili ne preživeti“ ..
Prevencija i lečenje komplikacija
Kako bi se sprečila ili ublažila neželjena dejstva pre radioloških ispitivanja koja zahtevaju ubrizgavanja kontrastne materije može se izvršiti odgovarajuća premedikacija (primenom profilakse kortikoidima, npr. metil prednizolon tabletama od 30 mg 12 i 2 časa pre ispitivanja). U rizičnoj grupi bolesnika ispitivanje treba izvesti nejonskim niskoosmolarnim kontrastnim sredstvom.
Rizik od ozbiljnijih alergijskih reakcija na kontrast koji sadrži jod je veoma retka, a odeljenja radiologije su dobro opremljena za brzu sanaciju alergijskih reakcija.
Slabe i srednje reakcije saniraju se intravenskom primenom antihistaminika, nizak pritisak, kolaps i teške vaskularne reakcija tretiraju se supkutano ili intravenski datim nradrenalinom, i prema potrebi udisanjem kiseonika. U stanjima praćenim šokom primenjuju se infuzije visokomolekularnih rastvora. U slučaju pojave grčeva primenjuje se diazepam.
U komplikacije intravenozne aplikacije kontrastnog sredstva spada i ekstravazacije i infiltracija mekih tkiva. Ova komplikacija javlja se kada kontrastno sredstvo ili lek iz vene ulazi u meko tkivo. Simptomi infiltracije su otok, crvenilo i osećaj toplote, pečenja i bola. Najčešći uzrok infiltracije je ispadanje igle iz punktirane vene. Ukoliko se javi infiltracija odmah se prestaje sa aplikacijom medikamenta. Infiltracija se najčešće leči;
Audiologija
Audiologija je primijenjena znanost koja proučava sluh, ravnotežu i njihove poremećaje. Povezana je s akustikom i otorinolaringologijom.
Gaston Leroux
Gaston Louis Alfred Leroux (6. maj 1868 - 15. april 1927) bio je francuski novinar i književnik, čija su specijalnost bili fantastika i kriminalistički žanr, a koji je najpoznatiji kao tvorac romana Fantom opere.
Odrastao je u imućnoj porodici i kao mladić naslijedio milione franaka, koje je zbog raskalašenog načina života vrlo brzo potrošio. Godine 1890. je završio studij prava i zaposlio se kao advokat, povremeno pišući za novine L'Écho de Paris kao kazališni kritičar i reporter crne kronike. Njegovi članci sa suđenja anarhističkom teroristu Augusteu Vaillantu su privukli pažnju izdavača Mauricea Bunau-Varille koji ga je 1893. angažirao za svoj ugledni list Le Matin. Od 1901. je kao Matinov dopisnik putovao po Francuskoj, a potom po Španiji i Maroku; od 1904. do 1906. je bio u Rusiji gdje je detaljno izvještavao o revolucionarnim previranjima.
Po povratku u Francuskoj je napisao neke od svojih najpoznatijih djela, među kojima i Le mystère de la chambre jaune, koji se smatra jednim od najuticajnijih kriminalističkih romana prve polovice 20. vijeka. Njegov protagonist, novinar-detektiv Joseph Rouletabille će se pojaviti u još nekoliko Lerouxovih romana, postavši jedan od najpopularnijih fiktivnih detektiva koji se u Francuskoj često navodi kao nacionalni ekvivalent Sherlocka Holmesa.
Godine 1918. je u Nici osnovao filmski studio Société des Cinéromans, koji je, između ostalog, ekranizirao nekoliko njegovih romana prije nego što ga je preuzeo Pathe.
Leroux je također bio poznat i po vatrenom zalaganju za ukidanje smrtne kazne.
Bio je oženjen dva puta. Sa prvom suprugom, Marie Lefranc, se oženio 1899. godine, ali ubrzo nakon toga rastavio; 1917. godine se oženio za Jeanne Cayalt, s kojom je prije toga imao dvoje djece - sina Alfreda Gastona (* 1905) i kćer Madeleine (* 1908).
Palais Garnier
-48.87194°N, 2.33167°W mini|desno|300px mini|desno|300px| Opera Garnije u Parizu Opera Garnije ili Pariska opera ili Palata Garnije je operski teatar sa 2.200 sedišta u Parizu u Francuskoj. Ovu građevinu u neo-baroknom stiluprojektirao je Charles Garnier. Opera Garnije se smatra remek-delom arhitekture druge polovine 19. veka.
Ova građevina je izgrađena u sklopu velike rekonstrukcije Pariza iz vremena cara Napoleona III, koji je ovlastio Barona Haussmann da nadgleda izgradnju. Arhitekt Charles Garnier je pobedio na konkursu za projekat nove zgrade opere i baleta 1861. Izgradnja je trajala sa prekidima do 1874.
Opera Garnije je otvorena 15. januara 1875. pod imenom Académie Nationale de Musique - Théâtre de l'Opéra. Godine 1978. ime je promenjeno u Théâtre National de l'Opéra de Paris (Nacionalni teatar Pariske opere). Kada je operska trupa izabrala Operu Bastilja kao svoju glavnu scenu, po izgradnji 1989., stari teatar je dobio ime Palata Garnije.
Površina zgrade je 11.237 kvadratnih metara. Centalni luster teži više od 6 tona. Tavanicu opere je 1964. ponovo oslikao Marc Chagall.
Vazoprotektiv
Vazoprotektiv je lek koji se koristi za tretman pojedinih oboljenja krvinh sudova. Svetska zdravstvena organizacija koristi ovaj termin za opisivanje agenasa koji se primenjuju u treatmanu hemoroida i proširenih vena. Arterijski vazoprotektori se nazivaju angioprotektori.
Valsartan ima vazoprotektivno dejstvo.
Homeinišaherski okrug
Homeinišaherski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Homeinišaher.
Hvansarski okrug
Hvansarski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Hvansar.
Teramo
Teramo je glavni grad istoimene talijanske provincije Teramo u regiji Abruzzo. Grad ima 54.294 stanovnika.
Geografija
Teramo leži u brdima između Jadranskog mora i masiva Gran Sasso, pored ušća riječice Vezzole u rijeku Tordino. Udaljen je svega 55 km sjeverozapadno od regionalnog centra Pescare. Svoje ime duguje svom geografskom položaju jer se zvao Interamna, kao i brojni drugi toponimi po Italiji koji su označavali mjesto gdje se spajaju dva vodotoka. Ono se vremenom iskrivilo u Teramne i na kraju u Teramo.
Historija
Današnji grad iznikao je u 12. vijeku na mjestu antičkog naselja Interamna kog su osnovali Praetuti (Pretuzi), jedno od italskih plemena. Oko 290. pne. naselje su osvojili Rimljani i preimenovali ga u Interamnia Preatuttorium. U vremenu raspada Zapadnog Rimskog Carstva, grad su razorila barbarska plemena. Nakon razdoblja čestih promjena gospodara, postao je (i ostao) dio Napuljskog Kraljevstva.
Znamenitosti
mini|lijevo|250px| [[Katedrala Santa Maria Assunta]] Teramo ima dosta ostataka rimskih građevina, između ostalog i teatar. Ipak, najveća je atrakcija njegova stara katedrala Santa Maria Assunta, podignuta između 12. i 14. vijeka, sa gotičkim zvonikom iz 1483. godine. U brdima pored grada nalazi se poznati astronomski opservatorij Vincenzo Cerulli.
Privreda
Teramo je prije svega centar poljoprivrednog kraja, ali ima i nešto industrije: tvornicu tekstila, namještaja i keramike.
Clarkson Valley, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.632, što je 43 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kašupski jezik
Kašupski jezik (originalno: kaszëbsczi jãzëk, Kaszëbë, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa; poljski: Język kaszubski, nemački: Kaschubische Sprache) je zapadnoslovenski jezik, koji je maternji za oko 53.000 ljudi južno i zapadno od Gdanjska na baltičkoj obali Poljske. Jezik razume 250.000 do 300.000 ljudi.
Govornici nemaju status nacionalne, već jezičke grupe. Reč kašub potiče od kassub, što je tradicionalni ogrtač članova ove zajednice.
To je jedini živi pomeranijski jezik, dok su ostali: polapski, slovinski, ili staropomeranijski, jezici slovenskih plemena oko reke Odre, već nestali. Kašupski i slovinski jezik su veoma slični.
Istorija kašupskog jezika
Od 15-og veka kašupski se zapisuje latiničnim alfabetom i po pravilima poljske ortografije. Standardizacija nikada nije sprovedena, tako da pisci pišu u sopstvenim dijalektima. Najpoznatiji pisac na kašupskom bio je Florijan Čejnova (19. vek).
Sa poljske tačke gledišta, kašupski je oduvek smatran dijalektom poljskog jezika. Argumenti za ovo su jezička bliskost i činjenica da su se govornici ovog jezika uvek izjašnjavali kao Poljaci. Kašupski danas funkcioniše kao dijalekt, odnosno za usmenu komunikaciju, a manje kao pisani jezik. Zvanični jezik je i u kašupskim oblastima poljski.
U novije vreme, poljska država pomaže opstanku kašupskog jezika kroz medije i školstvo (osnovne i srednje škole).
Primer jezika
Molitva Bogu (Očenaš) na kašupskom:
<i>Òjcze nasz, jaczi jes w niebie,
niech sã swiãcy Twòje miono,
niech przińdze Twòje królestwò,
niech mdze Twòja wòlô
jakno w niebie tak téż na zemi.
Chleba najégò pòwszednégò dôj nóm dzysô
i òdpùscë nóm naje winë,
jak i më òdpùszcziwómë naszim winowajcóm.
A nie dopùscë na nas pòkùszeniô,
ale nas zbawi òde złégò. Amen</i>
Semiromski okrug
Semiromski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Semirom.
Haris Bukva
Haris Bukva (Foča, 15. ožujka 1988.), vezni igrač. Do dolaska u Hajduk igrao u nekoliko austrijskih klubova: SV Pasching (Austrija), FC Wels (Austrija, posudba) SK Austria Kärnten (Austrija), FC Kärnten (Austrija, posudba), LASK Linz (Austrija, posudba), SK Sturm Graz (Austrija).
Prvi nastup za Bile ima u susretu protiv zagrebačkog Dinama u Splitu 14. rujna 2013. koji je pogocima Pašalića u 9. i 69. minuti završio pobjedom Hajduka od 2:0.
Imin
thumb|right|150px|Opšta struktura imina Imin je funkcionalna grupa ili hemijsko jedinjenje koje sadrži ugljenik–azot dvodtruku vezu, sa azotom vezanim za atom vodonika (H) ili jednu organsku grupu. Ugljenik ima dve dodatne jednostruke veze.
Nomenklatura i klasifikacija
On je srodan sa ketonima i aldehidima u smislu da je kiseonik zamenjen sa NR grupom. Kad je R = H, jedinjenje je primarni imin; kad je R is ugljovodonik, jedinjenje je sekundarni imin. Imini pokazuju raznovrsnu reaktivnost i često se sreću u hemiji. Kad je R3 OH, imin se zove oksim, i kad je R3 NH2 grupa imin je hidrazon.
Nino Bule
Nino Bule (Čapljina, BiH, 19. ožujka 1976.) je bivši hrvatski nogometaš koji je u igračkoj mirovini.
Imin
Aldimini i ketimini
Primarni imin sa C vezanim za dva ugljovodonika se zove primarni ketimin; sekundarni imin sa takvom grupom je sekundarni ketimin.
Nino Bule
Klupska karijera
Nogometnu profesionalu karijeru, Nino je započeo u NK Zagrebu, da bi se nakon 5 sezona odlučio za odlazak u Japan u Gamba Osaku. Nakon dvije sezone u Japanu, Nino se odlučio na povratak u Hrvatsku, u splitski Hajduk. Nakon također dvije sezone udrađene u Splitu, Nino odlazi igrat u Austriju u kojoj mijenja tri kluba, SV Pasching, Austria Salzburg i Admiru Wacker. U ljeto 2006. se ponovno vraća u HNL ali ovaj put u Rijeku. 2008. prelazi u zaprešićki Inter gdje se kratko zadržava te odlazi u grčki Panserraikos u kojem je proveo jednu sezonu. Zadnji klub u karijeri mu je zagrebačka Lokomotiva u kojoj se zadržao dvije sezone.
Reprezentativna karijera
Za mladu Hrvatsku nogometnu reprezentaciju do 21 godine je nastupio četiri puta i postigao 2 pogotka dok je za seniorsku reprezentaciju Hrvatske nastupio tri puta ali bez postignutog pogotka.
Castrocielo, Frosinone
Castrocielo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 871 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Antipsorijatik
thumb|Šematski prikaz tretmana psorijaze Antipsorijatik je koji se koristi za treatiranje psorijaze. Lekovi za samu bolest nisu dostupni, ali postoji više tratmana koji pomažu u kontroli simptoma. Primeri lekova iz ove grupe su kamenougljena smola, ditranol i tazaroten.
Miren
Geografske karakteristike
Miren leži na zapadnom kraju Vipavske doline na desnoj obali rijeke Vipave, odmah pored talijanske granice, udaljen 8 km južno od Nove Gorice.
Iznad mjesta u dolini, na brdu leži Mirenski grad, - burg po kome je mjesto dobilo ime
Historija
Miren je prvi put je spomenut 1247. kao sjedište župe. Sve do kraja 15. vijeka bio je pod vlašću goričkih grofova, malo selo u sjeni susjedne Gorizie. Nakon 1500. podpada pod vlast Habsburgovaca, i ostaje sve do kraja Prvog svjetskog rata. Danas je praktički predgrađe Nove Gorice i puno veće Gorizie.
Lumbrak
Lumbrak (lat. Symphodus tinca) je morska riba iz porodice usnača. U Hrvatskoj je još poznat kao salnjača, lepa, smokvica, zelenbać, pešnjić, pirka.
Opis
Sploštenog je, duguljastog i vretenastog tijela, velikih mesnatih usta. Postoje razlike između odraslih mužjaka i ženki. Mužjak je krupniji i šarenijih modrozelenih boja a ženke su sivkasto maslinastih boja. Između nedoraslih mužjaka i zrelih ženki gotovo da nema razlike u boji. Na leđima se ističe dugačka peraja koja seže gotovo do samog repa. Rep je trokutast i bez ureza.
Raste do 44 cm duljine i oko 0,75 kg težine.
Rasprostranjenost
Čest je u Sredozemnom i Crnom moru te u istočnom Atlantiku, od Maroka do Pirinejskog poluotoka.
Lumbrake se može naći posvuda uz obalu Jadrana, najčešće na dubinama od 5 do 10 m, mada zalazi i na dubine do 50 m. U sjevernom dijelu Jadrana je brojniji nego u južnom, a najgušće je naseljen uz zapadnu obalu Istre.
Način života i ishrana
Lumbrak živi uz obalu na kamenitim dnima i dnima prekrivenim algama.
Poput ostalih usnača i lumbrak ima karakterističan način hranjenja. Prvo ustima zahvati komad pijeska, šljunka ili algi te nakon što tu masu zdrobi, ispljune je ali pokupi sve hranjivo. Najčešća hrana su mu crvići, rakovi i mekušci.
Razmnožavanje
Lumbrak oko sebe okuplja veći broj ženki koje će položiti jaja u njegovo gnijezdo koja će on nakon toga oploditi.
Gospodarska vrijednost
Lumbrak je vrlo podcijenjena riba, iako ima kvalitetno bijelo i lako probavljivo meso. Cijena mu je vrlo niska.
Cabanac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 210 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 315 m, a minimalnoj 205 m).
Petar Pan
Petar Pan (Peter Pan) je izmišljeni lik koji je stvorio škotski književnik J. M. Barrie. Prikazuje se kao nestašni dječak koji može letjeti i koji nikada nije odrastao; svoje beskonačno djetinjstvo provodi na otočiću Nedođija (Neverland) kao vođa družine Izgubljenih dječaka gdje se sreće sa sirenama, Indijancima, piratima, a povremeno i djecom iz vanjskog svijeta. Pan se pojavio kao lik u dva Barriejeva djela - u romanu The Little White Bird i kazališnoj predstavi adaptiranoj u roman Peter and Wendy - da bi kasnije postao predmetom niza kazališnih, filmskih i televizijskih adaptacija. Zahvaljujući tome je postao jedna od najvećih ikona popularne kulture 20. vijeka, a postao je i jedan od sinonima za "vječne dječake", odnosno zrele muškarce koji ne žele prihvatiti životni stil i svjetonazor tradicionalno primjeren svojoj dobi.
Željeznička pruga Zagreb—Beograd
Hrvatski brzinski rekord za tračnička vozila
Na dionici željezničke pruge između kolodvora Novska i Nova Gradiška postavljen je 1983. godine hrvatski brzinski rekord za tračnička vozila, kad je prototip električne lokomotive 1-442-001 (popularnog naziva Brena) ostvario brzinu nešto veću od 181 km/h. Lokomotiva je i danas u operativnoj uporabi HŽ-Putničkog prijevoza, renumerirana u 1142-001.
Radovi na rekonstrukciji pruge
U Domovinskom ratu teško je oštećena 33,5 kilometara duga dionica pruge Vinkovci-Tovarnik. Dionica je u potpunosti rekonstruirana, radovi su završeni 2012. godine. Postavljen je novi kolosiječni zastor i tračnice UIC 60 na betonskim pragovima. U sklopu rekonstrukcije obnovljena je signalizacija i kontaktni vod. Nakon završetka i probnog rada uvedena je projektirana brzina prometovanja od 160 km/h. Dionica je u sklopu rekonstrukcije opremljena ETCS sustavom razine 1, koji trenutačno nije u upotrebi. Vrijednost radova bila je 60 milijuna Eura, od čega je dio financirala Europska Unija.
Trenutačno se izvode radovi na rehabilitaciji dionice Novska-Okučani, duge 16,8 kilometara, uključivo s kolodvorom Okučani. Stanje kolosijeka zbog dugoročnog neodržavanja nije zadovoljavalo standarde sigurnosti i udobnosti prometovanja, te je brzina prije remonta bila spuštena na svega 50 km/h. Obnovom i modernizacijom će pruga dobiti novi kolosiječni zastor na tračnicama UIC 60 i betonskim pragovima. Nakon završetka radova i ispitivanja planira se uvesti projektirana brzina od 160 km/h. Ukupna vrijednost radova procijenjena je na gotovo 40 milijuna eura, od čega je 85% sredstava nepovratno osigurano iz pretpristupnog fonda Europske Unije IPA.
Završeni su projekti za remont dionice Zagreb Borongaj-Dugo Selo. Brzina na pruzi je zbog lošeg stanja kolosijeka spuštena na 60 km/h (50 km/h u izvješću o mreži za 2014.). Stanje je problematično jer je dotična dionca jedna od najprometnijih u Hrvatskoj, budući da je dio paneuropskih željezničkih koridora Xi Vb, te je također u sustavu zagrebačkog prigradskog prijevoza. Planirana je obnova pruge za brzinu od 140 km/h. Početak radova očekuje se u jesen 2013.
Zbog lošeg stanja kolosijeka prouzrokovanog nedovoljnim održavanjem, na dionici pruge Dugo Selo-Novska brzina je trenutačno spuštena na svega 50 km/h, iako je dionica projektirana za brzinu od 130 km/h. U tijeku je izrada projekata za rekonstrukciju pruge uz manju izmjenu elemenata trase kako bi pruga mogla biti osposobljena za brzinu od 160 km/h, te dodavanja drugog kolosijeka i izgradnje nove dionice dvokolosiječne pruge na dionici Kutina teretni kolodvor-Lipovljani u kasnijoj fazi radova.
Genesee, Colorado
Dženesi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.609, što je 90 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colderù, Belluno
Colderù je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Kalijum hromat
Kalijum hromat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 194,190 Da.
Enigmatski savez Srbije
Enigmatski savez Srbije (skr. ESS) udruženje je enigmata iz Srbije. Kao društvena organizacija, ESS je osnovan u cilju širenja i popularizacije enigmatike, kao i podsticanja, razvijanja i koordinacije rada enigmatskih udruženja, društava, klubova i sekcija na području Srbije. Prvo sedište Saveza bilo je u Valjevu, da bi od 20. februara 1988. godine ono bilo premešteno u Beograd. Kasnije je sedište premeštano u druga mesta, u zavisnosti od prebivališta predsednika Saveza.
Osnivanje
ESS je osnovan 21. septembra 1985. godine u Valjevu na 17. Susretu zagonetača Jugoslavije (SZJ). Osnivači Saveza bili su: Enigmatski klub „Beograd“, Enigmatsko društvo „Zagonetka“ iz Beograda, Valjevski enigmatski klub „Brankovina“, Enigmatski klub „Gnjilane“, Enigmatski klub „Bor“ i Enigmatska sekcija RKUD „Viskoza“ iz Loznice. Osnovni dokumenti koji su usvojeni na Osnivačkoj skupštini bili su: Samoupravni sporazum o udruživanju u Enigmatski savez Srbije i Statut Enigmatskog saveza Srbije. Statut je kasnije više puta menjan i prilagođavan novonastalim situacijama i potrebama. Kasnijim izmenama omogućeno je da članovi Saveza mogu biti i enigmati – pojedinci, kao i enigmatski izdavači i redakcije.
Predsjednik
Na 20. Susretima enigmata Srbije, održanima u mjestu Brzeće na Kopaoniku, 27–29. avgust 2021. godine, za predsjednika ESS-a izabran je Vladimir Šarić iz Šimanovaca.
Dan enigmatike
Etički kodeks ESS usvojen je 1. februara 2006. godine. Na godišnjoj skupštini ESS u Vršcu 11. oktobra 2009. godine usvojeno je da Dan enigmata Srbije bude 21. februar. Na taj dan 1820. godine, na crkveni praznik Zagonetnu subotu, Dimitrije Davidović objavio je u Beču almanah „Zabavnik“ sa 22 klasične zagonetke nepoznatog srpskog autora.
Osnivanje novih klubova
Jedna od glavnih aktivnosti ESS od osnivanja je pružanje pomoći pri osnivanju novih enigmatskih klubova. U proteklom periodu, uz pomoć Saveza oformljeni su: Udruženje enigmata „Vuk Karadžić“, Beograd; Enigmatski klub „Piramida“, Novi Sad; Enigmatsko društvo „Dr Đorđe Natošević“, Sombor; Enigmatski klub „Srbija“, Aranđelovac; Enigmatski klub „Braničevo“, Požarevac; Enigmatski klub „Kruševac“; Enigmatski klub „Linija“, Valjevo; Enigmatski klub „Nova zagonetka“, Beograd i Enigmatski klub „Niš“.
Susreti enigmata Srbije
Od 1988. godine Enigmatski savez Srbije organizuje Susrete enigmata Srbije (SES) uvek u drugom mestu, sa bogatim sadržajima kao što su takmičenja u sastavljanju i rešavanju zagonetaka, tribine sa aktuelnim temama iz enigmatike i šire, obilaženje istorijskih i kulturnih znamenitosti, prigodne izložbe itd. Prekid je bio 1999. i 2000. te 2020. godine zbog epidemije koronavirusa. Na Susretima se obično održava i godišnja konferencija ESS po pitanjima organizacije, planova, analize rada itd. Do 2021. održano je 20 susreta i to:
Izdavačka delatnost
Jedan od osnovnih zadataka ESS je štampanje enigmatskih knjiga i rečnika. Od nacionalne ISBN-agencije, pri Narodnoj biblioteci Srbije, ESS je kao izdavač dobio Međunarodni standardni broj knjige, te je tako uključen u ISBN-sistem sa matičnom oznakom 978-86-912077 i upisan u registar centralne baze u Londonu.
„Glasnik Enigmatskog saveza Srbije“
Od decembra 1996. godine Savez štampa informativno–teorijski list „Glasnik Enigmatskog saveza Srbije“ i do oktobra 2021. godine publikovano je 38 brojeva tog glasila, koji se neredovito dostavljaju referentnim bibliotekama. U toj publikaciji, pored normativnih akata i odluka organa Saveza, objavljuju se i drugi prilozi vezani za aktivnosti enigmata i članica Saveza, kao i napisi vezani za aktuelne događaje, istoriju i teoriju enigmatike.
Stanje u ESS
Od SES-a na Borskom jezeru (2014) pa do 2021. godine eskalirali su sukobi grupe nezadovoljnih članova s aktuelnim predsjednikom ESS, koji su doveli do nestatutarnih aktivnosti poput smjene predsjednika i preuzimanja vlasti te isključivanja nekih članova i klubova, što je za posljedicu imalo osipanje članstva, gašenje i pasivizaciju klubova i sekcija, degradiranje aktivnosti, smanjivanje broja učesnika SES-ova itd. Na kraju su članovi grupe nezadovoljnika došli u međusobne sukobe te su predsjedničku "vlast" prepustili neutralnom članu.
The Women (drama)
The Women je kazališna komedija američke spisateljice Clare Booth Luce, premijerno izveden na Broadwayu 1936. godine. Radnja je smještena u visoko manhattansko društvo, odnosno prikazuje milje bogatih žena čiji se život vrti oko međusobnog ogovaranja i spletki. Pažnju javnosti je privukla za to doba neuobičajenom idejom da u predstavi ne bude muških likova, odnosno da svi likovi budu žene. Predstava je postigla veliki uspjeh, a godine 1939. je George Cukor režirao filmsku verziju; adaptiran je također 1955. kao filmski mjuzikl pod naslovom The Opposite Sex, te 2008. godine pod naslovom The Women.
Hemiaminal
thumb|right|120px|Generički hemiaminal Hemiaminal je funkcionalna grupa ili tip hemijkog jedinjenja koji ima hidroksilnu grupu i amin vezan za isti atom ugljenika: -C(OH)(NR2)-. R može da bude vodonik ili alkil grupa. Hemiaminali su intermedijari u formiranju imina iz amina i karbonila putem alkilimino-de-okso-bisupstitucije.
Primer je hemiaminal koji se dobija reakcijom sekundarnog amina karbazola i formaldehida
400px|Reakcija karbazola sa formaldehidom do karbazol-9-il-metanola
Josip Crnogača
Josip Crnogača (?-?), Hajdukov nogometaš iz vremena prije Drugog svjetskog rata. Za Hajduk je odigrao 11 prvenstvenih utakmica i dvije utakmice za Hrvatski kup koji je zbog početka rata 1941. godine prekinut.
Od službenih nastupa su i nastupi na Hrvatskom kupu protiv Građanskog iz Šibenika 11. kolovoza 1940. (6:1) u Splitu i uzvratna u Šibeniku sedam dana kasnije (11. 8.) koja je završila sa (3:3).
Faridanski okrug
Faridanski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Daran.
Josip Crnogača
Za Hajduk je odigrao i 7 prijateljskih utakmica. Zgoditaka nema.
Infrazvuk
mini|desno|300px|Mreža infrazvučnih davača (senzora) koji služe za osluškivanje infrazvučnih signala, a nalazi se u mjestu [[Qaanaaq na Grenlandu]] mini|desno|300px|Anatomija ljudskog uha: 4. bubnjić. mini|desno|300px|Vjetroelektrane stvaraju isto infrazvuk mini|desno|300px|Složen jezik slonova u velikoj mjeri se zasniva na infrazvuku mini|desno|300px|Infrazvuk može izazvati i [[rezonancija|rezonanciju unutrašnjih organa kod čovjeka, posebno trudnica]] Infrazvuk je zvuk duboke frekvencije koji ljudsko uho ne može osjetiti, a manje je od 16 Hz. Izvor zvuka su vjetroturbine i razni drugi strojevi poput automobila, zrakoplova, vlakova, itd. Prirodni izvori infrazvuka su oluje, vodopadi i turbulencije vjetra. Zvuk postaje opasan po ljudsko zdravlje ukoliko djeluje na čovjeka konstantno jačinom od 130 dB. Mjerenja na vjetroelektranama su pokazala da ta vrijednost nikada nije dosegnuta, a infrazvuk koji turbine proizvode ne predstavlja nikakvu opasnost. Kod ljudi izloženih infrazvuku javlja se osjećaj straha, nadnaravne jeze, potištenosti i tjeskobe, što bi moglo objasniti paranormalne pojave poput viđenja duhova.
Infrazvučne frekvencije
Infrazvučne frekvencije nalaze se u području od 0,1 do 20 Hz. Treba napomenuti da u govoru gotovo uopće nema frekvencija u tom području (osim ponekog zračnog udara kod izgovora bilabijalnih okluziva), te su ove frekvencije u području govora nebitne (ispod 100 Hz nema govornih frekvencija). Osim toga, čak i niske zvučne frekvencije od 20 do 100 Hz su beskorisne u govornoj komunikaciji i više ometaju komunikaciju (zbog pojave prikrivanja) nego što koriste. Ove niske frekvencije osobito su nepovoljne za osobe s oštećenjem sluha i to iz dva razloga:
Frekvencije zvuka ispod 20 Hz ili infrazvuk, uhom ne doživljavamo kao zvuk već kao titrajuću vibraciju na bubnjiću. Stoga nema opravdanja niti razloga infrazvučni podražaj primjeniti na uho (može dovesti do trajnih oštećenja sluha ili ga još više pogoršati, ovisno u jačini podražaja i njegovom trajanju). Infrazvuk osjećamo taktilno po čitavom tijelu kao osjećaj potresanja ili vibracije. Istraživanja su utvrdila da je za prag taktilnog osjeta na tijelu na frekvenciji od 10 Hz potrebno oko 120 dB SPL. Prag je skoro isti i za gluhe osobe (jer su njihovi taktilni i kinestetski osjeti isti kao i kod čujućih osoba). Dakle, za osobe oštećena sluha moguće je koristiti vibrotaktilne stimulacije. Međutim, govor u tom frekvencijskom području ne sadrži gotovo nikakve informacije, osobito ne one koje tiču fonologije.
Historija
Infrazvuk se koristio još u Prvom svjetskom ratu, da bi se odredio položaj topništva. Jedan od začetnika proučavanja infrazvuka je bio francuski znanstvenik Vladimir Gavreau (rođen u Rusiji kao Vladimir Gavronski). Dok je proučavao infrazvuk primjetio je bol u bubnjiću uha i trešnju labaratorijske opreme, a da nije ništa primjećeno na mikrofonu. Primijetio je da infrazvuk dolazi od ventilatora i cjevovoda zraka. Radio je pokuse s infrazvučnom zviždaljkom.
Prirodni izvori infrazvuka
Prirodni izvori infrazvuka su oluje, valovi, snježne lavine, zemljotresi, vulkani, vodopadi, lomovi na ledenjacima, polarna svjetlost, munje i turbulencije vjetra.
Složen jezik slonova u velikoj mjeri se zasniva na infrazvuku, s frekvencijama od 15 do 35 Hz, što omogućuje odvojenim članovima obitelji da se sporazumijevaju na daljinu i do desetak kilometara. Osim slonova, primjećeno da sporazumijevanje infrazvukom ostvaruju kitovi, nilski konji, nosorozi, žirafe, okapi i aligatori. Kitovi se mogu sporazumijevati i na nekoliko stotina kilometara infrazvukom. Neki znanstvenici tvrde da i ptice selice koriste infrazvuk na svom putu.
Za vrijeme cunamija u Indijskom oceanu 2004., primjećeno je da su životinje pobjegle iz ugroženog područja davno prije nego je cunami stigao. Pretpostavlja se da su pobjegle zbog infrazvuka koji je najavio cunami.
Pokus s infrazvukom od 17 Hz
31. maja 2003. britanski znanstvenici pokazali su u kontroliranome pokusu da ekstremni basovi poznati kao infrazvuk stvaraju cijeli niz čudnih učinaka na ljude, među ostalima i tjeskobu, snažnu tugu i trnce, čime se podupiru poznate teze o povezanosti infrazvuka i čudnih osjećaja. Znanstvenici su proizvodili infrazvuk od 17 Hz i testirali njegov utjecaj na 750 ljudi na jednom koncertu. Publika nije znala koja su djela imala infrazvuk, ali 22% ljudi reklo je da su se neobično osjećali baš kad je svirana takva glazba. Neobičnost je išla od nelagode i tuge, preko trnaca niz leđa, do nervoze ili odbojnosti i straha.
Utjecaj infrazvuka na zdravlje ljudi
Posljednjih godina s pojavom sve veće izloženosti čovjeka različitim oblicima buke sve se više istražuje i utjecaj infrazvuka na zdravlje, pa je tako otkrivena i nova vibroakustička bolest (engl. vibroacoustic disease – VAD). To je kronična progresivna i kumulativna bolest koja nastaje kao posljedica dugotrajne izloženosti zvuka niskih frekvencija (ispod 100 Hz) i infrazvuka ukoliko je intenzitet bio veći od 110 dB SPL. Npr. ova se bolest javlja kod ljudi kojima tijelo izloženo preglasnoj glazbi na niskim frekvencijama ili radnicima koji rukuju strojevima koji proizvode infrazvučne vibracije. Posljedice (i simptomi) bolesti mogu biti višestruki: poremećaji u ponašanju, strah, problemi vizualne percepcije, poremećaj ravnoteže, epilepsija, moždani udar, neurološka oštećenja, vaskularne lezije, gastrointestinalna disfunkcija, infekcije orofarinksa, srčani infarkt, suicid. Osobito su opasne frekvencije od 1 do 7 Hz (mogu izazvati čak i smrt!).
Infrazvuk može izazvati i rezonanciju unutrašnjih organa kod čovjeka. Odavno su opisivani nepovoljni učinci prekomjerne buke i vibracija na ishod trudnoće. Maternica uglavnom ublažava njihovo djelovanje i štiti plod. No, vibracije koje imaju izravno djelovanje na maternicu i plod u njoj, osobito ako djeluju dugo vremena, jako oštećuju plod. A infrazvuk (od 5 do 10 Hz), koji se može pojaviti u zrakoplovima, može uzrokovati pobačaj.
Violet Hunt
Isobel Violet Hunt (28. septembar 1862 - 16. januar 1942) je bila britanska književnica koja je početkom 20. vijeka pisala feminističke i fantastične romane. Danas je poznatija po svom djelovanju u književnim salonima i burnom ljubavnom životu, uključujući veze sa književnicima Fordom Madoxom Fordom i Somersetom Maughamom kojima je poslužila kao inspiracije za neke od njihovih najpoznatijih ženskih likova.
Joško Duplančić
Joško Duplančić, hrvatski nogometaš ,bivši igrač Hajduka iz sedamdesetih godina. U Hajduku je proveo od studenog 1974 pa do 1977, i odigrao 20 prvenstvenih utakmica i dao 3 gola (2 Olimpiji i 1 Sarajevu), 4 nastupa za Kup i 16 prijateljskih utakmica sa jednim golom.
Prvi nastup ima sezone 1974/75 prottiv Vardara u Skopju 10 studenog 1974 (1:1), a ulazi kao zamjena Vedranu Rožiću. Te sezone odigrao je 3 utakmice i postigao jedan zgoditak (Olimpija-Hajduk, 2:1) i sa Hajdukom osvaja prvo mjesto sa 48 bodova, a prate ga Vojvodina (45) i Crvena Zvezda (40). Sljedeće sezone 1975/76 nema nijednog nastpa (Hajduk završava na 2 mjestu). Tek sezone 1976/77 odigrao je 17 utakmuica uz dva zgoditka. prvi je dao Sarajevu u Sarajevu (3:1) i drugi Olimpiji u Ljubljani (2:1).
Ovdje je zanimljivo napomenuti da su sve tri prvenstvene utakmice na kojima je postigao gol Hajduk izgubio.
Vidi
Za Hajduk su igrali 4 igrača sa prezi,menom Duplančić, uz njega to su još bili Frane Duplančić (8/0), Mario Duplančić (8/0) i Branko Duplančić (1/0; jedna utakmica za kup, točnije protiv Reprezentacije Beograda)
Oksim
right|150pxOksim je hemijsko jedinjenje iminske klase, sa opštom formulom R1R2C=N O H, gde je R1 organski bočni lanac, a R2 može da bude vodonik, u aldoksimu, ili neka druga organska grupa, u ketoksimu. O-supstituisani oksimi formiraju bliko srodnu familiju jedinjenja. Amidoksimi su oksimi amida sa opštom strukturom RC(=NOH)(NRR').
Oksimi se obično formiraju reakcijom hidroksilamina i aldehida ili ketona. Termin oksim datira iz 19-tog veka, kao kombinacija reči oksigen i imin.
Struktura i osobine
Oksimi se javljaju kao dva geometrijska stereoizomera: syn izomer i anti izomer. Aldoksimi, izuzev aromatičnih aldoksima koji postoje samo kao anti izomeri, i ketoksimi se mogu skoro potpuno razdvojiti.
Oksimi imaju tri karakteristična opsega u infracrvenom spektru, na talasnim dužinama 3600 (O-H), 1665 (C=N) i 945 (N-O).
U vodenom rastvoru, alifatični oksimi su 102- do 103-puta otporniji na hidrolizu od analognih hidrazona.
Šifova baza
Sinteza
Šifova baze se mogu sintetisati iz aromatičnih amina i karbonil jedinjenja nukleofilnom adicijom formirajući hemiaminale. Tome sledi dehidratacija da bi se generisao imin. U tipičnoj reakciji, 4,4'-diaminodifenil etar reaguje sa o-vanilinom:
levo|frame|[[Smeša 4,4'-diaminodifenil etra 1 (1.00 g, 5.00 mmol) i o-vanilin 2 (1.52 g, 10.00 mmol) u metanolu (40.00 mL) se meša na sobnoj temperaturi jedan sat, čime se stvara narandžasti precipitat, i nakon filtracije i pranja metanolom se dobija čista Šifova baza 3 (2.27 g, 97.00%)]]
Up in the Air (film)
„U vazduhu“ je američki film iz 2009.
Kratak sadržaj
Ekspert u firmi, zadužen za otpuštanje radnika, doživljava korenitu promenu u životu. Njegovi život će na putu biti ugrožen kada je na domaku da dostigne deset miliona proputovanih milja i nedugo pošto je upoznao ženu svojih snova koja takođe često putuje.
Podaci o filmu
Reditelj je Džejson Rajtman, pisac Volter Kern, scenaristi Džejson Rajtman, Šeldon Terner, kompozitor Rolf Kent, snimatelj Erik Stilberg, producenti Džefri Kliford, Danijel Dubaki, Ajvan Rajtman, Džejson Rajtman, a montažer Dejna I. Globerman.
Uloge tumače Džordž Kluni (Rajan Bingam), Vira Farmiga (Aleks), Ana Kendrik (Natali), Džejson Bejtman (Krejg Gregori), Deni Makbrajd (Džim), Melani Linski (Džuli Bingam) i Stiv Istin (Samjuels).
Film je nominovan za nagrade BAFTA, Zlatni globus i Oskar.
Ikopa (Betsiboka)
Rijeka Ikopa je druga rijeka po svojoj dužini od 485 km na sjeverozapadu Madagaskara.
Ferejdunšaherski okrug
Ferejdunšaherski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Ferejdunšaher.
Ikopa (Betsiboka)
Ona je najveća lijeva pritoka rijeke Betsiboke, sa porječjem koje iznosi 18 550 km². Ikopa teče kroz južna predgrađa glavnog grada Antananariva.
Dan enigmata Srbije
Dan enigmata Srbije je praznik svih enigmata (i rešavača i sastavljača) u Srbiji. Na Devetim susretima enigmata Srbije 2009. u Vršcu odlučeno je da to bude 21. februar.
Istorijat
Istraživanja srpskih enigmatskih istoričara pokazala su da su prve klasične autorske zagonetke u Srbiji nastale 1820.. U Beču ih je objavio prosvetitelj, novinar, publicista i diplomata Dimitrije Davidović u prvom srpskom almanahu «Zabavnik» u izdanju za 1820. Radilo se o 22 šarade i logogrifa nepoznatog autora.
Ikopa (Betsiboka)
Geografske karakteristike rijeke
Kod Slapova Antelomita, su od 1909. do 1918. izgrađene dvije hidroelektrane za potrebe glavnog grada Antananariva električnom energijom. Ikopa od Antelomite isprva teče smjerom zapad-istok relativno dubokim uskim koritom sa prosječnim padom od 2 m / km, sve do mjesta Ambohimanambola. Zatim ulazi na plato Antananariva. Tu rijeka gubi pad, koji sad iznosi oko 25 cm / km sve do 13 cm / km kod uvira rijeke Andromba.
Dan enigmata Srbije
Istorijat
Sve do tada postojalo je samo bogato i sadržajno narodno usmeno zagonetačko stvaralaštvo, a deo tog narodnog stvaralaštva prvi je objavio Vuk Stefanović Karadžić u Srpskom rječniku 1818.
Ikopa (Betsiboka)
Geografske karakteristike rijeke
Na platou Antananariva u Ikopu se s lijeve strane ulijevaju rijeke Sisaoni i Andromba a sa desne strane Mamba. Tu Ikopa prima i vode jezera; Ambohibao, Ivato, Mahazoarivo i Mandroseza.
Dan enigmata Srbije
Narodno zagonetanje
Pri određivanju Dana enigmata Srbije bilo je zamišljeno da se objedini kolektivno srpsko narodno zagonetaštvo sa pojavom prvih klasičnih autorskih zagonetaka. Tako je u narodnom crkvenom kalendaru pronađena Zagonetna sedmica, koja pada početkom godine, između Mesnih i Belih poklada. Cela ova sedmica je u znaku druženja i veselja i predstavljala je najvedriju sedmicu u godini. U nekim našim krajevima postojalo je verovanje da se, ukoliko se u toku ove sedmice ne bi smislila i postavila neka zagonetka, u toj godini nijedan posao neće valjano i uspešno obaviti. Zbog toga je ova sedmica i određena za nadmudrivanja i iskazivanja maštovitosti i nadmoći, čime se oplemenjivao i razvijao duh i um.
Ikopa (Betsiboka)
Geografske karakteristike rijeke
Od Platoa Antananariva rijeka ulazi na Plato Betsimitatatra gdje kod praga koju formiraju gore Bevomanga-Farahantsana teče ponovno u nizu slapova i brzaca. Najveći su Farahantsane (Slapovi Antanandava), koji imaju visinu od 37 m. Kod Farahantsane, porječje Ikope iznosi oko 4,498 km². Od Farahantsane nizvodno ispod Slapova Antanandava, rijeka gubi svoj kristalno čisto kameno korito, i postaje prava bujica velikog pada. Prvi veliki vodopad Ikope (visok 40 m, širok 1 km) je Vodopad Ranomafana, 44 km nizvodno od Farahantsana, zatim 14 km nizvodno, gdje rijeka prelazi kroz Masiv Ambilobe dolazi Vodopad Mahavola visok 160 m, širine 6 km. Svega 32 km nizvodno nalazi se Vodopad Vohitsara (visok 100 m, širok 5 km), a zatim 9 km nizvodno Vodopad Isandrano (visok 50 m, širok 4 km) a 44 km nizvodno Vodopad Antafofo (visok 180 m, širok 10 km). Posljednji veliki vodopad Ikope je Vodopad Antanandava visok 135 m, širok 10 km. Od tu Ikopa teče u smjeru sjeveroistoka na nadmorskoj visini od svega 50 m. svojih posljednjih 31 km do uvira s Betsibokom. Rijeka tu ima vrlo široko korito, ponegdje i do 3 km, često plavi i jako meandrira, ali pad joj je samo 26 cm / km.
Dan enigmata Srbije
Zagonetna subota
Zagonetna subota pada neposredno pred Zagonetnu sedmicu, odnosno dva dana pre početka sedmodnevnog Vaskršnjeg posta. Budući da je Vaskrs pokretni praznik, Zagonetna subota se pomera i pada u različite datume (od 14. februara do 20. marta) tako da su se javile izvesne tehničke poteškoće pri određivanju datuma na koji bi se slavio Dan enigmata Srbije. Stoga je za Dan enigmata Srbije određen onaj datum na koji je 1820. padala Zagonetna subota, čime bi ideja o objedinjavanju datuma vezanih za srpske narodne i klasične autorske zagonetke bila realizovana. Posle konsultacija sa Bogoslovskim fakultetom u Beogradu, ustanovljeno je da je 1820. Vaskrs bio 10. aprila po Gregorijanskom, odnosno 28. marta po Julijanskom kalendaru, računajući i sadašnju razliku od 13 dana između dva kalendara. Zagonetna subota je te, 1820. godine, bila 21. februara, što se uzima i kao datum obeležavanja Dana enigmata Srbije.
Ikopa (Betsiboka)
Hidrološke karakteristike
Glavne pritoke Ikope su rijeke; Kotoratsi, Isandrano i Menavava (sa lijeve strane) i Manankazo, Andranobe i Namokomita (sa desne strane).
Od svog izvora do ušća, Ikopa ima tri vrlo potpuno različita profila, od svog nastanka do praga kod mjesta Farahantsana, Ikopa teče kao tipična planinska brzica. Nizvodno od Farahantsane u duljini od 296 km, Ikopa ima tok sa velikim varijacijama u nagibu, zbog geoloških uvjeta, tu rijeka pada od 1150 m na 50 m nadmorske visine. Treći dio nizvodno od Antanandava je potpuno različit od gornjeg toka rijeke. Ikopa tu ima prosječni nagib od otprilike 50 cm / km, posljednjih 20 km, nagib joj iznosi svega 26 cm / km ( tri put je manji od Betsiboke na istoj udaljenosti).
Zbog svojih topografskih i geoloških karakteristika, rijeka Ikopa ima najveći hidropotencijal na Madagaskaru, koji se procjenjuje na 15. 000 000 kWh godišnje.
Družmirsko jezero
Družmirsko jezero ili Šoštanjsko jezero je umjetno jezero u Slovenije, između Šoštanja i Velenja.
Geografske karakteristike
Jezero leži na istočnoj periferiji Šoštanja, na nadmorskoj visini od 340 metara. Ono je sa maksimalnom dubinom od 87 metara najdublje jezero takve vrste u Sloveniji Družmirsko jezero je najmlađe od svih iz grupe Šaleških jezera, ono je nastalo između 1975. i 2005. slijeganjem tla, na mjestu starih rovova velenjskog rudnika ugljena.
Antianginalni lek
Antianginal je lek koji se koristi u tretmantu angine pektoris, simptoma ishemijske bolesti srca.
Primeri
Lekovi koji se koriste su nitrati, beta blokatori, i blokatori kalcijumskih kanala.
Nitrati
Nitrati uzrokuju vazodilataciju venskih krvnih sudava stimulacijom relaksacionog faktora izvedenog iz endotela (EDRF).
OCP
OCP se može odnositi na:
Antianginalni lek
Nitrati
Lekovi ove grupe su nitroglicerin (gliceril trinitrat), pentaeritritol tetranitrat, izosorbid dinitrat i izosorbid mononitrat
Beta blokatori
Beta blokatori se koriste za tretman profilakse angine putem redukovanja količine rada koja je dozvoljen srcu da izvede ispod nivoa koji bi izazvao anginski napad.
Oni se ne mogu koristiti za vazospastičku anginu i mogu da ubrzaju zatajenje srca.
Agensi ove grupe su bilo kardioselektivni, npr. acebutolol ili metoprolol, ili bez kardioselektivnosti, npr. oksprenolol i sotalol.
Clare Boothe Luce
Clare Boothe Luce (10. mart 1903 – 9. oktobar 1987) bila je američka spisateljica, novinarka, republikanska političarka i diplomat, poznata kao prva žena imenovana na mjesto ambasadora SAD, odnosno kao autor popularne broadwayske predstave The Women. Bila je izuzetno plodna autorica koja se okušala u raznim žanrovima, od ratnih reportaža do filmskiih scenarija. Suprug joj je bio Henry Luce, izdavač uglednih časopisa Time, Life i Fortune.
Kašanski okrug
Kašanski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Kašan.
Hazel Dell North, Washington
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 9.261.
Američki univerzitet u Parizu
Američki univerzitet u Parizuje privatni, neovisni i licencirani univerzitet osnovan 1962. godine te je i najstariji američki univerzitet u Evropi. Radi se o malom univerzitetu sa svega 1 000 studenata i 105 zaposlenih na kojem se nastava odvija na engleskom jeziku. Univerzitet godišnje sponzorira oko 200 dodatnih predavanja i seminara na kojima su gostovali između ostalih i bivši francuski premijer Michel Rocard, nobelovac za ekonomiju Gary Becker, fotograf Calvin Klein i drugi.
Lendžanski okrug
Lendžanski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Zarinšaher.
Postojna (općina)
Općina Postojna (slovenski: Občina Postojna) je jedna od 212 slovenskih općina od 15.749 stanovnika na Sjevernom kasu. , administrativni centar općine je istoimeni grad Postojna.
Geografske karakteristike
Občina Postojna prostire na jugozapadu Slovenije, najvećim dijelom ns kraškom polju nazvanom Postojnska vrata a manjim dijelom po planinama Nanos i Snežnik i njihovim obroncima
Ona ima površinu od 269.9 km², na kojoj se prostire 40 naselja.
Naselja Općine Postojna
Belsko, Brezje pod Nanosom, Bukovje, Dilce, Gorenje, Goriče, Grobišče, Hrašče, Hrenovice, Hruševje, Koče, Landol, Liplje, Lohača, Mala Brda, Mali Otok, Malo Ubeljsko, Matenja vas, Orehek, Planina, Postojna, Predjama, Prestranek, Rakitnik, Rakulik, Razdrto, Sajevče, Slavina, Slavinje, Stara vas, Strane, Strmca, Studenec, Studeno, Šmihel pod Nanosom, Velika Brda, Veliki Otok, Veliko Ubeljsko, Zagon, Žeje
Brainville, Manche
Brenvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.