cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asimetrična sinteza
Pristupi
Trebate ih posebno obraditi i to navesti. U međuvremenu uklonite iz prve rečenice termin enentioselektivna sinteza!!!!! S uvjerenjem da ćete ovo uvažiti toplo Vas pozdravljam
Dr Suad Kapidžić e-mail. kubekapidzic@Gmail.com
Colmirano, Belluno
Colmirano je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 894 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Messier 34
Messier 34 (M34 ili NGC 1039) otvoreni je skup u zviježđu Perzej. Messier 34 otkrio je Giovanni Batista Hodierna oko 1654. godine. Charles Messier ga je u svoj katalog uvrstio 1764. godine.
Svojstva
M34 sastoji se od približno 100 zvijezda raspoređenih na prostoru od 35' u promjeru. Nalazi se na udaljenosti od 1,400 ly i proteže se na 14 ly. Starost skupa je procijenjena na između 110 i 190 milijuna godina. Prividni smjer kretanja ovog skupa poklapa se s skupovima M45, NGC 2516, IC 2602 i Mellote 20. Ova grupa skupova nazvana je Lokalna asocijacija.
Amaterska promatranja
Prividni sjaj M34 je + 5.5 magnituda. Moguće ga je vidjeti u tamnim noćima golim okom, kao slabašnu mrljicu. Najsjajnije zvijezde skupa imaju prividan sjaj od + 7.9 magnituda što znači da su vidljive u dvogledu. Pri promatranju u teleskopu, najbolje je koristiti mala povećanja. Skup u sebi sadrži nekoliko dvostrukih zvijezda.
MBC
MBC ima više značenja.
Saskatchewan (rijeka)
Saskatchewan (engleski: Saskatchewan River) je rijeka u Kanadi duga 550 (ili 1 939 km ako se računa njen najudaljeniji izvor Rijeka Bow u Albarti).
Saskatchewan zajedno sa Rijekom Nelson formira plovni put dug 2 575 km koji se proteže od Hudsonovog zaljeva do kanadskih Stjenovitih planina na zapad.
Geografske karakteristike
Rijeka Saskatchewan nastaje spajanjem rijeka Sjeverni Saskatchewan (1 287 km) i Južni Saskatchewan (1 392 km) 40 km istočno od grada Prince Albert u kanadskoj provinciji Saskatchewan odatle teče 550 km prema sjeveroistoku do svog uvira u Jezero Winnipeg. thumb|left|220px|Karta [[porječje|porječja rijeke Saskatchewan]] Rijeka Saskatchewan ima porječje veliko oko 383 000 km², koje se proteže preko tri kanadske provincije Alberta, Saskatchewan i Manitoba. To je uglavnom prerijski kraj, koji je danas najveća kanadska žitnica. U prošlosti su traperi koristili Saskatchewan i njegove pritoke kao plovni put, da se prebace do šuma dalekog zapada u potrazi za krznašima. Danas se rijeka koristi kao energetski izvor, pa su na njoj podignute brojne hidoelektrane od kojih je najveća Gardine, sa svojim akomulacionim jezerom Diefenbaker, južno od grada Saskatoon (provincija Saskatchewan).
Ime i historija otkrića
Saskatchewan na jeziku indijanaca Kri, znači Brza rijeka. Prvi Evropljanin koji je istažio njen tok bio je engleski trgovac krznima - Henry Kelsey 1690.
Državna granica
mini|desno|200px|Državna granica Gambije i Senegala Državna granica je zamišljena crta koja omeđuje državno područje jedne države. Gotovo sve su utvrđene međudržavnim dogovorima, a poneka je određena uz pomoć suda. Obilježene su kamenjem i stupovima, a u novije vrijeme prometnim znakovima.
Kao granica uzima se često lanac najviših planinskih vrhova, razvođe dviju rijeka, geometrijska sredina rijeke (uglavnom plovne), njezin najdubljim tok ili matica. Što se tiče voda, svakoj državi pripada jedan dio obale, ili je jedan dio slobodan.
Na moru se državna granica poklapa s vanjskom granicom teritorijalnog mora.
Carinska unija
Carinska unija označava nepostojanje pregleda pri prelasku državne granice. To uglavnom dijele manje državice s većom (npr. Lihtenštajn sa Švicarskom), a u Europskoj uniji širi se ideja carinske unije svih država Europe. Takva je ideja nastala osamdesetih godina dvadesetog stoljeća (Schengenski sporazum).
Messier 32
Messier 32 (M32 ili NGC 221) je patuljasta eliptična galaksija, pratilja slavne M31. Galaksiju je otkrio Le Gentil 1749. godine.
Svojstva
M32 je vjerojatno bila minijaturna spiralna galaksija. Pri prolasku kroz veću i masivniju Andromedu, galaktika je ostala bez spiralnih krakova i od nje je ostalo samo središnje izbočenje. Plimno trenje s M31 izazvalo je dodatna zgušnjavanja jezgre.
Udaljenost M32 je između 2.51 i 2.65 milijuna godina svjetlosti. Aritmetička sredina procjena udaljenosti je 2.58 milijuna godina svjetlosti.
Kringl domen
Kringl domeni su autonomni proteinski domeni koji formiraju velike petlje stabilizovane sa 3 disulfidne veze. Oni učestvuju u protein-protein interakcijama sa krvnim koagulacionim faktorima. Ime kringl potiče od skandinavskog peciva na koje ove strukture podsećaju.
Messier 32
Amaterska promatranja
Messier 32 je veoma sjajna za galaksiju. Njen prividni sjaj je + 8.1 magnituda. Zbog malenih dimenzija ima veliki površinski sjaj. Galaksiju je moguće uočiti dvogledom kao zvjezdicu iznad Andromede. Kroz teleskopa je veoma sjajna i izgleda kao kuglasti skup gledan malim teleskopom.
Eksterni linkovi
Skica M32
Kringl domen
Kringl domen je nađen u plazminogenima, hepatocitnim faktorima rasta, protrombinu, o apolipoproteinu (a).
Ovi domeni su nađeni u mnogim koagulacionim i fibrinolitičkim proteinima. Kringl domeni učestvuju u vezivanju posrednika (e.g., membrana, drugih proteina ili fosfolipida), kao i u regulaciji proteolitičke aktivnosti. Kringl domeni  sadrže trostruku petlju i 3 disulfidna mosta, čija conformacija je definisana brojnim vodoničnim vezama i malim segmentima antiparalelnih beta ravni. Oni se javljaju sa promenljivim brojem kopija u proteinima plazme, uključujući protrombin i urokinazni tip plasminogenog aktivatora, koji su serinske proteaze iz MEROPS peptidazne familije S1A.
Ljudski proteini koji sadrže ovaj domena
ATF; F12; F2; HABP2; HGF; HGFAC; KREMEN1; KREMEN2; LPA; LPAL2; MST1; PIK3IP1; PLAT; PLAU; PLG; PRSS12; ROR1; ROR2;
Antimikrobna farmakodinamika
Antimikrobna farmakodinamika je odnos između koncentracije antibiotika i njegove sposobnosti da inhibira vitalne procese endo- ili ektoparazita i mikrobnih organizama. Ova grana farmakodinamike povezuje koncentraciju antiinfectivnog agensa sa njegovim antimikrobnim dejstvom.
Dejstva zavisna od koncentracije
Minimalna inhibitorna koncentracija i minimalna baktericidna koncentracija se koriste pri određivanju in vitro dejstva antimikrobnih agenasa. Te veličine su dobri indikatori antimikrobne potentnosti. Ti parametri ne daju indikaciju o vremenski zavisnom antimikrobnom dejstvu, takozvanom postantibiotskom dejstvu.
Winnipeg (jezero)
Winnipeg je veliko jezero na jugu Kanade u provinciji Manitoba, izvor rijeke Nelson.
Geografske karakteristike
Jezero Winnipeg nalazi se na jugu kanadske provincije Manitoba blizu granice sa Ontariom. Ono je ostatak prahistorijskog glacijalnog jezera Agassiz. Jezero Winnipeg dugo je oko 425 km i zauzima površinu od 24 387 km², ali je uglavnom plitko, prosječna dubina iznosi 15 m, dok je najveća dubina 217 m. Jezero prima vode od tri glavne pritoke, rijeka; Saskatchewan, Winnipeg i Red, a njegove vode ističu rijekom Rijekom Nelson u Hudsonov zaljev. thumb|left|220px|Karta [[Jezero|Jezera Winnipeg]] Po Winnipegu ima nekoliko otoka, od kojih se po veličini se izdvajaju otoci Hecla, Deer i Black, na kojima je danas smješten Provincijski park Hecla, na površini od 862 km².
Zapadne obale jezera su uglavnom prekrivene gustim šumama, dok su južne obale poznate po pješčanim plažama. Jezero Vinipeg je bogato ribom koju lovi flota iz najvećeg naselja na njegovim obalama Gimli. Ono je i rekreaciona zona obližnjeg velikog grada Winnipeg, koji je udaljen 64 km južnije.
Ime
Winnipeg na jeziku indijanaca Kri, znači Blatna (mutna) voda.
Antimikrobna farmakodinamika
Postantibiotsko dejstvo
Postantibiotsko dejstvo (, PAE) se definiše kao persistentna supresija bakterijskog rasta nakon kratkokrajnog izlaganja (1 ili 2 sata) bakterija antibiotiku, čak i u odsustvu odbrambenog mehanizma domaćina. U faktore koji utiču na trajanje postantibiotičkog dejstva se ubrajaju dužina izlaganja antibiotiku, bakterijska vrsta, medijum kulture i klasa antibiotika. Smatra se da je promena DNK funkcije potencijalno odgovorna za postantibiotičko dejstvo, pošto većina inhibitora sinteze proteinsa i nukleinskih kiselina (aminoglikozidi, fluorohinoloni, tetraciklini, klindamicin, pojedini noviji makrolidi/ketolidi, i rifampicin i rifabutin) indukuje dugotrajno PAE protiv podložnih bakterija. Teorijski, sposobnost antibiotika da indukuje PAE je atraktivno svojstvo leka, jer antibiotske koncentracije mogu da padnu ispod MIC za datu bakteriju i da još uvek zadrže svoju efektivenost u sprečavanju rasta.
Case Alfonsi, L'Aquila
Case Alfonsi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Kalijum jodat
Kalijum jodat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 214,001 Da.
As Good as It Gets
As Good as It Gets je američka filmska humorna drama iz 1997. koju je režirao James L. Brooks. Film na humorističan način govori o hipohondriji te je osvojio Oscara i Zlatni globus. Glavne uloge tumače Jack Nicholson, Helen Hunt i Greg Kinnear.
U Hrvatskoj je distribuiran pod naslovom Bolje ne može, a u Srbiji pod naslovom Dobro da bolje ne može biti.
Radnja
New York. Melvin je mizantrop i hipohondar, mrzovoljni i cinični čovjekomrzac koji ne voli nikoga, izbjegava pukotine na podu, baca sapun u smeće čim jednom opere ruke i koji živi od pisanja romantičnih romana za žene u svojem stanu. Njegovi susjedi ga izbjegavaju a mete njegovih sarkastičnih komentara su djeca, Židovi, homoseksualci i crnci. No u biti je Melvin zapravo usamljena, neprilagođena osoba sa mekim srcem. Kada njegov gay susjed Simon biva opljačkan i hospitaliziran, Melvin prihvati brinuti se za njegovog psa. Carol, konobarica u njegovom omiljenom restoranu, ima bolesnog sina, pa Melvin plati doktora da ga pregleda, navodno kako bi se ona vratila i ponovno mu donosila obroke. No Carol u toj gesti sluti više pa ga odluči malo bolje upoznati. Ubrzo između Melvina i Carol izbiju iskre ljubavi...
Kritike
Film je bio uglavnom hvaljen. Mary Ann Johanson je zaključila: "Bolje ne može u Hollywoodu", a Mary Brennan: "Potpuno lažno, kao i svi sitcomi, ali to nije neophodno loša stvar". Kritičar Frederic Brussat je zapisao: "U ovoj urnebesnoj drami o osobnoj transformaciji, scenarist i redatelj James L. Brooks iskorištava sve mogučnosti...Nakon demonstracija multiple nježnosti, junak Melvin je spreman na največi izazov - naučiti izraziti svoju ljubav prema Carol. Bolje ne može je netipična romantična komedija. Sve njene poruke zaslužuju da se prime od srca. Nemoj prebrzo suditi ljudima. Nikada nemoj nekoga otpisati. Čak i najčudniji i najiritantniji ljudi su puni iznenađenja. Svatko je sposoban voljeti".
Sulfonamid (hemija)
thumb|200px|Struktura sulfonamidne grupe U hemiji, sulfonamid je funkcionalna grupa: -S(=O)2-NH2, sulfonilna grupa vezana za aminsku grupu.
Sulfonamid je takođe jedinjenje koje sadrži ovu grupu. Opšta formula je RSO2NH2, gde je R organska grupa. Na primer, "metan sulfonamid" je CH3SO2NH2. Sulfonamidi se mogu smatrati derivatima sulfonske kiseline u kojima je hidroksilna grupa zamenjena amino grupom.
U medicini, termin "sulfonamid" se ponekad koristi kao sinonim za sulfonamidni lek, derivat ili varijacija sulfanilamida.
Organska sinteza
Sulfonamidi se mogu pripremiti u laboratoriji na više načina. Na primer, reakcijom sulfonil hlorida sa aminima u sintezi sulfonil-metilamida. Dostupni izvor sulfonil hlorid je tozil-hlorid.
Sulfinamidi
Sulfinamidi (R(S=O)NHR) su amidi sulfinske kiseline (R(S=O)OH). Hiralni sulfinamidi kao [to su tert-butansulfinamid, p-toluenesulfinamid and 2,4,6-trimethylbenzenesulfinamide su značajni u asimetričnoj sintezi.
Bourguenolles
Burgnol je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 244 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 184 m, a minimalnoj 91 m).
Minimalna baktericidna koncentracija
Minimalna baktericidna koncentracija (MBC) je najniža koncentracija antibakterijskog agensa koja je neophodna da bi se usmrtila data bakterijska vrsta. Ona se može odrediti iz merenja minimalne inhibitorne koncentracije (MIC) putem kultivacije na agarskim pločama koje ne sadrže testirani agens. MBC se određuje nalaženjem najniže koncentracije antibakterijskog agensa koja redukuje održivost inicijalne bakterijske inokulacije za ≥99,9%. Antibakterijski agensi se obično smatraju baktericidnim ako MBC vrednost nije više od četiri puta veća od MIC vrednosti. Potrebno je napomenuti da MBC test koristi jedinice formiranja kolonije kao meru bakterijske održivosti. To znači da test može da bude nepouzdan ako antibakterijski agens uzrokuje agregaciju bakterijskih ćelija. Primeri antibakterijskih agenasa koji imaju to svojstro obuhvataju jedinjenja biljnog porekla, poput flavonoida i peptida.
Neki to vole vruće (bend)
Neki to vole vruće zagrebački je pop rock duet.
Villaretto, Torino
Villaretto je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 997 m.
Ireverzibilni agonist
Ireverzibilni agonist je tip agonista koji se permanentno vezuje za receptor na takav način da je receptor permanentno aktiviran. Njegovo dejstvo je različito od običnog agonista, kod koga je asocijacija liganda i receptora reverzibilna. Vezivanje ireverzibilnog agonista za receptor je nepovratno. Oksimorfazon je primer ireverzibulnog agonista.
State Line, Pennsylvania
Stejt Lajn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.709.
LIM domen
LIM domeni su proteinski strukturni domeni, koji se sastoje od dva susedna domena cinkovog prsta, razdvojena sa dve hidrofobne aminokiseline. Oni su dobili ime po njihovom otkriću u proteinima Lin11, Isl-1 i Mec-3. Pokazano je da proteini koji sadrže LIM domen učestvuju u citoskeletalnoj organizaciji, razvoju organa i onkogenezi. LIM domeni posreduju protein-protein interakcije koje su kritične za ćelijske procese.
LIM domeni imaju visoko divergentne sekvence, izuzev pojedinih ostataka. Divergencija sekvenci omogućava postojanje mnoštva različitih mesta vezivanja u istom osnovnom domenu. Konzervirani ostaci učestvuju u vezivanju cinka ili su hidrofobna osnova proteina. LIM domeni imaju sledeću sekvencu:
[C]-[X]2-4-[C]-[X]13-19-[W]-[H]-[X]2-4-[C]-[F]-[LVI]-[C]-[X]2-4-[C]-[X]13-20-C-[X]2-4-[C]
thumb|200px|left|Organizacija Lim domena
LIM domeni se često javljaju u umnošcima, kao što je to slučaj kod proteina TES i LMO4. Oni takođe mogu da budu vezani za druge domene, čime se omogučava vezivanje i sortiranje, npr. LIM kinaze.
Louis de Bernières
Louis de Bernières (London, 8.12. 1954.-) je britanski romanopisac najpoznatiji po knjizi Captain Corelli's Mandolin.
De Bernières, koji potječe od porodice hugenotskih izbjeglica iz Francuske, u dobi od 18 godina se priključio britanskoj vojsci, ali je iz nje izašao nakon nekoliko mjeseci. Prije početka spisateljske karijere je radio kao mehaničar, kurir, nastavnik engleskog u Kolumbiji i gaučo u Argentini.
Troposfera
Troposfera ( — povratak izmena i — lopta) je najniži i najgušći deo atmosfere, koji se prostire od visine 8 km iznad polova i do 18 km iznad ekvatora. U njoj se nalazi 80% mase atmosfere, skoro sva atmosferska voda, tu se stvaraju oblaci, nastaju sva značajnija strujanja vazduha i odvijaju se sve vremenske promene. Temperatura s visinom opada i na gornjoj granici troposfere iznosi od -55 °C do -80 °C. Jedino je u ovom sloju moguć život. Od stratosfere je odvaja tropopauza.
Podela troposfere
U okviru same troposfere mogu se izdvojiti sledeća tri sloja:
Ireverzibilni antagonist
Ireverzibilni antagonist je tip antagonista koji se permanentno vezuje za receptor, bilo putem formiranja kovalentne veze na aktivnom mestu, ili alternativno putem vezivanja sa veoma velim afinitetom, tako da je brzina disocijacije efektivno nula tokom relevantnog vremenskog intervala. Permanentnoj deaktivaciji receptora obično sledi brza internalizacija i reciklacija nefunkcionalnog receptora. Ireverzibilni enzimski inhibitori deluju na sličan način. Primeri lekova iz ove grupe su aspirin, omeprazol i inhibitori monoaminske oksidaze.
Iain Sinclair
right|140px
Ivan Gundulić
Ivan Gundulić (Giovanni di Francesco Gondola; nadimak Mačica; Dubrovnik, 8. siječnja 1589. - Dubrovnik, 8. prosinca 1638.) je najpoznatiji dubrovački pjesnik, epik, lirik i dramatik.
Životopis
Rođen je kao najstariji sin Frana Gundulića i Džive Gradić. Obitelj Gundulić bila je poznata još u 13. stoljeću, a njezini su članovi, kao pripadnici aristokracije, obavljali različite državno-administrativne poslove u Dubrovniku i okolici.
Obrazovao se u Dubrovniku, gdje su mu, uz ostale, učitelji bili Toskanac Camillo Camilli, koji je dopunio Tassov Oslobođeni Jeruzalem te svećenik Petar Palikuća, koji je na hrvatski preveo Život Karla Borromea. Nakon završetka školovanja, 1608. postaje član Velikog vijeća. Nastavljajući obiteljsku tradiciju, obavlja više državno-administrativnih službi u Dubrovniku i okolici; dva je puta bio knez u Konavlima (1615. i 1619.), a u Dubrovniku je uglavnom obavljao pravničke poslove. Godine 1634. postaje senator, a 1638. član Maloga vijeća.
Živio je mirno i povučeno, zbog čega su mu suvremenici dali nadimak Mačica (značenje: Mačkica). Godine 1628. oženio se Nikom Sorkočević s kojom je imao tri sina.
Umro je u Dubrovniku nakon dvotjedne bolesti; pretpostavlja se da je uzrok smrti bila upala porebrice. Budući da je umro u 49. godini, nije imao priliku biti izabran za kneza Dubrovačke Republike (knez nije smio biti mlađi od 50 godina).
Djelo
thumb|left|Gundulićev spomenik u Dubrovniku
Književni rad Gundulić je započeo pisanjem drama u stihu i, vjerojatno, pjesama. U predgovoru svoje prve tiskane knjige Pjesni pokorne kralja Davida (Rim, 1621.) svoja mladenačka djela naziva „porodom od tmine“ jer im je svrha bila zabava, tj. ta djela nisu odgovarala protureformacijskoj poetici i ideologiji. Od dramskih djela sačuvane su Arijadna, Prozerpina ugrabljena od Plutona, Dijana i Armida, dok su Galatea, Posvetilište ljuveno, Čerera, Kleopatra, Adon i Koraljka od Šira izgubljene. Za Dijanu (obrađuje mit o božici Dijani zaljubljenoj u lijepoga mladića Endimiona) i Armidu (tematizira epizodu o Armidi i Rinaldu iz dvadesetoga pjevanja Oslobođenoga Jeruzalema Torquata Tassa) vjerovalo se, zbog kratkoće (svaka ima tek oko 90 stihova), da su samo odlomci, dok Milan Rešetar nije dokazao da je riječ o cjelovitim tekstovima – dramskim prizorima. Ispjevane su osmercem, uz mjestimičnu upotrebu dvostruko rimovanoga dvanaesterca.
Dakle, te su Gundulićeve drame većinom bili prijevodi s talijanskoga ili scenske adaptacije pripovjednih djela, obrađivale su poznate mitološke i književne teme, a uključivale su glazbu, balet i bogatu scenografiju. Na njima se temelji tradicija dubrovačke barokne drame oslonjene na libreto rane talijanske opere (takva drama doseže vrhunac u djelima Junija Palmotića). U Gundulićevu sačuvanom dramskom opusu odražava se promjena tematike talijanskoga libreta – pastoralne teme zamjenjuju junačko-epski motivi.
Pjesni pokorne kralja Davida djelo je kojim se Gundulić okreće drugačijem shvaćanju književnosti te se afirmira kao kršćanski autor. Ta zbirka sadrži slobodne prepjeve sedam pokornih psalama i teološko-meditativnu pjesmu Od veličanstva Božjijeh, koja se danas smatra Gundulićevom najboljom kraćom pjesmom. Od pjesama „taštijeh i ispraznijeh“, za koje Gundulić u već spomenutom predgovoru tvrdi da ih je pisao u mladosti, ništa nije sačuvano. O njegovim svjetovnim nadahnućima svjedoči samo Ljubovnik sramežljiv (prijevod pjesme Amante timido talijanskoga pjesnika Girolama Pretija) te dvije prigodne pjesme: panegirik ''Visini privedroj Ferdinanda II. velikoga kneza od Toskane i elegija Žalosno cviljenje u smrt gospođe Marije Kalandrice''.
Godine 1622. u Veneciji izlazi prvo izdanje religiozne poeme/baroknog plača Suze sina razmetnoga, koja predstavlja inovaciju u vrstovnom sastavu starije hrvatske književnosti i uzor mlađim pjesnicima poput Ivana Bunića, Ignjata Đurđevića, a donekle i Slavonca Antuna Kanižlića. Djelo se sastoji od tri „plača“ (pjevanja): Sagrešenje, Spoznanje i Skrušenje, a pretpostavlja se da su na koncepciju poeme utjecali talijanski pjesnici Luigi Tansillo i Erasmo da Valvasone. Gundulić građu za svoje djelo pronalazi u paraboli o povratku i pokajanju rasipnoga sina iz Evanđelja po Luki (Lk 15). Suze sina razmetnoga djelo je u kojemu se mogu prepoznati barokne karakteristike (bogata i končetozno razvijena metaforika i antitetika, česta upotreba figura nabrajanja), ali i opća polazišta duhovnoga života: ispraznost i prolaznost ovozemaljskih uživanja, potreba iskupljenja grijeha te prihvaćanje načela kršćanske vjere.
Dramom u stihu metaforički nazvanom Dubravka (prvi put izvedena 1628.) Gundulić se vraća kazalištu. U starijoj književnopovijesnoj literaturi to se djelo, zbog brojnih idilsko-pastirskih scena, označavalo kao pastorala, ali noviji su proučavatelji otkrili da Dubravku s baroknom dramom povezuje alegoričnost poprišta, likova i zapleta, a upravo je prozirna politička alegorija pridonijela njezinoj iznimnoj popularnosti. Dubravka je prvi put tiskana tek 1837. godine, a od 1888. često se izvodila u hrvatskim kazalištima. Uglazbili su je Ivan Zajc, Antun Dobronić, Jakov Gotovac i Ivo Malec, a njezini stihovi o slobodi služili su kao geslo hrvatskih nacionalnih ideologija (O lijepa, o draga, o slatka slobodo, / dar u kom sva blaga višnji nam bog je dô, / uzroče istini od naše sve slave, / uresu jedini od ove Dubrave, / sva srebra, sva zlata, svi ljudcki životi / ne mogu bit plata tvôj čistoj lipoti.) (poznata i kao Himna slobodi).
U posljednjem desetljeću života Gundulić stvara Osmana, svoje najznačajnije djelo. Osman je povijesno-romantični ep u 20 pjevanja (nedostaju 14. i 15. pjevanje) nastao pod utjecajem Tassova epa Oslobođeni Jeruzalem. Gundulić je namjeravao prevesti Tassov ep (to napominje u posveti Pjesnima pokornim kralja Davida), ali povijesne su mu prilike nametnule novu građu. Iako se na mnogim razinama prepoznaju sličnosti Gundulićeva Osmana i Tassova Oslobođenog Jeruzalema (opisi ženske ljepote, viteških dvoboja, kronografski i topografski opisi; tematsko-kompozicijska struktura – tri tipična svijeta tasovskoga epa: povijesni, romantični i eshatološki ), Gundulić ne slijedi u potpunosti Tassova normativno-poetička načela: u Osmanu su, uz određene digresije, opjevani suvremeni politički događaji (vezani uz život i vladavinu turskog sultana Osmana II.). Mišljenja povjesničara književnosti o razlogu nedostatka 14. i 15. pjevanja ne podudaraju se, ali od 20. stoljeća prevladava pretpostavka da je prazninu u srednjem dijelu epa uvjetovao diskontinuitet pjesnikova rada ili nedovoljna koordinacija povijesnih i romantičnih epizoda.
Najčešći stih Gundulićevih djela jest osmerac, a strofa katren, no javljaju se i drugi oblici (dvostruko rimovani dvanaesterac, sestina).
Zaključak
Opsegom i vrstovnom raznolikošću svojega ukupnog opusa, privlačnošću svojih scenskih i epskih prizora, svojom baroknom frazom i oštrinom religioznih i misaonih uvida Gundulić nadvisuje većinu pisaca svojega vremena, pa je već odavno stekao status klasika. Nemjerljiv je njegov utjecaj na formiranje hrvatskoga jezika jer je hrvatski narodni preporod pridao Gunduliću status kultnoga «ilirskoga» autora, a Ivan Mažuranić dopunio je Osmana.
Ivan Gundulić stekao je književnu slavu još za života, a u preporodno je doba dobio i do danas sačuvao status kanonskoga pisca starije hrvatske književnosti.
Messier 33
Messier 33 (M33 ili NGC 598) je spiralna galaksija u zviježđu Trokut. Galaksiju je otkrio Giovanni Batista Hodierna 1654. godine. Charles Messier uvrstio ju je u svoj katalog 1764. godine. William Herschel promatrao je galaksiju i u njoj otrkio nekoliko objekata, velike vodikove oblake i rađališta zvijezda. Ti objekti su kasnije našli mjesto u NGC katalogu pod imenima NGC 588, 592, 595 i 604. M33 je među jedna od prvih galaktika u kojima je Lord Rosse uočio spiralnu strukturu.
Svojstva
M33 je katalogizirana kao galaktika tipa Sc. Njeni spiralni krakovi jasno su ocrtani crvenkastim HII regijama, među kojima je i NGC 604, golemi oblak od 1,500 ly u promjeru. NGC 604 je ogromno rađalište zvijezda, slično M42 ali daleko veće, najveće u Lokalnom jatu. Snimka teleskopa Hubble otkrila je 200 mladih zvijezda 15 do 60 puta masivnije od Sunca. U galaksiju je otkriveno 112 promjenjivih zvijezda. Među njima su 4 nove i 25 cefeida. U galaksiji još nije zabilježena niti jedna supernova ali su pronađeni ostatci prijašnjih eksplozija.
Amaterska promatranja
U odličnim uvjetima, daleko od izvora rasvjete i blizine gradova, moguće je vidjeti M33 golim okom. U dvogledu će se pokazati kao ovalna mrlja, svijetla i velika. Bolje se ističe pod manjim povećanjima. Veći teleskopi otkrit će neke od detalja. U 200 mm teleskopu moguće je vidjeti NGC 604 kao zvjezdoliku mrlju i dva spiralna kraka u obliku slova S. U teleskopu od preko 300 mm, moguće je ponekad pronaći i oblake plina u spiralnim krakovima ove galaksije. Prividni sjaj galaktike je + 5.7 magnituda.
Naziv-Triangulum Galaxy (M33)
Smithfield, Ohio
Smitfild je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 869, što je 2 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Conségudes
Konsegid je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 57, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km².
Pahlavi (dinastija)
mini|desno|255px| [[Zastava Irana iz vremena dinastije Pahlavi]]
Pahlavi (perz. دودمان پهلوی), iranska vladarska dinastija od 1925. do 1979. godine. Dinastija je imenovana prema starovjekovnom iranskom pismu, a vladarska titula bila je šah. Sastojala se od samo dva vladara: osnivača Reza-šaha i njegovog sina M. Reze Pahlavija. Prvi je 1923. godine postao je premijerom u kadžarskoj vladi, a dvije godine kasnije iskoristivši slabosti nakon ustavne revolucije (1906. − 1925.) pučem je svrgnuo Ahmed-šaha i postavio se kao novi monarh Irana. Vladao je do 16. rujna 1941. godine kada je zbog sovjetsko-britanskog pritiska bio prisiljen abdicirati u korist sina. On je u ustavnoj krizi 1953. godine došao je u sukob s predsjednikom vlade i vođom Nacionalne stranke Irana M. Mosadegom koji se protivio velikim ovlastima monarha i sudjelovanju stranoga kapitala u iranskoj naftnoj industriji. M. Reza Pahlavi sklonio se u Italiju, ali se poslije intervencije vojske i koja u je pružila podršku vratio u zemlju i oborio Mosadega s vlasti. Reformama iz 1963. pokušao je modernizirati državu. Povezanost s američkim kapitalom, pretjerano bogaćenje i odvlačenje bogatstva iz zemlje, nedemokratski režim vlasti s osloncem na vojsku i nasilno gušenje opozicije, izazvali su otpor naroda, na koji su počeli najviše utjecati vjerski vođe šijita. Nezadovoljne mase predvođene ajatolahom Ruholahom Homeinijem povele su revoluciju protiv monarhije pa je vladar pod sveopćim pritiskom 1979. godine napustio zemlju. Kada je u ožujku 1979. referendumom izglasovana Islamska Republika Iran, vlast dinastije Pahlavi formalno je prestala.
Prince Albert, Saskatchewan
Prince Albert je grad u kanadskoj provinciji Saskatchewan od 35 129 stanovnika.
Historija
Naselje Prince Albert osnovao je 1866. velečasni James Nisbet kao prezbiterijansku misionarsku stanicu, pored trgovine krznom, koja je osnovana puno ranije - 1776. Naselje je dobilo ime po mužu kraljice Viktorije princu Albertu. Naselje se razvilo 1900-ih kao centar drvno -prerađivačke industrije.
Geografske karakteristike
Grad leži na obali rijeke Sjeverni Saskatchewan, koja se odmah ispod grada (40 km) spaja sa rijekom Južni Saskatchewan i formira rijeku Saskatchewan. Prince Albert je udaljen 142 km sjeveroistočno od grada Saskatoon.
Privreda
Grad Prince Albert je centar rudarskog kraja u kom se kopa zlato i uran i eksploatira enormno šumsko bogatstvo sjeverne Kanade. U gradu postoji tvornica papira i celuloze, i tvornica ambalaže.
Kadžarska Monarhija
Kadžarska Monarhija (perz. دولت علیّه ایران; Dovlat-e Elije-je Irân; dosl. Uzvišena država Iran) je naziv za novovjekovnu iransku državu pod kadžarskom dinastijom. Kadžari su vladali Iranom od 1785. do 1925. godine, a prilikom njihovog vojno-političkog vrhunca monarhija se protezala i preko teritorija današnjeg Azerbajdžana, Armenije, Gruzije, Afganistana, Turkmenistana, Uzbekistana i istočne Turske.
Period kadžarske vladavine obilježili su uspješni ratovi protiv Osmanlija, ali i gubljenje teritorija na Kavkazu koji su sporazumima iz Golestana (1813.) i Turkmenčaja (1828.) pripojeni Ruskom Carstvu. Kadžarska Monarhija također je vodila ratove i protiv Britanskog Carstva na jugu i istoku: u Perzijskom zaljevu odbijeni su britanski pokušaji kolonizacije obale, uspješno je pripojen Balučistan, dok prodor prema Heratu (današnji Afganistan) protiv udruženih britanskih, indijskih i paštunskih snaga završava neuspjehom. Navedeni ratovi oblikovali su državne granice modernog Irana.
Početak 20. vijeka obilježila je Iranska ustavna revolucija iz 1906. godine koja je 19 godina kasnije rezultirala preobrazbom Irana iz apsolutne u ustavnu monarhiju. Iste godine vlast preuzima Reza-šah čime kadžarska dinastija nestaje sa svjetske političke pozornice, i započinje razdoblje vladavine dinastije Pahlavi koja se održala sve do 1979. godine.
Kvadrivijum
Kvadrivijum ili četvoropuće je skup od četiri od sedam slobodnih veština  zasnovanih na matematici: aritmetika, astronomija, geometrija i muzika, koje su se u srednjem veku proučavale nakon završenog trivijuma. Zajedno sa trivijumom, činile su deo srednjovekovnog sholastičkog obrazovanja.
Smatralo se da je aritmetika proučavanje broja u najizvornijem obliku, geomatrija je proučavanje prostora u najizvornijem obliku, da je muzika proučavanje broja u pokretu, a da je astronomija proučavanje prostora u pokretu.
Some Like It Hot
Neki to vole vruće (eng. Some Like It Hot) je komedija Billyja Wildera iz 1959. s Marilyn Monroe, Tonyjem Curtisom i Jackom Lemmonom u glavnim ulogama. U ostalim ulogama se pojavljuju George Raft, Joe E. Brown, Pat O'Brien i Nehemiaf Persoff. Scenarij za film su adaptirali Wilder i A.L. Diamond iz priče Robera Thoerena i Michaela Logana. Logan je već napisao priču (ali bez gangstera) za njemački film Fanfaren der Liebe (kojeg je 1951. režirao Kurt Hoffman), pa neki smatraju da je Wilderov film njegov remake.
Radnja
Neki to vole vruće govori o dva glazbenika, Joeu i Jerryju (Curtis i Lemmon) koji bježe pred gangsterima iz Chicaga nakon što su svjedočili masakru na Valentinovo 1929. Spats Columbo (Raft), gangsterski boss, naređuje likvidaciju Jerryja i Joea. Njih dvojica u gužvi uspijevaju pobjeći iz grada, ali jedini posao koji se nudi izvan grada je onaj u ženskoj glazbenoj grupi. Dvojac se prerušava u žene te se prozivaju Josephine i Geraldine (što kasnije mijenja u Daphne). Pridružuju se bendu i vlakom odlaze na Floridu. I Joe i Jerry zaljubljuju se u "Sugar Kane" Kowalczyk (Monroe), poljsko- američku pjevačicu iz benda i sviračicu ukulela. Počinje borba za njezinu naklonost, dok se u isto vrijeme moraju pretvarati da su žene.
Na Floridi, Joe se počinje udvarati Sugar prerušivši se u milijunaša (tvrdeći kako je on "Junior", šef Shella te imitirajući glas Caryja Granta), dok se pravi milijunaš, Osgood Fielding III. (Brown), počinje udvarati Jerryju, prerušenom kao Daphne. Jedne noći Osgood upita Jerryja/Daphne da isplove na njegovoj jahti. Joe nagovara Jerryja/Daphne da zadrži Osgooda na obali dok on isplovi u njegovoj jahti sa Sugar. Te noći Osgood zaprosi Daphne, a on(a), uzbuđen(a), pristaje. Mafija konačno pronalazi Joea i Jerryja, kad su došli u hotel u kojem se održava konferencija "Prijatelja talijanske opere". Nakon nekoliko humorističnih potjera (i još jednog svjedočenja mafijinom ubojstvu), Jerry, Joe, Sugar i Osgood bježe na milijunaševoj jahti. Na putu, Sugar kaže Joeu da ga voli, a ne Juniora. Jerry kaže Osgoodu kako se ne može udati za njega iz različitih razloga, ali Osgood još ne shvaća. Konačno, Jerry/Daphne skida periku i uzvikne "Ja sam muškarac!". Na to Osgood izgovara besmrtnu rečenicu: "Nitko nije savršen."
Nagrade
Film je osvojio Oscara za najbolji dizajn kostima, a bio je nominiran u kategorijama najboljeg glumca (Jack Lemmon), najbolje scenografije, najbolje snimke, redatelja i najboljeg adaptiranog scenarija.
Osvojio je Zlatni globus kao najbolja komedija. Marilyn Monroe je osvojila Zlatni globus kao najbolja glumica u mjuziklu ili komediji, a Jack Lemmon kao najbolji glumac u mjuziklu ili komediji.
Film se diljem svijeta smatra jednom od najboljih komedija ikada snimljenih. Američki filmski institut je proglasio film najboljom komedijom svih vremena te 14. najboljim američkim filmom.
Knjiga o iscjeljivanju
Knjiga o iscjeljivanju (arapski: کتاب الشفاء Kitab Al-Shifaʾ, latinski: Sufficientia) je naučna i filozofska enciklopedija koju je napisao perzijski ljekar Abū Alī ibn Sīnā (Avicenna). Usprkos svog naslova, ne bavi se neposredno medicinom, a "liječenje" u naslovu se odnosi na liječenje od neznanja. Smatra se najvažnijim Ibn Sinim djelom s područja nauke i filozofije, i vjeruje se da ju je počeo pisati oko 1014, završio oko 1020, a objavio 1027.
Knjiga je tematski podijeljena u četiri dijela: prvi se bavi logikom, drugi prirodnim naukama, treći matematikom (što uključuje quadrivium aritmetike, geometrije, astronomijei muzike), a četvrti metafizikom. Na nju su značajno uticali drevni grčki filozofi kao Aristotel, helenistički mislioci kao Klaudije Ptolomej, ranija perzijski i muslimanski učenjaci i filozofi kao Al-Kindi (Alkindus), Al-Farabi (Alfarabi) i Abū Rayhān al-Bīrūnī.
Saskatoon
Saskatoon je najveći grad u kanadskoj provinciji Saskatchewan od 222 189 stanovnika.
Historija
Naselje Saskatoon osnovano je 1883. sa namjerom da postane glavni grad buduće kolonije, ali to nikad nije postao. Velik poticaj razvoju grada bio je dolazak željeznice iz grada Regina 1890 koji leži 259 km jugoistočno, od tad je grad naglo skočio brojem stanovnika, i razvio se kao trgovačko kulturni centar tog dijela Kanade.
Geografske karakteristike
Grad leži na obali rijeke Južni Saskatchewan. Velika Hidroelektrana Gardine, sa svojim akomulacionim jezerom Diefenbaker, leži 100 km južno od grada.
Privreda, kultura i transport
Saskatoon je centar rudarskog kraja u kom se kopa potaša i uran ali i crpu velike količine nafte i plina. U gradu postoji velika rafinerija nafte, ali i brojne druge tvornice kemijske, metalne, tekstilne i prehrambene industrije.
Saskatoon ima univerzitet koji je osnovan 1907. i velik broj koledža i brojne istraživalačke institucije. Grad ima simfonijski orkestar, brojne galerije i druge kulturne institucije.
Okaleja (grad)
thumb|350px|right|Mapa [[Beotija|Beotije u antici]]
Okaleja (grčki: Ὠκαλέα, Ōkalea, ređe u množini: Ὠκαλέαι, kasnije s pomerenim akcentom: Ὠκάλεια) bilo je ime antičkog grada u grčkoj oblasti Beotiji, koji se nalazio na južnoj obali Kopaidskog jezera.
Okaleja se nalazila otprilike na pola puta između Alalkomene i Halijarta, oko 30 stadija (5,5 km) udaljena i od jednog i od drugog grada. Antički ga izvori često spominju uz Mantineju i Medeon, što znači da su i ovi gradovi bili relativno blizu. Čini se da je ta mala razdaljina između Mantineje i Okaleje bila razlog što je mitska Aglaja, kći Mantinejeva, ponekad bila poznata i pod imenom Okaleje.
Poreklo
Većina izvora koji spominju poreklo imena ovoga grada objašnjavaju da ono potiče od grčkoga prideva ὠκύς = "brz". Stara "D" sholija uz Ilijadu objašnjava da se to odnosi na neku neimenovanu reku koja protiče pored grada. Stefan Bizantinac, pak, kaže da se to odnosi na malu udaljenost između obližnjeg grada Tespija i Tebe.
Mitologija
Himna Apolonu priča o tome kako je bog Apolon, tragajući za mestom gde će utemeljiti svoje proročište, prošao kraj Okaleje i Halijarta kad je prešao reku Kefis na putu ka Telfusi. Okaleka i Halijart se tu navode pogrešnim redosledom, s obzirom na to da Apolon putuje u pravcu zapada. Himna za Okaleju kaže da je πολύπυργος, tj. "s mnogim kulama", no taj je epitet bio tako čest za gradove da je gotovo ispražnjen od pravog značenja.
Casale Buccitto, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Antički epovi
Popis najvažnijih epova u antičkoj (starogrčkoj i rimskoj književnosti):
Okaleja (grad)
Mitologija
Pseudo-Apolodorova Biblioteka priča o tome kako je, dok se Herakle borio protiv Minijaca iz Orhomena, njegov pčuh Amfitrion poginuo. Nakon toga Zevsov sin Radamant, koji je bio prognan s Krita, oženio se Amfitrionovom udovicom Alkmenom, a zatim su se njih dvoje nastanili u Okaleji. Jovan Ceces dodaje da je Okaleji Radamant podučavao mladoga Herakla upotrebi luka i strele.
Homerova Ilijada spominje Okaleju u "katalogu brodova" kao jedan od polisa koji su dali vojnike u beotski kontingent ahejske u trojanskom ratu.
Sekstant
mini|desno|300px|Sekstant. mini|desno|300px|Dijelovi sekstanta. mini|desno|300px|Način korištenja sekstanta. Sekstant (prema latinskom sextans, genitiv sextantis: šesti dio) je ručni mjerni instrument za mjerenje kutne visine nebeskih tijela, najčešće se primjenjuje u navigaciji broda ili zrakoplova. Razvio se iz kvadranta Thomasa Godfraya (1731.) i Johna Hadleya (1732.). Tijelo sekstanta nosi ručku, dalekozor, kružnu ploču (limb) podijeljenu na stupnjeve, okvir maloga zrcala (u kojem je jedna polovica obično staklo), pomičnu ručicu (alhidadu) i zatamnjena stakla (umjetni obzor). Na alhidadi se nalaze pomično veliko zrcalo i nonius ili mikrometarski bubnjić. Kroz dalekozor i staklo maloga zrcala motri se morski obzor (horizont), a pomicanjem alhidade okreće se veliko zrcalo sve dok se slika nebeskih tijela ne preklopi s obzor. Na alhidadi se tada očita kutna visina. Njime se u stvari mogu mjeriti kutovi do 120°.
Libelni sekstant upotrebljava se na zrakoplovima; kutna se visina mjeri od sredine zračnoga mjehurića u libeli, koji nadomješta morski ili umjetni obzor. Periskopski sekstant služi za mjerenje kutne visine na podmornicama i zrakoplovima (periskop). Radarski sekstant s emisijsko-prijamnom antenom upotrebljava se za mjerenje kutne visine i azimuta Mjeseca. Elektromagnetski valovi emitirani prema Mjesecu odražavaju se s Mjesečeve površine i vraćaju na antenu. Mjerenjem kuta elevacije i pramčanoga kuta broda dobivaju se kutna visina i azimut Mjeseca (radar). Radiosekstant automatski prati Sunce i za magle, jer je osjetljiv na mikrovalove s valnom duljinom od približno 0,8 cm, što ih zrači Sunce.
Historija
Isaac Newton (1642. - 1727.) izumio je način rada navigacijskog instrumenta s dvostrukom refleksijom zrake svjetlosti i izradio skice oktanta, koji su međutim ostali neobjavljeni do 1742. Dvojica znanstvenika su nezavisno i skoro istovrijemeno (oko 1730.) radili na izradi oktanta: engleski matematičar John Hadley i amerikanac Thomas Godfrey. Oktanti su zamijenili do tada korištene mjerne instrumente. Međutim, ispostavilo se da maksimalni kut od 90° koji oktant može mjeriti nije dovoljan, pa se pojavio instrument s većom skalom - sekstant. Prvi sekstant s kutom od 120° napravio je John Bird 1757.
Primjena
Sekstant se prvenstveno koristi kao navigacijski instrument za određivanje geografskih koordinata promatrača mjerenjem kutne visine različitih nebeskih tijela (Sunca i nekih zvijezda) u datom trenutku (astronomska navigacija). U prošlosti bio je široko korišten u pomorstvu, ali je s pojavom modernijih sustava navigacije (npr. satelitska navigacija) dobio ulogu pričuvnog instrumenta, koji ne treba električnu struju.
Mjerenje sekstantom
Način rada sekstanta veoma je jednostavan. Optičkim putem, uz pomoć dvaju zrcala, istodobno se promatra obzor (horizont) i nebesko tijelo (obično Sunce). Priborom se izravno mjeri kut između zrake koja stiže s točke na obzoru i zrake s nebeskog tijela. Prvo se postave oba zrcala u ravninu okomitu na obzor. Donje zrcalo je nepomično i po širini razdijeljeno na dvije polovice, nepropusnu i propusnu. Držeći sekstant u ruci, treba ga namjestiti tako da se kroz dalekozor ugleda obzor; to dopušta propusna polovica nepomičnog zrcala. Time je mjerni instrument horizontiran. Ako se obzor ne vidi, instrument se mora horizontirati nekim drugim putem, na primjer libelama. Obzor se može promatrati i uz pomoć gornjeg, pomičnog zrcala, ali samo ako se to zrcalo zakrene i postavi usporedno s donjim zrcalom. Iz optike je poznato da dva paralelna zrcala ne mijenjaju smjer zrake, već dovode do usporednog pomaka zrake. Zraku koja je stigla s pomičnog zrcala odbit će u dalekozor nepropusna polovica nepomičnog zrcala.
Nakon toga u dalekozoru treba ugledati nebesko tijelo koje se nalazi na nekoj visini h iznad obzora, što se postiže zakretanjem pomičnog zrcala. Ako se zrcalo zakrene za 90°, odbijena zraka će opisati luk od 180°. Odbijena se zraka uvijek zakreće za dvostruki kut zakreta zrcala. To znači, ako se zraka odmakne od obzora za kut h, zrcalo treba zakrenuti za dvostruko manji kut h/2. Odbijena zraka i dalje će pogađati nepomično zrcalo i u dalekozoru ćemo istodobno ugledati sliku nebeskog tijela, preklopljenu postrance sa slikom obzora, koja stiže izravno kroz nepomično zrcalo. Pomak pokretnog zrcala h/2 mjeri se položajem njegove ručke na rubu kutomjera (limbu). No umjesto da se položaji ručke označuju u stupnjevima zakreta zrcala, odmah se označuju u dvostrukoj mjeri ili stupnjevima visine h. Visina nad obzorom nije ispravno izmjerena ako se promatrač nalazi iznad morske razine, jer se onda kutu iznad vodoravne ravnine h dodaje depresija obzora ϑ koja nastaje zbog zakrivljenosti Zemlje. Depresija obzora ovisi o nadmorskoj visini i treba je uzeti u obzir.
mini|center|700px|Način korištenja sekstanta: 1. Držeći sekstant u ruci, treba ga namjestiti tako da se kroz dalekozor ugleda obzor, 2. Vijak se otpusti da se gornje zrcalo zakrene, 3. U dalekozoru treba ugledati Sunce 4. Poravnati Sunce s obzorom, 5. Njihanjem potvrditi točan položaj Sunca u odnosu na obzor, 6. Očitavanje kutne visine.
Molekulsko vezivanje
Molekulsko vezivanje je interakcija privlačenja između dva molekula koja dovodi do stabilne asocijacije u kojoj su dva molekula blizo jedan drugog. Rezultat molekulskog vezivanja je formiranje molekulskog kompleksa. Molekulski kompleks je labava asocijacija u koja obuhvata dva ili više molekula. Vezivanje između komponenti kompleksa je normalno slabije od kovalentnih veza.
Tipovi
Molekulsko vezivanje se može klasifikovati u sledeće grupe:
Nenad Gračan
Nenad Gračan (Rijeka, 23. siječnja 1962.) je bivši hrvatski nogometaš i sadašnji izbornik hrvatske nogometne reprezentacije do 21 godine.
Profesionalnu karijeru započeo je u Rijeci. S Rijekom je 1979. osvojio jugoslavenski kup. Nakon sedam sezona prelazi u splitski Hajduk, u kojem se zadržao četiri sezone. Zanimljivo je da mu je u prvoj utakmici za splitske bile protiv matične Rijeke Mladen Mladenović u žaru igre slomio nogu. Gračan je i s Hajdukom osvojio jugoslavenski kup, 1987. godine. Godine 1989. potpisuje za španjolski Real Oviedo. Četiri godine kasnije vraća se u Rijeku u kojoj završava karijeru.
Gračan je nastupao i za jugoslavensku nogometnu reprezentaciju, za koju je u deset nastupa postigao dva pogotka, u Subotici protiv Mađarske, te u Bruxellesu protiv Belgije. Bio je član momčadi koja je na Olimpijskim igrama 1984. osvojila brončanu medalju.
Jedan je od rijetkih trenera koji je trenirao sva četiri najveća hrvatska kluba - Rijeku, Dinamo, Hajduk i Osijek.
1570
Godina 1570 (MDLXX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
UNTAES
thumb|250px|Mapa Istočne Slavonije, Baranje i Zapadnog Srema Prelazna uprava UN-a za istočnu Slavoniju, Baranju i zapadni Srem, poznatija po engleskoj straćenici UNTAES (od United Nations Transitional Administration in Eastern Slavonia, Baranja and Western Sirmium), bila je privremena direktna mirovna administracija, u obliku prelazne uprave UN-a, namenjena reintegraciji područja Istočne Slavonije, Baranje i Zapadnog Srema u ustavnopravni poredak Republike Hrvatske.
UNTAES je osnovan odlukom Saveta bezbednosti UN-a rezolucijom 1037, a na temelju poziva iz Erdutskog sporazuma postignutog u okviru širih nastojanja da se dođe do Dejtonskog sporazuma potpisanog 1995. godine. UNTAES je započeo sa svojim delovanjem na ovome području 15. I. 1996. i njegov mandat je završio 15. januara 1998. godine.
UNTAES je bio jedna od svega nekoliko misija u istoriji UN-a tipa prelazne uprave. Prelazne uprave na određeni period preuzimaju direktnu i najvišu vlast na području kojim upravljaju stvarajući protektorat pod upravom UN-a. Ovaj oblik protektorata treba razlikovati od mandatnih područja (nekadašnjih nesamostalnih zemalja nad kojima bi u ime UN-a upravljala neka od sila) jer u prelaznim upravama UN sam preuzima poslove zakonodavne, izvršne i sudske vlasti.
Kontekst
Po završetku operacije Oluja u avgustu 1995. godine jedini preostali deo teritorije Hrvatske pod kontrolom samoproglašene Republike Srpske Krajine (RSK) bio je odvojeni teritorij Istočne Slavonije, Baranje i zapadnog Srema koji se protezao uz granicu sa Saveznom Republikom Jugoslavijom na Dunavu. U poređenju sa glavninom teritorija na zapadu koji je kontrolisala RSK i koji je u prvom redu sarađivao sa Republikom Srpskom, odvojeni deo na istoku Hrvatske bio je ekonomski i društveno mnogo snažnije povezan sa vlastima u Beogradu i Novom Sadu.
U periodu od avgusta 1995. do januara 1996. godine područje pod kontrolom srpskih snaga funkcionisalo je kao ostatak RSK u kojemu je došlo do značajno povećanog osećaja nesigurnosti i očekivanja hrvatske vojne intervencije. U istom su se periodu predstavnici Sjedinjenih Američkih Država snažno angažirali na mirnom rešenju sukoba u istočnoj Slavoniji čime su uskratili daljnju podršku vojnom pristupu koja je bila značajna u vreme Oluje. SAD je smatrao kako su se nakon poraza glavnine RSK storili uvjeti za postizanje mira u Bosni i Hercegovini koji su hteli postići kao diplomatski uspeh pred nadolazeće predsjedničke izbore 1996. godine, a što bi bilo ugroženo daljnjim vojnim sukobima. Ambasador SAD-a u Hrvatskoj Peter Galbraith i posebni izaslanik UN-a Thorvald Stoltenberg aktivno su pomogli zainteresiranim stranama da 12. novembra 1995. postignu Temeljni sporazum o području istočne Slavonije, Baranje i zapadnog Srema, šire poznat pod nazivom Erdutski sporazum po mestu potpisivanja.