cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brancourt-le-Grand
Brankur le Gran je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Takayuki Chano
(23. novembar 1976.) je japanski nogometaš.
La Ventana, Zaragoza
La Ventana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 552 m.
Kritika katoličke crkve
Kritika katoličke crkve odnosi se na trenutnu organizaciju, ali i na njene greške u prošlosti, njeno političko djelovanje, učenja, nedostatke, strukturu ili optužbe da su njeni stavovi zastarjeli. Teološke nesuglasice pokrivene su u kršćanskoj denominaciji, a kritizira se i koncept pape. Katolička crkva je 2013. bila najveća kršćanska crkva i predstavljala pola svih kršćana i gotovo šestinu svjetske populacije.
Kritike katoličke crkve javljale su se i u prošlosti, jedan je primjer protestantska reformacija koja je u 16. stoljeću ukazivala na zloupotrebu crkvene prakse od korumpiranih svećenika kao i zbog teoloških sporova. Do danas, katolička crkva, uglavnom na inicijativu pape Ivana Pavla II., sama se ispričala za neke greške u prošlosti, među kojima su inkvizicija, progon Židova, poniženje žena, podcjenjivanje tuđih kultura, Križarske ratove, seksualno napastovanje djece u Irskoj od svećenika, prisilna preobraćenja, sudski postupak protiv Galileo Galileja, žive lomače tijekom Svetog rata, smaknuće Jana Husa kao i sudjelovanje katolika u trgovini robova u Africi.
Poganstvo u kršćanstvu
Katolička crkva je optužena da je prihvatila poganska obilježja, ali i kult Rimskog cara, Helenističko-rimsku filozofiju, kao i Neoplatonizam i Gnosticizam.
Protestanti kritiziraju katoličku crkvu jer je dozvolila tradicionalna Rimska božanstva i kult Sunca kao što su Mitroizam i Sol Invictus, te time i idolopoklonstvo u crkvu. Optužili su katoličku crkvu da je, kako bi privukla pogane da postanu nominalno kršćani, spojila kršćanske i poganske rituale i festivale. Jedan je primjer poganski festival Uskrs kao zamjena za Pashu, iako nema nikakvih tragova da su godišnja kršćanska slavlja postojala prije 2. stoljeća. Pogani su slavili Uskrs jer su obilježavali proljetni ekvinocij, zečevi su zapravo ostaci simbola božice Ēostre dok su obojena jaja preuzeta od Babilonaca.
Sveti spisi i tradicija
Protestanti i drugi kritičari katoličke crkve preispituju vjerodostojnost onoga što se naziva "Svetom tradicijom". Crkva tvrdi da je Isus Krist predao Svete spise te da se tradicije morale interpretirati u kontekstu njegove zajednice. Protestanti tvrde da nema biblijskih dokaza koji to potvrđuju. Evanđelje po Mateju spominje kako se Isus protivio farizejskoj praksi tradicije, ritualima koji ljudi slijede. Protestanti tvrde da su mise katoličke crkve upravo primjeri te farizejske tradicije.
S druge strane, pobornici katoličke crkve navode kako je sam Isus slavio tradicionalne židovske festivale (pasha), posjetio hram, pokopan po tradiciji, stvorio tradicionalnu moltivu, Oče naš, te je, čini se, institucionalizirao pranje nogu.
Odnosi prema islamu
2006., papa Benedikt XVI. je, govoreći u Njemačkoj, citirao kršćanskog vladara iz 14. stoljeća Manuela II. Paleologa, koji je rekao: "Pokažite mi što je Muhamed donio što je novo i naći ćete samo zle i neljudske stvari, poput njegove zapovijedi o širenju vjere mačem." Papine riječi izazvale su negodovanje u islamskom svijetu. "Jasno je da Sveti otac gaji stav poštovanja prema drugim religijama i kulturama, a svakako prema islamu," izjavio je glavni vatikanski glasnogovornik Federico Lombardi. Papa je čak dva puta u govoru rekao da je to citat, naglasivši tako da to nisu njegove riječi, te dodao da je nasilje "nespojivo s Bogom i sa prirodom duše."
Papa je odgovorio da je taj citat izvučen iz konteksta: "Nadam se da čitatelji ovog teksta mogu odmah vidjeti da ta rečenica ne odražava moj vlastiti pogled na Kuran, za koji imam poštovanje jer je sveta knjiga velike religije. Kada sam citirao Manuela II., samo sam namjeravao skrenuti pozornost na odnos između vjere i razuma."
Odvajanje crkve od države
Kroz povijest zapadne civilizacije, katolička crkva je širila svoj utjecaj ne samo na religiju, nego i na političku vlast. Razne sfere društva, kao što su obrazovanje, zdravstvo i sudski sustav su povremeno znale biti preuzete od crkve. Neki biskupi su djelovali i kao sekularni vladari u malenim državama po Italiji i Svetom Rimskom carstvu, osobito u papinskim državama. Potpuno odvajanje katoličke crkve od države bio je dugotrajan i postepen proces u Europi i Južnoj Americi.
Katolička crkva je pokušala utjecati na vlade raznih država, kao što su Italija, Irska, Filipini i Brazil, kako bi zabranila razvod, pobačaj, eutanaziju i upotrebu kontracepcije.
Odnosi prema seksualnosti i kontracepciji
Katolička crkva službeno zastupa stav o apstinenciji, što znači da njeni sljedbenici ne smiju imati seksualne odnose prije braka, te da nijedan vjernik, čak niti oni u braku, ne smiju prakticirati masturbaciju, niti homoseksualne činove, umjetnu oplodnju, coitus interruptus, sterilizaciju ili pomaganje pobačaja. Službena politika katoličke crkve je da je seks jedino dozvoljen radi začeća i rađanja djece.
Crkva ne podržava niti korištenje kondoma. Zbog takvog strogog pro-life stava, crkva je privukla kritike zbog širenja AIDS-a i HIV-a. Crkva pak odgovara da u državama kao što je Kenija, gdje se prakticira apstinencija više nego korištenje kondoma, je doživjela napredak u borbi protiv AIDS-a. Sam Harris se osvrnuo na takav stav:
desno|mini|225px|Prosvjed 2005. u kojem se zastarjeli stavovi pape i katoličke crkve uspoređuju sa dinosaurom Neki kritiziraju takav stav jer također dovodi do prenapučenosti i siromaštva. Jedan je primjer slučaj 9-godišnje djevojčice iz Brazila koja je zatrudnjela nakon što ju je silovao očuh, te se odlučila na pobačaj jer je takva rana trudnoća rizična za njen vlastiti život. Djevojčica, majka i liječnici su nakon toga ekskomunicirani iz lokalne Crkve, ali ista nije poduzela nikakve formalne poteze protiv očuha koji je djevojčicu zlostavljao. Jose Cardoso Sobrinho, konzervativni nadbiskup regije Pernambuco, gdje se čitav slučaj zbio, kazao je kako zlostavljač "unatoč gnjusnom zločinu" neće biti izbačen iz Crkve, jer Crkva smatra kako je "pobačaj, odnosno eliminacija nevinog života, mnogo ozbiljniji zločin".
Papa Pavao VI potvrdio je poziciju crkve 1968. u enciklici Humanae Vitae. Tu objašnjava kako je "smisao snošaja razmnožavanje", te je stoga kontracepcija "u suprotnosti sa voljom Autora života [Boga]. Dakle koristiti takav božanski dar dok ga se istodobno lišava, čak i djelomično, njegovog smisla, je jednako ogavno prirodi muškarca i žene, te je dalekosežno u suprotnosti sa Božjim planom i Njegovom voljom." Papa Benedikt XVI je zatražio svoj ured da istraži i preispita uspotrebu kondoma u sklopu šireg pogleda na bioetiku. Međutim, kardinal Alfonso López Trujillo je u intervjuu za katoličku novinsku agenciju 4. svibnja 2006. izjavio da crkva "ostaje nepromijenjena u svojem učenju o kondomima".
Matt Slick navodi kako se u Bibliji uopće nigdje ni ne spominje kontrola rađanja, pa se stoga crkva niti ne može pozivati na biblijski autoritet radi protivljenja kontracepcije. Kako bi potkrijepio argument, uzima kao primjer situaciju u kojoj jedna žena već ima djecu, ali bi daljnje trudnoće mogle ugroziti njen život zbog njene starije dobi. Slick navodi kako je stoga mudro od te žene što koristi kontracepciju jer time ne samo što spašava sebi život, nego i osigurava da će njena djeca imati majku koja će brinuti o njima.
Celibat
Obvezan svećenički celibat prvi se put pojavio tek 306. na Elvirskom sinodu. To je potvrdio papa 385., navodeći da je takav celibat proizašao od apostola. 1139., to je postala opća praksa u cijelom kleru. Takvu praksu ne provode niti protestanti, niti pravoslavci, pa niti Istočne katoličke crkve. Vatikan i danas održava tradiciju prema kojoj se svećenici ne smiju oženiti niti imati djecu jer time smatra da su u "duhovnom braku sa Bogom".
Nakon razotkrivanja slučaja seksualnog zlostavljanja u crkvi, neki su optuživali da je celibat među glavnim faktorima koji su naveli neke svećenike na zlostavljanje djece i mladeži. Čak se 80 % njemačkih katolika izjasnilo protiv ovog pravila. Jedan od razloga je i taj što za ovu praksu nema uporišta u Bibliji. Mnogi dijelovi Svetog pisma ukazuju na to da ni sami apostoli nisu prakticirali celibat: u Prvoj Timotejevoj poslanici apostola Pavla čak stoji: "Biskup bi trebao biti dobr otac obitelji i svoju bi djecu trebao odgajati tako da budu poslušna i poštena." Prva poslanica Timoteju sadrži i sljedeći tekst:
Martin Luther zahtijevao je još 1520. da se ukine obvezujući celibat i svojim primjerom značajno pridonio toj reformi. Oženio je i bivšu redovnicu Katharinu von Bora i s njom osnovao obitelj.
Odnosi prema zaređenim ženama
Službeni stav katoličke crkve je i danas ostao nepromijenjen u svezi primanja žena za svećenike. Vatikan navodi da je jedino muškarcima dopušteno zaređenje. Švicarka Monika Wyss nije se pokorila toj odredbi te je zaređena za prvu švicarsku 'svećenicu'. Crkva ne priznaje ceremoniju koju je osnovala ženska inicijativa nazvana "Rimokatoličke svećenice zapadne Europe". Profesorica teologije Marinella Perroni također se pobunila protiv takvog stava crkve, koju je nazvala diskriminirajućom: "Ne, nema razlike u tumačenju nauka, jer i muški i ženski teolozi znaju da i žene mogu biti zaređene. To što ljudi u Crkvi kažu kako nema osnove za zaređivanje žena nema veze s istinom." 74-godišnji svećenik Roy Bourgeois izbačen je iz crkve nakon 40 godina službe jer je javno podržao primanje žena u svećenstvo. Nazvao je takvu zabranu "seksizmom":
Odnosi prema Židovima
1998., papa Ivan Pavao II. se ispričao zbog postupaka kršćana koji su nanijeli patnje i bol Židovima, nazvavši ih "našom starijom braćom po vjeri". Počevši od 4. stoljeća, crkva je prisvajala proroke iz Biblije dok je istodobno proglasila da su Židovi "skrenuli od Božje volje". Sva upozorenja i grijesi iz Starog zavjeta su pripisani Židovima dok su sve pohvale i obećanja pripisani crkvi. Najveći kamen spoticaja katoličke crkve bio je taj što Židovi nisu prihvatili Isusa kao njihovog mesiju. Izuzev dvije i pol godine vladavine Flavija Klaudija Julijana, ranokršćanska crkva je Židove smatrala hereticima, pod njenim utjecajem Rimski carevi zabranjivali su preobraćenja pogana na judaizam, usprkos službene zaštite, sinagoge su često napadane i razarane, Euzebije od Cezareje i Jovan Hrizostom su zabranjivali kršćanima druženje sa Židovima ili posjećivanje sinagoga. Teolog Augustin iz Hippoa čak je išao korak dalje i iznio teoriju da je "Božja volja ostaviti dio Židova da žive u jadnom stanju kao živi svjedoci prave kršćanske istine". lijevo|mini|225px|Umjetnički prikaz bivšeg geta u Rimu, 19. stoljeće 937., papa Lav VII savjetovao je nadbiskupu Mainza protjerivanje Židova ako i dalje nastave odbijati pokrstiti se, dok se 1081. papa Grgur VII bunio zapošljavanju Židova u javnim službama na Iberskom poluotoku. Tijekom Trećeg Križarskog rata 1190., u Engleskoj su se javljali slučajevi napada na Židove. 1215., papa Inocent III. izdao je naredbu kojom svi Židovi moraju nositi odjeću za raspoznavanje, koja se ubrzo razvila u židovsku značku. U 13. i 14. stoljeću, katolička crkva je provodila aktivnu politiku kojom je planirala preobraćenje svih Židova na kršćanstvo. To je kulminiralo protjerivanjem Židova iz Španjolske 1492. i Portugala 1496. 1553., kadinal Caraffa, voditelj inkvizije u Rimu, je dao spaliti sve kopije Talmuda i dobar dio hebrejske literature, dok je papa pokušao utjecati na druge vladare Europe da učine isto. Papa Pio V. je 1569. protjerao sve Židove iz papinskih država, izuzev u Anconi i Rimu. Uspostavljen je i geto i "ulice za Židove". Tek nakon Francuske revolucije, postepeno su vraćena sva građanska prava Židovima po Europi te je normaliziran odnos prema njima.
Papa Benedikt XVI. je svojedobno kritiziran jer je prigrlio Tridentinsku misu, koja sadrži molitvu za "preobraćenje svih Židova". Molitva spominje židovsko "sljepilo" te je upućena za "njihov spas od tame". Nakon raznih prosvjeda, katolička crkva je izbacila referencu na te sporne dijelove molitve. Ipak, židovski poglavari su i dalje razočarani tom molitvom, čak i nakon prepravka.
Prisilna preobraćenja
Prozelitizam je praksa pokušaja preobraćenja ljudi na drugu religiju. Katolička crkva je često kritizirana kroz povijest zbog agresivnog preozelitizma, usmjerenog osobito prema nekršćanskim domorocima Južne Amerike i Afrike, ali i prema granama drugih kršćanskih religija, naročito pravoslavne. Crkva je izjavila da ima "pravo i dužnost" širiti svoju poruku nevjernicima i prihvaćati obraćenja sa drugih religija. Od 15. stoljeća nadalje, Španjolska i Portugal su stoljećima svojim kolonijama širom Latinske Amerike i na Filipinima nametali katoličku religiju kao jedinu službenu, dok su religije domorodaca ili bilo koje druge alternativne religije značajno ograničene.
Početkom 19. stoljeća, izuzev Egipta, Etiopije i dijela Konga, u Africi se rijetko gdje prakticirala kršćanska religija. Od 1800-ih, pokrenute su katoličke misionarske ekspedicije na zapadu Afrike, poglavito oko Senegala i Gabona. No i protestanti, anglikanci i drugi ogranci kršćana su se takmičili oko širenja svojih nazora nad tim područjima. Najviše se koristila metoda obrazovanja: siromašni Afrikanci su htjeli steći obrazovanje, a misionari su ih učili čitati kako bi ovi mogli čitati Bibliju.
Korištenje latinskog jezika
desno|mini|155px|Oltar u jednoj katoličkoj crkvi Kroz povijest, katoličke mise su se vršile na latinskom jeziku. Još u 17. stoljeću, protestanti su se žestoki protivili takvoj praksi te zahtijevali da se prilikom molitve i svetih sakramenata svećenici koriste jezikom koji javnost može razumijeti. U staroj liturgiji, svećenik je također bio okrenut leđima prema religioznim, a licem prema oltaru. Postepeno se takva praska ukidala te su se mise počele služiti na narodnom jeziku. Nakon modernizacijskih reformi provedenih II. vatikanskim koncilom 1960-ih, posljednja misa na latinskom služena je 1970.
Inkvizicija, Križarski ratovi i religozni ratovi
Tijekom Srednjeg vijeka, pokrenuta je inkvizicija u Španjolskoj, Italiji i dijelovima Francuske. Progonili su se kršćani koji su javno odmakli od ključnih doktrina katoličke crkve. Kako bi se borili protiv heretika, vlasti nisu birale metode kako bi spriječile takav trend te su ostale zapamćena po teškim kaznama i nikakvim pravima optuženih. Najneslavniji primjeri bile su žive lomače i "lov na vještice". Samo u Španjolskoj, spaljeno je 31.912 heretika. Inkvizicija je napokon ukinuta početkom 19. stoljeća.
Универзитет у Лајдену
Универзитет у Лајдену је престижни јавни истраживачки универзитет у холандском граду Лајдену. Универзитет у Лајдену најстарији је универзитет у држави, а основан је давне 1575. године у време Холандске револуције. Холандска краљевска династија Орање-Насау има блиске везе са универзитетом јер су Јулијана од Холандије, Беатрикс од Холандије и Вилем-Александер од Холандије студирали на овој институцији.
Barrio Grande, Zapotitlán Palmas
Barrio Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Zapotitlán Palmas.
Rancho Edela, Silao de la Victoria
Rancho Edela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Barrio Grande, Zapotitlán Palmas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Rancho Edela, Silao de la Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
Ca' Baiesi, Ferrara
Ca' Baiesi je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Campofontana, Verona
Campofontana je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Haudrecy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 266 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 155 metara.
Yoshinobu Minowa
(2. jun 1976.) je bivši japanski nogometaš.
Corral de Piedras de Abajo, San Miguel de Allende
Corral de Piedras de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Trento (provincija)
Autonomna provincija Trento (talijanski: Provincia autonoma di Trento, njemački: Autonome Provinz Trent, ladino: Provinzia Autonoma de Trent) je jedna od dvije talijanske provincije u autonomnoj regiji Trentina i Južnog Tirola u Sjevernoj Italiji. Glavni grad provincije je Trento koji ima 114.198 stanovnika i leži oko 57 km južno od regionalnog administrativnog centra Bolzana.
Geografija
Provincija se prostire se po obroncima Dolomita (istočnom kraku Alpa), na površini od 6203 km².
Demografija
U provinciji je 2011. živjelo 524.832 stanovnika.
Opština General Felipe Ángeles, Puebla
General Felipe Ángeles je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8345 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2216 m.
Opština Vădastra, Olt
Vădastra je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Skerne
Skerne je riječica na sjeveroistoku Engleske u Grofoviji Durham duga 40 km, pritoka rijeke Tees.
Karakteristike
Skerne izvire u brdima kod sela Trimdon, nešto sjevernije od grada Darlingtona, od tamo teče prema jugu, preko Darlingtona, do ušća u rijeku Tees kod sela Hurworth Place.
Darlington, Durham
Darlington (izgovor: [Darlington]) je grad od 92,201 stanovnika na sjeveroistoku Engleske.
On je i administrativni centar distrikta Borough Darlington od 105,389 stanovnika.
Geografske karakteristike
Darlington leži u unutrašnjosti Grofovije Durham duž rijeke Skerne nedaleko od njena ušća u Rijeku Tees.
Historija
Darlington je antičko naselje nastalo za anglosaksonskih vremena, njegova parohijska crkva datira iz 12. vijeka. U 19. vijeku dotad tradicionalnu tekstilnu industriju zasjenila je proizvodnja lokomotiva i popravak željezničkih vozila.
Između Stocktona i Darlingtona je 1825. proradila prva željeznička putnička linija na svijetu. Parna lokomotiva - Active (Locomotion No. 1) koja je pokretala kompoziciju, danas se izložena gradskom željezničkom muzeju.
Privreda
Privreda današnjeg Darlingtona bazira se na metalurgiji, mašinogradnji, telekomunikacijama i uslugama.
Francisco Villa Primera Fracción, Tezonapa
Francisco Villa Primera Fracción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Via San Mauro, Ravenna
Via San Mauro je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Haldenwang (Schwaben)
Haldenvang je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.845 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774140.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gincburg Haldenvang se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 metara. Površina opštine iznosi 18,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.845 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Manastir Ćelije
thumb|desno|Manastir Ćelije Manastir Ćelije je ženski manastir Srpske pravoslavne crkve koji se nalazi na 6 km jugozapadno od Valjeva, na levoj obali reke Gradac. Manastir se nalazi u brdovitom predelu koji pripada ataru sela Lelić. Okolina skriva manastir koje se ne vidi sve dok se ne počne silaziti u kotlinu u kojoj se nalazi.
Valle Verde, San Felipe Orizatlán
Valle Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Felipe Orizatlán.
Mesa las Arpas, Acaponeta
Mesa las Arpas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Manastir Ćelije
Manastir je poznat po tome što je u njemu živeo arhimandrit dr Justin Popović (1894—1979). Igumanija manastira od 1967. je Glikerija (Janjić) (1934). U manastiru je razvijena štamparska i ikonopisačka delatnost.
Mesa las Arpas, Acaponeta
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
Valle Verde, San Felipe Orizatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Disturbed
Disturbed je američki metal i heavy metal sastav, osnovan 1996. u Chicagu.
Svoj prvi koncert imali su u ožujku 2000., poslije objavljivanja albuma The Sickness. Iste godine ih Ozzy Osbourne poziva da nastupaju na Ozzfestu, poslije kojeg su postali poznati u SAD-u. U Europi su nastupali kao predgrupa sa Marilyn Mansonom. Do sada su objavili pet studijskih albuma, a 2011. objavili su da idu na "nedefiniranu pauzu".
Simbol
thumb|Simbol sastava Disturbed Simbol spaja sve religije u jednu --> heavy metal
Pentidattilo, Reggio Calabria
Pentidattilo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Haibach (Unterfranken)
Hajbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Ašafenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.517 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9671124.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ašafenburg Hajbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ašafenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.517 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.157 stanovnika/km².
Zhang Sixun
Zhang Sixun (, fl. 10. vijek) bio je kineski astronom i vojni inženjer rodom iz Bazhonga u Sečuanu, koji je djelovao na početku vladavine dinastije Song. Pripisuje mu se izrada obručaste sfere za njegov astronomski toranja sa sastom prilikom koga je koristio tekuću živu (koja je periodično kapala iz klepsidre). Tekuća živa je padala na lopatice hidrauličkog kotača koji je pokretao mehanizam zapinjače i tako omogućavao preciznu rotaciju. Model za svoj uređaj je izradio godine 976. a u prirodnoj veličini ga dovršio 977.
Sipicciano, Viterbo
Sipicciano je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 667 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Granja Porcícola, Silao de la Victoria
Granja Porcícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Roșia, Căzănești
Roșia je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Căzănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Colleiano-Roccareonile, Ascoli Piceno
Colleiano-Roccareonile je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
Utvrda Boyen
Utvrda Boyen (poljski: Twierdza Boyen, njemački: Feste Boyen) je velika pruska utvrda u Mazurskim jezerima, smještena zapadno od grada Giżycka.
Historija i karakteristike
Za razliku od tog za Drugog svjetskog rata - predana je bez ispaljanog metka, jer su je jedinice Crvene armije u zimi 1945. zaobišle i opkolile 4. armiju generala Hossbacha i prislile je na predaju.
Nakon rata do 1957. utvrdom se služila poljska vojska, a nakon tog je predana civilnim vlastima.
Od 1975. je spomenik i muzej.
Tatsuhiko Kubo
(18. jun 1976.) je bivši japanski nogometaš.
Rocchetta di Vara, La Spezia
Rocchetta di Vara je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Bagnulin - Ciamin, Cuneo
Bagnulin - Ciamin je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 831 m.
Опарић
Опарић је насеље у Србији у општини Рековац у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 843 становника.
Rocchetta di Vara, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Retimno
Retimno (grčki: Ρέθυμνο), je grad od oko 40 000 stanovnika, i sjedište istoimene Prefekture Retimno na grčkom otoku Kreti. Grad se razvio iz antičkih naselja; Rhithymna i Arsinoa, ali nije bio nikakav značajniji minojski centar. Ali bio je ipak dovoljno snažan i značajan da kuje vlastiti novac, motiv sa jednog od tih novčića (dva delfina u krugu) dio je današnjeg gradskog grba. thumb|left|240px|Stara venecijanska luka noću
Опарић
Историја
До Другог српског устанка Опарић се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Опарић улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Retimno
Historija grada
thumb|left|240px|Glavna (istočna) ulazna vrata u tvrđavu Fortezza Okolica grada Retimna je bogata arheološkim nalazištima koja sežu do minojskog doba, najveće takvo nalazište je Kidonia zapadno od grada. thumb|right|290px|Spomenik neznanom vojniku Osobit rast i razvoj Retimno je doživio za venecijanske vladavine nad otokom, oni su htjeli od Retimna napraviti posredničko trgovačko središte, između gradova Iraklion i Kanija. Retimno je tada postao biskupsko sjedište, u koje su se naselili brojni lokalni feudalci. Tako da je historijsko središte, stari grad (Palia poli) podignut gotovo u potpunosti za mletačke uprave, spada u red najbolje očuvanih historijskih cjelina u cijeloj Grčkoj. Grad još i danas odiše svojom aristokratskom atmosferom, sa kućama građenim većinom u 16. vijeku, koje imaju kamene lunete iznad ulaznih vrata, kamene vanjske stepenice. U tipičnoj venecijanskoj gradskoj loggi - danas se nalazi informacioni ured Ministarstva kulture, i gradska luka odiše venecijanskim duhom. No Retimno ima i puno bizantsko i grčko-rimskih detalja po svojim uskim uličicama i kamenim kućama.
U 17. vijeku Retimno je sa ostalom Kretom potpao pod vlast Otomanskog carstva i ostao pod njom 3 vijeka. Za njihove vlasti Resmo (kako su oni grad prezvali) bio je sjedište sandžaka Girit.
Опарић
Демографија
У насељу Опарић живи 804 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,4 година (44,3 код мушкараца и 48,4 код жена). У насељу има 285 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,38.
The Sickness
The Sickness je prvi album američkog nu metal sastava Disturbed. Sniman je u zimu 1999 a objavljen 7. ožujka 2000.
Retimno
Historija grada
Retimno je bio poprište velike bitke, za vrijeme Drugog svjetskog rata kod su kod njega njemački padobranci izvršili desant. U prvi mah, - britansko-grčke snage gotovo su ih savladale, - ali su se nijemci uspjeli održati i uz pomoć pojačanja koje im je stiglo iz Malema nakraju pobijediti.
The Sickness
Australske i japanske bonus skladbe
<li> "God of the Mind" – 3:04 <li> "Stupify" (Live) – 4:53 <li> "The Game" (Live) – 3:52 <li> "Voices" (Live) – 3:35 <li> "Down with the Sickness" (Live) – 6:16 </ol>
Опарић
Демографија
Ово насеље је највећим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Retimno
Znamenitosti grada
Iznad grada još uvijek dominira mletačka utvrda Fortezza, jedna od najbolje očuvanih utvrda na cijeloj Kreti. Od drugih znamenitosti treba istaknuti džamiju Neratze (bivšu katoličku crkvu Sv. Katerine, danas umjetnički paviljon), Veliku luku (Megali porta), Ratnu luku (Porta Guerra), Trg Rimondi i Gradsku loggiu (u venecijanskom stilu).
The Sickness
Skladbe na B-strani
Na albumu se nalaze četiri skladbe na B-strani, koje su se trebale biti drugačije objavljene kao filmska glazba.
Retimno
Privreda / školstvo
Privreda Retimna većinom je vezana uz turizam koji se razvija posljednjih desetljeća 20. vijeka, poljoprivreda je druga po važnosti privredna grana, od toga naročito maslinarstvo, i uzgoj drugog mediteranskog bilja.
Današnji Retimno je i sve značajnije obrazovno središte, jer u njemu djeluju Filozofska škola, Univerzitetska biblioteka (Univerziteta Kreta) kao i Fakultet sociologije i političkih nauka sa svojih 8000 studenata iz Instituta Mediteranskih studija.
Idaville, Oregon
Ajdavil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Lake Camelot, Illinois
Lajk Kamelot je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Idaville, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 337.
Istorija okruga Srbije
mini|Okruzi Republike Srbije. Srbija je okruge kao administrativno-teritorijalne jedinice uvela u 19. veku.
Kneževina Srbija
Čitava teritorija Kneževine Srbije je 1834. godine odlukom skupštine bila podeljena na 5 serdarstava i 19 okružja, čime su ukinuti svi oblici administrativnih podela koji su imali svoje poreklo u Osmanskom carstvu.
Novim odlukama Narodne skupštine donetim 1836. godine, koje je prihvatio i ustav Osmanskog carstva iz 1838. godine, Kneževina Srbija se deli na 17 okruga.
Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat
Austrijska krunska oblast Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat je takođe bila podeljena na okruge, što se razlikovalo od dotadašnje administrativne podele na županije u austrijskoj Ugarskoj i austrijskoj Hrvatskoj.
Vojvodstvo je prvobitno između 1849. i 1850. bilo podeljeno na dva okruga (Bačko-torontalski i Temišvarsko-krašovski), a potom između 1850. i 1860. na pet okruga (Novosadski, Somborski, Bečkerečki, Temišvarski i Lugoški).
Kraljevina Srbija
mini|Okruzi Kraljevine Srbije u Kraljevstvu SHS, 1918-1922. mini|Okruzi Nedićeve Srbije, 1941-1944.
Zakonom o administrativnoj podeli zemlje 1890. godine Kraljevina Srbija bila je podeljena na 15 okruga. Nakon administrativno-upravnih promena, Kraljevina Srbija je za vreme popisa 1910. godine imala 17 okruga.
Predlogom zakona od 24. avgusta 1913. novooslobođeni južni deo Kraljevine (tzv. Stara Srbija) je trebalo da bude podeljen na 12 okruga i 45 srezova. Zakon nije usvojen do kraja Prvog svetskog rata, već je stupio na snagu tek regentovim ukazom 1919. godine.
Ulaskom Srbije u sastav Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca, okruzi su i dalje postojali kao administrativne jedinice, sve do podele zemlje na oblasti 1922. godine.
Nedićeva Srbija
U okupiranoj Nedićevoj Srbiji su krajem 1941. godine formirani okruzi koji su zamenili dotadašnju podelu na banovine. Srbija je tada podeljena na 14 okruga, uključujući i Okrug Veliki Bečkerek, koji je imao autonoman status.
Duplín
Duplín je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Istorija okruga Srbije
Republika Srbija
Uredbom Vlade Republike Srbije, od 29. januara 1992. godine, određeni su poslovi državne uprave koje ministarstva obavljaju izvan svojih sedišta u okruzima kao područnim središtima državne vlasti. U Srbiji danas postoji 29 okruga, ne računajući područje Grada Beograda.
Duplín
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 509 stanovnika.
Esquerdes
Ekerd je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1460 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 155 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 139 m, a minimalnoj 25 m).
Mount Hermon, California
Mount Hermon je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.037 stanovnika.
La Línea, Ahome
La Línea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Los Altos de Jalisco, Ocosingo
Los Altos de Jalisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Baroni, Vicenza
Baroni je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Masashi Motoyama
(20. jun 1979.) je japanski nogometaš.
Ljubiša Veličković
Biografija
General-pukovnik Ljubiša Veličković je rođen 1. 3. 1946 u selu Crljenac, blizu Požarevca. Po završetku osnovne škole upisao je Vazduhoplovnu opću srednju vojna školu "Maršal Tito" u Mostaru, koju je završio 1963 godine. Nakon toga je upisao Vazduhoplovnu vojnu akademiju RV i PVO u Zadru. Tu se obučavao na klipnom avionu 522 i na avionima američke proizvodnje F-84 Thunderjet u F-86 Sabre. Vazduhoplovnu vojnu akademiju RV i PVO je završio 1966 godine. Nakon nekoliko godina službe i vrlo uspešnog obavljanja dužnosti pilota, nastavnika letenja i komandira eskadrile, general-pukovnik Veličković je otišao na školovanje u Komandnoštabnu akademiju RV i PVO u Beogradu. Kao jedan od boljih pilota, general-pukovnik Veličković je upućen na preobuku na MiG-21, tada jedan od najboljih supersoničnih lovaca na svetu. Skoro sve vrijeme u službi Jugoslavenske narodne armije (JNA) je proveo na vojnom Aerodromu Batajnica u 204. lovačkom avijacijskom puku (LAP). Na Batajnici je napredovao sve do čina generala-pukovnika i načelnika štaba 204. LAP-a, dok je zapovjednik bio general Ljuba Bajić. Po odlasku generala Bajića na drugu dužnost, general-pukovnik Veličković je preuzeo komandu nad navedenim pukom u činu pukovnika. Krajem osamdesetih godina, pred raspad zemlje tj. SFR Jugoslavije, u dva navrata je duže vreme službeno boravio u SSSR-u. Prvi put je kao jedan od najsposobmijih vazduhoplovnih oficira bio komandant grupe od tridesetak pilota koji su se u Centralnoj Aziji, u Kazahstanu, obučavali na letenju MIG-29. Na obucu u SSSR-u proveo je oko godinu dana. Kratko vreme nakon toga je ponovo otišao u SSSR, u Moskvu, u Generalštabnu vojnu akademiju "K. E. Vorošilov". Generalštabna vojna akademija "K. E. Vorošilov" je u to vreme bila jedna od najprestižnijih akedmija u svetu. General-pukovnik Veličković je na školovanju u Moskvi proveo dve godine. Po povratku iz SSSR-a bio je na raznim dužnostima: načelnik inspekcije borbene gotovosti u komandi RV i PVO, načelnik Savezne uprave za kontrolu letenja (SUKL), komandant 3. Korpusa RV i PVO u Nišu, od 1991 do 1992, da bi se nakon rasformiranja niškog korpusa RV i PVO, sredinom 1992, ponovo vratio u Beograd na nove dužnosti.
Nakon ratnih operacija tokom ratova u sada već bivšoj Jugoslaviji, a po odlasku generala Božidara Stevanovića u penziju, general-pukovnik Veličković je preuzeo i obavljao dužnost komandanta RV i PVO Vojske Jugoslavije. Na toj dužnosti mu je dodijeljen dobija čin general–potpukovnika, a potom i general-pukovnika. Ubrzo je postao zamenik saveznog ministra za odbranu, a za vreme NATO bombardovanja SR Jugoslavije obavljao je dužnost pomoćnik načelnika Štaba Vrhovne komande Vojske Jugoslavije za RV i PVO. 1. 6. 1999 godine, prilikom obilaska raketnih baterija PVO-e na terenu Pančeva, jednim od projektila smrtno je pogođen i general-pukovnik Ljubiša Veličković. General-pukovnik Ljubiša Veličković je sahranjen 3. 6. 1999 godine na groblju u svom rodnom selu. General-pukovnik Veličković je tokom karijere bio više puta odlikovan visokim vojnim odlikovanjima i dva puta vanredno unapređen u viši čin. Nosilac je Zlatnog letačkog znaka i zvanja instruktor letenja.
Krajem 1960-tih oženio se sa Marijanom Jaklić sa kojom je imao kćeri Angelinu i Radu.
Węgorzewo
Węgorzewo (njemački: Angerburg) je grad od 11,280 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Węgorzewo leži u Regiji Mazurska jezera na rijeci Angrapi (i njenim kanalima), koja izvire svega 2 km dalje iz Jezera Mamry.
thumb|left|240px| [[Marina (pristanište)|Marina]]
Historija
Historija grada počela je 1335., kad je Teutonski viteški red sagradio zamak, uz koji je 1335. osnovano trgovište Angerburg (poljski: Węgobork). Angerburg je dobio gradska prava 1571.
Sve do 1466. pripadao je Kraljevini Poljskoj, tad je na osnovu mirovnog ugovora pripao Teutonskom viteškom redu.
Od 1525. je dio Pruskog vojvodstva i dijeli sa njim svoju političku sudbinu sve do 1945. Angerburg su 1656. razorili Tatari, tadašnji saveznici litvanskog hetmana Wincenty Gosiewskog.
Od 17. do 18. vijek. trajao je period intenzivne poljske kolonizacije, koji je zaustavljen germanizacijom Kraljevine Pruske. Krajem 19. početkom 20. vijeka grad se počeo je industrijski razvijati, nakon izradnje željezničke pruge i boljih cesta.
Još od 1821. pa sve do 1975. bio je lokalni administrativni centar, nakon pauze od 26 godina ta funkcija mu je vraćena 2001. Na plebiscitu održanom nakon Prvog svjetskog rata - 1920., većina stanovnika je glasala za ostanak u Njemačkoj.
Pri samom kraju Drugog svjetskog rata - 1945., Angerburg je bio žilava točka otpora Wehrmachta, tako da je oko 80% grada razoreno artiljerijskom vatrom Crvene armije.
Nakon što je Treći Reich 1945. izgubio rat, odlukam konferencije u Potsdamu, Węgorzewo se kao i cijela Istočna Pruska našao unutar granica Poljske.
Privreda
Današnje Węgorzewo je grad prehrambene, drvne i tekstilne industrije. Pored tog on je ituristički resort za sportove na vodi i obilazak Mazurskih jezera.
Luka u Węgorzewu je obavezna stanica brodova na kružnim turama po jezerima.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je teutonski zamak s kraja 14. vijeka (restauriran tokom 18 i 19. vijeka) i evangelička crkva s početka 17. dovršena početkom 18. vijeka.
Pobratimski gradovi
Węgorzewo ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
El Duraznito, Acaponeta
El Duraznito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1386 m.
Teanquisco, Alpatláhuac
Teanquisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alpatláhuac.
Frane Bulić
mini|Kip Don Frane Bulića, djelo [[Frano Kršinić|Frana Kršinića iz 1935. godine, na Marulićevom trgu u Zagrebu]] Don Frane Bulić (Vranjic, 4. listopada 1846. – Zagreb, 29. srpnja 1934.), katolički svećenik, hrvatski arheolog i povjesničar.
Biografija
Don Frane Bulić, ugledni hrvatski arheolog, povjesničar, konzervator starina i povjesničar umjetnosti, rođen je 4. listopada 1846. godine u Vranjicu kraj Splita. Studij teologije polazio je u Zadru. Nakon završene teologije i svećeničkog ređenja 1869. završio je na bečkom sveučilištu studij klasične filologije i arheologije. Kao školovani arheolog postao je upraviteljem arheološkog muzeja u Splitu, a 1878. povjerena mu je i dužnost konzervatora nadležnog za očuvanje kulturno-povijesnih starina na području cijele Dalmacije.
Biran je za zastupnika splitske općine u Dalmatinski sabor i za zastupnika Dalmacije u carevinskom vijeću u Beču, gdje se zalagao za sjedinjenje Dalmacije s Hrvatskom. Iz političkog života se povukao u vrijeme Kraljevine Jugoslavije, nakon proglašenja šestosječanjske diktature kralja Aleksandra 1929. godine.
Svojim arheološkim otkrićima dao je najveći doprinos upoznavanju ranokršćanske i starohrvatske povijesti na području Dalmacije. Vodio je arheološka iskapanja na mnogim dalmatinskim mjestima, osobito u Solinu. Otkrio je baziliku u Manastirinama u kojoj su bili pokopani mučenici Venancije iz Valerijanova ili Aurelijanova doba te Dujam iz Dioklecijanova doba. 1891. godine otkrio je u Rižinicama kraj Solina kameni ulomak s natpisom kneza Trpimira, a 1898. godine i znameniti sarkofag kraljice Jelene iz 976. godine. Bulić je sa suradnicima uspio sastaviti krhotine natpisa sa sarkofaga i odgonetnuti tekst koji povjesničari smatraju jednim od najznačajnijih dokumenata hrvatske srednjovjekovne povijesti jer sadrži podatke koji otkrivaju genealogiju hrvatskih kraljeva. Za radova na Gospinom otoku u Solinu, Bulić je otkrio i temelje crkve Svete Marije i crkve Svetog Stjepana u kojoj su bili pokopani članovi hrvatske vladarske kuće.
U Splitu je 1894. godine don Frane Bulić osnovao društvo "Bihać" za proučavanje povijesti iz doba hrvatskih narodnih vladara. Svojim ugledom najviše je pridonio održavanju prvog svjetskog kongresa kršćanske arheologije u Splitu i Solinu 1894. godine. Bio je cijenjeni član brojnih domaćih i svjetskih akademija i arheoloških društava. Objavio je niz članaka i knjiga, a najznačajniji su: "Hrvatski spomenici u kninskoj okolici uz ostale suvremene dalmatinske iz doba narodne hrvatske dinastije", "Palača cara Dioklecijana u Splitu" i "Stopama hrvatskih narodnih vladara". Od 1884. bio je urednik arheološkog časopisa Bullettino di archeologia e storia dalmata, između 1888. i 1925. njegov vlasnik, a 1920. na njegovu inicijativu promijenio je ime u Vjesnik za arheologiju i historiju dalmatinsku.
Opština Vădăstrița, Olt
Vădăstrița je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
El Tigre, Tezonapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1047 m.
Makoto Tanaka
(8. august 1975.) je bivši japanski nogometaš.
Opština Guadalupe, Puebla
Guadalupe je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2749 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1072 m.
Villa Inferno, Ravenna
Villa Inferno je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 799 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Believe (Disturbed)
Believe je drugi album sastava Disturbed. Snimljen je u proljeće 2002 u razdoblju od 6 tjedana. U SAD-u je objavljen 17. rujna 2002.
Album je objavljen i u limitiranoj ediciji sa DVD-om i specijalnim omotom.
Hartenstein (Mittelfranken)
Hartenštajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Nirnberger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.379 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9574129.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nirnberger Land Hartenštajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nirnberger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500 metara. Površina opštine iznosi 24,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.379 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Ca' Bartoli, Ferrara
Ca' Bartoli je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Philip Roth
Philip Milton Roth (Newark, New Jersey, 19.3. 1933.- ) je američki romanopisac. Stekao je rano slavu svojom zbirkom priča iz 1959. godine pod naslovom Goodbye, Columbus i bestseler-knjigom iz 1969. godine Portnoy's Complaint. Nakon toga je nastavio pisati hvaljena djela, u kojima se često pojavljuje njegov alter ego, Nathan Zuckerman. Romani o Zuckermanu su počeli s The Ghost Writer godine 1979, a uključuju Pulitzerovom nagradom ovjenčani American Pastoral (1997).
Romani o Zuckermanu
(Četiri prethodne knjige su spojene u Zuckerman Bound)
Leopold I od Austrije (Babenberg)
thumb|300px|Leopold Uzvošeni, Babenberger Stammbaum, [[Samostan Klosterneuburg, cca. 1490]]
Leopold I (cca. 940 - Würzburg, 10. jul 994) također poznat i kao Leopold Uzvišeni, ali i imenima Luitpold i Liutpold bio je prvi markgrof Austrije iz kuće Babenberg, koji je na tom mjestu služio/vladao od 976. do smrti.
Leopold je bio njemački grof u bavarskom Donaugau (Dunavska oblast), a prvi put se spominje 960. u dokumentima pod imenom Liupo. Njegovo porijeklo je predmet rasprave među historičarima, iako mnogi od njih drže da je bio u srodstvu s plemićkom lozom Luitpoldinga.
Nakon ustanka koga je bavarski vojvoda Heinrich Svadljivi godine 976. podigao protiv cara Otona II, Leopold je umjesto Burkharda imenovan "markgrofom na Istoku", pri čemu mu je teritorija predstavljala jezgru budućeg Nadvojvodstva Austrija. Sjedište mu je najvjerojatnije bilo Pöchlarn, a možda i Melk, gdje su živjeli njegovi nasljednici. Na početku vladavine mu je teritorija bila veličine današnjeg Wachaua, ali se s vremenom proširila na istok do današnje Bečke šume.
Ubijen je u Würzburgu u Frankoniji strijelom koja je bila namijenjena njegovom rođaku Heinrichu od Schweinfurta.
Iako se ne spominje u Babenberger kronici koju je napisao njegov potomak Otto od Freisinga (a koja počinje tek s Leopoldovim unukom Adalbertom) poznat je kao praosnivač dinastije. Ottove tvrdnje da potiče od frankonijske dinastije Starijih Babenbergovaca nisu potvrđene, ali ni isključene.
Mount Laguna, California
Mount Laguna je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 57 stanovnika.
Leopold I od Austrije (Babenberg)
Godine 1976. je u svečano obilježena hiljadugodišnjica njegovog imenovanja markgrofom kao "Hiljadu godina Austrije". Svečanost pod istim imenom je održana dvadeset godina kasnije, kada se obilježilo hiljadu godina od prvog spomena Ostarrîchi u dokumentu iz 996. koji prvi navodi staronjemačko ime za Austriju.
Stazione Ferroviaria, Trapani
Stazione Ferroviaria je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Leopold I od Austrije (Babenberg)
Brak
Leopold se oženio za Richardis od Sualafeldgaua. S njom je imao sljedeću djecu:
Stazione Ferroviaria, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Tequexquilico, San Felipe Orizatlán
Tequexquilico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Felipe Orizatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.