cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Bank (film, 1915)
The Bank je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1915. u režiji Charlesa Chaplina. U njoj se Chaplin pojavljuje u naslovnoj ulozi, odnosno kao skromni domar u banci zaljubljen u lijepu blagajnicu (čiji lik tumači Edna Purviance) i koji pogrešno misli da mu je ona uputila ljubavno pismo. The Bank se smatra jednim od manje tipičnih Chaplinovih filmova za tadašnji period njegove karijere, odnosno još jednim primjerom kako je počeo unositi sentimentalne elemente ali i tužne završnice u svoja ostvarenja.
Falkarinol
Falkarinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 244,372 Da.
Rayito de Luna, Juchitán
Rayito de Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Juchitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Villa Pulcini, Rieti
Villa Pulcini je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Tape-Mil
mini|desno|250px| [[Panorama Tape-Mila]]
mini|desno|250px| [[Bahram V.|Bahramov hram vatre i tunel]] mini|desno|250px| Središnja hramska [[prostorija sa svodom]] Tape-Mil (perz. تپه میل) je umjetni brežuljak sa zoroastrijskim hramom vatre smješten nedaleko od drevnog iranskog grada Raja, dijela suvremenog Teherana. Monumentalna građevina također je poznata i kao Bahramov ili Rajski hram vatre (perz. آتشکده بهرام ili آتشکده ری), a datira se u sasanidski period (3. − 7. v.).
Geografija
Tape-Mil nalazi se 10-ak km jugoistočno od Raja, odnosno približno 1200 m od autoceste koja povezuje Teheran i Varamin. Umjetni brežuljak izgrađen je od nabijene zemlje i proteže se duljinom od 35 m u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Širina mu iznosi 17 m, a u odnosu na okolicu (1023 m n. v.) izdiže se 18 m.
Arheologija
Godine 1901. arheolozi iz Francuske počinju s ograničenim iskopavanjima, no Arheološki lokalitet nije temeljitije istražen sve do 1930-ih godina kada njemački arheolog E. F. Schmidt na Tape-Milu identificira hram vatre i datira ga u sasanidski period (3. − 7. c.). Osim zoroastrijskog hrama, Schmidt je proučavao i arhitektonske ostatke na jugoistočnom platou Tape-Mile, rezidencije smještene istočno od hrama, te umjetne brežuljke u neposrednoj okolici. Novija iskopavanja obavlja iranski stručni tim kojeg predvodi arheolog Z.-T. Šejbani. S obzirom da je brežuljak od nabijene zemlje osjetljiv na atmosferilije koje imaju erozivan učinak, koncem 20. vijeka nalazišta na jugoistočnom platou zaštićena su velikim montiranim krovištem. Nekoliko kilometara zapadno i jugozapadno od Tape-Mila nalaze se ostaci sasanidskih naselja kao što su Čal-Tarhan, Eškabad i Nezamabad, no nisu dovoljno istražena. Većina keramike i drugih predmeta pronađenih na Tape-Milu i okolici čuva se u Nacionalnom muzeju u Teheranu, dok su dijelom pohranjena i u malenom muzeju smještenom južno od brežuljka.
Runjava trava
Runjava trava (ljekoviti volujak, lat. Anchusa officinalis), dvogodišnja biljka ili trajnica iz porodice boražinovki. Raširena je po Europi, uključujući i Hrvatsku, gdje je poznata pod nizom imena, rumenilo, pačje gnijezdo, pijavica, trava runjava i druga.
Stabljika je uspravna, a naraste do 60 centimetara visine. Listovi su naizmjenični, cvjetovi su dvospolni, ljevkasti, ljubičastoplavi. Plod je kalavac.
Mladi listovi su jestivi, a starije biljke sadrže otrovne alkaloide. Kuhanjem korijena dobiva se smeđa do crvena boja za bojadisanje tekstila.
Ivakuni
Ivakuni (岩国) je grad u Japanu u prefekturi Jamaguči. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 149.702 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 149.702 stanovnika.
A Woman
thumb|thumbtime=4|upright=1.5|A Woman A Woman je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1915. u režiji Charlesa Chaplina. U njoj se Chaplin pojavljuje u ulozi skitnice koji uspije zavesti majku i kćer u parku i, koji se, u nastojanju da izbjegne neugodne posljedice, prerušava u ženu. A Woman predstavlja posljednji od tri filma u kojima se Chaplin pojavio u ženskoj odjeći, odnosno posljednji u kome je nastupio bez brkova sve do Svjetla pozornice nekoliko decenija kasnije.
El Refugio, Ruíz
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ruíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Opština Cuichapa, Veracruz
Cuichapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3910 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
San Joaquín, Valle de Santiago
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Valle de Santiago.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Odin, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 101.
Zouerate
Zouerate (arapski: ازويرات) ili Zouîrât - Zouérate je rudarski grad na sjeveru Mauritanije od 44,649 stanovnika.
Geografske karakteristike
Zouerate leži u brdima Sahela pored granice sa Zapadnom Saharom, udaljen od lučkog Nouadhibou na Atlantiku 674 km.
Historija
Zouerate je novi grad iznikao nakon što su 1952. na obližnjoj planini Kediet ej Jill pronađene velike količine kvalitetne željezne rude. Nakon tog je 1960-ih izgrađena željeznička pruga (jedina u Mauritaniji) do Nouadhibou za transport rude.
Privreda
Za privredu Zouerata je najvažnija željezna ruda koja se izvozi. za Evropu i Sjedinjene Američke Države.
Transport
Pored željeznice grad ima i aerodrom Tazadit (IATA: OUZ, ICAO: GQPZ) sa redovnom linijom prema Nouadhibou a sezonski i prema Casablanci.
Regent’s Park
Regent’s Park (prevedeno Regentski park) je ime jednog od kraljevskih parkova na granici londonskih borougha Westminster i Camden. Park je nekad bio lovište kralja Henrya VIII, a danas je jedan od najposjećenih londonskih parkova.
Historija
Park je projektirao arhitekt John Nash 1820. na površini od 197 hektara. Po njegovom orginalnom planu trebalo je biti izgrađeno puno više aristokratskih vila, ali je unatoč podrške koju je imao od tadašnjeg regenta Princa od Walesa (kasniji kralj George IV) koji je platio troškove projekta, izgrađeno samo osam od planiranih pedeset i šest. Park je bio zatvoren za javnost sve do 1845. kada je vladala kraljica Viktorija, ali je u početku bio otvoren samo dva dana u tjednu.
Regent park ima brojne atrakcije, od vrta ruža, do jezera po kom se može iznajmiti čamac i veslati. Uz to ima i ljetnu pozornicu na kojoj se tokom ljeta izvode shakespearovske drame, a po čitavom parku se periodično održavaju kojekakvi festivali i sajmovi.
Las Camelias, Ocozocoautla de Espinosa
Las Camelias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 960 m.
Regent’s Park
Historija
Na sjevernom kraju parka nalazi se poznati Londonski zoološki vrt, jedan od najstarijih u Evropi. Kanal Regent, prokopan je i otvoren 1820. godine, a proteže se gotovo 13 km od Male Venecije na zapadu do dokova na Temzi na istoku. Brojni izletnički brodovi prevoze turiste do ustave na Temzi kod Camdena.
Trebatice
Trebatice je naseljeno mjesto u okrugu Pještjani, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.340 stanovnika.
El Carrizo, Ruíz
El Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ruíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 785 m.
Dola, Ohio
right|250px Dola je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Opština Iana, Vaslui
Iana je opština u Rumuniji u okrugu Vasluj.
Dola, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 140.
Opština Iana, Vaslui
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Rancho los Rodríguez, Pénjamo
Rancho los Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Jonago
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 149.584 stanovnika.
San Isidro, Atzitzihuacán
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atzitzihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2125 m.
KSI (zabavljač)
mini|desno|225px|KSI Olajide William "JJ" Olatunji (19. jun 1993. – ), poznatiji po nadimku KSI, je britanski komičar i reper, poznat po tome što se proslavio video-snimcima na YouTubeu, te stekao status jednog od najpopularnijih i najgledanijih youtubera na svijetu.
Trstice
Trstice je naseljeno mjesto u okrugu Galanta, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3.794 stanovnika.
Gherba, Cuneo
Gherba je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Alvimare
Alvemar je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 462 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 68 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 129 m).
Broșteni, Bahna
Broșteni je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Bahna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Canepinetta, Viterbo
Canepinetta je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Aleksandrów Kujawski
Aleksandrów Kujawski je grad od 12,058 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.
El Rincón de Gertrudis, Tlacotalpan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Aleksandrów Kujawski
Geografske karakteristike
Aleksandrów Kujawski se prostire u dolini rijeke Visle, udaljen tridesetak km južno od centra Toruńa.
Historija
Počeci naselja vezani su za izgradnju pogranične željezničke stanice u Kongresnoj Poljskoj, na pruzi Varšava-Bydgoszcz.
Stanica podignuta 1860. ubrzo je postala nukleus oko kojeg je niknuo granični prelaz sa carinom, telegrafom i poštom, naselje nazvano - Przygraniczny.
U toj željezničkoj stanici je u septembru 1879., održan susret dva cara - ruskog Aleksandra I. i njemačkog Wilhelma I, nakon tog je naselje nazvano Aleksandrów Przygraniczny (od 1919. Aleksandrów Kujawski).
Za vrijeme Poljsko-sovjetskog rata u Aleksandrówu je bio zarobljenički logor za 3,500 vojnika.
Likvidacija granice i to što se 1918. našao u ponovno rođenoj Poljskoj Republici, paradoksalno su utjecali na stagnaciju Aleksandrówa, unatoč činjenici da je 1919. dobio status grada, a od 1932. bio i administrativni centar Povjata Nieszawa (od 1949. Aleksandrow).
Za Njemačke okupacije Poljske Aleksandrów je izgubio ulogu administrativnog centra. Židovsko je stanovništvo potpuno istrebljeno, sinagoga i groblje uništeni.
Privreda
Današnji Aleksandrów je servisni centar poljoprivredne okolice, od industrije ima manje pogone koji proizvode građevinski materijal, mašine i prehrambene artikle.
U Poljskoj je poznat po sanatoriju sa termalnom vodom i po košaraštvu.
Nekropole stećaka u Ilijašu
Nekropole stećaka u Ilijašu, nalaze se u opštini Ilijaš, Bosna i Hercegovina. Prema istraživanjima Šefika Bešlagića 1967. godine na području opštine Ilijaš, registrovana su 32 lokaliteta srednjovjekovnih nekropola u 20 naselja, sa ukupno 518 stećaka. Najviše stećaka je u formi sanduka (240), sljemenjaka (236), ostatak čine ploče (41) i uspravni stećak (1). Na većini ovih srednjovjekovnih nekropola ili u njihovoj neposrednoj blizini nalaze se groblja iz kasnijih vremenskih perioda.
Nekropola stećaka u Donjim Ivančićima
Naselje Ivančići je smješteno u dolini rijeke Ljubine, blizu puta Sarajevo – Tuzla. Od Ilijaša je udaljeno oko 22 km zračne linije u pravcu sjeveroistoka. Nekropola je na lijevoj obali rijeke Ljubine i takođe na lijevoj strani puta koji vodi iz pravca Donjih Čevljanovića ka Gornjim Čevljanovićima. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 13 stećaka (10 u formi sljemenjaka, 2 u formi sanduka i 1 u formi ploče).
Nekropola stećaka Luka
Naselje Luka je od Sarajeva udaljeno 12,31 km zračne linije u pravcu sjevera, a od Ilijaša 16,13 km zračne linije u pravcu zapada, na nadmorskoj visini 1124 m. U kotlini koju stvaraju rječica Liješnica i Perački potok, duboko ispod naselja u pravcu jugozapada na udaljenosti od 850 m, smještena je nekropola sa stećcima, koja je nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čine ostaci srednjovjekovnog grada i nekropola sa 79 stećaka. Stećci su se u srednjem vijeku nalazili na teritoriji župe Vrhbosna, koja je kasnije podijeljena na nekoliko manjih oblasti. Nakon te podjele prostor današnjeg sela Luka bio je sastavni dio zemlje Pavlovića.
Nekropola stećaka u Kopošiću
Pslije stećka iz Zgošće kod Kaknja, stećci u Kopošiću smatraju se najljepšim bosanskim stećcima. Ovo su stećci veoma značajnih ljudi, obični ljudi nisu mogli imati ovako raskošne stećke, u pitanju je tzv. oblik kneževskih stećaka.
Stećak kneza Batića već ranije je bio pomjeran, kada je opljačkan još 1891. godine.
Treći spomenik je dječiji stećak, karakterističan po dvostrukom postolju i krovu koji je oivičen tordiranom vrpcom. Na lokalitetu Hodžak svi stećci su dobro klesani i imaju proporcionalne mjere izrade ukrasa. Tri stećka su sa skladnim proporcijama, kvalitetom likovne obrade i ukrašenosti. Na ovim spomenicima su tordirane vrpce, osmerolisne rozete, spirale i grozdovi, jabuke i arhitektonski elementi.
U nekropoli u Kopošiću pronađen je 2015 skelet sa brokatnim plaštom od teške svile protkane nitima zlata i srebra, za koji se pretpostavlja da je pripadao Mirku Radojeviću, ocu Velikog kneza bosanskog Batića, koji je bio knez bosanskog kralja Tvrtka I. Ovo je rijedak slučaj da se jedan takav plašt sačuvao kroz toliki vremenski period, što ga čini izuzetno vrijednim nalazom. Izrađen je od brokata, to je teška svila koja je protkana nitima zlata i srebra, što govori o visokom rangu i značaju osobe koja je tu bila sahranjena. Još jedan kuriozitet je da je osoba sahranjena bez glave, što znači da je ili poginuo u nekoj borbi, pa je njegovo tijelo ovdje dopremljeno bez glave, ili je pak po kazni izgubio glavu.
Nekropola stećaka na Ozrenu
Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čini nekropola sa stećcima i nišanima na lokalitetu Travnjak (sedam stećaka i pet nišana) i nekropola sa stećcima na lokalitetu Bandijera (27 stećaka).
Stećaci na Bijambarama
Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čini grupa od 39 stećaka, od čega su 32 u formi sljemenjaka i 7 u formi sanduka, premještenih sa lokaliteta Mramorje iz Donjih Čevljanovića na lokalitet Dolovi u zaštićenom pejsažu Bijambare. Ovo je drugo premještanje ovih stećaka. Prvi put je to bilo 1959 kada je preko nekropole prešao put. Grobovi tada nisu istraživani, već su buldožerima uništeni.
Falipamil
Falipamil je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,521 Da.
Iruma
Iruma (入間) je grad u Japanu u prefekturi Saitama. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 148.576 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 148.576 stanovnika.
Miniera, Bolzano
Miniera je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1247 m.
El Cenzontle, Janos
El Cenzontle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Janos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1416 m.
Izbjeglički logor
Izbjeglički logor ili Izbjeglički kamp je sabirno mjesto za prihvat izbjeglica i prognanika, koji bježe od ratnih stradanja i progona, ili zbog ekonomskih i prirodnih katastrofa. Takvi logori se formiraju radi hitnog i privremenog zbrinjavanja, te pružanja organizirane humanitarne pomoći.
Karakteristika i historija
Izbjeglice su svi prognanici, beskućnici i prisilni migranti koji su prešli granicu i više nemaju zaštitu svoje bivše države. Prije 19. vijeka nije bio potreban pasoš ili viza da se pređe iz jedne u drugu državu, a pravo na azil je najčešće priznato i poštovano. Iako je tokom historije bilo više izbjegličkih valova, praktički nije postojao problem izbjeglica sve do pojave čvrstih i zatvorenih državnih granica krajem 19. vijeka.
Tradicija političkog azila znatno se pogoršala 1920-ih i 1930-ih, što zbog sve veće neosjetljivosti na ljudske patnje, a djelomično i zbog enormnog broja izbjeglica.
Sjedinjene Američke Države su još u 22. januara 1944. organizirale agenciju koja se trebala brinuti o izbjeglicama žrtvama nacizma (to su većinom bili Židovi. Nakon Drugog svjetskog rata na evropskom tlu zateklo se više od 12 miliona izbjeglica, od toga velik broj iz poraženih država Austrije, Italije i Njemačke, pa su one među prvima organizirale Izbjegličke kampove u većem broju.
Veliki valovi izbjeglica i prognanika nakon Drugog svjetskog rata, - naročito nakon niza lokalnih ratova, ukazali su na potrebu reguliranja njihova statusa, pa je tako 1951. kreirana Ženevska konvencija o izbjeglicama, i osnovan Visoki komesarijat Ujedinjenih nacija za izbjeglice (UNHCR) kao međunarodno tijelo koje se zajedno sa državom na čijem se tlu nalazi izbjeglički logor brine o njima.
Nakon Arapsko-izraelskog rata 1948. došlo je do enermnog broja izbjeglica. zbog tog je u decembru 1949. Generalna skupština Ujedinjenih naroda osnovala je Agenciju za pomoć izbjeglicama na Bliskom istoku (UNRWA) kako bi pomogla palestinskim izbjeglicama. Do maja 1950. - UNRWA je formirala ukupno 53 izbjeglička "logora" na obje strane rijeke Jordan i u Pojasu Gaze, Libanonu i Siriji kako bi zbrinula više od 650.000 izbjeglica. U samom startu Izbjeglice su živjele po improviziranim logorima u šatorima, oni nakon 1958. zamijenjeni malim kućama od betonskih blokova sa limenim krovovom. Ratovi koji su se krajem 20. vijeka vodili u Evropi, Aziji i Africi uzrokovali su enormno povećanje broja izbjeglica i logora za njihov smještaj. Veliki val izbjeglica potekao je sa prostora bivše Jugoslavije nakon ratova 1990-ih. Još veći valovi potekli su nakon ratova u Afganistanu i Iraku i po Africi (Ruanda, Burundi, DR Kongo, Somalija, Etiopija, Eritreja, Sijera Leone, Liberija…) Za vrijeme Prvog zaljevskog rata 1991. u Turskoj je organizirano više logora za gotovo 500 000 izbjeglih Kurda sa Iračkog Kurdistana.
Sirijske izbjeglice i Evropska migrantska kriza
Prema uredu Visokog komesarijata Ujedinjenih nacija za izbeglice (UNHCR) krajem augusta 2014. broj izbjeglica koji je pobjegao od Građanskog rata u Siriji, nakon 2011. premašio je broj od tri miliona. Taj ljudski val prelio se na susjedne zemlje; ponajviše na Jordan, Libanon i Tursku, gdje je izazvao brojne probleme.
Do decembra 2013. pobijeno je više od 100.000 Sirijaca, a 1 / 3 stanovnika zemlje od oko 21,5 miliona je klasificirana kao interno raseljena. Broj izbjeglica porastao je od 200.000 - 2012. do brojke od 2.5 miliona - 2013., od tog se polovina odnosila na djecu. UNHCR je 2014. izjavio da se veličina sirijske krize približila Genocidu u Ruandi 1994. Krajem novembra UNHCR je registrirao oko 3.2 miliona sirijskih izbjeglica, i činjenicu da je gotovo 6000 ljudi svakodnevno bježalo iz Sirije. Taj enormni val doveo je do Evropske migrantske krize.
Riquinapuchi, Bocoyna
Riquinapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Los Durmientes, Culiacán
Los Durmientes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Riquinapuchi, Bocoyna
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2315 m.
Los Durmientes, Culiacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Campazzo, Parma
Campazzo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Trenčinske Stankovce
Trenčinske Stankovce je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3.087 stanovnika.
Манојловци
Демографија
У насељу Манојловци живи 119 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (41,1 код мушкараца и 48,4 код жена). У насељу има 42 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,43.
Guadalupe Victoria, Ocozocoautla de Espinosa
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
TAR
Slični pojmovi:
Flijak
thumb|upright=1.5|Tri čoveka pljačkaju škrticu u njegovoj kući, scena iz flijačke farse koju je naslikao slikar [[Asteja (350–340. pne.)]]
Tu Youyou
Tu Youyou [ tʰǔ jə́ʊ.jə́ʊ ]  (kin. 屠呦呦, pinyin Tú Yōuyōu) (Ningbo, 30. decembra 1930.), kineska medicinska naučnica, farmaceutska kemičarka, farmaceutkinja i edukatorica. Najpoznatija po otkriću artemizinina (poznat i kao qinghaosu) i dihidroartemizinina, upotrebljavanih za liječenje malarije, koji su spasili milione života. Njezino otkriće artemizinina i njegova upotreba za liječenje malarije smatraju se značajnim probojem u tropskoj medicini u 20. vijeku i unapređenjem zdravlja za ljude tropskih zemalja u razvoju u južnoj Aziji, Africi i Južnoj Americi. Za svoj rad Tu je 2011. dobila Laskerovu nagradu u kliničkoj medicini, a 2015. s Williamom C. Campbellom i Satoshijem Ōmurom podijelila je Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu. Tu je prva kineska nobelovka za fiziologiju ili medicinu i prva državljanka Narodne Republike Kine koja je dobila Nobelovu nagradu za prirodne nauke te prva Kineskinja koja je dobila Laskerovu nagradu. Rodila se, obrazovala i provela istraživanja isključivo u Kini.
Flijak
Flijak ili flijačka farsa (grč. φλύαξ = brbljivac, lakrdijaš) naziv je za antičku scensku lakrdiju, verovatno dorskog porekla, koja je bila popularna u 4. i 3. veku pne. kod Grka nastanjenih u južnoj Italiji, a možda i u Aleksandriji. Ove su se farse ponekad zvale i "vesele tragedije" (ἱλαροτραγῳδίαι = hilarotragedije).
Zna se za pet autora književnih flijaka: Rinton i Skira iz Tarenta, Bles sa Kaprija, Sopater iz Pafosa i Heraklid. Sačuvani su samo neki naslovi i oskudni fragmenti. Iz njih se može zaključiti da se radilo o nekoj vrsti mitološke travestije, u kojima su se ličnosti iz grčke mitologije mešale s tipskim likovima i stuacijama iz svakodnevnog života karakterističnim za novu atičku komediju.
Na jugu Italije, naročito u Apuliji, nađene su brojne vaze oslikane grotesknim scenama iz flijačke farse. Mnoge od tih slika verovatno ilustruju stariju fazu razvoja flijačke farse, dok je ona još predstavljala improvizovanu pučku lakrdiju i još nije bila vezana za književnost. Pretpostavlja se da je flijak u osnovu improvizovana scenska igra, dramatska radnja u kojoj se ređa niz prizora u kojima glavne komične elemente predstavljaju smešne fizičke karakteristike, razuzdane šale, prežderavanja i batinanja. Komični efekti pojačani su gestama, maskama i karakterističnim kostimom, koji je isticao stomak i stražnjicu, a kao neizostavni element sadržavao i veliki falos.
Odlike žanra
Nosida iz Lokrija daje objašnjenje ovog žanra u svom epitafu za Rintona:
thumb|left|upright|Flijački glumac kao [[Robovi|rob, predstava na sicilijskom krateru, oko 350.–340. pne., (Louvre)]]
Sačuvani fragmenti i arheološki nalazi pružaju samo delimičnu sliku ovih predstava mitoloških travestija i scena iz svakodnevnog života. Zbog odsustva bilo kakvog kontinuiranog odlomka teksta, ponekad se pretpostavlja da su flijaci velikim delom bili improvizacije. Po slikama na vazama zaključujemo da su flijačke scene izvođene na nekoj vrsti lako prenosivog, ukrašenog podija od 1–2 m visine, sa stepenicama i slikanom drvenom pozadinom. Takođe se vidi da su glumci nosili groteskne kostime (triko debelo postavljen na grudima, stomaku i stražnjici, pokriven čupama i opremljen velikim falusom), kao i pozorišne maske slične onima iz stare atičke komedije. Akrobacije i farsične scene bile su među glavnim odlikama flijaka.
Izgleda da je do kraja 3. veka pne. prikazivanje fijaka prestalo, ali su Osci u Kampaniji razvili svoju tradiciju farse, parodije i satire, na koju su uticali pozni grčki uzori, a koja je tokom 3. veka pne. zadobila popularnost i u Rimu. Taj je žanr poznat kao "atelana" i nazvan je po kampanskom gradu Ateli. Atelana je u rimsku komediju uvela niz tipskih likova, kao što su Maccus (= budalina) i Bucco (= brbljivac), za koje se i u antici smatralo da predstavljaju preteče likova kakve nalazimo kod Plauta, a mogu se možda smatrati i dalekim uzorima za likove koje nalazimo u komediji dell'arte. Premda se uvrežilo mišljenje da je jedino atička komedija poslužila kao uzor rimskoj, ukazano je na Rintonov uticaj u Plautovom Amfitrionu.
Slike na vazama
Za veliki broj grčkih vaza iz južne Italije pretpostavlja se da prikazuju scene iz flijaka, što je proizvelo dosta spekulacija o grčkom teatru i dramaturgiji.
Do 1967. identifikovano je 185 ovih vaza. S obzirom na to da su scene iz teatra inače retko prikazane na grčkoj keramici, s izuzetkom južnoitalskih vaza, pretpostavljalo se da prizori na ovim vazama odslikavaju isključivo lokalnu scensku tradiciju. Nastarije od ovih vaza potiču iz 5. veka pne., ali većina ih je iz 4. veka pne. Na njima su naslikani groteskni likovi, komične maske i rekviziti za komični teatar kao što su merdevine, korpe i otvoreni prozori. Otprilike jedna četvrtina vaza prikazuje nizak drveni podij, podignut da posluži kao privremena pozornica, no i dalje nije definitivno utvrđeno da li je flijačka pozornica i u stvarnosti tako izgledala.
Incaffi, Verona
Incaffi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Lovertino, Vicenza
Lovertino je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Border koli
Border koli je radna i pastirska rasa pasa razvijena u anglo-škotskom regionu za čuvanje stoke, a posebno ovaca.
Inteligencija
Border koli postoji kao rasa stotinama godina, a čovek isto toliko godina radi na jednom cilju: da ova rasa bude savršen čuvara stada. Zbog toga, border koli je danas visoko energičan pas koji se kreće brže nego što se trač širi.
Intelektualno i instinktivno je nenadmašan. Oni mogu uraditi sve što poželite – i uvek će to uraditi sa čistom peticom. Neko je već jednom rekao da je ova rasa toliko pametna da vam može uzeti novčanik iz džepa, a da to ne primetite. Toliko su neodoljivi da, kad saznate šta su uradili, ne preostaje vam ništa drugo do da se samo nasmešite. Naravno, džeparanje može biti dobar štos, ali border koli je prevashodno ovčar koji je zadužen za čopor. A ovi psi su u stanju da svoj posao obavljaju beprekorno od trenutka kad sunce izadje, pa sve do sumraka.
Nedavno je border koli poneo titulu „najboljeg čovekovog prijatelja”. Dobio je najviše ocene zbog inteligencije, poslušnosti i prosečnog očekivanog trajanja života od oko 12 godina. Ovaj pas je dobio ime po oblasti, dolini Borders, na granici između Škotske i Engleske, gde se rasa razvila. Poslednjih godina on služi kao pas za otkrivanje narkotika i eksplozivnih naprava. Osim za pastirski posao i sportska takmičenja, sve se češće koristi i za pratnju starijih osoba u zdravstvenim ustanovama. Stiče se utisak da ovaj crno-beli pas koristi snagu svog pogleda kako bi hipnotisao grla stoke, kojima se približava puzeći kao lovački pas. On se drži po strani i predviđa reakcije stada u svim mogućim situacijama.
Radni pas
Njegov izuzetni njuh omogućava mu da čuva stado bez problema i po najvećoj magli. U Francuskoj, gde su stada zatvorena u toru, njegova uloga se sastoji u odvajanju ovce od ovna ili navođenju stada da promeni pašnjak. Sa zanosom učestvuje na takmičenjima za radne pse. S obzirom na to da je inteligentan i veoma pažljiv, border koli je posebno prilagođen obuci. Treba ipak nežnije postupati s njim, jer inače može da postane nervozan i uplašen. S obzirom na veoma izražen nagon za plenom (što je karakteristika svih pastirskih pasa), ovaj pas bez adekvatnog treninga može usvojiti neželjeno ponašanje prema malim životinjama ili prema deci.
Aktivnost
Ukoliko ste osoba koja uživa u kretanju, druženju i igri sa psom, border može biti pravi izbor ljubimca. Bićete zapanjeni koliko ovaj pas brzo uči i koliko s uživanjem izvodi naučene trikove, a najbolja nagrada za uloženi trud biće mu trčanje za lopticom ili frizbijem.
Border koli je savršen izbor za zemljoradnike, farmere, rančere, ali i sportiste koji se bave atletikom, na prvom mestu maratonom. Potrebno mu je puno kretanja i stalna mentalna stimulacija. Može živjeti u kući ili stanu, a najvažnije mu je prisutstvo čovjeka. Treba ga četkati jednom do dva puta nedeljno.
Druželjubivost
U suštini, on je uravnotežen i mio. Otporan, pokretan i neumoran pas s visokim koeficijentom inteligencije. Dobro se oseća u porodičnom krugu, a posebno na selu. Druželjubiv je i odan pas koji se vrlo retko prepušta maženju. Veoma je odan svom gazdi, ali je nepoverljiv prema strancima. Međutim, nije agresivan. Vežba je za njega od životnog značaja.
Izgled
Border koli ima dosta dugačku i jaku njušku, uši prave ili polupodignute. Oči su mu smeđe, i to posebno živog pogleda. Vilica mu je snažna, a zubi čvrsti, makazasti. Mišićav i elegantan, ovaj pas ima proporcionalno telo i stiče se utisak da može brzo da se kreće, ali ne treba da ima nervozno držanje. Dlaka je srednje duga, gusta, poddlaka je blaga i zgusnuta, a stvara inače bujnu grivu i pantalone.
Moriguchi
Moriguči (守口) je grad u Japanu u prefekturi Osaka. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 147.465 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 147.465 stanovnika.
Los Pelillos, Juchitán
Los Pelillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Juchitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Las Majadas, Ruíz
Las Majadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ruíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 779 m.
Taftan
Taftan (perz. تفتان) je vulkanska planina u jugoistočnoj iranskoj pokrajini Sistan i Balučistan, oko 40 km od granice s Pakistanom. Dijelom je Istočnoiranskog masiva odnosno tektonski aktivne vulkanske regije u kojoj se nalaze i Kuh-e Nader, Kale-je Hasan-Ali, te Bazman. Nadmorska visina vulkana prema najvišim procjenama iznosi 4061 m. Najbliži veći gradovi u okolici Taftana su Haš (50 km južno) i Zahedan (100 km sjeverno). Vulkanska erupcija Taftana nije zabilježena hiljadama godina, a danas prolazi fumarolsku fazu.
Etimologija
Etimološko podrijetlo riječi taftan temelji se na plinovima i magli koja nastaje oko kratera zbog čega planina izgleda kao da je u plamenu, a na perzijskom jeziku podrazumijeva „toplo mjesto”. Kod lokalnog stanovništva vulkan je također poznat i kao Zijarat (mjesto hodočašća).
Geografija
Masiv Taftana približnog je promjera od 20 km i sastoji se od više vrhova iznad 3500 m nadmorske visine, a najviši među njima je Čeheltan koji se sastoji od dvije izbočine u obliku konjskog sedla ‒ jugoistočni Made-Kuh i sjeverozapadni Nar-Kuh. Potonja je niža i nastala je kao ostatak velikog vulkanskog kratera koji je snižen erozijom, dok je Made-Kuh sastavljen od kondenzirane andezitne lave i aktivan je dan danas. Najveća nadmorska visina Taftana ovisno o izvorima iznosi od 3940 do 4061 m, dok se visina okolice kreće od 1500 do 1700 m. Cijeli vrh Čeheltan prekriven je metrima sumpornog sloja koji je iskorištavan kao vrijedna mineralna sirovina, a gusti plinovi koje proizvodi uključuju kemijske spojeve H2SO4, SO2, H2S i CO2.
Plinovi se golim okom mogu vidjeti iz Haša gdje ih lokalno stanovništvo naziva dud. Kao rezultat termalnih izvora na jugu Taftana pojavljuju se naslage sumpora i soli sumporne kiseline zbog kojih potoci na njegovim istočnim i južnim padinama imaju korozivni učinak na sedimente. Uz navedene sezonske vodotoke smješten je niz ruralnih naselja, a na zapadu se nalaze i ostaci starih brana. Jedino naselje s relativno dužom historijom u široj okolici je Haš koji se nalazi 50-ak km, a na približno istoj udaljenosti nalaze se i Nukabad, Sangan, te Mirdžave. Zahedan, glavni grad pokrajine, smješten je oko 100 km sjeverno. Prvi Evropljanin koji se 1893. godine popeo na vrh Taftana bio je britanski diplomat Percy M. Sykes.
Geologija
Podloga na kojoj je smješten Taftan obuhvaća relativno homogen pojas uz središnji dio istočnih iranskih granica (izuzevši Sistan), oblikovana je tijekom krede odnosno eocena i sadrži prvenstveno sedimente fliša. Ostale prisutne stijene uključuju pješčenjak, škriljac, vapnenac, lapor, melanž, ultramafite, gabro, bazalt i razne metamorfne stijene. Stratigrafska struktura samog vulkanskog masiva koja pokriva navedene starije slojeve sastoji se od dacita i piroklastičnih stijena, a prisutnost hematita daje im ružičastu boju.
Tuf i ignimbrit sačinjavaju 50 m debel sloj star oko dva milijuna godina (pleistocen), a potonja vrst stijene sadrži velike fenokristale amfibola i biotita. Gornji dijelovi masiva sastavljeni su od andezitnih izljeva mlađih od milijun godina koji su zadržali izvornu morfologiju i porfiritnu teksturu. Porfiroblasti većinom uključuju plagioklas, amfibol i piroksen. Izljev lave na sjevernim padinama prekriva površinu od 45 km² i slabo je erodiran.
Prema studijama provedenim sredinom 2000-ih godina, Taftan ima veliki potencijal za razvoj geotermalne energije.
Trenčinske Mitice
Trenčinske Mitice je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 768 stanovnika.
Lázaro Cárdenas, Atzitzihuacán
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atzitzihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1856 m.
Drugi nordijski rat
Drugi sjeverni rat (zvan i Prvi ili Mali sjeverni rat) vodio se između Kraljevine Švedske i njenih protivnika Poljsko-Litavska Unije (1655. - 1660.), Carske Rusije (1656. - 1658.), Brandenburg-Prusije (1657. - 1660.), Habsburške Monarhije (1657. - 1660.), Dansko - Norveške (1657. - 1658. i 1658. - 1660.) i Nizozemske Republike kao završna faza borbe oko poljsko - švedske sukcesije .
Tok rata
Švedski kralj Karl X Gustav objavio je 1655. rat Poljsko-Litavskoj Uniji pod izgovorom da ga poljski kralj Jan II Kazimir Vasa odbija priznati kao suverenog monarha. Pravi razlog je bila Karlova želja da se teritorijalno proširi po Baltiku.
El Quince, Culiacán
El Quince je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Manga de Buenavista, Valle de Santiago
Manga de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Valle de Santiago.
Drugi nordijski rat
Tok rata
Tadašnji švedski saveznik Brandenburg-Prusija, napao je Poljsku pa su saveznici brzo napredovali i zauzeli Varšavu. Tad su Carska Rusija, Danska i Habsburška Monarhija objavile rat Švedskoj, pa je Brandenburg-Prusija napustila Šveđane i pridružila se protivničkoj koaliciji. Nakon tog su Šveđani protjerani iz Poljske, ali su dvaput napali Dansku i prislili je da napusti Skaniju.
Rusija koja je tad bila u ratu sa Poljsko-Litavskom Unijom (Rusko - Poljski rat (1654 -1667)) sklopila je primirje sa Poljskom i napala Švedsku. Taj potez je razbjesnio glavnog saveznika Rusije, ukrajinskog hetmana Bogdana Hmeljnickog koji je ostao švedski saveznik, jer su mu obećali veću samostalnost da se nastavio boriti protiv Poljaka.
Rat je završio tako što su se poljski vladari iz Dinastije Vasa odrekli prava na švedski tron, a Šveđani zauzeli Skaniju od Danaca.
Manga de Buenavista, Valle de Santiago
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Rancho María, Atoyac
Rancho María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atoyac.
Opština Cuitláhuac, Veracruz
Cuitláhuac je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Bunker Hill, Indiana
Banker Hil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 888, što je 99 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Taxcalilla, Pénjamo
Taxcalilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2229 m.
Bierville
Bjervil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 259 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 116 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 173 m, a minimalnoj 118 m).
Terranova Sappo Minulio, Reggio Calabria
Terranova Sappo Minulio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Siro-malankarska crkva
Termin Siro-malankarska crkva se može odnositi na:
Komaki
Komaki (小牧) je grad u Japanu u prefekturi Aiči. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 147.182 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 147.182 stanovnika.
Țuțcanii din Vale, Bahna
Țuțcanii din Vale je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Bahna.
Cuauhtémoc, Ocozocoautla de Espinosa
Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Canino, Viterbo
Canino je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4891 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Opština Ivești, Vaslui
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
San José el Capulín, Juchitán
San José el Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Juchitán.
Trenčinske Jastrabje
Trenčinske Jastrabje je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.200 stanovnika.
Ghidone, Cuneo
Ghidone je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Fukaja
Fukaja (深谷) je grad u Japanu u prefekturi Saitama. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 146.461 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 146.461 stanovnika.
Clarksdale, Mississippi
Klarksdejl je grad u Koahoma okrugu, država Misisipi, Sjedinjene Američke Države. Ovaj grad je i sedište Koahoma okruga.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.962, što je 2.683 (-13,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sahand
Sahand (perz. سهند) je vulkanska planina na sjeverozapadu Irana, u pokrajini Istočni Azarbajdžan. Zajedno sa Sabalanom i Araratom u susjednoj Turskoj predstavlja tektonski aktivnu vulkansku regiju u kojoj su učestali snažni potresi. Najveća nadmorska visina teško erodiranog vrha ovisno o izvorima iznosi 3707 ili 3710 m. Veliki gradovi smješteni na njegovim padinama su Maraga i Tabriz.
Punta de Agua, Janos
Punta de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Janos.
Sahand
Geografija
Masiv Sahanda približnog je promjera od 90 km i smješten je u središtu prostrane depresije kod jezera Urmije prema zapadu, ravnica Tabriza prema sjeveru odnosno Mijandoaba prema jugu čija su brda oblikovana nezavisno od okolnih vulkanskih masa. Njegov oblik sastoji se od više vulkanskih planina što ga čini bitno različitim od planinskog reljefa u široj okolici odnosno ostalih iranskih vulkana, a rezultat je dugog procesa erozije koja je razorila stožastu strukturu pa se središnja planina danas sastoji od tri glavna vrha međusobno udaljena 10 – 12 km. Najviši među njima je Džam čija nadmorska visina ovisno o izvorima iznosi 3707 ili 3710 m. Prema geografskoj bazi podataka GeoNames, Sahand ima ukupno 26 vrhova viših od 3000 m:
Punta de Agua, Janos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1458 m.
Sahand
Geografija
Navedeni vrhovi pokriveni su snježnim kapama koje opskrbljuju vodom brojne potoke i manje rijeke, a može ih se podijeliti u dva sliva − urmijski i kaspijski. Urmijski sliv obuhvaća zapadne vodotoke koji izravno utječu u jezero odnosno sjeverne koji se spajaju na Talhe-Rud, a kaspijski jugoistočne pritoke Ajdugmuša koji se kod Mijane nadovezuju na Sefid-Rud. Zbog utjecaja vlažne sredozemne klime, padine koje gravitiraju prema zapadu i jugu imaju prosječnu godišnju količinu padalina od 500 – 600 mm i bogatije su vodotocima koji oblikuju jaruge, kanjone i doline s bujnom vegetacijom. S druge strane, utjecaji jezera poput Urmije ili Kaspijskog jezera potpuno su zanemarivi za ovo podneblje. Prisutnost dijapira na planini ima negativan utjecaj na kvalitetu vode jer ponegdje može biti vrlo slana odnosno neupotrebljiva za piće ili čak navodnjavanje. Međutim, zbog navedenog fenomena brojna mjesta podno Sahanda obiluju toplicama.
Sjeverno od Sahanda smješteni su Sardrud, Hosrošaher i velegrad Tabriz, prema zapadu se nalaze gradići Mamkan, Gugan i Azaršaher, dok se na njegovim južnim obroncima nalaze Maraga i Bonab. Nadmorska visina podnožja iznosi 1600 – 1800 m prema istoku i 1200 – 1300 m prema ostalim rubovima. Južne i jugozapadne padine koje gravitiraju Maragi i Bonabu blaže su od ostatka i na njima se nalaze brojni pašnjaci. Na nižim visinama prevladavaju žutika, marelica, badem i orah, a na višim divizma, timijan i metvica. Veliki opus u istraživanju ruralnih svojstava ovih krajeva ostavio je francuski iranist X. de Planhol prema kojem se poljoprivredno orijentirani Sahand razlikuje od susjednog Sabalana na kojem je historijski prevladavalo nomadstvo. Naselja na Sahandu raširena su do 2500 m visine, a jedna od ruralnih karakteristika su sezonske migracije prema nižim područjima prilikom hladnih mjeseci. Iako je lokalno stanovništvo jezično turcizirano kroz više vjekova, oko 75% toponima na Sahandu i dalje je iranskog podrijetla.
Zmijanjski vez
Zmijanjski vez je kulturna baština na području Zmijanja između Banja Luke, Ključa, Ribnika i Mrkonjić Grada, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Ovaj tradicionalni vez se koristi za ukrašavanje ženske odjeće i domaćinstva, uključujući vjenčanice, marame, haljine i posteljine i jedan je od najspecifičnijih i najkarakterističnijih vezova sa prostora Bosne i Hercegovine.
Na 9. zasjedanju Međuvladine komisije za očuvanje nematerijalne baštine 6. novembra 2014. u Parizu, zahvaljujući svojim karakteristikama i specifičnostima, Zmijanjski vez je zajedno sa 18 novih dobara upisan na UNESCO-vu reprezentativnu listu nematerijalne svjetske baštine. To je upis prvog kulturnog dobra iz Bosne i Hercegovine na ovu listu. Time je Zmijanjski vez postao dio svjetskog kulturnog nasljeđa. Nominaciju je pripremio odjel za nematerijalno kulturno nasljeđe Muzeja Republike Srpske.
Historija
Predio između Banje Luke i Mrkonjić Grada pripadao je srednjovjekovnoj župi Zemljanik, u sastavu Donjih Krajeva. Župa Zemljanik se spominje u povelji bosanskog bana Prijezde II iz 1287. godine. Ova župa je tada predstavljala sjeverozapadni dio srednjovjekovne bosanske države. Padom pod osmansku vlast 1528. na području Zemljanika nastaje nahija Zmijanje. Njeno ime prvi put se spominje u popisnim defterima 1541. Stanovništvo se od vajkada bavilo stočarstvom, prvenstveno ovčarstvom. Zmijanjci su uživali određenu autonomiju na osnovu martološke službe i imali su status filuridžija. Periferijom Zmijanja je prošao poznati putopisac Benedikt Kuripešić i zapisao da ovdje „stanuje mnogo martolosa i ovčara”.
Karakteristike
Glavna karakteristika veza je ručni rad plavim nitima biljn0g porijekla i improvizovani geometrijski oblici nastali upotrebom krstića kao osnovnih elemenata. Bogatstvo i varijacije izvezenih dizajna određuju društveni status seoskih žena. Materijal na kojem je rađen vez doživlјavao je transformaciju, ali je vez i dalјe zadržavao autentične specifičnosti. Prvo se vezlo na konoplјinim i lanenim platnima, zatim na pamučnim, a danas se ovaj vez prezentuje i na savremenim industrijskim tkaninama. Bogatstvo šara i oblika, od krsta, jabuke i grane, cvjetova i drugih oblika predstavlјaju pravu riznicu izraza i značenja: sreća u porodici, dobro zdravlјe, zdravo potomstvo i slično. Djevojke sa Zmijanja ukrašavale su svoje nošnje što bogatijim vezom, kako bi pokazale da su spremne za udaju.
Alborz (razvrstavanje)
Alborz (perz. البرز) se može odnositi na:
Las Casitas de Navarro, Pénjamo
Las Casitas de Navarro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
The Playboy of the Western World (film)
The Playboy of the Western World je irski igrani film snimljen 1962. godine u režiji Briana Desmonda Hursta. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Johna Millingtona Syngea. Naslovni lik, koga tumači Gary Raymond je tajanstveni mladić koji dolazi u zabačeno selo u irskoj Grofoviji Mayo i mještanima govori kako je ubio vlastitog oca. Radnja prikazuje da mještani, umjesto da budu užasnuti ili mladića prijave vlastima, postaju fascinirani njegovom pričom, a lokalne žene prema njemu počnu osjećati požudu. Hurstu, koji je kao lokacije koristio irsku Grofoviju Kerry i film producirao zajedno sa Michaelom Morrisom, ovo je bio posljednji cjelovečernji film.