cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Menhir
mini| Usamljeni menhir između Millstreeta i Ballinagreea ([[Irska)]] mini| Veliki menhir Er Grah ([[Locmariaquer, Francuska) iz 4700. pr. Kr. bio je najveći menhir na svijetu, visok 20.60 m i težak preko 280 tona. Oko 4000. pr. Kr. je pao i slomio se na četiri dijela.]] Menhir (bretonski jezik: men = kamen + hir = dugi; velški jezik: maen hir, "dugi kamen"; engleski: standing stone; skandinavski jezici: bautastenar; armenski: Վիշապաքար, Višapakar ili Višap; ) je veliki uspravno postavljeni kamen u obliku pojedinačnog megalita (monolit) ili kao dio nekog megalitskog kompleksa (poput dolmena ili kromleha). Podizani su za vrijeme megalitske kulture (neolit) širom svijeta, različitih su dimenzija, ali im je oblik gotovo uvijek izdužen, nepravilnog kvadratičnog presjeka koji se sužava pri tupom vrhu. Najveći broj menhira podignut je u zapadnoj Europi, a samo u sjeverozapadnoj Francuskoj ih ima preko 1200.
Njihova uloga je nepoznata, premda postoje brojne pretpostavke: od ceremonijalnih oltara za prinos žrtve, teritorijalnih oznaka, do kompliciranih ideoloških sustava poput ranih kalendara.
Poneki menhiri su oblikovani u skulpture, a pored onih u Europi najpoznatiji su moai sa Uskršnjeg otoka.
Benito Juárez, Pijijiapan
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Matamoros, Rosario
Matamoros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1457 m.
Meseșenii de Jos, Meseșenii de Jos
Meseșenii de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Meseșenii de Jos.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3017 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
El Pingüino, Cosoleacaque
El Pingüino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Isla Morelos, Pijijiapan
Isla Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
El Pingüino, Cosoleacaque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Isla Morelos, Pijijiapan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Blandon, Pennsylvania
Blandon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.152.
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski (njem. Erzherzog Karl Stephan von Österreich; 5. rujna 1860. – 7. travnja 1933.), član kuće Habsburga i veliki admiral u Austrougarskoj ratnoj mornarici.
Obitelj
Karlo Stjepan rođen je u Židlochovicama kao sin nadvojvode Karla Ferdinanda Austrijskog (sin nadvojvode Karla, vojvode Tešina (1818.-1874.)) i njegove žene nadvojvotkinje Elizabete Franciske Austrijske (1831.-1903.). Rođen je u dvorcu Židlochovicama (Gross Seelowitz) kraj Brna u Moravskoj. Kršten je kao Karlo Stjepan Eugen Viktor Feliks Marija. Među njegovom braćom i sestrama bili su kraljica Marija Terezija Bavarska, nadvojvoda Fridrik Austrijski, kraljica Marija Kristina Španjolska i nadvojvoda Eugen Austrijski.
Karlo Stjepan oženio se 28. veljače 1886. u Beču za nadvojvotkinju Mariju Tereziju Austrijsku, princezu Toskane (Brandeis-Altbunzlau (Brandýs nad Labem-Stará Boleslav), 18. rujna 1862. - dvorac Saybusch (Żywiec), 10. svibnja 1933.). Ona je bila kći nadvojvode Karla Salvatora Austrijskog, princa Toskane i njegove žene princeze Marije Imakulate Burbonsko-Sicilske. Ceremonija se održala u Hofburgu, a svjedočio joj je kardinal Ganglbauer.
El Cerrito de la Campana, Atoyac de Álvarez
El Cerrito de la Campana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski
Obitelj
U braku Karla Stjepana i Marije Terezije rođeno je šestero djece:
El Cerrito de la Campana, Atoyac de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski
Vojna karijera
Godine 1879. Karlo Stjepan imenovan je pomorskim zastavnikom (njem. Seefähnrich) u Austrougarskoj ratnoj mornarici. Za njegova pomorskog upravitelja postavljen je 1879. godine Fregattenkapitän (poslije admiral) Hermann von Spaun koji ga je pratio na putovanju do Brazila i Sjeverne Amerike na škuni Saidi. Godine 1896. umirovljen je iz aktivne službe. Međutim, nastavio je napredovati u službi, stekavši položaj admirala 1901. i velikog admirala (njem. Großadmiral) 1911. godine. Imenovan je mornaričkim inspektorom (njem. Marineinspekteur), čime je postao titularno rangirani časnik mornarice. Stvarni nadzor nad operacijama od 1914. do 1918. imali su ipak drugi; Anton Haus, Maximilian Njegovan i Miklós Horthy služili su, svaki u određeno vrijeme, kao zapovjednici flote (njem. Flottenkommandant). Godine 1918. car Karlo I. imenovao ga je istražiteljem pobune mornara u Kotoru (danas u Crnoj Gori). Karlo Stjepan predložio je čistku u reorganizaciji mornarice i postavljanje Miklósa Horthyja za glavnoga zapovjednika.
Karlo Stjepan bio je časnik à la suite u Njemačkoj carskoj ratnoj mornarici i vlasnički poglavica 8. austrijske pješačke regimente. Njegov brat Feldmarschall nadvojvoda Fridrik bio je glavni zapovjednik Austrougarske ratne mornarice od srpnja 1914. do veljače 1917., a njegov najstariji sin nadvojvoda Karlo Albert nosio je čin pukovnika (njem. Oberst) pri kraju Prvoga svjetskog rata.
Kandidat za poljsku krunu
Njemački car Vilim II. i car Franjo Josip I. Austrijski objavili su 5. studenoga 1916. 'Zakon od 5. studenoga' stvorivši Kraljevinu Poljsku kao neovisnu državu s nasljednom monarhijom. Karlo Stjepan bio je razmatran kao kandidat za regenta i naposljetku kralja.
Na kraju je proklamacija bila toliko nejasna i provizorna da nije uspjela potaknuti entuzijazam među njezinim navodnim uživateljima pa čak ni među samim Nijemcima i Austro-Ugrima.
U gori raste zelen bor
U gori raste zelen bor je hrvatsko/jugoslavenski humorni ratni film iz 1971. godine kojeg je režirao Antun Vrdoljak, prema ratnom dnevniku Ivana Šibla. Glavne uloge tumače Boris Dvornik, Ivica Vidović i Mate Ergović. Radnja se odvija u Jugoslaviji tijekom drugog svjetskog rata, kada politički komesar Ivan stiže u seoski kraj kako bi promatrao djelovanje i učinkovitost partizana protiv velikohrvatskih ustaša, te kako stalno upada u komične svađe sa partizanom Dikanom. Film je stekao hvalospjeve kritike i publike.
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski
Imanja
Kada je ujak Karla Stjepana nadvojvoda Albert, vojvoda Tešina umro 1895. godine, on i njegova braća naslijedili su velika imanja. Njegove najveće nekretnine bile su u Galiciji, posebice u Saybuschu (danas Żywiecu u Poljskoj). Među poslovima koje je ondje obavljao bila je Żywiečka pivovara koju su nacionalizirali komunisti nakon 2. svjetskog rata. Karlo Stjepan imao je palaču u Puli (stradala u savezničkom bombardiranju tijekom 2. svjetskog rata, a poslije je na tom mjestu izgrađen Kučanov TT centar) i zimsku palaču na Lošinju. Također je imao palaču u Beču u Wiedner Hauptstrasse.
U gori raste zelen bor
U gori raste zelen bor je snimljen u vrijeme hrvatskog MASPOK-a, čiji je Šibl bio istaknuti predstavnik. Nakon što je krajem 1971. godine MASPOK slomljen, U gori raste zelen bor je završio u bunkeru, slično kao i TV-serija Prosjaci i sinovi koju je Vrdoljak bio režirao u isto vrijeme. Svoju televizijsku premijeru je imao tek 1990. godine nakon prvih demokratskih izbora.
Cozzanello, Parma
Cozzanello je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 802 m.
U gori raste zelen bor
Prema anketi 44 filmskih kritičara iz 1999. u kojoj se određivala lista 20 najboljih hrvatskih filmova, U gori raste zelen bor se našao na 10. mjestu.
Nadvojvoda Karlo Stjepan Austrijski
Kasni život
Nakon 1918. godine Karlo Stjepan nastavio je živjeti u Żywiecu koji je potpao pod suverenost Republike Poljske. Ondje je i umro 7. travnja 1933. godine. Nadvojvotkinja Marija Terezija umrla je ondje mjesec dana poslije, 10. svibnja 1933.
Tetto Pollino, Cuneo
Tetto Pollino je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1060 m.
Hayr, Ma'rib
Hayr je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1810 m.
Frătești, Albota
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Sigillo, Rieti
Sigillo je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Buffalo Bill and the Indians
Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson je američka vestern filmska komedija snimljena 1976. godine u režiji Roberta Altmana. Temelji se na teatarskom komadu Indians Arthura Kopita. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Paul Newman, je William F. Cody, pustolov koji je zahvaljujući novinaru i publicistu Nedu Buntlineu postao celebrity te 1880-ih to koristi kako bi sa putujućim cirkusom rekonstruirao najznamenitije događaje u historiji Divljeg Zapada. Radnja prikazuje kako Cody, koji je počeo vjerovati u legendu o samom sebi, dolazi u sukob sa indijanskim poglavicom BikomKoji Sjedi koji se priključio njegovom cirkusu, a koji smatra da se u predstavama pogrešno rekonstruira znamenita bitka kod Little Big Horna. Buffalo Bill je nastao u vrijeme kada je američkom kinematografijom dominirao trend revizionističkih vesterna, pa se u tom duhu u filmu "dekonsturiraju" Cody i američka mitologija Divljeg Zapada, prikazujući mnogo prozaičniju stvarnost iz perspektive Indijanaca. Film je prikazan na Berlinaleu gdje je osvojio Zlatni medvjed. Kritičari u SAD su mu, međutim, bili manje skloni, zamjerajući mu didaktičnost i razvučenost, a loše je prošao i kod publike; Altman je to kasnije tumačio time što je film prikazan u vrijeme kada je američka publika slavila 200. obljetnicu osnivanja SAD te nije bila raspoložena za dekonstrukciju nacionalnih mitova.
Schwarzlose
mini|lijevo|200px|Princip rada povratnog mehanizma u Schwarzloseu
Rancho el Pino Uno, León
Rancho el Pino Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2049 m.
San Raúl de los Rojas, Doctor Arroyo
San Raúl de los Rojas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Villa Poma, Mantova
Villa Poma je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1621 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Los Columpios, Mazatlán
Los Columpios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Vieux-lès-Asfeld
Vieux-lès-Asfeld je općina od 305 stanovnika, na sjeveru Francuske u Departmanu Ardennes.
Geografske karakteristike
Vieux-lès-Asfeld leži na rijeci Aisne i Ardenskom kanalu, udaljen 23 km sjeveroistočno od Reimsa.
The Trouble with Girls
The Trouble with Girls je američki igrani film snimljen 1969. godine. Po žanru je mješavina komedije, drame i mjuzikla, a protagonist, čiji lik tumači Elvis Presley je vođa trupe putujućih izvođača chautaqua zabavno-obrazovne predstave sa kojom 1927. godine dolazi u gradić na Srednjem zapadu. Radnja prikazuje probleme koje će imati sa svojom glavnom izvođačicom čiji lik tumači Marlyn Mason. The Trouble with Girls je napravljen u vrijeme kada je karijera Elvisa Presleya bila u silaznoj putanji, te su se producenti djelomično nastojali prilagoditi novim trendovima, uglavnom kroz nešto manje konvencionalnu režiju i montažu. Usprkos toga, The Trouble with Girls se nije pretjerano razlikovao od ranijih filmova s Presleyem u glavnoj ulozi, a slično kao i oni je loše prošao kod kritike. Presleyu je ovaj nastup bio jedan od posljednjih u filmskoj karijeri.
Raspjevana revolucija
Raspjevana revolucija (estonski: laulev revolutsioon; latvijski: dziesmotā revolūcija; litvanski: dainuojanti revoliucija) je uobičajeni naziv za događaje koji su doveli do obnove suvereniteta Estonije, Latvije i Litve, triju baltičkih država pod sovjetskom kontrolom, usred raspada Sovjetskog Saveza. Sam termin skovao je estonski aktivist i umjetnik Heinz Valk u novinskom članku objavljenom tjedan dana nakon spontanih masovnih demonstracija pjevanjem koje su u 10. i 11. lipnja 1988. godine održane na Pjevačkom polju, mjestu održavanja Estonskog festivala pjesme. Nedugo nakon ovih događaja, sve su tri republike proglasile i dobile priznanje svoje nezavisnosti od Sovjetskog Saveza.
Pozadina
Dotad službeno nepriznati problemi koje je službena Moskva držala tajnima konačno su obznanjeni javnosti, što je dovelo do nezadovoljstva na Baltiku. U kombinaciji s ratom u Afaganistanu i ranijom nuklearnom katastrofom u Černobilu, nezadovoljstvo je izraženo na vrlo javan, eksplozivan i politički eksponiran način. Estonci su se brinuli oko demografske prijetnje svom nacionalnom identitetu koja je došla u vidu velikog priliva stranih radnika koji su trebali raditi na velikim sovjetskim razvojnim projektima poput rudarenja fosfata (vidi: Fosforitni rat).
Pristup emigrantskim zajednicama sa Zapada kao i, posebno u Estoniji, jačanje neformalnih odnosa s Finskom te pristup finskoj televiziji (koja je stanovništu Sovjetskog Saveza pokazala kako izgleda život na Zapadu), dodatno su doprinijele jačanju nezadovoljstva u Sovjetskom Savezu te su dovele do sve češćih demonstracija uslijed popuštanja državne represije u drugoj polovici 1980-ih godina.
Estonija
Plan sovjetske vlade da eksploatira fosforit u okrugu Lääne-Viru s potencijalno katastrofalnim učincima za okoliš i društvo obznanjen je u veljači 1987. godine. To je započelo tzv. Fosforitni rat, glasnu kampanju za zaštitu okoliša usmjernu protiv djelovanja sovjetske vlade. Dana 23. kolovoza 1987. godine, aktivistička grupacija MRP-AEG održala je sastanak u Hirveparku u staroj jezgri Tallinna, tražeći javno objavljivanje i osudu tajnog protokola pakta Ribbentrop-Molotov; na prosvjedu je bilo između dvije i pet tisuća ljudi.
Serijal "Pet domoljubnih pjesama" Ala Mattiisena premijerno je izveden na Pop festivalu u Tartuu u svibnju 1988. godine. U lipnju iste godine održan je festival u staroj jezgri Tallinna, a nakon službenog dijela festivala, sudionici su se preselili na Pjevačko polje i spontano počeli pjevati domoljubne pjesme. Mattiisenov serijal pjesama ponovo je javno izveden na ljetnom rock festivalu u Tallinnu, održanom krajem kolovoza 1988. godine. U rujnu iste godine održan je i Estonski festival pjesme, koji je bio kulminacija ovih događanja. U tom je periodu Trivimi Velliste, čelnik Društva estonske baštine, prvi javno iskazao težnje ka obnovom estonskog suvereniteta. U studenom iste godine Vrhovni sovjet Estonske SSR izdao je Deklaraciju suvereniteta Estonske SSR, što je bio prvi formalni čin prema obnovi suvereniteta. Godinu dana kasnije, 23. kolovoza 1989. godine, organiziran je tzv. Baltički put, neprekinuti ljudski lanac koji je išao od Tallinna do Vilniusa.
Tokom 1991. godine, dok su službena Moskva i sovjetska vojska pokušali zaustaviti estonski napredak, novoizabrane estonske vlasti proglasile su obnovu estonske državnosti i potpunu nezavisnost od Sovjetskog Saveza. Velika grupa nenaoružanih prosvjednika okupila se oko zgrade parlamenta, radijskih i televizijskih postaja kako bi ih zaštitila od eventualnog napada sovjetske vojske; srećom, do napada nikada nije ni došlo. Ovakvim je djelovanjem Estonija uspjela ostvariti svoju nezavisnost bez ijedne prolivene kapi krvi.
Nezavisnost je službeno proglašena kasno tokom poslijepodneva 20. kolovoza 1991. godine, nakon što je postignut dogovor između nekolicine političkih stranaka. Sljedećeg su jutra, prema izvještaju estonske televizije, sovjetske trupe pokušale zauzeti tallinnski TV toranj, ali bez uspjeha. Istovremeno, komunistički pokušaj puča u Sovjetskom Savezu propeo je usred masovnih prodemokratskih prosvjeda na čijem je čelu bio Boris Jeljcin.
Dana 22. kolovoza 1991. godine Island je postao prva zemlja koja je priznala nezavisnost Estonije. Danas se na zidu zgrade Ministarstva vanjskih poslova nalazi spomen ploča koja komemorira ovaj događaj, dok se samo Ministarstvo nalazi na adresi Islandski trg 1. Tekst na ploči napisan je na islandskom, estonskom i engleskom. Neke druge zemlje uopće nisu bile priznale sovjetsku okupaciju Estonije, tako da je proces priznanja bio čisto formalan.
Latvija
Situacija u Latviji bila je vrlo slična kao i u Estoniji, a liberalizacija političke represije u Sovjetskom Savezu dovela je do jačanja trećeg latvijskog narodnog preporoda, koji je svoj vrhunac doživio - također - sredinom 1988. godine. Kao i u Estoniji, situacija je prvotno eskalirala oko ekoloških razloga, ali već 1986. godine, kada su planovi sovjetske vlade da izgradi još jednu hidroelektranu na najvećoj latvijskoj rijeci, Daugavi, kao i metro u Rigi, postali javno poznati. Kako bi oba projekta imala katastrofalne posljedice za okoliš, mediji su pozvali narod na pobunu, što je rezultiralo osnivanjem Kluba za zaštitu okoliša u veljači 1987. godine; klub će ubrzo prerasti u jedan od najutjecajnijih pokreta na podrčju Latvije te u glavnog proponenta latvijske nezavisnosti.
Dana 14. lipnja 1987. godine, na obljetnicu Junskih deportacija (1941.), udruga za ljudska prava Helsinki-86, osnovana godinu ranije, organizirala je masovno polaganje cvijeća na Spomenik slobodi u Rigi, što se smatra početkom trećeg narodnog preporoda. Neki izvori smatraju, ipak, da je preporod započeo već 1985. godine tokom Festivala pjesme i plesa, kada su zborovi zahtijevali izvođenje domoljubne pjesme "Gaismas pils", čijim je prijenosom uživo na televiziji dirigirao Moskvi omraženi dirigent Haralds Mednis. Značajan događaj bio je i kongres Saveza pisaca iz 1988. godine, na kojem su sudionici raspravljali o latvijskom suverenitetu, očivanju latvijskog jezika, ali i po prvi puta javno obznanili tajni protokol pakta Ribbentrop-Molotov. Kongres je dodatno uzburkao javnost i dao poticaj pokretu za obnovu latvijskog suvereniteta.
Tokom ljeta 1988. godine došlo je do osnivanja Latvijskog narodnog fronta (koji će brojati enormnih 200,000 članova), Latvijskog nacionalnog pokreta za nezavisnost te radikalnog Građanskog kongresa, tri ključne udruge koje će predvoditi mirnu borbu za nezavisnost Latvije. Prvi masovni prosvjedi u tada još uvijek Latvijskoj SSR održani su 7. listopada 1988. godine, a Latvijci su također sudjelovali i u realizaciji Baltičkoh puta u kolovozu 1989. godine.
Na izborima za Vrhovni sovjet održanima u ožujku 1990. godine, pobornici nezavisnosti osvojili su većinu. Dana 4. svibnja iste godine, Vrhovni je sovjet usvojio dokument znan pod naslovom "O obnovi nezavisnosti Republike Latvije", koji je pozivao na obnovu latvijskog suvereniteta i Ustava iz 1922. godine. Ipak, za razliku od Estonije, situacija u Latviji nije prošla potpuno mirno, s obzirom da su komunisti u siječnju 1991. godine uz pomoć vojske pokušali srušiti zakonito izabrani Vrhovni sovjet. Latvijski prosvjednici uspjeli su zaustaviti sovjetske trupe da preuzmu strateške pozicije, a ovi su sukobi danas znani kao "Barikade". Nakon neuspješnog komunističkog puča u kolovozu, Latvija je promptno reagirala te je 21. kolovoza 1991. godine proglasila kako je proces obnove nezavisnosti započet 4. svibnja 1990. godine dovršen te je proglašena nezavisna i suverena Republika Latvija.
Litva
Kao i u ostalim baltičkim državama, otvoreni otpor sovjetskoj vlasti bio je rijedak, a iako je kulminirao u istom periodu kao i u Estoniji i Latviji, otpor u Litvi započeo je najranije, već početkom 1970-ih godina, kada je došlo do prosvjeda u Kaunasu tokom 1972. godine. Ipak, tek su u drugoj polovici 1980-ih počela aktivnija protestna djelovanja protiv sovjetskih vlasti. Brojni su glazbenici, kao i u ostalim zemljama, izvodili domoljubne pjesme ili su u svoje pjesme ubacivali stihove patriotskih pjesnika poput Bernardasa Brazdžionisa ili Justinasa Marcinkevičiusa. Tokom 1987., festival Roko maršas također je podizao svijest o nacionalnom pitanju među publikom. Iste godine došlo je i do osnivanja brojnih udruga, dobar dio kojih se bavio zaštitom okoliša.
Dana 3. lipnja 1988. godine osnovan je društveno-politički pokret Sąjūdis. Među inicijatorima pokreta bili su mnogi ekološki aktivisti poput Zigmasa Vaišvile i Gintarasa Songaile. Iako je Sąjūdis inicijalno podržavao režim, već je početkom jeseni 1988. godine postao otvorena opozicija partiji. Aktivne suverenističke organizacije ubrzo su počele organizirati prosvjede diljem zemlje. Najpoznatiji među njima dogodio se 28. listopada 1988., a bio je toliko intenzivan da je nasilno prekinut. Narod je bio bijesan na nasilnu reakciju države i naknadna javna reakcija dovela je do niza ostavki u KP Litve, među kojima je bila i ona čelnika Ringaudasa Songaile, tako da su na čelo partije došli umjereniji članovi.
Jedna od prvih odluka nove vlasti bila je ona o povratku Katedrale u Vilniusu, koja je dotad bila prenamijenjena u muzej likovne umjetnosti, Katoličkoj crkvi. Himna Litve, kao i nacionalna trobojnica ponovo su legalizirani 18. studenog 1988. godine, zamijenivši tako zastavu i himnu Litvanske SSR. Uslijedilo je i priznanje litvanskog jezika kao službenog, čime je on postao jedini službeni jezik u zemlji. Iako je potonja odluka bila ključna za uklanjanje nekih prosovjetskih čelnika iz vrha partije, izazvala je negodovanje među zajednicama u kojima su se govorili poljski i ruski jezik. Sljedeći potez bilo je obnavljanje brojnih nacionalnih spomenika, koji su ponovno postavljani tokom 1988. i 1989. godine.
Tokom 1989. godine, mnoge nacionalne organizacije odvojile su se od centralnih organizacija u sklopu Sovjetskog Saveza, a partija je do kraja godine pristala organizirati slobodne izbore u Litvi 1990. godine, koje je očekivano izgubila. Posljedično, Litva je 11. ožujka 1990. godine postala prva baltička država koja je proglasila nezavisnost od Sovjetskog Saveza; istovremeno, Latvija i Estonija tvrdile su kako je sovjetska okupacija od samog početka bila nelegalna te kako je potreban period tranzicije prije ostvarivanja pune nezavisnosti, što je kulminiralo nakon propasti Kolovoškog puča 1991. godine. Zbog te činjenice, većina zapadnih zemalja - uz izuzetak Islanda - imala je zadršku oko priznanja litvanske nezavisnosti na samom početku. Odgovor sovjetske vojske na proglašenje nezavisnosti bio je oštar. Dana 13. siječnja 1991. godine, četrnaest mirnih prosvjednika u Vilniusu preminulo je, a na stotine ih je ozlijeđeno prilikom obrane televizijskog tornja i zgrade Parlamenta od sovjetskih trupa i tenkova. U suvremenoj litvanskoj historiografiji, ovaj se događaj naziva Krvava nedjelja. Litvanci su uspješno obranili svoju nezavisnost, međutim međunarodna priznanja nezavisne Litve uslijedila su tek od kolovoza 1991. godine.
Saint-Aignan (Ardeni)
Saint-Aignan je općina od 156 stanovnika, na sjeveru Francuske u Departmanu Ardennes.
Geografske karakteristike
Saint-Aignan leži na Ardenskom kanalu, poznat je po tunelu na tom kanalu, dugom 197 metara, u kom je brodovima dopušten promet samo u jednom smjeru.
Guadalupe, Doctor Arroyo
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor Arroyo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1708 m.
Kilómetro Ocho, Gasolinera, León
Kilómetro Ocho, Gasolinera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2042 m.
Felipe Medina, Ahualulco de Mercado
Felipe Medina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ahualulco de Mercado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1328 m.
Magda Bošan Simin
Magda Bošan Simin (Senta, 27. 2. 1922 - Novi Sad, 2006), jugoslavenska novinarka, publicistkinja, spisateljica, članica Saveza Komunista Jugoslavije (SKJ) i sudionica Narodnooslobodilačke borbe (NOB).
Ray (film)
Ray je američki biografski film snimljen 2004. u režiji Taylora Hackforda. Naslovni protagonist, koga tumači Jamie Foxx, je američki pjevač i soul muzičar Ray Charles. Radnja prikazuje njegov život od djetinjstva koje je obilježilo osljepljivanje i porodična tragedija, preko mladosti u kojoj mu je muzički talent donio slavu i bogatstvo, ali i brojna iskušenja vezana uz drogu. Foxx je za nastup u filmu dobio Oscara za najbolju mušku ulogu.
Magda Bošan Simin
Biografija
Magda Bošan Simin je rođena 27. 2. 1922 godine u Senti u porodici Aleksandra i Paule Bošan. Gimnaziju je pohađala u više vojvođanskih gradova. Aktivno uključila u napredni omladinski pokret i 1938 godine je bila primljena u Savez komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Rukovodila je SKOJ-evskim aktivom u gimnaziji u Kikindi. 1941 godine, pred maturu, je uhapšena i isključena iz gimnazije zbog pripadnosti naprednom pokretu. Iste godine je položila privatni razredni i maturski ispit u Subotici. Zbog prvog anti-jevrejskog zakona Numerus klasus koji je pred Drugi svjetski rat donijet u Kraljevini Jugoslaviji, Magda nije mogla upisati željeni fakultet Univerziteta u Beogradu. 1941 godine primljena je za člana Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i izabrana za člana Mjesnog komiteta (MK) SKOJ-a i MK KPJ Subotica. Po okupaciji Bačke učestvovala je u organiziranju udarnih grupa, koje su vršile sabotaže i diverzije. U septembru 1941 godine Magdu su uhapsili žandarmi fašističke Mađarske, a vojni sud u Subotici ju je osudio na 13 godina teške robije. Odvedena je u zatvor Maria nostra u Mađarskoj, a 1944 godine u zloglasni nacistički logor Bergen Belsen gdje je ostala do kraja rata. Užasna iskustva iz ovog perioda života i njima suprotstavljena životna snaga i optimizam predstavljali su najznačajniju inspiraciju za njen književni angažman. 1955 godine diplomirala je na Višoj pedagoškoj školi u Novom Sadu. Nakon diplome najduže je radila kao glavni urednik i urednik Radio Novog Sada. Učestvovala je u radu Saveta Srpskog narodnog pozorišta, Sterijinog pozorja i drugih kulturnih institucija u Novom Sadu. Bila je poslanica Savezne Narodne skupštine SFR Jugoslavije u Kulturno-prosvjetnom vijeću, u mandatu od 1963 do 1967 godine. Pored drugih priznanja, dobila je Oktobarsku nagradu grada Novog Sada 1971 godine, Orden socijalističkog rada sa zlatnim vijencem 1975 godine, Povelju grada Novog Sada 1984 godine i Nagradu za životno djelo Društva književnika Vojvodine 1999 godine. Magda Bošan Simin je preminula 2006 godine u Novom Sadu.
Ray (film)
Sljedeće godine je po sličnom modelu snimljen film Walk the Line, posvećen biografiji country pjevača Johnnyja Casha. Oba filma su kasnije postala predmetom parodije u filmu Walk Hard: The Dewey Cox Story.
Corral Viejo, Hueytamalco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
Meriden, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 159 stanovnika, što je 25 (13,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Jerónimo, Contepec
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Contepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2384 m.
Aghireș, Meseșenii de Jos
Aghireș je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Meseșenii de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Santuario, Cosoleacaque
Santuario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
El Retiro, Tecpatán
El Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Valbusi, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1138 m.
El Magistral, Mazatlán
El Magistral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
El Nispo, Copándaro
El Nispo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Copándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Al Muţrāq, Ma'rib
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
La Cueva, Rosario
La Cueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1558 m.
Astérix: Le Domaine des dieux
Astérix – Le Domaine des Dieux je francusko-belgijski animirani film snimljen 2014. godine u režiji Alexandrea Astiera i Louisa Clichyja. Predstavlja deveti film iz ciklusa temeljenog na stripovima o Asterixu, odnosno adaptaciju istoimene epizode. Radnja prikazuje kako rimski diktator Julije Cezar odlučuje da Asterixovo i Obelixovo selo osvoji kulturnom asimilacijom odnosno vojnom silom, te angažira vrhunskog arhitekta da u njegovoj neposrednoj blizini sagradi velebno naselje u koje bi Gali trebali svojevoljno doseliti. Le Domaine des Dieux je predstavljao prvi animirani film iz serije napravljen u 3D tehnici. U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Asteriks - grad bogova, a u Srbiji pod naslovom Asteriks - naselje bogova.
Carpeneda, Trento
Carpeneda je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1031 m.
Mazocaui, Granja, Ahualulco de Mercado
Mazocaui, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ahualulco de Mercado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1317 m.
Villa Felicidad, León
Villa Felicidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
José Ramón, Agua Dulce
José Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Agua Dulce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Riva, Como
Riva je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Lázaro Cárdenas del Río, Pijijiapan
Lázaro Cárdenas del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Riva, Como
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
El Limón, Tecpatán
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Lázaro Cárdenas del Río, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
El Limón, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Selvaccia, Siena
Selvaccia je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Astérix: Le Secret de la potion magique
Astérix : Le Secret de la potion magique je francuski animirani film snimljen 2018. godine u režiji Louisa Clichyja i Alexandrea Astiera. Predstavlja deseti po redu film iz ciklusa temeljenih na stripovima o Asterixu. Radnja prikazuje kako je druid Panoramix ostario i više ne može raditi čarobni napitak, pa Asterix i Obelix kreću u potragu za njegovom zamjenom. Le Secret de la potion magique predstavlja prvi film iz serije gdje je glas Asterixu u originalnoj francuskoj verziji posudio Christian Clavier, tumač iste uloge u igranim filmovima, zamijenivši Rogera Carela.
Marino Budicin
Marino Budicin (Rovinj, 8. travnja 1953.), hrvatski povjesničar, urednik, javni djelatnik.
Osnovno i srednje obrazovanje (gimnaziju) završio u rodnome gradu. Godine 1976. diplomirao povijest i arheologiju na Filozofskom fakultetu u Zadru. Od 1976. radi kao istraživač u Centru za povijesna istraživanja Talijanske Unije u Rovinju (Centro di ricerche storiche di Rovigno).
Od 1988. urednik je znanstvenoga časopisa Centra za povijesna istraživanja “ATTI” i edicije “Collana degli ATTI”. Sudjelovao je na mnogim znanstvenim skupovima u Hrvatskoj i inozemstvu. Objavio stotinjak znanstvenih priloga, rasprava i svezaka o povijesti i historiografiji Rovinja i Istre.
U svojim istraživanjima i znanstvenim i stručnim radovima posebno se bavi dvama segmentima zavičajne povijesti: razdobljem mletačke vladavine u Istri (od XV. do XVIII. st.) te poviješću istarskog poluotoka u doba Habsburške Monarhije, posebno u desetljećima na prijelazu iz XIX. u XX. st. Zapaženi su njegovi prinosi povijesnim studijama o Rovinju.
Marino Budicin jedan je od inicijatora za osnivanje rovinjskoga etno-muzeja “Kuća o batani/Casa della Batana” te “Muzeja obitelji Hütterott”.
Godine 1997. postao je članom poglavarstva Grada Rovinja, zadužen za resor kulture. Trenutačno vrši funkciju dogradonačelnika Grada Rovinja.
Tetto Ratti, Cuneo
Tetto Ratti je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
El Escorpión, Atoyac de Álvarez
El Escorpión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Aninoasa, Aninoasa, Argeș
Aninoasa je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Aninoasa.
El Escorpión, Atoyac de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 598 m.
Aninoasa, Aninoasa, Argeș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Hotchkiss M1909 Benét–Mercié
Hotchkiss M1909 je bila prva prava laka strojnica francuskog proizvođača oružja Hotchkiss. Koristi isti plinski mehanizam kao i veći model Hotchkiss M1914. Imala je raširenu uporabu u Prvom svjetskom ratu, a koristila se u vojskama Francuske, Ujedinjenog Kraljevstva i SAD-a. Redizajnirana je 1922. i 1926. godine. Kasniji modeli su izvezeni u Grčku i Južnu Afriku. Do početka Drugog svjetskog rata je povućena iz Francuske i SAD-a, ali je ostala u pričuvama Ujedinjenog Kraljevstva te je korištena za obranu aerodroma i kao protuzrakoplovno oružje na britanskim trgovačkim brodovima.
Tacuba, Hueytamalco
Tacuba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
El Paralelo, Agua Dulce
El Paralelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Agua Dulce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Cañada de la Yerbabuena, Copándaro
Cañada de la Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Copándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 562 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1959 m.
Santa Fe, Mazatlán
Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Los Manantiales, Cosoleacaque
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Santa Fe, Mazatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Meseșenii de Sus, Meseșenii de Jos
Meseșenii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Meseșenii de Jos.
Crossnore, North Carolina
Krosnor je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 192, što je 50 (-20,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Slănic, Aninoasa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Sommati, Rieti
Sommati je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 999 m.
Podolija
thumb|300px|right| Podolija (u žutom) Podolia je istorijska regija u istočnoj Europi, smještena u središnjo-zapadnoj i jugo-zapadnoj Ukrajini i u sjevero-istočnoj Moldaviji, odnosno u sjevernom Pridnjestrovlju. Ime potječe od staroslavenskog prefiksa po (chu. по) i imenice dol (chu. долъ; dolina). Oblast nema točno određenih granica, mada se po običaju nalazi otprilike na prostoru između porječja gornjeg toka rijeke Buga i porječja srednjeg toka rijeke Dnjestra, gdje se proteže Podoljska visoravan, tj. visoravan na 400 mt. n. v. stvorena na granitnoj podlozi prekrivenoj lesom, koju su rijeke duboko urezale stvarajući kanjonske riječne doline. Klima je izrazito kontinentalna. Prevladava tlo crnice, što Podoliju čini vrlo plodnim područjem. Močvare se javljaju samo uz Bug, tako da je oblast uglavnom poljoprivredna. Glavna mjesta su Vinica, Hmeljnicki, Kamjanjec, Balta, Mohiljiv, Ribnica. Tragovi civilizacije su ovdje vrlo davni ali priča o istorijskog regiji počinje u 9. vijeku kada je Oleg, knez Kijeva i Novgoroda, proširio svoje zemlje uključući ove prostore, tada zvane «Ponizie». Gradić Bakota će služiti kao upravni centar Ruskog Kraljevstva. Zatim su u 14. vijeku zemlje Ponizija pale pod napadom Mongola do Bitke kod Plavih Voda (1362), kada je Algirdas, vojvoda Litve, pobio vojsku Zlatne Horde i potom pripojio svojim teritorij pod imenom Podolija, što ima isto značenje Ponizije ali je oblikovano prema poljskom. Nakon smrti litavskog kneza Vitolda (1430), Podolija je uključena u Kraljevinu Poljsku koja će stvoriti Vojvodstvo Podolije (, 1434–1795). Turci su ju osvojili 1672. po čemu je nastao Podolski ejalet, dio Osmanskog carstva sa središtem u mjestu Kamaniçe. Podolija je vraćena pod vlast Poljske 1699. ali je patila zbog nestabilnosti Poljsko-Litvanske Unije i postala kroz 18. stoljeće predmet ambicija Ruskog carstva i Habsburške krune. Godine 1944. Crvena Armija je osvojila Podoliju, a kada je 1945. istočna granica Poljske službeno postavljena duž Curzonove linije, cijela oblast je ostala u Ukrajinskoj Sovjetskoj Republici. Većina preostalih Poljaka i Židova je pobjegla ili je protjerana u Poljsku. Godine 1991. Ukrajina je proglasila nezavisnost od Sovjetskog Saveza (v. Raspad Sovjetskog Saveza) dok je se u zamršenim prilikama preko Dnjestra stvorila Republika Pridnjestrovlja (1990/1991.) pod vodstvom Igora Smirnova.
Hail, Hero!
Hail, hero!, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Dobrovoljac, je američki igrani film snimljen 1969. godine u režiji Davida Millera, poznat kao prvo ostvarenje u glumačkoj karijeri Michaela Douglasa.
Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu Johna Westona. Douglas u filmu tumači mladića koji dolazi na ranč svog bogatog oca i obavještava ga kako je napustio studije i kao dobrovoljac se priključio američkoj vojsci. Radnja prikazuje nekoliko dana tokom kojih pokušava objasniti svoj postupke, odnosno uvjerenje da će hipijevske pacifističke ideale moći ostvariti ako se nađe na vijetnamskom bojištu. Hail, hero!, koji je nastojao baviti tada aktualnim ratom, ali i generacijskim jazom. Film, u kome je također svoj debi imao i Peter Strauss u ulozi protagonistovog brata, dobio je loše kritike, ali je zato Douglasov nastup hvaljen te je mogao nastaviti svoju karijeru.
Umm Kamīn, Ma'rib
Umm Kamīn je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1210 m.
Cozzano, Parma
Cozzano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 720 m.
Ogema, Minnesota
Ogima je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Steve Tesich
Stojan Steve Tesich (Стојан Стив Тешић, Stojan Stiv Tešić; 29. 9. 1942. – 1.7. 1996.) bio je američki scenarist, kazališni pisac i romanopisac srpskog podrijetla. Dobio je nagradu Oscar za najbolji originalni scenarij za tragikomediju Breaking Away (1979).
Rođen je kao Stojan Tešić u gradu Užice, u tada okupiranoj Jugoslaviji (današnja Srbija) ali je emigrirao u SAD sa 14 godina. Njegov otac je umro 1962. Živio je u East Chicago, Indiana, a 1965. diplomirao na Indiana University. Umro je 1996. u Kanadi od srčanog udara, u dobi od samo 53 godine.
Breaking Away
Breaking Away (u Hrvatskoj distribuiran pod nazivom Četiri prijatelja) američka je filmska komedija-drama iz 1979. koju je režirao Peter Yates a napisao Steve Tesich. Glavne uloge tumače Dennis Christopher, Dennis Quaid, Daniel Stern i Jackie Earle Haley. Radnja se odvija oko četvorice mladića u Bloomingtonu, Indiana, koji nakon završetka srednje škole ne znaju što bi sa svojim životima, sve dok se jedan od njih ne prijavi na mjesno natjecanje u utrci biciklista.
Breaking Away je pobrao hvalospjeve kritičara zbog toga što je potencijalno depresivnu temu obradio sa puno duha i optimizma, te je nominiran za nekoliko nagrada, od kojih je osvojio stanovit dio. Američki filmski institut (AFI) ga je 2006. stavio na 8. mjesto na listi "100 godina AFI-ja... 100 bodrenja" a 2008. i na 8. mjestu na listi "10 najboljih sportskih filmova"
El Lechón, Granja Agropecuaria, Ahualulco de Mercado
El Lechón, Granja Agropecuaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ahualulco de Mercado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1320 m.
Carzano, Trento
Carzano je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Fetindia, Meseșenii de Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Santa Elena, Rosario
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1692 m.
Ardenski kanal
Ardenski kanal (francuski: Canal des Ardennes) je kanal na sjeveru Francuske dug 88 km, koji povezuje rijeke Meuse i Aisne.
Karakteristike
Kanal teče od Pont-à-Bar, malo uzvodno od Charleville-Mézières na Meusi, nakon prelaska vododjelnice između Meuse i Aisne spušta se u dolinu Aisne gdje se spaja sa bočnim kanalom rijeke Aisne u Vieux-lès-Asfeldu. thumb|left|260px| [[Karta kanala]] Kanal je orginalno bio 5,5 km duži, jer se spajao direktno sa  rijekom Aisne, sve do iskapanja bočnog kanala 1841. dugog 12 km koji ide od Semuya do Vouziersa.
Na kanalu ima 44 prevodnica između Pont-à-Bara i Vieux-lès-Asfelda, od kojih se 7 nalazi na Meusi, a preostalih 37 na Aisni. Na kanalu postoje i 4 ustave na dionici prema Vouziersu. Sve imaju standardne dimenzije od 38,50 x 5,20 m i sve su automatizirane osim prevodnice 27 (Rilly) na Aisni koja je mehanička i kojom upravlja čuvar ustave.
Kod Saint-Aignana postoji tunel, dug 197 metara, u kom je dopušten promet samo u jednom smjeru.
Najveći dopušteni gaz brodova je 1,80 m, širina 5.20 i visina 3.50 m.
Historija
Kanal je projektirao inženjer Claude Deschamps u vrijeme revolucije u periodu 1793.-1801., kao stratešku vezu između rijeka Aisne i Meuse. Isti inženjer je od 1823. vodio gradnju kanala koji je otvoren 1831. Nakon tog je 1846. proširen na 38 m tako da su njime mogli ploviti i šleperi široki38 m. Danas se tim kanalom koriste jedino rekreativci, i vrlo malo trgovački brodovi.
El Zorro, Cosoleacaque
El Zorro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cosoleacaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Colonia Piedra Parada, Atoyac de Álvarez
Colonia Piedra Parada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atoyac de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Villa Saviola, Mantova
Villa Saviola je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Sha‘b ‘Alī, Ma'rib
Sha‘b ‘Alī je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1207 m.
Valea Siliștii, Aninoasa
Valea Siliștii je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Aninoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
San Antonio, Hueytamalco
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1030 m.
Gustavo López Gutiérrez, Pijijiapan
Gustavo López Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Selvamaggio, Siena
Selvamaggio je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Valdiporro, Verona
Valdiporro je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1083 m.
Fojnički grbovnik
Fojnički grbovnik je poznati zbornik južnoslavenskih heraldičkih simbola, nazvan po franjevačkom samostanu u Fojnici gdje se čuva. Jedini je i najstariji zbornik grbova koji je sačuvan na teritoriji Bosne i Hercegovine. Prvi ga je opisao fra Ivan Franjo Jukić u Srpskom Listu 1842, br. 18, zatim iste godine u Danici Ilirskoj br. 24.