cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaj Marije
Razvoj u Italiji
Upravo je u tim okolnostima ugledni mladi nobil Marko Livije Druz postao narodni tribun za 91. godinu. On se nadao da će korenitim reformama rešiti nagomilane probleme. Agrarnim i kolonijalnim zakonodavstvom (da se proširi prodaja jeftinog žita i da se osnuju kolonije u Kampaniji i na Siciliji) dobio je podršku siromašnih; pokušao je da isposluje davanje rimskog građanskog prava svim Italicima, kao i da kompromisom reši problem sa sudovima: trebalo je da se sudovi vratite u nadležnost senata, ali i da 300 vitezova bude primljeno u senat. Da bi se odgovorilo povećanom obimu posla, senatu je i bilo potrebno uvećanje, tako da bi se ukupan broj senatora popeo na 600 članova. Da je Druz uspeo, siromašni građani i Italici možda bi se zadovoljili; vitezovi, lišeni sudova, možda bi se umirili unapređenjem i primitkom među senatore; a senat, koji je uvek više vladao ugledom svojih principes nego glasovima, mogao se, vrlo malo promenjen ulivom nove krvi, vratiti svojoj vodećoj poziciji u upravljanju državom. Ali Druz nije uspeo. U svakom je društvenom sloju bilo onih koji su bili svesniji gubitka nego koristi, a na čelo opozicije se stavio tadašnji konzul, Lucije Marcije Filip. Nakon dosta nasilja, Druzovi su zakoni proglašeni nevažećim. Najzad je i on sam bio ubijen. Italici su se sada podigli na ustanak (nazvan "saveznički rat"), a u Rimu je poseban sud, u kome su sedeli pripadnici Grakhovog viteškog staleža, osudio mnoge Druzove pristalice, sve dok senat nije uspeo da suspenduje sudska zasedanja zbog vojne opasnosti.
Prva godina savezničkog rata (90) bila je opasna: narodi srednje i južne Italije, koji su tradicionalno spadali među najbolje vojnike u ratovima koje je Rim vodio, organizovali su se u jednu konfederaciju, kako bi vodili borbu koja im je bila nametnuta. Srećom, osim jednog, svi su latinski gradovi – povezani s Rimom krvlju i tradicijom, i posebno privilegovani rimskim zakonom – ostali lojalni: pripadnici njihovog vladajućeg staleža već su od ranije imali tu privilegiju da automatski stiču rimsko građansko pravo nakon što bili izabrani na položaj lokalnih magistrata. Pored toga, Rim je sada pokazao svoju staru sposobnost da u vanrednim situacijama reaguje brzo i mudro: konzul Lucije Cezar je sproveo zakon koji je dao građansko pravo svim Italicima koji ga žele. Ta je mera stigla na vreme da onemogući velike ustanke u Umbriji i Etruriji, koje su odmah prihvatile građansko pravo.
Građanski rat i Marijeva smrt
Godine 89. st. e. rat je dobijen u srednjoj Italiji, a Gnej Pompej Strabon je proslavio trijumf. Pažnja se sada okrenula ka istoku, gde je Mitridat iskoristio nevolje Rima da protera kraljeve Kapadokije i Bitinije. Jedno rimsko izaslanstvo ih je ponovo dovelo na presto, a Mitridat se povukao. Međutim, kada su izaslanici naveli Bitinijce da upadnu u njegovu teritoriju, Mitridat je pokrenuo veliku ofanzivu; zauzeo je ta dva kraljevstva i upao u rimsku teritoriju, gde je zadobio naklonost lokalnog stanovništva tako što je dao da se pogube hiljade Italika i tako što je porazio i zarobio rimske zapovednike u toj oblasti.
Iliri
thumb|250px|Postojbina ilirskih plemena pre rimskih osvajanja (na [[latinski jezik|latinskom)]] right|left|thumb|250px|Postojbina ilirskih plemena pre rimskih osvajanja (na [[engleski jezik|engleskom)]] right|left|thumb|250px|Postojbina ilirskih plemena pre rimskih osvajanja (na [[engleski jezik|engleskom]] Iliri je zbirno ime nadjenuto heterogenoj skupini plemena i plemenskih saveza tračko-ilirske grane indoeuropske etno-lingvističke porodice, nekad nastanjenih u područjima od Panonske nizine pa do obala Jadranskog mora i južne Italije. Mišljenje Gustava Kossinne je bilo da su porijeklom iz Lužice u Njemačkoj odakle su došli na balkansko područje i izazvali seobu Grka c. 1,300. pne. Taj proces njihova doseljenja je značio kraj za brončanodobske zajednice.
Gaj Marije
Građanski rat i Marijeva smrt
U Rimu su se razni ljudi, uključujući Marija, nadali da će dobiti komandu u ovom ratu. Ali, ona je dodeljena Suli, koji je izabran za konzula u 88. godini, posle istaknute uloge u savezničkom ratu. Publije Sulpicije, narodni tribun za tu godinu i stari Druzov prijatelj, pokušao je da nastavi Druzovu politiku u korist Italika tako što bi se ukinula tadašnja izborna politika koja je nove građane zapravo lišavala efektivnog glasačkog prava. Naišavši na čvrst otpor oligarhije, dobio je podršku Marija (koji je još uvek uživao dosta lojalnosti) za svoje planove, tako što je isposlovao da mu se dodeli vođenje rata na istoku. Posle mnogo uličnih borbi, oba su konzula pobegla iz Rima, a Sulpicijevi su zakoni bili usvojeni. Sulin odgovor bio je sasvim neočekivan: on je apelovao na vojsku kojom je ranije zapovedao u savezničkom ratu i koja je još uvek sprovodila operacije čišćenja u Kampaniji, i ubedio je da krenu na Rim. Zauzeo je grad i dao da se pogubi Sulpicije. Marije i njegove pristalice su pobegli iz Rima. Značajno je da su Sulu napustili njegovi oficiri. To je bio prvi put da jedna privatna vojska građana okupira Rim – što je bila jedna od posledica Marijeve vojne reforme, koja se završila stvaranjem neke vrste "klijentske vojske", odane pre svega svom vođi, kao i jedna od posledica savezničkog rata, koji je pokazao da se vojna sila može lako upotrebiti i u Italiji. Kraj republike bio je na vidiku.
Iliri
Noviju teoriju su razvili Alojz Benac i Borivoj Čović 1960-tih, efektivno diskreditirajući prijašnja mišljenja o Ilirima kao pridošlicama. Po njihovu mišljenju, željeznodobne skupine na Balkanu poznate kao "Iliri" su uglavnom autohtone, a periodične seobe nisu značajno izmijenile etnički supstrat domaćeg stanovništva koji je evoluirao kroz stadije koje Benac definira kao pred-Ilire, pra-Ilire, proto-Ilire i Ilire.
Gaj Marije
Građanski rat i Marijeva smrt
Pošto je zastrašivanjem umirio Rim i pošto je sproveo neke zakone, Sula je otišao na Istok. Lucije Kornelije Cina, jedan od konzula za 87. godinu, odmah je pozvao na ukidanje svih Sulinih mera. Pošto mu je njegov kolega Oktavije pružio otpor, otišao je iz Rima da sakupi vojsku, te je uz pomoć Marija zauzeo grad nakon njegove opsade. Nekoliko vodećih ljudi bilo je pogubljeno ili osuđeno na smrt, a Sula i njegove pristalice bili su stavljeni van zakona. Međutim, samo mesec dana nakon svog povratka u Rim i preuzimanja vlasti, Marije je iznedana umro. Bila mu je sedamdeset jedna godina. Cina je nakon toga još dva puta biran za konzula, a zatim je 84. st. e. izgubio život u pobuni vojnika koje je planirao da prebaci u Grčku.
Auranofin
Auranofin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 678,484 Da.
Iliri
Ilirska plemena su počela uspostavljati kompleksnije proto-državne tvorevine pod mediteranskim (pretežno Helenskim) utjecajima tek u kasno željezno doba. U organiziranoj državi, živjeli su u razdoblju od 390. pne. - 167. pne.. Poznato je oko 15 ilirskih vladara: prvi kralj Bardilis, Agron, kraljica Teuta, posljednji kralj Gencije i dr.
Alken
Alkeni su organska jedinjenja iz grupe nezasićenih ugljovodonika kod kojih se javlja najmanje jedna dvostruka hemijska veza između atoma ugljenika (C=C). Alkeni kao i alkani grade homologi red čiji se susedni članovi razlikuju za pojednu CH2 grupu. Svaki atom ugljenika povezan je sa dva atoma vodonika, a ugljenikovi atomi koji grade dvostruku vezu međusobno su povezani sa dva elektronska para. Ta dvostruka veza između ugljenikovih atoma predstavlja funkcionalnu grupu alkena thumb|strukturna formula etena Najjednostavniji alken ima formulu C2H4 koji nosi naziv eten. Opšta formula alkena je CnH2n http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8d/Ethene-2D-flat.png Alkeni koji sadrže dve dvostruke veze nazivaju se dieni. Alkeni sa više od dve dvostruke veze (trieni, tetraeni itd.) se uopšteno nazivaju polieni.
Iliri
Ime
Grčka mitologija porijeklo Ilira daje u dvije verzije. Po prvoj, koju donosi Apolodor, znatno raširenijoj verziji, porijeklo Ilira se veže za mit o Zeusovoj otmici Evrope. dovodi se u vezu sa zmijom, što prvi opaža Otto Gruppe. Njen brat Feničanin Kadmo naselio se među ilirsko pleme Enhelejce i oženio se Harmonijom koja mu je rodila sina Illyriosa kojega je odmah po rođenju obavila zmija i prenela mu svoju magičnu snagu. On će postati ilirski rodonačelnik. Zmija koja je obavila Illyriosa dovodi se u vezu s hetitskom zmijom Illurjakom. Ime Ilira i hetitske zmije svakako nije slučajno. Zmija je igrala važnu ulogu u religioznom životu Ilira.
Alken
Nomenklatura alkena
250px Po IUPAC-ovoj nomenklaturi imena alkena se izvode iz imena odgovarajućih alkana sa istim brojem ugljenikovih atoma., tako što se odbija nastavak an i na njegovo mesto dodaje nastavak en. Položaj dvostruke veze se označava brojem prvog ugljenikovog atoma za koga je vezana dvostruka veza. Numerisanje atoma ugljeni se vrši brojevima tako da su ugljenikovi atomi na kojima se javlja dvostruka veza obeleženi najmanjim mogućim brojevima. Taj broj se stavlja ispred imena alkena. Ako ja alken račvast obeležavanje se vrši na isti način kao i kod alkana.
Iliri
Ime
U drugoj verziji, koju je u svojoj Ilirskoj knjizi znatno kasnije predstavio Apijan, Ilir (Illyrius) je sin kiklopa Polifema i Galatije (App. Ill. 2,). U ovoj verziji su objašnjena porijekla ne samo prvih ilirskih naroda, nego i svih onih naroda koja su kasnije došla u vezu sa Ilirima ili su ulazila pod teritoriju koju su Rimljani zvali Illyricum. lllyrius je imao šest sinova: Enchcleus, Autarius, Dardanus, Medus, Taulas i Perhebus, i kćerke, Parto, Daorto, Dasaro, i druge. Od njih su Autarijati, Dardanci, Taulanti, Enhelejci, Parteni, Dasareti, Daorsi. Autarius je imao sina Panoniusa (ili Paeon), a kasnije sinove Skordikusa i Tribalusa. Dok se u prvoj generaciji Apijanove verzije nalaze eponimi nedvojbeno ilirskih naroda, već u sljedećoj generaciji imamo ubacivanje Panona, a u trećoj generaciji Ilirovih potomaka imamo Tribala i Skordiska, što predstavlja etabliranja Kelta na Balkanu.
Alken
Nestandardna imena
Svi alkeni imaju univerzalna imena koja su data od strane JUPAKa, ali neki alkani su poznatiji po svojim običajnim imenima:
Iliri
Ime
Značajno je napomenuti da je ilirsko etničko ime "Iliri" (Illyrioi) tvorevina grčkih trgovaca i njihovih pisaca u VI stoljeću pne, da bi opisali svoje ne-Helenske susjede na sjeverozapadu, (Illyrii proprie dicti), i najdalje do rijeke Drima. Tijekom III stoljeća ime se proširuje do obala Neretve, a u I stoljeću pne. i do rijeke Cetine, da bi ga nakon toga tada Rimljani proširili do Dunava, približno korespondirajući sa teritorijem Rimske provincije Ilirik (Illyricum). Oni su naprosto ime jednog manjeg plemena ili saveza plemena prenosili i na ostala njima slična plemena u unutrašnjosti Balkana. Iliri se dakle nisu pojavili kao gotova narodnosna grupacija plemena, nego su se formirali u procesu simbioze i asimilacije raznorodnih etničkih i kulturnih komponenata
Alken
Nalaženje i dobijanje
Alkeni se mogu naći u nekim vrstama nafte, ali u veoma malim količinama jer su dosta reaktivni. Najprostiji alkeni kao npr: eten, propen i buten u velikim količinama proizvode se krakovanjem nafte. U laboratorijama alkeni se najčešće dobijaju eliminacijom atoma ili atomskih grupa sa susednih ugljenikovih atoma.
Iliri
Ime
Na osnovu svjedočanstava antičkih pisaca, autohtonih imena ilirskih plemena iz rimskoga doba, i arheoloških kultura željeznoga doba, danas se razlikuju distinktivne šire etničke zajednice Ilira: Japodi, Liburni, Dalmati, Desidijati, Ardijejci, i mnogi drugi.
Alken
Reaktivnost
Alkeni su dosta reaktivniji od alkana. Reaktivnost alkena je posledica dvostruke veze između ugljenikovih atoma. Proizvodi reakcije alkena su uglavnom stabilniji nego supstrat.
Oni podležu reakcijama:
Adicione reakcije alkena
CH2=CH2 + HBr → CH3CH2Br
Iliri
Život i običaji
thumb|right|Zidine drevnog Daorsona, u Ošanićima kod [[Stolac|Stolca, Bosna i Hercegovina.]]
Naselja. Naselja Ilira razlikuju se od mjesta do mjesta. Njihova naselja, poznate kao gradine, podizana su na teško pristupačnim mjestima, obično na prirodnim uzvisinama. Svoje gradove opasivali bi obrambenim zidinama i kulama. Uz rijeke su Iliri podizali sojenička naselja. U područjima gdje je klima oštra gradili su zemunice, dijelom ukopane u zemlju. Prema Strabonu, plemena poznata kao Dardanci, zemunice su građene ispod gnojnica, navodeći usput, da su se Dardanci prali svega dvaput u životu, na rođenju, i prilikom vjenčanja.
Alken
Adicione reakcije alkena
levo|300px
Iliri
Život i običaji
Izgled i odjeća. Što se tiče izgleda i nošnje Iliri su pripadali dolihokefalnom tipu, dok brahikefalni tip koji je bio jedino na području suvremene Albanije dokaz je da se albanska plemena pogrešno pripisuju Ilirima Brade su rijetko kada brijali. Odjeća se sastojala od bijele košulje koje su visjele sve do koljena i opasane oko pojasa i ogrtača. Glave su pokrivali s nekoliko vrsti kapa (japodske kape su identične ličkim kapama), a na nogama su nosili kožne opanke.
Alken
Adicione reakcije alkena
Kada se adicija vrši na alken, čiji atomi ugljenika vezani dvostrukom vezom ne sadrže isti broj vodonikovih atoma, onda se vodonik iz reangensa vezuje za onaj ugljenikov atom koji ima više vezanoh vodonikovih atoma.
CH3CH=CH2 + HOSO2OH → CH3CH-CH3 |                          OSO2H
Iliri
Život i običaji
Poljoprivreda. Iliri su poznavali poljoprivredu i uzgoj pšenice, ječma, prosa, te mahunarki, kao što su grašak, leća i bob. Plemena uz obalu uzgajala su i vinovu lozu, ovo posljednje je vjerojatno naučeno od susjednih Grka. U obradi zemlje Iliri su se služili koštanim motikama napravljenim od jelenjeg roga. Tek su od Kelta dobili ralo, a ovo se odnosi i na škare. U Albaniji su ralo Iliri dobili od susjednih Grka, a ostali dolaskom Rimljana. Već u mlađem Željeznom dobu Iliri poznaju pijuk, lopatu, grablje, srp, kosu i kosir, veći dio tog oruđa je od željeza. Prilikom pečenja kruha Iliri su se služili pekama. Neki od njih već su imali peći od pečene gline za kuhanje i pečenje, ali je većina palila vatru na goloj zemlji u sredini sobe ili kutu prostorije, nasuprot vratima. Svoje žitarice mljeli su ručnim žrvnjevima, dok su neki od njih rotacijski žrvanj dobili od Grka, Kelta i Rimljana.
Stočarstvo i ribolov. Stočarstvo je također važno ilirsko zanimanje i to u svim krajevima, a u nekim i glavni izvor bogaćenja. Iliri su uzgajali svinje, ovce, koze, nešto manje goveda. Imali su i konje i pse. Lov nije bio najrazvijeniji, hvatali su jelene (zbog rogova), lisice, jazavce, medvjede, dabrove, kune radi krzna. U lovu su koristili strelice s metalnim vršcima, koplja i sulice. Glavno oružje lovca ipak je luk i strijela. Plemena Dalmacije poznavala su i strelice s otrovnim vrškom, taj otrov nazivali su 'ninum', a dobivali su ga od otrova tamošnjih zmija. Ribolov također ima značajno mjesto u krajevima uz obalu i uz rijeke. Ribolov je za Enhelejce bio glavno zanimanje. Ilirska udica je od bronce, imali su i željezne osti i koštane harpune. U ribolovu su se služili i izdubenim čamcima (monoksil). Jedan otkriveni primjerak ima dužinu od 12,34 metra. Uz obalu mora Iliri su se bavili i skupljanjem školjaka (dagnje i priljepci). Meke dijelove ovi ljudi su jeli, dok bi ljuštura kod Histra služila kao amulet i ukras.
Rudarstvo. Iliri su znali obrađivati bakar, zlato i srebro. Kopanjem ruda služili su se pijucima i maljevima. Zdrobljena ruda talila se u posebno građenim pećima. Kalupi za lijevanje pretežno su bili kameni. Razvoju njihove metalurgije podali su dospjeli Kelti. Sada Iliri raspolažu većim brojem alatki. U području Bosne Iliri su najviše obrađivali broncu. Srebro se obrađivalo tek na jugu njihova područja. Od 2. stoljeća nove ere stagnira proizvodnja zlata a sve se više proizvodi željezo. Rudarstvu treba ovdje pridodati da su Iliri znali dobivati i sol iz slane vode. Slani izvori bili su glavni razlog vječnim ratovima između Autarijata i Ardijeja. Da su Iliri bili razvijen narod govori i činjenica da su znali proizvoditi i staklo, za čiju je proizvodnju bila potrebna temperatura od 650 °C. Iz staklene paste izrađivali su zrnca za ukrašavanje lukova na fibulama i izradu ogrlica, i to još u Starije željezno doba.
Alken
Adicione reakcije alkena
CH3CH=CH2 + Br2 → CH3CH-CH2 | |                                           Br Br
Iliri
Život i običaji
Gusarstvo i trgovina. Gusarstvo je za Ilire bio jedan od oblika privređivanja, kao i kod kasnijih hrvatskih Kačića. Iliri su imali malene brze brodice pogodne za brze napade na trgovačke italske brodove, pa i na same grčke gradove. Ovaj posao Ilirima je donosio lijepu korist. Premda su bili gusari, Iliri su se morali baviti i trgovinom, i trgovali su. Grcima su Iliri izvozili srebro, pšenicu (Grčko tlo je veoma nepogodno za poljoprivredu zbog manjka vode), kožu, peruniku i drugo. Od njih su uvozili keramiku, oružje i nakit.
Alken
Adicione reakcije alkena
ili
Iliri
Život i običaji
Novac. Novac je uvijek vezan uz trgovinu. Daorsi i Labeati novac kuju od II st. pne. Peonci od IV st. pne.. Ilirski kralj Monunije, i njegov nasljednik Mitil, kao gospodari Dirahije (Epidaumn, današnji Drač), s pravima vrhovnog magistrata kuju dirahijske a ne ilirske novce. . Nepoznati ilirski vladar ostavio je nekoliko stotina primjeraka novca, uglavnom od bronze, signiranih svojim imenom i vladarskom titulom, kovane u Skadru i na otoku Hvaru.
Alken
Adicione reakcije alkena
300px
Iliri
Društveno uređenje ilirskih plemena
Plemena Ilira bila su organizirana po rodovima (dekurijama) i bratstvima. Savez bratstava činio je pleme. Dekurija ili rod se sastojao od 150-200 ljudi. Zemlja je bila vlasništvo bratstva i nije se dijelila obiteljima nego rodovima. Broj bratstava razlikovao se po veličini teritorijai broju članova plemena, a mogao je biti i određen organizacijskom strukturom plemena. Tako 12 bratstava nalazimo kod Liburna i Hythmita, ali i kod Peuceta iz južne Italije. Na čelu bratstva stoje 'princeps'i, u tom su svojstvu bili i članovi plemenskog vijeća. Na čelu ovog stajao je 'praepositus'. Neki Iliri, prema Teopompu i Agatarhidu iz Knida, među Ilirima je bilo i ropstva, spominju se Ardijejci i Dardanci. Kod nekih plemena spominju se i ostaci matrijarhata (Liburni). Žene Liburna mogle su se prije udaje podavati kome su htjele. Pseudo-Skilaks piše u 'Periplu' kako Liburnima vladaju žene.
Alken
Adicione reakcije alkena
Mehanizam reakcije halogenovanja izgleda ovako:
Iliri
Rat i oružje
thumb|right|Prikaz ilirskog ratnika, [[Vače, Slovenija, oko 400. pne.]] Iliri su bili ratoboran narod, borbe su se vodile kako protiv susjeda, tako su plemena ratovala međusobno. Od njihovog oružja treba spomenuti zakrivljeni bodež ili kratki mač 'sica' (izgovor sika), on se možda razvio od zakrivljenog brončanog noža. Tu su još 'sibyna' ili 'sigyna', dugo željezno koplje, duga bojna sjekira, luk i strijela i kao obrambeno oružje su štitovi, brončani oklop i 'knemide' ili 'potkoljenice', te više tipova kaciga.
Od njihovog oružja treba spomenuti zakrivljeni bodež ili kratki mač 'sica (sika)', koji se možda razvio od zakrivljenog brončanog noža. Tu su još 'sibyna' ili 'sigyna', dugo željezno koplje, duga bojna sjekira, luk i strijela. Kao obrambeno oružje su štitovi, brončani oklop domaće proizvodnje, i 'knemide' ili 'potkoljenice' grčke proizvodnje iskovane prema obliku noge.
Alken
Sagorevanje
CH2=CH2 + 3O2 → 2CO2 + 4H2O
Iliri
Rat i oružje
Oružje je pronađeno na velikom broju arheoloških lokaliteta (Novo Mesto, Donja Dolina, Slavonska Požega, Imotski, Brač, Arheološka nalazišta na Glasincu|Glasinac, Nikšić, Budva, Kičevo, Tetovo,...) i datira se od VIII do V vijeka.
Alken
Polimerizacija
Kao što mogu da adiraju druge molekule alkeni pod određenim uslovima mogu da se adiraju i međusobno. Međusobnim adiranjem alkena nastaju hemijska jedinjenja velikih molekulskih masa koja se nazivaju polimeri. Molekul iz koga nastaje polimer nnaziva se monomer. Polimeri su jedinjenja velkikih molekulskih masa koja nastaju sjedinjavanjem velikog broja monomera. Reakcija u kojoj nastaju polimeri naziva se polimerizacija. U slučaju alkena uglavnom se odigrava adiciona polimerizacija. Usled polimerizacije alkena najčešće nastaju plastične mase. U Srbiji najpoznatiji polimer koji se proizvodi je polieten. Polimerizacija se moze vršiti i katjonskim i anjsonskim mehanizmom, zavisno od primenjenih eksperimentlnih uslova. On je plastična masa koja se koristi za pakovanje u trgovini i industriji, za proizvodnju izolacionih materjala, za proizvodnju cevi itd. Kod nas se polieten proizvodi u Pančevu.
Iliri
Pomorstvo
Primorski Iliri bili su vješti pomorci i brodograditelji. Rimljani, a po svoj prilici i Grci primili su od njih mnoge vještine brodograditeljstva. Brodice lembos i liburna (liburnica navis) su bili lagani, brzi i velikih manevarskih sposobnosti. Lembos se spominje kao monorema (brod sa jednim redom vesala) i bio je prihvacen u vecini helenistickih flota sa odredjenim modifikacijama dok je liburna uvijek spominjana kao birema (dvoveslarka) i sa odredjenim modifikacijama, usvojena je u Rimske flote u razdoblju carstva. Najvještiji ilirski pomorci bili su uz Liburne i Ardijeji, Labeati, Daorsi i Picenti.
Alken
Fizičke osobine
Fizičke osobine alkena su veoma slične fizičkim osobinama alkana sa istim brojem atoma ugljenika. Alkeni sa manjim brojem ugljenikovih atoma su gasovi(1-3), sa više tečnosti(5-17) ili čvrste supstancije(18+). Alkeni se ne rastvaraju u neorganskim rastvaračima (npr. voda), a rastvaraju se u organskim (alkoholi).
Iliri
Ilirske države
Ilirska kraljevina je pogrešan naziv države koja je postojala na Balkanskom poluostrvu u antičko doba. Od kraja V vijeka Makedonija je morala da računa kao ozbiljnim protivnicima sa plemenom koji su Grci nazivali Iliri, ali etnički i kulturološki ne pripadaju Ilirima. U to vrijeme nije bilo velike razlike u stepenu razvoja ova dva susjeda. Tek od kralja Filipa II Makedonija će napraviti ogroman iskorak u razvoju.
Još u neolitu stanovnici jadranskog zaleđa su imale trgovačke veze sa Helenima i njihovim kolonijama u Južnoj Italiji i Siciliji, uvozeći pretežno keramiku, oružje i nakit. Te se veze nastavljaju i u bronzanom dobu, kada dolazi i do migracije pojedinih skupina protoilira u Italiju i Grčku. Uvezena roba se prenosi i u unutrašnjost Balkana. Među Ilire prodire i novčana privreda, pa dolazi do raslojavanja, odnosno do prvih elemenata državnosti.
Prvi pomenuti ilirski vladar je Šira, dok je Bardilis prvi ilirski vladar nazvan "kralj Ilira", početkom IV stoljeća pne.
Svi grčki izvori (Tukidid, Teopomp, Diodor) i dr, državu nazivaju Ilirija (grčki: Ἰλλυρία, latinski: Illyria). Današnji historičari, umjesto ilirska kraljevina i ilirski kralj, identifikuju ilirsku državu sa pojedinim plemenima za koje nije pouzdano da li su pripadali Ilirima, pa se koriste nazivi: Kraljevstvo Enhelejaca, Kraljevstvo Peonaca, Kraljevstvo Taulanata, Kraljevstvo Dardanaca i Kraljevstvo Ardijejaca.
Istorija tzv. ilirske države i njenih kraljeva vezana je za 'ilirsko' – makedonske odnose. Krajem IV vijeka Aleksandar Makedonski, želeći obezbijediti sigurnost za Makedoniju pred svoje višegodišnje odsustvo u pohodu u Afriku i Aziju, ratovao je sa sjevernim susjedima sve do Dunava. Time je htio obezbijediti sigurnost za Makedoniju pred svoje višegodišnje odsustvo u pohodu u Afriku i Aziju. Aleksandar je, pored Tračana, Tribala i Geta pobijedio i Autarijate, Dardance i Taulante.
Voćni sok
250px|thumb|thumb|Voćni sok u čaši Voćni sok je vrsta bezalkoholnog pića koje se dobija ceđenjem sokova iz voća i povrća. Obično se za verziju voćnog soka napravljenog od narandže koristi pojam juice (đus).
U principu postoje dve vrste voćnih sokova:
U sokove se dodaju i aditivi, čija je funkcija dobijanja odgovarajuće boje, ukusa soka. Neki sokovi koriste konzervanse, neki ne, a u neke se dodaje šećer. Sokovi se uglavnom pakuju u specijalnu, plastičnu, atraktivnu ambalažu.
Iliri
Ilirske države
Prema Gustavu Zippelu (Cipel), osnivači ilirske ardijejske države su Ardijejci Sredinom 3. st. pr. n. e. Ardijejci su se, za vrjeme Agronova oca Pleurata, s donje Neretve proširili prema jugoistoku, te u svoju proširenu državu uključili i plemena u svom susjedstvu  (Daorse, Plereje, Dokleate, Labeate), a na krajnjem jugu i one Ilire što ih kasnije rimski pisci nazivaju  Illyrii proprie dicti (Plinije, Mela), i druge. Ονο Zippelovo mišljenje o mlađoj ilirskoj državi, kao ardijejskoj tvorevini, zasnivalo se i na jednoj vijesti Dija Kasija, koji Agrona, osnivača mlađe ilirskog kraljevstva naziva „ardijejskim vladarom"..
Božidar Dimitrov
Božidar Dimitrov Stojanov (bug: Божидар Димитров Стоянов; rođen 3. decembra 1945. u Sozopolu) je bugarski istoričar i političar. Bio je direktor Nacionalnog istorijskog muzeja u Sofiji (1994-98, 2001-09). Od avgusta 2009 ministar je za Bugare u inostranstvu (bez portfelja). thumb|right|250px|Božidar Dimitrov
Iliri
Ardijejci i Rimljani
Prvi sudar ilirske države i rimskog imperijalizma desio se nakon smrti kralja Agrona 231/230. god. p.n.e, za vrijeme Agronove udovice Teute, regentkinje pastorka Pinesa. Razlog je bio ilirsko gusarenje i pljačkanje grčkih i italskih gradova koje su već držali Rimljani. Teuta je bila poražena i te 229. god ilirska država nije postala rimska tributatna država ali je ušla u njenu interesnu sferu. Nakon toga, 219 Rimljani osvajaju ostrvo Hvar (drugi ilirski rat) i zadugo ostavljaju na miru Makedonce i Ilire jer su zauzeti borbama sa Kartaginom.
Dimnjak
mini|Dimnjaci u Engleskoj mini|Industrijski dimnjak
Iliri
Ardijejci i Rimljani
Kada je makedonski kralj Perzej započeo novu proturimsku akciju, u nju se uključio i ilirski kralj Gencije. Ovaj treći makedonski rat (ujedno i treći ilirski rat) završio se 168. god porazom i slomom Makedonije i Ilirije. Ilirska država je nestala, podijeljena na tri dijela, koji će postati zametak rimskog Ilirika. Nakon pobjede nad Gencijem, Lucije Anicije Galo je u Skadru sazvao 167. god. p. n. e. veliki sabor domorodačkih poglavara i predstavnika. Odlukom rimskog senata svi su oni ostali slobodni i immunes (oslobođeni poreza). Isti status su dobili i Daorsi, zato što su tokom borbe prešli na rimski stranu.
Dimnjak
Dimnjak je dio kuće, zgrade ili industrijskog objekta namjenjen za odvođenje dima odnosno plinova nastalih sagorjevanjem. Na industrijskim objektima (zgradama) dimnjak se obično naziva industrijski dimnjak.
Božidar Dimitrov
Porodica
Božidar Dimitrov je rođen u zapadnom crnomorskom gradu Sozopolu u porodici izbeglica iz Istočne Trakije zbog turskih okrutnosti prema bugarskog stanovništva tokom Drugog balkanskog rata.
Iliri
Ardijejci i Rimljani
U odluci o miru ne spominju se Ardijejci. Poslije poraza od Rima u Trećem ilirskom ratu, godine 155. su se povukli prema ušću Neretve. U godini 135. pne Rimljani su posljednji put porazili Ardijejce i Plereje, nakon njihovih novih gusarenja.
Dimnjak
U srpskohrvatskom jeziku se umjesto riječi dimnjak koristi i turcizam odžak.
Božidar Dimitrov
Porodica
Oženjen je Marijom Kančevom (bug: Мария Кънчева). Imaju kćer.
Iliri
Ardijejci i Rimljani
Nakon toga malo je spomena o Ardijejcima. Drevni historičari pišu kako su Ardijejci gotovo "izumrli", misleći na njihov nestanak kao gospodara istočne jadranske obale i Jadranskog mora. Moguće je i da su se asimilirali u druge kontinentalne ilirske zajednice. Oni preostali koji se nisu asimilirali i koji su zadržali ime Ardijejci, a za koje Plinije navodi da ih je ostalo svega 20 dekurija, prema Radoslavu Dodigu nastavili su živjeti na teritoriji današnjeg Podveležja kod Mostara.
Božidar Dimitrov
Naučno delo
Božidar Dimitrov je napisao Deset laži makedonizma, gde pobija ideologiju bivše Jugoslovenske Republike Makedonije o postojanju posebne makedonske nacije u Vardarskoj Makedoniji, različite od bugarske.
Dimnjak
Funkcije dimnjaka
Dimnjak je u prvom redu određen za odvođenje spaljevina odnosno dima iz objekata. On se napaja na peći, kamine i druge objekte za grijanje i djeluje kao jednostavna zračna crpka. Vruće spaljevine imaju nižu gustoću zraka i dimnjak na njihovo mjesto usisava svježi zrak. Pritisak koji tera vazduh kroz dimnjake se zove „vuča dimnjaka“ koja je zavisna od njegove visine i dimenzija dimnjaka i zbog toga su u industriji dimnjaci velikog kapaciteta na pogonima visoki.
Iliri
Dalmati i Rimljani
Nakon toga Rimljani započinju 156. god ratove sa Dalmatima, koji će sa dužim prekidima trajati 160 god. Rat se vodio u dolini Trebižata i na Imotskom i Duvanjskom polju. Završen je osvajanjem glavnog grada Delminija i odvođenjem dijela Dalmata u ropstvo.
U drugom dalmatskom ratu Rimljani 117. osvajaju Salonu i nanovo pustoše zemlju. Tada su i Liburni izgubili samostalnost i postali dio rimske imperije.
Dimnjak
Funkcije dimnjaka
Visina dimnjačke glave (dio dimnjaka iznad krova) je definisana propisima i određuje se tako da dimnjačka kapa mora biti na visini od 0,5 m iznad slemena ili na udaljenosti od 1,5 m od kosine krova.
Božidar Dimitrov
Naučno delo
Božidar Dimitrov smatra Srbe i Hrvate praktički jednim narodom, koji govori jednim jezikom - srpskohrvatskim.
Iliri
Dalmati i Rimljani
Do trećeg dalmatskog rata dolazi 78. god u kojem je Rimljanima trebalo dvije godine da ponovo ovladaju Salonom i primorjem.
Dimnjak
Funkcije dimnjaka
Dimnjak može služiti i za ventilacijske svrhe. Takvi dimnjaci se zovu ventilacioni kanali koji mogu biti opremljeni i ventilatorima naročito kada se ne može graditi dovoljno visoki dimnjak ili ventilacijski otvor dovoljnih preseka.
Božidar Dimitrov
Naučno delo
Božidar Dimitrov smatra da u BJRM sada žive samo Bugari (posle pitanja jednog gledalca da li su živeli u 19. veku u Makedoniji samo Bugari), mada se oni tamo drugačije nazivaju i većini njih je malo ispran mozak. .
Iliri
Dalmati i Rimljani
Do četvrtog dalmatskog rata dolazi 51. god, u vrijeme Cezarevog prokunzulata Ilirijom. Dugogodišnji rat se završio 39. god novim rimskim osvanjem Salone, zajedničkim snagama Marka Antonija i Oktavijana. No, Rimljani su i dalje držali samo primorje. U to vrijeme osnovan je i rimski vojni logor Gračine na Humcu kod Ljubuškig.
Božidar Dimitrov
Delo
Napisao je više od 20 monografija:
Iliri
Iliri i Oktavijan
Zatim su poraženi Japodi, Segestani, Kolapijani i Dalmati. U borbama je ranjen i Oktavijan pa je napustio bojište. Ekspanzija se nastavila kroz teritoriju današnje Bosne i Hercegovine prema srednjem Podunavlju. Na tom putu, bez borbe su potčinjena brojna plemena (sada u formi peregrinske civitas), koja su sa Rimskom državom sklopila ugovor (foedus iniquum) o regulisanju njihovih obaveza i prava u odnosu na centralnu i provincijsku rimsku vlast.
NK Polet Sveta Klara
NK Polet je nogometni klub iz Svete Klare.
Iliri
Iliri i Oktavijan
Mir je trajao do 16. god pne, kada počinju novi sukobi, ovaj put prvenstveno panonskih Ilira, koji nikako nisu mogli, kao slobodoljubivi narod, da prihvate organiziranu prisilu državne vlasti. Ustanak je ugušen.
NK Polet Sveta Klara
Trenutačno se natječe u 2. Zagrebačkoj ligi.
Iliri
Batonov ustanak
Do posljednjeg sukoba Rimljana, pod vodstvom budućeg cara Tiberija, i Ilira pod vodstvom Batona, dolazi u periodu 6-9. god n.e, kada su učinjeni očajnički pokušaji da se izbjegne sudbina porobljenog naroda. Iste te godine, u razmaku od 15 dana, Germani su porazili Rimljane u Teutoburškoj šumi i zadržali samostalnost. Iz troipogodišnjeg rata, Ilirik i njegove plemenske zajednice su izašle sa velikim razaranjima i pustošenjima te ljudskim i materijalnim gubicima. Neke procjene gubitaka u ljudstvu kod ustaničke mase iznosila su možda i preko 30 % (ubijeni, odvedeni u ropstvo, umrli uslijed neborbenih posljedica rata). Ovakvi veliki gubici nisu nikada više zabilježeni u historiji ratovanja na Zapadnom Balkanu. Infrastruktura Ilirika južno od Drave je bila uništena, uključujući i veliki broj naselja koja su zauvijek nestala.
Rimskom okupacijom dolazi do ograničene romanizacije i prihvatanja globalnog mediteranskog identiteta. Dolaskom Slavena u ove krajeve, vjerojatno se samo u planinskim krajevima sačuvalo stanovništvo izvorno Ilirskog roda.
Ilirska plemena
Proces formiranja plemena u najvećem dijelu sjeverozapadnog Balkana tekao je na sličan način i zato se mora računati sa određenim stepenom bliskosti među plemenskim skupinama ovog prostora (zajednički jezički i kulturni elementi, jače društveno-političke veze). Samo tako može se objasniti zajedničko ime kojim si Grci sve susjedne populacije sjeverno od Epira i Makedonije nazvali zajedničkim imenom Iliri. Naziv Tliri je nekada bilo ime samo jednog naroda koji je zauzimao mali i tačno određeni dio južne jadranske obale, oko Skadarskog jezera, sa obe strane crnogorsko-albanske granice. To ime do Dunava će prošriti Rimljani tokom svojih imperijalističkih osvajanja.
Ilirska teritorija na početku bronzanog doba se protezala približno od Krasa i rijeke Raša na zapadu do srednjeg Balkana omeđenog dolinom Drine na istoku. Južna granica je obala Jadranskog mora sa dijelovima južne Italije i porječje rijeke Drim Albaniji dok je na sjeveru to rijeka Sava. Na tom prostoru razvoj je tekao pod različim historijskim, geografskim, ekonomskim i kulturnim uslovima, pa je na kraju željeznog doba, u vrijeme rimske okupacije bio poznat veliki broj ilirskih plemana. U današnjoj historiografiji se plemena svrstavaju u nekoliko grupacija u kojima su više srodna plemena. Iliri u širem pojmu imena koji ne odgovaraju današnjem kulturno-etničkom poimanju Ilira u užem smislu:
Procesom integracija u kasnom bronzanom dobu počele su se stvarati velike plemenske zajednice Dalmata, Autarijata, Labeata, Taulanata i sl. Dalje njihovo objedinjavanje (neprekinuti kontinuitet), početkom IV stoljeća dovesti će do formiranja državne organizacije, kraljevstva sa nasljednom dinastijom, a to je već potpuna asimilacija.
Istorijski procesi dovesti će i do obrnutih procesa. Danas se svi slažu da Panonci nisu Iliri, jer je njihov razvoj od XIII vijeka pne, bio pod okriljem Kulture polja sa urnama. Ilirsko-italska plemena su se vremenom asimilirali sa plemenima Apeninskog poluostrva. Venete i Histre neki dokazano pogrešno svrstavaju u Ilire.
Božidar Dimitrov
Vanjske veze
Bozhidar Dimitrov
Rebecca Black
Rebecca Black (Anahajm, Kalifornija, 21. jun 1997) je američka tinejdž pop pevačica koja je postala poznata sa svojim singlom Friday iz 2011, izdatim za izdavačku kuću ARK Music Factory. Pesma je naišla na negativan prijem, a mnogobrojni kritičari i publika nazvali su je „najgorom pesmom svih vremena“. Spot za pesmu postavljen na YouTube je 5. aprila 2011. dostigao preko 85 miliona pregleda što je Blackovu lansiralo među „viralne zvezde“.
U leto 2011. Rebecca je izdala svoj drugi singl pod nazivom My Moment, koji 19. jula postavljen na YouTube.
Spijkenisse
Spijkenisse je grad od 72.487 stanovnika u nizozemskoj provinciji Južnoj Holandiji, dio velike konurbacije Randstad.
Iseljavanje Albanaca sa Kosova (1912–1941)
Iseljavanje Albanaca sa Kosova je započelo odmah nakon što je Kraljevina Srbija zauzela Kosovo 1912. godine. Paralelno sa prinudnim iseljavanjem Albanaca, tekao je proces srpske kolonizacije Kosova.
Pripajanje Kosova Srbiji
thumb|Prognane albanske porodice na putu za Tursku 1912. Nasilno iseljavanje Albanaca sa Kosova, Metohije, Sandžaka i Makedonije je počelo u Prvom balkanskom ratu, oktobra 1912. Prema dokumentima srpske diplomatije, 281.747 ljudi je iseljeno do avgusta 1914. godine, ne računajući decu do šest godina. Albanske porodice su iz novoosvojenih oblasti deportovane preko Grčke u Tursku. Za naseljavanje muslimana iz balkanskih država određena je obala Anadolije a za Albance vilajeti Halep i Bagdad, u Siriji i Iraku. Na imanja raseljenih Albanaca, srpska vlada je naselila preko 20.000 srpskih porodica, a vlada Crne Gore je planirala da naseli 5.000 porodica u Metohiji.
Iseljavanje iz Kraljevine Jugoslavije
Po povratku srpske vojske 1918. godine, nasilno iseljavanje Albanaca, bez prava povratka, se nastavilo sve do Drugog svetskog rata. U periodu Kraljevine Jugoslavije, "leteći odredi" vojske, policije i četnika mučili su i ubijali Albansko stanovništvo. Od 1918. do 1938. vojska je zapalila i uništila 320 albanskih sela. Samo u periodu 1918-1921, ubijeno je 12.346 osoba, zatvoreno 22.160, opljačkano 50.515 kuća i spaljeno 6.125 kuća. Prema podacima Istorijskog instituta u Prištini, u periodu od 1919-1940 godine je iseljeno ukupno 255.878 muslimana iz Kraljevine Jugoslavije u Tursku, od čega:
Pored iseljavanja u Tursku, postojala je i velika emigracija u Albaniju. Prema nekim podacima, samo u 1921. godini iz jugoslovenskih oblasti u Albaniju je iselilo oko 40.000 lica. Osim Turske i Albanije, Albanci su bežali i u Evropu i Severnu Ameriku, i na taj način je nastala brojna albanska dijaspora u tim zemljama.
Prvi državni kontakti između Kraljevine SHS i Turske oko iseljenja Albanaca ostvareni su 1926. godine, a 1933. je uspostavljena nova platforma Jugoslovenskog ministarstva agrikulture, čija je misao vodilja bila da ekspatrijacija Albanaca može biti postignuta samo kao dugoročan proces, jer ni Jugoslavija nema dovoljno sredstava niti međunarodne okolnosti dozvoljavaju da to bude izvedeno u kratkom roku. Po zavođenju diktature, Kraljevina Jugoslavija je intenzivirala etničko čišćenje Albanaca, u čemu je vodeću ulogu imao Srpski kulturni klub, podržan od državne administracije.
Jugoslovenske vlasti su 1935. održale sastanak predstavnika pet ministarstava i Generalštaba na kome je sastavljen projekat „o iseljenju neslovenskog elementa iz Južne Srbije“. Među njegovim zaključcima dominira potreba hitnog donošenja bilateralnih konvencija sa Turskom i Albanijom. Dogovorom je predviđeno oslobađanje od svih poreza i vojne obaveze za one koji bi se dobrovoljno odrekli jugoslovenskog državljanstva i besplatan prevoz za one koji bi svoju nepokretnu imovinu ostavili državi. Predlozi Generalštaba su prihvaćeni kao mere za „uspešnije i brže iseljavanje neslovenskog življa“ u Tursku i Albaniju. Mere su podrazumevale i suzbijanje propagande protiv iseljavanja koja se vodila iz Tirane, češće pozivanje albanskih regruta iz graničnih područja na vojne vežbe, zabranu primanja u državnu službu „lica koja dolaze u obzir za iseljenje“, premeštaj aktuelnih neslovenskih činovnika u druge krajeve zemlje, „nacionalizovanje geografskih objekata i osobnih prezimena“ itd.
Turska je početkom 1936. izrazila spremnost da zaključi s Jugoslavijom formalni sporazum o iseljavanju 200.000 stanovnika "koji su srodni po mentalitetu turskom, te će se u Turskoj lako asimilovati".
Kritikujući politiku dugotrajnog iseljavanja Albanaca, srpski akademik i političar Vasa Čubrilović predlaže načine za rešavanje "albanskog problema" masovnim etničkim čišćenjem Kosova od Albanaca. Čubrilović je 1937. godine izradio projekat isterivanja Albanaca za Stojadinovićevu vladu, koji je trebalo da sprovedu državne vlasti.
Beogradska vlast je organizovala paravojne formacije četnika, koje su predvodili Kosta Pećanac, Milić Krstić, Jovan Babunski, Vasilije Trbić i drugi, koji su organizovali kaznene ekspedicije vršeći nasilje, teror i organizovanu pljačku. 7. oktobra 1938. Ministarstvo vojske Kraljevine Jugoslavije naređuje da se nastavi akcija iseljavanja Albanaca, a komanda III armije predlaže mere kojima treba "smišljeno, sistematski, ali i energično" sprovoditi ovu akciju, dovoditi srpski elemenat i nastojati da se u što skorije vreme jake kompaktne mase arnautske razbiju. Armija pritom ukazuje i na značajnu ulogu koju treba da odigraju Crkva, narodna odbrana i privatna inicijativa.
U vreme veoma teškog perioda za Albance pod srpskom monarhističkom upravom, Komunistička partija Jugoslavije je delovala na Kosovu i Metohiji, zalažući se za autonomiju i bratsku ravnopravnost naroda Kosmeta, a protiv iseljavanja Albanaca u Tursku, oduzimanja njihove zemlje i terora prema njima.
Jugoslovensko-Turska konvencija
Državne aktivnosti na iseljavanju muslimana su kulminirale potpisivanjem jugoslovensko-turske konvencije. Od 9. do 11. jula 1938. je u Istanbulu održan niz sastanaka na pripremanju Jugoslovensko-Turskog sporazuma o iseljenju Albanaca. Strane su se usaglasile da u roku od šest godina rasele 40.000 albanskih porodica sa Kosova, Makedonije i Crne Gore u puste oblasti Anatolije. Jugoslovensko-Turska konvencija je potpisana 11. jula 1938. godine, a trebalo je da stupi na snagu kada je ratifikuju parlamenti obe zemlje. Iseljavanjem Albanaca je trebalo da se oslobodi obradiva zemlja za Srbe iz pasivnih krajeva. Član 2. konvencije je predviđao kompletnu ekspatrijaciju Albanaca iz mnogih gradova, među kojima su: Prizren, Uroševac, Priština, Kačanik, Gnjilane, Preševo, Peć, Istok, Mitrovica, Đakovica, Vučitrn, Drenica i drugi. Za prvih pet godina, od 1939-1944, bilo je predviđeno da se u Tursku iseli 25.000 albanskih porodica, i to sledećom dinamikom:
Posledice
Kao posledica dugogodišnjeg etničkog čišćenja i kolonizacije albanskih oblasti, došlo je do značajnih izmena u etničkoj strukturi stanovništva. Takođe, usled primene nasilnih mera odnosi između etničkih grupa su postali veoma napeti, posebno između Albanaca i Srba, što je imalo posledica na produbljenje srpsko-albanskog sukoba.
Woodville, Alabama
Woodville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 746 stanovnika.
Medoševac
Medoševac može biti:
Madonna, Vercelli
Madonna je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Foruk Farohzad
mini Foruk Farohzad (perz. فروغ فرخزاد‎, r. 5. 1. 1935. – 13. 2. 1967.), bila je iranska književnica i filmski režiser. Na njena djela je većinom utjecao Ibrahim Golestan, značajan iranski naučnik. Danas se smatra jednom od najznačajnijih modernih iranskih književnica, zajedno sa Parvin Etesami i Simin Behbahani.
Biografija
mini|lijevo|150px| Grobnica Foruk Farohzad u [[Teheranu]] Foruk je rođena u Teheranu kao treće od sedmero djece. Išla je u školu do devetog razreda. Sa nepunih 17 godina udala se za Parviza Šapura, poznatog satiričara. Preselila sa sa mužem u Ahvaz gdje je nastavila svoje obrazovanje na polju šivenja i slikanja. Godinu kasnije dobila je sina kojeg je i opjevala u pjesmi "Pjesma za tebe". Sestra je pjevača i političkog aktiviste Ferejduna Farohzada.
Već 1955. nakon približno tri godine braka razvela se od muža. Parviz je dobio skrbništvo nad sinom. Vratila se u Teheran i počela pisati poeziju, objavila je prvi tom pod nazivom "Zarobljenik" (1955).
Foruk, kao ženski razvedeni pisac kontraverzne poezije, privukla je dosta negativne pažnje. Godine 1958. provela je devet mjeseci u Evropi i upoznala pisca i filmskog režisera Ibrahima Golestana koji ju je inspirisao da se slobodno izražava i da živi samostalno. Objavila je još dvije zbirke pod nazivima "Zid" i "Pobuna". Godine 1962. snimila je film o iranskoj djeci oboljeloj od gube pod nazivom Kuća je crna koji je osvojio brojne nagrade širom svijeta. Tokom tog snimanja zbližila se sa djetetom Huseinom Mansurijem kojeg je i usvojila.
Godine 1963. objavila je zbirku "Drugo rođenje" koja se ističe po stilu drugačijim od dotadašnjih modernih iranskih pjesnika.
Dana 13. 2. 1967, u 16:30, Forough je poginula u saobraćajnoj nesreći. Imala je 32 godine. Da bi izbjegla školski autobus skrenula je svoj džip i udarila u kameni zid. Preminula je prije nego što je stigla do bolnice. Njena pjesma "Hajde da vjerujemo u početak hladnog doba" je objavljena posthumno 1974. i smatra se najbolje struktuiranom modernom pjesmom na perzijskom.
Premijer Australije
Premijer Australije (službeni naziv: Prime Minister of the Commonwealth of Australia) je najviše rangirani krunski ministar, šef kabineta i Vlade Australije, kojega na poziciju imenuje Generalni guverner Australije. Funkcija premijera je, de facto, najjača politička funkcija u Australiji. Ipak, unatoč činjenici da se nalazi na samom vrhu političke hijerarhije, funkcija premijera ne spominje se u australskom Ustavu te postoji isključivo preko nepisanih ustavnih konvencija.
Osim u iznimnim slučajevima, australski premijer je u pravilu predsjednik političke stranke ili koalicije koja drži većinu u Predstavničkom domu. Jedini slučaj kada je senator izabran za premijera je onaj Johna Gortona, koji se subsekventno odrekao svoje pozicije u Senatu te postao izabrani član Predstavničkog doma. Senator George Pearce također je, tokom 1916. godine, obnašao funkciju premijera, ali isključivo kao vršitelj dužnosti dok je Billy Hughes bio izvan zemlje.
Od svibnja 2022. godine, premijer je Anthony Albanese, predsjednik Laburističke stranke koji je na poziciju došao nakon pobjede na parlamentarnim izborima.
Emerson, Arkansas
Emerson je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 368, što je 9 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Natrijum siloks
Natrijum siloks je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 238,417 Da.
Forges (Men i Loara)
Forž je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 197 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara (maksimalnoj 109 m, a minimalnoj 54 m).
Marktleuthen
Marktlojten je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.482 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479135.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vunzidel (Fihtel) Marktlojten se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vunzidel (Fihtel). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 529 metara. Površina opštine iznosi 35,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.482 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 98 stanovnika/km².
Gambela
Gambela (ili Gambella) može značiti
Fall River, Kansas
Fol River je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 162, što je 6 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atazanavir
Atazanavir je organsko jedinjenje, koje sadrži 38 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 704,856 Da.
Ivan Lučić
Ivan Lučić, znan i kao Lucić, Lucius, Lucio (Trogir, rujan 1604. – Rim, 11. siječnja 1679. ), hrvatski povjesničar, otac hrvatske historiografije, pravnik i kartograf.
Školovanje
Ivan Lučić rođen je u plemenitaškoj trogirskoj obitelji, kao sin Petra Lučića i Klare rođene Divnić. U desetoj je godini života Ivan ostao bez oba roditelja; skrbništvo nad njim i bratom Jerolimom preuzeli su očeva sestra Jakobina i majčin brat Nikola Divnić.
Prve je škole Ivan Lučić završio trogirskoj gradskoj školi, a zatim je pošao na studij u Rim, u Seminarium Romanum, od 1618. do 1620. U Padovi je studirao filozofiju i matematiku. Godine 1628. završio je studij filozofije, matematike, grčkog jezika, političkih znanosti i književnosti. Doktorirao je pravo 1630. Iste godine zaposlio se u Trogiru kao gradski sudac u gradskoj upravi. Radi usavršavanja 1632. otišao je u Rim, a nakon tri godine vratio se u Trogir i nastavio započeto. Godine 1654. napustio je Trogir, da bi u Rimu, daleko od mletačkih spletaka, dovršio djela. Na putu, u Veneciji, upoznao je tadašnjeg bana Petra Zrinskog. Održavao je i stalnu vezu s prijateljima u Hrvatskoj (Ponte, Divinić, Ljubavac, Vrančić, Cipiko, Statilić i dr.), koji su mu slali arhivsku građu. Bio je blizak prijatelj dubrovačkog poslanika u Rimu, S. Gradića, pa je sudjelovao u njegovu protuturskom radu.