cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Formalna gramatika
Kontekstno neovisne gramatike
Kontekstno neovisna gramatika je gramatika u kojoj se lijeva strana produkcije sastoji samo od jednog nezavršnog znaka. Ovo ograničenje je netrivijalno; kontekstno neovisna gramatika ne može generirati sve jezike. One koje može zovemo kontekstno neovisni jezici.
Jezik definiran u gornjem primjeru nije kontekstno neovisan i ovo se može strogo dokazati koristeći svojstvo napuhavanja za kontekstno neovisne jezike, no npr. jezik (barem jedan znak a nakon kojeg slijedi jednak broj znakova b) jest kontekstno neovisan, pošto ga generira gramatika G_2 sa, , pri čemu je S početni nezavršni znak, a produkcije su sljedeće:
Kontekstno neovisni jezik može biti prepoznat u vremenu O(n^3) koristeći algoritme kao što je Earleyev algoritam. Drugim riječima, za svaki kontekstno neovisni jezik se može izgraditi stroj koji na ulazu prima neki niz znakova i određuje u O(n^3) vremenu pripada li niz jeziku, pri čemu je n duljina niza znakova. Nadalje, neki važni podskupovi kontekstno neovisnih jezika mogu biti prepoznati u linearnom vremenu koristeći neke druge algoritme.
Regularne gramatike
U regularnim gramatikama, lijeva strana produkcije je također isključivo jedan nezavršni znak, ali sad se postavlja ograničenje i na desnu stranu produkcije, na kojoj ne mora biti nijedan znak (u slučaju \epsilon-produkcije), može biti jedan završni znak, ili jedan završni znak nakon kojeg slijedi jedan nezavršni znak, i nijedan drugi niz znakova. (Ponekad se koristi nešto šira definicija po kojoj su dozvoljeni dulji nizovi završnih znakova ili samo jedan nezavršni znak i ništa drugo, i na taj se način pojednostavi označavanje iste klase jezika.)
Jezik prethodno definiran nije regularan, ali jezik (barem jedan znak a nakon kojeg slijed barem jedan znak b, iako ne nužno isti broj puta) jest, pošto ga generira gramatika G_3 sa, , pri čemu je S početni nezavršni znak, a skup produkcija je sljedeći:
Drugi oblici generativnih gramatika
U posljednje su vrijeme razvijena mnoga proširenja i varijacije na izvornu Chomskyjevu hijerarhiju formalnih gramatika, kako od strane lingvista tako i od strane računalnih znanstvenika, obično u svrhu povećanja ekspresivne moći ili u svrhu lakše analize ili parsiranja. Neki oblici tako razvijenih gramatika uključuju:
Analitičke gramatike
Iako su algoritmi parsiranja jako dugo proučavani i njihova svojstva dobro shvaćena i dokumentirana u ogromnom literalnom korpusu, većina njih podrazumijeva da je jezik koji se parsira inicijalno opisan preko generativne formalne gramatike, te da je cilj generatora parsera transformirati tu generativnu gramatiku u parser. Strogo govoreći, generativna gramatika ni na koji način ne korespondira algoritmu korištenom za parsiranje jezika, i različiti algoritmi postavljaju različita ograničenja na oblik produkcija koje shvaćaju kao dobro oblikovane.
Alternativni pristup jest formalizacija jezika u obliku analitičke gramatike, koja pak puno izravnije korespondira strukturi i semantici parsera za jezik. Primjeri formalizama analitičkih gramatika uključuju:
Ocotic, Cuquío
Ocotic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
Hrvatska pučka seljačka stranka
Hrvatska pučka seljačka stranka, isto tako poznata i kao Hrvatska republikanska seljačka stranka, odnosno Hrvatska seljačka stranka je politička stranka koja je djelovala na području Hrvatske, odnosno Jugoslavije od 1904. do 1941. godine.
Stranku su osnovali braća Stjepan i Antun Radić 22.12. 1904. Za razliku od većine tadašnjih stranaka koje su se skoro isključivo bavile ustavnim pitanjima i položajem Hrvatske u tadašnjoj Austro-Ugarskoj, HPSS je naglasak stavljala i na socijalna pitanja, prvenstveno položaj seljaka koji će joj s vremenom postati glavna izborna baza. Dok na prvim izborima 1906. nije uspjela ući u Sabor, godine 1908. je osvojila dva, a 1911. godine 9 zastupničkih mandata.
Kao relativno mlada stranka, HPSS je prvih godina često mijenjala saveznike - od habsburškog dvora, preko frankovaca do koketiranja s jugoslavenski orijentiranih stranaka. Izbijanjem prvog svjetskog rata HPSS se opredjeljuje za lojalnost Beču, te 1917. godine sudjeluje u naporima da se kao alternativa idejama Jugoslavenskog odbora Austro-Ugarska preuredi na trijalističkim osnovama, odnosno u okviru Monarhije stvori južnoslavenski entitet.
Međutim, te je napore suzbio raspad Austro-Ugarske i stvaranje Države SHS, a kasnije Kraljevine SHS. HPSS se odmah postavila protiv nove države, odnosno njenog centralističkog i unitarističkog uređenja, držeći da je Hrvatska u njoj izgubila svoj identitet očuvan u personalnim unijama s Mađarskom i Austrijom. Da bi naznačili opoziciju prema Kraljevini, HPSS 1920. godine mijenja ime u Hrvatska republikanska seljačka stranka, pri čemu je republikanizam označavao otpor dinastiji Karađorđević, odnosno zalaganje za Hrvatsku kao seljačku republiku.
Godine 1923. HRSS po prvi put širi izbornu bazu van teritorija uže Hrvatske, te trijumfira u Dalmaciji, kao i dijelovima Bosne i Hercegovine, postavši tako druga po jačini stranka u Kraljevini SHS. Godine 1924. je Stjepan Radić otputovao u Moskvu te je HRSS postala dijelom Seljačke Internacionale.
Međutim, samo godinu dana kasnije HRSS donosi odluku o tome da se pomiri s beogradskom vladom. Priznata je monarhija i Vidovdanski ustav, a ime je promijenjeno u Hrvatska seljačka stranka. Radić postaje ministar u vladi, ali to neće prevladati sukobe. HSS izlazi iz vlade, a napetost između HSS-ovaca i srpskih političara eskalira u atentatu 1928. godine prilikom koga je ubijeno nekoliko HSS-ovih zastupnika u kraljevskoj skupštini, a Radić smrtno ranjen.
Neredi koji su nastali nakon smrti karizmatskog vođe hrvatskih nacionalista su kralja Aleksandra potakli da 6.1. 1929. izvede puč i zavede šestojanuarsku diktaturu, tokom koje su zabranjene sve stranke, uključujući i HSS.
HSS se, međutim, oporavio i organizacijski ojačao pod vodstvom Vladka Mačeka. Maček nije imao Radićevu karizmu, ali se pokazao kao vješt političar i spretan diplomat. HSS širi podršku ne samo među Hrvatima, nego stvara široki opozicijski front s drugim proturežimskim snagama u Kraljevini Jugoslaviji. Iako je na izborima 1938. Ujedinjena opozicija poražena, HSS je postao toliko snažan da je u ljeto 1939. postignut sporazum Cvetković-Maček kojim je formirana Banovina Hrvatska.
Sudiți, Gherăseni
Sudiți je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Gherăseni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 640 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Hrvatska pučka seljačka stranka
Međutim, planove HSS da se Banovina Hrvatska dalje gradi kao država zaustavlja izbijanje drugog svjetskog rata, odnosno invazija sila Osovine na Kraljevinu Jugoslaviju u aprilu 1941. godine. Nakon sloma Kraljevine Jugoslavije Maček je odbio otići u emigraciju te je pozvao narod da se pokori novoproglašenoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, ali je zato delegirao dr. Jurja Krnjevića da u izbjegličkoj vladi Dušana Simovića, a samim time i među Saveznicima, zastupa interese hrvatskog naroda.
Njemačke okupatorske vlasti su Mačeku ponudile da stane na čelo vlade NDH, ali je on to odbio, ispravno zaključivši da će Sile Osovine izgubiti rat. S druge strane je zauzeo službeni stav da se HSS ne smije suprotstavljati okupatorskoj vlasti, što je u njegovoj stranci izazvalo veliku zbunjenost i raskol. Zbog toga se stranka za vrijeme rata raspala - najveći dio vodećih članova se prestao baviti politikom, dio se priključio Pavelićevim ustašama, a dio Titovim partizanima.
Ilseong od Sille
Ilseong od Sille (? - 154, vl. 134–154) bio je sedmi po redu vladar države Silla, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Uobičajeno se naziva Ilseong Isageum, pri čemu isageum označava kraljevsku titulu rane države Silla. Bio je potomak osnivača Sille Hyeokgeosea, te mu je prezime bilo Bak.
Hrvatska pučka seljačka stranka
Nakon povratka demokracije u Hrvatsku osnovano je nekoliko stranaka koje su sebe proglasile nasljednicom HSS, ali je stranka koja danas djeluje pod tim nazivom osnovana 25.5. 1991.
Ilseong od Sille
Historičari se razilaze oko toga da li je bio sin kralja Yurija, ili možda njegov dalji rođak. Moderni historičari su skloniji mišljenju da je bio Yurijev unuk. Oženio se za princezu iz klana Bak.
Sarpy County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Ilseong od Sille
Za vrijeme vladavine je sagradio upravnu zgradu, odnosno postavio nove administrativne funkcije u državi, te poticao poljoprivredu. Ipak, najpoznatiji je po ukazu iz 144. kojim je zabranio da narod nosi nakit ili druge luksuzne predmete. Nekoliko puta je uspio odbiti napade plemena Malgal sa sjevera. Godine 146. je ugušio ustanak u tributarnoj državi u današnjem Gyeongsanu, Gyeongsangbuk-do.
Sarpy County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 158.840, što je 36.245 (29,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jobun od Sille
Jobun od Sille (? -247, vl. 230 -247), također poznat pod titulom Jobun Isageum, bio je jedanaesti vladar države Silla, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Bio je unuk kralja Beolhyu Isageuma i član klana Seok. Otac mu se zvao Goljeong. Jobun se oženio za Gospu Ongmo, kćer Kim Gudoa; njen brat će kasnije postati kralj Michu Isageum.
Prema Samguk Sagiju je godine 231. Jobunov general Uro osvojio malu državu Gammun-guk (kralj današnjeg Gimcheona). Za vrijeme Jobunove vladavine su se bilježili sukobi sa državama Goguryeo i Wa.
Naslijedio ga je brat Cheomhae.
Yurye od Sille
Yurye od Silla (? -298, vl. 284 - 298), također poznat i kao Yuri ili po službenoj tituli Yurye Isageum, bio je četrnaesti po redu vladar države Silla, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Pripadao je klanu Seok i bio sin kralja Jobuna, a majka mu je bila iz klana Park i potomak Bak Hyeokgeosea.
Samguk Sagi navodi legendu prema kojoj je Yuryea majka začela od zvjezdane svjetlosti. Također se navodi kako je za vrijeme njegove vladavinu državu Silla često napadala država Wa te da je imao relativno dobre odnose sa državom Baekje.
Girim od Sille
Girim od Sille (? -310, vl. 298 - 310), čije se ime ponekad navodi kao Girip ili Gigu, bio je petnaesti po redu vladar države Silla, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Samguk Sagi navodi kako je bio unuk ili praunuk kralja kralja Jobuna.
Godine 308. je upravo on državi dao službeni naziv "Silla." Prije toga se koristio naziv Saro-guk ili Seorabeol.
2. 12.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
2. prosinca/decembra (2. 12.) je 336. dan godine po gregorijanskom kalendaru (337. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 29 dana.
Murta Maria, Olbia-Tempio
Murta Maria je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 539 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
2. 12.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Monte Petrognano, Arezzo
Monte Petrognano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Novica Savić
Novica Savić (Gornje Svarče, Blace, 10. novembar 1943 — Beograd, 17. oktobar 2004) je bio srpski dramski pisac, pripovedač i romansijer.
Biografija
Rođen je u Gornjoj Svarči u Toplici, gde je proveo rano detinjstvo. Od šeste godiše živi u Beogradu, gde završava osnovnu i Srednju brodarsku školu. Godinu dana provešće radeći na rečnim brodovima, a onda upisuje dramaturgiju na Akademija za pozorište, film, radio i televiziju gde diplomira u klasi profesora Josipa Kulundžića. Kratko je radio u srednjoj školi i bio direktor Narodnog pozorišta u Subotici. Najveći deo radnog veka provodi kao slobodan umetnik.
Pisao je televizijske drame i scenarije za igrane i dokumentarne serije i emisije, sarađujući sa gotovo svim televizijama u SR Jugoslaviji, a najviše sa Radio-televizijom Beograd. Istovremeno piše prozu i pozorišne komade koji su izvođeni i objavljivani širom zemlje. Nesklon samonametljivosti i reklamerstvu, u svom radu bio je uglavnom usmeren na anonimne književne konkurse. Nije postojao nijedan prozni, dramski ili televizijski konkurs u SR Jugoslaviji na kojem nije učestvovao i dobio nagradu. Njegove pozorišne komade su režirali: Borislav Gligorović, Branko Pleša, Radoslav Zlatan Dorić, Miomir Miki Stamenković, Slavoljub Stefanović Ravasi, Vladimir Putnik i drugi. Izvedeno mu je i preko sedamdest radio-drama, od kojih je većina emitovana širom Evrope. To ga svrstava među najplodnije stvaraoce u ovoj formi.
O njegovom samopregornom radu i posvećenosti književnosti dovoljno govori podatak da je iza njegove tragične smrti ostalo 188 nebjavljenih rukopisa: 92 pozorišna komada, 52 televizijske drame i filmskih scenarija, 31 zbirka kratkih priča i 15 romana.
Prati
Prati ima više značenja:
Arroyo Hismoleque, Tequila
Arroyo Hismoleque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Odds On
Odds On je kriminalistički roman američkog pisca Michaela Crichtona, originalno objavljen 1966. godine pod pseudonimom "John Lange". Radnja je smještena u izolirani hotel na španskoj Costa Bravi i prikazuje kako banda kriminalaca pokušava izvesti spektakularnu pljačku uz pomoć kompjutera i programa za analizu kritičke staze. Crichton, kome je to bio debitantski roman, roman je napisao za vrijeme studija medicine na Harvardu; psuedonim je odlučio koristiti zabrinut da bi ga budući pacijenti mogli izbjegavati iz straha da ih koristi kao podlogu za likove. Roman se odlikuje time da su poglavlja označena po danima, odnosno da se cijela radnja odigrava u relativno kratkom vremenu, a što će kasnije postati jedna od karakteristika Crichtonovog opusa. Nekoliko godina kasnije je uspjeh njegovog romana The Andromeda Strain potakao otkupljivanje prava za ekranizaciju , ali film nikada nije snimljen.
Skradnik
Stanovništvo se uglavnom bavi poljoprivredom, a glavne su kulture kukuruz, kupus i krumpir. Mjesto ima osnovnu školu, dućan, kapelicu i društvene prostorije, koje su uredili sami mještani.
Ranchería de los Reyes, San Miguel Coatlán
Ranchería de los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1406 m.
Celebration, Florida
Selebrejšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Pijale-paša
Pijale-paša (turski: Piyale Mehmed Paşa; oko 1515. – 21. januar 1578) bio je osmanski kapudanpaša od 1553. do 1567. godine.
Biografija
Rođen je kao Mehmed Pijale, a po svemu sudeći bio je hrvatskog porijekla jer je njegov otac Abdur-Rahman vjerovatno uzet kao danak u krvi negdje na prostoru tadašnjeg Hrvatsko-ugarskog Kraljevstva za vrijeme Mohačke kampanje, te potom školovan na janjičarskoj dvorskoj školi Enderun. Mehmed Pijale je također završio Enderun i postao kapidžibaša (komandir dvorske straže). Nakon tog je bio sandžak-beg Galipolja. Nešto prije nego što je napunio 40 godina postao je kapudanpaša (admiral ratne mornarice).
Celebration, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.427, što je 4.691 (171,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-246
Kosmos-246 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Pijale-paša
Biografija
Catherine de' Medici, majka francuskog kralja Françoisa II nagovorila je sultana Sulejmana I da joj pomogne u borbi sa Španjolskim Carstvom, za koje je u to vrijeme mislilo da ima najsnažniju mornaricu. Pijale je sa flotom isplovio 1555. i uz pomoć Dragutove flote berberskih pirata pune dvije godine žario i palio po zapadnom Mediteranu. U zajedničkoj akciji sa Dragutom kompletno je zauzeo Baleare 1558. i podvrgnuo ih pod sultanovu vlast.
Kosmos-246
Kosmos-246 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 7. oktobra 1968. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-246 je bio osmatrački satelit.
Pijale-paša
Biografija
Uplašeni španski kralj Felipe II uspio je uz pomoć pape okupiti snažnu flotu kršćanskih zemalja koja je lako zauzela otok Djerbu i utvrdu Borj El Kebir, koju su Osmanlije zauzele početkom 1560. godine. Osmanska flota na čelu sa Pijale-pašom doplovila je 9. maja 1560. do otoka Djerbe i potpuno iznenadila flotu kršćanskog saveza usidrenu u luci. Uspaničeni mornari bili su lak zalogaj za Osmanlije i za nekoliko sati više od polovice brodova kršćanske flote bilo je potopljeno ili zarobljeno. Preživjeli mornari pobjegli su u utvrdu Borj El Kebir i izdržali nekoliko mjeseci opsade, prije nego što su se predali.
Bitka kod Djerbe bila je najveća pomorska pobjeda koju je Pijale ostvario potpuno sam bez pomoći Draguta, koji je doplovio do Djerbe tri dana kasnije. Nakon te pobjede i ponovnog zauzimanja utvrde Borj El Kebir, dočekan je uz veliku ceremoniju u Istanbulu. Ubrzo nakon povratka iz te kampanje, Pijale je postao zet osmanskog dvora oženivši Gevherhan, kćer princa Selima (kasniji Selim II).
Nakon pobjede kod Djerbe sultan Sulejman Veličanstveni naredio je Pijali da spremi flotu za napad na Maltu. Međutim, zbog loših vremenskih prilika i pogibije Draguta u borbi, stvari su krenule loše pa se Pijale sa flotom vratio u Istanbul jer je nastavak opsade postao nemoguć.
Godine 1568. uzdignut je na položaj vezira kao prvi pomorac koji se domogao te pozicije. Sa tom titulom komandirao je flotom od 360 brodova (od tog 180 galija, 10 barži i 170 manjih brodova) koja je prevela 60.000 vojnika u napad na Cipar. Kopnenim snagama komandirao je Lala Mustafa-paša. Iskrcavanje i sama operacija zauzimanja Cipra odvila se 1. augusta 1571. godine, za vladavine Selima II. Posljednji put je otplovio sa flotom na more 1573. godine.
Ubrzo nakon što je dobio drugu vezirsku titulu, umro je u Istanbulu 21. januara 1578. godine. Turbe mu se nalazi uz džamiju koju je sagradio u istanbulskom kvartu Kasımpaşi. Pijale-paša bio je osmanski admiral od 1553. do 1567. godine, a u tih četrnaest godina zauzeo je otoke Djerbu i Hios, dovršio je opsadu Alžira, orobio, razorio i zauzeo gotovo 67 otoka i luka duž obale Španije, Italije i Francuske te zarobio mnoge slavne komandante.
Džamija u Kasımpaşi
mini|lijevo|250px| Džamija Pijale-paše u kvartu Kasımpaşi Još za svog života dao je sagraditi vlastitu džamiju koju mu je 1573. podigao arhitekt Mimar Sinan, iste godine kad i Sulejmaniju. To je bio veliki kompleks koji je imao i medresu, hamam, šadrvan i lođu pored džamije i turbeta koji su danas jedini preostali.
San Gaetano, Macerata
San Gaetano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Heraklije
thumb|300px|Heraklije i njegovi sinovi [[Konstantin III (bizantski car)|Konstantin III and Heraklona]]
Digenis Akritas
thumb|150px|Jedna stranica iz epa o Digenisu Akriti
Heraklije
Heraklije I (grč. Ἡράκλειος, lat. Flavius Heraclius) bio je bizantski car koji je vladao od 610. do 641. godine.
Digenis Akritas
Digenis Akritas (grč. Διγενής Ακρίτας) je vizantijski narodni ep iz 11. ili 12. veka koji je nastao na tradiciji akritskih pesama, odnosno junačkih narodnih pesama koje su se pevale oko borbi vizantijskih graničara (akrita) s Arapima. Sastavljen je u metru novogrčke narodne pesme, tj. političkom stihu.
Heraklije
Heraklije je bio sin egzarha Kartage Heraklija i Epifanije, a rodio se oko 575. godine. Posljednjih godina vladavine cara Foke Vizantijsko carstvo su potresali nasilni vjerski sukobi, provale Slavena i neuspješne urote. Godine 608. egzarh Kartage Heraklije se pobunio i poslao flotu pod zapovjedništvom svog sina, koji se isto tako zvao Heraklije, da opsjedne Carigrad. Herakliju se pridružio rođak Niketa, koji je preoteo Cirenaiku i Egipat Fokinom generalu Bonosu. Heraklije je stigao do prijstolnice i počeo tajne pregovore s Priskom, jednim od najviših Fokinih vojnih dužnosnika. Car ga je imenovao zapovjednikom tjelesne straže i vjenčao svojom kćeri Domencijom. Uz potporu Priska, carigradskog patrijarha Sergija I, te stranke Zelenih Heraklije mlađi je zauzeo grad, dao pogubiti Foku, te se 5. listopada 610. proglasio carem. Tada se vjenčao Fabijom, koja je kao carica uzela ime Eudokija. Ona mu je rodila kćer Eudokiju i sina Konstantina, no umrla je 612. godine od epilepsije. Car je sina proglasio za suvladara. Godine 613. se vjenčao nećakinjom Martinom, no ni narod ni crkva nisu prihvatili taj brak. Heraklije je ujedno poznat po tome što je pozvao Hrvate u Dalmaciju kako bi se borili protiv Avara.
Digenis Akritas
Glavna ličnost ovog epa, Vasilios Digenis Akritas, sin je sirijskog emira Misura i kćerke Andronika Duke koju je Musur bio oteo. Već sa dvanaest godina, razvijen telesno i duševno, Vasilios se upušta u velike i opasne pustolovine. Zaljubljen u lepoticu Evdokiju, iz roda Duka, otima je i posle izmirenja s roditeljima dolazi do srećne svadbe. Nevesta je od sada stalno s njim, i ep je pun priče o raznovrsnim zbivanjima i doživljajima, ne bez ljubavnih zapleta. Susret s carem Romanom Lakapinom (920–944) u Kapadokiji povod je da se Akritina slava potvrdi i carskom počašću. Posle mnogih pustolovina i junaštava, Akrita se vraća s Evdokijom na Eufrat i tu podiže dvorac; u trideset trećoj godini života umre od teške bolesti, a Evdokija presvisne od tuge za njim.
Heraklije
Ratovi
Heraklije se odmah suočio sa problemom obrane državnih granice. Naime Avari i Slaveni su prodirali sve dublje na Balkan. Slaveni su kontrolirali Podunavlje, Trakiju, Makedoniju, a počeli su prodirati i u središnju Grčku, te na Peloponez. Na istoku su Perzijanci za vladavine Hozroja I Anuširvana zauzeli 613. Siriju, 614. Palestinu i 619. Egipat. U Jeruzalemu su razorili crkvu Svetog groba i Sveti križ odnijeli u Perziju. Shvativši da se nije moguće u isto vrijeme uspješno boriti na dva fronta, car je 619. sklopio mir s Avarima i posvetio se prilikama na istoku carstva. Car je 622. godine napustio Carigrad i zaputio se u Malu Aziju i počeo pripreme za rat. U jesen iste godine napao je Armeniju i izvojevao nekoliko pobjeda nad Perzijancima. Kada su za to saznali Avari, počeli su tražiti da im car poveća iznos danka, što je on morao i prihvatiti. Heraklije je tada nastavio rat protiv Perzije, no ubrzo su mu stigle loše vijesti. Perzijanci su sklopili savez s Avarima i napali glavni grad s istoka, dok su Avari, Slaveni i Bugari opsjeli grad s mora i sa zapada. Bizantska mornarica porazila je neprijateljsku flotu, a potom nanijela poraz Avarima i Slavenima u kopnenoj bitki. Kada su Perzijanci vidjeli da su im saveznici poraženi, povukli su se natrag u Perziju.
Al Maḩqūq, Hajjah
Al Maḩqūq je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Digenis Akritas
Prvobitna verzija epa nije sačuvana. Obično je upoređivan sa zapadnoevropskim epovima o Rolanu i o Sidu. Ipak, Digenis Akrita je karakterističan upravo za vizantijsku sredinu. Njegov glavni junak oličava autentične osobine vizantijskog čoveka, u svim njegovim usponima i padovima, porocima i vrlinama, u onoj, Vizantiji tako svojstvenoj etičkoj ambivalenciji i neprihvatljivim kompromisima savesti. Lepo pored ružnog, uzvišeno pored niskog, sve krajnosti u istom čoveku – to je Digenis, spoj helenskih i orijentalnih ideala grčkoga srednjeg veka. Posebno treba istaći da je ovaj ep u literarnom pogledu iznad svega što je u ovom rodu napisano. Prevođen je i na staroslovenski jezik. Srodna mu je, takođe na narodnom jeziku, Pesma o Armurisu.
Heraklije
Ratovi
Heraklije je nastavio rat na istoku i 627. izvojevao veliku pobjedu kod Ninive i uništio perzijsku vojsku. Nakon toga poraza svrgnut je stari car Hozroje I Anuširvan, a nasljedio ga je sin Kavad II. Novi je vladar odmah sklopio mir s Bizantincima. Perzijanci su vratili sve osvojene teritorije, a Heraklije je 630. svečano ušao u Jeruzalem i vratio Sveti Križ. Iscrpljeno dugotrajnim ratom protiv Bizanta, Perzijsko carstvo je ubrzo palo pod naletima Arapa, koji su ga zauzeli. Oni su ubrzo napali Bizant i 634. zauzeli Siriju. Car je 636. godine prikupio veliku vojsku, ali je pretrpio težak poraz u bitki kod rijeke Jarmuk, pritoka rijeke Jordan. Arapi su nakon toga zauzeli Mezopotamiju, Palestinu, Armeniju i Egipat.
Al Maḩqūq, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Flags of Our Fathers (film)
Radnja
Joe Rosenthal snimio je jednu od najslavnijih fotografija u povijesti tijekom Bitke za Iwo Jimu, tijekom Drugog svjetskog rata. Slika prikazuje petoricu marinaca i jednog mornara koji dižu američku zastavu na brdu Suribachi, a postala je simbol američkog herojstva. Ali dok su gotovo svi tek vidjeli sliku, samo nekoliko Amerikanaca uistinu shvaća što ona predstavlja, a još manje ih zna tko su ljudi s fotografije.
Digenis Akritas
Spev o Digenisu izdvaja se svojom originalnošću od drugih književnih dela u Vizantiji. Pre svega, slikoviti opisi grade lep okvir događajima, na primer trijumfalni dolazak Digenisa i njegove verenice u kuću stretega: čuju se trube, doboši bubnjaju, srebrne orgulje izvode najlepše melodije, a posluga izvikuje zdravice. Svadba traje tri meseca, a za to vreme večanosti ne prestaju i mladenci stalno primaju poklone: konje, leoparde obučene za lov, sokolove, ikone, oružje,. Opisu Digenisove palate, dostojne vilâ, posvećena je skoro čitava jedna pesma. Sve je od mermera toplih boja, pod je od alabastera uglačanog kao ogledalo, triklinij je ukrašen mozaicima sa zlatnom pozadinom, a na njima su prikazani junaci iz paganske antike i ličnosti iz Starog zaveta: Ahilej pored Samsona, David pored Aleksandra Velikog. Izuzetno su zanimljivi opisi prirode, koji pokazuju stvarni dar opažanja umetnika. Mora se podvući da je poema prožeta ljupkošću, mladošću i naivnom ljubavlju, kojima inače nema primera u vizantijskoj književnosti.
Grampian, Pennsylvania
Grampijan je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Flags of Our Fathers (film)
Radnja
Pisac James Bradley (Tom McCarthy) znao je da je njegov otac, John "Doc" Bradley, služio u Drugom svjetskom ratu, i da je bio jedan od muškaraca koji su podigli američku zastavu na ikonskoj fotografiji s Iwo Jime, te je često slušao priče kako je "Doc" bio ratni heroj. Ali njegov otac nikad nije htio pričati o svojim ratnim iskustvima, nikad nije imao sliku, a uz to je odbijao pričati o ratu. Nakon smrti Johna Bradleyja, James je čuo kako je njegov otac primio odličje mornarice za junaštvo. Ovo otkriće daje poticaj Jamesu da potraži veterane koji su se borili na Iwo Jimi i upita ih što se to dogodilo, i da sazna nešto više o ostaloj petorici muškaraca koji su se pojavili na slici.
Heraklije
Reforme i vjerski sukobi
Povratak istočnih provincija 627. godine ponovno je izazvao vjerske sukobe između monofizita i pristaša pravovjerja. Istok carstva bio je uz prve, dok su druge činili stanovnici ostatka carstva. Želeći pomiriti obje strane, carigradski patrijarh Sergije je iznio novi nauk monoenergizam. Tvrdio je da Krist ima dvije prirode, koje pak povezuje jedna energija. No kada je naišao na otpor jeruzalemskog partrijarha Sofronija, razvio je novi nauk - monoteletizam. Monoteletizam je zastupao gledište da Isus Krist ima jednu volju. Car je pristao uz monoteletizam, ali su to kompromisno rješenje odbacili i monofiziti i pravovjerni, a i sam papa.
U pozadini
U pozadini je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1984. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Miroslava Feldmana. Režirao ju je Nenad Puhovski.
Heraklije
Reforme i vjerski sukobi
Pred kraj Heraklijeva života započela je borba za vlast između njegova prvog sina Konstantina III, te careve druge supruge Martine i njenog sina Heraklone. Car je umro 11. veljače 641, a odredio je da ga nasljede oba sina i Martina.
Grampian, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 356, što je 85 (-19,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
U pozadini
Uloge
Ostale uloge ▼
Digenis Akritas
Drugi zanimljiv vid speva je to što ličnosti, osim herojskih odlika zajedničkih svim epskim pesmama (shvatanje o heroju koji ispravlja pogreške, traži avanture i velike borbe), pokazuju da su u pitanju Grci iz Vizantije, kojima vladaju ista osećanja i imaju ista zanimanja kao i podanici Romana Lakapina ili Nikifora Foke: patriotizam (u smislu Romanije – Carstva Romeja – na koji se često nailazi, i označava buđenja nacionalne svesti), odanost caru i poštovanje dvorske etikecije. Ma koliko ljubomorno čuvao svoju samostalnost, heroj se s poštovanjem klanja carskom veličanstvu; on moli cara da mu dođe u posetu na obalu Eufrata, jer se boji da bi se njegovi mladi i neuki vojnici mogli nezgodnom rečju ogrešiti o etikeciju.
El Varal, Parácuaro
El Varal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Digenis Akritas
Vizantijska kultura i hrišćanska osećanja izbijaju nebrojeno puta. Otac Akritin drži pravi mali teološki kurs svojoj majci da bi je preveo u hrišćanstvo. Digenis pokazuje posebno poštovanje prema svetim ratnicima koji su bili zaštitnici carske vojske, pa ih priziva u pomoć pre nego što pođe u boj; on je pun ustručavanja, neobičnog za epskog ratnika i kajanja što pokazuje ljudske slabosti: peta pesma epa je ljupka ispovest o tome kako je podlegao čarima arapske princeze koju je izbavio od smrti.
El Varal, Parácuaro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Digenis Akritas
Najzad, elemente vizantijske književnosti predstavljaju sećanja na antiku, koja se vrlo često sreću. Susret Digenisovog oca sa ženom i detetom pre nego što će poći u rat podseća na pozdravljanje Hektora i Andromahe u šestom pevanju Homerove Ilijade, a dva odeljka, puna paganskog duha, slave moć ljubavi koja savlađuje i divlje razbojnike.
Arabljani su, kao i Grci, imali svoju epsku poeziju, u kojoj su veličali podvige svojih emira protiv Vizantije. Izgleda da se izvesna interpolacija te poezije može poznati u prvim pevanjima speva o Digenisu (podvizi njegovog oca). Arabljani su prikazani u lepom svetlu. Potom su nabrojani gradovi koje je emir, otac Digenisov, osvojio. On je potčinio čitavu Siriju i Kufu u Mesopotamiji te sveti grad Alidu. Spominju se i neki drugi događaji iz arabljanskih ratova, ali u prerađenim verzijama.
Flags of Our Fathers (film)
Radnja
Vojnici koji podigli zastavu stižu iz svih krajeva Amerike. Narednik Mike Strank (Barry Pepper) iz zapadne Pennsylvanije, podoficir Harlon Block (Benjamin Walker) iz južnog Teksasa, Ira Hayes (Adam Beach), potomak američkih domorodaca iz Arizone, Franklin Sousley (Joseph Cross) iz Kentuckyja, Rene Gagnon (Jesse Bradford) iz New Hampshirea i mornarički mrtvozornik John "Doc" Bradley (Ryan Phillippe) iz Wisconsina.
San Ignacio, Ciudad del Maíz
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Flags of Our Fathers (film)
Radnja
James Bradley saznaje kako je mnogo toga što je javnost "znala" o fotografiji i bitki bilo pogrešno. Većina Amerikanaca mislila je kako je zastava podignuta nakon završetka bitke, nakon što su američki marinci porazili Japance. Zapravo, zastava je dignuta petog dana 35-dnevne bitke, a trojica Amerikanaca koji su je podigli, poginuli su tijekom bitke.
San Ignacio, Ciudad del Maíz
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1028 m.
Flags of Our Fathers (film)
Radnja
Otok Iwo Jima bio je strateški važan: pružao je zračnu bazu za Japance, koji su mogli presretati B-29 bombardere, i zaklon za Japance koji su tu mogli držati pričuvne vojnike za hitne potrebe. Osvajanje otoka otklonilo bi ove probleme i pružilo bazu za eventualnu invaziju na japansko kopno. Prepolovila bi se udaljenost koju trebaju prijeći B-29 bombarderi, a bila bi to baza i za lovce P-51 Mustang koji bi pratili bombardere i štitili ih. Zbog svega toga, marinci su poslani da osvoje otok.
Bitka za Iwo Jimu bila je prva bitka 2. svjetskog rata koja se odigrala na japanskom tlu. Iwo Jima je bila i dio Japana, pa su japanski vojnici vjerovali kako brane svoje zemlju od stranih agresora. Japanci nisu imali nikakvih izgleda za pobjedu i to su znali. Sve što su htjeli je nanijeti što veće gubitke marincima, ali uopće nisu imali neki plan kako bi to napravili. Japanske snage sagradile su veliku mrežu tunela kroz cijeli otok, koja im je omogućavala dobar zaklon. Osim toga, mogli su kretati u brze, krvave napade na marince i vratiti se u sigurnost tunela. Američki marinci na Iwo Jimi su se borili protiv neprijatelja koje su rijetko mogli i vidjeti. Jedini način kako poraziti Japance bio je otkriti ulaze u njihove tunele i bunkere, i tada se polako približiti dovoljno blizu kako bi se ubacila granata, ugurala cijev puške ili bacač plamena. Bio je to spor i stravičan posao, ali marinci su izgubili više od 6000 ljudi prije nego što su osvojili otok.
Petog dana bitke američke snage zauzele su brdo Suribachi. Kontingent marinaca uzdigao je zastavu na vrhu brda, a uslikani su dok su je dizali. Ubrzo nakon toga, zapovjednik mornarice James Forrestal zatražio je da se zastava pošalje u Washington kao suvenir. Kad je zastava spuštena, stavljena je nova. Strank, Block, Sousley, Hayes, Gagnon i "Doc" bili su ljudi zaduženi za postavljanje nove zastave. Dok su je postavljali, fotograf Joe Rosenthal ih je uslikao. Nekoliko dana poslije, Rosenthalova fotografija objavljena je u novinama diljem Sjedinjenih Država. Mnogi Amerikanci koji su vidjeli fotografiju vjerovali su kako je to počast velikoj američkoj pobjedi, ali pobjeda je bila tjednima udaljena. Krvava bitka je i dalje bjesnila na Iwo Jimi, a trojica vojnika koji su podigli zastavu - Strank, Block i Sousley - poginuli su u akciji a da nisu znali za slavu koju je fotografija postigla.
Fotografija je postala simbol pa je ministarstvo rata shvatilo kako ona i ljudi s nje mogu imati veliku propagandnu vrijednost. Malo je potrajalo da bi se identificirali i našli ljudi s fotografije (kako je zastava podizana dva puta, s dvije različite ekipe ljudi, došlo je do zabune), ali kad su Hayes, Gagnon i "Doc" pronađeni, vraćeni su u SAD i poslani na PR turneju da promoviraju ratne napore. Maženi su i paženi te su postali zvijezde. Gagnonu se sviđala novonastala situacija, ali "Doc" nije volio biti u središtu pozornosti, dok je Hayes pokazivao znakove PTSP-a. Hayes je počeo piti, gonjen krivnjom što je preživio kad je toliko njegovih prijatelja poginulo.
Kad se rat završio, sva trojica odlučila su se povući iz vojske. Hayes se vratio u svoj stari rezervat za Indijance u Arizoni, gdje je nastavio obilno piti i ostao siromašan. Nađen je mrtav u jarku nakon pijanke.
Gagnon se vratio u New Hampshire, gdje je proveo ostatak života obavljajući razne poslove. Budući da je uživao u statusu zvijezde, bio je ogorčen što od toga nije imao ništa i ljut što mu njegovih 15 minuta slave nikad nije donijelo bogatstvo ili veliki uspjeh.
Kritike i zarada
Film je zaradio pozitivne recenzije, a website rottentomatoes.com objavio je kako je 125 od 170 recenzija bilo pozitivno (74%).
Film je proglašen jednim od 10 najboljih u 2006. u izboru američkih kritičara. Eastwood je zaradio nominaciju za Zlatni globus za režiju. Film je bio nominiran za dva Oscara - za zvuk i montažu zvuka. Filmski kritičar Richard Roeper rekao je kako su Zastave naših očeva Eastwoodovo remek djelo, kao i dobitnici Oscara, Nepomirljivi i Djevojka od milijun dolara. Dodao je kako je film i patriotsko djelo koje odaje počast onima koji su se borili na Pacifiku, ali i zato što dovodi u pitanje službenu verziju istine, te nas podsjeća da superheroji postoje samo u stripovima i u crtanim filmovima.
Umjesto linearne priče kao u knjizi, film je prikazan kroz seriju flashbackova. Paul Haggis, scenarist filma, izjavio je kako nije mogao napraviti kronološku priču jer je knjiga "prevelika i predobra".
Manji broj veteranskih organizacija kritiziralo je film zbog izostavljanja vojnika crnaca. Zapravo, crni marinci mogu se vidjeti kad se planira misija i tijekom prvotnog slijetanja - kad odnose ranjenog crnog vojnika. Tijekom odjavne špice, u kojoj se prikazuju povijesne fotografije iz Bitke za Iwo Jimu, također se pojavljuju crni marinci. Ovo čini film povijesno vjerodostojnim, iako su crni vojnici koji su sudjelovali u bitki, često bili ograničeni na sporedne uloge, kao što je dobavljanje municije. To znači da nisu sudjelovali u većim napadima na otoku nego isključivo u obrambenim akcijama.
Unatoč dobrim kritikama, film je podbacio na box-officeu, zaradivši samo $65,897,496 u odnosu na budžet od 90 milijuna dolara.
Kosmos-247
Kosmos-247 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-247 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 11. oktobra 1968. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-247 je bio osmatrački satelit.
Sitaksentan
Sitaksentan natrijum (TBC-11251) je lek za tretman plućne hipertenzije. On je bio u prodaji pod imenom Telin od strane Encisive Farmaceutikals, sve dok Pfizer nije kupio tu kompaniju februara 2008. Pfizer je dobrovoljno povukao sitaksentan sa tržišta 2010. godine zbog moguće toksičnosti jetre.
Mehanizam dejstva
Sitaksentan je mali molekul koji selektivno blokira dejstvo endotelina na endotelinskom-A (ETA) receptoru (oko 6000 puta je potentniji u odnosu na ETB). On pripada sulfonamidnoj klasi antagonista endotelinkog receptora.
Düvier
Divir je mjesto u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u opštini Loic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 525 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052020.
NGC 1896
NGC 1896 je otvoreni skup u zviježđu Kočijašu.
Düvier
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Demin Divir se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Nalazi se na nadmorskoj visini od 2 metra. Površina mjesta iznosi 26,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 525 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Bahori
Bahori su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 42 stanovnika.
Coaquimixco, Chilapa de Álvarez
Coaquimixco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 678 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Rasim Delić
Rasim Delić (Čelić, 4. 2. 1949. - Sarajevo, 16. april 2010.)) je bio armijski general i komandant Generalštaba Armije BiH za vrijeme rata u BiH.
Prvi razred osnovne škole završio je u Čeliću, atada njegova porodica seli u Brčko.Osnovnu i srednju školu je završio u Brčkom, kao kao đak generacije u gimnaziji Vaso Pelagić. Vojnu akademiju je počeo 1967 a završio 1971 sa najvišim prosjekom u klasi., a od 1975 do 78 je završio. visoku Vojno - političku školu čime je stekao uslove za napredovanje do čina pukovnika. 1989. završava školu operatike u beogradu, koja je bila najviša vojna škola u JNA.. JNA napušta 13. aprila 1992. u činu potpukovnika. Od 8. juna 1993. do kraja agresije je komadant Armije RBiH. Poslje agresije na BiH Delić je bio komadant zajedničke komande Vojske Federacije Bosne i Hercegovine. U penziju je otišao u septembru 2000. 2007. godine doktorira na Fakultetu Političkih nauka u Sarajevu.
Osuđen je na tri godine zatvora na sudu u Haagu po drugoj tački optužnice koja ga tereti za "okrutno postupanje kao prekršaj pravila i običaja ratovanja", vezano za dešavanja u selu Livade i logoru Kamenica iz jula i augusta 1995. godine.
Umro u Sarajevu 16. aprila 2010. godine.
Entente cordiale
Entente Cordiale je skupni naziv za tri sporazuma koji su 8. travnja 1904. godine potpisani između Ujedinjenog Kraljevstva i Francuske, čime je formiran savez koji će oponirati Njemačkoj i Austro-Ugarskoj u Prvom svjetskom ratu. Tri sporazuma su bili:
Osim direktnih posljedica po kolonijalnu politiku, Entente Cordiale je dokinula gotovo tisućljetno razdoblje konflikta koje je postojalo između Francuske i Britanije, odnosno njihovih prethodnica i zamijenila modus vivendi koji je bio na snazi od kraja Napoleonskih ratova 1815. godine formalnim sporazumom. Zajedno s Anglo-ruskom antantom i Francusko-ruskom alijansom, Entente Cordiale čini osnovivicu saveza Antante, koji je bio jedna od sukobljenih strana u Prvom svjetskom ratu, a čiji su glavni članovi bili Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska i Rusko Carstvo.
Saunders County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Popis sirijskih patrijarha Antiohije (512–1783)
Sirijski patrijarh Antiohije je bio poglavar Sirijske crkve koja se danas razdvojena na Sirijsku pravoslavnu crkvu i Sirijsku katoličku crkvu. Slijedi popis primasa koji su Crvu vodili od 512. (kada je monofizitska Sirijska crkva nastala šizmom od bizantske (melkitske) pravoslavne crkve, pa sve do šizme godine 1783.
Sirijski patrijarsi Antiohije nakon 1783. godine
Kada je 22. januara 1783. ustoličen Ignjatije Mihailo III Jarweh, Sirijska crkva se raskolila na tradicionalni (pravoslavni) i katolički dio:
Hrvatsko-srpska koalicija
Sklapanju koalicije, kojoj su prethodile Riječka i Zadarska deklaracija u oktobru 1905. godine, povod je bio narodni pokret protiv omraženog bana Khuena Hedervaryja 1903. godine, kome su se uz hrvatske priključile i srpske seljačke mase. Shvativši da od hrvatsko-srpskih podjela najviše profitiraju mađarska vlada, odnosno Beč, kao i italijanski iredentistički pokret u Dalmaciji, hrvatski pravaški političari na čelu s Franom Supilom su sklopili sporazum s Pribićevićevom Srpskom samostalnom strankom i formirali koaliciju kojoj je, između ostalog, program bio i stvaranje šire južnoslavenske zajednice - bilo u obliku jugoslavenske države, bilo u obliku trijalistički uređene Habsburške Monarhije.
Koalicija je formalno stvorena u decembru 1905. a pristupili su joj:
Popis sirijskih patrijarha Antiohije (512–1783)
Patrijarsi Tur Abdina (1364–1816)
Od 1364. do 1816. je oblast Tur Abdin činila zasebnu patrijaršiju, na čijem čelu su bili sljedeći patrijarsi:
Hrvatsko-srpska koalicija
Socijaldemokrati i radikali nisu ostali dio koalicije.
Stvaranje te koalicije je 1908. godine od strane bečke vlade shvaćeno kao velika opasnost, pa je njeno čelništvo suđeno na Veleizdajničkom procesu. Supilo je nakon tog procesa marginaliziran, a Pribićević preuzima čelništvo i ublažava stav prema mađarskoj vladi, s kojom je 1913. godine sklopljen i formalni sporazum.
Za vrijeme prvog svjetskog rata Hrvatsko-srpska koalicija je bila lojalna prema vladi u Beču i sve do posljednjeg trenutka se zalagala za očuvanje Austro-Ugarske. Nakon stvaranja Države SHS, a potom Kraljevine SHS, većina njenih predstavnika se priključila vladi u Beogradu i zalagala za centralističko uređenje države i Vidovdanski ustav.
1919. godine Hrvatsko-srpska koalicija pod vođstvom Svetozara Pribićevića se sjedinjuje sa tri srbijanske partije: Samostalnom radikalnom strankom i dvije manje, Srpskom naprednom strankom i Liberalnom strankom, kao i sa slovenskim liberali, a novostvorenoj zajednici pristupaju raznorazne liberal-demokratski političari i grupacije iz Bosne i Hercegovine, Makedonije i Crne Gore. Simbolički je osnivačka skupština održana u Sarajevu, radije nego u Beogradu. Osnovana je Demokratska stranka pod vođstvom Ljubomira Davidovića, koja postaje shodno svojem širokom članstvu, najjača politička snaga u novostvorenoj Kraljevini Srba Hrvata i Slovenaca.
La Preciosa, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Heulhae od Sille
Heulhae of Silla (? - 356, vl. 310-356), odnosno Heulhae Isageum, bio je šesnaesti po redu vladar države Silla, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Pripadao je aristokratskom klanu Seok koji je dominirao državom u njenim prvim vijekovima, a prema Samguk Sagiju je bio sin generala Uroa, odnosno unuk kralja Naehae Isageuma. Iako se ne zna njegov datum rođenja, navodi se kako je bio mlad prilikom dolaska na prijestolje.
Na samom početku vladavine je 313. je sklopio bračni savez sa državom Wa, ali je on prestao 346. Sljedeće godine - 347. godine - su snage države Wa napale državu Silla i stavile Gyeongju pod opsadu.
Gernrode (Quedlinburg)
Gernrode je dio grada Kvedlinburg u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15085120, NUTS (DEE09) i LOCODE (DE GNE) kod.
Geografski i demografski podaci
Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 metara. Njegova površina iznosi 34,1 km². U samom naselju živi 3.765 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Рафуна
Рафуна је насеље у Србији у општини Лебане у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 131 становника (према попису из 1991. било је 173 становника).
Демографија
У насељу Рафуна живи 120 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,8 година (53,5 код мушкараца и 58,3 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,43.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gabino Barrera, Altamirano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1269 m.
Avtovac
Avtovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 594 stanovnika.
Istorija
Osnovan je za vrijeme turske vladavine na mjestu zvanom Avtovido. U Avtovcu se nalaze nekropole srednjovekovnih stećaka, a u njegovoj blizini u selu Lipniku nalazila se kula Smail-age Čengića (danas porušena). U doba Austrougarske, razvio se u gradsko naselje i imao je strategijsku funkciju. Početkom 20. veka podignut je u Avtovcu hram posvećen svetom Vasiliju Ostroškom.
Lázaro Cárdenas, Cuquío
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prato (razvrstavanje)
Prato ima više značenja:
Francusko-ruska alijansa
Francusko-ruska alijansa je naziv za vojni savez između Francuske i Ruskog Carstva koji je de facto nastao 1892. godine, a trajao je do 1917. godine. Sporazum je potpisan nakon dugogodišnjih pregovora, a dokončao je diplomatsku izolaciju Francuske i umanjio dominantni utjecaj Njemačkog Carstva. Gledajući s gospodarskog, financijskog i vojnog aspekta, Francuska će biti glavni ruski saveznik sve do 1917. godine, kada je izbivanje revolucije u Rusiji dokončalo primjenu sporazuma.
Zajedno s Entente cordiale i Anglo-ruskom antantom, ova alijansa će biti osnovica za formiranje Antante, koja se suprostavila Trojnom savezu u Prvom svjetskom ratu.