cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schaerbeek
Historija
Schaerbeek je poznat u Belgiji po multikulturalizmu, jer ima velik broj imigranata, naročito iz Sjeverne Afrike i Turske.
Pobratimski gradovi
Schaerbeek ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
El Tulillo de Abajo, Tzitzio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 859 m.
Arbon (Gornja Garona)
Arbon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 67, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Floreșteni, Târgu Cărbunești
Floreșteni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Târgu Cărbunești.
Inselmina, Alessandria
Inselmina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Floreșteni, Târgu Cărbunești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Hierakonpolis
Historija i karakteristike
Nekhen je prosperirao od oko 3400. pne. sve do početka Starog kraljevstva (oko 2575. pne.), kao rezidencija predinastičkih faraona i vjersko-politički centar Gornjeg Egipta
U tom periodu bio je veliki grad, koji se sa obližnjim nekropolama protezao u dužinu od nekih 3 km, sve do ruba pustinje.
Za iskapanja koje je proveo James Quibell 1898. pronađene su ceremonijalna Narmerova paleta faraona Narmera i Glava buzdovana Kralja Škorpiona, koje se danas nalaze u Egipatskom muzeju u Kairu.
Faraoni s kraja Predinastičkog i oni s početka Ranog dinastičkog perioda podigli su hram od kamena i ogradili ga velikim zidom od adobe opeke. Kasnije je hram dekoriran skulpturama, tako su pronađene velike bakrene statue faraona Pepija I i Merenra iz Šeste egipatske (oko 2325. pne. - oko 2150. pne.).
Faraon Thutmose III je kompletno obnovio taj arhaični hram. U vrijeme Novog kraljevstva (oko 1539. pne. - 1075. pne.), grad -El Kab na suprotnoj obali Nila postao je ekonomski važniji, ali Nekhen je zadržao svoje mjesto kao vjerski i historijski centar.
San Marcos, Tonila
San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tonila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1144 m.
Blood Fever (Star Trek: Voyager)
Radnja
Pripremajući se za misiju na planet koji je bogat galicitom, poručnicu Torres straga prima Vulkanski zastavnik Vorik, te ju upita želi li biti njegova partnerica. Ona to odbija, no on ju primi za lice i ona mu u obrani slomi čeljust. Doktor objašnjava da Vorik prolazi kroz vulkanski ritual parenja poznat kao pon farr i ako se ne bude pario može i umrijeti. Vorik se pokušava oduprijeti nagonima pomoću dubokih meditacija.
Na planetu, Paris, Tuvok i Chakotay objasne Torres što se događa i dok ju oni pokušavaju nagovoriti da se vrati na brod, skupina podzemnih ljudi ih okruži i otmu Tuvoka i Chakotaya čime Paris i B'Elanna ostaju potpuno sami. Dok tragaju za dvojicom nestalih, Torres zavodi Parisa, no on ju ne želi iskoristiti u takvome stanju.
Chakotay i Tuvok uvjere svoje otmičare, Sakarije, da dolaze u miru. Sakariji objašnjavaju da su se morali preseliti ispod zemlje nakon što su njihove pretke napali nepoznati osvajači. Chakotay im ponudi pomoć u obrani od budućih napada u zamjenu za galicit. Torres i dalje pokušava zavesti Parisa, no on ju ponovo džentlemenski odbija; uskoro ih pronalaze Tuvok i Chakotay.
Odjednom, dolazi i Vorik koji se više ne može oduprijeti svojim instinktima i izaziva Parisa na dvoboj za B'Elannu, no Torres se sama počinje boriti s njim u ritualnoj borbi u kojoj svladava Vorika. Vruća krv je pročišćena i tim se vraća na brod, no prije toga Chakotay pronalazi tragove osvajača koji su napadali Sakarije: Borg radilice.
Protonotaro, Messina
Protonotaro je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 602 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
3-Aminobenzojeva kiselina
3-Aminobenzojeva kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 137,136 Da.
Lutecijum
Lutecijum (Lu, latinski - lutetium) je lantanoid. Ime je dobio od latinskog naziva za Pariz.
Zastupljenost: lutecijum je zastupljen u zemljinoj kori u količini od 0,51 ppm.
Najvažniji minerali su mu:
Negotin
Negotin je gradsko naselje u opštini Negotin u Borskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 17758 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 17355 stanovnika).
Negotin se nalazi blizu tromeđe Srbije, Rumunije i Bugarske. Ime Negotin je prvi put zabeleženo u 16. veku. Mesto nije imalo nikakvog značaja sve do 18. veka, kada je postalo važno vojno uporište. Negotin je od 1833. trajno ušao u sastav Srbije i otada počinje njegov brz razvoj, koji je trajao sve do početka Prvog svetskog rata.
Negotin je poznat kao rodno mesto kompozitora Stevana Mokranjca.
Ticodo, Santa María Nduayaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2318 m.
Negotin
Klima
Negotin se nalazi u niziji okruženoj planinama. Nizija je otvorena sa istočne i južne strane što sve doprinosi specifičnoj klimi Negotina. Negotin predstavlja najkontinentalniju oblast Srbije sa toplim letima i hladnim zimama. Tokom zime temperatura se spušta i do -30 °C, a leti mogu se penju i do 40 °C u hladu.
U zimskom periodu najčešće duva zapadni i severozapadni vetar. Pošto dolazi preko Homoljskih planina uvek nailazi kao hladan vetar i donosi iznenadne i obilne padavine. Ovaj vetar je u narodu poznat kao „gornjak“ i predstavlja najznacajniji vetar i u letnjem periodu. On je najbitniji za klimu Negotina i vreme vrlo često zavisi od njega. Košava takođe često duva tokom zime. Ona je hladan vetar, slabiji od gornjaka, ali izaziva višednevno padanje sitnog snega. Još se javljaju i severac i jugo. Sneg je redovna pojava na teritoriji istočne Srbije. Kad oblačnost sa kišom dode sa Sredozemnog mora ili Atlantskog okeana Negotinska krajina dugo ostane bez snega, dok je centralna Srbija već pokrivena snegom. Obrnuto, kad vlažni i hladni talasi naiđu sa istoka ili severoistoka, Negotinska krajina dobije snežni pokrivač ranije od ostalih krajeva Srbije.
Klima Negotinske krajine je pogodna za uzgoj poljoprivrednih kultura poput vinove loze, bostana i pamuka.
Istorija
Tragovi neolitskog čoveka, pronađeni na obali Dunava u selima Prahovo, Dušanovac i Radujevac, svedoče da je teritorija današnje Negotinske krajine bila naseljena još u kameno doba. Rezultati proučavanja arheološkog materijala nađenog u Lepenskom viru govore da su još pre više od šest hiljada godina na obalama Dunava u Đerdapu i njegovom neposrednom zaleđu živeli ljudi čija je materijalna kultura bila na zavidnoj visini. Mnogo je naroda kroz minule vekove živelo na današnjem istoku Srbije beležeci napredak, razvoj, nestajanje svojih civilizacija. Podaci o njima prekriveni su maglom vremena, ali ono što se pouzdano može tvrditi je da je Negotinska krajina, kao neposredno zaleđe Đerdapa, bila vazda u prošlosti most, a sam Đerdap kapija tog mosta između Vlaške nizije i Timočke doline, odnosno Balkana.
Stari i srednji vek
U vreme velikih seoba naroda, sa istoka su prodirala ratnička plemena i nije teško zamisliti pustoš koja je ostajala u predelu sadašnje Krajine posle svake vojne najezde. Iliri i Tračani (Tribali) se smatraju prvim stanovnicima Podunavlja. Ali zna se da su na prostoru Negotinske krajine svoj trag ostavili i Kelti (Skordisci) i došljaci iz Dakije, mezijska plemena Celegari i Timaci (po kojima je reka Timok, verovatno, dobila ime).
Rimljani su u prvom veku nove ere potisli Dačane, ali su tokom narednih vekova, sa promenjivom ratnom srećom, sadašnju istočnu Srbiju (ondašnju provinciju Meziju) branili od Gota, Sarmata i Slovena.
Vizantijski vladari, nemoćni pred najezdom, menjaju taktiku prema napadačima. Justinijan I je dozvolio nekim slovenskim plemenima da nasele predele od Velike Morave do Crnog mora. Na teritoriji današnje Negotinske krajine i duž Timoka prvi od Slovena naseljavaju se plemena Negoci i Timaci čime započinje slovenska istorija ovih krajeva.
Burna srednjovekovna istorija sadašnje Krajine obeležena je borbom za prevlast između Vizantije i Bugarske, a pod uticaj Srbije ovi krajevi dolaze tek u vreme kralja Milutina početkom 13. veka.
Turska vladavina
Sva obeležja tipičnog sela Negotin ima do prve polovine 18. veka. Značajnije promene statusa Negotin beleži u vreme austrijske okupacije (1718-1739) kada je, po popisu iz 1736. godine, dostigao sto kuća. Sa porastom stanovništva Negotin je dobio i veći vojni značaj. Izgradnjom raznih odbrambenih objekata Austrijanci od Negotina stvaraju naselje koje ima status utvrđene varoši. U vreme austrijske vladavine prvi put se zvanično upotrebljava naziv Krajina. U mapama je obeležen Krajinski dištrikt koji tada ima 32 naselja.
Turci u Krajini ponovo uspostavljaju vlast 1739. godine, ali i oni nastavljaju utvrđivanje Grada tako da je Negotin i u turskim vojnim planovima sačuvao, pa čak i povećao, vojno-strateški značaj. U drugoj polovini 18. veka oblasti Krajine i Ključa predstavljaju sultanijin feud (pripadaju sultanovim kćerima) i kao takve čine oblast sa izvesnim stepenom autonomije jer u njima nisu sudili Turci nego srpski knezovi.
Prava i povlastice koje je Krajina stekla nakon austrijske okupacije 1739. godine Turci su postepeno ukidali. To je jedan od razloga da su u vreme Austrijsko-turskog rata (1788-91) krajinski kneževi pomagali Austriju šaljući odrede dobrovoljaca. Turska vojska je napustila Negotin 1789. godine, ali ni austrijska uprava nije trajala dugo. Nakon Svištovskog mira 1791. godine, Krajina je ponovo uključena u sastav Vidinskog sandžaka, kojim tada upravlja odmetnik od sultana Osman Pazvanoglu.
Negotin u modernoj Srbiji
thumb|250px|Spomenik hajduk Veljku Petroviću u Negotinu Negotinska krajina se nije odmah priključila ustanicima u Prvom srpskom ustanku. Tek poraz Pazvanoglua kod Banje 1806. godine, njegova smrt sledeće godine i srpsko-rusko vojna saradnja uključili su Krajinu u ustanak. Posle smrti negotinskog oborkneza Mihajla Karapandžića, Sovjet i Karađorđe su premestili hajduk-Veljka Petrovića iz Banje u Negotin gde je on kao vojvoda krajinski, čuvao istočnu granicu Srbije, utvrdio grad i šančeve oko njega. Na taj način Negotin je dobio značajnu ulogu u obezbeđenju srpske granice prema turskoj vidinskoj armiji. Veljko je poginuo u odbrani grada jula 1813. nakon čega su Turci osvojili Negotin i čitavu Krajinu.
Posle sloma ustanka istočni krajevi Srbije bili su pod neposrednom upravom turske vlasti. Takvo stanje ostaje do pobune i oslobođenja šest nahija 1833. godine. Odlučnost pobunjenika i intervencija kneza Miloša presekli su neuspešne pregovore Rusije i Turske o sudbini istočne Srbije i stavili Tursku pred svršen čin. Sultan je 1833. Hatišerifom potvrdio pripajanje šest nahija Kneževini Srbiji.
U novim teritorijalnim podelama Srbije, Negotin je zauzeo značajno mesto. Najpre je postao sedište Kapetanije, a od 1834. i sedište velikog sredarstva, zatim okružja i sedište jednog ili više srezova. Od 1835. Negotin je centar Dunavsko-timočke vojne oblasti.
Polovinom 19. veka Negotin ima preko 600 kuća i oko 2.700 stanovnika, a već 1866. broj kuća porastao je na 984, a broj stanovnika na 4.325. Razvojem zanatstva i trgovine Negotin je dobio niz značajnih kulturnih ustanova. Pored postojećih osnovnih škola u Krajini, Negotin 1839. godine dobija glavnu školu (polugimnaziju). Polovinom 19. veka u Negotinu je otvorena ženska škola, jedna od prvih u Srbiji tog vremena. Mnoge institucije u Negotinu su nastale istovremeno ili ubrzo nakon sličnih u Beogradu. Čitalište je osnovano 1846. godine, Prvo pozorišno-pevačko društvo 1853. godine, godinu dana nakon Prvog beogradskog pevačkog društva.
Svoj najveći napredak Negotin beleži do kraja 1860ih, od tada počinje da stagnira i ostaje u senci drugih varoši koje ga prestižu izgradnjom komunikacija i boljim i bližim vezama sa Beogradom. Ali i pored toga, Negotin je do početka 20. veka utrostručio broj stanovnika u odnosu na 1834. godinu, tako da je u Negotinu 1900 živelo 6.342 stanovnika.
20. vek
Negotinska Crkva svete trojice izgrađena u drugoj polovini 19. vela|thumb|250px Posle stvaranja Balkanskog saveza, naknadno usaglašavanje stavova o nekim vojnim aspektima srpsko-bugarskog vojnog saveza obavljeno je od 5. do 8. maja 1912. godine u Poljoprivrednoj školi “Bukovo” kod Negotina. Srpsku delegaciju na tim pregovorima predvodio je načelnik generalštaba Radomir Putnik, a Bugarsku general Ficev.
U Prvom svetskom ratu, nakon povlačenja srpske vojske, Bugari su okupirali Negotin i Krajinu, uveli bugarski jezik kao zvanični u škole, doveli svoje nastavno osoblje, iz nastavnih programa izbacili sve sadržaje koji se odnose na srpsku kulturu, istoriju i jezik. Sve to, uz odgovarajuću propagandu, predstavlja pokušaj bugarizacije krajinskog stanovništva. Svi koji su na bilo koji nacin pružili tome otpor, bili su internirani u logore u Bugarskoj na prisilan rad.
Srpska vojska, nakon oporavka na grčkim ostrvima Vido i Krf, odlazi 1916. na Solunski front. U borbama koje su vođene na ovom frontu značajnu ulogu ima 13. pešadijski puk “Hajduk Veljko” u sastavu Druge armije, koja ima glavnu ulogu u proboju Solunskog fronta. Posle proboja Solunskog fronta, 1918. godine, 13. puk, kao ni druge srpske jedinice, nije mogao da ucestvuje u oslobađanju istočne Srbije. Taj zadatak dobijaju savezničke vojne jedinice pod komandom francuskog generala Žuinja Gambete, koji je 21. oktobra 1918. godine na čelu konjičke brigade i marokanskih jedinica ušao u Negotin.
Prvu termoeelektranu Krajinci su pustili u rad 1924. godine i osvetlili Negotin. Izgradnjom prve elektrane 1924.godine, na putu za Radujevac, u blizini pružnog prelaza, konačno su sa negotinskih ulica “proterani” fenjeri, a bez posla su ostali i ljudi koji su o njima brinuli popularno zvani “patroldžije”. Pionir elektrifikacije u Srbiji, fizičar, astronom i graditelj prvih srpskih elektrana Đorđe Stanojević je rođeni Negotinac.
Nekoliko godina kasnije prošireno je parno javno kupatilo, a najveći poduhvat, započet 1930.godine, isušivanje negotinskog rita, koji je trovao život u gradu, završen je dve godine kasnije. Za đake učiteljske škole obezbeđen je internatski smeštaj, u samom centru je uređen veliki park sa spomenikom izginulim u oslobodilackim ratovima 1912-1918. godine, nova bolnica i vinarski podrum podignuti su od 1930. do 1932. godine, a glavna ulica je dobila kocku umesto kaldrme. Pojačane su saobraćajne veze rečnim saobraćajem preko Radujevca, najpre sa dva broda i dve linije nedeljno (1932), do putničkog rečnog saobraćaja svakog dana od 1935.godine. Prvi autobusi „Jugoslavija“ i „Car Nikola“ od 1930. godine saobraćali su na liniji Donji Milanovac-Negotin-Kladovo, a železnički saobracaj preko Niša za Beograd omogućavao je direktnu vezu sa ostalim krajevima tadašnje Jugoslavije. Zadržavanje sve tri srednje škole (gimnazija, poljoprivredna i učiteljska) i vraćanje garnizona Devetog pešadijskog puka u Negotin (1933) doveli su do naglog priliva stanovništva, pa je Negotin u to vreme i nazivan gradom đaka i vojnika.
Drugi svetski rat Negotinska krajina dočekala je podeljena u tri sreza: negotinski, krajinski (sa sedištem u Salašu) i kabukovački i sa nešto manje od 80.000 stanovnika. Uprkos podeljenosti Krajine, Negotin je sa sedam hiljada stanovnika i dalje ostao ekonomski, duhovni i kulturni centar ovog dela Srbije. Iako u okolini Negotina nisu vođene velike borbe, već u leto 1941. je zabeležen gerilski otpor. Većina partizanskih odreda je uništena tokom leta i jeseni 1941. Tokom ostatka rata nisu zabeležene veće borbe i zločini. Isto kao što su Nemci bez otpora ušli u grad 1941, isto to su učinili partizani i Crvena armija na svom putu ka Beogradu i dalje. Negotin je od Nemaca oslobođen 12. septembra 1944. godine, posle trogodišnje okupacije, i od tada nastavlja da se razvija kao centar sreza, pa zatim opštine sa 38 sela.
Demografija
U naselju Negotin živi 14014 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,7 godina (36,8 kod muškaraca i 38,6 kod žena). U naselju ima 6212 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,84.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Privreda
Privreda Negotina i cele opštine je u vrlo lošem stanju. Većina preduzeća posluje sa gubitkom i proces privatizacije je u povoju. Likvidnost je jedan u nizu problema sa kojima se suočavaju preduzeća, nedostatak finansijskih sredstava i nepovoljna kreditna politika onemogućavaju revitalizaciju privrede. Pad kupovne moći stanovništva uslovljava pad prometa trgovinskih preduzeća. Siva ekonomija i nelojalna konkurencija otežavaju rad istih. Većina preduzeća je zabeležila pad obima proizvodnje kao i smanjenje iskorišćenosti kapaciteta. Mala privreda ima značajan udeo u ukupnoj ekonomskoj delatnosti opštine. Najveće preduzeće u opštini je Hemijska industrija „Prahovo“.
Stanovništvo sela oko Negotina uglavnom izdržavaju članovi porodice koji su na prviremenom radu u zemljama Evropske unije. Jedan od najznačajnijih prirodnih resursa u opštini Negotin je reka Dunav koja protiče na udaljenosti od oko 10 km od samog grada i predstavlja značajnu evropsku saobraćajnicu.
Takođe, velika površina poljoprivrednog zemljišta izuzetnih karakteristika kao i adekvatni klimatski uslovi pogoduju razvoju svih ratarskih, povrtarskih, voćarskih i vinogradarskih kultura. Naročito su značajne vinogradarske kulture po kojima je ovaj kraj bio poznat i u 19. veku. Sa 0.98 ha obradive zemlje po stanovniku, Krajina spada u područja sa izuzetnim pogodnostima za razvoj poljoprivrede.
Kultura
Negotin je rodno mesto kompozitora Stevana Mokranjca i u njegovu čast se svake godine održava muzička svečanost Mokranjčevi dani.
Obrazovanje
Osnovna škola u samom Negotinu otvorena je 1824. godine, gimnazija 15 godina kasnije, a Ženska škola 1851. godine.
Tri gradske, sedam osmorazrednih seoskih i specijalna osnovna škola, uz gimnaziju, poljoprivrednu, tehničku i muzičku (osnovnu i srednju) školu, čine obrazovnu mrežu opštine Negotin danas.
Negotin je, od 1910. godine pa do kraja 20. veka, imao i učiteljsku školu (Pedagošku akademiju), koja je poslednjih godina svoga rada transformisana u Višu školu za obrazovanje vaspitača, da bi odlukom Ministarstva prosvete 2001. godine bila konačno ukinuta.
Istorijski lokaliteti
Na 25 km zapadno od Negotina nalazi se kasnoantički lokalitet Vrelo Šarkamen. Ovaj rezidencijalno-memorijalni kompleks potiče s kraja 3. i početka 4. veka. Sam kompleks carske palate se prostire se na 25 ha. U jednom od pet vidljivih objekata - Mauzoleju carice majke je 1996. godine otkriven set zlatnog carskog nakita (nalazi se u Narodnom muzeju u Beogradu), sa elementima koji datiraju čitav kompleks u period izmedju 293. do 311.godine, odnosno u vreme vladavine Galerija i Maksimina Daje.
Drugi antički lokalitet u Krajini je rimski grad Ad Akvas, koji se nalazio na obali Dunava kod sela Prahova i u vreme svog najvećeg prosperiteta krajem 2. i početkom 3. veka brojao je između 15 i 20 hiljada žitelja. Pored Prahova nalazila se i velika luka u kojoj su pronađeni ostaci rimskih lađa i nekoliko nadgrobnih spomenika koji se danas nalaze u Muzeju Krajine u Negotinu.
Emden, Illinois
Emden je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Sid Caesar
Sid Caesar (8.9. 1922.-) je Emmyjem nagrađeni američki komičar i pisac, najpoznatiji kao glavni glumac u TV-seriji Your Show of Shows iz 1950-ih, a mlađim generacijama kao Trener Calhoun u filmovima Grease i Grease 2.
Biografija
Sid Caesar je rođen u Yonkersu, a od malih nogu je svom ocu Maxu i majci Idi pomagao u vođenju njihove zalogajnice. Kao konobar je ubrzo razvio talent da imitira različite naglaske, pa ga zbog toga mnogi dan-danas smatraju poliglotom iako on govori jedino engleski i jidiš.
U dobi od 17 godina se priključio Obalnoj straži, i tamo je otkrio talent za sviranje saksofona, ali i imao i prve komičarske nastupe. Nakon izlaska iz Obalne straže je svirao u big bandovima uključujući onaj Bennyja Goodmana.
Po dolasku u Los Angeles, Caesar je dobijao male uloge u filmovima. Godine 1948. je došao na televiziju nastupajući u TV-verziji popularne radio-emisije Texaco Star Theater s Miltonom Berleom. Godinu dana kasnije zajedno s Imogene Coca je postao voditeljem vlastite emisije Admiral Broadway Revue.
Ukropci
Ukropci je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 2 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 10 stanovnika).
Sid Caesar
Biografija
Godine 1951. Caesar je postao voditelj popularne varijete-emisije Your Show of Shows, gdje su nastupali mnogi ugledni glumci kao Nanette Fabray, Carl Reiner i Howard Morris, a karijere započinjali Mel Brooks i Neil Simon. Godine 1954. ta je emisija zaminjena sa Caesar's Hour, a poslije nje s Caesar Invites You i The Sid Caesar Show. Kada je potonjem obustavljeno snimanje 1958. godine, Caesar se nakratko okrenuo alkoholu i drogi.
Ukropci
Selo se nalazi u oblasti Grbalj.
Sid Caesar
Biografija
Međutim, s vremenom se pomirio s gubitkom TV-karijere i svoj komičarski talent nastavio pokazivati u filmovima kao što su It's a Mad, Mad, Mad, Mad World i komedijama Mela Brooksa kao što su Silent Movie i History of the World Part 1.
Ukropci
Demografija
U naselju Ukropci živi 2 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,5 godina (28,5 kod muškaraca i 64,5 kod žena). U naselju ima 1 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Sid Caesar
Biografija
17.7. 1943. se oženio za Florence Levy, s kojom je imao troje djece. Levy je umrla 2010. godine.
Henning Mankell
Henning Mankell rođen 3. februara 1948, u Stockholmu, umro 5. oktobra 2015. je bio švedski književnik i pozorišni režiser. Poznat je po svojim krimi romanima sa glavnim junakom kommesarom Kurtom Wallanderom, kao i po knjigama za djecu, te svom političkom angažmanu, posebno u Africi. Prodao je preko 40 miliona knjiga širom svijeta.
Megan Mullally
Biografija
Megan Mullally je život započela u Los Angelesu, u porodici oca Cartera Mullallyja Jr. koji je radio kao ugovorni glumac za Paramount Pictures, i majke koja je bila foto-model. U dobi od 7 godina se preselila u Oklahoma City, a tamo je otkrila sklonost baletu.
Nakon toga je uglavnom glumila sporedne likove. Na Broadwayu je 1994. imala debi u mjuziklu Grease. Godine 1998. je angažirana za sitcom Will & Grace, gdje je tumačila lik Karen Walker, za koji je dva puta dobila nagradu Emmy.
Televizija
Mullally se preselila u Los Angeles 1981. Nakon dve nedelje kao klijent agencije William Morris, počela je da se pojavljuje sa malim ulogama u filmovima i na televiziji, kao što je Murder She Wrote sa Angelom Lansbury. Debitovala je u seriji The Ellen Burstyn Show i gostovala u popularnim komedijama kao što su Seinfeld, Frasier, Wings, Ned and Stacey, Mad About You, i Just Shoot Me!. Bezuspešno je konkurisala za ulogu Elaine u Seinfeld -u; Julia Louis-Dreyfus je dobila ulogu.
Godine 1998. Mullally je počela da tumači lik Karen Walker, ekscentričnu asistentkinju Grace Adler sa piskavim glasom, u NBC-evoj seriji Will & Grace. Osvojila je nagradu Emmy za najbolju sporednu žensku ulogu u humorističnoj seriji 2000. i 2006. godine, a nominovana je i 2001., 2002., 2003., 2004. i 2005. godine. Dva puta je osvojila Screen Actors Guild nagradu za najbolju žensku ulogu u humorističnoj seriji 2002. i 2003. godine, i sa kolegama Eric McCormackom, Debrom Messing i Sean Hayesom, podelila je Screen Actors Guild nagradu za najbolju glumačku ekipu u humorističnoj komediji 2000. godine. Bila je nominovana svake godine od 2000. do 2003., za nagradu Golden Globe (Zlatni Globus) za najbolju sporednu žensku ulogu - serija, miniserija ili televizijski film. Iako je njen glas nešto dublji, stvorila je preterano visoki glas za njrnu ulogu. Mada je u prvoj epizodi serije koristila njen pravi glas. Serija Will & Grace se završila u maju 2006.
12
Godina 12. (XII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezara i Kapitona ili, rjeđe, '''godina 765. Ab urbe condita'''. Oznaka "12." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Megan Mullally
Televizija
Nakon Will & Grace, Mullally je vodila svoj talk show, The Megan Mullally Show, koji je počeo sa emitovanjem septembra 2006. Otkazan je početkom 2007. zbog slabog rejtinga.
Mullally je 2006. bila domaćin TV Land nagrada. Pojavila se u reklamama za M&M slatkiše i vebsajt CheapTickets. Pozajmila je glas majci lika kojeg je glumio Neil Patrick Harris u CBS-evoj seriji How I Met Your Mother, i gostovala je u seriji Campus Ladies. Bila je u jednoj epizodi drame Boston Legal 2007. godine. Trećeg jula 2008., Mullally se pojavila u epizodi Kathy Griffin serije My Life on the D-List, i pojavila se u NBC-evoj hit seriji 30 Rock, 30. oktobra, pored njene prijateljice Tine Fey. Mullally je glumila socijalnog radnika iz agencije za usvajanje dece. Marta 2009. Mullally je glumila u ABC-evoj seriji In The Motherhood. Serija je ubrzo bila otkazana.
Pozorište i muzika
Debitovala je na Broadway-u 1994. u mjuziklu Grease kao Marty, sa Rosie O'Donnell, a kasnije se pojavila u mjuziklu How to Succeed in Business Without Really Trying sa Matthew Broderickom.
U Los Angelesu, pojavila se u njenoj predstavi, Sweetheart, 1999.; u The Berlin Circle, za šta je osvojila LA Weekly Theater Award i Back Stage West Garland Award 2000. godine; i u predstavi Mayhem 2003.
Mullally je igrala Elizabeth u Mel Brooksovom mjuziklu, Young Frankenstein. Lik Elizabeth je proslavila Madeline Kahn u filmu Young Frankenstein. Megan izvodi pesme na i na albumu: "Please Don't Touch Me," "Deep Love," i "Surprise." Njen lik je bogata verenica doktora Frankenstajna, koja prekida veridbu sa njim nakon što se zaljubi u njegovo čudovište. Kojege su joj bili dobitnici Tony nagrade Roger Bart, Sutton Foster, Andrea Martin, i Shuler Hensley. Probe za predstavu su počele u junu 2007. Premijera predstave je bila 8. novembra 2007. Mullally je odigrala poslednju predstavu 3. avgusta 2008.
Mullally je takođe i pevačica u njenoj grupi The Supreme Music Program. Bend je izdao tri albuma, The Sweetheart Break-In, Big as a Berry i Free Again!. Snimila je duet sa Carly Simon u pesmi The Right Thing To Do za album Will & Grace: Let the Music Out!. Treći album grupe SMP se originalno zvao The Many Moods… Vol, 1, ali je naziv promenjen pre izlaska albuma. Album Free Again!je pušten u prodaju preko interneta 28. jula 2007.
Film
Debitovala je na filmu kao prostitutka u filmu Risky Business, a takođe glumi u Stealing Harvard, Anywhere but Here i u komediji Rebound. Pozajmljivala je glas za nekoliko likova u crtani filmovima, kao što su The Flintstonesi 1990-ih, Batman: The Animated Series, King of the Hill,, Diznijev film Teacher's Pet,, Bee Movie. Takođe je imala ulogu u filmu iz 2001. "Monkeybone" kao sestra lika koga glumi Brendan Fraser. Mullally glumi profesora pevanja u predstojećem filmu Fame u kome će da glume Debbie Allen, Charles S. Dutton, Kelsey Grammer, Bebe Neuwirth, Paul McGill i Paul Iacono.
Battle Creek, Iowa
Betl Krik je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 713 stanovnika.
Woluwe-Saint-Lambert
Woluwe-Saint-Lambert (fr.) ili Sint-Lambrechts-Woluwe (niz.) je jedna od 19 dvojezičnih općina u Regiji glavnoga grada Bruxellesa u Belgiji.
Graniči s briselskim općinama Woluwe-Saint-Pierre, Etterbeek, Schaerbeek i Evere, te s flandrijskom općinom Kraainem.
Opis
thumb|left| Avenue de Broqueville De Broquevillelaan Ta općina je bogat rezidencijalni kvart Bruxellesa, u kom se nalazi medicinski fakultet Katoličkog univerziteta u Leuvenu i Univerzitetska bolnica Saint-Luc, kao i nekoliko radijskih i televizijskih stanica i mnoštvo trgovačkih centara.
U taj kvart vodi linija 1 briselskog metroa.
Historija
Mjesto se razvilo oko crkve sv. Lamberta koja je podignuta u dolini riječice Woluwe. Za srednjeg vijeka bio je jedna od domena Brabantskog vojvodstva. Sve do početka 20. vijeka to je bio uglavnom ruralan kraj u kom su se stanovnici bavili poljoprivredom, uz poneke dvorce i veleposjedničke kućekoje je gradilo plemstvo i svećenstvo iz nedalekog Bruxellesa.
Cunettone-Villa, Brescia
Cunettone-Villa je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Badia, Bologna
Badia je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Scheibenhardt
Šajbenhardt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 690 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Šajbenhardt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 123 metra. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 690 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 240 stanovnika/km².
In Purgatory's Shadow
In Purgatory's Shadow je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 10. februara 1997. godine. Radnja prikazuje kako Elim Garak i Worf nakon primanja signala za pomoć odlaze u Gamma kvadrant tražiti preživjele Cardassijance dok istovremeno Sisko sve ozbiljnije brine o tome da će DS9 napasti snage Dominiona. Epizoda završava cliffhangerom koji je razriješen u sljedećoj epizodi By Inferno's Light.
Loma del Chote, Tamiahua
Loma del Chote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Joaquín Charles Nieves, Arteaga
Joaquín Charles Nieves je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
El Caimán, Tamasopo
El Caimán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Salata, Genoa
Salata je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
James McNeill Whistler
Džejms Abot Meknil Visler (, 1834 — 1903.) bio je britanski slikar, rođen u SAD, koji se bavio i grafikom i litografijom.
Biografija
Džejms Visler je pohađao vojnu školu Vest Point, ali je ubrzo napustio vojsku i posvetio se umetnosti. 1855. došao je u Pariz da studira slikarstvo i prihvatio je boemski način života. Izlagao je sa Maneom u Salonu odbačenih 1863.
Godine 1863. prešao je u London, gde je postigao znatan uspeh i postao poznat širom zemlje zbog svoje duhovitosti i sjajnog javnog nastupa.
Tokom 60-ih i 70-ih godina 19. veka počeo je da koristi muzičke termine za naslove svojih slika, kao što su „Simfonija“ ili „Harmonija“, jer je verovao u prožimanje umetnosti. Tokom ovog perioda, počeo je da slika svoje noćne scene Londona, naročito Čelzija, koje su imale snažan poetski naboj. Zbog njih je razvio specijalnu tehniku kojom je boju, veoma razređenu, nabacivao na platno brzim potezima četke, donekle u stilu japanske kaligrafije.
Od 70-ih godina 19. veka bio je zaokupljen problemima portretnog slikarstva, i stvorio je nekoliko remek-dela, kao što je „Raspored u sivom i crnom, br.1: umetnikova majka“(1871 — 1872), poznat kao Vislerova majka. On je uskratio čak i nagoveštaj sentimentalnosti. Brižljiva uravnotežeost jednostavnih oblika slici daje odliku spokojnosti, a njeni prigušeni tonovi „sivog i crnog”, počev od staričine kose i haljine, do zidova i odaje, pojačavaju izraz pomirene usamljenosti koja sliku i čini privlačnom. Slika je danas u pariskom Luvru.
Tužba protiv Raskina
Njegova navika da slikama daje nazive koji su zapanjivali ljude kao nastrani, njegovo zanemarivanje akademskih konvencija, navukli su gnev Džona Raskina, velikog kritičara koji je uzdizao Ternera i prerafaeliste. Godine 1877. Visler je podneo tužbu zbog klevete i uvrede njegovih slika noćnih prizora u japanskom stilu koje je nazvao „Nokturna“. Visler je dobio parnicu, ali je odšteta bila minimalna, a cena parnice ogromna, pa je privremeno bankrotirao. Iako je spadao u vodeće slikare svoga vremena, nakon smrti slava mu je opala. Tek pred kraj 20. veka započinje ponovno priznavanje vrednosti Vislerovog dela.
Djela
mini| Detalj [[Paunova soba|Paunove sobe ]] Slikao je u duhu francuskog impresionizma i japanskog višebojnog drvoreza, prozračnim bojama i naglašenom dekorativnosti. Slikao je većinom krajolike, interijere i vedute, a svojim dekoracijama bio je preteča art nouveaua i secesije. Svojim dekoracijama je uklanjao granicu između slike i njezina okvira te između slikarstva i dekorativnih umjetnosti. Najpoznatije uređenje interijera mu je Paunova soba, tj. blagovaonica u kući Fredericka Leylanda u Prince's Gateu u Londonu. Whistler je kasnije pisao kako se nada da će imati priliku predstaviti svoj kićeni ukus i vještinu svojim rodnim Sjedinjenim Državama. Također je radio tehnički besprijekorne bakropise, a napisao je i poznato djelo "Nježna umjetnost stvaranja neprijatelja".
Ostale slavne slike su mu:
Conflans-Sainte-Honorine
Konflan Sent Onoren je naselje i opština u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Sen Žermen an Le.
Sierra Mojada, Soto la Marina
Sierra Mojada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
El Aguaje del Sauz, Batopilas
El Aguaje del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1165 m.
Los Nogales, Villa Purificación
Los Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Artaban II od Partije
thumb|right|Artaban II od Partije Artaban II (? - 38) bio je kralj Partskog Carstva iz dinastije Arsakida, koji je vladao od 10. do 35. te od 36. do 38. godine n.e. Bio je sin arsakdiske princeze odrastao među dahanskim nomadima na istoku Carstva. Oko godine 10. se stavio na čelo pobunjenika protiv kralja Vonona I i njegove pro-rimske politike. U Carstvu je dvije godine trajao građanski rat s promjenljivim ishodom, ali je Artaban konačno prevladao godine 12. i otjerao Vonona u susjednu Armeniju. Kada je Vonon provalio u Armeniju, rimski car Tiberije je poslao Germanika koji je s Artabanom sklopio mirovni ugovor, priznavši ga za legitimnog kralja u zamjenu za povlačenje iz Armenije.
Los Nogales, Villa Purificación
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
Artaban II od Partije
Kada je 35. ponovno pokušao osvojiti Armeniju, Tiberije je opet munjevito reagirao, poslavši vojskovođu Lucija Vitelija koji je ne samo protjerao Artabana, nego i na partsko prijestolje doveo pro-rimskog kralja Tiridata III. Međutim, samo nakon par godina Artaban se vratio na prijestolje i opet sklopio mir s Rimljanima. Umro je ubrzo nakon toga, a naslijedio ga je sin Vardan.
Holstentor
mini|300px| Holstentor (zapadna "poljska" strana). Vrata Holsten (njemački: Holstein Tor, kasnije poznata kao Holstentor) su gradska vrata na zapadnom ulazu u stari dio hanzeatskog grada Lübecka. Ova gotička konstrukcija od opeke je jedna od starina srednjovjekovnih utvrda i jedina gradska vrata, osim vrata same citadele (Burgtor). Zbog svojih okruglih tornjeva i lučnog portala postala su poznata kao simbol ovog njemačkog grada, i zajedno sa starim središtem grada (tzv. Altstadt) Lübecka dospjela su na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi 1987. god.
Povijest
mini|lijevo| Vrata Holsten oko 1900. god. gledana s istočne strane, tj. Iz grada Lübecka. Holstentor je izgrađen 1478. god., i izvorno su bila jedna od četiri ulaza u grad: Vrata citadele (Burgtor) na sjeveru, Vrata mlina na jugu, Holstentor na zapadu i manje utvrdbena Hüxter vrata koja su vodila prema branama na rijeci Wakenitz. Detaljno su obnovljena 1871. god., a 1933.-34. Nacistička vlada su od njih napravila muzej germanske povijesti (kako su je nacisti vidjeli), tzv. Dvoranu časti i slave. U tu svrhu su betonom osigurali njene tornjeve i, bez obzira na povijesni izgled, spojili četvrte katove. Tijekom obnove 2005. i 2006. god., koja je koštala oko milijun eura, s građevine je netko ukrao posljednju svastiku koja se nalazila na javnoj građevini u Njemačkoj. Danas na njenom mjestu stoji plaketa koja obilježava obnovu Holstntora i njegovo ponovno otvaranje 2. prosinca 2006. god. Danas se u Holstentoru nalazi gradski muzej s prekrasnim drvenim modelima hanzeatskih brodova i multimedijalnim prikazima povijesti Hanze; muzej je od 2006. god. pod upravom Kulturne fundacije hanzeatskog grada Lübecka.
Odlike
mini| Moderna rekonstrukcija topa u unutrašnjosti tornja. mini|lijevo| Modeli brodova u Holstentoru.
Vrata Holsten se sastoje od južnog i sjevernog tornja i središnje zgrade koja ima četiri kata, s tim da je prizemlje zapravo prolaz. Zapadna strana vrata (izvan grada) se nazivaju “poljskom stranom”, dok se ona istočna nazivaju “gradskom stranom”. Tornjevi sa središnjom zgradom iz grada izgledaju kao jedinstvena konstrukcija, dok s druge, poljske strane, izgledaju kao jasno odvojene zgrade. Tako tornjevi tvore polukružne osnove koje na najširem opsegu izlaze iz osnove oko 3,5 metra. Tornjevi imaju kupaste krovove, a središnji blok ima fronton s tornjićima.
S unutarnje strane Holstentor je bogato ukrašen lučnim prozorima, dok su s vanjske, zbog fortifikacijske uloge, oni rjeđi i kombinirani s obrambenim otvorima za artiljeriju. Razlika postoji i u debljini zidova koji su s vanjske strane oko 3,5, a s unutarnje strane oko 1 metar, što se može objasniti graditeljskom potrebom da ih naprave ranjivim iz grada u slučaju da ih neprijatelj osvoji. Holstentor je ukrašen frizom ukrasne opeke koja obilazi oko cijelih vrata, a svaka pojedinačna je ukrašena s tri različita motiva. Središnja zgrada je ukrašena s tri kvadratna stubića s vanjske strane i tri kružna s unutarnje strane koja završavaju s kupolastim krovićem koji su kopirani po uzoru na krovove tornjeva gradske katedrale.
Opština Merișani, Argeș
Merișani je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Las Jarillas, Comondú
Las Jarillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Hanover, New Hampshire
Hanover je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.636, što je 474 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Scheid
Šajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 127 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233237.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Šajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 590 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 127 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Isola Sant'Antonio, Alessandria
Isola Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
El Tanque, Batopilas
El Tanque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
Мићуново
Мићуново је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 469 становника.
Демографија
У насељу Мићуново живи 427 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,3 година (41,8 код мушкараца и 40,8 код жена). У насељу има 176 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Disneyland
Dvorac Uspavane lepotice|thumb|320px Diznilend je zabavni park Volta Diznija. Ovakav park postoji na pet mesta: u Anahajmu (u blizini Los Anđelesa, Kalifornija, SAD), Orlandu (Florida, SAD), Tokiju (Japan), Parizu (Francuska) i Hong Kongu.
Diznilend u Parizu
Pariški Diznilend se nalazi u predgrađu Pariza, na 35 minuta vožnje od centra grada, i do njega se može stići posebnom linijom metroa. Sastoji se od dva zasebna dela Diznilend parka i Diznijevog studija. Na samom ulazu u Diznilend park nalazi se Diznilend hotel. U istoj ulici (Main Street U.S.A.) su smeštene prodavnice, poslastičarnice, restorani i kafei. Ostatak parka je podeljeno na četiri zone- Adventureland, Frontierland, Fantasyland i Discoveryland. U okviru parka nalaze se vozići, začarana Snežanina šuma, zamak iz bajke, kuća straha, brod za krstarenje, letelice i svemirski brodovi, gusarske pećine, itd. Diznijev studio je manji i u njemu su sve vožnje vezane za igrane filmove. Takođe, u njemu se nalazi i bioskop, kao i brojni restorani i prodavnice. U oba parka se igraju ulične predstave, a uveče glavnom ulicom prolazi i povorka sa Diznijevim junacima. Postoji i Dizni selo (-{Disney vilage}-) u koji je ulaz besplatan. Diznilend je ove godine proslavio petnaest godina svog postojanja i povodom toga je od 14. jula do 26. avgusta svake večeri priređivana specijalna parada i vatromet.
Zhadichio, Santa María Nduayaco
Zhadichio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Nduayaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2246 m.
Strah (film)
Strah je jugoslavenski igrani film snimljen na slovenskom jeziku u režiji Matjaža Klopčiča 1974. godine. Po žanru je drama, a radnja se događa 1895. godine u Ljubljani. Protagonist, čiji lik tumači Ljuba Tadić, je ambiciozni "poduzetnik" koji kupuje kuću i u njoj otvara luksuzni bordel, ali čije će planove o bogatstvu poremetiti strast prema naizgled neuglednoj sluškinji (čiji lik tumači Milena Zupančič).
Uloge
Ostale uloge ▼
Fontej Kapiton (razvrstavanje)
Fontej Kapiton (Fonteius Capito) je ime koje je nosilo nekoliko rimskih političara:
El Huicumo, Tzitzio
El Huicumo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Epitaffio, Benevento
Epitaffio je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Loma Bonita, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Cojani, Târgu Cărbunești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Pontecosi, Lucca
Pontecosi je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Portal San Antonio, Arteaga
Portal San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2036 m.
Sigfried od Ardena
Sigfried od Ardena bio je prvi Luksemburgški grof i osnivač Dinastije Luxembourg.
Historija
Sigfried je bio ardenski grof koji je 963., razmjenom postao vlasnik u to vrijeme malene fortifikacije Lucilinburhuc koju je pretvorio u svoju rezidenciju, iz nje je izrastao današnji Luxembourg.
Rancho Escondido, Tonaya
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tonaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Bitka kod Kume
Bitka kod Kume je bio pomorski okršaj koji se godine 474. pne. vodio između zajedničke flote Sirakuze i Kume na jednoj, te etrurske flote na drugoj strani.
Biches
Biš je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Bitka kod Kume
Hijeron I od Sirakuze je sklopio savez s Aristodemom, tiraninom Kume, kako bi zajednički spriječili etrursku ekspanziju na jug Italije. Godine 474. pne. njihova zajednička flota je porazila etrursku kod Kume u Napuljskom zaljevu.
Biches
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 290 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 255 metara (maksimalnoj 307 m, a minimalnoj 212 m).
Bitka kod Kume
Nakon poraza, Etrurci su izgubili veliki dio svog političkog uticaja u Italiji. Gubitkom pomorske moći su omogućili da njihovu teritoriju postepeno osvoje Rimljani, Samniti i Gali. Sirakužani su, pak, zahvalni na pobjedi, zarobljeni etrurski šljem posvetili velikom panhelenskom svetištu u Olimpiji. Etrurci su, kasnije, nastojeći se osvetiti Sirakuzi za poraz, odlučili pomoći atenskoj ekspediciji protiv Sirakuze 415. pne., a što je dodatno doprinijelo njihovom slabljenju.
Unijerina
Unijerina je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 20 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 33 stanovnika).
Demografija
U naselju Unijerina živi 20 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 54,1 godina (46,4 kod muškaraca i 64,6 kod žena). U naselju ima 8 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.
Serraglio, Treviso
Serraglio je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.