cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frazione Montelavecchia, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Tahuixticpactampa, Xochiapulco
Tahuixticpactampa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiapulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1790 m.
El Porvenir, Palizada
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Sha‘b Mişlām, 'Amran
Sha‘b Mişlām je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1124 m.
Volperino, Perugia
Volperino je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Vittiano, Perugia
Vittiano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Chacuiloca, Tepechitlán
Chacuiloca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Penna Sant'Andrea, Teramo
Penna Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Villa Dorada, Hermosillo
Villa Dorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Hermosillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
El Palomar, Cintalapa
El Palomar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Cascina Vico Secco, Pavia
Cascina Vico Secco je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
El Palomar, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Puerto Arturo, Palizada
Puerto Arturo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Tanibol, Tamazula
Tanibol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Tamazula.
Puerto Arturo, Palizada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Tanibol, Tamazula
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1091 m.
San José de Buenavista, Tepechitlán
San José de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Los Ramírez, Tepechitlán
Los Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
C. i kr. mornarička sekcija
C. i kr. mornarička sekcija (njem. k.u.k. Marinesektion) bila je jedan od odsjeka Ministarstva rata Austro-Ugarske s odgovornošću promicanja interesa C. i kr. ratne mornarice. Sastojala se od upravnog ogranka u Beču, podređenog zapovjedništva flote u Puli, najvećoj ratnoj luci tj. glavnom uporištu flote mornarice, te ostalih služba u zemlji i inozemstvu.
Planovima mornarice za osnutak zasebnog Ministarstva mornarice glavna prepreka bila je Austro-ugarska nagodba iz 1867. koja je predviđala samo tri zajednička ministarstva odgovorna za cijelu Dvojnu Monarhiju. Ugarski političari nisu željeli četvrto zajedničko ministarstvo. Mornaričkim poslovima stoga se trebalo upravljati u več postojećem Ministarstvu rata, pa su oni uglavnom bili koncentrirani unutar Mornaričke sekcije. (Sekcija je i danas u Austriji uobičajen termin za organizacijske jedinice u ministarstvu koje su izravno podložne ministru.)
Načelnici Mornaričke sekcije i mornarički zapovjednici
Obje funkcije bile su do 8. veljače 1917. godine u personalnoj uniji. Pred austrijskom i ugarskom delegacijom (odnosno pojedinim parlamentima) u odvojenim sjednicama za izradu proračuna za C. i kr. mornaricu načelnik sekcije imao je pravo na odlučivanje, izravno obraćanje te odgovaranje na upite delegiranih, kao da je ministar.
Zgrada
Mornarička sekcija nalazila se u jednoj uglovnici s dvama ulazima u 3. bečkom općinskom okrugu Landstraßeu u Vordere Zollamtstraße 9 tj. Marxergasse 2.
Sljedeći strukturni podaci odnose se na stanje u ljeto 1914. upravo prije početka Prvog svjetskog rata.
Ministarstvo rata, Mornarička sekcija
(Beč III. okrug, Marxergasse 2)
zapovjednik mornarice i načelnik Mornaričke sekcije Ministarstva rata ordonans: upražnjeno
ađutant: poručnik bojnoga broda Franz Hild von Galanta
osobni ađutant: poručnik bojnoga broda Alfred Liebler von Asselt
osobni podatci svih aktivnih zastavnih i stožernih časnika, redovi i počasti, poslovi trgovinske politike, mornarički atašei, vojna služba i disciplina općenito, pravila i instrukcije, uvježbavanje časnika i ljudstva, aktivni i neaktivni brodovi, sistematizacija stanja ljudstva, mornaričke škole, hidrografske prirode, uvjeti statuta i organskih propisa, odnosi s javnošću
mobilizacija, operacije flote, program uvođenja u službu, instrukcije za zapovjednike na moru, vježbe eskadre, pomorska taktika, signalizacija, telegrafija, opremanje flote, opisivanje obale, evidencija flote, arhiv, povijest
Osobni podatci svih ostalih popisanih osoba (s izuzetkom zastavnih i stožernih časnika te stožernih nadčasnika), evidencija osoblja, evidencija stanja, redakcija rangovnih i organizacijskih popisa te osobnih službenih listova, uniformiranje
dopuna ljudstva i osobnih podataka, stipendije za sinove mornaričkih članova o stanju ljudstva
Cruztatzalán, Xochiapulco
Cruztatzalán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiapulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1878 m.
C. i kr. mornarička sekcija
Lučki admiralat u Puli
lučki admiral i zapovjednik ratne luke:
Telegrafski biro
Sanitetski odjel
Ekonomsko-administrativni odjel
Pravni referent i vojni odvjetnik: nadporučnik-auditor Maximilian Neumayer
Mornarička blagajna
Mornarski zbor u Puli
Strojarska škola u Puli
Mornarička pučka i građanska škola za dječake u Puli
Seminario Menor, Loma Bonita
Seminario Menor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
C. i kr. mornarička sekcija
Lučki admiralat u Puli
Mornarička pučka i građanska škola za djevojke u Puli
Hidrografski zavod u Puli
Seminario Menor, Loma Bonita
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
C. i kr. mornarička sekcija
Lučki admiralat u Puli
Mornarička bolnica u Puli
Mornarička odjevna služba u Puli
Mornarički pritvor u Puli
Mornaričko-tehničko komitet u Puli
5. odjel
Zapovjedništvo pomorskog okruga u Šibeniku
Vojni odjel Pravni odjel Sanitetski odjel Ekonomsko-administrativni odjel
San José de la Haciendita, Tepechitlán
San José de la Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1732 m.
Ḩadabat al Jash, 'Amran
Ḩadabat al Jash je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1095 m.
Marat/Sade (film)
The Persecution and Assassination of Jean-Paul Marat ... Performed by the Inmates of the Asylum of Charenton Under the Direction of the Marquis de Sade, skraćeno Marat/Sade je britanski igrani film snimljen u režiji Petera Brooka i premijerno prikazan početkom 1967. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame njemačko-švedskog pisca Petera Weissa, a velikim dijelom se temelji na verziji koju je Brook nedugo prije bio postavio na pozornicama u Londonu i New Yorku. Radnja se odvija u Francuskoj 1808. godine i prikazuje kako zloglasni markiz de Sade (čiji lik tumači Patrick Magee, zatvoren u Charentonskoj umobolnici, postavlja predstavu posvećenu životu i smrti revolucionarog vođe Jean-Paul Marata, a koju izvode sami pacijenti.
Penna, Teramo
Penna je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Las Guásimas, Tamazula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2302 m.
Ribera Gómez, Palizada
Ribera Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Fraccionamiento Río Bonito, Hermosillo
Fraccionamiento Río Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Hermosillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Barrio el Calvario, Jilotzingo
Barrio el Calvario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2826 m.
Barrio del Sauz, Tepechitlán
Barrio del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1783 m.
Frazione Villanuova, Torino
Frazione Villanuova je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Barrio Gorondoni, Jilotzingo
Barrio Gorondoni je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2824 m.
Jopala, Loma Bonita
Jopala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Barrio las Manzanitas, Jilotzingo
Barrio las Manzanitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2806 m.
Iturbide II, Jesús Carranza
Iturbide II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Jesús Carranza.
Rancho Escondido, Cintalapa
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Volterrano, Perugia
Volterrano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Darb Himām, 'Amran
Darb Himām je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1257 m.
La Cruz, Jilotzingo
La Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2821 m.
Cascajal Dos, Jesús Carranza
Cascajal Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Jesús Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
San Delfino, Loma Bonita
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
El Saltillito, Cintalapa
El Saltillito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Doditay, Jilotzingo
Doditay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
El Saltillito, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Doditay, Jilotzingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2846 m.
Perelle, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Zompanteco, Xochiapulco
Zompanteco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiapulco.
Frera Inferiore, Torino
Frera Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.
Las Majadas, Xochiapulco
Las Majadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiapulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
Los Pinos, Loma Bonita
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
El Cargadero, Tepechitlán
El Cargadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Rincón las Minas, Cintalapa
Rincón las Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
La Cañada, Tepechitlán
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
Tovares, Tepechitlán
Tovares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1707 m.
Mombretto, Milano
Mombretto je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Altamira, Tepechitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Los Olivos, Loma Bonita
Los Olivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Los Pantanos, Tamazula
Los Pantanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Tamazula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1411 m.
Al Qal‘at al Khārijīyah, 'Amran
Al Qal‘at al Khārijīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
El Aguaje, Cintalapa
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 753 m.
Al Qal‘at al Khārijīyah, 'Amran
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
Madamita, Jesús Carranza
Madamita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Jesús Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
San Juan, Palizada
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
El Mangal, Palizada
El Mangal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Podban
Podban je nakon ustoličenja bana polagao prisegu pred Hrvatskim saborom i obnašao funkciju dokle i ban koji ga je izabrao. Otkako je od vremena kralja Matije I. Korvina (1458.-1490.) uvedena funkcija i titula jedinstvenog hrvatsko-dalmatinsko-slavonskog bana, podban je ujedno, do 1756. obnašao i funkcije velikih župana Zagrebačke i Križevačke županije.
Od 17. stoljeća u sudskim funkcijama je bana zamjenjivao protonotar, iako je podban zadržao mjesto predsjednika oktavalnog suda. Funkcija podbana postojala je i u banskoj vladi (1850.-1854.). Nakon Hrvatsko-ugarske nagodbe 1868. godine bana je zamjenjivao predstojnik odjela za unutrašnje poslove, koji se uobičajeno naziva podbanom. I pomoćnik bana u Kraljevini Jugoslaviji uobičajeno je naziva podbanom. U Banovini Hrvatskoj bila je ustanovljena funkcija podbana.
La Mesa de las Milpas, Tamazula
La Mesa de las Milpas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Tamazula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2443 m.
Agrícola Río Blanco, Hermosillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Tepoztán, Xochiapulco
Tepoztán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiapulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2040 m.
As Sadw, 'Amran
As Sadw je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2055 m.
Voltole, Perugia
Voltole je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Birkat al Ḩassan, 'Amran
Birkat al Ḩassan je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2507 m.
Las Bodegas, Palizada
Las Bodegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Cuaclán, Jesús Carranza
Cuaclán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Jesús Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Moncucco, Milano
Moncucco je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Los Ratones, Tepechitlán
Los Ratones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Mesa del Tule, Tepechitlán
Mesa del Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1786 m.
San Joaquín, Cintalapa
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Cintalapa.
Al Ghamār, 'Amran
Al Ghamār je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1407 m.
San Joaquín, Cintalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 916 m.
Quishiguada, Jilotzingo
Quishiguada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 398 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2928 m.
El Sacrificio, Hermosillo
El Sacrificio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Hermosillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
El Resorte, Loma Bonita
El Resorte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
La Banqueta, Tamazula
La Banqueta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Tamazula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2300 m.
San Francisco, Palizada
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Palizada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Frera Superiore, Torino
Frera Superiore je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.
Al ‘Aşirah, 'Amran
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
Dangú, Jilotzingo
Dangú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Jilotzingo.
XIII. hrvatsko-slavonski korpus
XIII hrvatsko-slavonski korpus (zbor) je bio korpus zajedničke vojske (gemeinsamarmee) austro-ugarske vojske. Pokrivao je područje Hrvatske i Slavonije s kvarnerskim otocima i Rijekom, a stožer je imao u Zagrebu. 300px|mini|desno|razmještaj [[austro-ugarska vojska|austro-ugarske vojske, 1898.]]
Osnutak i nadležnost
Ustrojen je tijekom preustroja 1883. od dotadašnjeg Glavnog vojnog zapovjedništva u Zagrebu. Popunidbeni kotari su obuhvaćali Bjelovar, Osijek, Karlovac, Otočac, Petrovaradin, Zagreb i popunidbeno okružje ratne mornarice Rijeka (Kriegsmarineergänzungsbezirk Fiume).
Zapovjedništvo i ustroj 1914.
1914. zapovjednik korpusa je bio Adolf vitez von Rhemen zu Barensfeld, a načelnik stožera pukovnik Alfred von Zeidler. Korpus je po izbijanju rata upućen u Srbiju. XIII zbor je na početku rata izgledao ovako:
Zapovjednici
300px|minijatura|desno|Zapovjedništvo XIII zbora, Zagreb, Jezuitski trg Zapovjednici (Kommandanten)
Načelnici stožera (Stabchefs)
Altavista, Xochiltepec
Altavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Xochiltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1364 m.
Las Ciruelillas, Tepechitlán
Las Ciruelillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Tepechitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Guadalupano, Loma Bonita
Guadalupano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu
mini|desno|180px|[[Karikatura "Karneval" prikazuje oštar kontrast predratnog i ratnog života u Zagrebu, Ilustrovani list, 1915.]]
180px|minijatura|desno|Domoljubna humanitarna značka, 1914.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu, dio povijesti Hrvatske obuhvaćen razdobljem Prvog svjetskog rata (1914. – 1918.). Hrvatska je izbijanje Prvog svjetskog rata 1914. dočekala kao dio Austro-Ugarske, administrativno podijeljena između austrijske i ugarske polovice države; Međimurje i Baranja bili su dio Kraljevine Ugarske, Kraljevina Hrvatska i Slavonija bila je zaseban dio ugarskog dijela monarhije, Dalmacija i Istra bile su u austrijskom dijelu, dok je Rijeka bila izravno podređena Budimpešti.
Pitanje hrvatskog ujedinjenja bilo je temeljni problem koji se u Dvojnoj Monarhiji nije rješavao. Mnogi politički problemi zajedno s Balkanskim ratovima doveli su do stanja nemira, štrajkova i atentata uoči rata. Hrvatska politika svodila se na rješenje u sklopu Austro-Ugarske ili ujedinjenje sa Srbijom i Crnom Gorom u jedinstvenu južnoslavensku državu. Tijekom rata nastupile su posebne okolnosti u kojima je političko djelovanje bilo izrazito ograničeno te je dosta vlasti završilo u rukama vojnih krugova, a južnoslavenske su simpatije izjednačene s veleizdajom.
La Esperanza, Jesús Carranza
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Jesús Carranza.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu
U okolnostima urušavanja Dvojne Monarhije te bezvlašća i nesigurnosti na samom kraju rata, Hrvatski sabor proglasio je 29. listopada 1918. odcjepljenje i pristupanje Državi SHS, koja se uskoro ujedinila sa Srbijom u Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca. Takav razvoj događaja doveo je do zapostavljanja rata u historiografiji i kolektivnoj svijesti u Hrvatskoj sve donedavno.
Izbijanje rata
mini|lijevo|180px|Obznana [[mobilizacija|mobilizacije u Hrvatskoj 1914.]] Odmah po dolasku vijesti o atentatu u Sarajevu u Hrvatskoj je zavladao veliki nemir i napetost. U kratkom roku u Zagrebu je prodano 50.000 primjeraka novina, a kolportere je morala štititi policija. Već 28. lipnja navečer održane su komemorativne povorke i skupovi sa slikama ubijenog prijestolonasljednika i hrvatskim zastavama s crnim florom. Frankovci su bili teško pogođeni smrću Franje Ferdinanda jer je iskazivao simpatije prema hrvatskim interesima, o čemu su tada pisali i svjetski mediji. No, neki povjesničari danas tvrde da je bilo neopravdano očekivati da će Franjo Ferdinand, kad stupi na vlast, uvesti trijalističko uređenje Monarhije s jednom hrvatskom jedinicom koja bi obuhvaćala Sloveniju, Hrvatsku, BiH i Vojvodinu. Frankovci su iskoristili pojedine provokacije te ozračje i ogorčenost naroda te poveli protusrpske demonstracije. Nakon što je bačen kamen na povorku sa slikom Franje Ferdinanda, demolirane su radnje u vlasništvu Srba u Zagrebu te kavane i okupljališta projugoslavenskih političara. Napadnuti su i saborski zastupnici Hrvatsko-srpske koalicije (HSK). S druge strane, socijaldemokratska stranka je održala skup na kojem je osuđeno protusrpsko raspoloženje. Istodobno s velikim protusrpskim neredima u Beču, Budimpešti i teškim izgredima u BiH, u kojima je bilo mrtvih i ranjenih, i u drugim hrvatskim gradovima je došlo do sukoba s jugoslavenski orijentiranim građanima i udrugama, a pogotovo prema srpskim društvima i klubovima, kao u Dubrovniku, gdje je nastradalo srpsko društvo "Dušan silni". Veliki neredi zabilježeni su i u Zadru, Konavlima, gdje su paljene srpske zastave, i Metkoviću. U Đakovu i Slavonskom Brodu nemiri su poprimili razmjere u kojima je zatražena intervencija vojske. U Petrinji je uveden policijski sat, a redarstvo je imalo pune ruke posla i u Bjelovaru i Virovitici. U Vukovaru i Zemunu redarstvo je uspjelo spriječiti veće sukobe. Većina Srba u Hrvatskoj je s odobravanjem dočekala vijest o ubojstvu Franje Ferdinanda i supruge, a ponegdje su zabilježene i teže provokacije, poput isticanja slika kralja Petra, veselja, vrijeđanja i slavlja. U Zadru je uhićeno 14 Srba zbog slavljenja atentata. Neki projugoslavenski političari, poput Ante Trumbića i Frana Supila, odlučili su emigrirati kako ne bi bili izloženi progonu, dok je Ivan Meštrović već bio u inozemstvu.
Izvanredna sjednica Hrvatskog sabora na kojoj je trebala biti pročitana izjava o vjernosti Monarhiji i izjava sućuti prekinuta je opstrukcijom frankovaca te optužbama i predbacivanjima vladajućoj Hrvatsko-srpskoj koaliciji. Dr. Ivo Frank navodno je prijetio revolverom srpskim zastupnicima. 26. srpnja objavljena je djelomična mobilizacija, a sutradan je ban Škrlec donio posebne uredbe te stavio izvan snage Mažuranićev zakon o slobodi okupljanja iz 1875. Nakon objave rata 28. srpnja dogodile su se nove manifestacije podrške ratu. Dolazak unovačenih vojnika u zagrebačke vojarne dočekan je povicima "živjela hrvatska vojska", na što su novaci odgovarali "živila Hrvatska, živio hrvatski kralj". mini|desno|200px|[[Karikatura povodom uvođenja aprovizacije, određivanja količina hrane po glavi, Ilustrovani list, 1915.]] Kako je posljednji sukob u koji je Hrvatska bila uključena bio 1878., a Hrvatska, Austro-Ugarska i čitava Europa uživale u skoro pedesetogodišnjem miru i relativnoj stabilnosti, uskoro je ratno stanje ipak dočekano u Hrvatskoj s teškim šokom i nevjericom. Cijene hrane odmah su naglo skočile pa su ih vlasti zamrznule, a raspuštena su sva društva osim vatrogasnih i dobrotvornih. Ubrzo su uhićeni i internirani pojedini projugoslavenski političari i aktivisti, poput Iva Vojnovića, Ive Andrića, Grge Angjelinovića ili Oskara Tartaglie. Većina ih je oslobođena tijekom 1915., a najkasnije 1917., budući da je car i kralj Karlo I. pod snažnim pritiskom međunarodne javnosti, a i zbog priprema za sklapanje separatnog mira s Antantom, donio 1917. odluku o amnestiji političkih zatvorenika.
Hrvatski teritorij, osim Istočnog Srijema i nekih dalmatinskih otoka (Palagruža, Lastovo), nije bio zahvaćen ratnim operacijama. No, 60.000 stanovnika Pule i okolice se zbog blizine ratnog djelovanja i sigurnosti ratne luke 1915. prisilno izmješta u izbjegličke logore u Austriji, Češkoj i Sloveniji, gdje su mnogi umrli od bolesti i gladi, dok je u Istri uspostavljena vojna uprava. U Hrvatskoj i Slavoniji pak vladala je teška politička situacija; tijekom sve četiri godine rata prijetila je opasnost od zavođenja diktature Vojnog komesarijata za Hrvatsku, koji je konstantno pokušavao oduzeti vlast Hrvatskom Saboru. U tome su pravcu radili frankovci, koji su se nadali da bi mogli postati poluga vlasti vojnog povjerenika.
Kako je na području Hrvatske i Bosne i Hercegovine mobilizirano gotovo milijun ljudi, ekonomska situacija je bila vrlo loša. Ponešto je pomogao angažman ruskih i srpskih ratnih zarobljenika, koji su dodijeljivani poljoprivrednim posjedima i tvornicama kao ispomoć. Vladala je nestašica svega, o čemu svjedoči činjenica da je bakreni krov dubrovačke katedrale skinut kako bi se pretopio u strjeljivo, a ista sudbina zadesila je i bakreni krov tadašnje Sveučilišne knjižnice u Zagrebu, danas zgrade Hrvatskog državnog arhiva. I mnoge druge crkve u Hrvatskoj ostale su bez zvona ili krovova. Ista sudbina zadesila je i prvu hidroelektranu na Krki kod Šibenika. Kruh se dobivao samo na cedulje, a tekstilne robe, čak i one od kopriva, je potpuno nestalo. Povrća je bilo toliko malo da se za njega nisu izdavali bonovi, nego se od zgode do zgode dijelio krumpir i grah na trgovima, u Zagrebu na Jelačićevom i Pejačevićevom trgu. Žene i djeca znali bi čitavu noć probdjeti, čekajući svojih četvrt kilograma krumpira ili graha po osobi.
Dobrotvorne akcije
mini|Dobrotvorni prstenovi Također se provodila dobrotvorna akcija pod nazivom Dadoh zlato za željezo, u kojoj su ljudi davali zlatan nakit u zamjenu za željezno prstenje, a zlato je odlazilo za uzdržavanje obitelji poginulih vojnika. U listopadu 1914. godine vladin povjerenik za organizaciju dobrovoljne ratne bolničarske službe uz odobrenje visoke kr. zem. vlade odredio je akciju sabiranja "darova u obliku zlatnih predmeta i gotovoga novca i inih vrijednina" na području kraljevine Hrvatske i Slavonije pod geslom "Zlato za željezo". Nakon procjene i uz pismenu potvrdu, darovateljima se za uzvrat poklanjao željezni prsten u visini vrijednosti dara, najmanja vrijednost donacije iznosila je 5 kruna. Svrha ove humanitarne građanske akcije bila je prikupljanje novca za obitelji poginulih vojnika "koji su zavičajnici ovih kraljevina i koji su ostavili svoje obitelji nedovoljno obskrbljene". Središte organizacije ove sabirne akcije bilo je u Zagrebu, a sakupljanje se vršilo u prostorijama Prve hrvatske štedionice u Zagrebu, Ilica br. 5, u njenim podružnicama ili od strane ovlaštenih osoba u manjim mjestima. Prsteni su nosili natpis i godinu sabirne akcije "DADOH ZLATO ZA ŽELJEZO 1914" te bili zaštićeni žigom Povjerenstva za organizaciju dobrovoljne ratne bolničarske službe u Zagrebu. Zagrepčani su uz to 1915. mogli i zabiti čavlić u deblo lipe na Zrinjevcu, prikupljajući na taj način sredstva za zbrinjavanje obitelji u ratu poginulih vojnika. Postoje namjere za podizanje Ratne spomen-lipe u znak sjećanja na sve poginule i stradale vojnike u Prvom svjetskom ratu. Akcija se odvijala i u ostalim hrvatskim gradovima - u Puli se čavlić zabijao u svjetionik, a u Jastrebarskom u drvenog jastreba. Drvored kestena u glavnoj ulici u Sinju, koja je ujedno i trkalište Alke, posađen je u spomen na unovačene vojnike koji su otišli u rat 1917. godine. Broj stabala jednak je broju momaka koji su unovačeni.
Mnoge pripadnice plemstva za vrijeme rata bavile su se humanitarnim radom. Plemkinja iz obitelji Janković, Marija Janković udana pl. Adamović poklonila je veliki dio svog imetka za lijekove sirotinji. Tijekom rata u Drenovcu je osobno previjala ranjenike.
Zbrinjavanje gladne djece
mini|250px|[[Spašavanje gladne hercegovačke djece u Prvom svjetskom ratu|Gladna hercegovačka djeca zbrinuta u Donjem Miholjcu]]
Zbog dugog rata za koji se Austro-Ugarska nije pripremila, ali i zbog suše, počela se 1916. i naročito 1917. osjećati glad i oskudica. Ljudi, a osobito djeca, počeli su masovno umirati. Zbog toga je zagrebački Središnji odbor za zbrinjavanje porodica mobiliziranih i u ratu poginulih vojnika, počeo veliku humanitarnu akciju preseljavanja djece iz Istre na sjever Hrvatske. Onda su ovu akciju prihvatili i franjevci kao spas za hercegovačku katoličku djecu. Spašavanje hercegovačke djece tijekom Prvoga svjetskog rata velika je socijalna akcija, koju je potaknuo i provodio fra Didak Buntić. Tijekom 1917. i 1918. godine, u Hrvatskoj i Slavoniji, bilo je zbrinuto oko 17.000 hercegovačke djece. Tako se razvila u Hrvata do tada neviđena manifestacija ljudske solidarnosti u spašavanju djece, koja je ostavila dubok trag u kolektivnoj svijesti hercegovačkih ljudi.
Bio je to spas i za dalmatinsku, bosansku, a i slovensku djecu iz Gorice i Slovenskog primorja. Tako je akcija, kojom su iz Zagreba rukovodili dr. Josip Šilović i Đuro Basariček te Zvonimir Pužar, postala masovna. Na prehranu je u sjevernu Hrvatsku dopremljeno više od 20.000 djece, uglavnom u Bjelovarsko-križevačku županiju.
Cenzura
mini|desno|200px|Posjet bana baruna [[Ivan Skerlecz|Ivana Skerlecza Oporavnom odjelu 25. zagrebačke domobranske pukovnije 1915.]] Nakon objave rata u Trojednoj Kraljevini je uveden sustav izvanrednih zakonskih mjera. U njemu je nadzor nad novinstvom i novinarima predstavljao najvažniju zadaću. U slučajevima kada bi novinari prekršili propise vojne cenzure, vojne uprave bi ih unovačile i rasporedile na bojišnicu. Vojna cenzura ugasila je listove "Hrvat" i "Hrvatski pokret", starčevićanska glasila. Unatoč neslobodnom izvještavanju i cenzuri, zanimanje javnosti za novine je značajno poraslo. Potkraj rata, 1918., dnevna naklada svih novina u Zagrebu je porasla na 150.000 primjeraka, što je bila peterostruka prijeratna naklada.
Pobune i dezerterstva
mini|lijevo|200px|[[Austrougarska mornarica|Austrougarski mornari, većinom Hrvati, u Boki kotorskoj 1917.]] mini|lijevo|200px|[[Perivoj Zrinskih, Čakovec, obelisk u spomen poginulima u 1. svjetskom ratu]] Pod utjecajem Oktobarske revolucije u Rusiji, širenja Lenjinovih ideja, ali i očajnog položaja hrvatskih vojnika i mornara, teškog stanja u pozadini i besmislenog produljenja ratnih operacija, od početka 1917. dezerterstvo, pobune vojnika i mornara i bjegovi saveznicima su postali česta pojava. Već 1917. godine zabilježeni su prosvjedi mornara u ratnim lukama Austro-Ugarske. U Puli su se istaknuli proturatni prosvjedi, a bilo je i dezerterstva. Veliki štrajk 11.000 radnika arsenala koji su tražili primirje, veće plaće i bolju prehranu izbio je 1918. godine. Iz Kumbora je u Brindisi prebjegla posada hidroaviona K-307. Iz Šibenika je u Italiju prebjegla torpiljarka T-11. Mornari František Koucký (Čeh) i Ljubomir Kraus (Hrvat) pokušali su bijeg iz Pule torpiljarkom T-80, ali su izdani te osuđeni na smrt i strijeljani. Podržavajući radničke nemire, mornari s ratnih brodova Erzherzog, Prinz Eugen i Aspern, otkazivali su poslušnost zapovjedništvu. Zbog neposluha je 35 pripadnika Hidrobaze u Puli kažnjeno dugogodišnjim zatvorskim kaznama. Jedna od najvećih pobuna bila je slavna pobuna mornara u Boki Kotorskoj (1. veljače 1918.), kojoj su na čelu bili Hrvati. Na sjeveru Hrvatske, dezerteri iz Domobranstva, poznatiji kao Zeleni kadar, neorganizirano su pljačkali i palili po plemićkim dvorcima i veleposjedima te ih preotimali i prisilno parcelirali. Procjenjuje se da je broj zelenokaderaša krajem rata iznosio oko 50.000. Među vojnicima i stanovništvom popularna je bila zabranjena rugalica: "Care Karlo i carice Zita, što ratujete kad nemate žita?!"
Zangolo, Perugia
Zangolo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu
Španjolska gripa
U srpnju 1918., do Hrvatske je došla i španjolska gripa, koja je diljem svijeta pokosila 20 milijuna ljudi. U Zagrebu je 1918. godine tjedno umiralo u prosjeku 60 stanovnika. U najtežem razdoblju epidemije taj broj je porastao na više od 200 osoba, s vrhuncem u drugom tjednu prosinca kad se broj umrlih u Zagrebu penje na 264. Samo u Zagrebu je u nepuna četiri mjeseca odnijela više od 700 života, a na čitavom području Hrvatske vjerojatno više desetaka tisuća. Suvremenici su procjenjivali kako je od gripe u drugoj polovini 1918. oboljelo gotovo 90 % stanovnika Hrvatske, a procjenu od 15.000 - 20.000 stradalih u Hrvatskoj valja uzeti kao donju granicu broja žrtava epidemije.
Banī Nuzayl, 'Amran
Banī Nuzayl je naselje u Jemenu u pokrajini Amran.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu
Španjolska gripa
Godine 1918., raspadom Austro-Ugarske, u Hrvatskoj nastupa razdoblje bezvlašća i opće nesigurnosti. U Slavoniju ulazi srpska vojska pod izlikom uvođenja reda, potpomognuta francuskim kolonijalnim trupama (Vijetnamci, Senegalci...). Tom prigodom izvršene su mnoge pljačke i ubojstva seljaka.
Hrvati na bojištu
200px|mini|lijevo|Topnička [[bitnica domobranstva u rovu na bojištu na Soči]] 250px|mini|desno|Prijelaz [[25. domobranska pješačka pukovnija|25. dom. pukovnije preko Drine kod Batara 1914., Oton Iveković]]
Valerio Hernández, Loma Bonita
Valerio Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Loma Bonita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Hrvatska u Prvom svjetskom ratu
Hrvati na bojištu
U Prvome svjetskom ratu Austro-Ugarska se borila na strani Središnjih sila, a hrvatski vojnici borili su se i ginuli na balkanskom, galicijskom, a od 1915. i talijanskom bojištu. Pojedine hrvatske postrojbe od srpnja 1918. borile su se i na zapadnoj bojišnici u sklopu XVIII. korpusa: 31. lovačka bojna, dva eskadrona 10. husarske domobranske pukovnije te topničke postrojbe još u Bitci kod Verduna. Hrvatski su topnici ratovali i u sklopu austro-ugarskih bitnica na Sinaju i u Palestini kao ispomoć turskim snagama. Složenost administrativne raskomadanosti hrvatskih zemalja odrazila se i na vojnu organizaciju, tako da su se vojni obveznici iz Kraljevine Hrvatske i Slavonije borili u sklopu XIII. korpusa Zajedničke vojske i 42. domobranske pješačke divizije Kraljevskog hrvatskog domobranstva. Vojnici iz Kraljevine Dalmacije popunjavali su 22. c. i kr. pukovniju, zadarsku 23. c. i kr. domobransku pukovniju, dubrovačku 37. c. i kr. domobransku pukovniju te elitnu postrojbu Dalmatinskih zemaljskih strijelaca. Istrani su služili u 5. c. i kr. domobranskoj pukovniji i 87. c. i kr. pukovniji, a Međimurci u 20. kr. ug. domobranskoj pukovniji i 48. c. i kr. pukovniji. Usto, Dalmatince i Istrane je novačila i Austro-ugarska ratna mornarica.
mini|lijevo|200px|Zapovjedništvo [[28. domobranska pješačka pukovnija|28. dom. pukovnije.]] Na početku rata u ljeto 1914. općom mobilizacijom zagrebački XIII. korpus (uključujući 42. dom. diviziju) u sklopu 5. armije i dalmatinsko-hercegovački XVI korpus u sklopu 6. armije upućeni su na Srbiju, dok su istarske i međimurske postrojbe poslane u Galiciju. XVI korpus je već 23. svibnja 1915. iz Srbije prebačen na novootvorenu talijansku bojišnicu, gdje ostaje do kraja rata. Namjera glavnog stožera je bila jasna - Hrvati iz Dalmacije imali su poseban motiv u borbi protiv Italije, budući da su izravno bili ugroženi talijanskim planovima zauzimanja istočne obale Jadrana. 27. veljače 1918. na bojišnicu na Soči prebačen je i zagrebački XIII. korpus, gdje ostaje do kraja rata.
Krajem rata 84. domobranska brigada je držala obrambeni položaj kod Monte Groggia, a 83. brigada je bila u rezervi kod Belluna. 22. listopada 1918. 83. brigada je odbila zamijeniti 84. brigadu na položaju radi smjene, što je bio znak za masovno otkazivanje neposlušnosti ostalih naroda u austro-ugarskoj vojsci. Odstupivši 30./31. listopada s Monte Groggie, 84. brigada je kod Brunica ušla u Pusteriju i zajedno s 83. brigadom prevezena preko Koruške u domovinu.
Zarobljeni Hrvati na talijanskom i galicijskom bojištu nerijetko su završavali u tzv. Jugoslavenskoj legiji, gdje su se dalje borili na Solunskom frontu. Među njima su bili i budući kardinal, bl. Alojzije Stepinac i budući ban Banovine Hrvatske, Ivan Šubašić, kao i skladatelj Ivo Tijardović i mnogi drugi. Hrvatski slikar Vladimir Becić, koji se nedugo prije izbijanja rata našao u Beogradu, prijavio se u srpsku vojsku.
Hrvatsko iseljeništvo
Dio hrvatskih iseljenika pomagao je rad Jugoslavenskog odbora, dok je dio otvoreno stao nasuprot jugoslavenskoj ideji. Jugoslavenska ideja pustila je do Prvoga svjetskog rata duboko korijenje među hrvatskim iseljeništvom, osobito u Južnoj Americi. Na vijest o ratu oni spontano reagiraju okupljanjem, da bi se ubrzo našli pod patronatom Jugoslavenskog odbora. (Vezu je uspostavio Odborov član Miće Mičić, organizirali su ih predstavnici Jugoslavenske ujedinjene (nacionalističke) omladine Milostislav Bartulica i Ljubo Leontić.) Iseljeništvo je Odboru bilo važno zbog ovih razloga: davalo mu je legitimitet koji nije mogao dobiti iz domovine; pokrivalo rashode dajući mu kakvu-takvu slobodu u političkoj akciji u odnosu prema srpskoj vladi (koja ga je inače nastojala svesti na svoje tijelo za promidžbu); bilo je osnova za regrutiranje zamišljene Jugoslavenske legije na solunskom bojištu. Od svega toga jedini stvaran učinak bila je materijalna potpora. Unatoč legitimitetu koji su mu davali iseljenici, Odbor nije bio priznat od Antante kao predstavnik južnih Slavena Monarhije, a hrvatski iseljenici se uglavnom nisu pojavili na solunskom bojištu.
Budući da su dolazili iz Austro-Ugarske, neprijateljske zemlje, stotine hrvatskih iseljenika u Kanadi bilo je zajedno s ostalim sudržavljanima zatvoreno u sabirne logore i korišteno kao prisilna radna snaga u najudaljenijim kanadskim regijama. Istovremeno, oduzeta im je i imovina. U ceremoniji 2011., hrvatski konzul Ljubinko Matešić obilježio je grobove Hrvata koji su preminuli tijekom zatočeništva.
Unutarnja politička kretanja
mini|desno|250px|Sabor [[1914.]]
U Hrvatskoj je sve više raslo nezadovoljstvo i zahtjevi za rješavanjem hrvatskog pitanja. Njegovo rješenje ovisilo je o tome hoće li Austro-Ugarska opstati kao država ili neće. Kad je izbio rat, bila su moguća tri rješenja hrvatskog pitanja: Zadnja dva rješenja predviđala su raspad Austro-Ugarske.
Prva je mogućnost početkom rata imala najviše izgleda, jer tada nijedna velesila nije željela raspad Austro-Ugarske, planirao se njen preustroj i federalizacija. Trijalistička opcija dobro je kotirala na Bečkom dvoru. Stvaranje samostalne hrvatske države je u tadašnjim međunarodnim okolnostima imalo najmanje izgleda. Zato su se hrvatski političari u doba rata opredjelili za preostala dva rješenja.
U Hrvatskom Saboru nakon izbora 1913. većinu je imala Hrvatsko-srpska koalicija. Njezina je vodeća ličnost bio Svetozar Pribićević, koji se zalagao za stvaranje jedinstvene južnoslavenske države. HSK se držala oportuno, surađujući s ugarskom vladom, te se nije javno izjašnjavala o preustroju Monarhije. Oporbu su činili frankovci i HPSS, okupljeni u privremeni savez Hrvatski državnopravni demokratski blok (nastao nakon što su ih napustili "meki" pravaši Starčevićeve stranke prava, približivši se jugoslavenskoj opciji). Zajednička im je bila ideja trijalizma, stvaranja Kraljevine Hrvatske s visokim stupnjem autonomije u sklopu Austro-Ugarske. Gotovo tijekom cijeloga rata Stjepan Radić je vjerovao u uspjeh Monarhije i povoljno rješenje hrvatskoga problema u njezinome sklopu. No, prema njegovu kraju, to mu više nije dogma pa u saborskome nastupu u rujnu 1917. ističe:
Pro forma je učinjen korak naprijed što se tiče ujedinjenja hrvatskih zemalja. Naime, podban Vinko Krišković, neumorno radeći na ojačavanju državnopravnog položaja Hrvatske unutar Monarhije, uspio je privoliti posljednjega habsburškog vladara Karla da u svojoj inauguracijskoj prisezi kao ugarsko-hrvatski kralj, na Silvestrovo 1916. u Budimpešti, zajamči teritorijalnu cjelovitost Hrvatske, Slavonije i Dalmacije. To ga je spriječilo da početkom 1917., u prisezi Carevinskom vijeću u Beču, spomene inače dogovoreni tekst prisege u kojem stoji da je Dalmacija austrijska krunska zemlja. Nadalje, Krišković je pregovarao s carem i kraljem Karlom o stvarnom ujedinjenju hrvatskih zemalja, uključujući i Bosnu i Herecegovinu. Unatoč carevoj sklonosti, pokazalo se da su pojedini političari iz Dalmacije i Bosne i Hercegovine tome bili izrazito neskloni; štoviše, neki su predlagali da se Hrvatska i Dalmacija pripoje Bosni.