cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju Sarajevo
Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, poznat i po skraćenici INGEB, javna je bosanskohercegovačka naučna ustanova, članica Univerziteta u Sarajevu (UNSA). Afilijacijski je centar Međunarodnog centra za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (International Center for Genetic Engineering and Biotechnology – ICGEB), koji je osnovan kao specijalni projekat UN organizacije za industrijski razvoj (UNIDO – United Nations Industrial Development Organization) Osnovan je pod nazivom: „Centar za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju“ 1988. godine uz podršku Vlade SR BiH, ANUBiH i velikih bosanskohercegovačkih privrednih sistema. Aktom osnivanja, povjerena mu je funkcija kreatora i nosioca sveukupnog naučnog i stručnog rada u razvoju genetičkog inženjerstva i na njemu bazirane biotehnologije u BiH. Odgovarajućim zakonskim aktom, Skupština RBiH je 1993, početkom rata u BiH, preuzela pravo osnivača ove institucije, a kasnije, 1999, pravo osnivača INGEB-a (kao “javne ustanove koja će djelovati u okviru Univerziteta u Sarajevu”) preuzeo je Kanton Sarajevo
Historija
Rat u Bosni i Hercegovini je izazvao teško sagledive posljedice i u razvoju genetičkog inženjerstva (i na njemu bazirane biotehnologije) kako materijalno, tako i kadrovski. U ratnim uvjetima, poduzet je niz aktivnosti na očuvanju organizaciono-funkcionalnog integriteta Centra, osposobljavanju za rad u ratnim uvjetima te stvaranju osnovnih uvjeta za što uspješniji nastavak djelovanja u poratnom periodu. Odgovarajućim zakonskim aktom (Službeni list RBiH 4/93), Skupština RBiH je (1993.) preuzela pravo osnivača ove institucije i odredila joj status javne naučne ustanove “Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, Sarajevo”. Kasnije je Zakonom o visokom obrazovanju, pravo osnivača Instituta (kao “javne ustanove koja će djelovati u okviru Univerziteta u Sarajevu”) preuzeo Kanton Sarajevo (1999). Nakon završetka rata, značajna vlastita i druga međunarodna sredstva, investirana su u adaptaciju prostorija Instituta koji se do 2007. godine nalazio u Ulici Kemalbegova 10. Nakon potpisivanja Memoranduma o razumijevanju sa Međunarodnom komisijom za nestale osobe (ICMP), međunarodna zajednica je u adaptaciju prostora i nabavku visokosofisticirane opreme uložila preko 1.050.000 $. Kao partnerska institucija ICMP-u, INGEB je značajno doprinio utemeljenju i razvoju projekta Identifikacije žrtava rata u BiH, a u Institutu je realizirano i prvo profiliranje skeletnih ostataka koje je rezultiralo uspješnom identifikacijom. Od 2004, ICMP samostalno nastavlja aktivnosti na identifikaciji žrtava rata, dok se u Institutu, na bazi stečenih iskustava, nastavlja realizacija započetih ali i novih naučno-istraživačkih projekata u oblasti DNK analize kao i ostalih oblasti molekularne genetike, genetičkog inženjerstva, citogenetike, bioinformatike te humane i populacione genetike. Razvija i respektabilnu izdavačku djelatnost u pripadujućim naučnoistraživačkim oblastima. Te aktivnosti se organizuju u saradnji sa brojnim institucijama Univerziteta u Sarajevu, ali i sa uglednim međunarodnim centrima. Istovremeno, Institut (kadrovski, prostorno i infrastrukturno) učestvuje u realizaciji dodiplomske i postdiplomske nastave iz oblasti genetike na Univerzitetu u Sarajevu, Međunarodnom univerzitetu u Sarajevu i na Unverzitetu Burch. . U Institutu su 2005. oformljene posebne laboratorije, kao organizaciono-funkcionalne jedinice specifičnog istraživačkog i ekspertnog profila. Kadrovski i materijalni kapaciteti pojedinih laboratorija su se fleksibilno mijenjali i prilagođavali dolazećim potrebama i mogućnostima i zahtjevima tekućih naučno-istraživačkih aktivnosti.
Otvaranjem procesa denacionalizacije i privatizacije ispostavilo se da je Katolički Školski Centar izvorni vlasnik zgrade u kojoj je smješten Institut, što je nametnulo problem njegovog izmještanja sa početne lokacije. U julu 2007. Institut se privremeno smjestio u iznajmljeni prostor, da bi se konačni, namjenski smještaj ostvario januara 2012. u Kampusu Univerziteta u Sarajevu, a zahvaljujući podršci Rektorata UNSA i nadležnog ministarstva Kantona Sarajevo. Ovim činom su riješeni dugogodišnji problemi prostornog smještaja i statusa Instituta, čime su stvorene realne osnove za uspješno ostvarivanje dugoročnih projekcija razvoja i povjerenih osnivačkih funkcija u pripadajućim naučnim oblastima.
Djelatnost
Djelatnost Instituta obuhvata sveukupni naučni i stručni rad u ostvarivanju funkcije nosioca razvoja genetičkog inženjerstva i na njemu bazirane biotehnologije u BiH, a naročito:
Upravna struktura
Pored direktora, upravljačko-stručnu strukturu INGEB-a su činili Naučno vijeće, Upravni odbor i Nadzorni odbor. Uspostavljanjem integrisanog Univerziteta u Sarajevu, odgovarajuće nadležnosti su prenesene na kompetentne organe UNSA, uz autonomno djelovanje Vijeća Instituta.
La Canoa, Apaseo el Alto
La Canoa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2081 m.
Hidalgo, Altepexi
Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Altepexi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1309 m.
La Ciruelita, Cosalá
La Ciruelita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Ponte Santa Maria, Modena
Ponte Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Gamba, Vicenza
Gamba je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Herbert Jefferson Jr.
Herbert Jefferson Jr. (28. septembar 1946 -) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi poručnika Boomera u originalnoj verziji TV-serije Battlestar Galactica.
Messier 10
Messier 10 (M10 ili NGC 6254) je kuglasti skup u zviježđu Zmijonosac. Otkrio ga je Charles Messier 29. svibnja 1764. godine. Opisao ga je kao maglicu bez zvijezda. William Herschel ga je prvi razlučio u zvijezde.
Svojstva
Messier 10 se nalazi 14,300 ly od nas. Njegov promjer je 20' (na fotografijama) ili 8' kada se promatra kroz teleskop. Promjer skupa je 80 ly. Ovaj se skup od nas udaljava brzinom od 69 km/s. Siromašan je promjenjivim zvijezdama, tek su tri do sada otkrivene.
Amaterska promatranja
Skup ima prividni sjaj od + 6.6 magnituda. U dvogledu izgleda kao mutna zvijezda. U teleskopu s objektivom primjera 200mm, skup je razlučen na zvijezde, osim jezgre.
Valea Ulieșului, Râciu
Valea Ulieșului je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Râciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Santa Bertha, Tihuatlán
Santa Bertha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Enterobaktin
Enterobaktin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 669,546 Da.
Armia Krajowa
Tokom većeg dela rata Domovinska armije je sabotirala nemačke aktivnosti na Istočnom frontu, uništavajući transporte ljudstva i ratnog materijala. Ozbiljniji oružani otpor Nemačkoj, u vidu opštenarodnog ustanka, odložen je do trenutka kada se neka saveznička vojska prbliži poljskim granicama (plan ustanka nosio je šifrovano ime „Operacija Tempest"). Najpoznatiji poduhvat Domovinske armije je neuspeli Varšavski ustanak - deo Operacije „Tempest“. Operacija „Tempest“ nije uspela zbog pogrešne pretpostavke da će Crvena armija podržati poljske snage. Ulazak Crvene armije u Poljsku označio je kraj postojanja Armije Krajove. Neke jedinice Domovinske armije ostale su po šumama nastavljajući da se bore, ovog puta protiv komunističkog režima koje instaliran u Poljskoj nakon Drugog svetskog rata, i ti borci su u narodu postali poznati kao „ukleti vojnici“.
Konstituisanje pokreta otpora
Poreklo Domovinske armije kao pokreta otpora u „Službi za poljsku pobedu“, koju je 27. septembra 1939. osnovao general Mihail Karaševič - Tokarževski. Sedam nedelja kasnije, 17. novembra 1939. godine, po naređenju generala Vladislava Sikorskog, ova organizacija biva preimenovana u „Savez za oružanu borbu“, iz koga, 14. februara 1942, nastaje Armija Krajova.
Konstituisanje civilnog krila Domovinske armije
Prema direktivama poljske Vlade u egzilu, AK je apolitični, svenarodni pokret otpora, tako da nije smela zastupati ni jednu polizičku organizaciju. Međutim, nametala se potreba za formiranjem civilnog krila organizacije. Planove AK, po pitanju civilno političkog krila pokreta otpora, predstavila je poljskoj Vladi u Londonu njena Kancelarija u otadžbini (polj. "Delegatura"), koja je bila zvanično, ali privremeno, političko krilo AK do 1940. Te godine sve političke partije u zemlji postižu dogovor o formiranju velike koalicije koja će zameniti Vladinu Kancelariju u Otadžbini. Prema tom dogovoru formirano je 1943. „Otadžbinsko političko predstavništvo“ (polj. "Krajowa Reprezentacja Polityczna"), koje je 1944. preimenovano u „Veće nacionalnog jedinstva“ (polj. "Rada Jednosci Politycznej").
Obaveštajni rad
Obaveštajni rad AK zaslužuje posebnu pažnju, s obzirom na činjenicu da su 43% svih informacija koje je britanski Intelidžens servis dobio iz Evrope poslali obaveštajci Domovinske armije.
AK je dostavila Saveznicima informacije od izuzetnog značaja, kao što su izveštaji o letećim bombama V-1 i koncentracionom logoru Aušvic (koje su dobijene zahvaljujući Vitoldu Pileckom, koji je dobrovoljno otišao u logor kako bi izvestio o stvarnom stanju i dešavanjima u konc - logoru). Takođe, tu su bile i informacije o nemačkim snagama koje su transportovane ka Istočnom frontu.
Domovinska armija je veoma uspešno koristila svoje obaveštajce i na unutrašnjem planu, i to za vršenje atenata (koji su predstavljali odmazdu za nacistički teror), i za nabavku oružja. Među značajnim nacističkim rukovodiocima koji su likvidirani od strane obaveštajaca Domovinske armije nalaze se i Igo Sim i Franc Kutšera.
Značajan je i psihološki rat protiv Nemaca, koji je kulminirao tokom "Operacije N", kada je Domovinska armija simulirala postojanje opozicije Hitleru u samoj Nemačkoj, izdavajući propagandni materijal u ime te „opozicije“.
Borbene operacije
Najznačajnije borbene operacije Domovinske armije su:
Posleratni period
Domovinska armija je zvanično rasformirana 20. januara 1945. godine, kako bi se izbegao sukob sa Sovjetima i građanski rat. Međutim, veliki deo boraca Domovinske armije na ovo rasformiranje gleda kao na taktički potez, tako da borbu i dalje nastavljaju, i to protiv prosovjetskog režima u Poljskoj i Crvene armije. Drugačije nisu ni mogli da postupe, s obziroma na izjavu visokog funkcionera poljske komunističke vlasti, Vladislava Gomulke: „Vojnici Domovinske armije su neprijateljski element koji se mora nemilosrdno uništiti“. Takođe, slično je izjavio još jedan komunistički funkcioner, Roman Zambrovski.
Prva formacija koja Domovinske armije, stvorena prvenstveno zbog komunističkih pretnji je „NJE“ (polj. "NIE"). Formirana je 1943. godine, sa ciljem da na svaki način uspori sovjetsko napredovanje kroz poljsku teritoriju, dok poljaska Vlada ne preduzme diplomatske mere kojima bi i zvanično zagarntovale očuvanje stečenih pozicija Poljacima. 7. maja 1945. „NJE“ je rasformiran i pretvoren u „Delegaciju oružanih snaga Domovinske armije“ (polj. "Delegatura Sil Zbrojnyich na Kraj"), organizaciju koja je posojala do 8. avgusta 1945. godine kada je rasformirana, i tada prestaje organizovani otpor komunističkom režimu u Poljskoj.
Poslednja organizacija nastala iz AK je „Sloboda i nezavisnost“ (polj. "Wolnosc i Niezawislosc"). Ovoj organizaciji nije cilj oružana borba, već organizovanje pomoći uhapšenim vojnicima Domovinske armije, i onima koji su se još uvek nalazili u ilegali. „Sloboda i nezavisnost“ obezbeđivala je lađnu ličnu dokumetnaciju, hranu, i druga neohodna materijalna sredstva za nastvak borbe. Međutim, NKVD je uspeo da uništi ovu organizaciju, ubedivši njene lidere da je potrebna njihova odanost režimu da bi svi pripadnici AK bili amnestirani. Organizacija se raspala, i zvanično je rasformirana 1952, godine.
Progoni bivših pripadnika AK samo su deo staljinizma u Poljskoj. U periodu 1944 - 1956. zatvoreno je oko 2000.000 ljudi, uključujući i heroja Aušvica, Vitolda Pileckog, dok je 6000.000 poljskih građana (svaki treći punoletni Poljak) bilo obeleženo kao „reakcionarni“ ili „kriminalni elementi“, i bilo predmet prismotre državnih agencija. Mnogi pripadnici Domovinske armije poslati su u koncenracione logore, pogubljeni su ili „nestali“. 1956. godine amnestirano je 35.000 pripadnika AK. Deo vojnika Domovinske armije nastavio je oruđanu borbu, i oni su poznati kao „ukleti vojnici“. Poslednji takav borac, Jozef Frančak zvani „Lalek“, ubijen je 1963. godine.
Progoni pripadnika AK trajali su sve do 1989. godine, kada su, posle pada komunizma konačno proglašeni vojnim invalidima i poništene presude izrečene od strane komunističkog režima. Danas, ime Domovinske armije nose mnogi spomenici i muzeji širom Poljske, a AK se posmatra kao simbol herojskog otpora nacizmu. mini|Jedan od brojnih spomenika Domovinskoj armiji
Pripadništvo
U februaru 1942. godine, kada je Domovinska armija formirana iz „Saveza za oružanu borbu“, brojala je oko 100.000 ljudi. Do početka 1943. godine taj broj se popeo na 200.000 vojnika. U leto 1944, početkom Operacije „Tempest“, AK je dostigla vrhunac svoje brojnosti. Zavisno od izvora ovaj broj se procenjuje od 300.000 do čak 600.000 ljudi, mada preovlađuju tvrdnje da je Domovinska armija imala oko 400.000 pripadnika. U ovaj broj uključeni su i pripadnici drugih organizacija koje su se pridružile Armiji Krajove. 1944. godine Domovinska armija je imala oko 11.000 aktivnih oficira, 7500 kadeta i 88.000 rezervnih oficira. Oficirski kadar formiran je od predratnih i rezervnih oficira, ali su postepeno uključivani i „podzemni“ organizatori i elitni operativci, koji su slati sa Zapada i spuštani padobranima u Poljsku.
Osnovana jedinica bio je vod, koji je brojao 35 - 40 ljudi; minimalna, stajaća verzija je brojala 16 - 26 vojnika. U februaru 1944. godine AK je imala 6287 regularnih i 2613 operativnih vodova.
Domovinska armija je zamišljena kao masovna organizacija okupljena oko predatnog oficirskog kora. Vojnici AK bili su podeljeni u tri grupe. Prve dve su bile „stalni pripadnici": tajni operativci, živeli pretežno u gradovima, sa lažnim identitetom (mnogi glavni oficiri AK pripadali su ovoj grupi)i uniformisani gerilci, koji su živeli u pošumljenim oblastima i otvoreno se borili protiv osovinskih snaga. Početkom 1943. godine bilo je oko 40 gerilskih grupa sa 1200 - 4000 ljudi, ali je ovaj broj značajno porastao pred operaciju „Tempest“.
Najveću grupu činili su „povremeni pripadnici“, sa stvarnim imanima i stvarnim mestima prebivanja, nisu primali platu od svojih komandi, niti su pozivani u sve akcije, jer ih je AK uključila u plan za opšti ustanak.
Treba napomenuti da su Domovinsku armiju priznale sve paravojne formacije u zemlji, osim prosovjetske Armije Ludowe ("Narodne armije"). Organizacije koje su se potpuno ili delimično priključile Domovinskoj armiji:
Richuina, Bocoyna
Richuina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Rumi Hiiragi
Rumi Hiiragi (柊 瑠美) japanska je glumica. Često je posuđivala i glas u anime filmovima i serijama, poput Spirited Away, Ponyo on the Cliff by the Sea, From up on Poppy Hill i Detroit Metal City.
Mesa de la Joya, Guadalupe y Calvo
Mesa de la Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Armia Krajowa
Komande
Komanda AK bila je podeljena u pet odseka, dva nadleštva i više specijalizovanih komandi:
Mesa de la Joya, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Armia Krajowa
Komandanti Domovinske armije
Komandanti Domovinske armije bili su potčinjeni Vrhovnom komandantu (generalnom inspektoru oružanih snaga) u poljskoj Vladi u egzilu, dok su se u pitanjima civilne uprave potčinjavali Vladinoj Delegaciji u Otadžbini.
Komandanti Domovinske armije:100*160px|mini|center|Mihail Karaševič - Tokarževski poljskim trupama u sklopu zapadniha armija, emigrirao u Veliku Britaniju 50*80px|mini|desno|Leopold Okulicki
Cossano Belbo, Cuneo
Cossano Belbo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Armia Krajowa
Regionalna struktura
Teriotoijalna organizacija Domovinske armije temeljila se na predratnoj adminisrativnoj podeli Poljske. AK je teritorijalno bila podeljena na oblasti (polj. "obszar"). Oblasti su se delile na podokruge (polj. "podokreg") ili nezavisne oblasti (polj. "okregi samodzielne"). Najmanje jedinice su bile inspektorati (polj. "inspektorat"), kojih je bilo 89, i ditrikti (polj. "obwod"), kojih je bilo 280 (stanje početkom 1944. godine). mini|levo|Teritorijalna organizacija Domovonske armije 1944. godine
Oružje i oprema
Domovinska armija imala veoma teško je uspevala da nabavi oružje i municiju, tako da je veliki broj pripadnika bio nenaoružan. Oružje i oprema AK pretežno su dolazili iz četiri izvora: oružje ostavljeno od strane poljske armije na bojištima posle invazije Poljske 1939, oružje kupljeno ili oteto od Nemaca i njihovih saveznika, oružje tajno prozvedeo od same Armije Krajove, i oružje iz savezničkih vazdušnih pošiljki.
Cossano Belbo, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Armia Krajowa
Oružje i oprema
mini|Ručne bombe napravljene od strane pripadnika AK Od oružja skrivenog 1939. godine AK je preuzela 614 teških mitraljeza, 1193 puškomitraljeza, 33052 automatske puške, 6732 pištolja, 53 komada protivtenkovskog oružja i 43154 ručne bombe. Međutim, veliki deo oružja zakopanog 1939. propao je usled vlage, tako da je 1944. godine, kada je otkopano, svega 30% bilo upotrebljivo.
Ponekad je oružje nabavljano na crnoj berzi, od ososvinskih vojnika koji su bili voljni da ga prodaju. Najviše su ga prodavali Italijani i Mađari stacionirani u Poljskoj. Vremenom je to postao najvažniji izvor snabdevanja.
Naoružanje je proizvodila i sama AK, ali u malim količinama. Proizvodili su se automati, pištolji, eksploziv, mine i ručne bombe.
Zadnji izvor snabdevanja bile su savezničke vazdušne pošiljke. Ovim putem je dostavljano retko, ali veoma korisno oružje, poput plastičnih eksploziva i teških bacača. Tokom rata u 485 letova u cilju snabdevanja, Domovinskoj armiji je dostavljeno 600 tona opreme.
Uprkos svim naporima AK je bila veoma loše naoružana. 1944. godina, na vrhuncu brojnosti, od 400.000 vojnika svega 32000 je bilo naoružano. 1. avgusta 1944, na početku Varšavskog ustanka, samo je oko 5000 ljudi bilo naoružano.
Odnosi sa ukrajinskim paravojnim formacijama
I Ukrajinci i Poljaci imali su zajedničke neprijatelje, međutim, i ovde se isprečio teritorijalni spor oko grada Lavova i Volinije, koji je doveo do rata između AK i glavne ukrajinske paravojne formacije - Organizacije ukrajinskih nacionalista. Sukob je kulminirao u februaru 1943. godine, kada Ukrajinci ubijaju preko 40000 Poljaka u Voliniji. Poljaci, u znak odmazde, ubijaju više hiljada ukrajinskih civila (po ukrajinskim izvorima, oko 20000). AK formira u januaru 1944. godine 27. pešadijsku diviziju, radi zaštite poljskog civilnog stanovništva od Ukrajinaca.
Rezime
Mnogi naučnici smatraju Domovinsku armiju najvećim pokretom otpora u okupiranoj Evropi. To je diskutabilno, ali je činjenica da je Armija Krajova nanela velike gubitke nemačkim snagama na Istočnom frontu, doprinevši tako pobedi Antifašističke koalicije.
Los Pascuales, Ocozocoautla de Espinosa
Los Pascuales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Vlado Gaćina
Vladimir „Vlado” Gaćina (Sarajevo, 1942 — Sarajevo, 1987) je bio jugoslavenski i bosanskohercegovački filmski i pozorišni glumac, najpoznatiji kao član glumačke postave u humorističkoj TV-seriji Teversenove bajke.
Choreque, Bocoyna
Choreque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2342 m.
Huixthéy, Alfajayucan
Huixthéy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1957 m.
Los Bancos, Del Nayar
Los Bancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Ponte Sant'Anna, Modena
Ponte Sant'Anna je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Bridgetown, Ohio
Bridžtaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Usnija Redžepova
Usnija Redžepova (Skoplje, 4. februar 1946 — Beograd, 1. oktobar 2015. ) bila je srpska pevačica romskog i turskog porekla. Gimnaziju je završila u Skoplju, a arabistiku na Filološkom fakultetu u Beogradu. Glumila je Koštanu u Narodnom pozorištu u Beogradu 25 godina u režiji Raše Plaovića. U ulozi pevačice pojavila se na filmu Derviš i smrt iz 1974. godine. Dobitnica je nacionalne penzije Republike Srbije od 29. decembra 2011. godine.
La Palma, Cosalá
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Champétières
Šampetjer je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Amber.
Grezzano-Pian delle Rose, Viterbo
Grezzano-Pian delle Rose je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Santa Elena, Angel R. Cabada
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Champétières
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 258 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13,9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 700 metara (maksimalnoj 1.205 m, a minimalnoj 534 m).
Santa Elena, Angel R. Cabada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Mesa del Salto, Victoria
Mesa del Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1911 m.
Huiben, Bolzano
Huiben je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Cotorinău, Râciu
Cotorinău je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Râciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
San Felipe, Altepexi
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Altepexi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
Creuzier-le-Vieux
Krezje le Vje je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Viši.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2960 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 260 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 390 metara (maksimalnoj 404 m, a minimalnoj 243 m).
Faldella, Vibo Valentia
Faldella je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Opština Angel R. Cabada, Veracruz
Angel R. Cabada je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 10993 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Dallas, Oregon
Dalas je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.583, što je 2.124 (17,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nekropole sa stećcima i nišanima u Sarajevu
Nekropole stećaka i prvih nišana u Sarajevu sadrže nadgrobnike iz istorije Bosne i Hercegovine u srednjem vijeku i u vrijeme osmanskog carstva.
Historija
U srednjem vijeku, na području sarajevskog i visočkog polja, formirana je župa Vrhbosna, koja je obuhvatala prostor gornjega toka rijeke Bosne i slivove njezinih pritoka Miljacke, Željeznice i Zujevine. Nastanak feudalnih oblasti pratio je proces rastakanja ranofeudalnih župa, jer ranije župe nisu odgovarale kasnofeudalnom konceptu vlasti. Krajem XIV i početkom XV stoljeća, nakon smrti kralja Tvrtka I, prostor nekadašnje župe Vrhbosna, pretvoren je u četiri nove župe – Vrhbosna, Gradčac-Smučka, Mokro-Glasinac i Pale. Središnji dio ranije župe Vrhbosna (Sarajevsko i Visočko Polje) zadržao je stari naziv, dok su novoformirane župe dobile naziv po tvrđavama i trgovima, koji su postali središta. Župa Gradčac-Smučka (današnje područje Hadžića) je ostala u široj oblasti kojom je gospodario bosanski kralj, u tzv – "contrata del re" – Kraljevoj oblasti. Ostale tri župe bile su sastavni dio zemlje Pavlovića. Sa prvim dolaskom osmanske vojske, prostor župe Vrhbosna pretvoren je u Bosansko krajište, koje se pod ovim imenom prvi put pominje u pismu hercega Stjepana Vukčića Kosače od 19. jula 1453. godine. Bosansko krajište je označavalo prostor koji je bio pod upravom Osmanskoga carstva od početka njihove stalne vlasti u župi Vrhbosna (1448.g.) do pada Bosanskog kraljevstva i osnivanja Bosanskog sandžaka (1463.g.). U sumarnom katastarskom popisu iz 1455. godine Bosansko krajište se pominje pod nazivom Vilajet Hodidjed, prema glavnoj tvrđavi, a zatim pod imenom Vilajet Saray-ovasi (današnje Sarajevo). Faletići su u to vrijeme bili prazni.
Prvi nišani
Najstariji nišani na teritoriji Bosne i Hercegovine pripadaju periodu druge polovine XV i čitavom XVI vijeku. Pripisuju se, prema narodnom predanju, osmanskim vojnicima koji su junački poginuli pri osvajanju Bosne. Opšta karekteristika tih nišana su Zbog takvih svojih osobina, znatno se razlikuju od nišana XVII, XVIII i XIX vijeka.
Svatovsko groblje
Problem tumačenja i rasvjetljavanja „Svatovskih grobalja“ u nauci je još nerazriješen. Njihov nastanak se s jedne strane vezuje za stare paleobalkanske običaje čija usmena predanja čuvaju uspomene na nekadašnju običajnu praksu svatovskih povorki i sukobljavanje svatova, a sa druge strane za usmena predanja izazvana postojanjem neobičnih starih nadgrobnih spomenika (stećaka, starih usamljenih krstova, nišana ili nekropola) kojima među živima nema svjedoka.
Nekropola sa stećcima i nišanima u Donjim Močiocima
Naselje Donji Močioci nalazi se 7 km. zračne linije, sjeverno od Sarajeva. Nekropola se naziva se i Grčko groblje, ili i Svatovsko groblje (Greblje). Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 9. do 15. septembra 2008. godine, nekropola je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čine nekropola sa 61 stećkom, 15 nišana i jedan osamljeni stećak koji se nalazi izvan nekropole. Svi stećci na ovoj nekropoli pripadaju vrsti položenih monolita, koji se pojavljuju u dvije forme: sanduk i sarkofag (sljemenjak), dok se umjetničko oblikovanje očituje u formi i ukrasu. Na ovoj nekropoli postignut je visoki nivo estetske vrijednosti forme: stecci imaju duplo postolje, a pojavljuje se i oblik dvojnog groba. Osnovni umjetnički kvalitet stećaka predstavljaju ukrasi izvedeni tehnikom ispupčenog reljefa, udubljivanja, kao i jedan gravirani klesarski crtež.
Nišani na ovom lokalitetu sadrže ukrasne motive i po vremenu nastanka smještaju se u drugu polovinu XV vijeka. Na osnovu navedenog oni predstavljaju prelazni oblik sa srednjovjekovnih nadgrobnika.
Stećak i staro muslimansko groblje u Mrkovićima
Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 26. septembra 2010. godine, nekropola je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čine jedno grobno mjesto sa stećkom, 12 grobnih mjesta sa nišanima i dva nišana koja nisu in situ. Stećak na lokalitetu u Mrkovićima je dobro obrađen, bez ukrasa. Pripada vrsti položenog monolita, koji je izrađen u obliku sarkofaga (sljemenjaka). Izdvojenost kao i masivnost nadgrobnika upućuju na zaključak da se radi o posebno izdvojeni grob “izvjesnog srednjovjekovnog velikaša“ sa ovoga prostora, iz XV vijeka.
Na udaljenosti od stećka 5 do 10 m u pravcu jugozapada, nalazi se 13 nišana koji su takođe dobro obrađeni. Ukrašena su dva primjerka (krug, polujabuka i polumjesec). Pojedini primjerci nišana su okrnjeni, pognuti, oboreni na zemlju i dijelom utonuli.
Staro groblje na Kovačima
Groblje na Kovačima (dio grada) spada u jedno od starijih sarajevskih grobalja i potiče iz XV stoljeća. Danas se na ovom groblju nalazi više od 200 nišana, dok ih je ranije bilo više od 400. Sa natpisom je 165 nišana. Najstariji nišan sa natpisom potiče iz 1548. godine, dok je najmlađi iz 1878. godine. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 16. do 22. januara 2007. godine, groblje je proglašeno za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik.
Nišani na ovoj lokaciji predstavljaju prelazni oblik sa srednjovjekovnih nadgrobnika. Na njima se još uvijek ne pojavljuje turban. Sačuvana narodna tradicija ih pripisuje Osmanlijama koji su poginuli prilikom osvajanja ovih krajeva. Jedna od njihovih karakteristika je veličina, gruba obrada kamena (grubo klesani obelisk na čijem vrhu se nalazi polulopta predstavlja najstariji oblik nišana) i dekorativni elementi koji odgovaraju dekoracijama koje se javljaju na stećcima – ruka (sa laktom) šaka, luk i strijela, štap (čomaga), mač, sablja, a česti su i motivi polumjeseca i polulopte često zajedno u kombinaciji. Još jedna od karakteristika ovih spomenika jeste da su uzglavni nišani upadljivo razmaknuti od nožnih – na nekim mjestima čak 3-4 metra. Svi nišani su izrađeni od kamena hreše. Ni na jednom nema natpisa.
Okoč
Okoč je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Opština Giarmata, Timiș
Giarmata je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Oljdza
Oljdza je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Okoč
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3.672 stanovnika.
La Campanita, Apaseo el Alto
La Campanita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1960 m.
La Ciénega de Barraza, Guadalupe y Calvo
La Ciénega de Barraza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
El Tarral, Tihuatlán
El Tarral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Miyu Irino
Miyu Irino (入野 自由) japanska je glasovna glumica.
Fontana Fredda, Verona
Fontana Fredda je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Watauga, Tennessee
Vatoga je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 458, što je 55 (13,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Messier 8
Messier 8 (M8 ili NGC 6523), također Maglica Laguna je emisijska maglica koju je prvi put zabilježio Guillaume Le Gentil 1746. godine. Još 1680. John Flamsteed zabilježio je otvoreni skup NGC 6530 koji je dio maglice. Otvoreni skup je ponovno zabilježio Philippe Loys de Chéseaux da bi Abbe Nicholas Louis de la Caille prvi uvrstio ovaj objekt kao maglicu u svoj katalog. Charles Messier je maglicu u svoj katalog unio 23. svibnja 1764. Messier je zabilježio poziciju otvorenog skupa, a maglicu je opisao kao zamućenje oko zvijezde 9 Sagittarii.
Svojstva
Messier 8 je golemi oblak i H II regija u zviježđu Strijelca. Maglica se prostire na području od 90' x 40' i udaljena je od nas 5200 ly. Stvarne dimenziju maglice su 140 x 60 ly što je čini golemim objektom.
Jedan dio maglice nazvan je Pješčani sat. To je najsjajniji dio maglice, oko zvijezde 9 Sagittarii. Ovaj dio maglice je mjesto gdje se odvija formiranje zvijezda, a njen sjaj je uzrokovan mladim i vrućim zvijezdama. Najsjanija od njih je zvijezda Herschel 36 spektralne klase O7 s sjajem od +9.5 magnitude. Starost ove zvijezde je procijenjena na 2 milijuna godina.
Najsjajnija zvijezda koja i najviše doprinosi sjaju maglice je već spomenuta zvijezda 9 Sagittarii.
Carretera Tehuacán Teotitlán Kilómetro 20, Altepexi
Carretera Tehuacán Teotitlán Kilómetro 20 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Altepexi.
Enterodiol
Enterodiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,365 Da.
Carretera Tehuacán Teotitlán Kilómetro 20, Altepexi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1240 m.
Gambellara, Vicenza
Gambellara je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2639 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
El Caligüey, Del Nayar
El Caligüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1343 m.
Costa Soprana, Cuneo
Costa Soprana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
Centro 20, Roma
Centro 20 je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
El Dadhó, Alfajayucan
El Dadhó je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2053 m.
Вињиште
Вињиште је насеље у Србији у општини Станово у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 378 становника. Насеље је основано 1770. године. Под њивама се налази 331,16 ha, воћњацима 47,73 ha, виноградима 2,17 ha, ливадама 36,44 ha, пашњацима 43,84 ha док остало земљиште заузима 0,04 ha.
Демографија
У насељу Вињиште живи 359 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,8 година (44,7 код мушкараца и 47,0 код жена). У насељу има 140 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,94.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Messier 11
Messier 11 (M11 ili NGC 6705) je otvoreni skup u zviježđu Štit. Otkrio ga je Gottfried Kirch 1681. godine, a Charles Messier dodao u katalog 30. svibnja 1764. godine.
Svojstva
Messier 11 je jedan od najgušćih i kompaktnijih skupova u našoj galaksiji. Sadrži preko 2900 zvijezda od čega ih je 200 vidljivo u amaterskom instrumentu.
Od nas je Messier 11 udaljen 6,000 ly, prividne dimenzije su mu 14', a stvarne 24 ly.
Starost skupa je procijenjena na 220 milijuna godina i od nas se udaljava brzinom od 21 km/s.
Vidljivost
Messier 11 je veoma lako naći kada je vidljiv u ljetnim mjesecima. Već se u tražilu i dvogledu može vidjeti kao mutna mrlja, a teleskop će ga pokazati u punom sjaju. Najbolji je pogled uz povećanja od 75 - 150x, jer je onda lakše razlučiti zvijezde.
La Sobrepiedra, Victoria
La Sobrepiedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Valea Seacă, Râciu
Valea Seacă je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Râciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Saga of a Star World
Saga of a Star World, u Jugoslaviji prikazan kao Svemirska krstarica Galactica, je američki science fiction film snimljen 1978. godine u režiji Richarda A. Colle, poznat po tome što je poslužio kao pilot za originalnu TV-seriju, odnosno predstavljao začetak medijske franšize Battlestar Galactica.
Radnja počinje u dalekom solarnom sistemu gdje je Dvanaest Kolonija mučki napadnuto od mehaničke rase Sajlonaca (Cylonaca), pri čemu uništenje izbjegne svemirska krstarica Galactica te počinje okupljati preživjele ostatke čovječanstva na dugotrajno i opasno putovanje prema dalekoj, zaboravljenoj, mitskoj trinaestoj koloniji pod imenom Zemlja. Film je snimljen u produkciji studija Universal, pri čemu je važan poticaj imao enormni uspjeh žanrovski srodnog filma Ratovi zvijezda, projekta koji je Universal bio odbio nekoliko godina ranija. Usprkos toga, ideju za film je njegov producent Glen A. Larson bio smislio krajem 1960-ih, a velikim dijelom temeljio na doktrini i historiji vlastite Mormonske crkve. Iako je produkciju otežao spor oko autorskih prava i navodnog plagijata sa Georgeom Lucasom, i iako su ga kritičari smatrali najobičnijom i inferiornom derivacijom Ratova zvijezda, film, originalno prikazan u kino-dvoranama nekoliko zemalja, je doživio enorman uspjeh. Na američkoj televiziji je premijerno prikazan u jesen 1978. godine.
Radnja filma je kasnije obrađena u rebootiranoj miniseriji 2003. godine.
Creuzier-le-Neuf
Krezje le Nef je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Viši.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 959 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 400 m, a minimalnoj 246 m).
Piero della Francesca
Piero della Francesca (Borgo Santo Sepolcro oko 1412. – Borgo Santo Sepolcro, 12. listopada, 1492) je bio talijanski slikar, matematičar i pisac rane renesanse. Svojim suvremenicima bio je poznat kao matematičar i geometar podjednako kao umjetnik, iako se danas smatra prije svega umjetnikom. Njegove slike se odlikuju jasnim humanizmom i uporabom jasnih geometrijskih oblika, djelomice u svezi s perspektivom i skraćenjima. Većinu svojih važnih djela napravio je u toskanskom gradu Arezzu.
Biografija
thumb|lijevo|250px|[[Uskrsnuće, oko 1420-1492., mural, freska i tempera, 225 x 200 cm, Muzej Civico, Sansepolcro, Italija.]] Vjerojatno rođen u malenom gradu Sansepolcro (Borgo Santo Sepolcro) u Toskani, u oca trgovca Benedetta de' Franceschija i majke Romane di Perino da Monterchi. Naučio je slikarski zanat od više He sienskih umjetnika koji su radili u San Sepolcro tijekom njegove mladosti. Pouzdano se zna kako je Piero šegrtovao u Firenci kod Domenica Veneziana, s kojim je 1439. radio na freskama za hospital Santa Maria Nuova (crkva Sant'Egidio, danas uništena). Također je poznavao Fra Angelica, koji ga je upoznao s vodećim masjstorima svog vremena, Masacciom i Brunelleschijem. thumb|200px|Gospa s Djetetom, svecima i vojvodom koji kleči, 1472, ulje na platnu, 248 × 150 cm, Pinakoteka u Breri, Mailand. Godine 1442. vraća se u Sansepolcro gdje je, tri godine kasnije, primio narudžbu za oltar crkve Misericordia (uključujući Gospa od Misercordija), koja je završena u ranim 1460-im. Godine 1449. izveo je nekoliko fresaka u dvorcu Estense i crkvi Sant'Andrea u Ferrari, također izgubljene. Njegov utjecaj je jak u kasnijim alegorijskim slikama Cosima Tura u Ferrari.
Dvije godine kasnije boravio je u Riminiju, radeći za Sigismonda Pandolfa Malatestu. U svojoj maniri uradio je freske ''Sigismondo Pandolfo Malatesta moli u utvrdi sv. Sigismunda'' i Portret kondotjera. Tamo je upoznao još jednog slavnog renesansnog matematičara i arhitekta Albertija. Kasnije se seli u Anconu, Pesaro i Bolognu. Godine 1452. Piero della Francesca je pozvan u Arezzo da zamijeni Biccija di Lorenza u oslikavanju fresaka bazilike sv. Franje. Djelo je završeno prije 1466., vjerojatno između 1452.-1456.
Novi Život
Novi Život je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.203 stanovnika.
Piero della Francesca
Biografija
Do danas su ostale slike kao Bičevanje Krista (oko 1460.), jedna od najslavnijih i najkontroverznijih slika rane renesanse. Kako sam kaže u svom uvodu, ova slika pokazuje geometrijsku zrelost i tajanstvenost u načinu kako se predstavljaju tri čovjeka u prednjem planu. Druga važna njegova zrela djela Krštenje Kristovo, Uskrsnuće i Gospa iz Parta. U Urbinu, gdje je bio u službi Frederica II. De Montefeltra, upoznao je Melozza da Forlìja i Lucu Paciolija. Tamo je naslikao slavne dvostruke portrete Federica i njegove žene Battiste Sforza, sada u galeriji Uffizi, i Gospu od Senigallija kao i Rođenje Kristovo. Njegovi portreti u profilu inspirirani su kovanicama iz rimske umjetnosti.
Piero della Francesca je zabilježan u dokumentima u Riminiju 1482. g. i 1487. kada je napriavio svoju oporuku. Slikari kao Perugino i Luca Signorelli su često boravili u njegovoj radionici. Po Vasariju, oslijepio je pred kraj života.
Preminuo je u Sansepolcru istog dana kada je Kristofor Kolumbo otkrio Ameriku.
Antologija djela
thumb|250px|[[w:Baptism of Christ (Piero della Francesca)|Krštenje Kristovo, 1450., tempera na platnu, 168 × 116 cm, Državna galerija, London.]]
Djela iz matematike i geometrije
thumb|300px|[[Bičevanje Krista, poslije 1444., ulje na platnu, 59 × 82 cm, Duždeva palača, Urbino.]] Njegov duboki interes za teoretsku studiju perspektive i njegov konteplativni pristup slikarstvu su očiti u njegovim djelima, uključujući plohe oltara San Agostino.
Piero je napisao tri traktata koji su poznati modernim matematičarima: Abakus Traktat (Trattato d'Abaco), Kratka knjiga o pet pravilnih tijela (Libellus de Quinque Corporibus Regularibus) i O perspektivi u slikarstvu (De Prospectiva Pingendi). Teme ovih djela uključuju aritmetiku, algebru, geometriju i inovativni pristup geometrijskim tijelima i linearnoj perspektivi. Mnogo njegovih djela su preuzeli i usvojili pisci kao Luca Pacioli. Pierovo djelo o čvrstim tijelima se pojavljuje u Paciolijevom djelu De Divina Proportione koje je ilustriurao Leonardo da Vinci.
Piero kao inspiracija
Tomaoko Suzukija nova koijevka iz 2006. za sv. Martina od polja, izložena na Trafalgar trgu, navodi della Francescu kao inspiraciju.
Povezano
thumb|300px|Dvostruki portret vojvode i vojvotkinje od Montefeltra, 1472., ulje na platnu, svaki 47 × 33 cm, galerija [[Uffizi, Firenca.]]
Ponte Talbignano, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Bačka
thumb|desno|250px|Bačka kao mađarska (označena žuto) i srpska pokrajina
Bačka (Бачка, mađarski: Bácska, slovački: Báčka, rusinski: Бачка, njemački: Batschka) je geografska pokrajina u Srbiji (Vojvodina) i Mađarskoj.
Mađarski deo Bačke uključen je u mađarsku županiju Bač-Kiškun. Srpski deo Bačke je lociran u Autonomnoj Pokrajini Vojvodini. Na teritoriji Vojvodine, Bačka je administrativno podeljena na okruge: Južnobački, Severnobački i Zapadnobački. Veći gradovi Bačke su: Novi Sad (215.659), Subotica (99.471), Sombor (50.950), Bačka Palanka (29.431), Vrbas (25.887), Bečej (25.703), Senta (20.363) i drugi.
Plan del Carrizal, Angel R. Cabada
Plan del Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Shelby, Indiana
Šelbi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Plan del Carrizal, Angel R. Cabada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Bačka
Prema poslednjem popisu stanovništva (2002), u Bačkoj žive: Srbi (59%), Mađari (16%) i ostali.
Shelby, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 539.
Bačka
Istorija
U Bačkoj se nalaze tragovi naselja još iz kamenog doba, najviše pokraj Dunava i Tise, a najvažnija su kod Gomboša, Apatina, Ade, Sente i Titela. Ima mnogo tragova iz bronzanog doba, kao i tragova prisustva raznih naroda: Kelta, Rimljana, Huna, Slovena, Germana, Avara. Sloveni se u Bačkoj prvi put pominju u 6. veku.
U devetom veku, Bačkom je vladao bugarski vojvoda Salan, a glavni grad njegove vojvodine bio je Titel.
Posle zauzimanja panonskog basena od strane Mađara, javljaju se kao stanovnici Bačke Mađari, Pečenezi i drugi. Mađarski vladar, Sveti Stefan (Vajk), osnovao je gradove Bač i Bodrog, kao glavne gradove istoimenih županija. Između ovih županija išla je granica približno današnjim kanalom Dunav-Tisa-Dunav.