cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokolj u Gatima
Zločin u Dugopolju i Gornjim Poljicima, 2-4. oktobra 1942.
Sutradan, 3. oktobra 1942, četnici i Italijani dolaze u Gornje Poljice. U selu Srijane ubijaju 3 stanovnika, a u Gornjem Dolcu 4 lokalna žitelja i 2 stanovnika susednih sela. Skoro svi stanovnici ovih sela su na vreme pobegli na Mosor. U oba sela zapaljen je veći broj kuća. Sutradan, 4. oktobra, u selu Donji Dolac četnici su ubili 2 žitelja, selo opljačkali i spalili 67 kuća. Istog dana vraćaju se u Dugopolje i vrše pljačku sela. Napljačkani plen su italijanskim kamionima prevezli u Split, a odatle su ga transportovali vozom za Knin.
Posleratno suđenje
Na posleratnom suđenju četničkom vođi Dragoljubu Mihailoviću govorilo se i o pokolju u Gatima, a kao odgovoran je naveden Petar Baćović:
Colonia Miguel Alemán, Santiago Tuxtla
Colonia Miguel Alemán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Tapanash
Tapanash (Tapänä’sh; Eneeshur ?), maleno pleme iz skupine Tenino Indijanaca sa sjeverne obale rijeke Columbia, blizu ušća Deschutesa, kasnije se ovaj naziv koristi da se označe još neke susjedne bande (Ochechote ili Uchichol, i Skinpah). Mooney (1928) pod ime Tapanash uključuje i Skin Indijance i procjenjuje da ih je 1780. moglo biti oko 2.200.
Tapanash su izgleda identični s Eneeshurima kod Lewisa i Clarka. Prema Swantonu naziv Eneeshur možda je obuhvaćao i dio ili sve Skin Indijance, malenog plemena čije se ime javlja i kao Skinpa, Skinpah, Skeen ili Skien. Potomaka plemena Skinpah i Ochechote (Oche-chotes) danas ima na rezervatu Yakima u Washingtonu.
Tukspush
Tukspush (Dock-spus, John Day Indijanci), jedna od skupina ili plemena Tenino Indijanaca, porodica Shahaptian, koja po svome lokalitetu na rijeci John Day, nosi ime John Day. U vremenima prije rezervatskog života John Day su kao i ostali Tenino živjeli polunomadskim životom sa sezonskim migracijama za određenim prirodnim prehrambenim resursima. Ovi Indijanci prilagođeni životu plemena sa Platoa nisu imali poljoprivrede, pa se živjelo od ribolova, sakupljanja i kopanja korijenja i lova.
John Day Indijanci imali su nekoliko ribarskih ljetnih sela duž John Daya, koja su napuštali u vrijeme odlaska zbog lova i sakupljanja u područje gorja Cascade. Tijelom jeseni putovali su prema istoku radi trgovine sa lokalnim bandama Indijanaca Umatilla. Danas žive na rezervatu Warm Springs u Oregonu gdje su smješteni 1855.
Anatolije Janković
Anatolije Janković - bio je srpsko-pravoslavni arhimandrit.
Životopis
Rođen je u srpskoj porodici u Križevcima (danas u Hrvatskoj) 15. avgusta 1857. Kršteno ime bilo mu je Aleksandar. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu, a gimnaziju u Zagrebu. Pohađao je Bogosloviju u Karlovcima 1881-1885, potom je primljen u dvor vladike pakračkog kao konzistorijski bilježnik. Zamonašio se u manastiru Lepavini 1885. godine. Za jeromonaha je rukopoložen u Požegi 1886. Godine 1891. postaje protosinđel, a 1893. unapređen je za arhimandrita. Anatolije Janković je od 1886. bio bilježnik u pakračkom vladičanstvu, a 1895. je postao iguman manastira Kovilja, kasnije Bođana (1896—1899)u Eparhiji bačkoj.
Poslije smrti vladike Germana Opačića bio je mandatar pomenute eparhije sve do izbora vladike Mitrofana Ševića. Kasnije je nastojatelj manastira Krušedola, a posle naprasne smrti vladike Mihajla Grujića 1914. godine, postaje administrator Eparhije gornjokarlovačke. Prilikom izbijanja Prvog svjetskog rata bio je 1914. interniran, a pušten je na slobodu zauzimanjem vladike pakračkog Mirona Nikolića.
Umro je u Novom Sadu 30. novembra 1928. Sahranjen je u manastiru Krušedolu.
Nikšićki list "Onogošt" u broju 24. od 1900. ga spominje prilikom posjete jednog putopisca iz Crne Gore.
Lăculețe-Gară, Vulcana-Pandele
Lăculețe-Gară je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vulcana-Pandele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Lerici, Imperia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Industrial Fundidora Hidráulica, Jesús María
Industrial Fundidora Hidráulica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1923 m.
Tresnico, Brescia
Tresnico je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Sangrey, Montana
Sangrej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 306, što je 43 (16,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho Grande, San Martín Chalchicuautla
Rancho Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Suppa, Caserta
Suppa je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
(Z)-Stilben
(Z)-Stilben je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,245 Da.
Nikola Tanhofer
Nikola Tanhofer (Sesvete, 25. prosinca 1926. - Zagreb, 24. studenog 1998.), hrvatski snimatelj, redatelj i scenarist, utemeljitelj studija filmskog i televizijskog snimanja na Akademiji kazališne i filmske umjetnosti u Zagrebu.
Rancho del Rincón, Mezquitic
Rancho del Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1277 m.
Liesenich
Lizenih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 326 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135054.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Lizenih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 380 metara. Površina opštine iznosi 8,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 326 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
Atanumlema
Atanumlema (Átanum-lema, Atanum), maleno Shahaptian pleme po jeziku srodni Yakimama i Klickitatima. Prema Spieru (1936), oni su ogranak Yakima Indijanaca, a živjeli su na Ahtanum Creeku (Atanum Creek) u Washingtonu, na području današnjeg okruga Yakima. Swanton misli kako bi ih možda trebalo dodati skupinama Kilckitat.
Ova malena skupina završila je zajedno sa ostalim Yakima Indijancima na rezervatu Yakima, gdje još možda imaju potomaka.
El Cahulote Seco, Turicato
El Cahulote Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 960 m.
Lubovo (Danilovgrad)
Lubovo je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 37 stanovnika).
Demografija
U naselju Lubovo živi 0 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 0 godina (0 kod muškaraca i 0 kod žena). U naselju ima 0 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 0.
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine).
Železnička stanica Leskovac
Železnička stanica Leskovac je jedna od stanica pruzi Nip-Preševo- Nalazi se u naselju Leskovac u gradu Leskovcu. Pruga se nastavlja ka Đorđevu u jednom i Vinarcima u drugom smeru. Železnička stanica Leskovac sastoji se iz 5 koloseka.
Kninska operacija
Kninska operacija krajem 1944. godine je ofanziva kojom su jugoslavenski partizanski oslobodili Knin, porazivši osovinske snage te dovršivši preuzimanje kontrole nad Dalmacijom. Kninska operacija u užem smislu podrazumijeva borbe za sam grad Knin i njegovu neposrednu okolicu (25. novembra - 5. decembra), a u širem smislu operacije oslobađanja šireg područja Dalmacije koje su započele 13. septembra. S obzirom na velike gubitke s obje strane, smatra se najvećom bitkom u historiji Dalmacije.
Bitka za Knin predstavlja završnu i najuspešniju fazu ofanzive Osmog dalmatinskog korpusa za oslobođenje Dalmacije od Nemačke okupacije tokom Drugog svetskog rata u Jugoslaviji. Ofanziva je trajala od 13. septembra 1944. godine, a završni napad usmeren na opkoljavanje i uništenje nemačkih utvrđenih položaja u oblasti Knina trajao je od 25. novembra do 5. decembra. U ovim borbama Osmi korpus je teško porazio i gotovo prepolovio snage nemačkog 15. brdskog armijskog korpusa i dovršio oslobođenje Dalmacije.
Opšta operativna situacija
Kad je 10. oktobra 1944. inženjerijski odred 93. divizije Crvene armije iznenadnim prepadom zauzeo 30-tonski most na Velikoj Moravi, a u naredna dva dana čitav 4. gardijski mehanizovani korpus maršem prešao preko mosta i spojio se sa Prvim proleterskim korpusom NOVJ, nemačkoj Vrhovnoj komandi postalo je jasno da je dalje držanje položaja u Srbiji iluzorno. Stoga je naredila utvrđivanje nove glavne linije fronta na Balkanu, koja se protezala Dunavom, preko Srema do Save, zatim rekom Drinom, pa linijom Gacko - Livno - Knin - ušće Zrmanje (takozvana zelena linija). Naređeno je da se jedinice povlače postepeno i organizovano, pod borbom i pod sopstvenim obezbeđenjem na zacrtanu liniju fronta.
Zamisao nemačke komande bila je da sa dalmatinskog fronta izvuče 118. lovačku i 264. pešadijsku diviziju, 92. motorizovanu brigadu i 1. puk "Brandenburg" i stavi ih na raspolaganje 2. oklopnoj armiji za borbu protiv Trećeg ukrajinskog fronta. Liniju fronta od Gacka do ušća Zrmanje trebalo je da preuzmu tri legionarske divizije: 369. (Vražja), 373. (Tigar) i 392. (Plava).
Međutim, ofanziva Osmog korpusa omela je i preduhitrila ove planove: tokom septembra delovi 118. divizije uništeni su na Braču, a delovi 369. divizije na Pelješcu. Najteži poraz 369. Vražja divizija pretrpela je od 26. dalmatinske divizije 22. oktobra u Vukovom klancu kod Metkovića. Prilikom izvlačenja iz Šibenika 3. novembra na putu prema Drnišu razbijen je 893. puk 264. divizije.
U takvoj situaciji, suočena sa energičnim pritiskom, Komanda Jugoistoka morala je da odustane od izvlačenja 264. divizije i dodeli joj zadatak odbrane Knina. Štab 8, korpusa pokušao je sa širokim obuhvatom Knina, računajući na eventualni pokušaj izvlačenja Nemaca i iz Knina. Međutim, naišao je na snažan otpor. Nemci su se odlučili za upornu odbranu, rešeni da po svaku cenu zadrže Knin kao najzapadnije utvrđenje na svojoj projektovanoj liniji fronta.
Budući priklješten između partizanske ofanzive i nastavka kolaboracije sa okupatorom, vojvoda Momčilo Đujić razmišljao je o alternativama. Naime, komanda Dinarske četničke oblasti je u septembru uputila 1. brigadu 1. bosanskog četničkog korpusa iz rejona Knina na sektor Šibenika radi uspostavljanja veze sa anglo-američkim trupama prilikom njihovog očekivanog iskrcavanja. U naređenju koje je ta komanda 1. oktobra 1944. uputila komandantu 1. bosanskog korpusa stoji sljedeće:
Međutim, ubrzo će se i ovo ispostaviti kao iluzija, s obzirom da do savezničkog iskrcavanja na Jadranu nije došlo.
Case Miano, Messina
Case Miano je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Kninska operacija
Suprotstavljene snage
U vreme početka prve faze kninske operacije u Kninu i najbližoj okolini su se nalazile, pored Štaba 15. brdskog armijskog korpusa, sledeće jedinice:
Case Miano, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Donaldsonville, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.436, što je 169 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kninska operacija
Suprotstavljene snage
Pored njih bilo je i nekih manjih jedinica (za vezu, snabdevanje, protivavionsku odbranu i sl.). Ukupno, u Kninu je bilo oko 20.000 vojnika (14.000 nemačkih, 1.500 ustaških sa domobranima i 4.500 četničkih), što znači da je neprijatelj u toku prve i druge etape pretrpeo gubitke od 7.500 vojnika.
Na komunikacije prema Lici raspoređen je kao pojačanje 847. puk 392. divizije.
Sve ove jedinice bile su pod komandom komandanta 15. brdskog armijskog korpusa generala Gustava Fena.
Pripreme
mini|desno|300px|Artiljerija VIII korpusa NOVJ u rejonu Knina, oktobra 1944. General Fen dobio je naređenje da se Knin brani do poslednjeg čoveka i odbrani po svaku cenu. To naređenje preneo je podređenima:
General Fen ponudio je vojvodi Đujiću da podele sudbinu u duhu stvorenog bratstva po oružju. Vojvoda Đujić odgovorio je preko svog izaslanika majora Novaka Mijovića pismom u kojem kaže:
Ipak, vojvoda Đujić je odlučio da izvuče svoje snage iz Knina na sever, na komunikacije prema Lici.
Od 7. do 15. novembra trajala je prva faza napada na Knin, u kojoj je 19. divizija dejstvovala u pravcu Gračaca, 9 divizija iz pravca Bosanskog Grahova, 26. divizija južno od Knina, a na sama kninska utvrđenja napadala je 20 divizija sa zapada. Nemci su upornom odbranom uspešno odbili napad na grad, a kontranapadima povratili izgubljene komunikacije prema severu i severozapadu.
Kad su četnici pod komandom Đujića u poslednjoj fazi Kninske operacije napustili nemački front kod Knina, u hronici 373. divizije je zapisano :
General Fen premestio je 17. novembra svoj štab u Bihać. Iz područja Knina evakuisao je demoralisane ustaško-domobranske snage i predao neposrednu komandu nad odbranom generalu Vindišu (Windisch), komandantu 264. pešadijske divizije. Celo područje Knina i ključne tačke na komunikacijama pomno su utvrđeni povezanim sistemom rovova, bunkera, pešadijskih prepreka i minskih polja.
Završni udarac
mini|desno|300px|Zarobljeni Nemci kod Knina novembra 1944. mini|desno|300px|Zarobljeni Nemci, četnici i ustaše u Kninu 1944. mini|desno|300px|Ostaci nemačke motorizovane kolone uništene pri proboju iz obruča kod Knina, decembra 1944.
Uočivši da neprijatelj ima nameru da uporno brani Knin, štab Osmog korpusa sačinio je novi plan napada. Prema tom planu, 20. divizija će napadati sa istoka na grad i na severnu komunikaciju, 19. divizija sa zapada na grad i na severozapadnu komunikaciju, 26. divizija ojačana tenkovskim četama napadaće grad i isturena utvrđenja sa juga, dok bi 9. divizija trebalo da presretne i uništi nemačke delove koji bi se eventualno izvlačili iz Knina.
Napad je na sektoru 20. divizije počeo 25. novembra, a na sektoru 19. i 26. divizije 26. novembra u zoru. Na svim sektorima jedinice 8. korpusa napredovale su veoma sporo, lomeći izuzetno snažan i uporan otpor neprijatelja.
Danonoćni napadi i protivnapadi odvijali su se sa promenljivom srećom i sa znatnim gubicima na svim delovima fronta. Nezadovoljan tempom napredovanja, komandant Drapšin je 1. decembra pre podne uveo u napad poslednje rezerve.
Nemačka odbrana počela je da se lomi 2. decembra uveče. Sutradan u oko 8 ujutro jedinice 20. divizije koje su nadirale sa istoka i 19. divizije koje su nadirale sa zapada spojile se neposredno severno od grada i zatvaraju obruč oko Knina. Istovremeno, 26. divizija upada u južni deo grada i preostalim nemačkim snagama je preostalo da pokušaju da obrazuju udarne grupe i da pokušaju da se spasu probojem. Najveći deo uništen je u samom gradu. Sudbinu onih koji su se probili opisuje Danilo Damjanović u knjizi "Šesta dalmatinska brigada":
Isti događaj opisuje i Franc Šraml u navedenoj knjizi:
3. decembra u 11 pre podne Knin je bio oslobođen. Nemačka odbrana je gotovo u potpunosti uništena, a komandant divizije Vindiš uspeo se probiti na sever, gde se povezao sa četničkim delovima i sa njima se tokom narednih dana probio u južnu Liku.
Gubici
U kninskoj operaciji 15. brdski armijski korpus je prema podacima NOVJ imao 6555 poginulih i 4285 zarobljenih. Osmi korpus NOVJ je imao 677 poginulih, 2439 ranjenih i 126 nestalih.
Prema izveštaju Komande 15. brdskog armijskog korpusa Komandi Armijske grupe "E" od 8. decembra 1944, ukupna jačina 264. pešadijske divizije na dan 5. decembra iznosila je 1526 ljudi. Ista divizija je u novembru 1943. imala pun formacijski sastav od 17.200 ljudi. Nakon Kninske operacije 264. divizija brisana je iz registra jedinica Vermahta, a preostalo ljudstvo raspoređeno je u druge jedinice. Prema istom dokumentu, borbe su bile pune požrtvovanja, a "sopstveni gubici bili su vrlo visoki i doveli do razbijanja 264. divizije i raspada jednog većeg dela 373 divizije".
Yucunitoso, Santa Lucía Monteverde
Yucunitoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2579 m.
Liaywas
Liaywas (Li ay was, Li-ay-was), neidentificirana skupina Indijanaca sa područja Platoa Columbije. Godine 1855. sa ostalim plemenima obuhvačeni su ugovorom Yakima nakon čega su sa još 13 plemena smješteni na rezervat Yakima gdje im i danas žive potomci kao jedno od 14 konfederiranih plemena. Hodge smatra da bi mogli biti ogranak plemena Yakima.
Waiam
Waiam (Wyam, Lower Des Chutes Indijanci, Wy-Am-Pum), Maleno pleme Shahaptian Indijanaca blizu ušća Deschutes Rivera u Oregonu. Wyam ili Waiam svoje ime dobili su po svom glavnom selu koje se nalazilo na mjestu gdje danas stoji Celilo, dok drugi naziv Des Chutes dolazi po jednoj pritoci Columbije. Godine 1855. obuhvaćeni su Wasco ugovorom, po kojemu odlaze na rezervat Warm Springs, gdje je možda imaju potomaka. Jedna njihova skupina koja se vodi pod imenom  'Celilio-Wyam Indian Community' , federalno je nepriznata. Pripadali su široj skupini poznatoj kao Tenino.
El Teniente (razvrstavanje)
El Teniente ima više značenja:
Coux (Ardeš)
Ku je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Priva.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1464 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 121 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 201 metar (maksimalnoj 807 m, a minimalnoj 170 m).
Tres Zapotes Dos a, Santiago Tuxtla
Tres Zapotes Dos a je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Lieser
Lizer je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.172 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Lizer se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 117 metara. Površina opštine iznosi 5,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.172 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
Pisko
Pisko (Pisko-hlama, Pisko-pum, =Sagebrush People) jedna od bandi Yakima Indijanaca sa ušća Toppenish Creeka u bazenu Yakime na jugu Washingtona. Ovo se područje nalazi u blizini današnjih vinograda Sagelands Vineyard, poznatih po proizvodnji merlota i cabernet sauvignona. Mooney ovu grupu smatra identičnu sa Pishquitpahima Lewisa i Clarka, sa Muscleshell Rapidsa sjeverno od Columbije, a koji su zimovali na Yakimi.
Hrvatsko
Hrvatsko je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se istočno na sjevernom rubu nacionalnog parka Risnjaka, na istočnoj i južnoj obali rijeke Kupe. Jugozapadno je Osilnica (Slovenija), jugozapadno su Sela (Slovenija), Zamost i Smrekari (Hrvatska), sjeverno je Podvrh (Slovenija), sjeveroistočno su Spodnji Čačič (Slovenija) i Malinišče (Slovenija), istočno je Ribjek (Slovenija), jugoistočno su Zakrajc Turkovski i Podgora Turkovska (Hrvatska).
Nisporto, Livorno
Nisporto je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Xiao Jia
Xiao Jia (小甲) bio je osmi po redu vladar dinastije Shang u Kini. Rođen je pod imenom Gao(高), a prijestolnica mu je bila Hao(亳). O njegovoj vladavini se ne zna gotovo ništa.
Bambuski anali tvrde da je umro u 17. godini vladavine.
Torrone, Isernia
Torrone je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Berlingske
Berlingske, ranije poznate kao Berlingske Tidende, su danske dnevne novine koje izlaze u Kopenhagenu. Prvi put su izašle 3. januara 1749. pod naslovom Kjøbenhavnske Danske Post-Tidender kada ih je osnovao Ernst Henrich Berling, danski kraljevski štampar (po kome su kasnije dobile ime Berlingskes Politiske- og Avertissements Tidende). Predstavljaju najstarije novine u Danskoj i jedne od najstarijih novina s do danas kontinuiranim izlaženjem.
Godine 1936. su novine skratile ime u Berlingske Tidende. . Novine su u vlasništvu porodice Berling bile sve do 1982. kada ih je otkupila grupa domaćih investitora, a 2000. se spojila s norveškom investicijskom kućom Orkla Group, koja je 2006. prodana britanskom Mecom Groupu. Novine su današnje ime dobile početkom 2011. .
Gusti Laz
Gusti Laz je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se na južnoj obali rijeke Kupe. Preko rijeke u Sloveniji prema sjeveroistoku su naselja Grivac, Petrina i Pirče. Istočno su Zapolje Brodsko, Zamost Brodski, Brod na Kupi i rječica Kupica. Jugoistočno je Krivac. Na zapadu rijeka Kupa pravokutno skreće od sjevera prema istoku. Sjeverozapadno na hrvatskoj strani su Ševalj, Guče Selo i Grbajel, a sa slovenske strane Gladloka, Laze pri Kostelu. Sjeverozapadno je i naselje Kuželj koje je dijelom u Hrvatskoj, a dijelom u Sloveniji.
Stevan Bodnarov
mini|desno Stevan Bodnarov (Gospođinci, 12. avgust 1905 — Beograd, 20. maj 1993), srpski vajar i slikar.
Biografija
Rođen je 12. avgusta 1905. godine u Gospođincima, Austrougarska, danas u Vojvodini, Srbija. Za vreme školovanja napušta bravarski zanat i stupio 1925. u Umetničku školu u Beogradu. Najpre učio vajarstvo kod P. Palačinija, a potom slikarstvo kod Mihaila Milovanovića. Od 1930. imao je izlaganja na prolećnim i jesenjim izložbama u Beogradu, a samostalno izlaže u Beogradu 1933. i Novom Sadu 1938. godine.
Boravio je u Parizu od 1934. do 1935. i 1938.-1939. i tamo održavao izložbe. Zbog učestvovanja u NOP-u, od 1942. do 1944. bio je zatvoren u Banjičkom logoru, a u proleće 1944. godine odlazi u NOVJ.
Bodnarov je ostao prilično dosledan svojim shvatanjima, zastupajući realistički stilski izraz u vajarstvu i u slikarstvu. Bavio se poslednjih godina minijaturom i u nju uveo dinamičniju fakturu.
Umro je 20. maja 1993. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Stvaralaštvo
Glavni slikarski radovi su mu:
Личје
Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је назив Лисце, а имало је 50 кућа, 2 удовичка домаћинства, 19 самачка домаћинства.
Ivan Božić
Biografija
Rano detinjstvo je proveo u Prčanju a školovao se u Dubrovniku, gde je 1934. završio klasičnu gimnaziju. Studirao je istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu (1934 — 1938). Bio je bibliotekar, zatim od 1940. asistent na Katedri za opštu istoriju srednjeg veka i pomoćne istorijske nauke. U posleratnik godinama je radio na Filozofskom fakultetu kao predavač, a kad je 1951. doktorirao disertacijom Dubrovnik i Turska u XIV i XV (objavljena kao knjiga 1952) izabran je za docenta, kasnije za vanrednog pa za redovnog profesora. Radio je godinu dana (1953/54) u Parizu kao lektor držeći na univerzitetu kurseve o jeziku i kulturi Južnih Slovena. Godinu dana kasnije proveo je u Veneciji istražujući u arhivama i bibliotekama. Bio je dekan Filozofskog fakulteta u Beogradu, predsednik Saveza istoričara Srbije i Jugoslavije, urednik časopisa i organizator brojnih publikacija i naučnih skupova. Izabran je za redovnog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti i za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti.
Личје
Демографија
У насељу Личје живи 383 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 58,6 година (56,3 код мушкараца и 60,9 код жена). У насељу има 203 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,04.
Ivan Božić
Biografija
Božić je svojim obimnim delom stvaranim u toku četiri decenije u više pravaca unapredio srpsku istoriografiju u drugoj polovini XX veka. U prvom periodu rada bio je zaokupljen temama iz unutrašnje istorije Dubrovnika i odnosa balkanskih država prema Turcima u vreme njihovih velikih osvajanja. Tematiku je zaokružio disertacijom o Dubrovniku i Turskoj mada se pojedinim pitanjima iz ove tematike vraćao i kasnije. Drugo polje na kome je Božić istrajno i sistematski radio činili su agrarni odnosi. Počeo je sa celinom srpske države u knjizi ''Dohodak carski. Povodom 198. člana Dušanovog zakonika (1956), zatim raspravama o plemenitoj baštini (Konj dobri i oružje, 1956), Parasporu'' (1956) a kasnije se suzio na oblasti Zete i severne Albanije. Značajne novine je uneo ne samo zahvaljujući mletačkoj arhivskoj građi, nego i zahvaljujući drukčijem repertoaru postavljenih pitanja zasnovanom na savremenoj socijalnoj istoriji. Značajne je prodore načinio u proučavanju katuna, plemena, sitnog plemstva u pojedinim župama i u planinskim oblastima u zaleđu primorskih gradova. Znatan deo studija o agrarnim i društvenim odnosima sabran je i preštampan u posthumno objavljenoj knjizi Nemirno Pomorje XV veka (1979).
Личје
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ivan Božić
Biografija
Kao i drugi istoričari njegove generacije i Božić je rezultate svoga rada najradije saopštavao u obliku rasprave. Vrlo je uspešan bio u pisanju opštih pregleda i učestvovao je u izradi većine kolektivnih dela počev od Istorije naroda Jugoslavije (1953), preko Istorije Jugoslavije (1972,1974,1984) do Istorije srpskog naroda (II, 1982). Najveći podvig i po obimu i po količini novina predstavlja njegov drugi deo knjige Istorije Crne Gore (II/2, 1970), u kojoj je period 1386 — 1496. Pisao je udžbenike za osnovne i srednje škole i na taj način pomogao da se podigne nivo nastave istorije. Istorija humanizma u primorskim gradovima bila je Božićeva omiljena tema tokom čitavog stvaralaštva. Pisao je studije o Ksenofonu Filelfu i Filipu de Diversisu, čiji je opis Dubrovnika preveo na srpskohrvatski jezik, adaptirao je dubrovačke komediografe i pomogao da izađu na pozornicu. Bio je veoma predan nastavničkom radu, pomagao je razvoj mladih naučnih kadrova, unapredio nastavu pomoćnih istorijskih nauka. Veliki uticaj na studente vršila su (i dalje vrše) njegova umnožena predavanja iz diplomatike i hronologije.
Iševnica
Iševnica je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Vlădeni, Vlădeni, Dâmbovița
Vlădeni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vlădeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2963 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Infuzija
Infuzija se može odnositi na:
Russell Crowe
thumb|right|210px|Rasel Krou Rasel Ajra Krou je novozelandski i australijski glumac, koji je rođen 7. aprila 1964. godine u Velingtonu (Novi Zeland).
Biografija
Krou je rođen u Velingtonu (Novi Zeland), od oca Džona Aleksandera Kroua i majke Džaslin Ivon Vumis. Krouva pra-pra-pra baka je bila maorkinja, a pored maorskog još ima Norveško, Irsko, Velško i Škotsko poreklo.
Kada mu je bilo četiri godine sa porodicom se seli u Australiju, a dve godine kasnije dobija manju ulogu u jednoj od epizoda australijske tv serije Spyforce.
U Sidneju je pohađao Sydney Boys High School, ali sa 14 godina se vraća na Novi Zeland i tamo pohađa Auckland Grammar School. Kad je imao 21. godinu vraća se u Australiju i tamo pohađa National Institute of Dramatic Art.
Nakon igranja u tv serijama Neighbours i Living with the Law, dobija svoje prve filmske uloge u filmovima The Crossing i Prisoners of the Sun, 1990. godine. . Nakon uspeha u Australiji, počinje da igra u američkim filmovima kao što su: Brzi i mrtvi, Virtuoznost, Poverljivo iz L.A., The Insider, Gladijator, Blistavi um. Za film Gladijator je nagrađen Oskarom, dok je nominovan za filmove The Insider i Blistavi um, kao najbolji glavni glumac.
Privatni život
Krou je bio u vezi sa poznatom glumicom Meg Rajan, koju je upoznao na snimanju filma Dokaz života, 2000. godine. Venčao se 2003. godine sa australijskom pevačicom i glumicom Danielle Spencer, sa kojom ima dva sina koji se zovu Čarls Spenser Krou i Tenison Spenser Krou.
Yong Ji
Yong Ji (雍己) bio je devet kralj iz dinastije Shang u Kini. O njegovoj vladavini se ne zna skoro ništa.
Međutim, i Bambuski anali i Zapisi Velikog Historičara se slau da je umro u 12. godini vladavine.
Kildeer, Illinois
Kildir je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.968, što je 508 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Dos Huastecas, San Martín Chalchicuautla
Las Dos Huastecas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Milan, Treviso
Milan je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
El Desmontito, Reynosa
El Desmontito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Tone Seliškar
Anton "Tone" Seliškar (Ljubljana, 1. travnja 1900. - Ljubljana, 10. kolovoza 1969.) je jedan od najpoznatijih slovenskih pisaca i pjesnika. Pisao je proletersko-socijalnu literaturu.
Životopis
Tone Seliškar je rođen 1. aprila 1900. godine u Ljubljani u radničkoj obitelji. Otac mu je bio vozač koji je cijenio knjige, a majka mu je radila u tvornici duhana. Seliškar je osnovnu školu završio na Vrtači. Već tada, u osnovnoj školi, počinje pisati svoje prve pjesme.
Nakon rata bio je novinar u Slovenskom poročevalcu (Slovenski izvjestitelj), urednik nakladničke kuće Borec i predsjednik Slovenske iseljeničke matice. Dobitnik je Nagrade France Prešeren 1947. godine i Levstikove nagrade 1949. i 1950. godine.
Umro je 10. avgust 1969. u Ljubljani.
Stil pisanja
Seliškar je većinu svojih djela posvetio djeci i mladima, a djela su mu u proletersko-socijalnom stilu.
U svojim pjesmama prelazi iz socijalnog ekspresionizma (Trbovlje) u socijalni realizam (Pjesme očekivanja), a u svojoj prozi opisuje katastrofe i poteškoće s kojima se suočavaju radnici i njihovu borbu za opstanak. Motive je nalazio u životu dalmatinskih ribara (Družba Sinjeg galeba), partizanskog vremena (Mule, Drugovi, Lisčki), a svoje djetinjstvo je opisao u knjizi Dječak s velike ceste.
Mačak Felix
Autorstvo nad Felixom je predmet spora, s obzirom da je Sullivan kao autora navodio sebe, dok se autorom također proglašavao i njegov glavni animator Otto Messmer. Ono što nije sporno jest da se od prvog filma Feline Follies iz 1919. godine Felix nametnuo kao jedan od najomiljenijih likova američke popularne kulture 1920-ih, odnosno da su njegovi filmovi, koji su kombinirali nadrealni humor s komentarima društvenih zbivanja, pogodili ukus tadašnje publike. Godine 1923. se počeo raditi i popularni strip, a o Felixu je snimljena i popularna pjesma.
Dolazak zvučnog filma je označio početak kraja sa Felixa, s obzirom da se Sullivan nije htio prilagoditi novog tehnologiji, za razliku od njegovog glavnog konkurenta Walta Disneya koji je na mjesto Felixa postavio Mickeya Mousea. 1930-ih je nakon Sullivanove smrti bilo pokušaja da se napravi novi Felix, ali oni nisu imali uspjeha. S druge strane je više uspjeha imala animirana TV-serija 1950-ih, a kasnije su snimljena i dva animirana cjelovečernja filma.
Tai Wu
Tai Wu (太戊) je bio deseti po redu vladar dinastije Shang u Kini.
Njegov glavni grad je bio Hao(亳). Kineska tradicija ga drži jednom od najdugovječnijih vladara u historiji, s obzirom da mu je vladavina trajala preko 60 godina.
Huaque, Urique
Huaque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2263 m.
El Tenorio (razvrstavanje)
El Tenorio ima više značenja:
Dux
Dux, značenje na latiskom jeziku: "vođa". U vrijeme drevnog Rima dux je imao komandu nad dvije ili više legija koje su se nalazile u određenoj provinciji.
Titula dux mogla se odnositi i na konzula ili imperatora, no obično se odnosila na komandanta rimske vojske, odnosno guvernera rimske provincije koji je u određenom periodu historije Rima istovremeno bio i dux, vojni komandant. Guverner provincije je dakle bio najviši civilni službenik u provinciji a kao dux i vrhovni vojni zapovjednik legija raspoređenih u njegovoj provinciji.
Tokom različitih državnih i vojnih reformi civilne i vojne funkcije su razdvojene.
Križanci velikih mačaka
Križanje velikih mačaka događa se samo u cirkusima i zoološkim vrtovima, ne samo jer velike mačke žive na različitim dijelovima Zemlje, nego što su i prirodni neprijatelji.
Zhong Ding
Zhong Ding (仲丁) je bio jedanaesti po redu vladar iz dinastije Shang u Kini.
Rođen je po imenu Zhuang(庄). Tradicija navodi kako je glavni grad iz Haoa premjestio u Xiao(嚣), u oblasti Heshang(河上).
Bambuski anali mu pripisuju vladavinu od 9, a Zapisi Velikog Historičara vladavinu od 11 godina.
Villa Escondida, Jesús María
Villa Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1894 m.
Kalić
Kalić je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Ließem
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Lizem se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 308 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 87 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Kalić
Zemljopis
Nalazi se istočno od nacionalnog parka Risnjaka. Sjeverozapadno su Požar, Podgora Turkovska, Zakrajc Turkovski i Hrvatsko, sjeverno je Gornji Ložac, sjeveroistočno su Turke (Hrvatska) i Grintovec pri Osilnici (Slovenija).
Arraincourt
Arenkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 291 m, a minimalnoj 232 m).
Pat Sullivan (filmski producent)
Patrick Pat Sullivan (Sydney, 2. februar 1887 - 15. februar 1933) bio je australski karikaturist i filmski producent poznat kao jedan od pionira filmske animacije i tvoraca Mačka Felixa. Godine 1910. se doselio u SAD gdje je šest godina kasnije osnovao svoj filmski studio, gdje će 1919. izdati Feline Follies, prvi animirani film u kome se pojavljuje Felixov lik. Autorstvo Felixa je među kasnijim historičarima postalo predmet spora, s obzirom da dio smatra kako je pravi tvorac njegov animator Otto Messmer. U svakom slučaju, Sullivan je s Felixom doživio veliki uspjeh, učinivši ga jednom od pop ikona Amerike 1920-ih. Sullivan se, s druge strane, nije znao na vrijeme prilagoditi dolasku zvučnog filma za razliku od svog glavnog konkurenta Walta Disneya. Posljednje godine je proveo mučen alkoholizmom od čijij je posljedica i preminuo.
Taverna di Pignataro Maggiore, Caserta
Taverna di Pignataro Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Trignano, Brescia
Trignano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Wai Ren
Wai Ren (外壬) je bio dvanaesti vladar dinastije Shang u Kini.
Rođen je pod imenom Fa(发), a glavni grad mu je bio Xiao(嚣).
Za njegove vladavine su se pobunili vazali Shanga - narodi Pei (邳) i Xian (侁).
Bambuski anali tvrde da je vladao 10, a Zapisi Velikog Historičara da je vladao oko 15 godina.
James Randi
James Randi [ ˈd͡ʒeɪmz ˈrændi ]  (rođeno ime Randall James Hamilton Zwinge; scensko ime The Amazing Randi) (Toronto, 7. kolovoza 1928 - 2020.), kanadsko-američki mađioničar i znanstveni skeptik. Baveći se i dovodeći u pitanje mnoge paranormalne i pseudoznanstvene tvrdnje, s Paulom Kurtzom je 1976. osnovao Odbor za znanstvenu istragu tvrdnji o paranormalnom (CSICOP), a 1996. Obrazovnu zakladu Jamesa Randija (JREF). Karijeru je počeo pod scenskim imenom »The Amazing Randi« (engl.: čudesni Randi) i potom većinu svojeg vremena odlučio posvetiti istrazi paranormalnih, okultnih i supranaturalnih tvrdnji koje kolektivno naziva »woo-woo« (engl.: bau-bau). Sa 60 godina umirovio se od prakticiranja magije, a sa 87 od JREF-a.
Iako često označen kao »demistifikator«, Randi je izjavio da mu se ne sviđaju konotacije tog naziva i radije se opisuje kao »istražitelj«. Pisao je o paranormalnim fenomenima, skepticizmu i povijesti magije. Bio je čest gost u The Tonight Show Starring Johnny Carson, a povremeno je gostovao u televizijskom programu Penn & Teller: Bullshit!
Prije njegova umirovljenja JREF je bio pokrovitelj paranormalnog izazova od jednog milijuna dolara, u kojem je nagradu od 1 000 000 USD nudio izabranim prijaviteljima koji su mogli demonstrirati dokaz za ikakvu paranormalnu, supranaturalnu ili okultnu silu ili događaj pod testnim uvjetima o kojima su se usuglasile obje strane. Paranormalni izazov je 2015. službeno okončan od JREF-a. Zaklada nastavlja dodjeljivati grantove neprofitnim grupama koje potiču kritičko mišljenje i svjetonazor zasnovan na faktima.
Rani život
Randi je rođen 7. kolovoza 1928. u Torontu (Ontario, Kanada) kao sin Marie Alice (rođ. Paradis) i Georgea Randalla Zwingea. Ima mlađeg brata i sestru. Magijom se počeo baviti vidjevši Harryja Blackstonea St. i pročitavši konjuracijske knjige tokom 13-mjesečnog boravka u gipsu uslijed biciklističke nesreće. Zbunio je liječnike koji su očekivali da nikad više neće moći hodati. Randi je često izbivao s nastave i sa 17 godina napustio je srednju školu da bi nastupao kao konjurator u putujućem cirkusu. Radio je kao mentalist u lokalnim noćnim klubovima i na torontskoj Kanadskoj nacionalnoj izložbi te pisao za montrealski tabloidni tisak.
U dvadesetima je Randi preuzeo ulogu astrologa da bi pokazao da oni zapravo samo čine jednostavne trikove pa je pod imenom »Zo-ran« kratko pisao astrološku kolumnu u kanadskom tabloidu Midnight jednostavno miješajući stavke iz novinskih astroloških kolumna i lijepeći ih nasumično u svoju kolumnu. U tridesetima je Randi radio u UK, Evropi, filipinskim noćnim klubovima i diljem Japana. Svjedočio je mnogim trikovima koji su bili predstavljeni kao supranaturalni. Među njegovim najranijim iskustvima bilo je gledanje evangelista koji je upotrebljavao verziju tehnike »jedne cedulje unaprijed« da uvjeri crkvenjake u svoje božanstvene moći.
Svjetski rekordi
Randi drže sljedeće Guinnessove svjetske rekorde:
Eksterni linkovi
Službeno
Članci
Mediji
1,1'-Azobis-1,2,3-triazol
1,1'-Azobis-1,2,3-triazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 164,128 Da.
Vestalke
Služba
Vestalke je birao vrhovni sveštenik (Pontifex Maximus) još dok bi bile devojčice od šest do deset godina. Pretpostavlja se da su najpre to bile članice kraljevske porodice. Kasnije se zahtevalo da to budu kćeri slobodnih građana, da imaju oba živa roditelja, a da nemaju nikakve fizičke ili mentalne nedostatke. U početku ih je bilo dve, potom četiri, a onda i šest. U prvo vreme je njihova služba trajala pet, a kasnije 30 godina i za sve to vreme nisu smele da izgube nevinost, jer u suprotnom bi bile kažnjene tako što bi ih žive zakopali u blizini Kvirinalskih vrata na Campus Sceleratusu. Međutim, nakon službe imale bi pravo na udaju.
Prvih deset godina bi bile pripremane za službu i obučavale bi ih starije vestalke, koje su već službovale treću deceniju. Drugih deset godina bi se starale o kultu. Službu su obavljale ćuteći. Glavni zadatak im je bio održavanje večite vatre, jer su smatrane domaćicama državnog ognjišta. Ukoliko bi se vatra ugasila greškom vestalke, bila bi kažnjena šibanjem. Takođe, donosile bi vodu sa izvora Kamene u glinenim posudama, koja se koristila u obredima. Na čelu vestalki je bila Velika vestalka (Virgo Vestalis Maxima), a živele su u Vestinom atrijumu na Forumu.
Privilegije
Vestalke su uživale velika prava. Osim što su imale počasna mesta na svim javnim igrama, svedočile su bez zakletve i mogle su da oslobode osuđenika na smrt. Međutim, ukoliko bi neko uvredio vestalku, bio bi osuđen na smrt.
Izgled
Kosu su češljale na poseban način i nosile su belu odeću, a prilikom žrtvovanja su pokrivale glavu belim velom (suffibulum).
U umetnosti
U likovnoj umetnosti prikazivano je samo pet vestalki, jer je šesta uvek bila pored državnog ognjišta.
Liješnje (Kolašin)
Liješnje je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 28 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 53 stanovnika).
Demografija
U naselju Liješnje živi 27 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,3 godina (47,8 kod muškaraca i 58,0 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,65.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Druga Španska Republika
Druga Španska Republika ili Druga Španjolska Republika je razdoblje republikanskog uređenja vladavine u španskoj historiji između 14. 4. 1931., kada je proglašena, a kralj Alfons XIII. napustio zemlju, i 1. 4. 1939., kada su se predale posljednje vladine republikanske snage Francovim nacionalistima i time označile kraj Španskog građanskog rata.
Historija
Španska Republika osnovana je 14. 4. 1931. godine, nakon poraza kralja Alfonsa XIII na lokalnim izborima i njegove abdikacije. Nakon izgona kralja iz države, formirana je privremena vlada na čelu sa Nicetom Alcalá-Zamorom koja je trajala do 9. 12. 1931. kada je proglašen novi ustav. U Španiji je na vlasti tada bila republikansko-socijalistička partija Manuela Azañe.
Prvi predsjednik Republike bio je N. Alcalá-Zamora (1931–1936). Na izborima 1933. godine pobijedio je radikal Alejandro Lerroux, koji je povukao većinu republikanskih reformi. Dolaskom radikala na vlast, buknuli su ustanci socijalista i anarhista u Asturiji i Kataloniji u oktobru 1934. godine.
Na izborima u januaru 1936. godine, na vlast je došao Narodni front, koaliciona vlada socijalista, komunista i lijevih republikanaca. Novi predsjednik Republike postao je Manuel Azanja. Narednih mjeseci pojačali su se sukobi između desnih i lijevih snaga. Sukobi su bili sve intenzivniji, sve do 17. 7. 1936. godine, kada su se trupe, predvođene generalom Franciscom Francom, u Španskom Maroku pobunile protiv Republike.
Španski građanski rat
General Franko je 17. 7. 1936. godine pokrenuo napad španske vojske u Africi na Špansku Republiku. Glavni sponzori Frankove vojske bile su Musolinijeva Italija i Hitlerova Njemačka, dok su republikanci primali pomoć od Meksika, Sovjetskog Saveza i od dobrovoljaca u Internacionalnim brigadama. Od 1937. godine, pobunjenici su uglavnom pobjeđivali, a republikanci su se uglavnom povlačili. Republika je pala 1. 4. 1939. gofine, ulaskom trupa generala Franka u Madrid.
Vlada u egzilu
Nakon poraza Republike, formirana je Vlada u egzilu Druge Španske Republike. Imala je ambasadu u gradu Meksiku do 1976. godine, a formalno je raspuštena naredne godine.
Muğla (provincija)
Provincija Muğla  (turski: Muğla ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na jugozapadu Turske.
Provincija nosi ime po glavnom gradu provincije - Muğla.
Geografske karakteristike
Muğla je površinom jedna od većih provincija sa svojih 13 338 km², ona se prostire duž 1 100 km obale Mediterana u Anadoliji. Muğla ima vrlo razvijen turizam, jer se tu nalaze poznate destinacije Bodrum, Ölüdeniz, Marmaris i Fethiye.
Administrativna podjela
Provincija Muğla  u kojoj živi 817 503 stanovnika, administrativno je podjeljena na 12 okruga (ilçeler);
Sumnjivo lice (film)
Sumnjivo lice je jugoslovenski film, snimljen 1954. godine u režiji Predraga Dinulovića i Sofije Soje Jovanović.
Ceppaloni, Benevento
Ceppaloni je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Sumnjivo lice (film)
Film je snimljen po motivima istoimene komedije Branislava Nušića.
La Parota de Atijo, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Montpelier, Idaho
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.597, što je 188 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Otto Messmer
Otto James Messmer (16. august 1892 - 28. oktobar 1983) bio je američki karikaturist, filmski animator i producent, najpoznatiji kao jedan od tvoraca popularnog animiranog lika Mačak Felix. Na njemu je radio kao jedan od zaposlenika filmskog studija Pata Sullivana u čijem se filmu Feline Follies 1919. godine Felix prvi put pojavio. Autorstvo nad Felixom je predmet spora; Messmer je kasnije angažiran od Sullivanovih nasljednika i na Felixu je radio do svoje smrti.
Kočičin
Kočičin je pogranično naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.