cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bojang od Goguryeoa
Stričevo svrgavanje je, pak, poslužilo kao povod kineskom caru Taizongu da 645. pokrene pohod protiv države Goguryeo, ali je Yeon Gaesomun uspješno odbio tu invaziju. Sa južnom državom Baekje je, pak, sklopljen savez protiv države Silla, koja je, pak, sklopila savez sa Kinezima i godine 660. eliminirala državu Silla. Nakon Yeon Gaesomunove smrti 666. godine je došlo do raskola između njihovih sinova, a što su Kina i Silla iskoristili da bi pokrenuli novi pohod. Yeon Namsaeng se tada predao Kinezima, a Yeon Jeong-to državi Silla. Godine 668. su kineske trupe zarobile Bojanga.
Bojang je nakon toga doveden u Chang'an gdje ga je car Gaozong imenovao jednim od svojih ministara. Nešto kasnije, nastojeći udobrovoljiti svoje nove korejske podanike, Bojanga je imenovao guvernerom Liadonga. Bojang je tamo, pak, počeo podsticati pobune protiv kineske vlasti. Zbog toga je smijenjen i protjeran u Sečuan, gdje je i umro.
Castellana, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Solčava (općina)
Općina Solčava (slovenski: Občina Solčava) je jedna od 212 slovenskih općina od 518 stanovnika. , administrativni centar općine je selo Solčava.
Geografske karakteristike
Općina Solčava prostire se na sjeveru Slovenije, pored granice sa Austrijom, u srcu Kamniških Alpi, u par dolina, od kojih je jedna i čuvena Logarska dolina, na površini od 102.8 km², na kojoj leži 4 naselja.
Naselja Općine Solčava
Logarska Dolina, Podolševa, Robanov Kot, Solčava
Castelnau-Rivière-Basse
Kastelno Rivjer Bas je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 667 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 249 m, a minimalnoj 128 m).
Tupelo, Mississippi
Tupelo je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 34.546, što je 335 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
OR12D3
Olfaktorni receptor 12D3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR12D3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Koburg
Koburg se može odnositi na
Kolins
Kolins se može odnositi na
Konesvil
Konesvil se može odnositi na
Grassona, Verbano-Cusio-Ossola
Grassona je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Klerens
Klerens se može odnositi na
Konrad
Konrad se može odnositi na
Leptospermon
Leptospermon je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 266,333 Da.
Čilikoti
Čilikoti se može odnositi na
Cedarhurst, New York
Sidarherst je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.592, što je 428 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Skopsko kale
Skopsko kale (makedonski: Скопско Кале), znana i kao tvrđava Kale , ili jednostavno Kale (što na turskom znači "tvrđava, utvrda, utvrđenje"), je historijska utvrda u Sjevernoj Makedoniji, u Skoplju, smještena na dominantnom brijegu Gradište iznad rijeke Vardar.
Lokalitet Kale za prahistorije
Na arheološkom nalazištu Kale pronađeni su tragovi ljudske prisutnosti od neolitika (4000. pne) i brončanog doba. Najviše nalaza pronađeno je na sjevero-istočnim dijelovima lokaliteta, u sektoru 7. Pronađeni su ostaci peći za keramiku iz ranog brončanog doba, dijelovi stambenih objekata iz srednjeg brončanog doba i kuća iz kasnog brončanog doba.
Utvrda Kale za bizantskih vremena
Prva utvrda, po današnjim saznanjima, podignuta je u 6. stoljeće, na brdu iznad Vardara, iz tog vremena su ostatci najstarijih kiklopskih zidina široki 2.80-4.20 m, podignuti su od velikih kamenih blokova sa jako puno veziva od žbuke. Dali je je ta građevina imale neke veze sa obližnjim gradom Scupijem, razorenog u potresu 518. i carom Justinijanom I ostaje da se istraži. 250px|left|thumb|Istočni ulaz u utvrdu Kale Negdje pri kraju 10. stoljeća (u doba cara Samuila) Kale je potpuno okružen zidinama, iz tog vremena iskopano je puno kovanica, sjekira, vršaka strelica, keramike koje upućuju na to da je u to vrijeme utvrda bila veliko vojno uporište.
Od kraja 13. do kraja 14. stoljeća Skoplje je pod vlašću srpskih despota, car Dušan je premjestio svoju prijestonicu iz Prizrena u Skopje. Po pisanim izvorima na Kaleu je tad bilo četiri crkve. Za tog vremena, obnovljene su i povećane zidine grada, - utvrda je proširena prema sjeverozapadu, - podignute su dvije kvadratne kule sa istočne i zapadne strane, obnovljena su južna ulazna vrata. Novijim arheološkim istraživanjima iskopani su temelji prostranih javnih zgrada u sektorima 1, 4, 5 i 10.
Najviši dio utvrde Kale, nalazi se na jugoistočnom dijelu platoa (sektor 3), tu su pronađeni temelji crkve, križnog tlocrta sa nekropolom oko nje. Na tom lokalitetu je iskopano puno predmeta iz 13-14. stoljeća. 250px|left|thumb|Utvrda Kale
Utvrda Kale za osmanskih vremena
Osmanska vojska Jigit-bega je zauzela utvrdu Kale 1391, zbog otpora branitelja utvrda je djelomično razorena (južna vrata). Nakon tog je potpuno obnovljena za vojne potrebe. Vrata su obnovljena, a dva bočna tornja uz njih su povećana.
Kako se osmanska granica odmaknula daleko na sjever od Skopja, utvrda Kale je izgubila na važnosti, tako da je pronađeno vrlo malo predmeta iz kasnijih stoljeća.
U jesen 1689. austrijska vojska na čelu s Piccolominijem zauzela je Skopje. Piccolomini je poslao izvještaj caru u Beč, u kojem ga je izvjestio da je zauzeo ruševnu utvrdu Kale sa 12 tornjeva, u jednom jedinom napadu na njezin istok sa svega 400 konjanika.
Utvrda Kale za 20. stoljeća
Nakon formiranja Jugoslavije, u razdoblju od 1921-1930, izgrađeno je 10 masivnih vojnih zgrada na utvrdi Kale, u kojima je bio vrhovni štab, kasarne i skladišta.
Kale je ostala vojna utvrda sve do 1951, tad se vojska definitivno odselila iz utvrde, a njene zgrade su preuzeli arheološki i historijski muzej.
Međutim su svi ovi objekti porušeni u katastrofalnom potresu iz 1963, iza njih su ostali slojevi ostataka ruševina debljine i do nekoliko metara.
Arheološki lokalitet Kale
Prva površna iskapanja na tom lokalitetu rađena su 1930-ih, pa nakon toga 1960-ih. No tek od 2007. počelo je temeljito istraživanje tog lokaliteta, koji je podijeljen je u 10 sektora, i na kojem istraživanja provodi Arheološki muzej Skopje, koji je smješten pored nalazišta.
Trogirska katedrala
Povijest
Gradnja katedrale počela je 1213. godine na temeljima ranokršćanske katedrale koju su uništili Saraceni 1123. god. Poput prethodne i ova je posvećena Svetom Lovri, no poznata je i kao katedrala sv. Ivana (zaštitnik grada, preminuo 1111.), biskupa koji je bio poznat po svom besprijekornom životu i otporu mađarskom kralju Kolomanu koji je okupirao Dalmaciju i cijelu Hrvatsku.
Katedrala je većinom izgrađena u romaničkom stilu (majstori Stjepan i Matej) do 1251. god., dok je gotički svod izgrađen u 15. st. Gradnja je završila 1589. god. dovršetkom zadnjeg kata zvonika u stilu manirizma arhitekta Trifuna Bokaniča (1575.–1609.), za čiju je gradnju trebalo skoro dva stoljeća. Prvi je kat, djelo Matije Gojkovića, građen u gotičkom stilu (nakon što su je mlečani uništili 1420. god. ), drugi ima obilježje venecijanske cvjetne gotike 15. stoljeća (s prozorima koji podsjećaju na prozore Ca' d'Oro). Andrija Aleši 1460. godine dobiva zadatak da uz nadsvođeno predvorje katedrale sv. Lovre dogradi krstionicu. Istovremeno kada je započela izgradnja krstionice Aleši radi i na preoblikovanju katedralne sakristije. Gradnja krstionice trajala je trajala do 1467. godine. Andrija Aleši i Nikola Firentinac 1468. god. potpisuju s trogirskim kaptolom ugovor o izgradnji kapele sv. Ivana Trogirskog. Treći kat zvonika je dovršen krajem 16. stoljeća, a četvrti piramidalni završetak krase četiri manirističke skulpture mletačkog kipara Alessandra Vittoria (1525.–1608.).
Kapela sv. Ivana Trogirskog je renovirana 2002. god. pod vodstvom američke zaklade Venetian Heritage Incorporation i njenim čelnim čovjekom Lowrencom Lovettom. Nakon što je u travnju 2010. god. završena obnova južnog portala Petra Pozdanića (zajedno s kneževim baroknim vratima iznad kojih se nalazi natpis biskupa Preguana koji datira gradnju katedrale u 1213. god.), odmah je postavljena skela za uređenje njezina istočnog pročelja, a istodobno su nastavljeni radovi i na uređenju unutrašnjosti.
Odlike
Zvonik je jedan od najzanimljivijih primjera rasta arhitektonskoga spomenika kroz vrijeme u Europi koji djeluje kao presjek svih stilova što su se u Dalmaciji javljali od romanike do manirizma.
Radovanov portal je glavni portal katedrale i ujedno najznačajniji srednjovjekovni portal na istočnom Jadranu te u ovom dijelu Europe. Nazvan je po njegovu autoru Majstoru Radovanu koji ga je isklesao 1240. godine i potpisao s per Raduanum. Skulptura portala karakterističan je primjer gotičkog realizma i humanizma, ali s obilježjima starijeg romaničkog stila.
U unutrašnjosti se ističe veliki oltar u obliku krasnog baldahina (ciborij), djelo majstora Mavra iz 14. st. Na ciboriju su kipovi Gospe i Anđela (Blagovijest). Sa strana oltara, uz zid, nalaze se kipovi sv. Ivana Trogirskog i sv. Lovre u baroknom stilu iz 18. st. Na zidu s lijeve strane oltara je bunar s kruništem (1661.). Osmerokutna propovjedaonica s romaničkim kapitelima djelo je domaće umjetničke škole iz 13. st. Korska drvena sjedala djelo su Ivana Budislavića (15. st.).
Kapela Svetog Ivana Trogiranina je jedan je od najljepših renesansnih spomenika u Europi.Nalazi se uz sjeverni zid katedrale na mjestu gdje se do tada nalazila jedna kuća. Kao i na primjeru krstionice, prostorna koncepcija kapele je rađena prema prostornoj koncepciji Jupiterova hrama u Dioklecijanovoj palači. U dvadeset šest kazeta svoda uklesane su glave serafina što je prema Andriji Mutnjakoviću „jedinstvena kompozicija nepoznata do tada u renesansnoj umjetnosti“. Zidovi kapele podijeljeni su u četiri zine: podnožje u obliku klupe, friz s puttima bakljonošama, središnju zonu s nišama za skulpture i atiku s kružnim prozorskim otvorima.
''Kapela sv. Jere (sada Kapela sakramenta'') iz 15. st. izgradio je Mikica Sobota, a kao arhitekti spominju se i Gruato i Račić. Na oltaru je dvostruki mramorni tabernakul u baroknom stilu (venecijanski majstor, 1737.). Pred ulazom je uzidan renesansni reljef Bogorodice sa sv. Jerom i sv. Ladislavom. ''Oltar sv. Kruža'' krasi raspelo iz 16. st., a na oltaru Jubileja nalazi se slika krštenja Isusova (16. st.). Tu su još i ''oltari Sv. Augustina (slika Matteinija), Gospe od milosrđa i oltar Imena Marijina'' (zadužbina Garanjin – Fonfogna). Na stupu pred propovjedaonicom je slika bl. Augustina Kažotića Trogiranina (djelo Palme Mlađega, 1599.). Tu su još slike majstora Dominika Sagomana (1738.), Augustina Ridolfija (18. st.) te iznad kora djela mletačkog slikara Tizianove škole Aleksandra Varotari – Padovanina (1509. – 1650.). U središtu crkve visi velika drvena svjetiljka u obliku dvostrukog gotičkog križa iz 1561. g. Srebrne lampade u crkvi zavjetni su darovi grada Zadra (1723.), Vrlike (1742.), pomoraca iz Levanta (1688) i drugih. Orgulje je izradio Milan Majdak iz Vrapča kod Zagreba 1940. god. i jedne su od najboljih u državi.
U katedrali ima više grobnica glasovitih trogirskih obitelji (Lučića, Andreisa, Kazotića, Bugoforte i drugih), kao i ona kneza Mladena III. Šubića Bribirskog, «Štita Hrvata», te humanista Frane Frankvila Andronika. U sakristiji katedrale nalazi se veći dio riznice s raznim povijesno-umjetničim predmetima.
Macchia di San Giovanni, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Cincinnati (razvrstavanje)
Sinsinati se može odnositi na:
Logarska dolina
Logarska dolina je alpska ledenjačka dolina u srcu Kamniških Alpa, na sjeveru Slovenije.
Geografija
Logarska dolina prostire se po teritoriji Općine Solčava, udaljena oko 7 km od općinskog centra Solčave. Leži na prosječnoj nadmorskoj visini od 750 metara, okružena planinskim visovima od preko 2000 m: Krofička, Ojstrica, Planjava, Brana, Turska gora, Rinka, itd. Dolina je pitoreskno mjesto u kom teče rijeka Savinja, koja tu i izvire iz slapa Rinke i izvora Črne. Dolinu je oblikovao glečer za posljednjeg Ledenog doba. Dolina je duga 7 km i široka do 250 metara, ukupne površine od 24 km². Geografski se da podijeliti na tri cjeline: Log (vlažni i travnati donji dio doline), Plest (središnji dio doline koji je u većem dijelu obrastao šumom) i Kot (šumoviti, šljunčani i najviši dio doline). Zbog svoje ljepote i prirodnih karakteristika, Logarska dolina je 1987. proglašena za rezervat prirode i od tada brigu o njoj (pored tridesetak stanovnika starosjedioca) vodi Krajinski park Logarska dolina.
Dakota Siti
Dakota Siti se može odnositi na
Al-Kaida
thumb|right|400px|Karta lokacija napada Al-Kaide
Al Kaida (arapski القاعدة - al-Qā‘idah, "baza") je ime dato međunarodnom savezu Islamskih terorističkih organizacija. Osnovana od strane arapskih mudžahedinskih dobrovoljaca koji su tijekom 80-tih odlazili u Afganistan boriti se protiv snaga SSSR-a. Najočitiji vođe te organizacije su Saudijac Osama bin Laden i Egipćanin Ayman al-Zawahiri. Odgovorna je za više teških terorističkih napada, kao napadi 11. rujna 2001., nakon kojih SAD pokreće Rat protiv terorizma koji je bitno oslabljuje i tjera njezine članove iz Afganistana. Nakon toga al-Qaida se reorganizira i sprema za nove napade.
Smendes II
Nesbanebdjed II, ili u heleniziranom obliku, Smendes II, bio je Visoki svećenik Amuna u Tebi u Drevnog Egiptu. Vladao je od oko 992. pne. do 990. pne.
Al-Kaida
Istorija
Al Kaida vodi korene iz vremena sovjetske invazije na Avganistan, kada se okosnica muslimanskih boraca pridružila mudžahedinskom pokretu otpora, koji su najvećim delom finansirale Sjedinjene Države i Pakistan. Al Kaida je bila najuspešnija grupa za prikupljanje sredstava i regrutaciju u muslimanskim zemljama. Međutim, 1992. al Kaida je već počela da se okreće protiv SAD i Britanije, uglavnom zbog toga što su ove zemlje poslale trupe u Saudijsku Arabiju, kako bi je zaštitile od eventualne invazije iz Iraka.
Smendes II
Smendes je bio jedan od sinova Menkheperrea i Isetemjeb III ili Istemkheb. Oženio je kči Henuttauy II ili Henttawy II i imao kći, Nesjons ili Nesikhons, koja će poslije postati supruga njegovog brata Pinedjema II.
Al-Kaida
Istorija
Vođa al Kaide, Osama bin Laden je ponudio saudijskom rukovodstvu zaštitu od strane svojih boraca, kako neverničke (nemuslimanske) trupe ne bi kročile u zemlju u kojoj se nalazi najsvetiji islamski grad, Meka. Međutim, saudijsko rukovodstvo nije prihvatilo ovu ponudu, već se okrenulo svojim zapadnim saveznicima. Vođe al Kaide tvrde da SAD i Velika Britanija ugnjetavaju muslimane. Al Kaida koristi američku invaziju i okupaciju Iraka, prisustvo američkih trupa u nekolicini islamskih zemalja, i američku podršku Izraelu, za vrbovanje i radikalizovanje mladih muslimana.
Smendes II
Njegov pontifikat je bio kratak i ostavio tako malo tragova da se Smendes poslije nije pojavio ni u analima kasnijeg egipatskog historičara Manethoa.
Naslijedio ga je brat Pinedjem II.
Bitka kod Azaza (1030)
Bitka kod Azaza se odigrala 1030. za vrijeme bizantsko-arapskih ratova u blizini današnjeg sirijskog grada Azaz između bizantske vojske pod carem Romanom III Argirom na jednoj strani, te snaga arapskog midrasidskog Emirata Alepa. Do nje je došlo tokom bizantskih nastojanja da alepske emire, koji su prešli pod Fatimidski Kalifat ponovno učine svojim vazalima. U njoj su Bizantinci teško poraženi i prisiljeni na bijeg, tokom koga se car jedva spasio zarobljavanja. Usprkos ponižavajućeg poraza, bitka nije imala odlučujući karakter, s obzirom da su bizantske vojskovođe već sljedeće godine prisilile alepske emire da ponovno počnu plaćati danak Bizantu.
Haies (Rona)
Aj je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 608 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 380 metara (maksimalnoj 564 m, a minimalnoj 307 m).
Danberi (razvrstavanje)
Danberi se može odnositi na
OR13A1
Olfaktorni receptor 13A1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR13A1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Hickory, Pennsylvania
Hikori je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 740.
Portage, Ohio
Portidž je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
NK Trilj
O klubu
Nogometni klub Trilj osnovan je 2006. godine u malom hrvatskom mjestu Trilju, koji se nalazi na rijeci Cetini u Zagori. Klub još igrački nije zaživio, ali planovi o stvaranju kluba se polako ostvaruju.
Grb
Krug u kojemu je prikazan poznati triljski most i rijeka Cetina. Poviše mosta je nacrtana gornja polovica nogometne lopte. Oko znaka je kružni natpis sa imenom kluba.
Igralište
Nalazi se na prostoru bivše srušene vojarne, neposredno uz rijeku. Taj dio poznat je i pod imenom Luka. Do sada je na tom predjelu uređena i podzidana obala rijeke i napravljeno veliko nogometno igralište - travnjak i ograda oko njega. U planu stvaranja sportskog centra su i klupske prostorije, pomoćno igralište i teniski tereni.
NK Čaporice
Nogometni klub Čaporice je nogometni klub iz sela Čaporice nadomak Trilja, Dalmacija, Hrvatska. Osnovan je 1997. godine.
U sezoni 2008./09. pokrenut je seniorski sastav koji je se uključio u sustav natjecanja 1. županijske lige Splitsko-dalmatinske županije. Osim seniorske klub ima omladinski pogon sa pet uzrasta, sveukupno brojeći preko 200 registriranih nogometaša. U klubu postoje ekipa veterana i ženska ekipa.
U sezoni 2009/10 se nakon 12 kola nalazi na 9. mjestu.
Adresa kluba
Čaporice bb, 21 240 Trilj
Grb kluba
Krug sa plavim obrubom na kojem piše Nogometni klub Čaporice. U sredini kruga je veliko slovo Č sastavljeno od crvenih polja šahovnice, unutar kojega je prikazan stilizirani grozd grožđa.
Igralište
Nogometni Klub Čaporice Trilj imaju lijep nogometni objekt (106x60m) sa vrlo kvalitetnim travnjakom, pomoćni teren manjih dimenzija (85x45m), a oba objekta imaju tribine za gledatelje i zgradu u kojoj se nalaze svlačionice i klupske prostorije.
Vanjske poveznice
NK Čaporice Trilj
Danvil (razvrstavanje)
Danvil se može odnositi na
Ashley Young
Ashley Simon Young (Stevenage, 9. srpnja 1985.) je engleski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Everton. Young je karijeru započeo u Watfordu, a prve nastupe u prvoj ekipi imao je 2003. tijekom vodstva Rayja Lewingtona. Regularni član ekipe postao je u sezoni 04./05. te je bio ključni igrač prilikom ulaska Watforda u prvu ligu sljedeće sezone. U Watfordu je igrao do 2007., kada prelazi u Aston Villu. U Villi je stekao nacionalni renome te je dobio poziv za reprezentcaiju, a dobre igre su mu 2011. doprinijele prilikom transfera u Manchester United.
Veliki poslovi
Veliki poslovi (Μέγαλα Ἔργα), naslov je jedne starogrčke didaktičke pesme, koja se antici pripisivala Hesiodu. Za samo dva sačuvana fragmenta može se s bar nekim stupnjem sigurnosti reći da su nekad činili deo ove pesme, no ona je najverovatnije nalikovala Hesiodovim Poslovima i danima, pri čemu bi epitet "Veliki" u naslovu ukazivao na to da je ona bila duža od Poslova. Ako je tako, Veliki poslovi su se prema Poslovima i danima odnosili jednako kao što se Velike Eeje odnose prema Katalogu žena.
Davenport
Davenport se može odnositi na
Veliki poslovi
Premda se u drugim antičkim izvorima nalaze samo oskudni citati iz Velikih poslova, može se reći da je ta pesma, kako se čini, obrađivala manje-više praktične teme, nalik onima koje se pojavljuju u Poslovima i danima. Sholija uz mit o pet vekova ljudskog roda u Hesiodovim Poslovima i danima, u vezi sa srebrnim vekom navodi da je u Velikim poslovima bila data genealogija za srebro te da je rečeno da je naraštaj srebrnog doba bilo potomstvo Geje. Drugi fragment za koji se sa sigurnošću može reći da je činio deo ove pesme nalikuje brojnim gnomskim iskazima karakterističnim za Poslove i dane:
Ostali fragmenti, za koje se može samo uslovno pretpostaviti da su pripadali ovoj pesmi, bave se snagom koju čovek poseduje u različitim fazama svog života (fr. 321), religijskim običajima (fr. 322) i sinovljevom ljubavi (fr. 323).
Glikoprotein 130
Glikoprotein 130 (takođe poznat kao gp130, IL6ST, IL6-beta ili CD130) je transmembranski protein. On je osnivački član klase citokinskih receptora. On formira jednu podjedinicu tipa I citokinskih receptora u IL-6 receptorskoj familiji. On se često naziva zajedničkom gp130 podjedinicom, i važan je za signal transdukciju nakon interakcije sa citokinom. Kao i drugi citokinski receptori tipa I, gp130 poseduje WSXWS aminokiselinski motiv koji osigurava korektno proteinsko savijanje i vezivanje liganda. On interaguje sa Janus kinazom da bi izazvao intracelularni signal nakon interakcije receptora sa ligandom. Strukturno, gp130 se sastoji od pet fibronektin tip-III domena i jednog imunoglobulinu-sličnog C2-tipa domena na njegovom ekstracelularnom delu.
Karakteristike
Svi članovi IL-6 receptorske familije formiraju kompleks sa gp130 proteinom, i putem njega prenose signal. Na primer, IL-6 se veže za IL-6 receptor. Kompleks ova dva proteina se onda asocira sa gp130. Taj kompleks od 3 proteina se homodimerizuje da formira heksamerni kompleks koji može da proizvede nizvodne signale. Postoje mnogi drugi proteini koji se asociraju sa gp130, kao što su kardiotrofin 1 (CT-1), inhibitorni faktor leukemije (LIF), cilijarni neurotrofni faktor (CNTF), onkostatin M (OSM), i IL-11. Postoji takođe nekoliko drugih proteina koji imaju strukturnu sličnost sa gp130, sadrže WSXWS motiv i očuvane cisteinske ostatke. Članovi ove grupe su: LIF-R, OSM-R, i G-CSF-R.
Gubitak gp130
gp130 je važan deo mnogih različitih tipova signalnih kompleksa. Inaktivacija gp130 proteina je letalna kod miševa. Homozigotni miševi nakon rođenja ispoljavaju brojne defekte, jedan od kojih je poremećeni razvoj ventrikularnih miokardijuma. Hematopoetski efekti obuhvataju redukovanje brojeva stem ćelija u slezini i jetri.
Prenos signala
gp130 nema unutrašnju tirozin kinaznu aktivnost. Umesto toga, on je fosforilisan na tirozin ostacima nakon kompleksiranja sa drugim proteinima. Fosforilacija dovodi do asocijacije sa JAK/Tyk tirozin kinazama i STAT proteinskim transkripcionim faktorima Specifično, STAT-3 se aktivira, što dovodi do aktivacije mnogih nizvodnih gena. Drugi putevi aktivacije su RAS i MAPK signalizacija.
Interakcije
Za glikoprotein 130 je bilo pokazano interaguje sa TLE1, SOCS3, HER2/neu, PTPN11, Leukemijski inhibitorni faktor receptorom,  Grb2, Janus kinaza 1  i SHC1.
Noal, Belluno
Noal je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Dedam
Dedam se može odnositi na
Noal, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Ashley Cole
Ashley Cole (London, 20. prosinca 1980.), umirovljeni engleski nogometaš i reprezentativac. Cole je potomak Arsenalove nogometne škole te je u klubu igrao 8 godina (uz jednu posudbu u Crystal Palace FC) prije nego je prešao u Chelsea u sklopu razmjene za Williama Gallasa. S Chelseajem je 2012. postao europski klupski prvak.
Leskverolinska kiselina
Leskverolinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,514 Da.
OR13C2
Olfaktorni receptor 13C2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR13C2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Gignac (Lot)
Žinjak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 562 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 292 metara (maksimalnoj 356 m, a minimalnoj 153 m).
Batarija
mini|desno|250px|Kula Kamerlengo i Batarija Batarija je nogometno igralište u Trogiru, na kojem igra HNK Trogir. To igralište je jedinstveno u svijetu po tome što se nalazi između 2 zaštićena spomenika kulture - kule Kamerlengo i kule sv. Marka.
Otac Sergije (film, 1918)
Otac Sergije (Отец Сергий) je ruski crno-bijeli nijemi film snimljen 1918. u režiji Jakova Protazanova. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimene pripovjetke Lava Tolstoja. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Ivan Mozžuhin, je bogati i lakomisleni aristokrat koji se, suočen s time da mu je zaručnica ljubovala sa carem Nikolajem I, odriče titule i bogatstva i počinje asketski život kao monah Ruske pravoslavne crkve. Protazanov je prvotno mislio započeti rad na filmu nedugo nakon Pikove dame 1916. godine, ali je tadašnja caristička cenzura priječila prikaz svećenika i monarha na filmu. Rad na filmu je otpočeo nakon kolapsa carističkog režima sljedeće godine, ali se odužio, dijelom zbog revolucionarnog kaosa, dijelom zbog Protazanovljeve bolesti. Svoju je premijeru imao tek 14. maja 1918. godine, kada su Rusijom već bili počeli vladati boljševici, a zbog čega se ponekad naziva prvim djelom sovjetske kinematografije. Otac Sergije se smatra jednim od najboljih Protazanovljevih djela, a posebno se ističe gluma Ivana Mozžuhina, koji je postao jednim od najvećih glumačkih imena nijeme ere. Originalna verzija je trajala 117 minuta, ali je danas očuvana samo skraćena verzija od 79 minuta.
Револуције у Европи 1848-1849
Енглеска индустријска револуција убрзала је привредни развој у Европи. Друштвени односи се нису мењали у време Свете алијансе, па је дошло до раскорака - привреда је напредовала, а друштво је стагнирало. Многи народи још нису имали своје националне државе и живели су под влашћу других народа. Стога, неке револуције 1848. године имају само социјалну или само национално-ослободилачку особеност. Понегде су оне обједињене, мада ретко.
Градска и сеоска сиротиња изазвала је социјалне немире 1847. године. Радници су од социјалне групе постали организована класа, чије су тежње исказане у Манифесту комунистичке партије, 1848. године. Гесло радника је било: "Пролетери свих земаља, уједините се". Раднички лидери су били Карл Маркс и Фридрих Енгелс.
Француска
mini|desno|150px|Наполеон III Бонапарта Јулска монархија је била у привредној и политичкој кризи. Био је довољан сукоб између једног политичког скупа и војске па да Парижани крену на краљев двор. Малодушни краљ Луј Филип одрекао се престола и побегао је у Енглеску, сигурно уточиште протераних монарха. Побуњеници су прогласили "Другу републику", организовали привремену Владу и сазвали Уставотворну скупштину.
Буржоазија је постепено успела да истисне раднике, који су за кратко време растерали Скупштину. У тродневним борбама војска је разбила париски пролетаријат. Децембра 1848. године Француска је добила председника - Луја Наполеона Бонапарту. Француска је тада добила најдемократскији Устав, којим је уведено опште право гласа. Друга република, међутим, није дуго трајала. Укинута је 1852. године, када се председник прогласио за цара Наполеона III.
Немачка
Француска је за Европу била расадник идеја и револуција. Већина немачких држава је била окупљена у "Царински савез" од 1834. године. Идеју оваквог јединства немачког народа превазићи ће револуционарни захтеви 1848. године. Револуционарни немири захватили су све престоне градове немачких држава, али понајвише су се осетили у Келну, Берлину и Франкфурту на Мајни. Тражена је слобода штампе, окупљања и дозвола за рад партија. Одмах су, у скоро свим државама, образоване либералне Владе. Јединство расцепканог немачког народа исказивало се истицањем црно-црвено-жуте заставе.
Аустрија
mini|desno|150px|[[Klemens Wenzel Lothar Metternich|Кнез Метерних]] Аустријски цар Франц I је оставио уочи смрти поруку сину Фердинанду: "Владај и ништа не мењај!" Ментално заостали владар и није могао ништа да промени, а стуб државе, Кнез Метерних, био је легитимиста, а не реформиста. У марту 1848. године, избили су немири у Бечу, Прагу, Будиму и Пешти. У Бечу су побуњеници тражили устав и сукобили се са војском, па је Метерних поднео оставку и напустио земљу. Потом је манифестом укинута цензура штампе и обећан Устав, а цар је напустио Беч. До октобра је војска угушила побуну.
Револуцију у угарском делу земље предводило је племство, окупљено у Угарском сабору. Законима донетим у марту, Угарска је добила нову Владу и аутономију. Хрвати, предвођени баном Јелачићем, захтевали су аутономију од Угарске. Аустрија је вешто искористила пробуђени национализам Срба, Хрвата и Чеха у борби против Мађара, који су у револуцији 1848/49 године били њен највећи непријатељ. Уз њихову помоћ и учешће руске војске, Мађари су поражени код Вилагоша (1849.) године.
Праг је био центар чешког националног покрета. У њему се састао "Свесловенски конгрес" (1848). Генерал Виндишгрец је бомбардовао Праг и завео војну диктатуру. Револуција је народима у Аустрији донела ослобођење од феудалних намета, путем откупа сељака.
Револуција је мимоишла Енглеску, Русију и Турску. Иако угушена у свим земљама у којима је избила, оставила је многе корисне последице: ослобођење робова у француским колонијама, откуп земље и сл. Либерални капитализам почео је слободно да се развија.
Delhaj
Delhaj se može odnositi na
Antikomutativnost
Definicija
Za binarni operator se kaže da je antikomutativan, ukoliko za svako a, b \in K zadovoljava:
Pri čemu operator - označava inverz elementa skupa -{K}- pred kojim se nalazi.
Asocijativnost
Za binarni operator se kaže da je asocijativan nad skupom K ako za svako  važi:
Iz asocijativnosti operatora \circ sledi da u gore navedenim izrazima redosled operacija ne igra ulogu, te i zapis u kome prioritet nije naznačen jednoznačno određen:
Zapisivanje neasocijativnih operacija
Ukoliko se neasocijativna operacija pojavljuje više od jednom u izrazu, za određivanje redosleda operacija koriste se zagrade. Ipak, za neke česte neasocijativne operacije postoje pravila njihovog korišćenja bez zagrada.
Megumi Ogata
Megumi Ogata (japanski 緒方 恵美; Ogata, Megumi, Tokio, 6. lipnja 1965.) je japanski seiyuu, tj. sinkronizacijska glumica koja posuđuje glasove u animeima. Najpoznatija je po animeima Shin Seiki Evangelion, Sailor Moon i Detektiv Conan. Također je neko vrijeme bila i pjevačica. Pohađala je sveučilište Tokai, ali je napustila studij zbog manjka zanimanja. Zbog svojeg "hrapavog" glasa, često daje glasove ili mladim muškarcima ili ženama sa muškim karakteristikama (jedan slavni primjer je Uranova ratnica iz animea "Mjesečeva ratnica").
Asocijativnost
Zapisivanje neasocijativnih operacija
Operacija je levo asocijativna ako je pravilo da se koristi sleva na desno, t.j.
a desno asocijativna ako je pravilo da se koristi zdesna na levo, t.j.
Na primer, oduzimanje je levo asocijativno, stepenovanje desno asocijativno dok za vektorski proizvod nema pravila.
Castellata, Chieti
Castellata je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Carmen (film, 1918)
Carmen je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1918. u režiji Ernsta Lubitscha. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Prospera Merimeea, a radnja prikazuje kako lijepa Ciganka Carmen (čiji lik tumači Pola Negri) s kobnim posljedicama zavede španskog konjičkog oficira Don Josea (čiji lik tumači Harry Liedtke). Iako mu kasniji kritičari nisu bili pretjerano skloni, predstavljao je jedan od komercijalno najuspješnijih filmova u Njemačkoj, a nekoliko godina kasnije je sa uspjehom prikazan i u SAD pod naslovom Gypsy Blood (Ciganska krv). Dijelom zahvaljujući njemu su i Negri i Lubitsch nastavili uspješnu karijeru u Hollywoodu.
Delmar
Delmar se može odnositi na
Psusennes III
Psusennes III (također poznat kao Pasebakhaennuit III) bio je Visoki svećenik Amuna u Tebi koji je vladao pred kraj 21. dinastije Egipta. O ovoj ličnosti se vrlo malo zna; neki smatraju da je riječ o istoj ličnosti kao (faraon) Psusennes II, a neki da uopće nije postojao. Ime mu se pojavljuje u dokumentu pronađenom u 'zbirci mumija' DB320 koja ga opisuje kao sina Visokog svećenika Pinedjema II.
Distributivnost
dva elementa skupa -{K}- može predstaviti kao zbir proizvoda jednog od njih sa još dva elementa koji u zbiru daju drugog, kaže se da zakon distribucije važi za datu algebarsku strukturu. Množenje može biti levo i desno te otuda dva različita uslova:
Ako su zadovoljeni samo prvi ili samo drugi uslov, kaže se da se „levo odnosno desno množenje lepo ponaša prema sabiranju“. Ukoliko su oba ispunjena, kaže se da se „operacija množenja lepo ponaša prema sabiranju“ tj. da je distributivna.
Tartu
Tartu (ruski: Ю́рьев, od 1893 do 1919., njemački: Dorpat, Dörpt, od 1224 - 1893.) je sa svojih 91,407 stanovnika drugi po veličini grad u Estoniji u Okrugu Tartu u kom je administrativni centar.
Tartu je poznat kao kulturna i univerzitetska prestonica Estonije, čiji je univerzitet osnovan daleke 1632. godine.
Prirodni uslovi
Tartu nalazi u jugoistočnom delu Estonije. Grad je udaljen 186 km jugoistočno od glavnog grada Talina. Grad istovremeno spada i u najistočnije veće gradove unutar Evropske unije.
Reljef: Grad Tartu je smešten u ravničarskom području, na približno 45 metara nadmorske visine. Samo jezgro grada obrazovalo se oko omanjeg brega iznad reke Emajõgi.
Bitka kod Stiklestada
Bitka kod Stiklestada se odigrala 1030. u Norveškoj između vojske bivšeg kralja Olafa II na jednoj, i tzv. "Seljačke vojske" koji su činili pristaše dansko-engleskog kralja Knuta Velikog. Do nje je došlo dvije godine nakon što su Knutove pristaše protjerale Olafa iz Norveške u Novgorod i Knuta učinile norveškim kraljem. Olaf je u međuvremenu prikupio vojsku sa kojom je preko Švedske došao u Norvešku nastojeći ponovno osvojiti krunu. Suprotstavila mu se vojska koja bila višestruko nadmoćna. Prema navodima sage Heimskringla, Olaf je svoje pristaše nastojao bodriti pozivajući se na njihovu kršćansku vjeru; među "Seljačkom vojskom" je, pak, bilo još uvijek mnogo pogana. Njegova vojska je, pak, poražena, a sam Olaf ubijen, i to od strane lokalnog poglavice Thorira Hunda. Dio Olafovih pristaša je uspio pobjeći s bojišta, uključujući njegovog 15-godišnjeg polubrata Haralda koji je mnogo godina kasnije postao norveški kralj.
Tartu
Prirodni uslovi
Vode: Reka Emajõgi protiče kroz grad i deli ga na veći, zapadni i manji, istočni deo grada.
Bitka kod Stiklestada
Bitka je kasnije stekla status jednog od najvažnijih i najčešće spominjanih događaja norveške historije, prije svega zbog toga što je, prema Heimskringli, godinu dana nakon pogibije Olafovo truplo iz improviziranog groba na bojištu prebačeno u crkvu sv. Klementa u Trondheimu, te što je prilikom otvaranja lijesa ustanovljeno da je "čudesno" očuvano. Zbog toga je Olaf stekao status sveca i titulu rex perpetuus Norvegiae ("vječni kralj Norveške").
Tartu
Istorija
mini| 270 p|d|Trg u starom Tartuu sa fontanom zaljubljenih studenata mini| 270 p|d|Raekoja trg, glavno sastajalište u gradu Prvi pomen naselja na današnjem mestu vezuje se za srednjovekovne ruske hronike iz ranog 11. veka. U 12. veku tadašnje rusko mesto Jurjev je bilo najveće u datom okruženju.
Od 13. veka grad pripada trgovačkom udruženju Hanza. Tartu je bio posrednik u trgovini između Hanze i ruskih gradova Pskova i Novgoroda. U ovo vreme grad dobija nemački karakter, koji će nositi sve do sredine 19. veka. U 16. veku grad preuzimaju Litvanci, a kanije Šveđani.
Ruska carevina preuzima ceo prostor današnje Estonije zajedno sa Tartuom 1721. godine. Veći deo grada je uništio požar 1775. godine, tako da danas najlepše građevine potiču iz 18. i naročito 19. veka. Između 1893. i 1918. godine grad se zvanično zvao Jurjev, a estonska i nemačka imena su bila delom zabranjena. Ovo ime se nije ukorenilo ni u ruskom jeziku.
Tartu je 1919. postao deo nezavisne Estonije, da bi 1940. godine bio anektiran od SSSR-a u novu Estonsku SSR. Kada se Estonija ponovo osamostalila 1991. godina grad se ponovo našao u granicama Estonije.
Delfos
Delfos se može odnositi na
Tartu
Stanovništvo
Po podacima iz 2010. godine u Tartuu živi 103.284 stanovnika. Poslednjih par godina gradsko stanovništvo ponovo raste nakon dvodecenijskog opadanja (1990. g. - preko 115 hilj. st.).
Etnički sastav: Tokom 20. veka stanovništvo Tartua iz korena se promenilo po svom etničkom sastavu. Na početku veka većina su bili Nemci (tzv. Baltički Nemci) sa manjinskim Rusima, Estoncima i Jevrejima. Nemci su se masovno iselili u maticu posle Prvog svetskog rata, dok je broj Rusa takođe opao sa estonskom nezavisnošću 1919. godine, pa ponovo rastao u vreme SSSR-a. Sa novim osamostaljenjem Estonije 1991. udeo Rusa i drugih naroda bivšeg SSSR-a ponovo je počeo opadati.
Obrazovanje
Danas je Tartu psoebno poznat po najvažnijem univerzitetu u državi. Univerzitet u Tartuu je 1632. godine osnovao švedski kralj Gustav II Adolf, da bi ga 1802. godine obnovio ruski car Aleksandar I, uz podršku lokalnih baltičkih Nemaca, kao univerzitet na nemačkom jeziku. U zadnjim decenijama ruske carevine univerzitet je dobio ruski karakter.
Riccardo Montolivo
Riccardo Montolivo (Caravaggio, 18. siječnja 1985.) je talijanski nogometaš i reprezentativac koji od 2012. godine igra za AC Milan, odakle je prešao iz Fiorentine.
Montolivo se smatra tipičnim "registom" (dubinski playmaker) sličnim Andrei Pirlu te može igrati na gotovo svakoj poziciji u veznom redu. Njegov otac je Talijan, a majka Njemica.
Pinedjem II
Pinedjem II je bio Visoki svećenik Amuna u Tebi u Drevnom Egiptu od 990. pne. do 969. pne. i de facto vladar južnog dijela zemlja. Bio je oženjen za svoju sestru Istemkheb, a oboje su bili djeca Menkheperrea, Visokog svećenika Amuna u Tebi kao i nećakinje Nesikhons, kćeri svog brata Smendesa II.
Kada je Pinedjem II umro, njegova mumija, zajedno s mumijama njegovih supruga i najmanje jedne kćeri je sahranjena u zbirci mumija u Deir el-Bahriju, iznad Zagrobnog hrama Hatshepsut. Za vrijeme njegove vladavine su mumije prethodnih tebanskoh vladara, uključujući faraone 18. i 19. dinastije kao što su Ahmose I, Amenhotep I, Thutmose I, Thutmose II, Thutmose III, Ramzes I, Seti I, Ramzes II i Ramzes IX, kao i mumija Pinugema I, suvremenika Psusennesa II, prikupljene i ponovno sahranjene u toj grobnici, a koja je otkrivena 1881.
Cijeli broj
Apsolutna vrijednost
Apsloutna vrijednost je vrijednost broja bez njegovog predznaka tj. apslutna vrijednost mijenja negativnu vrijednost u pozitivnu. Ako je vrijednost već pozitivna, onda se ona ne mijenja. Apslutna vrijednost uvijek mora biti nenegativaan broj. Stavljajući se pod modul (| |), izračunava se apsloutna vrijednost datog broja. Na primjer, apsloutna vrijednost broja 5 je 5, a broj -5 je 5.
Kod pozitivnih brojeva važi pravilo: Što je apsloutna vrijednost veća to je i broj veći.
Predznak ispred zagrade
Ukoliko ispred zagrade stoji plus (ili ništa) onda se zagrada briše i nastavlja se računanje kao da nije ni bilo zagrade. Ukoliko ispred zagrade stoji minus, zagrada se briše i svi znakovi u zagradi se mijenjaju. (Ako je bio minus onda će biti plus, a ako je bio plus ispred broja, onda će biti minus).
Na primjer:
Računanje sa negativnim cijelim brojevima
Ako se treaju sabrati dva negativna cijela broja, onda im se saberu apsolutne vrijednosti, i ispred tog zbira se stavi predznak minus (-).
Ako se trebaju sabrati negativan i pozitivan cio broj, onda im se izračunaju apsolutne vrijednosti, zatim se oduzme manja od veće apsolutne vrijednosti i stavi se predznak veće apsolutne vrijednosti.
Znači, oduzimanje negativnog broja je sabiranje pozitivnog, sabiranje negativnog je oduzimanje pozitivnog itd.
Kod množenja i dijeljenja, ako su je paran broj faktora (ili djelilaca) istog predznaka, onda je rezultat pozitivan, a ako je broj istih predznaka neparan, onda je rezultat negativan.
Gardun
Gardun je naselje u sastavu grada Trilja (Splitsko-dalmatinska županija). Nalazi se na vrhu istoimenogs brda, s kojeg puca pogled na Trilj, smješten oko 1 km sjeverno.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, broji 120 stanovnika.
Apsolutno većinsko i jedino autohtono stanovništvo ovog sela su Hrvati, a većina stanovništva izjasnila se kao pripadnici Rimokatoličke crkve.
Napomena: Podaci o broju stanovnika za 1869. i 1921. godinu su sadržani u podacima za naselje Košute.
Znamenitosti
Na samom južnom rubu sela, u vrtu jedne od kuća, nalazi se Tilurij, rimski legionatski logor, po kojem je Trilj dobio ime. U sklopu vojnoga logora nalazi se i rimskodobni amfiteatar, kojega trenutačno devastiraju stambene jedinice građene na njegovom gledalištu.
Na istočnom rubu naselja je travnato groblje s crkvicom.
The Sinking of the Lusitania
The Sinking of Lusitania je američki kratki crno-bijeli nijemi animirani film snimljen 1918. u režiji Winsora McKaya. U njemu je rekonsturirano potapanje britanskog putničkog broda RMS Lusitania koga je 7. maja 1915. torpedirala njemačka podmornica U-20, pri čemu je stradalo 1200 ljudi, uključujući 128 američkih građana. McKay, jedan od najpopularnijih američkih crtača i ilustratora, je bio time ogorčen i htio je odmah napraviti film, ali je njegov poslodvac, uticajni izdavač William Randolph Hearst simpatizirao Centralne sile te se protivio ulasku SAD u prvi svjetski rat. McKay je zbog toga film radio u slobodno vrijeme i financirao vlastitim novcem; iako je koristio revolucionarnu tehniku tzv. celova, trebalo mu je dvije godine da film dovrši. Premijeru je imao u vrijeme kada su SAD već bile u ratu te je imao snažnu propagandnu notu. The Sinking of Lusitania se smatra jednim od najvažnijih ostvarenja filmske animacije, a McKayeve tehnike neće biti nadmašene sve do 1930-ih.
Anères
Oner je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 147 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 480 metara (maksimalnoj 536 m, a minimalnoj 464 m).
Nutjak
Nutjak, povijesni grad kod Trilja. Stanovnici Trilja i Garduna je jednostavno zovu "Kuletina". Nalazi se na početku sutjeske rijeke Cetine nizvodno od Trilja. Smješten je na litici iznad desne obale rijeke, na povijesnoj međi između starohrvatske županije Cetine i Poljica. Izgradio ga je krajem 15. stoljeća poljički knez Žarko Dražojević (1438. -1508.) radi zaštite krajeva zapadno od rijeke Cetine pred turskim prodorima, no već početkom 16. st. dolazi pod otomansku vlast. Oslobođen je u Morejskom ratu, 1685. godine. Tada je razrušen te poslije više nije obnavljan. Djelomično je arheološki istražen, a njegovi ostaci su konzervirani. Od 2006. godine vode se zaštitna arheološka istraživanja pod vodstvom kustosice Muzeja triljskog kraja gđa. Angele Tabak. U njegovoj neposrednoj blizini danas se nalazi most preko rijeke Cetine na Autocesti A1.
Prilaz kuli je moguć stazom, koja se na četvrtom kilometru odvaja od ceste Trilj - Bisko. Uspon traje 15 minuta.
Clifton Forge, Chesterfield County, Virginia
Klinton Fodž je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 4.289.
Penrose, Colorado
Penrouz je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.582, što je 488 (-12,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Denison
Denison se može odnositi na
Zenobije
Zenobije (2. vijek) je bio grčki sofist koji je u Rimu poučava retoriku u doba cara Hadrijana. Poznat je kao autor zbirke poslovica u tri knjige koja se, zahvaljujući Sudi, očuvala do današnjeg dana.
Derbi
Derbi se može odnositi na
Đuro Knežević
Đuro Knežević (Novi Kozarci, 4. IV.1948. – Srpska Crnja, 9. V. 1998), enigmat, jedan od najvećih majstora za anagrame u bivšoj Jugoslaviji. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Kikindi, a Filozofski fakultet u Beogradu. Dugi niz godina živio je i radio u Srpskoj Crnji. Bio je zaposlen u Drvnoj industriji (DI) "Lipa" kao sekretar preduzeća, a predavao je sociologiju u crnjanskoj srednjoj školi. Istovremeno je bio glavni urednik Kikindskih novosti.
Enigmatikom se počeo baviti još u osnovnoj školi. U preko 35 godina dugoj enigmatskoj karijeri sastavljao je razne vrste zagonetaka, ali je najveće domete postigao u sastavljanju anagrama. Poznato je da je neki anagram znao "brusiti" mjesecima kako bi došao do najboljeg što se moglo sastaviti od zadanih slova. Na mnogim konkursima na kojima je učestvovao osvajao je prva mjesta. Anagrame je sastavljao s naročitom upornošću, često praveći anagramijade od mnoštva uspjelih kombinacija. Proučavao je i palindrome pa je sastavio i rječnik palindroma. Pronalazač je našeg najdužeg palindroma od 15 slova (ekstrapopartske). Ipak, anagrami će ostati njegov zaštitni znak.