cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dragovanščak
Dragovanščak je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu Jastrebarskog. Naselje se proteže na površini od 1,56 km².
Tetida
thumb|Tetida, [[rimska kopija grčkog originala, 2. stoljeće pne. ]]
Tetida (grč. Θέτις, Thétis) morska je nimfa, jedna od Nereida, Nerejeva i Doridina kći; Pelejeva žena i Ahilejeva majka. Tetijina je unuka.
Tetida i bogovi
Alkman, spartanski pjesnik iz 7. stoljeća u jednoj himni opisuje Tetidu kao demijurga. Kvint iz Smirne piše da je Tetida jednom oslobodila Zeusa iz lanaca.
Također, kad je Likurg protjerao Dioniza, našao je utočište u Crvenom moru s Tetidom u krevetu od morskih trava.
Tetida i Pelej
thumb|[[Pelej i Tetida, 5. stoljeće pne. ]]
Apolodor govori da su Tetidi udvarali Zeus i Posejdon, ali je njezinu ruku dobio smrtnik Pelej, budući da je proročanstvo (Temida, Prometej ili Kalhant) govorilo da će njezin sin postati veći od svoga oca. Zeus i Posejdon dogovorili su se da će je dati smrtniku, ali je to ona odbila.
thumb|left|250px|[[Hans Rottenhammer: Pelejovo i Tetidino vjenčanje, 1600. ]]
Hiron, mudri Kentaur, koji će poslije postati učitelj Tetidina sina Ahileja, savjetovao je Peleju da je pronađe dok spava, a onda neka je sveže da mu ne može pobjeći mijenjanjem oblika. Ona je mijenjala oblike, postala je plamen i bijesni lav ( usporediti s morskim bogom Protejom ), ali je Pelej izdržao te je ona pristala udati se za nj.
Judith Anderson
Dame Judith Anderson, AC, DBE (10. februar 1897 – 3. januar 1992) je bila australijska kazališna, filmska i televizijska glumica koja je uglavnom radila u SAD. Tokom karijere je osvojila dvije nagrade Emmy i nagradu Tony, ali je publici najpoznatija po ulozi gospođe Danvers u filmu Rebecca, za koju je nominirana za Oscar za najbolju sporednu glumicu. Jedna od posljednjih uloga joj je bila vulkanska svećenica T'Lar u SF-filmu Star Trek III: The Search for Spock.
Tetida
Tetida i Pelej
Njihovo je vjenčanje slavljeno na gori Pelion gdje su došla i sva božanstva na gozbu. Apolon je svirao liru, a Muze su pjevale. Kentaur Hiron darovao je Peleju koplje, a Posejdon besmrtne konje - Balija i Ksanta. No, Erida, božica razdora, nije bila pozvana. Stoga je bacila zlatnu jabuku na kojoj je pisalo da je za najljepšu. To je izazvalo razdor među božicama - Herom, Atenom i Afroditom, a konačan je sud o najljepšoj donio Paris.
Tetida i Ahilej
thumb|[[Jean Auguste Dominique Ingres: Jupiter (Zeus) i Tetida, 1811. ]]
Tetida je s Pelejom imala sina Ahileja. Apolonije govori da ga je noću stavljala u plamen da izgori njegova smrtnost, a ambrozijom ga je hranila danju. Pelej je došao i prekinuo je dok je držala dijete u vatri te je vrisnuo. Budući da njegova peta nije uspjela izgorjeti, ostao je ranjiv i smrtan samo na tome mjestu - metaforična Ahilova peta. Druga inačica mita govori da ga je uronila u rijeku Stiks, ali ga je držala za petu koja je ostala ranji dio njegova tijela.
Pelej je Ahileja zajedno s Patroklom dao Hironu, Kentauru da ga odgoji na brdu Pelionu.
thumb|left|Tetida daje [[Ahileju Hefestovo oružje, 6. stoljeće pne. ]]
Vrač Kalhant prorekao je da mu je suđeno da umre u Troji. Tetida ga je stoga odvela na Skiru, kralju Likomedu i prerušila ga u djevojku. Na tom je dvoru s Didamijom imao sina Neoptolema. Odiseja je Menelaj poslao po Ahileja. Stigavši, pitao je može li prinijeti darove ženama te je izložio dragulje, a također i oružje - mač, koplje i štit. Sve su se djevojke divile nakitu, a samo se Ahilej divio oružju te ga je Odisej tako prepoznao. Odisej mu je dopustio da zadrži oružje, a potom su krenuli u rat. Druga inačica mita govori da se začula ratna trublja te da je Ahilej instinktivno zgrabio oružje. Tetida poslije više nije mogla skloniti sina od njegove sudbine te je naložila Hefestu da mu načini štit i oružje, ali mu je odbila platiti seksualnim uslugama koje je obećala (Homer: Ilijada).
Kad je Paris ubio Ahileja, Tetida je došla iz mora s Nereidama da ga oplakuje. Skupila je njegov pepeo u zlatnu urnu i podigla spomenik njemu u sjećanje te održala pogrebne igre.
Despina (mitologija)
Rođenje
Pauzanije donosi cijelu mitološku pozadinu o ovome liku. Kad je božica Demetra došla u Arkadiju tražeći svoju izgubljenu kćer Perzefonu, njezin brat, moćni Posejdon, se u nju zaljubio. Ona mu je odolijevala i sakrila se u krdo konja. Posejdon se pretvorio u pastuha i navalio na nju. Demetra je zbog toga bila bijesna i otišla je oprati svoj gnjev u rijeku Ladon. Posejdonu je rodila kćer Despinu i konja s crnom grivom - Ariona. Zato je u Arkadiji Demetra često bila štovana kao božica s konjskom glavom. Njenu su kćer prozvali Despoina = dama.
Vanjske veze
thumb|180 px|Despinin hram
Okean (mitologija)
Okean (grč. Ὠκεανός [Ōkeanós] – Okeanos, lat. Oceanus – Okeanus) bog je mora i voda; Uranov i Gejin sin, Titan. Iz Okeanova imena je nastala riječ "okean". U rimskoj mitologiji je Okean poistovjećen s Pontom, prvim bogom mora. Najčešće je prikazivan na mozaicima, okružen morskim životinjama.
Okean i Tetija
thumb|left|170 px|Okean, iza Zeus, Istambul Okean je najstariji Titan. Njegova je žena Titanida Tetija. Kron, njihov najmlađi brat Titan, je kastrirao Urana. Stražu su držali ostali muški Titani, osim Okeana, koji se s Titanidama povukao iz sukoba. Okean i Tetija su odgojili Kronovu i Rejinu kćer Heru, svoju nećakinju. U Ilijadi Hera kaže: "Idem u posjet Okeanu i Tetiji koji su me od moje majke Reje primili i odgojili kao kćerku onda kad je Zeus bacio Krona u Tartar." Okeanu su se rodila brojna djeca. To su rijeke, jezera, fontane i oblaci, te morske nimfe Okeanide: "Titanima su se rodili i potomci; Okeanu i Tetiji rodile su se Okeanide: Azija (božica zaštitnica istoimenog kontinenta), Stiks (rijeka u podzemlju), Elektra, Dorida, Eurinoma, Amfitrita (Posejdonova žena) i Metida (prva Zeusova žena)". Njih ima 3000, a Apolodor ih nabraja po imenima samo 7. Okean je i personifikacija mora te Posejdonov prijašnji pandan. Isprva je Okean vladao svim vodama, a poslije je vlast prepustio Posejdonu. Okean je snažan i muževan muškarac duge brade s rogovima, a donji dio tijela mu je u obličju zmije. Dom Okeana i Tetije je na kraju svijeta. Osim kao bog, Okean je shvaćen i kao svjetski okean. Hefest je napravio Okeanov lik na Ahilovom štitu. Okean se spominje kao more u svim mitovima gdje junaci moraju ići u daleke zemlje.
Heksaprenil difosfat sintaza (geranilgeranil-difosfat specifična)
Heksaprenil difosfat sintaza (geranilgeranil-difosfat specifična) (, HexPS, (sve-E) heksaprenil difosfatna sintaza, (sve-trans) heksaprenil difosfatna sintaza, heksaprenil pirofosfatna sintaza, HexPPs, heksaprenil difosfatna sintaza) je enzim sa sistematskim imenom geranilgeranil-difosfat:izopentenil-difosfat transferaza (dodaje 2 izopentenilne jedinice). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim preferentno deluje na geranilgeranil difosfat.
Iglesia Antigua, Texas
Iglesia Antigua je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 413 stanovnika.
Motorola 68040
thumb|180px|Motorola 68040 procesor
Motorola 68040 je procesor kompanije Motorola čija proizvodnja počinje 1990. godine. On je bio nasljednik procesore Motorola 68030.
Procesor
Za razliku od prethodnika 68030 ovaj procesor je imao ugrađen matematički koprocesor tako da ga nije bilo potrebno odvojeno kupovati. Ta njegova glavna prednost je tijekom dizajniranja postala ujedno i glavni problem jer ugrađeni koprocesor je dodavao brzinu, ali je ujedno oduzimao prostor za dodatne transistore i povećavao zagrijavanje. Prvobitni planovi da maksimalna brzina bude 50 mhz, su zbog problema s zagrijavanjem smanjeni na 40 Mhz
Debakl
Na istom broju megaherca procesor 68040 je postizao duplo bolje rezultate od svog prethodnika, a također je bio bolji i od Intel 486 procesora pri istoj brzini. S druge strane Intel 486 kompaktibilni procesore će dostići brzinu od 133 Mhz dok će Motorola 68040 ostati na 40 Mhz. Zbog problema s zagrijavanjem i malenom brzinom procesor Motorola 68040 tržište neće prihvatiti ovaj procesor.
Korištenje
Nakon neuspjeha u pokušaju proizvodnje procesora Motorola 68050 nasljednik ovog procesora i ujedno posljednji procesor ove serije postaje Motorola 68060.
Motorola 68040
Barbara O'Neil
Barbara O'Neil (17. jul 1910 – 3. septembar 1980) je bila američka glumica, najpoznatija po ulozi Ellen O'Hara, majke heroine hollywoodskog epa Gone with the Wind iz 1939. godine. Sljedeće godine je nominirana za Oscar za sporednu ulogu u filmu All This, and Heaven Too.
Lee County, Alabama
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 140.247, što je 25.155 (21,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Amfitrita
thumb|left|Slika "Trijumf Posejdona i Amfitrite" u kočiji, rimski mozaik, muzej u Louvreu
Amfitrita (grč. Ἀμφιτρίτη, Amphitrítê) je grčka božica. Ona je Nereida. Kći je Nereja, morskog boga i Doride.
Amfitrita i Posejdon
Amfitrita i Posejdon su imali dogovoren brak, ali ga se ona bojala jer je ona nimfa, a Posejdon olimpski bog. Zato je pobjegla i sakrila se u najudaljenijem kraju mora. Posejdon je zamolio njezinog dupina, Delfina, da ga odvede do nje. To je i učinio. Posejdon ga je stavio na nebo kao zviježđe Delfin. Također, od njega potječe drugi naziv za dupina - delfin. Amfitrita i Posejdon imaju palaču na dnu Egejskog mora, od koralja i dragulja. Djeca su im Triton, Roda i Bentezikima. Amfitritino potomstvo su i tuljani i dupini s kojima je često portretirana. U umjetnosti je prikazivana uz Posejdona, odjevena je kraljevsku odjeću i s mrežicom u kosi. Često je u poeziji personifikacija mora.
Finzel, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 547.
Corps-Nuds
Korp Nid je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
GIP
Troslov GIP može imati više značenja:
Melissano, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Oklopno ratovanje
Oklopni ili tenkovski rat je vrsta modernog ratovanja uz korišćenje oklopnih jedinica. Dejstvo oklopnih jedinica je nezamenljiv deo moderne vojne nauke i taktike. Oklopni rat se izvodi uz korelaciju sa ostalim kopnenim trupama i vazduhoplovnim jedinicama.
Osnovni vidovi modernog korišćenja oklopnih jedinica svodi se na tesnu saradnju sa pešadijom, borbenim vozilima pešadije i samohodnom artiljerijom. Korišćenje oklopnih vozila datira iz Prvog svetskog rata, kada je tokom bitke na Somi 15. septembra 1916. upotrebljen prvi tenk u borbi. Od tada se razvija vojna tehnika, doktrina i strategija u ratovanju oklopnim vozilima.
Istorija
Kroz istoriju oklopno ratovanje je menjalo svoje doktrine i načela u skladu sa inovacijama i razvijanjem tehnike i oklopnih vozila. Od prvih oklopnih vozila dizajniranih da prekinu rovovsko ratovanje, preko lakih i srednjih tenkova Drugog svetskog rata pa do savremenih tenkova. Iako dizajniran za potrebe Prvog svetskog rata tek u Drugom svetskom ratu se razvijaju prave i uspešne teorije i taktike oklopnog ratovanja. Danas se oklopno ratovanje najviše svodi na precizno i brzo uništavanje protivničkih oklopnih vozila, sigurnu podršku pešadije i ostalih kopnenih jedinica kao i na maksimalnu upotrebljivost savremenih optičkih i elektronskih uređaja za postizanje efikasnog i sigurnog delovanja. mini|desno|250px|[[Bitka na Somi: britanski Mark I tenk, prvi tip tenka korišćen u borbi]]
Prvi svetski rat
Pre i tokom Prvog svetskog rata konjica je igrala ulogu oklopnih snaga. Kroz manevrisanje, brze proboje i razbijanje protivničke pešadije konjica je igrala ulogu savremenih tenkova, određena da brzo probije protivničke linije i preseče komunikacije stvarajući haos u protivničkoj pozadini. Čak i posle završetka Prvog svetskog rata konjica ostaje prestižan vid kopnene vojske, uglavnom zbog tehničkih problema i nedostataka tadašnjih tenkova i oklopnih vozila.
Rovovsko ratovanje uz korišćenje mitraljeza i teške artiljerije nanosilo je velike gubitke strani koja napada. Bilo je neophodno stvoriti vozilo koje može prekinuti pat poziciju, proći kroz bodljikavu žicu preko ničije zemlje i napasti protivnika dok bi, u isto vreme, oklop vozila štitio posadu i pešadiju koja ga prati. Neophodnost povratka manevarskog rata je bila urgentna.
Prvi tenkovi korišćeni u borbi su britanski Mark I tenkovi, razvijeni u Ujedinjenom Kraljevstvu i upotrebljeni tokom bitke na Somi 15. septembra 1916. godine. Iako su veliki planovi stvoreni za upotrebu tenkova oni nisu uspeli da probiju liniju fronta, najviše zbog mehaničkih kvarova i otežanog kretanja po terenu. Prvi stvarni uspesi postignuti su tokom bitke kod Kambreja 1917. godine mada su otkrivene velike mane i slabosti tadašnjih Mark IV tenkova. Iako je operacija bila kombinovano dejstvo pešadije, artiljerije i tenkova gde su oklopne snage probile Hindenburgovu liniju pokazalo se da su tenkovi i dalje tehnički veoma slabi i ranjivi. Nemačke trupe su uspele i da zaplene nekoliko tenkova koji su napušteni nakon upada u kratere bombi i granata, nakon teških oštećenja i otkazivanja motora. Ali ova bitka je bila veoma značajna zato što je dokazala upotrebnu vrednost oklopnih snaga i njihovo sadejstvo sa pešadijom. Kasnije su tokom bitke kod Amijena tenkovi masovno upotrebljeni i prekinuli rovovski rat u potpunosti.Preko 400 tenkova je napredovalo 12 kilometara i za samo 7 sati probilo i potpuno razbilo nemačke trupe. Nakon završetka Prvog svetskog rata razvoj teorije i strategije oklopnog ratovanja se deli u nekoliko pravaca koji će značajno uticati na dešavanja u Drugom svetskom ratu.
Period između dva svetska rata
Ubrzo nakon završetka Prvog svetskog rata u Velikoj Britaniji i Francuskoj se razvijaju posebne škole taktike korišćenja oklopnih jedinica. Mnogi oficiri koji su učestvovali u borbama ili u dizajnu tenkova su uključeni u proces stvaranja nove strategije oklopnog rata.
mini|desno|250px|Britanski Vikers 6T tenk, dizajn između dva svetska rata U Francuskoj se preovladava ideja korišćenja dve vrste tenkova u napadu. Teški tenkovi naoružani jakim topovima bi služili kao neposredna podrška pešadiji dok bi laki i brži tenkovi označeni kao „konjički“ koristili pogodnosti manevarskog ratovanja i probijali se masovno kroz linije protivnika. Iako u ovoj teoriji primat uzimaju taktike iz Prvog svetskog rata, javlja se potreba za proširivanjem strategije manevarskog rata.
U Velikoj Britaniji preovladava drugačije mišljenje gde se tenkovi ne smatraju udarnom pesnicom napada. Smatra se da lakši i brži tenkovi treba da pomognu konjici i pešadiji samo u proboju protivničkih linija. Prioritet i dalje ostaje na pešadiji i konjici dok se tenkovi koriste slično kao i u Prvom svetskom ratu. Iako postoje pomaci u razvoju strategije i tehnike mnogi radovi se sankcionišu. Primer toga je stvaranje Eksperimentalne mehanizovane grupe, jačine brigade 27. avgusta 1927. godine. Zadatak ove grupe je bio ispitivanje i testiranje novih tehnologija i nove misli u strategiji oklopnog rata. U blizini Salisburija je održana i pokazna vežba na kojoj su prisustvovali i vojni posmatrači iz SAD, Nemačke i Sovjetskog Saveza. Iako su mobilne jedinice koje su učestvovale u manevrima pokazale odlične informacije i stvorile nove ideje za stratege cela jedinica je godinu dana kasnije raspuštena.
U svim državama izuzev Nemačke (kojoj je Versajskim mirovnim ugovorom zabranjena proizvodnja i korišćenje tenkova) se razvijaju zasebne oklopne eksperimentalne jedinice i škole uz korišćenje britanskih i francuskih tenkova i dizajna ili uz kreiranje svojih sopstvenih. Nakon dolaska nacista na vlast u Nemačkoj i u njoj se razvijaju tehnike i taktike vođenja oklopnog rata. Oficiri iz Nemačke i Sovjetskog Saveza su međusobno posećivali i posmatrali razvoj novih oklopnih doktrina.
Ubrzo nakon dolaska nacista Velika Britanija počinje konverziju konjičkih jedinica na oklopne. Jedinice i dalje ostaju konjičke osim što se umesto konja koriste laki i brzi tenkovi i tankete. Međutim ova promena dolazi veoma kasno i nije urađena dovoljno brzo da bi se završila u potpunosti do početka Drugog svetskog rata.
U Nemačkoj se takođe razvija nova doktrina borbe nazvana „munjeviti rat“ ili blickrig. Ova ratna teorija će pružiti Vermahtu osnovu za pobede u prvim godinama Drugog svetskog rata i kasnije uticati na razvoj novih teorija korišćenja oklopnih jedinica. Najveći doprinos će dati vojni teoretičar Hajnc Guderijan. On je u svojoj knjizi „-{Achtung! Panzer!}-“, napisanoj 1936-37. godine detaljno objasniti novi način upotrebe i sadejstva oklopnih snaga u modernom ratovanju uz upotrebu savremene tehnologije i sadejstva sa ostalim rodovima vojske.
Drugi svetski rat
Drugi svetski rat je označio prekretnicu u strategiji oklopnog ratovanja i udario temelje savremenom oklopnom ratovanju. Tenkovi i oklopna vozila su upotrebljavana u pravom manevarskom ratovanju i nove tehnike su uvedene u upotrebu. Mnoge zemlje su se na početku rata i dalje oslanjale na strategije i taktike iz Prvog svetskog rata. mini|desno|250px|Šverpunkt, taktika koncentracije udarnih trupa na tačkama proboja Vermaht je osim novih modela oklopnih vozila doživeo preobražaj u jaku vojnu silu. Na početku rata nemački stratezi su uspevali da sa slabijim snagama poraze nadmoćnije protivničke trupe koncentrisanjem snaga. Umesto napada na širokom frontu potencijal je stavljen na tačke proboja“ koje su bile tačke koncentrisanja oklopnih i mehanizovanih trupa. Uz sadejstvo sa avijacijom te trupe bi probile protivničku odbranu, napravile haos u pozadini protivnika i opkolile ga. Kao jedan od temelja blickriga ova taktika je masovno korišćena tokom napada na Poljsku i na Zapadnom frontu.
Ova taktika se može vizuelno predstaviti korišćenjem dve pešadijske i dve oklopne divizije sa strane napadača i strane branioca. Umesto starih sveopštih ofanziva i razvoja divizija na širokom frontu taktika tačke proboja se oslanja na koncentrisane udare oklopnih trupa na manjem sektoru fronta, probojem istog i daljim napredovanjem i opkoljavanjem protivnika.
Sve velike sile su se u Drugom svetskom ratu oslanjale prvenstveno na pešadiju i saradnju sa ostalim vidovima vojske. Transport pešadijskih i artiljerijskih jedinica se najviše oslanjao na konjske zaprege na bojištu (izuzev britanske, američke i delimično nemačke vojske kod kojih se potencijal stavljao na oklopne transportere i poluguseničare).
Predratne taktike
Kada su borbe počele u Francuskoj 10. maja 1940. savezničke snage su imale više tenkova od Vermahta. Uz to, u odnosu jedan-na-jedan, francuski tenkovi su bili bolji od nemačkih. I pored toga savezničke snage su pretrpele poraz. Razlozi za poraz leže u samoj upotrebi tenkova kao i u saradnji sa drugim rodovima vojske. Primer te saradnje je bitka kod Arasa gde su nemačke trupe upotrebile protivavionske topove Flak 88 kao podrška protiv ciljeva na zemlji uništavajući teške tenkove savezničke vojske u trenutku kada su nemački lakši i slabiji tenkovi potučeni. Vermaht je za razliku od savezničke vojske svoje tenkove koncentrisao u Pancer (oklopne) divizije. Da bi se napad jedne takve formacije efektivno zaustavio bilo je neophodno uključiti mobilne protiv-tenkovske formacije koje bi se u borbu ubacile po potrebi, formacije koje savezničke trupe nisu imale. U kasnijim fazama upotrebljena je jež-odbrana, odnosno odbrana u dubini, koja je dala odlične rezultate, ali bila kasno upotrebljena da bi zaustavila nemačke oklopne snage.
Promene tokom rata
Međutim i ova taktika se morala menjati. Pristizanjem Nemačkog afričkog korpusa u februaru 1941. godine uočene su sve mane britanske taktike. U sukobu sa italijanskim loše opremljenim i nedovoljno mobilnim trupama britanske oklopne snage su postigle veliki uspeh uz mali broj pešadijskih i pomoćnih trupa. Međutim, Romelove trupe su bile u mnogočemu jače i bolje opremljene, brže i mobilnije, te su sve slabosti britanske taktike uočile tokom nemačke ofanzive. Tek pred kraj rata britanska vojska razvija uspešne taktike korišćenja oklopnih trupa, nakon konstantnih poraza u sukobu sa nemačkim oklopnim jedinicama.
Predratne taktike
Crvena armija je u godinama između dva svetska rata razrađivala svoju strategiju oklopnog rata, baziranu na radovima Tuhačevskog i Trijandafila. Iskustva iz Ruskog građanskog rata vezana za oklopne jedinice bila su nedovoljna, uzrokovana neznatnom upotrebom oklopnih vozila. Iako su se razvijale dve potpuno različite ideje o vođenju oklopnog rata u budućnosti primat je preuzela ideja koja je kasnije postala osnova sovjetske ratne doktrine. Radilo se o formi blickriga, odnosno munjevitih prodora. Uz saradnju oklopnih snaga sa ostalim kopnenim trupama na svim nivoima oklopne snage preuzimaju primat u budućim ofanzivnim akcijama. Razvijaju se i nove vrste oklopnih vozila, teški tenkovi naoružani teškim oružjem sa zadatkom proboja neprijateljskih linija, srednji tenkovi sa odgovarajućim naoružanjem koji bi sa lakim tenkovima koristili rupe probijene u neprijateljskoj odbrani i nastavljale proboj kroz neprijateljsku pozadinu.
Ratna doktrina
Tokom Zimskog rata sve slabosti Crvene armije izašle su na videlo. Neobučeni kadrovi, pogrešna upotreba oklopnih trupa i slaba koordinacija doprineli su tome da Crvena armija izgubi preko 2.000 tenkova. Početkom Barbarose ove greške nisu uklonjene. Iako je Crvena armija do početka agresija imala oko 24.000 oklopnih vozila njihovo stanje, opremljenost rezervnim delovima i zalihama kao i obučenost kadrova bilo je veoma loše.
Međutim tokom kasnijih faza Barbarose i operacije Tajfun ove greške su većinom uklonjene i razvila se nova strategija oklopnog ratovanja. Ona se bazirala na primeni srednjih i teških tenkova raspoređenih u tenkovske armije, njihovoj iznenadnoj primeni i uvođenju u borbu uz podršku pešadije. Udarne trupe, većinom gardijske, su zajedno sa tenkovskim jedinicama na tačkama koncentracije vršile iznenadne i brze prodore tako usporavajući protivničke trupe. Ovo je naročito došlo do izražaja tokom kontra-ofanzive kod Moskve i tokom bitke za Staljingrad.
Predratno stanje
mini|desno|250px|Grafički prikaz nemačke strategije oklopnog rata kombinovanim sredstvima Nemačkoj je Versajskim mirovnim ugovorom zabranjena proizvodnja i upotreba tenkova, aviona i podmornica. U odnosu na druge vojne sile u okruženju Nemačka vojska je kasnila sa razvijanjem i upotrebom oklopnih jedinica. Dolaskom nacista na vlast u Nemačkoj otpočinje naoružavanje oružnih snaga. Nemački teoretičari objavljuju svoje radove vezane za budućnost ratovanja. Jedna od najuticajnijih i najznačajnijih knjiga je „Pažnja! Tenkovi!“ (-{Achtung! Panzer!}-) autora Hajnca Guderijana. U njoj se udaraju temelji munjevitog rata. Za razliku od ostalih zemalja iz okruženja u Nemačkoj je ideja o oklopnom ratovanju jasno definisana, bazira se na oklopnim snagama i prati tehnološki razvoj vojne opreme. Razvoj poluguseničara omogućio je brzu i efikasnu podršku pešadije oklopnim trupama. Stvaraju se i novi tipovi pešadije kao što su pancergrenadiri odnosno motorizovana pešadija.
Prvi test na bojištu nemačke trupe prolaze tokom Španskog građanskog rata. Tu se oklopne tupe Vermahta prvi put susreću sa neprijateljem naoružanim savezničkim i sovjetskim tenkovima. Uočene su neke slabosti, ali opšte gledano tokom rata nisu se sukobile veće oklopne snage. Prvo veliko vatreno krštenje blickrig doživljava tokom kampanje u Poljskoj.
Ratna doktrina
mini|desno|250px|Panceri u napadu: nemački Panter tenkovi tokom operacije Citadela Napadom na Poljsku otpočinje Drugi svetski rat. Vermaht je u svojim redovima imao oko 2.500 tenkova raspoređenih u 6 tenkovskih divizija koje su dejstvovale nezavisno od pešadijskih i ostalih jedinica kopnene vojske. Kampanja u Poljskoj je bila potpuni uspeh i iznenadila je Saveznike. Naredne godine Vermaht napada i Francusku gde su savezničke snage potučene a komandanti konačno shvatili da je taktikama iz Prvog svetskog rata došao kraj. Iako je Vermaht imao manji broj tenkova koji su bili tehnički slabiji od savezničkih odlična koordinacija sa vazduhoplovstvom, pešadijom kao i munjeviti prodori omogućili su nemačkoj komandi da osvoji Francusku. Prve slabosti koje su uočili nemački komandanti bile su vezane za tehnološku stranu oklopnih trupa, ali i teoretski, stvarala se odličan tip odbrane od blickriga, takozvana „jež“ odbrana. Tehnološki nedostaci oklopnih trupa su kasnije delimično otklonjeni ali ne u potpunosti. Tako je Pancer III tenk pojačan novom cevi kalibra 50 -{mm}- za razliku od prethodnog topa kalibra 37 -{mm}-. Iskustva sa jakim francuskim Somua S-35/40 i britanskim Matilda II ubrzali su razvoj nemačkih srednjih tenkova.
Nemačke trupe su 1941. stigle u Afriku da potpomognu italijanske snage koje su se nalazile u povlačenju. Afrika je predstavljala pravu tenkovsku teritoriju sa otvorenim prostorom za manevrisanje. Ervin Romel, komandant Nemačkog afričkog korpusa je nastavio princip munjevitog rata i postigao niz pobeda tokom kampanje. Međutim tokom bitke za El Alamejn i Tobruk uočeni su nedostaci blickriga i velika ograničenja. Jaka i uporna odbrana sa pešadijom koja ne odstupa već uporno drži svoje linije, upotreba minskih prepreka i zaprečavanja, koncentrisanje protiv-tenkovskih topova i podrške iz vazduha su se pokazali kao efikasna taktika zaustavljanja blickriga.
Tokom invazije na Sovjetski Savez blickrig je izražen u punom sjaju u svim svojim aspektima. Iznenadnim napadom Luftvafe uništavani su sovjetski tenkovi i avioni na zemlji, nemačke oklopne trupe su se brzo probijale i opkoljavale sovjetske trupe, pravljene su breše u sovjetskoj odbrani. Iako je inicijalno Vermaht postigao potpuno iznenađenje i uspeh u kasnijim fazama, naročito tokom bitke za Moskvu uočene su dodatne slabosti strategije blickriga. Jedna od tih slabosti je bila logistika koja je kasnila i neadekvatno snabdevala nemačke jedinice.
Druga slabost je bila tehničke prirode. Sovjetski srednji tenk T-34 je nadmašio nemačke tenkove u brzini, oklopu i naoružanju. Sovjetski KV-1 je bio još veće iznenađenje te je sa T-34 uslovio stvaranje zasebnih oklopnih jedinica, -{Panzerjäger}- odnosno lovaca tenkova. Kasniji nemački pristup oklopnom ratu nije mnogo evoluirala. Kako je u kasnijim fazama rata, naročito nakon najveće oklopne bitke u istoriji ratovanja, bitke kod Kurska, Vermaht prešao u odbranu razvijale su se taktike vezane za defanzivne operacije. Nemački stratezi su taktike bazirali na teškim i jakim tenkovima kao što su Tigar i Panter koji su nadmašivali protivničke tenkove u snazi, oklopu i jačini oružja, ali problemi sa logistikom, brojnost savezničkih trupa i apsolutna vazdušna nadmoćnost doveli su do toga da nemačka komanda rešenja potraži kreiranjem novih koncepata oklopnih vozila kao što su teški lovci tenkova, samohotke i statične tenkovske vatrene tačke. Vermaht je takođe upotrebljavao i veliki broj zaplenjenih protivničkih tenkova. U kasnijim periodima rata nemačke oklopne trupe trpe gubitke od strane savezničke avijacije te se uz oklopne rađa i princip mobilne protiv-avionske artiljerije, otelotvoren u vozilima Mobilvagen i Virbelvind. Poslednja nemačka ofanziva i primena blickriga desila se tokom bitke u Ardenima. Strategija blickriga je ostala glavna taktika Vermahta do kraja Drugog svetskog rata.
Sjedinjene Američke Države
mini|desno|250px|Bitka za Brest: američki M18 Helket dejstvuje tokom gradske borbe U Sjedinjenim Američkim Državama koncept oklopne borbe se razvija sa zakašnjenjem u odnosu na ostale vojne sile. Prvi veliki početak se uočava nakon nemačkih pobeda tokom invazije na Poljsku. Tokom 1920-ih i 1930-ih godina u SAD se razvija više modela oklopnih vozila sa različitim borbenim karakteristikama. Jedan model koji će se koristiti masovno do ulaska SAD u rat bio je M2 srednji tenk. Tek 1940. na velikim vojnim manevrima grupa generala uspeva da ubedi komandu vojske u neophodnost uvođenja tenkovskih jedinica kao samostalnih oklopnih formacija.
Kako je vojska SAD uključena u borbe na Pacifiku protiv Japana koji nije posedovao jače i veće oklopne formacije prvo oklopno vatreno krštenje američka vojska doživljava tokom operacije Baklja. Vojska SAD tokom rata razvija taktiku koja će se razlikovati od ostalih strategija i po tome što je glavni nosilac napada srednji tenk ali isključivo u saradnji sa protiv-tenkovskim jedinicama koje pružaju podršku u slučaju napada neprijateljskih tenkova.
Razlog za ovakvu organizaciju leži u činjenici da su američki tenkovi bili slabiji od većine nemačkih tenkova u jačini oklopa i naoružanju. Kako je osnovni američki tenk, M-4 Šerman, sa oklopom od 63 -{mm}- i topom kalibra 75 -{mm}- bio neadekvatan za borbu sa nemačkim Tigrovima i Panterima u borbu se uključuju lovci tenkova. Vozila kao što su M10 Volverin, M18 Helket i M36 Džekson imala su veoma slab oklop ali veliku brzinu i jako osnovno naoružanje. Ovaj koncept se pokazao kao delotvoran i veoma uspešan mada je ograničavao borbene mogućnosti i radijus dejstva oklopnih snaga. Tek uvođenjem teških tenkova kao što je M26 Peršing vojska SAD menja svoj koncept i oklopne jedinice dejstvuju samostalno i nezvisno od angažovanja lovaca tenkova.
Hladni rat
Hladni rat obeležen je brojnim lokalnim konfliktima i ratovima. Prvi veliki konflikt koji je uključio oklopne jedinice je Korejski rat 1950—1953. Iako su zaraćene strane upotrebile oko 1.500 tenkova oklopna vozila su najčešće korišćena za blisku podršku pešadije. Kasnije, tokom indijsko-pakistanskih ratova u borbu ulaze moderniji tenkovi ali i moderna taktika oklopnog rata. Iako je tenk u svojoj prirodi kopneno vozilo opremljeno za dejstvo na čvrstom i prohodnom tlu nakon završetka Drugog svetskog rata sovjetski konstruktori razvijaju rod amfibijskih vozila. Tako je jedinica indijske vojske, opremljena lakim tenkovima PT-76, ušla u dubinu pozadine pakistanske vojske savladavši močvarne i teško prohodne prostore, uništila komandnu strukturu, artiljeriju i jedinice pozadine, skrativši rat i doprinevši povoljnijem ishodu istog. Kasnije, tokom Vijetnamskog rata, oklopne jedinice vijetnamske vojske su sa jednom četom istih PT-76 tenkova forsirale reku Mekong, iznenadile protivnika i napadom sa boka uništile oko 50 superiornijih tenkova. Mogućnost amfibijskog prelaska preko vodenih i teško prohodnih površina je promenila strategiju korišćenja oklopnih snaga i predstavljala prvu u nizu usavršavanja vođenja oklopnog rata.
Protiv-oklopne rakete
Tokom Izraelsko-arapskih ratova oklopno ratovanje se nije mnogo promenilo. Ono što je izmenilo shvatanja bilo je korišćenje modernih protiv-oklopnih sistema. Naglo se razvijaju raketni sistemi kao što su Maljutka, Fagot, ERIKS, MILAN i drugi koji menjaju odnos snaga i način upotrebe oklopnih snaga. Dodatnu opasnost za oklopna vozila predstavljaju ručni bacači granata kao što su RPG-2, RPG-7, M72 LAV, AT-4 koji pružaju pešadiji efikasan način odbrane od tenkova. Raketni sistemi su ugrađivani i na vozila, stvorivši tako moderne lovce tenkova. Princip odosa težine, oklopa i brzine tih vozila nije se mnogo izmenio od Drugog svetskog rata. Međutim izmenio se način upotrebe, koncentracije, brojnost i raspored takvih jedinica. Takva vozila prate pešadiju, podržavaju je u napadu a u kasnijim godinama služe i za transport do i tokom borbe. Postojali su modeli oklopnih vozila malih silueta, naoružanih jakim topovima koji bi nastavili klasično protiv-oklopno ratovanje ali su takvi modeli veoma brzo izbačeni iz upotrebe kao potpuno apsurdni, u prisustvu modernih tenkova.
Borbena vozila pešadije
mini|levo|250px|Velika sovjetska sedmica: američki poster iz perioda Hladnog rata Jedan veoma značajan produkt Hladnog rata je koncept borbenog vozila pešadije. Sovjetski Savez iznenađuje NATO konceptom BMP-1 1967. godine i otvara novu etapu u razvoju oklopnih vozila. Lako oklopljena vozila naoružana automatskim i klasičnim topovima se upotrebljavaju kao transport motorizovanih jedinica, podrška u borbi i vozila sa ograničenim protiv-tenkovskim mogućnostima. Iako su oklopni transporteri koncept korišćen od Drugog svetskog rata borbena vozila pešadije su taj koncept unapredila i poboljšala. Kao amfibijska vozila naoružana lakim streljačkim i protiv-tenkovskim naoružanjem ona menjaju način upotrebe pešadije ali i tenkova. Ovaj koncept će preuzeti mnoge zemlje članice NATO-a i Varšavskog pakta. Iako su prva vozila svoj potencijal stavljala na borbu protiv protivničke pešadije u kasnijim godinama postaće uobičajena ugradnja navođenih protiv-oklopnih raketa.
Modernizacija tenkova
Kako su se razvijali sistemi protiv-oklopne borbe tako su oklopna vozila usavršavana. Pravci usavršavanja su bili poboljšavanje oklopne zaštite, pokretljivosti i brzine, preciznosti i snage naoružanja. Rani modeli tenkova tokom Hladnog rata su se oslanjali na čvrstom i iskošenom oklopu koji je pružao odličnu zaštitu od klasičnih tenkovskih zrna ali imao velike slabosti prema kumulativnim oružjima. Razvojem višeslojnih oklopa povećale su se mogućnosti tenka na bojištu ali i pokrenulo istraživanje i razvoj jačih i boljih projektila koji bi probili takav oklop. U mnogim armijama kumulativno naoružanje je zauzimalo primat sve do pojave eksplozivnog reaktivnog oklopa - ERA-e. Ova vrsta oklopa omogućila je veću i pouzdaniju zaštitu oklopnih vozila od najopasnijih i najbrojnijih oklopnih sredstava. Pošto je ERA-a kreirana kao kontra-mera kumulativnim zrnima razvijene su nove vrste projektila koji se baziraju na primeni kinetičke energije (KE). Velika opasnost oklopnim trupama došla je i od strane protiv-tenkovskih navođenih raketa koje su doživele pravu ekspanziju 1970-ih godina 20. veka. Kao kontra-mera ovoj opasnosti u upotrebu ulazi savremenija optika, elektronika i korišćenje laserskih senzora. Pred sam raspad Sovjetskog Saveza SAD razvijaju novi osnovni borbeni tenk, M1 Abrams, koji je pomerio granice oklopne zaštite, preciznosti i brzine. To je postignuto korišćenjem osiromašenog uranijuma koji je poboljšao oklopne karakteristike tenka.
Vazduhoplovstvo
Tokom Hladnog rata vazduhoplovstvo doživljava veliku ekspanziju. Iako su tokom Drugog svetskog rata sve zaraćene strane razvile avione lovce tenkova prava opasnost po oklopne jedinice pojavila se uvođenjem „pametnih“ projektila, odnosno navođenih raketa vazduh-zemlja, koje su pomerile granice preciznosti i promenile taktiku borbenog rasporeda ali i tehničkog sastava oklopnih jedinica. Pojačana je trupna protivvazduhoplovna odbrana, uvedene su nove strategije pozicioniranja i kretanja oklopnih formacija kao i neophodnost kamuflaže vozila. Kao avioni za blisku podršku na bojištu i borbu protiv tenkova mogu se navesti dve najpoznatije letelice, sovjetski Su-25 i američki A-10 Tanderbolt. Brz razvoj helikoptera je takođe promenio odnos snaga na mogućem bojištu. Glavni i najpoznatiji nosioci protiv-tenkovske borbe tokom Hladnog rata su sovjetski Mi-24 poznatiji kao „leteći tenk“ i američki AH-64 Apač.
Moderno doba
Oklopna vozila po modernoj koncepciji ratovanja veoma retko dejstvuju samostalno. Moderno doba je donelo velike promene na polju primene oklopnih jedinica, kako na otvorenom terenu tako i u urbanim sredinama. Oklopne jedinice dejstvuju u sadejstvu sa pešadijskim vodovima i četama kao jedna celina. Velike promene su nastale uvođenjem osnovnog borbenog tenka kao glavne udarne pesnice oklopnih snaga umesto ranije kategorizacije na lake, srednje i teške tenkove. Za razliku od perioda Drugog svetskog rata današnji osnovni borbeni tenk sadrži oklop i jako osnovno naoružanje slično teškim tenkovima, mobilnost i brzinu srednjih i mitraljesko naoružanje lakih tenkova. Moderna oklopna vozila su opremljena savremenim optičkim i elektronskim uređajima koji omogućavaju dejstvo u uslovim slabije vidljivosti, velike daljine i u pokretu. Sve je to izmenilo način na koji se određuje borbeni raspored, kretanje ali i sama koncepcija oklopnih vozila.
Thelma Ritter
Thelma Ritter (14. februar 1902 — 5. februar 1969) bila je američka glumica, najpoznatija po komičnim ulogama i ulogama žena iz radnićke klase. Tokom karijere je šest puta nominirana za Oscar, a osvojila je i kazališnu nagradu Tony za nastup u mjuziklu.
Larisa (mitologija)
Larisa (grč. Λάρισα, Lárisa) Pelazgova je kći i nimfa iz Tesalije.
Po njoj je nazvan i istoimeni grad, a njezin je lik prikazivan i na kovanu novcu.
Impact, Texas
Impact je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35 stanovnika.
GRO
Troslov GRO može imati više značenja:
Celulozna polisulfataza
Celulozna polisulfataza (, Cellulose-polysulfatase) je enzim sa sistematskim imenom celuloza-sulfat sulfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Klofazimin
Klofazimin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 473,396 Da.
Limestone County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 82.782, što je 17.106 (26,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1351 Uzbekistania
1351 Uzbekistania je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 64,91 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,398 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,994 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,063, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,668 stepeni, a orbitalni period iznosi 2087,443 dana (5,715 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,60 a geometrijski albedo 0,060.
Asteroid je otkriven 5. oktobra 1934. godine.
Bellevue, Pennsylvania
Belvju je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.370, što je 400 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Niu Xianke
Niu Xianke (牛仙客) (675 – 2. septembar 742 ), formalno Vojvoda Zhenjian od Bina (豳貞簡公), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xuanzonga. Poznat je po nekonvencionalnoj karijeri, odnosno po tome što ju je započeo kao nižerazredni namještenik te nastavio postepeno naprdovati bez da je položio carski ispit sve dok nije postao kancelar. Na mjestu kancelara se istakao svojim oprezom kao i poslušnošću prema svom kolegi Li Linfuu.
Hadrijan I
Hadrijan I. (Rim, 700. - Rim, 25. decembar 785.), bio je papa od 1. II. 772. do 26. XI. 795. Hadrijan je bio sin bogatog rimskog patricija Teodora.
Pontifikat
Ubrzo nakon njegova ustoličanja za papu, na teritorij pod njegovom vlašću provalio je kralj Langobarda Deziderije. Hadrijan je procjenio da je to velika opasnost koju nemože sam savladati i pozvao je u pomoć franačkog kralja Karla Velikog.
Vanjska politika
thumb|left|[[Karlo Veliki u posjeti kod pape Hadrijana I.]] U procjepu između pritisaka Istočnog Rimskog Carstva i langobardskih knezova iz Beneventa, Hadrijan je ostao vjeran savezu s Francima i Karlom Velikim. Prijateljske odnose između pape i kralja nisu omele ni razlika po pitanju ikonoklazma, Karlo Veliki i francuski biskupi bili su žestoki protivnici obožavanja ikona, dok je Hadrijan dijelio stavove Bizanta odobrene dekretom na drugom Drugom nikejskom saboru (787), kojim se ikonoborci eksomuniciraju a ikone ponovno postaju predmet poštovanja.
Reinbek
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Štormarn Rajnbek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 31,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 25.671 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 822 stanovnika/km².
Chievolis, Pordenone
Chievolis je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Donji Vukšinac
Donji Vukšinac je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Telur tetrahlorid
Telur tetrahlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 269,412 Da.
Sveto lice Lucce
thumb|Sveto lice Lucce Sveto lice Lucce (Volto Santo di Lucca) je veliko drveno raspelo koje se nalazi u katedrali sv. Martina (Duomo di San Martino) u italijanskom gradu Lucca, te koje je predmet štovanja kao relikvija. Srednjovjekovne legende su navodile kako ga je izradio Nikodim kada je pomagao Josipu od Arimateje da Isusovo tijelo stavi u grob. Spominje se kako je u Luccu došlo iz grada Luni godine 742. Većina današnjih nauka smatra da je riječ o kopiji originalnog raspela, odnosno da potiče iz 12. ili 13. vijeka. Nalazi se na tempiettu koga je 1484. izradio Matteo Civitali.
Dana Andrews
Dana Andrews (1. januar 1909 - 17. decembar 1992) bio je američki glumac, koji je sredinom 1940-ih postao velika hollywoodska zvijezda zahvaljujući nastupima u nekim od tada najvažnijih filmova. Karijeru mu je tada ozbiljno ugrozio alkoholizam, protiv koga se borio uz pomoć svog prijatelja Ronalda Reagana. Neko vrijeme je bio predsjednik glumačkog sindikata Screen Actors Guild.
Kaley Cuoco
Kejli Kristin Kuoko (30. novembar 1985. Kamarilo, Kalifornija) je američka glumica najpoznatija po svojoj ulozi kao Bridžet Henesi u američkom sitkomu 8 Simple Rules.
Rođena u porodici Garija Karmina Kuokoa (Italijan poreklom) i Lejn En Vingejt, njena glumačka karijera je počela 1992. godine TV filmom Quicksand: No Escape. Postala je popularna ulogom Morin Mekormik u Growing Up Brady 1999. godine te ulogom u sitkomu Ladies Man. Godine 2004, pored uloge u seriji 8 Simple Rules, imala je i glavnu ulogu u miniseriji 10.5, u ABC-ovom filmu Crimes Of Fashion i u nezavisnom filmu Debating Robert Lee.
U 2004. godini našla se na 74. mestu FHM-ove liste 100 najseksipilnijih Amerikanki 2004. godine. Kasnije te godine je počela da daje glas liku Brendi u crtanom filmu Dizni kanala, Brandy and Mr. Whiskers.
Kejli Kuoko je tumačila ulogu Bili Dženkins, nove veštica u osmoj sezoni Čari.Trenutno glumi jednu od pet glavnih glumaca u veoma popularnoj seriji "Big Bang Theory" za koju kazu da je prevazisla popularnost serije "Friends"
Waterford, Michigan
Voterford je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 73.150.
Stefan IV
Stjepan IV ili Stefan IV može označavati sljedeće ličnosti:
Heksaprenil-difosfat sintaza ((2E,6E)-farnezil-difosfat specifična)
Heksaprenil-difosfat sintaza ((2E,6E)-farnezil-difosfat specifična) (, HexPS, heksaprenil pirofosfatna sintetaza, heksaprenil difosfatna sintaza) je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezil-difosfat:izopentenil-difosfat farneziltranstransferaza (dodaje 3 izopentenilne jedinice). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim preferentno deluje na geranilgeranil difosfat.
Položaj LGBT osoba u Azerbejdžanu
U Azerbejdžanu je 2000. godine ukinut zakon koji je kriminalizovao homoseksualnost. Specijalno izdanje zvaničnog lista parlamenta se pojavilo 28. maja, sa obaveštenjem o novom krivičnom zakonu koji stupa na snagu u septembru, 2000. Iz ovog novog zakona izbačen je član 113, koji je predviđao kaznu zatvora od 3 godine za seksualne odnose između muškaraca (član je bio u zakonu iz doba Sovjetskog saveza). Novi član 150 predviđa kaznu samo za slučajeve silovanja.
Iako su istopolni seksualni odnosi zvanično dekriminalizovani, postoje izveštaji o zlostavljanju gejeva od strane policije, pre svega muških prostitutki. Prema izveštaju Međunarodne helsinške federacije iz 2001, žrtve nasilja se odlučuju da ne prijavljuju nasilje zbog straha od policijske torture.
Mediji koje kontroliše država koriste homofobiju kao sredstvo za diskreditovanje kritičara vlastia i opozicionih novinara.
Zakonska granica uzrasta seksualne saglasnosti je 16 godina i za istopolne i za različitopolne odnose.
Haviland, New York
Haviland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.634, što je 76 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Klomifen
Klomifen je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 405,960 Da.
Villa Santa Lucia degli Abruzzi, L'Aquila
Villa Santa Lucia degli Abruzzi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Imperial, Texas
Imperial je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 278 stanovnika.
Cluse (Gornji Alpi)
Kliz je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Lowndes County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Cluse (Gornji Alpi)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 54 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1252 metara (maksimalnoj 2.683 m, a minimalnoj 1.027 m).
Lowndes County, Alabama
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.299, što je 2.174 (-16,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Donji Prnjarovec
Donji Prnjarovec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Križ. Naselje se proteže na površini od 2,87 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Prnjarovcu živi 66 stanovnika i to u 26 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 23 st./km².
Cunac (Tarn)
Kunak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 179 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 245 metara (maksimalnoj 291 m, a minimalnoj 191 m).
Taekwondo klub Kneževi Vinogradi
Taekwondo klub "Kneževi Vinogradi" je taekwondoaški klub iz Kneževih Vinograda, jedini takav klub u Baranji. Službeno je osnovan 7. IV. 2004. godine, sa sjedištem u Ulici Svetozara Miletića 54. Prvi predsjednik i prvi tajnik kluba (2004-2009) bili su Tomislav Viljevac i Milan Petrović "Koko". Od 2009. predsjednik je Vide Priselac, a tajnica Ana Luković. Prvi trener kluba (2004-2009) bio je Damir Zahirović iz Osijeka, nositelj crnog pojasa šesti dan. Od 2009. godine klupski trener je Marko Družijanić, majstor crnog pojasa prvi dan, koji je seniorski hrvatski reprezentativac.
Sportske aktivnosti
Od osnivanja kluba koji je počeo prvo kao sekcija Tkd "Osijek" u Zmajevcu, aktivni se članovi regrutiraju od učenika Osnovne škole Kneževi Vinogradi i oni najmlađi iz djećijeg vrtića "Zeko". Početkom 2011. godine u klubu je treniralo oko 25 članova, a dotada je kroz klub prošlo preko stotinu natjecatelja. Značajnije sportske rezultate klub je počeo ostvarivati nakon izgradnje nastavno-sportske dvorane u Kneževim Vinogradima, koja djeluje u sklopu osnovne škole. Treninzi se održavaju tri puta na tjedan u dvorani osnovne škole.