cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ikebana
Ikebana u životu savremenih Japanaca
Ikebana je sastavni deo duhovnog života Japanaca. Ta se umetnost slaganja cveća uči u školi. Prilikom ispita uvek je u centru pažnje duhovni odnos prema ikebani a zatim osnovna pravila i veštine. U tipični japanskim prostorijama za dnevni boravak postoji „tokonomo“ niša u koju se često postavljaju veliki aranžmani. Ako toga nema na posebne police postavljaju se manji kosi ili viseći aranžmani. Prostorije za dnevni boravak nameštene su na zapadnjački način i ukrašavaju se ikebanama. Nakon Drugog svetskog rata razvija se slobodni stil. On povezuje naturalistički i apstraktni stil. Za aranžmane tih dvaju stilova koristi se biljni materijal poštujući njegovu ljepotu i bit kvaliteta svakog materijala. Slobodni stil pruža neograničene mogućnosti. Pri izradi aranžmana ne poštuju se pravila slaganja. Takva dela postavljaju se u velikim predelima poput banaka, hotela itd. Moderni umetnici misle da su potrebni novi nekonvencionalni oblici izražavanja kojima se mogu izraziti misli i osećanja čoveka modernog doba te novi pogledi i način života. Ikebana je u Japanu priznata umetnost i razvija se paralelno sa ostalim granama stvaralačke umetnosti.
Elbridge Gerry
Džeri je bio jedan od potpisnika Deklaracije nezavisnosti i Članaka konfederacije. Bio je jedan od trojice koji su odbili da potpišu Ustav Sjedinjenih Država jer Ustav tada nije uključivao Povelju o pravima. Džeri je kasnije postao 9. guverner Masačusetsa. Ostao je upamćen po tome što je po njemu dobio ime izraz džerimandering, postupak prekrajanja izbornih jedinica kako bi određena partija imala bolji izborni rezultat.
Politička karijera
Džeri je bio delegat Masačusetsa na Kontinentalnom kongresu od februara 1776. do 1780. Na istoj dužnosti je bio i od 1783. do septembra 1785. 1786. se oženio sa En Tompson, ćerkom bogatog njujorškog trgovca, 21 godinu mlađom od njega. 1787. je prisustvovao Ustavnoj konvenciji Sjedinjenih Država, i bio je jedan od delegata koji su glasali protiv Ustava (pridruživši se Džordžu Mejsonu i Edmundu Randolfu koji nisu potpisali Ustav). Izabran je u Predstavnički dom pod novom nacionalnom vladom, i služio je u Kongresu od 1789. do 1793.
Iznenadio je svoje prijatelje postavši snažan pristalica nove vlade. Toliko je srčano podržavao izveštaje Aleksandra Hamiltona o javnom kreditu, uključujući preuzimanje državnih dugova, i podržavao je Hamiltonovu novu Banku Sjedinjenih Država, da je smatran vodećim prvakom federalista. Bio je predsednički elektor za Džona Adamsa na izborima 1796. a Adams ga je postavio za člana ključne delegacije u Francuskoj, koja je ponižena u XYZ aferi. Ostao jeo u Francuskoj nakon što su se dvojica njegovih kolega vratili, i federalisti su ga optužili da podržava Francuze. Vratio se u Sjedinjene Države u oktobru 1798. i prešao u Demokratsko-republikansku stranku 1800. godine.
Bio je neuspešan demokratsko-republikanski kandidat za guvernera Masačusetsa 1800, 1801, 1802. i 1803. godine. 1810. je konačno izabran za Guvernera Masačusetsa kao demokrata-republikanac. Ponovo je izabran 1811. ali je poražen 1812. zbog podrške zakonu o promeni izbornih jedinica, zbog koga je nastala reč džerimandering. Izabran je za potpredsednika u administraciji predsednika Džejmsa Medisona. Umro je za vreme trajanja mandata.
Džerimandering
desno|mini|250p|Izraz džerimandering je prvi put iskorišćen u „Bostonskoj gazeti“ 26. marta 1812. Širenju popularnosti izraza je pomogla politička karikatura na kojoj je predstavljena neobična životinja sa kandžama, krilima i zmajolikom glavom, koja je satirizovala mapu neobično oblikovanih okruga. 1812. je skovan izraz „džerimandering“, kada je u Masačusetsu izvršena promena izbornih okruga kako bi partija guvernera Džerija bolje prošla na izborima. Guvernerova strategija je bila da većinu federalista sakupi u jedan okrug, u kome će federalisti pobediti, dok bi njegova partija, demokrate-republikanci onda imali većinu u svim ostalim okruzima. Izraz je vremenom ušao u politički rečnik, i ostao je u upotrebi sve do danas.
El Mirador de Ayotzingo, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Kilómetro Treinta y Tres, Álamo Temapache
Kilómetro Treinta y Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 685 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Осечина (село)
Осечина је насеље у Србији у општини Осечина у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 768 становника.
Демографија
У насељу Осечина (село) живи 795 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,0 година (45,4 код мушкараца и 46,5 код жена). У насељу има 316 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,99.
Dlga
Dlga naselje je u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Dlga pripada opštini Kumanovo.
Осечина (село)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Dlga
Prirodni uslovi
Dlga je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 20 kilometara južno.
Naselje Dlga se nalazi u istorijskoj oblasti Blatija. Selo je smešteno na istočnim brdima iznad doline reke Pčinje, na približno 290 metara nadmorske visine. Jugoistočno od sela izdiže se Gradištanska planina.
Stanovništvo
Dlga je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika, kao i na popisu iz 1994. godine.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je islam.
Sprötau
Špretau je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 774 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Špretau se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 8,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 774 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Palaia, Pisa
Palaia je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Julian Schnabel
Julian Schnabel (26. oktobar 1951 -) je američki likovni umjetnik i fikmski režiser. Slavu je stekao 1980-ih svojim "slikama na tanjurima", pri čemu je koristio razbijene keramičke ploče. Njegov filmski opus je uglavnom bio biografske prirode, uključujući prvijenac Basquiat posvećenom svom prijatelju Jean-Michelu Basquiatu, gdje je njegov lik tumačio Gary Oldman. Njegov film Skafandar i leptir iz 2007. je dobio niz prestižnih nagrada.
Letenice
Letenice je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Letenice se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 103 stanovnika.
Prva poslanica Solunjanima
Prva poslanica Solunjanima je jedna od knjiga Novoga zavjeta i Biblije. Smatra se, da je ovo prva Pavlova poslanica, napisana 52. godine i koliko je do sada poznato, to je najstariji postojeći kršćanski pisani dokument (Evanđelja su napisana desetak godina kasnije). Biblijska kratica knjige je 1 Sol.
U ranim kršćanskim spisima vjerovalo se, da je Pavao napisao ovu poslanicu u Ateni, nakon što se Timotej vratio iz Makedonije s vijestima o kršćanima u Solunu. Suvremeni učenjaci, smatraju da je Pavao poslanicu napisao u Korintu.
Poslanica ima 5 poglavlja. Prva tri su pisana osobnim stilom, dok se u posljednja dva raspravlja o doktrinama. Pavao je napisao poslanicu s glavnim ciljem, da ohrabri kršćane u Solunu. Smatra se, da su oni prije obraćenja bili pogani, koji su se klanjali idolima. To spominje Pavao u ovoj poslanici: "...kako se od idola obratiste k Bogu da biste služili Bogu živomu i istinskomu (1 Sol 1,9)". Pavao je proveo s njima samo 5 tjedana i brinuo se, da li su ostali kršćani i nakon njegova odlaska za Atenu. Pavao je želio ponovno doći k njima, ali nije mogao pa je poslao svog suradnika Timoteja u Solun. On se vratio s ohrabrujućim vijestima (Solunjani su među ostalim proširili kršćanstvo po Makedoniji i Ahaji), ali i sa spoznajom, da su Solunjani krivilo razumijeli dio Pavlova učenja o kršćanstvu. Stoga je Pavao napisao ovu poslanicu, da ispravi njihove krive predodžbe i da ih ohrabri u vjeri: "Uostalom, braćo, molimo vas i zaklinjemo u Gospodinu Isusu: primili ste od nas kako treba da živite da biste ugodili Bogu. Vi tako i živite pa sve više napredujete! (1 Sol 4,1)".
Pavao se sjeća svog boravka u Solunu (zajedno s Timotejem i Silvanom) i piše vrlo osobno: "Ali bili smo među vama nježni kao majka što hrani i njeguje svoju djecu. Tako, puni ljubavi prema vama, htjedosmo vam predati ne samo evanđelje Božje nego i naše duše jer ste nam omiljeli (1 Sol 2,7-8)". Propovijedali su im Evanđelje, poticali ih da žive dostojno Boga, ali su i radili da im ne bi bili na teret. Potiče ih, da se sudržavaju od bludnosti i pohotnih strasti: "Bog nas, doista, nije pozvao na nečistoću, nego na svetost. Prema tome, tko to odbacuje, ne odbacuje čovjeka nego Boga koji svoga Duha Svetoga udahnjuje u vas (1 Sol 4,7-8)". Piše im o ponovnom Kristovom dolasku i kako će prvi uskrsnuti mrtvi u Kristu, a nakon njih živi preostali vjernici. Poziva ih na budnost u iščekivanju Krista, potiče ih da čine dobro i da pomognu onima koji su slabi u vjeri. Na kraju poslanice Pavao ih pozdravlja i blagoslivlja te moli da se poslanica pročita svoj braći.
Opština Cernătești, Dolj
Cernătești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Familia Miranda, Mexicali
Familia Miranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
John Curtin
John Joseph Curtin (Creswick, 8. siječnja 1885. - Canberra, 5. srpnja 1945.) je bio australski političar i 14. premijer Australije, kao i predsjednik Laburističke stranke od 1935. do 1945. godine. Curtin je za premijera izabran 1941. godine, ali kao predsjednik manjinske vlade. To se ubrzo promijenilo 1943. godine kada je Curtin predvodio laburiste do njihove najveće izborne pobjede u povijesti, u sklopu koje su osvojili 2/3 zastupničkih mjesta u Predstavničkom domu. Curtin je tako vodio Australiju tokom cijelog Drugog svjetskog rata, koji je u Australiji bio obilježen strahom od vjerojatne japanske invazije. Zbog čvrstog i stabilnog vodstva tokom kriznog perioda, Curtin se danas smatra jednim od najboljih premijera u povijesti Australije.
Početkom 1945., Curtin je već bolovao od ozbiljnih srčanih problema. Preminuo je iznenada, 5. srpnja 1945., u Canberri, samo dva mjeseca prije kraja Drugog svjetskog rata. Nakratko ga je naslijedio Frank Forde, a nakon njega Ben Chifley.
Jack Boyle
John Anthony Boyle (Cincinnati, 22.3. 1866. - 7.1. 1913.), poznat pod nadimkom "Honest Jack", bio je američki profesionalni igrač bejzbola na položaju catchera i prve baze. Njegov mlađi brat, Eddie Boyle, igrao je 1896.
Talent mu je otkrio pitcher Bob Mitchell, a nakon toga je debitirao 1886. godine u klubu Cincinnati Red Stockings iz American Associationa.
Dana 12.11. 1886, razmijenjen je (zajedno s 350 US$) u St. Louis Browns u zamjenu za Hugha Nichola.
Boyle do sljedeće godine nije igrao mnogo igara, sve dok mu ozljeda redovnog castchera Ala Bushonga, nije dala priliku da se iskaže.
La Presa, Comonfort
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Jack Boyle
Boyle je nakon toga zajedno s Charlesom Comiskeyem otišao u Chicago Pirates ioz Players Leaguea godine 1890, a anakon nestanka lige se s njim vratio u St. Louis. Godine 1892. je potpisao za New York Giants u zamjenu za 5.500 US$, što je u to vrijeme bila rekordna plaća za igrača MLB.
La Presa, Comonfort
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 465 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
Jack Boyle
Nakon sezone u New Yorku 11.3. 1893. je, zajedno s Jackom Sharrottom i novcem poslan u Philadelphia Phillies u zamjenu za Rogera Connora.Tamo je ostao pet godina sve dok ga 9.7. 1898. nisu prodali Giantsima za 1000 US$. Međutim, tamo nije odigrao nijednu utakmicu te je vraćen u Philadelphiju 15.8. 1898.
Nakon završetka karijere je otvorio salon u Ohio Riveru, koji je s vremenom postao uspješan. Boyle je u dobi 46 godina umro od Brightove bolestion Academy Avenue, Price Hill. Sahranjen je na grobju St. Joseph New Cemetery u Cincinnatiju.
Coli, Piacenza
Coli je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Villa Ciambra, Palermo
Villa Ciambra je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1919 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Arroyo de la Ordeña, Técpan de Galeana
Arroyo de la Ordeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Cañada de Ceniza, Santiago Tlazoyaltepec
Cañada de Ceniza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2578 m.
Leše (Tržič, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 210 stanovnika.
52
Godina 52. (LII) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sule ili Otona ili, rjeđe, '''godina 805. Ab urbe condita'''. Oznaka "52." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Rancho Tres Hermanos, Tlalpan
Rancho Tres Hermanos je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3417 m.
28. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
28. januar/siječanj (28. 1.) je 28. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 337 dana (338 u prijestupnoj godini).
Događaji
.
Rođenja
.
Ogden Dunes, Indiana
Ogden Djuns je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Chevregny
Ševrenji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Ogden Dunes, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.110, što je 203 (-15,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chevregny
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 196 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 188 m, a minimalnoj 66 m).
28. 1.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Azot tribromid
Azot tribromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 253,719 Da.
Rossi, Savona
Rossi je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Pallavicina, Pavia
Pallavicina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Pueblo Viejo, Santa María del Oro
Pueblo Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1122 m.
San Fidencio Wayaquil, Yajalón
San Fidencio Wayaquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 980 m.
Salvia divinorum
thumb|Salvia divinorum Salvia divinorum je naziv psihoaktivne biljke koja može izazvati disocijativne efekte. Njeno prirodno stanište su šume u izolovanim područjima Sierra Mazateca u području Oaxaca u Meksiku. Biljka može da poraste do metra u visinu. Koristili su je šamani Masateka da bi izazvali izmenjeno stanje svesti tokom svojih seansi.
Mandarinski jezik
Mandarinski, ili Beifanghua (pojednostavljeni kineski: 北方话, tradicionalni kineski: 北方話) je grupa povezanih kineskih dijalekata koji se govore širom najvećeg dela severne i jugozapadne Kine. Kada se uzima kao nezavisan jezik, što se često čini u akademskoj literaturi, mandarinski dijalekti se govore više od bilo kog jezika.
Mandarinski jezik može da se odnosi na dva različita koncepta:
U svakodnevnoj upotrebi, „mandarinski“ se odnosi samo na standardni mandarinski (Putonghua/Guoyu). Šira grupa mandarinskih dijalekata sastoji se od raznih srodnih dijalekata, od kojih su neki međusobno razumljiviji od drugih. To je grupacija koju definišu i koriste uglavnom lingvisti, i nije u široj upotrebi van akademskih krugova. Umesto toga, kada tražite da opišu govornu formu koju koriste, Kinezi koji koriste mandarinski će opisati varijantu koju govore kao na primer „Sečuanski dijalekt“ ili „Severoistočni dijalekt“, i smatraće te razlike kao deo standardnog mandarinskog jezika; neće smatrati da ga u stvari lingvisti klasifikuju kao oblik „mandarinskog“ u širem smislu. Kao što i ne postoji opšti „mandarinski“ identitet zasnovan na jeziku; umesto toga, postoje snažni regionalni identiteti okupljeni oko pojedinih mandarinskih dijalekata, zbog široke geografske rasprostranjenosti naroda koji njime govori.
Ovaj članak će se usredsrediti na širi smisao mandarinskog jezika — velike grupe raznih severnih i jugozapadnih kineskih dijalekata, a ne samo na „standardni mandarinski“.
Kao i kod drugih varijeteta kineskog jezika, postoji značajan spor da li je mandarinski jezik ili dijalekt.
Istorija
Najvažnije grupe današnjeg kineskog jezika razvijene su iz kineskog jezika razvijenog od starog kineskog i srednje kineskog jezika.
Većina Kineza, koji žive na prostranom području od severoistočne (Mandžurije) do jugozapadnog (Junana), koriste različite mandarinske dijalekte kao svoj domaći jezik. Preovlađujuća lingvistička homogenost (tj. mandarinski) širom severne Kine je uglavnom rezultat geografije, ravnice severne Kine. Nasuprot tome, planine i reke u južnoj Kini stvorile su jezičku raznolikost. Prisustvo mandarinskog u jugozapadnoj Kini pre svega je rezultat kuge u 12. veku u Sečuanu. Ova kuga, zvana crna smrt, smanjila je broj stanovnika i izazvala naseljavanje iz severne Kine.
Nema jasne linije razdvajanja gde srednji kineski završava a mandarinski počinje; međutim, Zhōngyuán Yīnyùn (中原音韵), knjiga rima iz Dinastija Juan, uglavnom se smatra kao važna prekretnica u istoriji mandarinskog jezika. U ovoj knjizi se vide mnoge karakteristike mandarinskog, kao što je redukcija i nestanak završnog konsonanta i reorganizacija srednjekineskih tonova.
Situacija se promenila stvaranjem osnovnog školskog obrazovnog sistema u kome je učenje standardnog mandarinskog postalo obavezno. Kao rezultat, standardni mandarinski danas tečno govore većina ljudi u kopnenoj Kini i na Tajvanu. U Hong Kongu, jezik obrazovanja i zvaničnog govore ostao je kantonski jezik, ali je standardni mandarinski postao vrlo uticajan.
Naziv i klasifikacija
Izraz „mandarinski jezik“ došao je od portugalske reči mandarim (od malajskog menteri i sanskritskog mantrin-, što znači ministar); to je prevod kineskog izraza Guānhuà (tradicionalni kineski: 官話, pojednostavljeni kineski: 官话), koji doslovce znači jezik mandarina (carskih magistrata). Izraz Guānhuà današnji Kinezi često smatraju arhaičkim, iako ga ponekad lingvisti koriste kao zajednički termin koji se odnosi na sve varijetete i dijalekte mandarinskog, ne samo standardnog mandarinskog. Drugi izraz koji se široko koristi za sve varijetete mandarinskog je Běifānghuà (pojednostavljeni kineski: 北方话, tradicionalni kineski: 北方話), ili dijalekt(i) severa.
Standardni mandarinski
Sa zvanične tačke gledišta postoje dve vertije standardnog mandarinskog jezika, pošto Pekinška vlada onaj koji se govori na kopnu naziva Putonghua, dok tajpeška vlada svoj zvanični jezik naziva Kuo-yü (Guoyu na pinjinu).
Tehnički, i Putonghua i Guoyu zasnivaju svoju fonologiju na pekinškom dijalektu, iako Putonghua uzima neke elemente i iz drugih izvora. Upoređivanje rečnika štampanih u ove dve države pokazuje da ima malo suštinskih razlika. Međutim, obe verzije „školskog“ standardnog mandarinskog su često vrlo različite od mandarinskih dijalekata koji se govore u skladu s regionalnim običajim, a ni jedan nije identičan s pekinškim dijalektom. Putonghua i Guoyu se takođe razlikuju od pekinškog dijalekta u vokabularu, gramatici i upotrebi.
Važno je napomenuti da se izrazi "Putonghua" i "Guoyu" odnose na govor, pa stoga razlika u upotrebi pojednostavljenih karaktera i tradicionalnih karaktera se obično ne smatra razlikom između ova dva koncepta.
Dijalekti
Postoje regionalne varijacije mandarinskog jezika. One se manifestuju na dva načina:
Dijalekti mandarinskog mogu se dalje podeliti na osam kategorija: pekinški, jugoistočni, Đi Lu, Đijao Lijao, Žongjuan, Lan Jin, jugozapadni i Đijanhuai mandarinski. Đin se ponekad smatra devetom kategorijom mandarinskog.
I u kopnenoj Kini i na Tajvanu, mandarinski u predominantnim područjima Han kineskog jezika se uči još od osnovne škole. Posle drugog razreda, čitav obrazovni sistem je na mandarinskom, izuzev u razredima s lokalnim jezicima u Tajvanu, gde se uči četiri sata nedeljno, od sredine devedesetih godina prošlog veka.
Međutim, masovno obrazovanje na mandarinskom nije izbrisalo regionalne razlike. Na jugu, interakcija između mandarinskog i lokalnih varijeteta kineskog stvorila je lokalne verzije „severnog“ jezika koje su prilično različite od zvaničnog standardnog mandarinskog i u izgovoru i u gramatici.
Fonologija
Mandarinski, kao i većina kineskih dijalekata/jezika ima duge, razvučene slogove, za razliku od mnogih zapadnih jezika koji imaju kratke slogove.
Broj slogova u kineskom je vrlo mali, jer se svaki slog stvara po matrici: „suglasnik zatim samoglasnik zatim završni suglasnik (koji je ili diftong ili 'n’) plus ton.“ U mandarinskom ne postoji svaki slog koji je moguće stvoriti na ovaj način, u praksi postoji samo nekoliko stotina slogova. Na primer, u mandarinskom nedostaje završni glas „m“. Tako će ljudi s teškim mandarinskim akcentom englesku reč „time“ čitati kao „tai-mm“, ili će čak „m“ čitati kao „n“.
Rečnik
U mandarinskom ima više višesložnih reči nego u drugim varijetetima kineskog, izuzev šangajskog, koji ima više višesložnih reči od mandarinskog. Ovo je delom zbog toga što je mandarinski pretrpeo više zvukovnih promena nego južni varijeteti kineskog, i ima više homonima – obično zbog stvaranja novih reči složenicama ili dodavanjem afiksa kao što su lao-, -zi, -(e)r i -tou. Mali je broj reči koje su bile višesložne još od starokineskog jezika, kao što je hudie (leptir).
Zamenice u mandarinskom su wǒ (我) "ja", nǐ (你) "ti", i tā (他/她) "on/ona", s dodatkom -muško (们) koji se dodaje grupi. Dijalekti mandarinskog su međusobno saglasni oko ovoga, ali nisu s drugim varijetetima kineskog (npr. šangajski ima 侬 non "ti" i 伊 ji "on/ona").
Zatim postoji zánmen (咱们), "mi" koji uključuje sagovornika, i nín (您), različiti način za "ti". Uporedni primer mogao bi biti Sie i du u nemačkom jeziku.
Druge morfeme koje mandarinski dijalekti dele su odnosne i načinske rečce, kao što su -le (了), -že (着), i -guo (过). Drugi kineski varijeteti koriste različite reči u ovim kontekstima (npr. kantonski 咗 i 緊).
Zahvaljujući kontaktima s centralnoazijskim kulturama, mandarinski ima pozajmljenih reči iz altajskog jezika kojih nema u drugim varijetetima kineskog, na primer: hútong (胡同) "drvored, aleja". Južnokineski varijeteti imaju više pozajmica iz tajlandskih ili austronezijskih jezika.
Algonquin, Illinois
Algonkvin je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.046, što je 6.77 (29,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Filogenija pterosaura
Filogenija pterosaura zahtijeva razna filogenetska stabla koja su se koristila za klasifikaciju pterosaura i različita viđenja tih životinja. Filogenija pterosaura trenutno je predmet mnogih sporova, a dolje je predstavljeno nekoliko hipoteza.
Unwin (2003)
Matrica obuhvata 19 grupa pterosaura (od kojih je većina iznad razine vrste) kao i jednu vanjsku grupu (Euparkeria capensis). Taksoni su kodirani prema 60 osobina.
Kellner (2003)
Matrica obuhvata 39 važećih vrsta pterosaura, iako se Rhamphorhynchus longicaudus i Nyctosaurus bonneri obično smatraju sinonimnim sa R. muensteri i N. gracilis, kao i tri vrste kao vanjske grupe (Ornithosuchus longidens, Herrerasaurus ischigualastensis i Scleromochlus taylori). Taksoni su kodirani prema 74 osobine.
Andres (2013)
Brian Blake Andres je 2010. u svojoj disertaciji napisao recenziju filogenije pterosaura. Njegova filogenetska analiza kombinirala je podatke iz tri različite matrice: Kellnerove izvorne analize (2003) i njenih ažuriranja (Kellner (2004), Wang et al. (2005) i Wang et al. (2009)), Unwinove izvorne analize (2003) i njenih ažuriranja (Unwin (2002), Unwin (2004), Lu et al. (2008) i Lu et al. (2009)) i prethodnih analiza od strane Andres et al. (2005), Andres i Ji (2008) i Andres et al. (2010). Dodatne osobine preuzete su iz DallaVecchia (2009), Bennettovih analiza (1993-1994) i raznih starijih, nefilogenetskih članaka.
Matrica obuhvata 100 važećih vrste pterosaura as jednom vanjskom grupom (Euparkeria capensis). To predstavlja 70,4% od 142 poznate vrste pterosaura. One su ocijenjene na osnovu 183 morfološke osobine (u usporedbi sa 3 vanjske grupe i 57 unutrašnjih grupa koje su ocijenjene na osnovu 89 osobina u Wang et al. 2009 [najnovijoj verziji Kellnerove analize] i sa 1 vanjskom grupom i 59 unutrašnjih grupa koje su ocijenjena na osnovu 117 osobina u Lu et al. 2012 [najnovijoj verziji Unwinove analize]). Nastala topologija ima veću podršku i bolje je riješena od prethodnih analiza. Nadalje, kodira samo vrste kao krajnje taksone, (za razliku od nekih analiza, npr. Unwin (2003), koje su uglavnom koristile porodice) i koristi holotipske primjerke za kodiranja (za razliku od nekih analiza, npr. Kellner (2003)). Tu filogenetsku analizu koristili su Richard J. Butler, Stephen L. Brusatte, Brian B. Andres i Roger B. J. Benson (2012) kako bi ocijenili morfološki diverzitet i sklonosti pri uzimanju uzoraka iz Pterosauria. Članak sa fokusom na filogeniju pterosaura (Andres, u tisku) bit će objavljen u predstojećoj knjizi po imenu "The Pterosauria". Ažuriranu i bolje riješenu verziju ove filogenije službeno su objavili Andres i Myers (2013), sa 185 osobina i 109 taksona kao unutrašnjih grupa. Dolje je kladogram koji pokazuje te rezultate nakon isključenja tri taksona koji se mogu kodirati samo za jednu osobinu (nazivi kladusa prema Andres & Myers, 2013).
Rincon, New Mexico
Rinkon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 271, što je 51 (23,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Loma Verde, Natívitas
Loma Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2203 m.
Barda (grad)
Barda je grad i sjedište rajona Barda u Azerbejdžanu. Smješten je južno od Jevlaha i na lijevoj obali rijeke Terter. U dalekoj prošlosti je bio armenski grad, potom prijestolnica Kavkaske Albanije, da bi na kraju potao glavnim gradom muslimansko-arapske provincije Arran, što je ostao do 10. vijeka. Usprkos bogate historije, česti zemljotresi i osvajanja su doveli do uništenja brojnih historijskih spomenika. Linija primirja, uspostavljena na kraju rata za Nagorni Karabah 1994. godine, se nalazi nekoliko kilometara zapadno od grada.
Robert Menzies
Sir Robert Gordon Menzies (Jeparit, 20. prosinca 1894. - Melbourne, 15. svibnja 1978.) je bio utjecajni australski političar i premijer Australije u čak dva navrata. Tokom svoja dva mandata, Menzies je na poziciji premijera bio ukupno 18 godina, što je najduži staž u povijesti te zemlje. Zbog svoje višegodišnje prisutnosti na političkoj sceni, Menzies danas ostaje jedan od najznačajnijih i najutjecajnijih australskih političara.
Nakon smrti Josepha Lyonsa, Menzies je postao predsjednik stranke Ujedinjena Australija, a 1939. godine i premijer. Ipak, zbog cijelog niza krizika upućenih na njegovo vodstvo, Menzies je 1941. godine podnio ostavku. Godine 1944. sudjelovao je u formiranju nove, Liberalne stranke. Kao njezin vođa, 1949. godine ponovo je izabran za premijera, naslijedivši Bena Chifleyja. Na premijerskoj poziciji ostao je sve do 1966. godine, kada se umirovio. Naslijedio ga je Harold Holt.
Preminuo je 15. svibnja 1978. u Melbourneu od srčanog udara.
Bijeli Pavle
Bijeli Pavle se smatra rodonačelnikom Bjelopavlića. Prvi sačuvani pomen o Bjelopavlićima je iz 1411. a dokument o tome je nastao u Dubrovniku. On se prema legendi doselio iz Dukađina, oblasti iz Metohije,koju je prema podacima iz turskih deftera naseljavao dominantno srpski živalj. Bijeli Pavle je bio etnički Srbin, i postoje brojni dokazi koji to potvrđuju. Njegova braća zvala se se Nikola i Gavrilo-Gašo. Prema legendi, Bijeli Pavle je imao dva sina: Šćepana i Mitra. Od Šćepana su uža bjelopavlićka bratstva Vražegrmci i Martinići, a od Mitra su Petrušinovići, Pavkovići, Matijaševići, Tomaševići, Kalezići. Vjeruje se da se grob Bijelog Pavla nalazi u selu Gradac, kojeg naseljavaju Jovanovići.
Bjelopavlići zauzimaju centralni brdsko-ravničarski dio Crne Gore u tzv. Zetsko-Bjelopavlićkoj niziji uz rijeke Zetu,Moraču i Skadarsko jezero.
Gračani
Gračani je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Gračani pripadaju gradskoj opštini Đorče Petrov grada Skoplja. Gračani su severozapadno predgrađe glavnog grada.
Prirodni uslovi
Gračani su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km severozapadno.
Naselje Gračani se nalazi u istorijskoj oblasti Skopsko polje. Selo je položeno na prvim visovima zapadno od Skopske kotline, koja je ravničarsko područje. Ka zapadu se izdiže planina Veternik. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Gračani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su bili Albanci.
Većinska veroispovest bio je islam.
Rancho los Martínez, Villa de Guadalupe
Rancho los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Gorzów Wielkopolski
Gorzów Wielkopolski (njemački: Landsberg an der Warthe) je grad od 123,609 stanovnika na sjeverozapadu Poljske u Lubuskom vojvodstvu u kom je uz Zielonu Góru (sjedište sejma), jedan od dva administrativna centra, grad u kom se nalazi ured vojvode.
Rancho los Martínez, Villa de Guadalupe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1326 m.
Gorzów Wielkopolski
Geografske karakteristike
Gorzów Wielkopolski se prostire na ušću rijeke Kłodawke u Wartu.
Od Poznańa je udaljen 135 km sjeverozapadno, 110 km sjeverno od partnerske Zielone Góre i pedesetak km od Odre i njemačke granice.
Historija
thumb|left|240px| Centralni trg noću thumb|left|240px| Grad na [[Warta (rijeka)|rijeci]]
Za vladavine prvih poljskih monarha iz Dinastije Pjastovića na terenu današnjeg grada postojalo je malo trgovište i zamak. Pjastovići su vladali tim krajem sve do sredine 13. vijeka, kad ga je Przemysl I dao markgrofovima Brandenburga kao miraz svoje kćeri Konstance koja se udala za Konrada sina markgrofa Johanna I. Branderburžani su na tom mjestu 1257. osnovali grad Landisberch Nova.
Landisberch (kasniji Landsberg) bio je jedan od prvih gradova koji se smjestio u donjem toku rijeke Warte. Njegov položaj na raskršću riječnih i kopnenih transportnih pravaca, pružio mu je povoljne uvjete za razvoj, pa je ubrzo postao važno trgovište i zanatski centar. Tokom 14. i 15. vijeka prosperirao je kao trgovište i sajamski grad, ponajviše radi trgovine žitaricama koje su kupovali Poljaci.
Rijeke su ga učinile bogatim, ali su mu donjele i brojne nevolje sa poplavama. U svojoj 750 godina dugoj historiji, grad je puno puta stradao od požara, ratova i epidemija kuge. Husiti su ga opsjedali 1433., desetak godina 16. vijeka trpio je švedsku okupaciju, stradao je i za Tridesetogodišnjeg rata (1618.-48), a i za Sedmogodišnjeg rata.
Zlatni period grada trajao je od Proljeća naroda do Prvog svjetskog rata, tad se Landsberg proširio izvan srednjovjekovnih bedema, pa su po predgrađima podignute brojne tvornice i kuće.
Staitz
Štajc je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 299 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076072.
Gorzów Wielkopolski
Historija
Landsberg je najviše stradao za Drugog svjetskog rata, prvo od jedinica Wehrmachta, koje su razrušile oba mosta preko Warte prilikom povlačanje prema Kostrzynu, a nakon tog i od nadiruće Crvene armije koja je razorila historijski centar grada.
Staitz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Grajc Štajc se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 299 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Gorzów Wielkopolski
Historija
Ali je od 30. januara 1945. dotadašnji njemački Landsberg postao poljski Gorzów. Grad se brzo oporavio pa je već sredinom 1960-ih u njemu živjelo 50 000 stanovnika, više nego prije rata. Krajem 1960-ih Gorzów je doživio svoj drugi građevinski boom, tako da je 1975. postao administrativni centar vojvodstva. Ubrzo nakon tog već 1979. imao je 100 000 stanovnika.
Atrakcije
Pored katedrale turisti ga posjećuju i zbog Internacionalnog festivala romske narodne muzike.
Privreda
Današnji Gorzów je grad prehrambene, drvne i tekstilne industrije i brojnih građevinskih poduzeća.
Mombaldone, Asti
Mombaldone je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Sant'Agata, Cosenza
Sant'Agata je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Abu Jazid
Abū Yazīd Mukhallad ibn Kayrād (أبو يزيد مخلد بن كيراد; 873. – 19. augusta 947), poznat po nadimku Ṣāhib al-Himār ("Posjednik magarca"), bio je haridžitski berberski vođa iz plemena Banu Ifran koji je vodio veliki ustanak protiv fatimidskih kalifa Ifrikije (suvremeni Tunis i istočni Alžir) koji je počeo 944. godine Abu Jazid je ispočetka imao velike uspjehe i nakratko osvojio ifrikijsku prijestolnicu Kairouan, ali je potom potisnut i konačno poražen od kalifa al-Mansura.
Liplje (Postojna, Slovenija)
Liplje je naselje u slovenskoj Općini Postojni. Liplje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 29 stanovnika.
Most na suvom u Zrenjaninu
mini|300px|Most na suvom u Zrenjaninu Most na suvom je most u Zrenjaninu, ispod koga je nekada tekao rukavac Begeja, koji zatrpan 1985. godine, tako da danas ispod njega ne postoji vodena površina.
Istorija
Most je izgrađen 1962. godine po projektu inženjera Rade Janjatova, kao viseći most. Namena mu je bila da poveže centar Zrenjanina sa gradskim kvartom Mala Amerika. Dva noseća stuba, jedan na severnoj, a drugi na južnoj strani, napravljeni su od armiranog betona. Severni stub je u obliku obeliska i njegova visina je 23 metra, dok je južni stub u obliku slova A, a visina iznosi 16 metara. Noseći kabl se sastoji od 102 čelične žice.
Bez reke
1985. godine, gradske vlasti odlučuju da zatrpaju rukavac Begeja na kojem se most nalazi, i od njega naprave tri jezera. Nasip između dva jezera izgrađen je tačno na mestu mosta. Tako je 23 godine posle izgradnje, most izgubio svoju namenu.
Danas
2008. godine, 23 godine od kada je most ostao bez reke, Most na suvom i dalje stoji, iako zarđao i u lošem stanju. Gradske vlasti planiraju da most sruše, jer više ne služi nameni a i zbog bezbednosnih razloga. Neki građani smatraju da je Most na suvom postao ironični simbol Zrenjanina i da ne bi trebao da bude srušen, kao jedini most na svetu koji je na suvom.
San José, Mexicali
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Dvorce, Saraj
Dvorce je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Dvorce pripada gradskoj opštini Saraj grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Dvorce je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 30 km zapadno.
Naselje Dvorce je u istorijskoj oblasti Dervent, tj. oblasti oko Derventske klisure, koju pravio reke Vardar između Pologa i Skopskog polja. Kroz naselje protiče Vardar, dok se južno izdiže planina Žeden. Nadmorska visina naselja je približno 380 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Dvorce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 249 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Barrio de la Cruz, Huitzilac
Barrio de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Dobroț, Tomești
Dobroț je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Tomești.
Barrio de la Cruz, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2322 m.
Dobroț, Tomești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
El Arenal, Yajalón
El Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1260 m.
Saveznici i Jugoslavija
minijatura|Britanski oklopni odred sprovodi Nemce koje su partizani zarobili u Bihaću.
U Londonu je sve vreme rata boravila jugoslovenska vlada u izbeglištvu. Jugoslovenska vlada je od početka pružala podršku Mihailoviću i pokazivala neprijateljstvo prema Titu, koga su smatrali opasnim revolucionarnim pobunjenikom.
Zapadni Saveznici su u početku podržali četnike kao glavnu silu otpora u okupiranoj Jugoslaviji, ali nakon što su uvideli da su ih Partizani izdali i naglo uzeli teritorije, i da, uvidom, imaju mnogo veću moć i snagu zbog toga, oni su svoju podršku krajem 1943. preusmerili partizanima.
Četničko-partizanski sukob na tlu Jugoslavije nije mogao ostati internog karaktera, jer su Britanci u početku podržavali Mihailovića, a Sovjetski Savez tajno KPJ. No, sovjetska vlada tokom rata nije želela da zbog partizana u Jugoslaviji zaoštrava odnose sa Velikom Britanijom, koja je bila patron suparničke strane, četnika. Sovjetska vojna misija je došla kod Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije tek nakon britanske misije i punog savezničkog priznanja u Teheranu.
Iako je Kominterna suspendovala socijalnu revoluciju do poraza fašizma, jugoslovenski komunisti su vodili borbu za smenu starog poretka u okviru strategije narodnooslobodilačke borbe protiv okupatora i njegovih saradnika.
Ustanak u Srbiji i savezničko priznanje četnika
thumb|Kapetan [[Bil Hadson, prvi britanski oficir za vezu u okupiranoj Jugoslaviji.]]
Zapadni saveznici pridavali su veliki značaj protivosovinskim aktivnostima u okupiranoj Evropi. Kada je izbio partizanski ustanak u Srbiji 1941. godine, za borbe se ubrzo čulo u savezničkom svetu.
O datumu uspostavljanja radio-veze između Štaba D. Mihailovića i izbegličke kraljevske vlade ima više verzija. Prema Dražinoj izjavi na suđenju, radio-veza je ostvarena 26. septembra 1941. U elaboratu britanskih obaveštajnih organa stoji da je D. Mihailović avgusta 1941. »uspeo da uspostavi radiovezu sa Britancima«. Prema drugim izvorima, veza je uspostavljena polovinom septembra, a počela je da funkcioniše 25. septembra 1941.
Prvi tovar britanske pomoći četnicima spušten je krajem oktobra 1941. godine, u prostoru između Maljena i Suvobora. Isporuke su bacane u limenim kantama u kojima se nalazilo oružje, eksploziv, duvan, novac, rublje. Četnici su bili nezadovoljni malom britanskom pomoći i neupotrebljivošću bačenog materijala.
Saveznici su dogovorili da priznaju Mihailovića za vođu otpora u celoj zemlji, pod uslovom da održi jedinstvo sa partizanima. Ali, Mihailović je shvatio da je praktično već postao heroj i da bi bilo povoljnije po njega da umesto koalicije sa partizanima u kojoj su oni jači, njih jednostavno nestane. Nije prošlo ni nedelju dana od prvog susreta sa savezničkom misijom, a Mihailović je poveo koncentričan napad na Užičku republiku, i zatražio sastanak sa nemačkom komandom.
U danima kada je ušao u saradnju sa Nedićem, pregovore sa Nemcima i napao ustanike partizane, pukovnik Mihailović je slao lažne telegrame vladi i Saveznicima. 13. novembra Dušan Simović javlja Idnu da je primio sledeći telegram od pukovnika Mihailovića:
Istog dana, Dušan Simović je intervenisao preko Poslanstva Kraljevine Jugoslavije u SSSR-u, tražeći da Moskva hitno izda uputstvo partizanima da se potčine Mihailoviću u zajedničkoj borbi protiv okupatora. Sličnu intervenciju učinili su i Britanci, preko svog ambasadora u SSSR-u. Moskva nije zvanično naložila da se partizanski odredi stave pod komandu Mihailovića, ali je Radio-Moskva prenela propagandne poruke Radio-Londona u prilog Mihailovića.
U vreme istupanja Mihailovića iz ustanka, Simović ga je 15. novembra preko Radio-Londona promovisao za komandanta „svih jugoslovenskih oružanih snaga u zemlji". Mihailović je 16. novembra Proglasom Srbima, Hrvatima i Slovencima objavio da je postao Komandant celokupne jugoslovenske vojne sile na okupiranoj teritoriji Jugoslavije, čime se svi naoružani pokreti stavljaju pod njegovu komandu. Od tada pa nadalje, Mihailović je vodio bespoštedni rat protiv partizana.
Britanski oficir za vezu Bil Hadson je u novembru 1941. prvi prozreo plan, koji je Mihailović nastojao da prikrije od spoljnjeg sveta, da dobije britansko oružje da bi uništio komunističke suparnike, a pod izgovorom da je potrebno da bi se borio protiv Nemaca. Hadsonovu preporuku Britancima da odlože avionske pošiljke dok se ne organizuje zajednička komanda pokreta otpora, Mihailović je proglasio sabotažom. Hadson je učestvovao na zajedničkim konferencijama, u traženju načina da se sklopi primirje pre nego što Nemci otpočnu s ofanzivom. Nakon prvog sastanaka 20. novembra u Čačku, Hadson je obavestio Kairo:
Partizani su bili spremni da se stvori zajednički operativni štab, ali nikako nisu pristajali da prihvate komandu Mihailovića. U međuvremenu je u Londonu, 28. novembra, premijer Vinston Čerčil zabeležio: "Sve što je u ljudskoj moći trebalo bi učiniti da se pomogne gerilskim borcima u Jugoslaviji. Molim, izvestite šta je mogućno." Istog dana je Idn pisao generalu Simoviću o značaju stvaranja "ujedinjenog fronta svih rodoljuba u Jugoslaviji", predlažući da se Mihailoviću pošalje poruka kojom će mu se izraziti čestitanja i ujedno ga obavestiti da će se materijalna pomoć i novčana sredstva poslati njemu, "ali da će davanje naše pomoći biti neposredno povezano s održavanjem ujedinjenog fronta pod njegovim rukovodstvom ... Mi sada tražimo od sovjetske vlade da ubedi partizane da podržavaju ujedinjeni front pod rukovodstvom pukovnika Mihailovića."
Sledeća poruka bila je 29. novembra poslata Hadsonu, da se preda Mihailoviću kao lična poruka od britanske vlade:
Ujutro 29. novembra nemačke jedinice su ušle u partizansku "Užičku republiku", i glavnina preživelih partizanskih jedinica povukla se ka zapadu, u Sandžak. Mihailović je 30. novembra 1941. održao sastanak sa svojim komandantima na Ravnoj gori, gde je odlučeno da legalizuju četničke jedinice u sporazumu sa Nedićem i u zajedničkoj akciji protiv partizana.
Uprkos svemu, novi predsednik Jugoslovenske vlade u Londonu, Slobodan Jovanović, imenovao je Mihailovića za ministra vojske, vazduhoplovstva i mornarice, 11. januara 1942., zbog zasluga koje je postigao sa svojim gerilskim pokretom otpora i dizanjem ustanka protiv Nemaca. Jugoslovenska vlada u Londonu je naložila da sve grupe otpora, uključujući i komunističke, treba da se uključe u opštenarodni pokret otpora kojim bi rukovodio Mihailović prema uputstvima svoje vlade i direktivama savezničkih štabova. Ovim su Četnički odredi Jugoslovenske vojske postali legitimna i međunarodno priznata oružana snaga Kraljevine Jugoslavije od strane Saveznika, jer su sve članice antihitlerove koalicije imale uspostavljene diplomatske odnose i akreditovane ambasadore (V. Britanija, SSSR, Poljska, Francuska, Grčka, Čehoslovačka i SAD) kod Jugoslovenske vlade čiji je ministar vojni bio Draža Mihailović. Kralj Petar II ga je na osnovu Ukaza, 19. januara unapredio u čin divizijskog generala.
Putem svojih sredstava informisanja u cilju stimulisanja otpora stvorili su legendu o komandantu Mihailoviću i njegovim gerilcima.