cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tonbridge
Historija
Između 1230. - 60 podignut je zamak sa masivnim ulaznim vratima koja su preživjela do današnjih dana. Tonbridge je 1259. dobio pravo da održava tjedni sajam. Novi kamen most od pet lukova podignut je 1525., a 1553. otvorena prva škola. Makadamska cesta do Sevenoaksa podignuta je 1709. Polovicom 18. vijeka kanaliziran je Medway, i otpočela je intenzivna trgovina ugljenom brodovima duž njegovih obala.
El Aguajito, Guachochi
El Aguajito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2235 m.
Villa de las Rosas, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Santa Cruz, Zempoala
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 653 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2397 m.
Montecorone, Modena
Montecorone je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Trojes de Aguirre, San Felipe
Trojes de Aguirre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Fontanucola, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
La Cal, Salamanca
La Cal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Glutakonaldehid
Glutakonaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 98,100 Da.
Der Kampf ums Matterhorn
Der Kampf ums Matterhorn je njemačko-švicarski nijemi film snimljen 1928. u režiji Marija Bonnarda i Nunzija Malasomme. Radnja se temelji na istoimenom romanu Carla Haensela i prikazuje suparništvo dvojice alpinista - Britanca Edwarda Whympera (čiji lik tumači Luis Trenker) i Italijana Jean-Antoine Carrela (čiji lik tumači Luis Trenker) oko toga čija će se ekspedicija u ljeto 1865. godine prva uspeti na vrh Matterhorna. Trenker je ulogu Carrela deset godina kasnije ponovio u zvučnom remakeu Der Berg ruft, koji je i sam režirao.
Ahuatepec, Catemaco
Ahuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Casa Blanca, Chalchicomula de Sesma
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2872 m.
Fulad Ahvaz
Fulad (perz. فولاد, dosl. čelik) je iranski nogometni klub iz Ahvaza, grada u pokrajini Huzestanu.
Osnovan je 1986. godine, a glavno igralište mu je Stadion Gadir koji prima 51.000 gledatelja.
U Fuladu su kao treneri radili Hrvati Vinko Begović, Luka Bonačić, Mladen Frančić i Nenad Nikolić.
S Frančićem je u sezoni 2004./05. osvojio prvi naslov državnog prvaka, a isti uspjeh ostvario je i 2013./14.
Eduardo Santamarina
Eduardo Santamarina je meksički pozorišni, filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po ulogama u telenovelama.
Bitka kod Wattigniesa
Bitka kod Wattigniesa se odigrala od 15. do 16. oktobra na sjeveru Francuske za vrijeme Rata Prve koalicije između francuske republikanske vojske pod generalom Jean-Baptisteom Jourdanom na jednoj, i savezničkih austrijsko-nizozemskih snaga pod princom Coburgom na drugoj strani; završila je francuskom pobjedom koja je u velikoj mjeri označila prekretnicu rata na sjevernom bojištu, odnosno u tzv. Flandrijskoj kampanji.
Do nje je došlo nakon nekoliko mjeseci u kojima su francuske trupe na sjevernoj granici trpjele niz teških poraza, počevši od proljeća kada su izbačene iz Austrijske Nizozemske (današnja Belgija), a odakle su savezničke snage započele metodički napadati i zauzimati francuske granične tvrđave, nastojeći tako otvoriti put za marš prema unutrašnjosti Francuske i Parizu. Pokušaji francuskih snaga da ih u tome spriječe, odnosno deblokiraju opsjednute tvrđave, uglavnom nisu davali rezultata, velikim dijelom zbog kaosa koji je Revolucija izazvala u francuskoj vojsci, te toga, što su nakon izdaje generala Dumourieza profesionalni oficiri bili pod stalnim pritiskom političkih komesara vlade u Parizu, odnosno pod prijetnjom da će biti uhapšeni i pogubljeni kao izdajnici. To se dogodilo dvojici zapovjednika Sjeverne armije - Custineu i Houchardu - pa je Jourdan prilično nevoljko došao na njihovo mjesto.
Jourdanov prvi zadatak je bio debkloada Maubeguea, grada i tvrđave koji se od 30. septembra nalazio pod opsadom savezničkih snaga. Jourdan, koga je pratio politički komesar Lazare Carnot, je prikupio svoje snage i krenuo prema gradu, na što su saveznici odlučili svoje snage podijeliti na tzv. Opservacijsku armiju, koja je trebala zaustaviti Jourdana, te tzv. Opsadnu armiju, koja je trebala nastaviti opsadu. Jourdan je stekao lokalnu nadmoć u ljudstvu, ali napad na savezničke položaje, koji je započeo 15. oktobra, nije imao uspjeha, osim na području sela Wattignies gdje su Francuzi uspjeli zauzeti lokalnu visoravan. Jourdan je tamo odlučio koncentrirati svoje snage i sutradan pokrenuo napad koji je doveo do razbijanja savezničkih linija te natjerao savezničkog zapovjednika, princa Josiasa, da naredi povlačenje i odustane od opsade. Tako je Maubeugue bio spašen, a saveznici prisiljeni napustiti svoje planove o prodoru prema Parizu i otići u zimske kvartire.
Usprkos Carnotovog pritiska, Jourdan je odbio krenuti u ofenzivu, smatrajući da su njegove trupe previše iscrpljene, te se povukao u zimske kvartire. Zbog toga je bio pozvan u Pariz gdje se morao braniti od optužbi pred Odborom javnog spasa, ali se na kraju uspio spasiti. Francuzi su ofanzivu nastavili sa uspjehom sljedeće godine, a Wattignies, koji je kasnije prepoznat kao mjesto važne bitke, u znak sjećanja dobio novo ime "Wattignies-la-Victoire" (Wattignies pobjeda).
Karujärv
Karujärv (Medvjeđe jezero prevedeno sa estonskog) je jezero u Estoniji na zapadu otoka Saaremaa u Okrugu Saare.
Karujärv kog smatraju najljepšim jezerom Saareme leži na 32,2 metra nadmorske visine, 4,5 km sjeverozapadno od gradića Kärla.
Karakteristike
Jezero ima površinu od 3,3 km², dugo je 2,9 km i široko 2,1 km, prosječno je duboko 1,6 m, a maksimalno 5,5 m. obale su mu duge 12,2 km, a Vode mu se izmjene jedanput godišnje.
Jezero je okruženo šumama i valovitim reljefom. Nekoliko stotina metara sjevernije nalazi se malo jezerce Mudajärv, nekadašnji dio Karujärva, koje sad ima samo metar vode. Oko jezera na istoku i zapadu su oranice, na sjevernoj obali su sela, a na istočnoj je izgrađen prostrani kamp.
Gould, Arkansas
Guld je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 837, što je 468 (-35,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lodi
Lodi je grad od 43.332 stanovnika u Italiji, glavni grad Lodijske provincije u Lombardiji.
Рибаре (Крушевац)
Рибаре је бањско насељено место града Крушевца у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 697 становника (према попису из 1991. било је 914 становника).
Lodi
Geografija
Lodi se prostire duž desne obale rijeke Adda udaljen 40 km sjeveroistočno od regionalnog centra Milana, pa je danas praktički spojen sa njim u jednu konurbaciju.
Historija
Najstarije naselje iz 5. vijeka pne. danas se nalazi u predgrađu Lodi Vecchio. To naselje je 89. pne. dobilo rimsko državljanstvo pod imenom Laus Pompeia. Za srednjeg vijeka grad je porušen od strane lokalnih ustanaka 1111. i Milananeza 1158. godine. Grad je obnovio Friedrich I Barbarossa, na današnjem mjestu, no grad se kasnije pridružio Lombardskoj lizi protiv njega. Lodi je u 14. vijeku podpao pod vlast Milana i od tada je njegova sudbina čvrsto vezana s njim. Kod grada se 10. maja 1796. odigrala čuvena bitka kod Lodija u kojoj je Napoleon pobjedio Austrijance i tako stekao kontrolu nad Lombardijom.
Рибаре (Крушевац)
Демографија
У насељу Рибаре живи 591 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 46,9 година (46,2 код мушкараца и 47,6 код жена). У насељу има 227 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Lodi
Znamenitosti
thumb|left|240px| Palača Broletto Najveća znamenitost Lodija je njegova romanička katedrala iz 12. vijeka, zatim crkva Incoronata podignuta od 1488. do 1494. i crkva San Francesco podignuta 1289. u stilu lombardske gotike s izvrsnim freskama od 13. do 15. vijeka.
Privreda
Lodi je značajni industrijski i poljoprivredni centar, poznat po svom siru, keramici, kovanom željezu i tkaninama od vune.
Poiana Mare, Morunglav
Poiana Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Morunglav.
Bista
Bista (od francuskog: buste iz talijanskog: busto od latinskog bustum - grob ) ili poprsje je skulpturalni trodimenzionalni prikaz gornjeg dijela ljudskog tijela - torza, najčešće glave, vrata, sa ramenima i prsima. , ili jednostavnije rečeno to je plastični portret gornjega dijela ljudskoga tijela.
Biste se izrađuju od različitih materijala; mramor, metal, drvo, glina i sl.). Donji dio biste je najčešće ravno odsječen i postavljen na kvadratno ili okruglo postolje.
Historija
Prve biste klesali su Grci za helenizma; za srednjeg vijeka biste se koriste kao arhitektonska dekoracija (portali) i zlatarstvu, na taj način izrađeni su brojni relikvijari svetaca.
Od renesanse biste postaju redoviti predmet skulptorskog rada.
Kärla
Kärla je ruralni gradić (alevik) od 908 stanovnika na zapadu Estonije na otoku Saaremaa u Okrugu Saare.
Geografske karakteristike
Kärla leži duž istoimenog potoka Kärla, udaljena 20 km sjeverozapadno od grada Kuressaarea. , Nešto sjevernije (4,5 km) leži pitoreskno jezero Karujärv.
Kärla je gradić i sjedište istoimene općine, skromno mjesto sa bibliotekom, poštom, društvenim domom, osnovnom i muzičkom školom. Najznačajniji objekt je historicistička crkva podignuta 1824.
Historija
Postoje dokumenti o srednjovjekovnoj crkvi Marije Magdalene iz 1313., koja je kasnije postala sjedište biskupije.
Tick, Tick, Tick (film)
...tick...tick...tick..., u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Crni šerif, je američki igrani film snimljen u režiji Ralpha Nelsona i premijerno prikazan početkom 1970. godine. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma, a radnja, velikim dijelom inspirirana burnim društvenim promjenama u američkom društvu 1960-ih, kao i pokretom za građanska prava američkih crnaca smještena u gradić u južnjačkoj državi Mississippi gdje je lokalno crnačko stanovništvo tek nedavno dobilo pravo glasa te ga iskoristilo da za šerifa izabere Jima Pricea (čiji lik tumači Jim Brown), koji je tako postao prvi crnac na toj funkciji, ali i izazvao duboko nezadovoljstvo bijelih rasista, zbog čega će imati strahovite probleme da u podijeljenoj zajednici očuva red i zakon. Uloga Jima Pricea je predstavljala debi Jimu Brownu, koji je prije toga bio stekao slavu igrajući američki fudbal u NFL-u; nakon nje je postao zvijezda nekoliko filmova slične tematike, odnosno jedna od ikona žanra koji će kasnije postati poznat kao blaxploitation.
La Ladrillera, La Yesca
La Ladrillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
El Recuerdo, Las Margaritas
El Recuerdo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 970 m.
Louis de Salgues de Lescure
Louis-Marie de Salgues, markiz od Lescurea (13. oktobar 1766 - 4. novembar 1793) bio je francuski vojskovođa, poznat kao jedan od najznačajnijih pobunjeničkih vođa za vrijeme Rata u Vandeji, kao i po nadimku "Svetac iz Poitua".
Biografija
Rodio se u plemićkoj porodici, kao sin Marie-Louis-Josepha de Lescure i Jeanne de Durfort de Civra, kćeri vojvode i kraljevskog diplomata Aimerica Joseph de Durfort-Civraca. Iako uglednog porijekla, odrastao je u relativnom siromaštvu, jer mu je otac nasljedstvo spiskao na kocku. Pred izbijanje sukoba je oženio rođaku Victoire de Donissan, preko koje je bio rodbinski povezan sa Henrijem de La Rochejaqueleinom, još jednim istaknutim pobunjeničkim vođom.
Kao dječak je stekao više nego solidno obrazovanje, uključujući vojnu školu; za razliku od većine svojih vršnjaka, bio je povučen i pod snažnim uticajem katoličke vjere, zbog koje je osjećao neprijateljstvo prema liberalnim idejama Prosvjetiteljstva. Vojnu je karijeru formalno započeo kao adolescent u kraljevskoj vojsci 1782. godine. Prema Revoluciji je od samog početka zauzeo neprijateljski stav, te se iz Pariza, gdje je odrastao, preselio u Vandeju gdje mu je porodica imala posjede. Lescure je nakon bijega u Varennes nakratko otišao u emigraciju, ali se iz nje vratio, otišao u Pariz i priključio se Kraljevoj gardi. U njoj je 10. augusta 1792. godine sudjelovao u neuspjeloj obrani kraljevske palače od radikalnih revolucionara. Nakon nje se ponovno vratio u Vandeju.
Roșești, Albac
Roșești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Albac.
Louis de Salgues de Lescure
Biografija
Tamo su ga u martu 1793. godine zatekli seljačke pobune izazvane nepopularnom regrutacijom za Rat Prve koalicije, koje su odmah nakon toga eskalirale u sveopći ustanak protiv vlasti prije nekoliko mjeseci proglašene Republike. Seljaci u oblasti Poitou su došli na Lescureovo imanje te mu ponudili da postane zapovjednik njihove vojske, a na što je pristao tek nakon što je sa porodicom bio nakratko uhapšen od republikanskih vlasti, a potom oslobođen nakon što su pobunjeni seljaci zauzeli grad Breissure.
Hibernakulum (botanika)
Hibernakulum ili hibernakul (plural hibernakula) odnosi se na zimske pupoljke određenih vodenih biljaka. Pupoljci su teži od vode te se, razvojem uoči dolaska hladnijeg vremena, odvoje od biljke i potonu na dnu jezera, čime prežive zimu. U proljeće, oni se povećaju, razviju uzgon, čime isplivaju na površinu i nastave razmnožavanje vrste.
Louis de Salgues de Lescure
Biografija
Lescure je nakon toga igrao važnu ulogu u skoro svim značajnijim bitkama u prvih šest mjeseci ustanka, gdje je svoje sljedbenike impresionirao izuzetnom hrabrošću i spremnošću da prvi ide u juriš. Lescureovo vodstvo se smatra zaslužnim za brojne pobunjeničke uspjehe, postignute usprkos toga što su pobunjenici bili slabije naoružani i lošije obučeni od vojnika republikanske vlade. To je posebno došlo do izražaja u bitci za Saumur 9. juna u kojoj je prvi put ranjen, a koja je predstavljala jednu od najvećih pobunjeničkih pobjeda u cijelom sukobu. Kada je nakon bitke kod Nantesa ranama podlegao Jacques Cathelineau, generalissimo, odnosno vrhovni zapovjednik pobunjeničke Katoličke i kraljevske vojske, Lescure je ulagao izuzetne napore da pokuša koordinirati aktivnosti pobunjeničkih grupacija, ali u tome često nije imao uspjeha, dijelom zbog ljubomore i međusobnih sukoba drugih pobunjeničkih vođa, koji su često upravo njegove planove smatrali razlozima pobunjeničkih neuspjeha. Lescure se, međutim, također smatrao jednim od najzaslužnijim za pobjedu pobunjenika u bitci kod Torfoua kojom je privremeno zaustavljena republikanska ofenziva na Vandeju. Nepunih mjesec dana kasnije je, braneći pobunjeničko uporište Cholet u bitci kod Tremblayea ranjen metkom u glavu; zbog toga su njegovi ljudi bili demoralizirani te je izgubljena bitka, a Lescure nije mogao sudjelovati u odlučujućoj bitci kod Choleta nakon koje su pobunjenici faktički istjerani iz Vandeje i prisiljeni na veliki, ali neuspjeli pohod poznat kao Virée de Galerne. Tokom njega je Lescure podlegao ozljedama, a njegov tast odlučio da ga sahrani u neobilježenom grobu kako bi spriječio moguće oskrvnuće leša od osvetnički raspoloženih republikanaca. Njegova udovica je kasnije stekla slavu kao autorica popularnih memoara koji predstavljaju vrijedan izvor podataka o ratu iz pobunjeničke perspektive.
Roșești, Albac
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1003 m.
Bela Oppenheim
Bela Oppenheim (1869 - Zagreb, 6. 2. 1931), austrougarski i jugoslavenski arhitekt, zastupnik u gradskoj skupštini Petrinje.
Biografija
Bela Oppenheim je rođen 1869 godine u židovskoj porodici na teritoriju Kraljevine Ugarske za vrijeme Austro-Ugarska monarhije. Kao inžinjer arhitekture počeo je službovati u Petrinji oko 1900 godine. Za gradskog zastupnika Petrinje bio je izabran na sjednici gradskog zastupstva 2. 6. 1906 godine. Tu je dužnost obnašao sve do penzionisanja 1. 3. 1919. Sudjelovao je u društvenom životu Petrinje. Od 1903 bio je član odbora Društva za poljepšavanje grada Petrinje i dr. Bela Oppenheim je umro u Zagrebu 6. 2. 1931, te je sahranjen u obiteljskoj grobnici na židovskom dijelu zagrebačkog groblja Mirogoj.
San Antonio del Maguey, San Felipe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2357 m.
Perot Inferiore-Superiore, Cuneo
Perot Inferiore-Superiore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 924 m.
Čaklov
Čaklov je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2687 stanovnika.
Palazzo-Rezzola, Verona
Palazzo-Rezzola je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
San Valentino alla Muta, Bolzano
San Valentino alla Muta je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 625 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1470 m.
Zovem se Eli
Zovem se Eli je jugoslovenski televizijski film snimljen 1977. godine u produkciji RTV Beograd i u režiji Bahrudina Bate Čengića po scenariju Mirka Kovača. Radnja se događa nakon Drugog svetskog rata i pokazuje kako je sredovečni bračni par, čije likove tumače Slobodan Aligrudić i Mira Stupica, posvojio dečaka koji liči na dete koje su nedavno izgubili, ali i kako se on pobuni kada zbog njih počne gubiti sopstveni identitet.
La Margarita, Catemaco
La Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Burlington, North Carolina
Berlington je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 49.963, što je 5.046 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Molirabo, Guachochi
Molirabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Francisco Villa, Zempoala
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 702 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2585 m.
La Ciénega, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1290 m.
Glutakonska kiselina
Glutakonska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 130,099 Da.
Abu-Muslim Mašhad
Abu-Muslim (perz. ابومسلم, ili Abu-Moslem) je iranski nogometni klub iz grada Mašhada odnosno pokrajine Razavi Horasan.
Sudjeluje u iranskoj drugoj nogometnoj lizi, a matično igralište mu je Stadion Samen al-Aeme koje prima 35.000 gledatelja.
Fyn
Fyn je otok na istoku Danske, koji je svojom površinom od 2,984 km² treći po veličini otok u Baltičkom moru nakon Zelanda i Gotlanda.
Karakteristike
Otok je dug 60 km i širok 85 km, a najviši vrh je brdo visoko 131 metara.
Fyn leži između južnog dijela Poluotoka Jutland i Otoka Zeland omeđen tjesnacima Mali Belt (zapad) i Veliki Belt (istok). Preko oba tjesnaca prelaze željezničke i cestovne veze, uključujući fiksnu vezu Velikobeltni most, grandiozni sistem mostova i tunela koji spaja Fyn sa Zelandom preko otoka Sprogø. Na otoku živi 441,795 stanovnika, ponajviše po lukama i industrijskim centrima; Odense, Assens, Svendborg, Nyborg, Kerteminde, Middelfart i Fåborg.
Historija
Na otoku su pronađene grobnice iz kamenog doba, kao i brojne vikinške relikvije, uključujući pogrebni čamac vikinškog vođe - Ladbyskibet (oko 950.), 19 km istočno od Odensea i Brodski spomenik (grob ograđen kamenjem u obliku broda) zapadno od Odensea.
Kao snažna fortifikacija danske aristokracije još od ranog srednjeg vijeka Fyn je prošaran starim zamcima i dvorcima. Dva najimpresivnija nalaze se na jugu, to su Egeskov iz 1554 i Brahetrolleborg (1568.), u kom se nalaze i dijelovi samostana osnovanog 1172.
El Palmar, Choix
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 797 m.
Deve, Albac
Deve je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Albac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 913 m.
Colonia México Lindo, Tuxpan
Colonia México Lindo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 686 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Praxedis Guerrero, Tuxpan
Praxedis Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 690 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Los Ciruelos, Chalchicomula de Sesma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2402 m.
Villapiana, Cosenza
Villapiana je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Mitrofan II Carigradski
Mitrofan II (Μητροφάνης Β΄; ? - 1. august 1443) bio je patrijarh Carigrada koji je stolovao od 1440. do 1443. godine, poznat kao zagovornik Firentinske unije.
Prije nego što je postao patrijarh, služio je kao episkop Kizika. Na mjesto patrijarha je došao 4/5. maja 1440. godine, zamijenivši Josifa II, preminulog prethodne godine u Italiji gdje je na Firentinskom saboru dogovarao uniju sa Katoličkom crkvom. Njegovo stolovanje je obilježio žestoki otpor pravoslavnog svećenstva, prije svega Marka Efeškog, ali i običnog naroda uniji sa katolicima. On je eskalirao do te mjere da je car Jovan VIII Paleolog 1443. godine organizirao javnu raspravu između Marka Efeškog i dva katolička teologa, a nakon koje su obje strane proglasile pobjedu. Protiv unije su se na kraju izjasnili i pravoslavni patrijarsi u Antiohiji, Jeruzalemu i Aleksandriji, koji su na Mitrofana bacili anatemu. Mitrofan je nakon toga podnio ostavku i ubrzo umro, a novi je patrijarh izabran tek 1445. godine.
La Mesa del Yesquero, La Yesca
La Mesa del Yesquero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Juan Diosdado Pérez, Salamanca
Juan Diosdado Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
The Challenge (film, 1938)
The Challenge je britanski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Miltona Rosmera. Predstavlja verziju njemačkog filma Der Berg ruft na engleskom jeziku; njegov režiser Luis Trenker je također režirao alpske scene. Trenker u filmu također ponavlja ulogu Jean-Antoine Carrela, italijanskog alpinista koji se 1865. godine popeo na Matterhorn. Radnja filma prikazuje njegovo suparništvo sa britanskim alpinistom Edwardom Whymperom (čiji lik tumači Robert Douglas, koji ga je u tome pretekao. The Challenge je premijeru imao u vrijeme münchenske krize i predstavljao je posljednju britansko-njemačku filmsku koproduikciju pred izbijanje drugog svjetskog rata.
Stadion Samen al-Aeme
Stadion Samen al-Aeme (perz. ورزشگاه ثامن‌الائمه; Varzešgah-e Samen al-Aeme) je višenamjenski stadion u iranskom gradu Mašhadu. Nalazi se na krajnjem sjeverozapadu grada, oko 20 km od historijskog središta. Prva faza izgradnje trajala je od 1993. do 2004. godine prilikom čega je dostignut kapacitet od 35.000 mjesta od čega su 15.000 sjedišta odnosno ostatak klupe za sjedenje. Druga faza izgradnje sa svrhom povećanja kapaciteta počela je u julu 2006. godine. Glavni korisnik stadiona je nogometni klub Abu-Muslim, a od 2008. do 2009. koristio ga je i Pajam.
Aikido
Aikido (合気道 Aikidō, ili 合氣道) bukvalno značenje „usaglašeni put energije“ ili sa pesničkom notom „put harmoničnog duha“ je moderna japanska borilačka veština. Aikidokama se nazivaju osobe koje vežbaju aikido. Osnovao ga je Morihej Uešiba (植芝盛平) (poznat među aikidokama kao o-sensei (翁先生)) u periodu od 1930. do 1960. godine. Tehnički glavni delovi aikidoa su preuzeti iz Daito-rju Aiki-džudžucu (大東流合気柔術) - vrste džudžice i kendžicua 　(剣術) sa mnogo pridruženih tehnika. Smatra se da aikido sadrži u sebi značajnu duhovnu komponentu.
Termin aikidoka se u Japanu uglavnom odnosi na profesionalce, dok na zapadu bilo ko vežba aikido sebe može nazvati aikidokom.
Istorijat
Naziv aikido čine tri japanska sloga- ai, ki i do. Često su prevođeni kao harmonija, energija i put, tako da se aikido može prevesti kao „ put harmonije kroz energiju“.
Drugo često prevođenje ovih slogova je harmonija, duh i put, tako da aikido može da znači i „put duhovne harmonije“. Oba značenja privlače pažnju na činjenicu da tehnike aikidoa kontrolišu napadača i preusmeravaju njegovu energiju umesto da je blokiraju. Nameće se poređenje- vrbe koja se savija u luk pri oluji i crnog hrasta koji se lomi ako su udari vetra suviše jaki (Korejska borilačka veština poznata pod imenom hapkido, koristi ista tri znaka tj. sloga, što sugeriše na istorijsku povezanost sa Daito Rjy, izvorom aikidoa.)
Morihei Uešiba je razvio aikido uglavnom iz Daito Rya aikidžucu, uključujući u trening pokrete sa kopljem-yari, jo- i možda juken-bajonet. Ali najjači uticaj je izvršilo korišćenje katane. Na mnogo načina, jedan aikido vežbač se kreće kao nenaoružani mačevalac. Aikido napadi- šomenuči i jokomenuči vode poreklo iz oružanog napada, i rezultraju tehnikama kao što su tehnike pri oduzimanju oružja. Neke škole aikidoa ne drže trening sa oružjem uopšte, druge poput Ivama Rju, značajno vreme koriste za vežbanje sa bokenom-drvenim mačem boken, jo i nožem-tanto. U nekim školama aikidoa, sve tehnike aikidoa se mogu izvoditi sa mačem i nenaoružan.
Aikido je stigao u Ujedinjeno Kraljevstvo 1955. godine, u SAD 1960., i Australiju 1965, u Srbiju 1970. i u mnoge druge zemlje. Danas širom Sveta, postoji veliki broj vežbaonica u kojima može da se trenira aikido.
Tehnike
Aikido ujedinjuje veliki broj tehnika koje koriste principe energije i pokreta da bi preusmerili, neutralizovali i kontrolisali napadača. Zato što aikido tehnike omogućavaju vežbačima stalno kretanje tokom izvođenja, kao i iz drugih razloga, neki veruju da aikido može da predvidi više istovremenih napada. Ali i to je diskutabilno. Na svom najvišem nivou, pojedinac može da koristi aikido za samoodbranu bez nanošenja ozbiljnih povreda bilo napadaču ili onome koji se brani. Ako se tehnika pravilno izvede, veličina i jačina protivnika nije bitna za efikasnost iste. Smatra se da je aikido najteža japanska borilačka veština
Trening
Metodi treniranja variraju od organizacije do organizacije, pa čak i među različitim vežbaonicama jedne iste organizacije, ali tipično, čas se odvija tako da učitelj pokazuje tehnike ili načela, a učenici ga oponašaju. Trening se završava međusobnim uvežbavanjem tehnika, a ne sparingovanjem. Uke, primalac tehnike, obično inicira napad protiv nage ili tori, koji ga neutralizuje jednom aikido tehnikom. Uke i tori imaju podjednako značajne uloge.. Učenici moraju da uvežbavaju obe pozicije da bi naučili da se odbrane u napadu i sigurno da prime odbranu. Kako je O-sensei mislio, svi njegovi učenici su uke dok ih on dovoljno neosposobi da budu nage. Kretanje, koncentracija, preciznost i tajming su veoma važni pri izvođenju tehnika kako učenici napreduju od kruto definisanih vežbi ka slobodnijim i primenjivijim oblicima. Čak učenici učestvuju u džiu vazi i ili randori, gde su napadi manje predvidivi. Neke škole, kao Šodokan aikido, vežbaju metode gde uke aktivno nastoji da zaposli tehniku brojanja ili keiči-vaza. O sensei nije dozvoljavao takmičenje na treningu jer se smatralo da su neke tehnike suviše opasne i zato što je verovao da takmičenje ne razvija dobar karakter kod učenika. Mnogi stilovi aikidoa nastavljaju ovu tradiciju, mada je Tomiki aikido počeo ranije sa takmičenjem. U Ki-školi se održavaju takmičenja, ali u manjem obimu.
Napad
Iako se napadi ređe uče u istom obimu kao veštine agresivnije prirode, potrebno je dobro izučiti i efektivno primeniti tehniku vaza. Pravilni napadi vaza su veoma važni mada mišljenja o tome kako pravi napadi treba da izgledaju variraju od škole do škole.. Aikido napadi koji su u upotrebi pri normalnim treninzima sadrže različito stilizovane udarce i zahvate kao što su šomenuči (uspravan udarac u glavu), jokomenuči (bočni udarac u deo glave i ili vrat), munetcuki (direktni udarac), rijotetori (zahvat sa obe ruke) ili katatori (rameni zahvat), chudan tsuki (udarac u visini pojasa), jodan tsuki (udarac u glavu, izravno). Mnogi od ovih uke udaraca podsećaju na udare mačem ili nekim drugim oružjem. Udarci se ponekad koriste, ali nisu uobičajeni deo nastave. Mnoge aikido tehnike mogu se upotrebiti kao odgovor na napad, npr. blokada i neke škole ih koriste kao osnovu za održavanje časa iz tehnike. Početnici nastoje da rade tehniku izvršenja kao odgovor na hvat. Hvatovi su dobra osnova za vežbanje zato što je veza sa ukeom veoma jasna i snažna i mnogo je lakše ispipati mehaniku tela i pravce sile. Ali tu je i pitanje atemija-napada ili udaraca koji se izvode tokom aikido tehnike. Uloga i značaj atemija je predmet razgovora u aikidou. Neki vide atemi kao udarce u vitalne tačke koji se mogu uputiti tokom primene tehnike da bi se povećala efikasnost.. Neki posmatraju atemi kao metod uništenja, pogotovo kad je upućen u lice. Na primer, ako se u momentu aikidoka nađe izložen napadu, on ili ona može izvesti brz udarac kako bi omeo napadača ili ga zastrašio. Atemi može da se uradi ne samo pesnicom već npr. laktom, ramenom Neka bacanja su manje uspešna ukoliko se atemi ne izvede dobro. Mnoga učenja o atemiju se pripisuju Morihei Uešibi iako njihov tačan sadržaj varira u zavisnosti od onoga ko ih predaje.
Oružje
Trening sa oružjem čini jo-štap dužine od tla do pazuha, i boken- drveni mač i tanto-nož. Smatra se da uzimanje i zadržavanje oružja spaja oružani i nenaoružani aspekt aikidoa. Na primer, tehnika direktnog udarca se može izvesti sa nožem ili štapom, a tehnika hvata se može prikazati kao udarac oružjem dok si u klinču. Mnoge škole, pogotovo one koje nisu u rodu, vežbaju sistem oružja Morihiro Saito Moriheo Saitosa-aiki-jo i aiki-ken. On sadrži katu sa jo i par koji vežba sa jo i bokenom. U drugim školama aikidoa u isto vreme se vežba kata sa mačem, što potiče iz stare škole mača. Nekolicina aikido učitelja je razvilo svoj sopstveni sistem oružja, poput Micugi Saotome „aikido dva mača“.
Tao
Završni slog do u reči aikido povezuje praktikovanje aikida sa filozofskim konceptom tao, što znači put. Do upućuje na duhovnu crtu, nasuprot završetku jitsu u reči aikijujitsu, što znači umetnost ratovanja. Mnogi ovu razliku smatraju važnom kao što je odnos između iaijitsu i iaido, džijudžicu i džudoa i kendžucu i kenda. Drugi vide ovu razliku kao istorijsku nepravilnost i u neku ruku neprirodnu podelu. Uešiba je smatrao da iako je veoma važno biti uspešan u telesnim tehnikama, to nije konačni cilj treninga. On je mislio da su principi naučeni na treningu fizičkih tehnika univerzalni i da se mogu primeniti u svim životnim situacijama. Jednom je prokomentarisao da on svoje studente nije učio da pokreću svoje noge već svoj mozak. Mnogi se slažu da je Uešibin stil postao mekši, tečniji i lakši kako je postajao stariji. Neki smatraju da je uzrok tome fokusiranje na duhovne aspekte veštine, dok drugi misle da je to rezultat velike veštine koju je Uešiba razvio u telesnim tehnikama. Različita mišljenja su se pojavila nakon Uešibine smrti. Aikido škole se mogu rangirati u odnosu na značaj koji pridaju telesnim tehnikama, istaknutih načela i duhovnosti, a sve u odnosu na period u kom je osnivač te škole vežbao sa Uešibom – raniji ili kasniji period njegovog života. U ranijem periodu veći značaj se pridavao fizičkim tehnikama dok je u kasnijem periodu preovladao duhovni koncept. Ali bez obzira na sve, ovome ne treba pridavati veliki značaj, pogotovo što postoje značajne razlike od senseia do senseia i prilično je problematično napraviti kontinuitet aikidoa. Neke aikidoke odnos fizičkog nasuprot duhovnog vide kao lažnu podvojenost ili kao neuspeli pokušaj stavljana grana aikidoa u šablon. Društvo Ki je primer škole koja se bazirala uglavnom na duhovni koncept aikidoa, radije nego na fizičke tehnike.
Ki
Ki (kineski: či) se obično prevodi kao dah snage, sila, energija i ponekad čak i kao duša. Kada aikidoka za nekoga kaže (obično za učitelje sa visokim zvanjem) da vežba sa mnogo ki obično žele da kažu da je osoba o kojoj se priča razvila visok nivo harmonije u izvođenju tehnike. Tajming, osećaj za prostor i usredsređenost misli i tela su naročito važni. Većina učitelja smešta ki u hara, što se slobodno može označiti kao centar telesne teže, koji se nalazi u donjem delu stomaka, tačno ispod pupka. Na treningu se stalno naglašava da pojedinac mora čuvati svoju hara, odnosno ostati skoncentrisan, da ne bi izgubio svoj ki. Učitelji sa visokim zvanjem ponekad dostignu nivo koordinacije koja im omogućava da izvode tehnike sa veoma malo razdvojenih pokreta, ponekad se čini i da ne dotiču telo protivnika. Osnovno, ki korespondira fizički koncept centra teže, centra trenutka i centra sile. Ovi centri nisu uvek isti tako da ki obuhvata biološke i mentalne aspekte vežbanja pojedinca da bi ostvario izuzetnu kontrolu nad pokretom. Napokon, tu je i duhovni aspekt na koji način tačno usaglasiti ove centre. Naravno duhovna interpretacija ki zavisi mnogo od škole aikidoa koju pohađate jer ga neke više naglašavaju. Aikikai vežbaonice, npr. više vremena posvećuju odnosima prema ki nego što ga vežbaju što je slučaj sa Yoshinkan vežbaonicama. Značaj ki u Aikidou se ne može poreći, naziv borilačke veštine, napokon, se može slobodno prevesti kao „put saradnje sa ki“ ili „put harmonije sa ki“. Ali, šta je to ki, je tema mnogih koji se bave ovom veštinom. Izgleda da je i O sensei lično, vremenom menjao svoja shvatanja-npr. Yoshinkan aikido, koji u velikom obimu prati učenje O senseia pre rata, je više u suštini borilački, u odnosu na mlađe, više nasilan, a manje duhovan O sensei. U ovoj školi, ki bi možda bolje bio shvaćen da je korišćeno izvorno kinesko značenje daha, i aikido kao koordinator pokreta sa dahom, da poveća sangu. Kako se O sensei razvijao tako su se i njegovi pogledi menjali, njegovo učenje je dospelo na mnogo viši duhovni nivo, i mnogi od njegovih kasnijih učenika (skoro svi sensei sa visokim zvanjem u Aikikai) uče o ki sa mnogo više duhovnoh aspekta.
levo|float|200p|Obsolete form of the ki kanji Bez obzira na sve, ovo citiramo (iz Aikido najčešće postavljenih pitanja) sve objašnjava rečenica možeš da ne veruješ u ki, ali ga sigurno moraš razvijati. Bilo da misliš o ki kao dahu, duhu ili jednostavno nečem što se ponavlja ako ga suviše analiziraš, jasno je bilo kom učeniku Aikidoa da borilačka veština veoma mnogo koristi ki.. Zbog ovoga i zato što se ki često vezuje za duhovno, aikido se smatra jednom od najduhovnijih borilačkih veština i naziva se pokretnim zenom. Neki veruju da fizičko biće ki ne postoji, već je to koncept koji se koristi za učenje duha, volje i koordinacije fizičkog i psihološkog kroz odmor i kontrolu.. Ove aikidoke se mršte na prenaglašavanje filozofskog i duhovnog aspekta ki. S druge strane, neke duhovno orijentisane aikidoke veruju da ki zaista postoji kao fizičko biće i da se može prenositi kroz prostor. Oni koriste koncept- ki univerzuma, rastući ki i slično. Dok revnosni u svakoj grupi pronalaze razna tumačenja zbog svojih frustracija, većina umerenih aikidoka smatra ovo neslaganje produktivnim za veći deo Aikido zajednice. Neki, iako odbijeni duhovnošću, ne zanemaruju lepotu borilačke veštine i postojanje škola gde je duhovnost zanemarena, omogućava ovim ljudima da uživaju u aikidou i imaju koristi od njega. U isto vreme, neki koji nisu privučeni fizičkom, borilačkom prirodom aikidoa i njegovu duhovnost smatraju najznačajinijim kvalitetom, oni svakako imaju koristi u vežbaonicama gde se ona stavlja u prvi plan. Uprkos tome, aikidoke će nastaviti da se pitaju „Šta je ki?“. O-sensei je izrekao čuvenu rečenicu „da je on aikidoka poput svojih učenika i da je tek počeo da uči“.
Marko Efeški
Sveti Marko Efeški (Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός; 1392—1444) je pravoslavni svetitelj. Bio je arhiepiskop efeski.
Poznat je zbog štićenja pravoslavlja na Florentinskom saboru. Uprkos i cara i pape, protivio se Firentinskoj uniji. Umro je 1444. godine. Prema crkvenom predanju, na smrtnom odru molio je svoga učenika Georgija, docnije slavnog patrijarha Genadija, da se čuva zamki Zapada i da brani pravoslavlje.
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 19. januara po crkvenom, a 1. februara po gregorijanskom kalendaru.
Fonte di Papa, Roma
Fonte di Papa je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Patrioten
Patrioten je njemački crno-bijeli ratni film snimljen 1937. u režiji Karla Rittera. Protagonist, čiji lik tumači Mathias Wieman, je njemački vojni pilot čiji je avion za vrijeme prvog svjetskog rata oboren iznad Francuske. Radnja prikazuje njegove napore da se vrati na njemačku teritoriju glumeći gluhonijemost, pri čemu se priključi trupi putujućih zabavljača gdje se u njega zaljubi glumica čiji lik tumači Lida Baarova. Patrioten je predstavljao prvi dio trilogije Ritterovih filmova posvećenih prvom svjetskom ratu, a u kome se, u skladu sa službenom nacističkom ideologijom, veličao patriotizam i njemačka vojska.
Pod istragom (TV drama)
Pod istragom je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1977. godine. Radnja je smeštena u istražni zatvor u kome se našlo nekoliko muškaraca optuženih za različite zločine. Režirao ju je Ljubomir Draškić, a scenario je napisao Mirko Kovač.
CSI: NY (sezona 4)
Radnja sezone
U ovoj sezoni glavna postava se nije menjala. Ekipa koju vode Mek Tejlor i Stela Bonasera i dalje nastavlja da istražuje ubistva, otmice, pljačke... Međutim, tim će se naći u pravom izazovu kada Mek postane talac u banci.
Ranjeni orao (TV drama)
Ranjeni orao je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1977. godine. Predstavlja snimak predstave temeljene na istoimenoj knjizi Mir Jam], a koja se izvodila u [[beogradskom Ateljeu 212. Režirala ju je Soja Jovanović a scenario je napisao Borislav Mihajlović Mihiz, po delu Mir Jam.
Слатина (Крушевац)
Слатина је насељено место града Крушевца у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 104 становника (према попису из 1991. било је 117 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ranigochi, Guachochi
Ranigochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2196 m.
Sohodol, Albac
Sohodol je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Albac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1017 m.
Rancho Nuevo del Carrizo, San Felipe
Rancho Nuevo del Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 325 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Vojvodstvo Livonija
Vojvodstvo Livonija (poljski: Księstwo Zadźwińskie ili Księstwo Inflanckie, litvanski: Livonijos kunigaikštystė, estonski: Üleväina-Liivimaa hertsogkond, latvijski: Pārdaugavas hercogiste, latinski: Ducatus Ultradunensis) zvana i Poljska Livonija bila je domena Velike Kneževine Litvanije, a kasnije Poljsko-Litvanske Unije koja je egzistirala od 1561. do 1621.
Podanici drevnog kulta
Podanici drevnog kulta je jugoslovenski kratki dokumentarni film snimljen u režiji i po scenariju Zdravka Velimirovića premijerno prikazan 1977. godine. Posvećen je dervišima.
Vojvodstvo Livonija
Historija
Tokom 16. vijeka Terra Mariana je postala predmet natjecanja između Kraljevine Danske, Kraljevine Švedske, Ruskog Carstva i Poljsko-Litvanske Unije.
Ruski car Ivan IV Grozni napao je 1558. Terra Marianu i time započeo Livonski rat 1558.-83. Istovremeno su i trupe Poljsko-Litvanske Unije napale jug Terre Mariane.
Nesposoban da se dalje brani veliki majstor Livonskog reda (grana Teutonskog Reda) Gotthard Kettler, predao je 1561. jug Terre Mariane Poljsko-Litvanskoj Uniji, koja je ubrzo sekularizirala svoju novu domenu. Pa je nakon tog podjelila na dva vojvodstva; Kneževinu Kurlaniju i Semigaliju (dio današnje Latvije između zapadne obale Rijeke Daugave i Baltičkog mora) kao domenu Velike Kneževine Litvanije i Vojvodstvo Litvanija (dio sjeverne Latvije i južne Estonije) kao zajedničku poljsko-litvansku domenu.
Nakon Sedmogodišnjeg rata i Livonskog rata, kad je Batory prodro u Rusiju, i primorao je na sklapanje Mira u Jam-Zapoljskom, Poljsko-Litvanska Unija učvrstila je svoju vlast u Terra Mariani, ali bez Estonije i otoka Zapadnoestonskog arhipelaga.
Poljske pretenzije na Estoniju i spor oko švedskog trona doveli su do Švedsko-poljskog rata 1601. u kojem je Kraljevina Švedska 1621. zauzela Rigu a nakon tog 1625. i Tartu. Nakon tih poraza Poljsko-Litvanska Unija bila je prisiljena prepustiti Kraljevini Švedskoj svoje vojvodstvo.
Turpin Hills, Ohio
Terpin Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.099, što je 139 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Guadalupe Tepeyac, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 741 m.
Morunești, Morunglav
Morunești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Morunglav.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 409 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Ojoxapan, Catemaco
Ojoxapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Montecreto, Modena
Montecreto je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Colonia Buenavista, Carichí
Colonia Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
Llena de amor
Llena de amor (u prevodu: "Puna ljubavi") je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, snimana tokom 2010. i 2011. godine. Predstavlja rimejk venecuelanske telenovele Mi gorda bella iz 2002.
Sinopsis
Uprkos tome što je skoro čitavo detinjstvo živela bez roditelja, Marijanela nije izgubila plemenitost i dobrotu. Nakon smrti oca, njena strina Freda je smešta u internat, pod izgovorom da je njena majka Eva alkoholičarka. Malo po malo, Freda počinje da se stara o Evinim dobrima.
Marijanela je srećna kada joj Eva kaže da će živeti sa njom nakon što završi školu, ali istog dana Eva gine u nesreći i Marijanela odlazi da živi sa strinom Fredom, stricem Emilijanom i rođacima Emanuelom, Kristel, Gretel i Akselom. Tamo postaje žrtva ismevanja i ruganja, a jedini koji je podržava je Emanuel, u koga se zaljubljuje.
Emanuelova devojka Ilitija zna da, iako Marijanela nema savršenu liniju, poseduje neverovatnu harizmu i da Emanuel lako može da se zagleda u nju. Zbog toga sklapa savez sa Kristel kako bi zagorčala život slatkoj debeljuci.
Aerodrom Mašhad
Aerodrom Mašhad (IATA kod: MHD, ICAO kod: OIMM) smješten je kod grada Mašhadu u sjeveroistočnom dijelu Irana odnosno pokrajini Razavi Horasan. Nalazi se na nadmorskoj visini od 995 m. Aerodrom ima dvije asfaltirane uzletno-sletne staze dužine 3925 i 3811 m, a koristi se za domaće i inozemne letove odnosno vojne svrhe. Avioprijevoznici koji nude redovne letove na ovom aerodromu uključuju 23 iranske i strane kompanije, a drugi je najprometniji iranski aerodrom je po broju putnika i tonaži tereta.
Llena de amor
Sinopsis
Freda odlučuje da uzme sve Marijaneli i falsifikuje dokumente koji navodno dokazuju da joj je Eva dugovala veliku sumu novca. Don Madžimo, Emilijanov stric ne veruje u tu priču i počinje da sumnja u Fredu i njenog asistenta. Neti, Marijanelina tetka želi da povede nećaku da živi sa njom, ali Marijanela ipak odlučuje da nastavi da trpi podsmehe, kako bi bila blizu Emanuela.
Azela Robinson
Azela Robinson (, London, 1965 -) je meksička glumica rodom iz Velike Britanije. Rodila se kao kćer Engleza i Meksikanke i školovala se u Britaniji prije dolaska u Meksiko 1980-ih.
Llena de amor
Sinopsis
Vremenom, Emanuel se zaljubljuje u Marijanelu, što izluđuje Fredu. Zbog toga ona šalje zatrovane čokoladice debeljuci u Emanuelovo ime. Marijanela ih pojede i završava u bolnici, i povređena jer misli da joj je Emanuel dao slatkiše odlučuje da ode u Španiju da živi sa tetkom Karlotom. Nekoliko meseci kasnije, nakon Karlotine misteriozne smrti, Marijanela se vraća u Meksiko.
Ali Marijanela koja je otišla u Španiju nije ista ova koja se vraća - puna optimizma, samouverena i spremna da vrati sve ono što su joj oduzeli.
Villas de San Marcos, Zempoala
Villas de San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 813 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2345 m.
Jim Brown
mini|desno|250px|Jim Brown Jim Brown (, 17. veljače 1936. – 18. kolovoza 2023.), igrač američkog nogometa, glumac i društveni aktivist.
San Valentino in Campo, Bolzano
San Valentino in Campo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Jim Brown
Rano djetinjstvo
Rodio se na otoku St. Simons u obalnoj Georgiji kao član duboko religiozne baptističke obitelji. Roditelji su mu se razveli kad je bio malen.
Jim je bio sjajan sportaš. U srednjoj školi bavio se raznim sportovima među kojima su i američki nogomet, bejzbol, košarka, lacrosse, i atletika.
San Valentino in Campo, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1116 m.