cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miltijad
Uskoro posle maratonske bitke Miltijad je sišao sa istorijske pozornice. On je, na vlastiti rizik, primivši od Atine samo pozajmicu u novcu, 489. godine st. e. preduzeo pohod na ostrvo Paros pod izgovorom da će kazniti njegove stanovnike za pomoć koju su pružili Persijancima. Ekspedicija se, međutim, završila neuspehom, sam Miltijad je bio ranjen, a po povratku u Atinu morao je da izađe pred sud po tužbi moćnog roda Alkmeonida, koji su za njega zahtevali smrtnu kaznu zato što je "prevario atinski narod". Zahvaljujući svojim ogromnim zaslugama, bio je pošteđen smrtne kazne, ali je zato kažnjen velikom novčanom kaznom od 50 talenata. Nije stigao da je plati: umro je uskoro posle suđenja (489. godine) od rane zadobijene u paroškoj ekspediciji.
Blavozy
Blavozi je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1324 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 207 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 690 metara (maksimalnoj 871 m, a minimalnoj 634 m).
Sveta liga (1571)
thumb|right|300px|zastava Svete lige Sveta liga iz 1571. godine bila je liga sredozemnih zemalja osnovana u cilju zaustavljanja daljnje turske najezde ka Europi. Оsnovao ju je papa Pio V., а činile su je Papinska država, Španjolska, Mletačka republika, Napulj, Sicilija, Genova, veliko vojvodstvo Toscane, vojvodstva od Savoje, Parme i Urbina, kao i Malteški vitezovi. Ove države su imale 200 galija, 100 drugih tipova brodova, 50.000 pješaka, 4.500 konjanika, i odgovarajuću аrtiljeriju za sukob s Turcima. Kao vrhovni zapovjednik proglašen je don Juan Austrijski, nezakoniti sin Karla V., polubrat španjolskog kralja, Filipa II.
Liga je bila otvorena i za Sveto Rimsko Carstvo, Francusku i Portugal, аli ni jedna od tih zemalja se nije pridružila. Sveto Rimsko Carstvo je željelo održati mir s Carigradom, dok je Francuska bila u aktivnom protušpanjolskom savezu s Osmanlijama. Portugal je bio na vrhuncu sukoba u Мaroku i sukobima s Osmanlijama na Crvenom moru i Indijskom oceanu i nije imao više vojske za još jedan ratni poduhvat.
Liga je isprva bila formirana kako bi pomogla Mlecima u obrani Cipra, koji su Turci napali u srpnju 1570., no previše kasno da bi se pad Cipra spriječio.
7. listopada 1571. Liga se sukobila na moru s Osmanlijama u bitci kod Lepanta i izvojevala pobjedu. Prilikom potpisivanja mira 1573. godine Liga je rasformirana.
Blythe, California
Blythe je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20.817 stanovnika.
Libor
Za valute
Libor se koristi kao referentna stopa za finansijske instrumente kao što su:
Za evro postoje Euribor stope, koje priprema evropska bankarska federacija. Za evro postoji LIBOR ali se manje koristi (za SWAP kredite).
Tehničke pojedinosti
Svaki dan u 11 sati pre podne po londonskom vremenu objavljuju se LIBOR stope, koje predstavljaju filtrirani prosek međubankarskih stopa. Tokom dana stvarna kamatna stopa će varirati. LIBOR je značajan za sledeće valute:
Jugoslavenski dinar
1920.
Prve jugoslavenske dinare izdaje Nacionalna banka Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca 1920. godine. U štampariji američke banke American Bank Note Company tiskane su tri novčanice u apoenima od 10, 100 i 1000 dinara
1955.
Nova serija novčanica izdata je 1955. godine. Novčanice u apoenima od 100, 500, 1000 i 5000 dinara su sa imenom Federativna narodna republika Jugoslavija, a novčanice iz 1963. godine u apoenima od 10000 i 50000 dinara su sa novim imenom Socijalistička federativna republika Jugoslavija.
1966.
Denominacijom dinara u odnosu 1:100 1. januara 1966. godine, Narodna banka Jugoslavije pušta u opticaj apoene dinara u vrijednosti od 5, 10, 50 i 100 dinara, ali sa datumom izdavanja 1. august 1965. Serija novčanica od 5 i 50 dinara iz 1965. godine na naličju ima tekst Наpодна банка Југославије ćirilicom, kao i ostale tekstove (гувернер, вицегувернер, датум, Београд), dok je naziv dinara otiskan u četiri varijante (dinara, динара, динари, dinarjev). Na poleđini novčanica ime države otiskano je latinicom i ćirilicom, dok su nazivi republika ispisani u ćirilićnom pismu. Novčanica od 10 dinara sve tekstove na licu ima u latiničnom pismu, kao i imena republika na naličju.
Građani za evropski razvoj Bugarske
Građani za evropski razvoj Bugarske (Граждани за европейско развитие на България, Graždani za evropejsko razvitije na Balgarija, skraćeno GERB (ГЕРБ, GERB što na bugarskom znači "grb") je politička stranka desnog centra u Bugarskoj osnovana 2006. godine, a koja se na vlasti nalazi od 2009. godine.
Jugoslavenski dinar
1966.
1Serije novčanica sa različitim datumima izdavanja razlikuju se po potpisima guvernera i zamjenika guvernera.
Građani za evropski razvoj Bugarske
Njen vođa i osnivač je Bojko Borisov, bivši tjelohranitelj Todora Živkova i cara Simeona II i bivši gradonačelnik Sofije (2005-09), koji od 2009. vrši dužnost premijera. Godine 2011. je njen kandidat Rosen Plevnelijev izabran za predsjednika.
Jugoslavenski dinar
1966.
2Novčanice izdate 1. maja 1968. bile su numerisane sa kombinacijom dva slova i šest brojeva (AA 000000) i kombinacijom dva slova i sedam brojeva (AA 0000000). Kasnija izdanja su bila sa (AA 0000000).
Građani za evropski razvoj Bugarske
GERB je član Evropske narodne partije.
Kainatni receptor
thumb|[[Kainska kiselina]] thumb|[[Glutaminska kiselina]] Kainatni receptori, ili KAR, su jonotropni receptori koji se aktiviraju neurotransmiterom glutamatom. Oni su prvobitno identifikovani kao distinktni receptorski tip putem njihove selektivne aktivacije agonistom kainatom, lekom koji je bio izolovan iz crvene alge Digenea simplex. Kanainatni receptori su izučeni u manjoj meri od AMPA i NMDA receptora, i drugih jonotropnih glutamatnih receptora. Postsinaptički kainatni receptori učestvuju u ekscitatornoj neurotransmisiji. Presinaptički kainatni receptori su dugo bili implicirani u inhibitornu neurotransmisiju putem modulacije otpuštanja inhibitornog neurotransmitera GABA presinaptičkim mehanizmom.
Struktura
Postoji pet tipova podjedinica kainatnog receptora, GluR5, GluR6 , GluR7 , KA1 i KA2 , koji su slični sa AMPA i NMDA receptorskim podjedinicama i mogu da budu aranžirani na različite načine da formiraju tetramer, receptor sa četiri podjedinice. GluR5-7 mogu da formiraju homomere (npr. receptor koji se sastoji samo od GluR5) i heteromere (npr. receptor sačinjen od GluR5 i GluR6), međutim, KA1 i KA2 mogu da formiraju funkcionalne receptore samo u kombinaciji sa jednom od GluR5-7 podjedinica. Od 2009. su podjedinice kainatnog receptora preimenovane u saglasnositi sa njihovim genskim imenima. Stoga su GluR5-7 sad GluK1-3, a KA1 i KA2 su GluK4 i GluK5 respektivno.
Jugoslavenski dinar
1990.
Novčanice su zadržale dizajn i slične su seriji od 1985. godine, sa razlikom, da su denomnacijom dinara, nominalne vrijednosti postale manje za četiri nule. Prvo su izdate novčanice od 10, 50, 100, 200, 500 i 1000 dinara, a 1991. godine izdata je novčanica od 5000 dinara. U ovom periodu, četiri od šest republika SFRJ, uvode novčane bonove, a kasnije i novac, te je serija novčanica iz 1990. godine zadnja na kojoj se nalazi grb SFRJ i naziv Socijalistička federativna republika Jugoslavija. Serija novčanica sa istom nominalnom vrijednošću, ali sa promijenjenim bojma iz 1991. godine je otiskana sa imenom Jugoslavija na poleđini.
1992.
Novčanice su zadržale stari dizajn, sa razlikom, da se na naličju novčanica ne nalazi grb SFRJ, nego grb Narodne banke SR Jugoslavije, a na poleđini je ime države napisano latinicom i ćirilicom Jugoslavija. Za razliku od prijašnjih serija, na novčanicama se ne nalaze, nazivi u drugim jezicima bivših republika. U 1992. godini izdate su novčanice od 100, 500, 1000, 5000, 10000 i 50000 dinara. Zbog hiperinflacije, prourokovane ekonomskom krizom 1993. godine izlaze novčanice u apoenima od 100000, 500000, 1 miliona, 5 miliona, 10 miliona, 50 miliona, 100 miliona, 500 miliona, 1 milijarde i 10 milijardi dinara.
1994.
Novčanice su zadržale stari dizajn, kao i motive. U seriji iz 1994. godine izdate su novčanice od 10, 100, 1000, 5000, 50.000, 500.000 i 10 miliona dinara. Tri sedmice kasnije, 24. januara 1994. zbog hiperinflacije, došlo je do nove denominacije dinara. U ovoj seriji, novčanice od 10 i 100 dinara nisu imale serijske brojeve. Novčanica od 10 miliona dinara iz serije 1992-93. je izdata sa crvenim žigom 1994, te novim potpisom guvernera na naličju.
Novi dinar
Naziv Novi dinar, bio je otisnut na novčanicama i zadržao se do 2000. godine. Prva serija sadržavala je apoene od 1, 5 i 10 novih dinara. U drugoj seriji iste godine izašle su dvije nove varijante novčanice od 5, 10 i nova novčanica od 20 novih dinara, dok su apoeni od 50 i 100 novih dinara pušteni u opticaj 1996. godine
Bad Driburg
Bad Driburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Hekster. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.281 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5762004, NUTS (DEA44) i LOCODE (DE BDR) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hekster Bad Driburg se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Hekster. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 115,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.281 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 168 stanovnika/km².
Beljanska bara
Beljanska bara je interni vodotok u južno Bačkoj koji se kod naselja Turija uliva u kanal [Dunav-Tisa-Dunav].
Prefenat dehidrogenaza (NADP+)
Prefenat dehidrogenaza (NADP+) (, prefenatna dehidrogenaza, prefenat (nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) dehidrogenaza, prefenatna dehidrogenaza (NADP)) je enzim sa sistematskim imenom prefenat:NADP+ oksidoreduktaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Griseofulvin
Griseofulvin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 352,766 Da.
Kremna (Prnjavor)
Kremna je naseljeno mjesto u sastavu općine Prnjavor, Republika Srpska, BiH.
Hindustanski jezik
Reference
{reflist}}
Waterville, Kansas
Votervil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 680, što je 1 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brownsboro, Texas
Brownsboro je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.039 stanovnika.
Oxbow, New York
Oksbou je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 108.
Bodega, California
Bodega je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 220 stanovnika.
Abhazija
thumb|right|250px thumb|left|200px|Abkhazia
Snažni secesionistički pokret abhaške manjine u regiji je doveo do jednostranog proglašenja nezavisnosti od Gruzije godine 1992. i gruzijsko-abhaškog rata koji se vodio od 1992. do 1993. i rezultirao gruzijskim vojničkim porazom te masovnim egzodusom gruzijskog stanovništva iz Abhazije. Usprkos dogovora o prekidu vatre iz 1994. godine i mirovnom operacijom koju nadgledaju UN i ZND, sukob nije okončan. Do 2008. je oblast bila podijeljena između dviju suparničkih vlasti - 83 posto teritorije kontrolira pro-ruska separatistička vlada u Suhumiju, a 17 posto predstavnici de jure vlade Abhazije, jedine međunarodno priznate zakonite vlasti Abhazije, lociranoj u dolini Kodori, dijelu Gornje Abhazije pod gruzijskom kontrolom. U augustu 2008. za vrijeme rata u Južnoj Osetiji, abhaške snage su uz rusku pomoć zauzele Dolinu Kodori. 26. 8. 2008. Rusija je priznala nezavisnost, navodeći da je "nemoguće da Gruzijci, Oseti i Abhazi" ubuduće žive u istoj državi. Osim Rusije je to 2. 9. 2008. učinila i Nikaragva.
Istorija
Prvi put Abhaska SSR dolazi u sastav Gruzijske SSR 1931. godine. Počinje naseljavanje Abhazije gruzijskim stanovništvom, a od 1937. do 1944. je teško razdoblje Berijine strahovlade, kada se ukida abhaski jezik i zatvaraju abhaske škole. U vremenu posle 2. svetskog rata nastavlja se slična politika, da bi 1989. godine Abhazija proglasila nezavisnost od Gruzije. Te godine nezavisnost proglašavaju i Adžara i Južna Osetija.
Gruzija i Abhazija ratovale su 1992-1993. godine, a manji sukob dogodio se i 1998. godine. Abhaski narod i vlast smatraju to svojim pobedama jer su de fakto odbranili teritoriju svoje, tada nepriznate, države.
Geografija
Kavkaz na sjeveru i sjeveroistoku zemlje dijeli Abhaziju od Rusije. Na istoku i jugoistoku Abhazija se graniči sa gruzijskom regijom Samegrelo-Zemo Svaneti a na jugu i jugozapadu izlazi na Crno more.
Abhazija je izrazito planinska zemlja a klima pogoduje proizvodnji duvana, čaja, vina i raznog voća. Kroz zemlju protiče nekoliko rijeka od kojih su najveće: Kodori, Bzyb, Ghalidzga, Gumista, Psou i Inguri. Rijeka Psou odvaja Abhaziju od Rusije a Inguri čini granicu sa Gruzijom.
Administrativna podela
Abhazija je podeljena na 6 regija i glavni grad Suhumi. Regije su:
Bouillancourt-la-Bataille
Bujankur la Bataj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 109 m, a minimalnoj 42 m).
27. 3.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
27. mart/ožujak (27. 3.) je 86. dan godine po gregorijanskom kalendaru (87. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 279 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
3-Oksokiselina KoA-transferaza
3-oksokiselina KoA-transferaza (, 3-oksokiselina koenzim A-transferaza, 3-ketokiselina KoA-transferaza, 3-ketokiselina koenzim A transferaza, 3-okso-KoA transferaza, 3-oksokiselina KoA dehidrogenaza, acetoacetat sukcinil-KoA transferaza, acetoacetil koenzim A-sukcinska tioforaza, sukcinil koenzim A-acetoacetil koenzim A-transferaza, sukcinil-KoA transferaza) je enzim sa sistematskim imenom sukcinil-KoA:3-okso-kiselina KoA-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Acetoacetat i u manjoj meri 3-oksopropanoat, 3-oksopentanoat, 3-okso-4-metilpentanoat ili 3-oksoheksanoat mogu da deluju kao akceptori.
Mohabbatein
Mohabbatein (Devanagari: मोहब्बतें, Nastaliq: محبتیں, prevod:"Ljubavne priče"), je bolivudski film iz 2000. godine koji je režirao Aditya Chopra. Glavne uloge su pripale Amitab Bachchanu i Shahrukh Khanu, zajedno sa šest mladih debitanata. Film je sniman na Oksfordu i Longleatu. Postao je drugi najveći bolivudski film iste godine i dobio je dvije Filmfare nagrade, koje su Bachchan i Khan osvojili za svoje uloge.
Sadržaj
Gurukul vodi Narayan Shankar (koga glumi Amitabh Bachchan). On je jako strog i vjeruje da je njegova škola tako uspješna zahvaljujući njegovim principima, a ko bi god pokušao da to mijenja, bio bi automatski izbačen iz škole. Najbolji studenti iz cijele zemlje dolaze u Gurukul, i Narayan ima jako velika očekivanja od njih. Na dan prijema, on im govori da su najveći političari i najuspješniji ljudi upravo studirali u Gurukulu, i da oni nisu tu došli kako bi flertovali i zaljubljivali se, već samo učili, a ko se ne pridržava tih pravila, biće automatski izbačen iz škole.
Trojica njih se zaljublju u tri različite djevojke. Sameer radi u kafiću, i on je zaljubljen u Sanjanu, ,djevojku koju zna još od djetinjstva ali ona ima momka. Vikram se zaljubljuje u Ishiku, a Karan u Kiran, koju sreće na brdu, kada je čekao voz. Kiran je udata za oficira, koji se nikada nije vratio iz rata, ali se ona još uvijek nada da je on živ.
Zbog Narayanovih upozorenja, sva trojica bivaju obeshrabreni po pogledu ljubavi i tako se ne upuštaju u pravo flertovanje sa njima.
Raj Aryan (Shahrukh Khan), sa cvijećem i violinom u rukama, dolazi da se priključi timu Gurukul škole, kao profesor muzičkog. Narayan vidjeći njegov dosije, prihvata da ga primi u školu, ali pod uslovom da za kratak period privuče što više učenika, da u slobodnim časovima, pohađaju nastavu muzičkog. Raj tako počinje da radi, i posebno trojici mladića uliva hrabrost da se upušte u ljubav za kojom žude.
Zahvaljujući njemu, studenti izlaze iz Gurukul dvorišta i idu u potrazi za svojim curama. Karan bezuspješno pokušava da priđe Kiran, ali posle dosta vremena, on je uspio da se sprijatelji sa njom. Vikram vidjeći da je Ishika iz bogate porodice, pravi se da je i on jako bogat i njihova ljubav se uglavnom zasniva na protivrječnosti. Saamer shvata da je Sanjanin momak jako bogat, ali takođe i to da ona nije srećna sa njim. Posle žurke kod bazena, Sanjan ostavlja momka, a tu se nalazi Saamer, kao rame za plakanje, od tog vremena, oni su jako bliski i počinju da izlaze kao par.
Vikram ide u đevojačku školu kao partner djevojkama za ples, i tu se jako zbližuje sa Ishikom. A Karan odlazi u Kiraninu kuću da podučava sina Kiranine zaove da svira klavir. Tako on provodi dosta vremena sa njom, i posle određenog vremena on joj pred svima u kući izjavljuje ljubav. Ona ga iz straha odbija i govori da ga ne voli, ali zahvljujući njenoj zaovi, svekar uviđa da se njegov sin nikada neće vratiti i on joj daje slobodu da ide za njim.
Kada je Narayan bio na odsustvu, Raj pravi žurku u školi, đe dovodi i djevojke iz drugih škola. Saznajući to, Narayan želi da ga otpušti, ali kako Raj ima ugovor na godinu dana, on to nije u mogućnosti. U međuvremenu, Raj otkriva studentima svoj identitet.
On je zapravo bivši učenik Gurukul škole, tačnije najbolji učenik toga vremena, ali njegova greška je bila ta što je izlazio sa Meghnom, Narayanovom kćerkom i zbog toga je morao napuštiti školu, a Meghna, nakon što je to čula, se ubila, skočivši sa balkona. To saznaje i Narayan i počinje prava bitka između njih dvojice. Narayan govori da strah uvijek pobjedi, dok Raj vjeruje u ljubav.
Poslije dosta nesuglasica, Narayan shvata da je Raj u pravu, i on nudi njemu da bude glavni u Gurukul školi, dok će se on povući. Tako ipak trijumfuje ljubav.
Muzika
Muziku je komponovao Jatin Lalit a tekstopisac je Anand Bakshi.
Lista pjesama:
Sarmentoza (hemija)
Sarmentoza (hemija) je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 162,184 Da.
Mattinata, Foggia
Mattinata je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Bad Berleburg
Bad Berleburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Zigen-Vitgenštajn. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 20.083 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5970004, NUTS (DEA5A) i LOCODE (DE BBE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zigen-Vitgenštajn Bad Berleburg se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Zigen-Vitgenštajn. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara. Površina opštine iznosi 275,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.083 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Occhibelli, L'Aquila
Occhibelli je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Južna Osetija
Južna Osetija (puno ime Južna Osetija – Alanija, osetski Хуссар Ирыстон – Алани [ˈχussar iˈrəston aˈlani], gruzijski სამხრეთი ოსეთი – ალანია [sɑmχrɛtʰɪ ɔsɛtʰɪ ɑlɑniɑ], ruski Южная Осетия – Алания [ˈjuʐnəjə ɐˈsʲetʲɪjə ɐˈlanʲɪjə]; službeno Republika Južna Osetija, oset. Республикæ Хуссар Ирыстон, gruz. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, rus. Республика Южная Осетия), djelomično priznata država na Kavkazu. Ova bivša sovjetska autonomna oblast proglasila svoju neovisnost i kontrolira značajnim dijelom regije, a njezino odvajanje od Gruzije je priznala samo Rusija. Gruzija ne priznaje Južnu Osetiju ni kao zasebno područje niti kao nezavisan entitet, te se ovo područje naziva ili po povijesnom srednjevjekovnom imenu Samačablo ili, od nedavno, nazivom regija Chinvala (po glavnom gradu područja).
Politički status
Ujedinjeni narodi, Europska Unija, OSCE, Vijeće Europske Unije, NATO i većina zemalja svijeta priznaju Južnu Osetiju kao integralni dio Gruzije. Ipak, ova de facto nezavisna republika kojom upravlja secesionistička vlada održala je drugi referendum o nezavisnosti 12. studenog 2006. godine, nakon prvog referenduma iz 1992., kojeg međunarodna zajednica nije smatrala valjanim. Po očekivanjima, većina glasača je glasala za nezavisnost od Gruzije. Ipak, ovaj referendum nisu međunarodno priznali UN, EU, OSCE, NATO i Ruska Federacija, zbog nedostatka sudjelovanja etničkih Gruzijaca i zbog sumnjive zakonosti referenduma kojeg nije priznala središnja vlast u Tbilisiju. Uz ovaj secesionistički referendum, održani su i izbori u područjima Južne Osetije koje kontrolira Gruzija i na kojima je Dmitri Sanakoev izabran kao alternativni predsjednik Južne Osetije. Nakon rata između Rusije i Gruzije dana 26.8. 2008. predsjednik Dmitrij Medvjedev je potpisao ukaz u priznanju nezavisnosti Južne Osetije.
Ranija povijest
thumb|280px|Teritorija Južne Osetije u sastavu srednjovekovne Alanije - između 10. i 12. veka (prema osetskom istoričaru Ruslanu Sulejmanoviču Bzarovu) Oseti su potomci plemena koja su govorili iranskim jezicima iz središnje Azije. Njihovo pokrštavanje se odvijalo u ranom srednjem vijeku pod gruzijskim utjecajem. Za vrijeme mongolske vladavine istjerani su sa svojeg područja južno od rijeke Don u današnjoj Rusiji, te djelomično migrirali na i preko kavkaskih planina u Gruziju gdje su osnovali tri područna entiteta. Digor na zapadu je potpao pod utjecaj Kabardinaca koji su uveli islam. Tualläg na jugu je postao ono što je danas Južna Osetija, dio povijesne gruzijske kneževine Samačablo u koju su se Oseti sklonili od mongolskih osvajača. Iron na sjeveru je postao ono što je danas Sjeverna Osetija, pod ruskom vlašću je od 1767. Danas su većina Oseta kršćani (oko 61%), sa značajnom muslimanskom manjinom.
Gruzijsko-osetski sukob
250px|thumb|right|Karta Južne Osetije
Iste godine, Južnoosetska narodna fronta (Ademon Nikhas) počela je zahtijevati ujedinjenje sa Sjevernom Osetijom kao mjeru zaštite osetijske autonomije. 10. studenog 1989., Južnoosetsko vrhovno vijeće odobrilo je ujedinjenje Južne Osetije s ASSR-om Sjevernom Osetijom, koja je dio Rusije. Dan kasnije, gruzijski parlament je iz revolta ukinuo autonomiju Južnoj Osetiji, te zabranio novine i demonstracije.
Nakon neovisnosti Gruzije 1991., pod vodstvom nacionalističkog vođe Zviada Gamsahurdije, gruzijska vlada proglasila je gruzijski jezik kao jedini službeni jezik u zemlji. U sovjetsko vrijeme je uz gruzijski, službeni jezik bio i ruski, što je istaknuto ustavima iz 1936. i 1979. godine. Ovo je izazvalo veliku uzbunu u Južnoj Osetiji, čije vođe su zahtijevale i upotrebu osetskog u njihovoj zemlji. Osetska manjina je i dalje zahtijevala veću autonomiju, što nije odobravala gruzijska vlast. Tijekom 1991. godine, izbili su razni nasilni incidenti tijekom kojih su napadnuta mnoga južnoosetijska sela, te gruzijske kuće i škole u Chinvaliju. Crnu bilancu ovih sukoba čini oko 1000 poginulih te od 60 000 do 100 000 izbjeglica koji su pobjegli ili u Sjevernu Osetiju ili u Gruziju. Mnogi Oseti iz Južne Osetije su se naselili u nenaseljena područja Sjeverne Osetije iz kojih je 1944. Staljin izbacio Inguše, što je dovelo do sukoba između Oseta i Inguša o boravku na bivšem inguškom području. Samo 15% ukupne populacije Oseta danas živi u Južnoj Osetiji.
250px|thumb|Spomenik žrtvama gruzijsko-osetskog sukoba u [[Chinvaliju]]
1992. godine, Gruzija je pristala na prekid vatre kako bi izbjegla veće sukobe s Rusijom. Gruzijska i južnoosetijska vlada su pristale na sporazum kojim se izbjegava nasilje, a Gruzija je pristala ne uvoditi sankcije protiv Južne Osetije. Tada su osnovane osetijske, ruske i gruzijske mirotvorne snage. 6. studenog 1992. godine, OSCE je pokrenuo misiju u Gruziji kojom se nadziru mirotvorne operacije. U razdoblju do sredine 2004. godine, situacija u Južnoj Osetiji je bila relativno mirna. U lipnju 2004. započele su nove napetosti uzrokovane gruzijskim akcijama protiv švercanja u regiji. Događali su se razni slučaji napada, bombardiranja i uzimanja taoca u kojima su poginuli ili ranjeni deseci ljudi. Prekid nasilja je ponovno dogovoren 13. kolovoza, ali je često bio narušavan. Trenutna situacija u regiji je mirna, iako napeta, budući da je Gruzija od Makedonije, Bugarske i Ukrajine kupila znatan ratni arsenal, a jedan dio njezine vojske obučavaju marinci iz SAD-a.
Gruzijska vojska je 07.08. 2008. u cilju preuzimanja kontrole nad otcepljenim delom napala teritoriju Južne osetije a ruski tenkovi su već sutradan krenula u odbarnu stanovnika Južne Osetije, koji većinom imaju rusko državljanstvo i svojih mirovnih trupa. Ruska vojska je je preuzela kontrolu nad većinom teritorije uključujući i glavni grad Chinvali. Nedugo po završetku sukoba, Rusija je 26.8. priznala Južnu Osetiju kao nezavisnu državu.
Zemljopis
Južna Osetija pokriva područje od 3,900 km² na južnoj strani Kavkaza, te je planinama odvojena od Sjeverne Osetije (dijela Rusije), te se proteže južno skoro do rijeke Mtkvari u Gruziji. Područje je vrlo brdovito, te se većina teritorija nalazi iznad 1 000 metara. Gospodarstvo zemlje je većinom poljoprivredno, iako je obrađeno samo 10% teritorija. Najviše se uzgajaju žitarice, voće i vino. Šumarstvo i uzgoj stoke je također razvijeno, industrija postoji posebno oko glavnog grada Chinvaliju.
Gospodarstvo
Nakon rata s Gruzijom u 1990-ima, gospodarsko stanje u Južnoj Osetiji postalo je teško. Zaposlenost i zalihe su rijetki. Gruzija je prekinula opskrbu električne energije regiji, te je Južna Osetija bila prisiljena provesti struju iz Sjeverne Osetije. Većina stanovništva preživljava od poljoprivrede. Zbog ekonomskih problema, nejasne političke budućnosti, tisuća izbjeglica i ilegalne trgovine drogom i oružjem regija je postala ponovno nestabilna zadnjih nekoliko godina. Praktički jedino važno gospodarsko dobro Južne Osetije je kontrola nad tunelom Roki koji povezuje Rusiju i Gruziju i od kojeg južnoosetijska vlada dobiva skoro trećinu proračuna ubiranjem carina na robni promet.
Blassac
Blasak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 137 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10.9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 518 metara (maksimalnoj 953 m, a minimalnoj 441 m).
Sjeverni Jemen
Arapska Republika Jemen (arapski: لجمهوريّة العربية اليمنية), poznata i kao Sjeverni Jemen, bila je republika na obali Crvenog mora, na jugozapadnom dijelu Arapskog poluotoka, koja je kratko egzistirala od 1962. do 1990 kad se 22. maja ujedinila s Demokratskom Narodnom Republikom Jemen (Južni Jemen) u današnju Republiku Jemen. Glavni grad te države bio je Sana.
Historija
Nakon raspada Otomanskog carstva 1918, Sjeverni Jemen je postao nezavisna država Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen. 26. septembra 1962 mladi oficiri školovani u Egiptu i oduševljeni panarapski nacionalisti, slijedbenici Gamal Abdul Nasser, svrgnuli su vojnim udarom novookrunjenog kralja Muhameda al-Badra, preuzeli kontrolu nad glavnom gradom Sanom i uspostavili Arapsku Republiku Jemen. Ovim državnim udarom započeo je građanski rat u kojem su se republikanci, potpomognuti egipatskim jedinicama te vojno-tehničkom pomoći SSSR-a, borili protiv rojalista i svrgnutog kralja, a kojima je pomoć pružala Saudijska Arabija i Jordan. Borbe su se vodile sve do 1967 kad su se egipatske jedinice povukle. Na kraju su rojalisti uspjeli ponovno zauzeti Sanu 1968, i ponovno zauzeti ključne položaje u vlasti. Nakon tog Saudijska Arabija priznala je republikanski režim 1970 godine, i u zemlji je zavladao mir.
Ujedinjenje sa Južnim Jemenom
Odnosi su se pogoršali 1980 nakon ostavke predsjednika Demokratske Narodne Republike Jemen Abdul Fataha Ismaila. Zategnuto stanje trajalo je do 1986 kad je na vlast u Južnom Jemenu došao Ali Salim al-Beidh, pregovori o ujedinjenju obnovljeni su u maju 1988, kad su napravljeni veliki koraci u smirivanju napetosti; osnivanjem demilitarizirne zone duž granice, dozvolom prelaska granice bez pasoša i drugim akcijama. Sve je to dovelo do potpisivanja ugovora o ujedinjenju u novembru 1989. , kojeg su potisali presjednik Ali Abdulah Saleh u ime Sjevernog i Ali Salim al-Baidh u ime Južnog Jemena.
Ujedinjenje je svečano proglašeno 22. maja 1990. Ali Abdulah Saleh postao je predsjednik a Ali Salim al-Beidh premijer Republike Jemen.
Hideout, Utah
Hajdout je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 656.
Brownsville, Texas
Brownsville je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 175.023 stanovnika.
Omega, Georgia
Omega (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.221 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.221 stanovnika, što je 119 (8,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Šešelj
Šešelj je hrvatsko i srpsko prezime koje nosi nekoliko poznatih osoba:
1253 Frisia
1253 Frisia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,163 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,5 a geometrijski albedo 0,065.
Marini, Padova
Marini je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Guaifenesin
Guaifenesin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,216 Da.
Metilmalonil-KoA mutaza
Metilmalonil-KoA mutaza (, metilmalonil-KoA KoA-karbonil mutaza, metilmalonil koenzim A mutaza, metilmalonil koenzim A karbonilmutaza, (S)-metilmalonil-KoA mutaza, (R)-2-metil-3-oksopropanoil-KoA KoA-karbonilmutaza) je enzim sa sistematskim imenom (R)-metilmalonil-KoA KoA-karbonilmutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan kobamidni koenzim.
Trebbio, Rimini
Trebbio je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Gorgija
Gorgija (grč. Γοργίας, oko 483 – oko 376. god. st. e.) bio je antički grčki filozof i retor, rođen u Leontinu na Siciliji. Zajedno s Protagorom, Gorgija je utemeljitelj prve generacije sofista. Nekoliko doksografa kažu da je Gorgija bio Empedoklov učenik, premda je od njega bio mlađi samo nekoliko godina. Gorgija je značajan zato što je retoričku teoriju preneo sa Sicilije u Atiku i doprineo širenju atičkog dijalekta kao jezika književne proze.
Životopis
Gorgija je rođen u Leontinu, grčkoj koloniji na Siciliji, koja se često naziva rodnim mestom grčke retorike. Poznato je da se Gorgijin otac zvao Harmantid i da je imao brata Herodika i jednu sestru, koja je dala da se u Delfima podigne Gorgijina statua.
Bilo mu je već oko 60 godina kada je 427. st. e. bio poslat u Atinu na čelu izaslanstva grada Leontina koje je trebalo da Atinjane zamoli za pomoć u svetlu agresivne politike Sirakuze na Siciliji. Nakon toga nastanio se u Atini, verovatno zbog toga što je njegov retorički stil počeo da uživa ogromnu popularnost u Atini te zato što sticao značajnu dobit od svojih javnih nastupa i predavanja o govorništvu. Prema Aristotelu, među Gorgijinim učenicima bio je i Isokrat, kasnije jedan od najznamenitijih atinskih govornika.
Gorgija je navodno živeo više od stotinu godina. Umro je u tesalskom gradu Larisi 376. godine.
O nebitku
Za antičku filozofiju je najznačajnije Gorgijino delo O nebitku ili o prirodi (Περὶ τοῦ μὴ ὄντος ἢ περὶ φύσεως), koje je danas izgubljeno, ali čije se glavne postavke mogu razlučiti iz dela Seksta Empirika i pseudoaristotelovskog spisa O Melisu, Ksenofanu i Gorgiji. Može se reći da je Gorgija na elejsku ontologiju i Zenonovu dijalektiku reagovao suprotno od Protagore: dok je Protagora tvrdio da ja sve istina, dotle je Gorgija došao do zaključka da ništa nije istina. Prema Gorgiji:
Retorika
Gorgija se smatra utemeljiteljem retorike kao zanimanja i kao posebne praktično-saznajne discipline. On je veštinu govorenja smatrao identičnom sa veštinom ubeđivanja, što ga je nužno navelo na izučavanje praktične filozofije. Prema tome, Gorgija je po svom osnovnom zanimanju bio "retor", što je podrazumevalo sastavljanje govora kao posebnih umetničkih dela trajne vrednosti, držanje govora kao posebna veština u saobraćanju sa slušaocima (gde se osobita pažnja posvećivala dikciji, melodičnosti i ritmici izgovorenih reči, rečenica pa i celih diskursa, te gestikulaciji), te najzad i poučavanje drugih u toj vetini, neposredno i putem pisanih udžbenika. Gorgija je u ovim aktivnostima postigao veliku slavu širom Helade, a posebno u Atini. Imao je mnogo učenika, a napisao je i prvi udžbenik retorike, koji nam se nije sačuvao.
Od znamenita tri govora (Pitijski, Olimpijski i Nadgrobni) ostali su samo fragmenti, a sačuvale su se dve deklamacija napisane za šalu i vežbu. Prvi od tih govora je Pohvala Helene, koji ima značajnu književno-umetničku vrednost. U njemu Gorgija obrazlaže kao Helena nije kriva što je napustila svoga supruga Menelaja i što je napustila Spartu i s Parisom otišla u Troju. Naime, ona je to mogla učiniti samo iz jednog od četiri sledeća razloga: po sudbini, tj. po volji bogova i po nužnosti; zato što je bila oteta i silom odvedena u Troju; zato što je bila omamljena ljubaznim govorima, jer je moć govora velika; zbog neodoljive moći erosa (D. 76B 11, 6–20). Svaki od ovih razloga posebno je razvijen.
U deklamaciji Odbrana Palameda iznosi Gorgija izmišljenu odbranu Palameda pred helenskim vođama pod Trojom od Odisejeve optužbe za izdaju. Kao i u Pohvali Helene, i ovde Gorgija uzima fiktivnu temu iz mitologije samo kao sredstvo da pokaže svoju rečitost i dijalektičku veštinu.
Gorgija se vežbao u veštini "vođenja misli" ili "duše" (ψυχαγογία), koja se mogla upotrebiti kako za praktične ciljeve, dobre ili rđave, tako i u umetničke svrhe. Što se ovog poslednjeg tiče, Gorgija je govorio o veštini opravdane obmane (δικαία ἀπάτη), nazivajući tragediju "obmanom koju je opravdanije izazivati nego ne izazivati: podleći joj jeste mudrije nego ostati ravnodušan" (fr. 23). Gorgija upoređuje dejstvo tragedije s dejstvom sredstava za pročišćavanje, što podseća na Aristotelovo učenje o katarzi (κάθαρσις).
Proza se, prema Gorgijijom mišljenju, mora približiti poeziji, pa je u svoje govore unosi pesničke reči i izraze, smele metafore i retorske figure (nazvane po njemu Γοργίεια σχήματα), a voleo je i sastavljati rečenice suprotnog smisla i graditi ih simetrički tako da dve rečenice imaju isti broj reči i, štaviše, isti broj slogova (ἰσόκωλον) ili jednaku ili sličnu strukturu (πάρισον). Uticaj Gorgije kao stiliste bio je veliki: on je bio stilistički model svim proznim piscima 5. veka st. e., kao što će Isokrat biti uzor za prozu od 4. veka nadalje. Tako se ovaj Sicilijanac može smatrati utemeljiteljem atičke književne proze, ali i začetnikom književne kritike.
1252 Celestia
1252 Celestia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 17,39 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,249 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,146 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,204, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 33,889 stepeni, a orbitalni period iznosi 1618,656 dana (4,431 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,89 a geometrijski albedo 0,257.
Asteroid je otkriven 19. februara 1933. godine.
Calvinet
Kalvine je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Orijak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 432 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 742 m, a minimalnoj 452 m).
3-Oksoadipat KoA-transferaza
3-oksoadipat KoA-transferaza (, 3-oksoadipat koenzim A-transferaza, 3-oksoadipat sukcinil-KoA transferaza) je enzim sa sistematskim imenom sukcinil-KoA:3-oksoadipat KoA-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bodfish, California
Bodfish je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,956 stanovnika.
Steve Wozniak
Steve Wozniak ili Stiv Voznijak je američki računarski inženjer i suosnivač kompanije Apl kompjuter zajedno sa Stivom Džobsom. Najpoznatiji je po dizajniranju i izradi prototipova računara Apl 1 i Apl 2, praktično bez ičije pomoći.
Rani život
Rođen je 11. avgusta 1950. u San Hozeu, Kalifornija, SAD, od majke Margaret Voznijak i oca Frensisa Voznijaka (inženjera kod firme Lokid i drugih). Od ranih dana je pokazivao interes prema tehnici i elektronici, i pobjeđivao je na mnogim školskim takmičenjima iz nauke, često prezentujući svoje vlastite konstrukcije.
Sa šest godina sastavlja prvi kristalni radio-prijemnik, sa 11 ili 12 godina zajedno sa prijateljima pravi interkom sistem između kuća u ulici, u šestom razredu osnovne škole postaje amaterski radio-operator. U osmom razredu izrađuje 10-bitni binarni sabirač i oduzimač sa tranzistorima (100) i diodama (200) koji su sačinjavali logičke elemente. Po njegovim riječima, to je bio prvi korak prema gradnji pravog računara o kojem je stalno razmišljao.
Na početku srednje škole prvi put je imao kontakt sa računarom u firmi Silvanija, pišući programe u jeziku fortran. Tu je došao i do kompletnog priručnika za računar PDP-8, koji je pročitao i počeo da dizajnira računar PDP-8 na papiru, stalno ga poboljšavajući, i koristeći sve manje i manje dijelova. Ovo usavršavanje mu je postala stalna osobina, koju je koristio u svim kasnijim projektima.
Studije
Na koledžu izrađuje ometač televizora i stalno se usavršava u dizajniranju računara na papiru. Njegovi dizajni koriste manje čipova od originala i znatno su efikasniji. Postaje protivnik rata u Vijetnamu, sumnja u vlast i izbjegava mobilizaciju.
Oko 1970. pravi prvi računar sa prijateljem Bilom Fernandezom. Nazvali su ga „Krem soda računar“ (-{Cream Soda Computer}-), sa 256 bajtova RAM memorije. Koristio je obične logičke čipove, jer mikroprocesori još nisu postojali. Preko Fernandeza upoznaje Stiva Džobsa.
Hjulit-Pakard i prvi Apl računari
Početkom 1973. dobija posao u firmi Hjulit-Pakard kao dizajner kalkulatora.
Brownwood, Texas
Brownwood je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 19.288 stanovnika.
Steve Wozniak
Hjulit-Pakard i prvi Apl računari
U slobodno vrijeme razvija unaprijeđenu igru Pong sa jednim igračem za firmu Atari, koju zove Brejkaut (-{Breakout}-).
Te noći je počeo da pravi planove za Apl 1 računar. Odlučio je da kombinuje tastaturu i monitor, dobijajući tako mnogo bolji način interakcije sa računarom od pređašnjih prekidača i svjetala. Apl 1 se zato smatra prvim ličnim računarom koji je imao takvu naprednu konfiguraciju.
Apl 1 je imao 6502 mikroprocesor, tastaturu, kućište od drveta i crno-bijelu grafiku sa 8 kilobajta RAM memorije. Voznijak je razvio i bejsik prevodilac (interpreter) za Apl 1. Prikazao je računar na sastanku računarskog kluba u martu 1976.
Da bi uspješnije prodavali računar, Džobs i Voznijak osnivaju kompaniju Apl, koja prodaje nekoliko stotina Apl 1 računara lokalnim računarskim prodavnicama (bez monitora i napajanja). Voznijak napušta Hjulit-Pakard i posvećuje se dizajnu mnogo boljeg računara koji će postati poznat pod imenom Apl 2.
Apl 2 ima od početka stalno spremište podataka (priključak za kasetofon), video signal u boji, zvuk, jedinstvenu, bržu i bolju RAM memoriju za programe i video i kućište od plastike specijalno napravljeno za računar. Također je imao bejsik interpreter upisan u ROM memoriju, pa je bejsik bio dostupan odmah po uključenju računara. Sve je ovo (osim kućišta) Voznijak razvio sam.
Početkom 1977. kompanija Apl je službeno inkorporisana i prodaja Apl 2 modela je počela da raste velikom brzinom. Na nagovor Majka Markule, Voznijak stvara ubrzo i prvi flopi disk drajv za Apl 2, za samo 14 dana. Tako Apl 2 prvi od ličnih računara ima relativno jeftinu disk jedinicu, što dalje učvršćuje njegov vodeći položaj na tržištu.
Poslije 1980.
Voznijak ostaje da radi kao inžinjer u kompaniji Apl, ali protiv njegove volje komitet firme dizajnira Apl 3 računar, koji se pokazuje kao potpuni promašaj. To, lični problemi i nesuglasice u Aplu o razvoju firme uzrokuju da se on sve više udaljava od firme. S druge strane, finansijska sigurnost mu omogućuje da se posveti raznim djelatnostima — organizuje koncerte, daje predavanja i bavi se društvenim radom.
Takođe radi na prvom univerzalnom programibilnom daljinskom upravljaču da zamijeni čitav set upravaljača za postojeće televizore, videorekordere itd. Zbog toga službeno napušta Apl i osniva svoju kompaniju CL9 u februaru 1985. Do 1988. firma je prodana i Voznijak nastavlja rad na drugim projektima.
Lični život
Bio je oženjen 4 puta, trenutno je sa četvrtom ženom Dženet Hil (-{Janet Hill}-) od 2008.
Prijašnje žene su mu Alis Robertson (1976-1980), Kendis Klark (1981-1987) i Suzan Malkern (1990-2004). Ima troje djece s drugom ženom Kendis Klark.
2-Acetolaktatna mutaza
2-Acetolaktatna mutaza (, acetolaktatna mutaza, acetohidroksi kiselinska izomeraza) je enzim sa sistematskim imenom 2-acetolaktat metilmutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodna askorbinska kiselina.
Aizecourt-le-Bas
Ezkur le Ba je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 60 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 149 m, a minimalnoj 93 m).
One 2 Ka 4
One 2 Ka 4 (srpskohrvatskiprevod: "2 puta 2 su 4") (2001) je indijski film koji je režisirao Shashilal Nair. Glavne uloge u njemu tumače Shahrukh Khan, Juhi Chawla i Jackie Shroff.
Sadržaj
Javed (Jackie Shroff) i Arun (Shahrukh Khan), su specijalni policijski službenici koji hapse dilera droge KKV. Dok su bili na zadatku, Javed biva ubijen od strane čovjeka koji radi zajedno sa njim u policiji. Čak ni svom najboljem drugu nije rekao sve pojedinosti o zadatku na kojem je bio postavljen. Policija je korumpirana, tako da se može malo kome vjerovati. KKV zahvaljujući svojim vezama biva oslobođen sa suđenja.
Arun je razočaran i Javedova smrt mu je teško pala, a uskoro saznaje i to da je Javed njegovo četvoro djece ostavio njemu na brigu. On nikada nije bio lud za djecom, a ni djeca ne vole njega. Ali kako je to želja njegovog druga, on pristaje na to. On pronalazi Geetu, i traži od nje pomoć pri podizanju djece. Djeca se brzo navikavaju i zbližavaju sa njom. U međuvremenu Arun se trudi da nađe ubicu, koji je ubio njegovog prijatelja.
Stvari dobijaju dramatičan obrt, kada Arun odlazeći u noćni klub koji posjeduje KKV, nalazi Geethu kao igračicu u tom klubu. On joj prilazi, ali se ona pravi da ga ne poznaje. On pali auto i ide kući, ali nju nalazi kući sa djecom, i ona mu govori da nije uopšte izlazila, tako da on misli, da je to druga djevojka, koja nevjerovatno liči na nju.
Geeta je tajni policijski agent, koja se zaljubila u Aruna, kao i on u nju. Međutim, on uopšte ne zna ko je zapravo ona, kao i profesija, kojom se bavi. Sledeći put, on ulazi maskiran u kancelariju KKV i otima od njega novac. Geetha, je bila tu i ona po određenim riječima shvata da je otimač zapravo Arun. On je to uradio, da bi našao djeci i njoj skladan dom, jer je njegova kuća mala, i uopšte nije prikladna za podizanje djece. U novoj kući, policija nalazi drogu kod njega i hapse ga. Tada saznaje ko je Geetha u stvari, i ona svjedoči protiv njega. Kasnije, on pokušava da sazna ko mu je smjestio drogu... ...
Štrajk (film, 1925)
thumb|thumbtime=2|upright=1.5|Štrajk Štrajk (Стачка) je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1925. godine, snimljen u režiji Sergeja Ejzenštejna. Radnja se događa godine 1903. u predrevolucionarnoj Rusiji i opisuje štrajk radnika jedne tvornice, koji na kraju bude brutalno i krvavo ugušen od strane carističke vlasti. Štrajk se navodi kao jedan od primjera Ejzenštejnovog korištenja filmske montaže kao najsnažnijeg sredstva filmskog izraza, pri čemu se posebno ističe završna scena u kojoj se prizori masakra radnika izmjenjuju s prizorima klanja stoke. Ejzenštejn, koji je načela montaže obrazložio u eseju napisanom tokom snimanja, Štrajk je napravio uz pomoć glumaca i umjetnika iz avangardnog pokreta Proletkult. Film je imao snažnu propagandnu notu, i originalno je bio zamišljen kao dio velikog ciklusa Prema diktaturi, koji je trebao opisati dolazak boljševika na vlast i stvaranje sovjetske socijalističke države. Štrajk se čvrsto drži ideoloških osnova tadašnje sovjetske kinematografije, te inzistira na kolektivizmu izraženom kroz "kolektivnog" protagonista nasuprot individualizmu. Štrajk je postigao veliki uspjeh, a od Ejzenštejna stvorio međunarodnu zvijezdu i učinio jednim od najuticajnijih svjetskih sineasta, a što će se dodatno potvrditi daleko poznatijim ostvarenjem Oklopnjača Potemkin snimljenim kasnije iste godine.
Mezzanone, Foggia
Mezzanone je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Buras-Triumph, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Glutetimid
Glutetimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 217,264 Da.
Buras-Triumph, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.358.
Bad Honnef
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Zig Bad Honef se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajn-Zig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 75 metara. Površina opštine iznosi 48,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.915 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 516 stanovnika/km². Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5382008, NUTS (DEA2C) i LOCODE (DE BHF) kod.
Orotat reduktaza (NADH)
Orotat reduktaza (NADH) (, orotatna reduktaza (NADH), orotatna reduktaza (NADH2), DHOdehaza (nespecifična), DHOD (nespecifična), DHODaza (spedifična), dihidroorotatna oksidaza, pyrD (gen)) je enzim sa sistematskim imenom (S)-dihidroorotat:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju