cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atila
Atila kao vođa Huna
Atila je ojačao svoj položaj. Optužio je Bledu da je otrovao Ru-u i rešio ga se ubistvom 443. kada je postao jedini vladar Huna. Ujedinio je sva hunska plemena i narode od Volge do Germanije. Sedište njegove države koja se protezala od Danske do Panonije, od Laponije i Rajne do Kaspijskog jezera pa sve do Kine bilo je u ugarskoj niziji, nedaleko današnjeg Tokaja. Njegovu vlast priznavala su mnoga plemena Germana, Sarmata, Slavena i Turaka. Po rečima Priska, koji je jedini video Atilu i njegovu prestonicu, vojska mu je brojala oko 500.000 ratnika. Bila je naoružana strelama, kopljima, mačevima i noževima. Po osvajanju vlasti Atila je rešio da prekine savezništvo sa Rimom, ali da u početku ne ugrožava teritorije Zapadnog carstva, već samo Istočnog, tj. Vizantije.
Atili se za pomoć protiv Vizogota obratio vandalski kralj Gajzerih, šaljući mu brojne darove da bi ga naterao da zarati protiv Vizigotskog kralja Teodoriha. To je Atilu pokrenulo da ponovo obnovi neprijateljstva prema Vizigotima. Atila šalje svoje izaslanike caru Valentijanu III, u čije je ime vladala njegova majka Presidija u nameri da ih odvuče od saveza sa Vizigota i da se priključe Hunima u zajedničkoj borbi. Atila je obećavao da će čuvati mir prema zapadnom carstvu i da će samo ratovati protiv Teodoriha s kim je već dugo vreme nalazi u lošim odnosima. Teodorih je na vreme uvideo opasnost od ponovnog zbližavanja Huna i Rimljana, pa je pisao Atili da se zajedno sa Vizigotima bori protiv Rimljana.
Posle preuzimanja trona, Atila je za kratko vreme uspeo da potčini veliki broj okolnih plemena: Skira, Turkilinga, Sarmata, Herula, Hazare, i konačno mu je pošlo za rukom da i Ostrogote stavi pod svoju vlast. Osnovao je moćno kraljevstvo Huna sa sedištem u Panoniji. Sagradio je veleletnu prestonicu koja se nalazila nedaleko od današnjeg grada Đera u Mađarskoj. Skirski kralj mu se pokorio i dao mu je svoju ćerku za ženu. Prema izveštajima Priska sa Atilinog dvora, Atilina žena se zvala Krek i rodila mu je tri sina. Atila je priređivao manifestacije na dvoru, bio je obožavalac šamana, a bogatu trpezu su mu ukrašavale robinje iz drugih plemena.
Atilino pustošenje gradova Istočnog Carstva
thumb|right|270px|Mapa Atilinih osvajanja Dok je Zapadno carstvo bilo u trpeljivom odnosu sa hunskim vođom, to nije bio slučaj sa istočnim. Istočnim carstvom je tada vladao car Teodosije II, koji se suočavao sa hunskom opasnošću. Za vreme dvovlašća kod Huna bilo je samo izolovanih incidenata na granici Teodosijevog carstva, da bi se za vreme Atile sukobi preneli i u unutrašnjost carstva.
Atilin rat protiv Rimskog carstva
Kada je Atila osigurao svoju poziciju prema Vizantiji, koja je kupovala mir sa Hunima, okrenuo se Rimskom carstvu. Misao Atile da krene sa vojskom na Rim nikada ga nije napuštala. Ipak, on je oprvo napao njene provincije. Krajem 450. napao je Galiju. To je i vreme razvitka Burgundske kraljevine u oblasti Majnca, sa glavnim gradom Vormsom na Rajni. Kod Burgunda je tada vladao kralj Gunter koji se nalazio pritisnut između otvorenog sukoba njegovih ćerki i Huna. Najznačajnije svedočanstvo ovih događaja je bio starogermanski ep „Pesma o Nibelunzima“. thumb|right|250px|"Gozba Atile" Gunterove ćerke Krimhilda i Brunhilda su se zavadile oko blaga junaka iz plemena Nibelunga Zigfrida. Da bi pridobila celo bogatstvo, Krimhilda se udaje za Ecela, tj. Atilu, kralja Huna. Lukavstvom poziva sve Burgunde i kralja Guntera u logor Huna i izaziva masakr. Kako izbija veliki požar u samom logoru, svi bivaju mrtvi, sem Atile, koji je zatim zagospodario Burgundima.
Nakon prisajedinjenja Burgunda, Atila izlazi pred zapadnorimskim carem sa jasnim namerama. Traži da se sestra cara Valentijana III, Honorijom. Zanimljivo je objasniti kako je došlo do povezanosti Honorije i Atile. Honorija, sestra spomenutog cara Valentinijana, 449. godine zatečena je u ljubavnoj vezi sa svojim slugom. Nakon toga ljubavnik je pogubljen, a Honorija koja je verovatno bila trudna, izolovana je iz javnog života. Besna poslala je poruku Atili u kojoj je zamolila da postane njen vitez. Atila je to protumačio kao bračnu ponudu i zatražio polovinu Zapadnorimskog Carstva za njen miraz. Protiv ovoga je naročito ustala Valerijanova majka Presilda koja je izjavila da se njena ćerka neće nikada udati za varvarina. Atila je rešio da spor reši silom.
Jedini čovek koji se tada mogao suprostaviti Atili bio je zapadnorimski namesniik Flavije Aecije. On je jedno vreme bio taoc na hunskom dvoru i upoznao je hunski način življenja, njihove običaje i tradiciu. Kada su ga Rimljani u zamenu vratili, pokušao je da uzurpira mesto Valentijana za novog cara Rimljana, pa je osuđen na doživotno zatočeništvo. Opasnost od Huna je naterala da se on oslobodi iz tamnice i da ponovo komanduje rimskom vojskom.
Međutim, Aecije će posle pobede nad Atilom pasti kao žrtva čiste politike. Optužiće ga da je ponovo pripremao prevrat, pa će biti ubijen na ulici 454. Flaviju Aeciju je data velika vojska, a on je ponovo postavljen za vrhovnog zapovednika rimskih legionara. Aecije je na jugu formirao jake vojne snage, primivši u vojsku Vizigote, Franke i Burgunde. Pošto je Atila zauzeo Orlean, koji je Aecije uskoro povratio, Atila se sa bogatim plenom počeo vraćati u otadžbinu, ali ga je Aecije u stopu gonio. Hunska vojska je prešla Rajnu nizvodno od Majnca, ali su ih na drugom kraju sačekale odmorne trupe Aecija.
U rano svitanje 20. 6. 451. godine na ravnici Campus Mauriciacus (Maurikijevo polje), sedam ipo kilometara od grada Troe započeta je odsudna bitka. U toj bici na jednoj strani su se borili Huni i niz germanskih plemena, među kojima i Ostrogoti, dok su na drugoj strani bili Aecijevi Galo-Rimljani i takođe germanska plemena, između ostalih Vizigoti sa njihovim kraljem Teodorihom, koji je našao svoju smrt na ovom bojištu i njegovim sinom Torismundom. Huni su zauzeli desnu stranu polja, a Rimljani levu. Kada je Atila video da je njegova vojska preslaba da bi izborila pobedu, lično je krenuo na Aecija koji se nalazio na brdašcu odakle je mirno posmatrao tok bitke. Atila je posle velikih gubitaka naredio povlačenje u vojne barake, 4km od polja. Tu su Vizigoti noću pokušali da prepadnu Hune, ali su Huni na vreme alarmirali uzbunu i oterali Vizigote dalje od logora.
Idućeg dana, Atila se sa ostatkom vojske povukao. Aecije je slavio svoju veliku pobedu u Rimu. Atila je iskoristio dezorganzaciju Vizigota, pa je preduzeo novi ratni plan. Prešao je Julijske Alpe i upao u Italiju 452.Opseo je grad Akvileju, blizu [Venecij|Venecije]] i zidine je tukao katapultima. Kad je grad pao, Atila je nameravao da odatle krene na Rim, ali su ga njegovi najbliži savetovaoci odvratili. Zauzeo je više gradova, opustošio dolinu Pada i stigao do Mincia gdje mu je u susret došao papa Leon I. Samo zahvaljujući papi Leonu I Rim je spašen od razaranja. Epidemije i glad prisilili su Atilu da napusti Italiju. Konstantinopolj je pak nakon poraza vizanstkog cara Teodosija II spašen samo zato što je hunska vojska, koju je prvenstveno činila pešadija, bila sasvim nedorasla i neopremljena za opsadu tako velikog grada.
Smrt u bračnoj postelji
Atila je umro na dan svog venčanja, iako je već imao velik broj žena. Uzeo je novu, mladu. Zvala se Ildiko. Dan venčanja protekao je u žestokom opijanju i slavlju. Pijan i požudan kada je pala noć mladu je odveo u svoje odaje. Nađen je mrtav naredno jutro, a nova mlada drhatala je od straha dok je pored nje ležao mrtav veliki hunski vođa. Navodno je umro od prekomerne doze alkohola i jakog krvarenja iz nosa premda postoje i pretpostavke kako je smrt bila nasilna. Sahranjen je, prema legendi, u tri kovčega: zlatnom, srebrnom i gvozdenom. Nakon njegove smrti hunska se država raspala. U toku noći, telo mu je spaljeno po starom hunskom običaju, a zatim stavljeno u kovčeg, zajedno s velikom količinom opljačkanog blaga i spušteno u reku Tisu. Reka je odnela Atilino telo u neznane daljine. U više navrata pokušalo se otkriti njegov grob, ali je do sada sve ostalo samo na pokušajima. Hunsko carstvo nakon Atiline smrti nestalo je u hipu. Godine 454. Ostrogoti i druga germanska plemena pobunila su se protiv Huna, a Atilini sinovi zavađeni među sobom nisu se mogli nositi s krizom.
Ime
Atila je imao gotsko ime (atila je umanjenica od gotske reči ata što znači otac). Na njegovom su dvoru vladali gotski običaji, a spomen mu je sačuvan i u gotskoj narodnoj priči. Zbog svojih pustošenja i surovosti prozvan je flagelum Dei (bič Božiji). To ime se prvi put spominje kod anonimnog pisca iz 9. veka. Ušao je u priče i legende mnogih drevnih naroda. Kao legendarna ličnost Atila se javlja i u Nibelunzima (kao: Etzel), Edi (kao: Atli) i u narodnoj tradiciji Južnih Slovena kao Atil pasoglavi.
Metil fenkapton
Metil fenkapton je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 349,257 Da.
Mill Neck, New York
Mil Nek je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 997, što je 172 (20,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frankie and Johnny (1991 film)
Frenki i Džoni je američki igrani film snimljen 1991. godine u režiji Garija Maršala sa Mišel Fajfer i Al Pačinom u glavnim ulogama. Scenario je napisao Terens MekNeli na temelju vlastitog pozorišnog komada Frankie and Johnny in Claire de Lune. Protagonist je sredovečni Džoni, nedavno pušteni bivši zatvorenik koji pronalazi posao kuvara u restoranu i pokušava zavesti tamošnju konobaricu Frenki, uprkos njenom besu i nepoverenju prema muškarcima koje je stekla nakon veoma lošeg ljubavnog iskustva.
Spigno Saturnia Superiore, Latina
Spigno Saturnia Superiore je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Oak Hill, Tennessee
Ouk Hil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.529, što je 36 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sorarù, Belluno
Sorarù je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
David Schwimmer
Dejvid Lorens Švimer (Astorija, Kvins, Njujork, Njujork, SAD, 2. 11. 1966) je američki glumac. Poznat je po ulozi Rosa Gelera u TV seriji „Prijatelji“.
Detinjstvo i školovanje
Rođen je u Kvinsu, Njujork, ali je sa roditeljima, Arturom i Arlin Švimer, odrastao u Los Anđelesu. Pošto je završio srednju školu "Beverli Hils", upisao je čikaški severozapadni univerzitet, kako bi, kao i njegovi roditelji, postao advokat. Međutim, pošto je završio fakultet (gde je stekao pozorišnu i besedničku diplomu), zajedno je sa još sedam diplomaca Severozapadnog univerziteta, 1988. godine osnovao čikaško pozorišno preduzeće "Lookingglass", koje je predstavljalo udruženje glumaca, producenata i scenarista.
Karijera
Radeći u "Lookingglass"-u, glumio je u predstavama: "West", "Odiseja", "Of One Blood", "In the Eye of the Beholder" i "The Master and Margarita", a učestvovao je u produkciji predstava "The Jungle", "The Serpent", koja je osvojila 6 "Džozef Džeferson" nagrada, i "Alisa u Zemlji čuda" koja je izvedena na edingburškom festivalu.
Ne računajući pozorišne uloge, njegova glumačka karijera počinje krajem 80-ih, i to malom ulogom u filmu "Biloxi Blues", a zatim su usledili i TV film "A Deadly Silence", kao i filmovi "Flight of the Intruder", "Crossing the Bridge", "Twenty Bucks", "The Waiter", "The Pitch" i "Wolf". Imao je epizodne uloge u serijama "The Wonder Years", "L.A. Law", "Njujorški plavci", "Blossom" i "Monty".
1994. godine je dobio ulogu Rosa Gelera u TV seriji "Prijatelji". Glumio je u svih 238 epizoda ove serije, od njenog početka 1994, pa sve do njenog kraja 2004 godine.
Koristeći prekide u snimanju "Prijatelja", Dejvid je nastavio da glumi u filmovima (bioskopskim: "The Party Favor", "The Pallbearer", "Breast Men", "The Thin Pink Line", "Kissing a Fool", "Six Days Seven Nights", "Apt Pupil", "All the Rage", "Love & Sex", "Picking Up the Pieces" i "Hotel"; televizijskim: "Since You've Been Gone" i "Uprising"), ali i drugim TV serijama ("Neženja", "Urgentni centar" i "Band of Brothers").
Posle završetka snimanja "Prijatelja", koji su mu doneli nominaciju za nagradu "Emi", glumio je u filmovima "Duane Hopwood" i "Big Nothing", i pozajmio je glas crtanom liku u crtanom filmu "Madagaskar". 2004. godine je glumio samog sebe u HBO-ovoj TV seriji "Curb Your Enthusiasm", a 2005. godine je glumio u londonskoj predstavi "Some Girls". 2004. i 2005. godine je režirao 2 epizode serije "Džoi", serije koja je nastala iz serije "Prijatelji", a svoj prvi film ("Run, Fat Boy, Run") je režirao 2007. godine.
2008. godine će biti prikazana 2 njegova filma: "Nothing But the Truth" i nastavak crtanog filma "Madagaskar" - "Madagascar: The Crate Escape".
Privatni život
Od 1993. do 1996. godine je bio u vezi sa advokatskom službenicom Sarom Trimbl, a od 1996. do 1997. je bio u vezi sa pevačicom Natali Imbruljom. 1998. godine, na snimanju filma "Kissing a Fool", upoznao je glumicu izraelskog porekla Mili Avital, sa kojom je kasnije bio u vezi.
Sinbad: Legend of the Seven Seas
Sinbad: legenda sedam mora je američki animirani film iz 2003. godine. Njegov protagonist je arapski pomorac Sinbad koji nastoji ukrasti Knjigu mira od boginje Eride. Predstavljao je jedan od posljednjih filmova rađenih klasičnom (ne-računalnom) animacijom.
Bissy-la-Mâconnaise
Bisi la Makonez je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Makon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 177 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 530 m, a minimalnoj 243 m).
Festival jednakih mogućnosti
Festival jednakih mogućnosti je hrvatski festival kojeg se pokrenulo radi razvoja društvene svijesti o invalidnosti, t.j. o potrebama i te umjetničkom i inom stvarateljstvu osoba s invalidnošću. Međunarodnog je karaktera.
Organizira ga Društvo tjelesnih invalida. Pokrovitelji su Ministarstvo obitelji, branitelja i međugeneracijske solidarnosti, Turistička zajednica Grada Zagreba te zagrebački Gradski ured za rad, socijalnu politiku i zdravstvo.
Svrha je festivala javno pokazati stvaralačke mogućnosti izvođača programa, šireći poruku da i osobe s invalidnošću trebaju uživati ista prava i obveze poput drugih građana. To je tradicijska međunarodna manifestacija urbane kulture, a na trodnevnom uličnom festivalu nastupa preko 900 izvođača iz zemlje i inozemstva, od kojih oko 600 osoba s invalidnošću. U organizacijskom timu radi oko 20 stručnjaka i 130 volontera.
Povijest
Prvi se festival održao 17. i 18. svibnja 2002. zahvaljujući potpori Delegacije Europske komisije u Republici Hrvatskoj i moralnom pokroviteljstvu Grada Zagreba. Ideja za taj projekt pažljivo je razrađena, a rođenje neobičnog festivala na "krilima" entuzijazma sudionika snažno je odjeknulo u javnosti. Opstojnost Festivala danas podupiru državna i gradska tijela uprave te mnoge javne institucije i darovatelji.
Svrha
Festival jednakih mogućnosti predstavlja osobe s invalidnošću koje s estradnim i kazališnim umjetnicima nastupaju u glazbeno-scenskom, filmskom i likovnom programu te športskim igrama. Svrha je Festivala pokazati stvaralačke mogućnosti izvođača programa na javnoj kulturnoj sceni, šireći poruku o tome da osobe s invalidnošću trebaju uživati ista prava i obveze poput drugih građana, te tako poticati donošenje mjera za njihovo ravnopravno sudjelovanje u razvoju zajednice.
Program
Festival je koncipiran u četiri tematske cjeline. Glazbeno-scenski program sastavljen je od dramskih, glazbenih i plesnih točaka koje su naizmjenično izvodile osobe s invalidnošću i estradni umjetnici. U filmskom se programu prikazuju dokumentarni filmovi o životu i radu osoba s invalidnošću. Likovni program se sastoji od urbane skupne izložbe likovnih radova na kojoj izlaže šezdeset autora različitih umjetničkih izričaja, povezanih tjelesnim oštećenjem kao zajedničkim obilježjem. Edukacijsko-rekreacijski program sastavljen je od igara mobilnosti u kojima javne osobe i građani, u simuliranom oštećenju na improviziranom poligonu, stječu iskustva kretanja pomoću invalidskih kolica i orijentacije u prostoru pomoću bijelog štapa. Športski program sastoji se od turnirskih natjecanja u sjedećoj odbojci te boćanja, tenisa i ulične košarke u invalidskim kolicima.
Dramaturški kolektiv
Dramaturški kolektiv je program koji je osnovan 18. prosinca 2007. godine u sklopu Teatra &TD, a osnovali su ga Goran Ferčec i Jasna Žmak.
Cilj dramaturškog kolektiva jest afirmacija suvremenog dramskog teksta mladih i neafirmiranih autora. Koncept Malih noćnih čitanja zamišljen je kao mjesečni prilog kazališnom životu koji se događa nakon večernjih izvedbi unutar programa Teatra &TD.
U skladu s novom programskom politikom Teatra &TD kojom se žele trasirati putevi k novom teatru, dramaturški kolektiv pridružuje se obogaćivanju domaće kazališne scene stvarajući prostor za autore koji nemaju prilike da se drugdje za njih čuje.
Godine 2010. uređuju časopis Frakcija br. 56./57. posvećenog temi novog dramskog pisma, a u kojem predstavljaju novu generaciju suvremenih hrvatskih dramatičara (Rona Žulj, Vedrana Klepica, Maja Sviben, Ivor Martinić, Lana Šarić, Goran Ferčec, te autorski tandem Anica Tomić i Jelena Kovačić.).
Godine 2012. nastavljaju djelovanje u suradnji sa Zagrebačkim kazalištem mladih i u organizaciji Centra za dramsku umjetnost. Organizacijski tim odabrao je pet dramskih tekstova te su scenska čitanja režirali redom etablirani kazališni redatelji kao što su Ivica Buljan, Franka Perković, Mario Kovač, Miran Kurspahić i Dario Harjaček. Uz scenska čitanja održan je i bogati popratni program tijekom kojeg su se predstavili neki od već etabliranih dramskih autora u regiji kao što su Ivana Sajko, Ivor Martinić, Simona Semenič i Minja Bogavac. 2014. organizaciju Malih noćnih čitanja preuzima kazališna udruga KUFER u suradnji s Teatrom &TD.
Pročitane drame
{| border="1" cellpadding="2" !Godina !Ime autora !Naslov teksta !Režija
3-Fluoroamfetamin
3-Fluoroamfetamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 153,197 Da.
Oltar domovine
thumb|300px|Oltar domovine Oltar domovine spomenik je svim palima u Domovinskom ratu. Spomenik je rad kipara Kuzme Kovačića, a nalazi se ispred južnog bedema na zagrebačkom Medvedgradu. Oltar domovine, otvorio je na Dan državnosti 30. svibnja 1994. predsjednik Franjo Tuđman kao mjesto na kojemu će svi moći odati poštovanje hrvatskoj domovini.
Spomen obilježje tvore kamene kocke od različitih vrsta kamena i nejednake visine te šest staklenih plavih ploča, koje kao da su se po zemlji posložile u hrvatski grb. Na kamenim kockama isklesani su hrvatski motivi iz vremena kneza Branimira, Veliki križ, te stihovi hrvatske himne. Oko i na spomeniku položeno je 29 staklenih plavih i bijelih "kapi". Kameni blokovi skulpture izgrađeni su od kamena iz svih hrvatskih županija. U sredini se nalazi "vječna vatra".
Predsjednik Franjo Tuđman je 1. studenog 1999. godine uz dan Svih svetih pohodio Oltar domovine na Medvedgradu, bio je to i njegov posljednji javni nastup prije smrti.
Nakon 2000. spomenik je pretrpio oštećenja, a staklene ploče su popucale. Godine 2006. dovršena je prva faza obnove ugradnjom lijevanih staklenih elemenata.
Oplotnica (općina)
Općina Oplotnica (slovenski: Občina Oplotnica) je jedna od 212 slovenskih općina od 4.029 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Oplotnica.
Geografske karakteristike
Općina Oplotnica prostire se jugozapadno od Slovenske Bistrice) po obroncima Pohorja na površini od 33.2 km², na kojoj leži 21 naselje.
Naselja Općine Oplotnica
Božje, Brezje pri Oplotnici, Dobriška vas, Dobrova pri Prihovi, Čadram, Gorica pri Oplotnici, Koritno, Kovaški Vrh, Lačna Gora, Malahorna, Markečica, Okoška Gora, Oplotnica, Pobrež, Prihova, Raskovec, Straža pri Oplotnici, Ugovec, Zgornje Grušovje, Zlogona Gora, Zlogona vas.
1874
Godina 1874 (MDCCCLXXIV) je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru, odn. redovna godina koja počinje u utorak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Februar/Veljača
mini|200px|Druga vlada [[Benjamin Disraeli|Benjamina Disraelija u UK (1874-80)]]
April/Travanj
mini|250px|"[[Impresija, izlazak sunca"]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|200px|[[Pisaći stroj Sholesa i Gliddena]]
Sidon, Mississippi
Sajdon je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 509, što je 163 (-24,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1874
Oktobar/Listopad
mini|220px|Zgrada Rektorata i Pravnog fakulteta [[Zagrebačko sveučilište|Zagrebačkog sveučilišta]]
The Blue Lagoon (film, 1980)
The Blue Lagoon (naslov preveden kao Plava laguna) je američki igrani film snimljen 1980. u režiji Randal Kleisera. Scenario Douglasa Daya Stewarta se temelji na istoimenom romanu Henry De Vere Stacpoolea. Protagonisti su dječak i djevojčica koje su nakon brodoloma ostali sami na usamljenom tropskom otoku usred Pacifika, radnja prati njihove napore da prežive i, da lišeni roditeljskog odgoja i obrazovanja, suoče s fenomenima kao što su pubertet i ljubav. Film, za koji je muziku komponirao Basil Poledouris, a snimio ga Néstor Almendros, je uspješno koristio atraktivne pacifičke lokacije kao i glavne glumce - Christophera Atkinsa i Brooke Shields - koji su tumačili protagoniste u adolescentskim godinama. Plava laguna je zato doživjela veliki uspjeh.
1874
Kroz godinu
mini|200px|Zgrada Srpske pravoslavne crkvene opštine u Budimpešti mini|230px|Verzija [[Edgar Degas|Degaovog "Časa plesa"]]
The Blue Lagoon (film, 1980)
S druge strane je nastup Shields, koja je u vrijeme snimanja imala 14 godina, izazvao kontroverze zbog navodne dječje pornografije u scenama u kojima se njen lik pojavljuje bez odjeće. Shields, koja je slične kontroverze bila izazvala s 12 godina u filmu Slatka mala, bila je prisiljena svjedočiti pred Predstavničkim domom američkog Kongresa kako ju je u svim "problematičnim" scenama zamjenjivala odrasla dublerka, odnosno da je njena kosa bila zaljepljena za grudi u toples scenama.
Uspjeh Plave lagune je potakao snimanje filma Paradise s Phoebe Cates koji je koristio sličan zaplet. Sama Plava laguna je godine 1991. dobila nastavak u obliku filma Povratak u Plavu lagunu.
Radnja
Film se bavi parom veoma mladih brodolomnika koji su dospeli na pusto ostrvo kad su imali po sedam godina, gde odrastaju i gde su upućeni isključivo jedno na drugo s obzirom da ostaju na ostrvu potpuno sami. Kao adolescenti, doživljavaju i ljubav. Sve to vreme moraju da uče kako da prežive u divljoj prirodi koja pruža mnogo mogućnosti (drva od kojih prave kolibu, izobilje hrane, riba, tropskih plodova), ali i mnoge opasnosti, kao što su otrovne životinje. Prepuštajući se uglavnom instinktima oni ne samo da opstaju, već uspevaju i da odgaje dete koje su dobili...
Kritike
U „Politikinom zabavniku“ ovaj film je okarakterisan kao veoma loš, zbog obilja nepotrebnih scena (kao što su prikazi „iznenađenih“ papagaja), ali i zbog nelogičnosti. Na primer, koliba koju su brodolomnici sagradili izgleda kao hotelska soba, što je kasnije parodirano u filmu „Strogo poverljivo“. Takođe, na drugom kraju ostrva stanuju urođenici, odnosno divlje pleme sa kojima se brodolomnici uopšte ne sreću do kraja filma, iako na ostrvu provode mnogo godina.
Kao loša ocenjena je i gluma Bruk Šilds, iako ju je upravo ovaj film i proslavio. Prve godine u kojoj je uspostavljena „nagrada“ Zlatna malina kao antipod čuvenoj nagradi Oskar, a to je upravo godina kada je nastao i film (1980), za najgoru glumicu je proglašena Bruk Šilds. Naime, Zlatnu malinu je osnovao Džon Vilson, a „nagrađuje“ se najgori film, najgori glumac i glumica, sporedne uloge, scenario, režija – zapravo, gotovo sve kategorije koje nudi i nagrada Oskar, ali u negativnom smislu.
Marina, Chieti
Marina je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Bacači sjenki
mini|Logotip Bacača sjenki Bacači Sjenki su neprofitna međunarodna umjetnička i produkcijska platforma za interdisciplinarnu suradnju, stvaralaštvo te promišljanje intermedijalnih umjetnosti posebice u području njihove primjene u Urbanim prostorima. Njeno sjedište je u Zagrebu, Hrvatska.
Osnovali su je 2002. godine intermedijalni umjetnici Boris Bakal i Željko Serdarević, a u njoj djeluju i s njom surađuju Katarina Pejović Stanko Juzbašić, Vanja Žanko, Srećko Horvat i mnogi drugi.
BS potiču interkulturalni dijalog stvarajući projekte i platforme za djelatnu kulturnu razmjenu između hrvatskih i međunarodnih umjetnika i profesionalaca u umjetnosti, te propituju postojeće koncepte individualnog i kolektivnog identiteta.
BS svojim djelovanjem ohrabruju raspravu o prirodi i proturječjima globalizacijskih procesa u tijeku i bave se onim društvenim, političkim i kulturnim temama koje ukazuju na važne probleme pojedinog društva.
Tijekom 13 godina postojanja, BS su ostvarili niz projekata na domaćoj i međunarodnoj razini. Većina tih projekata, nastalih kao skulpture u vremenu, propitkuje odnos čovjeka i prostora kroz posve različite pristupe: kao specifičnu studiju svjetskih gradova, koja poprima oblike poetsko-detektivskih urbanih putovanja (Shadow Casters); kao isprepletanje materijalnog prostora predstave i stvarnog vremena glumca s virtualnim prostorom te odloženim vremenom filma (proces_grad, III dio); kao ulazak u mikrokozmos jednog nebodera i višedimenzionalno otkrivanje njegove prošlosti, sadašnjosti i budućnosti (Čovjek je Prostor: Vitić_pleše).
U dosadašnjim projektima BS sudjelovalo je preko 150 umjetnika iz 36 zemalja svijeta. Projekti su ostvareni i predstavljeni na festivalima i manifestacijama u Zagrebu,  Dubrovniku,  Bologni,  Grazu,  Ljubljani,  Pisi,  Beogradu,  Marseille,  Leidenu,  Genovi,  Podgorici i  New Yorku, u suradnji s lokalnim partnerima (Urban festival, Dani hrvatskog filma, Eurokaz Festival, MI2 Institut, ARL i Karantena Festival. Hrvatska; Exodus Festival i Moderna galerija, Slovenija; CinemaTeatro LUX, Fabbrica Europa, Stagione di Caccia festival i Orchestra Stolpnik, Italija; CENPI i Centar Rex, SCG; Stadt Park Galerie, Graz, Austrija; LFK&La FRICHE, Francuska; Sveučilište Leiden, Nizozemska; medijski centar The Kitchen, Dancing in The Streets, Sveučilište Columbia, SAD).
BS daju potporu zagrebački Ured za kulturu, obrazovanje i sport grada Zagreba, Ministarstvo kulture Republike Hrvatske, Ministarstvo znanosti, obrazovanja i sporta Republike Hrvatske, brojni sponzori (Zagrebačka banka, Erste banka, Ergonet, itd.) te zaklade (Zaklada Kultura nova, Nacionalna Zaklada za razvoj civilnog društva, Trust for Mutual Understanding, ArtsLink, Europska kulturna zaklada ECF, itd.).
Ostvareni projekti
2001.
2002.
2003.
2005.
2006.
2007.
2008.
2010. 2011.
2012.
2013.
Xun You
Xun You (157 - 214 ) bio ej savjetnik Kina|kineskog gospodara rata za vrijeme kraja dinastije Han. Bio je nećak daleko poznatijeg Xun Yua, koji je također bio Cao Caov savjetnik. Prije ulaska u Cao Caovu službu je bio savjetnik drugih gospodara rata kao što su He Jin, Yuan Shu i Dong Zhuo. Zajedno sa Cheng Yuom je bio jedan od Cao Caovih savjetnika za vrijeme bitke kod Crvenih stijena. Kasnije se usprotivio Cao Caovoj namjeri da za sebe uzme titulu "Kralj Weia".
Metil fenilacetat
Metil fenilacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 150,174 Da.
Opština Mionica
Centar opštine je grad Mionica. Opština Mionica se sastoji od 36 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 16.513 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -10 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 1.939 ljudi. U opštini se nalazi 18 osnovnih škola.
Villaggio Valdora, Verbano-Cusio-Ossola
Villaggio Valdora je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Iron Station, North Carolina
Ajron Stejšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Opština Negotin
Opština Negotin' je opština u istočnoj Srbiji, u Borskom okrugu, u Timočkoj Krajini. Središte opštine je grad Negotin. Prema popisu stanovništva iz 2002. godine, na teritoriji opštine živi 43.551 osoba. Opština se graniči sa opštinama Kladovo, Majdanpek, Bor, Zaječar te sa Rumunijom i Bugarskom.
Miloš Žanko
dr Miloš Žanko (Split, 1915 — Beograd, 24. januar 2000) bio je hrvatski i jugoslavenski komunistički političar, poznat kao zagovornik unitarističkih stavova u Drugoj Jugoslaviji i suprotstavljanju MASPOK-u.
Biografija
Rođen je 1915. godine u Splitu. Završio je Pravni fakultet na Zagrebačkom univerzitetu.
Kao student pristupio je studentskom revolucionarnom pokretu i 1934. godine postao član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljen je 1941. godine.
U Narodnooslobodilačkom ratu učestvovao je od 1941. godine i nalazio se na raznim vojnim i političkim dužnostima. Bio je većnik Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ) i Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Hrvatske (ZAVNOH).
Posle oslobođenja Jugoslavije, 1945. godine bio je pomoćnik ministra za Hrvatsku u Privremenoj vladi DFJ dr Pavla Gregorića. Potom je obavljao funkcije u republičkim organima Narodne Republike Hrvatske:
Godine 1967. je prešao da obavlja funkcije u federalnim organima Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije:
Veliku pažnju javnosti, marta 1967. godine, privukli su njegovi članci u listu „Vjesnik“, gde je javno kritikovao objavljivanje „Deklaracije o položaju i nazivu hrvatskog književnog jezika“, iza koje su stajali Matica hrvatska, Društvo knjiženika Hrvatske i još neke kulturne i naučne ustanove. Tada je došao u sukob sa rukovostvom SK Hrvatske, na čijem su čelu bili Savka Dabčević-Kučar i Miko Tripalo, ali je intervencijom Josipa Broza Tita i rukovodstvo SKH osudilo objavljivanje Deklaracije.
Krajem 1969. godine, u svojim člancima u listu „Borba“ kritikovao je jačanje nacionalizma u Hrvatskoj i MASPOK, kao i rukovodstvo SKH koje se ne vodi borbu protiv nacionalista. Tada je ponovo došao u sukob sa rukovodstvom SKH, koje ga je na Desetoj plenarnoj sednici CK SKH, održanoj januara 1970. godine smenilo sa svih političkih i državnih funkcija zbog „stavova o međunacionalnim odnosima i ulozi federacije, koji su u suprotnosti sa politikom SK Hrvatske“. Tada se povukao iz političkog života i prešao da živi u Beograd, gde je i umro 24. januara 2000. godine.
Godine 1986. Savez udurženja boraca Narodnooslobodilačkog rata Hrvatske mu je dodelio Plaketu za „učvršćivanje bratstava i jedinstva naših naroda“.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.
Iron Station, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 755.
Shiloh, Richland County, Ohio
Šajlo je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Stela 1 iz La Mojarre
mini|302x302piksel|Kompletan pogled na spomenik. Stela iz La Mojarre 1 je mezoamerički kameni spomenik (stela) koji datira iz 2. vijeka. Otkriven je godine 1986. i izvučen iz rijeke Acula kraj nalazišta La Mojarra u meksičkoj državi Veracruzu, nedaleko od arheološkog nalazišta Tres Zapotes. Kameni (vapnenački) blok je širok 1,6 m i visok 2 m, te težak četiri tone, te sadrži 535 glifova istmijskog pisma. Smatra se jednim od najstarijih pisanih artefakata u Mezomerici i pripada epi-olmečkoj kulturi. Karakterističan je po tome što ne samo navodi dostignućča vladara, nego ih i smješta u kozmološki okvir kalendara i astronomskih događaja.
Shiloh, Richland County, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 649, što je 72 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stela 1 iz La Mojarre
Desna strana kamena predstavlja uklesani portret čovjeka u raskošnom pokrivalu za glavu i kostimu, čiji je donji dio, doduše, erodirao kroz vrijeme. Iznad lika se nalazi 12 kratkih stupaca sa glifovima, a koji odgovaraju s 8 dužih stupaca desno od lika. Među tim glifovima su i dva datuma mezoameričkog dugog kalendara koji odgovaraju maju 143. n.e. i julu 156. n.e.. Spomenik predstavlja rani primjer stele koji će kasnije postati karakteristika majanskih nalazišta iz klasičnog perioda.
3-Fluoroetamfetamin
3-Fluoroetamfetamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 181,250 Da.
Naftalen
Naftalen je policiklični aren molekulske formule C10H8. On je bela kristalna materija sa karakterističnim mirisom koji se može detektovati pri koncentracijama od 0.08 ppm po masi. Njegova aromatični ugljovodonična struktura se sastoji od kondenzovanih prstena benzena. Naftalen se koristi kao sredstvo protiv moljaca. Naftalen se dobijaja iz nafte. ok
thumb|center|500px|Rezonantne strukture naftalena.
Opština Osečina
Opština Osečina je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u Centralna Srbija i spada u Kolubarski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 319 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 21.100 ha, a na šumsku 9.151 ha).
Hua Xin
Hua Xin (157–231) bio je savjetnik kineskog gospodara rata Cao Caoa. Karijeru je započeo kao službenik na dvoru dinastije Han da bi se kasnije pridružio Sun Ceu, a na kraju Cao Caou. Kada je Cao Caov nasljednik Cao Pi sebe proglasio carem i osnovao državu Wei, Hua Xin je imenovan ministrom za pisma.
Dok je u historijskim knjigama opisan kao miran i blag čovjek, popularni roman Romansa Tri kraljevstva kao okrutnu i beskrupuloznu ličnost, koja ubija posljednju caricu dinastije Han kako bi cara Xiana natjerala da abdicira u korist Cao Pija.
Bazougers
Bazuže je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Laval.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 933 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 108 m, a minimalnoj 52 m).
Sprofondi, Latina
Sprofondi je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
159
Godina 159. (CLIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kvintila i Priska (ili, rjeđe, godina 912. Ab urbe condita). Oznaka 159. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
KIC
KIC (Kulturno informativni centar) sa sjedištem u Preradovićevoj ulici 5 u Zagrebu, Hrvatska, osnovan je 1964. godine pod nazivnom Centar za kulturu i informacije Zagreb, a pod današnjim nazivom djeluje od 1984. godine.
Djelatnost i povijest
Djelatnosti KIC-a su tribine, izložbe, film i izdavaštvo. Pri samom osnutku centra ustanovljeni su: informativno-politički program, program za književnost, likovnu umjetnost i opću kulturu, filmski program, glazbeni program te čitaonica stranog tiska i periodike iz područja kulture. Program tribina danas zamišljen je kao odraz svojevrsnog duha vremena i kao jedna točka sinergije i okupljanja zainteresiranih oko raznolikih ideja i projekata. Široj i raznolikoj publici nastoji se ponuditi sva raznolikost kulturne i društvene scene.
Od 1969. djeluje Galerija Forum (Teslina 16). Galeriju su utemeljili ugledni hrvatski umjetnici: Edo Murtić, Frano Šimunović, Zlatko Prica, Kosta Angeli Radovani, Oton Postružnik, Ferdinand Kulmer i drugi. Galerija Forum profilirala je svoj program na vrhunskim likovnim i estetskim vrijednostima, i njezino je djelovanje bilo od izvanrednoga značaja u hrvatskoj sredini. Upravo na tim vrijednostima koje su već postale i zaštitnim znakom Galerije koja je u minulim desetljećima jasno izgradila svoj izlagački program, 2001. godine utemeljena je i Nagrada Galerije Forum koja se svake godine dodjeljuje likovnom stvaraocu za uspješno realiziranu samostalnu izložbu. Tom se Nagradom također želi promicati one likovne vrijednosti koje Galerija koncepcijski i provodi u svojemu prostoru.
Potkraj 1970-ih godina 20. st., na poticaj umjetnika okupljenih oko galerije, osnovan je Studio Galerije Forum (Preradovićeva 5), namijenjen promoviranju mladih umjetnika koji su se bavili fotografijom, arhitekturom, i ostalim likovnim disciplinama. Posljednja izložba u Studiju Galerije Forum održana je 1993., nakon čega on prestaje postojati kao samostalan galerijski prostor. Izložbe su se održavale i dalje (s naglaskom na fotografske), a od 2001. u tom prostoru započinje djelovati Fotogalerija KIC klub. Čitaonica je prestala s radom 1987.,a na početku 1990-ih ugasile su se i glazbene slušaonice. Fotografički atelier za potrebe centra djelovao je do 1995. godine.
Početkom 1990-ih u dvorani KIC-a počeli su se redovito prikazivati filmovi: Kino Hollywood djelovalo je u KIC-u od 1993. do 1998., a 2000. s radom je započelo KIC art kino. Repertoar kina orijentiran je na neameričku filmsku proizvodnju, nekomercijalne, dokumentarne i animirane filmove, filmove pojedinih autora i kinotečne filmove. U sklopu kina organiziraju se gostovanja filmskih umjetnika iz zemlje i inozemstva. U KIC-u se od 2000. nalazi Internetski centar.
U 2007. godini KIC je krenuo i s izdavaštvom te iz tiska izlazi kapitalni Rječnik Simbola Jeana Chevaliera i Alaina Gheerbranta, novo i prošireno peto izdanje, kao i deset naslova iz legendarne i svjetski popularne francuske džepne biblioteke Que sais -je? (Što znam?).
Opština Petrovac na Mlavi
Opština Petrovac je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u Centralnoj Srbiji i spada u Braničevski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 655 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 48.374 ha, a na šumsku 12.773 ha).
Centar opštine je grad Petrovac na Mlavi. Opština Petrovac se sastoji od 34 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 34.511 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -6,7 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 6.268 ljudi. U opštini se nalazi 33 osnovnih i 1 srednja škola.
Ola, Arkansas
Ola je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.281, što je 77 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Deep End of the Ocean (film)
The Deep End of the Ocean je američka dramski film snimljen 1999. godine u režiji Ulua Grosbarda sa Mišel Fajfer glavnoj ulozi. Temelji na istoimenom romanu Džeklin Mičard iz 1996. godine, poznatom kao prvi bestseler u Oprinom Klubu knjige. Protagonistica je žena čiji je sin kidnapovan i u čiji dom devet godina kasnije dolazi tajanstveni mladić tvrdeći da je to upravo on.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Dublji dio oceana, a u Srbiji pod naslovom Na samom dnu okeana.
158
Godina 158. (CLVIII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Tertula i Sacerdosa (ili, rjeđe, godina 911. Ab urbe condita). Oznaka 158. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Aren
Areni (Aromatični ugljovodonici) su ciklični ugljovodonici koji se po svom hemijskom ponašanju razlikuju od alifatičnih ugljovodonika.
Najprostiji aromatični ugljovodonik je benzen (C6H6). Areni sa alkil grupama grade toluene i ksilene.
Hemijsko ponašanje
Na osnovu molekulske formule može se pretpostaviti da su areni veoma nezasićeni ugljovodonici i da imaju osobine slične alkenima. Ipak areni za razliku od alkena ne reaguju sa reangensima kao što su HCl, razblaženi KMnO4, brom.
Ali ako se smeši benzena i broma dodaju opiljci gvožđa dolazi do reakcije pri kojoj se oslobađa HBr, a vodonikov atom benzena se zamenjuje bromom.
Benzen ne reaguje sa oksidacionim sredstvima:
Areni podležu supstitucionim reakcijama. Pri ovom reakcijama dobija se samo jedan monosupsticioni proizvod.
Nomenklatura arena
Kao i svi drugi ugljovodonici areni grade homologi red. Članovi homologog reda dobijaju imena ili kao derivati benzena ili imaju uobičajena imena.
Ako su za benzenov prsten vezane dve grupe njihovi položaji se označavaju kao orto (ili o-) za 1,2 položaj, kao meta (ili m-) za 1,3 položaj i kao para (ili p-) za 1,4 položaj.
Supstituisani benzenov prsten se obeležava brojevima tako da su grupe vezane prsten označene najmanjim mogućim brojem.
Jednovalentne ugljovodonične grupe aromatičnih ugljovodonika koje se izvode oduzimanjem jednog vodonikovog atoma vezanog za prsten. opštim imenom se nazivaju aril-grupe a obeležavaju se sa Ar-.
Nalaženje i dobijanje arena
Benzen i njegove homologe nalaze se u nafti. Njihova količina zavisi od vrste nafte i oni se iz nafte izdvajaju frakcionom destilacijom.
Sem nafte areni se dobijaju i iz uglja. Njegovim zagrevanjem na visokim temperaturama bez prisustva vazduha dolazi do razlaganja i dobijaju se razni proizvodi među kojima i katran kamenog uglja koji predstavlja smešu arena i drugih aromatičnih jedinjenja.
U skorije vreme zbog velike potražnje arena oni se proizvode iz alifatičnih ugljovodonika (cikloalkana i alkana) ciklizacijom ili dehidrogenovanjem u prisustvu katalizatora na povišenoj temperaturi (preko 550 °S). →
Fizičke osobine
Nalaze se uglavnom u čvrstom ili tečnom agregatnom stanju. Tečni su dosta zapaljivi. Nerastvorljivi su u vodi i lakši od iste. Na ljudski organizam imaju štetno dejstvo.
Banatska Republika
mini|250p|Detaljna mapa Banatske republike mini|250p|Mapa predložene Republike Banatije (predlog su izneli Nemci iz Banata na Mirovnoj konferenciji u Parizu 1920. godine)
Banatska republika (Banater Republik; Bánáti Köztársaság; Republica bănățeană) je bila kratkotrajna država, proglašena 31. oktobra 1918. u Temišvaru, nakon raspada Austrougarske. Prilikom proglašenja formiran je i Narodni savet Banata dok je Dr. Otto Roth imenovan za civilnog komesara, a potpukovnik Albert Bartha za vojnog komandanta republike.
Republika je proglašena ne samo u kontekstu tada raširenih nacionalnih oslobodilačkih nastojanja u regionu već je u velikoj meri potaknuta socijalnim nezadovoljstvom iskazanim kroz demonstracije u Temišvaru i Reșiți 24, 27, 28, i 31. oktobra 1918. godine na kojima su radnici zahtevali mir, osiguranje prehrane, ukidanje cenzure, izbornu reformu uz otvoreno suprostavljanje dotadašnjim vlastima. Radnički saveti Banatske republike osporavali su autoritet Narodne uprave Banata, Bačke i Baranje u Novom Sadu, zagovarali jedinstvo multietničkog Banata i postepeno dolazili na zaključak da je to jedinstvo moguće samo u okviru Rumunije. Konačni kraj nastojanja da se formira Banatska republika bila je ostavka predsednika Otta Rotha 20. februara 1919. godine.
Istorija
Prilikom proglašenja republike, formirano je Banatsko narodno veće, koje se sastojalo od po pet predstavnika sledećih naroda: Nemaca, Mađara, Srba i Rumuna.
Civilni poverenik Republike je postao dr. Oto Rot, dok je vojni zapovednik postao Albert Barta. Mađarska vlada je priznala nezavisnost Banatske republike. U tom smislu se smatra da je stvaranje republike bilo podržano od Mađarske, u svrhu zadržavanja severnog Banata i zaustavljanja opredeljenja tamošnjeg stanovništva za južnoslovensku državu.
Banatsko narodno veće je organizovalo vojne odrede i civilnu stražu 4. novembra iste godine. Cilj ovih vojnih odreda je bio uspostavljanje kontrole nad celom teritorijom Banata. Ipak, Banatska republika je bila kratkog veka; nakon nekoliko dana, vojska Kraljevine Srbije je ušla u Banat, što je bio kraj Banatske Republike. Nekoliko meseci kasnije, teritorija Banata je podeljena između Kraljevine SHS i Rumunije, uzimajući u obzir proglas Velike narodne skupštine u Novom Sadu i rezoluciju iz Alba Julije.
U aprilu 1920. godine, Nemci iz Banata su podneli zahtev mirovnoj konferenciji u Parizu da se republika obnovi pod imenom „Republika Banatija“. Prema ovom zahtevu, obnovljena republika ne bi uključivala samo Banat, već i susednu Bačku, a bila bi podeljena u kantone, kojima bi upravljali predstavnici većinske etničke grupe iz svakog kantona. Predlog je odbačen na mirovnoj konferenciji.
Demografija
Prema veroispovesti, stanovništvo republike je uključivalo:
Frank Welker
Frenk Velker je američki glumac. Rođen je 12. marta 1946. u Denveru, Kolorado. Frenk Velker je zaslužan za širok spektar glasova koje je podario likovima u mnogim crtanim filmovima, igranim filmovima i video igrama. Često se naziva ”kralj glasovnih uloga” zbog preko 1200 svojih uloga, počevši od 1969.
Pre nego što je počeo karijeru glasovnog glumca, Velker je bio filmski glumac i pojavljivao se u raznim filmovima, kao na primer Elvisov Problem sa devojkama. Jedna od Velkerovih prvih uloga kao glasovnog glumca je bila uloga Freda Džonsa, vođe tima za rešavanje misterija iz crtanog filma Hane-Barbere Skubi Du. Tu ulogu Velker je zadržao kroz mnoge kasnije verzije i nastavke serije. Osamdesetih godina je davao glas likovima iz mnogih crtanih filmova kao što su Transformers, Dinorajders i Dži Aj Džo. U Transformersima je davao glas skoro svim originalnim Deseptikonima. Posle izdavanja filma Transformers, preuzeo je ulogu Autobota Vilija, docnije i ulogu Galvatrona od Lenarda Nimoja. Kako je već bio obezbedio vriske za doktora Spoka u Zvezdanim stazama III: Potraga za Spokom, ovo je označeno kao drugi put da je nasledio ulogu od Nimoja. Velker je uradio mnogo igranih filmova tokom devedesetih. Među njegove uloge spadaju glasovni efekti za lik Goroa iz filma Mortal kombat.
Fenol
Fenol (karbolinska kiselina) je organsko jedinjenje sa hemijskom formulom C6H5OH. To je bela kristalna materija. Molekuli se sastoje od fenilne (-C6H5), vezane za hidroksilnu (-OH) grupu. On se proizvodi u velikim količinama (oko 7 milijardi kg/godina) kao prekursor za mnoge materijale. On ima samo blago kiseli karakter, ali zahteva pažljivo rukovanje zbog sklonost da uzrokuje opekotine.
Fenoli
Reč fenol se takođe koristi kao naziv za jedinjenja koja sadrže šestočlani aromatični prsten, vezan direktno za hidroksilnu grupu (-OH). Fenoli su klasa organskih jedinjenja među kojima je fenol opisan u ovom članku najjednostavniji član.
Osobine
Fenol je znatno rastvoran u vodi, sa oko 8.3 g rastvornog u 100 mL (0.88 M). Natrijumova so fenola, natrijum fenoksid, je daleko više rastvorna u vodi.