cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kraljevina Italija
Vanjska politika
Nakon Grčko- turskog rata 1919-1922, Italija je okupirala dio Anadolije (Antalija), ali je fašistički režim je to ustupio novoj turskoj vladi Kemala Atatüka. Zauzvrat su Talijani dobili pravo na aneksiju egejskih otoka Dodekanez (Possedimenti Italiani dell'Egeo). Pregovorima s Britanijom 1925., proširena je talijanska kolonija Libija na dotad nedefinirano područje između Libije i Egipta. U ponovnim pregovorima s Britancima 1934., teritorij ove kolonije proširen je i na dio Sudana koji je dotad bio pod britanskom upravom. Ovi ustupci su vjerojatno iznuđeni zbog dobrih odnosa između Italije i Velike Britanije za vrijeme Prvog svjetskog rata.
Mussolini je postao saveznik Francuske i Velike Britanije protiv agresivne politike Nacističke Njemačke. Tim strateškim savezom Mussolini htio zadobiti njihovu podršku, za kolonizaciju Etiopije. Nakon toga otpočeo je Drugi italijansko-abesinski rat u kojim je Italija izvršila napade na Etiopiju iz Eritreje i Talijanske Somalije. Etiopija je zauzeta u maju 1936. nakon tog otpočela je kolonizacija te gorovite zemlje, pokušana pedeset godina ranije. Ipak zbog tog je Italija ubrzo izolirana u Ligi naroda, a Francuska i Velika Britanija su prekinule savezništvo s Mussolinijem.
U Evropi je Mussolini 1923. zauzeo grčki otok Krfa, što je bio dio njegovog plana za zauzimanje Grčke. Unatoč gubitka Krfa, Grčka nije ušla u rat s Italijom. Dvije godine kasnije, Italija je prisilila Albaniju da postane talijanski protektorat, što je također bio dio plana o daljnjem prodoru u Grčku preko Epira. Fašistima je zauzimanje Krfa bilo važno zbog toga jer je taj otok bio dugo vremena u posjedu
veze s Mletačke Republike kao i ostali jonski otoci. Mussolini je budno pratio i događaje u Kraljevini Jugoslaviji na čije obalne territorije je imao pretenzije. U cilju destabilizacije Jugoslavije je 1929., odobrio politički egzil hrvatskom ekstremnom nacionalistu Anti Paveliću, kasnije je njegova fašistička vlada financijski i organizaciono u opremanju i uvježbavanju Pavelićevih ustaša. Ipak najznačajniji predratni vojni angažman fašističkog režima bila je intervencija 1936. u u građanskom ratu na strani profašističkog pučističkog generala Francisca Franca a protiv socijalističko- republikanske vlade. Italija je španjolskim nacionalistima poslala brojne avione, oružje i preko 60 000 vojnika. Ovaj rat je pomogao uvježbati talijansku vojsku, a također je služio i poboljšanju odnosa s Crkvom. Španjolskim nacionalistima pomagala je i Hitlerova Njemačka, tako da je ovo bio prvi rat u kojem su se ponovno zajedno borile talijanske i njemačke snage još od austrijsko-pruskog rata. Italija je htjela iskoristiti situaciju u Španjolskoj kako bi proširila svoj utjecaj na Sredozemlju, pa je u ovo vrijeme izgradila mnoge ratne brodove kako bi učvrstila svoj položaj.
Nakon što je Njemačka pripojila Čehoslovačku, Mussolini je odlučio zauzeti Albaniju. Dana 7. aprila Italija je napala Albaniju koju je zauzela nakon kraće borbe. Albanski parlament je okrunio Viktora Emanuela III za kralja Albanije.
Odnosi s nacističkom Njemačkom
Mussolini i talijanski fašisti nisu bili zadovoljni dolaskom nacista na vlast u Njemačkoj unatoč ideološkim sličnostima. Fašisti su se bojali da bi Hitlerov plan za ujedinjenje svih njemačkih zemalja mogao uključiti i one dijelove Italije koja su prije bila dio Austrije. S druge strane mnogim nacististima Mussoli i fašistička Italija, nisu se baš dopadali, no Hitler je bio fasciniran Mussolinijevim govorničkim sposobnostima i kultom kojeg je on napravio u Italiji, te je stao kopirati dobar dio fašističke simbolike u ikonografiju njemačke Nacističke partije, poput rimskog pozdrava i paravojnih skupina za politički pritisak i nasilje nad protivnicima. Hitler je po uzoru na marš na Rim proveo i svoj vlastiti neuspjeli Marš na Berlin.
Hitler se puno trudio oko Mussolinija i pokušavao pridobiti njegovu političku naklonost, budući da se ovaj nije previše obazirao na njegovu političku aktivnost. Mussolini se protivio Hitlerovom antisemitizmu, između ostalog i zato jer je velik broj talijanskih fašista bio židovskog porijekla, između ostalog i njegova ljubavnica inače direktorica fašističke propagande Margherita Sarfatti bila je Židovka. Mussolini se također protivio njemačkim željama za anschlussom Austrije nakon ubistva predsjednika Engelberta Dollfussa 1934., čak je obećao Austriji vojnu pomoć u slučaju napada Nijemaca. left|thumb|200px|Nakon okupacije Etiopije, Mussolini i Hitler su poboljšali odnose između njihove dvije zemlje Nakon što je Italija ostala izolirana na međunarodnom planu 1936., morala je početi surađivati s Njemačkom kako bi bar djelomično popravila svoj položaj. Dvije države sklopile su Osovinski pakt koji je kasnije 1940 prerastao u Trojni pakt kad mu se priključio Japan. Nakon poboljšanja odnosa s Italijom, Hitler je 1938. anektirao Austriju, a kasnije i Sudete iz Čehoslovačke. Isfrustriran tim Hitlerovim uspjesima, i da ne bi ispao manje važan, Mussolini je napao i zauzeo Albaniju. Ipak nakon pripojenja Austrije u Treći Reich, fašistički je režim postao zabrinut zbog većinskog njemačkog stanovništva u Južnom Tirolu i zbog njihove moguće želje za priključivanjem Reichu. Dileme su se također vodile i oko provođenja antisemitske politike, jer je to bilo potrebno kako bi se udobrovoljili oni nacisti koji nisu željeli Italiju za saveznika. Mussolini je 1938., prisilio članove svoje Fašističke partije na donošenje antisemitskih zakona, unatoč protivljenju mnogih fašista i slaboj podršci tim zakonima po cijeloj zemlji. Godinu dana nakon toga, Talijanski fašisti počeli su zahtijevati od Hitlera da prihvati plan talijanske vlade prema kojem bi se svi Nijemci iz Južnog Tirola ili iselili ili prihvatili talijanizaciju. Nakon što je Hitler pristao na taj plan, neutralizirana je južnotirolska opasnost. Pred sam početak rata Hitler i Mussolini često su se pojavljivali zajedno i neprestano naglašavali bliskost talijanskog fašizma i njemačkog nacizma. Obje zemlje su u Francuskoj gledale su prirodnog neprijatelja i svaka je imala teritorijalnih pretenzija prema njoj; Nijemci su željeli pripojiti Elzas i Lorrainu, a Talijani Savoju i Korziku.
Drugi svjetski rat i slom fašističkog režima
Talijane, tako da je nakon toga talijanska Regia Marina, bila u stalnoj defanzivi. Daljnjim ratnim operacijama britanska mornarica nanijela je ozbiljne udarce talijanskoj mornarici, naročito nakon Bitka kod Matapana, kad su potopljene krstarice Pola, Zara i Fiume čime je uništena najveća prednost Italije.Inferiornost Italije u odnosu na Njemačku prvi put se jasno vidjela u Grčko-talijanskom ratu (1940-1941) koji je završio porazom za loše opremljenu talijansku vojsku, koja je zapela u brdima Epira. Stanje se promijenilo tek kad je Njemačka ušla zajedno s Italijom u novi ratni pohod na područje Balkana, tad je uništena Kraljevina Jugoslavija, na čijem je području su osnovane marionetske države; Ljubljanska pokrajina Leona Rupnika, Nezavisna Država Hrvatska Ante Pavelića, Srbija Milana Nedića, Nezavisna Država Crna Gora Sekule Drljevića i Kraljevina Albanija koje su bile talijanske i njemačke marionetske države. Kraljevina Italija je instalirala svog princa Aimona iz Savojske dinastije kao kralja Nezavisne Države Hrvatske, i pripojila sebi veliki dio Dalmacije i brojne hrvatske otoke. Nakon uspostavljanja vojne kontrole nad istočnom obalom Jadrana i vojne kontrole nad Albanijom i Crnom Gorom i Grčkom, Italija je u potpunosti kontrolirala Jadransko, Jonsko i Egejsko more.
Talijanska vojska je u skladu sa strategijom Trojnog pakta napala britanski Egipat 1940, ali je ubrzo odbačena natrag u Libiju. Na to je uskočila Njemačka i poslala svoj Njemački afrički korpus pod komandom generala Erwina Rommela da pojača pritisak na Egipat i presječe savezničku komunikaciju Sueskim kanalom. Na afričkom bojištu najviše je podbacila Talijanska kraljevska mornarica koja nije bila u stanju zbog stalnih britanskih napada na transportne konvoje osigurati dovoljni dotur ratnog materijala svojim i njemačkim jedinicama. Usprkos uvriježenom mišljenju o kukavičluku talijanske vojske, - mora se priznati da se i ona hrabro borila, kao talijanska padobranska brigada koja je uspješno zadržala Britance i Francuze za vrijeme Prve bitke kod El Alameina, ili odred ljudi žaba koji je smjelo izveo napad na luku u Aleksandriji. Na papiru je 1942. Italija držala velike dijelove teritorija diljem Sredozemlja i Crvenog mora. Unatoč velikom teritorijalnom proširenju, - Talijansko carstvo počelo se urušavati zbog privrednog kolapsa, jer talijanska privreda nije mogla izdržati toliki napor rata i okupacije vrlo udaljenih zemalja. Italiju su teško pogađala i velika razaranja industrijskiih pogona koje su izazvala savezničkih bombardiranja, sve veći nedostatak sirovina, a i brojni porazi na bojnom polju. I pored Rommelovih početnih uspjesiha, pohod u sjevernoj Africi počeo se lomiti krajem 1942. godine, a u potpunosti je propao gubitkom Tunisa i povlačenjem zadnjih njemačkih i talijanskih snaga na Siciliju 1943.
Nakon Savezničke invazije Sicilije 10. jula 1943., otpočelo je ubrzano urušavanje fašizma. Savezničko napredovanje na Siciliji na trenutak su zaustavile njemačke snage ali je Sicilija pala već 17. augusta 1943. Nakon pada Sicilije, saveznici su se iskrcali i u Italiji u septembru 1943. i nastavili prodor prema Napulju i Bariju, a Mussolinijev fašistički režim postao je potpuno ovisan o njemačkim snagama, jer su talijanske jedinice postale potpuno demoralizirane.
Badogliova vlada
Zbog općeg društvenog rasula i teških poraza, Mussolini je u ljeto 1943. izgubio podršku čak i u redovima vlastitog pokreta. Prvi korak u njegovom padu bilo je njegovo smjenjivanje s mjesta predsjednika Fašističke partije 24. jula 1943. Dva dana kasnije 26. jula 1943. kralj Viktor Emanuel III, službeno je smijenio Mussolinija s mjesta premijera, a na njegovo mjesto postavio generala Pietra Badoglia. Odmah nakon audijencije kod kralja Mussolini je uhapšen. Badoglijeva vlada ukinula je sva obilježja fašističkog režima zabranom rada Fašističkog pokreta. Italija je tada potpisala primirje sa savezničkim vojnim snagama, a Kraljevina Italija se pridružila Saveznicima u borbi protiv Trećeg Reicha.
Ipak, Mussolinijeva era u Italiji nije završila, budući da su ga njemački padobranci pod vodsvom Otta Skorzenya spasili iz planinskog hotela gdje je bio zatvoren. Prebačen je na sjever gdje je osnovao u Salou na jezeru Garda Talijansku Socijalnu Republiku koju su zapravo kontrolirali Nijemci uz sve slabiju podršku zadrtih talijanskih fašista.
Raspad Kraljevine Italije
Po završetku Drugog svjetskog rata, Italija se našla u velikoj krizi, što zbog velikih razaranja, što zbog privrednog rasula, ali i zbog velikog broja izbjeglica iz bivših prekomorskih zemalja. Talijansko društvo podijelilo se na dva nepomirljiva bloka (desne i lijeve), a diljem zemlje vladala je opća ljutnja prema monarhiji koja je odobravala fašistički režim zadnjih dvadeset godina. Talijane je smetala činjenica da žive pod okupacijom Saveznika, nakon 3 godine života pod okupacijom Nijemaca.
Čak i prije dolaska fašizma, na monarhiju se gledalo kao na promašaj i historijski anakronizam, jer je Italija ostala podijeljena između bogatog sjevera i siromašnog juga. Nakon pada fašizma ponovno se probudio talijanski republikanski pokret, a talijanski komunisti postali su druga politička snaga u zemlji, i zahtjevali preoblikovanje zemlje u duhu socijalizma.
Nakon abdikacije Viktora Emanuela III 1946. godine, njegov sin i novi kralj Umberto II je pod prijetnjom građanskog rata, bio prisiljen raspisati referendum o budućnosti monarhije. Nakon referenduma na kojem je 54% glasača glasovalo za republiku, 2. juna 1946. Italija je službeno postala republika. Umberto II. je abdicirao, a u novoj republici zabranjen je ulazak u zemlju svim muškim članovima Savojske dinastije. Ova zabrana povučena je tek 2002. godine.
Caumont (En)
Komon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 474 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 83 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 156 m, a minimalnoj 56 m).
Franc Šbül
Franc (Fran) Šbül (mađarski: Sbüll Ferenc) (Turnišče, 26. srpnja 1825. – Velikih Dolenci, 12. kolovoza 1864.) bio je slovenski pjesnik i rimokatolički svećenik u Mađarskoj.
U njegovu rodnu mjestu Turnišću u Slovenskoj krajini (Prekmurje, danas Slovenija). Roditelji su bili Franc Šül i Magdalena Barbarič. Završio je osnovnu školu, a dodatno se obrazovao u Kisegu (Kőszeg) i Sambotelu (Szombathely). Do 1848. godina proučava teologiju u Beču u seminaru Pazmaneum (utemeljio kardinal Péter Pázmány u 17. stoljeću). Bio je tajnik jednoga književnoga društva gdje je upoznao hrvatske, mađarske, njemačke, slovačke i slovenske umjetnike.
1858.-1864. godine svećenik je u Dolencima (danas Slovenija, mađarski Nagy-Dolincz kasnije Dolány). Umro je u 39. godini života.
Schmalfeld
Šmalfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.916 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060073.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Šmalfeld se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 19,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.916 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 99 stanovnika/km².
Linda Vista, Tecomán
Linda Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Sant'Andrea, Ancona
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Seini, Seini
Seini je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Seini.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Filip III od Makedonije
Filip III Arhidej (grčki: ; cca. 359. pne. – 25. decembar 317. pne.) je bio kralj Makedonije od 10. juna 323. pne. do svoje smrti. Bio je sin kralja Filipa II Makedonskog i Filine iz Larise, za koju neki antički izvori navode da je bila tesalijska plesačica. Njegov daleko poznatiji polubrat bio je Aleksandar Veliki. Pri rođenju je dobio ime Aridej da bi na dolasku na prijestolje preuzeo ime Filip.
Antički izvori navode da je bio fizički i mentalno slab, te je Aleksandar još ranije određen Filipovim nasljednikom. Plutarh navodi kako je njegova slabost posljedica trovanja od strane maćehe Olimpijade koja je htjela osigurati Aleksandrovo nasljedstvo. Sam Aleksandar je bio privržen svom polubratu te ga sa sobom poveo na pohod u Aziju, dijelom da mu sačuva život, a dijelom da spriječi da se oko Arideja okupljaju protivnici njegovog režima.
Opština Chibed, Mureș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Granitola Torretta, Trapani
Granitola Torretta je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Ujście
Geografske karakteristike
Ujście (što znači ušće) doista i leži na ušću rijeke Gwde u Noteć udaljen 87 km sjeverno od centra Poznańa, i svega desetak južno od Pile.
Granitola Torretta, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Ujście
Historija
Ujście je vrlo staro naselje prvi put dokumentirano još u kronici Gallusa Anonymusa, kao utvrda koju je podigao Bolesłav Hrabri na granici sa neprijateljskim plemenima Pomeranije. Iz nje je Boleslav III Krivousti kretao u kampanje protiv paganskih plemena.
Od druge polovice 14. vijeka Ujście je postao feud njemačke porodice Wedel. Osim tog kratkog perioda - Ujście je bio kraljevska domena, poprilično važno naselje kom je poljsko-litavski kralj Jagelo 24. juna 1413. dodijelio gradska prava po uzoru magdeburška, a potvrdio kralj Stefan Batory 1576.
Ujście je od 1782. za Prve podjele Poljske postao dio Kraljevine Pruske, a od 1920. dio grada južno od Noteća postao je dio obnovljene Poljske.
Njemački industrijalac Bei Mansch osnovao je 1809. tvornicu stakla, koja i danas radi kao najvažniji privredni pogon, pod imenom Ardagh Glass. Između 1891- 1897. regulirano je korito a 1911. podignuta je željeznička pruga do Pile. Nijemci su na svojoj strani grada između 1934.- 1936. prokopali kanal i podigli riječnu luku.
Crvena armija oslobodila je grad 27. januara 1945.
Pobratimski gradovi
Ujście ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
El Mirador, Texhuacán
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2063 m.
Letícia Sabatella
Letícia Sabatella (Belo Horizonte, 8. 3. 1972) je brazilska glumica.
La Reforma, Sinaloa
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6943 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Huerta Francisco Aragón Velarde, Cuauhtémoc
Huerta Francisco Aragón Velarde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Coneo, Siena
Coneo je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Huerta Francisco Aragón Velarde, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2023 m.
I Yu-hyeong
(21. januar 1911. - 29. januar 2003.) je bivši japanski nogometaš.
Stratford, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.525, što je 51 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stantonsburg, North Carolina
Stantonberg je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 784, što je 58 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Secondo, Biella
San Secondo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Nacionalni spomenici u Trnovu (FBiH)
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Trnovo (FBiH) se nalaze sljedeći spomenici:
Lucija Bauer
Anna Koenin ili Elza Johana Kenig (pseudonimom Lucija Bauer; streljana 1937) je bila nemačka komunistkinja, jedna od supruga Josipa Broza Tita.
Biografija
Anna Koenin je bila nemačka komunistkinja, udata za Ernsta Volvebra, visokog funkcionera komunističke omladine Nemačke, koga je Hitler po dolasku na vlast osudio na 15 godina robije. Nakon hapšenja muža, brigu o njoj je preuzela Crvena pomoć i sklonila je u Moskvu. Elza Kenig je bila Nemica koja je živela u Moskvi pod pseudonimom Lucija Bauer. Udala se za jugoslovenskog komunistu Josipa Broza u Moskvi oktobra 1936. godine.
U Moskvi je upoznala "Valtera" (Josipa Broza), za koga se udala. Anna Koening također je radila za Kominternu kao Tito, a tajno ime joj je bilo Elza Lucija Bauer. Bila je gotovo 22 godine mlađa od Tita. U ruskom arhivu je pronađen njihov venčani list iz oktobra 1936, pisan ćirilicom, na kome su ispisana njihova lažna imena - Friedrich Walter i Lucija Bauer.
Istog meseca, oktobra 1936. godine, Tito je "otišao na ilegalan rad u Jugoslaviju". U svom odsustvu joj je slao topla ljubavna pisma uveravajući je da je ljubav njegovog života.
La Luz, Actopan
La Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Lucija Bauer
Streljanje
Po dolasku u Moskvu 24. kolovoza 1938. godine Broz je saznao da su uhićene kao imperijalistički špijuni njegova bivša supruga Pelagija Belousova i tadašnja supruga Lucia Bauer, koja je već bila streljana. 27. rujna 1938. Tito funkcionerima Kominterne Dimitrovu i Manuilskom piše da se »osjeća krivim što zbog nedostatka budnosti nije primijetio izdajničke postupke svojih supruga.« Broz je Kominterni da pismenu izjavu u kojoj denuncira svoje dve žene - za Pelagiju je napisao da je nemoralna osoba i da mrzi svoga sina Žarka, a za Anu da je bila politički naivna i nerazvijena, te da je to velika mrlja na njegovom partijskom radu.
Rehabilitacija
Njen prvi muž Ernst preživeo je logore i Drugi svetski rat, postao ministar državne kontrole Istočne Nemačke i na njegovu molbu Lucija je u Moskvi rehabilitovana početkom 1958. godine.
Cis-2-Decenoinska kiselina
Cis-2-Decenoinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 170,249 Da.
Takashi Kasahara
(26. mart 1918.) je bivši japanski nogometaš.
Loma de Buenavista, Huehuetla
Loma de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1298 m.
Opština Santiago Tamazola, Oaxaca
Santiago Tamazola je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Viktor Juščenko
Viktor Andrijovič Juščenko (ukrajinski: Віктор Андрійович Ющенко) (23.2. 1954. -) je bio predsjednik Ukrajine između 2005 i 2010. godine.
Bléquin
Bleken je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Opština Santiago Tamazola, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2446 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1570 m.
Viktor Juščenko
Kao neslužbeni vođa koalicije ukrajinskih opozicijskih stranaka, bio je jedan od glavnih kandidata na predsjedničkim izborima održanim u oktobru i novembru 2004. Izbore je prvo nominalno dobio kandidat proruske vlade Viktor Janukovič, ali su Juščenko i njegove pristaše to odbile priznati. Nakon serije uličnih protesta, Vrhovni sud Ukrajine je odlučio, navodeći sumnje u masovnu izbornu prevaru, da se sporni drugi krug izbora održi, te ga je Juščenko glatko dobio i preuzeo mandat koji i danas obavlja. Taj prevrat je poznat pod nazivom Narančasta revolucija. Međutim, sukobi unutar nekadašnjeg opozicionog odnosno prozapadnog bloka (Juščenka i Julije Timošenko) doveli su kasnije do krize u državi i raspisivanja parlamentarnih izbora. Posle stvaranja nove vlade na čelu sa proruskim Viktorom Janukovičom početkom 2007. godine, Juščenko je izdao ukaz o raspuštanju parlamenta koji je nova vlada proglasila neustavnim što je dovelo do stvaranje velike političke krize u Ukrajini. Kriza je rešena novim izborima, posle kojih je premijerom postala Timošenko. Međutim, razmirice su se nastavile, a Juščenko s vremenom sve veću nepopularnost. Godine 2008. je optužen da je slao oružje Gruziji za vreme rata u Južnoj Osetiji. Na predsedničkim izborima 2010. je eliminiran u prvom krugu postigavši historijski najlošiji izborni rezultat za aktualnog predsednika bilo koje države, a potom dvije godine kasnije na parlamentarnim izborima njegova stranka je osvojila samo 1.11 % glasova. Kombinacija duga stranke u visini od 10 miliona dolara i loših izbornih rezultata je rezultirala borbom unutar stranke tako da je Viktor Juščenko prvo iz njeg izbačen i potom ponovno primljen u nju.
Bossema, Verona
Bossema je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Rioveggio, Bologna
Rioveggio je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 751 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Tadeusz Różewicz
Tadeusz Różewicz (9. oktobar 1921. – 24. april 2014) bio je poljski književnik, poznat kao autor brojnih zbirki poezije, kao i dramama, za koje je dobio niz prestižnih nagrada. Różewicz je za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu služio kao pripadnik Armije Krajowe. Jedan brat mu je stradao od ruku Gestapoa. Drugi brat je bio istaknuti sineast Stanisław Różewicz.
Săbișa, Seini
Săbișa je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Seini.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Lož
Lož je naselje u općini Loška dolina u južnoj Sloveniji, u blizini granice sa Hrvatskom. Naselje pripada pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovištvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Lož je imao 539 stanovnika.
Turnišče (općina)
Zemljopis
Općina Turnišče nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Slovenije.
Općina se prostire u središnjem dijelu ravničarske i poljoprivredne pokrajine Prekomurje, oko 10 km sjeverno od rijeke Mure. U općini vlada umjereno kontinentalna klima.
Naselja u općini
Gomilica, Nedelica, Renkovci, Turnišče
Kentfield, California
Kentfield je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.485 stanovnika.
Miscoso, Reggio Emilia
Miscoso je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 908 m.
Pelagija Belousova
Pelagija Denisova Belousova (1904 — 1968) je bila ruska monarhistă, prva supruga Josipa Broza Tita i pripadnica sovjetske opozicije od kraja 1920-ih, zbog čega je robijala.
Biografija
Rođena je 1904. godine u selu Mihajlovka, kod Omska. Potiče iz seljačke porodice i nije stekla nikakvo više obrazovanje.
Brak sa Brozom
Josipa Broza je upoznala kao ratnog zarobljenika kada ga je spasila od Kolčakovih kontrarevolucionara. Udala se za njega 1918. kada je imala 14 godina ili 15 godina. Prvo su sklopili crkveni, a zatim i građanski brak. Prvo dete im je umrlo, a kasnije Pelagija rađa još troje dece. Zlatica i Hinko su umrli kao deca, a Žarko je rođen 2. februara 1924. godine.
Nakon rata, zajedno su se preselili u Hrvatsku. U Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca su došli 1920. godine. Ona se bavila domaćinstvom i decom, a jedno vreme je radila u fabrici nameštaja. Radila je i u sindikatu i partiji. Postala je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) 1926. godine, a od 1927. je bila u ženskoj sekciji Centralnog komiteta KPJ. Pomagala je revolucionarima u zatvoru, organizovala bekstva revolucionara iz zatvora, radila u ilegalnoj štampariji, širila partijsku literaturu. Učestvovala je u demonstracijama i više puta bila hapšena.
Opozicija u Moskvi
Tito i Pelagija su se zvanično razveli aprila 1936. godine, nakon čega je Broz oženio Luciju Bauer, a Pelagija se udala za fotografa Kominterne Petra Izmailoviča Raguljeva.
Robija
1938. godine Pelagija je iznenada uhapšena u toku Velike čistke zbog veze sa levim krilom KPJ i optužena da "sabotira uvođenje socijalizma u SSSR". Njeno hapšenje umalo nije koštalo života Tita, koji je takođe osumnjičen za trockizam.
Broz je po dolasku u Moskvu 24. kolovoza 1938. godine saznao da su uhićene kao imperijalistički špijuni njegova bivša supruga Pelagija Belousova i tadašnja supruga Lucia Bauer, koja je već bila streljana. 27. rujna 1938. Tito funkcionerima Kominterne Dimitrovu i Manuilskom piše da se »osjeća krivim što zbog nedostatka budnosti nije primijetio izdajničke postupke svojih supruga.« Broz je Kominterni da pismenu izjavu u kojoj denuncira svoje dve žene - za Pelagiju je napisao da je nemoralna osoba i da mrzi svoga sina Žarka, a za Anu da je bila politički naivna i nerazvijena, te da je to velika mrlja na njegovom partijskom radu.
Početkom rata Pelagija je puštena iz logora, a 1944. sa Raguljevim je dobila ćerku Ninu, koja je kasnije postala inženjer.
Pelagija je ponovo uhapšena 1948. godine, posle Titovog sukoba sa Staljinom, i na montiranom procesu osuđena na deset godina zatvora. Posle Staljinove smrti, 1957. godine je puštena iz zatvora, ali joj je zabranjeno da živi u Moskvi. Do 1967. živela je i radila u gradu Istra u Moskovskoj oblasti.
Pred samu smrt posetio ju je sin Žarko, koji se tada prvi put sreo sa sestrom Ninom. Pelagija je umrla marta 1967. godine, a urna joj je položena na Novdevičjem groblju u Moskvi.
Saburo Shinosaki
je bivši japanski nogometaš.
Schmalstede
Šmalstede je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 266 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058143.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Šmalstede se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 266 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Rincón de Analco, Tlalixtac de Cabrera
Rincón de Analco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tlalixtac de Cabrera.
Talidomid
Razvoj
Za talidomid se misli da je bio razvijen u Nemačkoj farmaceutskoj kompaniji Grünenthal u Stolbergu blizu Aachena, mada je ta tvrdnja nedavno dovedena u sumnju. Izveštaj koji je objavio Dr Martin W Johnson, direktor talidomid udruženja u Velikoj Britaniji, sadrži detaljnu evidenciju koja sugeriše da je lek bio razvijen kao protivotrov nervnih gasova kao što su sarin u Nemačkoj 1944. godine, deset godina pre nego što je Grünenthal obezbedio patent 1954. godine. Drugi izvori sugerišu da su ga možda prvo sintetisali britanski naučnici na Notingemskom univerzitetu 1949. godine. Za Talidomid, koji je lansirao Grünenthal 1. oktobra 1957, je ustanovljeno da je efikasni sedativ i analgetik. On je bio proglašen "čudotvornim lekom" za nesanicu, kašalj, prehladu i glavobolju. Takođe, otkriveno je da je efikasan antiemetik (lek protiv povraćanja) koji ima inhibitorni efekat na jutarnju mučninu, i tako su hiljade trudnica uzimale lek da ublaže simptome. U vreme razvoja leka se mislilo da je mala verovatnoća da se bilo koji lek može preneti sa majke kroz placentalnu barijeru i povrediti fetus u razvoju.
Urođeni defekti
U kasnim 1950-tim i ranim 1960-tim godinama, više od 10.000 dece u 46 zemalja je rođeno sa deformitetima kao što su fokomelija, kao posledica upotrebe talidomida. Australijski akušer William McBride i nemački pedijatar Widukind Lenz su posumnjali da postoji veza između urođenih defekata i leka, i Lenz je to i dokazao 1961. godine. McBride je kasnije primio brojna priznanja uključujući medalju i novčanu nagradu prestižnog L'Institut de la Vie iz Pariza.
U Velikoj Britaniji lek je licenciran 1958, i od beba rođenih sa defektima, 466 je preživelo. Lek je povučen sa tržišta 1961, ali je tek 1968, posle dugotrajne kampanje žurnala Sunday Times, kompenzaciono izravnanje UK žrtava ostvareno od strane Distillers Company Limited. U Nemačkoj je rođeno oko 2.500 talidomidskih beba.
thumb|200px|[[1962: FDA inspektor Frances Oldham Kelsey prima priznanje od predsednika Kenedija za blokiranje prodaje talidomida u Sjedinjenim Državama]] Impakt u Sjedinjenim Državama je bio minimalan zato što je farmakolog i lekar Frances Oldham Kelsey odbila da odobri FDA aplikaciju koju je Richardson Merrell podneo za prodaju talidomida, sa obrazloženjem da su neophodne dodatne studije. Richardson Merrell je isporučio tablete lekarima uz razumevanje da je lek još uvek pod istragom. Sedamnaestoro dece je rođeno u SAD sa defektima. Kanada je bila poslednja zemlja koja je zaustavila prodaju leka, u ranoj 1962 godini.
1962, američki kongres je doneo zakon kojim se zahtevaju testovi bezbednosti u toku trudnoće pre nego što lek može dobiti dozvolu za prodaju u US. Druge zemlje su donele slične zakonske propise, i talidomid nije bio prepisivan ili prodavan decenijama.
Obnovljen interes
1964 godine Jacob Sheskin, profesor sa Jevrejskog univerziteta u Jerusalimu u Hedassah univerzitetskoj bolnici (on je isto tako bio načelnik Hansen leprozne bolnice u Jerusalimu), dao je talidomid kritično bolesnom pacijentu sa erythema nodosum leprosum (ENL), jednoj bolnoj komplikaciji lepre, u pokušaju da olakša njegov bol uprkos zabrane upotrebe tog leka. Pacijent je spavao satima, i bio je sposoban da ustane iz kreveta nakon buđenja. Ovaj rezultat su sledile niz povoljnih primena, a nakon toga kliničko istraživanje. Jakob je pronašao da je pacijentima sa erythema nodosum leprom, bolnim stanjem kože, znatno olakšan bol uz pomoć talidomida.
Dalja istraživanja koja je 1991 godine sproveo Dr. Gilla Kaplan sa Rokfeler univerziteta u Njujorku, su pokazala da je dejstvo talidomida na lepru uzrokovano inhibicijom faktora nekroze tumora alfa, i verovalo se da bi on možda bio efikasna terapija za AIDS. Kaplan je kroz partnerstvo sa Celgen korporacijom radio na daljem razvoju talidomida za upotrebu u slučajevima AIDSa i tuberkuloze. Međutim klinička istraživanja za AIDS su bila razočaravajuća.
1994., Dr. Robert D'Amato sa Harvard Medicinske Škole je otkrio da je talidomid potentan inhibitor rasta novih krvnih sudova (angiogeneze). Brojna klinička istraživanja uticaja talidomida na suzbijanje karcinoma su sprovedena na osnovu tog pronalaska, i naknadno 1997. Dr. Bart Barlogie je objavio da je talidomid efikasan protiv multiplog mijeloma, i lek je naknadno odobren u SAD za upotrebu kod te vrste maligniteta. FDA je takođe odobrila upotrebu ovog leka za erythema nodosum lepru. Studije se sprovode da bi se utvrdila efikasnost leka na arahnoiditis i nekoliko tipova raka. Međutim, lekari i pacijenti moraju da prođu kroz specijalni proces da propišu i dobiju talidomid (S.T.E.P.S.) da bi se osiguralo da se zbog upotrebe ovog leka ne rađaju deca sa defektima. Celgene korporacija je isto tako razvila analoge talidomida, kao što je lenalidomide, koji su znatno moćniji i ima manje neželjenih efekata – izuzev za veću mijelosupresiju.
Campo el Marqués, Yautepec
Campo el Marqués je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Opština Corunca, Mureș
Corunca je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Prva javna bolnica u Tuzli
Prva javna bolnica u Tuzli u ulici dr. Mehmeda Šerbića br. 8–10, nekadašnjoj Strmoj ulici, prva je javna bolnica u Tuzli, Bosna i Hercegovina. Na sjednici Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 1. do 3. jula 2014. godine, zgrada bolnice proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija donijela je u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Historija
Prva bolnica u Bosni i Hercegovini izgrađena je u Sarajevu 1866. godine uz pomoć sredstava Gazi Husrev-begovog vakufa.
Hastahana u Tuzli ili Hadžiefendijina hastahana, kako su je građani Tuzle nekada nazivali, druga je bolnica sagrađena u Bosna i Hercegovina, iz sredstava vakufske uprave. Otvorena je 1874. godine.
Belloc, Ariège
Belok je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Pamje.
Prva javna bolnica u Tuzli
Historija
Osnivač ove bolnice bio je dr. Mehmed Šerbić, jedan od prvih ljekara u Bosni i Hercegovini. Topal Osman-paša poslao ga je u Istanbul na Medicinski fakultet, a Šerbić svoje školovanje završio je 1873. godine. Poslije povratka u domovinu kratko vrijeme radio je kao liječnik Zvorničkog kadiluka, a 1874. godine postavljen je za liječnika sandžaka (oblasti), s Tuzlom kao glavnim gradom. Godine 1873. godine pokrenuo je inicijativu za osnivanjem prve bolnice koja bi liječila građane iz Tuzle i okoline.
Bolnica je prestala sa radom 1. juna 1886. godine kada je u Tuzli izgrađena nova, savremenija bolnica u kojoj je dr. Šerbić radio do penzionisanja. Kada je Austro-Ugarska monarhija okupirala Bosnu i Hercegovinu, bilo je svega 6–7 liječnika u čitavoj Bosni i Hercegovini. Doktor Šerbić je, po novom zakonu, morao nostrificirati diplomu što je i učinio u Beču 1879. godine. Na objektu hastahane, 1974. godine postavljena je spomen-ploča u čast obilježavanja stogodišnjice bolnice.
Opis
Hastahana je slobodnostojeći jednospratni objekat, kod kojeg je sprat u odnosu na prizemlje doksatno prepušten sa svih strana približno 50 cm. Sastojala se od osam prostorija: četiri sobe za pacijente sa deset kreveta, prostorija za ordinaciju i prijemnu ambulantu, bolesnička kuhinja i soba za dva bolničara koji su održavali stalno dežurstvo. Pored toga, u dvorištu je sagrađena ljetna kuhinja, pomoćni magacin i drvena šupa.
Sada se nalazi u privatnom vlasništvu porodica Prcić i Kapidžić. Konstrukcija objekta je u relativno dobrom stanju. Dio krovnog pokrivača je oštećen usljed čega dolazi do oštećenja.
Belloc, Ariège
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 62 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 491 m, a minimalnoj 345 m).
Misa
Misa je obred slavljenja euharistije u zapadnoj Rimokatoličkoj crkvi i starim katoličkim crkvama, u tradiciji Anglokatoličke crkve i nekim luteranskim regijama. Naziv potječe od latinskog missa iz fraze "Ite, missa est" ("Idite, otpust je"). Misa je ustanovljena po Isusu Kristu na Veliki četvrtak, na Isusovu Posljednju večeru. Ona je zahvala Bogu i najsavršenija je molitva.
U zapadnoj Katoličkoj crkvi sveta misa dijeli se na četiri osnovna dijela: uvodni obredi, služba riječi, euharistijska služba i završni (pričesni ) obred.
San Blas, Sinaloa
San Blas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6353 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Sant'Angelo, Ancona
Sant'Angelo je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 945 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Real del Monte, Cuauhtémoc
Real del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Dąbrowa Górnicza
Dąbrowa Górnicza (njemački: Dombrowa) je grad od 119,373 stanovnika na jugu Poljske u Šleskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Dąbrowa Górnicza leži u bazenu ugljena Zagłębie, duž lijeve obale rijeke Przemsze udaljen 16 km sjeveroistočno od centra Katowica, sa kojim je gotovo spojen u urbanu cjelinu. Ona je jedan od 29 gradova u Konurbaciji Katowice u kojoj živi 2 400 000 stanovnika.
Historija
thumb|left|280px| [[Željezara Katowice]]
Od kad je 1815. postala dio Kongresne Poljske, počeo je i njen razvoj izgradnjom stambenog naselja za radnike rudnika Reden. Novi rudnik Bankowa otvoren je 1839., zbog tog je otvorena i rudarska škola. Dąbrowa je toliko narasla da je 1916. dobila status grada.
Između 1972. - 1976. izgrađen je Metalurški kombinat Katowice, u to vrijeme jedna od najvećih željezara u Evropi (danas vlasništvo ArcelorMittala), koja je jako utjecala na razvoj Dąbrowa.
Posljednja tona ugljena iskopana je 1995., od tad grad pokušava izgraditi novi identitet.
Pobratimski gradovi
Dąbrowa Górnicza ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Piron
Sa vojskom Aleksandra Makedonskog boravio je na Indijskom poluostrvu (oblast Gandare), gde se upoznao sa ranom budističkom filozofijom, što je presudno uticalo na razvoj njegovog učenja. Po povratku u Grčku, propovedao je napuštanje strasti, napuštanje gledišta i obustavu rasuđivanja radi prevazilaženja patnje i postizanja spokojstva. Među učenicima je poštovan zbog svoje nadljudske smirenosti, prolazeći kroz život "kao kakav bog".
Skepticizam, uticajan filozofski pravac koji je osnovao, nastavio je da postoji do danas.
Biografija
Piron je poreklom iz Elide na Jonskom moru (današna Grčka). Smatra se da je bio iz svešteničke porodice i da je služio u Zeusov hramu kao prvosveštenik. Bio je učenik filozofa Brisona.
Kada je Aleksandar Makedonski krenuo u osvajački pohod na istok (na Persiju i Indiju), u ekspediciju je uključio i grupu helenskih učenjaka i filozofa među kojima je bio i Piron. Piron je na tom višegodišnjem putovanju upoznao različite narode i njihove raznolike nazore i običaje. Aleksandar nikada nije osvojio Indiju, ali je tokom 327-326. godine p.n.e., nakon serije stravičnih pokolja, uspeo da osvoji oblast Gandare na obodima Himalaja, koja je u antici bila glavno središte budizma. Piron se na Indijskom poluostrvu upoznao sa učenjima raznih indijskih filozofa, koje su Heleni nazivali golim mudracima (gimnosofistima). Tamo je takođe upoznao budizam, koji je dobrim delom uključio u svoje učenje. Prema Diogenu Laertiju, u Indiji je prihvatio plemenitu filozofiju, donoseći učenje o temeljnom neznanju i neophodnosti uzdržavanja od suda.
Po povratku u Staru Grčku, osnovao je filozofsku školu u rodnom gradu. Ceo život je podučavao samo usmenom rečju i nije pisao dela.
Pošto je tvrdio da utisci čula ne odgovaraju istini, postoje anegdote da se nije sklanjao s puta nijednom predmetu, npr. ni konju ni kolima koji bi naleteli, ili bi se sudarao sa kakvim zidom, no izgleda da su te priče izmišljene da bi se ismejala njegova filozofija.
Učenje
mini|Statua Bude u grčkom stilu iz [[Gandara|Gandare, gde je nakon Aleksandrovih osvajanja vladao grko-budizam.]]
Piron je osnivač antičkog skepticizma koji se još nazivao i pironizam. Rezime Pironove filozofije sačuvao je Euzebije, citirajući Aristokla, u onome što je poznato kao "Aristokleov pasus":
"Ko želi živeti blaženo, mora razmotriti tri pitanja: Prvo, šta su stvari (pragmata) po prirodi? Drugo, kakvo stanovište treba zauzeti prema njima? Treće, kakav ishod takvo stanovište donosi? Pironov odgovor je da su sve stvari nerazlučne, (adiaphora), nestalne (astathmēta) i neodredive (anepikrita). Stoga, ni naša čula ni naša gledišta (doxai) nam ne govore istinu i laž; na njih se ne možemo osloniti. Zato trebamo biti bez gledišta (adoxastoi), bez prijanjanja (aklineis) i nepokolebani (akradantoi), govoreći za svaku stvar da niti jeste, niti nije, niti i jeste i nije, niti ni jeste ni nije."
Neki naučnici smatraju da tri kriterija kojima Piron određuje stvari upadljivo podsećaju na tri oznake bića budističke filozofije. Takođe, Pironov cilj dostizanja blaženstva ima paralelu sa postizanjem nirvane u budističkoj filozofiji. Konačno, četvorna logika (catuṣkoṭi) na kraju pasusa je karakteristična za indijsku odnosno budističku logiku, dok je dualna logika karakteristična za grčku.
Piron je kao ideal u grčku filozofiju uveo spokoj ili neuznemirenost (ataraksiju), stanje unutrašnje ravnoteže koju karakteriše sloboda od nevolja i briga. Prema Pironu, spokoj je pravi cilj filozofije, tj. težnje k mudrosti, a mudrac je onaj koji je postigao duševni mir, a ne spoznaju svijeta. On je naučavao da se spokojstvo postiže samo kada se čovek kloni strasti i uzdržava od zauzimanja gledišta i izricanja bilo kojeg suda. Piron i njegovi učenici su koristili pojam epoche (ἐποχή - obustava ) da opišu stanje uma u kojem je rasuđivanje obustavljeno, da bi se postigao spokoj. Pironski filozof Sekst Empirik daje ovu definiciju: "Obustava je umirenost uma zahvaljujući kojoj ništa ne poričemo niti potvrđujemo." Budino učenje također naglašava spokoj kao temeljnu vrlinu mudraca, te napuštanje strasti i gledišta kao sredstvo da se to postigne.
Piron je smatrao da ne možemo upoznati stvarnost stvari, već u najbolju ruku, osećaje koje izazivaju. Pri eventualnom izricanju sudova možemo reći samo kako nam se nešto čini da jest, ali ne možemo tvrditi da stvarno jest tako.
Mudrac se ponaša u skladu sa običajima i prirodom zemlje u kojoj živi, ali nikad svome stanovištu ni svojim delima ne pripisuje značaj apsolutne istine. Piron posebno ističe različitost ljudi u odnosu na uživanje i bol, u odnosu na vrednovanje prava i neprava. On pokazuje kako se, npr. brakovi između roditelja i dece, braće i sestara, zajedničke žene, krađa, laž itd. kod raznih naroda i u različitim vremenima potpuno različito ocenjuju. Stoga, ne treba stvarati mišljenje ni o dobru ni o zlu, a ukoliko se u određenom slučaju mora doneti neka odluka najbolje je povinovati se zakonima zemlje u kojoj živiš.
Ljudska patnja dolazi odatle što smo bez izvesnih stvari koje smatramo dobrim, što se bojimo da prividna dobra izgubimo ili što moramo podnositi ono što nam se čini da je zlo. Međutim, ko se obuzdava svakog vrednosnog suda, za tog iščezava bol i nesreća.
Uticaj
O Pirone, o starče, kako i gde si se oslobodio robovanja sofistima, i njihovog praznoslovlja, kako si se oslobodio okova prevare i zavodljivog govora? Nije ti stalo do toga da istražuješ koji vetrovi duvaju Heladom, odakle duvaju i na koju stranu. Ovo želi da sazna moje srce, o Pirone: Kako si to uspeo da kao čovek tako mirno prolaziš kroz život, ti koji jedini vodiš ljude kao kakav bog.
Ficara, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Piron
Uticaj
Njegovo učenje prihvatili su kasnije skeptici Timon, a posebno Sekst Empirik koji je napisao Pironove postavke u tri knjige.
Notranjska
mini|250px|desno|Notranjska Notranjska je područje u Sloveniji koje obuhvaća krško područje na jugozapadu zemlje. Povijesno je, zajedno s Gorenjskom i Dolenjskom, pripadala Kranjskoj.
Postojna je urbano središte kojem gravitira ovo područje. Uz nju važniji su gradovi Idrija, Logatec, Cerknica, Ilirska Bistrica i Pivka. Krško tlo Notranjske sadrži brojne špilje, među kojima se veličinom i ljepotom ističe Postojnska jama.
San Silvestro, Biella
San Silvestro je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
El Llano de San Nicolás, Técpan de Galeana
El Llano de San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Katedrala
thumb|Katedrala thumb|Katedrala Notr Dam u [[Remsu.]]
Katedrala (cathédrale) je kardinalna crkva u zapadnom hrišćanstvu (katolici, protestanti). Zbog svoje grandioznosti i veličine je često i središte biskupije ili nadbiskupije ili ostalih vodećih crkvenih ličnosti.
Neke protestantske crkve koje nemaju institucija biskupa, kao Crkva Škotske, su zadržale naziv katedrale za neke svoje crkve iz tradicionalnih razloga.
Definicija reči
I ako se danas riječ katedrala smatra kao imenica, to je u stvari pridjev koji se je koristio kao katedralna crkva = "glavna crkva".
Kenwood, California
Kenwood je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.028 stanovnika.
Clivio, Varese
Clivio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1607 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.