cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reumatoidni artritis
Glukokortikoidi
Ovi lekovi takođe deluju antizapaljenski, ali su u stanju da utiču na stepen imunološkog odgovora. Osim sistemskog davanja, mogu se davati i lokalno u vidu injekcije u sam oboleli zglob. Zbog brzog dejstva i smanjenja tegoba, mogu se koristiti kao terapija premoštavanja dok drugi lekovi ne počnu da deluju. I ovi lekovi ubrzo po uzimanju dovode do smanjenja subjektivnih tegoba.
Brojni neželjeni efekti se javljaju tokom hronične primene čak i malih doza leka kao odraz jatrogenog hiperkorticizma (uvećanje telesne težine, karakteristično nagomilavanje masnog tkiva u predelu vrata, lica i trupa, ali ne i na ekstremitetima), smanjenja koštane gustine, povećanja vrednosti krvnog pritiska itd.
Antireumatici koji modifikuju bolest (ARMB)
Lekovi iz ove grupe, osim što ublažavaju simptome, mogu usporiti progresiju zglobnih promena. Pošto zglobne promene nastaju već na početku bolesti, danas se insistira na ranoj i agresivnijoj terapiji lekovima iz ove grupe. Ukoliko klinički i radiografski kriterijumi govore u prilog aktivne bolesti, odmah se prelazi na terapiju sa ovim medikamentima.
Neki od lekova iz ove grupe su:
Najčešće se koristi metotreksat. Ubraja se u tzv. lekove prve linije u lečenju reumatoidnog artritisa s obzirom na relativno brz početak dejstva (4-6 nedelja), jednostavnu primenu, relativnu pristupačnost i dobre rezultate lečenja. Ograničenja se odnose na bolesnike sa oštećenjem jetre, poremećajem funkcije bubrega, smanjenim brojem uobličenih elemenata krvi (s obzirom na toksične efekte na koštanu srž). Ozbiljni neželjeni efekti su retki, a pominju se plućna fibroza, oštećenje jetre i efekti na koštanu srž.
Biološka terapija
Grupa bioloških medikamenata ima za cilj da modifikuje dejstvo pojedinih biloških produkata (citokina), koji se oslobađaju tokom promenjenog imunološkog odgovora. Do sada je već sintetisan veći broj ovakvih lekova kao npr. inhibitori TNF-alfa i interleukina 1.
Postoje ozbiljna klinička ispitivanja koja su dokazala kliničko i radiografsko usporenje progresije bolesti kod ovako lečenih bolesnika. Neželjeni efekti bili su retki, a najčešći problemi su se odnosili na burne lokalne reakcije na mestu aplikacije leka, prilikom potkožne primene. Smatra se da ovakvi bolesnici moraju češće da se kontrolišu u smislu razvoja infekcija, s obzirom na uzimanje lekova koji slabe imunološki odgovor.
Nefarmakološko lečenje
Procedure fizikalne terapije su sastavni deo lečenja bolesnika sa reumatoidnim artritisom, kako u aktivnoj tako i u fazi smirene bolesti - remisije. Primarni cilj je očuvanje funkcije zglobova u najvećem mogućem stepenu. U okolnostima kada nepovratno dođe do oštećenja pre svega velikih zglobova (kukova i kolena), ortopedska hirurgija ugradnjom veštačkih zglobova omogućava ovim bolesnicima relativno kvalitetan život.
Historija
Historija ili istorija (od lat. historia < grč. ἱστορία, historía: pripovijedanje, opisivanje), odn. povijest (ijek.) ili povest (ek.) (od stsl. повѣсть, pověstь), je društvena nauka koja proučava prošlost ljudskog društva od najstarijih vremena pa sve do danas. Kao društvena nauka/znanost, historija je učenje i tumačenje činjenica o ljudskim zajednicama. Riječ dolazi od grčke riječi "ιστορία", historia, "izvještaj o nečijim istraživanjima." Encyclopædia Britannica 1911. godine napominje da je "historija u širem smislu... sve što se je dogodilo, ne samo sve pojave ljudskog života, nego i od prirodnog svijeta također. Historija obuhvaća sve što se mijenja; i uzme li se u obzir da je savremena nauka dokazala da ništa nije statično, onda cijeli svijet ima svoju historiju."
Historičari upotrebljavaju razne izvore, poput pisanih zabilješki, predanja (usmena historija), i arheoloških nalaza. Za pojedina razdoblja različiti pristupi se možda češće upotrebljavaju od drugih, a proučavanje historije ima svoje trendove (vidite historiografija). Sve što se dogodilo prije zabilježene historije se oznaćava kao prahistorija. Ocem historije smatra se Herodot.Samo on i niko više.
Sheridan, Wyoming
Šeridan je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
1760 Sandra
1760 Sandra je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 35,89 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,547 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,744 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,127, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 8,433 stepeni, a orbitalni period iznosi 2038,281 dana (5,580 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,50 a geometrijski albedo 0,034.
Asteroid je otkriven 10. aprila 1950. godine.
Govan, South Carolina
Govan je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65, što je 2 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tit Sekstije Afrikanac (konzul 112)
Tit Sekstije Kornelije Afrikanac (Titus Sextius Cornelius Africanus, kraj 1. i početak 2. vijeka) bio je rimski velikodostojnik iz doba Carstva. Bio je sin konzula Tita Sekstija Magija Laterana, a prema nekim historičarima, i unuk Tita Sekstija Afrikanca. Za vrijeme cara Trajana je godine 112. služio i sam kao carski konzul. Njegov sin je bio sin Tit Sekstije Lateran.
Waka/Jawaka
1989.g. album Waka/Jawaka doživljava svoje digitalno reizdanje na CD-u od izdavačke kuće "Rykodisc".
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa.
Tit Sekstije Afrikanac
Tit Sekstije Afrikanac (Titus Sextius Africanus, prije 16 - poslije 61) bio je rimski plemić iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Historičari vjeruju da je bio potomak istoimenog guvernera Numidije 40-ih pne. Prvi put se spominje kao zaručnik Junije Silane, a čije je vjenčanje spriječila carica Agripinila. Poslije Agripiniline smrti ga je Neron poslao u Galiju i Britaniju da tamo 61. sprovede popis stanovništva.
Vjeruje se da mu je istoimeni konzul za 112. bio sin ili unuk.
176 Iduna
176 Iduna je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 121,04 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,717 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,661 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,165, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 22,581 stepeni, a orbitalni period iznosi 2080,533 dana (5,696 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 7,90 a geometrijski albedo 0,083.
Asteroid je otkriven 14. oktobra 1877. godine.
Pemetreksed
Pemetreksed (prodajni naziv Alimta) je hemoterapijski lek koji proizvodi i prodaje preduzeće Eli Lilly and Company. Njegove indikacije su tretman raka pleuralnog mezotelioma i makrocelularnog karcinoma pluća.
Pemetreksed je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 427,411 Da.
Mehanizam dejstva
Pemetreksed je hemijski sličan folnoj kiselina i pripada klasi hemoterapijskih lekova zvanih folatni antimetaboliti. On deluje putem inhibiranja tri enzima koji se koriste u sintezi purina i pirimidina —timidilatna sintaza (TS), dihidrofolatna reduktaza (DHFR), i glicinamid ribonukleotidna formiltransferaza (GARFT). Putem inhibiranja formiranja prekursora purinskih i pirimidinskih nukleotida, pemetreksed sprečava formiranje DNK i RNK, koje su neophodne za rast i opstanak normalnih i kanceroznih ćelija.
Stivideni
Stivideni je bio hrvatski satirični country-rock sastav iz Splita.
Stivideni su na Splitskoj televiziji imali svoju emisiju Stividenska posla.
Stivideni su osnovani 1994. godine. Uglavnom su svirali satirični country-rock i parodizirane obrade starih hitova. Ostvarili su nekoliko uspješnica: Idemo na Bačvice, Ići mići, Papadžo, Stipe, Stipe, Ja sam seljak, a živim u gradu, Krolj škojića, Svu tvoju ljubav, Kellmendi bojziz, Tvornički puknut.
Forstfeld
Forstfeld je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Hagenau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 591 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 120 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 116 metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 111 m).
Fabije Maksim Rulijan
Kvint Fabije Maksim Rulijan (Quintus Fabius Maximus Rullianus ili Rullus), sin Markov je bio član rimske patricijske porodice Fabijevaca, pet puta izabran za konzula i proslavljen kao junak samnitskih ratova.
Beatus od Lungerna
Beatus od Lungerna, također poznat po počasnim titulama Apostol Švicarske ili kao Beatus od Beatenberga ili Beatus od Thuna je, bio, najvjeojatnije, legendarni kršćanski redovnik i pustinjak iz 2. vijeka koji se danas slavi kao svetac. Historičari vjeruju da legenda o njegovom životu predstavlja svojevrsni amalgam legendi i priča o kasnijim istoimenim svecima kao što su Beatus iz Vendômea i Opat Beatus koji je 810. od Karla Velikog primio dozvolu da Opatijom Honau upravljajku irski redovnici.
Prema predaji, Beatus je bio sin kralja/poglavice u današnjoj Škotskoj, odnosno rodom iz današnje Irske. U mladosti ga je na području današnje Engleske Barnaba preobratio na kršćanstvo, a u samom Rimu ga je osobno Sveti Petar zaredio za svećenika, te ga zajedno s još jednim svećenikom poslao da širi kršćanstvo među Helvećanima. Njih dvojica su se prvo ulogorili kraj Argovije u Juri i preobratili niz domorodaca. Poslije je Beatus sam otišao u Thun, gdje je pronašao jednu spilju u kojoj će živjeti do kraja života. Prema legendama je u toj spilji ubio zmaja.
Beatus je nakon toga postao jedan od najomiljenijih svetaca u Švicarskoj, a hodočasnike na njegovu planinu (Beatenberg) su za vrijeme Reformacije nasilno tjerali Zwinglijevi protestanti.
1763 Williams
1763 Williams je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,189 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
1762 Russell
1762 Russell je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenocu od Sunca koja iznosi 2,875 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Teslin (jezero)
Teslin je jezero na jugozapadu Kanade na granici provincija Britanska Kolumbija i Yukon, jedan od izvora rijeke Yukon.
Geografske karakteristike
Na njegovim obalama nalazi se selo Teslin, nekad veliko naselje za Zlatne groznice u Klondikeu - 1896. kad je gomila kopača prolazila na putu za Klondike.
Sporazum u Triparadisu
Sporazum u Triparadisu je predstavljao dogovor između dijadoha, sklopljen 321. pne. u sirijskom mjestu Triparadisu, kojim se nastojao formalno okončati prvi rat dijadoha, odnosno podijeliti vlast nad carstvom Aleksandra Velikog. Sporazum se po svom sadržaju uglavnom nadovezivao na babilonsku podjelu koja je načinjena dvije godine ranije, neposredno nakon Aleksandrove smrti.
Najvažnija nova odredba se ticala mjesta regenta, odnosno zamjene za Perdiku ubijenog u ratu. Njega je zamijenio Antipater, dotadašnji guverner Makedonije i Grčke.
Izopropil nitrat
Izopropil nitrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 105,093 Da.
Vinica (Makedonija)
Vinica (makedonski: Виница) je gradić na istoku Republike Makedonije, od 10.863 stanovnika. , administrativni je centar Opštine Vinica, koja ima oko 20.000 stanovnika. .
Geografske karakteristike
Grad se nalazi u Kočanskoj kotlini, na obroncima planine Plačkovica. Kroz mjesto teku dvije rijeke; Vinička i Gradečka reka, a pored grada teče rijeka Bregalnica i Osojnica.
Historija
Grad je poznat po kasno-antičkoj utvrdi Viničko kale, koja i danas dominira gradom.
thumb|left|420px|Viničko Kale i pogled na grad
Kultura
U Vinici se nelaze dve osnovne škole, jedna srednja škola, gradska bioblioteka, kulturni dom, dvije crkve, meteorološka stanica i centar za školovanje djece i mladih.
Vojna luka Lora
thumb|300px|Raketne topovnjače u Vojnoj luci Lora Vojna luka Lora je luka posebne namjene u Splitu, sjedište Hrvatske ratne mornarice i jedine Pomorske baze u Hrvatskoj. Vojna pomorska baza Lora nalazi se u neposrednoj blizini poljudskog stadiona, u sjevernom dijelu grada, s pogledom na Kaštelanski zaljev, a prostire se na 53 hektara. Akvatorij luke obuhvaća prostor 100 m od obale i lukobrana, a obuhvaća površinu od 23 hektara. Izgrađena je za potrebe Jugoslavenske ratne mornarice.
U Lori se danas nalazi većina postrojbi HRM: Zapovjedništvo, Zapovjedna satnija, Flotila HRM (Zapovjedništvo flotile, Divizijun za površinska djelovanja, Divizijun za potporu, Protuminski divizijun, Odred rezidencijalnih brodova), Obalna straža Republike Hrvatske (Zapovjedništvo, 1. Divizijun), Bojna obalnog motrenja i obaviješćivanja, Učilište HRM "Petar Krešimir IV." U Lori se nalazi i Dom Hrvatske vojske u kojem se često organiziraju za javnost otvorene manifestacije - predstave, koncerti, skupovi, pa čak i sajmovi, a sportskim terenima se za treninge i nastupe koriste nogometaši NK "Krilnik". Prostorima u Lori privremeno se za predavanja koristi i Filozofski fakultet Sveučilišta u Splitu.
Lucije Papirije Kurzor
thumb|200px|right|Lucije Papirije, ilustracija u [[Nirnberške kronike|Nirnberškim kronikama.]]
Lucije Papirije Kurzor (Lucius Papirius Cursor) bio je rimski vojskovođa, pet puta izabran za konzula i dva puta imenovan za diktatora.
Cognomen Cursor je značilo "Trkač", a dobio ga je zbog sposobnosti da na dan prođe 50 rimskih milja, kao i po sklonosti da od svojih vojnika zahtijeva velika odricanja.
Nakon katastrofe kod Kaudinskih prijevoja Kurzor je iskoristio priliku da djelomično povrati čast rimskog oružja, tako što je pobunjeni grad Luceru natjerao na predaju, oslobodio rimske taoce te povratio dio zastava izgubljenih u Kaudinskim prijevojima.
Gada je 309. pne. ponovno izbio rat sa Samnitima, Kurzor je ponovno izabran za diktatora te je potukao neprijatelja kod Longule. Za to je nagrađen trijumfom.
Njegov istoimeni sin je također poznao znameniti vojskovođa, koji je dovršio osvajanje Samnijuma 272. pne. te na Kvirinalu postavio prvi sunčani sat u Rimu.
Batman Returns
Batman se vraća (eng. Batman Returns) fantastični je film Tima Burtona iz 1992. temeljen na liku Batmana iz stripova DC Comicsa. To je nastavak filma Batman iz 1989. godine u kojem Michael Keaton reprizira glavnu ulogu. Batman se vraća govori o pokvarenom biznismenu Maxu Shrecku (Christopher Walken) i grotesknom Pingvinu (Danny DeVito) koji kuju zavjeru kako bi preuzeli kontrolu nad Gotham Cityjem. U isto vrijeme Batman se mora nositi i s pojavom Žene mačke (Michelle Pfeiffer).
Burton isprva nije htio režirati nastavak zbog podijeljenih mišljenja o prethodnom filmu. Daniel Waters je napisao scenarij koji je zadovoljio Burtona. Wesley Strick je, iako nepotpisan, prepravio scenarij, izbacio likove Harveyja Denta, Robina i preradio vrhunac. Snimanje je započelo u Burbanku u Kaliforniji u lipnju 1991. Batman se vraća postigao je komercijalni i kritički uspjeh, ali i izazvao kontroverze zbog negativnih reakcija roditeljskih udruga.
Radnja
Prestravljeni roditelji bacaju deformiranog dječaka u rijeku Gotham Cityja. 33 godine kasnije, dijete se transformiralo u odvratnog Pingvina čija banda omete svečano osvjetljenje božićnog drvca u Gothamu i otme milijunaša industrijalista Maxa Shrecka. Naoružan dokazima o raznim Shreckovim zločinima, Pingvin ga ucjeni da mu pomogne da otkrije identitet svojih roditelja.
Nakon što Pingvinovo stanje postane vijest, on pokreće kampanju za izbor za gradonačelnika. No, Batmanu se ta priča ne čini pretjerano uvjerljivom te on počne vjerovati kako je Pingvinova banda odgovorna za nekoliko ubojstava djece. U međuvremenu, Shreck baci svoju tajnicu, Selinu Kyle, s vrha zgrade svoje tvrtke nakon što je pronašla njegove planove o gradnji super-pogona koji bi iscrpio sav elektricitet iz Gothama.
Oživljena od strane skupine mačaka, Selina se vraća kući i osmisli novi kostim te se počne pojavljivati kao Žena mačka. Kyle u međuvremenu počne privlačiti Batmanov alter ego Bruce Wayne. Situacija se dodatno iskomplicira nakon što se Žena mačka udruži s Pingvinom kako bi se riješila Batmana. Nakon što Batman otkrije Pingvinove namjere, uništivši time njegove političke izglede, Pingvin pokrene napad kako bi ubio sve prvorođene sinove u Gothamu. Batman prozre njegov plan, a za Ženu mačku se smatra da je mrtva nakon što je ubila Shrecka. Pingvin, koji je pretprpio ozljede u borbi s Batmanom, umire.
Neko vrijeme kasnije, Wayne se po noći vozi po Gradu s Alfredom misleći kako je ugledao Selininu sjenu na zidu. Alfred zaustavi auto, a Bruce uzalud počne tražiti Selinu. Pronalazi njezinu mačku koju uzima sa sobom i odlazi. Kamera se podiže na vrh grada među nebodere. Dok Bat-Signal osvjetljava noćno nebo, Žena mačka nestaje.
Glumci
Paul Reubens i Diane Salinger, koji su se pojavili u Burtonovoj Pee-weejevoj velikoj avanturi nastupaju u cameo pojavljivanjima kao Pingvinovi roditelji. Vincent Schiavelli i Anna Katarina se pojavljuju u cameo ulogama Pingvinovih pomoćnika.
Razvoj
Nakon uspjeha Batmana, Warner Bros. se nadao da će snimanje nastavka početi u svibnju 1990. u studijima Pinewood. Potrošili su 250 tisuća dolara kako bi rezervirali setove iz prvog filma. Tim Burton je imao dvojako mišljenje o prethodnom filmu. "Vratit ću se ako nastavak ponudi nešto novo i uzbudljivo," rekao je 1989. "Inače bi to bila najgluplja ideja." Burton je odlučio režirati Edwarda Škarorukog za 20th Century Fox. U međuvremenu, Sam Hamm je napisao prve dvije verzije scenarija, dok je Bob Kane vraćen kao umjetnički savjetnik. U Hammovu scenariju Pingvin i Žena mačka kreću po skriveno blago.
Burton je bio oduševljen radom Daniela Watersa na filmu Heathersice; prije toga je angažirao Watersa za produkciju nastavka Bubimira. Warner Bros. je odobrio Burtonu veliku kreativnu kontrolu, degradiravši producente Jona Petersa i Petera Grubera u izvršne producente. Nezadovoljan Hammovim scenarijem, Burton je od Watersa zatražio da ga prepravi. Waters je osmislio društvenu satiru u kojoj zli mogul podupire Pingvinovu kandidaturu za ured gradonačelnika. Waters je rekao: "Htio sam pokazati da pravi zlikovci našeg svijeta ne moraju nužno nositi kostime." Priča o Pingvinu koji se kandidira za gradonačelnika potječe iz epizoda televizijske serije iz šezdesetih "Hizzoner the Penguin" i "Dizzoner the Penguin". Waters je ukupno napisao pet verzija scenarija.
Burton je angažirao Wesleyja Stricka da prepravi scenarij bez obećanog kredita na špici. Strick se prisjetio, "Kad sam angažiran da napišem Batman se vraća (u to vrijeme Batman II), veliki problem sa scenarijem je bio nedostatak Pingvinova 'master plana'." Warner Bros. je Stricku predstavio zagrijavanje ili smrzavanje Gotham Cityja (što će kasnije biti iskorišteno u filmu Batman i Robin). Stricka je inspirirala paralela s Mojsijem da Pingvin da ubiti sve prvorođene sinove u Gothamu. Sličan motiv je i to što su Pingvina roditelji bacili u rijeku. U scenariju se pojavljivao i Robin, ali je maknut zbog prevelikog broja likova. Waters i Burton su smatrali kako je Robin "najbeznačajniji lik u svijetu, pogotovo s Batmanom kao usamljenikom svih usamljenika." Robin je započeo kao maloljetni delikvent koji postaje Batmanov saveznik. Robin je kasnije izmijenjen u crnog tinejdžera koji je uz ostalo i automehaničar. Waters je objasnio, "On nosi onaj staromodni mehanički kombinezon sa slovom 'R' na njemu. Vozi Batmobil, za koji sam primijetio da su ga iskoristili u trećem filmu!" Za ulogu Robina je izabran Marlon Wayans, a potpisao je ugovor za nastavak. Wayans je prisustvovao isprobavanju odjeće, ali je odlučeno da se lik sačuva za treći nastavak.
Michael Keaton se vratio nakon značajnog povećanja njegova honorara na 10 milijuna dolara. Annette Benning je dobila ulogu Žene mačke nakon što ju je Burton vidio u Prevarantima. Benning je ipak odustala zbog trudnoće. Kandidatkinje za ulogu bile su i Raquel Welch, Jennifer Jason Leigh, Lena Olin, Ellen Barkin, Cher, Bridget Fonda i Susan Sarandon. Sean Young, koja je originalno izabrana za ulogu Vicki Vale u prvom filmu, smatrala je kako je uloga trebala pripasti njoj. Young je posjetila produkcijske urede odjevena u kostim Žene mačke kućne izrade zahtjevajući audiciju. Burton nije bio upoznat s radom Michelle Pfeiffer, ali ju je angažirao nakon prvog sastanka. Pfeiffer je dobila tri milijuna dolara honorara (dva milijuna više od Benning) i postotak od ukupnog profita. Za ulogu se pripremala vježbajući kickboxing. Kathy Long joj je bila dublerica. Waters je objasnio izbor Dannyja DeVita, "Nekako sam znao da će DeVito igrati Pingvina. Nismo bili službeno odlučili, ali je kratak popis kad tražite niskog odvratnog tipa! Lik sam pisao imajući u vidu Dannyja DeVita."
Snimanje
Početkom 1991. pripremana su dva najveća holivudska hangara (hangar 16 u Warner Brosu. i hangar 12 u Universalu) za snimanje filma. Snimanje je počelo u lipnju 1991. U hangaru 16 je konstruirana Gotham Plaza po uzoru na Rockefeller Center. Universalov hangar 12 poslužio je za Pingvinovu podzemnu jazbinu. Korišten je spremnik napunjen s pola milijuna galona vode. Burton je htio biti siguran da će pingvinima biti ugodno. Korišteno je još osam drugih lokacija u Warner Brosu., preko 50 posto zemljišta zauzeli su setovi Gotham Cityja.
Skupine za zaštitu prava životinja počele su prosvjedovati nakon što su saznali da će pingvinima na leđima biti pričvršćene rakete. Nadzornik Richard Hill objasnio je kako je Warner Bros. učinio sve kako bi se pingvini osjećali što ugodnije. "Tijekom leta temperatura u avionu je bila snižena na odgovarajuću razinu", prisjeća se Hill. "U Hollywoodu su dobili vlastitu rashlađenu prikolicu, vlastiti bazen, pola tone leda svaki dan te su imali svježu ribu donesenu izravno s dokova. Iako je vani bilo jako vruće, cijeli set je bio prigodno rashlađen."
Warner Bros. je film okružio velom tajne. U umjetničkom odjelu su uvijek morale biti spuštene rolete. Glumci i ekipa su morali imati identifikacijske iskaznice s lažnim radnim imenom filma (Dictel) kad god bi išli bilo gdje blizu setova. Kevinu Costneru nije bilo dopušteno da posjeti set. U zabavnom časopisu su procurile prve fotografije Dannyja DeVita u kostimu Pingvina; Warner Bros. je zato angažirao privatnog istražitelja da otkrije krivca. Za produkciju filma je potrošeno 65 milijuna dolara, a 15 milijuna za marketing, ukupno 80 milijuna dolara. Posljednji kadar sa Ženom mačkom koja gleda Bat-Signal snimljen je tijekom post-produkcije te nije bio dio konačnog scenarija. Nakon što je Batman se vraća snimljen, Warner Bros. je smatrao kako bi bilo bolje da Žena mačka ostane živa zbog karakterizacija u sljedećem nastavku. Pfeiffer nije bila dostupna pa je kadar snimljen s njenom dublericom.
Danny Elfman je bio oduševljen povratkom "jer se nisam morao dokazivati zbog prvog filma. Sjećam se da je Jon Peters isprva bio jako skeptičan kad me angažirao." Elfmanov radni raspored je bio 12 sati dnevno, 7 dana u tjednu. "Kad sam dovršio ovaj film shvatio sam da ima elemenata filmske glazbe i opere. Trajala je 95 minuta, dvostruko više od prosječne filmske glazbe."
Dizajn i efekti
Bo Welch, Burtonov suradnik na Bubimiru i Edwardu Škarorukom, zamijenio je Antona Fursta na mjestu scenografa. Welch je za Gotham City pomiješao "fašističku arhitekturu s arhitekturom Svjetske izložbe". Proučavane su i ruska arhitektura i njemački ekspresionizam. Stan Winston, koji je radio s Burtonom na Edwardu Škarorukom, dizajnirao je šminku za Dannyja DeVita koja se svaki dan nanosila dva sata. DeVito je u usta stavio mješavinu vode za usta i crveno-zeleno bojilo za hranu kako bi "stvorio groteskni sastav nekog čudnog mulja."
Šišmiši su u potpunosti stvoreni digitalnim putem budući da je odlučeno kako bi dovođenje stvarnih šišmiša bilo problematično. Pingvinova "ptičja vojska" bila je kombinacija digitalnih slika, robotskih stvorenja, ljudi u odijelima i stvarnih pingvina. Producenti su se morali suočiti i s rasporedom parenja pingvina. Pingvine robote konstruirao je Stan Winston. Ukupno je korišteno 30 afričkih i 12 kraljevskih pingvina.
Kritike
Na temelju 44 recenzije prikupljene na Rotten Tomatoesu, 77 posto kritičara je pozitivno ocijenilo film, s konsenzusom da "Redatelj Tim Burton, mračna atmosfera, Michael Keaton kao izmučeni junak i besprijekorni casting Dannyja DeVita za Pingvina i Christophera Walkena, čine ovaj nastavak boljim od prvog." Batman se vraća je kritiziran uglavnom zbog posvećivanja vremena zlikovcima. To je bila zapravo Keatonova ideja da sebi da manje prostora.
Peter Travers ocijenio je film iznimno pozitivnim: "Burton koristi najeksplozivniji ljetni zabavni film da nas vrati u oslobađajuću tamu snova." Desson Thomson je bio najzadovoljniji s tragičnim pričama o Ženi mački, Pingvinu i Maxu Shrecku. No, smatrao je kako Keaton zaslužuje više prostora, ali ipak je ocijenio film u pozitivnom svjetlu. Todd McCarthy iz Varietyja je napisao kako su Stan Winston, Danny Elfman, Bo Welch i snimatelj Stefan Czapsky pridonijeli najboljim elementima filma. McCarthy je dodao kako je Burton bio previše opsjednut vizualnim dojmom, a ne pričom, no ipak je ocijenio film kao odličan.
Roger Ebert je izjavio, "Dat ću filmu negativnu recenziju, ali opet ne smatram da je on loš; pogrešno je vođen, snimljen s iznimnom kreativnošću, ali nam je uskratio ono što više ili manje zaslužujemo o priči o Batmanu. Koliko god se trudite, superjunaci i film noir ne idu zajedno; sama bit noira je da više nema heroja." Jonathan Rosenbaum nazvao je DeVita "blijedom zamjenom za Jacka Nicholsona iz prvog filma". Dodao je kako "u Batman se vraća uopće nema napetosti". Scenarist i ilustrator stripova o Batmanu Matt Wagner je rekao: "Nisam mogao vjerovati kako je film učinio Batmana nečim više od kostimiranog derišta, nešto boljeg od zlikovca kojeg progoni. Osim toga, sasvim je jasno kako Burton nije akcijski redatelj. Taj aspekt oba filma je jednostavno podbacio."
Paulu Diniju se svidjela karakterizacija Brucea Waynea. Uobičajene kritike iz svijeta stripa odnosile su se na to kako Batman ubija ljude. Koscenarist Daniel Waters je odgovorio: "Živimo u mračnim vremenima. Ne možete jednostavno izbaciti negativce na paukovu mrežu ispred gradske vijećnice." Mikeu Mignoli se svidjela filmska verzija Pingvina, dok je Bruce Timm smatrao kako je Michelle Pfeiffer bila idealan izbor za Ženu mačku. Alex Ross je nazvao Maxa Shrecka "najuzbudljivijim likom u scenariju".
Ostavština
Batman se vraća je bio nominiran za Oscar za šminku i vizualne efekte. U istim je kategorijama nominiran i za BAFTA nagrade. Vizažistički odjel je osvojio Nagradu Saturn. Burton, DeVito i kostimografi su također bili nominirani. Film je bio nominiran i za najbolji fantastični film te za Hugo nagradu za najbolju dramsku prezentaciju. DeVito je bio nominiran za Zlatnu malinu za najgoreg sporednog glumca.
Batman se vraća će biti posljednji film u serijalu s Timom Burtonom i Michaelom Keatonom u ulogama redatelja i glavnog glumca. Producenti su s filmom Batman zauvijek odlučili zaigrati na kartu "lakše" režije. Burton nije ni zanimalo režiranje nastavka, ali je bio producent. Uz razvoj nastavka, najavljen je spin-off Žene mačke. Michelle Pfeiffer je trebala reprizirati svoju ulogu, ali ne i pojaviti se u Zauvijek zbog "njenog vlastitog malog filma".
Burton je angažiran za redatelja spin-offa, a vraćeni su i producentica Denise Di Novi i scenarist Daniel Waters. Burton se dvoumio između režije Žene mačke i adaptacije Pada kuće Usher. 6. lipnja 1995. Waters je u Warner Bros. predao svoj scenarij za film, isti dan kad je bila i premijera Batman zauvijek. Burton je i dalje bio u planu za redatelja. Waters se našalio, "predati scenarij isti dan kad je i premijera novog filma možda nije bio najbolji logistički potez budući da je to proslava Batmana kao zabave za cijelu obitelj. Žena mačka definitivno nije scenarij u stilu zabave za cijelu obitelj." Film je godinama bio na čekanju, a Pfeiffer je trebala zamijeniti Ashley Judd. Na kraju je 2004. snimljena Žena mačka s Halle Berry koju su kritičari pokopali.
Tagish (jezero)
Tagish je jezero na jugozapadu Kanade na granici provincija Britanska Kolumbija i Yukon, službeni izvor rijeke Yukon.
Geografske karakteristike
Jezero Tagish nalazi se u Stjenovitim planinama u kraju koji se zove Južna jezera, a to je grupa u kojoj su i Atlin i Teslin koje također daju vode Yukonu. Tagish je izduženo jezero, stješnjeno među planinama dugo preko 100 km, a široko svega 2 km. Za Zlatne groznice u Klondikeu - 1896. to je bio put kopača prema Klondikeu.
Crkva sv. Trojice u Splitu
'''Crkva sv. Trojice u Splitu''' se nalazi u predjelu Sutrojice, u sredini sjevernog dijela splitskog poluotoka na Poljudu, blizu splitskog brodogradilišta. Od svih dalmatinskih rano-srednjovjekovnih (starohrvatskih) arhitektonskih spomenika, koji povjesničari datiraju u široko vremensko razdoblje od 8. do 11. stoljeća, crkva svete Trojice u Splitu svojim originalnim oblikom i bogatim nalazima zauzima izuzetno značajno mjesto. Ova mala centralna građevina šesterolisnog oblika polukružnih apsida nanizanih uokolo nepravilne kružnice postala je jedna od najdragocjenijih spomenika baštine Splita i Dalmacije.
Crkva svete Trojice upisana je u registar najvrjednije spomeničke baštine Republike Hrvatske, nulte kategorije.
U crkvi sv. Trojice slavi se sveta misa svake nedjelje u 8.30 sati, osim ljeti (od 13. lipnja do 1. rujna).
Povijest
Ova crkva spominje se prvi put u popisu zemalja samostana Benediktinki iz 1060. godine, što ne znači da crkva nije mogla biti sagrađena u 9. stoljeću. Povjesničari različito navode vrijeme gradnje ove crkve; Iveković drži da je građena u 6. st., Ljubo Karaman u 11., a većina misli da je građena u 9. stoljeću.
Engleski arhitekt Thomas Graham Jackson (1835.-1924.), proučavajući staru arhitekturu Dalmacije, prvi je upozorio na izuzetnu spomeničku vrijednost tog objekta, iako ga je 1887. godine zatekao napuštenog, otkritog i djelomično ruševnog. Uskoro su uslijedila daljnja istraživanja domaćih i stranih stručnjaka (1891.), te 1914. god. (kad je društvo Bihać zakupilo ovu crkvu), ali i prve konkretne akcije spašavanja te građevine na kojoj su brojna stoljeća ostavila svoje tragove. Tako su godine 1924. sanirani zidovi i obnovljena probušena sjeverozapadna apsida, a 50-ih godina ponovo su otvoreni zazidani prozori. Prigodom restauracijskih radova 1948. godine otkriveni su ostaci građevine starijeg razdoblja koja se produživala prema istoku, a nađeno je i više ulomaka oltarne pregrade koji se sada nalaze u arheološkom muzeju u Splitu. Luk te oltarne pregrade je tipičan primjer predromaničke kamene plastike na kojem se skladno nadopunjuju geometrijski pleterni ukrasi i uklesani tekst.
Godine 1965., zidovi i svodovi ove crkve bili su dosta napukli, unutrašnjost veoma zapuštena, okolina crkve nije bila uređena, a u samoj crkvi raslo je trnje. Zbog toga je starješina samostana Uznesenja Marijina na Poljudu, fra Vjekoslav Bonifačić, zatražio od nadležnih da se crkva popravi. Dana, 22. listopada 1967. godine u ovoj crkvi utemeljena je nova splitska župa svete Trojice sa sjedištem u ovoj popravljenoj crkvi pa je u njoj obnovljeno vršenje službe Božje. Iz praktičnih razloga, kao župna crkva koristi se obližnja samostanska crkva samostana Uznesenja Marijina, čiji je član - franjevac, župnik navedene župe.
Odlike
Crkva je građena izrazito centralnog oblika kojim dominira kupola koja leži na šest apsida međusobno spojenih pilonima. Ova crkva je jedina dosad, od poznatih šestero-apsidnih (šesterolist ili seksahont) građevina u radnoj srednjovjekovnoj arhitekturi Dalmacije, koja se nalazi na području Splita (ostale su na području Zadra), i najbolje je očuvana. Najveća vanjska duljina joj je 10,30 metara, a najmanja unutarnja duljina je 5,90 metara, dok je visina središnjeg tambura 9,5 metara.
Zidana je kamenom (vapnenac lokalnog porijekla, vjerojatno materijal neke starije građevine) lomljencem utopljenim u žbuku i svođena polukupolicama, polukahotama. Tri istočne kohne se smatraju prezbiterijem i imaju po jedan prozor, a zapadna (glavni ulaz) i jugozapadna imaju vrata. Kohne su izvana raščlanjene s po tri plitke lučne niše (lezene), osim jugozapadne koja oko vrata ima dvije niše, i zapadne koja ih nema.
Prvotno je iznad središnjeg prostora bila zidana kupola, koja je kasnije zamijenjena pokrovom od kamenih ploča na drvenoj grednoj konstrukciji, a kupola je obnovljena 1972. godine.
GABRG2
Receptor gama-aminobuterne kiseline, podjedinica gama-2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Gama-aminobuterna kiselina (GABA) je inhibitorni neurotransmiter u mozgu, koji posreduje neuronsku inhibiciju vezivanjem za GABA receptore. Tip A GABA receptori su pentamerni hloridni kanali koji mogu da budu formirani od više genetičkih varijanti GABA(A) podjedinica. Ovaj gen kodira gama 2 podjedinicu GABA(A) receptora. Mutacije ovog gena su vezane za epilepsiju i febrilne konvulzije. Alternativno splajsovanje ovog gena proizvodi transkriptne varijante koje kodiraju različite izoforme.
Interakcije
Pokazano je da GABRG2 formira interakcije sa GABARAP  i dopaminskim receptorom D5.
Val Baudana, Torino
Val Baudana je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Ronco, Pennsylvania
Ronko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 256.
Sveti Nikole
Sveti Nikole (makedonski: Свети Николе) je grad od 13 280 stanovnika, u središnjem dijelu Republike Makedonije. Sveti Nikole je administrativno sjedište istoimene Opštine Sveti Nikole koja ima 18 497 stanovnika (popis iz 2002).
Geografske karakteristike
Gradić Sveti Nikole nalazi se na sjevernom rubu prostrane kotline Ovče pole, poznate po - ovcama i proizvodima od ovaca (po kojima je dobila ime). Sveti Nikole nalazi se 80 km sjeveroistočno od Skopja, svega 25 km od Štipa, 33 km od Velesa i 44 km od Kumanova.
Historija
Postoje indicije da se sjediše pajonskih kraljeva Bilazora nalazila u Ovčem Polju na lokalitetu Gradište (kod sela Knežje).
Za antike je na mjestu današnjeg grada postojalo naselje Probaton, dolaskom Slavena u ove krajeve u 7. st. Probatona je promjenila ime u Ovče Pole.
Srpski kralj Milutin (1253. - 1321.) je 1282. zauzeo kotlinu Ovče pole i u naselju koje je tada još uvijek nosilo ime Ovče Pole, izgradio crkvu ''sv. Nikole'' 1292.
Uz tu crkvu se veže i legenda, da je ona pomogla srpskom kralju Stefanu Dečanskom u njegovom čudotvornom izlječenju. Od tada se naselje zove po crkvi Sveti Nikole. thumb|left|180px|Zvonik saborne crkve Sveti Nikole Za otomanskih vremena grad su Turci zvali Kiliseli, a Makedonci Sveti Nikole. Oni su kako kaže lokalna legenda porušili 42 crkve koliko ih je bilo u tom kraju, - jedinu crkvu koju su ostavili bila je Sveti Nikola. Po otomanskom poreznom registru iz 1570 - defteru za Ćustendilski sandžak, naselje Sveti Nikole imalo je 317 domaćinstava sa 1600 stanovnika.
Do sedamdesetih godina 19. st., put za Solun išao je pored grada, a Sveti Nikole je bio značajni gradić s lijeve strane Vardara sa poznatim tjednim stočnim sajmom.
Izgradnja Vardarske željeznice do Soluna 1873. nepovoljno se odrazilo na Sveti Nikole, stanje je postalo još lošije 1888 kad je varadarska pruga spojena sa moravskom prugom, tad je obližnje Kumanovo, kroz koje je prošla pruga, polako preuzelo ulogu regionalnog centra tog dijela Makedonije.
Privreda
Ovče pole je još uvijek stočarski kraj, tako da je značajna tvornica u gradu FK Mesna Industrija (klaonica, konzerve itd), pored toga u gradu ima i par tekstilnih tvornica Moda AD (najveća), Kamoteks, Vedrateks Velkova i tvornica prehrambenih proizvoda Domatti ad.
Domfessel
Domfesel je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Euridika od Egipta
Euridika (na grčkom Eυρυδικη) bila je makedonska plemkinja, kći Antipaterova, a kasnije egipatska kraljica i supruga kralja Ptolemeja. Za Ptolemeja se najvjerojatnije udala 321. pne. u doba sporazuma u Triparadisu, kada su Antipater i Ptolemej nastojali učvrstiti međusobni savez. Imala je petoro djece - sinove Ptolemeja Kerauna, Meleagera i trećeg, čije ime nije poznato, ali koji je bio pogubljen od Ptolemeja II Filadelfa, te kćeri Ptolemaidu - koja se kasnije udala za Demetrija Poliorketa - i Lisandru, buduću suprugu Agatokla.
Kada je Ptolemej sebi uzeo novu ženu Bereniku, Euridika je nezadovoljna napustila dvor i 287. pne. došla u Milet kako bi Demetriju Poliorketu dala ruku svoje kćeri Ptolemaide.
Topeka, Illinois
Topika je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 76, što je 14 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Grand Wazoo
The Grand Wazoo studijski je jazz album američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u prosincu 1972.g. Zappa je '72. okupio izvrsnu ekipu glazbenika za snimanje albuma Waka/Jawaka od kojih su neki i bivši članovi njegovo sastava The Mothers of Invention. Pošto je Zappa bio poznat po tome da kada jednom okupi ekipu s njom nastavlja raditi i dalje, ta suradnja je ostvarena i na ovome albumu pa tako svi osim Jeff Simsonsa snimaju materijal za album.
Vinyl izdanje
Sve pjesme je napisao Frank Zappa.
CD izdanje
Sve pjesme je napisao Frank Zappa.
1764 Cogshall
1764 Cogshall je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 26,21 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,481 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,700 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,126, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 2,229 stepeni, a orbitalni period iznosi 1984,824 dana (5,434 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,20 a geometrijski albedo 0,085.
Campo San Pietro, Belluno
Campo San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
1764 Cogshall
Asteroid je otkriven 7. novembra 1953. godine.
Benevento
Benevento (latinski: Beneventum) je glavni grad istoimene talijanske provincije Benevento u regiji Kampaniji. Grad ima 60.797 stanovnika. Benevento je zbog kompleksa Santa Sofia, zajedno sa još 7 lokacija, uvršten 2011. kao Langobardski centri Italije na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi
Geografija
Benevento leži ušću rijeka Sabato i Calore Irpino, okružen planinama Apeninskog masiva i udaljen oko 50 km sjeveroistočno od regionalnog centra Napulja.
Historija
antički Maloeis ili Malieis (kako se tada zvao) bio je prijestolnica Samnita, koji su se tu sklonili nakon poraza od Rimske Republike 314. pne. Izgleda da nije pao u rimske ruke sve dok Pir nije odustao od odbrane Sicilije. Grad mu je služio kao baza u posljednjem pohodu na Južnu Italiju, koju je napustio, nakon neodlučne bitke kod Beneventa 275. pne. Rimljani su svoju koloniju onovali kod Beneventa 268. pne., ali su joj tada promenili ime zbog praznovjerja u Benevento, jer male znači loše, a bene dobro. Benevento je ostao pod vlašću Rimljana i za vrijeme Punskih ratova i socijalnih ratova. Pozicija Beneventa je strateški odlična jer grad štite sa dvije rijeke, a njegove srednjovjekovne zidine duge 3,2 km, vjerovatno su slijedile starije antičke koje je Totila razorio do temelja. Benevento je bio raskrsnica šest puteva, pa je oduvijek bio vrlo prometan grad. Trajanov slavoluk iz 114. je jedan od najbolje očuvanih rimskih struktura u Kampanji. thumb|left|260px| Trajanov slavoluk right|thumb|280px|[[Vojvodstvo Benevento|Kneževina Benevento oko 1000. godine]]
Totila je 545. razorio zidine grada do temelja, a grad je opljačkao. Nedugo nakon toga Benevento je postao prijestolnica moćnoga langobardskog vojvodstva. Langobardi su bili tu prisutni i prrije osvajanja Padske nizine. Vojvodstvo su osnovali 576. vojnici pod vođstvom Zota. Bili su nezavisni od langobardskoga kralja. Zota je nasledio Arehis I, koji je zauzeo Capuu i Crotone, te opljačkao bizantski Amalfi, ali nije uspio zauzeti Napulj. Nakon njegove vlasti, Bizantu je ostao jedino Napulj, Amalfi, Gaeta, Sorrento, vrh Kalabrije i primorski gradovi Apulije. Benevento je zauzeo neke bizantske posjede, ali je njegov glavni neprijatelj bila Langobarska Kraljevina, čiji su se vladari mješali u izbor beneventanskih vladara. Sa krahom Langobardske Kraljevine 773. pod naletom Franaka jedan je dio teritorije vojvodstva predan Papinskoj Državi, pa je zato vojvodstvo uzdignuto na nivo kneževine pod Arehisom II. Benevento se spominjao tada kao druga Pavija (Ticinum geminum), nakon što su Langobardi izgubili svoju prijestolnicu. Međutim, ova kneževina nije dugo živjela jer je Salerno izašao iz nje 851. godine. Vojvoda Pandolfo je ponovo ujedinio Malu Lombardiju po posljednji put. Nešto prije smrti 981. dobio je titulu Vojvode od Spoleta, od cara Otona I. Benevento i Sorrento su se pobunili protiv njegovog sina Pandolfa II.
Tokom 11. vijeku pojavljuju se njemački vladari u južnoj Italiji. Henrik II je 1022. osvojio je Capuu i Benevento, ali se se vratio nakon neuspjele opsade Troje. Slično je prošao 1038. i Konrad II. Tih godina su tri vojvodstva Južne Italije (Benevento, Capua i Salerno) bila jako okupirana međusobnim ratovima i sporovima, pa je to omogućilo laki prodor Normana koji su od najamne vojske postali vladari južne Italije. Najusješniji od njih bio je Robert Guiscard koji je 1053. zauzeo Benevento. Najprije mu je Henrik III odobrio da 1047. osvoji grad. Henrik III je 1077. predao Benevento papi kao zamjenu za biskupiju Bamberg. Nadbiskup Beneventa je započeo savezništvo sa Normanima, pa je otpušten. Benevento je ostao pod vlašću papa od tada sve do 1806. godine, kao ključni grad za papinsku moć u južnoj Italiji. Za Napoleonskih ratova Benevento je osvojila francuska vojska i predala ga Talleyrandu da vlada gradom, ali on nije nikad vladao njime. Benevento je 1815. vraćen papama. U sastav Kraljevine Italije je ušao prilikom ujedinjenja Italije 1860. godine.
Antika
Značaj Beneventa vidi se po mnoštvu antičkih ostataka:
Crkva svete Sofije
Kompleks Svete Sofije (Santa Sofia) je osnovao vojvoda Arehis II. od Beneventa 760. i sagrađena je po uzoru na kapelu Liutpranda iz Pavije koja je opet izgledala kao središnji brod Aja Sofije. Od izvornih fresaka sačuvane su one u bočnim apsidama. Kasnije je u 13. vijeku oko nje sagrađena samostanska crkva. Bila je gotovo uništena u potresu 1688. godine, pa je ponovo izgrađena u baroknom stilu. Originalne forme su sakrivene. Godine 2011. UNESCO je na popis mjesta svjetske baštine u Europi upisao Kompleks Svete Sofije kao jedno od sedam mjesta moći koja svjedoče o glavnoj ulozi Langobarda u duhovnom i kulturnom razvoju srednjovjekovnog europskog kršćanstva, pogotovo potičući razvoj monaštva.
Katedrala
mini| Romaničko pročelje katedrale u Beneventu Katedrala datira iz 9. vijeka, a ponovo je izgrađena 1114. godione. Fasada je izvedena u pisanskom gotičkom stilu, dok su joj vrata primjer romaničke umjetnosti i potječu sa početka 13. vijeka. Masivni toranj sa zvonima izgrađen je 1269. godine.
Utvrda Benevento
mini| Rocca dei Rettori. Utvrda Benevento je poznata kao Roca dei Retori ili Roca di Manfredi. Nalazi se na najvišoj točki grada i dominira nad dolinom sa dvije rijeke. To mjesto su davno koristili i Samniti. Benediktinci su tu imali samostan. Dobio je ime u srednjem vijeku, kada su papini namesnici, tj. retori tu imali svoje sjedište.
Privreda
Benevento je danas trgovački centar okolnog poljoprivrednog kraja, u kom se najviše uzgajaju žitarice, masline, grožđe i povrće. Grad ima i nešto industrije koja proizvodi konditorske proizvode, torte od badema, biskvite i čokolade. Također se proizvode cigle, šibice, vina i poljoprivredne mašine. Benevento je u Italiji poznat po svom likeru Strega.
Mirza Hasan Ćeman
Mirza Hasan Ćeman (1949. Tešanj) je bosanskohercegovački arheolog, historičar i historičar umjetnosti. Potječe iz ugledne bošnjačke porodice Ćeman koja je posljednjih pola stoljeća dala nekoliko značajnih predstavnika u kulturnom, političkom i privrednom životu kako Tešnja tako i Bosne i Hercegovine. Studij historije, historije umjetnosti i arheologije završio je na Filozofskom fakultetu u Zadru Filozofski fakultet u Zadru) (tada, Univerzitet u Zagrebu), Hrvatska]], te stekao zvanje diplomiranoga arheologa, historičara umjetnosti i profesora historije. Poslijediplomske studije iz arheologije i historije umjetnosti studirao je na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska. Mirza Hasan Ćeman radio je petnaestak godina u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine, u Odjeljenju za arheologiju a jedno je vrijeme bio i zamjenik direktora. U ovoj instituciji je stekao i najviše stručno zvanje, muzejski savjetnik. Doktorske studije iz historijske (kulturalne) antropologije studirao je na Insitutum Studiorum Humanitatis u Ljubljani, Slovenija. Na Fakultetu islamskih nauka Univerziteta u Sarajevu završio je poseban DIN program (Diploma u islamskim naukama). Trenutno (2010) radi na Filozofskom fakultetu u Sarajevu i Arhitektonskom fakultetu u Sarajevu. Jedno vrijeme radio je kao vanjski saradnik i na Internacionalnom univerzitetu u Sarajevu. Bavi se istraživanjem urbane antropologije, historije umjetnosti i arheologije osmanskog razdoblja sjeverozapadnog Balkana (posebno Bosne i Hercegovine), te austro – madžarske kolonijalne orijentalističke problematike Bosne i Hercegovine. Također, bavi se uporednim izučavanjem protestantizma i islama, te općom problematikom odnosâ između navedene dvije vjere.
DnaG
DnaG je bakterijska primaza koja sintetiše kratke RNK oligonukleotide tokom replikacije DNK. Ti RNK oligonukleotidi služe kao prajmeri za DNK sintezu bakterijskom DNK polimerazom Pol III. Na zaostajućem lancu, primaza formira prajmer svakih nekoliko kilobaza. Ti prajmeri služe kao supstrat za sintezu Okazakijevih fragmenta.
DnaG se vezuje putem nekovalentne interakcije za bakterijsku replikativnu helikazu DnaB da bi mogla da funkcioniše kao primaza. Oko tri DnaG primazna proteina se vezuje za svaku DnaB helikazu. Primaze iniciraju sintezu na specifičnim nukleotidnim sekvencama jednolančane DNK (ssDNA). Ta sekvenca je GTA za DnaG.
DnaG primaza je monomerni protein s 581 ostataka. Iz proteolitičkih studija proizilazi da ona ima tri funkcionalna domena. N-terminalni domen vezuje Zn++ (ostaci 1-110). Jon metala je tetraedralno koordiniran između jednog histidina i tri cisteina. Moguće je da oni učestvuju u prepoznavanju ssDNA. Centralni domen (ostaci 111-433) ispoljava aktivnost RNK polimeraze. Na njemu se sintetiše RNK prajmer. C-terminalni domen (ostaci 434-581) je odgovoran za nekovalentno vezivanje DnaG za DnaB helikazni protein.
Izopropil tioksanton
Izopropil tioksanton je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,347 Da.
1765 Wrubel
1765 Wrubel je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 42,33 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,734 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,616 AJ.
Asteroid je otkriven 15. decembra 1957. godine.
1766 Slipher
1766 Slipher je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,750 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,7.