cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fellers (film)
Fellers je australijski crno-bijeli film snimljen 1930. godine u režiji Austina Faya i Arthura Higginsa, koji se navodi kao prvo zvučno ostvarenje u historiji australijske kinematografije. Po žanru je mješavina drame i romantične komedije. Protagonisti su trojica prijatelja koji su se i Prvog svjetskom ratu priključili Australijskoj lakoj konjici i sudjelovali u Palestinskoj kampanji gdje je jedan od njih poginuo. Radnja prikazuje kako jedan od dvojice preživjelih preuzima identitet poginulog kako bi spriječio da se njegovoj djevojci slomi srce. Film nije bio potpuno zvučan; samo je završni dio sadržavao dijaloge, dok je ostatak bio nijemi film sa naknadno nadosnimljenom muzikom. Danas se smatra izgubljenim.
El Padrino, Tuxpan
El Padrino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
San José de Guerrero, San Luis de la Paz
San José de Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
El Padrino, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
San José de Guerrero, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Ferești, Bucium
Ferești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Pezzati, Verona
Pezzati je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
Campbell, Minnesota
Kembel je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 158, što je 83 (-34,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Candelaria, Camargo
La Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1275 m.
L'Amola, Modena
L'Amola je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
Kalinjingrad
Kalinjingrad (ruski: Калининград, njemački: Königsberg) je lučki grad od 489,359 stanovnika na zapadu ruske Kalinjingradske oblasti.
On je najveći grad i administrativni centar Kalinjingradske oblasti, ruske eksklave između Poljske i Litvanije, sa pristupom Baltičkom moru.
Pod imenom Königsberg bio je znan kao prijestolnica njemačke provincije Istočne Pruske, nekadašnjeg Pruskog vojvodstva i Redovničke države Teutonskog viteškog reda.
Geografske karakteristike
Kalinjingrad leži na ušću rijeke Pregolje u Vislansku lagunu.
On je veliki transportni centar (železnički, cestovni i brodski), grad sa međunarodnim aerodromom „Hrabrovo“. Snažan industrijski centar; mašinogradnja, metalurgija, laka industrija, grafička industrija i ribarstvo. Grad brojnih muzeja; jantara, umjetnosti, ocenografije, rata, teatara, velikih biblioteka (posebno su važni sačuvani fragmenti Valenrodske biblioteke), zoološkog i botanički vrt. U centru grada se nalazi katedrala izgrađena od opeke u gotskom stilu.
I veliki prekoocenski brodovi mogu iz Gdanjskog zaljeva i Baltičkog mora doploviti u Vislansku lagunu do luke u Kalinjingradu.
Država viteškog reda
mini|levo|Stara gradska vrata, poznata kao Kraljeva kapija Kenigzberg (, „Kraljeva gora“) su osnovali 1255. Teutonski vitezovi za vreme osvajanja Pruske. Imenovan je tako u čast češkog kralja Otokara II, koji je došao da pomogne redu u osvajanjima, koja je izvodio pod izgovorom pokrštavateljskih misija poznatih kao Severni krstaški ratovi.
Tokom narednih decenija, Teutonski red, uz pomoć raznih vitezova iz zapadne Evrope, pokorio je domaće baltičke Pruse, čime je započelo istrebljavanje lokalnih baltičkih Prusa i nemačko naseljavanje u tom području. Uprkos svemu tome, baltički pruski jezik nije izumro sve do 18. veka.
Kenigzberg je bio glavni grad Sambije, koja je bila jedna od četiri biskupije na koje je papski legat Vilim Modenski podelio Prusku 1243. godine. Sveti Adalbert Praški je imenovan za glavnog sveca zaštitnika tamošnje katedrale „Kenigsberška katedrala“. Kalinjingrad je postao član Hanzeatske lige i važna luka za Prusku i Litvaniju.
Kao rezultat Trinaestogodišnjeg rata (poznatog još i pod imenom „Rat gradova“), rata između Teutonskog reda i Poljske, Država Teutonskog viteškog reda se smanjila nakon Torunjskog mira 1466. na područje kasnije Pruskog vojvodstva, pod poljskom krunom.
Cajay, Zimapán
Cajay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Halocidin
Halocidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 155 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 3445,074 Da.
La Empacadora, Tuxpan
La Empacadora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
La Quinta Dos, San Luis de la Paz
La Quinta Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2105 m.
La Faiola, Roma
La Faiola je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Bacasorare, Guachochi
Bacasorare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2157 m.
Prato Salice Soprano, Cuneo
Prato Salice Soprano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Vâlcea, Bucium
Vâlcea je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Santiago, Chichiquila
Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chichiquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Crin-Blanc
Crin-Blanc ili Crin Blanc je francuski crno-bijeli kratki pustolovni film snimljen 1953. u režiji Alberta Lamorissea koji se smatra jednim od najuspješnijih i najpopularnijih filmova za djecu iz sredine 20. vijeka.
Stari vukovarski vodotoranj
mini|desno|300px|Stari vukovarski vodotoranj, 2012. Stari vukovarski vodotoranj, armiranobetonski vodotoranj visok 19 m izgrađen 1913. u Vukovaru nedaleko od ušća Vuke u Dunav. Građevinske radove izvela je tvrtka Banheyer i sin prema projektu vukovarskog inženjera Frana Funtaka. Izrađen u kasnosecesijskom stilu, vodotoranj ima kapacitet od 50 000 litara vode. Nakon oštećenja tokom rata u Hrvatskoj (1991–95) obnovljen je u gotovo izvornom obliku.
Crin-Blanc
Nastao je na temelju sinopsisa Denysa Colomba de Daunanta, a radnjom je smješten u oblast Camargue u delti rijeke Rhone na jugu Francuske, poznatu po istoimenoj pasmini divljih konja. Protagonist, čiji lik tumači Alain Émery je dječak koji se nastoji sprijateljiti sa jednom od tih životinja. Film je prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio Veliku nagradu za najbolji kratki film.
Stari vukovarski vodotoranj
Opis građevine
Podignut u centru Vukovara na desnoj obali Vuke nesporedno uz njezino ušće u Dunav, vatrogasni toranj izgrađen je od armiranog betona s kapacitetom od 50 000 litara vode. Ukupna visina vodotornja iznosi 22 m pri čemu su temelji duboki 3 m, a nadzemni je dio visok 19 m. Temeljenje je izvedeno na heksagonalnoj ploči visine 0,3 m i promjera 8 m. Nadzemni dio izveden je u dva dijela tako da je uže postolje visoko 12 m, a na njega se nastavlja širi vodospremnik visok 5,1 m. Na vrhu plitke kupole koja presvođuje vodospremnik nalazi se šesterokutna lanterna visine 1,9 m.
Postolje vodotornja počinje dvjema stubama na koje se nastavljaju dodatne dvije stube izvedene samo ispred ulaza uz južno pročelje vodotornja. Sada zakriveno zemljanim nanosom, postolje ima visoki sokl koji doseže gotovo do sredine visine portala. U tlocrtu postolje ima oblik pravilnog šesterokuta kojega vrhove čine vertikalne armiranobetonske grede odnosno pilastri što omeđuju šest vrlo jednostavnih pročelja. Armiranobetonske grede isturenije su u donjim dijelovima, a prema vodospremniku isturenost im se smanjuje. U donjim dijelovima grede su raščlanjene trima, a pri vrhu dvama plitkim horizontalnim udubljenjima. Na južnom pročelju s portalom postolje je dvjema horizontalnim pojasnicama podijeljeno u tri dijela tako da donji dio zauzima portal, a gornja dva dijela po jedan prozor. Osim južnoga, još dva pročelja, sjeverozapadno i sjeveroistočno, imaju po dva jednako razmještena prozora tako da se pročelja s prozorima izmjenjuju s onima bez njih. Ispod svakog prozora izvedena su dva plitka horizontalna udubljenja. Svako pročelje postolja pri vrhu završava četirima horizontalno poredanim pravokutnim zupcima. Armiranobetonske grede završavaju konzolama koje drže vodospremnik.
Vodospremnik se nalazi 12 m od zemlje i zajedno s lanternom ima visinu od 7 m. Vanjska površina raščlanjena je sa šest pilastara koji se vertikalno nastavljaju na grede postolja. U donjem dijelu pilastri su raščlanjeni plitkim horizontalnim udubljenjima, a pravokutnim zupcem u gornjem. Površine između pilastara su jednostavne i u središtu sadrže po jedan plitak disk. Pri bazi i vrhu vodospremnik je nešto širi, a presvođen je plitkom kupolom sa šesterokutnom lanternom koja se sa svake strane otvara prozorom. Rješenje lanterne ostvareno je s osloncem na kasnu secesiju, pa i art déco.
Uria, Sprâncenata
Uria je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Sprâncenata.
Stari vukovarski vodotoranj
Opis građevine
Interijer vodotornja je jednostavan i utilitaristički, u skladu s osnovnom namjenom građevine. Postolje je izvedeno dvoetažno tako da se granica etaža poklapa s horizontalnom pojasnicom koja izvana obaseže svih šest strana postolja. Pristup gornjoj etaži moguć je putem zidnih ljestava. Odande se koso položenim ljestvama može uspeti unutar vodospremnika koji je oblika šupljeg valjka visine 3 m, promjera 5 m i volumena 50 000 L.
Historijat
Početkom 20. stoljeća Vukovar je imao vodotoranj koji je služio za spremanje vode u slučaju požara te za polijevanje prašnjavih ulica tokom ljeta kada se voda iz Vuke nije mogla upotrebljavati zbog niskog vodostaja i zamuljenosti. Budući da je zbog dotrajalosti stari vodotoranj postao previše trošan i opasan za ljudske živote, vođa penjačkog odjela pri vukovarskom vatrogasnom društvu Emerik Šterl inicirao je 1906. podizanje novog vodotornja. Trgovišno zastupstvo u Vukovaru prihvatilo je Šterlovu sugestiju na sjednici održanoj 16. srpnja 1908. i odlučilo da se vodotoranj sagradi na Zvonimirovu trgu, gdje se u to vrijeme nalazila glavna gradska tržnica. Prema prijedlogu Trgovišnog zastupstva, prvotni projekt uključivao je izgradnju drvenog vodotornja koji je trebao graditi domaći graditelj Andrija Tokoš koji je već bio prikupio potrebni materijal. Prigovor na zaključke Trgovišnog zastupstva o gradnji drvenog vodotornja na Zvonimirovu trgu uputila je Kraljevska kotarska oblast u Vukovaru koja je iznijela primjedbe na lokaciju, nacrt i materijal od kojeg bi vodotoranj bio napravljen, zahtijevajući da se građevina barem djelomice izvede u opeci umjesto u drvu. Nesuglasice između kotarske oblasti i poglavarstva odgodile su početak gradnje vodotornja.
Uria, Sprâncenata
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Stari vukovarski vodotoranj
Historijat
Dobrovoljno vatrogasno društvo u Vukovaru pokrenulo je 1911. novu inicijativu za gradnju vodotornja. Zaključivši da se ovaj predmet više ne može odlagati, odbor DVD-a povjerio je tada izradu projekta inženjeru Franu Funtaku kao jedinom obrazovanom domaćem graditelju koji je također bio specijaliziran za armirani beton, materijal od kojeg se vodotoranj trebao graditi. Osim toga, zaključeno je da visina vodotornja bude oko 20 m i da u njem bude spremnik za 50 000 litara vode. Predviđeni troškovi procijenjeni su na 11 500 kruna. Dobrovoljno vatrogasno društvo uputilo je svoj zaključak Općinskom zastupstvu koje je na sjednici održanoj 12. listopada 1911. pozitivno odgovorilo na njihovu molbu za pomoć i istodobno u proračunu za 1912. osiguralo predviđenih 11 500 kruna u tu svrhu.
Budući da je valjalo provesti javni natječaj za izgradnju vodotornja, Trgovišno zastupstvo u Vukovaru potvrdilo je u travnju 1912. odluku o gradnji i osnovalo komisiju za raspisivanje jeftimbe za gradnju vatrogasnog tornja. Sredinom lipnja 1912. objavljen je natječaj koji je određivao da kapacitet spremnika ima 500 hektolitara, da dno spremnika bude 12 metara od tla, da temelji budu dublji od sedam metara i da konstrukcija tornja mora biti od armiranog betona, a sâm spremnik može biti i od metala. Nakon što je 6. srpnja 1912. natječaj okončan, posao je dobila vukovarska tvrtka Josip Banheyer i sin u kojoj je kao projektant od 1905. radio Funtak.
Projekt za novi vukovarski vodotoranj Funtaku nije bio prvi jer je već 1909. u Vinkovcima projektirao građevinu sličnog tipa, ali dosta manjih dimenzija. Baveći se dotad isključivo projektiranjem mostova za vukovarsku tvrtku Josip Banheyer i sin, Funtaku je rad na projektiranju i izvedbi vinkovačkog vodotornja omogućio da projektu vukovarskog vodotornja pristupi s potrebnim znanjem i iskustvom. Projekt za novi vodotoranj u Vukovaru Funtak je očito dovršio već 1911. Izvedbeni radovi na vukovarskom vodotornju odvijali su se različitim intenzitetom od druge polovice 1912. do kraja 1915. Budući da je 1914. došlo do raspada tvrtke Banheyer i sin, gradnju su do posvete tornja 1916. vodili Fran Futak, koji je od 1914. radio kao samostalni projektant, i Viktor Karlovsky, jedan od prijašnjih suvlasnika tvrtke Banheyer i sin. Iako je najveći dio radova završen u prve dvije godine gradnje, što svjedoči natpis o godini gradnje iznad portala na južnom pročelju vodotornja, završni radovi odužili su se do kraja 1915.
Avoca, Arkansas
Avoka je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Stari vukovarski vodotoranj
Historijat
Svečana posveta vatrogasnog tornja u Vukovaru održana je 3. siječnja 1916. Posvetu je vodio vukovarski gvardijan Gjuro Bencetić, a nazočili su joj Imbro pl. Hideghetty, župan srijemski, Nikola Žažinec, predstojnik Kraljevske kotarske oblasti u Vukovaru, Mato Kitičić, načelnik Trgovišnog poglavarstva u Vukovaru, Vjekoslav Gretschl, predsjednik Hrvatskog pjevačkog i glazbenog društva »Dunav«, i mnogi drugi.
Avoca, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 488, što je 65 (15,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stari vukovarski vodotoranj
Historijat
Ukupni troškovi gradnje vodotornja iznosili su naposljetku 25 000 kruna od čega je najveći dio osiguralo Trgovišno poglavarstvo, izdvojivši u proračunu za 1912. i 1913. dvokratno po 11 500 kruna. Ostatak od 2000 kruna skupljen je prilozima građana te iz sredstava samoga vatrogasnog društva.
Stari vukovarski vodotoranj upotrebljavao se sve do Drugog svjetskog rata nakon čega je zbog neupotrebe dugo vremena bio prilično zapušten. Kao jedna od dominantnih vertikala grada u prvoj polovici 20. stoljeća, savršeno se uklapao u ondašnji trg na kojem se nalazila stara tržnica i koji su okruživale niske prizemnice prema Dunavu te zgrada nove tržnice i ribarnice izgrađena prema Vuki. Rušenjem svih građevina oko trga sredinom 1960-ih, izgradnjom hotela »Dunav« te rušenjem i premještanjem tržnice, vodotoranj je prestao biti dominantna vertikala grada. Budući da je prepoznat kao iznimno vrijedan primjer industrijske secesijske arhitekture i gradski simbol, obnovljen je u sklopu temeljite pregradnje prostora uz ušće Vuke u Dunav odnosno uređenja gradskog centra tokom 1970-ih i 1980-ih. Vodotoranj je dosta stradao tokom rata u Hrvatskoj (1991–95), no vukovarska tvrtka Planum sanirala je krajem 2010. oštećenja i obnovila ga u gotovo izvornom obliku.
Showgirl's Luck
Showgirl's Luck je australijski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen u režiji Normana Dawna i premijerno prikazan 1931. godine, poznat kao prvo potpuno zvučno ostvarenje u historiji australijske kinematografije. Radnja je inspirirana samim snimanjem, odnosno naslovna protagonistica (koju tumači Susan Denis) je zabavljačica koja dobije ulogu u prvom australijskom zvučnom filmu, ali je izgubi na prevaru koju je smislila njena suparnica (koju tumači Sally Bedford). Snimanje se odužilo zbog tehničkih problema, odnosno korištenja već tada zastarjele tehnike snimanja zvuka na gramofonske ploče umjesto na filmsku vrpcu. Nakon premijere je dobio loše kritike, a dodatno loš publicitet su donijele javne svađe producenata sa režiserom.
Expagoya, Catemaco
Expagoya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
San José de la Raya, Chichiquila
San José de la Raya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chichiquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1871 m.
Iglesia Vieja, Zimapán
Iglesia Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1354 m.
Los Girasoles, Bahía de Banderas
Los Girasoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Unión Juárez, Motozintla
Unión Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1034 m.
La Cuchilla del Tejón, Arteaga
La Cuchilla del Tejón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Pad nebeskog tela na Jupiter 2009. godine
right|thumb|225px|Fotografija tamne oblasti u Jupiterovoj atmosferi načinjena [[Teleskop Habl|teleskopom Habl jula 2009.]] '''Pad nebeskog tela na Jupiter 2009. godine''' ime je za događaj udara nebeskog tela asteroidne veličine u atmosferu Jupitera jula 2009. Otkriven je od strane astronoma amatera Anthonya Wesleya na osnovu crne mrlje u Jupiterovoj atmosferi koju je prouzrokovao. Događaj se naziva i Wesleyev udar po njegovom prvom posmatraču.
Otkriće
Događaj je prvi put primećen 19. jula 2009. godine od strane australijskog astronoma amatera Anthonya Wesleya. On je snimao Jupiter pomoću teleskopa reflektora prečnika od 36,7 cm. Kada je prvi put ugledao tamnu oblast na južnom obodu Jupiterovog diska, pomislio je da je u pitanju oluja uobičajena za atmosferu Jupitera. Međutim, kako je oblast počela da se prikazuje u potpunosti na snimku, vilo je jasno da oblast nije zatamnjenje koje bi odgovaralo oluji, već da je u potpunosti crna. Vesli nije imao načina da odredi prirodu porekla crne oblasti, već je svoje otkriće prosledio mejlom NASA-inoj Laboratoriji za mlazni pogon, koja je kontaktirala Kek 2 teleskop na Havajima kojim je potvrđeno otkriće. Dalja posmatranja vršena su pomoću NASA-inog infracrvenog teleskopa IRTF na Havajima.
IRTF je otkrio da je područje crne pege u vidljivom spektru analogno svetlijem području u infracrvenom spektru, što je značilo da je područje zagrejano u odnosu na okolinu. Zagrejano područje imalo je površinu od preko 100 miliona km2, što je uporedivo sa površinom Tihog opkeana. IRTF je takođe utvrdio povećanu gustinu čestica prašine u području iznad mesta udara. Ova otkrića dovela su do toga da se zaključi da je uzrok nastanka crne oblasti sagorevanje asteroida ili komete u Jupiterovoj atmosferi. Ovo je izazvalo veliku pažnju astronomske javnosti, budući da je prethodni sličan događaj bio udar komete Shoemaker-Levy 9 (SL9) iz 1994. koji je naučnicima pružio značajne nove informacije o procesima u Jupiterovoj atmosferi i o ulozi Jupitera u Sunčevom sistemu kao "čistioca" kometa i asteroida.
Wesley je prvi detektovao i sledeći sličan događaj na Jupiteru, udar nebeskog tela iz 2010. godine.
Analiza događaja
Događaj iz 2009. poređen je sa udarom komete SL9 i na osnovu toga izvedeni su zakčljuci o prirodi tela koje je udarilo u Jupiter. Veličina i temperatura pogođenog područja odgovarali su udaru koji je imao intenzitet milion puta veći od intenziteta udara atomske bombe bačene na Hirošimu (oko 13.000 megatona TNT-a). Poredeći sa efektom SL9 komete, ovo daje za prečnik tela koje je udarilo 2009. red veličine od nekoliko stotina metara.
Dodatnu informaciju, astronomima je pružila i činjenica da pre udara objekat nije bio primećen. U koliko je objekat kometa, ovo bi značilo da je u pitanju manja kometa koja na Jupiterovoj orbiti još nije aktivna (nema rep). Druga mogućnost bila je da je udar prouzrokovao stenoviti asteroid ili Jupiterov ledeni satelit manjih dimenzija. Ukoliko se pretpostavi da je objekat veličine manje od 1 km, čak i sa jediničnim albedom, njegova prividna magnituda bila bi 25, što bi značilo da su samo najosetljivi teleskopi na Zemlji mogli da ga detektuju i to u posebnim modovima predviđenim za detekciju malih tela u Sunčevom sistemu. Zbog toga se procena veličine tela uklapa u činjenicu da nije detektovano pre udara.
Merenja teleskopom Hubble potvrdila su da je oblast udara jedinstvena, što je smanjilo verovatnoću da je udar izazvala kometa, budući da bi se većina kometa raspala na više fragmenata pre udara. Dodatnu potvrdu da udar nije izazvala ni kometa, niti manji Jupiterov ledeni satelit, već stenoviti asteroid donela su proučavanja prašine koju je udar izbacio izvan Jupiterove atmosfere i njene interakcije sa magnetosferom Jupitera. Naime, detektovano je pojačano radio-zračenje sa Jupiterove magnetosfere sličnih osobina koje ime i radiozračenje iz Zemljine magnetosfere nakon velikih vulkanskih erupcija. Na Zemlji naelektrisane čestice silikatne prašine koje predstavljaju osnovni sastojak vulkanskog pepela bivaju zarobljene u magnetnom polju Zemlje i krećući se po linijama sile magnetnog polja zrače u radio oblasti. Pojačano radio-zračenje u Jupiterovoj atmosferi predstavljalo je dokaz za silikatnu prirodu čestica izbačenih prilikom udara, a time i za stenovitu prirodu objekta koji je udario u Jupiter. Zbog svih dokaza, smatra se da je nebesko telo koje je jula 2009. izazvalo tamnu oblast u atmosferi Jupitera asteroid veličine od 200 do 500 m.
Događaj iz 2009. bio je značajan za razumevanja procesa u Jupiterovoj atmosferi i magnetosferi. Sledeće godine desio se sličan udar nebeskog tela na Jupiter, koji je potvrdio da su udari asteroida česta pojava na Jupiteru i da je Jupiter zaista "čistilac" Sunčevog sistema.
Chipahuitavo, Guachochi
Chipahuitavo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
Kliconoša
Kliconoša, je osoba ili životinja koja nakon preležane zarazne bolesti (npr. stafilokokne infekcije) u svom organizmu nosi i dalje patogene klice, pa je stalni (potencijalni) izvor zaraze, za svoju okolinu. Kliconoša zarazu najčešće prenosi kapljičnim putem, zatim direktnim ili indirektnim kontaktomi preko vektora zaraznih bolesti.
Oblici kliconoštva
Kliconoše mogu biti: zdrave/asimptomatske kliconoše, inkubacione kliconoše, akutne (rekonvalescentne) kliconoše i hronične kliconoše.
Aktivne kliconoše
Aktivne kliconoše, ili pacijenti koji nemaju simptome bolesti, mogu biti:
Kliconoše prema dužini trajanja kliconoštva
Prema dužini trajanja kliconoštva, potencijalni kliconoša kao rezervoar/izvor zaraze ili otpuštanja mikroorganizma u okolinu može biti;
Epidemiologija
Statistički podaci iz literature navode da je u proseku svaka deseta osoba potencijalni kliconoša (a da ona sama to ne zna).
U brisevima radnika (kliconoša) koji profesionalno rade sa hranom najčešće se izoluju stafilokoke, ešerihija koli, ali ponekad i paraziti, poput glista. Zbog toga se npr. samo u Beogradu svakoga meseca, zbog neispravnih briseva, pošalje na privremeno lečenje između 200 i 300 radnika kliconoša zaposlenih u gradskim pekarama, restoranima, ćevabdžinicama, sendvičarama.
Putevi prenošenja zaraze sa kliconoše na zdravu osobu
Kliconoša zarazu prenosi
Mere prevencije
U cilju sprečavanja daljeg širenja zaraznih bolesti kntrola na kliconoštvo sprovodi se prvenstveno: 1. Kontrola kliconoša nakon preležanog tifusa i paratifusa sprovodi se: 2. Kontrola kliconoša nakon preležane dizenterije i trovanje hranom
NAPOMENA: Za vreme kliconoštva takve osobe ne smeju raditi u: proizvodnji i distribuciji životnih namirnica, sa vodom, u jaslicama, vrtićima, školama i zdravstvenim ustanovama.
Las Jijas, Choix
Las Jijas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
Contrada Colachecco, Reggio Calabria
Contrada Colachecco je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
San Carlos, Tuxpan
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Los Izotes, Bahía de Banderas
Los Izotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Berhtwald
Berhtwald (također Brihtwald, Beorhtweald, Bertwald, Berthwald, Beorhtwald ili Beretuald; ? - 731) bio je deveti po redu nadbiskup Canterburyja koji je stolovao od 692. do smrti. Prije dolaska na tu dužnost je, prema navodima Bede Uvaženog, bio opata Glastonburyja. Osim po izuzetno dugom stolovanju, poznat je po tome što je s njim otpočeo neprekinuti niz anglosaksonskih, odnosno domaćih nositelja nadbiskupske časti. Berhtwaldov dolazak na mjesto nadbiskupa je koincidrao s krajem dugotrajne Wilfridove borbe da povrati mjesto biskupiju York, te se dvogodišnji razmak između smrti njegovog prethodnika Theodorea i Berhtwaldovog izbora ponekd tumači pokušajima da Wilfrid postane nadbiskup Canteburyja. Nakon što je izabran, Berthwald je otputovao u Galiju (današnju Francusku) kako bi bio službeno posvećen. Poslije je predsjedao sa dva crkvena koncila na kojima se pokušavao riješiti Wilfridov spor, a što je konačno učinjeno 705. Za vrijeme Berhtwaldovog stolovanja se Sussex, posljednje pagansko kraljevstvo anglosaksonske Britanije, konačno pokrstilo.
Hill sfera
right|thumb|225px|Hil sfera se proteže od L1 do L2 Lagranžovih tačaka Hillova sfera ili Hil sfera je region oko nekog objekta u svemiru gde se nalaze njegovi sateliti. Da bi satelit ostao da kruži oko planete potrebno je da se njegova orbita nalazi unutar granica hil sfere. Sateliti takođe imaju svoju hil sferu u kojoj mogu da kruže manji objekti. Na primer, Sunce ima svoju hil sferu gde kruže ostale planete, a one same takođe imaju hil sferu gde kruže njihovi sateliti. Preciznije, hil sfera je region oko objekta gde je njegovo gravitaciono polje dovoljno jako da "zarobi" drugi objekat.
Hil sferu je definisao američki astronom George William Hill na osnovu radova francuskog astronoma Édouarda Rochea.
Formula
Ako je masa tela (na primer Zemlje) m, i ono orbitira oko masivnijeg tela (na primer Sunce) mase M sa ekscentricitetom e i velikom poluosom a, onda je radijus r hil sfere tela (Zemlje):
r \approx a (1-e) \sqrt[3]{\frac{m}{3 M}}. u slučaju da ekscentricitet može da se zanemari, izraz postaje:
r \approx a \sqrt[3]{\frac{m}{3M}}.
Stabilnost
Hil sfera je samo aproksimacija, s obzirom da gravitaciona sila nije jedina sila koja deluje na neko telo. Orbite unutar hil sfere stabilne su samo u 1/2 do 1/3 radijusa sfere. Region stabilnosti za Retrogradne orbite veći je od onog za orbite koje su usmerene suprotno. Sateliti oko Jupitera se kreću retrogradno, dok na primer oni oko Saturna se kreću u oba smera.
Stoenești, Stoenești, Olt
Stoenești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Stoenești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2391 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
El Prado, Motozintla
El Prado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Jasenovce
Jasenovce je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 213 stanovnika.
Holiday Lakes, Ohio
Holidej Lejks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 749.
La Llorona, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1716 m.
Trebbiano
Trebbiano (ili Ugni Blanc u Francuskoj) je sorta vinove loze i bijelog grožđa porijeklom iz Italije, od koje se prave velike količine jednostavnih, ali osvježavajućih bijelih vina.
Karakteristike i historija
Ta sorta se iz Apenina proširila na sjever po raznim zemljama Evrope - najviše po Francuskoj gdje je danas osnovna sirovina za proizvodnju konjaka i armagnaca. Zapravo postoji nekoliko varijanti te sorte - sve one nose zajedničko ime trebbiano, iako su neke genetski povezane, a neke i ne.
I pored toga što je najraširenija vrsta bijelog grožđa u dvije zemlje koje su najveći proizvođači vina; Italiji i Francuskoj - trebbiano je daleko od tog da je bog zna koliko poznat. To je zbog tog što on ne spada u prestižne sorte, pa se njegovo ime gotovo nikad ne pojavljuje na etiketama, jer se najveći dio vina proizvedenih iz trebbiana kupažira (miješa) sa ostalim sortama ili destilira u rakijuj.
U Italiji se Trebbiano Toscano nalazi u 85 od 300 vina koje nose predikat DOC (Denominazione di origine controllata / kontroliranog geografskog porijekla), ali samo njih tri imaju predikat vrhunskih vina - DOCG (Denominazione di origine controllata e garantita), što potvrđuje njegovu kvantitetu, ali ne i kvalitetu. Njega se najčešće upotrebljava kao komponentu kod kupažiranja, iako ima čitav niz DOC vina, koje se doista i rade od trebbiana. Najpoznatiji od njih je Trebbiano d'Abruzzo, bijelo vino, koji ima status kao crno Montepulciano d'Abruzzo. Raznolikost je relativno česta u Umbriji, u kojem se pojavljuje pod imenom Procanico, on ima i ključnu ulogu u vinogradarstvu Orvieta. Susjedni Lazio je jedina talijanska regija u kojoj se trebbiano koristi za proizvodnju vrhunskih vina (DOCG); Frascati Superiore i slatkog Cannellino di Frascati. U oba ova vina - trebbiano je pomiješan sa svojim najčešćim partnerom kod kupaže - bijelom malvazijom.
Trebbiano je kao sorta najviše rasprostranjen u Toskani. Nekad je bio toliko raširen, da se mješao i sa crnim vinima, ta praksa, ostala je toliko ukorjenjena da je vlast nakraju bila prisiljena tu praksu i ozakoniti, pa je od 2014. u crno vino Carmignano dopušteno dodati do 10 % Trebbiana Toscano.
Pretpostavlja se da je trebbiano uveden u Francusku tokom 14. vijeka, kada se papinski dvor preselio iz Rima u Avignon, u južnu kotlinu Rhône. Tokom 15. i 16. vijeka, sorta se raširila po raznim dijelovima jugoistočne Francuske pod imenom - Ugni Blanc. Njegova popularnost opala je u kasnijim vremenima, pa ju je danas teško naći po vinskim regijama mediteranske Francuske. Ali se naročito raširio po atlantskim krajevima Francuske, naročito po Charentesu (zbog konjaka) i Gaskonji (armagnac). U tim krajevima se koristi za proizvodnju velikih količina svjetlih, osježavajućih, relativno neutralnih bijelih vina, od kojih se najveći dio destilira u rakije.
Ugni Blanc je izuzetno dobro prilagođen onom što je potrebno za proizvodnju konjaka i armagnaca, jer to grožđe treba biti kiselkasto, sa malo šećera i otporno na bolesti. Niski procent šećera osigurava da će i vino napravljeno od njega imati niski procent alkohola. To pak omogućuje da se destilira duže dok ne dosegne željeni procent alkohola (53-60 % kod armagnaca i 72 % kod konjaka). Što se duže vinska baza destilira nastaje čišći špirit. Visoka kiselost djeluje kao prirodni antiseptik, i čuva grožđe i vino od bakterija koje uzrokuju kvarenje.
Selva di Dentro, Bolzano
Selva di Dentro je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1225 m.
Trebbiano
Karakteristike i historija
Otpornost na bolesti, ključ je uspjeha - Ugni Blanca po Charentesu (računa se da se čak 95 % svih konjaka proizvode iz te sorte). Kako vlažna atlanska klima povećava rizik od truljenja u vinogradima, sve sorte sklone tom nisu pogodne za sadnju, jer se od nagnjilog grožda nemože napraviti dobar konjak.
Izvan Francuske i Italije trebbiano se nešto malo uzgaja i po Portugalu (gdje je poznat kao Talia), ali ne i po u Španjolskoj, gdje se umjesto toga za slične potrebe sadi - Airen. Trebbiano se sadi i po novom svijetu, uglavnom po Južnoj Americi, po Argentini i u manjoj mjeri i u Urugvaju, i po Australiji, gdje su ga najvjerojatnije uvezli talijanski doseljenici.
Ostale poznate sorte trebbiana su; Trebbiano d'Abruzzo, Trebbiano Giallo, Trebbiano Modenese, Trebbiano Romagnolo i Trebbiano Spoletino. Dok su Trebbiano di Lugana, Trebbiano di Soave i Trebbiano Valtenesi samo sinonimi za sortu - Verdicchio.
Lancellotti, Modena
Lancellotti je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Changui, Zimapán
Changui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Hugapachi, Guachochi
Hugapachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2184 m.
Mosor (razvrstavanje)
Ostalo
Mosór je i prezime u Poljaka.
Lupulești, Bucium
Lupulești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 776 m.
San Fernando, Camargo
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1398 m.
Rafael Aguirre Hernández, Salamanca
Rafael Aguirre Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Predsjednik SFRJ
desno|mini|210p|[[Standarta predsednika SFR Jugoslavije]]
Predsjednik SFRJ je bila najviša politička funkcija u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji (SFRJ) (ranije u Federativnoj Narodnoj Republici Jugoslaviji (FNRJ)) od 1953. do 1980. godine. Jedini nosilac ove funkcije bio je doživotni predsjednik Josip Broz Tito.
Ustavni zakon 1953.
Prema Ustavnom zakonu iz 1953. Predsjednik SFRJ je bio istovremeno i predsjednik Saveznog izvršnog vijeća. On je:
Imao je pravo da izuzme od izvršenja akt Saveznog izvršnog vijeća, uz obavezu da sporno pitanje iznese pred Saveznu narodnu skupštinu. Bio je vrhovni zapovjednikl oružanih snaga i predsjednik Savjeta narodne obrane. Članove ovog savjeta je imenovalo Savezno izvršno vijeće na predlog predsjednika Republike. Predsjednik Republike se birao iz redova poslanika Savezne narodne skupštine, na zajedničkoj sjednici oba doma — Saveznog vijeća i Vijeća proizvođača. Kandidata za predsjednika je moglo predložiti dvadeset narodnih poslanika, a predsjednik bi postao kandidat koji je dobio većinu glasova. U slučaju odsutnosti, predsjednika Republike mijenjao je jedan od potpredsjednika Saveznog izvršnog vijeća.
Ustav Jugoslavije iz 1963. godine
Prema Ustav Jugoslavije iz 1963. godine predsjednik Republike je predstavljao SFRJ u zemlji i inozemstvu, i vršio druge političko-izvršne funkcije. Bio je vrhovni zapovijednik oružanih snaga tj. Jugoslavenske narodne armije. Predlagao je Saveznoj skupštini jednog njenog člana za predsjednika Saveznog izvršnog vijeća, koji bi zatim podnosio prijedlog za izbor članova Saveznog izvršnog vijeća. Predsjednik Republike je mogao sazvati sjednicu Saveznog izvršnog vijeća i staviti određena pitanja na dnevni red sjednice. On je predsjedavao sjednici kojoj je prisustvovao.
Life at the Top (roman)
Life at the Top je roman britanskog književnika Johna Brainea objavljen 1962. godine. Predstavlja nastavak njegovog popularnog prvijenca Room at the Top iz 1957. godine. Protagonist je Joe Lampton, muškarac sa sjevera Engleske koji se izdigao iz svog skromnog radničkog porijekla oženivši Susann, kćer lokalnog bogataša. Radnja prikazuje kako, usprkos života u obilju, i dalje nije zadovoljan svojim položajem, te kako ga Susannina nevjera tjera da se i sam upusti u potencijalno destruktivne afere.
Godine 1965. je snimljena istoimena filmska verzija, a motive romana je koristila i BBC-jeva miniserija Room at the Top iz 2012. godine-
Predsjednik SFRJ
Ustav Jugoslavije iz 1963. godine
Predsjednik Republike je:
Hustle (film, 1975)
Hustle, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Grad opasnosti, je američki kriminalistički film snimljen 1975. godine u režiji Roberta Aldricha. Radnja započinje samoubistvom mlade djevojke čiji ojađeni otac Marty Hollinger (koga tumači Ben Johnson), veteran Korejskog rata, ne zna da mu se kćer bavila prostitucijom, te, uvjeren da je riječ o zločinu, započinje vlastitu istragu koja će ga odvesti do uticajnog i politički "potkoženog" advokata Lea Sellersa (čiji lik tumači Eddie Albert). Protagonist filma, koga tumači Burt Reynolds, je poručnik Phil Gaines, iskusni, ali dobronamjerni detektiv losanđeleske policije koji želi spriječiti da Hollinger dodatno strada, a situaciju dodatno komplicira što je njegova djevojka Nicole (čiji lik tumači Catherine Deneuve) elitna pariška prostitutka čiji je jedan od klijenata upravo Sellers.
Hustle je snimljen u vrijeme kad je Burt Reynolds bio na vrhuncu popularnosti, te je također u njemu sudjelovao kao ko-producent. Kritičarima je, međutim, daleko više u oči upao beskompromisno pesimistični karakter filma, odnosno prikaz suvremenog društva kao moralne kaljuže gdje vlada sveopća korupcija; u tome se često vidio odraz sveopćeg raspoloženja, odnosno gubitka vjere u institucije i budućnost izazvanog aferom Watergate i naftnim šokom. Aldrich je sve to potcrtao neočekivano mračnim završetkom. Usprkos toga, Hustle je imao uspjeha na kino-blagajnama, mada Deneuve, kojoj je to bio dotada najveća uloga u nekom hollywoodskom filmu, više nije imala tako značajan angažman.
Predsjednik SFRJ
Ustav Jugoslavije iz 1963. godine
Predsjednik Republike je na prijedlog Saveznog izvršnog vijeća za vrijeme ratnog stanja ili u slučaju neposredne ratne opasnosti donosio uredbe sa zakonskom snagom o pitanjima iz nadležnosti Savezne skupštine. Ove uredbe bi podnosio na potvrdu Skupštini čim bi ona bila u mogućnosti da se sastane. Imao je pravo da suzdrži od izvršenja uredbe i druge propise Saveznog izvršnog veća od općeg političkog značaja prije njihovog objavljivanja. Sporno pitanje iznosilo se odmah pred Savezno vijeće radi donošenja odluke. Predsjednik Republike je uživao imunitet i bio je odgovoran Saveznoj skupštini. Ako je bio izabran iz redova poslanika, prestajao mu je poslanički mandat. Birao se na vrijeme od četiri godine i mogao je biti uzastopno izabran dva puta. Ovo ograničenje nije važilo za Josipa Broza Tita. Savezna skupština je birala predsjednika Republike na mjesec dana prije isteka mandata aktualnog predsjednika. Najmanje trideset poslanika je moglo predložiti Saveznoj skupštini, po osobnoj inicijativi ili na osnovu prijedloga Saveznog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije, kandidata za predsjednika Republike. Među predlagačima, najmanje pet njih morali su biti izabrani iz svake republike, a polovica svih predlagača morali su biti iz redova članova Saveznog vijeća. Za predsjednika Republike bio je izabran kandidat koji je dobio većinu glasova svih saveznih poslanika. Izabrani predsjednik davao je svečanu izjavu pred Saveznom skupštinom. Predsjednika Republike, u slučaju odsutnosti, mijenjao je u vršenju njegovih funkcija potpredsjednik Republike. Predsjednik Republike je mogao povjeriti potpredsjedniku da ga zastupa u vršenju određenih poslova. Potpredsjednik Republike birao se na vrijeme od četiri godine i nije mogao ponovo biti biran za naredni izborni period. Savezna skupština je birala potpredsjednika Republike odmah nakon izbora predsjednika Republike i to po istom postupku. Potpredsjednik Republike, ako je bio izabran iz redova saveznih poslanika, zadržavao je svoj mandat. Predsjednik Republike je sazivao Savjet federacije SFRJ radi razmatranja pitanja državne politike i djelatnosti političko-izvršnih i upravnih organa. Članove Savjeta federacije je biralo, na prijedlog predsjednika Republike, Savezno vijeće iz redova saveznih i republičkih dužnosnika, kao i dužnosnika društveno-političkih i drugih organizacija.
Ustav Jugoslavije iz 1974. godine
Prema Ustav Jugoslavije iz 1974. godine je predviđeno da Skupština SFRJ može, na prijedlog skupština republika i skupština autonomnih pokrajina, izabrati Josipa Broza Tita za predsjednika Republike bez ograničenja trajanja mandata na osnovu njegove povijesne uloge. Predsjednik Republike birao se tajnim glasanjem na zajedničkoj sjednici vijeća Skupštine SFRJ većinom glasova prisutnih delegata. Izabrani predsjednik davao je svečanu izjavu na zajedničkoj sjednici vijeća Skupštine SFRJ. Predsjednik Republike je predstavljao Socijalističku Federativnu Republiku Jugoslaviju u zemlji i inozemstvu. Bio je predsjednik Predsjedništva SFRJ i vrhovni zapovjednik jugoslovenskih oružanih snaga (JNA). Bio je i predsjednik Savjeta za narodnu obranu.
Predsjednik Republike je: Za vrijeme ratnog stanja ili u slučaju neposredne ratne opasnosti, ako Predsjedništvo SFRJ nije bilo u mogućnosti da se sastane, predsjednik Republike je donosio uredbe sa zakonskom snagom o pitanjima iz nadležnosti Skupštine SFRJ. Podnosio je ove uredbe na potvrdu Skupštini SFRJ čim bi ona bila u mogućnosti da se sastane. Predsjednik Republike je mogao sazvati sjednicu Saveznog izvršnog vijeća i staviti određena pitanja na dnevni red sjednice. On je predsjedavao sjednici kojoj je prisustvovao. Mogao je sazvati i Savjet federacije SFRJ radi razmatranja pitanja opće politike. On je mogao članu Savjeta federacije povjeriti izvršenje određenog zadatka.
Predsjednik Republike je mogao određene poslove rukovođenja i zapovjedanja oružanim snagama Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije prenijeti na saveznog sekretara za narodnu obranu. Savezni sekretar za narodnu odbranu je odgovarao predsjedniku Republike za poslove koji su na njega preneseni. Predsjednik Republike je mogao sazvati zajedničku sjednicu Predsjedništva SFRJ i Saveznog izvršnog vijeća i toj sjednici predsjedavati. On je mogao povjeriti potpredsjedniku Predsjedništva SFRJ vršenje određenih poslova iz svog djelokruga.
El Metatito, Choix
El Metatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 696 m.
Halomon
Halomon je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 401,393 Da.
Room at the Top (roman)
Room at the Top, u Jugoslaviji objavljen pod naslovom Put u visoko društvo, je roman britanskog književnika Johna Brainea objavljen 1957. godine, poznat kao jedno od ključnih djela socijalno angažiranog pokreta tzv. Ljutih mladića 1950-ih.
Protagonist je Joe Lampton, mladić iz siromašne radničke porodice na sjeveru Engleske koji, po povratku iz zarobljeništva u Drugom svjetskom ratu dobija posao nižeg činovnika, ali je istovremeno odlučan da, ne birajući sredstva, sebi osigura viši društveni položaj. Radnja prikazuje kako mu priliku za to daje privlačan fizički izgled, odnosno to što se u njega zagledala Susan Brown, kći-jedinica bogatog poslovnog čovjeka, ali što njegov plan komplicira to što se njemu više sviđa Alice Aisgill, sredovječna udovica.
Room at the Top, koji je bio Braineov prvi roman, je stekao izuzetnu popularnost, a dvije godine kasnije postao predložak za izuzetno uspješan istoimeni crno-bijeli film. Godine 1970. se počela emitirati TV-serija Man at the Top, a 2013. je BBC emitirao miniseriju Room at the Top.
Braine je 1962. napisao nastavak pod naslovom Life at the Top, koji je također dobio istoimenu filmsku ekranizaciju.
Las Cuatas, Arteaga
Las Cuatas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Pamplona, Tuxpan
Pamplona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Viveros del Valle Vallarta, Bahía de Banderas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Stoicănești, Stoicănești
Stoicănești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Stoicănești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3015 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
El Zapotillo, Choix
El Zapotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Erazmova nagrada
Erazmova nagrada (Praemium Erasmianum, Erasmusprijs) je priznanje, koga dijeli nizozemska fondacija Praemium Erasmianum pojedincima ili ustanovama koje su posebno doprinijele kulturi, društvu ili društvenim naukama u Evropi ili ostatku svijeta.