cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramush Haradinaj
Oslobađajuća presuda i njeno poništavanje
Haški tribunal je 3. aprila 2008. doneo oslobađajuću presudu Ramušu Haradinaju. Prema oceni Pretresnog veća, Tužilaštvo je dokazalo da su pripadnici OVK počinili zločine, uključujući ubistva, okrutno postupanje, mučenja i silovanja, ali (osim u dva slučaja kada su u pitanju drugi optuženi) nije dokazalo „van razumne sumnje“ da su u to bili umešani ili odgovorni i sam Haradinaj i drugi optuženi. Sud je u presudi ocenio da je stečen „snažan utisak da se suđenje odvijalo u atmosferi u kojoj se svedoci nisu osećali bezbedno“ i da su „teškoće vezane za pribavljanje dokaza predstavljale značajnu karakteristiku ovog suđenja“. Haški sud je u julu 2010. poništilo oslobađajuću presudu zbog zastrašivanja svjedoka.
Ponovljeno suđenje
Haški tribunal je 2011. ponovo pokrenuo optužnicu protiv Haradinaja za zločine protiv čovječnosti i kršenje zakona i običaja ratovanja 1998. Novi postupak uključuje i optužnicu za učešće u udruženom zločinačkom poduhvatu sa ciljem zlostavljanja Srba, Albanaca i Roma, te ubistva i mučenja u logoru OVK u Jablanici, Opština Đakovica.
Tipp City, Ohio
Tip Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.689, što je 468 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Miklós László
Miklos Laszlo (rođen kao Nicholaus Leitner; 20. maj 1903 - 19. april 1973) bio je mađarsko-američki književnik, najpoznatiji kao tvorac kazališnog komada Parfumerie po kome je napravljeno nekoliko hollywoodskih filmova. Rođen je u Budimpešti, u jevrejskoj porodici koja se bavila show businessom, a već kao mladić se iskazao pisanjem kratkih skečeva te je s vremenom privukao pažnju svojih daleko poznatijih kolega. Već sredinom 1930-ih je dobio neke od najprestižnijih mađarskih književnih nagrada. Međutim, njegovo jevrejsko porijeklo, kao i rastući antisemitizam u Evropi neposredno pred drugi svjetski rat su ga potakli da emigrira u SAD. Tamo je brzo privukao pažnju Hollywooda, pa je tako Parfumerie već 1940. ekranizirana kao The Shop Around the Corner. Taj uspjeh Laszlo, međutim, nije ponovio, te se do kraja života morao uzdržavati ne-književnim poslovima.
Sveti Panten
Sveti Panten (? - cca. 200) bio je kršćanski teolog koji je oko 190. osnovao Katehetsku školu u Aleksandriji. Ova je škola bila najstarija katehetska škola i imala je značajnu ulogu u razvoju kršćanske teologije.
Panten je bio stoički filozof koji je živio i poučavao u Aleksandriji. Preobratio se na kršćanstvo i otada nastojao svoju novu vjeru pomiriti sa grčkom filozofijom. Najpoznatiji učenik mu je bilo Klement Aleksandrijski.
Prema Euzebiju iz Cezareje je služio kao misionar u Indiji gdje je pronašao izolirane kršćanske zajednice.
Predsjednik Irana
Predsjednik Irana je šef vlade u Islamskoj Republici Iran, najviša politička funkcija u zemlji nakon vrhovnog vođe (rahbara) koji je šef države. Predsjednika biraju građani na demokratskim izborima, a pravo glasa imaju svi stariji od 18 godina. Izabranik na vlast može obnašati dužnost najduže dva mandata zaredom (ukupno osam godina), dok broj mandata generalno nije ograničen. Trenutni predsjednik Irana je Hasan Ruhani kojem je mandat započeo 3. 8. 2013. godine.
Prema iranskom ustavu, predsjednik obavlja dužnosti izvršne vlasti među kojima su i potpisivanje sporazuma i ugovora sa drugim zemljama ili međunarodnim organizacijama. Između ostalog predsjednik vodi monetarnu politiku, planira budžet, imenuje ministre i ambasadore. Iranski predsjednik nema potpunu kontrolu nad vanjskom politikom, oružanim snagama, nuklearnim programom i ekonomskim pitanjima od državnog značaja, koja su pod kontrolom vrhovnog vođe ili drugih tijela.
Solana u Stonu
mini|desno|300px|Panorama [[Stona sa solanom.]] mini|300px|Bazeni [[soli krajem srpnja 2012. godine.]] Solana u Stonu, jedna od tri solane u Hrvatskoj, najstarija u Europi i moguće na svijetu. Potječe iz 14. stoljeća i danas je u funkciji. Nastala je nakon što je Dubrovačka Republika 1333. kupila Ston i 1360. opasala ga obrambenim zidom. Ston je postao idealna lokacija za solanu koja je Republici donosila najviše, 15 900 dukata godišnje. Postojalo je mnogo odredaba koje točno reguliraju proizvodnju i trgovinu solju na području Republike. Najveća je zarada postignuta 1611. godine.
Solana je podijeljena na bazene od kojih je svaki osim Munda nazvan po nekom kršćanskom svecu. Solana izgled i način proizvodnje dosad nije mijenjala. 2007. se u Stonu u 9 kristalizacijskih bazena obere 530 tona soli, oko 59 tona po bazenu.
Natrijum hlorit
Natrijum hlorit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 90,442 Da.
Breil-sur-Mérize
Brej sir Meriz je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Meraux, Louisiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.816, što je 4.376 (-42,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stonske zidine
mini|desno|200px|Stonske zidine mini|desno|200px|Obnovljeni dio stonskih zidina mini|desno|250px|Pogled na Ston sa zidina Zidine u Stonu, obrambeni zid i jedan od najvećih srednjovjekovnih fortifikacijsko-urbanističkih pothvata u ukupnoj dužini od 5,5 km, zidine su ojačane sa 40-ak kula i 5 tvrđava. Povezuju Ston i Mali Ston.
Povijest
Nakon što je 1334. Dubrovačka Republika od srpskog cara Dušana kupila Pelješac, bila joj je potrebna zaštita grada Stona. Prvo je u tridesetak godina zidan obrambeni bedem (među najdužim u Europi) s jedne na drugu stranu poluotoka, te prema jedinstvenom projektu planski podignuta dva utvrđena gradića: južno Ston i sjeverno Mali Ston s ciljem okupljanja ljudi za čuvanje granica i rada u solanama od kojih je država mnogo dobijala. Između 1461. 1464. na stonskim utvrdama radio je firentinski arhitekt Michelozzo po narudžbi Dubrovačke republike Za Veliki zid (dug 1200 m) na Pozvizdu, radi zaštite od susjeda, kronike navode da je njegova izgradnja trajala 18 mjeseci i stajala je 12.000 dukata.
Stonske utvrde bez ikakve sumnje jedan su od najvećih onodobnih građevnih pothvata čija izvorna dužina iznosi 7000 m sastoji se od zidina Stona i Malog Stona, Velikog zida s navedenim trima tvrđavama, dok su zidine i tvrđave flankirane s 10 okruglih i s 31 četvrtastom kulom te 6 polukružnih bastiona. Složeni obrambeni stonski korpus oblikovao se gotovo četiri stoljeća, zbog prilagodba terenu i razvoja naoružanja.
Zidine su imale veliku važnost, jer su branile solanu koja je Dubrovačkoj Republici donosila 15.900 dukata svake godine, uzgajalište školjkaša i sam grad.
Godine 1667. urušilo se oko 0,5 km zidina u katastrofalnom potresu, a zidine su znatno oštećene u potresima 1979. i 1996. godine.
Godine 2004. započeo je rad na restauraciji i sanaciji zastarjelih zidina, koji ima za cilj omogućavanje posjeta predjelu između Velikog i Malog Stona. Pretpostavljalo se da će radovi biti dovršeni do svibnja 2008., ali dotada je obnovljen samo prvotni dio ponad grada Stona. Obnova Velikog zida u Stonu, vrijedna oko pet milijuna kuna, dovršena je, te je najavljeno da će stonske zidine uz naplatu ulaznica za javnost biti otvorene u svibnju 2009. godine. Dio zidina otvoren je za javnost uz naplatu ulaznica početkom listopada 2009. Do danas (stanje 14. lipnja 2013.) pored prvotnog dijela ponad grada obnovljen je i cjelokupan put do Malog Stona. Za obići prvotni dio potrebno je 15 min, a za doći od Velikog do Malog stona zidinama 30 min.
U prvih 9 mjeseci 2013. godine stonske zidine obišlo je 37 000 posjetitelja, što je 53% više nego u istom razdoblju lani.
SMILES
thumb|300px|SMILES formiranje: Otvori prstenove i zapiši ih kao grane na glavnom atomskom nizu.
SMILES, ili pojednostavljena molekulska specifikacija inputnih linijskih podataka (), je specifikacija za nedvosmisleno opisivanje strukture hemijskih molekula koristeći relativno kratke ASCII nizove simbola. SMILES niske se mogu učitati u većinu molekulskih editora za konverziju nazad u dvo-dimenzionalne crteže ili tri-dimenzionalne modele molekula.
Originalnu SMILES specifikaciju su razvili Arthur Weininger i David Weininger kasnih 1980-tih godina. Ona je od tada bila modifikovana i proširena od strane drugih, pogotovu od strane kompanije Daylight Hemijski Informacioni Sistemi Inc. 2007. godine, otvoreni standard pod imenom OpenSMILES je razvijen od strane Blue Obelisk slobodni-kod hemijske zajednice. Neke of drugih postojećih 'linearnih' notacija su Wiswesser linijska notacija (WLN), ROSDAL i SLN (Tripos Inc).
Terminologija
Termin SMILES se odnosi na linijsku notaciju za kodiranje molekulskih struktura. Specifični primeri struktura se striktno zovu SMILES nizovi simbola. Međutim, uobičajeno da se termin SMILES koristi za pojedinačne molekule i za nizove molekula; tačno značenje je očevidno iz konteksta. Termini kanonički i izomerni mogu da dovedu do zabune kad su primenjeni na SMILES. Termini opisuju različite atribute SMILES nizova znakova, i nisu međusobno ekskluzivni.
Tipično, više jednako validnih SMILES može biti napisano za molekul. Na primer, CCO, OCC i C(O)C svi specificiraju strukture etanola. Razvijeni su algoritmi koji omogućavaju da se isti SMILES generiše za molekul nezavisno od redosleda atoma u strukturi. Takvi SMILES su jedinstveni za svaku strukturu, mada su zavisni od korišćenog algoritma za kanonikalizaciju redosleda atoma u toku njihovog generisanja, i oni se nazivaju kanonički SMILES. Ti algoritmi prvo konvertuju SMILES u internu reprezentaciju molekulske strukture, i koriste molekularni graf kao bazu za određivanje jedinstvenog redosleda atoma. Oni ne manipulišu neposredno linerane nizove znakova. Različiti algoritmi za generisanje kanoničkih SMILES su razvijeni, uključujući one od strane Daylight Hemijskih Informacionih sistema, OpenEye naučnog softvera, MEDIT i Grupe za hemijsko računarstvo. Univerzalni način primene kanoničkih SMILES je indeksiranje i osiguravanje jedinstvenosti molekula u bazama podataka.
SMILES notacija omogućava specificiranje konfiguracije na tetraedarskim centrima, i geometrije dvostrukih veza. To su strukturne osobine koje se nemogu specifirati samo na osnovu konektivnosti i SMILES koji kodiraju te informacije se nazivaju izomerni SMILES. Značajna karakteristika ovih pravila je da ona dozvoljavaju rigoroznu delimičnu specifikaciju hiralnosti. Termin izomerni SMILES se isto koristi za SMILES kod kojih su izotopi specificirani.
Graf-bazirana definicija
U smislu graf baziranih računarskih procedura, SMILES je niska koja se formira ispisivanjem simbola čvorova u redosledu dubinski prioritizovane pretrage drveta hemijskog grafa. Hemijski graf se pripremi odstranjivanjem vodonikovih atoma, i otvaranjem prstenova tako da se formira graf razgranatog drveta. Na mestima otvaranja prstenova, povezani čvorovi se obeležavaju numeričkim oznakama. Zagrade se koriste za označavanje grananja stabla.
Atomi
Atomi su predstavljeni standardnim oznakama hemijskih elemenata, u uglastim zagradama, npr. [Au] za zlato. Zagrade se mogu izostaviti za "organski pod-skup": B, C, N, O, P, S, F, Cl, Br, i I. Svi drugi elementi moraju biti navedeni u zagradama. Ako su zagrade izostavljene, korektan broj implicitnih vodonikovih atoma se podrazumeva, npr. SMILES za vodu je jednostavno O.
Atom sa jednim ili više električnih naboj(a) se okružava zagradama (nezavisno od atomskog tipa), čemu sledi simbol H ako je atom vezan za jedan ili više atoma vodonika (tome dalje sledi broj vodonika ukoliko ih ima više: NH4 za amonijum), i iza toga dolazi znak '+' za pozitivni naboj ili '-' za negativni naboj. Broj naboja se specificira posle znaka (ukoliko je veći of jedan); međutim, isto je moguće napisati znak onoliko puta koliko naboja jon sadrži: umesto "Ti+4", može se napisati "Ti++++" (Titanijum IV, Ti4+). Iz ovoj sledi, da se hidroksid anjon predstavlja sa [OH-], oksonijum katjon sa [OH3+], i kobalt III katjon (Co3+) nože biti [Co+3] ili [Co+++].
Veze
Veze između alifatičnih atoma se podrazumevaju da su jednostruke ukoliko nije drugačije specificirano i one proizilaze iz susednosti atoma u SMILES. Na primer SMILES za etanol može biti napisan kao CCO. Oznake za zatvaranje prstena se koriste za indiciranje povezanosti između ne-susednih atoma u SMILES, što se za cikloheksan i dioksan može napisati kao C1CCCCC1 i O1CCOCC1 respektivno. Za drugi prsten, oznake će biti 2 (naftalin: c1cccc2c1cccc2), itd. Posle 9, oznaka mora biti predhođena sa '%', da be se mogla diferencirati od dve različite oznake vezane za isti atom (~C12~ znači da je atom ugljenika mesto zatvaranja prstenova sa oznakama 1 i 2, dok ~C%12~ indicira samo jednu oznaku, 12). Dvostruke i trostruke veze se predstavljaju simbolima '=' i '#' respektivno kao što je ilustrovanu sa SMILES O=C=O (karbon dioksid) i C#N (cijanovodonik).
Aromatičnost
Aromatični C, O, S i N atomi se pišu malim slovima 'c', 'o', 's' i 'n' respektivno. Benzen, piridin i furan se mogu predstaviti sa: c1ccccc1, n1ccccc1 i o1cccc1. Veze između aromatičnih atoma se podrazumevaju da su aromatične, mada se one mogu eksplicitno specifirati koristeći ':' simbol. Aromatični atomi mogu biti jednostruko vezani jedan s drugim, i bifenil se može zapisati kao c1ccccc1-c2ccccc2. Aromatični azot vezan za vodonik, kao što se nalazi u pirolu mora biti reprezentiran kao [nH], i imidazol se piše u SMILES notaciji kao n1c[nH]cc1.
Daylight i OpenEye algoritmi za generisanje kanoničkih SMILES se razlikuju u njihovom tretmanu aromatičnosti.
right|thumb|350px|Vizualizacija 3-cijanoanizol kao COc(c1)cccc1C#N.
Grananje
Grananje se opisuje zagradama, kao u CCC(=O)O propionsku kiselinu i C(F)(F)F za fluoroform. Supstituisani prstenovi se mogu napisati sa tačkom granja na ringu kao što je ilustrovano sa SMILES COc(c1)cccc1C#N (pogledajte prikaz ) i COc(cc1)ccc1C#N (pogledajte prikaz ) koji kodiraju 3 i 4-cijanoanizol izomere. Zapisivanje SMILES za supstituisane prstenove na ovaj način čini ih lakšim za čitanje.
Stereohemija
Konfiguracija oko dvostruke veze se specificira koristeći znakove "/" i "\". Na primer, F/C=C/F (pogledajte prikaz ) je reprezentacija trans-difloroetena, kod koje su atomi flora na suprotnim stranama dvostruke veze, dok F/C=C\F (pogledajte prikaz ) je jedna of mogućih reprezentacija cis-difloroetena, kod koje su F atomi na istoj strani dvostruke veze, kao što je prikazano na slici.
Konfiguracija na tetrahedralnom ugljeniku se specificira sa @ ili @@. L-alanin, rasprostranjeniji enantiomer aminokiseline alanin se može zapisati kao N[C@@H](C)C(=O)O (pogledajte prikaz ). Oznaka @@ ukazuje da, kad se posmatra od azota duž veze ka hiralnom centru, sekvenca supstituenata je vodonik (H), metil (C) i karboksilat (C(=O)O) u smeru kazaljki na satu. D-Alanin se može napisati kao N[C@H](C)C(=O)O (pogledajte prikaz ). Redosled supstituenata u SMILES niski je veoma važan i D-alanin se isto tako može kodirati sa N[C@@H](C(=O)O)C (pogledajte prikaz ).
Izotopi
Izotopi se specificiraju sa brojem jednakim celobrojnoj izotopskoj masi ispred atomskog simbola. Benzen u kome je jedan atom ugljenik-14 se piše kao [14c]1ccccc1 i deuterohloroform je [2H]C(Cl)(Cl)Cl.
Primeri primene
Ilustracija molekula sa više od 9 prstenova, Cefalostatin-1 (steroidni trisdeka ciklični pirazin sa empirijskom formulom C54H74N2O10 izolovanog iz Indijskog Okeana iz hemichordata Cephalodiscus gilchristi):
360px|Molecular structure of céphalostatin-1
<tt>C[C@@](C)(O1)C[C@@H](O)[C@@]1(O2)[C@@H](C)[C@@H]3CC=C4[C@]3(C2)C(=O)C[C@H]5[C@H]4CC[C@@H](C6)[C@]5(C)Cc(n7)c6nc(C[C@@]89(C))c7C[C@@H]8CC[C@@H]%10[C@@H]9C[C@@H](O)[C@@]%11(C)C%10=C[C@H](O%12)[C@]%11(O)[C@H](C)[C@]%12(O%13)[C@H](O)C[C@@]%13(C)CO</tt>
(Obratite pažnju na '%' ispred indeksa oznaka zatvaranja prstenova iznad 9, pogledajte paragraf "Veze", iznad).
Drugi SMILES primeri
SMILES notacija je ekstenzivno opisana u SMILES teorijskom uputstvu koje je objavila kompanija Daylight Hemijski Informacioni Sistemi, i brojni ilustrovani primeri su dati. Daylight oruđe za prikaz pruža mogućnost korisnicima da provere njihove SMILES primere, i vredno je edukativno sredstvo.
Ekstenzije
SMARTS je linijska notacija za specifikaciju podstrukturnih obrazaca molekula. Dok ona koristi većinom iste simbole kao SMILES, ona takođe dozvoljava specifikaciju džoker atoma i veza, koji se mogu koristiti za definisanje podstrukturnih upita za pretragu hemijskih baza podataka. Jedna česta miskoncepcija je da se SMARTS-bazirana podstrukturna pretraga sastoji od podudaranja SMILES i SMARTS niski. Zapravo, SMILES i SMARTS niske se prvo konvertuju u internu graf reprezentaciju koja se pretražuje za podgraf izomorfizam. SMIRKS je linijska notacija za specificiranje reakcionih transformacija.
Konverzija
SMILES se mogu konvertovati nazad u 2-dimenzionu reprezentaciju koristeći algoritam za generisanje strukturnog dijagrama (Helson, 1999). Ta konverzija nije uvek nedvosmislena. Konverzija u 3-dimenzionu reprezentaciju se može ostariti putem energijsko minimizacionih pristupa. Postoje mnogi dostupni programi i veb-bazirani konverzioni servisi.
Igrajuće veze
U kompjuterskoj nauci, igrajuće veze, poznatije kao DLX je tehnika koja je preporučena od strane Donalda Knuta kao efikasan metod implementacije Knutovog Algoritma Iks. Algoritam Iks je rekurzivan, nedeterministički, dubinski, bek-treking algoritam koji pronalazi sva rešenja za problem tačnog omotača. Neki od poznatijih problema te vrste su problem teselacije, problem n dama i sudoku.
Tehnika je dobila ime igrajuće veze zbog načina na koji taj algoritam funkcioniše, zbog toga što veze "igraju" sa susednim vezama u veoma dobro koreografisanom plesu. Ime su osmislili japanski informatičari Hiroši Hitotumatu i Kohei Nošita 1979. godine, ali je Knut popularizovao ovaj naziv.
thumb|Algoritam igrajućih veza rešava problem polikuba
Implementacija
Ideja DLX se zasniva na tome da u duplo povezanoj kružnoj listi
''' x.levo.desno ← x.desno;
x.desno.levo ← x.levo; '''
izbacuje čvor x iz liste, a
''' x.levo.desno ← x;
x.desno.levo ← x; '''
vraća x u listu.
Ovo važi čak iako je broj čvorova u listi jednak 1.
U naivnoj implementaciji algoritma iks, previše vremena se troši na traženju jedinica u matrici, jer kada izaberemo jednu kolonu, jedinice se traže u celoj matrici, kada se bira red, jedinice se traže u celoj koloni, a pošto izaberemo red, u tom redu i u više kolona tražimo jedinice.
Da bi se složenost ove pretrage smanjio od O(n) na O(1), Knut je implementirao retku matricu, to jest matricu u kojoj su samo 1 i 0. Svaka jedinica u toj matrici sadrži pokazivač na jedinice levo i desno od sebe, i iznad i ispod sebe i na zaglavlje kolone. Tako se matrica sastoji od kružno povezanih lista koje čine redove i kolone.
Kolone
Svaka kolona u DLX ima svoje zaglavlje koja zajedno čine prvi red matrice. Svako zaglavlje kolone može da čuva broj elemenata u svojoj koloni tako da nalaženje kolone sa najmanje elemenata bude složenosti O(n) umesto O(n*m) gde je n broj kolona, a m broj redova matrice.
U Algoritmu Iks, redovi i kolone se stalno uklanjaju i ponovo upisuju u matricu. Ako se izabere kolona koja nema redove u sebi, problem je nerešiv i moramo bek-trekovati. U eliminisanom redu, svaka kolona koja je imala 1 u tom redu se briše zajedno sa svim redovima koji imaju 1 u tim kolonama.
Uehlfeld
Ilfeld je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.980 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9575167.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm Ilfeld se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Ajš-Bad Vindshajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 278 metara. Površina opštine iznosi 31,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.980 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 95 stanovnika/km².
Zengidi
300px|mini|desno|Područje pod upravom Zengida od [[1127. do 1183. godine]] Zengidi ili Zangidi (arap. زنكيون) su bili islamska dinastija turkijskog porijekla koja je u službi Seldžuka vladala područjima današnje Sirije i sjevernog Iraka.
Historija
Zengidsku dinastiju osnovao je Imad ad-Din Zengi I. koji je od 1127. godine služio kao seldžučki atabeg (namjesnik) u Mosulu. Zengi I. (ili Zangi) ubrzo je proširio politički utjecaj na sjeveru Sirije i Iraka: prvo je 1128. godine zauzeo Alep koji je ranije bio pod kontrolom ortokidskih emira, a potom je 1144. godine porazio križare i zauzeo Edesu što ga je učinilo slavnim u islamskom svijetu. Dvije godine kasnije ubijen je od strane vlastitog roba.
Nakon Zengijeve smrti teritoriji kojima je upravljao bili su podijeljeni: Mosul s okolicom pripao je njegovom najstarijem sinu Saifu ad-Din Gaziju I., a Alep i Edesa drugom sinu Nuru ad-Din Mahmudu koji se pokazao jednako sposobnim. Godine 1149. porazio je antiohijskog kneza Raymonda, a sljedeće je godine osvojio regiju Edesu zapadno od Eufrata. Godine 1154. svladava i buridske emire i zauzima Damask čime nastupa vrhunac njegove karijere.
Vladajući iz Damaska, Nur ad-Din nastavio je nizati političke uspjehe. Uskoro je zarobio i drugog antiohijskog kneza Raynalda od Châtillona čime su granice njegove kneževine svedene na minimum. Tijekom 1160-ih godina zengidski atabeg Nur ad-Din i jeruzalemski kralj Amalrik I. su međusobno politički parirali za kontrolu nad fatimidskim kalifatom, u čemu se iskazao kurdski vojskovođa Širkuh koji je 1169. godine osvojio Egipat. Širkuhov nećak i nasljednik Saladin odbio je priznati zengidski autoritet čime dolazi do uspona ajubidske dinastije.
Nur ad-Din je kao odgovor pripremao invaziju na Egipat kojom bi podčinio Saladina, u čemu ga je 1174. godine spriječila smrt. Njegov maloljetni sin As-Salih Ismail al-Malik bio je prisiljen preseliti se u Alep gdje je vladao do 1181. godine kada biva ubijen i zamijenjen rođakom koji je vladao kao mosulski atabeg. Dvije godine kasnije Saladin osvaja Alep čime zengidska dinastija gubi vlast u Siriji.
Zengidski atabegovi nastavili su iz Mosula vladati sjevernim Irakom sve do mongolske invazije u ranom 13. vijeku.
The Grapes of Wrath (film)
The Grapes of Wrath je američki crno-bijeli film snimljen 1940. u režiji Johna Forda. Predstavlja adaptaciju znamenitog istoimenog romana Johna Steinbecka. Radnja prikazuje Joadove, porodicu siromašnih zakupaca zemlje iz Oklahome koje je katastrofalna suša sredinom 1930-ih natjerala da potraže sreću kao napoličari u Kaliforniji, ali ih tamo dočekuju samo glad, neimaština, beznađe i brutalna eksploatacija od strane zemljoposjednika. Glavni lik u filmu, koga tumači Henry Fonda, je Tom Joad, mladi sin koji se nakon svega što je iskusio odlučuje boriti za socijalnu pravdu. Film je snimljen nedugo nakon objavljivanja romana, odnosno u vrijeme kada se SAD još uvijek nisu oporavile od posljedica Velike depresije, pa su problemi siromaštva kojima se bavi još uvijek bili aktualni. Scenario je uglavnom vjerno pratio roman, sve do pred sam kraj, koji je izmijenjen - dijelom da se opći ton učini malo vedrijim, a dijelom zbog toga što su režiser Ford i producent Daryl F. Zanuck po svojim uvjerenjima bili konzervativni desničari te nastojali ublažiti ono što su smatrali ljevičarskom socijalističkom propagandom u romanu. Usprkos svega toga, The Grapes of Wrath je doživio komercijalni uspjeh, a bio je pohvaljen i od strane kritike. Ford je za film dobio Oscar za najbolju režiju, a Jane Darwell za ulogu Mame Joad dobila Oscar za najbolju sporednu glumicu. Slično kao i roman, The Grapes of Wrath je postao dio američke popularne kulture, i danas se često koristi kao referenca na svakodnevnicu i probleme SAD 1930-ih.
Uloge
Darryl Hickman je trenutno posljednji živući član glumačke postave.
Sikofant
Sikofant (grčki: συκοφάντης) je u staroj Grčkoj bio pejorativni naziv za čoveka koji je stalno podnosio tužbe da bi sebi pribavio neku korist. Reč συκοφάντης može se prevesti kao: "denuncijant po zanatu, kriv tužitelj, spletkaroš, varalica, klevetnik".
Etimologija
Ova je reč složenica od σῦκον ("smokva") i φαίνω ("otkriti"). Međutim, njeno poreklo nije do kraja objašnjeno. Plutarh kaže da je Solon zabranio da se iz Atike izvoze svi proizvodi osim ulja i zaključuje da se "prema tome, ne može za sasvim nepouzdanu smatrati vest po kojoj je i izvoz smokava bio zabranjen već od davnine, i da su oni koji su potkazivali prestupnike nazvani sikofantima". Tako bi se sikofantima prvobitno nazivali oni koji su prijavljivali ljude koji su izvozili smokve iz Atike u doba kad je izvoz smokava bio zabranjen. Međutim, od restriktivnih mera na izvoz poljoprivrednih proizvoda, koje se često pripisuju Solonu, nijedna se u izvorima ne odosi na smokve. Jedno od predloženih rešenja bilo je i to da sikofant označava onoga ko "ukazuje na smokve" koje kradljivac sakriva u svojoj odeći. . Smokve su bile roba široke potrošnje i niske tržišne vrednosti, pa bi stoga sikofant mogao biti onaj koji se ne ustručava da potkazuje krađu bezvrednih stvari. . Napokon, sikofant bi mogao biti čovek koji potkazuje one koji kradu svete smokve iz gaja boginje Atene.
Sikofanti i sudski sistem
Postojanje profesionalnih potkazivača može se objasniti osobitostima atinskog sudskog sistema. Za većinu prekršaja u antičkoj Atini nisu postojali državni tužioci, nego je svaki građanin imao pravo da podnese tužbu protiv onoga za koja je sumnjao da je prekršio neki zakon. Neki su ljudi postali "profesionalni" tužioci, odnosno stalno su tražili priliku da nekoga tuže, bilo zato da bi dobili novčanu nagradu koja je u nekim slučajevima sledovala onima koji su pokrenuli tužbu koje se završila osudom, bilo da bi ucenom izvukli novac od čoveka koji je hteo da izbegne suđenje, bilo da dobiju novac od nekoga ko je imao interes da se neki čovek osudi, ali iz nekog razloga nije hteo da se lično pojavi kao tužilac, bilo da steknu politički ili besednički ugled. Takve su ljude počeli nazivati sikofantima, što doslovno znači "otkrivači smokava". Poreklo ovog termina i dalje nije do kraja razjašnjeno, ali se često uzima da je prvobitno označavalo one koji su prijavljivali ljude koji su izvozili smokve iz Atike u doba kad je izvoz smokava bio zabranjen.
Od 5. veka pne. glavna sudska instanca bila je helijeja, narodni sud sastavljen od 6.000 građana biranih žrebom. U nedostatku javnog tužilaštva, društvo se oslanjalo na pojedince da sudski gone prekršioce zakona. Parnice su bile podeljene na dve vrste: δίκη (privatna), koju je pokretao neposredno zainteresovani pojedinac, obično oštećeni, te γραφή (javna), koju je mogao pokrenuti bilo koji građanin, koji je tako na sebe preuzimao ulogu javnog tužioca. U slučaju da njegova tužba dovede do osude, on je dobijao deo novca koji je na ime kazne osuđeni morao platiti. Stoga su sikofantima nazvane osobe koje nisu podnosile tužbe u javnom interesu, nego radi vlastite imovinske koristi, dakle oni koji su zloupotrebljavali sistem. Termin ima jasno pejorativno značenje u antici, a Demosten za sikofante kaže da su "psi među ljudima".
Atinjani su želeli da uspostave neku kontrolu nad sikofantima, koji su podnosili neutemeljene tužbe, ali ne i da obeshrabre tužioce motivisane javnim interesom. Zato nisu ukinuli nagrade za uspešne tužbe, ali su uveli kazne za tužioce koji bi odustali od tužbe nakon što su je pokrenuli i za one čija je optužba bila tako slava da nije dobila ni jednu petinu glasova porote. Osim toga, sama συκοφαντία predstavljala je prekršaj, koji se takođe mogao sudski goniti, a jedna od kazni mogla je biti i gubljenje nekih građanskih prava (atimija). .
Aristofan u Aharnjanima izvodi na pozornicu jednog sikofanta: u sred peloponeskog rata Dikeopol, glavni junak ove komedije, sklapa separatni privatni mir sa Spartom i uspostavlja "slobodno tržište". No u jednom trenutku stiže mu sikofant Nikarh, koji želi da potkaže svu robu koja stiže s neprijateljske teritorije. Besan, Dikeopol izmlati doušnika, sveže ga i proda ga nekom beotskom trgovcu kao posudu:
vrč za sve zlo, kaca za sudske parnice,
svetiljka da pokaže krivce
i čaša ―
da sve stvari zamuti.
Za svoje strane Beoćanin ga uverava da su sikofanti, kao atinski izum, sasvim nepoznati u Tebi, pa će moći da zaradi lep novac pokazujući ga kao kuriozitet.
Orly
Orly je naselje i općina na južnom obodu Pariza u Francuskoj. Od centra Pariza je udaljen 12.7 km.
Znamenitosti
Kao i većina naselja oko Pariza i ovo mesto najviše zavisi od turizma u samom Parizu. Veliki broj turista odseda u ovom naselju zbog jeftinijeg smeštaja i dobre povezanosti sa centrom. Ipak i u samom naselju i okolini ima zanimljivivosti koje turisti rado posećuju. U centru se nalazi crkva Saint Germain a u blizini i dva zamka. Jedan od njih je Mélièsov zamak koji je bio u vlasništvu čuvenog filmskog stvaraoca Georgesa Mélièsa.
Transport
Općina je poznata po Aerodromu koji se nalazi u naselju. Sa obzirom da je Pariz jedan od najznačajnijih turističkih destinacija, ovaj aerodrom je veoma popularan pre svega zbog velikog broja letova low-cost kompanija. Samo naselje je sa centrom Pariza povezano vozom i to linijom C, RER-a.
Stanovništvo
400px
Tom Joad
Tom Joad je izmišljeni lik, odnosno jedan od protagonista romana The Grapes of Wrath američkog književnika Johna Steinbecka, objavljenog 1939. godine. U njemu je prikazan mladić iz Oklahome koji je za vrijeme Velike depresije uvjetno pušten iz zatvora, gdje je služio kaznu zbog ubistva. Iako mu prijeti povratak u zatvor, odlučuje napustiti državnu teritoriju kako bi pomogao svojoj porodici koja je izgubila svu imovinu u katastrofalnoj suši te nastoji pronaći novi život u Kaliforniji. Tamo svjedoči kako bogati zemljoposjednici brutalno eksploatiraju očajne doseljenike, a na njihove pokušaje da izbore bolje plaće i pošteni tretman odgovaraju nasiljem. U jednom takvom incidentu Joad, braneći prijatelja, slučajno izvrši ubistvo te je, bježeći pred vlastima, prisiljen napustiti porodicu, ali ne prije nego što izgovori poznate riječi u kojima obećaje kako će se boriti za socijalnu pravdu.
Roman je postigao veliki uspjeh, a zahvaljujući istoimenom filmu, gdje je njegov lik tumačio Henry Fonda, postao je jedna od ikona američke popularne kulture, a često su mu počast odavali brojni umjetnici, pogotovo oni ljevičarske orijentacije. Tako mu je folk muzičar Woody Guthrie posvetio pjesmu na svom albumu Dust Bowl Ballads, a godine 1995. mu je Bruce Springsteen posvetio album The Ghost of Tom Joad.
Slovenj Gradec
Slovenj Gradec (njemački: Windischgrätz ili Windischgraz što znači Slovenski graz) je grad od 7 523 stanovnika, i administrativni centar istoimene općine na sjeveru Slovenije.
Geografske karakteristike
Slovenj Gradec leži u kotlini rijeke Mislinje, udaljen oko 45 km zapadno od Maribora i oko 65 km sjeveroistočno od Ljubljane.
Historija
left|thumb|260px| Panorama grada Gradec što na slovenskom znači mala utvrda prvi put se spominje 1091. kao posjed koruških vojvoda Spanheim. Nakon njihova izumiranja je rodbinskim vezama postao feud bavarske porodične dinastije grofova Andechs. Bavarci su utvrdi promjenili ime u Windischgraz. Zna se da se oko 1185. tu kovao vlastiti novac, kako su Andechsi bili i Akvilejski patrijarsi tako je i Windischgraz ispao najsjeverniji dio njihove države, oko kog su se jako angažirali.
Znamenitosti
Najveća znamenitost tog gradića je župna crkva na glavnom trgu, podignuta je oko 1235. u romaničkom stilu (kasnije je obnavljana u gotičkom, renesansnom i baroknom stilu) pored nje to je i gotička kapela koja se nalazi tik do nje, sa freskama iz sredine 15. vijeka.
Jedna od znamenitosti je i rodna kuća kompozitora Huga Wolfa, koji je u njoj rođen 1860. (danas je u njoj smještena muzička škola), a slavu stekao u Beču.
Rutledge, Alabama
Rutledge je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 467 stanovnika.
Dagonville
Dagonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 77 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 387 m, a minimalnoj 284 m).
Cape Canaveral, Florida
Kejp Kanaveral je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.912 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 9.912 stanovnika, što je 1.083 (12,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Amleksanoks
Amleksanoks je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 298,293 Da.
Plainville, Kansas
Plejnvil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.903, što je 126 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Velenje
Velenje (1981–90. Titovo Velenje), grad u Sloveniji; 25 333 st. (2013). Administrativni centar Mestne občine Velenje na sjeveroistoku Slovenije.
Geografske karakteristike
Velenje leži u Šaleškoj dolini duž obala rijeke Paka, udaljeno oko 24 km sjeverno od Celja i oko 6 km istočno od Šoštanja, sa kojim je praktički spojen u jednu urbanu cjelinu.
Historija
Velenje se kao naselje prvi put spominje u dokumentima 1264. kao Weln, a utvrda iznad grada (Velenjski grad) - 1264.
Šaleška dolina je tokom 16. vijeka bila jedan od centara protestantizma u Štajerskoj, oni su izgradili prvu školu u Velenju. Zna se da je 1801. u Velenju izbio velik požar, u kom je izgorjelo puno zgrada, između ostalog i crkva sv. Marija. Velenje je 1889. imalo samo 364 stanovnika, i po svemu je daleko zaostajalo za susjednim Šoštanjem. Veći i brži razvoj Velenje je doživjelo tek od kraja 19. i početkom 20. vijeka, kad je otvoren rudnik uglja.
Ipak pravi ubrzani razvoj doživjelo je nakon Drugog svjetskog rata 1950-ih kad se počelo graditi kao novi ogledni grad socijalizma pod vodstvom vrlo agilnog direktora rudnika Nestla Žganka.
Privreda
Velenje je nekad bilo poznato po rudniku ugljena, a nakon tog po tvornici Gorenje, velikom proizvođaču bijele tehnike
665
Godina 665. (DCLXV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 665. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Teodor II Laskaris
Teodor II Laskaris (grčki: Θεόδωρος Β' Λάσκαρης) kog su zvali i Teodor II Duka Laskaris (Θεόδωρος Β΄ Δούκας Λάσκαρις) (Nikeja, 1221. - Magnezija, 16. august 1258.) bio je nikejski car od 1254. do 1258.
Iako nije bio tako sposoban kao njegov djed Teodor I Laskaris i njegov otac Janis III Duka Vatac, bio je ipak dobar vladar i vojnik, usto i vrlo učen. On je za svoje vladavine uspio održati zajedno ostatke Bizantskog carstva istočno od Konstatinopolisa koju su mu ostavili preci.
Biografija
Teodor je bio sin jedinac nikejskog cara Janisa III Duke Vataca (vladao od 1222. do 1254.) i Irine Laskaris, kćeri cara Teodora I Laskarisa.
Teodor je već od 1241. pomogao ocu kao suvladar, a nakon smrti svoga oca u decembru 1254. postao je jedini vladar. Na početku svoje vladavine, on je obnovio savez sa seldžučkim Rumskim Sultanatom u Maloj Aziji i tako osigurao istočne granice. Ali ga je na početku 1255., sa zapada napao bugarski car Mihajlo I Asen i navalio na Trakiju i Makedoniju. Nakon dvije pobjedničke kampanje protiv Bugara 1255. i 1256., Teodor ih je prisilio da potpišu mirovni ugovor u maju 1256.
Nakon dugih pregovora dogovoren je brak Teodorove kćeri Marije, koja se u oktobru 1256. udala za Nikifora, sina epirskog despota Mihajla II Komnina Duke. Ali je Teodor kao uvjet za brak, tražio miraz u obliku gradova Drača (danas u Albaniji) i Servie (u Grčkoj). Mihajla je taj zahtjev toliko razljutio da izbio rat, koji se odužio sve do Teodorove smrti.
Deset podvornika
Deset podvornika (također poznati i kao Deset eunuha) (tradicionalni kineski: 十常侍, pinyin: shí chángshì) je naziv za grupu eunuha na dvoru dinastije Han koji su u drugoj polovici 2. vijeka postala najmoćnija klika u Kini. Prije svega su poznati po ulozi koju imaju u historijskom romanu Romansa Tri kraljevstva gdje se navode sljedeća imena : Zhang Rang, Zhao Zhong, Feng Xu, Duan Gui, Cao Jie, Hou Lan, Jian Shuo, Cheng Kuang, Xia Yun, Guo Sheng.
Deset podvornika je steklo ogromnu moć i uticaj za vrijeme vladavine cara Linga, ali je isto tako bilo zaslužno za širenje korupcije na carskom dvoru. Njihov položaj je bio neprikosnoven sve dok 184. nije izbio ustanak Žutih turbana. Carska vlast je u svrhu njegovog gušenja bila prisiljena mobilizirati značajne vojne snage, a što je He Jin, vrhovni vojni komandant i brat carice He nastojao iskoristiti kako bi slomio njihovu svemoć. Prilika za to se ukazala nakon careve smrti 189. kada je He Jin zajedno sa svojom sestrom postao regent. Eunusi na čelu sa Zhang Rangom su, pak, čuli za njegove planove da se likvidiraju vodeći eunusi, pa su, u nastojanju da to spriječe, na prevaru ubili He Jina. Taj je čin, međutim, izazvao masovno krvoproliće, odnosno pobunu trupa u carskoj prijestolnici Luoyang koji su masakrirali svi eunuhe. Preživjeli Podvornici su, pak, neko vrijeme preživjeli otevši malodobnog cara Shaoa i uzevši ga kao taoca, ali su ubrzo opkoljeni od carskih trupa te izvršili samoubistvo. Car je vraćen u palaču, ali je carska uprava desetkovana i bačena u metež, što je postepeno dovelo do kraja dinastije Han.
Vaso Čubrilović
Vasilije "Vaso" (ili "Vasa") Čubrilović (14. januar 1897, Bosanska Gradiška - 11. jun 1990, Beograd) je bio jedan od učesnika u Sarajevskom atenatu 1914, kasnije kasnije profesor Beogradskog univerziteta, član Srpske akademije nauka i umetnosti i direktor Balkanološkog instituta.
Često je kritikovan zbog zalaganja za nasilno Isterivanje Albanaca iz Jugoslavije.
Život
Osnovnu školu i gimnaziju je pohađao u Sarajevu. Za vreme gimnazijskih dana upoznao se sa Danilom Ilićem, i postao član organizacije Mlada Bosna.
Zbog njegove maloletnosti, sud ga je poštedeo smrtne kazne i osudio na 16 godina teške tamnice, koju je izdržavao u Sarajevu. Posle raspada Austro-Ugarske monarhije, krajem 1918. oslobođen je i odlazi u Srbiju.
Po završetku rata, diplomirao, a kasnije i doktorirao istoriju na Beogradskom univerzitetu. Do početka Drugog svetskog rata radio je kao profesor na Filozofskom fakultetu u Beogradu od 1930. godine. Na tom mestu, sa kraćim prekidima za vreme rata, ostao je punih 40 godina.
Caged
Caged je američki crno-bijeli film snimljen 1950. godine u režiji Johna Cromwella, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja zatvorskog žanra. Protagonistica filma, čiji lik tumači Eleanor Parker, je tinejdžerica čiji je suprug poginuo pri pokušaju oružane pljačke, a ona sama kao pomagač osuđena na višegodišnju zatvorsku kaznu. Radnja prikazuje kako se tokom njenog održavanja, okružena ciničnim zatvorenicama i izložena brutalnom zlostavljanju od strane sadističke čuvarice, čiji lik tumači Hope Emerson, transformira u okorjelu kriminalku. Caged je nastao u produkciji studija Warner Bros. te se naslanjao na njegovu tradiciju socijalne angažiranosti u prikazu kriminala, pa je scenario tako jasno ukazivao kako je za pretvaranje protagonistice u zlikovku odgovorno društvo, oličeno u licemjernoj porodici i korumpiranoj birokraciji. Sa druge strane se također isticao beskompromisno tmurnim stavom, odnosno izostankom za dotadašnja ostvarenja takvog tipa obaveznog hepi enda. Originalno je bio zamišljen za Bette Davis i Joan Crawford, ali je Davis odbila ulogu, navodno izjavivši da ne želi glumiti u "lezbijskom filmu". Umjesto njih je uskočila mlada Parker, kojoj je uloga Marie Ellen postala jedna od najpoznatijih i najuspješnijih u karijeri; za nju je nominirana za Oscara, a osvojila je i Kup Volpi na venecijanskoj Mostri. Caged je poznat i kao jedan od prvih važnijih hollywoodskih filmova s radnjom smještenom u ženski zatvor, te su njegovi likovi i radnja kasnijnih decenija poslužili kao model i uzor autorima eksploatacijskog žanra "žene u zatvoru".
Bara en mor
Bara en mor je roman švedskog književnika Ivara Lo-Johanssona objavljen 1939. godine. Pripada ciklusu njegovih "proleterskih" romana, koji su opisivali život siromašnih napoličara (stratare). Protagonistica romana je napoličarka Rya-Rya, a radnja prikazuje njenu život tokom koga se od vesele i bezbrižne djevojke pretvara u prerano ostarjelu ženu. Godine 1950. je poslužio kao predložak za istoimeni film. Godine 1961. je izdan u Zagrebu pod naslovom Samo mati.
Vaso Čubrilović
Život
7. marta 1937. objavio je zloglasni memorandum „Isterivanje Arnauta“ kojim vladi Milana Stojadinovića predlaže razne mjere za etničko čišćenje Albanaca sa teritorija Kraljevine Jugoslavije, koje uključuju stvaranje masovne psihoze, podelu oružja kolonistima, slanje naoružanih četnika, državnu represiju, hapšenja, gonjenje na kuluk, ukidanje dozvola za radnje, isterivanje iz službe, seču šuma, krčenje grobalja, paljenje naselja i tome slično.
Neposredno po oslobođenju Beograda, Čubrilović je 3. novembra 1944. predstavio novim vlastima svoj novi projekat pod nazivom "Manjinski problem u novoj Jugoslaviji", ovoga puta predlažući iseljenje svih neslovenskih manjina. Čubrilović vojnom i državnom vrhu predlaže ekspatrijaciju nekoliko miliona ljudi, što bi, prema njemu, rešilo problem manjina u Jugoslaviji. On smatra da Demokratska Federativna Jugoslavija može imati mir i prosperitet samo onda, ako bude etnički čista, i ako rešenjem manjinskog pitanja "jednom za uvek" ukloni uzroke trvenjima između sebe i susednih država. Čubrilović smatra da su se sve manjinske grupe u Jugoslaviji (Nemci, Mađari, Albanci, Italijani, Rumuni) same odrekle svojih građanskih prava istupajući "otvoreno neprijateljski prema državi u kojoj žive", zbog čega ih treba "ukloniti iz naše države, jer su to i zaslužili".
Po formiranju prve privremene vlade DFJ, kao ugledni naučnik, zauzeo je mesto ministra poljoprivrede (1945). Prestao je biti član Zemljoradničke stranke i prihvatio je liniju NKOJ-a i postao član KP Jugoslavije krajem 1945. godine.
Po oslobođenju Beograda, Vaso Čubrilović je postao dekan Filozofskog fakulteta umesto akademika Veselina Čajkanovića, kome je Sud časti grada Beograda oduzeo tu funkciju jer je tokom rata obavljao dužnost dekana Filozofskog fakulteta što se smatralo za kolaboraciju sa okupatorom.
Takođe je bio i član Komisije za obnovu Univerziteta i komesar za Filozofski fakultet.
Po formiranju Vlade FNRJ, Vaso Čubrilović je bio ministar poljoprivrede (1945-1946) i ministar šumarstva (1946-1950)
Dobitnik je Oktobarske nagrade i Sedmojulske nagrade.
St. Florian, Alabama
St. Florian je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 413 stanovnika.
Evgenij Onjegin
Evgenije Onjegin je delo Aleksandra Sergejeviča Puškina, napisano 1825, a izdato prvi put 1833. godine. Sam pisac je doživeo sudbinu svog lika Vladimira Lenskog (umro je u dvoboju).
Puškin se u Evgeniju Onjeginu najviše, mada ne sasvim, odvaja od svojih romantičarskih nazora. Sa formalne strane u romanu se zapaža uticaj Bajronovih dela Čajlda Harolda i Don Žuana. Karakteristike romantizma se ogledaju i u tome što je pesnik stalno prisutan u delu, iskazujući sud o svojim junacima i predviđajući njihovu budućnost. Evgenije Onjegin je napisan u stihovima, u tzv. onjeginovskoj strofi s karakterističnim četvorostopnim jambom da bi pisac svog junaka, uz sve njegove mane, prikazao, ipak, u jednom poetskom tonu. Naime, u vreme nastanka dela, prozni roman se smatrao nižom književnom vrstom. Tako stihovi omogućavaju harmoniju emocionalnih utisaka i estetskog efekta.
U romanu je oslikan čitav ruski život dvadesetih godina devetnaestog veka, zastupljeni su svi društveni slojevi, od plemića do mužika i čitava skala prizora, od balova u Moskvi do pejzaža ruskog sela, ali poentu romana čini realističan opis problema ruske vladajuće klase prikazan kroz likove dva tipična ruska mlada plemića pesnikovog doba, Lenskog i Onjegina. U tom smislu Puškinov roman se razlikuje od Bajronovog Don Žuana koji je po žanru avanturističko - ljubavni.
Pregled radnje
Siže se vrti oko neostvarene ljubav velegradskog momka Evgenija Onjegina i devojke sa sela Tanje Larine. Ukratko: Onjegin se rodio pored Neve. Njegov otac je proćerdao porodični imetak. Evgenije je dobio osrednje obrazovanje, od svega je znao po malo, ali je u zavođenju bio virtuoz. On odlazi na seosko imanje, da sa stricem koji umire i ostavlja mu ogromno bogatstvo, provede poslednje dane. Tu se u njega zaljubljuje Tanja Larina koja mu svoja osećanja iznosi u pismu. Međutim, Onjegin je odbija. Na proslavi Tanjinog imendana njena sestra Olga očijuka sa Evgenijem. Evgenije prihvata flert iz dosade. Lenski, Olgin verenik poziva Onjegina na dvoboj i tom prilikom gine. Ubrzo potom, Olga se udaje za nekog ulana i odlazi sa njegovim pukom. Nešto kasnije, udaje se i Tanja za jednog moskovskog kneza. Za to vreme Onjegin besciljno luta svetom. Kad ponovo sretne Tanju, ona se mnogo promenila. Postala je dama koja ume da sakrije osećanja; pa pri prvom susretu ne pokazuje ni zbunjenost, ni iznenađenje. Sada Evgenije pati i piše pisma. Dolazi do razgovora između njih kojom prilikom Tanja postavlja svoje čuveno pitanje koje predstavlja najbolju kritiku Onjeginovog lika: zašto je sada progoni kad mu se nije dopadala pre, van taštine i dvorske svite.
Tatjana Larina je jedan od najlepših ženskih likova u istoriji svetske književnosti. Ona jedina u Puškinovom romanu prihvata svoju, ne baš srećnu sudbinu, ne gubeći ni ravnotežu ni dostojanstvo. Posle Tanjinih reči Onjegin shvata svoje licemerje kao i ulogu svoje klase u društvenom životu Rusije: takvi nemaju nikakvu budućnost. On je tip tzv. ’’suvišnog čoveka’’, koji će se kasnije javljati i u delima drugih ruskih pisaca npr. Ljermontova, Turgenjeva itd. ’’Suvišan čovek’’ je neprilagodljivi individualista koji nije u stanju da realizuje svoje relativno velike potencijale u svetu na koji gleda sa dozom kriticizma. Onjeginova nesreća leži, dakle, u raskoraku između želja i mogućnosti. Antipod njegovom liku je Lenski, koji je takođe tragični junak. Za razliku od Onjegina on je veoma obrazovan. Obožavalac je Kanta i Getea, ali na žalost ne poznaje pravi život. Uzrok njegove nesreće leži u idealizovanju stvarnsti. Tako ga prvi životni problem sa kojim se suočava vodi u smrt.
Natrijum hloroacetat
Natrijum hloroacetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,479 Da.