cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Autonomni nervni sistem
Simpatički i parasimpatički sistem
Simpatički i parasimpatički sistem su dve komponente autonomnog nervnog sistema sa pretežno suprotnim funkcijama. Simpatička stimulacija stimuliše rad nekih organa, dok deluje inhibitorno na druge. Parasimpatička stimulacija takođe može delovati stimulativno i inhibitorno na različite organe. Kada simpatički sistem neke organe stimuliše, tada ih parasimpatički sistem uglavnom (ali ne uvek) inhibiše i obratno, kada simpatikus inhibiše, tada parasimpatikus stimuliše. Simpatikus se uglavnom aktivira kada postoji naka opasnost, neka nagla promena, on priprema organizam ”za borbu ili beg”. Parasimpatikus je aktivaniji u stanju mirovanja. U sledećoj tabeli je prikazano dejstvo ovih sistema na pojedine organe.
Gerrha
Gerrha (arapski جرحاء), je bio drevni grad u Arabiji, smješten na zapadnoj obali Perzijskog zaljeva. Vjeruje se da njena lokacija odgovara nešto kasnijoj tvrđavi Uqair koja se nalazi u Istočnoj provinciji današnje Saudijske Arabije (kao alternativne lokacije se spominju Kuvajt i Bahrein). Antički izvori je opisuju kao trgovačku republiku, odnosno nezavisno arapsko kraljevstvo koje je postojalo od oko 650. pne. do oko 300. godine kada su je pokorili Sasanidi. Za vrijeme tog perioda ju je godine 205/204. pne. napao seleukidski kralj Antioh III Veliki i natjerao da plaća danak.
Ornitin (lizin) transaminaza
Enzim iz Trichomonas vaginalis takođe deluje na L-lizin, formirajući 2,3,4,5-tetrahidropiridin-2-karboksilat.
Autonomni nervni sistem
Simpatički sistem
Centar simpatičkog sistema nalazi se u lateralnim (bočnim) delovima sive mase kičmene moždine u segmentima T1-L2. Tu su smeštena tela simpatičkih nervnih ćelija. Odatle polaze nervna vlakna (aksoni) koja dolaze do ganglija paravertebralnog simpatičkog lanca. Ta vlakna se zovu i preganglijska vlakna. Simpatički lanac obuhvata niz simpatičkih ganglija koje se nalaze uz kičmeni stub-paravertebralno. Pomenuti simpatički aksoni napuštaju kičmenu moždinu putem prednjeg korena spinalnih (kičmenih) živaca. Čim spinalni nerv napusti kičmeni stub, preganglijska simpatička vlakna napuštaju ovaj živac i putem belih komunikantnih grana stižu u pomenute paravertebralne simpatičke ganglije. Dalji put je različit. Vlakna se mogu sinapsama povezati sa ganglionarnim simpatičkim ćelijama odgovarajuće ganglije (dakle u istom segmentu), mogu se pružati nagore i nadole u lancu i ostvariti sinpsu u nekoj drugoj gangliji u lancu i na kraju mogu samo proći kroz ganglije, bez sinapse, i produžiti put nekim od simpatičkih nerava, do prevertebralnih simpatičkih ganglija i tu ostvariti sinapsu. Ovakve ganglije se ne nalaze u blizini kičmenog stuba (kao paravertebralne), već u drugim delovima organizma. Najveći je celijačni ganglion.
Izoflavonoid sintaza
Izoflavonoid sintaza (, CYT93C, IFS, 2-hidroksiizoflavanonska sintaza (nespecifična)) je enzim sa sistematskim imenom likviritigenin,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (hidroksilacija, aril migracija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzim je neophodan citohrom P450. Reakcija obuhvata migraciju 2-fenil grupe flavanon likviritigenina do 3-pozicije izoflavanona.
Autonomni nervni sistem
Simpatički sistem
U simpatičkim ganglijama (paravertebralnim i prevertebralinm) se nervni impulsi prebacuju na postganglijska vlakna. Postganglijska vlakna putuju do svojih krajnjih odredišta, a to su unutrašnji organi. Neka postganglijska vlakna, koja inervišu krvne sudove, znojne žlezde, i mišiće dlake (piloerektilne mišiće) se iz paravertebralnih ganglija vraćaju putem sivih komunikantnih grana nazad u spinalne živce i zajedno sa njima inervišu pomenute strukture.
Simpatička vlakna iz segmenta T1 inervišu glavu (pogotovu delove oka iris i cilijarni mišić), iz segmenta T2 dospevaju u vrat. Segmenti T3-T6 inervišu simpatički organe grudnog koša, T7-T11 abdominalne organe, a segmenti T12, L1 i L2 inervišu donje ekstremitete.
Preganglijska simpatička vlakna oslobađaju na svojim krajevima neurotransmiter acetil holin.
Simpatičkom sistemu pripada i srž nadbubrežne žlezde, koja luči neurotransmitere adrenalin i noradrenalin.
Neurotransmiteri se vezuju za odgovarajuće receptore na ćelijama, čijom se aktivacijom postižu promene tj. ostvaruje određeno dejstvo. Receptori za koje se vezuju adrenalin i noradrenali su α1, α2, ß1 i ß2 receptori.
Parasimpatički sistem
Centar parasimpatičkog nervnog sistema je smešten u mozgu u parasimpatičkim jedrima III, VII, IX i X kranijalnih živaca i kičmenoj moždini u segmentima S2-S5. Oko 75% svih parasimpatičkih nervnih vlakana nalazi se u X kranijalnom nervu ili u vagusu (-doslovno lutajući nerv). Tako da kad se govori parasimpatičkom sistemu misli na ovaj nerv (ili nerve pošto ih ima 2). Vagus inerviše organe vrata, grudnog koša (srce, pluća...), zatim želudac, jednjak, žučnu kesu, pankreas, tanko crevo i debelo crevo do leve krivine. Parasimpatička vlakna III kranijalnog nerva (živac za pokretanje očne jabučice inervišu iris i cilijarno telo oka. Vlakna VII  i IX  nerva inervišu suzne i pluvačne žlezde. Vlakna iz kičmene moždine, iz sakralnog centra inervišu zadnji deo debelog creva, rektum, mokraćnu bešiku i genitalije.
Kao i simpatički nervni sistem i ovaj sistem se sastoji od pre i postganglijskih vlakana. Međutim ovde se ganglije nalaze u zidu ciljnog organa, tako da su preganglijska vlakna duga, a postganglijska jako kratka, svega nekoliko milimetara.
Na preganglijskim parasimpatičkim vlaknima oslobađa se neurotransmiter acetil holin, a na postganglijskim takođe ovaj neurotransmiter (acetil holin). On se vezuje za acetilholinske receptore. Postoje nikotinski i muskarinski receptori za ovaj neurotransmiter.
Enterički nervni sistem
Smešten je u zidu organa za varenje. Prostire se celom dužinom ovog sistema počev od jednjaka do kraja debelog creva. Prevashodna uloga mu je u peristaltici ovih organa. Enterički sistem izaziva spontane kontrakcije organa za varenje u vidu talasa kojima se hrana transportuje, usitnjava i resorbuje.
Butte County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 220.000, što je 16.829 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jamie Babbit
Biografija
Babbit je odrasla u Clevelandu sa ocem koji je bio profesor prava i majkom koja je vodila program za tinejdžere koji imaju problema sa narkomanijom i alkoholizmom. Program se zvao "New Directions" što je poslužilo kao inspiracija za izmišljeni kamp za konverzivnu terapiju, "True Directions" u filmu But I'm a Cheerleader. Sa samo sedam godina počela je da glumi u Cleveland Play House, ali je kasnije počela da se bavi osvetljenjam i scenskom upravom. Studirala je Afričke studije na Bernard Collegeu (diplomirala 1993) i uzimala je časove filma na New York University-u.
LGD-3303
LGD-3303 je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 342,743 Da.
2505 Hebei
2505 Hebei je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,139 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,3.
Naseobina Babanovci
Naseobina Babanovci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 506 stanovnika.
Gornji Goli Vrh Lipnički
Gornji Goli Vrh Lipnički je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Ribnik, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 2 stanovnika te 2 obiteljskih kućanstava.
Molino, Florida
Molino je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.277, što je 35 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Calaveras County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 45.578, što je 5.024 (12,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wasserburg
Vaserburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Lindau (Bodenze). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.440 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9776128.
Caumont (Tarn i Garona)
Komon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn i Garona koja pripada prefekturi Kastelsarazen.
Specchia Gallone, Lecce
Specchia Gallone je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Caumont (Tarn i Garona)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 263 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 157 metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 77 m).
Specchia Gallone, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Wasserburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lindau Vaserburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Lindau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 399–450 metara. Površina opštine iznosi 6,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.440 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 543 stanovnika/km².
Beaver Creek, Maryland
Biver Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 251.
Potres na Golanu 749.
Sedmi zemljotres (רעש שביעית), Ra'ash Shvi'it, poznat i kao zemljotres 749., bio je razorni zemljotres koji je pogodio područje Palestine i današnjeg Jordana na dan 18. januara 749. Gradovi Tiberijada, Beit She'an, Hippos i Pella su tada najvećim dijelom razoreni, dok je veliki broj drugih gradova širom Levanta pretrpio ozbiljna oštećenja. Zemljotres je uz to, prema navodima suvremenika, odnio i desetine hiljada ljudskih žrtava.
Saddle Brook, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 13.155.
San Vito, Padova
San Vito je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1086 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Gornje Prilišće
Gornje Prilišće je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 30 stanovnika te 10 obiteljskih kućanstava.
Wasserlosen
Vaserlozen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Švajnfurt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.416 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9678192.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Švajnfurt Vaserlozen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Švajnfurt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 340 metara. Površina opštine iznosi 51,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.416 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Wattendorf
Vatendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Bamberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 696 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9471209.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bamberg Vatendorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bamberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 530 metara. Površina opštine iznosi 22,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 696 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
750
Godina 750. (DCCL) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 750. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Tetrametil ortosilikat
Tetrametil ortosilikat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,221 Da.
Ptica
Današnje ptice odlikuju perje, kljun bez zuba, polaganje jaja sa čvrstom ljuskom, visoka stopa metabolizma, srce s dvije klijetke i dvije pretklijetke, te lagan, ali jak skelet. Mnoge ptice imaju prednje udove razvijene kao krila kojima mogu letjeti, iako su nojevke i nekoliko drugih, poglavito endemskih otočnih vrsta, izgubile tu sposobnost.
Mnoge ptičje vrste svake godine kreću na selidbe u udaljene krajeve, a još više ih poduzima migracije koje su kraće i manje regularne. Ptice su društvene životinje i komuniciraju vizualnim signalima, glasovnim pozivima i pevanjem, sudeluju u društvenom ponašanju što uključuje zajednički lov, pomoć pri odgajanju podmlatka i ponašanje karakteristično za jato. Neke vrste ptica su isključivo monogamne, druge prvenstveno monogamne uz povremeno parenje s drugim jedinkama. Druge vrste su poligamne ili poliandrične. Jaja obično polažu u gnijezdima gdje se ona inkubiraju, i većina ptica produljeno vreme provodi u podizanju mladih nakon izlijeganja.
Ljudi iskorištavaju ptice kao važan izvor hrane kroz lov i peradarstvo. Neke vrste, poglavito pevice i papige omiljene su kao kućni ljubimci. Ptice su istaknuto zastupljene u svim pogledima ljudske kulture, od religije, poezije do popularne glazbe. Oko 120 do 130 ptičjih vrsta izumrlo je kao rezultat ljudskog djelovanja od 1600. godine, a prije toga još i više. Danas mnogim vrstama ptica preti izumiranje zbog djelovanja ljudi i vrše se napori kako bi se zaštitile.
Evolucija i sistematika
thumb|290px|Model [[Archaeopteryxa, najranije poznate ptice]] Prvu klasifikaciju ptica napravili su Francis Willughby i John Ray u svojoj knjizi iz 1676. naslova Ornithologiae. Taj rad je, iako manje preoblikovan, bio osnova za današnji klasifikacijski sustav kojega je prvi osmislio Carl Linné 1758..
Santa Vittoria, L'Aquila
Santa Vittoria je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1093 m.
Ptica
Evolucija i sistematika
Današnje ptice dijele se na dva nadreda: Paleognathae (većinom ptice koje ne lete, kao npr. nojevi), i izrazito raznolike Neognathae, skupina u kojoj se nalaze sve ostale ptice. Ovisno o taksonomskom gledištu, primeri navedenog broja vrsta variraju između 8,8 tisuća do 10,2 tisuća poznatih živućih ptičjih vrsta na svijetu.
Uporaba pojma
thumb|230px|Mužjak [[kosa]] Ovaj članak koristi pojam "ptica" za naznačavanje životinja članova razreda Aves, uključujući i Archaeopteryxa, ali se prvenstveno bavi živućim pticama koje su sve Neornithes i tako neupitno dio razreda Aves. U popularnoj znanosti pojam "ptica" često se koristi neformalno, označavajući bilo kojeg teropoda s perjem i krilima, tako da se u tisku životinjske vrste kao što su Microraptor i Rahonavis ponekad mogu da se nazivaju pticama iako ih većina znanstvenika, utemeljeno na trenutnim dokazima, ne bi smatrala dijelom razreda Aves.
Dinosauri i poreklo ptica
Moguće je da su dromeosauridi Cryptovolans i Microraptor bili sposobni letjeti na sličan ili bolji način od Archaeopteryxa. Cryptovolans je u svojoj građi imao greben, kost koja služi kao uporište za mišiće krila. Po tom kriterijumu, Cryptovolans je prije "ptica" nego Archaeopteryx kojemu neki od ovih obilježja današnjih ptica nedostaju. Zbog toga neki paleontolozi navode na to da su zapravo dromeosauri prvotne ptice i da veći dio članova te porodice sekundarno nije sposoban letjeti, tj. da su se dromeosauri razvili iz ptica a ne obrnuto. Dokazi za ovu tezu trenutno nisu dovoljno uverljivi jer odnos između najnaprednijih dinosaura maniraptora i najprimitivnijih pravih ptica još nije shvaćen.
Iako dinosauri nadreda Ornithischia (zdelicom nalik na današnje ptice) imaju istu strukturu kukova kao ptice, one su zapravo nastale od dinosaura nadreda Saurischia (zdelice nalik gušterima) i tako neovisno naslijedile anatomiju kukova. U stvari je ptičja struktura zglobova po treći put razvijena među posebnom skupinom teropoda Therizinosauridae. Alternativna teorija o dinosaurskom poreklu ptica koju promiče nekoliko znanstvenika (najznačajniji su Larry Martin i Alan Feduccia), tvrdi kako su ptice (uključujući i dinosaure skupine maniraptora evoluirale od ranih arhosaura kao što je Longisquama. Tu teoriju osporava većina drugih znanstvenika u paleontologiji, kao i stručnjaci za razvoj i evoluciju perja.
LGX818
LGX818 je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 540,011 Da.
Ptica
Zemljopisno širenje današnjih ptica
thumb|269px|left|Sniježna [[sova]] Današnje ptice klasifikuju se u skupinu Neornithes, za koje je poznato da su evoluirale krajem krede. Dalje se dijele na Paleognathae i Neognathae. Skupina Paleognathae uključuje tinamuovke Srednje i Južne Amerike kao i nojevke. Nojevke su krupne ptice koje ne lete i uključuju nojeve, kazuare, kivije i emue (iako neki znanstvenici sumnjaju da nojevke predstavljaju umjetnu grupaciju ptica koje su neovisno izgubile sposobnost letenja kroz niz nepovezanih evolucijskih tijekova). Prvo odstupanje od ostatka skupine Neognathes predstavlja nadred Galloanseri u kojemu su redovi patkarica (Anseriformes; patke, guske i labudovi) i kokoški (Galliformes; fazani, tetrebi i srodnici). Evolucijsko razdvajanje od ostatka skupine Neognathes dogodilo se pre nestanka dinosaura, ali postoje različita mišljenja o tome da li se širenje preostalih vrsta skupine Neognathes dogodilo pre ili poslije toga. Ovo neslaganje dijelom je prouzročeno odstupanjem između različitih dokaza, pri čemu molekularno određivanje starosti sugeriše širenje u doba krede, dok fosilni ostaci podržavaju širenje u tercijaru. Pokušaji usklađivanja ovih dvaju dokaza pokazali su se kontroverznima.
Redovi ptica
Ovo je spisak taksonomskih redova u podrazredu Neornithes, tj. današnjih ptica.
Podrazred Neornithes Paleognathae:
Neognathae:
Popis taksonomskih redova u razredu Aves prema tradicionalnom klasifisanju (tzv. Clementsov poredak; posve različiti tip podjele na temelju molekularnih istraživanja, "Sibleyjev poredak", je još u fazi potvrde od strane znanstvene zajednice). Taj poredak znatno je utecao na promišljanje u sistematici u kojima je skupina kokoški zaprimila sve čvršće dokaze o svom ptičjem podrijetlu molekularnim, fosilnim i anatomskim dokazima. S povećanjem kvalitete dokaza do 2006. godine, postalo je moguće da se provjere veći predlozi u sistematici Sibley-Ahlquista, s povoljnim rezultatima, pogotovo u skupinama Charadriiformes, Gruiformes ili Caprimulgiformes.
Raznolik broj izumrlih ptičjih taksona postojao je u eri mezozoika bez danas postojećih potomaka. To uključuje skupine Confuciusornis, zubate morske ptice kao što su Hesperornithes i Ichthyornithes, kao i raznolik podrazred Enantiornithes ("suprotne ptice").
Raširenost
Ptice se razmnožavaju na svih sedam kontinenata a najviša bioraznolikost im je u tropskim područjima; tome su razlog veća specijacija u tropskim regionima ili veća stopa odumiranja u područjima više zemljopisne širine. Ptice su sposobne živeti i hraniti se u većini kopnenih staništa, na jugu dosežući 440 kilometara u unutrašnjost Antarktike, gdje se nalaze kolonije snežne burnice (Pagodroma nivea). Nekoliko porodica ptica prilagodile su se životu na oceanu i u njemu: neke morske vrste ptica dolaze na obalu samo radi razmnožavanja, a zabilježeno je da su neke pingvinke ronile u dubine i do 300 metara. Mnoge vrste ustanovile su kolonije za razmnožavanje u područjima u koja su ih doveli ljudi, ponekad namerno, kao što je kineski fazan (P. c. torquatus) koji je po svetu umjetno raširen kao lovna ptica. Druge su ljudi proširili nenamerno kao npr. kaluđerice (Myiopsitta monachus), papige koje su bijegom iz zatočeništva ustanovile kolonije oko većih severnoameričkih gradova.
Slična pojava zabilježena je i u odnosno oko velikih europskih gradova.
Anatomija
thumb|289px|Ptičji [[skelet: 1. lubanja, 2. vratni kralješci, 3. ključna vilica, 4. greben prsne kosti, 5. rebro, 6. visoki greben, 7. koljeno, 8. pisnica, 9. I. prst, 10. goljenična kost, 11. goljenična kost, 12. lisna kost, 13. preponska kost, 14. sjedna kost, 15. kuk, 16. koštani štit bedra, 17. trtična kost, 18. repni dio kičme, 19. lopatica, 20. prsni dio kičme, 21. ramena kost, 22. lakatna kost, 23. palčana kost, 24. peščaj (metakarpus), 25. 3. prst, 26. 2. prst, 27. 1. prst (palac)]]
U usporedbi s drugim kičmenjacima, ptice imaju oblik tijela koji pokazuje mnoge neobične prilagodbe, većinom za olakšavanje letenja.
Kostur se sastoji od kostiju koje su vrlo lagane. One imaju velike šupljine ispunjene zrakom koje su povezane s dišnim sustavom. Kosti lubanje su sjedinjene i nemaju šavove. Očne šupljine su velike i odvojene od koštanog septuma. Kralježnica je podijeljena na vratni, prsni, slabinski i repni dio gdje su vratni pršljeni vrlo varijabilni i posebno elastični, dok je pokretljivost ograničena među stražnjim prsnim kralješcima, a niže od toga nikakva. Posljednih nekoliko pršljena spojeno je sa zdjelicom i u bedrenom predjelu tvore čvrst koštani štit (synsacrum). Rebra su spljoštena, a greben je osim kod ptica koje ne lete, prilagođen za letne mišiće koji su na njega pričvršćeni. Prednji udovi preoblikovani su u krila. Za razliku od sisavaca, ptice ne uriniraju. Njihovi bubrezi pročišćavaju krvotok od dušičnih otpadnih tvari, ali ih ne izbacuju iz tijela kao ureu rastopljenu u urinu, nego kao mokraćnu kiselinu. One također luče kreatin, prije nego kreatinin kao sisavci. Mokraćna kiselina teško je topljiva u vodi tako da iz tijela izlazi kao bijela kaša. Ta tvar, kao i sadržaj crijeva, izlazi iz ptičje kloake. Kloaka je višenamjenski otvor: kroz njega ptice izbacuju otpadne tvari, pare se njihovim spajanjem, te kroz njega nesu jaja. Uz to, mnoge ptičje vrste preživaju neprobavljenu hranu koju tako izbace.
Ptičji dišni sustav jedan je od najkompleksnijih u svim životinjskim skupinama. Kada ptica udahne, 75% svježeg zraka prolazi kroz pluća i teče izravno u stražnju zračnu vrećicu koja se proteže od pluća i povezuje zračne komore u kostima i puni ih zrakom. Kada ptica izdahne, uporabljeni zrak teče izvan pluća i zrak pohranjen u stražnjoj zračnoj vrećici istovremeno u njih ulazi. Tako ptičja pluća imaju stalnu opskrbu svježim zrakom i tijekom udisanja i izdisanja.
Ptice proizvode zvuk uspomoć siringe, mišićnog organa koji se sastoji od komore s nekoliko membrana nalik bubnjićima koji se nalazi na nižem kraju dušnika, gdje se račva. Ptičje srce ima dvije klijetke i dvije pretklijetke, iz njega u desnom luku izlazi aorta koja iz srca stanicama doprema oksigeniziranu krv (kod sisavaca je u pitanju lijevi luk). Vena postcava zaprima krv iz udova preko bubrežnog prijenosnog sustava. Crvene krvne stanice, za razliku od onih u sisavaca, u sebi imaju staničnu jezgru.
Živčani sustav je velik s obzirom na veličinu ptice. Najrazvijeniji dio mozga je onaj koji kontrolira radnje vezane uz let, dok mali mozak koordinira pokrete, a veliki mozak ponašanje, navigaciju, parenje i izgradnju gnijezda. Oči ptica razvijene su za polijetanje, uočavanje, lov i prehranu. Ptice s očima na bočnim stranama glave imaju širok vidokrug, dok ptice s oba oka naprijed kao npr. sove posjeduju stereoskopski vid pa mogu procijeniti udaljenost. Većina ptica ima slab osjet mirisa, uz važne iznimke kao što su kiviji, strvinari i bubnjavke. Vid ptica je obično iznimno visoko razvijen. Vodene ptice imaju posebne fleksibilne leće koje im omogućavaju prilagodbu vizualnim prilikama u vodi i zraku. Neke vrste imaju i dvostruku foveu (točka najoštrijeg vida). Ptičja mrežnica ima cirkulaciju u obliku lepeze koja se zove pecten. Ptičje uho nema vanjsku ušnu školjku, ali je pokriveno perjem. U unutrašnjem uhu nalazi se puž, ali on nije spiralnog oblika kao u sisavaca.
Neke ptice koriste kemijske tvari kao obranu od predatora. Tako određene vrste iz reda bubnjavki na agresore izbacuju neugodno želučano ulje, a neke vrste iz roda Pitohui sa Nove Gvineje preko kože i perja izlučuju snažan neurotoksin.
Perje
Najuočljivija karakteristika koja ptice ističe među ostalim živim bićima je pokrivenost perjem. Perje je epidermalni izrast pričvršćen za kožu koji ima nekoliko funkcija: pomaže u održavanju tjelesne topline štiteći pticu od hladnog vremena i vode, neophodno je za letenje, a također služi za davanje signala, kamuflažu i pokazivanje. Postoji nekoliko tipova perja od kojih svaki ima posebnu zadaću. Perje zahtijeva održavanje i ptice ga svojim kljunovima svakodnevno čiste i uređuju, uklanjajući strana tjelešca i nanoseći sloj voštane izlučevine iz specijalizirane žlijezde koji pomaže u održanju savitljivosti, a također ima i ulogu zaštite protiv mikroba, čime se zaustavljaju bakterije koje uzrokuju raspadanje perja. Taj proces može biti potpomognut i trljanjem perja tijelima insekata koji luče mravlju kiselinu, što je vrlo čest način kojim ptice uklanjaju parazite iz perja. Perje se redovito mitari.
Ponašanje
Većina ptica aktivno je danju, a odmara se noću, no neke kao što su vrste sova i legnjeva (Caprimulgidae) su noćne ptice, ili pak najaktivnije u vrijeme sumraka. Vrste podreda pravih ptica močvarica (Charadrii) hrane se kada je povoljna plima, bilo noću ili danju.
Prehrana i način prehrane
Ptice se hrane raznolikim stvarima, od biljnog nektara, voća, biljaka, sjemenja, strvine, i raznih vrsta malih životinja, uključujući i druge ptice itd. Budući da nemaju zuba, njihov probavni sustav je posebno prilagođen za obradu neusitnjene hrane koju obično gutaju u komadu.
Razne strategije hranidbe koriste sve ptice. Sakupljanje insekata, beskralježnjaka, voća i sjemenja zajednička je svim ptičjim vrstama. Naglo slijetanje sa grana drveća i hvatanje kukaca način je prehrane mnogim pjevicama. Biljnim nektarom hrane se kolibriji (porodica Trochilidae), loriji (podporodica Loriinae), medosasi (porodica Nectariniidae), medojedi (porodica Meliphagidae) i neke druge pjevice imaju prilagođene dugačke četkaste jezike, i u mnogim slučajevima kljunove koji pristaju u suprilagođeno cvijeće.
Lov zračnim poniranjem karakterističan je za sokole i jastrebe, a sličnu strategiju u vodi imaju plijenori, patke potporodice Aythyinae, te pingvini. Ronjenjem love blune, vodomari i čigre. Tri vrste iz roda Pachyptila, plamenci i neke patke kljunovima filtriraju vodu i blato, tako nalazeći hranu. Guske i patke plivalice prvenstveno se hrane ispašom. Neke vrste su i kleptoparaziti, te kradu hranu od ostalih životinja, kao npr. fregate, galebovi, i pomornici. Kleptoparazitizam ne igra bitnu ulogu u ishrani ijedne ptičje vrste, nego je dodatak lovu. Istraživanje o prehrani vrste Fregata minor koja krade od vrste bluna Sula dactylatra pokazalo je da na taj način mogu najviše pribaviti 40% hrane koja im je potrebna, te da u prosjeku uspijevaju pribaviti samo 5%. Na kraju, neke ptice hrane se strvinom, kao npr. galebovi i strvinari, a neke su spretne u mnogo načina pribavljanja hrane i nazivaju se ptice generalisti, dok su druge specijalisti, baveći se uglavnom samo jednim načinom prehrane.
Selidba
Mnoge ptičje vrste migriraju kako bi iskoristile globalne promjene vremena u raznim godišnjim dobima, radi najbolje moguće opskrbe hranom i života u staništu najprikladnijem za razmnožavanje. Ove selidbe razlikuju se između različitih skupina. Mnoge kopnene ptice, šljuke i patke jednom godišnje polaze na duga putovanja, na što ih obično pokreću promjene u duljini dana kao i vremenske prilike. Karakteristično je za vrste koje toplije godišnje doba provode u područjima umjerene ili polarne klime, kao i hladnije doba izvan sezone parenja u tropskim područjima. Prije selidbe, ptice vidno povećavaju rezerve masti u tijelu, te smanjuju veličinu nekih svojih organa. Selidba je energetski iznimno zahtjevna, pogotovo jer ptice moraju prijeći pustinje i oceane bez odmora, vode i hrane.
Ptice također pokazuju i druge tipove selidbe. Neke vrste polaze na kraća putovanja samo koliko je potrebno za izbjegavanje lošeg vremena ili radi hrane. To uključuje iruptivne vrste (ptice koje su nekih godina uobičajene, a drugih sasvim odsutne). Ovaj tip migracije najčešće se veže uz dostupnost hrane na određenom području. Polarne sove i kugara (Bombycilla garrulus) poduzimaju takve migracije. Visinska selidba je također oblik kraće migracije. Djelomična migracija može biti i najvažniji način selidbenog ponašanja u ptica. Tako je u Australiji otkriveno kako djelomično seli 44% ptica nepjevica i 32% pjevica. Pri visinskoj selidbi ptice prelaze sa viših nadmorskih visina na niže, ili obratno, kada vremenski uvjeti prestanu biti optimalni. Najčešće ju pokreću temperaturne promjene i nakon smanjenja dostupne količine hrane na staništu. Neke vrste mogu biti nomadske, bez stalnog teritorija, i kretati se ovisno o vremenskim prilikama i dostupnosti hrane. Vrste porodice papiga su velikom većinom niti selice, niti stanarice, nego su ili disperzivne, iruptivne, nomadske ili pak sele kratko i neregularno.
Sposobnost ptica da se vrate na točna mjesta nakon prelaženja ogromnih udaljenosti poznato je već neko vrijeme. U pokusu provedenom 1950-ih, mali zovoj (Puffinus puffinus) pušten iz Bostona u Massachussetsu (SAD) vratio se u svoju koloniju u Skomeru u Walesu unutar 13 dana, prelazeći pritom udaljenost od 5150 km. Ptice za navigaciju koriste raznovrsne metode. Vrste koje sele danju za orijentaciju koriste sunce, a noću zvijezde. Ptice koje koriste sunce tijekom dana prilagođuju njegovo pomicanje na horizontu uspomoć svog biološkog sata. Orijentacija zvjezdanim kompasom ovisi o položaju nekoliko zviježđa koje okružuje Sjevernjaču. Nekim vrstama također pomaže sposobnost osjećanja Zemljinog geomagnetskog polja kroz posebno prilagođene osjetljive fotoreceptore.
Komunikacija
thumb|left|235px|Pingvin s mladuncem
Razlike u perju također omogućuju identifikaciju jedinki, pogotovo između različitih vrsta. Vizualna komunikacija uključuje i ritualizirano ponašanje radi pokazivanja agresije ili potčinjenosti, kao i stvaranja odnosa između budućih roditelja. Ovo ponašanje razvija se iz čišćenja i uređivanja perja, kljucanja i slično. Najsloženiji način pokazivanja ptice čine za vrijeme snubljenja, kao npr. plesovi albatrosa, gdje uspješno stvaranje doživotne veze zahtijeva izvođenje jedinstvenog plesa, kao i kod rajskih ptica gdje uspjeh mužjaka u parenju ovisi o kvaliteti prikaza i perja. Mužjaci pokazuju fizičku izdržljivost svojom građom; ženke vrsta iz porodice vrabaca biraju partnere koji imaju bolju sposobnost izgrađivanja gnijezda, dok sjeničarke privlače partnere izgradnjom sjenica koje kite svjetlucavim predmetima. thumb|270px|Domaći vrabac Uz vizualnu komunikaciju, ptice su poznate po slušnim sposobnostima. Zov, a u nekih vrsta i pjevanje, glavni su način na koji ptice komuniciraju zvukom; iako neke koriste i mehaničke zvukove kao što su puhanje zraka kroz perje (kao što čine ptice roda Coenocorypha s Novog Zelanda), teritorijalno bubnjanje djetlića. Ptičji zov i pjesme mogu biti vrlo kompleksni; zvukove proizvodi siringa čije obje strane rade neovisno, što može proizvesti dvije pjesme odjednom.
Unesi neformatirani tekst ovdje
=== Društveni sastavi === thumb|left|275px|Smeđi pelikan Ogromna većina (95%) ptičjih vrsta su monogamne; iako poliginija (2%) i poliandrija (manje od 1%), poliginandrija (gdje se mužjaci pare s nekoliko ženki, i ženke s nekoliko mužjaka) i promiskuitetni sustavi također pojavljuju. Neke vrste mogu pripadati jednom od ovih sustava samo ovisno o okolnostima. Monogamne vrste stvaraju partnerske veze za sezone parenja; u nekim slučajevima ta veza može potrajati godinama ili čak doživotno.
Prednost monogamije u ptica je briga dvaju roditelja nad potomstvom. U većini životinjskih skupina, muška roditeljska skrb je rijetka, ali u ptica je sasvim uobičajena, i činjenica je da je puno obimnija nego u drugih razreda. Kod ptica, skrb mužjaka može biti važna ili neophodna fizičku kondiciju ženke; kod nekih vrsta ženke ne mogu uspješno podići leglo bez pomoći mužjaka. Poligamni sustavi razmnožavanja nastaju kada su ženke sposobne izvesti legla bez pomoći mužjaka. Katkad postoji raspodjela poslova u monogamnih vrsta, gdje su uloge ležanja na jajima, i obrana gnijezda i teritorija mogu biti zajedničke ili ih se samo prihvaća jedan spol. thumb|284px|Izgled zlatovraninog krila, Albrecht Dürer Dok je društvena monogamija uobičajena u ptica, nevjernost u obliku izvanparnih odnosa je također učestala. Oni mogu imati oblik prisiljenog odnosa (ili silovanja), kod pataka i ostalih patkarica ili što je puno češće, između dominantnih mužjaka i ženki s manje dominantnim partnerima. Pretpostavlja se da ženke imaju korist primanjem boljih gena kao i osiguranje u slučaju neplodnosti partnera. Mužjaci vrsta koje se pare izvan partnerskog odnosa u paru bavit će se čuvanjem partnera kako bi potvrdili vlastito roditeljstvo potomstva koje će podizati.
Parenje obično uključuje neki oblik udvaranja, koje najčešće obavlja mužjak. Većina je prilično jednostavna i obično uključuje pjevanje. Neki prikazi mogu biti vrlo razrađeni i koristiti metode kao što su udaranje krilima, ples, zračni letovi kao i društveno nadmetanje u svojevrsnim arenama gdje se jedinke po dominantnosti, za partnere nadmeću s ostalima. Ženke se najčešće bave odabirom partnera, iako kod poliandričnih šljuka mužjaci biraju jarko obojene ženke. Snubljenje uređivanjem perja, kljucanjem i hranjenjem obično se izvode između partnera najčešće nakon što su ustanovili svoj odnos i parili se.
Teritorij, gniježđenje i inkubacija
Jaja se obično liježu u gnijezdo koje može biti vrlo složeno izgrađena, kao npr. ona koja prave pletilje i ptice roda Psarocolius, ili vrlo primitivne kao gnijezda albatrosa koja nisu ništa drugo nego ogrebotina na tlu. Neke vrste ne prave gnijezda. Npr. vrsta Uria aalge polažu jaja na golom kamenu, a carski pingvin jaje drži između tijela i nogu. To je pogotovo često kod vrsta čiji ptići su potrkušci. No većina ptičjih vrsta gradi složena gnijezda koje mogu biti u obliku šalica, kupola, tanjura, brežuljaka ili nasipa. Većina gnijezda sagrađena su u skrovitim mjestima i skrivena radi smanjenja opasnosti od grabežljivaca. Otvorena gnijezda obično grade veće ptice koje su ih sposobne braniti ili ptice koje se gnijezde u kolonijama. Gnijezda su većinom građena od biljnih tvari. Neke vrste biraju specifičnu građu kao što je stolisnik jer on sadrži kemijske tvari koje smanjuju učestalost parazita kao što su grinje, što pospješuje preživljavanje ptića. Gnijezda su obično obrubljena perjem radi boljeg održavanja topline.
Inkubacija, tj. ležanje na jajima, kojom se regulira temperatura optimalna za razvoj ptića obično počinje čim se izleže posljednje jaje. Dužnosti ležanja na jajima partneri u monogamnih vrsta često dijele. U poligamnih vrsta o tome se brine jedan roditelj. To može biti vrlo zahtjevan proces. Npr. odrasli albatros tijekom inkibacije jaja izgubi oko 83 g tjelesne mase dnevno. Kod vrsta porodice kokošina (Megapodiidae), jaja toplinu primaju od sunca, trunućeg bilja ili vulkanskih izvora. Razdoblje inkubacije traje od oko 10 dana (u vrsta kao što su djetlići, kukavice i vrapčarke) do preko 80 dana (albatrosi i kiviji).
Roditeljska skrb i podizanje mladunčadi
Ptići nakon rođenja mogu biti bespomoćni ili već neovisni, ili u bilo kojoj fazi između te dvije krajnosti. Ptići koji se liježu nerazvijeni zovu se čučavci i najčešće se liježu maleni, goli i slijepi. Ptići koji su po rođenju pokretni i s već izraslim perjem nazivaju se potrkušcima. Čučavcima je potrebno održavanje tjelesne temperature i o njima se roditelji trebaju brinuti duže nego o potrkušcima.
Duljina i narav roditeljske skrbi razlikuje se između različitih redova i vrsta. U jednoj krajnosti, roditeljska skrb prestaje odmah po izlijeganju iz jaja (kao kod kokošina), i ptići su odmah sposobni brinuti se o sebi. U drugoj krajnosti, mnoge morske ptice produljeno brinu o mladima. Kod vrste Fregata minor ptićima je potrebno do 6 mjeseci dok ne nauče letjeti, a roditelji ih hrane i do 14 mjeseci nakon toga. U nekih vrsta, skrb o potomstvu dijeli se između oba partnera, dok to u drugih radi samo jedan spol. Kod nekih vrsta, druge jedinke iste vrste će pomagati paru s potomstvom u njihovoj skrbi. Ovi pomagači su obično bliski srodnici kao npr. ptići istog para iz prethodnih sezona parenja. Zajednička skrb prema mladuncima je pogotovo uobičajena kod vrana, ali je zamijećena i kod drugih vrsta kao što su crvenkaska lunja, Acanthisitta chloris, te Gymnorhina tibicen.
Točka u kojoj ptići opernate iznimno se razlikuje kod vrsta. Ptići vrste Synthliboramphus antiquus napuštaju gnijezdo noć nakon izlijeganja, prateći zov roditelja prema moru gdje se odgajaju dalje od kopnenih grabežljivaca. Druge vrste, pogotovo patke, udaljuju svoje ptiće dalje od gnijezda u vrlo ranom dobu. U većini vrsta ptići napuštaju gnijezdo ubrzo nakon što nauče letjeti, ili malo ranije. Nakon toga, skrb o njima se razlikuje. Ptići albatrosa gnijezdo napuštaju sami i ne primaju nikakvu daljnju skrb, dok druge vrste svoj podmladak dodatno prehranjuju i nakon dozrijevanja. Ptići također mogu pratiti svoje roditelje za vrijeme prve selidbe.
Paratiziranje legla
Iako i neki kukci i ribe parazitiraju legla, najveći broj takvih parazita su ptice. To su ptice koje polažu jaja u gnijezdima drugih ptica. Ta jaja vrste domaćini često prihvaćaju i o njima se brinu, često i na račun vlastitog legla. Postoje dvije vrste parazita legla: prisiljeni paraziti koji nisu sposobni podizati vlastito potomstvo moraju polagati jaja u gnijezdima drugih vrsta i neprisiljeni paraziti, koji su sposobni podizati vlastito potomstvo, ali jaja polažu u gnijezdima drugih jedinki iste vrste kako bi povećali rezultat razmnožavanja. Najpoznatiji prisiljeni parazit legla je kukavica, iako od stotinjak vrsta kukavica, samo su četiri prisiljeni paraziti legla. Neki paraziti su prilagođeni tako da se njihova jaja izliježu prije jaja svojih domaćina koje ptić-parazit izgurne iz gnijezda, čime se osigurava da njima pripadne sva hrana donešena u gnijezdo.
Odnos s ljudima
Ptice su vrlo vidljive i uobičajene životinje i ljudi s njima imaju dug odnos. U nekim slučajevima, taj odnos je mutualističan (uzajamno koristan), kao u primjeru suradničkog odnosa između pticea porodice medovođa (Indicatoridae) koje ljudima urođeničkih plemena pomažu u nalaženju meda, ili komensalističan (jedna strana ima korist, a druga niti korist, niti štetu), kao u slučaju brojnih vrsta koje imaju neizravnu korist od ljudskih djelatnosti. Na primjer, obični golub ili golub pećinar vrlo je raširen u urbanim područjima širom svijeta. No ljudski utjecaj može biti i škodljiv do te mjere da određenim ptičjim vrstama prijeti izumiranje zbog ljudskih aktivnosti.
Ptice također imaju mnogo važnih utjecaja na ljude. Često su one prijenosnici bolesti kao što su psitakoza, salmoneloza, kampilobakterioza, mikobakterioza (ptičja tuberkuloza), ptičja gripa, gvardijaza, i kriptosporidioza. U poljoprivredi i industriji također mogu biti bitan štetnik, kao i iznimno važan izvor hrane i zarade.
Iskorištavanje
Ptice su ljudima važan izvor hrane. Vrsta koja se najčešće uzgaja u proizvodnji mesa je domaća kokoš, te njena jaja, iako su guske, fazani, purice i patke vrlo često uzgajaju u istu svrhu. Takve ptice koje se uzgajaju kao hrana zovu se skupnim imenom perad. Lov je također važna metoda pribavljanja hrane, što je u prošlosti dovelo i do izumiranja nekoliko ptičjih vrsta. No suvremeni lov daje potrebnu pozornost u izlovu životinjskih vrsta radi sprječavanja opasnog smanjivanja njihove brojnosti.
Osim mesa i jaja, ljudi ptice iskorištavaju za ostale predmete kao što su perje za posteljinu i ukrašavanje, fosfor i dušik koji se koriste u izradi umjetnih gnojiva i baruta proizvodi se i od guana - tvari kojom ptice u Južnoj Americi grade gnijezda. Šarene, pogotovo tropske ptice (papige, mine) uzgajaju se u zatočeništvu i drže kao kućni ljubimci, iako je ova praksa dovela do krijumčarenja nekih ugroženih vrsta. Međunarodni sporazum CITES, prihvaćen 1963. bitno je smanjio krijumčarenje ptica koje štiti.
I druge ptice ljudi već dugo koriste za ispunjavanje nekih zadataka. Sokoli se još koriste u lovu, dok kormorane koriste ribari. Pilići i golubovi omiljeni su u pokusima i često se koriste u istraživanjima u biologiji i komparativnoj psihologiji. Ptice su među najproučavanijim skupinama svih životinjskih grupa. Znanost koja se bavi proučavanjem ptica zove se ornitologija. Stotine akademskih časopisa i tisuće znanstvenika posvećeno je istraživanju ptica, dok se amaterski promatrači ptica broje u milijunima.
Mnogi kućevlasnici u svojim domovima podižu ptičje kućice ili hranilišta kako bi u svoja dvorišta privukli ptice različitih vrsta. To je postalo višemilijunska industrija, npr. procjenjuje se da 75% kućanstava u Velikoj Britaniji tijekom zime pticama pruža hranu.
Važnost u religiji folkloru i kulturi
thumb|289px|Dodo, izumrla vrsta ptice podrijetlom iz [[Mauricijusa]] Ptice su česta pojava u religijama, verovanjima i popularnoj kulturi u kojoj ispunjavaju nekoliko uloga. U verovanjima služe kao glasnici, sveštenici ili vođe pod određenim božanstvima, kao npr. u kultu Uskršnjih otoka gdje Tangata manu (ljudi-ptice) imaju ulogu poglavica, pomagači, kao u slučaju dva gavrana Hugina i Munina koji šapuću vijesti u uši nordijskog boga Odina.
Ptice također služe i kao religijski simboli, golubica kao Jonin simbol u Bibliji sa svim svojim pripisanim značenjima: plahost, pasivnost, žalovanje i ljepota. Ptice same mogu da budu deificirane, kao npr. paun kojeg su indijski Dravidi smatrali samom Majkom Zemljom. Ptice se ponekad percipišu i kao čudovišta, kao što je divovska ptica iz perzijskih legendi, rok, kao i legende o Pouākaiju, divovskoj ptici grabljivici koja je sposobna oteti ljude, a utemeljena je na izumrloj vrsti, Haastovom orlu. U nekim dijelovima svijeta na ptice se gleda sa sumnjičavošću i nepoverenjem. Tako se u dijelovima Afrike za sove smatra da donose nesreću, veštice i smrt.
Ptice su također važne u poeziji: Homer je u Odiseju uključio slavuje, a pjesnici od tada često spominju tu vrstu. Odnos između albatrosa i mornara središnja je tema Pjesme staroga mornara Samuela Taylora Coleridgea, koja je imala tolik utjecaj da je proizvela metaforu teškog bremena.
Percepcija pojedinih ptica razlikuje se od kulture do kulture. U nekim dijelovima Afrike, smatra se da sove donose nesreću, u velikom dijelu Europe smatraju se mudrim pticama; u drevnom Egiptu ptičju vrstu pupavca (Upupa epops) smatralo se svetom pticom, u Perziji simbolom kreposti, u većini Europe lopovima, a u Skandinaviji vesnicima rata.
Zaštita
Ljudi imaju snažan utjecaj na život mnogih ptičjih vrsta. Ljudske aktivnosti u nekim su slučajevima nekim vrstama omogućili naglo proširenje područja njihovih prirodnih staništa, u drugima su se ona smanjila, a nega su dovela i do izumiranja vrsta. Preko stotinu vrsta ptica izumrlo je u historiji, a najdramatičnije izumiranje dogodilo se na Tihom oceanu za vrijeme ljudske kolonizacije, kada je nestalo između 750 i 1800 vrsta. Prema Institutu Worldwatch, mnoge ptičje populacije trenutno se smanjuju u cijelom svijetu, s oko 1200 vrsta kojima preti izumiranje u idućih sto godina. Najspominjaniji uzrok izumiranja je nestajanje staništa. Druge pretnje su pretjeran izlov, nesretni slučajevi udara u letjelice, zapinjanje za duge ribarske sajle, zagađenje staništa, nadmetanje i opasnost od grabežljivaca koji su umjetno uvedeni sa udaljenih područja, naftne mrlje, pesticidi i promjena klime. Vlade država zajedno s brojnim udrugama za zaštitu rade na zaštiti ptica, bilo kroz zakone kojima ih se štiti, čuvanjem samih staništa ili njihova rekonstrunisanje, kao i mjesta za držanje ptica u zatočeništvu dok nisu spremne za puštanje u divljinu. Također je moguće procijeniti ptičje stanište obilježavanjem i elektroničkim praćenjem.
Muhamed al-Šajbani
Poznat je kao autor traktata u kome daje detaljna upustva načina na koji muslimani smiju voditi džihad protiv nevjernika, odnosno postupaka sa ne-muslimanima pod muslimanskom vlašću. Zbog toga se smatra jednim od prvih stručnjaka za međunarodno pravo u islamskom svijetu.
2507 Bobone
2507 Bobone je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,779 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,7.
Predsjednik Azerbejdžana
mini|desno|200px|Standarta predsjednika Azerbejdžana Država Azerbejdžan je predsjednička republika, sa Predsjednikom Azerbejdžana kao poglavarom države, te sa Premijerom Azerbejdžana kao šefom Vlade. Trenutni predsjednik Azerbejdžana je Ilham Alijev.
Ustav kaže da će predsjednik biti utjelovljenje izvršne vlasti, vojne vlasti, "[predstavnik Azerbejdžana] u unutrašnjim i vanjskim poslovima", te da će on "imati politički imunitet." Predsjednik vlada iz svog Ureda (Ured Predsjednika), koji se sastoji od grupe sekretara raznih ministara. Dodatno, postoji Kabinet Ministara (odnoseći se na ekonomsku i socijalnu politiku) i vijeće sigurnosti (odnoseći se na vanjske, vojne i pravne poslove). Ilham Alijev je izabran za predsjednika 2003. godine, a ponovo izabran na predsjedničkim izborima 2008. godine. Naslijedio je svoga oca, Hejdara Alijeva, koji je postao predsjednik 1993. godine, nakon zbacivanja sa vlasti Abulfaza Elčibeja.
Glikopeptidna alfa-N-acetilgalaktozaminidaza
Glikopeptidna alfa-N-acetilgalaktozaminidaza (, endo-alfa-acetilgalaktozaminidaza, endo-alfa-N-acetil-D-galaktozaminidaza, mucinaminilserin mucinaminidaza, D-galaktozil-3-(N-acetil-alfa-D-galaktozaminil)-L-serin mucinaminohidrolaza, endo-alfa-GalNAc-aza, glikopeptid alfa-N-acetilgalaktozaminidaza, D-galaktozil-N-acetil-alfa-D-galaktozamin D-galaktozil-N-acetil-galaktozaminohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom glikopeptid-D-galaktozil-N-acetil-alfa-D-galaktozamin D-galaktozil-N-acetil-galaktozaminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje odvajanje Gal-(1->3)-beta-GalNAc alfa-vezanog za ostatke serina ili treonina u glikoproteinima mucinskog-tipa.
Lizin—piruvat 6-transaminaza
Lizin—piruvat 6-transaminaza (, lizin-piruvatna aminotransferaza, Lys-AT) je enzim sa sistematskim imenom L-lizin:piruvat aminotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kroatofobija
Kroatofobija (ponekad i hrvatofobija) je relativno nov izraz kojim se opisuje mržnja ili strah, odnosno ispoljavanje negativnih osjećaja i trajno neprijateljski stav prema hrvatskom narodu ili Hrvatskoj općenito. Prvi put se pojavio u engleskom obliku croatophobia u knjizi autora Tomáš Garrigue Masaryk, "The Spirit of Russia: studies in history, literature and philosophy", godine 1919.