cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barbara Kolar
Životopis
Diplomirala je na Veterinarskom fakultetu u Zagrebu, te je po struci doktorica veterinarske medicine. Nakon kraćeg rada u struci, otisnula se u medije, počevši sa vođenjem radijskih kontaktnih emisija, a potom i navedenih televizijskih emisija. Uz to, vodila je brojne priredbe, manifestacije, dodjele nagrada, uključenja zagrebačkog studija za glasovanje za Eurosong.
Živi u Zagrebu.
Vitry-le-François
Vitry-le-François je općina od 11,376 stanovnika i aglomeracija 14,068 stanovnika na sjeveroistoku Francuske u Deparmanu Marne].
Geografske karakteristike
Vitry-le-François se prostire duž obale rijeke Marne, na početku kanala Marna-Rajna, udaljen 76 km jugoistočno od Reimsa.
Historija
Historija tog grada počela je 1544. kad su trupe svetorimskog cara i španjolskog kralja Karla V razorile dotadašnju prijestolnicu i najveću fortifikaciju Perthoisa - Vitry-en-Perthois.
Zbog toga je francuski kralj François I odlučio sagraditi novi dobro utvrđeni grad, nekoliko kilometara dalje na obalama Marne. Tako je rođen Vitry-le-François.
Taj novi grad je 1545. projektirao talijanski arhitekt Girolamo Marini, po ortogonalnom planu.
Kako bi se omogućilo širenje grada 1896. srušeni su bedemi i zatrpani jarci.
Ponovno je gotovo do temelja (90%) razoren za Drugog svjetskog rata.
Centar grada je ponovno sagradio Maurice Clauzier koji je nastojao sačuvati njegovu morfologiju.
Privreda
Najveći poslodavac je metalurška kompanija Mannesmann Precision Tubes, a uz nju su to i ArcelorMittal, Tricoflex i Nobel Plastiques.
Ghilvaci, Moftinu
Ghilvaci je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Moftinu.
Fessenheim
Fessenheim je općina od 2,267 stanovnika na istoku Francuske u Deparmanu Haut-Rhin.
Ghilvaci, Moftinu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 399 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Fessenheim
Geografske karakteristike
Fessenheim se nalazi na Velikom alzaškom kanalu i Rajni, prekoputa njemačkog grada Hartheim-am-Rheina, udaljen 28 km sjeveroistočno od Mulhousea.
Historija
Fessenheim je prvi put dokumentiran 762. kao dio većeg feuda.
Sve do 20. vijeka bio je obično selo (1910. imao je 667 stanovnika). Rast Fessenheima povezan je sa iskapanjem Velikog alzaškog kanala i izgradnjom ustave sa prevodnicama i hidroelektranom 1956.
Nakon tog je 1967. odabran za gradnju nuklearne elektrane, koja je na startu imala 750 MW a 1970. dograđena je na 950 MW.
Tako se broj stanovnika 1975. popeo na 1,653, a 1990. na 2,005.
Pobratimski gradovi
Fessenheim ima ugovore o pobratimstvu sa slijedećim gradovima ;
Filip Ude
Filip Ude (Čakovec, 3. lipnja 1986.) je hrvatski gimnastičarski reprezentativac i član GK Marijan Zadravec Macan.
Osvajač je olimpijskog srebra s Igara u Pekingu na konju s hvataljkama.
Dobitnik je godišnje Državne nagrade za šport "Franjo Bučar" za 2008. godinu.
Sportska karijera
Filip je počeo trenirati sportsku gimnastiku sa šest godina, i to sasvim slučajno. Njegov tadašnji trener Marijo Vukoja je išao po školama i tražio djecu za gimnastiku. Filip se prijavio i tu je počeo njegov gimnastički put. Kako u njegovom rodnom Međimurju nije bilo dvorane za trening, trenirao je u Bratislavi, ponekad u komadu od 120 dana. S 13 godina počeo ga je trenirati Igor Križimski, koji ga trenira i danas Nakon što je u Nedelišću izgrađena gimnastička dvorana, počeo je trenirati u njoj. Rezultati njegova višegodišnjeg treninga, pokazali su se na najbolji način na Olimpijskim igrama u Pekingu. 9. kolovoza 2008. osvojio je treće mjesto u kvalifikacijama konja s hvataljkama s ocjenom 15.475. Ispred njega su jedino bili, domaći natjecatelj, Xiao Quin i Jose Luis Fuentes Bustamante iz Venezuele. Finale je bilo na programu tjedan dana kasnije, 17. kolovoza. Filip je za nastup u finalu dobio broj 8, što je značilo da će nastupati posljednji. Do njegove vježbe u vodstvu je bio Kinez Quin. Jedino je Filip dobio od gledališta pljesak prije nego mu je izvedba završila, i to, ponajprije, zbog izvođenja elementa ruska kola s vijkom od 1080 stupnjeva između hvataljki. Taj vrlo zahtjevan element jedino je Filip izveo u finalu, pa su mu suci dodijelili ocjenu 15.725, istu kao što je dobio Britanac Louis Smith, ali je Filipu zbog bolje ocjene iz kvalifikacija pripalo srebrno odličje. To je bila prva hrvatska olimpijska gimnastička medalja, te druga medalja na Igrama.
Denis Glavina
Denis Glavina (Čakovec, 3. ožujka 1986.) hrvatski je nogometaš. Trenutačno igra za nogometni klub Split. Stariji je brat hrvatskog nogometaša Dominika Glavine (Varteks, Slaven Belupo, Beitar Jeruzalem) i sin Robija Glavine, također vrsnog nogometaša i poslije trenera.
Klupska karijera
Glavina je prodan Dinamu Kijev iz zagrebačkog Dinama u siječnju 2004., ali za Dynamo nikada nije nastupio u ligaškom dvoboju. Sezone 2006./07. i 2007./08. proveo je na posudbi u Dnjipru Dnjipropetrovsk, odnosno Vorskla Poltavi, nakon čega potpisuje ugovor s Vorsklom u lipnju 2008.. Nakon neuspješnog afirmiranja u Ukrajini, Dinamo Zagreb objavljuje da je dogovorio njegovu jednogodišnju posudbu za sezonu 2009./10.
Filip Ude
Sportska karijera
Glavni trener: Igor Kriažimskii
Pomoćni treneri: Mario Vukoja, Tanja Goverdovskaja
Dvorac Pejačević u Našicama
mini|300px|Dvorac Pejačević Dvorac Pejačević nalazi se u središtu Našica. Smješten je u perivoju, danas gradskom parku, zajedno s manjim dvorcem i gospodarskim objektima te recentno izgrađenim stambenim zgradama i hotelom. Ime nosi po znamenitoj plemićkoj obitelji Pejačević.
Povijest
Temelje prvotnog dvorca postavio je polovicom siječnja 1811. grof Vincencije Pejačević (1780.-1820.), a 11. ožujka blagoslovio ih je opat Stjepan Darašević, uz veliko mnoštvo naroda. U siječnju 1812. dvorac je bio gotov. Taj stari dvorac bio je građen u klasicističkom stilu i bio je manji od današnjeg. Dvorac je bio pravokutnog tlorisa, s devet prozorskih otvora na južnom ulaznom pročelju. Središnji dio dvorca, u širini tri prozorske osi, bio je istaknut većim prozorima i altanom, nošenom s tri luka.
Poznato je da je taj dvorac popravljen nakon potresa u svibnju 1817. godine, a značajna obnova bila je u doba grofa Ladislava Pejačevića (1824.-1901.) oko 1850. godine.
No, njegov izgled u potpunosti je promijenjen u obnovi započetoj u siječnju 1865. koju je poduzeo grof Ferdinand Karlo Rajner (1800.-1878.). On je zgradu dao povećati tako da je sjeverno i južno pročelje dobilo trinaest prozorskih otvora, te bočne rizalite oblikovane poput kula s kupolastim krovom. Na mjestu altane dograđen je nadograđen je dubokim s dekorativnom zabatom s volutama, balustradom i satom. Natkriven je mansardnim krovištem. Zbog nagiba terena dvorac je jednokatan na ulaznoj strani, a dvokatan prema perivoju. Prilično skroman klasicistički dvorac pretvoren je u reprezentativan neobarokni dvorac s bogatim arhitektonskim uresima.
Dvorac je bio bogato opremljen štukaturama, drvenim oplatama, ugrađenim namještajem. U velikom predvorju je dvostruko polueplitično stubište s kamenom ogradom. Zanimljivo je da se kuhinja nalazila u izdvojenoj zgradi u perivoju, a hrana se prevozila električnom željeznicom u podzemnom tunelu koji je spajao dvorac s kuhinjom.
Osim umjetničkog, dvorac ima i povijesni značaj. U njemu je živjela znamenita hrvatska skladateljica Dora Pejačević, kći hrvatskog bana Teodora Pejačevića.
Tijekom Drugog svjetskog rata dvorac je koristila njemačka vojska 1943.-45., a u suterenu je bila smještena njemačka ratna bolnica. U ratu su oštećena pročelja i krov dvorca. U drugoj polovici 20. stoljeća zgrada je imala različitu namjenu. Danas su tu smješteni Zavičajni muzej, knjižnica i galerija.
Mali dvorac
Mali dvorac prizemna je građevina podignuta nekoliko stotina metara od velikog dvorca. Sagrađen je 1904.-1905. godine u neoklasicističkom stilu. Građevina je zanimljiva po izvornom tehničkom rješenju zaštite od vlage i podzemne vode uporabom armirano-betonskog korita, što je početkom 20. stoljeća bila novost u graditeljstvu. Ispred dvorca nalazio raskošno uređen terasasti vrt. U dvorcu su danas smještene prostorije radija, glazbene škole i nekoliko udruga.
Perivoj
300px|desno|thumb|Perivoj oko dvorca Uz veliki dvorac podignut je perivoj kojega je povijest gotovo nepoznata. Perivoj je mogao biti začet tek nakon izgradnje dvorca, a to znači poslije 1812. godine.
Prije izgradnje dvorca vjerojatno je prostor današnjega perivoja bio pokriven prirodnim gajevima i šumom, osobito u nizinskom dijelu. Na katastarskoj karti iz 1862. perivoj je urisan, a to je dokaz da je tada postojao do kanala koji ga je dijelio od šume na sjeveru.
Vjerojatno je perivoj oblikovan oko 1850., kada je Ladislav grof Pejačević dotjerivao i dvorac. Politička karijera Ladislava, budućega hrvatskoga bana, brzo se razvijala 1850-ih godina pa je trebalo urediti i dvorac i perivoj - dostojno tada već uglednoga vlasnika. Morao je tada nastati i staklenik, urisan na staroj katastarskoj karti, iako je njegovo historicističko pročelje moglo nastati i poslije.
Perivoj iz sredine 19. st. posjeduje obilježja pejsažnih perivoja, s historicističkim cvjetnjacima ispred glavnoga pročelja dvorca i staklenika. U drugoj polovici 19. stoljeća perivoj je proširen na sjever, na površinu prirodne šume, gdje je uređeno jezero s otočićem, i tada je perivoj počeo poprimati romantičarska obilježja.
Dogradnja dvorca 1865. godine sigurno je potakla i ponovno uređenje perivoja. Nema dvojbe da je perivoj bio konačno oblikovan i uzorno održavan od kraja 19. stoljeća do 1930-ih godina, u doba grofa Teodora Pejačevića.
Robert Jarni
Robert Jarni (Čakovec, 26. listopada 1968.), bivši hrvatski nogometaš.
Podrijetlo i djetinjstvo
Robert Jarni je rođen 26. 10. 1968 u porodici Stjepana i Ane Jarni. Ime je dobio po američkom političaru Robertu F. Kennediju, bratu američkog predsjednika John F. Kennedija.
Vega de Juárez, Siltepec
Vega de Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1475 m.
Robert Jarni
Klupska karijera
Svoju je nogometnu karijeru započeo u rodnom gradu igrajući za tadašni MTČ, sada NK Čakovec. Igrajući u kup utakmici u Splitu impresionirao je skaute splitskog Hajduka, te mu je Hajduk bio sljedeći klub. Tamo je proveo 5 godina prije odlaska u talijanski A.S. Bari. Brzo je i često mjenjao klubove, te je zabilježio nastupe i u dresovima Torina i Juventusa u samo 4 talijanske godine. 1995. otišao je u Španjolsku. Sljedeći je klub bio Real Betis, Španjolcima poznat kao brzonogi Jarni u Betisu je proveo 3 godine, a zatim navratio u englesku. Tamo je igrao za Coventry, no to je brzo završilo. 1999. opet je u Španjolskoj, i to u velikom Real Madridu. Ondje je bio zajedno sa reprezentativnim suigračem Šukerom, no, nije puno igrao. Slijedio je Las Palmas, a već 2001. novo i posljednje odredište - Grčka. Tamo je igrao u Panathinaikosu kao još jedna od hrvatskih legenda u tom klubu. U 1/4 finalu Lige prvake protiv Barcelone odigrao je svoju posljednju utakmicu, barem što se velikog nogometa tiče.
Reprezentativna karijera
Svoju reprezentativnu karijeru Jarni je započeo u reprezentaciji Jugoslavije. Zabilježio je 7 nastupa, od kojih 1 i na svjetskom prvenstvu 1990.. Odmah po osamostaljenju Hrvatske pozvan je u reprezentaciju, te zabilježio blistave trenutke na europskom prvenstvu 96. i pogotovo na svjetskoj smotri 98. gdje je igrao svih 7 utakmica, osvojio brončanu medalju, a u vječnom pamčenju ostat će felš lijevom nogom Köpkeu kojim je načeo Njemačku reprezentaciju u povijesnoj 3:0 pobijedi Hrvatske. Karijeru je završio u lipnju 2002. sa 81 reprezentativom utakmicom i 2 pogotka. Taj rekord držao je do 18. lipnja 2006. kada ga je prestigao Dario Šimić.
Kao član reprezentacije 1998. dobitnik je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar".
Mali nogomet
Svoje aktivno bavljenje športom Robert Jarni nastavio je u malom nogometu gdje je u hrvatskoj reprezentaciji bio jedan od boljih. Nastupao je za Brodosplit Inženjering od 2002. do 2007. godine te nekoliko utakmica 2008. godine.
Trenerska karijera
Od kraja kolovoza 2007. radio je kao prvi pomoćni trener Sergija Krešića u Hajduku. 26. listopada 2007. godine, nakon ostavke Krešića postaje prvi trener Hajduka, točno na svoj 39. rođendan. Izdržao je do kraja sezone kada sa jako mladom momčadi završava na petom mjestu, te dobiva otkaz.
Nakon samo dva kola prve HNL sezone 2010./2011. preuzima NK Istru 1961 koja je pod palicom prijašnjeg trenera Ante Miše zabilježila dva uzastopna poraza uz gol razliku od 1:8. Prvu utakmicu na kormilu Istre gubi na gostovanju u Zagrebu s minimalnih 1:0 od NK Lokomotive, 7. kolovoza 2010. godine. Zbog niza loših rezultata sa Istrom podnosi ostavku 19. rujna 2010.
U sezoni 2012./13. je vodio juniorsku selekciju Hajduka.
Dana 1. prosinca 2013. je postao trener bosanskohercegovačkog kluba FK Sarajevo. Nakon samo 6 utakmica što je vodio FK Sarajevo, 8. travnja 2014. Jarni dobiva otkaz.
Klupska
Hajduk Split
Juventus Torino
El Oasis, Ojinaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 475 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1201 m.
Robert Jarni
Klupska
Real Madrid
Reprezentativna
Jugoslavija
Hrvatska
Persia, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Las Higueras, Rosario
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 601 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Voinești, Lerești
Voinești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Lerești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1895 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Texocuictic, Ixtacamaxtitlán
Texocuictic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2153 m.
Ejido la Joya, León
Ejido la Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1587 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1933 m.
Las Vaquitas, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1307 m.
Case Ruffaldi, Parma
Case Ruffaldi je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Az Zarwah, Ma'rib
Az Zarwah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Ghirolt, Moftinu
Ghirolt je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Moftinu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Los Cerritos, García
Los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini García.
Pojorâta, Lerești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Fiavè, Trento
Fiavè je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
El Ocotito, Chinicuila
El Ocotito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 924 m.
Manchester, Minnesota
Mančester je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 57, što je 24 (-29,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Persico Dosimo, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2657 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Morfologija turskog jezika
Oblikoslovlje ili Morfologija turskog jezika je ogranak turske gramatike koji proučava tvorbu i promjene riječi u Turskom jeziku.
Osnovno pravilo o harmoniji samoglasnika (vidi: Fonetika turskog jezika) uvjetuje tvorbu riječi, odnosno njihovu morfologiju kada se radi o sufiksima, zbog čega na pr. Türkiye (Turska) postaje Türkiye'de (u Turskoj) ali Almanya (Njemačka) postaje Almanya'da (u Njemačkoj). Evo primera kako se od turskih reči sufiksima izvode složenice, i čak rečenice:
San Javier, Tres Valles
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Morfologija turskog jezika
Dakle turski jezik je aglutinativni jezik i obiluje sufiksima, ali praktično nema prefikse. Sufiksi služe za tvorbu reči kao i da označe gramatičku funkciju.
San Javier, Tres Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Morfologija turskog jezika
Turski nema gramatički rod i spol osoba ne utječe na oblikovanju riječi, tako da na pr. zamjenica trećeg lica jednine o može označiti biće ili pojam bilo kojeg roda. Spolno razlikovanje se dobiva na razne načine. Na primjer, stoka ima zasebna imena (aygır, konj, kısrak, kobila; boğa, bik, inek, krava) dok za ostale životinje se dodaje dişi (ženka) ispred imenica kao na primjer, dişi kedi tj. mačka ženskog spola.
Puerto Tavera, Santiago de Anaya
Puerto Tavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Santiago de Anaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2268 m.
Morfologija turskog jezika
Riječi se skladaju u šest padeža: nominativ, akuzativ, genitiv, dativ, lokativ, ablativ, instrumental.
Ako je s jedne strane skladanje riječi olakšano po pitanju roda, s druge ono strogo prati pravila harmonije samoglasnika. Osobne zamjenice u nominativu su:
Posvojni pridjevi se tvore dodajući sljedeće sufikse na kraju riječi: Jedan primjer: kedi (mačka) → kedim (moja mačka).
Brojevi na turskom:
Glagoli
Glagoli mogu imati dva vida: perfetkiv i imperfektiv. Jedan isti glagol se mijenja svoje stanje po načinu rečenice u kojem se koristi: indikativ, pasiv, mogućni, obvezni, imperativ, uzročan, refleksiv, subjunktiv. Postoje tri osnovna vremena: prezent, opći aorist, futur.
Na primjer, ovo je konjugacija glagola «jesti» (yemek) u obliku prve osobe jednine («ja jedem»):
Badiaccia, Perugia
Badiaccia je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Viaiano Soprano, Cuneo
Viaiano Soprano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
El Venado, Coyuca de Catalán
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Badiaccia, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Viaiano Soprano, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Stanka Gjurić
Stanka Gjurić (Čakovec, 20. siječnja 1956.), hrvatska književnica. Članica je udruge Društvo hrvatskih književnika, Hrvatske zajednice samostalnih umjetnika. , Hrvatskog društva skladatelja, a 2014. postaje članicom Hrvatske Akademije znanosti i umjetnosti u dijaspori (Basel, Švicarska).
Ladrilleras del Refugio, León
Ladrilleras del Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Stanka Gjurić
Njezine su pjesme objavljene u više antologija i zbornika, a 1988. u Santa Cruzu (Kalifornija) pjesme su joj objavljene u Američkoj antologiji svjetske ljubavne poezije. Godine 2007. primila je nagradu Zvonimir Golob za najljepšu neobjavljenu ljubavnu pjesmu.
Ladrilleras del Refugio, León
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1642 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Stanka Gjurić
U organizaciji UNESCO-vog centra ( Solun, Grčka), u rujnu 2006. Stanka je pozvana sudionica festivala umjetnica Mediterana i Crnog mora.
Također je voditeljica u zabavnoj kolaž emisiji "Metropolis" na HTV-u 2000., te uz glumu u TV projektima ("Dobar dan" i "TV sudnica" - režija Goran Milić - 1999., glumi u nekoliko dugometražnih filmova hrvatskih autora: Autorica je kolumni u listovima: Tren, Svijet, Glorija, Slobodna Dalmacija, Večernji list, Nedjeljna Dalmacija i Hrvatsko slovo.
Od 2006. se počela bavi izradom kratkometražnim filmova kao samostalna autorica: redateljica, scenaristica, montažerka i snimateljica svojih uradaka, te je sa svojim kratkim igranim filmovima od kojih je napoznatiji "Ubojite misli" sudjelovala na mnogobrojnim filmskim festivalima: Bosna i Hercegovina, Kanada, Španjolska, Portugal, Švicarska, Francuska, Italija.... , a dobitnica je i nekoliko filmskih nagrada.
Al Jarā‘ah, Ma'rib
Al Jarā‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Stanka Gjurić
2017. Gjurić se, uz Nikolu Teslu, Vladimira Preloga, Ivana Gundulića, Ivana Meštrovića, Jaroslava Seiferta, Borislava Pekića, Slavu Raškaj, Frederika Chopina, Miroslava Krležu, i mnoge druge umjetnike, znanstvenike, heroje..., pojavljuje na popisu slavenskih velikana u knjizi Velšanina Johna W. Billsa, "Ilustrirana povijest slavenske patnje".
Cerro de Nava, Sabanilla
Cerro de Nava je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Al Jarā‘ah, Ma'rib
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Cerro de Nava, Sabanilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
El Venado, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1838 m.
Santa Inés, Cuichapa
Santa Inés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cuichapa.
Villa Morelos, Siltepec
Villa Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1803 m.
El Ejido Tablón Número Uno, Rosario
El Ejido Tablón Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Internet servisi
Pojava interneta
Nastajanje tehnologije kompjutera prolazilo je više razvojnih perioda. U svakoj deceniji svoje istorije mijenjao je identitet. Može da se razmatra kroz četiri osnovne faze: period od 1946. do 1952. godine, period tranzistora, integralnih kola i period mikroprocesora. U svakom od tih razvojnih perioda kompjuter je bio osposobljen za preuzimanje sve većeg broja programskih aplikacija. Nakon četiri faze razvoja kompjuterske tehnologije upotreba kompjutera se često i nepravilno poistovjećivala s internetom,a kompjuter se transformisao u tehničko-tehnološki oblik, sa namjerom da odgovori na nove potrebe nadolazećih korisnika. Broj proizvedenih kompjutera, pri tome se posebno misli na personalne kompjutere, sve je veći i veći iz godine u godinu. Najveći proizvođači personalnih kompjutera,kao sto su na primjer: Dell Computer, Hewlett Packard, Acer, Compaq Computer, Lenovo i sl., proizvode zajedno preko pedeset miliona računara godišnje, a svaka pojedinačna kompanija vrijedi više desetina milijardi eura. Kompjuterski internet može da se razumije kao tehnički i informatički integritet koji najbolje oslikava društvenu stvarnost kompjuterizovanog svijeta. Iako postoje dvije verzije nastanka interneta, zvanična i nezvanična, koje su u osnovi veoma slične,mnogi se autori slažu da je vremenski početak bržeg razvoja internet tehnologije 1969. godina. Grupa naučnika sa UCLA univerziteta povezala je dva kompjutera sa kablom,a iste godine počeo je proces umrežavanja kompjuterskih centara američkog vladinog projekata ARPA (Advanced Research projects Agency). Do kraja 1971. godine više od trideset centara bio je povezan na mrežu. Tako nastaje prva računarska mreža, Arpanet, široj javnosti prezentovana godinu dana kasnije na Međunarodnoj konferenciji o kompjuterskoj komunikaciji. Prvobitno naučno-vojni projekat, potom akademsko civilni, tada je po prvi put predstavljen javnosti kao projekat koji se može korisititi u svim segmentima društva. Nakon uspješnog povezivanja kompjutera, projekat Arpa stavio je pred sebe cilj da poveže i dve odvojene kompjuterske mreže. Uspešno povezivanje Arpaneta sa komercijalnom mrežom TYMNET podstakao je procese umrežavanja širom svijeta. Projekat stvaranja mreže koja bi objedinila sve mreže zahtevao je stvaranje jednostavnog standarda za povezivanje. Stvoren je standard za mrežnu komunikaciju Transmission Control Protocol (TCP). Ovaj protokol je omogućio prijenos podataka u obliku paketnih aranžmana, i to bez zagušenja pojedinih dijelova mreže,1983. godine dopunjava takovani Internet Procotol (IP), koji je omogućio da svaki kompjuter bude adresiran na mreži. Olakšan protok informacija novom tehnologijom prenosa otvoren je povezivanjem ova dva standarda u TCP/IP protokol. Arpa je sve mreže povezane na ovaj način nazvala Arpa Internet, kasnije samo Internet. Tako je rođen prvi kompjuterizovani medij koji je neposredno vezan za kompjuter.
Internet servisi
Izvorni podsticaj na razvijanje Arpanet-a bilo je, striktno komunikološki gledano, stvaranje uslova za uspostavljanje interaktivne (dijaloške, konverzacijske) informacijske veze među članovima para udaljenih komunikacijskih partnera, što se, tehničkim riječnikom, naziva uspostavljanjem veze “iz tačke u tačku” (engl. Point-to-Point). Druga je stvar, i gotovo nevažna činjenica, to što su formalni komunikatori upravo kompjuteri i srodna oprema, a tek “iza” njih “stoje” stvarni komunikatori – ljudi. Isto tako, nije pretjerano važno ni to što je mreža imala za primarni cilj podržati vojno-komandni sistem, u kojemu se u jednom smijeru odašilju gotovo isključivo instruktivne informacije (naredbe, komande), a u drugome praktički samo izvještajne informacije (potvrde o izvršenju ili obavijesti o neizvršenju naloženih radnji). Klijentsko-poslužiteljska arhitektura ARPANET-a bila je kao “skrojena” upravo za zadovoljavanje takvih komunikacijskih potreba. Kasnije, kada se spektar primjena mreže proširio u mnoga civilna područja aktivnosti, to se pokazaje kao ozbiljno ograničenje Interneta u onim primjenama koje iziskuju vrlo brzu promjenu smjera ili čak istovremeno komuniciranje u oba smjera, dakle, u tzv. realnovremenskim (engl. Real Time, RT) primjenama.
Prema današnjem stepenu razvoja Interneta moguće je razlučiti tri najvažnija generička i više izvedenih opštih servisa. Hronološkim redom njihovog nastajanja, najvažniji generički standardni internetski servisi su:
Xopanac, Ixtacamaxtitlán
Xopanac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Internet servisi
Internet servisi
Postoji i podela na pet opštih internet servisa i to:
Daljinski prijenos datoteka
Ideja daljinskog prijenosa datoteka uz odgovorajući protokol (skup pravila koja regulišu prenos) jezgro je čitave ideje Interneta. Mreža je, naime, i razvijena upravo zato da bi se kompjuterske datoteke različitih vrsta i tipova, smeštene u jednom kompjuteru mogle preneti na neki drugi kompjuter, i potom na njemu obrađivati. Čak je i zamisao o elektroničkoj pošti nastala nešto kasnije. Protokol za prijenos datoteka označuje se akronimom (kraticom) FTP (eng. File Transfer Protocol). Mjesta s kojih se mogu preuzimati datoteke u Internetu nazivaju se FTP-mjestima, a procjenjuje se da se na njima održava preko 100 miliona različitih datoteka. FTP-mjesta ne treba brkati s web mjestima. Softver na FTP lokacijama je grupisan,u zavisnosti od vlasništva,na tri velike grupe:
Xopanac, Ixtacamaxtitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2844 m.
Internet servisi
Daljinski prijenos datoteka
U svom izvornom obliku, servis daljinskog prijenosa datoteka ostvarivao se pomoću programa čije je naredbe korisnik morao sam pisati i aktivirati. U pravilu, ostvarivao se u okruženju operacijskog sistema UNIX. Budući da je zahtijevao razmjerno visok stepen osposobljenosti, znanja i ekspertize korisnika, taj rani oblik FTP servisa nije bio posebno dobro prihvaćen i praktikovan u širim korisničkim krugovima. U ranim devedesetim godinama (godinu ili dvije nakon “internetskog booma”), servis se daljinskog prijenosa datoteka automatizuje. Tada su razvijene mogućnosti odabira datoteka pomoću unaprijed pripremljenih izbornika (engl. Menu), uz asistenciju nekad vrlo popularnih mrežnih servisa Gopher i Telenet. Nedostatak je ove realizacije FTP servisa bio u tome što je programer morao unaprijed pripremiti izbornike, a takvih baš i nije bilo mnogo. Dalji razvojni korak predstavljaju grafički FTP programi. Oni su razvijeni za korištenje u okruženju nekog operacijskog sistema iz porodice Windows i oponašali su njihovu temeljnu filozofiju. Najpopularniji su među njima, a još i danas razmjerno često u upotrabi, programi WS_FTP i CuteFTP, te Fetch NetFinder i Anatchie namijenjeni daljinskom prijenosu datoteka među Macintosh računalima. Konačno, unazad nekoliko godina programi za daljinski prijenos podataka ugrađuju se u tzv. webpreglednike (eng. Web Browser). FTP-mjesta se figuriraju kao dokumenti s poveznicama putem kojih korisnik može dobiti uvid u direktorije i datoteke na pojedinom FTP-mjestu,te jednostavnim “klikom” izvršiti odabir tražene datoteke i njeno preuzimanje (eng. Download) na svoj kompjuter.
Koristi od i opasnosti kod primjene servisa daljinskog prijenosa datoteka
Daljinski prijenos datoteka može se koristiti za najrazličitije svrhe. Najčešće su, ipak, primjene sljedeće:
Najveći je problem pronaći FTP-mjesto na kojemu se možda nalazi tražena datoteka. Pri tome će od koristi biti različiti direktoriji FTP-mjesta i njihovih sadržaja. U komplikovanijim slučajevima možda će od koristi biti informacije sistema Archie, u kojemu se mogu naći informacije o milionima datoteka lociranih na kompjuterima posvuda u svijetu. Archie podržava različite načine traženja potrebnih informacija, sličnih onima koje nude najpoznatiji web pretraživači. Opasnost pri korištenju servisa daljinskog prijenosa datoteka proizlaze iz toga što se na taj način uz očekivani sadržaj s nekog udaljenog računala mogu preuzeti i kompjuterski virusi, odnosno “podmetnuti” programi koji “napadaju” i “inficiraju” kompjuter na koje se prenosi datoteka s nekog drugog kompjutera. Problem kompjuterskih virusa je ozbiljan, ali se čini da je i donekle predimenzioniran. Danas već, naime, postoje prilično pouzdane mjere antivirusne zaštite.
Elektronska pošta
Elektronska pošta (eng. Electronic Mail, E-Mail) mrežni je servis koji kombinuje ekspeditivnost telefonske i trajnost pisane komunikacije. Koncipirao ga je 1971. godine, dakle još u “ranom djetinjstvu” ARPANET-a, američki inženjer Ray Tomlison. Najprivlačnija su obilježja servisa elektronske pošte; njegova jednostavnost pri upotrebi i primjerenost svakodnevnim komunikacijskim potrebama poslovnih i drugih korisnika. U usporedbi s drugim telekomunikacijskim tehnikama kao prednost elektronske pošte pokazuje se činjenica da ona ne iziskuje istodobno aktivnost, odnosno raspoloživost obaju komunikatora (za razliku od telefonskog razgovora koji je neostvariv ako oba sugovornika nisu “na liniji”).
Adresa u elektronskoj pošti
Komunikacija putem elektronske pošte u Interetu može se uspostaviti između bilo koja dva subjekta (pretplatnika) prijavljena kod nekog davaoca internetskih usluga (ISP-a), koji im je dodijelio odgovarajuću adresu. Adrese su standardizovane i jednoobrazne, bez obzira na to koji ih davalac usluge pridjeljuje korisnicima, a sastoje se iz dva osnovna dijela:
ili, specifičnije:
ime@organizacija.područje
Ime korisnika i naziv organizacije određuje korisnik proizvoljno, a oznaku područja dodjeljuje mu davalac usluga:
Pojedini davaoci usluga nude i mogućnost otvaranja više različitih adresa za istog korisnika, te više adresa koje imaju jednake nazive organizacije i domene, ali različita imena korisnika.
Fiera di Primiero, Trento
Fiera di Primiero je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Internet servisi
Primjer postupanja pri korištenju servisa elektronske pošte
U najkraćim crtama prikazan, tipičan postupak pri korištenju standardnog internetskog servisa elektronske pošte bio bi sljedeći: Korisnik pokreće svoj program za elektronsku poštu. Svi standardni programi za elektronsku poštu podržavaju dva komunikacijska protokola: POP (Post Office Protocol) kao protokol za primanje i pohranjivanje ulaznih poruka, te SMTP (Simple Mail Transport Protocol) kao protokol za distribuciju izlaznih poruka. Program odmah po aktiviranju dojavljuje korisniku ima li kakvih ulaznih poruka za njega. Ako u tzv. “ulaznom boksu” (eng. Inbox) na zaslonu korisnikovog kompjutera ima nekih poruka pristiglih izvana, korisnik će ih selektovati i pročitati. Ako je potrebno, korisnik će odgovoriti na primljenu(e) poruku(e) ili je (ih) proslijediti nekome drugome. Korisnik će pohraniti (spremiti u memoriju kompjutera) poruke koje će mu eventualno kasnije trebati,a sve nepotrebne poruke preporučljivo je odmah izbrisati. Ako ima potrebe za slanjem poruke, korisnik će napisati adresu na koju želi poslati svoju poruku(e) i sam tekst poruke(a) (engl. Plaintext). Nekad će to čak biti i prvi korak u čitavom postupku. Sve napisane izlazne poruke biti će pohranjene u tzv. “izlaznom okviru” (eng. Outbox), jasno vidljivom na zaslonu korisnikovog kompjutera sve dotle dok ih on ne pošalje “klikom” na “dugme” za slanje. Kada ima vremena ili kad se to naprosto mora učiniti, korisnik će razmotriti ranije prispjele poruke i, eventualno, reagovati na njih. Postupak završava izlaskom iz programa za rad s elektroničkom poštom. Standardni programi za rad s elektronskom poštom omogućuju slanje jedne poruke na više poznatih adresa, kada će korisnik u odgovarajuće, dobro vidljivo polje na zaslonu upisati te adrese. Samo jednim “klikom” na “dugme” za slanje, poruka će biti poslana istovremeno na sve navedene adrese.
Manuel Ojinaga, Ojinaga
Manuel Ojinaga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ojinaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22744 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Internet servisi
Hipertekst i hipermedija kao osnova World Wide Weba
Ideja hiperteksta, kasnije razrađena i podignuta na višu razinu kao ideja hipermedijskih dokumenata, razvijena je prije nekoliko godina, ali pravi “procvat” doživaljava posljednjih, otprilike,pet godina. Hipertekstualni dokumenti su skupovi informacija izraženi u tekstualnom obliku čiji su dijelovi logički povezani s dijelovima nekih drugih takvih dokumenata pohranjenih u memoriji istog ili nekog drugog umreženog kompjutera. Analogno tome, pod pojmom hipermedijskog dokumenta podrazumijeva se skup srodnih informacija, iskazanih u tekstualnom, grafičkom, video i/ili zvučnom obliku, koje se odnose na neki (složeni) objekt, a koje se također mogu po volji povezivati s dijelovima sličnih takvih dokumenata u memorijama različitih kompjutera. Veze među dokumentima nazivaju se poveznicama (eng. Link), a u svakom su dokumentu vidljivo označene (npr: podcrtavanjem teksta, uokvirivanjem naziva dijela dokumenta itd.). Hipertekstualni i hipermedijski dokumenti imaju dva značajna i zanimljiva obilježja: U internetskom žargonu hipermedijski se dokumenti nazivaju Web stranicama. Dakle, World Wide Web se može smatrati hipermedijskim sistemom bez ikakvih ograničenja. Kada je sadržaj nekog hipermedijskog dokumenta prikazan na zaslonu kompjutera, “klikom” miša na poveznicu ugrađenu u taj dokument “skače” se u neki drugi, odabrani, sličan dokument, koji se “poziva” i “otvara” te čiji se sadržaj prikazuje na zaslonu, odnosno emituje putem priključenog zvučnika. Važno je znati da se u WWW prostoru poveznice jednog hipermedijskog dokumenta prema nekom drugom dokumentu mogu uspostavljati bez znanja i dopuštenja vlasnika tog drugog dokumenta, jer niko nema potpunu kontrolu nad mogućim (i postojećim) vezama među dokumentima. Sam čin “postavljanja” hipermedijskog dokumenta na određeno Web mjesto ujedno znači njegovo – u načelu – neograničeno “otvaranje” prema svim ostalim dokumentima, odnosno subjektima u Web prostoru. Kada se u neki hipermedijski dokument ugradi poveznica prema nekom drugom dokumentu, to zapravo znači započinjanje “puta u nepoznato”, jer se veza s tog drugog dokumenta može nastaviti putem njegovih poveznica na neki treći, i tako, teoretski, unedogled.
Snalaženje u Web prostoru
U Web prostoru Web mjesta (kompjutra u čijim su memorijima pohranjene Web stranice) opremljena su stanovitim poslužiteljskim programima pomoću kojih se sadržaj Web stranica nudi na upotrebu. S druge strane, osnovni alat za snalaženje klijenata (dakle, tražiocem informacija, odnosno usluga) u Web prostoru je Web preglednik (engl. Web Browser), kao svojevrsni servisni program pohranjen u klijentskom kompjuteru. Figurativno govoreći, poslužiteljski programi Web mjesta čine jednu, a klijentski Web preglednici drugu stranu WWW jednačine. Aktiviranjem preglednika korisnik otvara početnu (“kućnu”) stranicu (eng. Home Page, Start Page) na kojoj su, u pravilu, navedene poveznice prema nekim drugim Web stranicama. Jasno su uočljive, jer su prikazane u boji, podcrtane ili čak o obliku neke sličice (ikone). Kada korisnik “klikne” mišem na odabranu poveznicu, preglednik šalje u Internet zahtjev odabranom Web poslužitelju da pošalje svoju (selektovanu) Web stranicu. Ako je izabrani Web poslužilac aktivan, poslaće (vratiti) svoju Web stranicu klijentovom pregledniku, a ovaj će je prikazati na zaslonu korisnikovog računala. U protivnom, na zaslonu će se pojaviti poruka da traženi Web poslužitelj nije dostupan. Opisano čini temelj tzv. navigacije Web prostorom. Broj raspoloživih poveznica može se i povećati “klikom” na određeno “dugme” na početnoj stranici preglednika.
Sistem poveznica karakterističan za hipertekstualne i hipermedijske dokumente u Web prostoru je izvrsno sredstvo za bržu navigaciju tim prostorom. No, uvijek postoji opasnost da se korisnik pri nekontrolisanoj ili “šlampavoj” navigaciji jednostavno “izgubi”, tj. da više ne zna gdje je i kuda bi ga daljnja “šetnja” mogla odvesti. U snalaženju će mu tada biti od koristi neki pomoćni alati u obliku daljnjih “dugmadi” (Back, Forward, Home, Bookmarks ili Favorites, History itd.). Objašnjenja njihovih funkcija mogu se lako naći u prozoru “Help” što ga korisnik uvijek može otvoriti na svome zaslonu. Međutim, postoje i situacije u kojima korisnik precizno zna šta želi i gdje to može naći. Drugim riječima, on točno zna Web adresu mjesta na koju se želi povezati i čiji sadržaj (Web stranice) želi prikazati na svojem zaslonu, odnosno prenijeti na svoje računalo. U tom će se slučaju poslužiti tzv. URL-om. URL (akr. eng. Uniform Resource Locator) je, pojednostavnjeno rečeno, sinonim za potpunu internetsku adresu nekog Web mjesta. Sastoji se iz najmanje dva dijela:
Tome se mogu dodati neke druge opcije, poput naziva direktorija, datoteke, dijela datoteke i sl. U okvirima WWW servisa kao protokol za prijenos Web stranice, odnosno hipermedijskog dokumenta služi HTTP (akr. eng. HyperText Transfer Protocol). Specifikacija tog protokola odvaja se od oznake servisa (www) i/ili naziva domene upisivanjem niza znakova ://, kao, na primjer: http://www.srpskeposte.com
Tražena se adresa upisuje u odgovarajuće polje na početnoj stranici preglednika. Čak se i dopušta ispuštanje specifikacije protokola (http://), jer se podrazumijeva kada se iza nje upisuje oznaka www. Čak štoviše, radi li se o domeni s ekstenzijom .com, koja je inače najčešća u Web prostoru, i tu se ekstenziju može ispustiti, a preglednik će je implicirati. Tako će preglednik “prepoznati” da upisani niz znakova, primjerice, firma, nakon kojega se unosi (“pritisne” tipka) Enter, znači punu adresu http://www.firma.com. Nakon svega ovoga, preglednik će uspostaviti vezu (poveznicu) s adresiranim Web poslužiocem i, ako je on raspoloživ, prenijeti sadržaj njegove Web stranice (ili više njih) na korisnikov zaslon, odnosno u memoriju klijentskog kompjutera.
Traženje i pronalaženje informacija u Internetu
Više-manje besciljno aktiviranje i praćenje poveznica s jednog hipermedijskog dokumenta prema drugome – i tako “unedogled” – u internetskom se žargonu naziva “surfanjem” (eng. Surf, Surfing). Ono može biti korisno u početnim fazama privikavanja na Internet, jer će se na taj način steći kakavtakav utisak o bogatstvu Interneta. Može se donekle opravdati i kao oblik rekreacije, zabave ili “ubijanja vremena”. Može se čak shvatiti i kao vježbanje, odnosno priprema za neke ozbiljnije aktivnosti na Internetu. No, nikako ne bi smjelo biti samo sebi svrhom, jer je to tada naprosto – “preskup sport”. Cilj je, dakle, pronaći potrebne informacije (odnosno ljude, stvari i mjesta što “stoje” iza njih) uz minimum napora, vremena i troškova. Tu su činjenicu shvatili neki davaoci internetskih usluga i razvili moćne softverske sisteme za pohranjivanje informacija o informacijama raspoloživima na različitim Web mjestima, njihovo klasifikovanje i organizovanje, te pretraživanje, pronalaženje i, konačno, dostavljanje onima koji ih trebaju, dakle korisnicima. Tradicionalno, ako se u razmjerno kratkom dosadašnjem razdoblju velike popularnosti Interneta uopšte može govoriti o nekoj tradiciji, ti su se softverski sistemi razvijali u dva smjera, tako da se danas mogu svrstati u dvije glavne skupine osnovnih pretraživačkih alata: kojima se mogu pronaći tražene informacije, odnosno dobiti neke informacijske usluge, a koji su izgrađeni po principima bibliotečne katalogizacije bibliografskih izvora i njihova pronalaženja u većem književnom, odnosno dokumentacijskom fondu.
Valja spomenuti kako je već danas jasno uočljiv trend “približavanja” ili konvergencije, te prožimanja jedne i druge vrste pretraživačkih sistema, tako da među njima više nema oštrih granica, a nema ni previše smisla nasilno ih “trpati” u striktno razdvojene “generičke ladice”. Prema prilično mjerodavnim (i grubim) procjenama, danas se u Internetu može naći čak i nekoliko stotina pretraživačkih sistema i alata, ali jedan od najstarijih je Yahoo!, kojega kao osnovni alat za pretraživanje internetskih sadržaja koristi više od polovine internetskih klijenata. Upotreba sistema za pretraživanje informacija krajnje je jednostavna. Korisnik nakon pristupanja Web mjestu na kojemu se nalazi neki pretraživački alat naprosto upisuje u jasno vidljivo i označeno polje na zaslonu svoga kompjutera ključnu riječ prema kojoj treba izvršiti traženje, te potom mora samo još “kliknuti” na “dugme” Search i pritisnuti tipku Enter. Na zaslonu će se potom prikazati traženi sadržaji (naravno, ako ih ima i ako ih pretraživački program može pronaći).
Postavljanje vlastite Web stranice
Gotovo svako, ko je kao razmjerno pasivni korisnik barem donekle “proniknuo u tajne Interneta” i naslutio njegove ogromne informacijske potencijale, poželi se u jednom trenutku i sam aktivnije angažovati, te ponuditi nekakve informacije o sebi, o onome što zna, radi i umije, o svojim sklonostima, hobijima, namjerama itd. Ukratko, nakon što je kumulirao dovoljno “promatračkog” iskustva, korisnik obično osjeti potrebu da i sam postane aktivnim poslužiteljem informacijskih sadržaja na Internetu. Kada je donio takvu odluku, korisnik mora povući prvi, ali po mnogo čemu i presudan korak: kreirati, oblikovati i postaviti vlastitu Web stranicu, odnosno Web mjesto. Pritom se obično javlja jedna početna dilema: prihvatiti li se toga posla sam ili ga, obično uz veliku naknadu, povjeriti nekom profesionalcu da ga on obavi? Budući da nema univerzalnih recepata, naputci što slijede imaju za cilj pomoći potencijalnom vlasniku nove Web stranice u razrješavanju navedene dileme, subjektivno ocjenjujući što može, treba i hoće učiniti sam, a što će prepustiti nekome drugome. Vlastita početna Web stranica ili naslovnica (eng. Home Page) poslužće ne samo za postavljanje poveznica s vlastitog kompjutera prema ostalima u Internetu, već je treba shvatiti kao mogućnost za predstavljanje, “lansiranje” i dijeljenje informacija što ih sami posjedujemo s drugima. Na vlastitu naslovnicu možete postaviti bilo kakav tekst, slike ili animirane informacije, te ih eventualno povezati i s nekim zvučnim zapisima, video prezentacijama ili vlastitim računalnim programima. Postupajući tako, ne samo da ste kreirali svoju Web stranicu, već ste “udarili” temelje vlastitom Web mjestu. Postepenim dodavanjem novih elemenata naslovnice, poput brojila posjetitelja Web stranice, tzv. “knjige gostiju” u koju posjetioci mogu upisivati svoje komentare, poveznica prema različitim elektronskim (nematerijalnim) poslovnim dokumentima (npr:, narudžbama, nalozima za plaćanje, računima itd.) ili prema nekim uslužnim (servisnim) informacijama i programima (npr: savjeti potrošačima, statistički pregledi, programi za proračun otplatnih obroka kod kreditnih aranžmana itd.) te raznim drugim dodacima, svoju naslovnicu pretvorićete u “pravo”, djelatno Web mjesto. Standardni sadržajni elementi naslovnice su sljedeći:
prostor ili prozor u kojega posjetilac može upisati svoje komentare, opaske, pritužbe, prijedloge, itd.
Bedemgrad
Bedemgrad (Gradina, Našička ruševina, Našička razvalina) je utvrđeni grad u Hrvatskoj.
Smještaj
Nalazi se na 407 metara nadmorske visine na vulkanskoj hridini (na andezitima ), na planini Krndiji nedaleko Našica u Osječko-baranjskoj županiji. Ispod Bedemgrada se nalazi selo Gradac Našički i državna cesta D53 Našice- Slavonski Brod.
Povijest
S 14. stoljećem je na ovom mjestu izgrađen utvrđeni grad Bedemgrad. Kroz povijest ovaj je grad promijenio nekoliko vlasnika. Prva je bila Ugarska plemićka obitelj Aba-Khan. Nakon njih su njime gospodarile plemenitaške obitelji Lackovići, Gorjanski i Iločki. Kad su Turci osvajali Europu, i ovaj hrvatski kraj je pao pod njihovu vlast. Ovaj su utvrđeni grad zauzeli 1541. godine. Osmanske vlasti ne gospodare gradom kvalitetno i od tog vremena propada.
Osobine
Kod ulaza se nalazila velika ulazna kula, koja se je uspjela sačuvati do danas. Znanstvenici pretpostavljaju da je bila šestorazinska. Osebujna je u cijeloj kontinentalnoj Hrvatskoj po svojim strijelnicama, koje su također sačuvane.
Oko ovog grada se pružao obrambeni zid, od kojeg se očuvao tek manji dio. S vanjske strane su kao dio obrambenog sustava bila dva prstena gradskih graba.
San Cassiano Interno, Mantova
San Cassiano Interno je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Istrău, Moftinu
Istrău je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Moftinu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Nacionalni spomenici u Istočnoj Ilidži
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Istočna Ilidža se nalaze sljedeći spomenici: