cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wolfgang Petritsch
U političkim krugovima zapadnih zemalja važi kao stručnjak za vanjsku politiku sa težištem interesiranja za jugoistočnu Europu.
James Jones
James Jones može biti:
Steny Hoyer
Steny Hamilton Hoyer (14. jun 1939 -) je američki demokratski političar koji od 1981. u Predstavničkom domu Kongresa zastupa 5. kongresni okrug države Maryland. Nakon što su demokrati na izborima osvojili većinu u Predstavničkom domu, 16. novembra 2006. Hoyer je izabran za vođu većine u Predstavničkom domu. pri čemu je porazio Johna Murthu iz Pensilvanije, favorita predsjednice Predstavničkog doma Nancy Pelosi.
Hoyer, koji je drugorangirani član Predstavničkog doma, se smatra dijelom centrističke frakcije u Demokratskoj stranci. U unutrašnjopolitičkim pitanjima se smatra liberalom, te podržava pravo na abortus, afirmativnu akciju, LGBT prava i kontrolu vatrenog oružja. U vanjskopolitičkim pitanjima se smatra jastrebom, te je podržavao rat u Iraku, Izrael, kao i eventualnu oružanu akciju protiv Irana kojom bi se zaustavio iranski nuklearni program.
Campbellsburg, Indiana
Kambelsburg je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 585, što je 7 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Episkop dioklijski
Episkop dioklijski je titula koju nosi vikarni arhijerej u Pravoslavnoj srpskoj crkvi. Ovo je počasna titula pomoćnom episkopu arhiepiskopa cetinjskog i mitropolita crnogorsko-primorskog.
Vladika Jovan je nosio titulu episkopa dioklijskog od 2004. do 26. maja 2011. godine.
Dana 26. maja 2011, odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve na redovnom majskom zasjedanju, episkop Jovan imenovan je za episkopa niškog, kojom je privremeno upravljao patrijarh srpski Irinej.
Canneto, Imperia
Canneto je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Tapalaco, Milpa Alta
Tapalaco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Akarviozin
Akarviozin je šećer koji se sastoji od cikloheksitola vezanog za 4-amino-4,6-dideoksi- D -glukopiranozu. Akarviozin je deo potentnog ihibitora α-amilaze akarboze i njegovih derivata. Atom azota se jače vezujuje α-amilazu od prirodnog supstrata, te je ovo jedinjenje potentinje od drugih inihibitora. Nekoliko drugih inhibitora α-amilaze koji sadrže akarviozin su nađeni u mikrobima, uključujući izovalertatine i butitatine iz Streptomyces luteogriseus i duže oligosaharide iz Streptomyces coelicoflavus.
Campremy
Kampremi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Klermon.
Los Manantiales, Tampamolón Corona
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Campremy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 118 m).
Los Manantiales, Tampamolón Corona
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Opština Victoria, Brăila
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Recibimiento, Santiago Amoltepec
Recibimiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1702 m.
Garrapata Dos, Tantoyuca
Garrapata Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Omega-7 masna kiselina
Omega-7 masna kiselina su klasa nezasićenih masnih kiselina kod kojih je mesto nezasićenosti sedam ugljenika od omega kraja. Dve najčešće omega-7 masne kiseline u prirodi su palmitoleinska kiselina i vakcenska kiselina.
Mononezasićene omega-7 masne kiseline imaju imaju opštu hemijsku forumulu CH3-(CH2)5-CH=CH-(CH2)n-CO2H.
Plopiș, Gălăuțaș
Plopiș je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Gălăuțaș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Захумско
Захумско је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 150 становника (према попису из 1991. било је 170 становника).
Демографија
У насељу Захумско живи 120 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,1 година (37,8 код мушкараца и 43,6 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,33.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Spigno Stazione, Alessandria
Spigno Stazione je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Oracchio Alto, Cosenza
Oracchio Alto je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Mošnica (Leposavić)
Mošnica je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Mošnica gde je atar naselja iznosi 954 ha. Pripada mesnoj zajednici Sočanica. Naselje se nalazi 13 km jugoistočno od Leposavića, uz Sočansku reku. Kuće su locirane po grupama i to u najvećem delu sa desne strane Mošničke reke. Srednja nadmorska visina je 664m. Selo je dobro zaklonjeno od jaki vazdušnih strujanja. U selu postoji staro crkvište, groblje i dve vodenice potočare.
Demografija
U selu 2004. godine živi 122 stanovnika u 32 domaćinstva. Današnje stanovništvo čine rodovi: Petkovići, Ralovići, Ignjatovići, Đurđevići, Mijailovići,Mijajlovići,Radivojevići, Radosavljevići, Stevići.
Opština Uruachi, Chihuahua
Uruachi je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4358 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1623 m.
El Indio, Villagrán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
La Piastra, Massa e Carrara
La Piastra je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Engelskirchen
Engelskirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Oberbergiš. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 20.164 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5374008, NUTS (DEA2A) i LOCODE (DE EKI) kod.
Alfa raspad
mini|desno|250px|Emitiranje alfa-čestice pri alfa raspadu mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti 250px|mini|desno|Alfa-zračenje može zaustaviti papir; beta-zračenje može zaustaviti aluminijski lim debeo nekoliko milimetara; a većinu gama-zračenja može zaustaviti desetak centimetara debela olovna ploča. mini|desno|250px|Izvor alfa-čestica ispod detektora zračenja mini|desno|250px|Braggova krivulja prikazuje broj ionizacijskih parova koje stvaraju alfa-čestice na raznim udaljenostima od izvora. mini|desno|250px|Budući da polumjer atomske jezgre iznosi oko 10-15 [[metar|m, a brzina alfa-čestice koja se u njemu kreće iznosi oko 106 m/s, izlazi da alfa-čestica dolazi do vanjske površine približno 106/10-15 = 1021 puta u sekundi, odnosno da ona pobjegne iz jezgre nakon 1021 pokušaja. To je u stvari bit tuneliranja ili tunelskog učinka.]]
Alfa raspad je pretvaranje jedne atomske jezgre u drugu uz emitiranje alfa-čestica. Jezgra se transformira (ili "raspada") na manju jezgru masenog broja manjeg za 4 i atomskog broja manjeg za 2 i na alfa-česticu. Na primjer:
Većina helija na Zemlji (oko 99%) je produkt alfa-raspada uranija i torija. Do raspada dolazi zbog nestabilnosti atomske jezgre odnosno neuravnoteženoga broja protona i neutrona u njoj. Neke su atomske jezgre prirodno nestabilne i raspadaju se u dužem ili kraćem vremenskom intervalu (vrijeme poluraspada) a neke stabilne atomske jezgre mogu postati nestabilne nakon što na njih djeluju čestice velike energije.
Alfa raspad se događa najčešće kod masivnih jezgri koje imaju prevelik omjer protona u odnosu na neutrone. Alfa čestica s dva protona i dva neutrona je vrlo stabilna konfiguracija nukleona. Mnoge se jezgre masivnije od olova (> 106 u ili više od 106 atomskih jedinica mase) raspadaju ovim raspadom. Najmanja atomska jezgra koja može zračiti alfa-čestice je telurij (Z = 52), koji ima atomsku masu od 106 do 110. Kod alfa raspada atomska masa i redni brojevi jezgre se mijenjaju, što znači da atomska jezgra koja se raspada i jezgra nastala tim raspadom pripadaju različitim kemijskim elementima, te stoga, imaju različita kemijska svojstva.
Kad je omjer neutrona i protona u atomskoj jezgri određenih atoma prenizak, oni emitiraju alfa-česticu kako bi uspostavili ravnotežu. Na primjer: polonij-210 ima 126 neutrona i 84 protona što je omjer od 1,50 naprema 1. Nakon radioaktivnog raspada emitiranjem alfa-čestice, omjer postaje 124 neutrona naprema 82 protona ili 1,51 naprema 1. Budući da broj protona u jezgri određuje element, polonij-210 nakon emisije alfa čestice postaje olovo-206 koji je stabilan element.
Atomi koji emitiraju alfa-čestice uglavnom su vrlo veliki atomi, tj. imaju visoke atomske brojeve. Mnogo je prirodnih i umjetnih radioaktivnih elemenata koji emitiraju alfa-čestice. Prirodni izvori alfa-čestica imaju atomski broj najmanje 82, uz neke iznimke. Najvažniji alfa emiteri su: americij-241 (Z = 95), plutonij-236 (Z = 94), uranij-238 (Z = 92), torij-232 (Z = 90), radij-226 (Z = 88), radon-222 (Z = 86). Alfa emiteri su prisutni u različitim količinama u gotovo svim stijenama, tlu i vodi. Nakon emisije, alfa čestice se zbog velike mase i električnog naboja gibaju relativno sporo (otprilike 1/20 brzine svjetlosti) i u zraku potroše svu energiju nakon nekoliko centimetara i tada vežu slobodne elektrone i postaju helij.
Brzina i energija alfa-čestica
U pogledu početne brzine alfa-čestica, energije, dometa, apsorpcije i prodornosti kroz razne tvari, kao i sposobnost za ionizaciju plinova, utvrđeno je da one imaju svoje posebne osobine, koje zavise od prirode radioaktivnog elementa iz kojeg potiču. Početna brzina alfa-čestica je različita za različite radioaktivne elemente i iznosi od 14 000 do 22 000 km/s, što je oko 5 do 7,5% brzine svjetlosti.
Kinetička energija alfa-čestica zavisi od prirode radioaktivnog elementa iz kojeg potiče i kreće se od 4 do 10 MeV. Ispočetka se smatralo da sve alfa-čestice, koje emitiraju radioaktivni elementi, imaju istu brzinu, ali su onda pokusi pokazali da jedan radioaktivni izotop može zračiti alfa-čestice različitih brzina ili različitih kinetičkih energija. Tako je poznato da radij-226 zrači alfa-čestice s 4 energetske grupe: 7,68 MeV, 8,277 MeV, 9,066 MeV i 10,505 MeV.
Domet i apsorpcija alfa-čestica
Hans Geiger je empirijskim putem utvrdio ovisnost dometa alfa-čestica, pod standardnim tlakom i temperaturom, o njihovoj početnoj brzini. Također je Geiger, zajedno s Johnom Nuttallom, pronašao vezu između vremena poluraspada, odnosno konstante raspadanja λ, nekog radioaktivnog elementa koji zrači alfa-čestice i njihovog dometa u zraku, što se naziva Geiger-Nuttalov zakon:
gdje je: λ - konstanta raspadanja (λ = ln 2/vrijeme poluraspada), Z – atomski broj, E – ukupna kinetička energija (alfa-čestice i atomske jezgre iz koje je nastala), te a1 i a2 - konstante.
S obzirom na vrijeme poluraspada radioaktivnih elemenata, utvrđeno je da nestabilni atomi s kratkim životom zrače alfa-čestice velike energije, velike brzine i velikog dometa. Domet alfa-čestice se kreće od 28 mm (torij-232, vrijeme poluraspada 1,39 x 1010 godina) do 86 mm (polonij-212, vrijeme poluraspada 3 x 10-7 sekundi).
Mioliće
Mioliće je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Pripada mesnoj zajednici Leposavić. Selo se nalazi na 9 km severno od Leposavića, sa obe strane srednjeg toka Drenske reke. Atar sela se prostire između graničnih sela Mekinića i Vitanovića. Kuće su locirane pristrancima i okrenute su ka jugu i zapadu. Srednja nadmorska visina iznosi 590 metara i zemljište se blago spušta prema Drenskoj reci. Selo je dobilo naziv od odseljenog roda Miolića i o njegovom postanku ne postoje nikakvi zapisi, pa se može pretpostaviti da predstavlja novije naselje.
Alfa raspad
Domet i apsorpcija alfa-čestica
Iako alfa-čestice imaju veliku masu i energiju, ipak su njihovi dometi kratki, jer ih kemijske tvari kroz koje prolaze zaustavljaju. Ovo zaustavljanje nastaje zbog međudjelovanja pozitivno nabijenih alfa-čestice i negativnih elektrona iz tvari kroz koje prolaze. Pri tome, elektroni mogu biti izbačeni iz atoma te tvari, a potrebnu energiju daje alfa-čestica. Smanjenjem energije alfa-čestice smanjuje se i njena brzina, a to omogućava da se elektroni s njima sastavljaju, pa se tako dobivaju atomi helija, koji su električki neutralni. Ipak, pri tome kretanju nastaje vrlo jaka ionizacija.
Mioliće
Demografija
U naselju 2004. godine živi 52 stanovnika u 12 domaćinstva. Današnji rodovi su: Mihajlovići,Tanaskovići, Raškovići i Vučkovići.
Alfa raspad
Ionizacijsko zračenje
Utvrđeno je da alfa-čestice koje zrače iz raznih radioaktivnih elemenata proizvode od 50 000 do 100 000 ionskih parova, na jedan centimetar zraka, čime nastaje ionizirajuće zračenje. Ako se napravi dijagram koji će na apscisi imati udaljenost alfa-čestica od izvora zračenja, a na ordinati broj ionizacijskih parova koje stvaraju alfa-čestice na raznim udaljenostima od izvora, dobiva se Braggova krivulja. Na njenom završnom dijelu, vidi se znatan uspon, a zatim nagli pad.
Tuneliranje ili tunelski učinak
Velika je poteškoća nastala da se objasni kako je moguće da alfa-čestice, čija kinetička energija iznosi pri izbacivanju iz radioaktivnih atomskih jezgri od 4 do 10 MeV, da prođu kroz potencijalnu energetsku barijeru, čije najveće vrijednosti kod elemenata s velikim atomskim brojem iznose oko 25 MeV. Prema klasičnoj teoriji, izlazi da alfa-čestice, koje se nalaze u unutrašnjosti atomske jezgre, ne mogu prodrijeti kroz barijeru i iz njega se osloboditi s energijom, koja je manja od energije potencijalne barijere.
Isto tako, teško je bilo objasniti zašto radioaktivni elementi imaju tako dugo vrijeme poluraspada, koji na primjer za radij-226 iznosi 1600 godina. To znači da se u tako dugom vremenskom periodu, nukleoni (protoni i neutroni) moraju držati zajedno u atomskom jezgru, iako ponekad spontano, bez vanjskih utjecaja, dva protona i dva neutron u obliku alfa-čestice budu izbačeni iz nje.
Domjulien
Domžilijen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Alfa raspad
Tuneliranje ili tunelski učinak
Taj problem su teoretski riješili 1928. George Gamow, a neovisno o njemu Ronald Gurney i Edward Condon, razvivši teoriju tuneliranja. Prema kvantnoj fizici postoji vjerojatnost da se alfa-čestica s određenom energijom, koja je manja od energije potencijalne barijere, oslobodi atomskog jezgra, kad dođe do njegove površine. Ova vjerojatnost je veća ako je veća energija alfa-čestice i ako je širina barijere manja od vrijednosti njene energije. Alfa-čestica će na neki način dobiti dovoljnu količinu energije od drugih nuklearnih čestica, za svladavanje potencijalne barijere.
Domjulien
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 195 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16,33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 281 metar (maksimalnoj 455 m, a minimalnoj 322 m).
Alfa raspad
Tuneliranje ili tunelski učinak
Za alfa-čestice sposobne da dospiju do vanjske površine i da ponovno budu ubačene u atomsko jezgro, postoji učestalost. Vrijednost ove učestalosti može se odrediti dijeljenjem veličine polumjera atomske jezgre s procijenjenom brzinom, kojom se alfa-čestice kreću u atomskoj jezgri. Budući da polumjer atomske jezgre iznosi oko 10-15 m, a brzina alfa-čestice koja se u njemu kreće iznosi oko 106 m/s, izlazi da alfa-čestica dolazi do vanjske površine približno 106/10-15 = 1021 puta u sekundi, odnosno da ona pobjegne iz jezgre nakon 1021 pokušaja. To je u stvari bit tunel efekta.
Povijest
mini|desno|250px|Alfa- čestice skreću u magnetskom polju, koje je okomito na smjer njihovog kretanja. mini|desno|250px|Gornja slika: Očekivani rezultati: alfa-čestice prolaze kroz Thompsonovog modela atoma. Donja slika: Dobiveni rezultati: samo mali dio alfa-čestice skreće, pokazujući da postoji pozitivan naboj u atomskoj jezgri (treba napomenuti da mjere nisu stvarne, atomska jezgra je još puno manja). To je Rutherfordov model atoma. 250 px|mini|desno|250px|Nuklearna reakcija u kojoj [[deuterij bombardira litij-6, a nastaju dvije alfa-čestice (protoni su prestavljeni crvenim kuglicama, a neutroni plavim kuglicama)]] Početkom 20. stoljeća bilo je poznato 5 radioaktivnih elemenata: uranij, torij, polonij, aktinij i radij. Među njima najviše se upotrebljavao radij i to za liječenje raka. Iz radija i njegovih kemijskih spojeva stalno se razvijao jedan plin, koji je isto bio radioaktivan, a nazvan je radijeva emanacija ili radon. Osim radona nastajao je i helij. Iz toga se zaključilo da se radij, ali i svi ostali radioaktivni elementi, pretvaraju u druge elemente s manjom težinom i pri tom postupku zrače. Uočeno je također da je ta prirodna radioaktivnost svojstvena atomima s najvećim atomskim masama i da je to proces koji se dešava u unutrašnjosti atoma, znači ne ovisi o vanjskim utjecajima, kao što su tlak, temperatura ili neka kemijska reakcija.
Već 1900. bilo je poznato da jedan dio radioaktivnog zračenja može skrenuti u magnetskom polju. Ernest Rutherford je na osnovu ispitivanja prolaza radioaktivnih zraka kroz tanke listiće aluminija utvrdio da kod zračenja uranijevih spojeva postoje dvije vrste zraka. Onu vrstu zraka koje ne mogu da prođu kroz aluminijsku pločicu debljine 0,02 mm nazvao je alfa-česticama, a onu vrstu koja je prolazila i kroz deblje slojeve nazvao je beta-česticama. Iste godine francuski znanstvenik Paul Villard je otkrio i treću vrstu radioaktivnog zračenja, za koju se utvrdilo da ima veliku prodornu moć i da ne skreće u magnetskom polju, a nazvane su gama-česticama. Na osnovu skretanja u magnetskom polju, utvrdeno je da alfa-čestice imaju pozitivni električni naboj, a beta-čestice negativan električni naboj.
Rutherford i Hans Geiger su 1908. mjerenjem utvrdili da alfa-čestice imaju dvostruki električni naboj, a da im je masa jednaka četverostrukoj masi atoma vodika. Kada alfa-čestica privuče dva elektrona, ona prelazi u atom helija. Iz toga je Rutherford zaključio da su alfa-čestice ustvari ioni helija ili samo atomska jezgra helija. Za beta-čestice se utvrdilo da se u magnetnom i električnom polju ponašaju isto kao i katodne zrake ili elektroni. To znači da su beta-čestice ustvari elektroni velikih brzina, ali za razliku od elektrona u elektronskom omotaču atoma, nastaju iz atomske jezgre.
Pokus s alfa-česticama i zlatnim listićem
Pokus s alfa-česticama i zlatnim listićem je bio jedan od najznačajnih pokusa u nuklearnoj fizici, jer je to bio prvi dokaz da u atomu postoji atomska jezgra. Rutherford okuplja plodan tim istraživača, među kojima su Hans Geiger, Ernest Marsden, George Hevesy, Henry Moseley, a nekoliko je godina dio tima bio i Niels Bohr.
Ključni se pokus za to otkriće dogodio 1909. kada su znanstvenici vrlo tanku zlatnu foliju izložili djelovanju alfa-čestica. Thompsonov model atoma je predviđao će alfa-čestice proći kroz tanki metalni film i raspršiti se pod određenim malim kutovima. No, na veliko je iznenađenje istraživačkoga tima ustanovljeno raspršenje i pod velikim kutovima, a neke su se helijeve jezgre od metalne folije odbile potpuno unatrag. Rutherford je to usporedio s vjerojatnošću da list papira odbije topovsku kuglu. Rezultat je pokusa vodio prema novom modelu atoma, koji je Rutherford predložio 1911.: atom se sastoji od središnjega naboja okruženoga sferičnom raspodjelom naboja suprotnoga predznaka. U početku se pretpostavljalo da su i elektroni građevne čestice atomske jezgre, pa je u modelu za atom dušika rednoga broja 7 bilo pretpostavljeno da u jezgri ima 21 česticu, i to 14 protona i 7 elektrona, a u elektronskom omotaču još 7 elektrona.
Rutherfordovo raspršenje
Rutherfordovo raspršenje je pojava iz nuklearne fizike, kojom se objašnjava skretanja alfa-čestica koje udaraju u tanke listiće metala, a s njim se dokazuje postojanje pozitivno nabijene atomske jezgre, koja ima gotovo svu masu atoma. Rutherfordovo raspršenje je objašnjenje strukture atomske jezgre, koje je nastalo nakon pokusa s alfa-česticama i zlatnim listićem. Rezultati tog pokusa su pokazali da su skretanja alfa-čestica pod velikim kutovima bila jako rijetka, na primjer pri prolazu kroz listić platine na svakih 8000 jedna alfa-čestica bi skrenula pod kutom većim od 90º.
Prva nuklearna pretvorba
Godine 1919. Ernest Rutherford je, bombardirajući dušik alfa-česticama izveo prvu nuklearnu pretvorbu (transmutaciju) jednog elementa u drugi. Rutherford je prilikom istraživanja raspršenja alfa-čestica kroz zrak, otkrio da prilikom bombardiranja atoma dušika s alfa-česticama nastaju nove jezgre atoma kisika i vodika.
Primjena
mini|desno|250px|Spremnik americija u detektoru dima. mini|desno|250px|Nuklearna baterija sa svemirske letjelice [[Cassini-Huygens.]]
Detektor dima
Najčešći detektori dima sadrže male količine radioaktivnog izotopa americija-241, koji se proizvede nuklearnim reakcijama. Alfa-čestica, koja se emitira u raspadu americija-241, ionizira zrak i stvori malu struju naboja koja se mjeri osjetljivim uređajem. Kada dim uđe u detektor, ioni se uhvate česticama dima što umanji struju naboja u detektoru. Ako se to dogodi, alarm se uključi. Kako je prevaljena udaljenost alfa-čestica izuzetno mala u zraku, ne postoji rizik zračenja od ovakvih detektora. Nakon svoje uporabe, ovi se detektori moraju prikladno odlagati, kao radioaktivni otpad.
Nuklearne baterije
Nuklearne baterije su baterije u kojim se zbiva cijepanje jezgre elementa uranija-235 ili plutonija-239. U nuklearnoj je bateriji nuklearna lančana reakcija cijepanja kontrolirana, tj. može se usporiti ili ubrzati. Uređaji za pretvorbu prirodnog radioaktivnog raspadanja direktno u električnu energiju nisu ništa novo. Tehnologija stvaranja nuklearne baterije započela je još 1913., kada je Henry Moseley prvi puta demonstrirao tzv. Beta ćeliju. Bilo je to u vrijeme kada je sve više rasla potražnja za dugoročnim spremištima energije, posebice u svrhe svemirskih istraživanja 1950-tih i 1960-tih godina. Tijekom godina, razvili su se brojni tipovi i različiti principi rada nuklearnih baterija. Iako su većinom ti principi već odavno poznati, tek u novije vrijeme su se razvile tehnološke mogućnosti za izradu same baterije. Nuklearne baterije koje stvaraju alfa-čestice je puno lakše zaštititi; dovoljno je samo 2,5 mm olovnog lima.
Nuklearna medicina: terapija
Radioaktivni izotop kobalt-60 emitira gama-zrake koje se koriste za razbijanje stanica raka, a slično tome i cezij-137. U posljednjih desetak godina terapija uništenja stanica raka vrši se pod izravnim snopom masivnih iona iz akceleratora. Za razliku od gama-zraka, koje dijele svoju energiju podjednako na zdravo i nezdravo tkivo, masivne čestice poput protona i alfa-čestica ostavljaju svoju energiju neposredno tamo gdje se zaustave. Ako se energija prikladno odabere, najveći dio energije može se ostaviti u nezdravom tkivu, a ne u zdravom tkivu.
Utjecaj alfa zračenja na žive organizme
Svijet u kojem živimo radioaktivan je od svog postanka. Postoji oko 60 radionuklida (radioaktivnih elemenata), koje možemo pronaći u tlu, zraku, vodi, hrani, a time i u svim živim bićima. Po tome kako su nastali dijele se na one koji su oduvijek prisutni na Zemlji, one koji nastaju kao posljedica djelovanja kozmičkih zraka, te one koji su posljedica ljudske tehnologije.
U prvoj su skupini radioaktivni elementi poput uranija-235, uranija-238, torija-232, radija-226, radona-222 ili kalija-40. Oni potječu još iz vremena stvaranja Zemlje, a karakterizira ih vrlo dugo vrijeme poluraspada, čak i do milijardu godina (iznimka je plin radon, čiji je poluživot 3,8 dana). Kozmičko zračenje nas neprestano pogađa. Izvor mu je uglavnom izvan našeg Sunčevog sustava, a sastoji se od raznih oblika zračenja: od vrlo brzih teških čestica, pa do visokoenergijskih fotona i miona. Ono međudjeluje s atomima u gornjim slojevima atmosfere i tako proizvodi radionuklide, koji su najčešće kraćih vremena poluživota. To su, na primjer, ugljik-14, tricij, berilij-7 i drugi.
Ljudi su svojim djelovanjem, poglavito razvojem nuklearnih reaktora i testiranjem nuklearnog oružja, stvorili još neke radioaktivne elemente, poput stroncija-90, joda-129, joda-131, cezija-137, plutonija-239 itd.
Mjerne jedinice ionizirajućeg zračenja
Aktivnost radioaktivnog uzorka mjeri se u bekerelima (Bq). Aktivnost od 1 Bq znači jedan raspad atomske jezgre u sekundi. Kako su aktivnosti uzoraka često vrlo velike u upotrebi je i veća jedinica, kiri (Ci). 1 Ci iznosi 3,7 • 1010 Bq.
Da bi se mjerila energija, koju putem zračenja apsorbira određena tvar, koristi se jedinica grej (Gy). Omjer te energije i mase tijela koje ju apsorbira zove se apsorbirana doza. Ako se energija od 1 J apsorbira u 1 kg tvari govorimo o apsorbiranoj dozi od 1 Gy. Ovako definirana doza ne govori ništa o biološkim učincima apsorbiranog zračenja. Svaka vrsta zračenja (α, β, γ) ima drugačiji utjecaj na žive stanice, koji se opisuje faktorom Q. Zato se definira ekvivalentna doza, koju dobijemo tako da apsorbiranu dozu pomnožimo faktorom Q. Jedinica za ekvivalentnu dozu je sievert (Sv).
Spineto Scrivia, Alessandria
Spineto Scrivia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Miokoviće
Miokoviće je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Miokoviće gde je atar naselja iznosi 473 ha. Selo se nalazi 15 km severno od Leposavića sa obe strane gornjeg toka Drenske reke na zapadnim padinama Kopaonika; i graniči se na jugozapadu sa naseljem Zemanica, na zapadu sa Crnatovom, na severu Gradištem (zaselak Planinice) i na istoku zaseokom Jelenjem (opština Brus). Naselje spada u sela razbijenog tipa.
Srednja nadmorska visina sela je 825 metara.
Selo je povezano asfaltnim putem sa glavnim saobraćajnicama. Po predanju Bogunoviće je stariji naziv sela Miokoviće. Naziv sela potiče od starih doseljenika bratstva Bogunovića. Pod današnjim nazivom selo se pominje 1791. godine kada je mitropolit raški Janićije zapopio “ Jovana iz Miokovića i dao mu lešku parohiju na trećinu”. U selu postoji osnovna četvororazredna škola, a postoje i trgovinske radnje.
Demografija
U selu 2004. godine živi 62 stanovnika i broji 26 domaćinstava. Stanovništvo se podjednako bavi zemljoradnjom i stočarstvom. Selo je poznato po gajenju krompira. Dadašnje stanovništvo čine rodovi : Stefanovići, Stevanovići, Savići, Popovići, Ilići, Vuletići, Danilovići.
Los Caporales, Jocotepec
Los Caporales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1540 m.
Kumanovski sukob (2015)
Sukob u Kumanovu je izbio 9. maja 2015. godine između pripadnika makedonske policije na jednoj, te naoružanih militanata albanske nacionalnosti na drugoj strani. Do njega je došlo kada je policija, navodno djelujući po dojavi građana, nastojala uhapsiti grupu od 50-70 militanata "došlih iz strane države", a koji su se skrivali u tzv. Divljem naselju. Militanti su policiji pružili žestok otpor koji se nastavio i sljedeći dan, te je pri tome ubijeno najmanje 8 policajaca te uništeno ili oštećeno više kuća i javnih zgrada. Sukob je okončan sljedeći dan kada je, prema navodima makedonskih vlasti, "teroristička grupa likvidirana", a na poprištu pronađeno 14, odnosno zarobljeno 30 osoba sa uniformama i oznakama Oslobodilačke nacionalne armije koja se borila protiv makedonske vlade tokom sukoba 2001. godine. Nekoliko stotina građana albanske nacionalnosti se zbog sukoba sklonilo u susjednu Srbiju.
Makedonska vlada je nakon sukoba proglasila dva dana nacionalne žalosti.
El Baño, Villa Guerrero
El Baño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Brazos, New Mexico
Brazos je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
David Perović
David (Perović; Đurakovac, FNRJ, 17. jul 1953) je episkop kruševački i vanredni profesor na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Biografija
David Perović je rođen 17. jula 1953. godine u Đurakovcu, na Metohiji, na prostoru Eparije raško-prizrenske. Osnovnu školu je pohađao u Istoku, Đurakovcu i Peći. Gimnaziju je završio u Peći (1972).
Bavio se studijama književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu, a filmskom i televizijskom režijom na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu (1972—1976). Teologiju je studirao na Bogoslovskom fakultetu Srpske pravoslavne crkve u Beogradu (1977—1983).
Opština Vișani, Brăila
Vișani je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
David Perović
Biografija
Monaški postrig je primio u carskoj Lavri Visoki Dečani (1983). Predavao je kao suplent u bogoslovijama Sveta tri jerarha u Krki, i Svete braće Kirila i Metodija u Prizrenu (1983—1989).
Opština Vișani, Brăila
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
David Perović
Biografija
Pripremao je doktorski rad na temu „Zajednica Duha svetoga po učenju Svetog Vasilija Velikog“, u klasi patrologa Stilijanosa Papadopulosa, na teološkom fakultetu u Atini (1989—1994). Kao asistent, a zatim kao docent, on kontinuirano predaje hrišćansku etiku (sa asketikom) i asketsko bogoslovlje, na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu (1995—2010). Studija civilizacija slike (simvol, slika, znak), i ostali objavljeni radovi (25), priznati su mu kao ekvivalent magistarskim studijama i radu na matičnom fakultetu (1996).
Bogoslovske predmete dogmatiku i etiku, predavao je na Duhovnoj akademiji Svetog Vasilija Ostroškog u Srbinju (1995—1997).
Bavio se francuskom filologijom na Sorboni i na Francuskoj alijansi za jezike u Parizu (1995—1997. i 1999).
Učestvovao je u crkvenoj misiji za prijem pravoslavnih starokalendaraca Francuza — Oksitanaca (oblast Gaskonja) u krilo Srpske pravoslavne crkve, kao i u pregovorima sa Francuzima, pripadnicima Pravoslavne katoličke francuske crkve (LECOF), radi njihovog prijema u krilo Eparhije za Francusku i zapadnu Evropu.
Doktorski rad na dogmatsko-patrološku temu „Pnevmatologija Svetog Vasilija Velikog“, odbranio je na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu (2002).
Godine 2002. postavljen je za docenta na Katedri za hrišćansku etiku (s asketikom). U međuvremenu je postavljen za predavača na Katedri za asketsko bogoslovlje (opšti smer) matičnog fakulteta (2005—2007).
Radovi
Sarađivao je u nastanku dokumentarnih filmova i televizijskih emisija i serijala (Bukvar Pravoslavlja, Veroučitelj u kući, Crkva i jezik, Planeta Kosovo, Karžes—vrata Orijenta, Život po Jevanđelju). Saosnivač je i scenarista filmskog studija Naos, pri Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu, i u okviru Izdavačkog fonda AEM/ SPC-e.
Učesnik je domaćih i međunarodnih hrišćanskih skupova i festivala (Beograd, Fruška gora, Ohrid, Struga, Teze, Lavardak, London, Eseks, Torino, Moskva, Optina, Nitrijska pustinja, Roterdam), teoloških i naučnih simpozijuma (Beograd, Atina, Aleksandrupolis, Solun, Pariz, Oksford, Kairo, Jaš, Sibiu, Boze, Srbinje, Zagreb, Peroj) i tribina (Beograd, Novi Sad, Subotica, Požarevac, Prijepolje, Podgorica, Niš, Kragujevac, Lazarevac, Trebinje, Peć).
Xochitepec, Acatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1474 m.
West Okoboji, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 289 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 289 stanovnika, što je 143 (33,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Enramada de San Javier, Mulegé
La Enramada de San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 547 m.
Mekiniće
Mekiniće je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Pripada mesnoj zajednici Leposavić. Selo se nalazi na 8 km severno od Leposavića. Kuće su locirane sa obe strane srednjeg toka Drenske reke. Selo se graniči sa naseljima Dren, Mioliće, Lešak, Zrnosek i Rodelj. Nadmorska visina sela je 550 metara. Ovo selo ima povoljan geografski položaj jer je asfaltnim putem povezano sa Leposavićem. Pretpostavlja se da je selo dobilo ime po prezimenu Mekinić, ali nije tačno utvrđeno jer se naziv ovog sela pominje tek u XVIII veku (1791. godine).
Altavilla Milicia, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Akrilna kiselina
Akrilna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 72,063 Da.
La Huasteca, Villaflores
La Huasteca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
James L. Jones
James Logan Jones, Jr. (19. decembar 1943 -) je umirovljeni savjetnik za nacionalnu bezbjednost u administraciji američkog predsjednika Baracka Obame i umirovljeni general američkih marinaca.
Vojislav Jovanović
Vojislav (Marambo) Jovanović (Beograd, 24. septembar 1884 — Beograd, 20. jul 1968), srpski diplomata i naučni radnik. Bio je istoričar književnosti i to sa posebnim naglaskom na proučavanju narodnih umotvorina, zatim prevodilac, publicista, bibliograf, dramski pisac-satiričar, arhivista, diplomata, i nadasve strastveni kolekcionar knjiga i bibliofil.
Biografija
Vojislav Jovanović je završio gimnaziju u Beogradu 1903. Studirao je književnost u Lozani, Ženevi i Londonu, a doktorirao je u Grenoblu 1911. Godine 1912. izabran je za docenta Beogradskog univerziteta za uporednu književnost. Tokom Prvog svetskog rata bio je član ratnog Presbiroa srpske Vrhovne komande i šef Presbiroa srpske vlade u Londonu i Vašingtonu. Za vanrednog profesora izabran 1919. Univerzitetsku karijeru napustio je godinu dana kasnije. Uređivao je Srpski književni glasnik 1920-1921. Godine 1924. postavljen je za načelnika istorijskog odeljenja Ministarstva inostranih dela i na tom je poslu, s kraćim prekidima, ostao do 1950. Od 1950-1962. radi u Srpskoj akademiji nauka kao naučni savetnik i naučni saradnik. Umro je u Beogradu 1968.
Književni rad
Književni rad započinje 1903. godine saradnjom u Malom žurnalugde pod pseudonimom Marambo objavljuje između ostalog i pozorišne kritike. Prvu dramu pod naslovom Tako reče Zaratustra napisao je te iste godine i poslao na anonimni konkurs Matice srpske. Prema podacima koje daje sam Jovanović 1914. uz knjigu drama pod zajedničkim naslovom Karijera ostali pozorišni komadi nastali su sledećim redom: Naš zet 1905, Naši očevi 1905-1906, Naši sinovi 1906, Karijera 1907. Naši sinovi i Naši očevi dobili su drugu nagradu na konkursu Narodnog pozorišta 1906.
Jedan deo Jovanovićevog tematski vrlo raznorodnog naučnog rada vezan je za proučavanje naše narodne književnosti. Najveći doprinos u toj oblasti predstavlja njegova doktorska disertacija „Gusle“ Prospera Merimea, u kojoj je, služeći se obimnom dokumentacijom, rešio pitanje postanka i izvora ove poznate književne mistifikacije i tako prikazao i ulogu naše narodne poezije u evropskom romantizmu. Ovome treba dodati i čuvene antologije: Srpske narodne pesme (1922) i Srpske narodne pripovetke (1925).
Jovanovićevo interesovanje za političku istoriju dalo je takođe dragocene rezultate: uredio je zbirku dokumenata o pitanjima granice s Albanijom, o Rapalskom ugovoru, o Londonskom paktu i knjigu o jugoslovenskim arhivima iz drugog svetskog rata. U tom poslu posebno važno mesto zauzima Engleska bibliografija o istočnom pitanju u Evropi.
Moreschi, Sondrio
Moreschi je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Jovan Purić
Životopis
Episkop Jovan (Purić), mirsko ime Mladen od oca Radosava i majke Zore rođ. Branković, rođen je 6. juna 1965. godine u Mijačima kod Valjeva. Završio je Bogosloviju Svetog Save u Beogradu 1985. godine. Studirao je teologiju u Beogradu i Petrogradu, gde je i odbranio naučni rad iz vizantologije 1996. godine. Pre iskušeništva predavao u Bogosloviji Svetog Save u Beogradu 1990. godine.
Bio je iskušenik u manastiru Tronoši 1991. godine, a u malu shimnu zamonašio ga je 17/4. juna 1992. u Hramu Svete Trojice u Ostrogu tadašnji vladika zahumsko-hercegovački i primorski Atanasije (Jevtić). Vladika Atanasije ga je i rukopoložio u čin jerođakona 18/5. juna 1992. godine u Hramu Vavedenja, Gornjeg Manastira Ostrog. U čin jeromonaha rukopoložio ga je patrijarh srpski Pavle dana 14/1. maja 1995. u Hramu Svetog Vaznesenja Gospodnjeg u manastiru Mileševi.
Unapredio ga je u čin protosinđela u Hramu Roždestva Presvete Bogorodice u Cetinjskom, manastiru na dan Svetog Amfilohija Ikonijskog (1999) mitropolit crnogorsko-primorski g. Amfilohije. On ga je i uveo u tron ostroških igumana na Krstovdan 18/5. januara 2001. godine, i postavio za nastojatelja manastira.
Kao profesor Bogoslovije Svetog Petra Cetinjskog obavljao je dužnost predmetnog nastavnika (sada predaje pravoslavnu dogmatiku), razrednog starješine i glavnog vaspitača.
Na dan prenosa moštiju Svetog Save, 19/6. maja 2004. godine izabran je za vikara Mitropolije crnogorsko-primorske sa titulom dioklijskog episkopa.
Dana 26. maja 2011. godine na redovnom Svetom arhijerejskom saboru SPC postavljen je za episkopa niškog. Ustoličen je 7. avgusta 2011. u Sabornoj crkvi u Nišu od strane patrijarha srpskog Irineja.
Radovi
Do sada je objavio stotine studija i članaka. Priredio je Antologiju molitvenog predanja na osnovu djela oca Justina Popovića. Objavio je knjigu Lestvica tajnovodstvenog putovanja. U pripremi mu je knjiga Ostroški istočnik (I deo). Takođe, priređuje djela Svetih Otaca na srpskom jeziku. Urednik je i recenzent nekoliko knjiga i emisija na radio Svetigori. Jedan je od saradnika na izradi Enciklopedije Crne Gore.
Sava Jurić
Sava (svetovno Sava Jurić; Čikago, 27. februar 1942) je episkop Srpske pravoslavne crkve.
Život
Episkop Sava (svetovno Sava Jurić) rođen je 27. februara 1942. godine u Čikagu, SAD.
Monaški postrig je primio 15. februara 1964. godine, a dan kasnije đakonski čin. U čin prezvitera je rukopoložen 23. februara 1964. godine. Trideset godina poslije izabran je za episkopa Australijsko-novozelandskog Mitropolije Novogračaničke i rukopoložen 17. juna 1994. godine.
Na tronu Episkopa slavonskog, kao 21. episkop ove mučeničke Eparhije, vladika Sava je od 14. maja 1999. godine. Na lični zahtjev Sveti Arhijerejski Sabor Srpske Pravoslavne Crkve penzionisao ga je 1. novembra 2013. godine.
La Mesa, Zitácuaro
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Tirol (austrijska savezna zemlja)
Tirol je jedna od 9 Austrijskih saveznih zemalja.
S površinom od 12.640,17 km² Tirol je treća i sa 746 153 stanovnika (2017) peta najveća austrijska savezna zemlja. Glavni grad Tirola je Insbruk.
Geografija
Nalazi se na zapadu Austrije. To je treća po veličini austrijska država i peta po stanovništvu, s glavni, ujedno i najvećim, gradom Innsbruckom. Graniči sa Vorarlbergom na zapadu, Salzburgom i Koruškom na istoku, Bavarskom u Njemačkoj na sjeveru, na jugozapadu sa švicarskim Graubündenom dok na jugu graniči sa talijanskim provincijama Bellunom i Južnim Tirolom.
Sa svojih 719 km granice čini je najvećom austrijskom graničnom državom. Najveća rijeka u Tirolu je Inn, koja napaja ravnice ove brdovite pokrajine.
Administracija
Podijeljena je na Istočni i Sjeverni Tirol, a oni su podijeljeni na devet općina
Klima
Klima Tirola je umjereno kontinentalna. Provincija se nalazi na sjecištu utjecaja atlantske klime, sredozemne klime i klime kontinentalne Evrope. Klimu Tirola karakteriziraju vlažna ljeta, suhe jeseni i vrlo snježne zime. Središnji godišnji prosjek padalina iznosi 1375 mm.
Historija
U drevna vremena područje je bilo podijeljeno između rimskih provincija Recije i Norika. U ranom srednjem vijeku ovdje je formirano matično vojvodstvo Bavarske od strane grofova Tirolskih. Nakon smrti grofova Tirolskih provinciju su nasljedili grofovi Gorički. Dva brata, Mainhard i Albert dijele Tirol na Južni i Sjeverni. Nakon gašenja loze Goričkih grofova zemlju su prema pravu nasljeđivanja pridobili Habsburzi. On nakon pada Napoleonove Francuske šire posjede na današnju sjevernu Italiju (današnja pokrajina Južni Tirol). Ubrzo dolazi I. svj. rat i Habsburška Monarhija pada. Londonskim ugovorom iz 1915. i ugovorom iz Saint-Germaina Južni Tirol je dodijeljen Italiji, a tadašnji sjeverni Austriji.
Tirolski grb
Tirolski grb je stari grb koji datira još iz Srednjeg vijeka, to je simbol drevne pokrajine Tirol (današnjeg Tirola u Austriji i Južnog Tirola u Italiji). Grb prikazuje crvenog orla okrunjena zlatnom krunom na srebrnom štitu. Iza glave orla nalazi se lovorov vijenac kao simbol borbe Tirolskog naroda protiv Napoleona. Grb se popularno naziva Tiroler Adler.
Ekonomija
Ekonomija Tirola bazira se većinom na industriji i turizmu. Stanovništvo je visoko obrazovano i većinom rade u tercijarnom sektoru posjedujući svoja vlastita gospodarstva. U velikoj mjeri vladaju manja i srednja gospodarstva.
Tirol je također i važno turističko mjesto pogotovo Achensee i Zillertal. U Tirolu ima 340 000 ležaja, a turizam zapošljava oko 53 000 ljudi.
Poljoprivreda je vrlo malo zastupljena, ali je vrlo važna radi očuvanja prirode.
Promet
Tirol ima važan geografski položaj jer se smjestio na križanju putova u Europi. Još u 15. godini pne. kroz Tirol je vodila Via Augusta od Rima do Bavarske. Zračni promet je također vrlo razvijen jer u Innsbrucku postoji zračna luka koja je svakodnevnim letovima povezana sa ostalim lukama svijeta. Što se tiče željezničkog prometa kroz Tirol vodi željeznička pruga od Münchena do Verone.
Bella ciao
Bella ciao [ˈbɛlla ˈtʃaːo] (ital.: Lepotice, zdravo), pesma italijanskih partizana iz vremena Drugog svetskog rata. Nju je pevao čitav levičarski antifašistički pokret otpora u Italiji, odnosno svi anarhistički, komunistički i socijalistički borci. Autor teksta je nepoznat, dok je melodija nejverovatnije uzeta iz jedne narodne pesme nastale u Padskoj niziji.
Danas se Bella ciao ne gleda kao isključivo partizanska ili ideološka pjesma, već kao "pjesma slobode duha, želje za sveopćom slobodom i demokratijom", odnosno kao "simbol otpora nepravdi".
Pesma je obrađena i prepevana na mnoge jezike i izvodi je veliki broj umetnika širom sveta, među kojima su i Manu Čao, KUD Idijoti i Goblini. Pesma je korišćena kao filmska muzika za jugoslovenski film iz 1969. Most. Italijanski sveštenik don Andrea Gallo ju je 2012. godine tokom tokom službe izvodio u crkvi u Đenovi.
Tekst
U uglatim zagradama su navedene neke varijante stihova.
Macutzio, Zitácuaro
Macutzio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1983 m.
Ense
Enze je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Zoest. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 12.740 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5974012, NUTS (DEA5B) i LOCODE (DE ENS) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zoest Enze se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Zoest. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 206 metara. Površina opštine iznosi 51,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.740 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 249 stanovnika/km².
Rancho Víctor Ville, Jocotepec
Rancho Víctor Ville je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1528 m.
Coyhaique (provincija)
Coyhaique punim imenom Provincia de Coyhaique je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen, ona je jedna od četiri provincije Regije Aysén, ostale tri su General Carrera, Aysén i Capitán Prat.
Karakteristike
Provincija se prostire na jugu Čilea po Patagoniji na velikoj površini od 12,943 km² u kojoj živi 62,130 stanovnika.
Administrativni centar provincije je grad Coyhaique u kom živi 49,968 stanovnika.
Perdifumo, Salerno
Perdifumo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Mala Kaludra
Mala Kaludra je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Crepulja. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na severoistočnim obroncima Mokre Gore. Selo je na gornjim delovima prisojnih strana na izvorištu Crepuljske reke, od naselja Velika Kaludra ga odvaja visok breg. Delovi sela su: Katuni (livade), Vraža Glava (predeo ispod vrha Vraža Glava visine 1.557 m), Meleje, Melajska Reka i Orlujak. Naselje je navodno dobilo ime prema naselju Kaludra kod Berana u Crnoj Gori iz koje se doselilo neko starije stanovništvo. Mada je verovatnije tumačenje da naziv dolazi od kaluđera koji su živeli u crkvi u Rijeci, koja je sada u ruševinama.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Dealu Armanului, Gălăuțaș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Калипоље
Калипоље је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 21 становника (према попису из 1991. било је 35 становника).
Демографија
Становништво у овом насељу веома је нехомогено.
Las Lajitas, Villagrán
Las Lajitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.