cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Industrijsko ekstremno programiranje
Nastaje 2004. u konsultantskoj firmi Cutter, gde se kao autor navodi Joshua Kerievsky, u vreme izdavanja drugog izdanja knjige Kenta Becka u kojoj je izvršena revizija i retrospektiva u odnosu na prvu verziju ekstremnog programiranja. Ime dobija po tome što se koristi u velikim i distriburiranim timovima, te tako zadovoljava industrijske standarde velikih firmi.
IXP ide još i korak dalje sa tvrdnjom da osnovne vrednosti ekstremnog programiranja mogu biti fleksibilne, te variraju od tima do tima. Trebalo bi pri organizovanju IXP, ili reorganizovanju ka IXP upitati zaposlene o osnovnim vrednostima koje pokreću tim. Ovo se zasniva na tvrdnji Kenta Becka u drugom izdanju knjige “Extreme Programming - Explained” da obavezne prakse ne vrede puno, ako nisu motivisane osnovnim vrednostima. Na slici se može videti pet vrednosti koje koristi firma Cutter (komunikacija, zadvoljstvo, učenje, jednostavnost i kvalitet), ali one mogu varirati. Datoteka:Indutrial Extreme Programming in serbocroat lenguage.jpg Ovde se umesto dvanaest obaveznih praksi iz XP, pojavljuje čak dvadesettri. Neke su revidirane, sa promenjenim nazivom, neke su dodate, a neke su ostale iste kao i u ranijoj verziji XP. Te prakse su sledeće: Nove: 1. Pripremljenost za pristup 2. Projektna zajednica 3. Ugovaranje projekta 4. Menadžment vođen testovima 5. Retrospektiva 6. Stalno učenje Poboljšane postojeće prakse:
7. Razvoj vođen testovima priče (storytest-driven development – SDD) unapređen TDD 8. Dizajn vođen domenom (domain-driven design – DDD) unapeđenje metafore u sistemu 9. Uparivanje - unapređeno programiranje u paru 10. Iterativno testiranje korisnosti - unapređeno prisustvo klijenta u timu
Nepromenjene obavezne prakse:
11. Refaktorisanje 12. Igra planiranja 13. Stalna integracija 14. Zajedničko vlasništvo 15. Standardi u kôdu 16. Održivi korak 17. Česte isporuke
Osim ovih eksplicitnih obaveznih praksi preuzetih iz XP, IXP navodi i implicitne prakse ekstremnog programiranja, koje se u ranijim verzijama ne navode kao takve, već je čitalac literature bio primoran da sam shvati njihov značaj. Sada su one uvrštene među ostale prakse.
Implicitne nepromenjene obavezne prakse koje postaju eksplicitne:
18. Stalno upravljanje rizikom 19. Evolutivni dizajn (ED) 20. Pričanje priče (korisničkih zahteva) 21. Testiranje priče 22. Rad u zajednici 23. Mali timovi
Ova metodologija još uvek nije pokazala svoju punu snagu, još uvek je u probnoj fazi. Analizom njenih praksi i primenom pojedinih dodataka, postojeća organizacija XP projekta se može oplemeniti i poboljšati. Sve novine su došle iz prakse, analizom problema sa kojima se ekstremno programiranje sretalo. Ipak, treba biti obazriv jer nepoznavanje osnovnog ekstremnog programiranja vodi neuspehu u implementaciji industrijske varijante ove metode.
IXP je postao dosta složen u svojim preporukama, ali obećava značajna poboljšanja. Ovo usložnjavanje bi trebalo da prati značajno kvalitativno poboljšanje implementacije same metode u postojeće organizacije, dok sprovođenje metode u praksi, kada jednom zaživi, i nije mnogo različito od običnog ekstremnog programiranja.
Korisno pogledati
Cutter konzorcijum
Talorc I
'Talorc, sin Aniela, bio je kralj Pikta od 452. do 456.
Popisi kraljeva u tzv. Piktskoj kronici navode da je vladao dvije ili četiri godine u periodu poslije Dresta, sina Erpovog i prije njegovog brata Nechtana.
Gračišće
Gračišće je općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Općinska naselja
Općina se sastoji od 7 naselja (stanje 2006), to su: Batlug, Bazgalji, Gračišće, Jakačići, Mandalenčići, Milotski Breg, Škopljak.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Gračišće imala je 1.433 stanovnika, raspoređenih u 7 naselja:
Montazzoli, Chieti
Montazzoli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 800 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Oakfield, New York
Oukfild je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.813, što je 8 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Elrod, North Carolina
Elrod je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 417, što je 24 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mary Dyer
Njene posljednje riječi su bile: "Ne, ja sam došla da vas sačuvam od krvoprolića, želeći da poništite nepravedan i nerazuman zakon načinjen protiv nevinih sluga Božjih. Ne, čovječe, ja se ne odričem."
Cali Sweets
Cali Sweets (rođena 9. novembar 1988) je američka porno glumica.
Karijera
Duval je debitovala kao glumica u industriji pornografije 2012. kada je imala 23 godina.
Bourran (Lot i Garona)
Buran je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 578 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 145 m, a minimalnoj 27 m).
Ugor
Ugor (lat. Conger conger) je morska riba iz porodice congridae ili zmijolikih riba, red jeguljke. U Hrvatskoj ga još nazivaju grongo, školjar, gruj.
Opis
Ugor je zmijolika riba, dugačkog tijela. Boja mu varira u nekoliko nijansi, od svijetlosive do posve crne, a sve to ovisi o terenu na kojem obitava. Svi ugori imaju bijele točkice po bočnim stranama tijela. Naraste do 2,3 m duljine i oko 48 kg težine, ali može narasti i do 3 m i težine od oko 100 kg.
Finan od Lindisfarnea
Finan od Lindisfarnea (17. februar 661), poznat i kao Sveti Finan, bio je irski redovnik, obučen na otoku Iona u Škotskoj, koji je služio kao biskup Lindisfarnea od 651. do 661. U Lindisfarneu je podigao katedralu te je pokrstio nekoliko anglosaksonskih kraljeva - Sigeberta od Essexa i Peadu od Mercije. Glavni izvor o njegovom životu je Beda Uvaženi.
Ugor
Rasprostranjenost
Može ga se naći diljem europskih obala Atlantika od Norveške i Islanda na sjeveru do Senegala na jugu. Također obitava u Sredozemnom i Crnom moru.
Obitava u čitavom Jadranu, obično na kameitom dnu.
Način života i ishrana
Ugori su grabežljivci koji putuju niz struju i nastanjuju dijelove obale, kanale, uvale i vanjske strane otoka. Danju se skriva u zaklonu stijena u koji se uvuče svojim duguljastim i sluzavim tijelom.
Lovi noću a plijen su mu ribe i ostali hranjivi organski obroci. Jako je proždrljiv pa često guta obrok koji mu jedva stane u usta zbog čega može uginuti uslijed gušenja.
Razmnožavanje
U vrijeme mrijesta ugori se povlače u velike dubine. Dvije su poznate lokacije mrijesta i to u Mediteranu i uz portugalsku obalu.
Život ugora završava reprodukcijom jer im se tijelo toliko iscrpi da se nikako ne mogu vratiti u normalan život. Ženke zbog sigurnosti u dubinama izbacuju preko tri milijuna jajašaca.
Gospodarska vrijednost
thumb|left|150px|Brudet od ugora Krv ugora je otrovna, ali ne u tolikoj mjeri kao kod jegulje. Meso odraslog ugora je vrlo cijenjeno a manji primjerci su prepuni kostiju i drače. Najčešće se sprema na brudet. Bogat je masnoćama i proteinima. Lovi ga se parangalom.
Temeljem zakona o zaštiti riba, zabranjeno je loviti ugora manjeg od 70 cm.
Vanjski linkovi
Riblje oko - Zmijolike ribe
Nacionalni parkovi Zimbabvea
Zaštita divljih životinja je izvršena u Zimbebveu kroz sistem Nacionalnih parkova, Safari područja i Rekreacionih parkova. Nacionalni parkovi imaju najviši status zaštite i uspostavljeni su da zaštite područja izuzetne lepote, domaće biljke i divlje životinje kao i kompletne ekosisteme. Ta područja mogu da se koriste samo na neeksploatacione načine kao što su turizam i obrazovanje.
Osnovne osobine 11 nacionalnih parkova:
Zhuge Jin
Zhuge Jin (174 – 241), stilsko ime Ziyu (Wade-Giles: Tzŭ-yu) (子瑜), bio je kineski vojskovođa iz doba Tri kraljevstva. Bio je stariji brat mnogo poznatijeg vojskovođe Zhuge Lianga. Dok mu je brat služio državi Shu Han, Zhuge Jin je služio Sun Quanu, a kasnije njegovoj državi Istočni Wu.
Nacionalni parkovi Zimbabvea
Istorija
Početkom veka broj divljači na području današnjeg Zimbabvea (onda Rodezija) je drastično smanjen zbog velikog komercijalnog izlova.
Zhuge Jin
Njegov sin Zhuge Ke je postao regent države Istočni Wu.
Nacionalni parkovi Zimbabvea
Istorija
Prvi rezervat za divljač je bio Vanki (danas Hvange) koji je formiran 1928. godine, a status nacionalnog parka je dobio 1949. godine sa donošenjem Zakona o nacionalnim parkovima (National Parks Act). Odeljenje za divljač u ondašnjoj Rodeziji je formirano pri Departmetu za Rudnike, Zemljište i Premer. To je bilo jezgro iz koga je izrastao Department za nacionalne parkove i brigu o divljači. Department je kasnije prerastao u Upravu za parkove i divljač
Tuoba
Tuoba (拓拔; pinyin Tuòbá) ili T'o-pa prema Wade-Gilesu je bio klan nomadskog naroda Xianbei na početku 1. milenijuma. Poznat je po tome što je osnovao Državu Dai od 310. do 376. te kinesku Sjevernu dinastiju Wei od 386. do 536. Dok su Xianbei živjeli na području od današnje Mandžurije do Mongolije, klan Tuoba - poznat kao jedan od najvećih kod zapadnih Xianbeija - je uglavnom živio u današnjoj provinciji Shanxi, odnosno područjima zapadno i sjeverno od nje. Kineski vladari su priznali klan Tuoba kao vladare zapadnih Xianbeija (西部大人) te su njihovi podanici ime Tuoba koristili kao prezime.
Na Orhunovom natpisu, odnosno Göktürk jeziku, se za klan Tuoba koristi naziv Tabgač.
Grožnjan
Grožnjan (talijanski Grisignana [griziɲˈɲaːna]), naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Istarskoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Grožnjan imala je 785 stanovnika, raspoređenih u 10 naselja:
Kultura
Grožnjan je danas poznat kao "grad umjetnika". Ima oko dvadeset galerija i umjetničkih ateljea, a također je pokrenuta ljetna međunarodna filmska škola i ujedno je postao Međunarodni kulturni centar hrvatske glazbene mladeži.
Tuoba Liwei
Tuoba Liwei je bio prvi vođa zapadnog Xianbei klana poznatog kao Tuoba. Vladao je u periodu 219-277.
Sojourner Truth
Sodžerner Trut (IPA: ;1797 — 1883) američka abolicionistkinja, govornik i borac za ljudska prava. Pravo ime joj je Izabela Baumfri ili, po drugim izvorima, Izabela Van Vagener. Rođena je u ropstvu oko 1797.
Izbegla je u Kanadu 1827. Godine 1828. sudskim putem je uspela da dobije starateljstvo nad sinom čime je postala prva crnkinja koja je dobila parnicu protiv belaca.
U SAD se vraća 1829. nakon što je u državi Njujork ukinuto ropstvo. Desetak godina je radila kao služavka, da bi se potom pridružila Elajdži Pirsonu u uličnim propovedima.
Kasnije je postala zapažen zagovornik abolicionizma i pokreta za ženska prava. Verovatno najpoznatiji govor je bio Zar ja nisam žena? - "Ain't I a Woman?", kratak, ali dobro pogođen komentar izgovoren 1851. na Ženskoj skupštini u Akronu, Ohajo.
Godine 1841. preselila se u Northampton u Masačusetsu gde se pridružila utopijskoj zajednici Northemptonsko udruženje za obrazovanje i industriju. Kada se 1846. zajednica raspala ostala je u Florensu kod Northamptona gde je radila sa susedom, Olivom Džilbertom, na biografiji Priča Sodžerner Trut: Rob sa severa, koja je objavljena 1850. mini|desno|Sodžerner Trut Godine 1857. preselila se u Mičigen gde je nastavila sa aktivizmom. Tokom Američkog građanskog rata organizovala je sakupljanje namirnica za Uniju i preselila se u Vašington, nakon što je proglašeno ukidanje ropstva ("Emancipation Proclamation"). Tada je upoznala i predsednika Abrahama Linkolna.
U Mičigen se vratila 1867. Umrla je u svom domu u Betl Kriku, 26. novembra 1883. Sahranjena je na groblju Ouk Hil u Betl Kriku. Godine 1983. uvrštena je u Galeriju slavnih žena Mičigena (Michigan Women's Hall of Fame).
Godine 1997. NASA je svoje robotizovano vozilo za misiju na Marsu nazvala Sodžerner.
Caresana, Vercelli
Caresana je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 973 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Dauphin Island, Alabama
Dauphin Island je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.238 stanovnika.
Svjetlo riječi
Svjetlo riječi je bosanskohercegovačka obiteljska mjesečna revija za vjeru, društvo i kulturu. Nakladnik Svjetla riječi je Franjevačka provincija Bosna Srebrena.
List je, u skladu s bogatom nakladničkom tradicijom bosanskohercegovačkih franjevaca, 1983. godine u Visokom pokrenula skupina entuzijasta-franjevaca, članova dviju franjevačkih provincija u Bosni i Hercegovini. Nakladnici lista sve do 1992. godine bili su provincijali tih dviju provincija. Od tada je vlasnik lista samo Franjevačka provincija Bosna Srebrena. List uređuje malobrojno uredništvo koje imenuje Uprava ove provincije.
List se od početka bavio religioznim, ali i kulturnim, društvenim, pa i političkim temama, te je kroz dvadeset godina izlaženja stekao velik broj poštovatelja, ali i osporavatelja.
Zhuge Liang
250px|right|thumb|Hram Markiza od Wua u današnjem [[Chengduu, gdje se Zhuge Liang štuje kao božanstvo]]. Zhuge Liang (181–234) bio je kancelar kineske države Shu Han u doba Tri kraljevstva, poznat kao jedan od najsposobnijih i najuspješnijih vojnih i političkih stratega svog doba, odnosno kao i darovit učenjak i izumitelj. Njegovo ime u kineskoj kulturi često služi kao sinonim za mudrost i/li promišljenu strategiju.
Zračno pristanište Lučko
Zračno pristanište Lučko nalazi se 11 km od središta Zagreba, u blizini naselja Lučko. Aeroklub Zagreb je službeni operater aerodroma Lučko od 1959. godine.
U periodu između Drugog svjetskog rata i 1959. služio je i kao zagrebačka zračna luka.
180px|mini|lijevo|Kontrolni toranj 180px|mini|lijevo|Transportni helikopteri Mi 171Sh na Lučkom Do 2000. godine postojala je i 94. zrakoplovna baza Lučko Hrvatskog ratnog zrakoplovstva koja je ustrojbeno prestala postojati, pa 28. eskadrila transportnih helikoptera ulazi u sastav 91. zrakoplovne baze Zagreb-Pleso. Danas su na Lučkom smješteni transportni helikopteri Mil Mi-171Sh.
Na lučkom je i sjedište Zrakoplovne jedinice specijalne policije MUP-a.
New Britain, Pennsylvania
Nju Briten je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.152, što je 27 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vodeni sat
thumb|right|250px|Dva vodena sata iz stare Grčke thumb|right|250px|Prikaz vodenog sata kojeg je napravio Ktesibije Aleksandrijski u 3. stoljeću pr. Kr. Kula vjetrova u Ateni|thumb|right|250px thumb|right|250px|Vodeni sat iz Koreje Vodeni sat ili klepsidra je sat koji se koristio za mjerenje kratkih razdoblja vremena tokom dana ili noći, a koristio je približno jednoliko protjecanje vode kroz tijesan otvor iz jedne posude u drugu.
Vodeni i sunčani satovi se smatraju najstarijim instrumentima za mjerenje vremena. Ne zna se točno kada su izumljeni, a prvi zapisi datiraju iz 14 stoljeća pr. Kr. iz Egipta i Babilona. Ostaci vodenih satova su pronađeni i u Indiji i Kini.
U staroj Grčkoj i antičkom Rimu vodeni satovi su se dalje usavršavali, dodavanjem pokazivača vremena, zupčanika, povratne veze, zapinjača, a sve s ciljem povećanja točnosti. Daljnji napredak je ostvaren u Bizantu i u arapskom srednjovjekovnom svijetu, gdje se vodenom satu dodaju vodenu kolo, planetarni prijenosnik i elementi programiranja. I Kinezi su neovisno usavršavali svoje vodene satove, dodavanjem vodeničkog kola, zapinjača, da bi se kao takvi proširili u Japan i Koreju.
Vodeni satovi su se uglavnom podešavali sa Sunčanim satovima. Ostali su u upotrebi sve do 18. stoljeća, kada se uvodi u upotrebu mehanički sat s klatnom.
Stari Egipat
Najstariji vodeni sat za koji postoji dokaz je iz 1417. do 1379. pr. Kr., za vrijeme vladavine faraona Amenofisa III., a pronađen je zapis u hramu posvećenom bogu Amonu u Karnaku. Zapis je pronađen na nadgrobnom spomeniku dvorskog sudskog službenika Amenemheta, koji se smatra izumiteljem vodenog sata. To je bio jednostavni vodeni sat, iz kojeg je istjecala voda, kamena posuda sa malim otvorom pri dnu posude. Bilo je 12 oznaka koje su označavale satove, kada bi voda došla do njih. Ustvari, dužina sata je bila različita, ovisno o dužini dana, po ljeti je bio duži, a po zimi kraći. Vodeni sat su koristili svećenici za određivanje vremena svojih obreda po noći.
Babilon
U starom Babilonu vodeni sat se koristio za astronomske proračune. Nije sačuvan ni jedan vodeni sat, ali postoje zapisi na glinenim pločicama. Ti vodeni satovi nisu imali oznake na sebi, već se vrijeme računalo prema težini vode koja bi istekla. Dužina sata je bila različita, ovisno o dužini dana, po ljeti je bio duži, a po zimi kraći.
Indija
Pretpostavlja se da su se glinene posude iz nalazišta Mohendžo Daro, koristile kao vodeni satovi. Zapisi o njima postoje i u Atharuavedi, a to je četvrta Veda. Vodeni satovi su se koristili u astrologiji. I danas se ponekad koriste u budističkim školama.
Kina
U Kini su se vodeni satovi koristili u astronomiji i astrologiji. Najstariji zapis o njima datira iz 6 stoljeća pr. Kr. Vodeni satovi su se podešavali sa Sunčanim satovima, jer je primjećeno da protok vode ovisi o vlažnosti zraka i hlapljenju vode. Kasnije su zamijenili vodu sa živom ili pijeskom. Poznati astronom Zhang Heng je ugradio vodeničko kolo i jednu dodatnu posudu, jer je primijetio da protok vode ovisi o visini vode u posudi (hidrostatički tlak).
Danas u Pekingu za turiste još uvijek radi vodeni sat na Kuli s bubnjevima. Na njoj svakih 15 minuta izlazi mala brončana figura koja udara u činele. Taj vodeni sat koristi još zapinjač i lančani prijenos.
Miristamin oksid
Miristamin oksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 257,455 Da.
Hram Lingyan
thumb|right|200px|Dvorana hiljadu Buda u hramu Lingyan, uključujući [[dougonge koji podržavaju krov.]] Hram Lingyan je budistički hram snješten u distriktu Changqing u Jinanu u kineskoj provinciji Shandong, oko 20 km sjeverno od grada Tai'an. Zemljište hrama se nalazi u dolini na zapadnom rubu gorja Taishan. Hram Lingyan ima izuzetno dugu i bogatu historiju, te je bio jedan od glavnih budističkih hramova u Kini u doba dinastija Tang i Song. Njegovi najpoznatiji objekti su Pizhi pagoda iz 11. vijeka, te Dvorana hiljadu Buda u kojoj se nalazi Budina statua iz doba dinastije Ming, kao i 40 glinenih statua luohana iz doba dinastije Song.
Vodeni sat
Stara Grčka i Rim
Vodeni je sat još vredniju zadaću našao u sudnici, gdje je strankama određivao koliko smiju govoriti. Ako bi se govor morao načas prekinuti, primjerice zbog uvida u spis, izlazna bi se cijev začepila voskom, a odčepila tek kad bi govornik nastavio. U sportu se pak njima, na rimskim igralištima, određivao pobjednik utrka.
U Ateni je pak Kula vjetrova, koju je sagradio astronom Andronik negdje pri početku 1. stoljeća pr. Kr., na vrhu imala Sunčani sat, a u unutrašnjosti složeni vodeni sat, koji je pokazivao vrijeme preko brojčanika, dok je okretni disk pokazivao gibanje zvijezda i godišnji put Sunca kroz zviježđa.
Islamski svijet
Kasnije su u islamskom svijetu bile napravljene upravo veličanstveni vodeni satovi. Jedan su posebno kićen primjerak emisari kalifa Haruna al-Rašida donijeli iz Bagdada Karlu Velikom (724. - 814.), vladaru Svetoga Rimskog Carstva. U 11. stoljeću arapski mehanici u Toledu napravili par velikih vodenih sat s posudama koje su se punile kad bi mjesec rastao, a praznile kad bi opadao. One su pak bile napravljene tako promišljeno, da su radile preko stotinu godina bez ikakve potrebe za ugađanjem.
Roe, Arkansas
Rou je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 114, što je 10 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ž1019
Ž1019 je županijska cesta koja se nalazi u gradu Zagrebu. Sastoji se od sljedećih ulica (poredano od sjevera prema jugu):
Princeza Ōku
Princeza Ōku (大来皇女 or 大伯皇女) (12. februar 661 - 29. januar 702 ) bila je japanska princeza iz Asuka perioda. Bila je kćer cara Temmua i sestra Princa Otsua. Kao djevojčica je bila svjedokom Jinshinskog rata. Prema Man'yōshūu (Antologiji Deset hiljada listova), postala je prva Saiō koja je služila u svetištu Ise. Nakon smrti brata 686. godine vratila se iz Isea u Yamato kako bi pokopala njegove ostatke na planini Futakami, a nakon toga je i sama mirno umrla u dobi od 40 godina. Bratu je bila posvetila nekoliko pjesama.
Drest Gurthinmoch
Drest Gurthinmoch bio je kralj Pikta od 480. do 510.
Popisi kraljeva u Piktskoj kronici navode da je vladao 30 godina između vladavina Nechtana i Galana. Značenje epiteta Gurthinmoch je nepoznato, ali se špekulira da je prvi dio vezan uz velški izraz gwrdd, što znači "veliki".
Abafungin
Abafungin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 378,491 Da.
Daviston, Alabama
Daviston je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 214 stanovnika.
Givry (Saona i Loara)
Živri je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3596 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 138 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 209 metara (maksimalnoj 447 m, a minimalnoj 181 m).
Villaggio Col Pian, Belluno
Villaggio Col Pian je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Chen Zi'ang
Chen Ziang (, često pisan kao Chen Zi'ang, 661 (ili 656 )–702) bio je kineski pjesnik iz doba dinastije Tang. Smatra se važnom ličnošću za razvoj stila poezije za koji se danas koristi izraz "Tang". Bio je poznat zbog svog nezadovoljstva dotadašnjim oblicima poezije, te je inspiraciju pronalazio u dalekoj prošlosti, a što je za posljedicu imalo početak novog perioda. Navodi se kako je bitno uticao na pjesnike zlatnog doba Tanga kao što su Wang Wei, Li Bai i Du Fu.
Literatura
Wu, John C. H. (1972). The Four Seasons of Tang Poetry. Rutland, Vermont: Charles E. Tuttle. ISBN 978-0-8048-0197-3 Zhu Xiaoyin, The Reason for Chen Zi'ang's Death (关于陈子昂的死因) 1983
175
thumb|Faustina Mlađa
Godina 175. (CLXXV) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Pizona i Julijana (ili, rjeđe, godina 928. Ab urbe condita). Oznaka 175. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Galan Erilich
Popis kraljeva u Piktskoj kronici navode da je vladao petnaest godina između Dresta Gurthinmocha i zajedničke vladavine Dresta, sina Uudrostovog i Dresta, sina Giromovog.
Јорјо Тадић
Јорјо Тадић (Стари Град на Хвару, 5. јун 1899 — Београд, 4. октобар 1969) је био српски историчар и академик САНУ.
Биографија
Основну школу је завршио у родном месту а класичну гимназију у Задру и Сплиту. Историју и филозофију је студирао у Загребу, Берлину, Лајпцигу, Прагу и Београду. Био је једно време суплент Поморске академије у Котору а потом професор и директор Поморско-трговачке школе у Дубровнику. За доцента Филозофског факултета у Загребу изабран је 1935. на предмету историја новог вијека. Виши саветник министарства просвете у Београду постао је 1938. године. Од 1951. радио је као редовни професор Филозофског факултета на предмету Општа историја новог века. Био је и дописни члан Српске краљевске академије од 1940, а редовни члан САНУ од 1959. Секретар Одељења друштвених наука САН од 1. III 1963. до 6. IV 1966; од 10. V 1966. до 4. X 1969. Члан Председништва Српске академије наука од 15. IV 1960. до 1. III 1963; од 24. IV до 4. X 1969.а до смрти 1970, директор Историјског института у Београду. Био је и дописни члан ЈАЗУ.
Историографски рад
Његово дело настајало је током више деценија и чини га велики број радова о средњовековној историји Дубровника и о разним темама из српске и јеврејске историје у периоду између 16. и 18. века. Хронолошки се може поделити на два периода: предратни од 1925. до 1941. и послератни од 1945. до смрти 1969. године. Згрожен усташким злочинима и улогом римокатоличке цркве у НДХ, Тадић је, премда католик, старином досељеник из Пивске области у данашњој Црној Гори, 1942. године, заједно са Виктором Новаком, узео крсну славу и почео да слави Св. Јована.
Од свих истраживача дао је највише података и тумачења дубровачке историје Написао је биографије многих истакнутих личности из дубровачке историје између осталих и Фрања Гундулића, Николе Працатовића, Серафима Гучетића, Цвијете Зузорић и Јоханеса Газулуса у збирци радова Дубровачки портрети објављеној 1948. године у издању Српске књижевне задруге. У каснијој фази свог стварања претежно се окреће темама из привредне историје, а изучавање политичке историје оставља за скупове у иностранству где је обавио десетине радова прегледног карактера. Његови радови о привредној историји имају изузетно велики истоирографски значај због изношења низа, до тада, непознатих података о овој тематици. Заслугом Јорја Тадуића, који је пријатељевао са француским историчарем Фернаном Броделом, Бродел је имап прилику да се упозна са серијама грађе у Дубровачком архиву, што га је инспирисало да почне да пише о "дугом трајању" у историји Медитерана као целини.
Био је један од најбољих латинских палеографа свога времена. Изузетно је било његово познавање рукописа дубровачких канцелара и нотара средњег века. Систематски је објављивао дубровачку архивску грађу (Писма и упутства Дубровачке републике -{I}-, Прилози за историју здраствене културе старог Дубровника (заједно са Ристом Јеремићем), Дубровачка архивска грађа о Београд и Грађа о слиакрској школи у Дубровнику -{XVIII—XVI}- века у два тома).
Поред студија уско везаних за дубровачку историју значајан је његов рад на расветљавању привредне прошлости српских и балканских земаља средњег века. На основу дубровачке архивске грађе добио је читав низ бројчаних података о аграрној и рударској производњи у Србији средњег века. Проучавањем српске економије и друштва показао је како је Србија од Косовске битке до пада Деспотовине под турску власт имала једну од најразвијенијих рударских производњи у Европи онога времена. Указао је на развој трговачког сталежа у средњовековној Србији. Такође је указао на значај српске рударске производње за развој Дубровачке републике. Објављивао је и радове о култури Дубровника. као историчар културе нарочиту пажњу је посвећивао биографијама и разматрао је дела појединих књижевника и ликовних уметника. Посебно је занимљив његов рад на изучавању историје свакодневног живота у Дубровачкој републици, чију је историју, са свим њеним специфичностима, сматрао интегралном саставницом српске историје.
Његов последњи текст, "Сабласти круже Југославијом", објављен постхумно 1971. године упозоравао је на растући хрватски национализам и опасност од распада Југославије.
Nechtan Morbet
Nechtan, sin Eripov, bio je kralj Pikta od 456. do 480.
Popis kraljeva navodi niz epiteta za Nechtana: Morbet i Celchamoth te latinski Magnus (Veliki). Za njega se govori da je vladao dvadeset četiri godine. Jedan je od rijetkih monarha iz tog perioda o kome se u kronikama navodi nešto više od imena i godina vladavina, pa se navodi kako je osnovao Abernethy:"'Tako Nectonius Veliki, Wirpov sin, kralj svih pokrajina Pikta, ponudi Svetoj Brigid, do sudnjeg dana, Abernethy, sa svim svojim teritorijama ... Razlog za ovu ponudu je bio ovaj Nectonius, živeći kao izgnanik, nakon što ga je brat Drest prognao u Irsku, je molio Svetu Brigid da moli Boga za njega. I ona se molila za njega, i rekla: 'Ako dođeš u svoju zemlju, Bog će ti se smilovati. U miru ćeš vladati kraljevstvom Pikta.'"
Život Svetog Boitea, po kome je dobio ime Monasterboice, navodi da je Boite podigao Nechtana iz mrtvih, te ga povezuje sa Kirkbuddom u Strathmoreu.
Postoje pretpostavke da bi se te legende trebale povezivati sa kasnijim piktskim kraljem, koji je imao slično ime Nechtan, sin Irbov.
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu fakultet u sastavu Sveučilištu u Zagrebu.
Povijest
Početak postojanja Fakulteta veže se uz 1962. godinu kad je utemeljen studij PTT prometa. Godine 1965., osnivanje specijalizirane institucije – Instituta prometnih znanosti iniciralo je i financijski pomoglo trinaest tvrtki i asocijacija Republike Hrvatske.
Prometni studij za izobrazbu stručnjaka visoke stručne spreme organizirao je Građevinski fakultet 1968. godine, s tim da je nastava bila interfakultetska uz sudjelovanje nastavnika Arhitektonskog, Ekonomskog, Elektrotehničkog, Građevinskog, Strojarsko-brodograđevnog i Pravnog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu.
Potreba za kadrovima više i visoke spreme u cestovnom prometu uvjetovala je organiziranje izobrazbe kadrova u toj prometnoj grani. Nakon dvogodišnjih priprema, 1970. godine utemeljena je Viša škola za cestovni promet sa sjedištem u Kraljevićevoj ulici 24.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura, skraćeno škola Futura, nalazi se na adresi Divka Budaka 1D u Zagrebu (u blizini Kennedyjevog trga).
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Povijest
Studij zračnog prometa organiziran je 1972. godine kada je osnovana Viša zrakoplovna škola u Zagrebu s aeroprometnim i aeronautičkim smjerom, a kasnije i aerotehničkim smjerom.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Povijest
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura s pravom javnosti osnovana je 2003. godine u Zagrebu pod nazivom Privatna ekonomsko-informatička škola s pravom javnosti. Tada je upisana prva generacija učenika u prvi razred. Sa svakom školskom godinom rastao je broj upisanih učenika i razreda što je odraz kvalitete rada. U školskoj godini 2011./2012. škola mijenja naziv, te se zbog potrebe većeg prostora seli na trenutnu adresu.
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Povijest
Godine 1981. utemeljen je Centar prometnih znanosti s dvjema institucijama: Studij prometnih znanosti i Institut prometnih znanosti. Prvi se bavi znanstveno-nastavnim, a drugi znanstveno-istraživačkim radom u području prometa.
U čitavom razdoblju postojanja interfakultetskog studija, u određenom je obliku postojao studij željezničkog prometa, no njegov stvarni početak veže se uz datum izdavanja rješenja, 13. travnja 1982. U tom rješenju navodi se da Studij prometnih znanosti Sveučilišta u Zagrebu ispunjava uvjete za organizaciju i izvođenje nastave.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Povijest
Na početku rada škola je obrazovala učenike za zanimanje ekonomist. U siječnju 2010. godine od strane Ministarstva znanosti, obrazovanja i športa dobila je odobrenje za program kojim se učenike obrazuje za zanimanje tehničar za računalstvo. U školskoj godini 2012./2013. upisala je i prvu generaciju u program prirodoslovno-matematičke gimnazije. Na taj način postaje jedina privatna gimnazija s prirodoslovno-matematičkim smjerom.
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Povijest
Golem je rad bio uložen kako bi studij prometa zauzeo odgovarajuće mjesto u sustavu visokoškolskog obrazovanja na zagrebačkom Sveučilištu.
O fakultetu
Fakultet prometnih znanosti visoko je učilište iz područja tehničkih znanosti, polja tehnologija prometa i transport. Studenti stječu kompetencije o prometnom sustavu kao tehničkoj cjelini čija je svrha obavljanje prijevoza/prijenosa transportnih entiteta. Učinkovitost prometnog sustava očituje se u tehničkom, tehnološkom, ekološkom, organizacijskom, i ekonomskom smislu. Na studiju ITS-a i Logistike izučavaju se znanja prometne logistike, unutarnji i javni transport, distribucija i upravljanje zalihama u funkciji učinkovite proizvodnje. U području aeronautičkih znanosti stječu se znanja i vještine za uporabu, organizaciju i kontrolu odvijanja procesa zračnog prometa.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Povijest
Danas se škola nalazi na adresi Divka Budaka 1d, što je u neposrednoj blizini Ekonomskog fakulteta i ima odličnu prometnu povezanost (blizina tramvaja, vlaka i autobusa), blizina parka Maksimir i športsko-rekreacijskog centra Svetice. Škola ima odličan školski prostor koji je vrhunski opremljen najmodernijim nastavnim sredstvima i pomagalima.
Raspored i program
Škola nudi obrazovne programe u trajanju od četiri godine:
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Studiji
Preddiplomski Sveučilišni studij (6 semestara)
Stječe se naziv sveučilišni prvostupnik (baccalaureus) inženjer
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Raspored i program
Za programe ekonomist i tehničar za računalstvo predmeti su osuvremenjeni prema novom strukovnom kurikulumu koji je odobren od strane MZOS za školsku godinu 2013./2014.
Perktarit
thumb|Perktaritov [[monogram, pronađen na srebrnom denaru iskovanom iza 672]]
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Studiji
Stječe se naziv magistar inženjer.
Perktarit
Perktarit (Perctarit; Pertarito, ? - 688) bio je kralj Langobarda od 661. do 662. i od 671. do 688. Bio je mlađi sin prethodnog kralja Ariperta I. Nakon očeve smrti je prijestolje nakratko podijelio sa svojim bratom Godepertom; vjerske razlike među braćom, odnosno Godepertovo arijanstvo nasuprot Perktaritovog katoličanstva, su dovele od građanskog rata između Godepertovog dvora u Paviji i Perktaritovog dvora u Milanu. Godepert je u pomoć pozvao vojvodu Grimoalda, ali ga je Grimoald mučki ubio, preuzeo vlast, i na kraju protjerao Perktarita, koji je utočište pronašao kod Avara i njihovog kagana Kakara. Tom prilikom su, pak, zarobljeni Perktaritova supruga Rodelinda i sin Kuninkpert. Perktarit je poslije bio prisiljen bježati u Franačku.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Nastava i metode rada
Glavna obilježja su:
Piedinolfi, Latina
Piedinolfi je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Nastava i metode rada
U radu škole potiče se i priprema učenike za sudjelovanja na brojnim županijskim i državnim natjecanjima, na kojima učenici iz godine u godinu ostvaruju sve zapaženije rezultate.
Perktarit
Pred Grimoaldovim zahtjevom za izručenje se planirao skloniti u Britaniju, ali mu je Grimoaldova smrt 671. omogućila da se vrati u domovinu, svrgne Grimoaldovog sina Garibalda i preuzme vlast. Perktarit je kao kralj katoličanstvo učinio državnom religijom, ali je, s druge strane, odbio priznati vjerski autoritet pape. Sa Bizantom je sklopio mir. Godine 678. je Kuninkperta postavio za suvladara. Jedini vojni pohod koji je poduzeo bio je protiv Alagisa, pobunjenog vojvode od Tridenta. Uspio ga je poraziti, ali je ubrzo nakon toga ubijen.
Privatna gimnazija i ekonomsko-informatička škola Futura
Programerska grupa
Za sve učenike koji se žele upustiti u zanimljive vode programiranja organizirana je programerska grupa. S radom je počela školske godine 2010./2011., a nastavila se s radom i u narednim školskim godinama. Posebnost škole očituje se u podučavanju učenika za programiranje igrica na engleskom jeziku, dok će se od školske godine 2013./2014. početi s podučavanjem učenika za programiranje u android programu.
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Lokacija
mini|250px|Hrvatsko zrakoplovno nastavno središte u Lučkom Fakultet prometnih znanosti smješten je na tri mjesta u gradu: Vukelićeva 4, Kušlanova 2 i ZUK Borongaj, Borongajska cesta 83A, a posjeduje i prostorije u Zračnoj luci Lučko.
Harriet Tubman
Harriet Tubman (1820. - 10.3. 1913.) je američka crnačka aktivistica poznata po nadimku Crni Mojsije. Rođena je kao ropkinja u državi Maryland, odakle je godine 1844. pobjegla na Sjever koristeći se tzv. Podzemnom željeznicom. Nakon toga je uz pomoć abolicionista organizirala 19 ekspedicija tokom kojih je oslobođeno 300 robova. Južnjački robovlasnici su joj ucijenili glavu na 40000 US$. Za vrijeme američkog građanskog rata bila je špijun za vojsku Unije.
Piedinolfi, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Perktarit
Perktaritov život je postao predmetom Corneilleove tragedije Pertharite, kasnije obrađene i kao Händelova opera Rodelinda.
Blussans
Blisan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu
Djelatnici
Na Fakultetu djeluje 180 djelatnika, od toga 121 je nastavno osoblje, a u administraciji i ostalim službama 59 djelatnika.
Blussans
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 176 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 295 metara (maksimalnoj 482 m, a minimalnoj 290 m).
Zdravstveno veleučilište u Zagrebu
Zdravstveno veleučilište u Zagrebu najstarija je obrazovna ustanova visokoškolskog, stručnog, zdravstvenog obrazovanja u Hrvatskoj.
Viša škola za medicinske sestre i zdravstvene tehničare
mini|left|Vrata Zdravstvenog veleučilištaDanašnje Zdravstveno veleučilište osnovano je pod nazivom Viša škola za medicinske sestre i zdravstvene tehničare u Zagrebu 1966. godine, odlukom osnivača – Zajednice zdravstvenih ustanova Hrvatske, a zbog izražene potrebe za višom razinom obrazovanja dotadašnjih srednjoškolskih profila zdravstvenih djelatnika. U to vrijeme Škola je bila jedina visokoškolska ustanova u Hrvatskoj koja je provodila obrazovanje bolničkih i dispanzersko – patronažnih medicinskih sestara, te radioloških, sanitarnih i laboratorijskih tehničara, na razini tadašnje više stručne spreme. Obrazovanje studenta na studiju fizioterapije započinje 1968. godine, a radnih terapeuta 1986. godine.
Trajanje studija za sve smjerove na novo osnovanoj Višoj školi za medicinske sestre i zdravstvene tehničare, od osnivanja do 1998. godine, bilo je dvije godine ili četiri semestra, a nastavni programi bili su usmjereni stjecanju teoretskih znanja i praktičnih vještina, s naglaskom na ovladavanje praktičnim vještinama potrebnim za svakodnevni rad u zdravstvenoj praksi. Praktični dijelovi nastave odvijali su se u nastavnim radilištima suradnih zdravstvenih i drugih ustanova – u domovima zdravlja, općim i specijalnim bolnicama, kliničkim bolnicama, domovima umirovljenika, i dr. Osim studija u Zagrebu, trajno su organizirani studiji medicinskih sestara u Splitu, a povremeno u Osijeku i Požegi kao i studiji za radiološke tehničare u Splitu i Varaždinu.
Nekoliko godina organiziran je i studij za fizioterapeute u Igalu (Crna Gora), započet 1976. godine, kao područni studij tadašnje Više škole za medicinske sestre i zdravstvene tehničare u Zagrebu, koji je kasnije prerastao u Fakultet primjenjene fizioterapije u Igalu. Studiji za sve studijske smjerove bili su organizirani i kao redoviti i kao izvanredni studiji, tzv. studiji uz rad.
Počeci školovanja
mini|right|Gajeva ulica 49/1Počeci školovanja u Višoj školi za medicinske sestre i zdravstvene tehničare bili su više nego skromni. Vlastiti prostor za obavljanje djelatnosti Škole nije postojao. Središte Škole bilo je u iznajmljenim prostorima Centra za zaštitu majke i djece, u Klaićevoj ulici, gdje je Škola imala na raspolaganju prostor od oko 20 četvornih metara.
Nastava se odvijala u iznajmljenim prostorima na području cijeloga Zagreba. Nastavnici su isključivo bili u honorarnom radnom odnosu i to pretežno s Medicinskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu.
Preseljenje i udruženje s Medicinskim fakultetom
Godine 1970. iz vlastitih ušteđenih sredstava i sredstava kredita kupljen je prostor u Gajevoj ulici 49/1, površine 140 m2. Taj je prostor bio osnova daljnjeg prostornog razvoja Škole, jer je temeljem tog početnog kapitala drugim dugoročnim kreditom kupljena današnja zgrada Veleučilišta u Mlinarskoj cesti 38 u Zagrebu. Dobar početak samostalnog razvoja Škole naglo se prekida tijekom reforme sustava obrazovanja sredinom 80 tih godina. Pod pritiskom političkih odluka Škola je prisiljena 1984. godine udružiti se s Medicinskim fakultetom Sveučilišta u Zagrebu, zbog navodne racionalizacije kadrova, prostora i opreme.
Prije udruživanja s fakultetom, prikupljena su financijska sredstva za planiranu adaptaciju i rekonstrukciju potkrovlja zgrade u Mlinarskoj ulici 38, za potrebe nastavnika koji nisu imali vlastite kabinete. Iz tih sredstava tijekom 1986. godine adaptirano je i rekonstruirano potkrovlje.
Gubitak samostalnosti u idućih je 13 godina, sve do ponovnog osamostaljenja 1996. godine, značajno otežao mogućnosti razvoja svih studija, a posebno mogućnosti razvoja vlastitog nastavničkog kadra. Sva nastava u tom vremenu bila je u nadležnosti katedri Medicinskog fakulteta u Zagrebu, u pravilu nesklonih proširenju sadržaja bilo kojeg studija, a posebice nesklonih produžetku studija s dvije na tri godine. Prilika za proširenjem trajanja studija s dvije na tri godine, pružila se tek izdvajanjem od Medicinskog fakulteta 1996. godine i osnivanjem Visoke zdravstvene škole 1996. godine.
Zdravstveno veleučilište danas
frame|left|Zdravstveno veleučilište danas, Mlinarska cesta 38Demokratizacijom društvenih odnosa nakon uspostave nove Hrvatske države započinje i proces demokratizacije odnosa u visokom obrazovanju. Ponovno se javljaju zagovornici uvođenja binarnog sustava visokog obrazovanja tj. podjele visokoškolskih studija na stručne i sveučilišne i podjele visokoškolskih ustanova na sveučilišta], veleučilišta i [[Visoka škola|visoke škole. Te ideje i prijedlozi prihvaćeni su u novom Zakonu o visokim učilištima od 1993. godine, kojim je propisano da se stručni studiji još samo privremeno i iznimno mogu izvoditi na fakultetima, a u pravilu samo na visokim školama i veleučilištima, čime započinje proces osnivanja novih, samostalnih visokih škola i veleučilišta. Time se, nakon njihovog ukidanja sredinom osamdesetih godina, ponovno otvaraju velike mogućnosti samostalnog razvoja veleučilišta i visokih škola u Hrvatskoj.
Izdvajanje od Medicinskog fakulteta i osnivanje Visoke zdravstvene škole
Do formalnog osamostaljenja tadašnje Više medicinske škole i izdvajanja iz Medicinskog fakulteta u Zagrebu ne dolazi odmah po stupanju Zakona na snagu, već tek 1996. godine, osnivanjem Visoke zdravstvene škole Uredbom Vlade Republike Hrvatske od '''17. svibnja 1996. godine koja je stupila na snagu 24. svibnja 1996.''' objavom u Narodnim Novinama br. 41/96.
Medicinski fakultet vratio je Visokoj zdravstvenoj školi zgradu u Mlinarskoj 38, koja je integracijom sa fakultetom pripala u njihovo vlasništvo.
frame|right|Izdavačka djelatnostOdmah se pokušavaju realizirati već razrađeni prijedlozi novih trogodišnjih studijskih nastavnih programa na svim studijima, prijedlozi novih programa se upućuju Nacionalnom vijeću za visoku naobrazbu Republike Hrvatske na mišljenje. Nacionalno vijeće ih pozitivno ocjenjuje, nadležno Ministarstvo izdaje dopusnice, te se studiji na svim studijskim smjerovima od akademske godine 1999./2000. počinju izvoditi kao trogodišnji. Tako je Zdravstveno veleučilište uvelo prvi stupanj Bolonjskog modela studija 4 godine ranije od drugih visokoškolskih ustanova stručnih studija. Zbog toga je odmah po uvođenju Bolonjskog modela studija bilo moguće otvoriti i prve specijalističke diplomske stručne studije upravo na Zdravstvenom veleučilištu.
Osim nastavne djelatnosti, Škola obavlja i stručnu, znanstvenu i izdavačku djelatnost, upisuje se u Upisnik znanstvenih ustanova Ministarstva znanosti i obrazovanja i od osnivanja do danas ima prijavljene i provodi znanstvene projekte financirane od Ministarstva. Od ponovnog osamostaljenja odmah započinje i široka suradnja s Ministarstvom zdravstva u organiziranju i provođenju širokih programa trajnog obrazovanja za sve medicinske sestre u primarnoj zdravstvenoj zaštiti u Hrvatskoj i s Ministarstvom socijalne skrbi na programima razrade cjelovitog modela izvaninstitucionalne zaštite starijih ljudi.
Udruženje Dobrobit
U okviru Škole godinama djeluje i dobrotvorno udruženje „Dobrobit“ osnovano 1993. godine s ciljem pružanja pomoći i podrške prognanicima i izbjeglicama. Mnogi nastavnici i suradnici Škole koji nisu bili uključeni u izravne borbene aktivnosti, tijekom Domovinskog rata bavili su se pružanjem psihosocijalne pomoći i podrške stradalnicima rata, prognanicima i izbjeglicama, a nakon rata pružanjem pomoći starijim ljudima i njihovim obiteljima.
Vijeće veleučilišta i visokih škola
frame|right|Osnivačka sjednica Zajednice veleučilišta i visokih škola HrvatskeOsim svoje redovite stručne, nastavne, znanstvene, izdavačke i humanitarnih djelatnosti, nastavnici Zdravstvenog veleučilišta kao prvog veleučilišta osnovanog u Hrvatskoj osnovanog temeljem novog Zakona, vrlo su angažirani i u poticanju razvoja cjelokupnog sustava stručnog visokog obrazovanja tj. sustava novih veleučilišta i visokih škola. U travnju 2000. godine organiziraju osnivačku skupštinu Zajednice veleučilišta i visokih škola Hrvatske u cilju stvaranja udruženja svih tadašnjih dekana i rektora veleučilišta i visokih škola, a radi jačanja utjecaja sustava stručnih studija na sveukupni razvoj visokog obrazovanja u Hrvatskoj.
Promjena naziva u Zdravstveno veleučilište
Visoka zdravstvena škola, iako najveća ustanova u novom sustavu visokih škola i veleučilišta do 2005. godine i dalje nosi stari naziv – Visoka zdravstvena škola. Godine 2005., temeljem obrazloženog zahtjeva Stručnog vijeća Visoke zdravstvene škole, Vlada Republike Hrvatske na svojoj sjednici 18. ožujka donosi Uredbu o izmjeni Uredbe o osnivanju Visoke zdravstvene škole, koja stupa na snagu '''25. ožujka 2005. po objavi u Narodnim novinama (NN 39/2005) i kojom se Visoka zdravstvena škola preimenuje u Zdravstveno veleučilište'''.
Rješenjem Ministarstva znanosti i tehnologije od 22. srpnja 1998. godine Visoka zdravstvena škola upisana je u Upisnik znanstvenoistraživačkih pravnih osoba.