cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grnčište
Prirodni uslovi
Grnčište je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 15 kilometara južno.
Reljef: Naselje Grnčište se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je položeno iznad doline Vardara, na mestu gde se izdižu prva brda, koja dalje na jugozapadu prelaze u planinu Klepu. Naselje je položeno na približno 440 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Grnčište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1 stanovnika. Početkom 20. veka 1/3 naseljskog stanovništva bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata mahom iselili u maticu.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Palagetto, Pisa
Palagetto je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Cozumelska lisica
Znanstveno još nije opisana niti je dobila službeni znanstveni naziv, a kalsificira se rodu Urocyon. osim nje na otoku Cozumelu poznate su još tri endemske vrste carnivora: to su Nasua nelsoni, Procyon pygmaeus i Potos flavus.
El Zalate, Técpan de Galeana
El Zalate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Nekontaktirani narodi
Nekontaktiranim ljudima smatraju se plemena ili narodi koji žive izolirani od globalne civilizacije, bez kontakta s vanjskim svijetom. Malo je naroda koji su izbjegli bilo kakav kontakt s civilizacijom, a vjerojatno će u narednih desetak godina posve nestati. Otkrivanje mnoštva plemena i naroda izvan Starog svijeta počelo je otkrićem Amerike 1492. godine. Do tridesetih godina 20. stoljeća u gotovo sve kutke planeta Zemlje zašla je zapadna civilizacija. Autohtoni aktivisti za domorodačka prava traže preostale izolirane zajednice ostaviti na miru, jer bi kontakt kršio njihovo pravo na samoodređenje i vodio zamiranju njihove kulture. Većina preostalih kamenodobnih domorodaca nalazi se u gusto šumovitim područjima Južne Amerike (Amazona), Nove Gvineje i Indije. Znanje o navedenim zajednicama dolazi iz rijetkih često nasilnih susreta s njima ili iz zračnih snimki. Izoliranim plemenima može nedostajati imunitet na bolesti zapadnjaka, tako da kontakt može biti smrtonosan za cijele narode.
Azija
Dva plemena na Andamanskim otocima u Indijskom oceanu još uvijek izbjegavaju kontakt.
Sentinelci
Sentinelci, narod koji žive na ostrvu Severni Sentinel u Bengalskom zalvu. Nikada nisu imali kontakt s vanjskim svijetom. Govore sentinelski jezik koji nije klasificiran. Glede tehnološkog razvoja na dnu su ljestvice. Bave se lovom i skupljanjem plodova. Ne znaju brojiti dalje od tri, ne poznaju vatru ni poljoprivredu. Spadaju u rijetke nekontaktirane domorodačke narode. Po procjenama ih ima oko 250.
Codegazzi, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 964 m.
Nekontaktirani narodi
Sentinelci
Niskog su rasta (oko 160 cm), tamne kože i iznimno kovrčave kose. O njihovom načinu života zna se vrlo malo, pretpostavlja se da su prije oko 60 000 godina došli iz Afrike. Žive u kolibama. Koriste lukove i strijele, te harpune. Sentinelci koriste svinjsku lubanju, te još neke ornamente, kao i crvenu boju na odjeći, kao ukras. Poznati su po svojoj negostoljubivosti. Sve strance koji se približe ili nađu na otoku pobiju strijelama. Veliki potres i cunami 2004. nije ih uništio. Iz helikoptera uočena je nekolicina muškaraca koja je bacala kamenje i ispaljivala strijele u smjeru letjelice kako bi se obranila od nepoznatog predmeta u zraku. Od 1967. godine indijske su vlasti pokušavale stupiti u kontakt sa Sentinelcima, a te je "kontaktne ekspedicije" predvodio antropolog T. N. Pandit. U pitanju su bili planirani posjeti u kojima bi se domorocima ostavljalo "darove", primjerice kokosove orahe, na obali te ih se na taj način pokušavalo privoljeti na komunikaciju i promijeniti njihov neprijateljski stav prema gostima. Taj je program ugašen 1990-ih godina 20. stoljeća nakon što je par agresivnih susreta završilo tragično. Nekoliko je ljudi ubijeno. Godine 2006. Sentinelci su ubili dva ribara koji su nezakonito lovili ribu u blizini otoka.
Jarawa
Jarawa, domorodački narod koji žive na sjevernoj strani Južnog i Srednjog Andamana u Bengalskom zaljevu. Procjene govore kako ih ima između 250 i 400. Bili su nekontaktirani sve do 1998. godine. Govore jezikom jarawa. Lukom i strijelom love svinje, varane i ribe. Skupljaju sjemenke, bobice i med. Žive nomadski, u skupinama od 40 do 50 ljudi.
1970. izgrađena je autocesta kroz njihovu šumu. Vjeruje se da su preci naroda Jarawa i drugih preostalih naroda andamanskih otoka stigli iz Afrike prije 55 000 do 60 000 godina. Oni sebe nazivaju ang, što znači ljudsko biće, iako ih pohlepni vlasnici turističkih agencija tretiraju kao životinje u rezervatu. Jarawa znači gosti. Kako bi polugole domorotkinje natjerali na ples turisti im bacaju ostatke hrane, a novac koji zarade oduzimaju im korumpirani policajci u zamjenu za duhan. Stoga borci za domorodačka prava vrše pritisak na indijsku vladu da ih ostavi u izolaciji i na miru.
Vijetnam
Lovačko-sakupljački narod Chứt prvi je put zamijećen od sjevernovijetnamskih snaga tijekom Vijetnamskog rata. Žive u pećinama u provinciji Quang Binh. Vlada ih je više puta bezuspješno pokušala preseliti.
Australija
Zadnje nekontaktirano pleme bili su Pintupi otkriveni 1984. u Gibsonovoj pustinji u Zapadnoj Australiji.
Nova Gvineja
Danas na zapadnom indonezijskom dijelu otoka Nove Gvineje žive oko 44 nekontaktirana plemena. Najpoznatiji su Korovai, Asmati, Daniji i Yali.
Zbog neprohodnih močvara, planina i džungle, Australce nije zanimala unutrašnjost Nove Gvineje. Naselili su se uz samu obalu. Planinski masiv činio im se nenastanjenim i nepristupačnim, pa nisu imali interesa ni sredstava za poduzeti ekspedicije koje bi ga istražile. Međutim, u središtu otoka nije bio jedan planinski masiv, nego više njih visokih između 3 000 i 4 000 m. Između njih bile su plodne doline. Tamo nije vladala tropska klima nego umjerena, alpska. Nije bilo komaraca ni tropskih bolesti, a travnjaci i crnogorične šume bili su iznimno plodno tlo za poljoprivredu. Tu je sve do tridesetih godina 20. stoljeća izolirano živjelo gotovo milijun ljudi. Poznavali su poljoprivredu na način cikličke obrade tla, gnojenje tla, navodnjavanje, sadili su taro, slatki krumpir i povrće. Domaće životinje bile su im svinje. Vjerovali su u duhove predaka i često međusobno ratovali.
Leahy je okupio malu momčad bijelaca i velik broj papuanskih nosača, pa se 1930. zaputio u unutrašnjost. Pronašao je plodne doline nastanjene tisućama ljudi koji nikad prije nisu vidjeli strance. Papuanci su zanijemili od užasa misleći da se njihovi preci vraćaju iz svijeta mrtvih. Leahy je zamijetio da svi muškarci nose lukove, strijele i kamene sjekire, da su ukrašeni školjkama te da imaju ožiljke od ratnih ozljeda. Iznenadio se vidjevši uredna i razvijena sela. Imala su dobro tetošene vrtove s grahoricama, krumpirima i šećernom trskom posađenima u pravilnim redovima. Odvodni kanali vodili su kroz vrtove i dalje izvan kućnih ograda. U dvorištima oko kuća bile su posađene banane i raznoliko cvijetno grmlje. U potrazi za zlatom Leahy je poduzeo niz istraživačkih ekspedicija u unutrašnjosti Papuanske Nove Gvineje između 1930. i 1934. godine. Tom je prilikom ostvario prvi kontakt s desecima dotada nepoznatih naroda. Iza njega dolazili su misionari i vladini službenici. Gorštaci Nove Gvineje vremenom su pacificirani i akulturirani. Poneke zabite i daleke doline u kojima su i dalje izolirano živjeli Papuanci nalazile su se sve do sedamdesetih godina 20. stoljeća.
Papuanci su tijekom prvih posjeta bili zgroženi pojavom bijelaca. Isprva su vrištali bježeći glavom bez obzira. Ubrzo su se prvi drznuli približiti i shvatili kako im pridošlice ne žele nauditi. Među crnim nosačima neke bi žene prepoznale preminulog sina. Kad su bijelci podigli kamp, jedan od njih je otišao do potpuno osušenog drveta u blizini i odsjekao ga sjekirom kako bi se naložila vatra. Papuanci su živote provodili na relativno malom prostoru i poznavali su svaki kamen i drvo. Drvo je davno prije posadio starac koji je preminuo. Gorštacima je to bio očit znak da je bijelac koji je posjekao drvo upravo taj starac koji je uzeo što mu pripada. Bijelci su se kupajući u rijeci nasapunali toliko da bi se sve pjenušalo. Brđanima je bilo razvidno kako se radi o gnojnoj pjeni koja izlazi iz tijela mrtvaca. Leachy je jednom otišao do rijeke i u njoj ispirao zlato. Uzimao je prašinu iz rijeke, ispirao ju na pladnju i uzimao neke komadiće. Papuanci su kremirali svoje pretke i pepeo im bacali u rijeke. Stoga su mislili kako su se duhovi predaka vratili uzeti što je njihovo. Njihove je teorije definitivno potvrdio prizor u kojem jedan od bijelaca vadi umjetno zubalo iz usta. To ih je toliko zaprepastilo da su se opet razbježali na sve strane vrišteći. Znali su da se zubi mogu izvaditi iz lubanje mrtvaca, ali nikako iz lubanje živog čovjeka.
Papuanci materijal od kojeg su napravljeni šatori nisu mogli usporediti ni s čim njima poznatim osim oblaka. Stoga su mislili kako su ti bijeli šatori izrađeni od oblaka. Vidjeli su bijelce kako jedu i piju, ali nisu znali kako vrše nuždu kad imaju hlače. Kad je nakon nekoliko dana boravka kod jednog plemena Leahyeva ekspedicija napustila njihovo ozemlje dalje tragajući za zlatom, gorštaci su temeljito istražili sve u krugu kampa. Sve što je ostalo bijelcima (vrećica od čaja, ugasla šibica ili čep od konzerve) stavili su u posebnu torbu (bilum) i posvetili kroz cijeli niz obreda. Vjerovali su kako im kroz te stvari duhovi emitiraju svoju moć i snagu, pa su to posebno koristili kad su išli u rat. Kad su prekopali svu zemlju, pronašli su i zahod. Ustvrdili su kako je koža bijelaca drukčija, ali im izmet smrdi jednako kao i njima.
Mnoga je plemena bunila činjenica da je većina duhova crna poput njih, a nekolicina bijela ni poput čega što po znaju. Stoga su zaključili da su crnci duhovi predaka, jer su nalik njima, a bijelci su mitska bića. Prema mitu o postanku plemena Mikaru, strašni div Souw bio je ljut na svoje ljude. U mitsko doba početaka neke su ga poglavice zatekle kako ima spolni odnos sa svojom kćeri. Souw je postiđeno i pobješnjelo pobjegao, a Mikaru su znali da će se jednom vratiti i da će tada nastupiti kraj svijeta. Stranci su imali velike pse i bijelu zmijsku kožu baš kao i Souw. Mnogi su gorštaci, poput onih iz plemena Asaro i Kafe, mislili da bijelci imaju goleme spolne udove. Njihova je tradicionalna odjeća od lišća pokrivala samo spolni ud. Kad su dakle vidjeli da bijelci imaju hlače do poda, mislili su da im je spolni ud toliko dugačak da ga moraju omotati oko nogu i pokriti ga da se ne vidi. Budući da su bijelci nosili i košulje, vjerovalo se da spolni ud omataju i oko struka. Žene su sumanuto bježale čim bi ugledale bijelca. Prema mitu o postanku plemena Kafe, bijeli div Hefioza živio je u pećini na brdu iznad njihova sela, a imao je golem spolni ud koji mu je onemogućavao kretanje. Jednoga je jutra ugledao ženu u polju i pustio spolni ud da se odmota niz brdo sve do nje. Kad ga je žena osjetila između svojih nogu, zgrabila je kamenu sjekiru i nasjekla spolni ud na komade. Prvi se komad pretvorio u taro, a sljedeći u jam, bananu, tapioku i šećernu trsku. Žena tu nije stala nego je sjekla spolni ud sve dok nije postao normalne veličine. Hefioza je dotada umro, a žena ga je čarobnim napitkom oživjela i vjenčala se s njim, a njihova djeca preci su naroda Kafe. Neka su plemena diljem novogvinejskih planina vidjela bijelce kao stvoritelje.
Nakon dvije godine ekspredicija u planine, i to isključivo pješice, Leahy je uz pomoć stotina gorštaka izgradio prvu zrakoplovnu pistu, u mjestu Telefominu. Jednoga dana kad je gradnja piste dovršena, Papuanci su začuli neobičnu buku kakvu nisu poznavali. Isprva su mislili da dolazi iz podzemlja ili da je neko neprijateljsko pleme bacilo uroke na njih. Potom je netko na nebu zamijetio golemu pticu kako se približava. Bili su sigurni da je došao smak svijeta o kojem govore njihovi mitovi. Počeli su ubrzano obredno žrtvovati svinje. Čekali su kraj, ali on se nije događao. Ugledali su čovjeka kako ispada iz velike rajske ptice. Vidjevši kako čovjek iz ptice vadi kutije pune školjki koje im predstavljaju najveće blago, pomislili su da ta ptica nije došla uništiti svijet. Okružili su ju, približili joj se i uvidjela da je građena od najtvrđeg kamena i da nema perja. Neki su čak zavirivali pod stražnji dio ne bi li utvrdili kojeg je ptica spola. Leahy je iz nje izvadio mnoštvo zanimljivih stvari i školjki te ih podijelio domorocima nastojeći zadobiti njihovo povjerenje. Predložio je jednom poglavici poći s njime jedan dan u civilizaciju, na što je ovaj pristao. Nikad nije pomišljao da izvan njegovih planina postoji svijet, a sad je išao tamo. Ostao je zapanjen ugledavši more za koje je isprva mislio da je neki čudan oblik neba. Sve školjke koje njima znače bogatstvo na plaži leže razasute i nitko ih ne uzima. Neizmjerno se čudio provozivši se u automobilu, isprobavši hladnoću hladnjaka i čuvši gramofon. Najveće čudo od svega što je vidio bio mu je električni prekidač. Zapanjen je ostao satima kraj prekidača i neprestano palio i gasio svjetlo. Kad se sutradan vratio svojim ljudima, nisu mu vjerovali o čemu on to priča. Povjerovali su mu kad im je dao kušati morsku vodu koju je donio u nekoj čudnoj boci.
Vremenom su prve Papuanke stupale u spolne odnose s bijelcima, pa se ispostavilo da su to ipak obični ljudi. Gdje god su kampirali bijelci su žicom ogradili kamp. Kad su razvukli žicu, pokazali su što će se dogoditi bilo kome tko se usudi prijeći. Doveli su svinju do žice, bijelac je uzeo štap, nešto je prasnulo i svinja je pala mrtva. Papuanci su bili u šoku od te magije, ustvari pucanja iz puške, pa se nisu usuđivali prelaziti crtu razgraničenja. Međutim, odvažnost se kod njih veoma cijenila i željeli su doći do školjki. Vremenom su sukobi postali učestaliji, pa je Leahy morao upucati kradljivce kako bi spriječio pobunu. U svojim zapisima je zabilježio da su on i njegova družina nevoljko ubili 41 Papuanca, ali točan broj vjerojatno je bio veći. Gorštaci su zapanjeni bijelcima relativno brzo prihvatili kršćanstvo. Leahy je jedan od prvih Europljana koji se popeo na Giluwe, najvišu papuansku planinu. To je bilo 1934. godine. Po odlasku Leahya i družine iz planina za gorštake je nastupilo zlatno doba. Opskrbljeni svom silom školjki mogli su puno češće upriličivati ceremonije i mnogo se raskošnije ukrašavati.
SAD
Sjevernokalifornijski domoroci Ishi, pleme Yahija, bili su posljednji domoroci s ozemlja današnjih Sjedinjenih Američkih Država koji su živjeli izvan euroameričke kulture. Otkrivene su 1911. godine.
Bolivija
Godine 2006. potvrđeno je postojanje pet nekontaktiranih naroda u Boliviji; za još tri skupine vjeruje se da postoje. Zajednice čije je postojanje potvrđeno su: Ayoreo u Nacionalnom parku Kaa-Iya del Gran Chaco, Mbya-Yuqui u rezervatu Yuqui i u Rio Usurinti (većina Yuquija danas je kobtaktirana, ostalo je par nekontaktiranih obitelji), Yurakare u Santa Cruzu i Beniju, Pacaguara u rezervatu Chacobo, te skupina Araona u rezervatu Araona i Toromone u Nacionalnom parku Madidi. Postojanje ostalih skupina, poput Nahua u NP Madidiju, nije potvrđeno.
Brazil
18. siječnja 2007. FUNAI je izvjestila da je potvrđeno postojanje 67 nekontaktiranih plemena u Brazilu, više od 40 u 2005. godini. Po tom je izvještaju Brazil prestigao otok Novu Gvineju (podijeljen između Indonezije i Papuanske Nove Gvineje) po broju nekontaktiranih zajednica.
Brazil ima najviše nekontaktiranih zajednica na svijetu. Sedam Terras Indígenas (TI) (rezervata) isključivo namijenjenih izoliranim ljudima su:
Nekontaktirane zajednice u ostalim TIs su:
16 nekontaktiranih plemena/naroda živi u saveznoj državi Amazonas, 7 u Rondôniai, 8 u Parái, 2 u Acreu, 3 u Mato Grossou, te jedna u državama Amapá, Maranhão, Roraima, Tocantins, Goiás i Minas Gerais. Možda su neki iselili preko državnih granica.
Kolumbija
Uslijed paravojnih sukoba, Kolumbija ne mari puno za nekontaktirane zajednice. Carabayo-Aroje su jedna skupina koja živi u Parque Nacional del Rio Pure. Nije poznato kako su Yari preživjeli. Nukaak Maku su kontaktirani 2003. godine i 65% ih je pomrlo uslijed zaraze. Dvije do tri skupine Nukaka i danas žive.
Ekvador
Nije poznato je li ijedan Tagaeri preživio do danas Nacionalnom parku Yasuni. 1990-ih je jedan Tagaeri kontaktiran od usamljenog lovca Huaorani, te mu rekao da su miroljubivi Tagaeri u opasnosti od neprijateljski raspoloženog plemena Taromenane. Tagaeri je također govorio o skupini Oñamenane koju čini pet ili šest ljudi, i još jednom plemenu imena Huiñatare. Godine 2003. oko 30 članova plemena Taromenane pobijeno je od Huaoranija u osveti za ubijenog lovca. U istoj godini 14 Tagaerija ubili su kamperi. U travnju 2006. jedan je kamper ubijen. U jednom mjesecu oko 30 Taromenanea i 10 kampera ubijeno je u sukobima, prema riječima Iki Ima Omene, vođe Huaoranija. U siječnju 2007. ekvadorski je predsjednik proglasio južni dio Yasunija zaštićenom zonom. (7,580 km2), u cilju zaštićivanja domorodaca. Istodobno je CONAIE je izvjestio da je 150–300 Taromenanea (podijeljenih u dva podplemena) i 20–30 Tagaerija nekontaktirano preživjelo ovdje. Oñamenane i Huiñatare su izumrli.
Paragvaj
Možda oko 300 članova plemena Totobiegosode nije kontaktirano; etničko podrijetlo vode od Ayoreoa, kojih ima oko 2 000. Misija New Tribes otkrila ih je 1990-ih. 1979. i 1986., misionari New Tribes optuženi su za za pomaganje u prisilnom kontaktiranju nomadskih Ayoreo Indijanaca, čiji su neuspješni pokušaji ostajanja u šumi doveli do nekoliko smrti. Neki su umrli ubrzo nakon što su dovedeni iz šume. Incident je prisilio neke Ayoreo pobjeći u Boliviju. Trenutno glavna prijetnja tim narodima su farmeri, koji su protuzakonito nasrnuli na njihovu zemlju. Godine 2004. skupina od 17 Ayoreo Totobiegosode dragovoljno je kontaktirana i odlučila se skrasiti (pet muškaraca, sedam žena i petero djece, u skladu sa Survival International). Nije poznato je li bilo više izoliranih Ayoreoa lijevo u džungli. U prvom tjednu rujna 2007. još jedna nekontaktirana banda Ayoreo-Totobiegosode uočena je od strane drvosječa u Zapadnom Chacou. Ayoreo su posljednji nekontaktirani Indijanci južno od Amazone. In 2008, a Paraguayan ruling blocked a Brazilian company from clearing Totobiegosode to make room for cattle ranches, although the forest is still being cleared illegally.
Peru
Danas u peruanskom dijelu amazonske prašume postoji pet rezervata namijenjenih domorocima. Život im zagorčavaju nezakoniti kamperi i farmeri i naftne kompanije koje su zakonito došle u posjed njihove zemlje.
Lesce
Lesce je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Lesce se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 2,778 stanovnika.
Curt Welch
Curtis Benton Welch (East Liverpool, Ohio, 11.2. 1862 - 29.8. 1896.) bio je američki profesionalni igrač bejzbola. Kao outfielder je igrao za Toledo Blue Stockings (1884), St. Louis Browns (1885-87), Philadelphia Athletics (1888-90), Baltimore Orioles (1890-92), Cincinnati Reds (1892) i Louisville Colonels (1893).
U 10 sezona je nastupio u 1.107 utakmica i 4.385 puta bio za palicom. Postigao je 915 runova, 1152 hitova, 215 doubleova, 66 tripleova, 16 home runova, 503 RBI, 453 ukradenih baza, 381 walkova, te imao prosjek udaraca .263 Batting Average.
Njemu se pripisuje Brownsovo osvajanje prvenstva American Association 1885. i 1887. godine, te nacionalno prvenstvo 1886.
Prema Dereku Zumsetgu, autoru knjige The Cheater's Guide to Baseball, Welch je imao običaj piti pivo za vrijeme utakmica, a sanduke js pivom je krio iza reklamnih panoa na Sportsman’s Parku.
Alexis, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 831, što je 32 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Egipatska astronomija
Egipatska astronomija počinje još u praistorijska vremena. Prisustvo kamenih krugova u Nabta Plaji iz 5. milenijuma pne. pokazuje značaj astronomije za verski život u Egiptu čak i u tom davnom vremenu. Godišnje izlivanje Nila je bilo povod da helijakalni izlasci (prva pojavljivanja zvezda u zoru) budu od posebnog interesa u određivanju vremena kada bi se ono moglo dogoditi.
Zato nije čudno da je 365-dnevni period egipatskog kalendara korišćen od početka istorije Egipta. Ovaj kalendar predstavlja i glavni doprinos egipatske astronomije, jer će 365-dnevnu godinu koristiti grčko-rimski i kasniji astronomi radi jednostavnijih proračuna (v. npr. načine prenosa vavilonske astronomije u grčki svet) a izvršiće uticaj i pri julijanskoj reformi kalendara, zahvaljujući čemu današnji de fakto svetski kalendar takođe ima 365-dnevnu godinu u svojoj osnovi. I sistem sazvežđa kakav su Egipćani koristili je izgleda u osnovi domaćeg porekla.
Precizna orijentacija egipatskih piramida je trajno svedočanstvo visokog stepena tehničke veštine u posmatranju neba, dostignutog u 3. milenijumu pne.. Pokazano je da su Piramide bile usmerene prema tadašnjoj polarnoj zvezdi, Tuban u Zmaju, koja to više nije zbog precesije ekvinoksa. Analiza lokaliteta Amun-Reovog hrama u Karnaku, uzimajući u obzir promenu nagiba ekliptike, pokazala je da je ovaj Veliki hram bio ustrojen prema izlasku Sunca na dan kratkodnevice. U drugim danima u godini, hodnik kroz koji sunčeva svetlost prolazi bi bio samo delimično osvetljen.
Astronomija je igrala značajnu ulogu u verskim pitanjima, za određivanje datuma festivala i časova noći. Sačuvani su naslovi nekih hramovnih knjiga, u kojima su beležena kretanja i mene Sunca, Meseca i zvezda. Naročito značajna tačka je bila izlazak Sirijusa (egipatski: Sopdet, grčki: Sothis), na početku godišnjeg izlivanja Nila.
Klement Aleksandrijski, pišući u rimsko doba, daje neku ideju o značaju astronomskih osmatranja za svete obrede:"I zatim Pevač uvodi Astrologa (ὡροσκόπος), sa horologijem (ὡρολόγιον) u ruci, i palmom (φοίνιξ), simbolima astrologije. On mora napamet znati hermetičke astrološke knjige, kojih je četiri na broju. Od ovih, jedna je o rasporedu nepokretnih zvezda koje su vidljive; jedna o položajima Sunca i Meseca i pet planeta; jedna o konjunkcijama i menama Sunca i Meseca; i jedna se bavi njihovim izlascima"
Astrologovi instrumenti ("horologij" i "palma") su visak i instrument za osmatranje. Oni su identifikovani sa dva objekta sa natpisima u Berlinskom muzeju; kratka drška na koju je okačen visak i palmova grana sa nišanskim prorezom na širem kraju. Taj kraj se drži blizu oka a visak u drugoj, verovatno ispruženoj, ruci. "Hermetičke" knjige koje Kliment pominje su u stvari egipatski teološki tekstovi, koji verovatno nemaju veze sa helenističkim hermetizmom.
Iz tabela zvezda na tavanici grobova Ramzesa VI i Ramzesa IX izgleda da je, radi utvrđivanja časova noći, čovek koji sedi na zemlji bio okrenut Astrologu tako da je linija osmatranja polarne zvezde prelazila posred njegove glave. U različitim danima godine svaki sat je bio određivan nekom zvezdom koja je kulminirala ili skoro kulminirala na liniji, a položaj ovih zvezda u tom trenutku je dat u tabelama putem odrednica kao "u sredini", "na levom oku", "na desnom ramenu" itd. Prema ovim tekstovima, istim načinom je određivana severna osovina prilikom gradnje ili obnove hramova, pa se može zaključiti da je bio uobičajen za astronomska osmatranja. U pažljivim rukama mogao je dati visokoprecizne rezultate.
Lova Rossetto-Veggo, Venezia
Lova Rossetto-Veggo je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
San Vicente Satélite, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
La Canterita, Comonfort
La Canterita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Opština Celaru, Dolj
Celaru je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Jenny Holzer
thumb|right|200px|Instalacija u predvorju [[7 World Trade Center|7 WTC]]
Jenny Holzer (1950 -) je američka konceptualna umjetnica, poznata po javnim umjetničkim instalacijama feminističke i društveno angažirane orijentacije.
Rancho Santa Rosa, Tlalpan
Rancho Santa Rosa je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3155 m.
Ordoviki
right|thumb|300px|Plemena u današnjem Walesu u doba rimske invazije. Na karti je, u svrhu referenci, ucrtana današnja anglo-velška granica.
Ordoviki (Ordovices) je bilo britsko pleme koje je u 1. vijeku živjelo na području današnjeg Walesa. Njihovo područje se nalazilo između Silura na jugu i Deceangla na sjeveroistoku. Tacit ih je opisao kao uzgajivače ovaca koji su živjeli u brdskim utvrđenjima.
Nekoliko godina nakon rimske invazije je Karatak, bivši poglavica Katuvelauna, stao na čelo Silura kako bi vodio borbu protiv rimskih osvajača. Tom ustanku su se priključili i Ordoviki, ali ih je nakon nekoliko godina mukotrpnih borbi godine 51. uspio poraziti rimski guverner Publije Ostorije Skapula. Ordoviki su tada na neko vrijeme prihvatili rimsku vlast, ali su se 70-ih ponovno pobunili i uspjeli uništiti jedan rimski konjički eskadron.
Zbog toga je godine 77/78. protiv njih pohod pokrenuo Gnej Julije Agrikola, i prema Tacitovim navodima, uspio istrijebiti cijelo pleme.
Bakar benzoat
Bakar benzoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 305,773 Da.
Cailhau
Kajo je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 231 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 221 metar (maksimalnoj 346 m, a minimalnoj 195 m).
Vicari, Palermo
Vicari je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2563 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Familia Aguilera, Mexicali
Familia Aguilera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Lujo Györy
Lujo Györy (Zagreb, 28. 5. 1930 - Zagreb, 28. 3. 2012), jugoslavenski i hrvatski rukometaš, rukometni sudac, dužnosnik i osnivač NK Jadran iz Poreča.
Biografija
Lujo Györy je rođen u Zagrebu 28. 5. 1930 godine od oca Aleksandra, rođenog u Budimpešti, predstavnika ugledne mađarske tvornice stakla "Argentum" i majke Tee, rođene Zagrepčanke. Od najranije mladosti roditelji su ga usmjeravali prema umjetnosti, osobito glazbi, ali i prema sportu. Lujin otac je igrao nogomet u Makabiju Zagreb, te je sa njime Lujo redovito odlazio na utakmice Građanskog i na druge sportske priredbe. Lujo se u djetinjstvu redom bavio plivanjem, vaterpolom i nogometom. Uspostavom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) otac mu je kao Židov bio uhićen i odveden u nepoznatom pravcu. Lujo se je za to vrijeme školovao kod franjevaca u njihovoj klasičnoj gimnaziji u Varaždinu. Pretkraj Drugog svjetskog rata, po završetku srednje škole, vratio se u Zagreb. U Zagreb se upisao u plivački klub "Mladost", gdje je trenirao plivanje i vaterpolo. Bio je drugi u Zagrebu na 50 metara slobodnim stilom. Nakon položene mature otišao je na praksu u banku u Poreč, gdje je ostao do 1951 godine. U Poreču je utemeljio NK Jadran čijim je bio i igračem. Osim nogometnog, osnovao je zajedno s još nekoliko suradnika i istoimeni plivački klub. Potom je odslužio redovni vojni rok Jugoslavenske narodne armije (JNA). Nakon odsluženog vojnog roka Lujo se vratio u Zagreb gdje se školovao na Višoj pedagoškoj akademiji, pohađajući smjer tjelesnog odgoja i engleskog jezika. U to je vrijeme počeo igrati rukomet, te je vrlo brzo do izražaja došao njegov golmanski talent. Igrao je za Mladost s kojom je osvojio državni kup FNR Jugoslavije 1956 godine i drugo mjesto 1957 godine. 1960 je godine prešao u GRK Zagreb, s kojim je kao nositelj slavne generacije (Slavko Bambir, Anton Bašić, Vojko Cigić, Vinko Dekaris, Krešimir Ježić, Zvonko Kocijan, Zdravko Malić, Ratko Pavičić, Davor Sujić, Ivan Špoljarić, Fedor Tolja, Vladimir Vićan, trener: Stjepan Korbar) osvojio naslove državnog prvaka Jugoslavije 1962, 1963 i 1965 godine, te drugo mjesto 1964 godine. Pisci povijesti rukometa smatraju ga začetnikom modernog načina branjenja, on je prvi uveo tzv. "lepezu" i "špagat", a i postavljanje tijela iskorakom naprijed. Njegove igre primijetio je izbornik Jugoslavenske rukometne reprezentacije za koju je odigrao 15 utakmica od 1961 do 1965 godine. Nastupio je na Svjetskom prvenstvu u Čehoslovačkoj 1964 godine kao kapetan reprezentacije, osvojivši sa Jugoslavijom 6. mjesto.
Lujo je aktivno igrao rukomet do 1967 godine. Nakon igračke karijere bavio se suđenjem, te je sudio na 1260 rukometnih utakmica. U 1. jugoslavenskoj rukometnoj ligi je sudio od 1970 do 1980 godine. Bio je i dužnosnik u GRK Zagreb. Nakon sudačke karijere, Lujo je obnašao dužnost saveznog kontrolora jugoslavenske lige od 1981 do 1990 godine, te je sudjelovao na brojnim seminarima kao predavač za rukometne suce i trenere. Kao nastavnik tjelesnog odgoja radio je 25 godina u zagrebačkom "Građevinskom školskom centru". Na "Europskom prvenstvu srednjih škola" u Bratislavi 1970 godine Lujo je sa svojom školom osvojio drugo mjesto. U Hrvatskoj je od 1991 do 1998 bio nadzornik i delegat u 1. hrvatskoj rukometnoj ligi. Poslije toga dobio je naslov rukometnog instruktora-nadzornika. Bio je predsjednik Zbora rukometnih sudaca Zagreba i člana Zagrebačkog rukometnog saveza.
Dvorište (Gradsko)
Dvorište je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Dvorište upravno pripada opštini Gradsko.
Prirodni uslovi
Dvorište je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 kilometara južno.
Reljef: Naselje Dvorište se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je položeno iznad doline Vardara, na istočnim padinama planine Klepu. Naselje je položeno na približno 620 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Dvorište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.
Papa Teodosije I od Aleksandrije
Patrijarh Teodozije I od Aleksandrije (Πατριάρχης Θεοδόσιος Α΄; ? - 5. jun 567) bio je patrijarh Aleksandrije, poznat kao posljednja osoba s tom titulom koju su kao svog poglavara priznavali i kopti i "pravovjerni" kršćani. Na mjesto patrijarha je izabran u februaru 535. naslijedivši Timotija III (IV). Međutim, vrlo brzo je njegova sklonost mijafizitstvu izazvala nezadovoljstvo "pravovjernih" kršćana, ali i bizantskog cara Justinijana. Već u februaru 536. ga je car dao prognati u Gornji Egipat, a na njegovo mjesto je postavljen patrijarh Pavle.
Kopti su, međutim, nastavili štovati Teodozija kao svog poglavara, a nakon njegove smrti su za njegovog nasljednika izabrali Petra IV. Raskol između Teodozijevih i Pavlovih sljedbenika je, pak, pri čemu su se potonji počeli nazivati melkitima.
Molino Rocca, Asti
Molino Rocca je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Palazzo, Pavia
Palazzo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Ljubno (Radovljica, Slovenija)
Ljubno je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Ljubno se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 478 stanovnika.
Осечина (варошица)
Осечина је насеље у Србији у општини Осечина у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 2704 становника.
Осечина је лоцирана с обе стране савременог пута Ваљево-Лозница, 34km северозападно од Ваљева и 130km југоисточно од Београда. У време формирања припада насељима збијеног типа и друмског облика. Одликује се знатном урбанистичком уређеношћу и комуналном инфрастурктуром.
У Осечини се сваке године одржава „Сајам шљива“, 2013. године је одржан осми пут.
Овде се налази Стара црква у Осечини.
Демографија
У насељу Осечина (варошица) живи 2426 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 35,5 година (34,8 код мушкараца и 36,3 код жена). У насељу има 984 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,22.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Bojar
Historija
Bojari su se pojavili u Kijevskoj Rusiji tokom 10.. - 12. vijeka, kao članovi kneževe pratnje (družina). Oni su zauzimali najviše položaje u vojsci i tadašnjoj malobrojnoj administraciji. Oni su također formirali bojarski savjet, ili Dumu - savjetovno tijelo kneza u važnim pitanjima po kneževinu.
Tokom 13. i 14. vijeka - bojari se pojavljuju i po sjeveroistočnom ruskim kneževinama, kao privilegirana klasa bogatih feudalaca, koji su služili knezu, kao njegovi pomoćnici i savjetnici, ali su zadržali pravo da napuste svoju službu i prijeđu drugom knezu bez gubitka feuda.
Od 15. vijeka do 17. vijeka - bojari Velike moskovske kneževine formiraju zatvorenu aristokratsku klasu, koja okružuje tron velikog kneza (kasnijeg cara) i vladaju zemljom zajedno s njim. Regrutirali su se iz redova nekih 200 porodica, koje su vukle svoju genealogiju od nekadašnjih kneževa, ili starih moskovskih bojarskih porodica i stranih aristokrata.
Titula bojar nije pripadala svim članovima tih porodica, već samo onom članu kog bi knez (car) odobrao.
Ispod bojara bila je klasa nižeg plemstva - okolniki. Iz te dvije klase formirao se bojarski savjet, koji je pomogao caru u kreiranju unutarnje i vanjske politike države. Odluke bojarskog savjeta, nakon što bih ih potvrdio car - imale su snagu zakona. U to vrijeme bojari i okolniki uglavnom su služili kao šefovi carskih ureda, pokrajinski gubernatori i komandanti u vojsci.
Taj okoštali sistem nasljednih prava zvan - mestničevstvo (mестничество), ograničavao je cara u izboru glavnih suradnika i podređenih službenika, jer se nije gledalo na stvarne kvalitete, već puno više na aristokratsko genealoško stablo. Pritom je kod svakog izbora za neku visoku funkciju dolazilo do beskrajnih svađa između bojarskih porodica. Zbog svega tog je mestničevstvo ukinuto 1682. pa je time znatno ograničen utjecaj bojara.
Steia, Tomești
Steia je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Tomești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 325 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Crna slačica
Slačica se gaji, a raste i divlja i poludivlja bezmalo po celoj Zemljinoj kugli. Gaji se u znatnim količinama, naročito u Holandiji, Indiji, državama bivšeg SSSR-a, SAD, Italiji, Nemačkoj, Francuskoj.
Uslovi uzgoja
Seje se rano u proleće ili već krajem zime ako je vreme pogodno. Setva, obrada i sve ostalo je kao za uljanu repicu. Seje se oko 10 kg na hektar na rastojanju od 30 x 30 cm. Klijavost semena traje 3—5 godina i iznosi oko 85 %. Sumporna đubriva (gips) povećavaju procenat sumpornog heterozida.
Žanje se u leto dok je stabljika još zelena, kad lišće počne opadati i kad ljuske požute, a seme u donjim ljuskama postane mrko. Žanje se noću, za rose da se seme ne bi omlatilo. Snopići se ostave 10—15 dana u krstinama i kamarama da se osuše i zatim vrše ili mlati kao pasulj. Svaka ljuska ima desetak zrna. S jednog hektara se dobija oko 1.000 kg semena. Seme se osuši na tavanu kao žito i često lopata da se ne bi upalilo, dok se potpuno ne osuši.
Miyamoto Musashi II: Dvoboj u hramu Ichijoji
Miyamoto Musashi II: Dvoboj u hramu Ichijoji (続宮本武蔵　一乗寺の決闘) je japanski historijski film snimljen 1955. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja adaptaciju dijela romana Musashi Eijia Yoshikawe, odnosno nastavak filma Miyamoto Musashi i drugi dio tzv. Samurajske trilogije. U njemu Toshiro Mifune ponavlja naslovnu ulogu, odnosno nastupa kao Miyamoto Musashi, znameniti japanski mačevalac iz prve polovice 17. vijeka. Radnja pokazuje kako je, tada još uvijek pod imenom Takezo, izgradio reputaciju borilačkog majstora, ali kako ga zbog toga izazivaju suparnički mačeovaci na čelu sa Seirujom Oshiokom (koga tumači Akihiko Hirata).
Crna slačica
Seme
Zrelo i osušeno seme slačice je okruglasto, mrkocrveno, sitno, u prečniku svega 1—1,6 mm veliko. Lupom se vidi kako je veoma fino i pravilno mrežasto-jamasto naborano. Na preseku semena vidi se lupom žuto-zelenkasta uljasta klica sa dva velika kotiledona savijena jedan oko drugog kao oluci. U otvoru ovog oluka vidi se obrnut, valjkast, povijen korenak. U vodi seme postaje sluzavo i sklisko i mrežasti nabori iščeznu, jer episperm jako nabubri usled velike količine sluzi.
Slačično seme je bez mirisa. Međutim, kad se žvaće, ukusa je u početku uljastog, nagorkog i nakiselog, a zatim je ukusa i mirisa vrlo ljutog, peče, guši i pali. Taj isti ljuti miris oseti se kad se seme u prah stuca i pokvasi vodom (slačično ulje, alil-izo-sulfocijanid).
Brašno
Kad se slačično brašno (samleveno seme) pokvasi vodom, mora otpuštati vrlo ljut miris koji izaziva suze. Ovaj miris se ne može javiti ako prašak (ili seme) prelijemo ključalom vodom, kiselinom, bazama ili alkoholom, jer tada enzim mirozin ne može delovati, ne može doći do hidrolize sinigrozida.
Slačično brašno iz koga je etrom ili petroletrom odstranjeno masno ulje ima beličastu boju, bolje se čuva jer se ne užeže i aktivnije je. Kad se prokuva 1 g slačičnog brašna u 50 cm³ vode i filtruje, tečnost, kad se ohladi, ne sme poplaviti s jodnim rastvorom (skrob). Slačično seme mora dati najmanje 0,7% alil-izo-sulfocijanida.
Ribera, New Mexico
Rajbera je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Crna slačica
Slačično etarsko ulje
Ovo etarsko ulje je vrlo efikasno i energično antiseptično i paraziticidno sredstvo, ali je opasno, te u rukama nestručnjaka može izazvati teška trovanja, pa čak i smrt!
San Antonio Teacalco, Natívitas
San Antonio Teacalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2194 m.
Los Aguacates, Santa María del Oro
Los Aguacates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 888 m.
Rincón del Bosque, Huitzilac
Rincón del Bosque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2356 m.
Crna slačica
Slačično etarsko ulje
Prema tome, slačično etarsko ulje ne postoji u semenu slobodno, kao što je to slučaj s većinom drugih etarskih ulja u bilju, nego je vezano u obliku heterozida rastvorenog u svim ćelijama koje ne sadrže enzima mirozina. Zato se hidroliza i oslobođavanje ulja ne mogu odigrati u netaknutom semenu, jer su mirozin i sinigrozid lokalizovani u različitim, odvojenim ćelijama. Etarsko ulje se dobija destilacijom iz semena, koje je prethodno samleveno i ceđenjem pod pritiskom oslobođeno masnog ulja, a zatim macerovano u hladnoj vodi! Ovo ulje je bezbojna ili žućkasta, bistra tečnost, ljutog i prodornog mirisa, izaziva suzenje, jako draži sluzokožu, koža pocrveni i javljaju se plikovi, pa čak i rane; ukusa je vrlo ljutog. Rastvara se u alkoholu i etru, malo u vodi; u vodenom rastvoru se brzo raspada.
La Reforma, Álamo Temapache
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Crna slačica
Slačično etarsko ulje
Zbog toga se ovo ulje u apotekama drži pod ključem i izdaje se samo na lekarski recept. U apotekama i u farmaceutskoj industriji od slačičnog ulja se spravlja velik broj raznih lekova, ali se oni smeju upotrebiti jedino i isključivo po savetu lekara. Upotreba na svoju ruku, nestručno i neznalački, često izaziva neželjene posledice koje se, ako bolesnik preživi, teško leče. Od 4 grama slačičnog ulja zec ugine za nepuna dva sata, a od 15 grama za svega 15 minuta. Aktivni sastojak slačičnog etarskog ulja (alilizo-tiocijanid) ima mali molekul i zbog toga brzo prodire u sve organe, a izlučuje se preko pluća i mokraćom.
Antibakterijska moć slačičnog etarskog ulja je vrlo velika. Otud opravdana upotreba tzv. senfa ili mustarda kao začina i dodatka uz mnoga jela, osobito slana. Ljutina slačice deluje, dakle, preventivno.
Valleyview, Ohio
Valivju je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Crna slačica
Sastav
U slačičnom semenu ima oko 5% sinigrozida (sinigrina), što čini 0,7 °/o do 1,3% etarskog ulja. Ima još i oko 32% masnog ulja, do 25% belančevina, do 20% sluzi, enzima mirozina i tragova sinalbozida. U slačičnom ulju ima 90 % alil-izosulfocijanida. Vrednost crne slačice određuje se prema procentu sinigrozida, a ovaj se izračunava na osnovu određivanja alil-senevola. Tačan postupak određivanja opisan je u farmakopeji.
Upotreba slačice
I za spoljnu, a pogotovo za unutrašnju upotrebu slačice, pitati lekara.
Ribera, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 416.
Valleyview, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 620, što je 19 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Reforma, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 710 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Kartimandua
Kartimandua (Cartimandua, vladala cca. 43-69) bila je kraljica britskog plemena Briganti. Na vlast je došla u vrijeme rimske invazije na Britaniju te organizirala veliku konfederaciju plemena koja su se priklonila rimskim osvajačima. Tacit nju i njegog supruga Venucija opisuje kao vrijedne i odane rimske saveznike. Godine 51. je tako pobunjeničkog vođu Karataka izručila Rimljanima nakon što je kod nje pokušao pronaći utočište poslije poraza. Kartimandua je za taj čin od cara Klaudija primila obilnu novčanu nagradu. Godine 57. se pak razvela od svog muža kako bi se udala za njegovog štitonošu Velokata. To je dovelo do svađe među bivšim supružnicima, koja je eskalirala kada je Kartimandua zarobila Venucijeve rođake. Bijesni Venucije je protiv nje digao ustanak, ugušen tek uz intervencijom IX hispanske legije pod Cezijem Nasikom. Dvanaest godina kasnije je Venucije digao novi ustanak, ali ovaj put Rimljani, prezauzeti metežom nastalim u Godini četiri cara nisu mogli poslati legije, pa je svrgnuta i protjerana, nakon čega nestaje iz historijskih zapisa.
Schwobfeld
Švobfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 112 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Švobfeld se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 355 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 112 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Sekst Afranije Bur
Bur je na mjesto pretorijanskog prefekta došao za vladavine cara Klaudija, a na podstrek njegove supruge Agripine Mlađe, koja je nastojala preko Bura svom sinu Neronu osigurati prijestolje. Antički izvori navode kako su Bur i Seneka prvih osam godina Neronove vladavine Rimu pružili koliko-toliku stabilnu i efikasnu državnu upravu. Bur je bio među Neronovim velikodostojnicima koji se složio s planovima za ubistvo Agripine. Međutim, s vremenom je izgubio uticaj na cara. Umro je 62. a špekuliralo se kako bi uzrok moglo biti trovanje.
Crowland
Crowland (ranije poznat kao Croyland; ime koje se danas koristi u crkvi) je gradić u engleskoj grofoviji Lincolnshire, smješten između Peterborougha i Spaldinga, poznat po dva historijska spomenika - srednjovjekovnoj opatiji Croyland i neobičnom trokutastom mostu Trinity Bridge sagrađenom u 14. vijeku.
Ronchi, Savona
Ronchi je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Lipica (Škofja Loka, Slovenija)
Lipica je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Lipica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 37 stanovnika.
Aquil Porvenir, Yajalón
Aquil Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
Glaciologija
thumb|right|250px Glaciologija je nauka koja spada u hidrologiju, koja ima za cilj proučavanje lednika, procesima njihovog nastajanja, kao i proučavanjem njihovog uticaja na životnu sredinu. Reč glečer dolazi od latinskog glacies  što označava led ili mraz.
Glaciologija je interdisciplinarna geo nauka koja povezuje geologiju, klimatologiju, meterologiju, hidrologiju, biologiju i ekologiju. Disciplina takođe oblikuje deo fizičke geografije.
Pregled
Područja proučavanja unutar glaciologije uključuju glacijalnu istoriju i rekonstrukciju prošlih obrazaca glacijacije, uticaj lednika na klimu i obratno, dinamiku kretanja leda, doprinose lednika eroziji i geomorfologiji, životne oblike koji žive u ledu i tako dalje.
Glaciologija je očekivano jedna od ključnih područja podržanih polarnim istraživanjima.
Tipovi
Postoje dvije opšte kategorije glacijacije koje glaciolozi razlikuju: alpska glacijacija, akumulacije ili "reke leda" ograničene dolinama; i kontinentalna glacijacija, neograničene akumulacije koje su nekad pokrivale većinu severnih kontinenata.
Vicekraljevstvo Nova Granada
Vicekraljevstvo Nova Granada (španjolski: Virreinato de la Nueva Granada) je ime što je 27. svibnja 1717. dobio španjolski kolonijalni teritorij na sjeveru Latinske Amerike, a kojeg su sačinjavali, primarno, dijelovi današnje Kolumbije, Paname, Ekvadora i Venezuele. Teritorij Paname vicekraljevstvu je pripojen 1739. godine. Uz ova područja, teritorij Nove Granade uključivao je i Gvajanu, Surinam, dijelove sjeverozapada Brazila, sjever Perua, Kostariku i Nikaragvu. Uz nekoliko turbulentnih događaja, kolonijalna uprava formalno je postojala do 7. kolovoza 1819. godine.
Vojko Kavić-Kardoš
Vojko Kavić-Kardoš (Zagreb, 13. 5. 1918 – Koncentracijski logor Jadovno, 1941), jugoslavenski kazališni glumac-volonter.