cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leovigild
Vladavina
Leovigild je takođe pokušao da utre put ka ukidanju izborne i prelasku na naslednu monarhiju time što je proglasio svoje sinove Hermenegilda i Rekareda svojim savladarima, i dodelio im na upravu neke provincije. Hermenegild, stariji sin, bio je oženjen franačkom princezom Ingundom, kćerkom Zigeberta I, kralja Austrazije iz Meca.
Verske nesuglasice
Godine 582. Leovigild je osvojio Meridu, koja je bila pod kontrolom katoličkog biskupa, Masone, još od 570. godine. Masona je ubrzo proteran na tri godine, verovatno zbog umešanosti u Hermenegildovu pobunu i konflikt između arijanskih i katoličkih sveštenika oko prevlasti u gradovima.
Uvidevši da verski raskol samo slabi njegovo kraljevstvo, godine 580. Leovigild je sazvao sinod arijanskih biskupa na kome je zatraženo da se rimokatolici pokrste u arijanstvo i insistirao je na postavljanju arijanskih biskupa što je izazvalo otpor katoličkih biskupa, a Betika se pobunila (583—584) pod vođstvom njegovog sina Hermenegilda koji je pod uticajem svoje žene i biskupa Sevilje, oca Leandra, 579. prihvatio hrišćansku ortodoksiju. S početka su mu pomogli Svevi i Vizantinci, mada, kad je kasnije otputovao u Carigrad da traži pomoć, nije je dobio. Leovigild je odlučno nastupio, porazio Sveve i zauzeo Sevilju i Kordobu, zarobio Hermenegilda koji je kasnije bio ubijen. Takođe se borio sa Baskima u nepristupačnim pirinejskim planinama i sa Vizantincima, tako da do kraja njegove vladavine, od Iberijskog poluostrva, samo baskijske zemlje i mala teritorija pod vizantijskom vlašću na Mediteranu nisu pripadale Vizigotskom kraljevstvu.
Leovigild u suštini, nije bio ogorčeni protivnik pravovernih hrišćana, iako je morao da ih kažnjava kad bi kovali zavere protiv njega u dosluhu sa spoljnim neprijateljima. Dobrim delom je vladao uahvaljujući lokalnom ugledu katoličkih biskupa u određenim oblastima, od kojih su neke bile sedišta katoličkog hrišćanstva skoro četiri veka. Za Leovigilda, ortodoksno (katoličko) hrišćanstvo je bila religija njegovih hispanorimskih podanika i arijanizam je bila samojedna stvar više kojom bi kontrirao svom neprijatelju na jugu, Vizantiji, te je samim tim pokrštavanje za njega bilo uvod u izdaju.
Mnogo kasnije nakon Hermenegildovog pogubljenja, u 16. veku, papa Sikst IV ga je na insistiranje španskog kralja, Filipa II, kanonizovao pod imenom sv. Hermenegild. Njegova žena je pobegla u Afriku i tražila azil od Mauricija od Vizantije, ali je umrla na putu. Njihov sin, Atanagild, predat je po naređenju vizantijskog cara svojoj babi s majčine strane, Brunehildi, čemu se usprotivio Leovigild. Leovigild je takođe proterao katoličkog biskupa koji je preobratio Hermenegilda, i koji je mnogo pre Hermenegildovog ustanka, proveo određeni broj godina (579—582) u Vizantiji; Katolička crkva ga je kanonizovala kao sv. Leandar Seviljski. Grgur Veliki daje neke živopisne detalje o arijanskom fanatizmu sa prilično katoličke tačke gledišta verzije ovih događaja (Dijalozi, III, 31).
Značaj
thumb|250px|Vizigotska kraljevina nakon Leovigildove smrti
Leovigildova poslednja godina prošla je u ratu sa Francima na severnim granicama kraljevstva. Međutim, Leovigild se može smatrati jednim od najefikasnijih vizigotskih kraljeva u Hispaniji, obnavljačem vizigotskog jedinstva. Vladao je iz Toleda, grada gde je premestio prestonicu vizigotskog kraljevstva, što je označilo prvo pomeranje centra kulture sa obale Mediterana ka unutrašnjosti poluostrva.
Vizigoti u Hispaniji su sebe smatrali naslednicima Rima, na njegovim neprijateljima. Do Leovigildove vladavine, Vizigoti su kovali novac koji je bio imitacija vizantijskog novca koji je cirkulisao u vizantijskoj provinciji u Betici, Spaniji. Od Leovigildove vladavine pa na dalje, Vizigoti su počeli da kuju novac sa sopstvenim dizajnom.
Ibero-rimska kultura čiji je centar bio urbana sredina (gradovi), ušla je u dekadenciju za vreme Leovigildove vladavine. Vizigotsko društvo u Hispaniji se baziralo na regionalnim i lokalnim gospodstvima kojima su vladali vojvode, vojne vođe, i vladari manjih teritorija koji su se zvali grofovi. Slična evolucija je postojala i u Italiji i na istoku, iako nešto sporijeg tempa. Nova administrativna podela teritorija zasnovana na vojvodstvima je imala za cilj da liči na rimsku administrativnu podelu na provincije.
Sa smrću Leovigilda, njegov sin, Rekared I, koji je odbacio arijanizam i prihvatio ortodoksno hrišćanstvo 589. godine, doneo je religiozno i političko jedinstvo Vizigotskom kraljevstvu i njegovim podanicima.
Holcombe, Wisconsin
Holkombi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 267.
Ptice vodarice
Pticama vodaricama ili vodenim pticama naziva se u svakodnevnom govoru niz vrlo različitih ptica iz skupina koje često nisu međusobno bliže srodne, ali se redovno zadržavaju na vodi, plivajući ili roneći, a uz to imaju kao prilagodbu razvijene plivaće kožice:
Protein višestrukog PDZ domena
Protein višestrukog PDZ domena je protein koji je kod ljudi kodiran MPDZ genom.
Interakcije
MPDZ formira interakcije sa CD117, PLEKHA1 i 5-HT2C receptor.
San Antonio, New Mexico
San Antonio je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 165.
Alfonso VIII od Kastilje
Alfonso VIII od Kastilje zvan od Navasa (el de las Navas) ili Plemeniti  (?, oko 1155. - Burgos, 6. oktobar 1214.) bio je od 1158. do smrti kralj Kastilje i Toleda.
Biografija
Alfonso VIII je rođen kao sin kralja Sancha III, oca je naslijedio kad je imao samo tri godine.
Još i prije nego što je Alfonso stupio na tron, vladavina mu je bila ugrožena unutarnjim sukobima i uplitanjem Kraljevine Navare u kastiljske poslove. Tokom svoje vladavine održao je savezništvo sa Kraljevinom Aragon, pa je s njom 1179. sklopio pakt u Soriji. Njime je utvrđena buduća granica između Kastilje i Aragona kad se dovrši rekonkvista nad maurskom Španjolskom.
Od 1172. do 1212. borio se protiv invazije islamskih Almohadida, koji su ga porazili 1195. Te iste godine kraljevi Leona i Navare napali su Kastilju, ali se Alfonso uz pomoć aragonskog kralja Pedra II uspio odbraniti.
Kulminacija njegove vladavine bila je 1212., tad je Alfonso u Bitci kod Navas de Tolose pobjedio u almohadidskog sultana i time dokinuo njihovu vlast po Španjolskoj.
Monterosso, Asti
Monterosso je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Donji Lakočerej
Donji Lakočerej je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Donji Lakočerej pripada opštini Ohrid.
Prirodni uslovi
Naselje Donji Lakočerej je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 5 km severno.
Donji Lakočerej se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno u nevelikom Ohridskom polju, koje se pruža na severoistočnoj strani jezera. Istočno od naselja izdiže se planina Galičica, a severozapadno pobrđe Gorenci. Nadmorska visina naselja je približno 720 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Dobovjani
Dobovjani su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Dobovjani pripadaju opštini Struga.
Pomarance, Pisa
Pomarance je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3065 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Dobovjani
Prirodni uslovi
Naselje Dobovjani je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 10 km severno.
Dobovjani se nalaze u istorijskoj oblasti Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno u severnom delu Struškog polja, na mestu gde Crni Drim utiče u klisuru. Severno od naselja se izdiže planina Karaorman, a zapadno Jablanica. Nadmorska visina naselja je približno 690 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Dobovjani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 475 stanovnika.
Većinska veroispovest je islam.
Ivo Banac
Ivo Banac (Dubrovnik, 1. ožujka 1947 - 30. lipnja 2020) je bio hrvatski povjesničar, publicist, aktivist i liberalni političar. Poznat je kao autor niza zapaženih knjiga koje su se bavile poviješću Jugoslavije i južnoslavenskih prostora, profesor povijesti južnoslavenskih naroda na Yaleu, kao vođa hrvatske Liberalne stranke početkom 2000-ih i predsjednik Hrvatskog helšinskog odbora krajem 2000-ih.
Biografija
Rodio se u Dubrovniku, u građanskoj obitelji koja je od tadašnjih jugoslavenskih komunističkih vlasti bila označena kao "narodni neprijatelj". Otac mu je zbog toga 1947. emigrirao u SAD, a Ivo Banac je ostao u Jugoslaviji sve do 1959. kada se s majkom pridružio ocu. Otac mu je sljedeće godine poginuo u prometnoj nesreći.
Živio je u New Yorku, a potom studirao povijest na Sveučilištu Fordham, gdje je diplomirao 1969. Potom se preselio u Kaliforniju gdje je diplomirao i magistrirao. Prema vlastitim riječima, neko vrijeme je koketirao s maoizmom i nakratko postao član radikalno lijeve organizacije Studenti za demokratsko društvo. Od 1972. do 1979. je radio na Stanfordovoj katedri za povijest i lingvistiku, a potom otišao na Istočnu obalu predavati na Yaleu, gdje to i danas čini.
Od 1970. pa sve do 1990. Banac je redovno posjećivao tadašnju Jugoslaviju, a postao je blizak prijatelj hrvatskog disidenta Vlade Gotovca. Godine 1990. je postao član HAZU, a postao je član Hrvatske socijalno liberalne stranke (HSLS). U javnosti se počeo isticati svojim žestokim kritikama politike Franje Tuđmana prema BiH za vrijeme rata.
Kada je u HSLS došlo do 1997. sukoba između Budišine frakcije koja je htjela stvoriti koaliciju sa Tuđmanovom strankom HDZ i Gotovčeve frakcije koja je htjela ostati u opoziciji, Banac je podržao Gotovca. Poslije Gotovčevog poraza na unutarstranačkim sukobima Banac se Gotovcu priključio u novoosnovanoj Liberalnoj stranci (LS). Ona je nakon izbora 2000. ušla u koaliciju sa HSLS i SDP na čelu s Ivicom Račanom, odnosno formirala tzv. trećesiječanjsku vlast.
Banac je tada privukao veliku pažnju kolumnama u Feral Tribuneu, u kojima se ne samo distancirao od nove vlasti, nego ju je optuživao da predstavlja močvaru, odnosno nije dovoljno radikalna u obračunu sa nasljeđem Tuđmanove vlasti. S obzirom na reputaciju nezavisnog intelektualca, hrvatska javnost je bila iznenađena kada je 2003. pristao biti ministrom zaštite okoliša u Račanovoj vladi, a istovremeno je postao i predsjednik LS. Na tom je mjestu ostao tek nekoliko mjeseci, s obzirom da je na izborima 2003. pobijedio HDZ i vratio se na vlast. Na istim je izborima Banac izabran za zastupnika u hrvatski Sabor.
Nakon toga je Banac svoju stranku pokušao ujediniti sa liberalnom strankom HNS. Tome se suprotstavila frakcija na čelu sa Zlatkom Kramarićem, koja je tražila povratak u HSLS. Kada je na stranačkim izborima Kramarićeva stranka odnijela pobjedu, Banac je smijenjen sa čela LS. Tada je ostatak saborskog mandata (do 2007. godine) proveo kao nezavisni zastupnik.
Nedugo pred izbore 2007. godine, Banac je ponovno iznenadio hrvatsku javnost kada je dao javnu podršku HDZ-u i premijeru Ivi Sanaderu. To je obrazložio navodnim komunističkim tendencijama u SDP-u pod vodstvom Zorana Milanovića. Svoj tada otkriveni antikomunizam je istakao i kao predsjednik Hrvatskog helsinškog odbora u periodu od 2007. do 2009. godine, kada je ta organizacija većinu svojih aktivnosti usmjerila na razotkrivanje partizanskih i komunističkih zločina u drugom svjetskom ratu i neposredno nakon njih.
Marcon
Marcon je općina (comune) u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12565 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
El Ocote, Santiago Xanica
El Ocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xanica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 864 m.
Hueyrastrujo, San Pablo del Monte
Hueyrastrujo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2654 m.
Spider-Man: Homecoming
Spider-Man: Homecoming je američki science fiction akcijska filmska komedija snimljena 2017. godine u režiji Jona Watts. Predstavlja treću po redu ekranizaciju stripa o Supermanu, odnosno šesnaesti film iz ciklusa Marvelov filmski univerzum. U njemu Tom Holland ponavlja naslovnu ulogu koju je, tada kao sporedni lik, tumačio u filmu Captain America: Civil War. Radnja prikazuje kako mladi Peter Parker, nakon što je upoznao tajkuna i superheroja Tonyja Starka, postaje njegov štićenik i nastoji svoje adolescentske obaveze i način života pomiriti s borbom protiv kriminala. Film je doživio komercijalni uspjeh, a i stekao naklonost kritike, koja je posebno hvalila nastup Toma Hollanda.
Za 2019. godinu je predviđeno prikazivanje nastavka pod naslovom Spider-Man: Far From Home.
Radnja
Mladi Piter Parker/Spajdermen (Tom Holand), započinje samostalno delovati pod svojim novopronađenim identitetom u filmu Spajdermen: Povratak kući. Uzbuđen zbog iskustva koje je doživeo sa Osvetnicimama, Piter se vraća kući u kojoj živi s tetkom Mej (Marisa Tomej), gde ga pod budnim okom čuva njegov novi mentor Toni Stark (Robert Dauni Mlađi).
Piter se pokušava vratiti svojoj normalnoj svakodnevnoj rutini, iako ga u tome sprečavaju misli kako se još uvek mora dokazati kao pravi superheroj. A pravi trenutak za to možda će doći i mnogo ranije nego što se Piter nadao, kada se u gradu pojavi novi zlikovac – Lešinar (Majkl Kiton).
El Volcancillo, Santa María del Oro
El Volcancillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 908 m.
Charmes (En)
Šarm je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1749 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 477 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 100 m, a minimalnoj 47 m).
Cerro del Plumaje, Álamo Temapache
Cerro del Plumaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Salaš u Malom Ritu
Radnja
Radnja serije se dešava u izmišljenom banatskom selu Mali Rit za vreme Drugog svetskog rata. Mali Rit je naizgled mirno banatsko selo, čiji stanovnici ne pružaju otpor nemačkoj okupaciji. Zapravo, partizani se uzdržavaju od napada na selo, koje koriste kao tajnu bazu, da ne bi privukli pažnju Nemaca.
Ipak, idilu tokom okupacije, koju s vremena na vreme kvari narednik Riđi, narušava događaj u susednom selu, kada su partizani zapalili žito namenjeno Nemačkoj. Manšaftovci sprovode taoce iz susednog sela kroz Mali Rit. Vasa, najbolji drug i komšija Milana Maljevića, ogorčen što niko ne pruža bilo kakav otpor Nemcima, daje vodu taocima, zbog čega dobija batine od Riđeg. Da bi se osvetio za batine i poniženje, Vasa je odlučio da zapali žito namenjeno slanju u Nemačku, nadajući se da će vojnici koji su ga tukli biti kažnjeni.
Požar je doveo u selo lukavog i nemilosrdnog inspektora Šicera, kome odmah postaje sumnjivo da pre ovog incidenta u selu nije bilo nikakvih anti-okupatorskih akcija. Šicer otkriva mrežu partizanskih ilegalaca u selu, koju između ostalih čine krčmar Paja, seoski brica i Vasin otac. Ubeđen da je zagrebao ispod površine, Šicer odlučuje da uzme taoce (između ostalih Milanovog brata Petra i Vasinog oca), preteći da će svakog dana streljati po jednog taoca, dok ne dobije odgovor koji traži. Plašeći se za život svog sina i ostalih seljana, Milanova majka dovodi partizane u selo koji savladavaju nemački garnizon i oslobađaju taoce. Milan i Petar odlaze sa partizanima.
U drugoj celini serije, Milan je među partizanima, koji se spremaju da pređu Dunav kako bi prezimili. Ne želeći da sa sobom povedu Milana i izlože opasnosti, partizanski komandir šalje Milana i buntovnog tinejdžera Rašu sa „specijalnim“ zadatkom da prezime kod svoje kuće. Na putu se Raša razboli, a Milan odlazi u susedno folksdojčersko selo Jakobsfeld. Tu nalazi posao kao sluga uglednog domaćina Jakoba Jeriha. Milan preko noći odlazi u kolibu gde je sakrio Rašu, donoseći mu hranu, a kasnije ga krije u štali Jakoba Jeriha. Jerih će zavoleti Milana pa planira da ga usvoji, pod uslovom da zaboravi na svoje poreklo. U međuvremenu, Šlog, partizanski ilegalac iz grada saznaje da se u Jakobsfeldu nalazi odbegli Raša, i odlučuje da ga izbavi na svoju ruku.
Muzika
Muzičku temu Ja sam rođen tamo na salašu izvode Miomir Petrović i Dragan Mirković.
Mali Moravščak
Mali Moravščak je naselje u slovenskoj Općini Svetom Juriju ob Ščavnici. Mali Moravščak se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 11 stanovnika.
Hitlerjugend
Hitlerjugend (, skraćeno HJ, u prevodu Hitlerova omladina) je bila paravojna organizacija Nacističke partije. Postojala je od 1922. do 1945, i bila druga najstarija nacističa paravojna grupa, osnovana godinu dana nakon slične grupe za odrasle, Šturmabtajlung (SA).
Počeci
Hitlerjugend je osnovan 1922. kao. Sedište je bilo u Minhenu, Bavarska, svrha je bila treniranje i regrutovanje budućih članova SA (ili Olujne divizije), paravojnog krila Nacionalsocijalističke nemačke radničke partije ili NSDAP, nemačke nacističke partije.
Nakon neuspelog Pivničkog puča (1923), Hitlerjugend je zvanično raspuštena, ali mnogi elementi su jednostavno prešli u ilegalu, delujući u tajnosti u malim jedinicama. Organizacija je ponovo formalno uspostavljena početkom 1926, godinu dana nekon što je i sama Nacistička partija reorganizovana. Arhitekta reorganizacije je bio Kurt Gruber, student prava i Hitlerov poštovalac iz Plauena, Saksonija. On je spojio nekoliko tajnih omladinskih grupa, i osnovao organizaciju Großdeutsche Jugendbewegung (Omladinski pokret Velike Nemačke).
Nakon kratke borbe za premoć sa rivalskom organizacijom Gerharda Rosbaha, Šiljugend, Gruber je pobedio, i njegov Omladinski pokret Velike Nemačke je postao zvanična organizacija Nacističke partije. Jula 1926, je preimenovan u Hitler-Jugend, Bund deutscher Arbeiterjugend (Hitlerova omladina, savez nemačke radničke omladine) i, po prvi put, zvanično je postao deo Šturmabtajlunga.
Do 1930, Hitlerjugend je upisao preko 25.000 dečaka starih četrnaest godina i više. Takođe je uspostavljen i juniorski ogranak, Dojčes jungfolk, za dečake od deset do četrnaest godina. Devojčice od deset do osamnaest godina su imale paralelnu organizaciju, Bund Deutscher Madel(BDM), Savez nemačkih devojčica.
Do veće ekspanzije je došlo kada je 1933, Baldur fon Širah postao prvi Rajhsjugendfirer, i uložio mnogo vremena i novca u projekat.
Doktrina
Hitlerovi omladinci su bili viđeni kao budući arijevski nadljudi, i bili su indoktrinirani u antisemitizam. Jedan od ciljeva je bio da se u decu ugradi motivacija koja će omogućiti Hitlerovim omladincima da se kao vojnici verno bore za Treći rajh. Hitlerjugend je stavljao veći naglasak na fizički i vojni trening nego na akademsko uzdizanje.
Nakon što je izviđački pokret zabranjen u zemljama koje su kontrolisali Nemci, Hitlerjugend je sprovodio mnoge od aktivnosti izviđača, uz izmenjen sadržaj i nameru. Na primer, mnoge aktivnosti Hitlerjugenda su veoma ličile na vojni trening, jer su uključivale rukovanje oružjem, osnove strategije i slično. Doza surovog ponašanja starijih dečaka prema mlađima je bila tolerisana pa čak i ohrabrivana, jer se smatralo da će se na taj način odstraniti nesposobni a ostali će očvrsnuti.
Organizacija
Hitlerjugend je bio organizovan u korpuse pod vođstvom odraslih, a opšte članstvo su činili dečaci starosti od četrnaest do osamnaest godina. Od 1936, članstvo u Hitlerjugendu je bilo obavezno za sve mlade Nemce. Hitlerjugend je bio smatran i važnom stepenicom u budućem članstvu u elitnom SS. Članovi Hitlerjugenda su bili posebno ponosni na činjenicu da ih je SS darovao jednom zig runom (simbol pobede). SS je kao svoju oznaku koristio dve zig rune, i ovaj čin je predstavljao simboličko povezivanje dve grupe.
Hitlerjugend je bio organizovan u ćelije na nivou lokalnih zajednica. Takve ćelije su imale nedeljne sastanke na kojima su odrasle vođe podučavale nacističku doktrinu. Regionalne vođe su obično organizovale okupljanja i poljske vežbe. Najveći miting Hitlerjugenda je obično održavan jednom godišnje kod Nirmberga, gde su pristizali članovi iz cele Nemačke na godišnje okupljanje Nacističke partije.
Hitlerjugend je organizovao akademije za obučavanje, nalik pripremnim školama u Britaniji. One su bile zamišljene za obuku budućeg vođstva partije, i samo najradikalniji i najposvećeniji pripadnici su mogli da se nadaju prilici da pohađaju ove akademije.
Takođe je organizovano i nekoliko korpusa zamišljenih da obrazuju buduće oficire za Vermaht. Ove jedinice su pružale specijalistički pred-trening za vrste oružja za koje su se članovi Hitlerjugenda pripremali. Pomorski Hitlerjugend je, na primer bio najveći takav korpus, i služio je kao pomoć za vodena spašavanja za Krigsmarine (nemačka mornarica).
Zastave Hitlerjugenda
mini|150px|Zastava Hitlerjugenda (opšta zastava)|levo Osnovna jedinica HJ je bila Bann, ekvivalent vojnom puku. Ovih pukova je bilo više od 300 širom Nemačke, svaki jačine oko 6.000 dečaka. Svaka jedinica je nosila zastavu gotovo identičnog dizajna, a pukovi su se razlikovali po brojevima koji su bili izvezeni crnom bojom na žutoj traci iznad orlove glave. Dimenzija zastava je bila 200 cm sa 145 cm. Orao na zastavi je preuzet sa zastave bivše Carske Države Pruske. U kandžama je držao beli mač i crni čekić. Ovi simboli su korišćeni na prvim zvaničnim zastavama predatim Hitlerjugendu na nacionalnom okupljanju NSDAPa avgusta 1929. u Nirnbergu. Mač je predstavljao nacionalizam, a čekić je bio simbol socijalizma.
Zastave koje su nosili Gefolgschaft, što je ekvivalent čete brojnosti oko 150 dečaka, je imala amblem koji se sastojao od crne svastike. Ova zastava je bila 180 cm dugačka i 120 cm široka sa tri horizontalne trake, svaka širine 40 cm. Kako bi se razlikovale čete, kao i ogranci Hitlerjugenda kojima su pripadale, svaka zastava je imala malo polje za identifikaciju u gornjem levom uglu. Te zašivke su bila različitih boja u zavisnosti od ogranka Hitlerjugenda.
Zastave Dojčes jungfolka (DJ)
Dojčes jungfolk je bio omladinski ogranak Hitlerjugenda, za dečake od deset do četrnaest godina. DJ Jungbann zastave su obično bile istog stila kao i zastave Hitlerjugenda. Razlike su bile u sledećem: DJ je imao skroz crno polje; orao DJ je bio negativ HJ-orla (beli orao sa crnom svastikom); traka iznad orlove glave je bila bela, sa crnim slovima; mač, čekić, kljun, kandže i leva noga orla su bili srebrno-sive boje.
Fahnlein zastave Dojčes jungfolka su bile vrlo jednostavnog dizajna. Na njima je bilo jedno runsko S u belom na crnoj pozadini. Fahnlein broj se nalazio na beloj zašivci u gornjem levom uglu.
Članstvo
levo|mini|250px|Hitlerjugend, 1939. HJ je prvo postojao samo u Minhenu. 1923, organizacija je imala jedva preko hiljadu članova. 1925, kada je Nacistička partija ponovo osnovana, broj članova je porastao na preko 5.000. Pet godina kasnije, na nivou države, Hitlerjugend je imao 25.000 pripadnika. Do kraja 1932. (nekoliko nedelja pre nego što su nacisti došli na vlast) bilo je 107.956 članova. Krajem 1933. bilo ih je 2.300.000. Veći deo ovog prirasta je došao od manje ili više prisilnog spajanja drugih omladinskih organizacija sa Hitlerjugendom. (Velika organizacija Evangelische Jugend (Evangelistička omladina), sa 600.000 članova je integrisana 18. februara 1934).
Do decembra 1936, članstvo Hitlerjugenda je brojalo preko pet miliona. Istog meseca je članstvo u organizaciji postalo obavezno, po zakonu pod imenom Gesetz uber die Hitlerjugend. Ova pravna obaveza je obnovljena 1939. aktom Jugenddienstpflicht i članstvo u HJ je bilo obavezno čak i ako su se roditelji deteta protivili. Od tada, većina nemačkih tinejdžera je bila u članstvu Hitlerjugenda. Do 1940. bilo je osam miliona članova, a za kasnije je teško proračunati, jer je usled velikih akcija regrutovanja skoro svaki dečak star deset godina i više na neki način bio povezan sa Hitlerjugendom.
San Pedro de los Naranjos, Durango
San Pedro de los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1756 m.
Breidenbach
Brajdenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Marburg-Bidenkopf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.924 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6534005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Marburg-Bidenkopf Brajdenbah se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Marburg-Bidenkopf. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320-561 metra. Površina opštine iznosi 44,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.924 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 154 stanovnika/km².
Hitlerjugend
Hitlerjugend u Drugom svetskom ratu
Do 1943, nacističke vođe su počele da pretvaraju Hitlerjugend u vojne rezervne snage za crpljenje ljudstva kojeg je bilo sve manje usled ogromnih vojnih gubitaka. 1943. je formirana 12. SS oklopna divizija „Hitlerjugend“, pod komandom Frica Vita. Radilo se o kompletnoj Vafen-SS oklopnoj diviziji, a većina ljudstva je poticala iz Hitlerjugenda (starosti od šesnaest do osamnaest godina)''. Borbe je počela u bici za Normandiju protiv britanskih i kanadskih snaga severno od Kana. Tokom narednih meseci, divizija je stekla reputaciju zbog agresivnosti i fanatizma. Kada je Vit poginuo, Kurt Majer je preuzeo komandu, postavši najmlađi komandir divizije (33 godine).
mini|[[Jozef Gebels sa pripadnicima Hitlerjugenda.]] Kako su se nemački gubici gomilali usled operacija Bagration i Lvov-Zandomirc na istoku i operacije Kobra na zapadu, čak i mlađa deca su regrutovana kao borci u Hitlerjugend. Do 1945, za Folksšturm je bilo uobičajeno da regrutuje dvanaestogodišnjake. Tokom bitke za Berlin, Aksmanov Hitlerjugend je činio veći deo nemačke zadnje linije odbrane, i pričalo se da su deca bila među oštrijim borcima. Iako je komandir grada, general Helmut Vajdling naredio Aksmanu da raspusti borbene formacije Hitlerjugenda, u opštem rasulu ovo naređenje nije izvršeno.
Nakon Drugog svetskog rata
Hitlerjugend su raspustile savezničke vlasti kao deo procesa denacifikacije. Neki pripadnici HJ su osumnjičeni za ratne zločine, ali pošto se radilo o deci, nije bilo ozbiljnijih napora da se počinioci osude. Iako Hitlerjugend nikada nije proglašen kriminalnom organizacijom, odraslo vođstvo HJ je smatrano odgovornim za kvarenje umova mladih Nemaca. Mnogim odraslim vođama Hitlerjugenda su saveznici sudili, i Baldur fon Širah je osuđen na dvadeset godina zatvora. Međutim, on je osuđen zbog zločina protiv čovečnosti kao gaulajter Beča, a ne kao vođa Hitlerjugenda.
Nemačka deca rođena dvadesetih i tridesetih godina dvaesetog veka su postala punoletna tokom Hladnog rata. Kako je članstvo u Hitlerjugendu bilo obavezno od 1936, nije bila retkost da su čelnici Zapadne i Istočne Nemačke bili pripadnici Hitlerjugenda. Nisu načinjeni ozbiljniji napori da se sačine spiskovi političkih ličnosti koji su bili u Hitlerjugendu.
Uprkos ovome, nekoliko poznatih ličnosti su mediji razotkrili kao bivše pripadnike HJ. Među njima su gradonačelnik Štutgarta, Manfred Romel; bivši ministar spoljnih poslova Nemačke, Hans-Ditrih Genšer; filozof Jirgen Habermas, i drugi.
Hans Šol, jedan od vodećih ljudi antinacističkog pokreta otpora Bela ruža (Weiße Rose), je takođe bio član Hitlerjugenda. Ova činjenica se ističe u filmu Bela ruža, koji govori kako je Šol bio u stanju da se odupre nacističkim idealima iako je bio pripadnik nacističke organizacije.
Opština Maglavit, Dolj
Maglavit je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Cerreto, Piacenza
Cerreto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
Dnevni avaz
Dnevni avaz je najutjecajnija i najčitanija novina u Bosni i Hercegovini. Prvi broj "Dnevnog avaza" odštampan je 15. septembra 1993. godine u Sarajevu. Tiraž novine u 2005. godini iznosio je oko 90.000. Web portal avaz.ba, najposjećeniji je portal u Bosni i Hercegovini.
Ellen Hamlin
Ellen Vesta Emery Hamlin (14. septembar 1835 – 1. februar 1925) bila je druga supruga američkog potpredsjednika Hannibala Hamlina, odnosno Druga dama SAD od 1861. do 1865.
Njena sestra je bila Sarah Jane Emery, Hamlinova prva supruga, koja je preminula 1854. Za Hamlina se udala godinu dana kasnije i rodila mu dvoje djece - sinove Hannibala i Franka, od kojih će prvi kasnije postati vrhovni advokat države Maine.
Opština Tumbiscatío, Michoacán
Tumbiscatío je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2697 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Barelen
Barelen je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 104,149 Da.
Tătărăștii de Criș, Vața De Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Cuttura (Jura)
Kitira je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Sen Klod.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 345 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 619 metara (maksimalnoj 900 m, a minimalnoj 479 m).
Las Escobas, Villa de Ramos
Las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Oakland City, Indiana
Oukland Siti je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.429, što je 159 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Escobas, Villa de Ramos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
Biddemi, Ragusa
Biddemi je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Rebecchino, Pavia
Rebecchino je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Altona, Illinois
Altona je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Rade Marković
Radomir Rade Marković (Beograd, 14. oktobar 1921 – Zabok, 10. septembar 2010) bio je jugoslovenski i srpski pozorišni i filmski glumac.
Biografija
Rade Marković najpre je studirao Tehnički, a zatim prešao na Filozofski fakultet u Beogradu, da bi se potom posvetio glumi, na početku samo amaterski, sa grupom mladih beogradskih entuzijasta prve posleratne generacije, koji probaju u prostorijama Kolarčevog univerziteta. U toj grupi je bila i Olivera Đorđević (kasnije poznata srpska glumica Olivera Marković) sa kojom se venčao 1945. godine, i sa kojom je godinu dana kasnije dobio sina Gorana, poznatog srpskog reditelja.
Bio je istaknuti član Beogradskog dramskog pozorišta 1950 - 1952. i 1954 - 1966. godine, ali je igrao i na svim drugim beogradskim scenama, na kojima je ostvario preko 200 uloga. Naročito je bio sugestivan u karakternim ulogama najšireg raspona.
Pozorištu je ostao veran i nakon odlaska u penziju, pa sve do svoje smrti.
Los Capulines, Taxco de Alarcón
Los Capulines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Rade Marković
Biografija
6. oktobra 2010. godine trebalo je da igra na premijeri predstave Zlatno tele u Narodnom pozorištu u Beogradu, u režiji njegovog sina Gorana Markovića.
Ponsacco, Pisa
Ponsacco je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Rade Marković
Biografija
Bio je na odmoru u Klanjcu, u kući svoje druge supruge, kada mu je pozlilo. Preminuo je 10. septembra na kardiološkom odeljenju bolnice u Zaboku, u Hrvatskoj. Sahranjen je 15. septembra u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Filmska karijera
Kao filmski glumac debitovao je 1948. godine ulogama skojevca-ilegalca Miše u filmu Besmrtna mladost Vojislava Nanovića i nedozrelog muža Tonce u filmu Sofka Radoša Novakovića. Stalno je prisutan i tražen glumac. Do 1987. godine je nastupio u oko 60 filmova reditelja svih generacija. Osobito je zapažen u ulogama, glavnim i većim sporednim, autoritativnih ličnosti.
Los Capulines, Taxco de Alarcón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2506 m.
Ponsacco, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Rade Marković
Filmska karijera
S mnogim autorima snimio je po nekoliko filmova: Čudotvorni mač (1950) i Šolaja (1955., za koju je dobio Zlatnu arenu za sporednu ulogu na festivalu u Puli 1956.) Vojislava Nanovića; Daleko je sunce (1953), Pesma (1961), Operacija Ticijan (1963) i Bekstva (1968) Radoša Novakovića; Sumnjivo lice (1954) i Put oko sveta (1964) Soje Jovanović; Zenica (1957) i Kako su se voleli Romeo i Julija (1966) Jovana Živanovića; Prvi građanin male varoši (1961), Leto je krivo za sve (1961) i Devojka (1965) Puriše Đorđevića; Roj (1966., za koju je dobio prvu nagradu /ex aequo/ za mušku ulogu na festivalu glumačkog ostvarenja u Nišu), Hasanaginica (1967), Delije (1968) i Burduš (1970) Miodraga Popovića; Diverzanti (1967) i Valter brani Sarajevo (1972) Hajrudina Krvavca; Klopka za generala (1971) i SB zatvara krug (1974) Mikija Stamenkovića; Otpisani (1974) i Kraljevski voz (1982) Aleksandra Đorđevića; Nacionalna klasa (1979), Majstori, majstori (1980) i Variola vera (1982) Gorana Markovića.
Od ostalih uloga posebno se ističu one u Tuđoj zemlji (1957) Joze Galea, za koju je nagrađen drugom nagradom u Puli, i Radopolju (1963) Stoleta Jankovića, za koju je osvojio pulsku Srebrnu arenu. Nastupao je i u inostranstvu (na primer Kradljivac bresaka (1964), Vula Radeva u Bugarskoj; Voda nešto nosi (1969), J. Kadara i E. Klosa u bivšoj SSSR; Zlatne naočare (1986), Đulijana Montalde u Italiji, kao i u mnogobrojnim televizijiskim dramama i serijama.
Režirao je i dva dokumentarna filma:
Bio je profesor glume na Akademiji pozorišne umetnosti u Novom Sadu.
Nagrade
Sumirano, Rade Marković je jedan od najvećih i najpostojanijih imena srpskom glumišta u periodu od Drugog svetskog rata pa do novog milenijuma. Na filmu je odigrao 81 ulogu; u televizijskim dramama, serijama i drugim emisijama 62 uloge, učestvovao je u 186 radio drame, a na pozorišnim scenama ostvario je ukupno 96 uloga.
Kao profesor Akademije umetnosti u Novom Sadu izveo je četiri klase, sa ukupno 39 studenata (Dušan Jakišić, Dragan Vujić Vujke, Radmila Tomović, Milan Čučilović, Srđan Timarov, Milica Zarić i drugi). Tokom pet decenija glumačkog prisustva, pre svega na pozorišnoj sceni, Marković je stekao nepodeljena priznanja kritike, publike i kolega zbog najmanje dva razloga: duboke odanosti, može se reći pune posvećenosti pozivu, što je najčešće donosilo vrhunska ostvarenja, kao i neposustalog traganja za novim, savremenim i modernim glumačkim izazovom, kojim je nastojao da pomeri standarde u glumi u čemu je bio jedan od tvoraca avangardnih pozorišnih puteva u našoj sredini.
Nagrađen je svim najznačajnijim stručnim i društvenim nagradama i priznanjima:
Kao dobitniku nagrade ,, Dobričin prsten”, Savez dramskih umetnika Srbije izdao je monografiju ili zbornik radova posvećen njegovom ukupnom stvaralaštvu. Priređivač zbornika je teatrolog Zoran T. Jovanović.
Porvenir Puciltón, Yajalón
Porvenir Puciltón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Montiglio, Asti
Montiglio je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Hrvatsko novinarsko društvo
mini|250px|[[Novinarski dom gdje se nalazi HND.]] Hrvatsko novinarsko društvo (ili kraće HND) je neovisna udruga profesionalnih novinara sa sjedištem u Zagrebu. Utemeljeno je 18. prosinca 1910. godine i jedno je od najstarijih profesionalnih udruženja u Hrvatskoj.
U doba SFRJ novinari su bili organizirani u Savezu novinara Jugoslavije.
Od 1992. godine HND je član Međunarodne federacije novinara (IFJ). Članovi društva su novinari zaposleni u dnevnim i lokalnim novinama, stručnim časopisima, radio stanicama, televiziji.
Nagrade i priznanja
HND dodjeljuje ove nagrade i priznanja:
Solís, Manuel Doblado
Solís je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Tom Holland (glumac)
Tom Stenli Holand (, rođen 1. juna 1996. u London, Engleska) engleski je filmski i televizijski glumac.
Filmografija
nominacija - Nagrada Udruženja televizijskih filmskih kritičara za najboljeg mladog glumca/glumicu
Mala Breza
Mala Breza je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Mala Breza se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 217 stanovnika.
Breitenbach am Herzberg
Brajtenbah am Hercberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Hersfeld-Rotenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.818 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6632004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hersfeld-Rotenburg Brajtenbah am Hercberg se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Hersfeld-Rotenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 257 metara. Površina opštine iznosi 42,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.818 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Male Braslovče
Male Braslovče je naselje u slovenskoj Općini Braslovči. Male Braslovče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 193 stanovnika.
Chero, Piacenza
Chero je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Donji Tateši
Prirodni uslovi
Naselje Donji Tateši je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 12 km severno.
Familia Quiroz, Mexicali
Familia Quiroz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Donji Tateši
Prirodni uslovi
Donji Tateši se nalaze u istorijskoj oblasti Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno u severnom delu Struškog polja, blizu mesta gde Crni Drim utiče u klisuru. Severno od naselja se izdiže planina Karaorman. Nadmorska visina naselja je približno 720 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Donji Tateši su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 699 stanovnika.
Većinu stanovništva čine Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Donja Dušegubica
Donja Dušegubica je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Donja Dušegubica pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Donja Dušegubica je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 16 km zapadno.
Donja Dušegubica pripada istorijskoj oblasti Gornja Kopačka. Selo je na južnim padinama planine Bistre, a južno od naselja se tlo spušta u dolinu reke Treske, koja ovde teče najvišim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 960 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Donja Dušegubica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 11 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
San Rafael, Huitzilac
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2775 m.
Ponterotto, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Mapimí, Durango
Mapimí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Рабас
Рабас је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 202 становника.
Демографија
У насељу Рабас живи 130 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,1 година (42,4 код мушкараца и 48,0 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,33.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Isidro, Santiago Xanica
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xanica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Fokus (tjednik)
Fokus je bio hrvatski politički tjednik desne orijentacije koji je izlazio od 1999. do 2009. godine. Sjedište lista je bilo u Zagrebu. Izlazio je u nakladi od desetak tisuća primjeraka. Njegovu tradiciju nastavlja internetski portal Hrvatski fokus, koji je s radom počeo 2010. godine.
Bukarevac
Bukarevac (Buhoroci) je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 905 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 630 stanovnika).
Demografija
U naselju Bukarevac živi 550 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 28,2 godina (27,0 kod muškaraca i 29,5 kod žena). U naselju ima 195 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,64.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine).
1398
Godina 1398 (MCCCXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Male Grahovše
Male Grahovše je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Male Grahovše se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
El Salitrillo, Santa María del Oro
El Salitrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Cuententzinco, San Pablo del Monte
Cuententzinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2624 m.
Lucio Blanco, Álamo Temapache
Lucio Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Ledenjak Jostedalsbreen
mini|desno|300px|Ledenjak Jostedalsbreen. mini|lijevo|250px|Topljenje ledenjak Jostedalsbreen.
Opština Malu Mare, Dolj
Malu Mare je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Ledenjak Jostedalsbreen
Ledenjak Jostedalsbreen je najveći ledenjak u Norveškoj, ali ujedno i najveći ledenjak u kontinentalnoj Europi. Smješten je sjeverno od područja Bergen i Sognefjord, u norveškom okrugu Sogn og Fjordane. Ledenjak Jostedalsbreen se nalazi u općinama Luster, Balestrand, Jølster i Stryn. Najviši vrh je u području Lodalskåpa, s nadmorskom visinom od 2 083 metra, dok je najviša točka samog ledenjaka Høgste Breakulen s nadmorskom visinom od 1 957 metara. Dijelovi ledenjaka se granaju u doline (oko 50 grana), kao na primjer Bøyabreen (u mjestu Fjærland) i Nigardsbreen, koji se nalaze na nadmorskoj visini od oko 300 metara. Ukupna površina ledenjaka je 487 km2. Najdeblji dio ledenjaka je 600 metara. Duljina ledenjaka je oko 60 kilometara i pokriva polovinu nacionalnog parka Jostedalsbreen, koji je osnovan 1991.
Ledenjak se održava zbog velike količine oborina snijega u tom području, a ne zbog hladnih temperatura. To znači da ledenjak ima veliki iznos topljenja leda u svom podnožju. 2006. je jedna grana ledenjaka (Briksdalsbreen) izgubila 50 metara leda u visini, za samo par mjeseci. Nedavna mjerenja su pokazala da se ledenjak povukao 146 metara u području Briksdalsbreena, što ukazuje na povećano topljenje ledenjaka zbog globalnog zatopljenja. Muzej ledenjaka Fjærland organizira posjete ledenjaku različitih duljina I stupnja težine.
Gincla
Žinkla je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 43 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 570 metara (maksimalnoj 1.322 m, a minimalnoj 578 m).