cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dijalekatski javni mediji
Program Radio-Rijeka
U gradskom radijskom programu iz Rijeke su stalno, svake sedmice po više puta prisutni i prigodni programi na čakavštini. Iako je čakavska kulturna svijest tradicijski i javno najviše nazočna u Splitu, ondje je reliktna polučakavica danas u ubrzanom izumiranju pa danas u splitskoj javnosti već prevladavaju doseljeni ikavski štokavci iz zaleđa. Naprotiv u Rijeci su sve do danas, zbog pretežno čakavske okolice, doseljenici još većinom rođeni čakavci koji obuhvataju bar 1/3 gradjana pa je zato i danas Rijeka najveći polučakavski grad sa još živom polučakavskom koine bar u privatnoj, uličnoj i kućnoj komunikaciji - iako ovo nema toliki medijski odraz kao u Splitu.
Polučakavski mediji
Ovdje su obuhvaćeni ostali mediji gdje je uglavnom stalno, ali tek s manjim udjelom uz ostalo u njihovu sadržaju prisutna i čakavica, ili su lokalno ograničeni na uže čakavske zajednice. Poneki od takvih medija su npr.:
Kajkavski mediji
Kajkavski javni mediji djeluju uglavnom iz sjeverozapadne Hrvatske, od Pokuplja do Podravine i Međimurja.
Časopis "Kaj"
Tromjesečnik Kaj (časopis za književnost, umjetnost i kulturu) izdaje društvo Kajkavsko spravišče iz Zagreba od 1967. Dosad je izišlo ukupno 35 godišta, a časopis izlazi prema prilikama u 2 - 4 broja godišnje. Objavljuje članke, preglede i rasprave dijelom na književnoj štokavštini - ali uz obilje primjera starijih kajkavskih tekstova i recenzije kajkavskih knjiga, te noviju kajkavsku književnost i pjesništvo.
' Tjedan kajkavske kulture'
Tjedan kajkavske kulture je kulturna i folklorna manifestacija koja se održava već niz godina svake jeseni u Krapini, najčešće u mjesecu rujnu. Kroz zadnjih desetak godina uz tu priredbu je uzastopno organiziran i strukovni kulturno-jezični simpozij o kajkavštini, a nakon ovih kajkavskih skupova je dosad već objavljeno pet pripadnih zbornika o raznim aspektima kajkavske kulture, književnosti, školstva, jezika, onomastike itd.
Kajkavska Wiki-enciklopedija
Encyclopaedia Kaykaviana (WikiKay) - to je izvorni naziv nove wiki-enciklopedije i internetske biblioteke (kajkavske digitalne databaze), koja se kao posebni jezični ogranak (hr.volgota.com) evroazijske međunarodne grupe Meta-Wikislavia otvorena za javnost početkom 2008. To je dosad naš najveći dijalekatski portal koji je do jeseni 2009. imao 590 članaka. Većina njezinih sadržaja treba biti na kajkavštini, a ostalo su tematski članci o kajkavskoj kulturi napisani engleski ili književnom štokavštinom. Članci pisani na kajkavštini mogu obuhvatiti bilo kakve teme iz svijeta, dok se na ostalim jezicima tj. štokavštinom, engleski i na drugim svjetskim jezicima uvršćuju samo namjensko-tematski članci o kajkavcima i kajkavskoj kulturi, te slične teme - ali isključivo iz kajkavske ekumene.
Kajkavski Wiki-leksikon
Kaykavian Zohowiki na internetu je manji specijalizirani wiki-leksikon na engleskom i kajkavskom od jeseni 2009, gdje se prikupljaju dostupni tekstovi o kajkavcima i na kajkavštini.
Zagorski radio Kaj
Kajkavski program radija Krapina je glavni takav medij koji je pretežno kajkavski, a uz kraće štokavske vijesti je većina ostalog programa u međuvremenu na kajkavštini. Od ostalih radiostanica, bar kraće kajkavske sadržaje manjeviše svaki dan imaju još radio Varaždin, radio Čakovec, radio Samobor itd.
Polukajkavski mediji
Gore nabrojeni javni mediji imaju pretežno tj. preko pola kajkavskog sadržaja, a uz njih postoje i drugi, većinom štokavski mediji koji tek manjim dijelom tj. ispod 1/4 uz ostalo imaju i poneke kajkavske sadržaje:
Izvori
This is an original compilation after GNU-licence, from internet and other public media
Opština Palmar de Bravo, Puebla
Palmar de Bravo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 10808 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2211 m.
Sammy (TV drama)
Sammy (fonetski: Semi) je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene TV-drame britanskog pisca Kena Hughesa originalno prikazane na BBC-ju 1958. godine. Režirao ju je Branko Ivanda.
Isti je predložak 1963. godine poslužio za britanski cjelovečernji film The Small World of Sammy Lee u režiji Kena Hughesa.
Saxby Chambliss
Saxby Chambliss (10. 11. 1943. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Georgia. Član je Republikanske stranke.
Rođen je u gradu Warrenton. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 2003., a prije toga je obavljao dužnost člana Predstavničkog doma SAD.
Trenutno živi u gradu Moultrie.
Albisola Marina, Savona
Albisola Marina je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Ken Hughes
Kenneth Graham "Ken" Hughes (19. januar 1922 - 28. april 2001) bio je engleski filmski režiser i scenarist, najpoznatiji po popularnom dječjem filmu Chitty Chitty Bang Bang iz 1968. godine.
Oceanside, California
Oceanside je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 167.086 stanovnika.
Segunda Fracción de Bustamante, Silao de la Victoria
Segunda Fracción de Bustamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Gabriel's Fire
Gabriel's Fire je bila američka TV serija koja se emitirala na programu ABC-a u sezoni 1990–1991. Sljedeće sezone (1991–1992), i s nešto izmijenjenim glavnim zapletom, se emitirala na programu pod naslovom Pros and Cons.
Naslovni junak serije bio je Gabriel Bird (James Earl Jones), bivši crni čikaški policijski detektiv osuđen krajem 1960-ih na doživotni zatvor zbog ubojstva rasističkog kolege. Na početku serije ga s robije oslobađa mlada i idealistična advokatkinja koja njegova iskustva kasnije koristi angažirajući ga kao privatnog detektiva.
Iako su se zapleti svake epizode bavili konkretnim sudskim slučajevima, serija je veliki dio vremena posvećivala Gabrielovom svakodnevnom životu i pokušajima, uglavnom neuspješnim, da se prilagodi svijetu koji se drastično promijenio dok je on bio iza rešetaka, odnosno spoznaji o dva izgubljena desetljeća života.
Iako je Jones doživio pohvale i dobio nagradu Emmy zbog svoje uloge, sadržaj i ton serije je bio previše mračan za gledateljstvo. U nastojanju da zaplet učine vedrijim, producenti su uveli podzaplet s Gabrielovom izgubljenom kćerkom koju je tumačila Irene Cara, a u drugoj sezoni su Gabriela premjestili u Los Angeles i učinili partnerom privatnog detektiva Mitcha O'Hannona (Richard Crenna) i ubacili više humora. Međutim, taj pokušaj nije urodio plodom i snimanje serije je prekinuto nakon druge sezone.
La Teresita, Granja, Comala
La Teresita, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Paraíso, Angostura
Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Angostura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Reuters
Rojters je novinska agencija sa sedištem u Londonu. Od ujedinjenja sa kanadskom grupom Tomson (Thomson Corporation) u 2008. agencija se zove Tomson Rojters (Thomson Reuters Corporation). Rojters je 2007. imao oko 17.500 radnika u 94 zemalja, broj mušterija se procenjuje na više od 300.000 širom sveta.
Novinska agencija Rojters osnovana je 1850. godine u Ahenu u Nemačkoj, gde je Paul Julius Rojter (Paul Julius Reuter) golubovima slao akcionarske vesti između Ahena i Brisela. Nakon uvođenja telegrafa Rojter ubrzo počinje da ih koristi. Godinu dana kasnije seli se za London, gde po drugi put osniva svoju agenciju. U početku Rojter prenosi privredne vesti i berzanske kurseve, što je i danas glavno težište rada agencije.
Loma del Hueso, Zimatlán de Álvarez
Loma del Hueso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Zimatlán de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1944 m.
Johnny Isakson
Johnny Isakson (28. 12. 1944. - 19. 12. 2021.) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Georgia. Član je Republikanske stranke.
Trenutno živi u gradu Marietta.
Boleo, Vicenza
Boleo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Belliard, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
El Naranjo, Ahuacatlán
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ahuacatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 985 m.
Aubigny-les-Pothées
Obinji le Pote je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 319 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 195 metara.
Piedra de Sal, Nicolás Flores
Piedra de Sal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nicolás Flores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2584 m.
San Miguel de Allende, San Miguel de Allende
San Miguel de Allende je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 69811 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1917 m.
Schwarzbach (Lausitz)
Švarcbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 759 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066292.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberšprevald-Lauzic Švarcbah se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 759 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Peșteana, Florești
Peșteana je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Florești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Moderna arhitektura u Hrvatskoj
Moderna arhitektura u Hrvatskoj, osobito utjecaji Adolfa Loosa, počinje u ostvarenjima Viktora Kovačića, V. Bastla, Huga Ehrlicha i Ede Šena, koji istupaju protiv historicizma i zastupaju ideju da arhitektura mora biti individualna i suvremena, ali i praktična i udobna. Ova ideja najranije je primijenjena na vili Frangeš Mihanović u Zagrebu još 1910. godine (projekat V. Kovačić), koja svojim jednostavnim oblikovanjem, bez ukrasa i funkcionalnom organizacijom, revolucionarno označava razvoj moderne arhitekture. I druge Kovačićeve projekte odlikuju suzdržanost, čistoća, odmjerenost, te reduciranost znakova historicističke arhitekture (monumentalna palača Burze u Zagrebu, 1924.).
Osnovno obilježje tog vremena je početak modernizacije hrvatskog društva uzrokovanog procesom industrijalizacije, prvenstveno u gradovima, a njen glavni nosilac je građanski sloj. Proces modernizacije obuhvatio je arhitekturu, slikarstvo, kiparstvo, književnost, filozofiju i muziku, a označuje se terminom moderne.
Međuratno razdoblje
Krajem 1918. godine donesena je odluka o osnutku Tehničke visoke škole u Zagrebu (preteče Arhitektonskog fakulteta), a 1919. osnovano je Udruženje jugoslavenskih inženjera i arhitekta. Glavni nosilac udruženja bila je zagrebačka sekcija koja je do 1928. godine brojala 460 članova. Jedan od simbola ove prelazne faze je zagrebačka Palača burze arhitekta Viktora Kovačića (1922./7.). Ova monumentalna neoklasicistička palača otvara jednu novu temu hrvatske moderne arhitekture, a to je modernistički klasicizam za kojim će tokom tridesetih godina posezati mnogi hrvatski arhitekti, kao Juraj Denzler Upravnom zgradom gradskih komunalnih poduzeća (1932/4.).
Te godine u Zagrebu su boravili arhitekti Peter Behrens i Walter Frese. Tada je prema Behrensovu projektu na glavnom zagrebačkom Trgu bana Jelačića u funkcionalističkom duhu nadograđena i adaptirana secesijska uglovnica nekadašnjeg Elza Fluid doma (1928.), a na zagrebačkoj je periferiji prema Freseovu projektu izgrađena Gradska klaonica (1928.-1932.). Iste je godine prema projektu Marka Vidakovića, jednog od glavnih hrvatskih sljedbenika češkog funkcionalizma, u Jurjevskoj ulici u Zagrebu, izgrađena prva hrvatska funkcionalistička kuća- villa Pfefferman.
Drago Ibler i Stjepan Planić
Od tridesetih godina, djela "Zagrebačke škole" arhitekture idu ruku pod ruku s ponajboljim djelima svjetske arhitekture. Osobito su zanimljiva zbog spoja dviju, tada najznačajnijih struja, funkcionalističke i organičke arhitekture. Od brojnih predstavnika ističe se utemeljitelj opće umjetničke skupine Zemlja – Drago Ibler i njegov đak i sljedbenik Stjepan Planić. U javnosti širili su ideju moderne arhitekture: projektima, tekstovima, predavanjima, problemskim izložbama i, u neposrednu kontaktu s naručiteljima.
Drago Ibler je 1929. objavio manifest s načelima djelovanja Grupe Zemlja u kojemu ističe:
Asim Ugljen
Asim Ugljen (Zagreb, 30. siječnja 1983.), hrvatski glumac.
Moderna arhitektura u Hrvatskoj
Drago Ibler i Stjepan Planić
Ibler je kao arhitekt slabo prolazio na brojnim natječajima. Jedan dio odbijenica svakako se desio zbog konzervativne sredine, koja nije mogla prihvatiti nova modernistička (i puralistička) shvatanja arhitektonske ljepote, a dio toga išao je i zbog Iblerovog očiglednog lijevog političkog angažmana, koji se osobito vidio kroz javne istupe grupe Zemlja. Ibler je realizirao projekte za brojne manje privatne vile u Zagrebu, Korčuli, nekoliko industrijskih objekata i zgradu radničkog osiguranja u Skopju (1932.), u kojoj je prvi put primijenio neke nove ideje Le Corbusiera, između ostalog i njegove prozore na vrpci.
Stjepan Planić je svojim brojnim objektima zadužio antologiju moderne arhitekture i utjelovio novu sliku Zagreba. Svaki projekt obilježava neku novu misao: vila u Kozarčevoj ulici stupnjevito prilagođena tlu (1931.), drveni Đački dom (1934.), kameno-drveni Tomislavov dom Y-tlocrta na Sljemenu (1935.), tzv. Okrugla vila s radijalnim pregradama na Prekrižju (1935.), Zgrada Napretkove zadruge (1936.). Planić se borio za slobodu arhitekata, te za opće socijalne i humanističke ideje u kulturi stanovanja. Godine 1932. objavio je knjigu-zbornik o modernoj arhitekturi pod trostrukim naslovom - Treba znati... Progres graditeljstva, Problemi savremene arhitekture. Sredinom tridesetih dolazi do vrhunca Planićeva međuratnog razdoblja u antologijskim ostvarenjima
Smatra se da bi upravo Stjepan Planić za hrvatsku arhitekturu mogao biti ono što je Plečnik za slovensku.
Novakova ulica u Zagrebu
Najljepši primjeri moderne urbane arhitekture nalaze se u Novakovoj ulici u Zagrebu koja je spojila lokaciju u samom centru Zagreba i život u tihom zelenilu. U njoj su 1930-ih godina građene kuće luksuznog stanovanja za tadašnju društvenu elitu. Prozori na kućama i ljetnikovcima do tog su vremena bili manji, klasičnih dimenzija, balkoni tijesni, vile su imale zabate i kićena pročelja. Izgradnja Novakove ulice, obavljena je na novoj lokaciji, sa brojnim parkovima, a istovremeno u strogom centru Zagreba. Zgrade se odlikuju jasnim oblicima, velikih prozorskih otvora, staklenih fasada, sa otvorenim vizurama iz stanova, osunčanim dnevnim boravcima i funkcionalnim terasama kao produžecima salona i dnevnog boravka.
Poslijeratno razdoblje
Osnovna značajka hrvatske arhitekture između 1945. i 2000. godine je kontinuitet ideje moderne, koji nije pravolinijski, već evolucijski i neprestano je izložen, sumnjama i kritičkom preispitivanju pratit će ga čitavo vrijeme. Razvoj hrvatske arhitekture poslije Drugoga svjetskog rata može se podijeliti u nekoliko zasebnih, no u određenim trenucima, međusobno povezanih cjelina. Prevladava socijalna komponenta i potreba za izgradnjom što većeg broja stambenih jedinica uz minimalne troškove, pa se kao prva obilaznica starog dijela Zagreba probija Ulica proleterskih brigada (danas Vukovarska avenija).
Za hrvatsku višestambenu arhitekturu iz tog vremana najviše je vezano ime Drage Galića. Vrhunci njegova arhitektonskog stvaralaštva su dvije korbizijeovske stambene zgrade u Vukovarskoj aveniji (1953./54)[1] i uglovnica na Svačićevu trgu. U projektovanju je primjenio Le Corbusier-ov koncept Unité d'habitation u Marseille-u i tek neka dotad poznata načela funkcionalističke arhitekture iz hrvatske moderne tradicije između dva svjetska rata. Time je postao jedan u nizu arhitekata koji je promovirao novi način gradnje, prilagođavajući ga tadašnjim okolnostima i standardima života.
Brutalna arhitektura
U ono vrijeme, sve je finansirala država kojoj je bilo u interesu da izgradnja traje što kraće i što jeftinije, da bude funkcionalno i da služi namjeni. Te uslove najbolje je ispunjavao beton, jer je bio i noseći element i fasada i sve ostalo. Armirani beton je primijenjen u u 95% slučajeva. Tada se mislilo da je beton vječan i tek će vrijeme pokazati da i on ima svoj vijek trajanja. Brutalizam je iz navedenih razloga dugo trajao.
Do 1970-ih je tipologija izgradnje stanova evoluirala u toj mjeri da su gotovo svi stanovi imali balkone ili terase. Otvoreni plan i kontinuirana cirkulacija kroz stan negirali su dotadašnju tradiciju stana kao skupine zatvorenih kutija. Razina kvalitete je postignuta ponajviše zbog organizacije javnih natječaja, koji su bili pokretači inovacija na polju modela stanovanja. To se vidjelo i u urbanističkoj razmjeri, gdje se projekat Splita 3 ističe svojom reartikulacijom urbanog prostora u bloku.
Hotelska arhitektura
Tek šezdesetih i sedamdesetih godina ponovo se afirmira autorska arhitektura i privatna izgradnja. Osnovni zamah su tipska naselja s neboderima. Infrastrukutra i prostorno planiranje su u drugom planu. Godine 1964. izrađen je urbanistički programa grada Zagreba čije glavno obilježje je prometni šematizam.
Kud puklo da puklo (TV serija)
Kud puklo da puklo je hrvatska telenovela. Serija je sa snimanjem krenula 1. lipnja 2014. godine, a s emitiranjem 15. rujna 2014. na Novoj TV. Serija se emitira od ponedjeljka do petka u 21:15 h. Snimanje prve sezone serije "Kud puklo da puklo" završilo je 14. ožujka 2015. godine, a emitiranje prve sezone završilo je 7. lipnja 2015. godine. Započelo je snimanje druge sezone hit serije 'Kud puklo da puklo', a emitiranje druge sezone započelo je 7. rujna 2015. godine.
Prva sezona
Radnja serije 'Kud puko da puklo' smještena je u slikoviti Oštrovac, selo na rubu nacionalnog parka. Serija govori kako seljaci mogu da apliciraju za EU fondove. U središtu priče su rendžer nacionalnog parka Damir (Momčilo Otašević) i doktorica Katarina (Mirna Medaković) koja zbog djedove oporuke dolazi živjeti u Oštrovac. Katarinin djed Đuro (Mate Gulin) koji je većinu života proživio kao samotnjak, oporukom ostavlja milijun eura svojim unucima Katarini, Tomislavu (Miran Kurspahić) i Kreši (Janko Popović Volarić), ali uz uvjet da godinu dana provedu u njegovoj derutnoj kući u Oštrovcu. U slučaju da ne uspiju u tome, novac pripada selu.
Kako je selo na rubu propasti – mladi odlaze, nema perspektive – ovaj novac bi mogao značiti njegov spas. Zato će selo, barem ispočetka, raditi sve kako bi Đurine unuke „istjeralo“ i dobilo taj milijun. Na čelu mjesnog odbora je Damirov otac Mile (Milan Štrljić), dok njegov ljutiti oponent Sveto (Žarko Radić) radi sve kako bi zasjeo na njegovu poziciju. U odboru su još i konzervativna učiteljica Barbara (Ecija Ojdanić), svećenik Mirko (Ivan Herceg), Milin najbolji prijatelj Stipe (Miodrag Krivokapić) i Ane (Barbara Vicković), vlasnica lokalne krčme. Svaki od njih, osim svećenika, vidi nekakav svoj interes u „tjeranju“ Đurinih unuka iz sela, ali to ne smiju raditi preočito i javno.
Đurini unuci se tako moraju boriti i sa selom i sa svakodnevnim egzistencijalnim nedaćama – u Đurinoj kući nema ni struje ni vode pa je njihov boravak u selu na neki način i bitka za preživljavanje u uvjetima na koje kao gradska djeca nisu navikli. Da situacija bude još teža, u borbi za Đurin milijun, nisu jedinstveni nego Tomislav, pod velikim utjecajem svoje majke Milice, radi sve kako bi Krešu i Katarinu eliminirao kao potencijalne nasljednike i sav novac zadržao za sebe.
Kako Damir jako brzo počne razvijati osjećaje prema Katarini, to će zajedno s prijateljima: Svetinim sinom, lokalnim majstorom Josipom (Asim Ugljen) i Stipinim sinom Ljubom (Stjepan Perić), lokalnim policajcem, pomagati Katarini i unucima da im život u mjestu bude što lakši i tako dolaziti u sukobe i s ocem i s ostalim mještanima, a posebice s Aninom kćerkom Snježanom (Jagoda Kumrić) koja je zaljubljena u njega i želi da Katarina ode. I Katarina će uskoro početi osjećati nešto prema Damiru, ali će se kočiti zbog zaručnika kojeg ima u Zagrebu pa će njeno ponašanje Damira prilično zbunjivati. Uz te vanjske prepreke, između nje i Damira postoje i na prvi pogled nepremostive zapreke u karakterima. On je pomalo konzervativni lokalni galeb koji misli da zna „što žena treba i gdje joj je mjesto“ dok je Katarina emancipirana i snažna ličnost, tvrdoglava na djeda Đuru.
Druga sezona
Prva sezona završila je sretnim završetkom. Unuci su osvojili nasljedstvo kojim su spasili selo od ovrhe, a ostatak novca su odlučili uložiti u gradnju hotela "Đurin san" na seoskom zemljištu. Dok traje ceremonija otvaranja hotela, u selo dolazi nepoznati muškarac – mafijaš Stanislav (Ranko Zidarić) u potrazi za dijamantima, no nizom nesretnih komičnih okolnosti on pogiba u hotelu.
Dario (Vladimir Posavec Tušek), njegov računovođa, dolazi u potragu za njim i dijamantima i nema izbora osim da se nastani sa svojom obitelji u Oštrovcu te pokuša doći do zakopanog blaga. Kad izludi od propalih pokušaja potrage za dijamantima, da bi prikrio svoj identitet, Dario se odluči baviti poljoprivredom. S vremenom otkrije da u tome uživa i da je u tome poprilično uspješan. Kroz rad na zemlji, on se zbližava sa svojim kćerima (Tina i Sara), te sve manje misli na dijamante. Nezadovoljna činjenicom da je njen suprug odustao od potrage za blagom, Miranda (Jelena Perčin) ostavlja Darija. I dok se Dario zbližava s Ane (Barbara Vicković) i uživa u životu daleko od grada, u Oštrovac se, u opasnom društvu, vraća Miranda, odlučna pronaći dijamante.
Diazolidinil ureja
Diazolidinil ureja je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 278,219 Da.
Kud puklo da puklo (TV serija)
Druga sezona
Katarina (Mirna Medaković) i Damir (Momčilo Otašević) žive u Đurinoj kući, nedaleko od Mile (Milan Štrljić) i Zdenke (Suzana Nikolić) koji su im stalno za vratom. Dvije obitelji ubrzo počinju izluđivati jedna drugu, pojavljuje se niz humorističnih generacijskih i karakternih obiteljskih nesuglasica.
Od novih likova upoznat ćemo i seoskog policajca Matu (Petar Burić), Darijeve kćerke Tinu (Monika Mihajlović) i Saru (Katja Rožmarić), te brojne druge likove koje će život u Oštrovcu učiniti vrlo živopisnim i zabavnim.
Austrijsko-turski rat (1716–1718)
Austrijsko-turski rat vođen od 1716. do 1718. godine je bio šesti po redu ratni sukob između Austrijskog i Osmanskog carstva. Istovremeno sa ovim, vođen je i Tursko-mletački rat (1714-1718). Oba rata su završena potpisivanjem mira u Požarevcu 1718. godine.
Uzroci
Turska je bila nezadovoljna odredbama Karlovačkog mira po kojima je Veneciji pripala Moreja (Peloponez) i delovi Dalmacije, te je 1714. godina napala Mletke i uspela da osvoji Moreju 1715. godine. U Dalmaciji Turci nisu imali uspeha, štaviše nakon što se i Austrija uključila u rat izgubili su nekoliko mesta u Hercegovini, a Mleci su se dolinom Neretve probili do Mostara.
Rat
150px|mini|levo|Eugen Savojski Kako nije mogla sama da se odbrani od Osmanlija Venecija je sklopila savez sa Austrijom, koja je kao garant Karlovačkog mira zapretila Turcima koji su na to odgovorili objavom rata. Veliki vezir Silhadar Damat Ali-paša je s proleća 1716. sakupio vojsku i krenuo ka Beogradu, dok je flota započela blokadu mletačkog Krfa. U početku su Turci imali nekih uspeha, prešli su u Srem i Bačku i popalili mnoga naselja pa su stradali između ostalih Sremski Karlovci i manastir Krušedol. Početkom avgusta Turci su opkolili Petrovaradinsku tvrđavu i započeli bombardovanje. Posadi tvrđave je uskoro stigla u pomoć vojska predvođena Eugenom Savojskim, vrhovnim zapovednikom austrijskih trupa u ovom ratu. On je uspeo da razbije tursku opsadu 5. avgusta 1716. nakon samo četiri sata borbe. U bici kod Petrovaradina stradalo je 2.212 austrijskih i preko 6.000 turskih vojnika, među kojima i sam veliki vezir Damat Ali-paša.
Posle pobede kod Petrovaradina, austrijska vojska je do kraja godine oslobodila ceo Banat sa Temišvarom.
Austrijanci su 16. juna 1717. godine prešli Savu i započeli opsadu Beograda. Turska vojska predvođena novim velikim vezirom Halil-pašom krenula je iz Jedrena kao pomoć opkoljenom Beogradu. Oni su poraženi 16. avgusta, a sledećeg dana austrijska vojska je ušla u Beogradsku tvrđavu.
Mir
283px|mini|desno|Teritorije koje je Austrija dobila nakon ovog rata Svi ovi događaji naterali su Turke da traže mir. Mir je sklopljen u Požarevcu 21. jula 1718. godine. Prema odredbama Požarevačkog mira Turci su predali Habzburškom carstvu Banat, jugoistočni Srem, deo severne Bosne, severnu Srbiju i Malu Vlašku. Mletačka republika nije uspela da povrati Peloponez i Krit ali je zadržala Jonska ostrva i gradove Prevezu i Artu, dok je u Dalmaciji dobila oblasti oko Sinja, Imotskog i Vrgorca.
Ovakvo stanje se zadržalo do sledećeg austrijsko-turskog rata (1737-1739) i Beogradskog mira kojim je ovaj rat završen.
Allegrezze, Genoa
Allegrezze je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Brian Schatz
Brian Schatz (20. 10. 1972. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Hawaii. Član je Demokratske stranke.
Rođen je u gradu Ann Arbor. Na funkciju senatora stupio je 26. 12. 2012., a prije toga je obavljao dužnost člana Predstavnčkog doma države Hawaii..
Trenutno živi u gradu Honolulu.
El Rosado, Guachochi
El Rosado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2533 m.
Ocotillo, California
Ocotillo je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 266 stanovnika.
Gerosa, Ascoli Piceno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Douriez
Durje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Montreuil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 296 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 14 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 7 m).
Zagrebulje
Zagrebulje su bile ciklus podlistaka koje je hrvatski književnik August Šenoa objavio u Pozoru i Viencu.
August Šenoa mnogo je pisao za novine i časopise: izvještavao je iz Praga još kao student, godinama radio u redakcijama, surađivao s Pozorom, Leptirom, časopisom Naše gore list, uređivao Glasonošu, Slawische Blätter, sedam godina (1874.-1881.) bio urednik Vienca, u to doba najutjecajnijeg hrvatskog književnog časopisa, a kritike, članke i feljtone (podlistke) nastavio je pisati i kada je prestao raditi kao profesionalni novinar. U razdoblju od četrnaest godina, ali uz veliku, desetogodišnju pauzu, Šenoa je objavljivao svoj ciklus feljtona s naslovom Zagrebulje, najpopularniji i najvredniji dio njegovog feljtonističkog opusa. Prve dvije serije Zagrebulja izašle su u Pozoru 1866. i 1867. godine, a potpisao ih je pseudonimom »Petrica Kerempuh«. Uslijedila je velika pauza: nove feljtone s istim naslovom objavljuje u Viencu tek 1877. godine, pa zatim 1879. i 1880.
Godine 1867. bio je Pozorov izvjestitelj iz Sabora, pa u Zagrebuljama iz te burne »nagodbene« godine piše i o parlamentarnom životu. Zadnje Zagrebulje, one iz 1880. godine, obilježio je razorni potres. Šokirani Šenoa je kao gradski senator aktivno uključen u pomaganje stradalima i procjenu šteta, zbog čega je boraveći često na otvorenom te zime dobio upalu pluća, od koje je umro sljedeće 1881. godine.
Zagrebuljama je Šenoa začetnik hrvatske feljtonistike i preteča generacija autora podlistaka koji će ga oponašati i slijediti (Jorgovanić, Matoš, Nikola Polić, Marija Jurić Zagorka, Veselko Tenžera, Vjekoslav Majer...)
Suzana Nikolić
Suzana Nikolić (Županja, 22. lipnja 1965.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Karijera
Godine 2001. je izabrana za docenta na Akademiji dramske umjetnosti, kolegij Scenski govor, disciplina Gluma.
Godine 2004. postaje urednica hrvatskog izdanja knjige Mihaila Čehova Glumcu o tehnici glume. Iste godine Michael Chekhov Association (MICHA –USA) dodjeljuje joj naslov Master teacher of Michael Chekhov Technique.
Mata Alta, Tierra Blanca
Mata Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Suzana Nikolić
Privatni život
Suzana Nikolić je udana za snimatelja i sveučilišnog profesora Enesa Midžića.
Mata Alta, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Cara, Verona
Cara je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Frassineta, Ravenna
Frassineta je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
Nikola Koljević
Nikola Koljević je srpski političar iz Bosne i Hercegovine, rođen je 1936. godine u Banjaluci u uglednoj trgovačkoj porodici. Univerzitetski profesor, prevodilac i esejista. Važio je za jednog od najcjenjenijih šekspirologa u bivšoj SFRJ. Na prvim višestranačkim izborima 1990. godine izabran je za srpskog člana Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine. U aprilu 1992. godine napustio je Predsjedništvo i za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini bio je potpredsjednik Republike Srpske. Nosilac je najvišeg odlikovanja RS - ordena Republike sa lentom. Obavljao je dužnost prorektora Univerziteta u Istočnom Sarajevu. 16. 1., 1997 godine na Palama pucao je sebi u glavu i preminuo u bolnici u Beogradu.
Cara, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Argentina, Ocosingo
Argentina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1017 m.
Mike Crapo
Mike Crapo (20. 5. 1951. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Idaho. Član je Republikanske stranke.
Rođen je u gradu Idaho Falls. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 1999., a prije toga je obavljao dužnost člana Predstavničkog doma SAD i senatora države Idaho.
Trenutno živi u gradu Idaho Falls.
Podvinje (Slavonski Brod)
Podvinje je naselje u sastavu Slavonskog Broda (Brodsko-posavska županija). U njemu se nalazi poštanski ured broj 35107.
Povijest
Pošta Podvinje nije nastala niti u ovoj niti u prošlih 4-5 država u koliko je Podvinje bilo. Nastala je davno prije, u doba Vojne krajine i u ovom kraju bila jedina na daleko. Tako su viđeniji pismeni građani/Brođani, da bi poslali pismo u daleki svijet, ili na primjer u Kobaš, morali došetati ili dovesti se zapregom, a dolazilo se i na konju, u Podvinje i predati pismo poštanskom službeniku. Ako pošta baš tada nije radila, mogla se pričekati poštanska kočija koja je tzv. prigorskom cestom /Podvinje, Gromačnik, Sibinj .../ išla prema Zagrebu, Pešti, Beču, pa i dalje i predati kočijašu.
Nekad je bilo tako. Danas je glavna pošta u ovom kraju u Slavonskom Brodu, a u Podvinju se nalazi samo spomenuti ured broj 35107.
Madge Sinclair
Madge Dorita Sinclair, rođena kao Madge Dorita Walters (Kingston, 28.4. 1938. — Los Angeles, 20.12. 1995.) bila je Emmyjem nagrađena jamajčanska glumica.
Izvorno hrvatsko
Popis proizvoda i usluga sa znakom "Izvorno hrvatsko"
thumb|Bajadera thumb|Paška čipka thumb|Sumamed thumb|Pištolj HS XD thumb|Penkala right|thumb|Vegeta
Madge Sinclair
Odrasla je na Jamajci u porodici koju je povremeno pogađalo siromaštvo. U školi se isticala govorničkim vještinama i sudjelovanjem u dramskim predstavama. Kao mlada učiteljica se udala za policajca Roystona Sinclaira kome je rodila sinove Garryja i Waynea. Potom je napustila taj posao, otišla u New York i počela studirati glumu. Od svog muža se rastala 1969. godine.
Izvorno hrvatsko
Zanimljivosti
Na listi nosioca znaka Izvorno hrvatsko nalaze se proizvodi koje niti su razvili hrvatski ljudi, niti hrvatska poduzeća kao što je to Istarski kamen, Marachino i Morčić (iz Velike Gorice), a nekada se nalazio i proizvod koji se zvao Poslovni informacijki sustav Posls verzija 2.xxx koji je kao programsku podršku na tržište plasirao Infosistem d.d. iz Zagreba, ali je izbrisan s liste zbog nezadovoljavanja uvjeta.
Madge Sinclair
Godine 1971. se udala za drugog supruga Deana Comptona.
Opština Ariceștii Zeletin, Prahova
Ariceștii Zeletin je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Madge Sinclair
Godine 1988. je Sinclair zajedno s Jamesom Earl Jonesom glumila kraljevski par u komediji Coming to America. Njih dvoje su kasnije dali glas kraljevskom paru u Disneyevom animiranom blockbusteru The Lion King (1994). Nešto ranije su njih dvoje zajedno glumili i u TV-seriji Gabriel's Fire, gdje su oboje dobili Emmyja.
Opština Ariceștii Zeletin, Prahova
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Madge Sinclair
Sinclair se u filmu Star Trek IV: The Voyage Home nakratko pojavila kao kapetanica broda USS Saratoga, odnosno jedina crnkinja na tom položaju u historiji Star Treka. Nešto kasnije je glumila majku Geordija La Forgea, zapovjednicu USS Hera, u TV.seriji Star Trek: The Next Generation.
Niko ne sme da vas bije!
"Niko ne sme da vas bije!" kolokvijalni je naziv za incident koji se dogodio u Kosovu Polju 24. aprila 1987. za vreme sastanka predstavnika kosovskih Srba sa delegacijom Saveza komunista Srbije na čelu sa Slobodanom Miloševićem, a koji se tradicionalno smatra početkom Miloševićevog uspona na vlast te početkom antibirokratske revolucije i procesa koji će dovesti do raspada SFRJ.
Incident
Ime je dobio po rečima koje je Milošević izgovorio prilikom kraćeg fizičkog sukoba do koga je došlo između mase okupljenih Srba i pokrajinske milicije, čiji su kadar tada pretežno činili Albanci. Taj događaj i reči zabeležile su televizijske kamere i zahvaljujući toj snimci Milošević se od relativno nepoznatog i bezličnog komunističkog kadra odmah transformirao u narodnog tribuna i neslužbenog srpskog nacionalističkog vođu.
Često se navodi da su lokalni srpski aktivisti parkirali kamione pune kamenica u blizini mesta održavanja skupa. Jedan od vođa kosovskih Srba Miroslav Šolević kasnije je priznao da su nekoliko dana pre skupa, u blizini mesta održavanja, pripremljene kamenice kako bi se u određenom trenutku upotrebile ako bude potrebno, da su neredi i sukobi s pokrajinskom policijom namerno izazvani , i da te noći nije bilo policajca koji nije dobio batine. No, njegov saradnik Kosta Bulatović to je pred Haškim sudom kasnije poricao.
Posljedice
Kosovski Srbi, pripadnici srpskog pokreta otpora, zahtevali su uvođenje vanrednog stanja i ukidanje autonomije Kosova.
Povodom njihovih zahteva nastao je raskol između Miloševića i njegovog dotadašnjeg prijatelja i pokrovitelja Ivana Stambolića, a koji će biti završen Stambolićevim uklanjanjem s funkcije na Osmoj sednici CK SKS nekoliko meseci kasnije.
Woodruff, Utah
Vudraf je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 180, što je 14 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Boli, Vicenza
Boli je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Oakland, California
Oakland je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Sjedište je okruga Alameda. Po popisu stanovništva iz 2020. u njemu je živelo 440.646 stanovnika. Treći je najveći grad u Zaljevskom području San Francisca, nakon San Josea i San Francisca.
Boli, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Oakland, California
Zemljopis
Oakland se nalazi na 37°48'N, 122°16'W, po sredini Kalifornije, na istočnoj obali zaljeva San Francisca. Zauzima 202,40 km². Oaklanđani često spominju gradske flatlands, tj. ravnine grada, i hills, tj. brda. Donedavno su ta dva pojma označivala razdvojenost na bogatije (hills) i siromašnije (flatlands) stanovništvo.
Merritsko jezero je najveće gradsko slano jezero u SAD-u.
Klima
Grad ima blagu i ponekad suhu mediteransku klimu. Klima ima osobine okolnih gradova San Francisca i San Josea, a Oakland je topliji od San Francisca i hladniji od San Josea. Iako se grad ne nalazi na samom Tihom oceanu, ipak je odmah nasuprot Golden Gatea, tako da je većina jutara maglovita, no Oakland je dovoljno u unutrašnjosti da se ta magla povuče do podneva, tako da grad uživa u uobičajno sunčanim kalifornijskim danima.
Historija
Moderni Oakland, kao i većina ostalih kalifornijskih gradova, nastao je nakon otkrića Zlatne groznice u Masivu Sierra Nevade 1848. godine. Prvobitno naselje gdje se danas nalazi centar grada isprva se zvalo Contra Costa (španjolski "nasuprot obale") i bilo je uključeno u okrug Contra Costa, sve do osnivanja okruga Alameda 25. marta 1853. Zakonodavstvo države Kalifornije pripojilo je Oakland 4. maja 1852. godine.
Grad je rastao širenjem mreže željezničkih pruga, postavši glavno željezničko odredište koncem 1860-ih i 1870-ih godinâ. Centralnopacifička željeznica (Central Pacific) je 1868., sagradila dokove Oaklanda, gdje se nalazi današnja Oaklandska luka. Tramvajska linija u vlasništvu Key Systema, prethodnika današnjeg AC Transita, uspostavljena je 1891. između Oaklanda i Berkeleya. Druge tramvajske linije spajale su Oakland i San Francisco nakon izgradnje mosta San Francisco - Oakland (Bay Bridge). Poduzeće Key System izgradilo je dva veličanstvena hotela: Key Route Inn, koji je izgorio u ranim 1930-im godinama, i spektakularni Claremont Resort, koji dan danas postoji i jedan je od simbola tog područja. Nakon iskapanja kanala za pomorske svrhe 1902 godine, susjedna Alameda postala je otok.
Stanovništvo Oaklanda udvostručilo se s useljavanjem izbjeglica iz San Francisca, nakon ogromnog potresa i požara 1906. godine.
1920e godine
Naglim ekonomskim razvojem 1920-ih godina u cijelom SAD-u, a posebno u Kaliforniji, grad je značajno ojačao i raširio se. Ekonomija je rasla zahvaljujući rekonstrukciji nakon Prvog svjetskog rata i otkrićima brojnih izvora nafte u južnoj Kaliforniji te široke upotrebe automobila. Kako se grad širio, anektirao je obrađene površine na istoku i sjeveru. U Oaklandu je sagrađeno više kuća između 1921. i 1924. godine nego između 1908. i 1920. godine; zapravo, većina današnjih obiteljskih kuća u Oaklandu sagrađena je u tom razdoblju. Grad je postao veliko industrijsko središte, s tvornicama metala, konzerva i automobila, s brojnim pekarama te, posebice, razvijenom brodogradnjom.
2. svjetski rat i poslijeratne godine
Za vrijeme 2. svjetskog rata u istočnom zaljevskom području nalazila se velika vojna industrija. Puno je radnika iz cijelog SAD-a došlo u Oakland tražeći posao, od kojih su većina bili Afroamerikanci. Svršetkom rata završile su i vezane djelatnosti, ali su doseljenici i dalje ostali na tom području. Bogatiji su stanovnici odselili u predgrađa, dok su bijeli radnici odselili u susjedne gradove, kao Alameda ili San Leandro. Ovaj egzodus bijelog stanovništva događao se u cijelom SAD-u. U ovo se vrijeme Key System rasformirao, a sagrađene su brojne autoceste i neboderi. Tmurna, dotrajala obala grada preuređena je u Trg Jacka Londona. Unatoč ovome, grad je ipak postajao sve siromašniji, a crno se stanovništvo povećavalo.
Porastom kriminala 1960-ih godinâ, grad je zaposlio nove policajce s dalekog juga SAD-a, odakle su i pristigli mnogi gradski crnci. Kao posljedica povećanja sukoba između bijele policije i crnog stanovništva, u Oaklandu je osnovana Stranka crnih pantera.
1980-e i 1990-e godine
Tijekom 1980-ih i 1990-ih godinâ u Oakland se doselilo puno ljudi iz Latinske Amerike, osobito Meksika u gradske četvrti Fruitvale i Istočni Oakland. Fruitvale je jedna od najstarijih četvrti grada i oduvijek je imala veliki broj latinoameričkog stanovništva, a novija imigracija samo je povećala taj broj.
Dana 17. listopada 1989. godine, Loma Prieta potres, magnitude 7,1 stupnjeva Richterove ljestvice, teško je oštetio veliki broj građevina u gradu. Vijadukt Cypress pao je usmrtivši 42 osobe, dok je Bay Bridge oštećen, pri čemu je poginula jedna osoba, a cijeli promet je bio zatvoren mjesec dana. Građevine koje su preživjele potres renovirane su i ojačane kako bi bile bolje pripremljene u slučaju novog potresa.
Dana 20. listopada 1991. ogroman požar u Oaklandskim brdima spalio je više od 2000 kućâ. Poginulo je 25 osoba, a preko 150 ih je bilo ozlijeđeno. Ekonomski gubitak uzrokovan požarom procijenjen je na oko 1,5 milijardi dolara. Mnogo se kuća ponovno izgradilo, te su naravno bile puno veće od prethodnih.
21. stoljeće
thumb|lijevo|300px|Jezero Merrit s Oaklandom u pozadini
Godine 1999. tadašnji gradonačelnik Jerry Brown predstavio je plan kojim bi 10 tisuća ljudi doselilo u centar grada. Zahvaljujući tome, mnogo se gradskih četvrti obnovilo, poput obale Merritskog jezera, Trga Jacka Londona i drugih četvrti u središtu grada. Ove obnove su bile sporne, jer su ih neki građani vidjeli kao gentrifikaciju koja bi prouzročila progon siromašnijih građana iz gradske jezgre. Kada je ekonomija u zaljevskom području oslabila 2000. i 2001. godine, većina novih stanova ostala je prazna. Spori oporavak i ekonomski rast nisu pomogli. U zadnjih se nekoliko godina ipak vidi poboljšanje te veliki interes za visokokatnice, kao i u San Franciscu.
Gradska bejzbolska momčad Oakland Athletics već dugo vremena traži mjesto za izgradnju svog novog stadiona, jer su u Oaklandu dijelili stadion s Oakland Raidersima, ekipom američkog nogometa. Athleticsi su našli lokaciju blizu cetra grada s dobrom povezanošću javnim prijevozom i autocestama, ali su se na tom mjestu planirali izgraditi apartmani. Koncem 2006. godine pronašli su teren u Fremontu, no ni taj plan nije uspio, nakon što se gradska uprava Fremonta nije uspjela dogovoriti o gradnji.
Sport
thumb|300px|Oracle Arena u Oaklandu, u kojoj svoje domaće utakmice igraju Golden State Warriors U Oaklandu postoje tri profesionalne sportske momčadi:
Gradovi prijatelji
Oakland ima deset gradova prijatelja:
El Playón, Angostura
El Playón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Angostura.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Corriere della Sera
thumb|desno|Logo Corriere della Sera (u prevodu Večernje vesti) su italijanske dnevne novine, koje su osnovane 5. marta 1876. Štampaju se u Milanu. Smatraju se jednim od najcenjenijih novina u Italiji, a i najprodavanije su.
Opština Pantepec, Puebla
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11001 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Jim Risch
Jim Risch (3. 5. 1943. -) je američki političar koji u Senatu SAD zastupa državu Idaho. Član je Republikanske stranke.
Rođen je u gradu Milwaukee. Na funkciju senatora stupio je 3. 1. 2009., a prije toga je obavljao dužnost guvernera države Idaho.
Trenutno živi u gradu Boise.
Belmonte, Cuneo
Belmonte je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
El Muerto, Silao de la Victoria
El Muerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1812 m.
Mesa del Rodeo, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Mesa del Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Trasasso, Bologna
Trasasso je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Mesa del Rodeo, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Oildale, California
Oildale je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 32.684 stanovnika.
Asendorf (Nordheide)
Asendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.816 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Asendorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 14,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.816 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 124 stanovnika/km².
Aizelles
Ezel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 94 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 73 m).