cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ascros
Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1150 metara (maksimalnoj 1.449 m, a minimalnoj 600 m).
Albe, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 968 m.
Ultimo tango a Parigi
Ultimo tango a Parigi (Le Dernier Tango à Paris; Last Tango in Paris; doslovno Posljednji tango u Parizu) je italijansko-francuski igrani film snimljen 1972. u režiji Bernarda Bertoluccija. Po žanru je ljubavna drama a protagonistica je mlada Parižanka (čiji lik tumači Maria Schneider) koja usprkos toga što se uskoro treba udati započinje strastvenu, ali anonimnu sekusalnu vezu sa sredovječnim američkim udovcem (čiji lik tumači Marlon Brando). Film je napravljen u jeku seksualne revolucije te je izazvao brojne kontroverze zbog za dotadašnje standarde neuobičajeno naturalističkog prikaza ljudske seksualnosti, uključujući scene analnog seksa. Dok je s jedne strane među liberalnim kritičarima izazvao oduševljenje, među konzervativnima je proglašen pornografijom te je bio izložen cenzuri i zabranama u nizu zemalja.
Na snimanju
Kao i kod ostalih filmova koje je snimio u to vreme, Brando nije želeo da pamti tekst. Bertoluči mu je učinio ustupak, te njegove rečenice zapisivao na cedulje i uklapao ih u enterijer. Kamerman je naravno, imao zadatak da pazi da neka od njih ne upadne u kadar. Međutim, kada je u sceni bdenja zatražio da neke rečenice napiše na telu svoje mrtve supruge, reditelj je odlučno odbio.
Marija Šnajder je rekla da je Bertoluči izuzetno lukav i čovek širokih shvatanja. Rekla je da su na snimanju svi bili veoma bliski, jer ih je on terao da jedno drugom pričaju najmračnije detalje iz svoje prošlosti. Šnajderova je priznala da je spavala sa pedesetak muškaraca i dvadesetak žena, da je bila zavisnik od heroina, kokaina i marihuane. Kasnije je demantovala Bertolučija, koji je izjavio da je Brando prema njoj gajio veoma očinska osećanja. Izjavila je da je tačno da joj je Marlon bio figura patrona, ali to nije bio odnos roditelja prema detetu. Dodala je još i sledeće: Rekla je još da je to jedina stvar u njenom životu koju nije trebala da uradi, koja joj je tada uništila život. Bertoluči je 2011. godine priznao da je ona bila previše mlada da razume šta se radi, i da joj je ovim filmom ukrao mladost. Kao i Šnajderova, i Brando se osećao potpuno silovanim. Obećao je Bernardu da više nikada neće snimiti film poput ovog i nisu govorili petnaest godina. Bertoluči se pokajao što je snimao Brandove genitalije. Rekao je da se toliko identifikovao sa njim, da bi prikazivanje Brandovog polnog organa, bilo kao prikazivanje njegovog samog. Zbog toga je tu scenu izbrisao, tačnije, ostavio za sebe.
Car Go-Reizei
Car Go-Reizei (後冷泉天皇) bio je 70. car Japana, prema tradicionalnom popisu. koji je vladao od 1045. do 1068.. Ime je dobio po ranijem caru Reizeiju; s obzirom da se go- (後), doslovno prevodi kao "kasniji" ili "drugi" ponekad se za njega koriste izraz "Kasniji car Reizei" ili, pogotovo u starijim izvorima, "Reizei II."
Prije dolaska na prijestolje osobno ime mu je bilo Chikahito-shinnō (親仁親王). Otac mu je bio car Go-Suzaku, a majka Fujiwara no Kishi (藤原嬉子), ranije poznata kao Naishi-no kami, kćer moćnog državnika Fujiwara no Michinage.
Ašoka
Ašoka Veliki (273-232. pne.) je bio vladar Maurijskog carstva u severnoj Indiji u III veku pne. Nakon osvajanja Kalinge postao je veliki budista.
Ašoka je utemeljitelj dinastije Maurja, i proširio je Magadhansko kraljevstvo na zapadnu polovinu severne Indije. Osvajanjem Kalinge oko 265. godine pne. pomerio je jugoistočnu granicu s izlazom na more. Taj poslednji poduhvat, propraćen strahovitim krvoprolićem, kod Ašoke je izazvao duboke duševne potrese, nakon čega je prihvatio budizam koji se u Magadhi pojavio dva veka ranije. Od tada je okrutni Ašoka postao poznat kao bogougodni Ašoka. Po rečima samoga cara, otada se njegovim zemljama nije više pronosio zvuk doboša, već glas darme (Dhamaghosa).
Tokom njegove vlasti, sprovodio je zvaničnu politiku nenasilja (ahimsa). Nepotrebno ubijanje i kasapljenje životinja je napušteno, kao npr. lov iz razonode i žigosanje. Ašoka je pokazivao milost i prema zarobljenima, dozvoljavajunji im dan slobode svake godine, i omogućavao je običnim građanima besplatno obrazovanje na univerzitetima. Tretirao je podanike kao jednake nezavisno od religije, politike ili kaste i pravio besplatne bolnice i za ljude i za životinje. Ašoka je definisao glavne principe nenasilja, tolerancije prema sektama i mišljenjima, poslušnost prema roditeljima, poštovanje prema učiteljima i sveštenicima, čovečni tretman sluga (ropstvo nije ni postojalo u Indiji u to vreme) i darežljivost prema svima. Ove reforme opisane su Ašokinim ediktima. Ašokini edikti otkrivaju da je on, iako sam budista, podsticao i pomagao različite verske zajednice. U jednom od svojih edikata uklesanih u steni, čiji se original može još i danas čitati, car objavljuje:
thumb|desno|250px|Dvojezični edikt u kamenu, na [[grčki jezik|grčkom i aramejskom, iz Kandahara.]]
Ohio (rijeka)
Ohio (engleski: Ohio River) je rijeka u Sjedinjenim Američkim Državama - najveća pritoka Mississippija po količini voda duga 1 579 km.
Geografske karakteristike
Ohio se formira na spoju rijeka Allegheny i Monongahela kod grada Pittsburgha u Pennsylvaniji, na nadmorskoj visini od 220 m. Od tamo teče kroz sjeverozapadnu Pennsylvaniju do granice sa državom Ohio nakon tog zaokreće prema jugozapadu i u relativno pravilnom toku teče 1 579 km do svog ušća u Mississippi kod grada Cairo u Illinoisu. thumb|left|240px|Karta [[porječje (razvrstavanje)|porječja Ohija]] Na svom toku do ušća Rijeka Ohio formira granicu između slijedećih američkih država: Ohio - West Virginia, Ohio - Kentucky, Indiana-Kentucky i Illinois-Kentucky.
Ohio ima porječje veliko oko 528 100 km², to je plodna gusto naseljena dolina koja se proteže od istoka Sjedinjenih Američkih Država do Velikih nizina američkog srednjeg zapada.
Franko Andrijašević
Frank Andrijašević (Split, 22. lipnja 1991.), hrvatski nogometni reprezentativac koji igra na poziciji veznog igrača, a trenutačno je član Dinama iz Zagreba.
Andrijašević je produkt Hajdukove omladinske škole, prošao je sve mlađe kategorije Hajduka, od mlađih pionira do juniora.
Za prvu momčad je debitirao 14. kolovoza 2010. u gostima protiv Intera iz Zaprešića u pobjedi od 4:0 odigravši zadnjih 15-ak minuta.
Za reprezentaciju je nastupao u mlađim dobnim kategorijama. Osvojio je treće mjesto na Europskom prvenstvu 2010 sa reprezentacijom do 19 godina gdje je sudjelovao dvama postignutim pogotcima.
Za seniorsku reprezentaciju je debitirao 6. veljače 2013. u prijateljskoj utakmici odigranoj u Londonu protiv Južne Koreje, u kojoj je Hrvatska pobijedila 4:0.
Statistika u Hajduku
Prvi službeni nastup ima kao zamjena Cernatu u 70-toj minuti 13. svibnja 2010. protiv Croatije iz Sesveta u Kranjčevičevoj. Hajduk je utakmicu dobio sa 2:5 pogocima Cernata, Čopa koji je ušao umjesto Tomasova i Ibričića (3).
Vergennes, Vermont
Verdžens je grad u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.588, što je 153 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vigne, Torino
Vigne je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Keskastel
Keskatel je naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 1.362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km².
Cedarville, Ohio
Sidervil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Sardaštanski okrug
Sardaštanski okrug je je jedan od 17 okruga u pokrajini Zapadni Azarbajdžan na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Sardašt.
Cedarville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.019, što je 191 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Beuvrigny
Bovrinji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 95 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 60 m).
Državni univerzitet u Jerevanu
Državni univerzitet u Jerevanu je najstariji univerzitet sa kontinuiranim delovanjem u Armeniji. Osnovan je 1919. godine, i na svojih 110 odeljenja zapošljava preko 3 100 zaposlenika. Pohađa ga oko 20,000 studenata na od čega njih oko 300 stranih. Predavanja na univerzitetu odvijaju se na armenskom jeziku, a za strane se studente u skladu sa potrebama organizuju predavanja na ruskom i engleskom jeziku.
Osnivanje
125 px|thumb|levo|Sirakan Fadevič Tigranjan Državni univerzitet u Jerevanu osnovan je odlukom vlasti Prve armenske republike 16. maja 1919. godine nastojanjima ministra inostranih poslova Sirakana Fadeviča Tigranjana i kao njegov prvi rektor imenovan je Juri Gambarjan koji je na tom mestu ostao do 1920. godine. Univerzitet je ceremonijalno otvoren 31. januara 1920. godine sa velikom ceremojinom na Aleksandropolju u kojoj su učestvovali u kojoj su učestvovali premijer Aleksandar Katisijan, lokalni politički lideri kao i ambasadori Francuske, Velike Britanije i Irana u Armeniji. Univerzitet je bio smešten u zgradi trgovačke škole u Aleksandropolju. Prvo predavanje organizovano je 1. februara 1920. godine i održao ga je akademik Stefan Sarkisovič.
U toku prve godine univerzitet se sastojao sam od jednoga fakulteta istorije i lingvistike na kojemu je radilo 32 profesora koji su održavali predavanja za 262 studenata. Kasnije u toku 1920. univerzitet je premešten u Jerevan.
Sovjetski period
mini|Sovjetska poštanska markica iz 1970. godine sa slikom univerziteta Nakon proglašenja Armenske Sovjetske Socijalističke Republike Državni unierzitet u Jerevanu preimenovan je 17. decembra u Narodni univerzitet u Jerevanu dok je Hakob Manandjan postao njegov novi rektor. Od 1921. godine univerzitet je otvorio i drugi fakultet tako da je sada obrazovanje bilo podeljeno na fizičke nauke i na društvene nauke. U oktobru 1921. otvorena su još tri fakulteta, i to Fakultet orjentalnih studija, Agronomski fakultet i Fakultet tehničkih studija. U matru 1922. godine otvoreni su i medicinsk i pedagoški fakulteti, a 1923. i radnički fakultet.
20. oktobra 1923. godine univerzitet je ponovo preimenovan i sada je poneo naziv Državni univerzitet Armenske Sovjetske Socijalističke Republike sa zadatkom da postane „matični univerzitet“ sovjetske Armenije u okvirima Zakavkaške Socijalističke Federativne Sovjetske Republike.
Prilikom reorganizacije 1930. godine deo fakulteta je izdvojen iz sastava univerziteta i iz njih su izrasli novi univerziteti kao što su Agronomski univerzitet Armenije ili Državni medicinski univerzitet u Jerevanu. Do akademske godine 1935/36. univerzitet se sastojao od 8 fakulteta, a od 1959. od 9 fakulteta. 125 px|thumb|levo|Orden rada crvenog znamena U periodu staljinizacije univerzitet je poneo ime Vjačeslava Molotova, ali je naziv nakon dolaska Nikite Hruščova naziv promenjen u Državni univerzitet u Jerevanu.
Izgradnja nove reprezentativne centralne zgrade započela je u 1950-im godinama u blizini Kružnoga parka. Projekt je dizajnirao arhitekt Edmond Tigranjan. Od 1960. do 1990. još je nekoliko fakulteta otvoreno u okviru univerziteta uključujući i centar za armenologiju. 1991. godine ukupno je postojalo 17 fakulteta, a do tada mu je i dodeljen Orden rada crvenog znamena.
Period od neovisnosti
Novi kampus univerzitet je otvorio 1994. godine. U akademskoj godini 1995/96. provedena je reorganizacija sa ciljem prilagodbe međunarodnim standardima u obrazovanju uvođenjem podele na preddiplomske, diplomske (master ili magisterij) i postdiplomske (doktorske i postdoktorske) studije. 27. novembra 2014. organizaciona struktura univerziteta je promenjena odlukom vlasti i osnovan je i upravni odbor od 32 člana čiji je prvi sastanak organizovan 19. aprila 2015. godine. Za predsedavajućeg u odboru izabran je predsednik Armenije Serž Sargsjan.
Fakultet armenske filologije
Fakultet armenske filologije pionir je među fakultetima na Državnom univerzitetu u Jerevanu. Sada neovisni fakulteti orjentalnih studija, ruske filologije, romanistike-germanistike i novinarstva nastali su izdvajanjem iz Fakulteta armenske filologije.
Fakultet orjentalnih studija
Na Fakultetu orjentalnih studija u Jerevanu izučavaju se jezici i kulture Turske, arapsko sveta i Perzije. Studiji orjentalistike organizovani su na univerzitetu još od njegovih početnih dana. Prvi predavač na studijima bio je Gevorg Asatour koji je 1921. godine pozvan kao studij za gruzijski jezik i orjentalne književnosti. 1923. godine iz Tabriza je pozvan Hračja Ačarjan koji je kao vrsni filologista podučavao perzijski jezik, sanskrit i istoriju perzijskog jezika.
Fakultet ruske filologije
Oko 80 predavača zaposleno je na Fakultetu ruske filologije, uključujući među njima doktore nauka i kandidate za doktore nauka. Naučno istraživanje usmereno je na istraživanje istorije ruske književnosti, odnose između ruske i armenske književnosti, historijsko-kulturne obrasce komuniacije kao i književnu teoriju. Rezultati takvih istraživanja objavljuju se u godišnjem zborniku „Decembarska lektira“. Saradnja je uspostavljena sa brojnim institucijama u Rusiji kao i sa odeljenjima za ruski jezik, kulturu i knjiženost u drugim zemljama. Četiri posebna auditorijuma i jedna specijalizovana biblioteka dostupni su na fakultetu. Uz ruski, studenti dodatno mogu da izučavaju i grčki, poljski, bugarski i ukrajinski jezik.
Izdavačka kuća
Prvi broj novina „Armenski univerzitet“ objavljen je 31. januara 1920. godine čime su postavljeni temelji buduće izdavačke kuće. U prvih deve tdecenija postojanja izdavačka kuća je izdala 5,500 knjiga raznoga tipa.
Letnja škola za dijasporu
2016. godine zajedno sa nacionalnim Ministarstvom za dijasporu univerzitet je pokrenuo Letnju školu za dijasporu. Program je oblikovan tako da zadovolji potrebe mladih Armena iz dijaspore za učenjem maternjeg jezika i da omogući očuvanje njihovog nacionalnog identiteta izvan Armenije.
Cesc Fàbregas
Francesc Fàbregas Soler, poznatiji kao Cesc Fàbregas (Arenys de Mar, 4. svibnja 1987.), bivši španjolski nogometaš i reprezentativac.
Fàbregas je karijeru započeo u Barceloninoj omladinskoj školi da bi u rujnu 2003. prešao u Arsenal u dobi od 16 godina. Nakon ozljeda nekolicine Arsenalovih ključnih veznih igrača, Fàbregas se vrlo brzo etablirao kao vođa igre te je dobio kapetansku vrpcu. U toku boravka u Londonu oborio je nekoliko klupksih rekorda i stekao status jednog od najboljih mladih igrača. Tijekom 2011., vratio se u Barcelonu za iznos od £29,000,000.
Reprezentativno, Fàbregas je nastupao za nekolko mlađih uzrasta (U-16, U-17, U-20, U-21) prije nego je 2006. pozvan u nacionalnu reprezentaciju. Nastupajući za Španjolsku, postao je europski (2008.) i svjetski (2010.) prvak.
Salmaški okrug
Salmaški okrug je jedan od 17 okruga u pokrajini Zapadni Azarbajdžan na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Salmas.
Rusko geografsko društvo
thumb|300px|Zgrada Ruskog geografskog društva Rusko geografsko društvo (RGO, rus. Ру́сское географи́ческое о́бщество) je naučno društvo osnovano 6. augusta 1845. u Sankt Peterburgu, Rusija.
Članovi osnivači društva
Utemeljitelji društva bili su:
Službeni predsednici društva bili su Veliki knez Konstantin Nikolajevič od Rusije od 1845.-92. i Veliki knez Nikola Mihajlovič od Rusije od 1892.-1917., ali u stvarnosti društvo su vodili dopredsednici: Fjodor Litke (1845.-50., 1855.-57.), grof Mihail Muravjov (1850.-57.), Pjotr Semjonov-Tjan-Šanski (1873.-1914.) i Juli Šokalski (1914.-31.).
mini|275px|Knjižnica Ruskog geografskog društva [[1916. godine.]] Ogranci društva osnovani su na Kavkazu (1850.), Irkutsku (1851.), Vilniusu (1867.), Orenburgu (1868.), Kijevu (1873.), Omsku (1877.), te ostalim gradovima.
Društvo je organizovalo i finansiralo ekspedicije Richarda Maacka, Pjotra Kropotkina, Semjonov-Tjan-Šanskog, Nikolaja Prževalskog, Nikolaja Mikluho-Maklaja, Pjotra Kozlova, Vladimira Obručeva, te Leva Berga. Društvo je pomoglo postaviti prve polarne stanice u Rusiji te je bilo jedno od prvih koji su publicirali detaljne studije ruskog folklora i ukrajinskih sajmova.
Društvo je bilo pionir sistematskog istraživanja severnog Urala od 1847.-50., najdaljeg dosezanja reke Amur od 1854.-63., prostranih područja Kašgarije, Džungarije, te Mongolije od 1870-ih nadalje.
Do 1917. RGO je bio sastavljen od 11 sastavnica i 1,000 članova.
Svesavezno geografsko društvo
Društvo je promijenilo naziv u Državno geografsko društvo 1926., a zatim u Geografsko društvo SSSR-a 1938. godine. Nakon Šokalskog njegovi predsednici bili su genetičar Nikolaj Vavilov (1931.-40.), zoolog Lev Berg (1940.-1950.), parazitolog Evgenij Pavlovski (1952.-64.), glaciolog Stanislav Kalesnik (1964.-77.), polarni istraživač Aleksej Trešnikov (1977.-91.). Društvo je do sad sazvalo brojne kongrese i dodjelilo četiri vrste medalja nazvanih po Litkeu, Semjonovu, Prževalskom i Semenu Dežnevu. Do 1970. objavilo je više od 2,000 svezaka geografske literature, uključujući godišnjak Zapiski (od 1846.) i Izvestija (od 1865.). Originalnom nazivu vratilo se nakon raspada Sovjetskog Saveza 1991. godine. Glavni uredi društva nalaze se u St. Petersburgu.
Sastavnice
Carsko društvo se sastojalo od četiri odjela:
Odjel za etnografiju
Nikolaj Nadeždin bio je uključen u osnivanje ovog odjela kada je RGO izvorno osnovan. Tijekom 1850-ih i 1860-ih etnografski odsjek prikupio je i objavio materijale kao što su folklorna djela i bit ili "način života" koje su smatrali da odražavaju "bit" domorodačkih naroda Ruskog Carstva. Godine 1909. Dmitrij Nikolajevič Anučin, Vladimir Bogdanov i Vsevelod Miller sazvali su etnografski pododsjek Dvanaestog kongresa ruskih prirodoslovaca i liječnika održanog u Moskvi. Ondje su poticali veći profesionalizam kako bi razlikovali etnografe od misionara i amatera.
Godine 1917. David Zolotarev i Nikolaj Mogilianski iz RGO-a sudjelovali su u Komisiji za proučavanje plemenskog sastava stanovništva graničnih područja Rusije.
Chengdu
thumb|desno|250px|Ulica Qintai Chengdu (kin. 成都; Hanyu pinyin: Chéngdū; wade–giles: Ch'eng-tu; Hokkien POJ: Sêng-to) je kineski grad na jugozapadu zemlje te glavni grad provincije Sečuan. Prema kineskoj podjeli gradova, smatra se pod-provincijskim gradom. Chengdu je jedan od najvažnijih središta gospodarstva, prometa i veza u zapadnoj Kini. Prema javnoj procjeni o najboljim kineskim gradovima za ulaganje iz 2007., Chengdu je uvršten kao jedan od deset najboljih gradova za ulaganje od ukupno 280 gradskih središta u Kini. Grad je nastao na današnjem prostoru prije više od 4.000 godina u predpovijesno brončano doba dinastije Jinsha (kin. 金沙; pinyin: Jīnshā). Plodne ravnice na kojima se Chengdu nalazi, nazivaju se Tianfuzhi guo (kin. 天府之国; pinyin: Tiānfǔzhi Guó), što u doslovnom prijevodu znači: "zemlja s neba", dok je značenje u prenesenom smislu: "zemlja obilja". Kineske dnevne novine China Daily nedavno su proglasile Chengdu 4. najboljim velikim kineskim gradom za život.
Nadimci grada
Ime Chengdu je izvorno ime grada koje potječe od vremena kada je grad osnovan te nikada nije mijenjano. Međutim, grad ima nekoliko nadimaka:
U vrijeme Zapadne dinastije Han (206. pne. - 23. posl. Kr.) grad je uživao veliku popularnost među kraljevskom i elitnom klasom u Kini. U Jin Guanu (kin. 锦官) je kineski kralj otvorio ured kojem je zadaća bila nadgledanje proizvodnje u Chengduu. Tada je Chengdu nazvan Jin Guan Cheng (kin. 锦官城) što znači "Službeni brokatni grad", odnosno u skraćenom obliku Jin Cheng (kin. 锦城), tj. Brokatni grad.
Tokom razdoblja vladavine Pet dinastija i Deset kraljevstva (907. - 960.), kralj Mengchang, kralj kraljevstva Later Shu, naredio je da se na zidu tvrđave koja okružuje grad posadi hibiskus. Nakon toga, Chengdu je dobio nadimak "Grad hibiskusa". Danas je hibiskus službeni cvijet grada Chengua, no posljednji ostaci gradskih zidina su srušeni tokom 1960-ih godina zajedno sa Kraljevskom palačom smještenom u središtu grada. Tamo danas stoji kip Mao Ce Tunga. thumb|levo|100px|"Pjesnički bog" Li Bаí
Povijest
Početkom 4. st. pne., 9. Kaiming kralj drevne države Shu je preselio svoju prijestolnicu na lokaciju pokraj današnjeg Pixiana. Kralj je kasnije rekao da je bio inspiriran pričama o kralju Tai od Zhou, te je zbog toga preselio svoju prijestolnicu. Kralj Tai od Zhou bio je djed kralju Wu od Zhou a povijest bilježi da mu je trebala godina dana da stvori grad i tri godine da on postane prijestolnica. Kralj Kaiming je grad nazvao imenom Cheng Du, što u doslovnom prijevodu znači "postao je prijestolnica", budući da na kineskom jeziku riječ "cheng" znači "postati", a riječ "du" znači "prijestolnica, središnjica". Također, postoji nekoliko verzija zašto se kralj preselio u Chengdu dok novije teorije o porijeklu imena grada upućuju na ne-Hansko stanovništvo i/ili njihove jezike.
Nakon što je država Quin osvojila državu Shu 316. godine pr. Kr., novi grad je osnovao general Zhang Yi (koji se zapravo protivio invaziji na Shu). Ta godina može se smatrati početkom grada Chengua. U vrijeme kineske dinastije Han, grad je preimenovan u Yìzhou (kin. 益州).
1026
Godina 1026. (MXXVI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Chengdu
Povijest
Tijekom pada Istočne dinastije Han, odnosno u razdoblju Tri kraljevstva, osnovan je Liu Bei na jugozapadu kraljevstva Shu-Han (kin. 蜀汉) sa Chengduom kao glavnim gradom.
Tijekom dinastije Tang, "pjesnički bog" Li Bаí (kin. 李白) i "pjesnik mudrac" Dù Fǔ (kin. 杜甫) proveli su jedan dio svojih života u Chengduu. Dù Fǔ tamo je živio četiri godine (758. - 762.) te je u svojoj drugoj godini u Chenguu živio u Caotángu, tj. kućici od trave. Danas je Caotáng raskošna kuća izgrađena u tradicionalnom stilu 1078. u spomen na pjesnika. Početkom vladavine dinastije Tang, prije više od 1.200 godina, Chengdu je postao jedan od najistaknutijih poslovnih gradova u Kini, dok je drugi bio Yangzhou.
U Chengduu je izumljen i prvi široko korišten papirni novac na svijetu, u vrijeme Sjeverne Song dinastije (960.). Taoistički hram Qingyang Gong izgrađen je u gradu u 9. stoljeću.
Dvije pobunjeničke vođe, jedan iz vremena oko kraja dinastije Song, a drugi iz vremena pred kraj dinastije Ming imali su na području Chengdua glavne gradove za svoja kratkotrajna kraljevstva. Nazivi gradova bili su Dàshu (kin. 大蜀) i Dàxi (kin. 大西).
Biella
Biella je glavni grad istoimene talijanske provincije Bielle u regiji Pijemont. Grad ima 43.818 stanovnika.
Chengdu
Povijest
U 13. stoljeću Marko Polo je pisao o nekoliko mostova u Kini kao i mostu Anshun (ili o njegovoj starijoj verziji) u Chengduu. U svojim bilješkama se osvrnuo na grad nazvavši ga Sindafu (Cheng-Tu Fu) kao glavnom gradu istoimene pokrajine.
Biella
Geografija
Biella leži u kotlini rijeke Cervo, okružena planinama Alpa, udaljena 82 km sjeveroistočno od regionalnog centra Torina. Biella je fizički podjeljena na dva dijela, na donji grad (Biella Piano) i gornji grad (Biella Piazzo) koji su međusobno povezani uspinjačom.
Chengdu
Povijest
1249. Mongoli su opljačkali Chengdu, ubivši pritom 1,4 milijuna stanovnika.
Biella
Historija
mini|lijevo|250px| [[krstionica|Baptisterij u Bielli]] Biella je naselje duge historije. Isprva je bila galsko, a nakon tog rimsko naselje. Za ranog srednjeg vijeka postala je feud grofova iz Vercellija, da bi od 1379. postala feud savojske dinastije.
Chengdu
Povijest
Tokom Drugog svjetskog rata, vođa Kineske nacionalne stranke, Chiang Kai-shek, je pobjegao u provinciju Sečuan kako bi izbjegao invaziju japanske vojske. Sa sobom je poveo poslovne ljude, radnike i akademski obrazovane ljude, te je u Chengduu osnovao mnogo industrija i kulturnih ustanova čime je grad postao važno središte.
1944. je američko 10. bombardersko zapovjedništvo započelo Operaciju Matterhorn, ambiciozni plan o izgradnji zračne baze za avione B-29 Superfortress, kako bi sa nje polijetali / slijetali američki avioni tokom operacija strateškog bombardiranja otoka u japanskom arhipelagu. Budući da je operacija zahtjevala veliku potrebu za gorivom i materijalom koji bi se prevozili preko Himalaja, nije bilo značajnijih vojnih uspjeha, ali grad nije pretrpio potencijalnu japansku odmazdu.
Biella
Znamenitosti
Gornji grad (Biella Piazzo) prepun je srednjovijekovnih i renesansnih kuća, dok se donji grad (Biella Piano) ponosi katedralom Santo Stefano, temeljno preuređenom 1402. godine, uz koju se nalazi romanički baptisterij iz 10. vijeka. U ovom dijelu grada nalaze i dvije renesansne crkve, San Sebastiano (1504) i San Girolamo (1512–1517). Biella ima arheološki i gradski muzej. Na brdu iznad grada nalazi se čuvena hodočasnička crkva Santuario di Oropa, za koju legenda kaže da ju je osnovao sv. Euzebije 369. godine. Crkva je uvrštena na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi, zajedno s drugih devet svetilišta poznatih kao Sacri Monti.
Chengdu
Povijest
Tijekom 3. Kineskog građanskog rata (1946. - 1949.), Chengdu je bio zadnji grad na kineskom kopnu, kojeg je kontrolirala vlada Kuomintanga. Predsjednik Republike Kine, Chiang Kai-shek i njegov sin, Chiang Ching-kuo, zapovijedali su operacijama obrane grada u Chengduškoj središnjoj vojnoj akademiji do 1949., kada je grad pao u ruke kineskih komunista. 10. prosinca kineska Narodno - oslobodilačka vojska ulazi u grad a ostatak nacionalističke kineske Vlade bježi na otok Tajvan.
Danas je Chengdu važan industrijski grad, a raspon industrija je veoma širok, uključujući laku i tešku industriju, taljenje aluminija i kemijsku industriju. Važnu ulogu ima i tekstilna industrija, budući da su pamuk i vuna dodani u tradicionalnu proizvodnju svilenog brokata i satena.
Osim industrije, grad ima i svoje razvojne baze koje se baziraju na razvoju visokih tehnologija, softvera te na izvoz.
Kertzfeld
Kercfeld (nem. Kerzfeld, fr. Kertzfeld) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Chengdu
Povijest
Grad ima i vojnu važnost na području regije.
Kertzfeld
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 947 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 100 stanovnika/km².
Kalfostin C
Kalfostin C je organsko jedinjenje, koje sadrži 44 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 790,764 Da.
Biella
Privreda
Uz turizam koji je danas najvažnija privredna grana, Biella je grad talijanske industrije vune, a ima i predionice pamuka, svile i lana.
Chengdu
Povijest
12. svibnja 2008. okolicu grada je pogodio snažan potres magnitude 8,0 po Richteru te je nanio veliku štetu, ubivši oko 80.000 i ozlijedivši 26.413 ljudi. Najveću materijalnu štetu su pretrpili Dujiangyan i Pengzhou, dva grada pod upravom i okriljem Chengdua. Sam grad Chengdu nije pretrpio značajnu štetu. Razlog tome je što je mnogo ljudi poginulo u okolnim područjima. Iako je Chengdu bio 75 km od epicentra potresa, grad je građen kako bi bio otporan na potres, tako da je većina zgrada ostalo netaknuto.
Administrativna podjela
Chengdu se u Kini smatra pod-provincijskim gradom, kao primjerice Jinan, Harbin ili Shenyang. Grad ima jurisdikciju nad 9 okruga (kin. 区, pinyin: qu), 4 grada na provincijskoj razini (kin. 市, pinyin: shi) i 6 provincijska područja (kin. 县, pinyin: xian)
Administrativna podjela grada prikazana je na sljedećoj tablici:
Klima
thumb|desno|250px|Sustav za navodnjavanje Dujiangyan u neposrednoj blizini grada. Smatra se UNESCO-vom svjetskom baštinom Klima u gradu je vlažno sutropska te je uglavnom blaga i vlažna. Chengdu se nalazi na zapadnom rubu tzv. Sečuanskog bazena te je zbog toga zaklonjen od sjeverozapadnih vjetrova sa Sibira tokom zime. Sama zima u gradu je kratka i blaga u odnosu na donji dio rijeke Jangce. Snijeg je rijedak ali postoji nekoliko razdoblja mraza tokom svake zime. Ljeta su vruča i vlažna, ali ne u toj mjeri kao u gradovima Wuhan, Nanjing i Chongqing koji zbog vručih ljeta imaju zajednički naziv "Tri peći" (kin. 三大火炉).
Najveće prosječne dnevne temperature su tokom srpnja i kolovoza te iznose oko 30 °C, dok poslijepodne temperatura zna narasti na 33 °C. Najniža prosječna temperatura je u siječnju te iznosi 2,8 °C.
Kiše su najčešće u srpnju i kolovozu kada u prosjeku padne između 200 - 225 mm kiše po četvornom metru. S druge strane, kiša je najrijeđa početkom i krajem godine.
Casilina I, Frosinone
Casilina I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Chengdu
Klima
Proljeće (ožujak - travanj) je u gradu znatno sunčanije i toplije od jeseni (listopad - studeni).
Kultura i folklor
thumb|desno|250px|Tradicionalno jelo Mapo doufu Materinski jezik većine stanovništva Chengdua je sečuansko-mandarinski jezik (kin. 四川话), odnosno mandarinski jezik sa sečuanskim dijalektom. Mnogo precizniji naziv bi bio chengduški dijalekt (kin. 成都话/成都方言) zbog uglavnom različitih naglasaka sečuanskih govornika koji žive na velikom području pokrajine Sečuan.
U članku objavljenom u Los Angeles Timesu iz 2006., Chengdu se naziva "kineskim party gradom" zbog bezbrižnog stila života. Chengdu premašuje Šangaj po broju čajnih kuća i barova, unatoč tome što ima upola manje stanovnika nego Šangaj. Stanovnici imaju u Kini reputaciju ljudi koji znaju uživati u životi.
Gospodarstvo
Chengdu postaje jedan od najčešćih gradova za ulaganje u zapadnoj Kini. Među 500 najvećih svjetskih tvrtki, u Chengduu je do listopada 2009. svoju podružnicu ili poslovnicu imalo čak 123 multinacionalnih tvrtki. Među tim globalnim gospodarskim divovima su Intel, Sony i Toyota koji u gradu imaju postrojenja za proizvodnju i montažu. Svoje centre u gradu imaju i Microsoft, Motorola i Ericsson.
Komisija za nacionalni razvoj i reformu službeno je odobrila Chengduu osnivanje baze za razvoj nacionalne bio-industrije. Gradsko poglavarstvo grada nedavno je predstavilo plan o ostvarivanju 90 mljrd. juana u farmaceutskom sektoru do 2012. Otvaranjem industrijskog parka u gradu koji se bavi razvojem visokih tehnologija, započeo je razvoj svemirske i zrakoplovne tehnologije. To je rezultiralo stvaranjem avio industrije koja se bavi proizvodnjom vojnih aviona.
Lokalna gradska samouprava planira privući strane i domaće tvrtke koje se bave outsourcing uslugama čime bi ta grana postala baza u Kini te diljem svijeta.
Elektronička i IT industrija
Chengdu je već duže vrijeme nacionalna kineska baza industrije informacijskih tehnologija i elektronike. Prvi telekomunikacijski centar ovdje, osnovala je indijska tvrtka Primetel 1996. godine i od tada se grad počeo razvijati kao globalni centar za istraživanje i razvoj telekomunikacijske industrije. Chengdu ima ubrzan rast uslužnog telekomunikacijskog sektora u Kini i Indiji. Te dvije zemlje danas čine više od 70% svjetskog telekomunikacijskog tržišta.
U gradu se nalazi nekoliko nacionalnih istraživačkih instituta na području elektronike. Chengduška zona za razvoj visokih tehnologija privukla je mnoge strane multinacionalne korporacije, tj. najmanje 30 kompanija koje se nalazi na ljestvici Fortune 500, te 12.000 domaćih tvrtki. Neke od poznatih multinacionalnih korporacija su Intel, IBM, Nokia, Motorola, Siemens, Cannon, HP, Xerox, Microsoft, SAP, Tieto, NIIT i Wipro kao i domaći snažni IT div Lenovo.
Intel u Chengduu ima svoju drugu najveću tvornicu u Kini, odmah nakon one u Šangaju. Također, grad Chengdu ima najveća strana ulaganja na području elektroničke industrije od svim gradova u unutrašnjosti Kine. Intel koji je vodeći svjetski proizvođač računalnih procesora i čipova, uložio je 525 milj. USD na dva postrojenja koja se bave testiranjem. Tvrtka AMD koja je Intelov konkurent u proizvodnji procesora, u Chengduu je otvorila istraživačko-razvojni centar. SMIC (Semiconductor Manufacturing International Corporation) koji je veličinom, treća svjetska ljevaonica također je u gradu otvorila svoj pogon.
Tijekom proteklih nekoliko godina, chengduško gospodarstvo je ubrzano procvijetalo. Grad je postao jedna od glavnih baza za komunikacijsku infrastrukturu te je među 9 najboljih poštanskih središta u Kini. Također, grad je među 6 telekomunikacijskih centara u Kini.
Od 11. do 15. studenog 2009., Chengdu je bio domaćin Grand finala Svjetskih cyber igara. To je bilo prvi put da je Kina domaćin najvećeg svjetskog turnira u računalnim video igrama.
Financijska industrija
Chengdu je financijsko središte zapadne Kine te je uspješno privukao velike međunarodne financijske tvrtke, uključujući Citigroup, HSBC, Standard Chartered Bank, ABN AMRO, BNP Paribas, JPMorgan Chase, Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, itd.
U povijesnom pogledu, u gradu su se počele primjenjivati neke financijske inovacije, poput papirnog novca "Jiao Zi", koji se počeo koristiti 1023. u vrijeme dinastije Song tokom drevne Kine.
Također, Chengdu je zapadno financijsko središte Kine za strane financijske institucije, ali i za snažne domaće kineske financijske tvrtke. Kineska narodna banka, koja predstavlja nacionalnu monetarnu vlast, ima u Chengduu svoju središnjicu za jugozapadnu Kinu. Također, gotovo sve domaće banke i brokerske tvrtke imaju svoje regionalno sjedište ili podružnicu u gradu. Tako je primjerice tvrtka KPMG u listopadu 2009. otvorila u gradu svoj prvi ured za područje zapadne Kine. Također, konkurentska tvrtka Ernst & Young je već nekoliko godina integrirana u gradu. U isto vrijeme, lokalne financijske tvrtke u gradu, poput West China Securities, GuoJin Securities i Chengdu Commercial Bank jačaju svoju prisutnost u cijeloj Kini.
Obrambena industrija
Unutar granica grada nalazi se avio-industrija Chengdu Aircraft Industry Group koja je proizvela vojne avione Chengdu J-10. Ti avioni koriste se u zračnim snagama NR Kine. Također, tamo su razvijeni i proizvedeni zrakoplovi JF-17 Thunder u suradnji sa Pakistanom. Tvrtka je jedan od najvećih kineskih proizvođača vojnih zrakoplova.
Industrijske zone
U gradu postoje četiri temeljne industrijske zone:
Ova zona odobrena je kao razvojna zona na državnoj razini u veljači 2000. Planirana površina zone je 26 kvadratnih km, dok je u uporabi 10,25 kvadratnih km. Ova ekonomsko - tehnološka razvojna zona se nalazi 13,6 km istočno od Chengdua, glavnog grada provincije Sečuan te prometno - komunikacijskog centra u jugozapadnoj Kini. Razvojna zona je privukla ulagače iz više od 20 zemalja svijeta koji u njoj provode svoje poduzetničke projekte. Razvojna zona obuhvaća gospodarske grane kao što su: mehanika, elektronika, novi građevinski materijal, prehrambena industrija i medicina.
Ova zona je ratificirana od državnog vijeća u travnju 2000., kao jedna od prvih 15 zona koje se baziraju na izvoz. 2002. godine Kina je ratificirala osnivanje Sečuansko - Chengduške zapadne zone s planiranom površinom od 1,5 kvadratnih km. Ta zona se nalazi unutar zapadnog dijela Chengduške zone za razvoj visokih tehnologija.
Osnovana 1988., Chengduška zona za razvoj visokih tehnologija počela je djelovati kao jedna od prvih nacionalnih zona za razvoj visokih tehnologija u Kini, 1991. godine. 2000. je prepoznat rad te zone na naprednim visokim tehnologijama i to na temelju uzastopnih ocjenjivanja koje je izvršilo kinesko Ministarstvo znanosti i tehnologije. Tako je Chengduška zona ocijenjena kao 5. zona među 53 nacionalne zone za razvoj visokih tehnologija. Ova zona zauzima površinu od 82,5 kvadratnih km te se sastoji od Južnog i Zapadnog parka. Južni park je usmjeren na stvaranje moderniziranog industrijskog parka znanosti i tehnologije pomoću znanstveno - tehnoloških inovacija. Također, ova zona je dobila veliku važnost zbog spajanja uslužne djelatnosti i ekonomskog središta grada.
Razvojni prioritet zone je softverska industrija.
Jovan Ital
Jovan Ital, također poznat kao Johannes Italos, Ioannis Italos, Ioánnes Italós (Ἰωάννης ὁ Ἰταλός) bio je neoplatonski bizantski filozof koji je živio u 11. vijeku. Bio je rodom iz Kalabrije, gdje mu je otac služio kao vojnik. Po dolasku u Carigrad je postao učenik Mihaila Psela koji ga je podučavao klasičnoj grčkoj filozofi, a s vremenom ga i naslijedio na čelu filozofske škole. Nakon sukoba sa Diogenom je 1082. osuđen od strane patrijarha Kozme I kao heretik.
Chengdu
Industrijske zone
Budući da se zona nalazi na "zlatnom turističkom kanalu" Chengdu - Dujiangyan - Jiuzhaigou, Zapadni park ima cilj izgradnje sveobuhvatnog industrijskog parka a pridodaje prednost razvoju informacijskih tehnologija, preciznih strojeva i biomedicini.
Promet
Chengdu ima dobro razvijenu prometnu mrežu te sam grad služi kao polazište za mnoge nacionalne autoceste sa glavnim rutama Sečuan - Shanxi, Sečuan - Tibet i Sečuan - Yunnan.
Projekt uključuje i nekoliko glavnih prometnica, a to su: 15 km tunel od Shuangliu Taiping do jezera Sancha u gradu Jianyangu te promjena nacionalne autoceste 321 od Jiangyanga do Longquanya od 26 km. Također, izgradit će se cesta koja povezuje grad Longquan sa istoimenim jezerom, te će biti uključena u autocestu Chengdu - Jianyang. Time će se skratiti put za 10 km. Gradske vlasti još trebaju odlučiti hoće li vozači plaćati cestarinu za vožnju preko tih prometnica.
Autoceste
Krajem 2008. postojalo je deset autocesta koje su povezivale središte Chengua sa predgrađima grada. Krajem prosinca je za opći promet otvorena autocesta Chenglin, koja povezuje aveniju Guanghua, cestu Shawan i autocestu Chengdu - Heilongtan.
Ostale važne autoceste:
Cooter, Missouri
Kuter je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Chengdu
Magistrale
thumb|desno|250px|Kineska nacionalna magistrala 318 na dionici puta Doilungdeqen - Qüxü Kroz Chengdu prolazi 6 nacionalnih magistrala:
Cooter, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 469, što je 29 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chengdu
Podzemna željeznica
Planirano je da Chengduški Metro ima 7 linija podzemne željeznice te se trenutno gradi Linija 1.
Zračni promet
thumb|desno|250px|Zračna luka Chengdu Shuangliu Chengdu ima međunarodnu zračnu luku Chengdu Shuangliu koja se nalazi 16 km jugozapadno od središta grada. To je najprometnija zračna luka u srednjoj i zapadnoj Kini te 6. najprometnija zračna luka u Kini uopće. Putnički promet luke u 2008. iznosio je 17,25 milijuna putnika.
U zračnoj luci izgrađena je dodatna pista sposobna za slijetanje Airbusa 380, najvećeg komercijalnog zrakoplova dosad. Testno korištenje piste izvedeno je u listopadu 2009. a uskoro se očekuje da će krenuti u uporabu. Chengdu je nakon Pekinga, Šangaja i Guangzhoua, četvrti grad u Kini sa dvostrukom komercijalnom pistom. 26. svibnja 2009., avio prijevoznik Air China, gradsko poglavarstvo grada Chengdua i grupacija sečuanskih zračnih luka potpisali su sporazum o poboljšanju infrastrukture zračne luke i povećanju broja međunarodnih direktnih letova iz / za Chengdu. Cilj je da se do 2015. stvori putnički promet od 40 milijuna putnika godišnje čime bi zračna luka postala 4. po važnosti u Kini, iza Pekinga, Šangaja i Guangzhoua. Tu je i dugoročni plan o izgradnji drugog aerodroma u pokrajini Jintang sa pet pista. Kada se izgradi ta luka, putovanje od Jintanga do središta Chengdua trajati će manje od 30 minuta.
Željeznički promet
Chengdu je glavno željezničko čvorište te administrativno željezničko središte u jugozapadnoj Kini.
Najvažnije željezničke linije u Chengduu su:
Kineska filozofija
thumb|Simbol [[Yin Yanga i Ba gua izvan Nanninga u kineskoj provinciji Guangxi.]]
Chengdu
Željeznički promet
Željeznički ured u Chengduu upravlja željezničkim sustavima Sečuan, Chongqing, Guizhou i Yunnan.
U izgradnji su nove konvencionalna linija prema gradu Lanzhou i brza linija za Mianyang, Leshan i Chongqing.
Kineska filozofija
Kineska filozofija je naziv za filozofiju koja je nastala u okviru kineske tradicije. Kineska filozofija je stara nekoliko hiljada godina; njeni počeci se često vezuju uz Yi Jing (Knjigu promjene), drevni sistem proricanja koji je koristio 64 heksagrama da pojedinca vodi u životu. Taj se sistem pripisuje kralju Wenu oko 1000. pne. i održava koncepte i prilaze problemima karakteristične za kinesku filozofiju. The Knjiga promjene je evoluirala kroz razne oblike u sljedećih osam vijekova, ali prvi pisani zapis o njoj datira iz 672. pne.
Šahindeški okrug
Šahindeški okrug je jedan od 17 okruga u pokrajini Zapadni Azarbajdžan na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Šahindež.
Chengdu
Željeznički promet
Chengdu zasad ima četiri glavna željeznička kolodvora. Od njih, Sjeverni kolodvor ima reputaciju najvećeg željezničkog kolodvora u Kini. Također, u planu je da se za nekoliko godina izgradi novi kolodvor za prijevoz putnika.
Riječni promet
Budući da se Chengdu nalazi sjeverozapadno od grada Chongqing, grad nema izravni pristup rijeci Jangce ili bilo kojoj drugoj većoj rijeci. Kako bi se osiguralo da grad ima učinkovit pristup rijeci, lučni gradovi Yibin i Luzhou koji su od Chengdua udaljeni nekoliko sati vožnje autocestom, započeli su masovni razvoj infrastrukture luke na rijeci Jangce. Budući da se sva oprema i materijali prevoze iz istočne obale u sjeverni Sečuan koji se obnavlja, riječni promet dobio je veliki značaj.
Obrazovanje
thumb|desno|250px|Sečuansko sveučilište thumb|desno|250px|Chengduška knjižnica Chengdu je središte visokog obrazovanja i znanstvenog istraživanja u jugozapadnoj Kini.
Sveučilišta i fakulteti
Nacionalna sveučilišta:
Kineska filozofija
Sabrana učenja kineskog mudraca Konfucija (551 - 479. pne.) su poznata kao konfucijanstvo. Njegova filozofija se bavila pitanjima etike i politike, s naglaskom na privatni i javni moral, ispravne društvene odnose, pravdu, tradicionalizam i iskrenost. Analekti su inzistirali na važnosti rituala, ali i na važnosti 'rena', koji se grubo može prevesti kao 'ljudsko srce', Konfucijanstvo je zajedno s legalizmom zaslužan za stvaranje prve meritokracije na svijetu gdje je nečiji status određen njegovom sposobnošću umjesto porijeklom, bogatstvom ili prijateljstvom. Konfucijanstvo je imalo i još uvijek ima značajan uticaj na kinesku kulturu, državu i susjedna područja Jugoistočne Azije.
Chengdu
Sveučilišta i fakulteti
Važna provincijska sveučilišta:
Kineska filozofija
Kineska filozofija se kroz vijekove mijenjala kako bi se prilagodila dominantnim školama misli i društvenim prilikama. Kineske filozofske škole, osim za vrijeme dinastije Qin, su bile relativno kritične, ali i tolerantne jedna prema drugoj. Čak i kada bi jedna škola misli bila službeno prihvaćena od vladajuće birokracije, kao u doba dinastije Han, to nije uzrokovalo napore da se ostale škole misli zabrane ili cenzuriraju. Usprkos i zahvaljujući nadmetanju, te su škole međusobno surađivale i dijelile ideje, često ih miješajući sa vlastitima. Tako je, na primjer, neokonfucijanstvo predstavljalo oživljenu verziju konfucijanskih načela koja su se pojavila u doba dinastije Song, zajedno s budističkim, taoističkim i legalističkim obilježjima religije.
Ciklotron
mini|desno|250px| [[Francuska|Francuski ciklotron izrađen 1937. u švicarskom Zürichu (danas u muzeju Musée des Arts et Métiers, Pariz)]] Ciklotron je vrsta akceleratora čestica. Ciklotroni ubrzavaju naelektrizirane čestice pomoću visokofrekventnog naizmjeničnog napona. Magnetsko polje pod pravim kutem uzrokuje da se čestice kreću gotovo kružnom putanjom, tako da više puta prolaze kroz ubrzavajući napon.
Kineska filozofija
U 19. i 20. vijeku kineska filozofija je također počela unositi koncepte zapadne filozofije, za što su poticaj dali napori za modernizacijom. Nakon Xinhai revolucije 1911. godine nastale su brojne inicijative, kao Pokret Četvrtog maja, da se potpuno ukinu stare carske institucije i običaji. Početkom 20. vijeka se bilježe pokušaji da se u kinesku filozofiju uključe koncepti demokracije, republikanstva i industrijalizma, posebno od strane Sun Yat-Sena (Sūn yì xiān na mandarinskom). Mao Zedong je, pak, spojio marksizam s konfucijanstvom i taoizam, ali i druge komunističke teorije kako bi stvorio ideologiju danas poznatu kao "maoizam". Vlasti Narodne Republike Kine danas pak potiču tzv. socijalizam sa kineskim karakteristikama. Iako se službeno ne potiču filozofska učenja i praksa carske Kine, uticaji prošlosti su duboko utisnuti u kinesku kulturu. Kao i u Japanu, filozofija u Kini je postala loncem za taljenje raznih ideja. Ona nastoji prihvatiti nove koncepte uz isovremeno poštivanje starih vjerovanja.
Chengdu
Konzularna predstavništva
Sjedinjene Američke Države otvorile su svoj generalni konzulat u Chengduu 16. listopada 1985. To je bilo prvo strano konzularno predstavništvo u zapadno-središnjoj Kini od 1949. Trenutno osam zemalja ima u Chengduu otvorene svoje konzulate. Također, Filipini će uskoro tamo otvoriti svoj konzulat dok Velika Britanija u gradu ima svoj centar za izdavanje viza.
Sestrinski gradovi
1979. Chengdu je postao sestrinski grad sa francuskim Montpellierom, te su ta dva grada prvi kinesko - francuski gradovi prijatelji u povijesti. Kasnije je Chengdu potpisao sporazume sa gradovima iz deset zemalja diljem svijeta kao i sa švedskom pokrajinom Dalarnom. Chengdu je danas sestrinski grad sa 15 gradova, većinom europskih, te sa njima njeguje prijateljske odnose. Tako primjerice u gradu Montpellieru postoje ulica i trg Chengdu. Nogometni klub Chengdu Blades u vlasništvu je engleskog drugoligaša Sheffield Uniteda.
Kineska filozofija
Kineska filozofija se, s druge strane, u drugoj polovici 20. vijeka počela širiti po ostatku svijeta kroz tzv. Novo konfucijanstvo te razne New Age koncepte (npr. kineska tradicionalna medicina). S druge strane, zapadni naučni svijet je uglavnom skeptičan i samo manji broj njegovig predstavnika se trudi asimilirati kinesku filozofiju kako u svoje naučna, tako i filozofska istraživanja.
Ciklotron
Ernest O. Lawrence sa Univerziteta Berkeley smatra se izumiteljem ciklotrona (1929.). Van Mađarske je manje poznato da je Šandor Gal možda opisao rad ciklotrona otprilike u isto vreme kad i Lawrence; međutim, gotovo svi međunarodni izvori pripisuju ciklotron Lawrenceu kao izum. On je ciklotron koristio u eksperimentima za koje su bile potrebne čestice sa energijom do 1 MeV.
Način rada ciklotrona
mini|desno|250px| Dijagram rada ciklotrona iz Lorensovog patenta iz [[1934.]] Elektrode (nazivaju se D elektrode), koje su prikazane desno, trebaju biti u ravnoj vakuumskoj komori, između dva pola velikog magneta koji se nalaze na malom razmaku od elektroda čime se postiže veća jačina homogenog magnetnog polja između elektroda. Elektrode su oblika šupljeg, tankog, valjka, koji je “prerezan” na pola duž dijametra osnove i zatim su ove dve polovine razdvojene tako da se između njih nalazi uzak prorez. Pojednostavljeno, sličan oblik bio bi dobijen npr. rezanjem neke valjkaste konzerve na pola duž dijametra osnove i zatim ove dvije polovine razdvojili.