cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albanski ustanak 1912.
Tok ustanka
Nakon ovoga, ustanici kreću na Skoplje i zauzimaju ga bez borbe. Do polovine avgusta 1912, ustanici su uspeli da ovladaju celim kosovskim vilajetom držeći u svojim rukama Prištinu, Novi Pazar, Sjenicu, Skoplje i druge gradove. U srednjoj i južnoj Albaniji ustanici su držali Permet, Leskoviku, Konicu, Elbasan, a u Makedoniji Debar. U ovoj fazi ustanka se vode intenzivni pregovori sa Srbijom, a Bajram Curi je predviđao i mogućnost da Srbija pomogne ustanike redovnom vojskom. Kontakte sa Srbijom je u početku ostvarivao Hasan Priština, ali pošto su im se međusobni interesi oko Kosova razišli, ubrzo je postao njen ogorčeni protivnik. Nakon Skoplja, ustanici kreću na jug i zauzimaju gradove na putu do Soluna. Kada su albanski ustanici stigli do Soluna, Porta je bila prinuđena da prihvati sve njihove zahteve. Nakon što je postignut sporazum sa turskim vlastima, ovaj se masovni ustanak ugasio. Prihvaćeni su sledeći zahtevi ustanika :
Borivoj Jurković
Znanstvena fantastika
Za svoj žurnalističko-publicistički rad odlikovan je Ordenom zasluga za narod sa srebrnom zvijezdom 1978. godine, a 2005. uvršten je u "Hrvatski biografski leksikon".
Enigmatika
Prvi od više hiljada različitih enigmatskih radova objavljen mu je u zagrebačkom "Problemu" oko 1948. godine. Surađivao je u zagrebačkom i sarajevskom "Problemu", "Rebusu", "Iks-u", "Džepnoj križaljci", "Enigmi", "Vjesnikovom kvizu", "Svijetu", "Vjesniku" i nizu drugih časopisa i listova.
Albanski ustanak 1912.
Tok ustanka
Ovim odlukama su praktično udareni pravni temelji autonomne Albanije koja bi obuhvatila sva četiri vilajeta, iz programa Prizrenske lige.
Borivoj Jurković
Enigmatika
Svojim enigmatskim novitetom smatrao je krimi-križaljku. Brojne radove potpisivao je pseudonimima Borivoj i BO-JU.
Od 1984. do 1990. bio je glavni urednik "Vjesnikovog kviza", a 1992. pokrenuo je i do 1997. uređivao mjesečnik "Dječji klub", časopis koji je u početku bio isključivo enigmatski list za najmlađe, a i danas - iako donosi i druge sadržaje namijenjene mališanima - ima veliki umetak s enigmatikom za djecu koji se zove "Zagonetni klub".
Albanski ustanak 1912.
Prvi balkanski rat
Portino obećanje autonomne Albanije, koja bi obuhvatila četiri vilajeta, je direktno ugrožavalo interese susednih hrišćanskih država. Otomanska vlast je 18. avgusta 1912. godine priznala autonomiju Albaniji, što je za uzvrat izazvalo vojnu akciju balkanske alijanse protiv Turske. Srbija je planu "Velike Albanije" suprotstavila sopstveni plan podele Evropske Turske između balkanskih država. Srbija je kontaktirala albanske glavešine sa namerom da ih privuče na svoju stranu ili bar ubedi da u predstojećim sukobima ostanu netralni. Međutim Albanci su to odbili, smatrajući da će u toku ratnih operacija biti ugrožene teritorije koje su oni smatrali svojim.
Sophie Monk
Sophie Charlene Akland Monk (rođen 14. decembar 1979.), australska pjevačica, pisac pjesme, glumica, manekenka i televizijska ličnost. Bila je član ženskog pop sastava Bardot, a svoju je solo karijeru započela s izdavanjem album Calendar Girl (2003). Nedavno se počela baviti glumom, te se pojavljuje u filmovima kao što su Date Movie (2006), Click (2006) i Sex and Death 101 (2007).
Albanski ustanak 1912.
Prvi balkanski rat
Pred sam rat, 10. oktobra 1912. godine, došlo je do okupljanja albanskih glavara u Skoplju, tadašnjoj prestonici Kosovskog vilajeta. Skup je doneo odluku o ujedinjenju Albanaca četiri vilajeta: skadarskog, kosovskog, bitoljskog i janjinskog. Sa skupštine je upućen zahtev velikim silama da podrže ujedinjenje albanskog naroda. Tom prilikom je odlučeno da se u predstojećem ratu Albanci bore na strani Turske. Nakon toga, Albanci su organizovali dobrovoljačke odrede koji su se suprotstavili srpskim trupama prilikom njihovog prodora kroz Kosovski vilajet.
Sophie Monk
Karijera kao pjevačica
Monk je profesionalnu glazbenu karijeru započela je 1999. godine, kada se odazvala na oglas na preporuku svoje majke koji je tražio djevojke s vokalnim i plesnim iskustvom. Oglas je objavljen za australsku televizijsku seriju Popstars, kojoj je cilj bio stvoriti uspješni novi ženski sastav. Nakon brojnih krugova pjevanja i plesa, Monk je odabrana za člana skupine, koja je nazvana Bardot. Ona je postala prva australska skupina čin doći do prvo mjesto s njihovog prvog singla "Poison" i njihov istoimeni album. Sljedeći singlovi su "I Should've Never Let You Go" i "These Days". U augustu 2000. godine, grupa krenula na svojoj prvoj nacionalnoj turneji. U julu 2001. godine izdali pjesmu "ASAP", prvi singl s njihovog drugog albuma. Bardot sada imao veću kontrolu nad svojom glazbom i slikom. Singl dosegao top ljestvice, kao i sljedeći singl, "I Need Somebody", njihov najuspješniji jednu od "Poison". Drugi album Play It Like That dosegao 16. mjesto i bila je ovjerena zlato. U 2002. godine posljednji singl "Love Will Find a Way" završio svoje uzastopnih pogodaka i grupa krenula na svojoj drugoj nacionalnoj turneji. U maju te godine grupa raspuštena.
Albanski ustanak 1912.
Prvi balkanski rat
thumb|desno|Priznate granice Albanije.
Sophie Monk
Karijera kao pjevačica
Ubrzo nakon što se Bardot razišao, Monk je počela raditi na svojoj solo karijeri, te objavljuje svoj debi solo singl "Inside Outside" u oktobra 2002. godine. Pjesma dosegao peto mjesto u Australiji i otišao na prodaju više od 35.000 primjeraka širom svijeta. Njezin sljedeći singl "Get the Music On" objavljen je u martu 2003. godine i dosegnuo deseto mjesto u Australiji. U maju 2003. godine Monk je objavio svoj debi solo album pod nazivom Calendar Girl i dosegao 35. mjesto u Australiji. Album dobio mješoviti recenzije od kritičara s Monk doprinosi za stihovima četiri od pjesama na albumu. Nakon objavljivanja albuma Monk je objavio svoj treći i posljednji singl "One Breath Away", koja je dosegla 23. mjesto u Australiji.
Albanski ustanak 1912.
Prvi balkanski rat
Iste godine, balkanski saveznici su napali Tursku, a Albanija je okupirana i podeljena između susednih država. Albanski glavari su se povukli na slobodnu oblast Vlore (Valone). Tu je održana velika Narodna skupština koja je 28. novembra 1912. godine proglasila Albaniju za nezavisnu državu. Na čelu privremene vlade bio je Ismail Kemali. Organizovanje narodne vojske povereno je Rizi-beju iz Đakovice i Isi Boljetincu, koji se ispred srpske vojske preko Ljume povukao u Valonu. Skupština je za albansku nacionalnu zastavu izabrala crvenu zastavu sa dvoglavim orlom Skenderbega.
Sophie Monk
Karijera kao glumica
Monk jer je i sama osnovan u Hollywoodu, iako su većinu svojih uloga bila prilično mala. U 2004. godine Monk odigrao svoju prvu ulogu u televizijskoj filmu The Mystery of Natalie Wood prikazujući ulogu Marilyn Monroe. U 2005. godine Monk preselila u Los Angelesu, Kaliforniji nastaviti karijeru u glumi. U februar 2006. godine, ona je nastupila u svojoj ulozi debi lice kao koketni i zavodljiv Andy u parodija komedija Date Movie. U juna 2006. godine vidjeh izdavanjem filma Click, priča o univerzalnim daljinskim upravljačem. Monk igra malu ulogu u ovom filmu kao Stacey, koketni, bimbo tajnik.
U julu 2007. godine Monk napravio joj američke televizijske debi u epizodi serije Entourage. Iste godine ona se pojavila u komediji filmu Sex and Death 101 sa glumcem Simon Baker. Monk pojavila gola u sceni filma. Monk kasnije glumila u komediji filmu Spring Breakdown, u kojem je portretirao ulogu antagonista, bimbo sestrinstva djevojka zove Mason. Film je objavljen na DVD-u u junu 2009. godine. U septembru 2008. godine je najavio Monk je bačen u horor filmu The Hills Run Red. Snimanje počinje početkom 2009. godine u Sofiji u Bugarskoj. Film je objavljen na DVD-u u septembru 2009. godine na mješoviti recenzije od kritičara.
Karijera kao televizijske ličnosti
U 2015. godini Monk je proglašen pobednik četvrte sezone serije The Celebrity Apprentice Austalia. Potvrđeno je u oktobru 2015. godine da Monk bila novi sudija u osmom sezoni serije Australia's Got Talent.
Osobni život
Monk je rođena u Engleskoj, ali joj se roditelji ubrzo sele u Gold Coastu, Queenslandu, Australiju. Monk počeo izlaziti Benji Madden u 2006. godine. U januaru 2008. godine mediji su izvijestili da je par razići. Monk se vratio u Australiju sama, gotovo godinu dana u dan jer Madden predložio. U martu 2011. godine Monk je najavio na televizijskom programu Chelsea Lately da ona je jedna.
Albanski ustanak 1912.
Prvi balkanski rat
20. decembra 1912. ambasadorska konferencija je priznala nezavisnu Albaniju. Tek nakon intervencije velikih sila, Srbija, Grčka i Crna Gora su bile prinuđene da se povuku da teritorije međunarodno priznate Albanije. 29. jula 1913. godine velike sile su Kneževinu Albaniju stavile pod upravu međunarodne komisije na period od deset godina, a za prvog kneza Albanije postavljen je Nemac Vilhelm od Vida (Wilhelm von Wied). Novonastala Kneževina Albanija je obuhvatila tek oko polovinu albanske etničke teritorije, dok se veliki broj Albanaca našao u okviru Srbije, Crne Gore i Grčke.
1186 Turnera
1186 Turnera je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 35,56 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,019 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 1. avgusta 1929. godine.
Pausa/Vogtl.
Pauza je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.724 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523310.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogtland Pauza se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 36,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.724 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Vanjske veze
Pausa-Mühltroff Pausa-Mühltroff Pausa-Mühltroff
Lissaro, Padova
Lissaro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 946 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Propionat-KoA ligaza
Propionat-KoA ligaza (, propionil-KoA sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom propanoat:KoA ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Propenoat može da deluje umesto propanoata.
Radojka Šverko
Radojka Šverko (Pazin, 9. travnja 1948.) je hrvatska pjevačica.
Iako su joj 1970te donijele najviše uspjeha, a 1980te potvrdile njezin talent, Radojka Šverko na domaćem terenu nikad nije dobila onakvo priznanje, kakvo je zaslužila i kakvo bi sigurno imala da je prihvatila brojne ponude koje su stizale iz svijeta. Za razliku od njenih kolega, poput Tereze ili Miše Kovača, Radojka Šverko nije punila dvorane, niti prodavala albume u velikim nakladama, ali svako njezino pojavljivanje na sceni bilo je popraćeno velikim ovacijama. Veliki uspjeh Šverko postiže i u rock operi "Karolina Riječka", autora Ljube Kuntarića, a na scenu se u punom sjaju vratila 2004. na poziv mlađih kolegica iz grupe "Divas" kad je na njihovu oproštajnom koncertu "Divas & dive" zajedno uz Josipu Lisac, Meri Cetinić i Gabi Novak pokazala svu raskoš svog glasa.
Nakon što je njezina kolegica Josipa Lisac odbila ponudu organizatora Queer Zagreb festivala za solističku pratnju za London Gay Symphony Orchestra u koncertnoj dvorani Vatroslav Lisinski, Radojka Šverko spremno se prihvatila izazova ponovno pokazujući svoju netipičnost. Izbor programa koji je otpjevala sadržavo je gotovo decentne queer elemente, poput činjenice da je na koncertu jednog gej orkestra izvedeno nekoliko skladbi na katoličke liturgijske tekstove, te neke klasike poput "Somewhere over the rainbow" iz Čarobnjaka iz Oz-a, te "People" koji u originalnu izvodi Barbre Streisand
Radojka Šverko živi u Rijeci.
Pillow, Pennsylvania
Pilou je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 298, što je 6 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Blangy-sous-Poix
Blanži su Poa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 158 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 99 metara (maksimalnoj 189 m, a minimalnoj 85 m).
Barrett, Texas
Barrett je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.199 stanovnika.
2-metilacil-KoA dehidrogenaza
2-metilacil-KoA dehidrogenaza (, acil razgranatog lanca KoA dehidrogenaza, 2-metilbutanoil-KoA:(akceptor) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom 2-metilbutanoil-KoA:akceptor oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
1187 Afra
1187 Afra je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 31,83 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,639 astronomskih jedinica (AJ).
2-metilacil-KoA dehidrogenaza
Ovaj enzim takođe oksiduje 2-metilpropanoil-KoA.
1187 Afra
Asteroid je otkriven 6. decembra 1929. godine.
Somerset, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.165, što je 69 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pegau
Pegau je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.684 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729350.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lajpcig Pegau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 127 metara. Površina opštine iznosi 21,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.684 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
Petar Nikolajević Moler
Petar Nikolajević Moler (1775 - 1816) je bio vojvoda iz Prvog i Drugog srpskog ustanka i predsednik Narodne kancelarije (vlade Srbije) od 1815. do 1816.
Petar Nikolajević Moler je školovan slikar, poznat po radovima u više manastira u predustaničkom periodu, pa je po tome i dobio nadimak Moler. Bio je sinovac Hadži Ruvima, kog su dahije pogubile za vreme Seče knezova.
Alturas, California
Alturas je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.827 stanovnika.
Petar Nikolajević Moler
U Prvom srpskom ustanku istakao se u bici kod sela Jelenče. Tokom ustanka oslikao je Karađorđevu zadužbinu u Topoli. Prilikom odbrane Loznice 1813. morao je zbog nedostatka mastila svojom krvlju da ispiše pismo ustaničkim vođama.
Josip Mihalović
Josip Mihalović, József Mihalovics; također Mihalovits ili Mihalovich (Torda, Austrijsko Carstvo, danas: Vojvodina, Srbija; 16. siječnja 1814. - Zagreb, Austro-Ugarska, danas: Hrvatska; 19. veljače 1891.), kardinal, zagrebački  nadbiskup.
Petar Nikolajević Moler
Posle propasti ustanka prebegao je u Austriju, ali se vratio u Srbiju sa početkom Drugog srpskog ustanka.
Josip Mihalović
Podrijetlo
Mihalović (također Mihalovich, Mihalovics, Mihalovits, Mihalović, Mihajlović) je bila srpsko- hrvatsko- ugarska plemićka porodica u Slavoniji. Svetorimski car Karlo VI. (1711—1740) im je udijelio 1716 plemstvo, jer su se kao habsburški časnici hrabro borili sa Turcima. Do 1763 su bili pravoslavne vjere te su se prezivali Mihajlović; kad su pristupili punom zajedništvu sa Rimom ili uniji, je počeo njihov društveni i gospodarski uspon. Porodica je dala više znamenitih ličnosti, među kojima su poznati Karlo (=Károly, Dragutin 1830-1918), Hugo (1874-1956), a naročito Josip (József, 1814-1891).
Školovanje
Rodio se u Tordi u Austrijskom Carstvu gdje je išao u pučku školu. Osnovnu školu (gramatiku) je posjećivao u Tordi i Velikom Bečkereku, srednju školu (gimnaziju, humanistiku) u Segedinu, više škole pak u Temišvaru, gdje je završio bogosloviju sa doktoratom iz teologije. Od 1834 je radio u biskupskoj kancelariji. Za svećenika ga je zaredio 12. kolovoza/avgusta 1836 čanadski biskup Jožef Lonovič. Postao je 1837 kapelan gradske župe u Temišvaru (Temesvár-Belváros) in od 1837 ceremonijer (ceremoniarius) i bilježnik Svete stolice; 1841 je postao biskupov tajnik, njegov pratilac na krizmanju i 1846 ravnatej biskupske kancelarije. Veljače/februara 1848 je postao kanonik, 1849 pak biskupov zamjenik (generalni provikar).
Proljeće naroda
»Proljeće naroda« je i njega uvuklo u svoje vihorno događanje. Kao ugarskoga pobunjeničkog narodnjaka su ga u Temišvaru postavili pred Vojni sud; 17. studenoga su ga lišili svih službi, časnih naslova te imanja; osuđen je na četiri godine zatvora, od čega je oko dvije godine također odslužio u tvrđavi Leopoldov grad blizu Nitre u današnjoj Slovačkoj. 1852 je dobio pomilovanje, ipak je morao biti još četiri godine samo duhovni pomoćnik u zavičaju pod policijskim nadzorom. Listopada/oktobra 1855 je postao župnik v Njemačkom Bešenovu, 1959 dekan i školski nadzornik. Svibnja/maja 1861 je ponovo pridobio kanonikat, lipnja/juna pak je postal temišvarski tvornički dušobrižnik (temesvár-gyárvárosi lelkész), kao i opat pri Sveti Martin od Vaške.
Biskup i kardinal
1868 je primio imenovanje za duvanjskoga naslovnog biskupa, a 4. svibnja/maja 1870 je bio imenovan za zagrebačkoga biskupa, 17. srpnja/jula je primio biskupsko ređenje u Beču. Glavni posvetitelj je bio nadbiskup Mariano Falcinelli Antoniacci OSB, naslovni biskup atenski. Ustoličen je bio u Zagrebu 6. kolovoza/avgusta 1870. 22. lipnja/juna 1877 ga je papa blaženi Pio IX. imenovao za kardinala-svećenika pri San Pancrazio fuori le mura. Kardinalski šešir primio je u Rimu u Bazilici svetoga Petra 25. lipnja/juna 1877. Sudjeluje u konklavi 1878. g. kod izbora pape Lava XIII. Mihalovič se nije laka srca pokorio kraljevoj želji da postane nadbiskupom. Ubrzo nakon dolaska u Zagreb – već 1881 – je malodušno odlučio dati ostavku i tražiti premještaj u neku od mađarskih biskupija s obrazloženjem da ne može živjeti u „neprijateljskoj zagrebačkoj okolini“ te je na želju kralja i crkvenih poglavara ostao.
Djelovanje
U crkvenom i narodnom, kulturnom i političkom životu su zaorali duboke brazde njegov predšasnik Juraj Haulik  (1852. - 1869.), kao i njegov suvremenik  Josip Juraj Strossmayer. Ipak se on dao na posao naročito na vjerskom području. U svom djelovanju osobito se brinuo o školovanju svećeničkog podmlatka, pa je 1878 na njegov poticaj ustanovljeno dječačko sjemenište i gimnazija. Za uzdržavanje budućih svećeničkih kandidata je odredio prihode četvorice kanonika. Mihalović je postavio Jurja Posilovića urednikom Zagrebačkog katoličkog lista (ZKL 1872.-1875.). Posilović je uz to 1874 postao i redovnim predavačem na Bogoslovnom fakultetu novootvorenog Sveučilišta Franje Josipa I. u Zagrebu, pa je tu službu obavljao sve do svoga imenovanja za senjsko-modruškog biskupa. U ZKL je objavio više stručnih rasprava u povodu Prvoga vatikanskog sabora  (1869.-1870.) – pa i znamenitu konstituciju Vječni Pastir (Pastor Æternus, koja sadrži određenje papinske nepogrešivosti, i za koju su liberlaci u tisku teško optuživali isusovce kao njene možebitne autore. Časopis je također javio, da je Strossmayer saborske odredbe objavio u svom biskupskom glasilu i time ih zapravo priznao.
Potres i obnova katedrale
Mihalićevo veliko djelo je obnova Zagrebačke katedrale, koja nosi ime »Katedrala Marijina uznesenja, svetoga Stjepana i Ladislava«. Već 1874 je počeo Strossmayer – koji je imao u Slavoniji velika i bogata imanja – sakupljati sredstva za obnovu; jedva je posao počeo, kad ga je prekinuo snažan potres 9. studenoga/novembra 1880, koji je jako oštetio Zagreb, neke druge crkve, pa i samu katedralu; tako su se morali latiti još većeg preuređenja i popravki štete. U 7 sati, 33 minute i 53 sekunde, 9. studenoga 1880. u Zagrebu se dogodio razoran potres (6,3 stupnja po Richterovoj ljestvici), s epicentrom na području Zagrebačke gore (Medvednice). Materijalna šteta iznosila je polovicu tadašnjeg godišnjeg državnog proračuna. U potresu je teško oštećena i katedrala Uznesenja Blažene Djevice Marije (suzaštitnik je sv. Stjepan kralj), u kojoj je u to vrijeme kanonik Franjo Rački (1828.-1894.) na pokrajnom oltaru služio misu. Svoje dojmove o potresu opisao je u Obzoru: "»... kad je započeo strahotan zviždanj, pa lom svodova i mrak, povećan prašinom, tako da se vidjelo gibanje crkvenih zidova i stupova posve sablasno.»" Krajem XVII i osobito tijekom XVIII stoljeća unutrašnjost katedrale preplavili su barokni oltari – od ukupno 32 oltara samo su tri našla svoje mjesto u obnovljenoj „Bolléovoj katedrali“. Nakon potresa provedena je obnova katedrale (1880. – 1902.) u neogotičkom stilu pod vodstvom arhitekta Hermanna Bolléa i pokroviteljstvom Izidora Kršnjavog. Cijena obnove iznosila je 2.494.430 kruna i 76 filira. Zagrebačka prvostolna crkva dobila je svoj današnji oblik. Nedostaje krov od glaziranog crijepa (kakvim je pokrivena crkva Sv. Marka na Gornjem gradu), tzv. «zastava zagrebačke katedrale», koji je zbog dotrajalosti 1961. godine zamijenjen bakrenim limom. No obnova katedrale počela je prije potresa. Strossmayera već 1874. pokreće u javnosti promidžbu za obnovu katedrale. Bolléju Strossmayer 1878. daje idejne nacrte za rekonstrukciju katedrale. Već sljedeće godine zagrebački biskup Josip Mihalović krenuo je s novom obnovom katedrale koja će u medijima dobiti ime „Bolléova katedrala“. Radovi su se mogli nastaviti u većem obimu tek nakon razornog potresa. Kraja obnove pa biskup Mihalović nije dočekao, jer je umro 1895.
Smrt i uspomena
Mihalovič je umro 19. veljače/februara 1891 u Zagrebu u 87. godini života. Pokopan je u prvostolnici, koje obnovu nije dočekao. Liberalni časopis »Obzor«, koji mu je za života često prkosio, je u posmrtnom slovu zapisao, kako »nije opravdao ni bojazan naroda, ni nade onih drugih da im služi. Za njega carstvo blagosti i pravice nisu bile prazne riječi. Bio je trajno pod dojmom neprijateljskog dočeka u Hrvatskoj, što ga je sputavalo u njegovu djelovanju.«
1886 su u Zagrebu i diljem cijele nadbiskupije sa svim svečanostima proslavljali 50-godišnjicu njegove mlade mise. Tada se je jasno pokazalo, da si je baš »krotkošću i mudrim ravnanjem uspio pridobitil potpunu naklonost prije tako nepovjerljivoga hrvatskog naroda.
Filmfare Best Male Debut Award
Filmska nagrada za najboljeg muškog debitanta se dobija svake godine za glumce, debitante u indijskim filmovima.
1188 Gothlandia
1188 Gothlandia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 12,40 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,190 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 4,820 stepeni, a orbitalni period iznosi 1184,444 dana (3,242 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,180. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,70 a geometrijski albedo 0,240.
Asteroid je otkriven 30. septembra 1930. godine.
Le Dernier Tournant
Le Derniere Tournant je francuski crno-bijeli film snimljen 1939. u režiji Pierrea Chenala, poznat kao prva od brojnih ekranizacija kriminalističkog romana The Postman Always Rings Twice američkog pisca Jamesa M. Caina. Protagonist, koga tumači Fernand Gravey je mladi skitnica po imenu Frank koji dobija posao u zalogajnici koji vodi stari Nick (koga tumači Michel Simon, i gdje započinje ljubavnu vezu sa Nickovom suprugom Corom (koju tumači Corinne Luchaire). Radnja prikazuje kako ljubavnici likvidiraju muža fingirajući nesretni slučaj, ali i kako će ih sticaj okolnosti natjerati da plate za svoj zločin. Le Derniere Tournant je snimljen bez dozvole autora (slično kao i kasniji i poznatiji film Ossessione u Italiji). Na scenariju je, pak, radio ugledni francuski pravnik Henri Torrès, angažiran kako bi što autentičnije prikazao krivični postupak.
Rotigaptid
Rotigaptid je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 617,651 Da.
Bosplans, Pordenone
Bosplans je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Lutcher, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.559, što je 176 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zagrebfest
Festival Zagreb ili Zagrebfest jedan od najstarijih domaćih festivala zabavne glazbe.
Framicetin
Framicetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 614,644 Da.
Effingham, Kansas
Efingham je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 546, što je 42 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Odd Man Out
Odd Man Out (, u bivšoj Jugoslaviji poznat pod naslovom Bjegunac) je britanski igrani film snimljen 1947. u režiji Carola Reeda. Po žanru je kombinacija drame i trilera, a temelji se na istoimenom romanu F. L. Greena. Protagonist, čiji lik tumači James Mason, je pripadnik ilegalne subverzivne organizacije u Sjevernoj Irskoj koji nakon izlaska iz zatvora organizira pljačku kako bi financirao njene aktivnosti, ali pri tome bude ranjen. Radnja prikazuje njegov pokušaj bijega, odnosno očajničke pokušaje da se skloni, dok istovremeno vlasti oko njega i njegovih drugova zatvaraju krug. Odd Man Out je dobio izuzetne pohvale zbog nastupa Jamesa Masona kao fizički i duševno izmučenog protagonista, a što se često navodi kao najveća uloga njegove karijere. Reed je, pak, prilikom snimanja koristio autentične lokacije u Belfastu, ali i veliki broj irskih glumaca koji će kasnije ostvariti uspješne karijere. Kritičarima je, pak, najviše u oči palo vješto korištenje motiva i atmosfere karakteristične za američki film noir. Odd Man Out je 1948. godine osvojio prvu nagradu BAFTA za najbolji britanski film.
Barry, Texas
Barry je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 242 stanovnika.
Diego Godín
Diego Roberto Godín Leal (Rosario, 16. veljače 1986.), bivši urugvajski nogometaš koji je igrao na poziciji braniča.
Klupska karijera
Godín je započeo svoju karijeru u CA Cerro. Ovdje je postao jedan od najboljih braniča u povijesti kluba. Poslije CA Cerro Godín je otišao u Nacional, jedan od najvećih klubova u Urugvaju. Nakon jedne godine u Nacionalu, Godín je potpisao 5-godišnji ugovor sa Villarrealom. Dana 4. kolovoza 2010. Godín je potpisao 5-godišnji ugovor sa španjolskim klubom Atlético Madrid.
Reprezentativna karijera
Nastupao je na Copa América 2007. i na Svjetskom prvenstvu 2010. u Južnoafričkoj Republici.
Palombara, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
O-sukcinilbenzoat-KoA ligaza
O-sukcinilbenzoat-KoA ligaza (, o-sukcinilbenzoil-koenzim A sintetaza, o-sukcinilbenzoat:KoA ligaza (formira AMP)) je enzim sa sistematskim imenom 2-sukcinilbenzoat:KoA ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ivanka Brađašević
Ivanka Brađašević (1955., Nova Kapela) je hrvatska spisateljica koja piše za katoličke medije. Piše pjesme na stranici Katolici na internetu, Katoličku tiskovnu ageciju Biskupske konferencije Bosne i Hercegovine, Zvonik, Kapelaniju MUP-a, Zagorski list i druge. Živi u Zagrebu.
Završila je hrvatski jezik i književnost te bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Predavala je u srednjoj školi u Labinu i u Zagrebu. Surađivala je s Stjepanom Liceom, Sonjom Tomić i Željkom-Horvat Vukeljom.
Espartignac
Epartinjak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez koja pripada prefekturi Til.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 385 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 472 m, a minimalnoj 292 m).
Kruške i jabuke
"Kruške i jabuke" bile su licencna kulinarska TV-emisija, koja se od 1999. do 2002. emitirala u programu HRT-a. Voditelji su bili Mirjana Rogina, Duško Ćurlić, Barbara Kolar, Oliver Mlakar te Karmela Vukov-Colić.
Koncept emisije
Cilj emisije bio je upoznavanje s novim receptima koje su u djelo provodili kandidati iz grupe "kruške" i grupe "jabuke". Emisija je imala i natjecateljski duh. Tu emisiju naslijedila je nova kulinarska emisija "U istom loncu", iako je njezin koncept dosta drugačiji.
Penig
Penig je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.968 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522460.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Srednja Saksonija Penig se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 208 metara. Površina opštine iznosi 63,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.968 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 157 stanovnika/km².
1189 Terentia
1189 Terentia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 55,88 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,929 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 9,862 stepeni, a orbitalni period iznosi 1831,171 dana (5,013 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,116. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,00 a geometrijski albedo 0,056.
Asteroid je otkriven 17. septembra 1930. godine.
Procesivnost
U molekularnoj biologiji i biohemiji, procesivnost je sposobnost enzima da katalizuje „konsekutivne reakcije bez otpuštanja svog supstrata“.
Na primer, procesivnost je prosečan broj nukleotida koji doda enzim polimeraza, kao što je DNK polimeraza, po asocijaciji/disasocijaciji templeta. DNK polimeraze koje uzimaju učešća u DNK replikaciji su visoko procesivne, dok one koje vrše DNK popravku imaju nisku procesivnost. Pošto je vezivanje polimeraza za templet korak koji ograničava brzinu DNK sinteze, sveukupna brzina DNK replikacije tokom S faze ćelijskog ciklusa zavisi od procesivnosti DNK polimeraza koje izvode replikaciju. Proteini DNK stege su integralne komponente DNK replikacione mašinerije koje svojim dejstvom povećavaju procesivnost asociranih polimeraza. Pojedne polimeraze dodaju preko 50.000 nukleotida na rastući lanac DNK pre disocijacije od templetnog lanca, te je njihova replikaciona brzina i do 1.000 nukleotida u sekundi.
Dugolančana-acil-KoA dehidrogenaza
Dugolančana-acil-KoA dehidrogenaza (, palmitoil-KoA dehidrogenaza, palmitoil-koenzim A dehidrogenaza, dugolančani acil-koenzim A dehidrogenaza, dugolančani-acil-KoA:(akceptor) 2,3-oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom dugolančana-acil-KoA:akceptor 2,3-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FAD). On formira sa flavoproteinom elektronskog transfera i EC 1.5.5.1, sistem kojim se redukuje ubihinon i drugi akceptori.
Faeto, Foggia
Faeto je naselje u Italiji u provinciji Фођа, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 636 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 819 m.
119 Althaea
119 Althaea je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 57,30 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,580 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,779 stepeni, a orbitalni period iznosi 1514,157 dana (4,145 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,081. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,42 a geometrijski albedo 0,230.
Asteroid je otkriven 3. aprila 1872. godine.
Lazar Branković
Lazar Branković (1421-1458), despot srpski i vladar 1456-1458, sin Đurđa Brankovića.
On je bio jedino muško dete Đurđa koje nije bilo oslepljeno. Nosio je titulu despota još od svoje ženidbe sa Jelenom Paleolog 1446. godine. Lazar Branković preuzima vlast posle smrti Đurđa Brankovića 1456. godine.
Politika koju vodi mladi Lazar je bila slična onoj koju je vodio njegov otac za života. Despot Lazar je okončao pregovore sa Turskom, koje je njegov otac počeo. Sklopio je januara 1457. godine ugovor o obnavljanju vazalnih obaveza prema Osmanskom carstvu. Bio je dužan da plaća godišnji harač, nešto manji nego u Đurđevo vreme, jer nije držao Novo Brdo.
Za vreme vladavine mladog despota Lazara, veliku ulogu u srpskoj politici počinju da zauzimaju braća Anđelović. Jedan od braće će kasnije promeniti veru i postati turski namesnik Mahmud Anđelović. Drugi od braće Anđelovića, Mihailo je počeo da služi za vreme despota Đurđa, da bi nastavio i za vreme njegovog sina. On je bio glavni posrednik u sklapanju primirja sa Turskom i obnavljanju vazalnih veza Lazara Brankovića i Mehmeda II Osvajača.
Pored vezanosti sa Turskom, despot Lazar je bio i ugarski vazal, jer je tako čuvao severnu granicu despotovine. Tako je ugarski kralj Ladislav V pomagao despota Lazara. Despot je, koristeći meteže u Ugarskoj, osvojio Kovin i druge dunavske tvrđave sa leve strane reke. U pobedonosnom trijumfu, zaustavio ga je Mihailo Silađi, pobeđujući ga i potiskujući ga prema Tamišu.
Situacija u Despotovini se dodatno komplikuje smrću Jerine Kantakuzin. Tada se protiv mladog despota podigla opozicija koju je predvodio Jerinin brat Toma Kantakuzin. U međuvremenu, Mehmed II se više nije suzdržavao od napada na Srbiju. Prve vesti o gomilanju turske vojske na srpske granice su stigle despotu Lazaru decembra 1457. godine. On je odmah javljao ugarskom kralju Ladislavu da mu pošalje vojsku da bi branio despotovinu. Ubijen je od Osmanskog vojnika zbog ne placenog poreza Osmanlijama. Umro je 20 februara 1459 u Smederevu. Imao je manje od četrdeset godina.
Pošto despot nije imao muške dece, samo ćerke: Mariju, Jerinu i Milicu, posle njegove smrti postavilo se pitanje naslednika.
Početkom februara 1458. godine zemljom je upravljalo namesništvo koje su sačinjavali braća Anđelović.
Fluspirilen
Fluspirilen je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 475,573 Da.
Alum Rock, California
Alum Rock je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15,536 stanovnika.
Barstow, Texas
Barstow je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 349 stanovnika.
My Darling Clementine
My Darling Clementine (u bivšoj Jugoslaviji distribuiran pod naslovom Moja draga Klementina) je američki crno-bijeli vestern film snimljen 1946. u režiji Johna Forda, poznat kao jedno od klasičnih ostvarenja u Fordovoj filmografiji.
Film se temelji na događajima vezanim uz obračun kod O.K. Corrala, odnosno biografskoj knjizi Wyatt Earp: Frontier Marshal Stuarta Lakea posvećenoj legendarnom šerifu Wyattu Earpu koja je mnoge detalje iz njegovog života "začinila" fikcijom. Scenario filma My Darling Clementine je u tome išao još dalje, pa likovi i zaplet imaju malo dodirnih točaka sa historijskim činjenicama. Protagonist, koga tumači Henry Fonda je Wyatt Earp, gonič stoke koji zajedno sa svojom porodicom dolazi u gradić Tombstone i, zahvaljujući pokazanoj hrabrosti, postaje gradski šerif. Radnja prikazuje kako s vremenom dolazi u sukob sa bandom nasilnih kradljivaca stoke koje vodi Stari Clanton (koga glumi Walter Brennan), a u kome će pomoć primiti od tuberkuloznog kockara i revolveraša Doca Hollidaya (koga tumači Victor Mature).
My Darling Clementine, u kome je Ford, kao i u mnogim kasnijim filmovima, za eksterijere koristio živopisnu Dolinu spomenika se zbog korištenja arhetipskih motiva sukoba Dobra i Zla, odnosno civilizacije i barbarstva, često navodi kao jedan od najvažnijih vesterna u historiji filma. Za Fordov pristup je karakteristično miješanje melankolije i humora, a Victoru Matureu se uloga Doca Hollidaya, jedne od najtragičnijih ličnosti u Fordovim vesternima, smatra za najbolji nastup u karijeri. Ford je neki od motiva vezanih za My Darling Clementine kasnije koristio u svom The Man Who Shot Liberty Valance.
Film je originalno bio dug 130 minuta, ali su producenti od Forda tražili da ga skrati na 97 minuta. Originalna verzija je izgubljena, ali je kasnije nešto duža verzija pronađena u arhivama UCLA.
Rotundon
Rotundon je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 218,335 Da.
718
Godina 718. (DCCXVIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 718. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
mini|Bizantinci koriste grčku vatru.
Matrijarhat
Matrijarhat je oblik društva u kome se vlast drže žene, a posebno majke. Riječ matrijarhat dolazi od latinske riječi mater za majku i grčke riječi archein što znači vladati. Postoji i poseban izraz za žensku vlast - ginekokracija, koja se ponekad naziva ginokracija.
Matrijarhat se razlikuj od matrilinearnosti, gdje se djeca svoje porijeklo identificiraju po majci umjesto po svom ocu, te gdje se šire porodice i plemenski savezi stvaraju po ženskim linijama. Na primjer, u židovskim halaškim tradicijama se samo osoba kojoj je majka Židovka automatski smatra Židovom. Tako se židovsko porijeklo prenosi s majke na dijete (v.: Tko je Židov).
1190 Pelagia
1190 Pelagia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 17,45 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,753 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,111 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,131, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 3,168 stepeni, a orbitalni period iznosi 1385,881 dana (3,794 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,40 a geometrijski albedo 0,063.
Asteroid je otkriven 20. septembra 1930. godine.
Ivica Percl
Ivica Percl (Zagreb, 1. siječnja 1945. - Zagreb, 16. ožujka 2007.), hrvatski šansonjer, skladatelj, pjesnik, karikaturist, slikar. Bio je jedan od posljednjih trubadura hrvatske šansone.
Na glazbeni put krenuo je kao gitarist legendarne zagrebačke rock skupine Roboti. Popularnost je stekao sredinom šezdesetih godina kao samostalni pjevač i gitarist. Tada dobiva titulu prvoga protestnog pjevača kod nas. Potkraj šezdesetih i u sedamdesetim godinama sve se više posvećuje skladanju i pisanju šansona. Jedan je od najdosljednijih tumača i interpreta brojnih hrvatskih pjesnika. Vjerno njegujući pjesničku riječ niz desetljeća, ostat će zapamćen po skladbama na stihove Zvonimira Goloba, Dobriše Cesarića, Antuna Šoljana, Tina Ujevića, Dragutina Tadijanovića i Željka Sabola. Uglazbio je gotovo tristo pjesama na stihove devedesetorice hrvatskih pjesnika i tekstopisaca.
Presudan za njegovu karijeru bio je ipak susret 1966. godine s pjesnikom Zvonimirom Golobom. Pjevao je njegove "Huligane", na glazbu Nikice Kalogjere, na Zagrebačkom festivalu šansona 1967. godine. Najveći uspjeh doživio je 1968. godine na Večeri šansona – Zagreb `68, kada je nastupio sa šansonom u vlastitoj obradi "Stari Pjer" autora Đorđa Novkovića, u aranžmanu Nikice Kalogjere.
U vrijeme najvećih uspjeha objavljene su mu brojne singl ploče, ali u zreloj karijeri izdao je svega tri albuma: "Ivan Ivica Percl – 30 godina Starog Pjera" (Croatia Records, 1998.), u povodu tridesetogodišnjice "Starog Pjera", zatim "Da se ne zaboravi – 13 godina poslije" (Alineja, 2004.), s ratnim, domoljubnim i protestnim šansonama i napokon, live album sa snimkom solističkog koncerta u Satiričkom kazalištu Kerempuh u Zagrebu održanog 13. studenoga 2001. u povodu 35. godišnjice skladateljsko-šansonjerskog rada i četrdeset godina bavljenja glazbom, naslova "U Zagrebu, sa Zagrebom, za Zagreb" (Cantus, 2007.), objavljen neposredno uoči njegove smrti.
Tijekom 1991. obilazio je ratišta i izvodio šansone za postrojbe Hrvatske vojske. Tih ratnih godina skladao je niz antiratnih i protestnih šansona na tekstove brojnih pjesnika i prijatelja.
Bio je član predsjedništva Hrvatskog društva skladatelja. Vodio je i organizirao Glazbenu tribinu tog društva. Odlikovan je ordenom Danice hrvatske s likom Marka Marulića za zasluge u kulturi. Dobio je i visoko priznanje Obrane grada Zagreba za zasluge u Domovinskom ratu.
Bavio se i slikarstvom te izradom karikatura.
Kako je to rekla autorica Nada Vrkljan-Križić, "... sve do kraja – skroman i povučen kakav je već bio, Percl je bio ozbiljan i usredotočen promatrač i komentator vremena u kojem je živio, svjedok običnosti svakodnevnoga života i malih ljudskih sudbina."
Johnson City, New York
Džonson Siti je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.174, što je 361 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ilirski ratovi
Ilirski ratovi je zajednički naziv za tri pohoda koje je Rimska Republika poduzela protiv Ilirske kraljevine na istočnoj obali Jadrana u svrhu suzbijanja piratstva - 229. pne., 219. pne. i 168. pne. Prvi je pohod poduzet protiv kraljice Teute, drugi protiv Demetrija Hvarskog i treći protiv Gencija. Prvi ilirski rat 229. pne. je predstavljao prvi prodor rimske vojske i mornarice istočno od Apeninskog poluotoka.
Prvi ilirski rat
Prvi ilirski rat je trajao od 229. pne. do 228. pne.. Povod je bila rimska zabrinutost za trgovačke rute u Jadranu, povećana nakon prvog punskog rata
Uspon pod Agronom
Pod kraljem Agronom došlo je do uspona Ardijejskog kraljevstva i transformacije u respektabilnu pomorsku državu. Njihova mornarica koristila je lembe, manje i brze brodove, koji su prevozili i do 50 pješadinaca. Vješto korišteći pješadiju i mornaricu, sistematski je napadao grčke kolonije, osvojio dijelove Epira i preuzelo kontrolu na ostrvom Hvarom, gdje je u njegovo ime vladao Demetrije Hvarski. U to vrijeme propala je Epirska kraljevina i stvorena savezna država od epirskih pokrajina, što su koristili Grci, Makedonci i Iliri. Agron je sklopio savez sa makedonskim kraljem Demetrijem II Makedonskim i prepustio mu sukobe sa Dardancima.
Teutina vojna dejstva
Agronova udovica i nasljednica Teuta nije znala sačuvati državu onako jakom kakvu je naslijedila od Agrona. Pod pritiskom nezadovoljnih plemenskih poglavara dopustila je gusarenje, što su, čini se, njezini prethodnici bili ograničili. Možda da bi smirila nezadovoljne plemenske poglavare, već 230. god. p.n.e. poslala je marnaricu i vojsku na Peloponez (Elida i Mesenija). U povratku su osvojili Foiniku u Epiru, koja je bila najbogatije mjesto u Epiru i središte trgovine sa Italijom. Miješanje Ilira u tu trgovinu dovelo je po prvi put rimske snage na Jadran. Rimljani su bili svjesni opasnosti za jadransku obalu Italije od napada sa mora. Zbog toga su rimski građani 246. god. naselili koloniju u Brindiziju da bi nadgledali Jonski zaliv. Za vrijeme okupacije Foinike, Iliri su povremeno napadali italijanske trgovačke brodove.
Teuta je nastavila svoju ekspanzivnu politiku i prema srednjodalmatinskim otocima, posebno najznačajnija među njima Issa (Vis). Iliri osvajaju i tu posljednju grčku koloniju, pa su Grci potražili zaštitu u novoj vojnoj sili koja je u to doba postajala sve prisutnijom na Jadranu - Rimu.
Rimski Senat, nakon što je zanemarivao ranije optužbe, poslao je izaslanstvo Teuti u kojem su bili braća Gaj i Lucijc Korunkanije, a njima se pridružio i grk Kleemporos sa Visa. Historičar Polibije dao je verziju boravka izaslanstva koja je imala za cilj da opravda rimsku invaziju Ilirije. Nakon što je Teuta izjavila da nije u mogućnosti prekinuti tradiciju privatnog gusarstva, jedan od izaslanika izgubio je živce i obećao da će "poboljšati odnose između vladara i podanika u Iliriji". Kraljica je to saslušala "sa ženskom strašću i nerazumnim bijesom", i naredila da se drski izaslanik ubije prilikom povratnog putovanja.
Teuta je ponovo naredila pomorski pohod na jugu i Iliri osvajaju Krf i opsjedaju Drač. Tako su zagospodarili cijelom obalom sjeverno od Korintskog zaljeva do ušća Neretve, i pomorskim pravcima prema Siciliji i Italiji.
Tok rata
Smrt rimskog izaslanika po naredbi Teute te napadi na brodove italijanskih trgovaca pod rimskom zaštitom, prouzrokovali su odluku rimskog Senata da preko mora pošalje vojsku pod komandom konzula Lucija Postumija Albina i Gneja Fulvija Centumala. Rimski konzul Fulvije je isplovio sa 200 brodova da bi razbio opsadu Krfa, nakon što je već stupio u tajne pregovore sa Demetrijem, koji je pao u Teutinu nemilost. Sa njegovim pristankom ilirska posada se predala. Grad je postao prijatelj Rima i od tada će se oslanjati na rimsku zaštitu. U daljem toku rata Demetrije je služio kao savjetnik rimskim vojskovođama. U međuvremenu je konzul Postumije doveo vojsku od 20.000 vojnika i 2.000 konjanika preko Brindizija do Apolonije, koja se tada pridružila Rimljanima i primljena u njihovu zaštitu. Flota pod Fluvijem je došla do Apolonije i dvije su se vojske uputile prema Epidamnu (Drač). Tu su natjerali Ilire da napuste opsadu i rasprše svoje snage.
Konzuli su predali Iliriju Demetriju, a vojsku povukli u Epidamn, odakle su se vratili u Italiju pod Fluvijem. Drugi konzul prikupio je 40 brodova i neke savezničke vojne jedinice i ostao na jadranskoj obali, kontrolišući Ilire. Teuta je poslala izaslanike u Rim i zaključen je ugovor. Iliri su povukli zapadno od Drima, i nisu smjeli koristiti puteve prema Makedoniji, čime im je uskraćena mogućnost saradnje sa saveznikom u borbi protiv Grka. Teuta je ostala u Risnu, a više od dva broda nisu smjeli ploviti južnije od Lješa, i to nenaoružana. O svemu su obavješteni i rimski saveznici u Grčkoj.
Rimljani su sada kontrolisali strateške luke Epidamn, Apoloniju i Krf. U zaleđu su Partini i Amantini na jugu dobili status rimskih podanika.
Rimljani u tom času nisu bili spremni da se upuste u odlučujuće sukobe s llirima i na vojnu konsolidaciju stečenih pozicija, ali su zato intervenciju u balkanskom prostoru iskoristili za svoiu političku afirmaciju. Posebno su kod Grka željeli ostavili utisak zaštitnika njihovih interesa i protivnika barbarskih llira, opasnih gusara koji nisu poštovali civilizirane običaje na moru. Zbog toga je rimski senat poslao poslanstvo Atenjanima i drugim Grcima s porukom da je odsada Jadranom slobodna plovidba ne samo za italske nego i za grčke trgovačke brodove. Vjerujući da su u Rimljanima našli saveznika protiv Ilira, Grci su im u znak zahvalnosti dopustili da prisustvuju Olimpijskim igrama, priznajući ih tako civiliziranim narodom.
Obnavljanje ilirske moći
Dok su Rimljani ratovali sa Galima u oko rijeke Po u sjevernoj Italiji, od 225- 222. god. pne, Demetrije je sklopio savez sa Histrima, o napadu na rimske brodove za snabdjevanje.Istovremeno je odvojio Piruste od rimskog saveza i ponovo ih priključio Ardijejskom kraljevstvu. Zatim je prekršio sporazum iz 228. god. pne, otplovio južno od Lješa i odao se piratstvu, nastojeći ojačatii ilirsku moć na štetu Rima.
U ljeto 221. god. pne, kada je porasla napetost u Grčkoj i kada je Makedonija sklopila savez sa Ahajskom ligom protiv Etolske lige, Iliri su napadali na svoj tradicionalni način. Slijedeće gpdine, Demetrije i Skerdilaid su isplovili južno od Lješa sa flotom od 90 ilirskih lakih brodova (lembi). Nisu osvojili grad Pil, ali su zarobili zarobili još 50 brodova. S tom je flotom Demetrije nastavio pohod na Kiklade, nakon čega se vratio u Iliriju. Skerdilaid je i dalje ratovao i pljačkao po Peloponezu.