cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Streptokokni faringitis
Streptokokna upala grla širi se doticajem s bolesnom osobom. Kako bismo bili sigurni da osoba ima streptokoknu upalu grla, potrebno je provesti pretragu poznatu kao kultura brisa grla. Vjerojatnost prisutnosti streptokokne upale grla može se odrediti čak i bez pretrage, a na temelju simptoma. Osobi oboljeloj od streptokokne upale grla mogu pomoći antibiotici. Antibiotici su lijekovi koji uništavaju bakterije. Najčešće se rabe za sprječavanje komplikacija kao što je reumatska groznica, a ne za skraćivanje trajanja bolesti.
Znakovi i simptomi
Uobičajeni simptomi streptokokne upale su natečeno grlo, temperatura veća od 38 °C, gnojne naslage (žuta ili zelena tekućina sačinjena iz mrtvih bakterija i bijelih krvnih stanica) na krajnicima i natečeni limfni čvorovi.
Mogu se pojaviti i drugi simptomi kao što su:
Osoba zaražena streptokoknom upalom grla razvit će simptome od jednog do tri dana nakon doticaja s oboljelom osobom.
Uzrok
Streptokoknu upalu grla uzrokuje bakterija pod nazivom beta-hemolitički streptokok skupine A (engl. GAS). Upalu grla mogu uzrokovati i druge bakterije i virusi. Zaraza nastaje izravnim, bliskim doticajem s oboljelom osobom. Bolest se lakše širi među skupinama okupljenih ljudi. Primjeri okupljanja odnose se na, primjerice, skupine osoba u vojsci ili školama. Bakterije GAS sušenjem prelaze u prašinu, no tada se ljudi od njih ne mogu razboljeti. Ako su bakterije u okolini izložene vlazi, ljudi se od njih mogu razboljeti u razdoblju od najviše 15 dana. Vlažne bakterije mogu se naći na predmetima kao što su četkice za zube. Te bakterije mogu živjeti u hrani, no to je vrlo neuobičajeno. Osobe koje jedu zaraženu hranu također se mogu razboljeti. Dvanaest posto djece bez simptoma streptokokne upale grla u svojim ždrijelima obično ima GAS.
Dijagnoza
Dijagnostički kriteriji nazvani modificiranom Centorovom ljestvicom liječnicima olakšavaju odlučivanje o liječenju osoba s upalom grla. Centorova ljestvica sastoji se od pet kliničkih mjerenja ili pregleda. Ona služi za određivanje vjerojatnosti prisutnosti streptokokne upale grla.
Za svaki se od sljedećih kriterija dodjeljuje jedan bod:
Laboratorijska ispitivanja
Testiranje pod nazivom bris kulture grla glavni je način za otkrivanje streptokokne upale grla. Ovo je testiranje točno u 90 do 95 posto svih slučajeva. Postoji još jedan test pod nazivom brzi test za dokaz streptokoka odnosno test za brzo otkrivanje antigena RADT (engl. rapid antigen detection test). Brzi test za dokaz streptokoka brži je od analize kulture grla, no točno otkriva bolest u samo 70 posto slučajeva. Obje pretrage mogu dokazati da osoba nije oboljela od streptokokne upale grla. U 98 posto slučajeva to se može točno dokazati pretragama.
Kada je osoba bolesna, kultura grla ili brzi test za dokaz streptokoka mogu pokazati ako je osoba oboljela od streptokokne upale grla. Osobe bez simptoma ne bi trebale ići na pretragu kulture grla ili brzi test za dokaz streptokoka jer pojedine osobe u svojim grlima imaju streptokokne bakterije bez loših rezultata nalaza. Tim osobama nije potrebno liječenje.
Uzroci sličnih simptoma
Neki od simptoma streptokokne upale grla isti su kao i simptomi nekih drugih bolesti. Zbog toga je teško znati je li osoba oboljela od streptokokne upale grla bez pretrage kulture grla ili brzog testa za dokaz streptokoka. Ako osoba ima temperaturu i upalu grla s kašljem, iscjedak iz nosa, proljev te crvenilo i svrbež očiju, vjerojatniji uzrok upale grla je virus. Infektivna mononukleoza može uzrokovati natečene limfne čvorove u vratu i upalu grla, temperaturu i povećane krajnike. Dijagnoza se postavlja krvnom pretragom. Za infektivnu mononukleozu ne postoji propisano liječenje.
Prevencija
Neki pojedinci češće obolijevaju od streptokokne upale grla od drugih. Odstranjivanje krajnika jedan je od načina na koji te osobe mogu prestati obolijevati od streptokokne upale grla. Streptokokna upala grla do koje dolazi tri ili četiri puta godišnje možda je dobar razlog za uklanjanje krajnika. Naravno, možete i pričekati s tom odlukom.
Lijekovi protiv bolova
Lijekovi za ublažavanje bolova mogu pomoći pri ublažavanju bolova uzrokovanih upalom grla. Ti lijekovi obično obuhvaćaju nesteroidne protuupalne lijekove NSAID ili paracetamol, poznat i kao acetaminofen. Steroidi su također korisni,, a među njima i viskozan lidokain. Odrasli mogu upotrijebiti aspirin. Djeci nije poželjno davati aspirin jer povećava vjerojatnost obolijevanja od Reyevog sindroma.
Antibiotici
Penicillin V najčešći je antibiotik koji se upotrebljava u Sjedinjenim Državama u liječenju streptokokne upale grla. Popularan je jer je siguran, dobro djeluje i ne košta mnogo novaca. Amoksicilin se obično primijenjuje u Europi. U Indiji je vjerojatnost razvijanja reumatske groznice veća. Zbog toga se liječenje uobičajeno provodi lijekom benzatin penicilinom G koji se daje injekcijom. Antibiotici smanjuju prosječno trajanje simptoma, koji obično traju od tri do pet dana. Uz antibiotike se to vrijeme skraćuje za otprilike jedan dan. Ti lijekovi ujedno smanjuju širenje bolesti. Lijekovi se uglavnom rabe za sprječavanje pojave rijetkih komplikacija. Neke od njih obuhvaćaju reumatsku groznicu, osipe ili upale. Dobri učinci antibiotika trebaju se odmjeriti u odnosu na moguće nuspojave. Liječenje antibioticima ne smije se propisati zdravim odraslim osobama koje loše reagiraju na lijekove. Antibiotici se u liječenju streptokokne upale grla upotrebljavaju češće od očekivanog, s obzirom na ozbiljnost bolesti i njenu brzinu širenja. Lijek eritromicin (i ostali lijekovi poznati kao makrolidi) treba se rabiti ako je osoba alergična na penicilin. Cefalosporine mogu upotrebljavati osobe koje pate od slabijih oblika alergija. Streptokokne infekcije mogu uzrokovati oticanje bubrega (akutni glomerulonefritis). Antibiotici ne smanjuju vjerojatnost pojave tog stanja.
Prognoze
Simptomi streptokokne upale grla obično slabe nakon otprilike tri do pet dana, uz lijekove ili bez njih. Liječenje antibioticima smanjuje rizik pojave ozbiljnije bolesti. Uz njih se bolest obično otežano širi. Djeca mogu nastaviti s pohađanjem škole 24 sata nakon prvog uzimanja antibiotika.
Streptokokna upala grla može uzrokovati sljedeće teške probleme:
Contrada Valle, Sondrio
Contrada Valle je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Peritano, Cosenza
Peritano je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Bezuljak
Bezuljak je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Bezuljak se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 100 stanovnika.
NGC 2679
NGC 2679 je galaksija u zviježđu Raku.
Richard Seddon
Rani život
Seddon je rođen 1845. godine u Engleskoj, kao sin ravnatelja Thomasa Seddona i njegove supruge, učiteljice Jane Lindsay. Seddon je bio treće od osmero djece i drugi sin u obitelji; troje djece umrlo je u djetinjstvu. Unatoč obiteljskoj pozadini, Seddon je bio loš učenik i odbio je klasično obrazovanje koje su željeli njegovi roditelji kako bi se posvetio inženjeringu. Dana 15. lipnja 1862., u dobi od samo 16 godina, odlazi u Australiju, gdje isprva radi na željeznici, a kasnije sudjeluje i u zlatnoj groznici, ali bez velikog uspjeha. Nakon nekoliko godina, zaručio se Louisom Jane Spotswood, međutim njezini roditelji nisu htjeli odobriti taj brak dok Seddon ne stekne financijsku stabilnost. Godine 1866. odlazi na Novi Zeland, gdje se obogatio, nakon čega se, 1869. godine, kratko vratio u Australiju da se oženi Louisom. Natrag na Novom Zelandu, Seddon je otvorio trgovinu, u kojoj je kasnije prodavao alkohol, a kasnije i pub. Osim njegove supruge, na Novi Zeland su ga pratili i sestre Phoebe i Mary te braća Edward i James.
Početak političke karijere
Godine 1874. se uključuje u politiku, isprva u lokalnim tijelima, a od 1879. godine i na nacionalnoj razini. Unatoč financijskim problemima (1878. godine je čak proglasio i osobni bankrot), Seddonova politička karijera je prosperirala. Godine 1879. izabran je kao nezavisni zastupnik u Hokitiki, gdje je 1876. bio izgubio. Od 1879. pa sve do 1906., Seddon je kontinuirano služio u Parlamentu Novog Zelanda, do 1890. kao nezavisni zastupnik, a od te godine kao zastupnik Liberalne stranke iz elektorara Westland. Isprva je bio predmet izrugivanja u Parlamentu zbog provincijskog naglaska (imao je tendenciju ispuštati slovo "h") i nedostatka formalnog obrazovanja, međutim ubrzo se pokazao izrazito sposobnim zastupnikom i, nakon nekog vremena, stručnjakom za rudarska pitanja. Kada su liberali pod Ballanceovim vodstvom 1891. formirali vladu, Seddon je postao ministar javnih radova, rudarstva, obrane i mornarice. U tom je svojstvu napravio velike promjene u dotadašnjoj politici javnih radova, što se smatrali revolucionarnim u to doba. Seddon nije bio ideološki vezan, za razliku od Ballancea, koji je vjerovao u klasični liberalizam; on je liberale naprosto smatrao pionirima "običnog čovjeka" u borbi protiv komercijalnih interesa i velikih zemljoposjednika. Često populist, Seddon se nije uvijek slagao s Ballanceovim idejama o ženskom pravu glasa i pravima Maora, ali je bio izrazito popularan među narodom, zbog čega ga je stranka i dalje smatrala važnim igračem.
Seddon kao premijer
Stout će nastaviti biti glavna opozicija Seddonu sve do napuštanja stranke 1896. godine (čak će se i boriti za žensko pravo glasa, unatoč Seddonovom protivljenju), mada je upravo Seddon 1899. godine predložio Stouta za vrhovnog suca Novog Zelanda.
Pitanje ženskog prava glasa pokazalo je kolike podjele postoje unutar Liberalne stranke, odnosno frakcija doktrinarnih liberala koje je predvodio Stout, i "narodnih" liberala koje je predvodio Seddon. Frakcije su se ponovo konfrontirale po pitanju izdavanja licenci za prodaju alkohola. Seddon je u ovom slučaju uspio izglasati svoj kontroverzni zakon, kojim je uveo distrikte za licenciranje koji su, glasovanjem, odlučivali o izdavanju licencu na svom području. Sljedeći veliki potez njegove vlade bio je Zakon o starosnim mirovinama iz 1898. godine, kojim su položeni temelji države blagostanja, koje će dalje razviti premijer Michael Joseph Savage sa svojom Laburističkom strankom. Seddon je i ovdje naišao na protivljenje određenih krugova, međutim uspio je progurati zakon, što se danas uglavnom smatra dokazom njegove iznimne političke moći.
Stil vladavine
Richard Seddon je bio vrlo snažan premijer i snažno je promicao svoj autoritet, toliko snažno da je u jednom trenutku izjavio da je kabinet nepotreban i da je vladi dovoljan samo predsjednik. Oponenti su ga često optuživali za autokraciju (tako je i nastao nadimak "King Dick"), međutim on se nije pretjerano trudio da ih opovrgne.
Za vrijeme svog premijerskog mandata, Seddon je upravljao cijelim nizom resora, među kojima su bile financije (odakle je maknuo Josepha Warda), rad (odakle je maknuo Reevesa), obrazovanje, obrana, domorodački poslovi i imigracije. Optuživan je za kronizam (favoriziranje prijatelja i poznanika prilikom zapošljavanja), ali i nepotizam, što je bila posljedica nekoliko manjih afera. Kao ministar za domorodačka pitanja, Seddon je imao "suosjećajan", ali "paternalistički" pristup, dok je kao ministar za imigraciju poznat po snažnom animozitetu prema kineskim imigrantima, koje je uspoređivao s majmunima, govoreći o "Žutoj opasnosti".
Privatni život i smrt
Seddon se oženio 1869. godine i imao je ukupno devetero djece, među kojima je i Tom Seddon, koji je svog oca zamijenio kao parlamentarni zastupnik za Westland. Od 1868. godine bio je mason.
Seddonova politička popularnost je postepeno opadala tokom trinaest godina na vlasti. Iako je još uvijek uživao podršku, pozivi da se umirovi su postajali sve češći i glasniji. Nekoliko pokušaja da ga se zamijeni s Josephom Wardom u tom periodu nisu bili uspješni.
U lipnju 1906. godine, dok se vraćao iz Australije na brodu Oswestry Grange, Seddon je doživio težak srčani udar i iznenada preminuo, 12 dana prije svog 61. rođendana. Vijest o njegovoj smrti izazvala je val žalosti u Novom Zelandu. Pokopan je u Wellingtonu.
La Calavera, Tamuín
La Calavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
José María Giménez
José María Giménez de Vargas (Toledo, 20. siječnja 1995.) je urugvajski nogometaš i reprezentativac, koji trenutno igra za Atlético Madrid. U madridski klub prešao je 2013. godine iz urugvajskog Danubija.
Iste godine debitirao je i za seniorsku reprezentaciju Urugvaja, u kvalifikacijskoj utakmici za FIFA Svjetsko prvenstvo 2014. godine protiv Kolumbije. Svoj prvi gol postigao je u prijateljskoj utakmici protiv Južne Koreje u rujnu 2014. godine. Sudjelovao je na Svjetskom prvenstvu 2014. godine te je s 19 godina i 149 dana postao najmlađi urugvajski debitant na tom turniru. Na Svjetskom prvenstvu 2018., Giménez je postigao pobjednički gol u utakmici prvog kola protiv Egipta.
La Calavera, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Opština Săgeata, Buzău
Săgeata je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
San Nazzaro, Piacenza
San Nazzaro je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 750 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Grbalj
Grbalj je polje u Crnoj Gori između Budve i poluostrva Luštica. Sa istoka okružena planinom Lovćen, a na zapadu niska pobrđa je odvajaju od Jadranskog mora. Uz istočnu granicu polja razvilo se desetak naselja, koja se kolektivno nazivaju Gornji Grbalj. Donji Grbalj čine sela na zapadnoj ivici polja. Selo Bigova u istoimenoj uvali jedino mjesto na obali.
Sela koja se nalaze u Grblju su: Bigova, Bratešići, Višnjeva, Vranovići, Glavati, Glavatičići, Gorovići, Dub, Zagora, Kovači, Krimovica, Kubasi, Lješevići, Nalježići, Pelinovo, Pobrđe, Prijeradi, Sutvara, Trešnjica, Ukropci, Šišići i Dub.
Kroz Grbalj prolazi Jadranska magistrala. Nakon izgradnje magistrale i nakon zemljotresa 1979. godine, duž nje je nastalo nekoliko novih naselja.
Regija je značajna poljoprivredna oblast. Južni dio polja čine voćnjaci, vinogradi i povrtnjaci. Ovaj dio polja završava sa plažom Jaz. U sjevernom dijelu Grbaljskog polja, smještena je industrijska zona Kotora.
U Grblju se nalazi manastir Srpske pravoslavne crkve Podlastva.
Srednjovjekovna župa i okruženje
thumb|desno|230px|Župe Grbalj (Gripuli) i Kukovo (Cuceva) Najzapadnija srednjevjekovna dukljanska župa Grbalj (Gripuli, Grupuli) dobila je ime od antičkog grada Agruvij (Agruvium, Acruvium). Naseljena srpskim rodovima, protezala se u pravcu sjeverizapad-jugoistok, od polja u zaleđu Budve , do polja uz more ( u dnu Tivatskog zaliva , koje se i danas zove Župa). Imala je više plodnih središta. U donjem Grblju, među planinama, nalaze se plodni dolovi, a posebno oko današnjeg Bigova (zaliv Trašte). Postoji vjerovatnoća da se tu nalazio rimski Agruvij, zbog arheoloških ostataka iz antičke epohe. Na sjeverozapadu je oblast brda, a na jugoistoku Mrčevo polje ( kod Budve). U centru župe, pored crkve Sv. Stevana ( u današnjem selu Vraćenovići) nađeni su ostaci preromanske plastike. Sa crkve je i latinski natpis (ktitora Huroga i Dane) iz IX vijeka. Put Budva– Kotor (sa odvajanjem za Tivat,na prijevoju Trojica) prolazio je i tada kroz ovu župu. U Grblju je, kao i u drugim primorskim oblastima, još u VII vijeku Vizantijski zemljoradnički zakon obratio veliku pažnju na vinogradarstvo. U XI vijeku su se već bavili tkačkim zanatom. U pojedinim istorijskim momentima, ova župa se vezivala za susjednu župu Kukovo i grad Budvu(Stari grad). Kao najzapadnija, bila je vezana i za Travuniju i njene župe (Risenu, Dračevicu i Konavle). To se vidi iz podjele ( nakon smrti kralja Vojislava) kada su Gojislavu i Predomiru ostavljeni: Travunija i Grbalj. Ka Grblju su gravitirala tri mala ostrva u Tivatskom zalivu: Otok, Prevlaka (Traiectus) i Gabrio (Stradioti, Sv. Marko). Na Prevlaci se nekada (vjerovatno u X vijeku) nalazila prereomanska crkva sa bogatim kamenim crkvenim namještajem, sačuvanim u nekim djelovima. Srednjevjekovna benediktinska opatija sv, Arhanđela Mihaila (Tumba sancti Archangeli) na istom ostrvu, prvi put se pominje 1124. godine. Kasnije je na tom mjestu osnovana zetska pravoslavna episkopija. Crkva u kojoj je poginuo kralj Dragomir, na ostrvu Gabrio, nosila je ime sv. Gavrila ( postoje tragovi crkve: zapisi o njoj, na starijim kartama Boke Kotorske). Župi Grbalj bilo je blisko naselje Tivat (Theudo, Thedo, Teodo) koji se prvi put pominje na donatorskom zapisu (đakona Albelina) sa crkve sv. Srđa, Nikole i Dimitrija (Đurđevo brdo, iznad Tivta) iz druge polovine IX vijeka.
La Joaquineña, Xicoténcatl
La Joaquineña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Porredo, Massa e Carrara
Porredo je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
El Cede, Mulegé
El Cede je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
NGC 2681
NGC 2681 je galaksija u zviježđu Velikom medvjedu.
El Cede, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Maple Park, Illinois
Mejpl Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.310, što je 545 (71,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pintic, Tulgheș
Pintic je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Tulgheș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Lirio del Valle, Villa Corzo
Lirio del Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
NGC 2680
NGC 2680 je galaksija u zviježđu Raku.
Ridge Spring, South Carolina
Ridž Spring je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 737, što je 86 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Buttlar
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Butlar se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 21,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.406 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Bločice
Bločice je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Bločice se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 97 stanovnika.
Alil propil disulfid
Alil propil disulfid je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 148,289 Da.
Mezquite Gordo, José Sixto Verduzco
Mezquite Gordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini José Sixto Verduzco.
Opština Copalillo, Guerrero
Copalillo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Mezquite Gordo, José Sixto Verduzco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 475 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1695 m.
Opština Copalillo, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3509 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Turingov test
mini|Standardna interpretacija Turingovog testa gdje igrač C, ispitivač, pokušava utvrditi koji igrač, A ili B je računalo, a koji čovjek. Za takav ispit ispitivaču su na raspolaganju odgovori na pisana pitanja koja dobiva od igrača A i B.
Turing test je test koji je izradio Alan Turing, a omogućava provjeru inteligencije računala ili programske potpore. Test je objavio 1950. pod nazivom " Računalna tehnologija i inteligencija".
Radi se o sljedećem: Čovjek u ulozi suca prirodnim jezikom komunicira s jednim čovjekom i jednim strojem, a pri tome obojica se prikazuju ljudima. Ako sudac sa sigurnošću ne može utvrditi koji je sugovornik stroj, smatra se da je stroj prošao test.
Kako bi test bio što jednostavniji i kako se ne bi testirala sposobnost generiranja glasa od strane stroja, test se odvija preko tipkovnice i ekrana. Prvotno je Turing predložio teleprinter.
Audoin
Audoin (546-565) je bio langobardski kralj. Nasledio je Valtarija, mada nije poznato u kakvom je bio srodstvu sa njim. Za vreme njegove vladavine Langobardi su došli na područje današnje Panonije. To je bilo kada su često vodili ratove sa susednim plemenom Gepida. U borbama sa Gepidima se naročito istako kraljev sin Alboin, budući langobardski kralj. Nakon pobede Langobarda, veći broj vojnika je savetovao kralja Audoina da postavi svog sina za vođu i da mu dozvoli da sedi pored njega za viteškom trpezom kako to dolikuje običajima. Međutim, Audoin je protiv ovoga istupio i rekao da jedino kralj ima pravo da odlučuje, a ne njegovi vojnici. Ovo je porazilo Alboina koji odlazi na dvor gepidskog kralja i kuje zaveru protiv svoga oca.
Za vreme vladavine Audoina, Benedikt iz Nursije je napisao prvu regulu (pravila ponašanja i manastirskog života) za monahe manastira Monte Kasino koji je osnovao 529. Audoin je bio oženjen Rodelindom, koja mu je i rodila sina Alboina koji će po njegovoj smrti zauzeti presto.
Villalvernia, Alessandria
Villalvernia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 953 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Indijci
Indijci su nacija koja obuhvaća mnogobrojne etničke, rasne, jezične i religijske skupine koje danas formiraju drugu najmnogoljudniju državu na svijetu – Indiju, koja je po posljednjem popisu 2001. imala 1 027 015 247 stanovnika, pretpostavlja se da ih danas ima 1 250 000 000.
Campo Real, Tecomán
Campo Real je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Chiarisi-Cicchettoni, Palermo
Chiarisi-Cicchettoni je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Corlazio, Sondrio
Corlazio je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Novosadski okrug
Novosadski okrug (nemački: Bezirk Neusatz) je bio jedan od pet okruga Vojvodstva Srbije i Tamiškog Banata (krunske oblasti Austrijskog carstva) između 1850. i 1860. godine. Upravni centar okruga bio je Novi Sad.
Istorija
Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat formirano je 1849. godine i prvobitno je podeljeno na dva okruga: Bačko-torontalski i Temišvarsko-krašovski. 1850. godine je vojvodstvo podeljeno na pet okruga, a područje nekadašnjeg Bačko-torontalskog okruga je podeljeno na Novosadski, Somborski i Bečkerečki okrug.
1860. godine ukinuti su i Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat i njegovi okruzi, a teritorija Novosadskog okruga je tada administrativno podeljena između Bačko-bodroške županije (u sastavu austrijske Kraljevine Ugarske) i Sremske županije (u sastavu austrijske Kraljevine Slavonije).
Geografija
Novosadski okrug je uključivao južnu Bačku i severni Srem. Graničio se sa Somborskim okrugom na severu, Bečkerečkim okrugom na severoistoku, austrijskom Vojnom krajinom na jugoistoku i austrijskom Kraljevinom Slavonijom na zapadu.
Demografija
Po popisu iz 1850. godine, okrug je imao 236.943 stanovnika, od čega:
Gradovi
Najvažniji gradovi u okrugu:
Der träumende Mund (film, 1932)
Der träumende Mund je francusko-njemački crno-bijeli film snimljen 1932. u režiji Paula Czinnera. Predstavlja adaptaciju drame Mélo francuskog pisca Henrija Bernsteina. Protagonistica, koju tumači Elisabeth Bergner je supruga briljantnog violinista (čiji lik tumači Rudolf Forster), koja se nađe rastrzana između odanosti mužu i ljubavi koju osjeća prema njegovom kolegi i najboljem prijatelju (koga tmači Anton Edthofer. Kao što je bila praksa u to vrijeme, paralelno je snimljena verzija na francuskom pod naslovom Mélo. Czinner i Bergner su se nakon snimanja vjenčali, a potom napustili Njemačku; Czinner je 1937. u Britaniji snimio remake pod naslovom Dreaming Lips.
Godine 1953. je u Zapadnoj Njemačkoj snimljen još jedan remake pod naslovom Der träumende Mund.
Gwynedd
mini|desno|250px|Gwynedd.
Gwynedd je grofovija u sjevrozapadnom Walesu, nazvana po drevnom Kraljevstvu Gwynedd. Iako je druga po površini, najrjeđe je naseljena. Veliki dio stanovnika govori velški.
Gwynedd je mjesto u kome se nalazi Univerzitet Bangor kao i živopisni poluotok Llyn, te najveći dio Nacionalnog parka Snowdonia.
Naziv Gwynedd se koristi i za tzv. očuvanu grofoviju, koja pokriva otok Anglesey zajedno sa sadašnjom grofovijom. U kulturnom i historijskom kontekstu se naziv može koristiti i za cijeli Sjeverni Wales (na primjer područje nadležnosti današnje Policije Gwynedda), a što odgovara teritoriji Gwynedda na vrhuncu moći.
Tierra Blanca, Santiago Ixtayutla
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Ixtayutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 504 m.
Paso de Piedras, Tantoyuca
Paso de Piedras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Huerta Heriberto Rentería Salinas, Marquelia
Huerta Heriberto Rentería Salinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Marquelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Bloška Polica
Bloška Polica je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Bloška Polica se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 78 stanovnika.
New Straitsville, Ohio
Nju Strejtsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 722, što je 52 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Puertecito, Coroneo
El Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Coroneo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2330 m.
Brazil – Njemačka (polufinale FIFA Svjetskog prvenstva 2014.)
Prvo polufinale FIFA Svjetskog prvenstva 2014. godine odigrano je 8. srpnja na stadionu Mineirão u Belo Horizonteu između reprezentacija Brazila i Njemačke. Obje reprezentacije su do polufinala došle neporažene, s tim da je Njemačka u grupnoj fazi odigrala remi protiv Gane. Iako je brazil igrao bez Neymara (ozljeda u prethodnoj utakmici protiv Kolumbije) i kapetana Thiaga Silve, očekivala se tijesna utakmica između reprezentacija koje su u tom trenutku imale zajedničkih 8 naslova prvaka svjeta. Posljednji zajednički susret bio je u Japanu i Južnoj Koreji, kada je Brazil pobjedom od 2:0 po peti put postao svjetski prvak.
Prisjećajući se prvenstva 1950. godine, utakmica je dobila nadimak Mineirazo/Mineiraço. Brazil je na kraju osvojio četvrto mjesto nakon poraza od Nizozemske, a Njemačka je postala svjetski prvak porazivši Argentinu nakon produžetaka.
Pregled utakmice
Ulazak Ramiresa i Paulinha učinio je Brazil opasnijim, no nedovoljno da naprave razliku. André Schürrle je u 58. minuti zamijenio Klosea te je ubrzo postao dvostruki strijelac, povisivši rezultat na nevjerojatnih 7:0. Cijeli stadion je pljeskao briljantnoj njemačkoj partiji, koja je mogla završiti i s većom prednošću da su Nijemci iskoristili sve šanse. Pred sam kraj utakmice, Oscar je uspio smanjiti rezultat na 7:1, čime je izjednačen najteži poraz Brazila u historiji (6:0 od Urugvaja 1920. godine). Domaći igrači su napustili teren uz ljutite uzvike i negodovanje publike.
Artemidor
Artemidor ili Artemidor iz Efesa (Ἀρτεμίδωρος / Artemidōros) bio je profesionalni prorok koji je živeo u 2. veku nove ere. Autor je sačuvanog dela u pet knjiga pod naslovom Sanovnik (Ονειροκριτικά / Oneirocritica, dosl. ‘’Tumačenje snova’’). Ne treba ga mešati sa drugim Artemidorom iz Efesa, koji je bio geograf i živeo u 1. veku pre n. e.
Artemidorovov Sanovnik sažima sva drevna znanja o proricanju na temelju snova, tzv. oneiromantiji, i vekovima će služiti kao referentni rad na tom pitanju. Tim se delom za svoja istraživanja služio i Sigmund Freud. Artemidorovo mesto rođenja je upitno, ali on sam, u uvodu svoja dva druga dela (Traktat o augurima i Traktat o hiromantiji) za sebe kaže da je "iz Efesa“.
Antički čovek nikad nije prestao da se zanima za snove, koji su doživljavani kao spona između čoveka i svega što prevazilazi iz njega. Parafrazirajući Freudovo delo O snovima, može se reći da je antički čovek smatrao kako san prenosi bilo dobronamernu bilo nepovoljnu informaciju koja dolazi od viših sila, bogova i demona. Od vremena homerskih pesama u 8. veku pre n.e. postavlja se pitanje o tumačenju snova i o ljudima koji ih tumače. Od 5. veka pre n.e. grčki tekstovi počinju da koriste termin oneirokritès da označe ove tumače snova. Često su to skromni ljudi koji se obraćaju publici koju susreću na agori ili povodom velikih skupova hodočasnika, tokom panegirija. Za malu sumu novca oni mehanički objašnjavaju snove onima koji im prilaze. .
U isto vreme, snovi igraju sve značajniju versku ulogu, kao u obožavanju Asklepija. To dovodi do razvoja jedne vrste medicinskog svetilišta, u kojima pacijenti putem snova dobijaju svete za izlečenje. Drugi tumači snova stavljaju se u službu moćnika, poput Aristandra iz Telmesa, koji je bio tumač snova Aleksandra Velikog. Ovi profesionalci, svesni tehničke prirode svoje veštine koju metodično vežbaju, podstiču izradu teorijskih i praktičnih rasprava. Od sve ove proizvodnje preživeo je samo Artemidorov sanovnik.
Život
Artemidor je poznat samo po onome što govori o sebi i onome što dodaju neki tekstovi u kojima se pominje, poput lekara Galena ili vizantijske enciklopedije Sude. Zbog toga ga nije jednostavno datirati. Ali njegovo delo sadrži mnogo detalja koji omogućavaju da se vidi koliko je on predstavnik svog okruženja i svog vremena. Malo tekstova zapravo omogućava bolje razumevanje stvarnosti rimskog Istoka, to jest onog dela Rimskog Carstva u kome se još uvek govorilo grčkim jezikom.
Artemidor evocira neke istorijske događaje: pobunu kirenskih Jevreja koja je izbila 115. godine, na kraju vladavine Trajana; Eusebijino takmičenje, koje je utemeljio Antonin Pije oko 138-139, u znak sećanja na svog prethodnika i usvajatelja Hadrijana. To omogućuje datiranje Artemidorovog života i dela. Kao što je spomenuo lekar Galen oko 175-180 (Komentar Hipokratove rasprave o ishrani u akutnim bolestima), zaključujemo da bi se Artemidorova aktivnost odvijala u godinama 140-180, premda preciznije datiranje nije moguće. Artemidor je tako živeo u vreme kada je Rimsko Carstvo pod vodstvom Antonina Pija (138-161) i Marka Aurelija (161-180) bilo na vrhuncu svoje moći i razvoja. Jedan je od mnogih autora koji su obeležili ovo novo zlatno doba grčke književnosti i misli, u razdoblju "rimskog mira" (pax Romana).
Za sebe Artemidor kaže da je građanin Efesa. Nesumnjivo je proveo dobar deo svog života u ovom bogatom i gusto naseljenom gradu Male Azije, na obali Egejskog mora. Brojni spomenici iz 2. veka koje su austrijska iskopavanja otkrila na lokalitetu Efesa svedoče o urbanom pejzažu kojem je Artemidor svedočio i o prosperitetu ovog grada, kojim je tada dominirala bogata elita uglednika i koji je služio kao glavni grad rimske provincije Azije. Život u Efesu se romanizirao: na primer, tamo su se organizovale gladijatorske borbe, što je bilo strano grčkoj tradiciji. Artemidorov traktat svedoči o ostatku važnosti ove vrste spektakla za njegovu publiku. Aktivna luka učinila je Efes otvorenim gradom prema spolja i ne bi trebalo da čudi to što je Artemidor mogao mnogo da putuje i što su do njega lako i obilno dolazile vesti o onome što se dešavalo širom Carstva.
Ako je preko svog oca, koji se prema Galenu zvao Foka, Artemidor bio Efežanin, majka mu je poticala iz Daldisa, mnogo skromnijeg grada u unutrašnjosti Male Azije, tačnije u Lidiji. Artemidor objašnjava da je insistirao da se njegov Sanovnik objavi pod imenom Artemidora iz Daldisa, a ne "iz Efesa", kao kod njegovih drugih dela. Želeo je naglasi domovinu svoje majke i učini je poznatom.
Artemidorovo ime (na grčkom "Artemidin dar") možda svedoči o odanosti njegove porodice Artemidi, velikoj boginji Efesa (i on sam evocira Artemidu Efešku u IV, 4). U svojoj knjizi, međutim, Artemidor podvlači veze koje ga vezuju za glavnog boga grada Daldisa, Apolona Daldijana, koji se takođe zvao Apolon Mistes. U zaključku druge knjige objašnjava da mu je ideja da napiše Sanovnik došla od Apolona Mistesa, i to tokom jednog sna. Štaviše, božanska inspiracija je uobičajeno mesto među autorima ovog doba. Istoričar Dion Kasije takođe je u snu dobio podstrek da napiše svoju Rimsku istoriju. .
Premda se čini da je Artemidor bio jako vezan za svoje dve domovine, on je ipak mnogo putovao, posebno da bi prikupio potrebne informacije za svoja dela. Otputovao je u evropsku Grčku, gde su se i dalje održavala prestižna takmičenja u Olimpiji i na Istmu. Artemidor često ima priliku da dočara ovaj agonistički život grčkog sveta. On sam u pismu posvećenja kaže da je često posećivao popularne tumače "tokom mnogo godina, kako u Grčkoj, u gradovima ili tokom panegirija, tako i u Aziji, Italiji i na najvećim i najmnogoljudnijim ostrvima" (vidi takođe predgovor pete knjige, gde govori o snovima koje je sakupio "na panegirijama Grčke i Male Azije, a takođe i u Italiji"). Otišao je i u Italiju i, nesumnjivo, u Rim. Artemidoru su ova putovanja bila preduslov za pisanje Sanovnika i on toplo preporučuje putovanje sinu, koji se takođe zove Artemidor i koji je predodređen za istu aktivnost kao i njegov otac (prolog za četvrtu knjigu). Ali najpoznatiji svet mu ostaje Mala Azija, gde često spominje velike gradove poput Smirne, Pergama ili Kizika.
Oženio se Musonijom, kćerkom Gaja Musonija Rufa. Njihova se kćerka udala za čoveka po imenu Rufije (Rufius), za koga se navodi da je sin drugog Rufija i kćerke Gaja Cezija Basa.
Delo
Predgovori prve i četvrte knjige Sanovnika zaista pokušavaju da izlože osnovne principe i metode oneiromantije. Omogućavaju nam uvid u veliku brigu koju je pisac uložio u sastavljanje svoje dokumentacije. Ne samo da je putovao i upoznao se sa svim vrstama tumača snova, već je i prikupio što je moguće više oneirokritičnih rasprava (I, posveta); često spominje svoje prethodnike. Artemidor se i profesionalno bavio tumačenjem snova i tu je uslugu bez sumnje naplaćivao svojim dobrostojećim klijentima. Suda mu pripisuje tri različita dela: Oneirocritica, ali takođe i raspravu o proricanju zasnovanu na letu ptica (Oiônoskopika) te raspravu o čitanju linija ruke (Kheiroskopika). Raspravu o letu ptica spominje i Galen, ali pripisivanje Artemidoru rasprave o čitanju linija na ruci ruke sigurno je netačno jer govori o onima koji to čine kao o šarlatanima. Sam Artemidor kaže da je napisao mnogo knjiga (III, zaključak). Međutim, Sanovnik je jedina njegova knjiga koja je došla do nas.
Treba dodati da se, iako je reč o gatanju, pa se stoga, s naše tačke gledišta, o sujeverju, Artemidor stavlja u uveliko racionalističku perspektivu, budući da zahteva metodičku strogost, koja je nesumnjivo razlikovala njegovo delo od drugih sličnih dela.
Powdersville, South Carolina
Paudersvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.618, što je 2.256 (42,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Artemidor
Delo
Pored toga što je praktikovao oneiromantiju, Artemidor je pročitao sve drevne rasprave i često je posećivao mnoge proroke, proučavajući tako snove koji se tu i tamo pričaju. Artemidor ne samo da sebe nije video kao šarlatana, nego je bio uveren da se bavi korisnim i naučnim radom. Svoju veštinu objašnjava sa još većom iskrenošću kad kaže da pojedini delovi njegovog dela nisu namenjeni javnosti, već samo njegovom sinu, poput cele četvrte knjige. U ovom odeljku pokušava da uđe dublje u nauku o snovima kako bi sinu dao alat za tumačenje koji će ga učiniti "tumačem snova boljim od svih ili bar ne gorim od bilo kog drugog".
U stvari, Artemidorova je dokumentacija impresivna i sadrži oko tri hiljade snova. Njegova vera u prediktivnu vrednost snova istog je reda kao i vera primitivca prema ritualu magije, čiji neuspeh da proizvede očekivani efekat ne poništava verovanje nego se pripisuje grešci u izvođenju rituala. To je slučaj sa oneiromantijom. San je po definiciji uvek istinit. To što se san ne ostvaruje onako kako se očekivalo ne znači da je oneiromantija kao disciplina uzaludna, već da tumač snova nije uzeo u obzir sve elemente sna ili da ih je pogrešno protumačio. Potrebna je velika pronicljivost da bismo bili dobar prorok i pokazali superiornu sposobnost da odgonetnemo zagonetke koje nam božanstvo genijalno nudi kroz san.
Na primer, Artemidor se seća sna jednog kapetana broda koji je, izgubljen u oluji, sanjao da pita da li će ikada stići u Rim. Odgovor je bio "ou", grčka reč koja znači "ne". Činilo se da je to bio jasan odgovor. Međutim, ovaj hrabri kapetan je ipak stigao u Rim, ali 470 dana kasnije. Da li je san bio kriv? Ne, objašnjava Artemidorus, jer, u matematičkom sistemu notacije koji se koristi na grčkom, slovo omikron vredi 70, a ypsilon 400, ukupno 470: san je zato predvideo istinu, jer "nema razlike između izgovaranja samog broja i izgovaranja imena slova koje izražava broj".
La Labor de San Antonio, Jalostotitlán
La Labor de San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
San Isidro Tierras Blancas, José Sixto Verduzco
San Isidro Tierras Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini José Sixto Verduzco.
Nebesa
Nebesa (množina od nebo) predstavljaju beskonačni prostor iznad neba za koji postoji verovanje da se u njemu nalaze bića poput bogova, anđela, duhova, svetaca i drugih. Po nekim verovanjima to je mesto gde počivaju duše mrtvih. Zbog ovakvih verovanja, termin je prisutan u mnogim religijama, posebno u Hrišćanstvu i Bibliji. U nekim slučajevima se nebesa poistovećuju sa rajem.
Ampliación Benito Juárez, Xicoténcatl
Ampliación Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Posara, Massa e Carrara
Posara je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Los Perros Sentados, Tamuín
Los Perros Sentados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Пилатовићи
Пилатовићи су насеље у Србији у општини Пожега у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 803 становника (према попису из 1991. било је 895 становника).
Демографија
У насељу Пилатовићи живи 654 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,2 година (42,7 код мушкараца и 45,7 код жена). У насељу има 235 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,42.
Weilar
Vajlar je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 880 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063084.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Vajlar se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 318 metara. Površina opštine iznosi 14,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 880 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Bračna vas
Bračna vas je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Bračna vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Bračna vas je imala 15 stanovnika.
Boca de San Luciano, Mulegé
Boca de San Luciano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Aleksandar Golovin
Aleksandar Sergejevič Golovin (ruski: Александр Сергеевич Головин; Kaltan, 30. svibnja 1996.) je ruski nogometaš koji igra na poziciji centralnog veznog. Od početka profesionalne karijere, koju je započeo 2014. godine, igrao je u redovima moskovskog CSKA, s kojim je osvojio titulu prvaka ruske Premijer lige u sezoni 2015/16. Također je i standardni reprezentativac Rusije od 2017. godine. Nakon Svjetskog prvenstva 2018. godine, potpisao je za Monaco.
S U-17 reprezentacijom je 2013. godine postao europski prvak.
Klupska karijera
Aleksandar Golovin je rođen u Kaltanu, gradiću u Kemerovskoj oblasti Sibira gdje je, još kao šestogodišnji dječak, i počeo trenirati nogomet u lokalnoj sportskoj školi. U listopadu 2012., kao šesnaestogodišnjak, prelazi u redove moskovskog CSKA, za čiji je prvi tim debitirao 24. rujna 2014. u utakmici petog kola ruskog kupa protiv Himika iz Dzeržinska.
Prvi meč u ruskoj Premijer ligi odigrao je 14. ožujka 2015. godine. Debitantsku sezonu u profesionalnoj karijeri okončao je s deset odigranih utakmica u dresu CSKA. Već naredne sezone imao je standardniju ulogu u timu, a 5. kolovoza 2015. debitirao je i u Ligi prvaka na utakmici protiv praške Sparte. Prvi gol za CSKA postigao je 9. travnja 2016. na utakmici protiv Mordovije. Sezonu 2015/16., koju je CSKA okončao titulom prvaka Rusije, Golovin je završio sa 17 odigranih prvenstvenih utakmica i jednim postignutim pogotkom. Potom je za Golovina bio zainteresiran i londonski Arsenal, koji je za njegov dolazak ponudio 8 milijuna funti, ali na kraju transfer ipak nije realiziran.
U naredne dvije sezone, Golovin je postao standardni prvotimac CSKA, odigravši gotovo sve prvenstvene utakmice za klub kao starter. U utakmici osmine finala Europske lige protiv francuskog Lyona, postigao je svoj prvi gol u europskim natjecanjima, a sezonu 2017/18. je okončao na spisku najboljih mladih igrača tog turnira.
U srpnju 2018. godine, Golovin je prešao u Monaco.
Reprezentativna karijera
Prva utakmica koju je odigrao za Zbornaju bio je kvalifikaciijski meč za UEFA U-17 Euro protiv Slovenije, odigran 23. ožujka 2013. godine. Na završnom turniru UEFA Eura odigrao je sve utakmice, a Rusija je postala europski prvak. Iste godine, sa reprezentacijom je igrao i na Sjetskom prvenstvu, gdje je postigao i jedan pogodak na utakmici protiv Venezuele. Kasnije je nastupao i za U-19 i U-21 reprezentacije.
U dresu seniorske reprezentacije debitirao je u prijateljskoj utakmici protiv Bjelorusije, igranoj 7. lipnja 2015., gdje je ušao u igru kao zamjena za Romana Širokova u drugom poluvremenu; na istoj utakmici postigao je i svoj prvi gol za seniorsku reprezentacju. Bio je dio nacionalnog tima i na Euru 2016. i Kupu konfederacija, a na oba natjecanja je odigrao sve utakmice grupne faze.
Selektor Stanislav Čerčesov je 3. lipnja 2018. uvrstio Golovina i na konačni spisak reprezentativaca za FIFA Svjetsko prvenstvo 2018. godine, čiji je domaćin bila upravo Rusija. Golovin je odigrao jednu od ključnih uloga u premijernoj pobjedi ruskog tima na otvaranju prvenstva protiv Saudijske Arabije, pošto je imao dvije asistencije i postigao posljednji pogodak u visokoj pobjedi od 5:0.
La Venta Norte, Coroneo
La Venta Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Coroneo.
Hlamida
Hlamida (χλαμύς / chlamýs) bila je vrsta drevnog grčkog ogrtača. U vreme Vizantijskog carstva ona je, iako u mnogo većem obliku, bila deo državne nošnje cara i visokih zvaničnika. Opstala je kao takva bar do 12. veka nove ere.
La Venta Norte, Coroneo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2287 m.
Hlamida
Antička Grčka
Hlamida je bila napravljena od bešavnog pravougaonika vunenog materijala veličine pokrivača, obično obrubljenog. Obično je bila pričvršćena fibulom na desnom ramenu. Prvobitno se omotavala oko struka poput pokrivača, ali krajem 5. veka pre nove ere nosila se preko lakata. Mogala se nositi i preko drugog odevnog predmeta, ali je često bila jedini odevni predmet za mlade vojnike i glasnike, barem u grčkoj umetnosti. Kao takva, hlamida je karakteristična odeća Hermesa (rimskog Merkura), boga-glasnika koji se obično prikazuje kao mladić.
Vizantijsko doba
Hlamida se nastavila koristiti i u vizantijskom razdoblju, kada je često bila mnogo veća i obično su je nosili na bokovima, barem carevi, i verovatno je bila pravljena od svile. Držala se brošom fibule na desnom ramenu nosioca i skoro dolazila do tla spreda i pozadi. Uz još veći loros, hlamida je činila svečanu odeću vizantijskih careva i bila je jedina opcija za visoke zvaničnike u vrlo formalnim prilikama. Opšte uzev, hlamida je ređe prikazana na sačuvanim carskim portretima nego loros na novčićima, mada veliki broj sačuvanih vizantijskih novčića pruža mnogo primera hlamide, a fibula je često glavni pokazatelj na prikazima poprsja.
Na dve ivice ogrtača nalazili su se veliki paneli u kontrastnoj boji nazvani tablia (sg. tablion), koji su počinjali približno u nivou pazuha i sezali do struka; tipično se na portretima vidi samo onaj sa leve strane osobe. Samo je car mogao nositi purpurnu hlamidu sa zlatnim tablijama; službenici su ponekad nosili belu hlamidu sa ljubičastim tablijama, kao dva zvaničnika pored Justinijana I u Raveni. U minijaturi prikazanoj ispod, car iz 11. veka nosi hlamidu otvorenu s boka, verovatno kako bi mu mač bio pri ruci, ali se kod trojice zvaničnika oko cara hlamida otvara na sredini.
Do srednjovizantijskog razdoblja svi delovi hlamide bili su izuzetno dekorativni, sa svetlom vizantijskom svilom i tablijama i sa obodima koji su bili pažljivo izvezeni i optočeni draguljima. U 12. veku izgleda da je upotreba hlamide počela da opada, premda se na kovanicama prikazuje sve do 14. veka, što je bilo možda i dugo nakon što se prestala nositi. Izgleda da su neki visoki zvaničnici nastavili da nose neku verziju hlamide dugo nakon što su je carevi napustili. Dok je loros nastojao predstaviti cara u njegovoj verskoj ulozi, hlamida je predstavljala njegove sekularne funkcije kao šefa države, šefa administrativnog korpusa carstva i delitelja pravde.