cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tirensko more
mini|lijevo|200px| Tirensko more Tirensko more (tal. Mare Tirreno, franc. Mer Tyrrhénienne) je dio Sredozemnog mora i nalazi se zapadno od Italije, između njenog kopna i otoka Elbe, Korzike, Sardinije i Sicilije. Dubina Tirenskog mora iznosi maksimalno 3785 metara. Tirensko more je sa Jonskim morem povezano Mesinskim tjesnacem, a Korzikanskim kanalom sa Ligurskim morem i Genovskim zaljevom. Ima tri arhipelaga: Toskanski, Kampanski i Eolski ili Liparski. Spada u toplija mora. Temperatura površinskog sloja vode isnosi leti 22 – 25°C, a zimi 13,5 – 14,5 °C. Salinitet koleba između 37,25 – 38,25‰. Glavna morska struja teče u krug, obrnuto smjeru kazaljke na satu, sa prosečnom brzinom 1 km/h. Razvijeno je ribarstvo (skuše, srdele i tune). Glavne luke su Kaljari na Sardiniji i Napulj.
Abd ar-Rahman IV
Abd ar-Rahman ben Muhammad  (عبد الرحمن بن محمد), također poznat i kao Abd ar-Rahman IV Mortada (? - Guadix, 1018) bio je sedmi po redu kalif Kordobe, koji je pripadao omejadskoj dinatsiji i nakratko vladao godine 1018.
Bio je sin Muhameda, sina Abd al-Malika, koji je bio jedan od sinova kalifa Abd al-Rahmana III. Nakon što je u doba Hišama II počela borba za vlast, u njoj ispočetka nije htio sudjelovati, te se sa dvora u Kordobi povukao u Valenciju. Kalifom je odlučio postati tek kada je 1016. prijestolje preuzeo uzurpator Ali ben Hamud al-Nasir iz hamudidske dinastije, koji je relativno brzo protiv sebe okrenuo građane Kordobe. Abd ar-Rahman je uspio osvojiti Jaen kada je u proljeće 1018. dobio vijesti o Alijevoj smrti. Bojeći se da bi prijestolje mogao preuzeti Alijev brat, guverner Sevilje, Al-Qasim al-Mamun, građani Kordobe su ga 29. aprila 1018. proglasili kalifom. Kada je okupio vojsku s namjerom da porazi i likvidira al-Qasima, brzo se ispostavilo da njegove sposobnosti i način vladanja nisu po volji njegovim podanicima i pristašama. Samo nekoliko mjeseci kasnije, prilikom pokušaja da zauzme grad Guadix, omejadska vojska je prešla na al-Qasimovu stranu. Abd ar-Rahman je zarobljen i odrubljena mu je glava. Al-Qasim je nakon toga postao kalif.
Abd ar-Rahmanov istoimeni rođak je samo nekoliko godina kasnije postao kalif Abd ar-Rahman V i doživio gotovo identičnu sudbinu.
Botnijski zaliv
thumb|right|250px|Baltičko more Botnički zaliv je severni deo Baltičkog mora. Nalazi se između Finske na istoku, Švedske na zapadu i Olandskih ostrva na jugu.
Zaliv je dug 725 km, a širok od 80 km do 240 km i ima površinu od 117.000 km². Najveća dubina mu je 295 m² a prosečna 60 m². Najveće reke koje se ulivaju u Botinijski zaliv su: Ume, Lule, Torne, Kemi i Oule. Najveći gradovi koji se nalaze na njegovim obalama su: Oulu, Vasa, Pori, Gevle, Hernesand i Luleo.
Glavočić sedlan
Glavočić sedlan (lat. Chromogobius zebratus) ili kamenjarić je riba iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Na engleskom jeziku nosi ime "Kolombatovic's goby" po našem biologu Juraju Kolombatoviću. Naraste do 5,5 cm duljine, a živi većinom na koraljnom dnu, na dubinama do 50 m. U Jadranu nije čest, mnogo je češći u Mediteranu. Tijelo mu je prozirno bijele boje s uzdužno poredanim mrljama.
Rasprostranjenost
Glavoč sedlan samo u Mediteranu, uključujući i Jadran.
Lucerne, Missouri
Lucern je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 85, što je 7 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ligursko more
mini|lijevo|200px| Ligursko more Ligursko more (talijanski: Mar Ligure, francuski: Mer Ligure ili Mer ligurienne, latinski: Mare Ligusticum) dio je Sredozemnog mora koji se nalazi između Talijanske rivijere i otoka Korzike i Elbe. More je najvjerojatnije nazvano prema Ligurima.
Najvažnije luke na ovom moru su Genova, La Spezia i Livorno.
Kako bi se zaštitile brojne vrste kitova, zemlje s izlazom na ovom more osnovale su zaštićeno područje ovog mora koje pokriva 84.000 km².
Discharge
Discharge [ dɪsˈt͡ʃɑːd͡ʒ ], britanski anarho-hardkor bend, prvi put oformljen 1977 od strane Terry "Tez" Roberts i Roy "Rainy" Wainwright. Članovi su se pak menjali tokom vremena ali su centar benda, sredinom osamdesetih kada su i bili mega popularni, činili Kelvin "Cal" Morris (vokal), Tony "Bones" Roberts (gitara), Roy Wainwright (bas) i Terry Roberts (bubnjevi).
Muzika benda je karakteristična po teškom i hardkor zvuku gitare sa jakim vokalom a tekstovi pesama izražavaju anarhističke stavove (protiv vlasti, rata, kontrole, itd). Prvi album iz 1982 godine "Hear Nothing See Nothing Say Nothing" je dospeo na drugo mesto "UK Indie tabeli" i 40 mesto na tabeli albuma za celu Britaniju. Tih godina je bend izdao brojne singlove i ploče koji su se našli među prvih 10 na pomenutoj Indie tabeli, na primer ploča izdata 1981 a nazvana "Why" kao i singl iz 1982 "State Violence State Control". Devedestih, bend je izdao nekoliko albuma koji su naginjali ka metalu a 2000 se opet okupila stara postava benda koja je izdala album po uzoru na svoj zvuk iz osamedesetih.
Historija
Značajnije stvari su se desile kada je Mike Stone, koji je imao svoju diskografsku kuću, posetio njihov prvi koncert u Northwood Parish Hall. Zainteresovao se da ih ima u svojoj diskografskoj kući. Izdali su svoj prvi EP "Realities of War" u martu 80-te. Stone nije imao distributera pa je svojim autom prodavao EP prodavnicama. EP se popeo na "Top 10 Indie chart", uz minimum propagande, kao što su fotke, umetnički radovi, itd.
Prvi put kada su svirali izvan Stoke, posetili su Leicester, Preston i Glasgow. Sledeći njihov snimak iste godine je bio "Decontrol". Tezz je prestao da svira gitaru u nekoliko lokalnih rok bendova, tako da su izdali i EP "Why". Odradili su "Apocalypse Now" turneju po Britaniji. Tada se i bubnjar menjao ali su izdali "Never Again" pri kraju 1981. Taj omot je i danas poznat kao sinonim za bend (nataknuti golub-anti ratni poster). Popeli su se na 64 mesto na nacionalnoj tabeli.
Sve ovo je prethodilo stvaranju njihovog prvog albuma koji je i najpoznatiji "Hear Nothing See Nothing Say Nothing". Opet su se popeli na 40 mesto na nacionalnoj listi gde su ostali oko 5 nedelja. Tada su ih zvali iz "major label" ali su oni odlučili da ostanu sa Clay-om, jer im je Mike Stone dao prvi prekid i tražio je isto takve bendove koji će da potpišu za diskografsku kuću. Tada su krenuli na turneju u inostranstvo, u Italiju, Jugoslaviju i Holandiju. 1982 su takođe svirali u Švedskoj, Finskoj, a takodje i u USA (gde nisu imali izdate već uvezene snimke) i u Kanadi.
Kada su se vratili u Englesku, Bones je napustio bend i osnovao "Broken Bones", zajedno sa svojim bratom Tezz-om koji je inače ex-član (kasnije je svirao u UK Subs, Ministry...). To se sve dešavalo za vreme njihovog poslednjeg singla koji je izdat 1982 a koji se zove "State Violence, State Control". Kada je u bend došao Peter "Pooch", promenili su svoj zvuk i ponovo su krenuli u Kanadu i USA sa snimljenim dvanaestoinčnim singlom "Warning: Her Majesty's Government Can Seriously Damage Your Health". Tokom turneje su izdali još jedan singl 1983: "The Price of Silence". Nakon toga su Pooch i Garry napustili bend tako da su bend činili Rainy i Cal. Snimili su još jednu traku "The More I See", u isto vreme kad i "Warning..." koji je remiksovan i postao je novi singl, a posle nekoliko meseci i kompilacijski album singlova i EP traka. "Never Again" je izdat 1984, a "Ignorance" 1985, sa novim gitaristom i bubnjarem.
1986 su izdali i "Grave New World" nakon čega su opet počele promene u bendu i Cal i Kalvin su napustili bend 1987. Od tada pa do izdanja Clay-a se nije desilo ništa značajno. Izdao je "Never Again" i "Discharge 1980-86". Krajem 1989 su izdali album uživo a koji je snimljen na drugoj turneji po USA "Live at The City Garden, New Jersey" i još jedan CD uživo "The Nightmares Continues".
1991 Discharge su se još jednom okupili i izdali novi materijal "Massacre Devine" i "Shooting Up The World" sa Cal-om kao vokalom i Brian Johnsonom (AC/DC). Kasnije, 1997, opet su se okupili stari članovi, Tezz, Bones, Cal i Rainy, i iako nisu svirali koncerte ostaju skladni.
2001 godine, na žurci kod basiste Bamforda, odlučili su da ponovo okupe bend sa prvobitnom ekipom i 2002 godine su izdali album "Discharge". Vratili su se na svoj zvuk iz osamdesetih, agresivna muzika i politički tekstovi. Ipak, Cal nije bio zadovoljan time što sve zvuči kao metal i nije hteo da ide sa bendom na turneju. Tako ga je zamenio "Rat" iz Varukers-a. 2006 godine su izdali singl "The Beginning Of The End" na kome nije bilo nikakvog metala. 2008 godine planiraju da izdaju album i knjigu o bendu.
Sada naravno postoje mnoge kolekcije singlova, LP traka, remiksovanih i ponovo izdatih na CD-ima... Discharge 1980-86, Never Again, live, Vision of War, Discharged, a i Metallica je pevala 2 njihove pesme: "Free Speach For The Dumb" i "The More I See".
Bretteville-du-Grand-Caux
Bretvil di Gran Ko je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1134 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 106 metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 88 m).
Shamrock, Oklahoma
Šamrok je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 101, što je 24 (-19,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dizajn proteina
Dizajn proteina je proces formiranja novih proteina, bilo de novo ili putem pravljenja proračunatih varijacija poznatih struktura. Upotreba tehnika racionalnog dizajna je glavni aspekt proteinskog inženjerstva.
Primeri dezajna proteina
U ranom 21. veku je počeo razvoj malih proteina sa realnim biološkim funkcijama, uključujući stereoselektivnu katalizu, detekciju jona, i antiviralno dejstvo. Koristeći računarske metode, protein sa novim strukturnim motivom je dizajniran, koji se naziva Top7, kao i senzori za veštačke molekule. Dizajn fuzionih proteina je proizveo rilonacept, lek koji je FDA odobrila za lečenje kriopirin vezanog periodičnog sindroma. Uz pomoć računarskog redizajna bilo je moguće promeniti specifičnot kofaktora Candida boidinii ksilozne reduktaze od NADPH u NADH.
Rossovo more
Rosovo more je deo južnog okeana kod Antartika i ima površinu od oko 500.000 kvadratnih kilometra. Nalazi se između Zemlje Marije Berd na istoku i Viktorijine zemlje na zapadu. thumb|Rosovo moreJužni deo mora zauzima Rosov lednik, izvor mnogih lednika. Na zapadu mora se nalazi Rosovo ostrvo, odvojeno od kontinenta Mek Murdovim moreuzom, kojim dominiraju vulkani Erebus i Teror. Na istoku se nalazi Ruzveltovo ostrvo u zalivu Kitova. Pored njih druga ostrva koja se nalaze u moru su Blak, Karne, Kulman i Vajt. Najjužniji deo mora je Guldova obala koja se nalazi na 300 kilometra od južnog pola. Rosovo more je otkrio 1841. istraživač Džejms Ros. Roald Amundsen je 1911. počeo svoju ekspediciju prema južnom polu iz zaliva Kitova. Velika Britanija i Novi Zeland polažu prava na zemlje oko Rosovog mora, međutim one kao i ceo Antartik padaju pod Antartički sporazum.
Floridska struja
Floridska struja nastaje u Meksičkom zalivu i prolazi kroz Floridski prolaz i obilazi oko istoimenog poluostrva, gde se sustiče sa Antilskom strujom i formira poznatu Golfsku struju. Ovo je topli drift koji je 1513. godine otkrio španski istraživač Huan Ponse de Leon. Njena brzina kretanja iznosi oko 1,8 metara u sekundi.
Glavočić šiljoglav
Glavočić šiljoglav (lat. Pomatoschistus quagga) riba je iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Ova vrsta glavoča naraste do 6 cm duljine. Pronađen je na više lokacija u srednjem Jadranu, te se kod nas smatra brojnijom vrstom. Živi u priobalnom pojasu, na dubinama do 50 metara, najčešće na pjeskovitom dnu obraslom posidonijom. Žućkaste je boje, s bijelkastim predjelima na leđima. Mužjaci imaju 4 okomite tamne pruge, a ženke 3. Mužjaci također imaju tamnu mrlju na uzglavlju. Tijelo mu je prekriveno ljuskama, dok su vrat i glava goli.
Rasprostranjenost
Glavočić šiljoglav živi samo u Mediteranu, gdje je endemska vrsta i to na njegovom zapadnom dijelu, uključujući i Jadran.
Pontoni, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Proteinsko inženjerstvo
Proteinsko inženjerstvo je proces razvoja upotrebljivih proteina. To je mlada disciplina, sa aktivnom istraživačkom aktivnošću čiji je cilj poboljšanje razumevanja savijanja proteina i principa proteinskog prepoznavanja. U proteinskom inženjerstvu postoje dve opšte strategije, racionalni dizajn i usmerena evolucija. Te tehnike nisu međusobno isključive, već se često koriste zajedno.
Primeri proteinskog inženjerstva
Koristeći računarske metode, protein sa novim strukturnim motivom je dizajniran, koji se naziva Top7, kao i senzori za veštačke molekule. Dizajn fuzionih proteina je proizveo rilonacept, lek koji je FDA odobrila za lečenje kriopirin vezanog periodičnog sindroma.
Vidi još
• 4
Demetilacija
Demetilacija je hemijski proces kojim se uklanja metil grupa (CH3) iz molekula. Uobičajen način demetilacije je zamena metil grupe atomom vodonika, što dovodi gubitka jednog ugljenika i dva vodonika.
Ötzi
Ötzi Ledeni čovjek (također pisan kao Oetzi), Zaleđeni Fritz ili Čovjek iz Similauna su moderni nadimci za dobro očuvanu prirodnu mumiju čovjeka koji je živio oko 3300. godine pne., a koji je godine 1991. otkriven u ledenjaku u Ötztalskim Alpama, u blizini granice između Austrije i Italije. Nadimak Ötzi je dao austrijski reporter koji je pomiješao ‘Ötztal’ (regiju gdje je tijelo nađeno) s ‘jetijem’, legendarnim planinskim stvorenjem. On je nastarija prirodna ljudska mumija u Evropi, te je ponudio dotada nedostupan uvid u život kalkolitskih (bakarno doba) Evropljana.
Otkriće
thumb|Ötzijev spomenik
Tijelo
Ötzi je u trenutku smrti bio visok otprilike 160 cm, odnosno imao 40 do 53 godina starorsti prema današnjim procjenama. Analiza polena i čestica prašine, kao i izotopski sastav njegove zubne cakline ukazuju da je djetinjstvo proveo u blizini današnjeg sela Feldthurns, sjeverno od Bolzana, ali da je kasnije otošao živjeti u dolinama oko 50 km sjevernije. Analize grupe Franca Rolloa na Univerzitetu Camerino su pokazale da Otzijeva mitohondrijska DNK pripada K1 pod-klusteru mitohondrijske haplogrupe K, ali da se ne može kategorizirati ni u jednu od tri moderne grane tog pod-klustera.
Analiza sadržaja Ötzikevih crijeva je pokazala dva obroka (posljednji oko osam sati prije smrti), jedan koji se sastojao od mesa divokoze, drugi od jelenovog mesa, oba konzumirana zajedno sa žitaricama kao i s korijenjem i voćem. Žitarica iz oba obroka je bila visokoprocesuirana sorta pšenice einkorn, vrlo vjerojatno konzumirana u obliku kruha. Također je pronađeno i nekoliko koštica gloginja.
Polen u prvom obroku je pokazao kako je bio konzumiran u crnogoričnoj šumi na srednjoj visini, a ostali poleni su sugerirali prisutstvo pšenice i mahunarki, koje su možda bile pripitomljene biljke. Također su pronađena zrna polena koja pripadaju grabu. Polen je bio vrlo dobro očuvan, čak sa netaknutim stanicama, što ukazuje da je bio svjež (star samo nekoliko sati) u trenutku Ötzijeve smrti. To ovaj događaj smješta u proljeće. Zanimljivo je da se einkorn žanje u kasno ljeto, a gloginje beru u jesen; to znači da se Otzijeva hrana čuvala od prošle godine.
Tetovaže
Oetzi je imao 57 tetovaža, od kojih su neke locirane u blizini akupunkturnih točaka koje korespondiraju s modernim točkama s kojima se liječe simptomi bolesti za koje izgleda da je od njih bolovao Ötzi, kao što osteoartroza. Ledeni čovjek je također bio pogođen crijevnim parazitom Trichuris trichiura. Neki naučnici su pronašli dokaze koji ukazuju da su tetovaže bile odabrane iz terapeutskih razloga u sistemu sličnom modernoj akupunkturi, ,.
Ostala oprema
Među Ötzijevim stvarima su bile i dvije vrste gljiva iz grupe polyporaceae. Jedna od njih je brezov fungus poznat po svojim antibakterijskim svojstvima, te se vjerojatno koristio u medicinske svrhe. Drugi tip je polyporus formentarius, koji je našao među stvarima koji izgledaju kao pribor za pripšremanje vatre. Pribor je sadržava dijelove više od deset različitih vrsta bilja, uključujući kremen i pirit za stvaranje plamena.
Drevni zločin?
CAT skaniranjem je utvrđeno da je Ötzi imao nešto nalik na vršak strijele u ramenu u trenutku smrti, a taj vršak strijele odgovara rupi na njegovom kaputu. Strijela je izvađena, vjerojatno od strane druga. Također je imao posjekotine na rukama, dlanovima i grudima. Analiza DNK je otkrila tragove krvi od četiri druga čovjeka na njegovoj opremi: jednog na njegovom nožu, dvije na istom vršku strijele, a četvrtog na njegovom ogrtaču.
Druge teorije
Prije posljednjih otkrića se špekuliralo o tome da je Ötzi mogao biti ritualna ljudska žrtva, vjerojatno zato što je bio poglavica. To objašnenje je vjerojatno potjecalo od sličnih špekulacija vezanih uz tijela izvađena iz tresetišta iz 1. milenijuma pne., kao što je Čovjek iz Tollunda i Čovjek iz Lindowa.
Također se špekuliralo da je Ötzi bio žrtvom oluje koju je izazvala oscilacija Priora, naglo hlađenje zemaljske klime o kojemu dokazi postoje u naglom širenju obližnjeg ledenjaka Priora.
Meksički zaliv
Zaliv je povezan sa Alantskim okeanom kroz Floridski moreuz između SAD-a i Kube, a kanalom Jukatan povezan je i sa Karipskim morem.
Ukupna površina Meksičkog zaliva je oko 1.600.000 km². Početak Golfske struje, tople i snažne atlantske morske stuje, nalazi se u ovom zalivu. Oblast Meksičkog zaliva često pogađaju uragani.
John William Strutt Rayleigh
mini|desno|250px|[[Rayleighovo raspršenje sunčeve svjetlosti je razlog plave boje neba.]] John William Strutt Rayleigh (Langford Grove, 12. studenog 1842. - Wirtham, Essex, 30. srpnja 1919.), engleski fizičar. Najpoznatiji je po tome što je zajedno sa Williamom Ramsayem otkrio kemijski element argon, za što je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1904. Poznat je i po Rayleighovom raspršenju, koje objašnjava zašto je nebo plave boje.
Životopis
Kao dječak bio je slabašan i krhkog zdravlja. Studirao je matematiku na Sveučilištu Cambridge od 1861. Oženio se s Evelyn Balfour 1871. i imali su tri dječaka. Bio je drugi profesor fizike na Sveučilištu Cambridge, nakon Jamesa Maxwella, a držao je katedru od 1879. do 1884. 1883. je objasnio dinamičko jedrenje, koje je primijetio kod morskih ptica. Od 1887. do 1905. bio je profesor prirodne filozofije. .
Država
Država - celokupni mehanizam vlasti kojom jedna klasa održava i štiti svoju klasnu vladavinu. Država je historijski proizvod, nastao u fazi prelaza iz prvobitne zajednice, gentilnog i plemenskog društva u klasno, feudalno i robovsko društvo. Vladajuće klase preko državnog mehanizma (policije, vojske, sudova, medija, prosvetnih i ideoloških institucija) osigurava svoju klasnu vlast te se i borba progresivnih klasa u prvom redu vodila oko zauzimanja državne vlasti.
Neki državu definišu po međunarodnoj i unutrašnjoj ulozi. Na međunarodnom nivou država je suvereno telo. Suverenitet čine definisane i međunarodno priznate granice i potpuna vlast države na toj teritoriji ( kao i stanovništvo koje stalno naseljava teritoriju države). Kada teritorija ne ispunjava te osnovne uslove ona postaje neuspela država. Primer neuspele države je Somalija, gde ne postoji vlast koja ima suverentitet nad teritorijom okruženom granicama.
Dve najzastupljenije teorije o unutrašnjoj ulozi države ne govore o suštini države i zašto je ona nastala, a to su:
O državi
Članak 1 Montevidejske konvencije navodi općeprihvaćene pravne kriterije za državu: "Država, kao osoba prema međunarodnom pravu, mora imati sljedeće osobine: (a) stalno stanovništvo; (b) definirani teritorij; (c) vlast; i (d) sposobnost da stvara odnose s drugim državama." (Montevidejska konvencija je regionalna američka konvencija, ali načela iz ovog članka prihvaćena su posvuda kao precizan izričaj običajnog međunarodnog prava.) Ipak, neki se pitaju jesu li ti kriteriji dovoljni.
Veliko pitanje je sukob između dvije teorije o priznavanju država: konstitutivne i deklarativne. Konstitutivna teorija kaže da država postoji samo ako je priznaju druge države. S druge strane, deklarativna teorija kaže da postojanje neke države ne ovisi o njezinu priznavanju od strane drugih država. Koja teorija je ispravna? To je i danas kontroverzno pitanje u međunarodnom pravu. Praktičan primjer je urušavanje središnje vlasti u Somaliji početkom 1990ih godina: prema Konvenciji iz Montevidea, u tom slučaju država Somalija više ne postoji, a pritom stvorena republika Somaliland (koja sadrži jedan dio "bivše" Somalije) mogla bi ispunjavati kriterije za državnost. Međutim, tu samoproglašenu republiku nisu priznale druge države.
Drugo kontroverzno pitanje u političkoj filozofiji jest pitanje nastanka i osnovnih osobina države. Max Weber i Norbert Elias definirali su državu kao ustanovu koja ima monopol na legitimno nasilje u određenom zemljopisnom području. Jedna od temeljnih osobina države je reguliranje vlasničkih prava, investicija, trgovine i tržišta roba (hrane, goriva itd.), pri čemu država obično koristi vlastitu valutu. Iako države sve više prenose te ovlasti na trgovinske saveze kao što su npr. NAFTA i Europska Unija, to je uvijek kontroverzna odluka koja otvara pitanje jesu li ti savezi zapravo samo veće države. Disciplina političke ekonomije detaljnije izučava ta pitanja.
Činjenica je da mnoge države u određenoj mjeri ovise o moćnijim državama i/ili dragovoljno ulaze u veće političke sile, kao što su Ujedinjeni narodi, Europska Unija, Svjetska trgovinska organizacija i druge međunarodne organizacije. Iako se mnoge države tako praktički stavljaju u podređen položaj, njihov je položaj u odnosu na međunarodne organizacije ili moćnije države ipak mnogo jači nego položaj državnih podjedinica u odnosu na državu.
Državni organi
Trodioba vlasti je najčešće samo teoretska postavka jer u praksi je u parlamentarnim državama sve pod kontrolom partitokracije
Udruživanje država
Države se ponekad po svom sastavu dijele na jednostavne (unitarne) i složene države. Unitarne države su one u kojima postoji jedan jedini državni aparat na cijelom teritoriju.
Složene države (za koje se ponekad koristi izraz državne zajednice) se pak sastoje od nekoliko država koje su u većoj ili manjoj mjeri povezane kroz zajedničke institucije koje vrše određene državne funkcije. S obzirom na karakter veza, odnosno ovlasti zajedničkih institucija složene države se dalje dijele na slijedeće tipove:
Viktor Hajon
Viktor Hajon (Dubrovnik, 3. 5. 1916 - Zagreb, 27. 4. 1982), jugoslavenski vaterpolist, novinar, gospodarstvenik i učesnik Narodnooslobodilačke borbe.
Biografija
Viktor je imao troje djece: akademsku slikaricu Maju iz prvog braka s Mirom Hofman, te Tinu i Ivu iz drugog braka s Biljanom.
San Daniele del Friuli
San Daniele del Friuli (Furlanski: Sant Denêl) je naselje i općina (comune) od 7,987 stanovnika u talijanskoj regiji Furlanija-Julijska krajina - Provicija Udine.
Geografske karakteristike
San Daniele del Friuli leži u kotlini rijeke Tagliamento udaljen 20 km sjeverozapadno od Udina.
Historija
Ni danas nije potpuno jasno kad je niknuo San Daniele, pretpostavlja se da je izrastao pored ranosrednjovjekovnog zamka koji je dokumentiran u 11. vijeku. Zna se da je od 1139. bio trgovište, uz Akvileju i Cividale najveće u Furlaniji kao i to da je tada podpadao pod Akvilejsku patrijarhiju.
Humboldtova struja
thumb|Humboldtova struja Humboldtova struja (često ju u nazivaju i Peruanska struja) je hladna morska struja uz zapadnu obalu južne Amerike. Ime je dobila po njemačkom prirodoslovcu Aleksandru von Humboldtu. Kreće se od Antarktike paralelno s obalom prema sjeveru.
San Daniele del Friuli
Historija
Kondotjer Rizzardo da Camino je 1309. zauzeo San Daniele 1309., ali je on već od 1349. feud Goriške grofovije, a od 1350. - Udina. Zatim njime vladaju austrijske vojvode (Albrecht II (1350.) i Rudolf IV (1361.) Stanovnici su 1385. bili protiv toga da se pridruže mletačkom savezu, ali su 1392. odlučili da se pridruže Udinama u njihovoj borbi protiv Akvilejskih patrijarha.
Humboldtova struja
Niske temperature voda koje dolaze s Antarktike uzrokuju da je prosječna temperatura mora uz južnoameričku obalu oko 7-8 °C niža od temperature vode na otvorenom oceanu na istoj zemljopisnoj širini.
San Daniele del Friuli
Historija
I pored tog otpora od 1420. je pod mletačkom vlašću, ali kasnije zajedno sa Akvilejom i San Vitom al Tagliamento kao feud Akvilejskih patrijarha ipak dobio neku vrstu autonomije. San Daniele je od 1866. dio Kraljevine Italije.
Poznati sugrađani i znamenitosti
Slikar Martino da Udine (1467.-1547.) uzeo je ime mjesta kao svoje pa je odtad poznat kao - Pellegrino da San Daniele, u mjestu je rođen i nadbiskup i historičar Giusto Fontanini (1666.-1736.).
Pored tog poznat je i po slavoluku - Porta Gemona, kog je projektirao Andrea Palladio.
Humboldtova struja
Humboldtova struja smatra se visoko produktivnim ekosistemom, najproduktivnijim morskim ekosistemom uopće. Procjenjuje se da iz ovog sustava dolazi 18-20% svjetskog ulova ribe.
Pind
Pind (grčki: Πίνδος [Píndos] – Pindos, aromunski: Pind – Pind) je planinski masiv smješten u sjevernoj Grčkoj i južnoj Albaniji.
Humboldtova struja
Hladna morska voda hladi i zrak. Posljedica toga je, da su obalna područja pored kojih prolazi Humboldtova struja vrlo siromašna padavinama sa svim obilježjima pustinja, pa se tako tu nalazi i pustinja Atacama u Čileu.
Pind
Najveći dio tog masiva prostire se po sjeverozapadu Grčke, a manji dio po južnoj Albaniji. U Grčkoj Pindsko gorje zovu i kičma Grčke, jer bilo ovog planinskog lanca dijeli Grčku na jonski (Epir) i egejski sliv (Tesalija). Pindski masiv prostire se u historijskim grčkim pokrajinama; Tesaliji, Epiru i Egejskoj Makedoniji.
Humboldtova struja
Kad nastupi El Niño, struja gubi na snazi i gotovo prestaje.
Pind
Geografske karakteristike
Ovaj planinski lanac dobio je ime po najvećoj i središnjoj planini Pind, dugoj oko 160 km. Ova planina prostire se između Epira i Tesalije. Najviši vrh ove planine, a i cijelog lanca je Smolikas sa svojih 2.637 m, on je drugi vrh Grčke iza Olimpa sa 2.917 m. Pindsko gorje se na sjeveru prostire do slijedećeg planinskog masiva Šar-planine i Koraba (neki geograf i drže ovaj masiv jedinstvenim i zovu ga Šarsko-Pindski masiv), a na jugu do Parnasa i planina središnjeg Peloponeza. Čak i planine na Jonskom otocima, poput Krfa ili Zakintosa, pripadaju ovom planinskom masivu. thumb|right|280px|Pogled na najviši vrh masiva Smolikas
Privreda i stanovništvo
U Pindskom gorju, najveći dio stanovnika su Grci, u sjeverezapadnom dijelu gorja to su Albanci, značajne manjine su Makedonci (u sjeveroistočnom dijelu gorja) i Aromuni u središnjem i najvišem dijelu gorja oko Mecova i Gramosa.
U ovom gorju je od antike tradicionalna grana privrede je stočarstvo, naročito ovčarstvo i eksploatacija drva. U novije vrijeme razvija se i zimski turizam (Mecovo).
Promet
Kroz gorje prolazi Grčka nacionalna magistrala broj 6, koja spaja zapadnu i istočnu Grčku, dovršena 2006. godine. Od 2009. pušten je u promet suvremeni autoput - Egnatia Odos evropski pravac E90, dug 670 km, nazvan tako po staroj rimskoj cesti Via Egnatia čiju trasu djelomično prati od luke Igumenica do grčko-turske granice.
Biljni i životinjski svijet
Pindsko gorje ima različite ekosisteme od dubokih kanjona do strmih planinskih visova, no načelno se može podijeliti u dvije šumske zone.
Mimice
Mimice su naselje i ljetovalište na Omiškoj rivijeri.
Pind
Biljni i životinjski svijet
U Pindskom gorju ima staništa velikih kolonija ptica; čaplji, žličarki i pelikana koje se hrane ribom iz hladnih planinskih jezera u gorju.
Mimice
Zemljopisni položaj
Mimice su smještene 15-tak kilometara jugoistočno od grada Omiša. U zaleđu mjesta nalazi se planina Dinara, a u podnožju Jadransko more. Kroz sjedište mjesta proteže se Jadranska turistička cesta.
Pind
Biljni i životinjski svijet
Pindsko gorje je jedno od posljednjih europskih područja gdje se može vidjeti rijetkog dalmatinskog pelikana, vuka, šakala i medvjeda. thumb|center|800px|Pogled na snježne vrhove Pinda
Torrazza, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Mimice
Povijest
Prvi spomen mjesta seže u prvu polovicu 17. stoljeća; dokazi se nalaze u okolici mjesne crkve i groblja. Tijekom Drugog svjetskog rata Mimice su, zajedno s obližnjim Omišem, bile u sastavu NDH.
Pind
Nacionalni parkovi Pinda
U Pindskom masivu prostiru se dva Nacionalna parka; Nacionalni park Pindus i Nacionalni park Vikos-Aoos. Nacionalni park Pindus znan i kao Valia Kalda, nalazi se na sjeveroistočnom dijelu Pindskog masiva, sjeverno od gradića Mecovo i južno od Perivolija. Park je osnovan 1966, i prostire na površini od 7.000 ha. Unutar parka prostiru se šume crnog bora, bukve, a na višim djelovima endemske munike (Pinus leucodermis). Park je rezervat za posljednje primjerke medvjeda, divljih mačaka i risova. Nacionalni park Vikos-Aoos nalazi se južno od grada Konica, na zapadu janjinskog zaleđa Zagori. Park je osnovan 1973, unutar parka nalazi se Planina Timfi, klisura Vikos i klisura Aoos.
Mimice
Gospodarstvo
Gospodarstvo u Mimicama zasniva se na turizmu, poljodjelstvu i ribarstvu. Od turističkih sadržaja izdvaja se nekoliko restorana i kafića uz obalu, a u posljednje je vrijeme izgrađeno više malih i obiteljskih hotela.
Stanovništvo
U Mimicama prema popisu stanovništva iz 2001. živi 250 stanovnika, većinom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
Spomenici
U mjestu se nalazi Spomenik palim borcima, vrijedan rad akademskog slikara Joke Knezevića iz 1963.
Imaginarna jedinica
Stepeni broja i se ciklično ponavljaju: U matematici, fizici i inžinjerstvu, imaginarna jedinica se označava kao i\ ili latinično j\,  ili grčkim slovom Jota (pogledati alternativne notacije ispod). Ona dozvoljava da se sistem realnih brojeva proširi na sistem kompleksnih brojeva, \mathbb{C}. Precizna definicija je zavisna od određenog metoda proširenja.
Osnovna motivacija za ovo proširenje je činjenica da postoje polinomijalne jednačine sa realnim koeficijentima f(x)=0 koje nemaju rešenja sa realnim brojevima. Konkretnije, jednačina x^2+1=0 nema realnih rešenja (pogledati definiciju ispod). Ako bismo dozvolili kompleksne brojeve kao rešenja, onda bi svaka polinomijalna jednačina nenultog stepena f(x)=0 imala rešenje.
Imaginarna jedinica se ponekad naziva i „kvadratni koren od minus jedan“, ali pogledajte ispod teškoće koje može prouzrokovati naivno iskorišćavanje ove ideje.
Definicija
Po definiciji, imaginarna jedinica i je jedno od rešenja (drugo rešenje je -i) kvadratne jednačine
ili, ekvivalentno
Pošto nema realnih brojeva kojima se dobija negativan broj kada se kvadriraju, mi imaginarno zamišljamo takav broj i dodeljujemo mu simbol i. Važno je shvatiti da je i validna matematička konstrukcija, isto kao i realni brojevi, iako to nije odmah intuitivno jasno i iako mu samo ime ne sugeriše to.
Operacije nad realnim brojevima se mogu proširiti na imaginarne i kompleksne brojeve smatrajući i nepoznatom u radu sa izrazom, a onda koristeći definiciju da se zameni svako pojavljivanje i2 sa −1. Stepeni broja i veći od dva se takođe zamenjuju sa −i, 1, i, ili −1:
i i −i
Pošto je jednačina koja definiše imaginarnu jedinicu x2 + 1 = 0 jednačina drugog reda bez realnih rešenja, ona mora da ima dva rešenja koja su oba ispravna i koja su suprotnih znakova i recipročna su. Preciznije, kada smo fiksirali jedno rešenje jednačine i, vrednost −i (koja nije jednaka i) je takođe rešenje. Pošto je ova jednačina jedina definicija broja i, deluje da ova definicija nije dobro definisana jer su i i i −i dobri kandidati za vrednost imaginarne jedinice pošto među njima nema kvalitativnih razlika (što se ne može reći za -1 i +1). Ipak, ukoliko usvojimo jedno od ovih rešenja za „pozitivno i", ovakvih problema nema. Čak i kada bi se u svim matematičkim knjigama zamenili svako pojavljivanje +i sa −i (a time i svako pojavljivanje −i sa −(−i) = +i), sve teoreme bi važile i dalje. Dakle, razlika između dva korena x jednačine x^2 + 1 = 0, od kojih je jedan „pozitivan“, a drugi „negativan“ je čisto notaciona zaostavština; nijedan od njih nije fundamentalno važniji od drugog.
kao i
rešenja matrične jednačine
U ovom slučaju, neslaganje nastaje od geometrijskog izbora na koju stranu oko jediničnog kruga je „pozitivna“ rotacija. Preciznije objašnjenje je da automorfna grupa specijalne ortogonalne grupe SO (2, R) ima tačno 2 elementa – identitet i automorfizam koji dele smer „u smeru kretanja kazaljke na satu“ i smer „suprotno od smera kretanja kazaljke na satu“. Videti ortogonalne grupe.
Sva ova neslaganja se mogu rešiti usvajanjem rigoroznije definicije kompleksnih brojeva kroz polje kompleksnih brojeva i eksplicitnije odabiranje jednog od rešenja gorepomenute jednačine da bude imaginarna jedinica. Primer je uređen par (0, 1), u uobičajenoj predstavi kompleksnih brojeva, kao dvodimenzionalni vektor.
Pravilna upotreba
Imaginarna jedinica se ponekad piše kao \sqrt{-1} u naprednijim matematičkim kontekstima. Ipak, dosta se pažnje treba posvetiti kada se radi sa formulama koje uključuju i N-te korene. Ovakva notacija je rezervisana ili za glavnu funkciju kvadratnog korena, koja je definisana samo za realne brojeve x ≥ 0, ili za generalni kvadratni koren nad kompleksnim brojevima. Ako se pokuša primena pravila koja važe za kvadratni koren nad realnim brojevima da bi se manipulisalo formulama u kojima se radi sa kvadratnim korenima nad kompleksnim brojevima, dobiće se pogrešni rezultati:
Ako se pokuša ponovo ova računica, ali ako vodimo računa da koren može biti i pozitivan i negativan, dobićemo dvosmislen rezultat:
Pravilo u računanju važi samo za realne, nenegativne vrednosti a i b.
Za detaljniju diskusiju oko ovog fenomena, pogledajte kvadratni koren.
Da bi se izbegle ovakve greške kada se radi sa kompleksnim brojevima, pravilo je da se nikad ne koristi negativni broj pod korenom. Na primer, umesto da se piše izraz \sqrt{-7}, može se napisati i\sqrt{7} umesto njega. Ovo je upotreba za koju je imaginarna jedinica i smišljena.
Kvadratni koren imaginarne jedinice
Pri prvom susretanju sa imaginarnom jedinicom, desi se da se pomisli da još jedan skup imaginarnih brojeva mora biti izmišljen da bi se izračunao kvadratni koren od i. Ipak, ovo nije potrebno jer se on može izraziti kao bilo koji od sledeća dva kompleksna broja.
Lako se pokazuje da su ovo koreni imaginarne jedinice, kvadriranje desne strane daje:
Recipročna vrednost broja i
Recipročna vrednost imaginarne jedinice se lako nalazi:
Stepeni broja i
Vrednosti stepena broja i se ciklično ponavljaju:
Ovo se može izraziti preko sledeće formule, gde je n bilo koji ceo broj:
Ovo vodi zaključku da je:
gde mod 4 predstavlja moduo po osnovi 4.
Ojlerova formula
Ojlerova formula glasi
gde je x realan broj. Ova formula se može analitički proširiti za kompleksne vrednosti broja x.
Zamenjujući x = \pi dobija se
i dolazi se do elegantnog Ojlerovog identiteta:
Ova izuzetno jednostavna jednačina spaja 5 najznačajnijih matematičkih veličina (0, 1, π, e, i i) osnovnim operacijama sabiranja, množenja i stepenovanja.
Primer
Zamenom gde je N proizvoljni ceo broj daje
Ili, dizanjem obe strane na stepen i,
ili
gde je N bilo koji ceo broj. Ova vrednost, iako realna, nije jedinstveno određena. Razlog je što je funkcija kompleksnog algoritma funkcija sa više rešenja.
Operacije sa brojem i
Mnoge matematičke operacije koje se mogu izvesti sa realnim brojevima takođe se mogu izvesti i sa i, kao stepenovanje, korenovanje, logaritmovanje i trigonometrijske funkcije.
Broj x dignut na ni stepen je:
Logaritam za imaginarnu osnovu broja x je: Kao i kod svakog logaritma, i logaritam za osnovu i nije svuda definisan.
A sinus broja i je imaginaran:
Masonville, Kentucky
Mejsonvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.014, što je 61 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lake Goodwin, Washington
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.354.
Boisney
Boane je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 301 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 159 metara (maksimalnoj 170 m, a minimalnoj 149 m).
Glavočić veleljuskaš
Rasprostranjenost
Glavočić veleljuskaš živi samo u Mediteranu uključujući i Jadran, te u istočnom Atlantiku od Norveške do Mauritanije.
Koraljno more
thumb Koralno more je deo Tihog okeana severozapadno od Australije. U njemu se nalazi lanac nenaseljenih ostrva koji nosi isto ime, među kojima ostrva Vilis, Koringa i Tregose. Ime je dobilo po svojoj glavnoj karakteristici, velikom koralnom grebenu, koji je najveći koralni greben na svetu. Teritorija ostrva Koralnog mora pripada Australiji, i njima upravlja Australijska služba za prirodnu okolinu.
Vesna Trivalić
Vesna Trivalić (Beograd, 13. mart 1965) (udato Pandurović) je srpska glumica.
Biografija
Fakultet dramskih umetnosti završila je u Beogradu 2003. godine, u klasi profesora Vladimira Jevtovića. Smatra se jednom od najdarovitijih srpskih komičarki. Iako je FDU upisala iz drugog pokušaja 1. jula 1984., diplomirala je tek 2003. godine i to na nagovor svog profesora Vladimira Jevtovića, a do tada je napravila veoma uspešnu karijeru.
Tokom karijere na filmu je ostvarila mnoštvo epizodnih, ali efektnih uloga. Prvu glavnu filmsku ulogu ostvarila je u Kusturičinom filmu "Život je čudo"u kojem je tumačila lik Jadranke. Na filmu je najčešće do sada sarađivla sa rediteljom Srđanom Dragojevićem, a njeni najčešći partneri su Zoran Cvijanović i Dragan Bjelogrlić. Zoran Cvijanović joj je bio prvi partner i na filmu (Dogodilo se na današnji dan)i u pozorištu (Totovi),a 1991. godine je sa Draganom Bjelogrlićem proglašena za glumački par godine na festivalu u Nišu za par koji su tumačili u seriji "Bolji život".
Trivalićeva je član Saveza dramskih umetnika Srbije od 4. jula 2006. godine.
Porodica
Vesna Trivalić je udata (2001)za Nenada Pandurovića i ima sina Nikolu.
Pavao III.
Pavao III. (Canino / Lacij, 29. februar 1468. - Rim, 10. decembar 1549.) bio je 220 papa od 13. oktobar 1534. do 10. novembra 1549. i 128 vladar Papinske Države.
Pavao III. pravim imenom Alessandro Farnese, ostao je upamćen kao papa čiji je pontifikat bio prožet duhom protureformacije. U njegovo vrijeme osnovani su brojni novi katolički redovi isusovci, teatinci (Kongregacija regularnih klerika božanske providnosti / latinski: Ordo Clericorum Regularium vulgo Theatinorum), barnabiti i kongregacija oratorijanaca) kao rezultat zaključaka Tridentskog koncila kojem je on osobno predsjedao - 1545. Pavao III. bio je poznat kao veliki mecena umjetnosti, ali i po velikom nepotizmu, on je uspio radikalno uvećati moć i bogatstvo vlastite porodice. Njemu je Nikola Kopernik posvetio svoje revolucionarno djelo - De revolutionibus orbium coelestium (O kruženju nebeskih sfera).
Biografija
thumb|left|260px|[[Portret kardinala Alessandra Farnesea, od Rafaela (nastao između 1509. -1511. danas u Museo di Capodimonte u Napulju)]]
Pontifikat
Papa Pavao III. bio je živahan čovjek velike inteligencije i kulture, sa smislom za diplomaciju i uvjeravanje. Prvi plod njegove diplomatske politike neutralnosti i izmirenja između evropskih sila bio je zaključenje primirja između Francuske i Svetog Rimskog Carstva u Nici 1538., te nakon toga potpisivanje Mirovnog ugovora u Crépyju - 1544. između istih neprijatelja.
Od samog početka svog pontifikata Pavao III. se ozbiljno prihvatio poboljšanja situacije u zapadnom kršćanstvu koje je bilo teško uzdrmano njemačkom reformacijom, tako da je 2. juna 1536., izdao papinsku bulu kojom je najavio sazivanje generalnog koncila u Mantovi - 1537. No od samog starta njemački protestanti odbili su slati bilo kakve delegate na najavljeni koncil, s druge strane vojvoda od Mantove postavio je tako visoke zahtjeve prema Vatikanu, da je papa Pavao III. isprva odgodio koncil za godinu dana, a zatim potuno odbacio njegovo održavanje. Ubrzo nakon toga najavio je koncil u Mantovi za maj 1537., a zatim u Vicenzi (najavljen za novembar 1537. zatim odgođen za 1538., pa ponovno odgođen za Uskrs 1539. i ponovno otkazan.
Još 1536., papa Pavao III. pozvao devet uglednih crkvenih prelata, koji su se odlikovali svojom učenošću i pobožnošću, da sudjeluju u odboru za reformaciju i obnovu crkve i naprave jedan temeljiti izvještaj o stanju u crkvi. Oni su već 1537. objavili Consilium de Emendanda Ecclesia u kojem su taksativno nabrojali sve zloupotrebe u vatikanskoj kuriji i crkvenoj upravi i njihovo toleriranje. Taj izvještaj štampan je pored Rima i u Strasburgu i drugim većim evropskim gradovima.
Car Svetog Rimskog Carstva inzistirao je da bi Vatikan trebao slijediti njegove planove za mirnom reintegracijom njemačkih protestanata. U skladu s tim papa je uputio Giovannija Moroneja - 1540. (koji tad još nije bio kardinal) kao svog nuncija u Hagenau i Worms, a 1541., kardinala Gaspara Contarinija u Regensburg. Oni su organizirali dva susreta - konferencije sa njemačkim protestantima u Wormsu (1540. -1541.) i Regensburgu (1541). Kardinal Contarini, proslavio se svojom definicijom ispravne vjerske politike po kojoj je ispadalo da su crkveni prelati samo po vjeri opravdani. U Rimu je ova Contarinijeva definicija odbijena na kardinalskom kolegiju 27. maja, a Martin Luther je izjavio da bi je on mogao prihvatiti jedino pod uvjetom ako njezini protivnici priznaju da su dosad radili drugačije od onoga kako je trebao. Mršavi rezultati konferencija ali i stav vatikanske kurije, uključujući odbijanje Contarinijevih prijedloga, pokazalo je definitivno izbjegavanje razumijevanja s protestantima. Čak i tada, a osobito nakon neuspješne Regensburgške konferencije, car Svetog Rimskog Carstva (1519. -1556.) nije prestao inzistirati na sazivanju crkvenog koncila, tako da je papa Pavao III. na njegovo inzistiranje izdao bulu Laetare Hierusalem 15. marta 1545. kojom je najavio dugo odgađani Tridentski koncil (prvi put najavljen za novembar 1542., pa mart 1545. te konačno otvoren 13. decembra 1545).
Unatoč velikim nadama - Tridentski koncil nije donio izmirenje. Sve što se od tada moglo očekivati ​​od Pavla III. bilo je da će se i on prikloniti ​​(poput cara) nasilnom suzbijanju protestantizma u Njemačkoj, kao što je to već uradio u Italiji, osnivanjem Družbe Isusove Ignacije Lojolskog - 1540. i obnavljanjem i reorganizacijom inkvizicije - 1542., pomoću koje je htio ugušiti protestantsku pobunu.
Nakon Mira iz Crepya (septembar 1544.), situacija se tako razvila da je car Karlo V. počeo gušiti protestantizam silom. Nakon konferencije u Wormsu 1545., car je sklopio Savez za zajedničku akciju s papinim legatom, kardinalom Alessandrom Farneseom. Papa je trebao dati pomoć u budućem ratu protiv njemačkih protestanskih kneževa i njihovih posjeda. Papa Pavle III. brzo je pristao na rat sa protestantima, vjerojatno i zbog osobnih motiva, jer mu se trenutak činio povoljnim za njega, jer bi tad car bio dovoljno okupiran po njemačkim zemljama, tako da bi on s druge strane mogao osigurati za svog sina Pier Luigija - Vojvodstvo Parma i Piacenza. Car Karlo V. pristao je na papine uvjete, jer mu se papina ponuda od 12.000 pješaka, 500 oklopnika, i znatna suma novca - činila dobrom.
S druge strane Papa Pavao III. imao je ozbiljnih problema i sukoba, zbog svog otvorenog nepotizma. Kako bi osigurao titulu Vojvode od Camerina svom unuku Ottaviju Farneseu, on je nasilno oduzeo istu Vojvodi od Urbina (1540.) zbog čeg se sukobio sa moćnom porodicom Della Rovere. On je također ušao u sukobe sa vlastitim podanicama nametanjem velikih poreza, zbog tog su mu građani Perugie otkazali poslušnost i pobunili se, njihovu pobunu ugušio je njegov sin Pier Luigi Farnese. thumb|left|260px|[[Tizianov portret unuka pape Pavla III. - Ranuccija Farnesea kojeg je on proglasio kardinalom u dobi od 15 godina]] U Njemačkoj je protureformatorska kampanja započela na zapadu, gdje se protestantski pokret proširio po kölnskoj nadbiskupiji od 1542. Reformacija tamo nije doživjela potpuni uspjeh, jer se tome protivilo Gradsko vijeće i većina odbornika, tako da je 16. aprila 1546., nadbiskup Hermann iz Wieda ekskomuniciran, a na pritisak cara iz 1547. i natjeran da se odrekne položaja i titule.
U međuvremenu opočeo je pravi otvoreni rat protiv protestantskih kneževa, njihovih zemalja i gradova udruženih u Schmalkaldički savez (Schmalkaldischer Bund). Do kraja 1546., car Karlo V. uspio je ponovno osigurati Južnu Njemačku, a nakon pobjede u Bitci kod Muhlberga, 24. aprila 1547. uspostavio je svoju vlast po cijeloj Njemačkoj i zarobio dvojicu vođa Saveza.
Dok se situacija sjeverno od Alpa povoljno razvijala, i oporavljalo katoličanstvo po Njemačkoj, u Italiji nisu stvari tekle povoljno po papu, jer je carski miljenik, Ferrante Gonzaga vojvoda Milana, istjerao njegova sina Pier Luigija Farnesea iz Vojvodstva Parma i Piacenca.
Nakon što je Pier Luigi Farnese ubijen je u Piacenzi, papa se čvrsto uvjerio u to - da se to nije moglo desiti bez careva znanja. Stvari po papu Pavla III. postale su još gore, nakon što je car odbio predati Piacenzu njegovu unuku - Ottaviju Farneseu, koji je bio formalni nasljednik Pier Luigija u Parmi, unatoč tvrdnjama Pavla III. da bi to bilo u interesu crkve.
Mate Dragičević
Rođeni Makaranin, prve je seniorske nastupe bilježio u dresu klubova sa sjevera Hrvatske, INKER-a i Croatije iz Sesveta. Nakon toga, 2000. dolazi do Kvarnera gdje kratko igra za Rijeku, a poslije dolazi u Šibenik gdje igra najbolji nogomet u karijeri. Zapazio ga je zagrebački Dinamo, te doveo u svoju momčad. Tamo se ozlijedio, a kasnije ga trener Miroslav Blažević nije imao u svojim nacrtima momčadi.
Pavao III.
Pontifikat
Nakon teške svađe o tim pitanjima sa kardinalom Farneseom, Pavao III., tada star osamdeset jednu godinu, toliko se uzbudio da je od posljedica umro - 10. novembra 1549.
Mate Dragičević
Osvaja jedan naslov prvaka i prelazi u splitski Hajduk, za vrijeme čestih prelazaka igrača sa sjevera na jug (iste sezone kad i Kranjčar, te Hrman) gdje igra znatno više nego u Dinamu. S Hajdukom osvaja titulu prvaka. Kupuje ga ruski  Himki.U toj sezoni Himki po prvi put ulazi u prvu ligu. Nakon te sezone u istočnijim krajevima vraća se u Hrvatsku, te drugi dio sezone 2006./07. igra bitnu ulogu u Puli koja ipak na kraju ispada iz lige.
Pavao III.
Pontifikat
Pavao III. nije uspio suzbiti protestantsku reformaciju, ali je tokom svoga pontifikata postavio temelje - protureformacije. On je po drugi i završni put ekskomunicirao engleskog kralja Henry VIII. u decembru 1538.