cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brazil
Isključivi gospodarski pojas
Brazilski isključivi gospodarski pojas, također zvan plava Amazona ili brazilske teritorijalne vode, područje je od približno 3,5 milijuna km² koje bi se u skladu s brazilskim zahtjevom pred Komisijom Ujedinjenih naroda za granice, moglo proširiti na 4,4 milijuna km².
Ekonomija
Brazil je prema Međunarodnom monetarnom fondu i Svjetskoj banci najveća nacionalna ekonomija u Latinskoj Americi, osma najveća svjetska ekonomija po tržišnim tečajevima i sedma najveća u paritetu kupovne moći. Aktualni je BDP (PKM) po glavi stanovnika 10 200 $, prema podacima svjetske banke 64. najveći BDP na svijetu. Brazil raspolaže velikim i razvijenim poljoprivrednim, rudarskim, proizvodnim i uslužnim sektorima, kao i velikom radnom snagom. Izvoz je u velikom porastu i stvara novu generaciju poslovnih magnata. Glavni izvozni proizvodi uključuju avione, električnu opremu, automobile, etanol, tekstile, obuću, željeznu rudu, čelik, kavu, narančin sok, soje i usoljenu govedinu. Brazil pojačava svoju prisutnost na međunarodnim financijskim i robnim tržištima, i ubraja se u grupu četiri nove ekonomske sile nazvane BRIC. Brazil raspolaže velikim mineralnim bogatstvom. Znatna su nalazišta boksita, željeza, mangana, nikla, fosfata, platine, uranija, grafita, te zlata i dijamanata za industrijske potrebe (brazilski topaz- cijenjeni dragi kamen zlatnožute boje).
Brazil je svoju valutu, real, 1994. vezao za američki dolar. Ipak, nakon istočnoazijske financijske krize, ruske krize 1998., i niza negativnih financijskih događaja koji su uslijedili, Centralna brazilska banka privremeno je promijenila svoju monetarnu politiku u shemu upravljanog plivajućeg tečaja za vrijeme valutne krize, do definitivne promjene tečajnog režima u slobodno plivajući siječnja 1999. Brazil je sredinom 2002. primio paket pomoći Međunarodnog monetarnog fonda od 30,4 milijardi $, tada rekordan iznos. Brazilska centralna banka dug je MMF-u vratila 2005., iako to nije bilo predviđeno do 2006. Jedno od pitanja kojim se Centralna banka nedavno bavila bio je višak spekulativnog kratkoročnog priljeva kapitala u zemlju, što je možda u tom razdoblju pridonjelo padu vrijednosti američkog dolara u odnosu na real. Ipak, direktne strane investicije u dugoročne, manje spekulativne investicije u proizvodnji, procjenjuju se na 193,8 milijardi USD za 2007. Kontrola inflacije trenutno je značajni dio uloge centralne banke u utvrđivanju kratkoročnih kamatnih stopa kao mjere monetarne politike.
Najpoznatije su brazilske kompanije: Brazil Foods, Perdigao, Sadia i JBS (prehrambena industrija), Embraer (zrakoplovna industrija) Havaianas i Calçados Azaléia (obuća), Petrobras (naftna industrija), Companhia Vale do Rio Doce (rudarstvo), Marcopolo i Busscar (karoserije), Gerdau (čeličane) i Organizações Globo (komunikacije i masovni mediji). Mnogi ekonomisti Brazil smatraju zemljom s ogromnim razvojnim potencijalom. Neki ekonomski analitičari, kao Peter Gutmann, tvrde da će 2050. Brazil postići životni standard zemalja Eurozone iz 2005. Prema podacima Goldman Sachsa, Brazil će 2050. dostići BDP od 11 366 000 milijuna USD i 49 759 USD po stanovniku, kao četvrta najveća ekonomija na svijetu.
Komponente
Raznovrsna brazilska ekonomija, obuhvaća poljoprivredu, industriju, i mnoge usluge. Nedavni ekonomski rast djelomično je uvjetovan globalnim rastom cijena roba s izvozom u rasponu od govedine do soje. Kao svjetska sila u poljoprivredi i prirodnim resursima, Brazil je doživio ogroman gospodarski rast u protekla tri desetljeća. Nedavna otkrića velikih nalazišta nafte, jamče povoljnu perspektivu daljneg razvoja brazilske ekonomije.
Poljoprivreda i srodni sektori kao šumarstvo i ribarstvo činili su 2007. 6,1% bruto domaćeg proizvoda, rezultat koji agroindustriju postavlja na istaknuto mjesto u brazilskoj trgovinskoj bilanci, unatoč trgovačkim barijerama i politici subvencija koje primjenjuju razvijene zemlje.
Prema izvještaju SZO-a objavljenom 2010., Brazil je treći najveći izvoznik poljoprivrednih proizvoda u svijetu, odmah iza Sjedinjenih Država i Europske unije.
Industrija, od automobilske, čeličana i petrokemijske do informatičke, zrakoplovne i trajnih proizvoda za široku potrošnju, čini 30,8% BDP-a. Industrija je koncentrirana u metropolitanskim regijama São Paula, Rio de Janeira, Curitibe, Campinasa, Porto Alegrea, Belo Horizontea, Manausa, Salvadora, Recifea i Fortaleze. Zemlja obuhvaća tri petine industrijske proizvodnje Južne Amerike i sudjeluje u raznim ekonomskim organizacijama, kao Mercosul, G-22 i Grupa Cairns.
Brazil redovno trguje s više od stotinu zemalja. Glavni su vanjskotrgovinski partneri: Europska unija (26%), Mercosur i Latinska Amerika (25%), Azija (17%) i SAD (15%). Jedan je od najdinamičnijih sektora ove razmjene je agroekonomija, koja Brazil održava među naproduktivnijim zemljama.
Turizam
Turizam je značajan ekonomski sektor u više regija. S pet milijuna stranih posjetitelja 2008., Brazil je glavna destinacija na južnoameričkom turističkom tržištu i zauzima drugo mjesto po broju stranih turista u Latinskoj Americi.
Potrošnja stranih turista u Brazilu dosegla je 5,8 milijardi američkih dolara 2008, 16,8% više nego 2007. Zemlja obuhvaća 3,4% međunarodnih turističkih putovanja na američkom kontinentu (2008.). Godine 2005., izvozom dobara i usluga turizam je ostvario 3,2% nacionalnog dohotka, te je zaslužan za 7% izravnih i neizravnih radnih mjesta u brazilskom gospodarstvu. Procjenjuje se da je 2006. u sektoru bilo zaposleno 1,87 milijuna ljudi, sa 768 000 formalnih radnih mjesta (41%) i 1,1 milijuna neformalnih zanimanja (59%). Domaći turizam predstavlja temeljni dio sektora, s 51 milijun putovanja u 2005.
Obrazovanje
Savezni ustav i zakon o direktivama i osnovama nacionalnog obrazovanja (LDB) određuju da savezna vlada, države, savezni distrikt i gradovi moraju organizirati i upravljati svojim sustavima obrazovanja. Svaki od tih javnih obrazovnih sustava odgovoran je za vlastito održavanje i financiranje. Novi ustav namjenjuje obrazovanju 25% državnog budžeta i 18% saveznih i komunalnih poreza.
Obrazovanje je podijeljeno na tri razine, s nekoliko stupnjeva u svakom odjelu. Temeljno obrazovanje (prva razina obrazovanja, uključujući i temeljno obrazovanje I i II) je besplatno za sve i obavezno za djecu u dobi od 6-14. Srednje obrazovanje (druga razina obrazovanja) je također besplatno, ali nije obavezno. Visoko obrazovanje (uključujući i diplomske stupnjeve) je besplatno na državnim sveučilištima. U Brazilu djeluje oko 750 instituta visokog obrazovanja. Najprestižniji su Sveučilište u Sao Paulu, Sveučilište u Campinasu i Federalno sveučilište u Rio de Janeiru.
Znanost i tehnologija
Tehnološka istraživanja u Brazilu uglavnom se provode u javnim sveučilištima i istraživačkim institutima, s više od 73% izdvajanja za temeljna istraživanja iz vladinih izvora. Fondacija Oswaldo Cruz, Institut Butantan, Zrakoplovno-svemirski tehnički centar, Brazilska poljoprivredna istraživačka korporacija i Nacionalni istitut svemirskih istraživanja, neka su od naijstaknutijih brazilskih tehnoloških središta.
Brazilska svemirska agencija, raspolaže najnaprednijim svemirskim programom u Latinskoj Americi, s vlastitim lansirnim raketama, kozmodromom i izradom satelita, Uranij obogaćen u tvornici nuklearnog goriva Resende, zadovoljava energetske potrebe zemlje i tekuće planove izrade prve brazilske nuklearne podmornice. Brazil je jedna od tri latinskoameričke zemlje s operativnim sinhrotronskim laboratorijem, istraživačkim postrojenjem za fiziku, kemiju, znanost materijala i istraživanja živih organizama.
Promet
Brazil raspolaže velikom i raznovrsnom prometnom mrežom. Ceste, glavni nosač teretnog i putničkog prometa, 2002. godine obuhvaćale su ukupno 1,98 milijuna km. Asfaltiranih cesta 1967. je bilo 35 496 km, što je do 2002. povećano na 184 140 km.
Brazil ima oko 4000 aerodroma, (od toga 34 međunarodna i 2464 regionalna ) drugi najveći broj u svijetu nakon Sjedinjenih Država, s 721 asfaltiranom ili betonskom pistom. Međunarodna zračna luka Guarulhos kraj São Paula, najveći je i najprometniji aerodrom, s velikom većinom domaćeg komercijalnog prometa i linijama za sve veće gradove širom svijeta.
Zemlja raspolaže velikom željezničkom mrežom od 28 857 km, desetom najvećom u svijetu. Aktualna brazilska vlada, za razliku od prošlosti, nastoji razviti ovaj oblik prijevoza, te je u projektu željeznica velikih brzina Rio-São Paulo. Većina željezničkog sustava pripada Federalnoj željezničkoj korporaciji u većinskom državnom vlasništvu. Postoji i sedam linija koje je vlada privatizirala 1997. Metro u Sao Paulu bio je prvi podzemni tranzitni sustav u Brazilu. Metro sustave također imaju i Rio de Janeiro, Porto Alegre, Recife, Belo Horizonte, Brasília, Teresina, Fortaleza, i Salvador.
Obalna plovidba povezuje udaljene i izolirane dijelove zemlje. Bolivija i Paragvaj imaju slobodne luke u Santosu. Od 36 velikih morskih luka, najznačajnije su Santos, Itajaí, Rio Grande, Paranaguá, Rio de Janeiro, Sepetiba, Vitória, Suape, Manaus i São Francisco do Sul.
Energetika
Brazil je deseta zemlja u svijetu po potrošnji energije, i treća najveća na zapadnoj hemisferi nakon Sjedinjenih Država i Kanade. Većina energije dolazi iz obnovljivih izvora, posebno hidroelektrana i etanola, dok su neobnovljivi izvori energije uglavnom nafta i prirodni plin.
Brazil raspolaže drugim po veličini naftnim rezervama u Južnoj Americi i jedna je od zemalja koje su posljednjih godina najviše povećale proizvodnju. Brazil je jedna od vodećih zemalja svijeta po proizvodnji hidroelektrične energije. Od 90 000 megavata ukupnog kapaciteta proizvodnje električne energije, hidroenergija obuhvaća 66 000 megavata (74%). Hidroelektrana Itaipu na rijeci Parani, izgrađena zajedno s Paragvajem, druga je najveća hidroelektrana na svijetu po instaliranom kapacitetu (14 000 MW) i prva po proizvodnji energije. Nuklearna energija donosi oko 3% ukupne proizvodnje energije. Reaktor Angra I, kapaciteta 657 MW, u funkciji je od 1982., Angra II, kapaceteta 1350 MW od 2000., a planira se i Angra III, kapaciteta 1350 MW.
Ministarstvo rudnika i energije, Nacionalni savjet za energetsku politiku, Nacionalna agencija za naftu, prirodni plin i biogoriva i Nacionalna agencija za električnu energiju, vladine su agencije odgovorne za energetsku politiku.
Komunikacije
Osnivanje državne tvrke Impressão Régia, danas Imprensa Nacional, 13. svibnja 1808., označilo je službeni početak masovnih medija u Brazilu. Gazeta do Rio de Janeiro, prvi nacionalni dnevni list, počeo je izlaziti 10. rujna 1808. Danas su najznačajnijii dnevni listovi Folha de S. Paulo, O Globo i O Estado de S. Paulo i magazini izdavačkih kuća Abril i Globo.
Radio se prvi puta pojavljuje 7. rujna 1922. kada je emitiran govor predsjednika Pessoe, ali doba komercijalnog radija započinje 1930-ih. Pojava radio-sapunica 1940-ih označila je "zlatno doba" brazilskog radija, s utjecajem na društvo sličnim današnjem utjecaju televizije. U Brazilu emitira oko 2600 FM radio stanica, dok 87,8% kućanstava posjeduje ukupno 71 milijun radio prijemnika.
Dana 18. rujna 1950. osnovana je Rede Tupi, prva televizijska stanica u zemlji. Razvoj televizije doveo je do stvaranja velikih televizijskih mreža, kao Record, SBT, Bandeirantes i posebno Rede Globo, najveće komercijalne televizijske kompanije u Latinskoj Americi i treće najveće na svijetu, koja je kroz svoju povijest vršila i znatan politički utjecaj. Danas, televizija je značajan faktor u brazilskom društvu i suvremenoj popularnoj kulturi, s 269 televizijskih kanala (2003.) i televizijskim prijemnicima u 90,3% kućanstava.
Broj telefonskih aparata u fiksnoj mreži je 39 milijuna (2005.) dok je mobilnih telefona 200 milijuna (2010.). Vodeći pružatelji usluga mobilne telefonije su Vivo (100% u vlasništvu Telefónice), Claro (100% u vlasništvu América Móvil) i TIM (100% vlasništvo Telecom Italia).
Prema procjeni iz 2010., oko 76 milijuna ljudi ima pristup internetu dok je prema podacima iz 2008. broj kompjutora oko 60 milijuna.
Kultura
Jezgra kulture Brazila radi snažnih kolonijalnih veza s Portugalskih imperijem porijeklo vuče iz portugalske kulture. Između ostaloga, Portugalci su uveli katolicizam i kolonijalne arhitektonske stilove. Također, kultura je i pod jakim utjecajem afričkih, indijanskih i drugih europskih neportugalskih kultura i tradicija, posebno talijanskih i njemačkih. Indijanske kulture utjecale su na jezik i kulinarstvo, dok su afrikanci utjecali na jezik, kulinarstvo, glazbu, plesove i religiju. Brazilska umjetnost od 16. se stoljeća razvila u razne stilove, od baroka (dominantni stil u Brazilu do početka 19. stoljeća) do romantizma, modernizma, ekspresionizma, kubizma, nadrealizma i apstraktne umjetnosti. Počeci brazilske kinematografije datiraju u doba rađanja medija krajem 19. stoljeća, te je u posljednjih nekoliko godina stekla novu razinu međunarodnog priznanja.
Glazba
Brazilska glazba obuhvaća različite regionalne stilove pod utjecajem afričkih, europskih i indijanskih izraza. Razvila se u originalne stilove, uključujući sambu, brazilsku pop glazbu, choro, sertanejo, brega, forró, frevo, maracatu, brazilski rock i axé. Bossa nova je vrsta popularne glazbe nastale u Brazilu krajem 1950-ih koja je kasnije zahvaljujući američkim (uglavnom Jazz) glazbenicima dostigla međunarodnu popularnost. Odlikuje se laganim ritmom, impresionističkim harmonijama i finim melodijama. Osnovali su je brazilski kompozitor Antonio Carlos Jobim i pjevač-gitarist João Gilberto.
Književnost
Počeci brazilske književnosti sežu u 16. stoljeće, sa zapisima prvih portugalskih istraživača, kao što su Pêro Vaz de Caminha, ispunjeni opisima faune, flore i domorodaca koji su zadivili europljane pristigle u Brazil. Istaknuta su djela romanopisaca romantizma Joaquima Manuela de Maceda i Joséa de Alencara. Tijekom svoje duge karijere, Alencar je indijansko stanovništvo prikazivao kao junake u romanima O Guarany, Iracema i Ubirajara.
Folklor
Brazilski karneval je godišnji festival koji se održava 46 dana prije Uskrsa. Obim manifestacija i kostimi variraju između različitih brazilskih regija. U jugoistočnim gradovima Rio de Janeiru i São Paulu, škole sambe prevode goleme spektakularne organizirane povorke. U sjeveroistočnim gradovima Salvadoru, Porto Seguru i Recifeu organizirane grupe prolaze ulicama u slobodnoj interakciji s publikom. Premda izvorno temeljen na europskoj tradiciji paganskih saturnalija prilagođenih kršćanstvu, karneval je pod velikim utjecajem afričke kulture. Također na sjeveroistoku, kaneval u Olindi ističe jedinstvene karaktreristike, djelomično nadahnute venecijanskim karnevalom pomješanim s lokalnim folklorom. Karneval je najpoznatiji blagdan u Brazilu te je postao događaj golemih proporcija. Zemlja se tijekom intenzivnih, danonoćnih proslava potpuno zaustavlja na tjedan dana, uglavnom u obalnim gradovima. 70% turista Brazil posjeti za vrijeme karnevala.
Kulinarstvo
Brazilska se kuhinja znatno razlikuje po regijama, odražavajući mješavinu useljeničkog i autohtonog stanovništva, te je nacionalna kuhinja stvorena u znaku očuvanja regionalnih razlika. Primjeri su Feijoada, koja se smatra nacionalnim jelom, i regionalna jela kao vatapá, moqueca, polenta i acarajé.
Brigadeiro, (čokoladne kugle), cocada (kokosov slatkiš) i beijinho (kokosne kugle s marmeladom od guave poznate kao goiabada), neki su od brazilskih slatkiša. Od kikirikija se izrađuju paçoca, rapadura i pé-de-moleque. Lokalno voće kao acai, cupuacu, mango, papaja, kakaovac, kažuja, guava, naranča, marakuja, ananas comosus i spondias prerađuju se u voćne sokove i koriste za izradu čokolada i sladoleda. Popularna su jela pastel (tjestenina), coxinha (pileći kroket), pão de queijo (kolač od sira i brašno od manioke / tapioca), pamonha (kukuruz i mliječno tijesto), esfirra (libanonsko tijesto), kibbeh (arapsko jelo), empanada (tjestenina) i empada, male slane pite ispunjene škampima.
Svakodnevna jela sastoje se većinom od riže i graha s govedinom i salatom, često pomiješano s brašnom manioke (farofa). Pomfrit, pržene manioke, pržene banane, prženo meso i prženi sir vrlo se često jedu za ručak i poslužuju u većini restorana. Nacionalno je piće kava, dok je cachaça izvorni brazilski liker koji se destilira od šećerne trske, glavni sastojak nacionalnog koktela caipirinhe.
Sport
Nogomet je najpopularniji sport u Brazilu. Brazilska nogometna reprezentacija je prema službenom rangiranju FIFA-e među najboljima u svijetu, i s 5 osvojenih naslova svjetskih prvaka najtrofejnija. Košarka, odbojka, automobilizam, i borilačke vještine također privlače veliku publiku. Brazilska odbojkaška reprezentacija trenutno drži naslove prvaka Svjetske lige, Svjetskog Grand Champions kupa, svjetskog prvenstva i Svjetskog kupa. Drugi sportovi sa sve brojnijim poklonicima su tenis, rukomet, plivanje i gimnastika.
Varijacije nekih sportova porijeklom su iz Brazila: beach football, futsal (dvoranski nogomet) i footvolley pojavili su se kao varijacije nogometa. U borilačkim vještinama, brazilci su razvili capoeiru, vale tudo, i brazilski džiju-džicu. Brazil je jedna od najuspješnijih nacija u automobilizmu, te su brazilski vozači do sada osvojili 8 naslova svjetskih prvaka u Formuli 1,  6 pobjeda na 500 milja Indianapolisa te naslove i pobjede u brojnim drugim kategorijama i prvenstvima.
Brazil je bio domaćim mnogim istaknutim međunarodnim sportskim događajima, uključujući Svjetsko prvenstvo u nogometu 1950. koje će se u Brazilu održati i 2014. Automobilistička staza u São Paulu, Autódromo José Carlos Pace, domaćin je godišnje Velike nagrade Brazila. São Paulo je organizirao IV. Pan Američke igre 1963., a Rio de Janeiro XV. Pan Američke igre 2007. Godine 2009., Rio de Janeiro je odabran kao domaćin Olimpijskih igara 2016., prvih koje će se održati u Južnoj Americi.
Chijol (razvrstavanje)
Chijol ima više značenja:
Ojo Caliente (razvrstavanje)
Ojo Caliente ima više značenja:
Varšavski ustanak
Varšavski ustanak je bio ustanak Poljske domovinske armije  tokom Drugog svetskog rata sa ciljem da se Varšava oslobodi od nemačke okupacije. Borbe u Varšavi počele su 1. avgusta 1944. godine u sklopu opštenarodnog ustanka u Poljskoj. Poljske trupe pružale su otpor Nemcima sve do 2. oktobra 1944. godine. Poljski gubici iznosili su 18.000 poginulih i 25.000 ranjenih vojnika kao i preko 250.000 civila koji su ubijeni u masovnim egzekucijama koje su sprovele nemačke snage tokom svog napredovanja. Nemački gubici iznosili su 17.000 poginulih i 9.000 ranjenih vojnika. Po okončanju ustanka Hitler je izdao naređenje da se Varšava sravni sa zemljom. Nemačke snage su bacačima plamena i artiljerijom sistematski uništile preko 85% grada.
Ustanak je izbio u trenutku kada su se sovjetske snage približavale Varšavi. Iako su sovjetske snage 16. septembra stigle na svega nekoliko stotina metara od istočne obale reke Visle, napredovanje je obustavljeno, što je omogućilo nemačkoj vojsci da se obračuna sa ustanicima.
Prilike pred bitku
Prvobitni plan Domovinske armije bio je da se podigne narodni ustanak (operacija Tempest) i da se spoje sa britanskim snagama, ali plan je izmenjen 1943. godine kada je postalo jasno da će Crvena armija isterati nemačke snage iz Poljske. Posle otkrića Katinskog masakra poljsko-sovjetski odnosi sa zaoštreni i nikada se nisu u potpunosti oporavili. Iako su postojale sumnje u vojnu ispravnost plana za opšti ustanak, pripreme za njegovu realizaciju su nastavljene.
Povoljan trenutak za akciju nastupio je kada su sovjetske snage u sklopu operacije Bagration, 13. jula 1944. godine izbile na staru poljsku granicu. U ovakvoj situaciji poljsko rukovodstvo je moralo da donese odluku: ili podići ustanak uprkos trenutnoj političkoj situaciji i rizikovati mogućnost izostanka sovjetske podrške, ili uopšte nedelovati čime bi bile osnažene tvrdnje sovjetske propagande da je Armija Krajove sastavljena od kolaboracionista i nesposobnih kukavica. Hitnost donošenja ovakve odluke dodatno je dobila na značaju posle nekoliko uspešnih zajedničkih oslobodilačkih akcija između Sovjeta i Poljaka, kada je NKVD po okončanju operacija streljao ili poslao u gulage poljske vojnike i oficire koji su odbili da se priključe Crvenoj armiji.
Početkom leta 1944. godine nemački planovi predviđali su pretvaranje Varšave u utvrđeni grad koji treba držati po svaku cenu. U skladu sa tim izgrađeni su utvrđeni položaji u i oko grada i pojačane su snage u regionu. Ovaj proces je delimično usporen nakon neuspelog atentata na Hitlera 20. jula, ali su nemačke snage u okolini Varšave do kraja jula ponovo dostigle svoju punu snagu. Nemački guverner Poljske, Hans Frank, je 27. jula pozvao na okupljanje preko 100.000 poljskih muškaraca dobi od 17 do 65 godina. Njegova namera je bila da ih angažuje na izgradnji utvrđenih položaja. Domovinska armija, koja je ovaj potez videla kao pokušaj da se uništi pokret otpora, pozvala je stanovnike Varšave da se ne odazovu pozivu.
Zvanična sovjetska propaganda predstavljala je poljski pokret otpora kao organizaciju koja je nespremna da se bori. Kako su se sovjetske snage približavale Varšavi, u junu i julu 1944. godine, sovjetske radio-stanice su pozivale na opšti narodni ustanak u Poljskoj kako bi se prekinule linije za snabdevanje nemačkih snaga koje su formirale front na desnoj obali Visle. 29. jula prethodnice sovjetskih oklopnih jedinica dosegle su predgrađa Varšave.
25. jula poljski kabinet u Londonu odobrio je početak ustanka u Varšavi. U strahu od moguće nemačke odmazde zbog neodazivanja pozivu guvernera Poljske i verujući da je vreme od ključnog značaja, general Tadeuš Bor-Komorovski naredio 1. avgusta 1944. godine punu mobilizaciju snaga Domovinske armije u Varšavi.
Suprotstavljene strane
Snage Domovinske armije u Vašravskom distriktu brojale su oko 50.000 vojnika od koji je 23.000 bilo naoružano i spremno za borbu. Većina njih je imala iza sebe višegodišnju obuku u gerilskom ratovanju u urbanoj sredini ali im je nedostajalo iskustvo u višednevnim borbama. Nedostatak opreme je bio izuzetno izražen s obzirom na to da je Domovinska armija, pre donošenja odluke da se Varšava uključi u operaciju Tempest, prebacivala ljude i oružje na istok. Snagama Domovinske armije pridružio se i čitav niz manjih partizanskih jedinica. Ustanicima se pridružio i veliki broj dobrovoljaca uključujući i neke Jevreje oslobođene iz ruševina koncentracionog logora u Varšavskog getu.
General Antoni Hrusćel (Antoni Chruściel), poznat pod tajnim nadimkom „Monter“, komandovao je poljskim snagama u Varšavi. Rejon dejstva svojih snaga podelio je na osam operativnih zona:
20. septembra izvršena je reorganizacija strukture poljskih jedinica u Varšavi kako bi se uskadila sa organizacijom poljskih jedinica u sastavu armija zapadnih saveznika. Celokupne snage dobile su naziv Varšavski korpus Domovinske armije (Warszawski Korpus Armii Krajowej) kojim je komandovao general Antoni Hrusćel i koji se sastojao od tri pešadijske divizije.
Na dan 1. avgusta 1944. godine poljske snage u Varšavi, raspolagale su sa sledećim naoružanjem:
U toku sukoba poljske snage su zarobile značajne količine naoružanja od nemaca (uključujući i nekoliko oklopnih vozila). Zapadni saveznici su takođe snabdevali naoružanje i municijom ustanike iz vazduha. Međutim, količina ovako isporučenog naoružanja je bila izuzetno mala zbog toga što Staljin nije dozvolio savezničkim avionima da, nakon izbacivanja zaliha nad Varšavom, sleću na teritoriju pod ruskom kontrolom, kako bi se snabdeli gorivom za povratak. Ustanici su i sami proizvodili naoružanje. Zanatske radionice u Varšavi su uspele da proizvedu 300 automatskih pištolja, 150 bacača plamena, 40.000 ručnih granata, nekoliko minobacača, pa čak i jedna oklopna kola.
1. avgusta 1944. godine nemački garnizon u Varšavi brojao je 10.000 vojnika pod komandom generala Rajnera Štahela. Zajedno sa jedinicama Vermahta, SS-a i policije, ukupan broj nemačkih snaga na levoj obali Visle iznosio je oko 15-16.000 vojnika. Najbolje opremljene i obučene nemačke jedinice bile su već nekoliko meseci raspopređene na odbrambenim položajima oko ključnih tačaka u gradu. Nemački položaji u gradu bili su dobro zaštićeni nizom betonskih bunkera i bodljikave žice. Pored jedinica u i oko Varšave, ukupne nemačke snage u oblasti brojale su 90.000 ljudi. 23. avgusta 1944. godine nemačke snage koje su učestvovale u borbi za Varšavu obuhvatale su sledeće jedinice:
Prema nekim izvorima veliki deo nemačkih snaga bio je sačinjen od kolaboracionističkih snaga sastavljenih od dezertera iz Crvene armije i Azeris. Sve ove jedinice bile su potčinjene nemačkoj komandi.
Bitka
Ustanak je počeo 1. avgusta 1944. godine u 17.00 časova. Danas se smatra da je ta odluka prouzrokovala velike gubitke među ustanicima. Nemci nisu zapazili povećanu aktivnost pokreta otpora niti su uvideli vezu između pojedinačnik okršaja, a nisu bili ni pripremljeni za reagovanje u slučaju ustanka. Ipak sat vremena pre početka ustanka jedna Poljakinja ih je upozorila da se nešto sprema. Izostanak iznenađenja, česte promene planova, neiskustvo za dnevne sukobe i nepotpuna mobilizacija imali su za posledicu nemogućnost ostvarenja mnogih od prvobitno postavljenih ciljeva. Prva dva dana bila su kritična za uspostavljanje teritorije pod kontrolom ustanika kao i za sam dalji tok ustanka. Najveći uspesi postignuti su u centru grada - Srudmiesću (Środmieście) i u starom gradskom jezgru - Stare Mijasto (Stare Miasto) kao i u delovima blizu Vole gde su uglavnom ostvareni svi predviđeni ciljevi iako su glavna nemačka uporišta i dalje bila aktivna. U uličnim borbama koje su usledile Poljaci su ostvarili značajne uspehe: osvojili su glavnu poštu, fabriku gasa, električnu centralu i instalacije za prečišćavanje vode u vodovodu. General Štahel, koji je sedam dana ranije postavljen za komandanta nemačkog garnizona u Varšavi, bio je opkoljen u palati Bril. U drugim delovima grada, kao npr. Mokotov (Mokotow) napadači nisu uspeli da ostvare ni jedan od predviđenih ciljeva, dok su u delovima Vole (Wola) zauzeli većinu predviđenih objekata, ali su zbog velikih gubitaka morali da se povuku. U Pragi, na istočnoj obali reke, nemačke trupe su bile izuzetno brojne zbog čega su ustanici od samog početka borbi bili prinuđeni da deluju u ilegali. Međutim, i pored lokalnih uspeha jedan od ciljeva od ključnog značaja za uspeh ustanka nije ostvaren. Ustanici nisu uspeli da međusobno povežu oslobođene delove grada kao ni da se povežu sa teritorijom izvan Varšave zbog čega su njihov borbeni napori bili izolovani i nekoordinisani.
Posle prvih nekoliko sati borbe veći deo jedinica Poljske domovinske armije prešao je u odbranu zauzetih pozicija. Njihovi napori bili su podržani od strane civilnog stanovništva koje je u velikom broju učestvovalo u izgradnji barikada širom Varšave. 4. avgust 1944. godine bio je dan kada su ustanici ostvarili svoj najveći uspeh. Međutim, istog dana nemačke jedinice počele su da dobijaju pojačanja. SS general Erih fon dem Bah imenovan je za komandanta nemačkih snaga u i oko Varšave. Odmah je počeo sa serijom kontranapada čiji cilj je bio povezivanje sa nemačkim džepovima otpora u gradu, a zatim i odbacivanje poljskih snaga sa obale Visle. 5. avgusta ustanici su oslobodili Varšavski geto. Istog dana nemačke snage započele su masakr u Voli u kojem će biti pogubljeno oko 40.000 civila. Ovakvi surovi postupci nemačke vojske prema civilnom stanovništvu imali su za cilj slamanje morala ustanika i uništavanje njihove volje za borbom kako bi se izbeglo angažovanje nemačkih jedinica u uličnim borbama; iz istog razloga Nemci su sve do kraja septembra streljali sve zarobljene pripadnike Poljske domovinske armije. Čini se da je u pojedinim delovima grada jedini cilj nemačkih jedinica bio da siluje i pljačka što je omogućilo branicima da pružaju otpor duže nego što bi to stvarno bilo moguće s obzirom na odnos snaga. Pojedine SS jedinice, skupljene s koca i konopca od trenutno rasploživih trupa (uglavnom dezertera, kriminalaca, simulanata i ruskih dobrovoljaca) nisu bile spremne za borbu već su svoj bes ispoljavale na civilnom stanovništvu. Sa ovakvim jedinicama nemački komandanti nisu mogli da učine puno protiv odlično motivisanih Poljaka. U nemačkim ratnim izveštajima, tokom borbi u Vašravi, često se ponavljala rečenica kao što je ova: „Prvi puk Kaminski se napio na putu ka fabrici Mahorka." Nemačka politika odmaze je promenjena tokom borbi zato što je ustanovljeno da izaziva suprotan efekat od željenog tj. povećava spremnost za borbu kod poljskih vojnika i civila. Zbog toga su krajem septembra nemačke snage počele da tretiraju zarobljene vojnike Poljske domovinske armije kao vojnike regularne armije što im je garantovalo status ratnog zarobljenika prema tada važećim međunarodnim konvencijama. 7. avgusta nastupanje nemačkih jedinica bilo je podržano od strane tenkova koji su se koristili ljudskim štitom sačinjenim od poljskih civila. Posle dva dana žestokih borbi Nemcima je uspelo da preseku Volu na dva dela i da izbiju na Bankovi trg.
Namera nemačkih komandanata je bila da jednom značajnom pobedom pokažu poljskim borcima da je dalji otpor uzaludan i da ih navedu na predaju. Međutim, njihov plan nije uspeo. Između 9. i 18. avgusta besneli su okršaju širom starog gradskog jezgra i u blizini Bankovog trga. Uspešni nemački napadi smenjivali su se sa poljskim kontranapadima. U ovim borbama Nemci su ponovo demonstrirali uobičajenu taktiku koju su primenjivali od početka bitke. Jasno obeležene bolnice na poljskoj strani bile su konstantno pod vatrom nemačke artiljerije i avijacije. Stari grad je bio u poljskim rukama do pred kraj avgusta kada je nedostatak municije i zaliha učinio dalji otpor nemogućim. 2. septembra branioci starog grada povukli su se kroz kanalizaciju koja je u međuvremenu postala glavni način za kretanje jedinica Poljske domovinske armije. Na ovaj način evakuisano je preko 5.300 muškaraca i žena.
Sredinom septembra Crvena armija je ušla u istočnu Varšavu i izbila na obalu Visle. Oficiri Domovinske armije, koji su se nalazili u ovom delu grada predložili su formiranje predratne „Akademske legije“ tj. 36. pešadijskog puka, ali ih je NKVD sve uhapsio i internirao u Sovjetski Savez.
Veći deo sovjetskih snaga koje su ušle u Poljsku činila je 1. Poljska armija (1 Armia Wojska Polskiego). Delovi ovih snaga, koji su ušli u Černjakov (Czerniakow) i Povisle (Powiśle), uspostavili su kontakt sa Domovinskom armijom. Ove jedinice su pokušale da pomognu ustanicima, ali su zbog izostanka bilo kakve podrške od strane sovjetske artiljerije i avijacije, pretrpele velike gubitke i bile prinuđene da se povuku. Posle neuspeha ovih pokušaja sovjetske snage na drugoj obali Visle ograničile su svoja dejstva na sporadičnu artiljerijsku i vazdušnu podršku. Planovi za forsiranje Visle odloženi su za sledeća četiri meseca, a sovjetski general i komandant 1. Poljske armije Zigmunt Berling (Zygmunt Berling), koji je naredio svojim jedinicama da pređu reku je razrešen dužnosti. Od tog trenutka, pa na dalje, ustanici su bili prepušteni sami sebi i prinuđeni da se bore za goli opstanak.
Život iza linija fronta
Tokom prvih nedelja Varšavskog ustanka, građani koji su se našli na oslobođenoj teritoriji pokušali su da stvore relativno normalne životne uslove. Kulturni život na slobodnoj teritoriji je bio izuzetno bogat i manifestovao se kroz osnivanje brojnih pozorišta, pokretanje poštanskog saobraćaja, izdavanje novina i druge aktivnosti. Poljski mladi izviđači obavljali su kurirsku službu svakodnevno rizikujući svoj život kako bi informacije od vitalnog značaja stigle na pravo mesto. Pred kraj ustanka, nedostatak medicinskog materijala, hrane i vode kao i konstantni nemački napadi sa zemlje i iz vazduha, učinili su život civila u Varšavi nepodnošljivim.
Nedostatak spoljnje podrške
Ograničena iskrcavanja jedinica 1. Poljske armije predstavljala su jedinu konkretnu vojnu pomoć koju su ustanici dobili izvan obruča. Ograničene vazdušne isporuke naoružanja, municije, hrane i lekova, koje su vršili avioni zapadnih saveznika (RAF i Poljsko ratno vazduhoplovstvo obavili su 223 leta i pritom izgubili 34 aviona) imale su veći psihološki nego stvarni značaj. Svi letovi, osim jednog koji je obavilo Američko ratno vazduhoplovstvo, polazili su iz baza u Italiji. Iako su sovjeti u periodu od 13 do 28. septembra obavili nekoliko letova iznad Varšave, u cilju snabdevanja ustanika, njihova nespremnost da zaista pomognu borcima Poljske domovinske armije postala je očigledna kada je savezničkim avionima, koji su snabdevali Varšavu zabranjeno da koriste piste na teritoriji pod kontrolom Crvene armije. Zbog toga su količine isporučenih zaliha bile daleko manje jer su avioni, koji su poletali iz Italije morali da nose i gorivo za povratak u bazu. Čak su zabeleženi i slučajevi u kojima je ruska protiv-vazdušna odbrana oborila nekoliko savezničkih aviona koji su prevozili pomoć ustanicima.
Američka podrška je takođe bila ograničena. Vinstn Čerčil je 25. avgusta poslao telegram Ruzveltu u kome predlaže da se avioni sa zalihama za ustanike u Varšavi pošalju uprkos Staljinovom protivljenjnu. Nevoljan da ulazi u sukob sa Staljinom pre konferencije u Jalti, Ruzvelt je 26. avgusta odgovorio sledeće: Ne smatram da je korisno za dalji tok rata da Vam se pridružim u slanju predložene poruke Ujka Džou.
Bitno je spomenuti da je u Poltavi na teritoriji Ukrajine postojala američka vazduhoplovna baza iz koje je sredinom septembra izvršeno snabdevanje ustanika. Ovakav postupak razbeseno je Staljina koji je zabranio bilo kakvo savezničko prisustvo u sovjetskom vazdušnom prostoru.
Kapitulacija
|mini|desno|300px|Varšavski ustanak mini|desno|300px|[[Kotvica, simbol Poljske Domovinske armije na jednom od spomenika herojima Varšavskog ustanka]] 2. oktobra 1944. godine general Tadeuš Bor-Komorovski je u prisustvu nemačkog generala Fon den Baha, u nemačkom štabu potpisao kapitulaciju preostalih snaga Poljske domovinske armije u Varšavi (Varšavski korpus Poljske domovinske armije). U skladu sa postignutim sporazumom Vermaht je bio obavezan da vojnike Domovinske armije tretira u skladu sa Ženevskom konvencijom kao i da se prema civilnom stanovništvu ponaša humano. Borbe u Varšavi su bile toliko žestoke da je čak i sam SS firer Hajnrih Himler kasnije u razgovoru sa nemačkim generalima izjavio: Bile su to jedne od najžešćih borbi od početka rata, teške skoro kao borbe u Staljingradu.
Pretpostavlja se da je Staljin naredio svojim jedinicama da se zaustave na ulazu u grad kako bi Domovinska armija bila poražena, jer bi u slučaju njene pobede poljski narod imao legitimitet da zahteva uspostavljanje poljske vlade koja ne bi bila komunistička. Zaustavljajući dalje napredovanje Crvene armije Staljin je osigurao sovjetski uticaj nad Poljskom.
Sa druge strane, neki istoričari tvrde da slom Varšavskog ustanka ne leži u preptostavci da je Staljin naredio prekid ofanzivnih dejstava Crvene armije već u činjenici da je ustanak počeo ranije i bez dogovora sa Armijom Krajovom, da o ustanku nije obaveštena sovjetska strana do početka istog, da su sovjetske trupe bile iscrpljene posle žestokih borbi i da je sama Operacija Bagration koja je prethodila ustanku zaustavila sovjetske trupe radi popune i odmora. Činjenica je i da su sovjetske trupe pokušale da u hodu zauzmu Varšavu ali nisu imale snage za to. Kod Radzmina nemački 39. tenkovski korpus je potpuno razbio 2. tenkvosku armiju 1. Beloruskog fronta. Nemačke snage su bile isuviše dobro utvrđene da bi se razbileu hodu tako da su dalje operacie sovjetske vojske odložene dok se nije pripremio plan operacije oslobađanja Varšave.
Uništenje grada
Nakon što je celokupno stanovništvo iseljeno iz Varšave, nemačke snage su započele sa sistematskim uništavanjem grada. Posebne grupe inženjeraca opremljenih bacačima plamena i eksplozivom razaslate su širom grada kako bi uništile ili spalile preostale zgrade koje nisu srušene tokom borbi. Tokom rušilačkih aktivnosti posebna pažnja posvećenja je kulturnim i istorijskim spomenicima. Prema nemačkim planovima Varšava je posle rata trebala da bude pretvorena u jezero. Do januara 1945. god. 85% zgrada je bilo uništeno; 25% je bilo uništeno tokom ustanka; 35% je uništeno organizovanom akcijom nemaca nakon ustanka; 15% je uništeno tokom ustanka u Varšavskom Getu, dok je preostalih 10% zgrada uništeno tokom borti u septembru 1939. godine. Materijalna šteta iznosila je 10.455 zgrada, 923 zgrada istorijskih spomenika (što je činilo 94% od svih zgrada u Varšavi koje su bile zaštićene kao istorijski spomenici), 25 crkava, 14 biblioteka uključujući i Narodnu biblioteku, 81 osnovna i 64 srednje škole, Vašravski univerzitet i Varšavski tehnološki univerzitet kao i većinu preostalih istorijskih spomenika. Skoro milion stanovnika Varšave izgubilo je svoju celokupnu imovinu. Ukupna šteta učinjena na privatnoj i javnoj imovini, kao i na kulturnim i istorijskim spomenicima nije poznata. Međutim, prema različitim procenama ukupna šteta iznosila je oko 40.000.000.000 dolara po kursu iz 1939. god. 2004. godine. Skupština Varšave iznela je 2004. godine procenu po kojoj šteta koju je grad pretrpeo za vreme Drugog svetskog rata iznosi oko 45.000.000.000 dolara po kursu iz 2004. god. (što obuhvata imovinu koju je grad posedovao na dan 31. avgusta 1939. god.).
„Oslobođenje“ ruševina
Crvena armija je konačno forsirala reku 17. januara 1945. godine. Zauzeli su ruševine tvrđave Varšava (Festung Warschau) za samo nekoliko sati ne naišavši skoro ni nakakav otpor od strane Nemaca. Nemačke snage su jedini otpor vredan pomena pružile kod zgrade Varšavskog univerziteta ali je sovjetskim snagama trebalo manje od jednog sata da ih savlada.
Chijolar (razvrstavanje)
Chijolar ima više značenja:
Strada Marotta, Pesaro e Urbino
Strada Marotta je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
El Troncón, Jaumave
El Troncón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jaumave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Algeciras
Alhesiras je lučki grad na jugu španske provincije Kadiz u autonomnoj pokrajini Andaluzija.
Geografija
300px|Trg u Alhesirasu|thumb|desno Alhesiras izlazi na Sredozemno more i leži samo malo severnije od najjužnijeg španskog grada Tarifa. Oba grada su nedaleko od Gibraltara. Ovo mesto sa površinom od 83,76 km² i 111.238 stanovnika (po popisu iz 2005. godine) nalazi se na 25 m nadmorske visine.
Istorija
Ime Alhesiras potiče od arapskog naziva za zeleno ostrvo. Grad je istorijski značajan i zbog pomorske bitke koja je bila 6. i 12. jula 1801. godine u kojoj su prvo Englezi pobedili Francuze, a potom je francusko-španska flota pobedila englesku. Ovde se 1906. godine održala konferencija radi rešavanja prve marokanske krize.
Privreda
Privredni značaj ima regionalna rafinerija ulja. U okolini Gibraltara su niže cene ulja zbog manjeg porez.
Saobraćaj
Moderna luka Alhesiras je jedna od značajnijih u svetu. Dobro je razvijen sa Afrikom pomorski saobraćaj, pogotovo sa marokanskim gradom Tanger, kao i sa španskim autonomnim gradom Seuta. Razlog ovog dnevnog kako lučkog, tako i teretnog saobraćaja je taj što početkom avgusta, za vreme odmora, marokanski emigranti putuju iz Evrope u Maroko kod svojih rođaka.
Samaritán, San Pedro Pochutla
Samaritán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Браћевци
Браћевци (, стари назив Брайкьовци) су насеље у Србији у општини Димитровград у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 12 становника (према попису из 1991. било је 28 становника).
Демографија
У насељу Браћевци живи 12 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 67,8 година (65,5 код мушкараца и 70,0 код жена). У насељу има 6 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,83.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ojo de Agua Chico (razvrstavanje)
Ojo de Agua Chico ima više značenja:
860
Godina 860. (DCCCXLX) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.
Chikindzonot (razvrstavanje)
Chikindzonot ima više značenja:
Santa Colomba III, Benevento
Santa Colomba III je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Ojo de Agua Dos (razvrstavanje)
Ojo de Agua Dos ima više značenja:
Dowling, Michigan
Dauling je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 374.
Bredazzane, Brescia
Bredazzane je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Chila (razvrstavanje)
Chila ima više značenja:
Olivier Giroud
Olivier Giroud (Chambéry, 30. rujna 1986.) je francuski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao napadač za AC Milan. Giroud je u Milan prešao 2021. godine iz Chelseaja. U Chelsea je stigao iz gradskog rivala Arsenala, odakle je pak stigao iz Montpelliera, s kojim je sezonu prije osvojio francusko prvenstvo. Giroud je sezonu završio i kao najbolji strijelac Ligue 1 s ukupno 21 golom. Za reprezentaciju je debitirao 2011. godine.
La Noria Tres, Matamoros
La Noria Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1113 m.
Ojo de Agua Grande (razvrstavanje)
Ojo de Agua Grande ima više značenja:
Wheaton, Minnesota
Viton je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.424, što je 195 (-12,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Metalizirana keramika
Metalizirana ili metalizovana keramika je vrsta keramike sa metalnom glazurom, koja proizvodi efekt iridescencije, a za što su zaslužni metalni oksidi u završnoj glazuri.
La Presita, Ayutla
La Presita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1477 m.
Chilacayote (razvrstavanje)
Chilacayote ima više značenja:
Al Ḩajarīyah, Taiz
Al Ḩajarīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
The Avengers (film, 2012)
Film je naišao na dobar prijem kod kritičara i osvojio je razne nagrade, a bio je nominovan za Oskara i BAFTU za najbolje specijalne efekte. Kada je zarada u pitanju, oborio je brojne rekorde i postao treći najprofitabilniji film svih vremena posle Avatara i Titanika Džejmsa Kamerona.
Radnja
Nik Fjuri (Samjuel L. Džekson) je na čelu međunarnodne organizacije ŠILD čiji je zadatak održavanje mira na Zemlji. Kada se pojavi novi neprijatelj, Torov (Kris Hemsvort) brat Loki (Tom Hidlston), Fjuri okuplja ekipu superheroja čiji je zadatak da se suprotstave Lokiju i svojim moćima spasu svet od katastrofe.
Sperduto I, Napoli
Sperduto I je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Huta, Chiuiești
Huta je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Chiuiești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Mogoșești, Adunații-Copăceni
Mogoșești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Adunații-Copăceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
La Loma Uno, San Miguel el Alto
La Loma Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1960 m.
Adobe Guadalupe, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Grammow
Gramov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 191 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051023.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Gramov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 16,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 191 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 12 stanovnika/km².
Nebo Moskvi
Nebo Moskve je sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1944. godine u režiji Julija Rajzmana i Aleksandra Ptuška. Temelji se na istoimenoj kazališnoj predstavi Georgija Mdivanija. Radnja je smještena na početak rata s Njemačkom, a protagonist, koga tumači Pjotr Alejnikov je mladi vojni pilot koji se nakon završetka letačke škole priključuje lovačkoj eskadrili koja će se suprotstaviti Nijemcima. Film, koji je snimljen i distribuiran za vrijeme trajanja samog sukoba, imao je veliku gledanost.
Gelonardo, Agrigento
Gelonardo je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Nemački Rajh
Nacistička Nemačka se kasnije nazivala Treći Rajh računajući Sveto Rimsko Carstvo kao Prvi i Nemačko Carstvo iz 1871. kao Drugi, ignorišući Vajmarsku Republiku.
Quetzalcoatlus
Quetzalcoatlus je bio pterosaur pterodaktiloid iz kasnokredske Sjeverne Amerike (stadij maastrichtija) i jedna od najvećih poznatih letećih životinja svih vremena. Bio je pripadnik porodice Azhdarchidae, naprednih bezubih pterosaura sa neobično dugim i ukočenim vratovima. Naziv je dobio po mezoameričkom pernatom zmijskom bogu, Quetzalcoatlu.
Opis
thumb|left|200px|Usporedba veličine između Q. northropi (zeleno), Q. sp (plavo) i čovjeka Ostaci lubanje neimenovane manje vrste pokazuju da je Quetzalcoatlus imao vrlo oštar i šiljast kljun, suprotno ranijim rekonstrukcijama, koje su ga prikazivale sa tupljim krajem, do čega je došlo zbog nesmotrenog uključivanja ostataka čeljusti jedne druge vrste pterosaura, moguće tapežarida ili vrste srodne rodu Tupuxuara. Kresta na lubanji je postojala, ali njezin tačan oblik i veličina još uvijek nisu poznati.
Veličina
Kada je prvi put pronađen, naučnici su procijenili da su najveći fosili Quetzalcoatlusa potekli od jedinke sa rasponom krila od čak 15,9 metara, odabravši srednju vrijednost od tri ekstrapolacije iz proporcija drugih pterosaura, koje su dale sljedeća tri rezultata: 11, 15,5 ili 21 metar. Međutim, 1981. su daljnja istraživanja spustila te procjene na 11 do 12 metara. Novije procjene izvedene pomoću većeg znanja proporcija kod aždarkida određuju njegov raspon krila na 10 do 11 metara.