cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zastava Monaka
Prvobitna zastava Monaka, bila je slična današnjoj državnoj zastavi ali je imala stariju verziju grba i korišćena je od ranih dana kneževine (sem vremena francuske aneksije 1793-1814) do današnjice, a jednostavniji dizajn je usvojen 4. aprila 1881. godine.
Još jedan dizajn sastoji se iz heraldički rečeno lozenge (romboidno polje) u bojama porodice Grimaldi - crvenoj i beloj. Ova zastava korišćena je u različitim prilikama, naročito u 17. veku, kao nezvanična zastava. Danas nema nikakvu zvaničnu upotrebu, iako se ponekad pojavljuje.
Državna zastava
Državna zastava Monaka koja se sastoji iz državnog grba na beloj pozadini, vijori se na vladinim zgradama, kneževskoj palati, u prisustvu zvaničnika i kao barjak na kneževoj jahti.
thumb|left|100px|Kneževska standarta Alberta II
Kneževska standarta
Kneževska standarta, koja se sastojala od krune Monaka iznad dva suprotstavljena slova A na beloj pozadini, bila je lična zastava kneza Alberta II, i korišćena je samo u njegovom neposrednom prisustvu, posebno na kolima kojima je putovao. Često je bila viđena sa zlatnim obrubom.
Krava (film, 1969)
Krava (perz. گاو‎‎; Gav) iranska je crno-bijela filmska drama iz 1969. koju je režirao Dariuš Mehrdžui prema teatarskom komadu i romanu koji je napisao Golam-Husein Saedi, koji je i sudjelovao na pisanju filmskog scenarija. Glavne uloge tumače Ezatolah Entezami, Firuz Behdžat-Muhamadi i Mahmud Dovlatabadi. Radnja se odvija u izoliranom selu, u kojem jedan seljak polako gubi razum nakon što je njegova omiljena krava preminula. Tadašnji šah Muhamed-Reza Pahlavi je zabranio film jer se bojao skrivene političke poruke pošto je režiser bio socijalist i protivnik vlade, dok je ajatolah Homeini hvalio film. Film je kasnije ipak pušten u kino distribuciju i stekao popularnost, a neki ga smatraju prekretnicom kojom započinje "novi val" iranske kinematografije.
Radnja
U jednom zabačenom iranskom selu, sredovječni seljak Mašt Hasan je oženjen, ali nema djece. Njegova jedini vrijedni posjed je njegova omiljena krava koju voli – jedina krava u cijelom selu. Kada Hasan napušta nakratko selo, trudna krava je pronađena mrtva u štali. Seljaci se boje Hasanove reakcije pa sakriju dokaze, zakopaju kravu te mu kažu da je ista pobjegla. Hasan ima velike poteškoće suočiti se sa gubitkom krave, kao i gubitkom stoke koji remeti socijalni status sela. Hasan polako gubi razum, ima živčani slom te počne vjerovati da je on sam krava, te čak počne jesti sjeno. Njegova supruga i seljaci čine najviše što mogu kako bi ga vratili natrag u normalu, ali bez uspjeha. Tragedija završava Hasanovom smrću.
1-Heksen
1-Heksen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 84,159 Da.
Radnička fronta
Radnička fronta (RF) je demokratsko socijalistička i progresivna politička stranka osnovana 20. ožujka 2015. u Zagrebu, a formirana u svibnju 2014. kao politička inicijativa radnikâ, aktivistâ, sindikalistâ, nezaposlenih i studenata u Hrvatskoj. Pokušava izgraditi široku antikapitalističku frontu posvećenu korjenitoj promjeni političkih i ekonomskih odnosa u korist svih potlačenih i onih koji žive od svojega rada.
Cilj joj je stvoriti široku progresivnu platformu koristeći aktivnosti političke stranke, direktne akcije na radnim mjestima te političkim aktivizmom generalno. U središtu misije nalazi se pružanje koherentne kritike kapitalističkog sistema, te u suradnji s drugim progresivnim grupacijama, protiv njega strateški i direktno djelovati.
Nakon objave intervjua s troje članova RF-a u Indexu 3. prosinca 2014., RF se počinje značajnije medijski eksponirati. Na primjer, već 9. prosinca 2014., pojavljuje se kao jedna od tema u emisiji Piramida na Hrvatskoj radioteleviziji, da bi ubrzo nakon toga RF bio tema i u emisiji Peti dan. U emisiji Nedjeljom u dva, hrvatski povjesničar Dragan Markovina nazvao je Radničku frontu jedinom lijevom opcijom u Hrvatskoj, za razliku od SDP-a, koji se voli prikazivati kao ljevica, a koji je po Markovininom mišljenu izgubio sav doticaj s lijevim idejama i prešao u politički centar. Pojava Radničke fronte ocijenjena je kao osvježenje na hrvatskoj političkoj sceni te kao stvaranje ljevice koja na toj sceni do tad praktički nije ni postojala. Uz medijsko eksponiranje na državnoj televiziji, uslijedili su i članci u novinama Novi list i Slobodna Dalmacija, intervju s članom Radničke fronte u Novostima te na portalu Lupiga.
Na izborima za Sabor 2015. stranka je izašla na izbore u I., VI. i VIII. izbornoj jednici, no nije prošla izborni prag ni u jednoj. Početkom 2016, Radnička fronta je na Markovu trgu organizirala Veliki prosvjed "Izdajnika" na kojem se okupilo preko tisuću prosvjednika, tražena je ostavka cjelokupne Vlade a jasno se aludiralo i na ekstremni nacionalizam i anti-antifašizam. Na jednom od transparenata organizatora prosvjeda je pisalo: 'IZDAJA je kad handžar divizija vodi kulturu' aludirajući na ministra kulture Zlatka Hasanbegovića.
Zastava Njemačke
Zastava Nemačke je usvojena u današnjem obliku 1919. godine, ali je istovetnu zastavu koristila i Nemačka konfederacija od 1815 do 1866.godine. Ponovo je usvojena ustavom iz 1949. godine. Zastava je trobojka sa tri horizontalne linije jednake širine. Gornja je crne boje, srednja crvena a donja zlatne boje.
thumb|200px|right|Sadašnja zastava Nemačke. Razmera 5:3 thumb|200px|Bundesdienstflagge (Zastava saveznih vlasti). thumb|200px|Dienstflagge der Seestreitkräfte der Bundeswehr (Zastava Nemačke mornarice)
Poreklo ovakvih boja nije sasvim istorijski utvrđeno, a smatra se da se ili vezuju za boje na grbu Rimsko-nemačkog carstva (vidi grb Nemačke) ili za boje sa uniformi nemačkih unionista iz vremena revolucije 1848. godine.
Drugo Nemačko carstvo i nacistički režim koristili su drugačije zastave.
Kineska mitologija
350px|thumb|Let Bogova Kineska mitologija (pinjin:shénhuà pojednostavljeni kineski: 神话 - govor, sveta priča) obuhvata mitove koji su u kineskoj tradicji prenošeni pismeno, usmeno i kroz umetnost. Ova svetu priča je uglavnom u vezi sa polubožanskim i božanskim bićima i njenu istinitost je nemoguće proveriti. Kineska mitologija se odnosi na mitove koji su nastali na teritorije Kine, a njene najčešće teme se odnose na nastanak kineskog sveta i kulture, snagu prirode u odnosu na čoveka. Mit predstavlja natprirodni događaj i zbog toga jezik obiluje hiperbolama, metaforama i apsurdom. S obzirom na to da se vezuje za neki narod ili za istoriju, mit je sa jedne strane istorijska, a sa druge strane mitološka priča i to je razlikuje od ostalih. Prvi pomeni kineske mitologije datiraju iz 12. veka pre nove ere i u vezi su sa zapisima na proročanskim kostima. Mitovi su se usmeno prenosili hiljadama godina dok konačno nisu bili zapisani.
Mit je u vezi sa ritualima, i oni zajedno se vezuju za prvobitne događaje na svetu koji su od velikog značaja. Mit može bez religije, ali religija ne može bez mita, zato što religija uzima mitsku naraciju, te se njena verodostojnost ne dovodi u pitanje. Mitologija ima uticaj i na današnjicu, te se ljudi u različitim aspektima svog života okreću mitskim verovanjima.
Tri najpoznatije kineske mitske škole su: suanje, huentjen i tjengaj džoubej.
Stvaranje sveta
Većina mitologija prikazuje stvaranje sveta - ljudi i životinja, uz pojedina objašnjenja o prirodi koja ih okružuje. Najopširniji prikaz stvaranja sveta u Kini, u vezi sa divom Panguom (Pinjin:Pángǔ, pojednostavljeni kineski:盘古), nalazimo u tekstovima nastalim između 3. i 6. veka.
Haos i red
Filozofski, stvaranje je čin dovođenja haosa u stanje reda, što je, kao tema stalno prisutno u kineskoj misli. Suština dobre vladavine jeste u tome da nebo i zemlja budu u skladu, to se postiže vršenjem obreda. Najpoznatija alegorija o kraju Haosa nalazi se u delu Džuang Cija (3.vek pre n.e.), u kome se govori kako su se Hu, car Severnog mora, i Šu, car Južnog mora, obično sastajali na području Huenduena, cara Sredine. Huenduen je bio gostoljubiv, a razlikovao se po tome što mu je nedostajalo sedam otvora na licu: za gledanje, slušanje, disanje i jedenje. U želji da uzvrate na njegovu ljubaznost, Hu i Šu odlučili su da mu izbuše potrebne otvore. Svakog dana su bušili po jedan otvor. Sedmog dana, međutim, Huenduen, čije ime znači Haos, umire. U istom trenutku nastao je svet. U ovoj priči postoji i zanimljiv obrt. Zajedno uzeta, imena dvojice careva (Šu-Hu) znače munja. Svetlost munje pogađa i uništava Haos. Huenduen je zamišljen i u ljudskom obliku, kao zli sin Žutog cara, Huang Dija, koji ga je poslao u prognanstvo. U drugim tekstovima se navodi da je Huenduen prognao vladar Šuen, neposredno pre nego što je vlast preneo na Jua Velikog, osnivača dinastije Sja. Treći kažu da je do prognanstva došlo nakon što je Jao predao vlast Šuenu. Prema još jednoj verziji iz Šanhajđinga, Knjige planina i mora, Huenduen je mitološka ptica nalik na žute bisage. Istovremeno, on je vatreno crvene boje, ima šest nogu, četiri krila, ali nema lice. Iako nema usta, može da peva i igra. Živi na Planini neba, bogatoj rudama ižadom. U jednom drugom tekstu stoji da Huenduen ima trbuh, ali da mu nedostaje pet udova. Međutim, važnije je verovanje koje sedam otvora na licu povezuje sa sedam pretpostavljenih otvora na srcu. Otvori su znaci čestitosti.
Mit o Panguu
left|150px|thumb|Fusi i Nuva Mnogo godina kasnije, Nuva je spasila čovečanstvo. Bog vode Gung Gung i bog vatre Džu Žung su zaratili. Zbog neuspelog pokušaja da porazi Džu Žunga, Gung Gung je u besu udario glavom o planinu koja je držala nebo i odvajala ga od zemlje. Planina se od siline njegovog udarca srušila praveći rupe u nebeskom svodu i to je bio početak kraja zemlje i čitavog čovečanstva. Nastale su poplave i požari, a zmajevi i ostale zveri su počeli da napadaju ljude. Nuva je istopila petobojno kamenje iz reka i time popunila rupe u nebeskom svodu. Zatim je odsekla noge džinovskoj kornjači i njima poduprla nebo kako bi osigurala da se više nikada ne sruši. Ubila je zmajeve i zveri, a požare ugasila pepelom trske. Iscrpljena borbom, umrla je, a mit kaže da je od njenih organa nastalo deset duhova koji haraju severozapadnim morima.
Postoje i predanja koja kažu da je veza između zemlje i neba postojala sve dok Šang Di nije naredio Čungliju, heroju kulture, da je razori. Ideja o odvajanju Haosa na jin i jang, koja se nalazi u osnovi kineske misli, možda odražava smisao predanja iz područja reke Jangce (Jangce), prema kojoj jin i jang potiču od Pangua i njegove žene. Ima i nekih indikacija, iako nepouzdanih, da su jin i jang, koje obično shvatamo kao apstraktne svemirske sile ili kao kategorije za klasifikaciju, nekada mogli javljati u konkretnijim oblicima.
Kosmičke škole
Postoje tri kosmičke škole. Jedna se zvala suanje. Njeni sledbenici nisu smatrali nebo krutim telom već su smatrali da se Sunce i nebeska tela slobodno kreću po nebu. O druge dve škole se zna mnogo više, a zastupale su potpuno suprotna shvatanja. U idejama škole huentjen, koja svet posmatra kao kokošje jaje na dugačkoj vertikalnoj osi, nalaze se elementi mita o Panguu. Nebo, po kojem se kreću zvezde, nalazi se u unutrašnjosti gornjeg dela ljuske. Zemlja pluta na praokeanu koji leži na dnu ljuske. Plima i oseka utiču na godišnja doba. Treća škola predstavlja najstarije ideje. Za pristalice ove škole, poznate kao tjengaj ili džoubej, nebo je okrenuta posuda koja iznad zemlje rotira na vlastitoj osi. Ta osa je zvezda Severnjača. Zemlja je ravna površina ili četverostrana piramida, okružena sa četiri mora. U kineskom načinu pisanja, jang takođe označava nešto četvrtasto. Ove priče su nastale relativno kasno, ali verovatno tačno prenose verovanja iz svojih južnjačkih izvorišta. Haos mora nestati pre početka sveta. Ideja o svetu-jajetu nije ograničena samo na Kinu, kao ni ideja o prvobitnom biću iz koga nastaje sve ostalo. Mnoge kineske priče su mlađe, pa možda ponešto duguju indijskom uticaju.
Voda
thumb|Voda Voda (pinjin: shuǐ 水) je za kineske filozofe esencijalna supstanca, osnov svake kosmičke manifestacije, simbol kreacije. Menja oblike, promenljive je prirode kao i Zmaj. Opisuje se kao čudesna, tajanstvena, lekovita, opasna, sveta… Za drevne kineze, sa Žutom rekom kao legendarnom kolevkom civilizacije, Zmaj i Voda su nerazdvojni. Brojni kineski bogovi, heroji, mitska bića, posebno Zmaj, povezani su sa Vodom. Stvaranje bogova Vode i njihovih mitova treba pripisati tome što su ljudi pokušavali da dođu do praktičnih znanja zato što je Voda bila važna za preživljavanje i ѕbog toga su neka njena prirodna svojstva pripisivali mitskim fenomenima.
Mitovi o potopu
Jedna od najčešće pominjanih katastrofa pred kojom se našao čovek ranih civilizacija bila je uzrokovana vodom. Potop je koncept koji se može naći u gotovo svakoj mitologiji. Legende stare Kine opisuju ovu globalnu katastrofalnu poplavu rečima “voda je zaklonila Sunce”. U Kini se u spisima Šuđing (Klasična knjiga dokumenata), napisana 1000 g.p. n. e.), i Huaj Nanci (200 g.p. n. e.) opisuje ova poplava rečima da je voda potpuno prekrila nebesa, potopila planine i sve što joj se našlo na putu. U ranim kineskim karakterima i piktografima sačuvano je sećanje na Nuvu koja je “zakrpila rupe” kroz koje je voda nadirala. Kineske knjige nude i ovakvu priču. Svetom je vladala velika suša. Na nebu je žarilo deset sunaca sa pticama koje su živele u njima. Strelac Ju (pinjin: yǔ, pojednostavljeni kineski.: 禹), koji je bio poslat od bogova, ubio je devet dok je deseto „odletelo“ na krilima ptice koja se gnezdila u njemu. Ova ptica poznata je i kao „žar ptica“, Feniks. Po okončanju suša došlo je do velikih poplava. Po kineskim legendama, od bogova je poslat Guen (pinjin: gǔn, pojednostavljeni kineski: 鲧) da napravi tzv. Sižang (pinjin: xīrǎng, pojednostavljeni kineski: 息壤)，ili „neprobojnu glinu“. Verovalo se da mala količina gline poseduje čudesnu moć, da može da zaustavi nalete vode. Kako Guen nije uspeo, bogovi su poslali boga vatre Džu Žunga （pinjin: zhùróng, pojednostavljeni kineski: 祝融）da pogubi Guena. Kada ga je ubio iz njegovog trbuha odjednom je iskočio Ju, prvo u obliku moćnog zmaja, potom u ljudskom obliku. On je posle trinaest godina uspeo da ubije boga poplave Gung Gunga (公共), dođe do „čudesne gline“, sagradi veliku branu i osmisli mrežu kanala kojima je vodu preusmerio u more. U tom poduhvatu imao je pomoć zmaja Jinglunga (pinjin: yìnglóng, pojednostavljeni kineski: 应龙) koji je pravac kopanja kanala usmerio svojim repom. Ju se zato opisuje kao vladar vode.
U spisu Lao Ce, kaže se da voda dolazi pre Neba i Zemlje i svega drugog u Vaseljeni. Ona prožima, ispunjava energijom i hrani sva bića. Svetlost (pinjin: míng, pojednostavljeni kineski: 明) i čudesno, božansko šen (pinjin: shén, pojednostavljeni kineski: 神) ne mogu bez vode. U spisu takođe stoji „Veliko Jedno rađa vodu“ što se vezuje za koncept kosmičke energije ći (pinjin: qì, pojednostavljeni kineski: 气). To je božanski duh, dah, fluidna, vazdušasta tvar u vidu „isparenja“, Nebo, Vaseljena. Kosmogonija upućuje na neuhvatljivu prirodu energije vode, od koje su nastali jang (pinjin: yáng, pojednostavljeni kineski: 阳), Nebo, muško, i jin (pinjin: yīn, pojednostavljeni kineski: 阴) Zemlja, žensko.
Poreklo
right|250px|thumb|Kineski Zmaj
Zmaj se vezuje za boga vode. Zmaj jaše na vetru i oblacima, on je sitna kondenzovana forma kiše, blage kiše proleća i leta kao i moćnih kišnih oluja. Ima moć da upravlja vremenom. On oblikuje tornada, orkane, uraganske vetrove, poplave, neobuzdane bujice svojom moći kojom se spiralno uzdiže ka nebesima. Gospodar vode je Huang Di, koji je zajedno sa bogom vatre Džu Žungom, vladar ovozemaljskog sveta.
Simbol carske vlasti
Istorijski gledano, Zmaj je bio simbol cara Kine. U dinastiji Džou Zmaj sa pet kandži predstavljao je Sina neba. U dinastiji Ćing pojavljuje sa na nacionalnoj zastavi. Ponekad Kinezi za sebe kažu da su „potomci Zmaja“ (pojednostavljeni kineski: 龙的传人)
Klasični spisi
Klasična knjiga promena (pinjin: Yìjīng, pojednostavljeni kineski: 易经),jedna od najstarijih kineskih knjiga, Zmaja vidi u rekama, jezerima, morima. Kineski mitski Zmajevi ne ostaju uvek u dubinama. Za vreme jesenje ravnodnevnice on se spušta u vodu, za vreme prolećne ravnodnevnice ustaje iz vode i upinje se na nebo. Imena četrdeset kineskih reka u svom nazivu sadrže reč zmaj.
U spisu Guangci, u odeljku 39, naslovljen kao „Voda zemlje“ Zmaj je opisan na ovaj način: 'Zmaj je došao iz vode. Prekriven je sa pet boja, i tako luta od mesta do mesta. Božanske je prirode. Može biti malen kao sviloprelja, ili veliki kao svet. Ako stremi ka visinama, uzdiže se do oblaka; ako stremi ka dubinama, uranja u najdublje izvora. Kreće se i menja bez (vidljivog) razloga i u bilo koje vreme. Po tome je božanske prirode. ' (龙生于水，被五色而游，故神. 欲小则化如蚕蠋，欲大则藏于天下，欲上则凌 于云气，欲下则入于深泉; 变化无日， 上下无时， 谓之神. )
Veza između vode i Zmaja
Postoji bliska veza vode i Zmaja. Zmaj jaše na vetru, na oblacima plovi nebeskim prostranstvima. Zmajevo uzdizanje ka nebesima oblikuje tornada ili jak viroviti uzlet vetra koji „guta“ sve pred sobom i nosi u nebesa, što Kinezi zovu „lung ćuenfeng“ (pinjin: lóngjuǎnfēng, pojednostavljeni kineski: 龙卷风) ili „vetar koji je uskovitlao Zmaj“. Pored ovih destruktivnih moći, Zmaj se zajedno sa vodom vezuje za plemeniti duh, dobar beleg, srećan znak. Sve to učinilo je da se Zmaj vezuje za simbol carske moći i praroditeljskog kineskog naroda. Carska titula na kineskom ima izraz „dženlung tjenći“ (pinjin: zhēnlóng tiānqì, pojednostavljeni kineski: 真龙天气). Voda i Zmaj poseduju i divlju, destruktivnu moć u svojoj prirodi, koja često izaziva padavine i nezaustavljive poplave, potrese globalnih razmera koji svaki mir pretvaraju u nemir, i svaki uspostavljeni red u nered.
Vatra
thumb|Vatra U bilo kom kineskom rečniku pod reči vatra stoji svetlost i toplota. Jedan je od uzroka bolesti u tradicionalnoj kineskoj medicini. Kao karakterna crta izražava ljutnju, bes. Vezuje se za Sunce, toplotu, crvenu boju, promenu oblika, lekovite trave, barut, formaciju od deset vojnika. Za kineze transformacija vatre dovela je do nastanka Sunca.
Bogovi vatre
Kasnije su mudraci koji su otkrili vatru pomoću nje menjali ukus sirove i bezukusne hrane, čime su omogućili opstanak svih bića pod nebom. Tako nastaju kulinarske prakse spremljanja hrane pomoću vatre. Oni pripadaju klanu „Čoveka-boga vatrenog znaka“. Božanstva koja su u vezi sa vatrom su: Fusi, Jen Di, Šen Nung, Džu Žung, Huang Di.
Čovek - Bog vatrenog znaka, Plameni car
Prvi koji je pripremao hranu pomoću vatre bio je car koga su zvali Džu Žung (Zhu Rong). Za njega se kaže da je naučio ljude da ribare. Nazivan je i Plamenim carem ili Gospodarem plamena. Neki kažu da je bog Šaodjen sa boginjom Jou Ćao imao dva sina, Žutog cara (Huang Dija) i Plamenog cara (Džu Žunga). Huang Di je rođen iz vode, a Džu Žung iz vodenog soka đumbira. Plamenog cara nazivaju još i Šen Nung, veruje se da je podario narodu kalendar, lekove od raznih trava, akupunkturu.
Postoji legenda da je Plameni car sagoreo u vatri pretvorivši se u Duha kuhinje ili Duha ognjišta. U klasičnom spisu Knjiga planina i mora stoji: „Na jugu je Džu Žung. Telo mu je telo divlje životinje, a lice, lice čoveka; on jaše na dva zmaja. Mitska slika zemlje vatrenog znaka, u kojoj Čovek vatrenog znaka gleda gore u „zvezdu jutra“, Sunce, a dole na pet raskošnih krošnji drveća caruje vatra.“
Feniks
left|thumb|Feniks
Karakteristike
Ime joj je Fenghuang. Mužjak se nazivao feng a ženka huang. Ima izgled labuda, jastreba, orla ili kokoške, rep zmije, vrat zmije, petobojno, crvenkasto perje i zmijolike šare. On je u Kini bio sveta, božanska ptica.
Njena šara na glavi predstavlja moć (pinjin: dé, pojednostavljeni kineski: 德), šare na krilima pravičnost (pinjin: yì, pojednostavljeni kineski: 义), šare na leđima rituale (pinjin: lǐ, pojednostavljeni kineski: 礼), šare na grudima predstavljaju ljubav (pinjin: rén, pojednostavljeni kineski: 仁), šare na stomaku veru, istinu (pinjin: xìn, pojednostavljeni kineski: 信). Zanimljivo je da su ovi pojmovi istovremeno temeljni pojmovi konfucijanske filozofije. Ona je ptica koja se hrani svojom prirodom, samo peva i igra, i ako je neko ugleda to je znak da je zavladao mir svuda na svetu. Ona čoveku donosi svetlost i sreću.
Mit o Huenduenu
U klasičnom spisu Knjiga planina i mora postoji verzija mita o Haosu (Huenduenu), gde je prikazana mitska ptica koja liči na „žute bisage“. Haos je tu opisan kao biće vatrenocrvene boje, sa šest nogu, četiri krila, bez lica sa sedam otvora. On živi na nebeskoj planini, u crvenoj pećini punoj zlata i žada. Tu na zapadu izvire reka koja teče na istok do Doline vrućih izvora, u kojoj raste čudotvorno drvo fusang. Ono cele godine cveta cvetovima crvene, bele, i žute boje. Odatle izlazi Sunce.
Veza Vatre i Feniska
U daoističkom spisu O belom tigru stoji da je božanstvo leta Plameni car – Sunce. Njegovo biće se koreni u biću ptice plamenog znaka – Feniksu. Ova ptica se direktno vezivala za moć Vatre i Sunca. Ona se u Kini slavila kao car svih ptica.
Osam besmrtnika
thumb|Osam besmrtnika Osam besmrtnika su superiorna bića koja se javljaju u daoističkim legendama, a za koje se smatra da su pod različitim okolnostima i u različitim vremenskim razdobljima okusili nektar i breskvu koji su im doneli besmrtnost. Veruje se da poseduju natprirodne moći i njihovo simbolično prisustvo u domu označava sreću i blagostanje. Prvi od osam besmrtnika, Han Džungli, prikazan je kao božanstvo razotkrivenog debeljuškastog stomaka kako drži lepezu kojom leči bolesne ljude. Simbol je dobrog zdravlja i veruje se da poseduje isceliteljske moći. Drugi besmrtnik, Džang Guo Lao, prikazan je kao božanstvo sa duguljastim muzičkim instrumentom od bambusa. Smatra se da poseduje veliku mudrost i može da postane nevidljiv. Treći je Lu Dungbin, koji na leđima nosi mač kojim se suprotstavlja patnjama od negativne energije, u desnoj ruci drži muholovku kojom leči. Četvrti besmrtnik, Cao Guođu, simbolizuje plemstvo, visok položaj i priznanja. U levoj ruci drži visoko uzdignute kastanjete. Peti, Tjeguaj Li, predstavljen je u prosjačkoj odeći sa tikvom u ruci i smatra se da je ovladao natprirodnim silama pa donosi mudrost. Šesti besmrtnik, Han Sjang, prikazan je sa flautom i mnoštvom biljaka u torbi na leđima, smatra se da muzikom privlači pozitivnu energiju. Sedma je žena u plavom, Lan Cajhe, prikazana je sa kotaricom cveća koje simbolizuje snagu ženskog duha. Osma je vila sa lotosom, He Sjengu. Ona simbolizuje majčinstvo porodičnu sreću.
Preci i kult predaka
Većina drevnih Kineza je verovalo da postoji jaka veza između živih i mrtvih. Gledali su na ljude kao da imaju privremena tela i večne duše; i ako bi telo umrlo, duša bi nastavila da živi. Porodične veze su se nastavljale dugo posle smrti i pomagale su i živima i mrtvima. Živi su bili u obavezi da ispoštuju mrtve, da im donose darove kako bi mogli da se “hrane” u zagrobnom životu. Zbog toga bi u domu postojao mali oltar. Na oltaru su se držale drvene pločice ili papirići sa imenima mrtvih. Živi su redovno nudili molitve i hranu svojim precima da bi preci bili srećni. U zamenu, duhovi predaka bi pazili na žive. Donosili su sreću živima i pomagali im na različite načine. Takođe je bilo moguće da mrtvi daju savet živima, ovo bi se obično desilo uz pomoć lokalnog sveštenika koji je bio vešt u čitanju znakova iz sveta duhova. Preci koji su poštovani su pratili očevu liniju. Preci mogu da se podele u dve grupe: na one koji su skoro umrli i na one koji su postojali u dalekoj prošlosti. Za većinu porodica poštovali su se samo neposredne pretke, posle pete ili šeste generacije, imena mrtvih su bila izgubljena sa liste ili jednostavno zaboravljena. Međutim, u nekim slučajevima, obično u bogatim ili važnim porodicama, preci bi bili poštovani i vekovima kasnije, u posebnim halama koje su sagrađene njima u čast. Drvene pločice koje su predstavljale one koji su umrli, tretirale su se kao predstavnici duhova predaka. Neke od ovih hala imale su važnu ulogu u socijalnom životu zajednice, korišćene su za venčanja i druge važne ceremonije. Održavanje ovih hala je uglavnom zavisilo od darova koje je originalan predak ostavio za finansiranje. Zbog toga su samo najmoćnije porodice mogle da slave i poštuju svoje pretke na ovaj način.
Životinje četiri pravca
thumb|Kineski zeleni zmaj Ovo su stvorenja koja su povezana sa četiri različita pravca u kineskoj mitologiji. Boja životinje je simbolizovala pravac. Zeleni zmaj je bio moć istoka, povezivan je sa prolećem. Donosio je regenerativnu kišu i smatran je za otelotvorenje jang principa, pozitivan i muževan. Njegov element je drvo. Crvena ptica je bila povezana sa jugom. Kasnije je povezana sa fazanom i feniksom. Takođe se vezuje za leto i element vatre. Predstavlja sušu i princip jina, negativan i ženstven. Takođe predstavlja caricu. Beli tigar zapada i mračni ratnik sa severom. Mračni ratnik je bio mitološka zver koja je kombinovala karakteristike kornjače i zmije. Umetnici je predstavljaju kao zmiju obmotanu oko kornjače. Takođe postoji i peti pravac “nebo” ili “centar” u nekim mitološkim sistemima. Žuti zmaj je takođe povezan sa ovim pravcem. Ove životinje se često vide u umetnosti iz perioda dinastije Han.
Animizam
Ideja da mnogi nepokretni objekti, kao što su kamenje i drveće, sile prirode imaju duh. Duh navodi prirodu da čini stvari zbog istih emotivnih razloga koji motivišu ljudska bića. Animizam je bio popularna ideja u mnogim drevnim kulturama. U kineskoj mitologiji sile prirode nekad su bile predstavljane kao božanstva, a ponekad i kao bića pod kontrolom bogova. Animizam je priključen budizamu i Daoizamu, dvema velikim religijama Kine, koje uče da su sve stvari deo svetog univerzuma i da su pokrenute duševnim silama.
Mitovi osnivanja
Ovo su mitovi koji objašnjavaju kako je nastala jedna nacija, kultura, klan ili grupa vođa. Ovi mitovi kombinuju elemente iz istorije sa legendama i razlikuju se od mitova stvaranja. Obično naglašavaju osobine ili stvari koje nacija ili civilizacija smatraju važnim. U drevnoj Kini svaka nova dinastija je imala mit o svojim korenima. Ovi mitovi su generalno delili nekoliko sličnih karakteristika. Ukazivali su kako vladajući klan može da prati svoje korene sve do božanstava. Obično su pravdali svrgavanje poslednjeg cara tako što su demostrirali koliko je nedostojan i nepravedan. Pokazali su da je prvi vladar nove dinastije heroj. Iako su sadržali mitične aspekte, obično su predstavljani kao istorijska činjenica.
Četiri cveta
Kamelija, lotus, hrizantema i božur predstavljaju cveće koje se često pominje u kineskim mitovima i koji se često vidi na slikama i u dekorativnoj umetnosti. Svaki cvet je povezan sa godišnjim dobom – kamelija sa zimom, božur sa prolećem, lotus sa letom i hrizantema sa jeseni. Ova grupa cveća je takođe poznata kao “Cveće četiri doba”
center|650px|thumb|Cveće četiri doba
Božanstva koja su nastala od ljudi
U mitologiji se herojima često daju mistične moći posle njihove smrti. Tokom godina takva praksa vodi do toga da se heroj smatra božanstvom ili polu božanstvom. Ovo se često dešavalo u kineskoj istoriji. Svi carevi Zlatno doba su predstavljeni kao božanske figure, iako su originalno zasnovani na pravim ljudima. U Kini, ova praksa je takođe mogla i da ide u obrnutom pravcu. Nakon što osoba umre, on ili ona se ponekad porede sa božanstvom koje je postojalo ranije. Jedan od načina je da car proglasi osobu božanstvom, kao kada bi izabrao nekog za mesto u vladi. Poštovani predak važne porodice ili poznato lokalno božanstvo mogu privući pažnju cara ili nekog od ministara. Takve selekcije su se obično vršile u političke svrhe. Preci ili božanstva su često moljeni za posebne usluge – siguran prolaz, dobru žetvu, pobedu u ratu… Ako predak uspe da izvrši uslugu on ili ona će ponovo biti poštovani i nagrađeni sa unapređenjem. Budisti su smatrali osobu koja je posebno prosvetljena kao reinkarnaciju starijeg božanstva. Na ovaj način različite istorijske ličnosti su bile povezane sa ranijim božanstvima.
Ministarstva bogova
U kasnijim kineskim mitovima, bogovi su bili odgovorni za različite prirodne i natprirodne događaje. Za njih se često govorilo da pripadaju velikoj birokratiji bogova. Ovo je verovatno bio odraz kineskog društva i vlade. Zbog svoje veličine, u Kini je vladala komplikovana birokratija, pa se zbog toga veruje da se na isti način vlada i univerzumom. Funkcija groma je imala svoje odeljenje, na čijem čelu je bio glavni bog (Ven Džong) i grupu drugih bogova koji su mu pomagali u izvršenju dužnosti. Medicina je bila najkomplikovanija zato što je postojao bog za svaki organ i svaku bolest. Neki od najvažnijih nebeskih ministarstava: Ministarstvo gromova i oluja - Lej Bu, Ministarstvo medicine - Tjen Jijuen, Ministarstvo vode - Šuej Fu, Ministarstvo vremena - Taj Suej, Ministarstvo epidemija - Ven Bu
Neka od važnijih i poznatijih kineskih božanstava: Džu Žung - božanski lord vatre, važna figura ministarstva vatre (Huo Bu). Bio je poznat kao regent južnog kvadranta Neba. Džu Žunga vide u mnogim legendarnim i istorijskim ličnostima. Najpoznatija ličnost je legendarni car iz praistorijskog doba. Kaže se da je car naučio ljude kako da zapale male vatre da se odbrane od zveri. Džu Žunga u umetnosti često predstavljaju kako jaše tigra.
150px|thumb|Statua Guan Jin Guan Ju - jedan od najpopularnijh kineskih bogova, osoba koja je postala božanstvo od prave ličnosti. Poštovan je kao božanstvo rata, vernosti, bogatstva i literature. Za njega se govori da štiti hramove, vladu i društvo.
Guan Jin - boginja milosti i saosećanja, koju slave mnoge Budističke sekte. Iako se Guanjin najčešće posmatra kao muško, kineski umetnici su je nekad prikazivali kao žensko da bi naglasili "ženske" kvalitete milosti, saosećanja i čednosti.
Lej Gung - božanstvo gromova u kineskim mitovima. Poznat je i kao "Lord gromova" i kao "Vojvoda od groma". Umetnici ga prikazuju kao ružnu zver. Poseduje telo čoveka, ali takođe ima i par krila, kandže i plavu kožu. Često sa sobom nosi bubanj, malj i dleto, koje koristi da napadne ljude koji su počinili neki zločin, a uspeli su da izbegnu kaznu. Opisan je kao neko ko teroriše ljude i životinje sa svojim gromovima i munjama, ali i kao neko ko je komičan. Neke legende kažu da ima ženu, božanstvo munja, koja nosi par ogledala koje koristi da stvori munje i nekad da zapali vatru.
Gung Gung - bog vode koji izaziva katastorfalne poplave na zemlji. Postoje različite verzije priče, ali u većini uzroci poplave su sujeta, bes i poniženje ovog božanstva. Njemu se uglavnom pripisuje loše vreme i nepogode. Legende kažu da kada je Gung Gung udario u veliku planinu, okrenuo je Nebo prema severozapadu, što je prouzrokovalo da sve velike kineske reke teku ka istoku. Umetnici ga prikazuju kao velikog, crnog zmaja velike snage sa licem čoveka koji ima rog na glavi. Smatra se da je dug oko 1000 lija (oko 536 km).
Sihe - žena Taijang Diđuna i majka 10 sunaca. Prema legendama kada su njena sunca bila mala, svaki dan bi sa sobom nosila po jedno sunce u svojoj kočiji i odvela bi ga do ivice neba da bi osvetlio svet. Kada su sunca odrasla pobunila su se protiv njenih naređenja i pojavila su se zajedno na nebu i učinili zemlju vrelom i nepogodnom za život.
Si Šen – bog radosti. U umetnosti, Si Šen je često prikazan kako nosi korpu sa tri strele. Ova slika je važan deo drevne kineske ceremonije venčanja. Smatralo se da ova slika tera demone sa mladine stolice pre nego što je odnesu do mladoženjine kuće. Si Šen ponekad jaše na ramenima boga bogatstva.
Veliki kineski potop
Veliki kineski potop, događaj koji je trajao više od dve generacije, bio je period velikih seoba, oluja i gladi. Prema istorijskim i mitološkim izvorima, smešten je u treći milenijum pre nove ere, za vreme vladavine cara Jaoa. Bilo sa istorijske ili mitološke tačke gledišta, Veliki potop i herojski pokušaji različitih ličnosti da ga kontrolišu i zaustave narativni su temelj kineske kulture. Veliki kineski potop je ključ za razumevanje istorije osnivanja dinastija Sja i Džou kao i jedan od glavnih motiva kineske mitologije.
Veliki Ju zaustavlja poplave
thumb|left|Veliki Ju Za vreme vladavine cara Jaoa, unutrašnjost Kine su zadesile poplave koje su sprečavale dalji ekonomski i društveni razvoj. Juov otac, Guen, bio je zadužen za smišljanje plana za zaustavljanje poplave. Proveo je više od devet godina gradeći brojne nasipe i brane uz rečne obale, ali ništa od toga nije imalo efekta i pored velikog broja i veličine nasipa kao i korišćenja posebnog samoširećeg zemljišta. Kada je odrastao, Ju je nastavio očev zadatak, pokušavajući da uz pažljivo proučavanje shvati u čemu je grešio njegov otac. U zajedničkom radu sa Houđijem, polumitološkim bićem, gospodarem zemljoradnje, uspeo je da osmisli sistem za zaustavljanje poplava koji je bio presudan za prosperitet Kine. Umesto da direktno pregrađuje tok reke, Ju je produbljivao korita reka i stvorio sistem kanala za navodnjavanje koji su usmeravali vodu ka poljima. Ju je jeo i spavao sa običnim radnicima, i najveći deo svog vremena provodio je iskopavajući mulj iz reka zajedno sa njima - trinaest godina, koliko je bilo potrebno da se projekat završi. Nasipi i sistemi za navodnjavanje omogućili su razvoj drevne kineske kulture oko Žute reke, reke Vej i ostalih dolina reka centralne Kine. Ovaj uspešan projekat načinio je Jua prepoznatljivim kroz kineska istorija i sam događaj je poznat pod nazivom „Veliki Ju zaustavlja poplave“.
Mirko Rački
Mirko Rački (Novi Marof, 13. listopada 1879. – Split, 21. kolovoza 1982.), jugoslavenski slikar.
Životopis
300px|mini|Nastava starog vijeka" (prikazani su na lijevoj strani kentaur Chiron kako podučava Achila svirati dvojnicu, a na desnoj strani dva bacača diska, kompoziciju u sredini povezuje bista Homera), jedno od tri slike, ulja na platnu, Mirka Račkog u velikoj čitaonici [[Hrvatski državni arhiv|Hrvatskog državnog arhiva.]]
Nakon Učiteljske škole u Zagrebu (1898.) pohađao je privatnu umjetničku školu H. Strehblowa u Beču (1901.-1903.), potom Akademiju u Pragu kod V. Bukovca (1903.-1905.) i Beču kod W. Ungera (1906.). Živio je u Münchenu (1907.- 1914.). Poslije kraćeg boravka u Rimu (1914.) nastanio se u Ženevi (1915.-1920.). Od 1920. živio je u Zagrebu, a od 1980. u Splitu.
Prvo (i najvitalnije) razdoblje boravi izvan domovine, ali je u stalnom kontaktu i s Isom Kršnjavijem i s krugom oko Ivana Meštrovića (i tada radi u duhu secesijskih kretanja Beča i Münchena). Najvažniji skup djela, po kojima je postao poznat, vezan je uz Danteovu Božansku komediju (tim se motivima bavio od početka pa gotovo do kraja svog radnog vijeka).
mini|220px|lijevo|Rad Mirka Račkoga na zagrebačkom [[Mirogoju.]]
Istaknuti je član društva Medulić i sudjeluje na njegovim izložbama. Neki su crteži zastupljeni u bibliofilskom izdanju "Božanske komedije" otisnute 1934. godine u nakladi Instituta grafičkih umjetnosti iz Bergama. Retrospektivna izložba mu je priređena u Zagrebu 1970.
Konjunkcija (astronomija)
Konjunkcija je pojam koji se koristi u astrometriji (položajnoj astronomiji) i astrologiji, a označava pojavu kada dva nebeska tijela imaju približno jednak položaj, obično gledano sa Zemlje. Za dva planeta pored konjunkcije s jednakim rektascenzijama postoji i konjunkcija s jednakim ekliptičkim longitudama.
Međusobni razmještaj planeta
Vidljivost planeta ovisi o njihovu položaju u Sunčevu sustavu prema Zemlji. Donji ili unutarnji planeti (koji su bliže Suncu od Zemlje) nalaze se u gornjoj konjukciji kada su na stazi točno suprotno, dalje, s druge strane Sunca, a u donjoj konjukciji kada su u smjeru Sunca, ali s njegove bliže strane. U vrijeme između dviju uzastopnih gornjih konjukcija (ili dviju uzastopnih donjih) ti planeti prolaze kroz sve faze, slično Mjesecu. No vrijeme kada ih možemo promatrati ograničeno je. Uvijek su blizu Sunca, s nevelikim kutnim otklonom (elongacijom). Najveća elongacija Merkura je 28°, a Venere 48°. Iz naših krajeva vide se ili ujutro prije izlaska Sunca ili uvečer poslije zalaska Sunca, a ne možemo ih vidjeti u ponoć.
Supruga Zhao Hede
Supruga Zhao Hede (趙合德) (? - 7. pne.) bila je kineska carska supruga iz doba dinastije Han, koja je nosila službenu titulu Zhaoyi (昭儀). Bila je supruga cara Cheng i sestra carice Zhao Feiyan.
Konjunkcija (astronomija)
Međusobni razmještaj planeta
Gornji ili vanjski planeti (oni koji su dalje od Sunca no što je Zemlja) mogu se naći u konjukciji, opoziciji i kvadraturi. Promatrati ih je najpogodnije u opoziciji jer je tada planet najbliži Zemlji. Javljaju se i posebno povoljne velike opozicije kada je planet zbog položaja na izduženoj stazi Zemlji najbliže. O kutu pod kojim se vidi tijelo planeta ovisi kako ćemo ih vidjeti i na njima razaznati detalje. Najveće kutne promjere postižu Venera i Jupiter, dok se ostali planeti vide mnogo manji. Planeti se svake godine ne vide u istim položajima. Stoga podatke o položajima moramo potražiti u godišnjacima i prirodoslovnim časopisima koji objavljuju skice trenutnih planetnih staza. Jednaki međusobni razmještaj planeta, Sunca i Zemlje ponavlja se u ritmu sinodičkih godina planeta.
Supruga Zhao Hede
Nakon što se car Cheng zaljubio u Zhao Feiyan, doveo ju je 19. pne. u carsku palaču i učinio svojom suprugom, ali je isto učinio s njenom sestrom. Sestre Zhao su sljedeće godine caricu Xu optužili za čarobnjaštvo, pa ju je muž otjerao, učinivši Zhao Feiyan novom caricom. S vremenom se između dviju sestara stvorilo suparništvo, što se pripisuje izuzetnoj ljepoti Zhao Hede o kojima svjedoče kineski historijski tekstovi. Dvije sestre su se kasnije pomirile. Zhao Hede je umrla od moždanog udara, nedugo prije smrti svog muža.
Zagorje ob Savi (općina)
Općina Zagorje ob Savi (slovenski: Občina Zagorje ob Savi) je jedna od 212 slovenskih općina od 16 901 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Zagorje ob Savi.
Geografske karakteristike
Zagorje ob Savi, leži u centru Slovenije, sjeverostočno od Ljubljane, u kotlini Save zvanoj Zasavska. Općina ima površinu od 147.1 km² na kojoj leži 77 naselja, organiziranih u 13 zajednica (krajevnih skupnosti).
Naselja Općine Zagorje ob Savi
Blodnik, Borje pri Mlinšah, Borje, Borovak pri Podkumu, Brezje, Breznik, Briše, Dobrljevo, Dolenja vas, Dolgo Brdo pri Mlinšah, Družina, Čemšenik, Čolnišče, Golče, Gorenja vas, Hrastnik pri Trojanah, Izlake, Jablana, Jarše, Jelenk, Jelševica, Jesenovo, Kandrše, Kisovec, Kolk, Kolovrat, Konjšica, Kostrevnica, Kotredež, Log pri Mlinšah, Loke pri Zagorju, Mali Kum, Medija, Mlinše, Mošenik, Orehovica, Osredek, Padež, Podkraj pri Zagorju, Podkum, Podlipovica, Polšina, Potoška vas, Požarje, Prapreče, Ravenska vas, Ravne pri Mlinšah, Razbor pri Čemšeniku, Razpotje, Rodež, Rove, Rovišče, Rtiče, Ržiše, Selo pri Zagorju, Senožeti, Sopota, Šemnik, Šentgotard, Šentlambert, Šklendrovec, Tirna, Vidrga, Vine, Vrh pri Mlinšah, Vrh, Vrhe, Zabava, Zabreznik, Zagorje ob Savi, Zavine, Zgornji Prhovec, Znojile, Žvarulje.
Desmond Tutu
Desmond Mpilo Tutu (Klerksdorp, 7. 10. 1931. — Cape Town, 26. 12. 2021) - južnoafrički aktivist i umirovljeni anglikanski nadbiskup koji je svjetsku slavu stekao tijekom 1980.-ih kao protivnik apartheida. Dobio je Nobelovu nagradu za mir 1984.
Nakon školovanja postao je anglikanski đakon. Posvećen je za svećenika 1961. godine. Otputovao je u London 1962., gdje je usavršavao anglikansku teologiju. Tijekom boravka u Engleskoj, obavljao je i svećeničke dužnosti u više župa Anglikanske Crkve. Godine 1967., vraća se u Južnoafričku Republiku. Od 1970. predavao je na Nationalnom sveučilištu u Lesotu. Službovao je u Johannesburgu od 1975., a 1977. godine postao je biskup Lesota. Godine 1978., izabran je za glavnog tajnika Južnoafričkog vijeća Crkava. Borio se protiv apartheida kao jedan od glavnih lidera i moralna vertikala. Kritizirao je vlast, protivio se ksenofobiji i rasizmu, zalagao se za prava crnaca. Bio je biskup Johannesburga od 1984. do 1986. Postao je nadbiskup Cape Towna 1986. godine. Od 1987., predsjednik je Afričke konferencije crkava i jedan najutjecajnijih vjerskih vođa Afrike. Predstavlja moralni uzor, glasnogovornik je ljudi bez prava glasa.
Godine 1984., Tutu je postao drugi Južnoafrikanac koji je dobio Nobelovu nagradu, nakon što je Albert Lutuli dobio nagradu 1960. Bio je prvi crni južnoafrički anglikanski nadbiskup Cape Towna, Južne Afrike, i primat crkve Provincije Južne Afrike (danas Anglikanske crkve u Južnoj Africi). Tutu je borac za ljudska prava. Koristi svoj ugled u kampanjama za pomoć potlačenima i u borbu protiv AIDS-a, tuberkuloze, homofobije, siromaštva i rasizma. Naročito se zauzima za probleme Trećeg svijeta.
Dobio je Nobelovu nagradu za mir 1984., zatim Nagradu Albert Schweitzer za humanost 1986., Gandhijevu nagradu za mir 2005., Predsjedničku medalju slobode u 2009. godini i mnoge druge nagrade. Tutu je sastavio nekoliko knjiga svojih govora i izreka te je jedan od autora brojnih drugih knjiga. Pojavljivao se u brojnim tv-emisijama.
SOAT
Termin SOAT ima više značenja.
Suibne Menn
Suibne Menn (ili Suibne mac Fiachnai) (? - 628) bio je ranosrednjovjekovni irski vladar koji se tradicionalno navodi kao veliki kralj Irske.
Suibne je pripadao klanu Cenél Feredaig, mlađem pod-ogranku klana Cenél nEógain od Sjevernih Uí Néilla, a koji je ime dobio po Suibneovom djedu Feredachu, praunuku Nialla od Devet talaca. Vladari Cenél nEógaina su obično pripadali klanu Cenél maic Ercae, odnosno potomcima Feradachovog brata Muirchertach mac Ercaea. Ni Suibneov otac Fiachnae, ni njegov djed nisu bili kraljevi Cenél nEógaina.
Áed Uaridnach iz klana Cenél maic Ercae je umro 612. i prijestolje Uí Néilla je prešlo kod suparničkog klana Cenél Conaill u liku kralja Máel Coba mac Áedoa. Máel Coba je pak ubijen od Suibnea godine 615. To se dogodilo po svemu sudeći u središtu Irske nakon čega je Suibne preuzeo prijestolje. Špekulira se kako je Suibne Menn kontrolu nad prijestoljem održavao pomoću saveza sa manjim južnim klanom Uí Néilla po imenu Clann Cholmáin. Prema Irskim analima, Óengus, poglavica Clann Cholmáina, bio je veliki kralj u trenutku smrti 621. pa je moguće da je Suibne prvo Óengusu dao prijestolje, a onda ga uzeo sebi.
Godine 628. Máel Cobin brat Domnall je napao Suibnea, ali je poražen i natjeran u bijeg. Suibne je, međutim, kasnije iste godine ubijen od strane ulsterskog kralja Congal Cáecha koji se sam postavio za velikog kralja. Historičar Charles-Edwards pretpostavlja da je to bila posljedica "iznenadnog prepada".
Iako klan Cenél nEógain više nije imao velikih kraljeva do 8. vijeka, njegovi potomci, a ne Cenél maic Ercae, držali su dominaciju nad Cenél nEógainom sve do smrti njegovog praunuka Fland mac Máele Tuilea cca. 700.
Saobraćaj u Belorusiji
mini|250px|desno|lavna železnička stanica u [[Brest (Belorusija)|Brestu]]
Republika Belorusija je jedna od većih zemalja Evrope, koja se nalazi između Rusije i zemalja na istočnoj granici Evropske unije. Zbog sve razvijenije saradnje ovih delova Evrope postoje izvanredne mogućnosti za razvoj saobraćaja i saobraćajne mreže, ali zbog skorašnje istorije pravi razvoj ove oblasti tek predstoji.
Belorusija ima razvijen drumski, železnički, vazdušni i vodni saobraćaj. Najveći saobraćajni čvor je glavni grad, Minsk.
Železnički saobraćaj
mini|250px|desno|Tipičan električnički voz iz vremena bivšeg SSSSRa, prisutan na prugama Belorusije
Po poslednjim podacima ukupna dužina železničke mreže u Belorusiji je 5.512 km, od čega je 874 km elektrifikovano. Ovo se odnosi na pruge širokog koloseka (1520 mm), osobene za zemlje bivšeg SSSRa. Najvažnija železnička veza u zemlji je deo međunarodne pruge Berlin - Moskva, a najvažniji železnički čvor je prestonica Minsk. Od Minska kreću 4 najvažnija priužna pravca u Belorusiji:
Gradska železnica je prisutna u više belorusiskih gradova. Grad sa klasičnim metroom je prestonica Minsk (pogledati: Minski metro). Tramvajski sistem poseduje većina gradova većih od 100 hiljada stanovnika.
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
mini|250 p|desno|Magistralna putna mreža u Belorusiji mini|250 p|Zglobni autopus na ulicama [[Minska]]
Ukupna dužina puteva u Belorusiji u 2003. godini je 93.055 km, sve je sa čvrstom podlogom. Pored ovih puteva postoje i brojni putevi sa lošijom podlogom. Pitanje postojanja pravih autoputeva je otvoreno, jer postoji velika dužina puteva sa 4 trake, ali bez ostalih osobina autoputa. Takođe, slični njima su "putni prsteni" oko značajnih gradova. Glavni magistalni putevi (sa 4 i sa 2 trake) nose dvojnu oznaku "M+broj".
Državni magistralni putevi su:
Vodeni saobraćaj
mini|250 p|desno|[[Kanal Dnjepar-Bug]]
Belorusija je najveća evropska zemlja bez izlaza na more, pa se za potrebe pomorskog prevoza koriste luke u okolnim zemljama. Sa druge strane, saobraćaj po rekama i kanalima je razvijen, jer je dužina plovnih reka čak 2.500 km (2003. godine), ali uz napomenu da dobar deo ove dužine otpada na manje tokove sa ograničenim mogućnostima. Najvažnija rečna luka je Mozir na reci Pripjat u južnom delu zemlje, a nedaleko se nalazi i Kanal Dnjepar-Bug, koji povezuje ove dve reke i mesta Brest i Pinsk. Ovaj kanal je najbliža vodena veza između Baltika i Crnog mora.
Vazdušni transport
Najvažnije aviopreduzeće u Belorusiji je "Belavija" u državnom vlasništvu.
U zemlji postoji čak 101 zvanično upisan aerodrom 2005. godine, od čega 44 sa čvrstom podlogom (pogledati: Aerodromi u Ukrajini). 7 aerodroma poseduje IATA kod. Od toga 3 aerodroma imaju međunarodni značaj:
Najveći i najvažniji aerodrom u zemlji je minski Međunarodni aerodrom "Minsk", otvoren 1982. godine namesto starog aerodroma Minsk-1. Ovaj aerodrom ostvaruje najveći deo državnom vazvušnog prevoza.
Los Ciruelos, Turicato
Los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 991 m.
Case Costantini, Brescia
Case Costantini je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
Jačina zračenja
mini|desno|300px|[[William Crookes|Crookesov radiometar u radu.]]
Jakost zračenja ili radijacijski intenzitet (oznaka I) je radiometrijska fizikalna veličina koja opisuje elektromagnetsko zračenje iz točkastoga izvora. Količnik je toka zračenja i ugla u koji se zrači. Spektralna jakost zračenja (oznaka Iλ) opisuje jakost elektromagnetskoga zračenja u određenome području valnih duljina. Mjerna jedinica jakosti zračenja jest vat po steradijanu (W/sr).
Radiometrija
Radiometrija je grana optike koja se bavi mjerenjem svojstavaelektromagnetskih valova. Mjerenja se izvode elektroničkim mjernim instrumentima koji se nazivaju radiometrima. Primjenjuju se u radio astronomiji, u medicinskoj dijagnostici, za daljinska istraživanja i tako dalje. Radiometrijske veličine jakost zračenja, ozračenost, ozračenje, tok zračenja i druge obuhvaćaju cijeli spektar elektromagnetskoga zračenja.
Ojo Zarco, Santa María del Río
Ojo Zarco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.