cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olimpijada
Historiografija
Sofista Hipija je bio prvi pisac koji je objavio spisak pobednika na Olimpijskim igrama a do Eratosten-ovog vremena je postignut opšti sporazum da su prve igre održane u leto 776. pne. . Ove prve igre su nazvane još i Korebove (Coroebus) igre, po kuvaru iz Elide koji je pobedio u trčanju, tada jedinoj disciplini. Kombinovanje popisa pobednika i računanja od 776. pne. na dalje, omogućilo je grčkim istoričarima da Olimpijade koriste kao način računanja vremena koji nije zavisio od mnogobrojnih kalendara grčkih polisa (v. npr. Atički kalendar). Prvi koji je to dosledno radio, bio je Timej iz Tauromenija, u trećem st. pne.. Ipak, pošto je za događaje u ranoj istoriji igara računanje korišćeno u retrospektivi, neki datumi koji su dati za događaje pre 5. veka pne. nisu pouzdani. Flegon iz Tralesa je dao sažetak događaja svih Olimpijada u knjizi Olimpijade, čiji je deo sačuvao vizantijski učenjak Fotije. I hrišćanski hroničari su koristili ovaj helenski sistem datiranja, kao način sinhronizovanja biblijskih događaja sa grčkom i rimskom istorijom. Sekst Julije Afrikanac je u 3. st. pne. sastavio listu olimpijskih pobednika do 217. pne., koja je sačuvana u Euzebijevoj Hronici.
Primeri datuma po antičkoj Olimpijadi
thumb|300px|Reljef grčke olimpijade
Evo nekih primera datiranja uz pomoć Olimpijade (mada treba uzeti u obzir da njene godine počinju u leto):
Početak Olimpijade
Period Olimpijade je počinjao igrama, koje su održavane na početku Olimpijske nove godine, koja je padala na pun Mesec najbliži letnjoj dugodnevici (nakon uvođenja Metonovog ciklusa 432. pne., početak Olimpijske godine je određivan malo drugačije).
Kraj ere
Igre su tako opale u 3. veku naše ere, da istoričari nisu sigurni da li su nakon 261 i dalje održavane svake četiri godine. Poslednja godina Olimpijade je bila 393, da bi 394. rimski hrišćanski car Teodosije I zabranio igre kao paganske. Računanje godina po periodima Olimpijade se održalo samo još oko pola stoleća.
Fumigaklavin B O-acetiltransferaza
Fumigaklavin B O-acetiltransferaza (, FgaAT) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:fumigaklavin B O-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi fumigaklavina C, ergot alkaloida koji formiraju neke gljive iz Trichocomaceae familije.
Angloaustralijanci
Angloaustralijanci je naziv koji se koristi za potomke anglosaksonskih doseljenika u Australiju u 18. i 19. vijeku. Među njima ima velikih keltskih primjesa, s obzirom da je Australija dugo vremena bila kažnjenička kolonija, te da su među kažnjenicima veliki dio sačinjavali Irci.
Valle Vista, Texas
Valle Vista je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 469 stanovnika.
4046 Swain
4046 Swain je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,634 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1.
Castello di Campeggi, Bologna
Castello di Campeggi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Tanja (TV film)
Isti je predložak ekraniziran 1967. godine u Jugoslaviji kao istoimena TV drama.
El Maculis, Candelaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Santa Clara, Frontera Comalapa
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Knjige Ljetopisa
Prva i druga knjiga Ljetopisa odnosno Prva i druga knjiga Dnevnika su knjige Biblije i Staroga zavjeta. Nastale su kao jedna knjiga, a kasnije su razdvojene. Biblijske kratice ovih knjiga su 1 Ljet i 2 Ljet, odnosno 1Dn i 2Dn.
U početku su činile jednu knjigu. Podjela je nastala pri prvom prijevodu Biblije na strani jezik, kada je nastala Biblija Septuaginta na grčkom jeziku. Otada je podjela prihvaćena i pri prijevodima na druge jezike, a od 16. stoljeća, podjela je napravljena i u originalu na hebrejskom jeziku. Prva i druga knjiga Ljetopisa imaju puno sličnosti s Prvom i drugom knjigom o Kraljevima te u manjoj mjeri s Prvom i drugom knjigom o Samuelu. Glavne teme su kraljevi David i Salomon te njihovi nasljednici. Dok knjige o Kraljevima uglavnom sadrže moralne pouke i bave se ljudskom odgovornošću, knjige Ljetopisa, uglavnom sadrže tipološke pouke povezane s Božjom milošću. Ezra se nastavlja na Drugu knjigu Ljetopisa. Posljednja dva stiha iste knjige identična su prvim stihovima Ezre: "Ali prve godine perzijskoga kralja Kira, da bi se ispunila riječ Jahvina objavljena na Jeremijina usta, podiže Jahve duh perzijskoga kralja Kira te on oglasi po svemu svojem kraljevstvu usmeno i pismeno (2 Ljet 36,22-23; Ezr 1,1-2).
Nije točno poznat pisac. Po židovskoj predaji pisac (kroničar) je Ezra. Ima sličnosti u stilu između Prve i druge knjige Ljetopisa s Ezrinom knjigom. Ako je on pisac, knjige su napisane oko 450.-400. g. pne. U Hebrejskoj Bibliji, ove dvije knjige se nalaze na posljednjem mjestu u Starome zavjetu, jer navode cijelu povijest odnosa između Boga i Izraelaca kao Izabranoga naroda. Kod kršćana, ove dvije knjige nalaze se među povijesnim knjigama Staroga zavjeta između Knjiga o Kraljevima i Ezre.
Početak Prve knjige Ljetopisa (1. do 10. poglavlje) sadrži popise rodoslovlja: od Adama do Izraela, Izraelovo rodoslovno stablo, Davidovo rodoslovno stablo, rodoslovna stabla južnih, prekojordanskih i sjevernih plemena, rodoslovlje velikih svećenika, Benjaminovih potomaka, stanovnika Jeruzalema i Šaula. Ostali dio Prve knjige Ljetopisa (11. do 29. poglavlje) je povijest Davidova kraljevanja.
Početak Druge knjige Ljetopisa (1. do 9. poglavlje je povijest kraljevanja Salomona, Davidova sina. Preostali dio Druge knjige Ljetopisa opisuje povijest judejskih kraljeva nakon Salomona do babilonskog zatočeništva. Završava s ukazom perzijskog kralja Kira Velikog, koji dopušta povratak Židova iz babilonskog zatočeništva. U tome se očituju Božja milost prema Izraelcima.
Cilj pisanja ovih knjiga nije toliko povijest, koliko moral i vjerska istina. Kraljevi David i Salomon služe kao predslika Isusa Krista kao odbačenog, napaćenog i proslavljenog Kralja. Velika pažnja je posvećena jeruzalemskom Hramu i njegovoj obnovi.
Sadržaj
Ovo je 13. po redu knjiga u Bibliji. Sadržaj knjige govori o ponovnom organizovanju nacije i uspostavljanje obožavanja Boga Jehove, nakon ponovnog naseljavanja Izraelske zemlje. Ropstvo u Babilonu je završeno pre oko 77 godina, ponovo je obnovljen hram u Jerusalimu, ali postojala je opasnost opet od uspostave krivog obožavanja i lažnih religija okolnih naroda. Persijski kralj je ovlastio Ezru da imenuje sudije i učitelje božjeg i kraljevog zakona, kao i da obnovi dom Jehove Boga. Zatim, trebalo je narod probuditi iz ravnodušnosti i ponovo u njih usaditi spoznanje o Božjoj nameri sa njima, Božjem ispravnom zakonu, o dolasku kralja Božjeg Kraljevstva koji će biti iz Judinog plemena, a iz Davidove loze. Zato su u knjizi izneseni precizni izveštaji rodoslovlja koji su zasigurali da su samo ovlašćene osobe služile u sveštenstvu, da bi se potvrdila plemenska nasleđa i rodoslovlje kralja Davida iz čije je loze prorečen Božji Sin. Zbog ovih detaljnih i preciznih informacija biblijski prevodilac Jeronim imao je tako uzvišeno mišljenje o Prvoj i Drugoj Dnevnika da ih je smatrao ’’sažetkom Starog zaveta’’ i izjavio da su one ’’od tako velike važnosti i značaja, da onaj koji za sebe smatra da je upoznat sa svetim spisima, a ne poznaje njih, samo vara sebe’’. Ova knjiga, dakle, pred Izraelce ponovo iznosi potpuni izveštaj o istoriji nacije i počecima čovečanstva, vraćajući se sve do prvog čoveka, Adama.Budući da je Davidovo kraljevstvo bilo središnja tačka, pisac je istakao istoriju Jude, gotovo u potpunosti izostavljajući sasvim negativan zapis o desetoplemenskom kraljevstvu Izrael. On je prikazao najveće Judine kraljeve kako su zaposleni u gradnji ili obnavljanju hrama i kako revno predvode u obožavanju Boga. Istakao je religiozne grehe koji su vodili do zbacivanja kraljevstva, dok je istovremeno naglašavao i Božja obećanja obnove. Istakao je važnost čistog obožavanja i mnoge pojedinosti koje se odnose na hram, sveštenstvo, pevače, Levite itd.
Pisac
Niko nije bio bolje osposobljen od Ezre, koji je bio nadahnut Božjim svetim duhom, da skupi tačnu i autentičnu istoriju, a to je priznao i Persijski vladar Artakserks koji ga je opunomoćio građanskim ovlašćenjima u upravnoj oblasti Jude, a prethodno je i sam priznao mudrost Božju. Opremljen tako božanskim i carskim ovlašćenjem, Ezra je mogao sakupiti svoj izveštaj iz najboljih dostupnih dokumenata. On sam je napisao:’’ Ezra je pripremio svoje srce da istražuje Jehovin zakon, da postupa po njemu i da u Izraelu poučava propisima i pravdi’’ (Ezra 7:10). Ovlašćen od vladara tadašnje svetske sile Ezra je imao pristup državnim dokumentima iz Izraela i Jude, rodoslovnim zapisima, istorijskim delima koje su napisali proroci i dokumentima koje su posedovali plemenski i porodični poglavari. Ezra navodi najmanje 20 takvih izvora informacija. Tim jasnim citatima Ezra je pošteno dao svojim savremenicima mogućnost da provere njegove izvore, ako to žele, a ovo dodaje znatnu težinu argumentu za verodostojnost i autentičnost njegove reči.
Datiranje i autentičnost
Budući da je Ezra ’’otišao iz Babilona’’ sedme godine kralja Artakserksa Dugorukog (Longimanusa), 468.pne. i ne čini nikakav zapis o značajnom dolasku Nehemije 455.pne., Dnevnici su morali biti završeni između tih datuma,verovatno oko 460.pne. u Jerusalimu (Ezra 7:1-7; Neh. 2:1-18). jevreji Ezrinih dana prihvatili su Dnevnike kao autentičan deo ’sveg Pisma koje je nadahnuto od Boga i korisno’. Nazivali su ih Divreh Hajamim, što znači ’’Zbivanja dana’’, to jest istorija dana ili vremena. Oko 200 godina kasnije prevodioci grčke Septuaginte takođe su prihvatili i uključili Dnevnike kao kanonske knjige. Oni su podelili knjigu na dva dela, iako je ona u početku bila jedna celina. Pošto su pretpostavili da je ona nadopuna Samuelu i Kraljevima ili celoj Bibliji tog vremena, nazvali su je Paralipomenon, što znači ’’Stvari pređene (ostavljene neispričane; izostavljene)’’. Iako ime nije naročito prikladno, njihov postupak ipak pokazuje da su Dnevnike smatrali autentičnim, nadahnutim Pismom. Pripremajući latinsku Vulgatu Jeronim je predložio:’’ Mogli bismo (ih) značajnije zvati Kronikon cele božanske istorije’’. Izgleda da je odavde bio izveden naziv ’’Dnevnici’’.
Puerto Hondo, Tecalitlán
Puerto Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1701 m.
Rancho Delfino Aguirre Rivero, Ometepec
Rancho Delfino Aguirre Rivero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Eleazar, Villa Corzo
Eleazar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Sulohrin oksidaza ((-)-bisdehlorogeodin)
Sulohrin oksidaza ((-)-bisdehlorogeodin) (, sulohrinska oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom sulohrin:kiseonik oksidoreduktaza (ciklizacija, (-)-specifična). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
4047 Chang'E
4047 Chang'E je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,617 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Lavina
mini|300px| Udar lavine mini|300px| Lavina na [[Mont Everestu]] Lavina ili usov, ponekad pleonazmično i snježna lavina, nazivi su za rušenje velikih masa snijega niz strme planinske padine većih nagiba, najčešće zimi i u rano proljeće.
Stvaranje
Strma planinska područja pogoduju nagomilavanju snježnih masa koje se pod utjecajem vjetra, potresa, jakog zvuka (pucanj, pisak lokomotive, ljudski glas) ili kretanja ljudi i životinja naglo obrušava niz padinu u dolinu.
Djelovanje snijega može biti suho ili vlažno. Suhe lavine javljaju se zimi, kreću se velikom brzinom (do 100 m/s) i ispred sebe stvaraju vjetar velike rušilačke snage. Vlažne lavine nastaju u proljeće kada počne otapanje snijega, a odlikuje ih relativno visok sadržaj stjenovitog morenskog materijala (kamenja, blokova stijena i drveća) pomiješanog sa snijegom.
Šteta
Lavine često izazivaju velike štete i gubitak ljudskih života, mada su s obzirom na relativno slabu naseljenost planinskih područja svojim razmjerima ograničene u usporedbi sa drugim prirodnim katastrofama. Međutim, one u nekim slučajevima uz ljude ruše i naselja, uništavaju komunikacije (kablove) i šume. Primjer snježne nezgode velikih razmjera je Peru 10. 1. 1962. godine. Ovom prilikom, lavina je uništila devet naselja i usmrtila 4000 ljudi.
Lavine su vrlo česta pojava na Alpama, a rijetka na Prokletijama. Evropske mjere zaštite od lavina su sljedeće:
Tablica jačine
Sljedeća tablica predstavlja jačinu lavine po njenom postanku određenu u većini evropskih zakonodavnih sistema. Ova skala usvojena je aprila 1993., a ažurirana maja 2003. radi povećanja uniformnosti.
Upravljanje rizikom od lavina
Upravljanje rizikom od lavina oblikovalo je identitet alpskog stanovništva, jer se svake zime suočava sa prijetnjom koju lavine predstavljaju za stanovnike, turiste, sredstva komunikacije i drugu vitalnu infrastrukturu. Budući da su Alpi gusto naseljeni, fenomen lavina je glavna briga i kolektivna odgovornost zajednica. Vjekovima su stanovnici i gorštaci razvijali lokalno empirijsko znanje, strategije upravljanja i izbjegavanja rizika, kao i praktična rješenja kako bi se zaštitili od opasnosti od lavina.
Nematerijalna kulturna baština
Upravljanje rizikom od lavina je na UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog svjetskog naslijeđa čovječanstva kao zajednički element nematerijalnog kulturnog naslijeđa u Austriji i Švicarskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 26. novembra do 1. decembra 2018. u Port Louisuu na Mauricijusu.
Al Ḩiwāşah, Hajjah
Al Ḩiwāşah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1367 m.
Mondaino, Rimini
Mondaino je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 929 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Lipe (Gospić)
Lipe je naselje u Ličko-senjskoj županiji kraj Gospića 3 km udaljeno.
Lipovac Majur
Lipovac Majur je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Daruvara, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 119 stanovnika te 43 obiteljskih kućanstava.
Witness (film, 1985)
The Witness (u bivšoj Jugoslaviji distribuiran pod naslovom Svjedok) je američki igrani film snimljen 1985. godine u režiji Petera Weira. Naslovni lik filma je 9-godišnji amiški dječak koji je prilikom posjeta Philadelphiji postane svjedokom ubistva, a protagonist policijski detektiv (Harrison Ford) koji ga nastoji zaštititi od ubica za koje se ispostavi da su njegove korumpirane kolege. Iako je bio vrlo atipičan za tadašnju Fordovu karijeru, doživio je veliki uspjeh, dijelom zato što je široj publici prvi put pokazao "egzotični" svijet Amiša. Nagrađen je Oscarom za najbolji originalni scenarij.
Pottawatomie County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Altier
Altje je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Serci, Trento
Serci je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Altier
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 207 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 54,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 725 metara (maksimalnoj 1.678 m, a minimalnoj 616 m).
Serci, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 647 m.
Arroyo Grande Número Uno, Papantla
Arroyo Grande Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Petritoli, Fermo
Petritoli je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 783 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Borgo (razvrstavanje)
Borgo ima više značenja:
Estera (knjiga)
Estera ili Jestira je jedna od knjiga Biblije i Staroga zavjeta. Pripada među najpoznatije starozavjetne knjige. Pokazuje skrb Boga prema izraelskom narodu preko Estere. Židovi je čitaju na blagdan Purim. Biblijska kratica knjige je Est, odnosno Jest.
U knjizi je ispričana priča upitne povijesne vjerodostojnosti, dok su neki dijelovi potvrđeni preko Herodotovih spisa i arheoloških istraživanja. Odvija se u vrijeme perzijskog kralja Ahasvera. Smatra se, da je to najvjerojatnije bio Kserkso I., koji je vladao 486. do 465. g. pne. Nije poznato ime pisca, ali se radi o pobožnom Židovu, domoljubu koji je poznavao prilike na kraljevskom dvoru i bio sudionik događaja. Perzijski kralj Kir Veliki dopustio je Židovima povratak iz zatočeništva, dio je otišao kući, a dio je ostao. Ova knjiga piše o Židovima, koji su ostali u Perziji.
Perzijski kralj Ahasver organizirao je veliku gozbu za uzvanike i narod. Želio je pokazati ljepotu i privlačnost svoje kraljice Vašti, no ona je odbila doći. Stoga je nakon savjetovanja sa suradnicima, odbacio Vašti. Naredio je da se potraže sve djevice lijepa izgleda, između kojih će izabrati novu kraljicu. Izabrana je Židovka Estera. Nju je odgajao rođak Mordokaj, jer nije imala ni oca ni majke (Est 2,7). "Svakoga je dana Mordokaj šetao pred dvorištem harema da bi doznao kako se Estera osjeća i kako se prema njoj odnose (Est 2,11)".
Poslije tih događaja, kralj Ahasver je promaknuo "Hamana, Hamdatina sina, Agađanina (Est 3,1)." Službenici su se klanjali Hamanu, osim Mordokaja, koji je smatrao da se jedino treba Bogu klanjati. To je duboko uvrijedilo Hamana, koji je Židove ocrnio i oklevetao pred kraljem i postigao da se izda dokument po kojem će se na određen dan pogubiti svi Židovi u kraljevstvu. Nakon što su to saznali, Židovi su tugovali i postili. Mordokaj je nagovarao Esteru, da ode do kralja i zauzme se za Židove. Ona se boji nepozvana otići kralju, jer se to kažnjava smrtnom kaznom. Nakon toga, Mordokaj joj poruči: "Nemoj misliti da ćeš se zato što se nalaziš u kraljevoj palači spasiti jedina od svih Židova (Est 4,13)." Estera je pristala i poručila da za nju poste svi Židovi tri dana i tri noći prije nego ode kralju. Dotjerala se i otišla kralju. Tamo joj je pozlilo od straha, ali se zbog toga kralj smilovao i nije je kaznio što je došla nepozvana. Pozvala je kralja i Hamana na gozbu. Kralj joj na gozbi obeća, da će joj uslišati bilo koju želju. Estera ih pozove na još jednu gozbu, na kojoj će reći svoju želju.
U međuvremenu, kralju je palo na pamet, da je Mordokaj jednom otkrio urotu protiv kralja, a za to nije dobio nikakvu nagradu. Naložio je Hamanu, da mu javno u kraljevo ime iskaže poštovanje i čast, što je Haman nevoljko i učinio. Kraljica je na gozbi molila milost za sebe i židovski narod. Kralj je na to pristao i usput dao pogubiti Hamana, jer je bio nepravedan. Hamana je zamijenio Mordokaj, kao drugi čovjek poslije kralja. Imao je kraljevo dopuštenje, da u njegovo ime i s kraljevskim pečatom napiše dokument o Židovima, koji god želi. "Kralj je dopustio Židovima po svim gradovima da se mogu sastajati, braniti svoj život te uništiti, ubiti i zatrti svaku vojsku narodnu ili pokrajinsku koja bi ih napala, ne štedeći ni djecu ni žene, a slobodno im je oplijeniti njihova dobra (Est 8,11)".
Uz to, ustanovljen je blagdan Purim, koji Židovi slave i u današnje vrijeme: "Naložio im je da četrnaesti i petnaesti dan mjeseca Adara svake godine slave kao dane u kojima su Židovi postigli spokoj od svojih neprijatelja i kao mjesec koji je bio pretvorio u radost njihovu tugu a u blagdan njihovo žalovanje (Est 9,21-22)."
Valley Mills, Texas
Valley Mills je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.203 stanovnika.
Deliblatska peščara
Deliblatska peščara (Deliblatski pesak) ili Banatska peščara (Banatski pesak), jedinstvena je peščara u Evropi, a nalazi se u jugoistočnom delu srpske pokrajine Vojvodine, u južnom Banatu.
Ova prostrana oblast površine od oko 300 km², čije su glavne peščane mase elipsoidnog oblika okružene plodnim lesnim poljoprivrdnim površinama, proteže se između Dunava i jugozapadnih padina Karpata.
Ovaj spomenik istorije prirode Panonske nizije jedno je od retkih pribežišta za mnoge specifične vrste flore i faune, koje u evropskim i svetskim razmerama predstavljaju prirodne retkosti. Peščara predstavlja geomorfološki i ekološko-biogeografski fenomen ne samo Panonske nizije, već i čitave Evrope.
Živi svet Deliblastske peščare
Bogatstvo flore ovog područja se ogleda u postojanju oko 900 vrsta viših biljaka, od kojih su mnoge relikti i rariteti, kao i vrste koje su u svom rasprostranjenju ograničene na Panonsku niziju. Jedino se ovde, u odnosu na čitav prostor Srbije nalaze: banatski božur, stepski božur (Paeonia tenuifolia), Pančićev pelen, šerpet i Degenova kockavica (Fritillaria gracilis). Svoje stanište ovde je našlo i 20 vrsta orhideja. Prirodnu autohtonu šumsku vegetaciju predstvljaju šume bele lipe i krupnolisnog medunca. Deliblatska peščara je u vegetacijskom smislu mešavina stepe i šumo-stepe, koju odlikuje mozaik travnih, žbunastih i šumskih staništa.
Zbog prisustva velikog broja vrsta ptica, od kojih su mnoge retke i ugrožene, ovo područje je uvršćeno u najznačajnija staništa ptica u Evropi – IBA područje. Iz grupe grabljivica, koje su najugroženije ptice, zastupljene su vrste kao što su: banatski soko, orao krstaš i orao kliktaš. Njihovo pojavljivanje uslovljeno je pašnjačkim površinama i prisustvom tekunice, koja predstavlja osnov njihove ishrane. Od stanovnika životinjskog carstva peščare, ovom prilikom izdvajamo prisustvo: vuka, jelena, srne i divlje svinje.
Jesup, Georgia
Džesup (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.214 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 10.214 stanovnika, što je 935 (10,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Deliblatska peščara
Živi svet Deliblastske peščare
Od 2002. godine, Deliblatska peščara nalazi se na preliminarnoj listi Uneska kao područje izuzetnih prirodnih vrednosti.
Lovište
Lovište se nalazi u Južnom Banatu i okruženo je sa tri reke: Dunav, Tamiš i Karaš. Jugoistočni deo lovište u dužini od sedam kilometara naslanja se na Dunav - Dragićev Hat zauzima površinu od 1.850 hektara i osposobljeno je kao lovno-uzgojni centar.
Labudovo okno je deo lovišta u kojem se organizuje lov na divlje patke i guske i obuhvata površinu od 2.500 hektara močvarskih terena, rečnih ostrva i Dunava. Tokom jeseni i zime velika jata divljih pataka i gusaka nastanjuje ovaj kraj. Lovci se smeštaju u lovačkim kućama u samom lovištu.
Francisco Uh May, Tulum
Francisco Uh May je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Tulum.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 655 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Theilenhofen
Tajlenhofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Vajsenburg-Guncenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.191 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9577172.
Polidekt
Polidekt (Πολυδέκτης) bio je, u grčkoj mitologiji, kralj ostrva Serifa te, prema jednima, sin Magneta i neke Najade nepoznatog imena ili, prema drugima, Peristena i Androtoje, ili, pak, Posejdona i Kerebije.
Mitologija
Priča o Polidektu većim je delom sadržana u mitu o Perseju. Prema Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci, Polidekt se zaljubio u Danaju kad je njegov brat Diktis spasao iz mora nju i njenog sina Perseja. Persej je tad već bio mladić i ponašao se vrlo zaštitnički prema majci i nije dozvoljavao Polidektu da joj se probliži. Stoga je Polidekt pribegao lukavstvu da bi se oslobodio Perseja i oženio se Danajom. Pretvarajući se da se želi oženiti Hipodamijom naredio je svim svojim podanicima na Serifu da ga snabdeju odgovarajućim darovima. Trebalo je da mu njegovi prijatelji daruju konje, no Persej to nije uradio, pa je Polidekt objavio da ne želi ništa drugo do glave Gorgone Meduze, budući da je Persej ranije izjavio kako bi mogao obaviti i tako težak posao kao što je odsecanje Meduzine glave. Persej se složio i Polidekt mu je rekao da se ne vraća na ostrvo bez Meduzine glave. Persej je uspeo usmrtiti Meduzu i to tako što je svoj štit upotrebio kao ogledalo: kad je Meduza ugledala svoj lik u njemu, sama se skamenila. Kad se Persej vratio na Serif s Gorgoninom glavom, otkrio je da je u međuvremenu Polidekt pretio njegovoj majci (a možda je i silovao), pa se ona morala skloniti u jedan hram. Persej se razbesneo i uleteo u palatu, u kojoj su se upravo okupili Polidekt i njegova pratnja. Polidekt se začudio što je Persej još uvek živ i nije hteo poverovati da je Persej zaista izvršio svoj zadatak. Persej je izjavio da je ubio Meduzu Gorgonu i kao dokaz pokazao je njenu odrubljenu glavu; kad su je Polidekt i okupljeni plemići ugledali, skamenili su se i tako umrli.
Prema verziji ovog mita koju prenosi Higin, Polidekt je pokušao izdajnički ubiti Perseja plašeći se njegove neustrašivosti, no Persej je u poslednjem trenutku izvukao Gorgoninu glavu i pokazao je Polidektu. Persej je tad vlast na Serifom predao Diktisu.
U jednoj drugoj verziji, koju je takođe zabeležio Higin, Polidekt se oženio Danajom kad ju je pred njega doveo Diktis, a Persej je bio odgojen u jednom Ateninom hramu. Prema toj verziji, Polidekt nije uopšte zlostavljao Perseja i Danaju, već ih je zaštitio od Akrisija, Danajinog oca, koji je otkrio da su njih dvoje preživeli te je došao na Serif da ih ubije. Persej se nakraju zakleo da nikad neće ubiti svog dedu, no kad je Polidekt ubrzo potom umro, Persej je na pogrebnim igrama nesrećnim slučajem pogodio Akrisija diskom, što je rezultiralo Akrisijevom smrću.
Nuklearno oružje
thumb|250px|Oblak oblika gljive nastao nakon bacanja atomske bombe na Nagasaki u [[Japanu 1945. godine diže se u visinu od 18 kilometara iznad hipocentra.]] Nuklearno oružje je oružje čija razorna snaga potječe od nuklearnih reakcija, bilo od nuklearne fisije ili od mnogo jače fuzije. Kao rezultat, čak i nuklearno oružje sa relativno malim učinkom je značajno jače od najjačeg kovencionalnog eksploziva, takvo je oružje sposobno uništiti ili ozbiljno onesposobiti cijeli grad.
Borgoforte
Borgoforte ima više značenja:
Nuklearno oružje
Od tada, nuklearna oružja bila su detonirana više od dvije tisuće puta zbog testiranja i demonstracijskih svrha. Jedine poznate zemlje koje su detonirale takvo oružje su SAD, Sovjetski Savez, Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, Narodna Republika Kina, Indija i Pakistan, a od oktobra 2006. im se pridružila i Sjeverna Koreja. Ove zemlje su deklarirane nuklearne sile (zajedno sa Rusijom koja je naslijedila oružje nakon raspada Sovjetskog Saveza). Mnogobrojne druge zemlje možda posjeduju nuklearno oružje, ali nisu nikada javno priznale posjedovanje, ili njihove tvrdnje da ga ne posjeduju nisu bile potvrđene.
Na primjer, Izrael ima suvremene avionske sisteme isporuke i izgleda da ima opsežan nuklearni program sa stotinama nuklearnih glava. I Iran je trenutno optužen od brojnih vlada za pokušaje razvijanja nuklearnih mogućnosti, iako njegova vlada tvrdi da su njihove potvrđene nuklearne aktivnosti, kao što je obogaćivanje uranija, za mirnodopske svrhe.
U prošlosti se špekuliralo da nuklearno oružje razvijaju, odnosno da ga je testirala Južna Afrika u doba apartheida, Švedska, a danas se slične špekulacije vezuju uz Brazil. Bivša Jugoslavija je također započela rad na razvoju nuklearnog oružja, ali je on napušten 1960-ih.
Odvojeno od njihove upotrebe kao oružja, nuklearni eksploziv bio je testiran i korišten u razne ne-vojne svrhe.
Istorija
mini|250p|desno|Posljedice [[Atomski napad na Hirošimu i Nagasaki|atomskog bombardovanja Hirošime.]]
Prva nuklearna oružja proizveo je međunarodni tim u Sjedinjenim Američkim Državama, uključujući veliki broj dislociranih naučnika iz središnje Evrope, uz pomoć Ujedinjenog Kraljevstva i Kanade tokom Drugog svjetskog rata kao dio u tajnosti držanog Manhattan projekta. Dok se u početku oružje razvijalo primarno iz straha da bi ga Nacistička Njemačka mogla prva razviti, ono se kasnije ipak iskoristilo protiv japanskih gradova Hirošime i Nagasakija u augustu 1945. godine. SSSR je svoje prvo nuklearno oružje razvio i testirao 1949. godine, što je dijelom bio rezultat informacija dobivenih iz sovjetske špijunaže u SAD-u. I SAD i SSSR su sredinom 1950-ih godina nastavili razvijati oružje zasnovano na nuklearnoj fuziji (hidrogenske bombe). Izumom pouzdanog načina slanja raketa tokom 1960tih, postalo je moguće da se nuklearno oružje pošalje bilo gdje u svijetu u vrlo kratkom roku te su dvije hladoratovske supersile usvojile strategiju zastrašivanja održavajući krhki mir.
lang=bs|250p|mini|Američki i sovjetski arsenal nuklearnog oružja, 1945-2014. Nuklearno oružje je bilo simbol vojne i državne moći, a njegovo testiranje se koristilo ne samo za usavršavanje nego i za slanje određenih političkih poruka. Tokom tog perioda i druge države su također razvile nuklearno oružje, kao što su Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska i Kina. Ovih pet članova "nuklearnog kluba" su se dogovorili da pokušaju ograničiti njegovo širenje, mada su ga još četiri zemlje uspjele da razviju (Indija, Južnoafrička Republika, Pakistan i Izrael). Krajem Hladnog rata početkom 1990tih, Rusija je naslijedila oružje od bivšeg SSSR-a te je zajedno sa SAD-om nastavila saradnju za smanjenje svog nuklearnog arsenala u svrhu smanjenja tenzija i međunarodne sigurnosti.
Širenje nuklearnog oružja je ipak nastavljeno, te je Pakistan testirao svoje prvo nuklearno oružje 1998. godine, a slijedilo je testiranje Sjeverne Koreje 2006. godine. U januaru 2005. godine, pakistanski metalurg Abdul Kadir Kan priznao je da je prodavao nuklearnu tehnologiju i informacije o nuklearnom oružju Iranu, Libiji i Sjevernoj Koreji, preko velikog međunarodnog lanca. Sjeverna Koreja je 9. oktobra 2006. godine objavila da je izvela podzemni nuklearni test, ali pošto nisu primijećeni znakovi velike eksplozije mnogi su zaključili da test nije bio potpuno uspješan.
Nuklearno oružje je bilo u srži mnogih nacionalnih i međunarodnih političkih sukoba i igralo je veliku ulogu u popularnoj kulturi nakon što je javno prikazano njegovo djelovanje 1940tih a obično je simboliziralo konačnu mogućnost čovječanstva da iskoristi snagu prirode za vlastito uništenje.
Gastriksin
Gastriksin (, pepsin C, pig parapepsin II, parapepsin II) je enzim.
Nuklearno oružje
Istorija
Postojala su (najmanje) četiri velika lažna alarma, najskoriji 1995. godine, koji su gotovo doveli da SAD ili SSSR/Rusija počnu lansirati svoje nuklearne bojeve glave kao odmazdu za pretpostavljeni napad. Osim toga, tokom Hladnog rata SAD i SSSR su nekoliko puta bili na ivici nuklearnog napada, najpoznatiji slučaj je bio tokom Kubanske raketne krize. Do 2006. godine, procjenjuje se da u svijetu postoji najmanje 27.000 nuklearnih bojevih glava u posjedu najmanje osam država, a 96% nuklearnog oružja nalazi se u SAD i Rusiji.
Loturi, Manoleasa
Loturi je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Manoleasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Gastriksin
Gastriksin je asparaginska proteinaza koja pripada A1 skupini peptidaza. Kodirani protein je probavni enzim koji se proizvodi u želucu i predstavlja važnu komponentu sluznice želuca. Ovaj protein se također luči u serum.
Nuklearno oružje
Vrste nuklearnog oružja
Postoje dva glavna tipa nuklearnog oružja. Prvi je oružje koje proizvodi vlastiti eksploziv samo preko reakcije nuklearne fisije. Ovaj tip je poznat po nazivima nuklearna bomba, atomska bomba (A-bomba) ili fisijska bomba. U fisijskim oružjima, masa fisijskog materijala (obogaćeni uranij ili plutonij) se stavlja u superkritičnu masu — količina materijala potrebna da otpočne eksponencijalni rast nuklearne lančane reakcije — bilo sastavljanjem dvije potkritične mase ili kompresovanjem kritične mase sa hemijskim eksplozivom. Količina energije koju oslobodi fisijska bomba može da varira od jedne tone TNT-a, pa sve do oko 500.000 tona (500 kilotona) TNT-a.
Gastriksin
Sintetizira se kao inaktivni zimogen u kojem je uključen visoko osnovni prosegment. Ovaj enzim se pri niskom pH pretvara u svoj aktivni zreli oblik, i to uzastopnim cijepanjem prosegmenta koje izvodi enzim sam.
Nuklearno oružje
Vrste nuklearnog oružja
Drugi tip nuklearnog oružja proizvodi ogromne količine energije kroz reakciju nuklearne fuzije, a može biti i preko hiljadu puta moćniji od fisijske bombe. Poznatiji je pod nazivima termonuklearna bomba, vodikova/vodonična bomba, hidrogenska bomba (H-bomba) ili fuzijska bomba.
Nuklearna bomba
Nuklearna bomba jedno je od najrazornijih vrsta oružja. Njen rad bazira se na principu nuklearne fisije. Prva je nuklearna bomba izgrađena tijekom Drugog svjetskog rata kroz tajni projekt Manhattan američke vlade u kojemu su sudjelovali ponajbolji fizičari tadašnjeg svijeta.
Postoje dva osnovna tipa nuklearnih oružja. Prva su oružja koja proizvode svoju eksplozivnu energiju samo putem reakcija nuklearne fisije. Ona su uobičajeno poznata kao atomska bomba (A-bomba) ili fisijska bomba. U fisijskom oružju, masa fisibilnog materijala (obogaćeni uranij ili plutonij) je sklopljena u superkritičnu masu (količina materijala potrebna da započne eksponencijalni rast nuklearne lančane reakcije), bilo izbacivanjem jednog dijela subkritičnog materijala prema drugom, ili kompresijom subkritične mase kemijskim eksplozivima, prilikom čega se ubrizgavaju neutroni i reakcija počinje. Glavni izazov u svim konstrukcijama nuklearnog oružja je osiguravanje da se značajan dio goriva iskoristi prije nego što oružje uništi samo sebe. Količina energije koju oslobode fisijske bombe može imati opseg između ekvivalenata manjih od tone TNT-a prema gore, do oko 500 000 tona (500 kilotona) TNT-a.
thumb|200 px|Fotografija oblaka nakon eksplozije američke hidrogenske bombe, 1. mart 1954. (Castle Bravo)
Termonuklearna bomba
Termonuklearna bomba je vrsta nuklearnog oružja koje oslobađa veliku količinu energije putem reakcije nuklearne fuzije i može biti više od tisuću puta jača od fisijske bombe. Poznata je još i kao vodikova/vodonična bomba, hidrogenska bomba (H-bomba) i fuzijska bomba. Samo se za šest zemalja (Sjedinjene Američke Države, Rusija, Francuska, Ujedinjeno Kraljevstvo, Kina i Indija) zna da posjeduju hidrogensku bombu. Hidrogenske bombe rade koristeći Teller-Ulamov dizajn u kome se detonira fisijska bomba, u posebno napravljenom dijelu koji je u blizini fuzijskog goriva. Gama i X-zrake koji se oslobađaju tijekom fisijske eksplozije sažimaju i griju kapsulu u kojoj se nalaze tricij, deuterij ili litij deuterid (LiD), započinjući fuzijsku reakciju. Neutroni oslobođeni tijekom ove fuzijske reakcije započinju konačnu fisijsku fazu u omotaču koji je od osiromašenog uranija i koji okružuje fuzijsko gorivo, povećavajući značajno konačni učinak. Svaka od ovih komponenti je poznata kao "faza", sa fisijskom bombom kao "primarnom" i fuzijskom kapsulom kao "sekundarnom". Povezujući zajedno brojne faze i povećavajući količinu fuzijskog goriva, termonuklearno oružje može imati ogromnu snagu. Najveća bomba koja je ikada detonirana je bila Car bomba u bivšem SSSR-u, koja je imala snagu od preko 50 milijuna tona (megatona) TNT-a, većina modernog oružja nije ni blizu te jačine.
Tu su i drugi tipovi nuklearnog oružja. Na primjer, pojačano fisijsko oružje je fisijska bomba koja povećava svoju eksplozivnu snagu pomoću male količine fuzionih reakcija, ali nije hidrogenska bomba. Neka oružja su dizajnirana za posebne svrhe. Tako je neutronska bomba nuklearno oružje koje daje relativno malu eksploziju, ali sa relativno velikom količinom radijacije. Detonacija nuklearnog oružja je praćena eksplozijom neutronske radijacije. Okruživanjem nuklearnog oružja sa prikladnim materijalima (kao što su kobalt ili zlato) stvara se oružje poznato pod imenom posoljena bomba. Ovaj uređaj može proizvesti izuzetno velike količine radioaktivne kontaminiranosti. Većina razlika u dizajniranju nuklearnog oružja je u različitim korisnim učincima nuklearnog oružja za različite vrste namjena i u manipuliranju konstrukcijskim elementima u pokušaju stvaranja izrazito malog oružja.
Nuklearna strategija
desno|mini|250p|desno|SAD-ov [[LG-118A Peacekeeper|Peacekeeper projektil koristio je MIRV projektile. Svaki projektil mogao je sadžavati i do deset bojnih glava (prikazano u crvenoj boji), a koje su mogle pogoditi različite mete. Ovaj sistem je razvijen za projektilsku odbranu.]]
Vidite još
• 2
La Yamaja, Lázaro Cárdenas
La Yamaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Iuliani, Avellino
Iuliani je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Bassurels
Basirel je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Florak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 47 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 46,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1 000 metara (maksimalnoj 1.562 m, a minimalnoj 553 m).
4048 Samwestfall
4048 Samwestfall je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,235 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,4.
Zaklopača (Milići)
Zaklopača su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Milići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 437 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u regiji Birač.
Istorija
Zaklopača se do 1991. nalazio u sastavu opštine Vlasenica.
Rancho Napoleón Justo, Ometepec
Rancho Napoleón Justo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
Borgogno
Borgogno ima više značenja:
Dhirā‘ aş Şarīr, Hajjah
Dhirā‘ aş Şarīr je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1010 m.
Vermontville, Michigan
Vermontvil je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 759, što je 30 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Valea Grecului, Duda Epureni
Valea Grecului je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Duda Epureni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Delta, Pennsylvania
Delta je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 728, što je 13 (-1,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bellombra, Rovigo
Bellombra je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Lipovčani
Lipovčani je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Rovišće, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Ajdinovići (Višegrad)
Ajdinovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 15 stanovnika.
Pratt County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 9.656, što je 9 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lipovčani
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 65 stanovnika te 15 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Državni ateizam
minijatura|"Monasi - krvavi neprijatelji radnika", sovjetska propaganda na hramu u Kijevu 1930-ih. Državni ateizam je naziv za aktivno promicanje ateizma od strane vlasti određene države. On se može ispoljavati u raznim oblicima - od uspostavljanja ateizma kao državne ideologije, odnosno svojevrsnog ekvivalenta državne religije do oduzimanja religijskih sloboda i spriječavanja javnog ispovijedanja vjere. S obzirom da je ateizam predstavlja dio komunističke ideologije, državni ateizam se smatra karakteristikom komunističkih država.
Od svih država koje su promicale državni ateizam najekstremniji je slučaj Albanije pod Enverom Hoxhom u kojoj je 1967. godine religija zakonom zabranjena, a Albanija postala prvom ateističkom državom na svijetu.
Državni ateizam u Jugoslaviji
Na prostoru Jugoslavije je državni ateizam predstavljao dio službene državne politike u doba vladavine Komunističke partije Jugoslavije od 1945. do 1990.
Državni ateizam u komunističkoj Jugoslaviji je imao iste ideološke osnove kao i u većini drugih komunističkih država, ali i neke lokalne specifičnosti. Javno poricanje, pa i suzbijanje religije se opravdavalo činjenicom da vjerske razlike ističu razlike između jugoslavenskim narodima i narodnostima, te tako podstiču nacionalizam i šovinizam te potkopavaju bratstvo-jedinstvo. Katolički i pravoslavni kler su također bili optuživani za suradnju s "okupatorom i domaćim izdajnicima" u drugom svjetskom ratu pa se ispovijedanje vjere smatralo implicitnom podrškom poraženim i prema vladajućem sistemu neprijateljskim političkim opcijama.
Državni ateizam je svoje najekstremnije oblike imao neposredno nakon rata i tokom konsolidacije komunističkog poretka. Svećenici su pogubljivani i zatvarani, a vjernici izlagani nasilju i policijskom maltretiranju. Nešto kasnije je imovina vodećih vjerskih zajednica postala predmetom nacionalizacije.
Valley View, Texas
Valley View je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 757 stanovnika.
Državni ateizam
Državni ateizam u Jugoslaviji
Kasnije se državni ateizam ispoljavao kroz implicitne oblike. Izvršena je potpuna sekularizacija javnog života - u školama je ukinut vjeronauk, a iz školskih udžbenika izbačen vjerski sadržaj i umjesto toga promicana kritika religije. Vjerski sadržaji su također prognani iz medija, a čak su se prestali slaviti i vjerski blagdani kao Uskrs i Božić. Čak i vjerski sadržaji stranog porijekla su bili predmetom cenzure, za što je karakterističan primjer holivudskog filma Ben Hur koji je 1960-ih prikazivan u napola kraćoj verziji, s obzirom da su iz njega izbačene sve scene u kojima se pojavljuje Isus.
Najefikasnije sredstvo državnog ateizma bila je činjenica da je KPJ/SKJ Ustavom imala zagarantiranu vodeću ulogu u društvu. S obzirom da je ateizam bio nužan preduvjet članstva u Partiji, to je značilo da se na svim vodećim položajima u društvu mogu nalaziti samo ateisti.
Odnos komunističke vlasti prema religiji je s vremenom postajao manje rigidan, a državni ateizam je u pojedinim republičkim organizacijama SKJ, a samim time i republikama Jugoslavije formalno napušten neposredno pred raspad SKJ 1990. godine.
Kenneth Mars
Kenneth Mars (4. april 1935 – 12. februar 2011) je bio američki glumac specijaliziran za komične uloge, a od kojih je vjerojatno najpoznatiji lik nacista Franza Liebkinda u The Producers.
Yutajiqui, San Juan Ñumí
Yutajiqui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Ñumí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Châteaubernard
Šatobernar je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Konjak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3 532 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 265 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 40 metara (maksimalnoj 53 m, a minimalnoj 7 m).
Vamos a matar compañeros
Vamos a matar compañeros, poznatiji pod skraćenim naslovom Compañeros je italijansko-špansko-zapadnonjemački vestern film snimljen u režiji Sergija Corbuccija, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja špageti vesterna, ali i njegovog politički intoniranog podžanra poznatog kao zapata western.
Lipovo Brdo
Lipovo Brdo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Kapela, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Vamos a matar compañeros
Naslovni protagonisti, koje tumače Franco Nero i Tomas Milian, su švedski trgovac oružjem i siromašni meksički seljak koji se u kaosu Meksičke revolucije udružili kako bi pomogli idealističkom profesoru (čiji lik tumači Fernando Rey) koji vodi vlastiti revolucionarni pokret. Radnja prikazuje kako se pri tome suprotstavljaju kako korumpiranom pobunjeničkom vođi (koga tumači José Bódalo), tako i američkoj vladi i najamniku (koga tumači Jack Palance).
Zbog sličnosti teme i likova, ali i glumačke postave, Vamos a matar compañeros se često uspoređivao sa Il mercenario, ranijim Corbuccijev zapata wsternom. Kritičari su, međutim, u scenariju pronašli daleko veći uticaj Leoneovog znamenitog filma Dobar, loš, zao, odnosno prikaz nekoliko različitih likova koje kompleksan zaplet spaja u kaosu građanskog rata. Iako je Corbucci, kao i u mnogim sličnim ostvarenjima, nastojao izraziti svoj radikalno lijevi stav i kroz historijske alegorije kritizirati američku politiku prema Trećem svijetu, publici je daleko više imponirala kombinacija akcije i humora, odnosno kvalitetno sparivanje Franca Nera i Tomasa Miliana. Nero, međutim, nije bio zadovoljan sa Corbuccijevom režijom te je ubuduće nastojao izbjegavati angažman u njegovim filmovima.
Lipovo Brdo
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 133 stanovnika te 41 obiteljskih kućanstava.
4050 Mebailey
4050 Mebailey je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,181 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,4.
Zunzapote el Mango Dos, Frontera Comalapa
Zunzapote el Mango Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
Case Roncacce, Bologna
Case Roncacce je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Domaso, Como
Domaso je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.