cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prirodni okoliš
Prirodni okoliš ili životna sredina je skup svih živih bića i nežive prirode, koji se prirodno pojavljuju na nekom prirodnom staništu. U suprotnosti je s izgrađenim okolišem.
Tokom svojih aktivnosti, koje mogu biti urbanizacija ili eksploatacija, čovjek mijenja prirodni okoliš i to često tako da ga narušava. Izgradnjom hidrocentrala i akumulacija, sječom šuma, eksploatacijom mineralnih sirovina, stvaranjem deponija, emisijom plinova, nuklearnim probama i dr. čovjek utječe na promjenu čitavih područja. Kao rezultat čovjekovih aktivnosti dolazi do promjena ili narušavanja ekosustava i klimatskih promjena na lokalnoj i globalnoj razini.
Pasine, Vicenza
Pasine je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prirodni okoliš
Prvobitni organizmi bili su veoma jednostavni. Bila su to jednoćeliska bića koja su živela u priobalnim delovila toplih mora. Kako je vreme prolazilo nastali su prvi kolonijalni a za njima i prvi prosti višećeliski organizmi. Pokretljivost, kao jedna od osnovnih osobina živih bića omogućila je prvobitnim organizmima da pčnu da naseljavaju nove prostorei nova staništa. Međutim nova staništa su bila drugačija. Ekološki uslovi su bili drugačiji od onih u kojima su prvobitna bića živela. Pojavio se novi ekološki problem koji je trebalo rešiti. Da bi u tim novim uslovima mogli da opstanu organizmi se ekološki prilagođavaju. Ekološki problem nije se javljao samo zbog toga jer su se organizmi selili već i zbog toga jer se stanište oko njih menjalo. I u ovim sličajevima živa bića morala su da se prilagođavaju. Danas su živa bića naselila gotovo čitavu planetu. Ekološki problem je rešen Adaptacijom i Modifikacijom.
Adaptacija
Karakkteristične osobine koje živim bićima omogućavaju opstanak u specifičnim ekološkim uslovima staništa, naziva se adaptacija. Adaptacija je dugotrajno ekološko prilagođavanje. Ispoljavanje adaptacije : Skup adaptivnih promena naziva se životna forma
Modifikacija
Ekološka divergencija Neki srodni organizmi na razlicitim staništima imaće različitu gradju. Zbog lakšeg prilagođavanja staništu.
Ekološka konvergencija Različiti organizmi na sličnom staništu imat če sličnu građu zbog sličnih uvjeta životnog staništa.
Primjerice, mlečike i kaktusi koji žive u pustinji izgledaju gotovo jednako iako uopće ne pripadaju istoj porodici biljaka.
Campagnano di Roma, Roma
Campagnano di Roma je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Dužd
thumb|200px|Venecijski dužd, 16. vijek Riječ dužd (dijalektalni italijanski: doge, standardni italijanski: duce) označava vođu, a dolazi od latinskog dux. Ovaj naslov se koristio za šefa države u nekoliko italijanskih republika sa okrunjenim vođom. Dvije najpoznatije takve republike su Venecija (Mletačka Republika) i Genova (Republika Genova).
Coutières
Kutjer je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 128 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 194 m, a minimalnoj 144 m).
Bradu, Grințieș
Bradu je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Grințieș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 754 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Španja Dolina
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 193 stanovnika.
El Rincón, Cuautepec de Hinojosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2439 m.
Chenchumaján, Las Margaritas
Chenchumaján je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
Napaskiak, Alaska
je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 405, što je 15 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ballone, Parma
Ballone je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Ocórare, Carichí
Ocórare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Ostali alkaloidi
Od alkaloida ove grupe značajan je kinin kao lijek protiv malarije, koji se dobija iz osušene kore jedne tropske biljke porijeklom iz Južne Amerike, koja se sada uzgaja i na Javi i u Africi, zatim reserpin koji se koristi kao sedativ i antihipertonik, a dobija se ekstrakcijom iz biljke Rauwolfias B. iz Indije.
Također značajan je i strihnin, koji se koristi kao stimulans za disanje i kao tonik, a koji se dobija iz jedne biljne vrste iz Azije, i lobelin stimulans za disanje i lijek protiv pušenja, a dobija se iz jedne biljke koja raste u Sjevernoj Americi.
El Tigre, Ocampo
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2167 m.
Karta svijeta
Karte svijeta su često 'političke' ili 'fizičke'. Najvažnija svrha političke karte je prikaz teritorijalnih granica, dok su kod fizičke karte to geografska obilježja poput planina, vrste tla ili uporabe zemljišta. Geološke karte ne prikazuju samo fizičku površinu, već i karakteristike podložnih stijena, rasjednih linija i struktura ispod površine.
Projekcije
Karte koje prikazuju Zemljinu površinu koriste projekciju, tj. način prenošenja (translacije) trodimenzionalne realne površine geoida na dvodimenzionalnu plohu. Vjerojatno najpoznatija kartografska projekcija u izradi karte svijeta je Mercatorova projekcija izvorno dizajnirana kao oblik nautičke karte.
Piloti u zrakoplovima koriste aeronautičke karte zasnovane na Lambertovoj konformnoj konusnoj projekciji koja se dobiva tako da se konus ili stožac postavi na odsječak Zemlje koji se želi mapirati. Stožac presijeca sferu (Zemlju) na jednoj ili dvije paralele koje se odabiru kao standardne linije. To omogućuje pilotima planiranje aproksimativne velikokružne (najkraće) rute na ravnoj dvodimenzionalnoj plohi papira.
Wilsonville, Oregon
Vilsonvil je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.509, što je 5.518 (39,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
UN Women
Entitet Ujedinjenih naroda za ravnopravnost spolova i osnaživanje žena, poznat i kao UN Women, je tijelo Ujedinjenih naroda koje radi na osnaživanju žena.
UN Women je započeo s radom u siječnju 2011. Predsjednica Čilea Michelle Bachelet bila je inauguracijska izvršna direktorica. SAdašnja izvršna direktorica je Sima Sami Bahous, čiji je mandat započeo 2021. godine. Kao i ranije s UNIFEM -om, UN Women je članica Razvojne skupine Ujedinjenih naroda.
Povijest
Kao odgovor na rezoluciju Generalne skupštine UN-a 63/311, glavni tajnik je u siječnju 2010. predstavio izvješće A/64/588, pod naslovom Sveobuhvatni prijedlog zajedničkog subjekta za ravnopravnost spolova i osnaživanje žena. U svom izvješću glavni tajnik je odlučio je da bi novi entitet, umjesto da oslobodi ostale dijelove sustava Ujedinjenih naroda odgovornosti za doprinos promicanju ravnopravnosti spolova i osnaživanju žena, trebao nastojati izoštriti fokus i utjecaj spola aktivnosti jednakosti u cijelom sustavu Ujedinjenih naroda. Osim toga, glavni tajnik Ban Ki-moon procijenio je da je za operativne troškove i kapacitete "pokretanja" na razini zemlje, regije i sjedišta potrebno oko 125 milijuna dolara godišnje. Štoviše, dodatnih 375 milijuna USD godišnje bilo je potrebno u početnoj fazi kako bi se odgovorilo na zahtjeve programske potpore na razini zemlje.
Nakon višegodišnjih pregovora između država članica UN -a, ženskih skupina i civilnog društva, 2. srpnja 2010. godine Opća skupština je jednoglasno usvojila rezoluciju 64/289, stvarajući tako UN Women spajanjem Odjela za napredak žena (DAW); Međunarodnog instituta za istraživanje i usavršavanje za napredak žena (INSTRAW, osnovan 1976.); ureda Posebnog savjetnika za rodna pitanja i napredak žena (OSAGI, osnovan 1997.) i Razvojnog fonda Ujedinjenih naroda za žene (UNIFEM, osnovan 1976.). Prilikom osnivanja UN Women glavni tajnik Ban Ki-moon najavio je da je "zahvalan državama članicama što su učinile ovaj veliki korak naprijed za žene i djevojke u svijetu. UN Women će značajno pojačati napore UN -a na promicanju ravnopravnosti spolova, proširiti mogućnosti i boriti se protiv diskriminacije širom svijeta." veza=https://hr.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Phumzile_Mlambo-Ngcuka,_Executive_Director,_UN_Women,_speaking_at_Girl_Summit_2014_(14538232760).jpg|mini|263x263piksel|Phumzile Mlambo-Ngcuka, izvršna direktorica, UN Women (2013. - 2021.) Dana 14. rujna 2010. objavljeno je da je bivša predsjednica Čilea Michelle Bachelet imenovana za voditeljicu UN Women. Različite zemlje podržale su stvaranje tijela i pozdravile Bacheleta kao šefa. Tijekom Opće rasprave na otvaranju 65. Opće skupštine Ujedinjenih naroda, svjetski čelnici pohvalili su stvaranje tijela i njegovu namjeru da "osnaži žene", kao i pozdravili Bacheletovu poziciju uvodničarke. 11. ožujka 2011. godine John Hendra iz Kanade i Lakshmi Puri iz Indije imenovani su za prve zamjenike izvršnih direktora na razini pomoćnika glavnog tajnika UN-a.
Odredbe utvrđene rezolucijom 63/311 o koherentnosti na cijelom sustavu, koju je Opća skupština usvojila 2. listopada 2010., predstavljale su nacrt za UN Women. Nastojeći ojačati institucionalne aranžmane Ujedinjenih nacija za ravnopravnost spolova i osnaživanje žena, rezolucija 63/311 podržala je konsolidaciju četiri različita dijela sustava UN-a koji su se usredotočili isključivo na ravnopravnost spolova i osnaživanje žena u složeni entitet koji će voditi Pod Glavni tajnik. Štoviše, rezolucija je zahtijevala da glavni tajnik izradi prijedlog u kojem se navodi misija sastavnog entiteta i njegovi organizacijski aranžmani, uključujući organizacijsku shemu, financiranje i izvršni odbor za nadzor njegovih operativnih aktivnosti.
Glumica Melania Dalla Costa je bila lice kampanje Ujedinjenih naroda ( UNICRI ) za borbu protiv nasilja nad ženama 2019. godine koja se održala 25. studenog na Međunarodni dan borbe protiv nasilja nad ženama. Kampanju je vodio fotograf Dimitri Dimitracacos.
Struktura i funkcioniranje
Rezolucijom 64/289 određeno je da bi entitet trebao voditi zamjenik glavnog tajnika, kojeg bi trebao imenovati glavni tajnik u dogovoru sa državama članicama, na mandat od četiri godine, s mogućnošću produženja za jedan mandat.
Organizacijom upravlja višeslojna međuvladina struktura upravljanja zadužena za pružanje normativnih i operativnih smjernica politike. Opća skupština, Ekonomsko i socijalno vijeće i Povjerenstvo za položaj žena (CSR) čine upravljačku strukturu koja utvrđuje vodeća načela normativne politike entiteta. Međuvladina upravljačka struktura zadužena za pružanje smjernica operativne politike UN Women uključuje Opću skupštinu, Ekonomsko i socijalno vijeće i Izvršni odbor organizacije. Potonji se sastoji od četrdeset i jednog člana, kojega bira Ekonomsko i socijalno vijeće na mandat od tri godine, a raspoređeni su na sljedeći način:
Trenutni sastav Izvršnog odbora
Izvršni odbor 2020. sastoji se od:
Mandat i funkcije UN Women sastoje se od konsolidiranih mandata i funkcija Ureda posebnog savjetnika za rodna pitanja i napredak žena, Odjela za napredak žena, Fonda Ujedinjenih naroda za razvoj žena i Međunarodnog istraživanja i Zavod za osposobljavanje za napredak žena. Osim toga, entitet mora voditi, koordinirati i promicati odgovornost sustava Ujedinjenih naroda u svom radu na ravnopravnosti spolova i osnaživanju žena. Cilj UN Women je "pojačati, a ne zamijeniti napore drugih dijelova sustava UN -a (poput UNICEF -a, UNDP -a i UNFPA -e ), koji će i dalje imati odgovornost raditi na postizanju ravnopravnosti spolova i osnaživanju žena u svojim područjima stručnosti. "
U skladu s odredbama rezolucije 64/289, UN Women će raditi u okviru Povelje UN- a, Pekinške deklaracije i Platforme za djelovanje, uključujući njezinih dvanaest kritičnih područja zabrinutosti i ishoda dvadeset i treće posebne sjednice Opća skupština, kao i drugi primjenjivi instrumenti, standardi i rezolucije UN -a koji se bave ravnopravnošću spolova te osnaživanjem i napretkom žena.
Glavna tematska područja rada UN Women uključuju:
Krajem 2013., niz oglasa, koje je Ogilvy &amp; Mather razvila kao kreativnu ideju za UN Women, koristila je originalna Google pretraživanja kako bi otkrila rasprostranjenu rasprostranjenost seksizma i diskriminacije žena Oglasi su sadržavali lica četiri žene i njihova bi usta trebala biti Googleovi prijedlozi za automatsko pretraživanje. Svi su prijedlozi bili seksistički ili mizogini. Slična je kampanja vođena i za podizanje svijesti o pravima homoseksualaca.
Također, krajem 2013., UN Women pokrenule su ustavnu bazu podataka koja ispituje ustave kroz rodnu perspektivu. Prva ove vrste, ova baza podataka preslikava načela i pravila koja jamče, negiraju ili štite prava žena i djevojaka širom svijeta. Ovaj alat za aktivistkinje za ravnopravnost spolova i ljudska prava ažurira se svake godine i može pretraživati te pruža sveobuhvatan pregled trenutnog statusa odredbi relevantnih za ženska prava i ravnopravnost spolova u različitim zemljama svijeta. Korisnici mogu pretraživati bazu podataka po ključnim riječima, a zakonske odredbe grupirane su u 16 kategorija koje su pažljivo definirane pregledom ustava iz perspektive ljudskih prava.
UN Women jedna je od vodećih agencija u koordinaciji događaja povodom Međunarodnog dana žena kao i Povjerenstvo za položaj žena.
Ciljevi
veza=https://hr.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Sustainable_Development_Goal_5.png|mini|205x205piksel|Cilj održivog razvoja #5: Ravnopravnost spolova UN Women je ovlaštena za:
San Miguel Número Dos, Santiago Ixcuintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 666 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Kraljevska burza (London)
Kraljevska burza (engleski: Royal Exchange) je palača nekadašnje londonske burze, koja se nalazi u srcu Citya na raskršću ulica Cornhill i Threadneedle.
Ta historicistička palača izgrađena kao rimski hram sa osam korintskih stupova, leži nasuprot Engleske banke.
Historija
Kraljevsku burzu osnovao je Thomas Gresham - 1568. kao mjesto gdje su trgovci mogli kupiti ili prodati svoju robu. U kasnijim vijekovima privukla je trgovce druge vrste, one koji su bavili trgovinom akcijama i dionicama. Orginalna zgrada je izgorjela u Velikom londonskom požaru 1666., nakon tog se burza seljakala koje kuda sve dok se 1838. nije skrasila u današnju palaču, podignutu za vladavine kraljice Viktorije.
Londonska Kraljevska burza radila je kao nezavisna financijska institucija neprekidno gotovo 350 godina, sve do 1990-ih kad ju je preuzela američka kompanija - Intercontinental Exchange (ICE).
Nakon što je je burza iseljena 2000. zgrada je pretvorena u kuksuzni trgovački centar sa 33 dućana i 5 restorana i kafea.
El Palotal, Tlalixcoyan
El Palotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Dolce Stil Novo
Dolce Stil Novo (talijanski - "slatki novi stil", moderni talijanski stile nuovo) ili stilnovismo je naziv najvažnijeg književnog pokreta 13. vijeka u Italiji. Pod utjecajem Sicilijanske škole i toskanske poezije, njegova glavna tema je Ljubav (Amore). Gentilezza (velikodušnost) i Amore su zaista topoi u glavnim djelima tog perioda. Naziv Dolce Stil Novo prvi je upotrijebio Dante Alighieri (Canto 24, Purgatorio). Kada dospije u čistilište susreće se sa Bonagiuntom Orbiccianijem, talijanskim pjesnikom 13. vijeka, koji Danteu kaže da su sami Dante, Guinizzelli i Cavalcanti uspjeli stvoriti novi žanr: stil novo. Preteče dolce stil novo nalaze se u provansalskim djelima trubadura, kao što je genovski Lanfranc Cigala. Umjetnici pokreta stil novo nazivaju se stilnovisti.
U usporedbi sa svojim pretečama, poezija Dolce Stil Novo smatra se superiornom u kvalitetu i inteligentnijom: to je prefinjenija poezija sa redovitom upotrebom metafora i simbolizma, kao i suptilnih dvostrukih značenja. Poezija tog pokreta također često uključuje duboku introspekciju. Mnogi književni kritičari tvrdili su da su introspekciju u talijanska književna djela prvi uveli pjesnici pokreta Stil Novo, a kasnije ju je razvio Francesco Petrarca.
Poezija iz te škole također je obilježena obožavanjem ljudske forme, uključujući živopisne opise ženske ljepote i često uspoređujući željenu ženu sa stvorenjem iz raja. Žena se opisuje kao "anđeo" ili "most prema Bogu". Umjesto da je materijalne prirode, "ljubav" u Dolce Stil Novo je neka vrsta "božanstvene bjubavi".
Dva glavna koncepta (introspekcija i ljubav) su tako zbliženi dok pjesnik ulazi u svoj unutrašnji svijet kako bi izrazio svoja najdublja osjećanja koja su izazvana prekomjerno božanstvenom ženskom ljepotom.
Prvi izražaj tog stila pisanja pripisuje se Guidu Guinizzelliju i njegovoj pjesmi Al cor gentil rempaira sempre amore, dok je glavni predstavnik te škole poezije bio Dante Alighieri, najpoznatiji po svojoj Božanstvenoj komediji.
Šerlok Holms (TV serija)
Šerlok Holms (ruski: Шерлок Холмс) je bila ruska televizijska serija inspirirana pričama o Sherlocku Holmesu, čiji je autor Arthur Conan Doyle, a koja je emitirana u studenom 2013. godine. Seriju je producirala kompanija Centralni partneršip za kanal Rusija-1, a radilo se o ruskom odgovoru na popularnu BBC-jevu seriju Sherlock, koja je premijerno emitirana 2010. godine. Snimljeno je ukupno osam 90-minutnih epizoda, koje su produkcijski prikazane kao 16 epizoda u trajanu od 45 minuta.
Dolce Stil Novo
Značaj pokreta Dolce Stil Novo leži u činjenici da je, pored toga što je bio ispoljenje prve prave književne tradicije u Italiji, oplemenio toskanski vernakular, koji je ubrzo postao talijanski nacionalni jezik.
Stilnovisti su utjecali na kasnijeg katalonskog pjesnika Melchiora de Gualbesa.
Tres Ocotes, Coxcatlán
Tres Ocotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2289 m.
Šerlok Holms (TV serija)
Seriju je režirao Andrej Kavun, koji je ujedno bio i jedan od scenarista. Inicijalno je najavljena još 2009. godine, ali je prodkucija zbog raznoraznih odgoda započela tek 2011. godine. U glavnim ulogama igrali su Igor Petrenko, kao Sherlock Holmes, te Andrej Panjin, kao doktor Watson; Panjinu je rad na ovoj seriji bio posljednji glumački angažman, s obzirom da je iznenada preminuo u ožujku 2013. godine, tokom postprodukcije serije. Od ostalih važnijih uloga, Mihail Bojarski je tumačio inspektora Lestradea, Ljanka Griu se pojavila u nekoliko epizoda kao Irene Adler, dok je glavnog antagonista serije, Moriartyja, tumačio Aleksej Gorbunov. Sedam od osam epizoda temeljeno je na Doyleovim pričama, mada se tu radilo o dosta slobodnim adaptacijama; neke od tih priča već su ranije ekranizirane, dok su neke po prvi puta prikazane na filmu. Jedna od epizoda, "Ljubovnici lorda Maulberja", originalna je priča, a ne adaptacija nekog od Doyleovih uradaka.
Serija je emitirana od 18. do 28. studenog 2013. godine na kanalu Rusija-1. Serija je polučila umjeren uspjeh; neki komentari bili su kritični prema Petrenkovoj interpretaciji i koncepciji serije, dok su drugi pohvalili esenciju odnosa između Holmesa i Watsona te rad tehničke ekipe.
Sinopsis
Po povratku iz vojne službe, doktor Watson na ulicama viktorijanskog Londona susreće ekscentričnog detektiva-amatera, Sherlocka Holmesa, koji je upravo usred slučaja. Holmesov odnos sa Scotland Yardom, na čijem je čelu viši inspektor Lestrade, nije dobar tako da detektiv često upada u probleme s organima vlasti, iako ovi povremeno cijene njegovo mišljenje.
Nedugo nakon tog susreta, Holmes poziva Watsona te mu pronalazi sobu u kući gospođe Hudson, nasuprot vlastite. Dok istovremeno pokušava pokrenuti privatnu liječničku praksu, Watson postaje Holmesov nezamjenjivi suradnik, ali i prijatelj tokom različitih slučajeva koji uglavnom zbunjuju službene policijske organe. Kako se slučajevi raspliću, enigmatični Moriarty se otkriva kao zakulisni gospodar marioneta, čiji zločinački planovi uglavnom nadmašuju njihovu naizgled jednostavnu vizuru. Moriarty se pokazuje kao izrazito vješt i opasan protivnik, posebice zato što se inicijalno čini da se radi o Holmesovoj fabrikaciji; Moriarty u svoje planove uplete čak i prelijepu Irene Adler, s kojom je Holmes izgradio intiman i snažno emotivan odnos.
Nakon serije slučajeva i (in)direktnih konfrontacja s Moriartyjem, Sherlock Holmes odlazi u Švicarsku, gdje ima, kako se čini, svoj konačni obračun s "Napoleonom zločina", a sve u sjeni Prvog svjetskog rata, koji vreba u pozadini. Holmes naizgled pogiba u okršaju s Moriartyjem, koji preživljava, ali odlazi u skrivanje. Nakon tri godine, Holmes se vraća u život dr. Watsona i ostalih likova, te kreće u finalni obračun s Moriartyjem, koji je odlučio ubiti kraljicu Victoriju.
Dok Holmes rješava stvarne slučajeve, Watson pokušava pokrenuti spisateljsku karijeru, isprva kao pjesnik, a kasnije, na nagovor svog izdavača, kao autor krimi priča. U njima koristi stiliziranu verziju pustolovina što ih je doživio s Holmesom, izmijenivši značajan broj detalja na zahtjev izdavača. Kako se ispostavlja u metanarativnom kontekstu ovog dijela serije, Watsonove priče odgovaraju stvarnim pričama, kakvima ih je napisao Doyle (mada je u metaliterarnom kontekstu autor tih priča upravo Watson), dok serija prikazuje one događaje koji su se u tom metanarativnom i metafilmskom kontekstu doista odvili.
Produkcija i razvoj
Ideja i vijesti o novoj ruskoj televizijskoj adaptaciji priča o Sherlocku Holmesu pojavile su se 2009. godine, netom prije nego je Ritchiejev film Sherlock Holmes pušten u distribuciju. Oleg Pogodin je inicijalno najavljen kao režiser serijala, međutim projekt je naglo zastao te nije ponovo pokrenut sve do 2011. godine, kada je novim redateljem imenovan Andrej Kavun, najpoznatiji po svom radu na filmu Kandahar. Nedugo zatim objavljeno je kako će Sherlocka Holmesa tumačiti Igor Petrenko, a doktora Watsona Andrej Panjin; Ingeborga Dapkūnaitė potvrđena je kao gospođa Hudson, dok je Mihail Bojarski dobio ulogu inspektora Lestradea. Kavun je svojom serijom želio stvoriti pandan BBC-jevoj hit-seriji Sherlock, koja je adaptirala Doyleove priče u suvremenom vremenskom periodu. Kavun je zadržao izvorni viktorijanski ambijent, ali je želio koristiti Doyleov materijal isključivo kao podlogu za vlastitu interpretaciju priča o slavnom detektivu; to je dovelo do toga da nijedna epizoda nije direktna adaptacija neke Doyleove priče (uglavnom se radilo o kombiniranju elemenata iz nekoliko priča u povezanu cjelinu s dodanim elementima), dok je četvrta epizoda bila potpuno originalna priča.
Škotski kotao
mini|300px|desno|Izgled škotskog kotla s 2 ložišta i [[Parni bubanj|parnim domom na vrhu.]]
Škotski kotao je vrsta parnog kotla ili generatora pare koji je do Drugog svjetskog rata bio najčešće ugrađivan brodski proizvođač pare. Tako je na primjer putnički brod RMS Titanic imao 29 škotskih kotlova, od toga 25 velikih i 5 manjih. Veliki škotski kotao na Titanicu imao je promjer 4,8 metra i duljinu 6,1 metar, dok je manji imao duljinu 3,6 metara; svi skupa su imali 159 ložišta i stvarali radni tlak od 14,8 bara. Škotski kotao je vrsta vatrocijevnog kotla.
Šerlok Holms (TV serija)
Produkcija i razvoj
Intervencije su izvršene i na likovima. Primjerice, Holmes je u seriji 15 godina mlađi od Watsona, što je znatno veća razlika nego u Doyleovim pričama. Nadalje, pod snažnim utjecajem Ritchiejevog Holmesa, Kavun je odlučio značajno proširiti ulogu Irene Adler, koja se u originalnim pričama pojavila samo jednom. Kavun je Adlerovu pretvorio u antiheroinu, a njezin odnos s Holmesom u istinsku ljubavnu priču, koja je poslužila kao jedna od centralnih priča cijele sezone. Ulogu Irene Adler dobila je mlada glumica Ljanka Griu. Značajne promjene izvršene su i s gospođom Hudson, koja je u seriji osjetno mlađa nego u pričama te u konačnici postaje Watsonova supruga; u pričama, Watsonova supruga bila je Mary Morstan. Iako je Holmes centralni lik serijala, Watsonova uloga dobila je na značaju zbog metafilmskog i metaliterarnog konteksta njegovih priča. Naime, na zahtjev urednika, Watson krene pisati detektivske priče temeljene na njegovim pustolovinama s Holmesom; Watson inicijalno prepričava događaje kako su se oni doista zbili, međutim urednik smatra kako su one previše realistične da bi bile čitane te instruira Watsona da izvrši određene preinake kako bi se priče prodavale. One preinake koje je Watson učinio postale su tako Doyleove stvarne priče (čiji je autor Watson), dok je stvarnost Holmesa i Watsona bila uvelike drugačija. Serija inovativno polazi od teze da su Doyleove originalne priče zapravo stilizacija stvarnosti, pri čemu Kavun u svojoj seriji, a sukladno svojoj ideji o novom pristupu pričama, želi ispričati događaje kako su se oni doista dogodili, a ne kakvima ih je Watson u svojim pričama prikazao.
Škotski kotao
Povijest
mini|4o0px|lijevo|[[Putnički brod RMS Titanic je imao 29 škotskih kotlova, od toga 25 velikih i 5 manjih.]] mini|300px|desno|Glavni dijelovi škotskog kotla s 4 ložišta: 1 – plašt bubnja, 2 – plamenica, 3 – skretna komora, 4 – dimne cijevi, 5 – kotve, 6 – sprežnjaci, 7 – ukrepe, 8 – otvor za parni dom.. Prvi škotski kotao datira još iz 1830., kada se koristio za parne lokomotive. U početku su se izrađivali sa zakovicama i uglavnom loženi ugljenom, dok se kasnije prešlo na zavarene konstrukcije i loženje tekućim gorivom. Primjena tekućih goriva omogućila je veće učinke i snagu škotskog kotla, povećanje stupnja iskorištenja ogrjevnih površina, a zavarena konstrukcija omogućila je da se smanji masa ugrađenog materijala, što je bilo vrlo značajno za primjenu na brodu. Zamjenom klasične skretne komore vodenim cijevima proizašli su moderniji generatori pare poznati kao "Howden – Johnson" i "Capus", kod kojih je znatno povećan jedinični učinak, pospješeno je kruženje vode (cirkulacija), smanjena masa, te poboljšani elastičnost konstrukcije i sigurnost u pogonu. Škotski kotao uglavnom se rabio za pogon parnih stapnih strojeva, dok se danas može pronaći kao pomoćni generator pare izvedbe "Steam-bloc" (ima slične konstruktivne dijelove kao škotski kotao: plamene cijevi ili plamenice, dimne cijevi i skretne komore).
Šerlok Holms (TV serija)
Produkcija i razvoj
Snimanje serije trajalo je osam mjeseci, a u cijelosti je odrađeno u Rusiji, u Sankt Peterburgu i okolici — Viborgu, Kronštatu, Puškinu, Gatčini i Ivangorodu. Snimanje je službeno otpočelo u rujnu 2011. godine te je trajalo ukupno 161 dan, završivši u svibnju 2012. godine. U veljači 2013. godine, Kavun je govorio o planu za dovršetak postprodukcije (mahom montaža i sinkronizacija zvuka), kazavši kako se nada da će postprodukcija biti završena do početka ljeta iste godine. U ožujku 2013. godine, Andrej Panjin, koji je tumačio Watsona u seriji, iznenada je preminuo usred postprodukcije, koja je tako zaustavljena; Panjin je bio već snimio sve svoje scene, a preostali glasovni posao odrađen je, većinom, temeljem dostupnih snimki sa snimanja, dok je samo maleni dio odradio zamjenski glumac.
Škotski kotao
Povijest
Pojavom parne turbine, kao propulzijskog stroja, nastaje drugi korak u razvoju i gradnji brodskih generatora pare, čija konstrukcija sve više gubi oblik klasičnih škotskih kotlova, pa im je stoga primjereniji naziv generatori pare.
Šerlok Holms (TV serija)
Produkcija i razvoj
Mediji su procijenili kako je budžet serije bio najveći u historiji ruske televizije. Scenografi i snimatelji su uložili poseban trud pri rekreaciji autentičnosti viktorijanskog ambijenta, koristeći minimalnu računalnu animaciju; za seriju su diljem lokacija snimanja posebno postavljene dekoracije kojima je dočaran autentični ambijent viktorijanskog Londona. Snimatelji su bili Vladimir Svetozarov i Marina Nikolajeva. Veliki dio budžeta oduzeli su i kostimi i šminka, pri čemu su kostimografkinja Larisa Konjikova te šminkerica Ljilija Rusecka uložile poseban trud kako bi rekreirale viktorijanski stil.
Škotski kotao
Cilindrični generatori pare
Cilindrični generatori pare najstarije su konstrukcije parnih kotlova, a uglavnom su se koristili za brodske uvjete rada. Izvedbe su im bile uglavnom vatrocijevne ili kombinirane (vatrocijevne/vodocijevne). Osnovni im je nedostatak velik sadržaj vode, zbog čega su prestavljali znatnu opasnost od eksplozije, jer se naglo mogla osloboditi velika količina akumulirane topline. Osim toga, sporo su se dovodili pod radni tlak koji zbog konstrukcije nije mogao biti visok, obično je bio manji od 15 bara, a imali su i prilično loše kruženje vode. Konstrukcija im je masivna, kruta i glomazna. Ali prednost je bila da su manje bili osjetljivi na kakvoću vode, bili su jednostavni i elastični kod naglih promjena opterećenja. U početku su bili loženi kvalitetnim vrstama ugljena, a kasnije su izvedbe prilagođene korištenju tekućeg goriva. Temperature pregrijanja bile su u granicama od 250 do 300 °C (najviše 350 °C).
Šerlok Holms (TV serija)
Produkcija i razvoj
Četiri godine nakon što je inicijalno najavljena te dvije godine nakon početka snimanja, serija Šerlok Holms je 18. studenog 2013. godine premijerno emitirana na kanalu Rusija-1.
Kritike
Šerlok Holms je dobio mješovite kritike nakon emitiranja. Kavunova redateljska koncepcija, kao i Petrenkova te Panjinova interpretacija su naišle na kritike zbog svoje neuobičajenosti i otklona od originalnog materijala, dok su kritičari istovremeno bili oduševljeni radom tehničke ekipe, posebice scenografa, snimatelja te kostima i šminke. Britanski kritičar Kim Newman, recenzirajući seriju za Sherlock Holmes Mystery Magazine, napisao je kako Petrenkov Holmes izgleda "više kao revolucionarni pjesnik, nego kao detektiv"; na kraju je sumirao kako se, unatoč značajnom otklonu od Doyleovog kanona, "na koncu, nakon svih tih promjena, vraćamo na ono što je za ovu verziju - kao i za gotovo sve ostale verzije - srce priče, a to je prijateljstvo dvojice teških ljudi vrijednih divljenja u svijetu kriminala, izdaje, ljubavi, časti, dijaboličnog intelekta i osnovne decentnosti".
Flavan-4-ol
Flavan-4-ol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,270 Da.
Barbican Centre
Barbican Centre je umjetnički centar u Londonskom Cityiju.
U Barbicanu se održavaju koncerti klasične i suvremene muzike, teatarske predstave, filmske projekcije i umjetničke izložbe. Centar Barbican ima i veliku biblioteku, tri restorana i konzervatorij.
Barbican je dom Londonskog simfonijskog orkestra i Simfonijskog orkestra BBC-a, a od 2013. ponovno i teatra - Kraljevsko shakespearovsko društvo, koji se iselilo 2001.
Historija
Projekt za njegovu gradnju napravio je arhitektonski studio Chamberlin, Powell and Bon, na terenu koji je ostao devastiran nakon bombardiranja u Drugom svjetskom ratu.
Svečano ga je otvorila 1982. kraljica Elizabeta II, u vrijeme kad je otvoren proglašavan 'je jednim od modernih čuda svijeta, a danas se smatra jednim od najznačajnijih arhitektonskih dostignuća 20. vijeka.
Pasini, Vicenza
Pasini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Cerro de Barreras, Atzalan
Cerro de Barreras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Marina di Strongoli, Crotone
Marina di Strongoli je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Cerro de Barreras, Atzalan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 974 m.
Marina di Strongoli, Crotone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Santa Rita, Culiacán
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El Barro, Guerrero
El Barro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Opština Soconusco, Veracruz
Soconusco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6916 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Pilon
thumb|Piloni [[Izida|Izidinog hrama na otoku Philae, Asuan, Egipat.]] Pilon u arhitekturi ima dvojako značenje:
Bitumen
Bitumen (od latinskog: bitumen = zemljana smola ) je gust, vrlo viskozan ugljikovodik na naftnoj bazi, kog ima u prirodnim nalazištima, kao što su slojevi - uljnog pijeska (bitumenski pijesak) ili prirodnih fenomena kao što je Jezero Pitch na otoku Trinidad (prirodni bitumen).
Bitumen se može i proizvesti rafiniranjem sirove nafte (rafinirani bitumen).
Karakteristike
U pojedinim državama, a naročito u Sjedinjenim Američkim Državama bitumenom zovu i asfalt, jer se njime pokrivaju ceste iz smjese šljunka, pijeska i bitumenskih veziva.
Bitumenom se također često naziva i katran ili tar, ali je ispravnije reći da je on nusprodukt karbonizacije ugljena i smola a dobija se suhom destilacijom kamenog ugljena.
Američki geološki zavod definira bitumen kao ekstra teško ulje API gravitacije manje od 10 ° i viskoziteta većeg od 10.000 centipoisa.
Kod normalnih temperatura na njegovim prirodnim nalazištima bitumen nije tekuć, već se mora zagrijati da poteče kroz cijevi, a u nekim slučajevima i razrijediti lakšim uljima.
Svoju gustoću i viskozit duguje kemijskom sastavu, koji se uglavnom sastoji od velikih molekula ugljikovodika, poznatih kao asfalteni i smole, njih ima i u lakim uljima, ali su u bitumenu visoko koncentrirane. Pored toga u bitumenu često ima i visok procent metala, kao što su vanadij, nikal i nemetalnih anorganskih elemenata, kao što su dušik, kisik i sumpor.
Zavisno od namjere u koju će se svrhu bitumen koristiti, ti elementi mogu biti zagađivači, pa se moraju odstraniti iz finalnog proizvoda. Do danas se većina bitumena iz rafinirane nafte koristila za popločavanje ulica, izolaciju krovova, brtvljenje i slične namjene, kao i najveći dio prirodnog bitumena.
Bitumen je se u širem smislu, zajedničko ime za smjese organskih spojeva koje se nalaze u prirodi ili nastaju bakterijskim raspadom organskih tvari. Sastoje se pretežito od ugljikovodika, a topive su u ugljičnom disulfidu i benzenu.
U bitumene se ubrajaju zemni plin, nafta, asfaltiti, ozokerit i dio bituminoznih ugljena, prirodnih asfalta i bituminoznih škriljevaca ukoliko su topivi u ugljičnom disulfidu.
Bitumenima se zovu i proizvodi destilacije i krekiranja nafte kao i oni dobijeni suhom destilacijom ugljena ukoliko su topivi u ugljikovome disulfidu. Prirodni bitumeni nastali su od mikroflore, makroflore i faune, točnije od ugljikohidrata, bjelančevina, smola, lignina, voska i masti, direktnim ili indirektnim, mikrobiološkim, kemijskim promjenama.
Razlikuju se po fizikalnim karakteristikama, a to je rezultat razlika u strukturi tla i u geotermičkim prilikama u kojima su formirani. Ako su slojevi bili nepropusni, zadržale su se tekućine ili plinovi. Međutim, moglo se dogoditi da plinovi nestanu, pa je preostao samo tekući bitumen (nafta); ako su zbog propusnosti slojeva nestale lake komponente, nastali su gusti, rastezljivi bitumeni (asfaltni bitumen).
U užem (tehničkom) smislu, bitumen je naziv za asfaltni bitumen, crnu, ljepljivu, relativno čvrstu masu koja se sastoji od ugljikovodika i njihovih nemetalnih derivata, koja je topiva u ugljičnom disulfidu, a nalazi se u prirodi ili se dobija rafiniranjem nafte. Tehnički bitumen dobija se kao talog nakon rafiniranja nafte, a može se dobiti i obradom naftnih derivata. Bitumen se najviše koristi u građevinarstvu za asfaltiranje cesta, aerodromskih pista i pločnika (cestovni bitumen) te za hidroizolaciju; temelja, zidova, krovova.
Bitumen se koristi i u industriji (industrijski bitumen), zalijevanje baterija i kabela, u proizvodnji boja i lakova, te za zaštitu od korozije.
U novije vrijeme većina bitumena izvađena iz uljnog pijeska u Kanadi šalje se u rafinerije nafte gdje se prerađuje u naftne derivate, uključujući benzin.
Historija primjene
Bitumen se koristi od davnina, dokaz za to je Mohenjo-daro u Pakistanu (oko 3000. pne.) gdje su njime izolirali zid od opeka.
Cayce, Kentucky
Kejsi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 123.
Lake Buckhorn, Ohio
Lek Bakhorn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 601.
Lottano, Cuneo
Lottano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
Stup
thumb|200px| Stupovi [[Zeusov hram (Atena)|Zeusovog hrama u Ateni ]] Stup ili stub (grčki: stulos) je vertikalni konstruktivni element u arhitekturi, nosač kružnog presjeka koji slobodno stoji, a uloga mu je prenošenje težine tereta (krova, greda ili luka) na tlo, a može imati i isključivo dekorativnu ulogu.
Stubac je nosač pravokutnog (ili bilo kojeg drugog oblika koji nije kružni) presjeka koji slobodno stoji.
Slijepi stub, postub, tričetvrtstub itd. je stup koji je svojim jednim dijelom vezan uza zid.
Historija
thumb|400px| Razvoj stupa od Dorskog do Kompozitnog reda. thumb|200px| Rimski [[korintski stup u Dioklecijanovoj palači u Splitu. ]] thumb|200px| [[Željezni stup u Delhiju ]] Prvi stupovi se javljaju još u neolitiku kao drveni, nikako ili blago obrađeni trupci koji imaju ulogu nosača krovne grede.
Pravi kameni stupovi, javljaju se u Drevnom Egiptu (Imhotep oko 2600. pne.) i oni već imaju prepoznatljive oblike lotusa, papirusa, palme ili snopa pruća. U svojim hramovima Egipćani grade hipostilne dvorane (grčki: hypo = pod, ispod, i stulos = stup - "poduprt stupovima"), tj. dvorane potpuno ispunjene masivnim stupovima koji su pri bazi šireg promjera. Na nekim hramovima koriste stupce bez baze i kapitela kako bi izgledali krhkiji, a njihova uloga čudotvornijom.
Minojski drveni stupovi (npr. Palače u Knossosu) na Kreti bili su suženi pri dnu kako bi pridonijeli prozračnosti i dojmu građevine.
Perzijski stupovi imali su kapitele s kombinacijom dvije identične životinje, a dosezali su i preko 30 m u visinu (Perzepolis).
thumb|200px| Moderna mreža stupova u podzemnoj garaži.
Emmeline Pankhurst
Emmeline Pankhurst (rođena kao Emmeline Goulden) (15. jul 1858 – 14. jun 1928) bila je britanska politička aktivistkinja poznata kao vođa sufražetskog pokreta, koji se borio za žensko pravo glasa u Velikoj Britaniji početkom 20. vijeka. Pankhurst je, nastojeći skrenuti pažnju javnosti na pokret, promovirala militantnu taktiku koja je uključivala vandalizam, palež i fizičke napade na policajce; ta je taktika izazvala kontroverze i historičari se dan-danas spore oko toga koliko je bila efektivna; s druge strane, Britanija je nakon te kampanje 1918. ženama prvi put dala pravo glasa, zbog čega se često navodi kako jedna od najuticajnijih ličnosti u historiji.
Rodila se kao Emmeline Goulden i odrasla u Moss Sideu u Manchesteru kao dijete politički aktivnih roditelja, te je već sa 8 godina bila upoznata s pokretom za žensko pravo glasa. Iako su joj roditelji željezi da postane domaćica i majka, obrazovala se u pariškoj École Normale de Neuilly. Godine 1878. se udala za advokata Richarda Pankhursta; iako je on od nje bio 24 godine stariji, brak je bio sretan, s obzirom da je Pankhurst dijelio njene feminističke stavove i ohrabrivao političku djelatnost. Sljedećih deset godina mu je rodila petoro djece. Pankhurst se prvo aktivirala u Ligi za žensko pravo glasa, a nakon njenog raspada, preko prijateljstva sa socijalistom Keirom Hardiejem pokušala postati članicom Nezavisne laburističke stranke, što joj je ispočetka odbijeno, jer lokalni ogranak nije primao žene. Također se bavila socijalnim radom u Manchesteru.
Nakon muževe smrti 1898, Pankhurst je organizirala Žensku socijalnu i političku uniju (WSPU), organizaciju čije je članstvo bilo isključivo žensko, a geslo "djela, ne riječi." Ta se grupa nastojala ograditi i često se suprotstavljala etabliranim političkim strankama. U javnosti je stekla publicitet, ali i kontroverze zbog akcija razbijanja prozora i fizičkih napada na policajcima. Zbog njih su Pankhurst, njene kćeri i druge aktivistice WSPU često bile osuđivane na zatvorske kazne,. gdje su organizirale štrajkove glađu. Organizacija je postala još militantnija kada je WPSU preuzela Emmelineina kćer Christabel; tada se kao sredstvo borbe počeo koristiti palež pa su se od WSPU počele ograđivati druge, umjerenije sufražetske grupe. Godine 1913. su WSPU napustile i Pankhurstine kćeri Adela i Sylvia; taj porodični raskol nikada nije bio prebrođen.
Kada je izbio prvi svjetski rat Emmeline i Christabel su odmah obustavili militantne akcije i izrazile podršku britanskoj vladi u borbi protiv "njemačke opasnosti". Umjesto terorističkih akcija su poticale žene da traže zaposlenje odnosno služe industriji koja je zbog odlaska muškaraca u rat ostala bez radne snage. Ti su napori, između ostalog, godine 1918. dovele do Zakona o predstavljanju naroda kojim je uspostavljeno pravo glasa za žene iznad 30 godina starosti. Pankhurst je nakon toga WSPU pretvorila u Žensku stranku, koja se nastojala izboriti za potpunu ravnopravnost muškaraca i žena u javnom životu. Pred kraj života je postala uvjerena da britanskom društvu najveću opasnost predstavlja boljševizam, te se priključila desnoj Konzervativnoj stranci. Godine 1928. je preminula a dvije godine kasnije joj je podignut spomenik u londonskom parku Victoria Tower Gardens.
Manar, Verona
Manar je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 970 m.
Opština Scundu, Vâlcea
Scundu je opština u Rumuniji u okrugu Valča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Cerritos, Santiago Ixcuintla
Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 634 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Bertheauville
Bertovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 85 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 120 m, a minimalnoj 49 m).
Chamentik, Las Margaritas
Chamentik je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1659 m.
Santa Teresa, Ocampo
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2287 m.
Šuja (Žilina)
Šuja je naseljeno mjesto u okrugu Žilina, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 327 stanovnika.
Nopal Alto, Cuautepec de Hinojosa
Nopal Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Cuautepec de Hinojosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2606 m.
Štvrtok na Ostrvu
Štvrtok na Ostrvu je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Geografija
Nalazi se oko 23 km sjeverozapadno od Dunajske Strede i oko 20 km istočno od centra Bratislave. Smješteno u zapadnom dijelu Žitnog ostrva, riječno ostrvo u jugozapadnoj Slovačkoj, koje se nalazi između rijeka Dunava, Malog Dunava i Vaha.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.771 stanovnika.
Fresnillos de Gallegos, San Felipe
Fresnillos de Gallegos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2100 m.
Горња Злегиња
Горња Злегиња је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 457 становника (према попису из 1991. било је 580 становника).
Демографија
У насељу Горња Злегиња живи 398 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,3 година (45,2 код мушкараца и 49,4 код жена). У насељу има 137 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Šutovo (Martin)
Šutovo je naseljeno mjesto u okrugu Martin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 509 stanovnika.
Sidi Ifni
Sidi Ifni (arapski: سيدي إفني) je grad na jugozapadu Maroka od 21,618 stanovnika, on je i administrativni centar istoimene provincije. Stanovnici pripadaju berberskoj etničkoj grupi Šiljh.
Geografija
Sidi Ifni leži duž obale Atlanskog oceana, udaljen 180 km južno od Agadira.. Sidi ima malu luku preko koje se promet odvija manje više sa Kanarskim otocima.
Sidi Ifni ima pustinjsku klimu sa utjecajem oceanske, flora je tropska, pa se ratarstvo svodi na usjeve koji ne traže puno vode a stočarstvo na koze. Iako ima puno ugodniju blažu mikroklimu od ostalih krajeva, sa dosta magle, zbog blizine pustinje ima vrlo malo kiše, a zbog saharskih vjetrova često ima temperaturu od 50 °C.
Historija
Sidi Ifni je u 19. vijeku bio je selo koje su povremeno posjećivali kanarski ribari. Počeo je rasti tek od 1934. kao administrativni centar španjolske prekomorske enklave Ifni. Španjolci su njime vladali sve do 1969. tad je vraćen Maroku.
Privreda
Kako se nalazi se izvan glavnih transportnih pravaca ekonomski je slabo razvijen. Većina stanovnika bavi se ribarstvom ili radi u državnoj upravi. Grad ma mali vojni aerodrom.
Turizam se tek počinje razvijati zahvaljujući prekrasnim plažama, ali more nije baš za kupanje zbog jakih struja.
Zid
Materijali
U izvornom smislu zidarstvo koristi opeku ili umjetni kamen koji se veže malterom. Zidovi građeni bez korištenja maltera se nazivaju suhozidovi. Danas se često koristi armirani beton za gradnju zidova.
Pasquali di Marana, Vicenza
Pasquali di Marana je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.