cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tunis
Nezavisni Tunis
Proglašen „zdravstveno nesposobnim”, predsjednik Bourguiba 7. studenog 1987. smijenjen je u skladu s ustavom te ga je zamijenio premijer Zine El-Abidine Ben Ali. PSD doživljava velike strukturalne promjene i postaje RCD te se ukida opcija doživotnog predsjednika. 2. travnja 1989. godine Ben Ali izabran je za predsjednika te RCD dobiva gotovo sva mjesta u parlamentu. U kasnijem razdoblju dogodili su se neki teški incidenti, 8. svibnja 1991. na sveučilišnom kampusu u gradu Tunisu ubijena su dva studenta. 22. svibnja otkriven je plan islamističke organizacije Ennahda o atentatu na predsjednika Bena Alija. Petorica odgovornih za krvavi napad 17. veljače na RCD u središtu grada Tunisa pogubljeni su 9. listopada. U lipnju 1992. godine raspuštena je Tuniška liga za ljudska prava te je u dva sudska procesa osuđeno 279 islamista za urotu iz 1991. godine. Glavni vođe Ennahde, od kojih su neki izbjegli, osuđeni su na doživotni zatvor. Nakon toga slijedila je liberalizacija gospodarstva te se dogodio velik ekonomski procvat.
Ben Ali ponovno je izabran 1994. godine te je povećao svoju ulogu u državi i nastavio oštro odgovarati na islamističke prijetnje. Promjena izbornog zakona omogućila je opozicijskim strankama zasjedanje u parlamentu, ali na lokalnim izborima 1995. godine opozicija je u cijeloj zemlji osvojila samo 6 od 4090 mjesta. Ben Ali ponovno je izabran 1999. te 2004. godine (nakon ustavne promjene).
Godine 2011. Ben Ali je svrgnut nakon višetjednih krvavih uličnih nereda.
Politika
Glavni članci: Politika Tunisa, Predsjednik Tunisa, Političke stranke u Tunisu
Unutrašnja politika
right|260px|thumb|Zine El-Abidine Ben Ali
Predsjednik Tunisa izabire se svakih pet godina na općim predsjedničkim izborima te može biti izabran neograničen broj puta, glavno da ima manje od 75 godina. Zine El-Abidine Ben Ali za to je mjesto izabran 24. listopada 2004. godine te je trenutačno u četvrtom mandatu. Tunis je dosad, u svojoj novijoj povijesti, imao samo dva predsjednika: Habib Bourguiba (25. svibnja 1957. - 7. studenog 1987.) s idućim premijerima: Bahi Ladgham, Hédi Nouira, Mohamed Mzali, Rachid Sfar i Zine El-Abidine Ben Ali te Ben Ali (od 7. studenog 1987.) s idućim premijerima: Hédi Baccouche, Hamed Karoui i Mohamed Ghannouchi. Zakonodavna vlast, koja je dvodomna od 2002. godine, sastoji se od donjeg doma (Dom zastupnika) sa 189 zastupnika te gornjeg doma (Dom savjetnika) koji je s radom počeo 16. kolovoza 2005. sa 112 članova.
Trenutačni ustav proglašen je 1. lipnja 1959. godine, tri godine poslije nezavisnosti. Mijenjan je 2 puta: 12. srpnja 1988., kako bi se ograničio broj predsjedničkih mandata na 3 (poslije je Bourguiba proglašen doživotnim predsjednikom) te 1. lipnja 2002. na temelju referenduma koji je održan 26. svibnja iste godine: ova promjena ukida ograničenje predsjedničkih mandata, određuje najvišu starosnu dob koju može imati predsjednički kandidat, postavlja zakonski imunitet predsjednika (tijekom i poslije istjeka njegovih dužnosti) te postavlja dvodomni parlament.
RCD, trenutačna stranka na vlasti tijekom 25 godina bila je jedina legalna stranka - u vrijeme kad je nosila ime PSD. I danas ta stranka dominira političkim životom Tunisa s više od 2 milijuna registriranih članova. Na političkoj sceni Tunisa trenutačno se nalazi šest stranaka koji čini opoziciju, za koju je rezervirano 20% od 182 zastupnička mjesta u Domu zastupnika.
Nedostatak političke transparentnosti, slaba sloboda izražavanja i cenzura (pogotovo u tisku i brojnim internetskim stranicama) čimbenici su zbog kojih je tunišku političku situaciju teško odrediti. Brojne međunarodne nevladine organizacije ukazuju na narušavanje ljudskih prava, pogotovo slobode izražavanja, političkih zarobljenika, upletanje zakonodavne vlasti u sudbenu, zatvorskim uvjetima i maltretiranju političkih neistomišljenika.
Vanjska politika
Prvi tuniški predsjednik, Habib Bourguiba, tijekom Hladnog rata izabrao je stranu nesvrstanih te je održavao bliske veze s Europom i SAD-om. Njegov nasljednik, Zine El-Abidine Ben Ali, također održava dobre veze Tunisa sa Zapadom te aktivnije sudjeluje u odnosima s arapskim i afričkim zemljama. Tunis materijalno pomaže Palestini te drugim arapskim i muslimanskim zemljama u krizi, kao npr. Libanonu, nakon izraelske invazije 2006. te Indoneziji, nakon cunamija 26. prosinca 2004. Od 1958. Tunis je član Arapske lige te je jedan od zemalja osnivačica Organizacije afričkog jedinstva, kojom je predsjedao od 1994. do 1995. te sudjelovao u osnivanju Afričke unije u srpnju 2002. Tunis također podupire razvoj Magrepške unije, koja uključuje i Alžir, Maroko, Mauritaniju i Libiju. Razvoj ove unije još je uvijek ograničen, zbog napetosti između Alžira i Maroka u pogledu Zapadne Sahare. U veljači 2001. godine Tunis pristupljuje Zajednici sahelo-saharskih država, a u 2003. godini udomljuje sjedište Afričke banke za razvoj.
Tunis je već dugo vremena zagovaratelj umjerene struje u pitanju Bliskog Istoka: Bourguiba je prvi arapski dužnosnik koji je priznao Izrael u govoru u Jerihonu, 3. ožujka 1965. . U državi se nalazilo sjedište Arapske lige od 1979. do 1989. te sjedište POO-a od 1982. do 1993. (sve do preseljenja u okupirani teritorij, iako je jedan dio još ostao u Tunisu. Tunis ima ulogu posrednika u ovom sukobu, prva je arapska država koja je primila izraelsku delegaciju (1993.) te je držala izaslanstvo u Izraelu, sve do početka Druge intifade, 2000. godine.
Uglavljen između Alžira i Libije, Tunis nastoji održavati dobre odnose sa susjednim državama, unatoč povremenim napetostima. Tunis i Alžir 1993. godine riješili su granične probleme te su započeli izgradnju plinovoda preko Sredozemnog mora u Italiju. Također je nedavno potpisan i sporazum s Alžirom o razdvajanju pomorske granice između dvije zemlje. Odnosi s drugom susjednom zemljom malo su teži, počevši od tuniškog otkazivanja sporazuma o osnivanju Tuniško-libijske unije, 1974. godine. Diplomatski odnosi narušeni su između 1976. i 1977. te ponovno 1980. godine, kada su libijski potpomognuti pobunjenici pokušali preuzeti grad Gafsu. 1982. godine Međunarodni sud pravde donio je odluku o upotrebi kontinentalnog šelfa (bogatog naftom) u korist Libije. Odnosi su se ponovo zategnuli 1985. godine američkim vojnim prijetnjama te su ponovno normalizirani 1987. godine. Iako je Tunis podržao sankcije UN-a Libiji, nakon čega su slijedili američki zračni napadi, Tunis je održao relativno dobre odnose s tom zemljom. Nakon što su Libiji ukinute sankcije 2003. godine, ona je ponovno postala veliki trgovački partner Tunisu. Ipak, dvije zemlje i dalje imaju neriješene nesuglasice u pitanju morske granice.
Tunis aktivno sudjeluje u Mediteranskom forumu, koji je 2005. održan u toj zemlji te je prva mediteranska zemlja koja je potpisala trgovački dogovor sa EU. Sa svojim najbližim europskim susjedom, Maltom, Tunis trenutačno dogovara izrabljivanje nafte na morskom području između dvije zemlje.
Tuniska vanjska politika nije ograničena samo na regionalna pitanja. Na sastanku Generalne skupštine UN-a 1999. godine predsjednik Ben Ali pozvao je na stvaranje Svjetskog solidarnog fonda (inspiriran Fondom nacionalne solidarnosti u Tunisu) koji bi pomogao u borbi protiv siromaštva u najkritičnijim područjima na svijetu. Vijeće je 20. prosinca 2002. godine odobrilo taj prijedlog.
Politička podjela
Tunis je podjeljen na 24 vilajeta ili guvernorata (francuski: gouvernorat, arapski: ولاي, latinično: vilaja ili wilaya) koji nose imena svojih prijestolnica:
Na čelu svake ove upravne jedinice nalazi se guverner ili valija (francuski: gouverneur, arapski: والي, latinično : vali ili wali) kojeg imenuje predsjednik države. U izvršavanju svojih dužnosti, njima pomažu:
Uz guvernere postoje i Regionalni savjeti tj. savjetnici, čiji je zadatak pobliže bavljenje gospodarskim, socijalnim i kulturnim pitanjima guvernorata. Oni se brinu za odnose guvernorata i države u izgradnji nekih državno važnih projekata, njihova budžetiranja i sl.
El Puente, San Juan de los Lagos
El Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Tunis
Geografija
right|thumb|200px|Karta Tunisa
Tunis pokriva 163 610 km² što ga čini najmanjom državom u Magrebu. Reljef Tunisa poprilično je drukčiji od reljefa regije. Zemlja ima poprilično veliku obalu (1 298 kilometara). Kroz zemlju se u smjeru jugozapad-sjeveroistok (Cap Bon) proteže planinski lanac, koji je dio istočnog dijela Atlasa. Između planina u toj regiji nalaze se doline te plodne ravnice. Najviša je točka Djebel Chambi (1544 m), a prosječna je visina 700 m. Sahara, koja se nalazi na jugu zemlje, pokriva oko 40% teritorija Tunisa.
El Puente, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1732 m.
Tunis
Geografija
Najvažniji su prirodni resursi nafta, fosfati, željezna ruda, olovo, cink, sol i obradiva zemljišta.
Klima
Klima Tunisa podložna je sredozemnim i saharskim utjecajima. Sastoji se od sedam bioklimatskih zona između kojih postoji velika razlika u mogućnostima uzgoja. Najveću klimatski granicu između sjevera i ostatka zemlje čini tuniški planinski lanac koji odvaja mediteransku i saharsku klimu.
Godišnji broj padalina varira kroz regije:
Gospodarstvo
Između 1956. i 1960., vlada je, kako bi osigurala kontrolu nad ključnim sektorima, preuzela bankarski sektor te nacionalizirala poduzeća s područja transporta te proizvodnje električne energije, prirodnog plina i vode. U to isto vrijeme, 18. listopada 1958. godine, tuniški dinar postao je službena valuta. Povećanje važnosti Tuniškog općeg sindikata rada (UGTT) poveo je zemlju prema usvojenju socijalizma. Glavni zadaci tada su bili: „dekolonizacija gospodarstva”, poboljšanje životnog standarda, smanjenje ovisnosti o vanjskom kapitalu te stvaranje nacionalnog tržišta. U svibnju 1964. godine Tuniška narodna skupština objavila je dekret o izvlaštenju zemlje u stranom vlasništvu kako bi osnovala 300 državnih farmi. Ovaj je pokus propao te je ukinut u rujnu 1969. godine, nakon izvješća Svjetske banke o deficitu u državnim poduzećima.
Dolaskom Hédija Nouire na čelo vlade, država se povlači iz industrijskog sektora, čime ga otvara za privatne investicije. U stvarnosti, Tunis je nastavio subvencionirati cijene, financijski sektor bio je potpuno pod upravom vlade te se gospodarstvo zaštićivalo visokom carinskom politikom i ograničavanju uvoza. Tuniška ekonomija značajno je profitirala zahvaljujući dvijema energetskim krizama, koje su podigle cijene nafte i fosfata te zahvaljujući povećanju poljoprivredne proizvodnje i turizma. Ipak, Tunis je ostao ograničen cijenama nafte i vanjskim dugom te nemogućnosti proizvodnje konkurentnih proizvoda. Nedostatak ulaganja države u infrastrukturu još uvijek sprečava rast privatnih investicija. Između 1985. i 1986. porasle su društvene tenzije te je UGTT organizirao više štrajkova i demonstracija protiv povećanja nezaposlenosti i politike plaća. Kao posljedica, vlada je dogovorila sporazum s Međunarodnim monetarnim fondom o programu gospodarskih reformi. U roku od 18 mjeseci, stabilizirane su vanjske i unutarnje nejednakosti, vanjski dug ostao je na razumnom nivou te je postignut rast BDP-a od 4,3%. Početkom 1980-ih, vlada je također razmišljala i o privatizaciji državnih poduzeća da bi smanjila vanjski dug. Razmatrane su bili sektori turizma, građevinarstva, industrije tekstila, poljoprivrede i ribolova te mehanike i elektrotehnike. Vlada je počela ohrabrivati lakšu industriju za proizvodnju usmjerenu izvozu osnivanjem slobodnih trgovinskih zona.
thumb|320px|left|Zrakoplov prijevoznika Nouvelair Tunisie
Danas Tunis ima vrlo raznoliku ekonomiju. Glavnu sektori su: poljoprivreda (masline, maslinovo ulje, agrumi, žitarice, rajčice, datulje, cikla i bademi), industrija (tekstil, obuća i automobilski dijelovi), turizam i rudarstvo (fosfati, željezo i nafta). U zadnjih 30 godina bilježi se značajan pad poljoprivredne proizvodnje za vlastite potrebe, tako je takva proizvodnja sa 25% 1975. godine pala na manje od 2% 2000. godine. Ovakva proizvodnja još je značajna u nekim ruralnim sredinama (maslinovo ulje, jaja, mlijeko, perad te određeno voće i povrće). Na području industrije smanjuje se umiješanost vlade s povećanjem privatnog vlasništva, pojednostavljuje se porezni sustav te se pažljivo postupa s javnim dugom (budžetski deficit od 2,6% BDP-a 2004. godine ). Ukupno gledajući, prosječni rast BDP-a od 5% 1987. dosegao je 5,8% 2004. godine. Ovaj porast Tunis duguje najviše rastu turističkog i trgovačkog sektora. Stopa inflacije relativno je mala (2,9 % 2005. godine ), ali je stopa nezaposlenosti još relativno velika. Plaće su poprilično slične plaćama u drugim zemljama u razvoju, prosječan tuniški radnik zarađuje između 115 i 130 eura mjesečno (za tjedni rad od 40 do 48 sati).
Tunis je prva mediteranska zemlja koja je potpisala sporazum o slobodnoj trgovini s Europskom unijom (17. srpnja 1995.). Sporazum je stupio na snagu 1. ožujka 1998. godine. Po ovom sporazumu, Tunis i Europska Unija 2008. godine stvaraju slobodnu trgovinsku zonu. Tada će Tunis imati sličan odnos s EU kao Norveška ili Island.
Promet
thumb|right|180px|Turistički vlak Lézard rouge
U Tunisu se nalazi sedam međunarodnih zračnih luka, ali najvažnije transportno sredstvo u zemlji je željeznica. Željeznička mreža sastoji se od 1905 kilometara pruge te 200 kolodovora.
Cestovna mreža dugačka je 18 997 km te povezuje razne regije zemlje, kao i susjedne države, Libiju i Alžir.
Stanovništvo
Iako se većina Tunižana (98%) izjašnjava kao Arapi, većina su berberskog podrijetla: manje od 20% njihove genetske strukture izvorno je s Bliskog Istoka. Tako da su Berberi, koji predstavljaju značajnu manjinu u Maroku i Alžiru, vrlo malobrojni u Tunisu. Mnoge druge civilizacije su također ostavile svoj trag na Tunižanima: Feničani, Rimljani, Vandali iz Njemačke, Arapi, Turci te na kraju Francuzi. Ovdje se naselilo i puno Maura i Židova koji su pobjegli iz Španjolske krajem 15. stoljeća.
Većina Tunižana (98% stanovništva) su muslimani suniti (melikiti). Vrlo jaka židovska populacija, koja ovdje postoji već 2 000 godina, na jugu Djerbe, danas se svela na vrlo malobrojnu skupinu koja većinom živi u području grada Tunisa. Također postoji i malobrojna zajednica kršćana.
Stanovništvo Tunisa godišnje se povećava stopom od 1,08% te je stopa urbanizacije 2003. godine bila 63,3%. Tunis je također i zemlja s vrlo visokom stopom emigracije: broj Tunižana u inozemstvu doseže brojku od 885 000 ljudi. 83% njih živi u Europi, a od toga 511 000 u Francuskoj.
Kultura
Tunisku kulturu obogaćuje 3000 godina stara povijest te se na njoj mogu naći tragovi punske, arapske, turske, afričke, europske i islamske kulture, kao i brojni utjecaji dinastija koje su vladale zemljom. Povijesna mjesta (amfiteatar u El Jemu, muzeji (Nacionalni muzej u Bardou), gradska arhitektura (Sidi Bou Saïd s arapsko-andaluškim utjecajem), kuhinja (francuski bageti, sirevi i kroasani, kao i talijanske tjestenine) i muzika, svjedoče o miješanju raznih mediteranskih kultura.
Jezici
Glavni članci: Tuniški arapski jezik, Književni arapski jezik
Kinematografija
Iako je tuniška kinematografija relativno mlada, filmovi kao Halfaouine, l'enfant des terrasses i Un été à la Goulette de Férid Boughedir, redatelja Férida Boughedira, dobili su brojne međunarodne nagrade. Dani kartaške kinematografije (Les Journées cinématographiques de Carthage ili JCC) najstariji je filmski festival među zemljama u razvoju. Tuniška kinematografija, kao i pejzaž zemlje, privlače i brojne strane produkcije, tako su u Tunisu snimani Zvjezdani ratovi, Pirati, Engleski pacijent itd.
Književnost
Tuniška književnost postoji u dva oblika: ona na arapskom i ona na francuskom jeziku. Arapska književnost u ovim prostorima postoji još od 7. stoljeća, dolaskom arapske civilizacije u regiju. Tuniška književnost na francuskom jeziku počela je osnivanjem protektorata 1881. godine. Usprkos bogatoj književnoj povijest, nacionalna produkcija vrlo je slaba: samo oko 120 knjiga na arapskom, uključujući sve žanrove, izašlo je 2000. godine. Neki od najpoznatijih tuniških pisaca jesu Aboul-Qacem Echebbi, Moncef Ghachem i Mahmoud Messaadi.
Muzika
thumb|right|150px|Folklorna skupina Tuniška glazba najviše je podložna utjecajima arapsko-andaluške, arapske te zapadnjačke glazbe. Najpoznatiji tuniški glazbeni žanr je malouf. Klasična arapska glazba svira se s tradicionalnim instrumentima kao darbuka i oud te s instrumentima specifičnim za Tunis, kao mezoued. Među poznatije tuniške pjevače spadaju Cheikh El Afrit, Mohamed Jamoussi i Habiba Msika. Poznati su i glazbenici kao Anouar Brahem ili Amina Srarfi. Vrlo je popularna i glazba iz drugih arapskih zemalja, kao Egipat, Libanon ili Sirija. U novije je vrijeme veliku popularnost stekla i zapadnjačka glazba, pa tako postoji mnoštvo grupa i festivala rocka, hip hopa, reggaea i jazza.
Festivali
Godišnje se u zemlji održava mnoštvo međunarodnih, nacionalnih i lokalnih festivala. Većinom dominiraju glazbeni i kazališni festivali. Neki od tih festivala imaju prilično široku tematiku, kao npr. Kartaški festival, dok su drugi vrlo specifični, kao npr. Festival umjetnosti od plastike u Mahrèsu ili Tabarka Jazz Festival.
Umjetnički zanati
220px|right|thumb|Tradicionalna tuniška vrata
Tunis je poznat po svojim umjetničkim zanatskom proizvodima:
Gastronomija
Tuniška kuhinja bogata je i raznolika te se ponešto razlikuje od kuhinja drugih država u Magrebu. Bazira se na povrću, ovčijem i goveđem mesu (u nekim regijama i devinom mesu), ribi (na obalnim područjima) te tjestenini. Bageti se također često konzumiraju uz jela. Najpopularnije jelo su špageti ili makaroni koji se poslužuju s umakom od rajčica.
Šešija
Šešija (chéchia) oblik je pokrivala za glavu od crvenog flica koje pokriva lice. Još se uvijek može vidjeti na nekim muškarcima, makar je stil odijevanja u zemlji poprilično vesterniziran.
Šiša
Šiša je u arapskim zemljama, pa tako i u Tunisu, tradicionalno sredstvo za pušenje tombaka kroz cijev iz posude s vodom. Tombak je biljka vrlo slična duhanu. Žar se prekriva izbušenom aluminijskom folijom nad kojom se nalazi užareni drveni ugljen.
Kosmos-1641
Kosmos-1641 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Tunis
Društveni život
Iako nekad nomadi koji su bili privezani za jedno pleme, Tunižani danas održavaju bogati društveni život u zajednici. Dva mjesta u tome imaju praktički simboličku ulogu: turske kupelji i kafići.
Džamije su također mjesto susreta. Bile su također mjesto susretanja boraca za slobodu tijekom 1950-ih.
Religija
Islam je glavna religija u Tunisu kojoj pripada 98% stanovništva te zemlje. Judaizam i kršćanstvo postoje u manjim zajednicama prema kojima je većinsko stanovništvo poprilično tolerantno.
Tuniški ustav dopušta slobodno prakticiranje svih religija, sve dok je njihovo izvršavanje u skladu sa zakonom. Zabranjeno je osnivanje političkih stranaka koje se zasnivaju na religiji te je zabranjena proselitistička politika. Također je ograničeno nošenje hidžaba, pogotovo u školama i javnim institucijama. Muslimanski religijski blagdani smatraju se neradnim danima (Kurban-bajram, Ramazanski bajram, itd.). Vlada također dopušta slavljenje i nemuslimanskih blagdana.
Sport
Tunis se posebno iskazuje u dva sporta:
Popularni su i drugi sportovi, kao:
Giardino della Galla, Pesaro e Urbino
Giardino della Galla je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Burien, Washington
Burien je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.313 stanovnika.
Giardino della Galla, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Inje (grupa)
Inje je elektropop grupa iz Beograda nastala 2007. godine.
Dnevni list „Politika“ opisao je „inje“ kao „minimalistički, snoliki elektro-pop, sa eteričnim ženskim vokalom“. Sastav je učestvovao na kompilaciji pesama balkanskih muzičara pod nazivom „Dark:Scene vol.1“ 2008. godine. Najznačajniji nastupi su u Novom Sadu u organizaciji Elektrane (Exit) 2008. godine kao i u okviru Drugog Književnog festivala „Pisci u fokusu“ u Subotici, 2009. godine.
Singl Skrivenosemenica proveo je nekoliko meseci na vrhu domaćih nezavisnih lista. U godišnjoj svojoj godišnjoj listi izbora kritičara, Popboks je proglasio „inje“ za drugi najbolji novi bend 2008. godine.
Prema statistikama mrežnog mesta last.fm, „inje“ je jedna od najslušanijih srbijanskih elektronskih grupa među korisnicima ovog servisa. Početkom 2011. godine su nastupili u beogradskoj Areni kao predgrupa Faithlessu.
Selva, Bergamo
Selva je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 484 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Kucura
Kucura je naselje u opštini Vrbas u Južno-bačkom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 4663 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4713 stanovnika).
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.
Reference
thumb|desno|250px|Unijatska crkva. thumb|desno|250px|Pravoslavna crkva. thumb|desno|250px|Katolička crkva Svih Svetih.
Vanjske veze
<!-->
Forotic, Forotic
Forotic je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Forotic.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1855 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Cruz Vidriada (razvrstavanje)
Cruz Vidriada ima više značenja:
Радошевац (Голубац)
Радошевац је насеље у Србији у општини Голубац у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 261 становника (према попису из 1991. било је 339 становника).
La Jota, Etzatlán
La Jota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Etzatlán.
Радошевац (Голубац)
Демографија
У насељу Радошевац живи 220 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,1 година (44,9 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 79 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,30.
La Jota, Etzatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
Радошевац (Голубац)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Floyd County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 15.279, što je 1.405 (10,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gornja Drežnica
Gornja Drežnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Mostar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.084 stanovnika.
Kosmos-1642
Kosmos-1642 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1642 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. marta 1985. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1642 je bio komunikacioni satelit.
Las Tinajitas (razvrstavanje)
Las Tinajitas ima više značenja:
Šišinec
Šišinec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Lekenik, Sisačko-moslavačka županija.
Gibraltar
right|thumb|300px
Gibraltar (engl. izg. [dʒɨˈbɹɒltə], španj. izg. [xiβɾalˈtaɾ], arap.  جبل طارق  [dʒæbæl tˤaːˈrɪq]: Tarikovo brdo), britanski prekomorski teritorij vrlo male površine, na razmeđi Atlanskog oceana i Sredozemnog mora koji leži na istoimenom tjesnacu (Gibraltarski tjesnac) koji razdvaja Evropu od Afrike.
Ime je dobio po Tariqu ibn Ziyadu, arapskom vojskovođi koji se na njega iskrcao i odatle godine 711. započeo osvajanje Španije.
Historija
Gibraltar je bio naseljen od prahistorijskih vremena. Na njemu su godine 1848. pronađeni ostaci neandertalaca, godinu dana prije otkrića ostataka pračovjeka u njemačkoj dolini Neander prema kojoj su neandertalci dobili ime. Ostaci datiraju iz relativno kasnog perioda, te se smatra kako pripadaju jednoj od posljednjih skupina neandertalaca koja se iz Evrope povlačila pred najezdom homo sapiensa ali joj je put do obližnje Afrike zapriječilo more.
Iako su Gibraltar posjećivali Feničani, Kartažani, Rimljani i Vizigoti, prvo trajno naselje su godine 1160. podigli Almohadi. Grad je godine 1309. opsjeo i osvojio kastiljski kralj Ferdinand IV. Godine 1333. su ga u muslimanske ruke povratili Marinidi. Kastiljanci su Gibraltar u kršćanske ruke konačno vratili godine 1462. tokom završnih faza Rekonkviste. Otada je Gibraltar bilo jedno od najvažnijih pomorskih uporišta ujedinjene Španije.
Ključni događaj za historiju Gibraltara zbio se godine 1704. kada su ga za vrijeme Rata za špansko naslijeđe opsjele i osvojile britanske snage. Nakon toga je Velika Britanija od Gibraltara učinila jednu od najvažnijih i najbolje utvrđenih baza Kraljevske mornarice iz koje se mogao kontrolirati Mediteran. Zbog toga je Gibraltar imao važnu ulogu u ratovima 18, 19. i 20. vijeka, pri čemu su mnoge kontinentalne sile upravo osvajanjem Gibraltara nastojale skršiti britansku pomorsku moć. Posljednji takav pokušaj bio je njemački plan Operacija Felix za vrijeme drugog svjetskog rata, koji nije ostvaren zbog nevoljkosti španskog fašističkog diktatora Francisca Franca da građanskim ratom iscrpljenu državu direktno uključi u svjetski sukob. Umjesto toga su Gibraltar od godine 1940. do 1943. napadali italijanski pomorski diverzanti, tzv. ljudi žabe.
Britanski suverenitet nad Gibraltarom bio je vijekovima predmet osporavanja od strane Španije, a britanska vlada je u periodu dekolonizacije nastojala tim španskim zahtjevima izaći u susret. No, godine 1967. je plan o zajedničkom suverenitetu odbijen na referendumu, što se dogodilo i sa sličnim planom godine 2002.
Politički sustav
Zastupnički dom (House of Assembly) je zastupničko tijelo (parlament) s 15 zastupnika, a bira se općim izborima otprilike svake četiri godine. Gibraltar ima samo jednu izbornu jedinicu. Guverner najčešće imenuje vođu najjače stranke za premijera.
Iako je preko Velike Britanije dio Evropske Unije, određeni dijelovi evropskog zakonodavstva se ne primjenjuju na Gibraltar.
Cruztitla (razvrstavanje)
Cruztitla ima više značenja:
Contrada Procisa Vecchia 1, Avellino
Contrada Procisa Vecchia 1 je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Quernheim
Kvernhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Dipholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 447 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3251029.
Wheeler, Wisconsin
Viler je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 348, što je 31 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Tinas (razvrstavanje)
Las Tinas ima više značenja:
Iko Otrin
mini|Iko Otrin 1959. Iko Otrin (Zemun, 25. 1. 1931. – Ljubljana, 28. 7. 2011), slovenački plesač, baletni pedagog i koreograf.
Biografija
Završio Srednju baletnu školu u Ljubljani; istodobno apsolvirao studij muzičke historije na Akademiji za glasbo i historije umjetnosti na Filozofskom fakultetu; usavršavao se na Royal Academy of Dancing u Londonu, zatim kod Kurta Joossa (Njemačka) i u SAD. Kao plesač i koreograf bio angažiran u Ljubljani, Novom Sadu i Mariboru (1959-64 i od 1970); uz to se istakao kao odgojitelj mladih plesača, osobito u Baletnom studiju Mariborske opere. Kao plesač istakao se prije svega u ulogama pantomimskog i karakternog značaja. U Ljubljani je predavao ritmiku, povijesne i karakterne plesove te folklor, a u Mariboru klasični balet. Koreografirao je najviše u Mariboru i Novom Sadu, gdje je ujedno bio i šef baleta, a uz to još u Zagrebu, Los Angelesu i dr. Bio je koreograf i Ansambla narodnih igara i pesama Kolo iz Beograda.
Diochețirediu, Movilița
Diochețirediu je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Movilița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 759 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Trappe, Maryland
Trap je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.077, što je 69 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Canicce, Firenze
Canicce je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Florinas, Sassari
Florinas je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Santa Rosa el Oriente, La Trinitaria
Santa Rosa el Oriente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1408 m.
Šimljana
Šimljana je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Berek, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 124 stanovnika te 43 obiteljskih kućanstava.
Napad na Pearl Harbor
thumb|Gorući brodovi u Perl Harboru
Japanski napad na Pearl Harbor (američka luka na havajskome otoku Oahu) počeo je 7. prosinca 1941. u 7,50 h, i označio je početak rata na Pacifiku tijekom Drugog svjetskog rata.
Pozadina sukoba
Odnosi SAD-a i Carskoga Japana su se početkom 1940-ih uvelike pogoršali. Japan je već 1930-ih počeo komadati Kinu bez odobravanja SAD-a i europskih kolonijalnih sila, a kada su japanske trupe zauzele Francusku Indokinu, Amerika je odlučila nametnuti Japancima embargo na uvoz goriva. Japanu tako ni Nizozemska nije smjela davati gorivo koje je bilo potrebno Japancima za nastavak rata u Kini i ekspanziju gospodarstva. Rat je zbog toga bio neizbježan jer Japanci nisu željeli popustiti pred zahtjevima Amerikanaca da napuste cijelu Kinu.
Rijetko tko zna da su zapravo Amerikanci ispalili prve hice u Pearl Harbouru. Poslije ponoći Japanci su ispustili svoje najnovije i najtajnije oružje bile su to mini podmornice koje su ispuštene sa pravih velikih podmornica japanke carske flote zadatak tih podmornica je bio da uđu u samu luku te sa svoja dva torpeda koja su nosile unište američko brodovlje. Za upravljanje podmornicama izabrani su najbolji od najboljih no podmornice su potopljene ili su se nasukale a američki razarač je prije napada na Pearl Harbour uništio jednu od njih dubinskim bombama i svojim 127 milimetarskim topovima.
Japanska priprema
Japanci su brižljivo pripremili akciju napada zrakoplovstva na američku pomorsku bazu Pearl Harbor (na otoku Oahu dijelu Havajskog otočja). Piloti su se dugo pripremali za taj napad učestalim vježbama dok je japanski špijuni omogućili podatke o položaju brodova. Neposredno prije napada Japanci su poslali i izviđački zrakoplov koji je javio pozicije američkih brodova i zrakoplovnih baza. Za napad u relativno plitkoj vodi luke, Japanci su modificirali svoja torpeda drvenim krilcima na kraju torpeda tako da torpedo ne udari u dno. Amerikanci su znali da će izbiti rat s Carskim Japanom, no nisu ni mogli zamisliti da će Japanci napasti njihovu bazu na Pearl Harboru zrakoplovima s nosača. U Pearl Harbouru su koncentrirali većinu svojih bojnih brodova misleći da su ondje sigurni i spremni za djelovanje kada Japanci napadnu Filipine. Velika Britanija još je više podcjenjivla snagu i sposobnost japanske mornarice i zrakoplovstva pa je u Hong Kong poslala pojačanja koja, kada je rat izbio, nije mogla opskrbljivati. Jedino je SSSR znao za potencijalnu snagu Japana pa je na Dalekom Istoku imao poprilično velike vojne snage umjesto da ih koristi protiv Hitlera u Europi.
Japanska flota primicala se Havajima u geografskim širinama gdje plovidba nije bila uobičajena zbog snažnih vjetrova i visokih valova. Ta ruta je odabrana zato da Amerikanci ne bi saznali za primicanje snažnog flotnog sastava čija su udarna snaga bili šest velikih nosača zrakoplova: Akagi, Hiryu, Kaga, Shokaku, Soryu i Zuikaku. Havajima su se primakle i japanske podmornice koje su imale zadatak probiti se u luku i napasti brodove. Akciju je nadgledao Isoroku Yamamoto jedan od najsposobnijih admirala Japana. thumb|left|USS Arizona nakon napada
Tok napada
Prvo su se male podmornice pokušale probiti u luku, no to im ili nije uspjelo ili su pak promašile mete. Japansko zrakoplovstvo sa nosača je luku napalo oko 7 h i 40 min po lokalnom vremenu. Iako su Amerikanci posjedovali radar te njime zamijetili dolazak velikih formacija zrakoplova nikakva uzbuna u bazi nije podignuta sve dok Japanci nisu počeli zasipati vojne objekte (luku, aerodrome i hangare) bombama i torpedima. Iznenađenje je bilo potpuno, a Japanci su u kratkom roku uništiti i oštetiti gotovo sve američke zrakoplove na sletnim stazama. Američki brodovi su bili poredani u luci jedan uz drugi kao u mirnodopskim uvjetima te su ih japanski bombmarderi i torpedni zrakoplovi jedan za drugim potapali. U 8h 50 min uslijedio je i drugi napad koji je završio započeto. Sveukupno je u borbama sudjelovalo više od 300 japanskih zrakoplova.
Vinpocetin
Vinpocetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 350,454 Da.
Napad na Pearl Harbor
Tok napada
Japanci su izgubili u akciji 29 zrakoplova, 5 malih podmornica, oko 50 ubijenih pilota i podmorničara te jednog podmorničara koji je zarobljen. Amerikanci su imali gotovo 3300 ubijenih mornara, vojnika i pilota, više od 200 zrakoplova je uništeno ili oštećeno. Gotovo svi bojni brodovi u luci su bili oštećeni od kojih Oklahoma i Arizona te zastarjeli Utah više nikada nisu sudjelovali u borbama. Ostali su popravljeni te su korišteni u kasnijim okršajima u Drugom svjetskom ratu.
Posljedice napada su bile slijedeće: SAD je navijestio rat Japanu (Japanci su to već formalno učinili diplomatskom notom za vrijeme napada) i tako prekinuo godine izolacionizma. Japanci nisu uništili infrastrukturu luke niti potopili nosače zrakoplova koji su bili izvan nje, ali američka flota više nije bila u stanju da zaustavi njihovo zauzimanje Filipina, Hong Konga te jugoistočne Azije. Kasnije su Amerikanci uspjeli uvjeriti ostatak svijeta da je taj napad bio ratni zločin što im je postao jedan od argumenata za bacanje atomske bombe na Hiroshimu i Nagasaki. To je zaista zapanjujuće jer je Pearl Harbor vojna luka, a u samom napadu poginulo je tek 68 civila. Grad Honolulu koji se nalazi u blizini uopće nije bio bombardiran.
Cruztón (razvrstavanje)
Cruztón ima više značenja:
Temuera Morrison
Temuera Derek Morrison (26. decembar 1960 -) je novozelandski glumac koji je u domovini stekao slavu ulogom nasilnika Jakea Hekea u filmu Once Were Warriors, da bi potom nastupao u nizu holivudskih filmova, uključujući seriju Ratova zvijezda gdje je glumio lik Jango Fetta.
Jason Beghe
Jason Beghe (12. mart 1960 -) je američki glumac. Kao dječak je pohađao privatnu školu Collegiate School gdje se sprijateljio sa John F. Kennedyjem Jr. i Davidom Duchovnyjem od koga je potonjeg potakao da odabere glumački poziv umjesto karijere profesora književnosti. U njegovoj vlastitoj glumačkoj karijeri je najpoznatija uloga kvadriplegičara u filmu Monkey Shines. Beghe se 1994. priključio Scijentološkoj crkvi, ali ju je 2007. napustio i postao jedan od njenih najpoznatijih javnih kritičara.
Gornje Gnojnice
Gornje Gnojnice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Mostar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 526 stanovnika.
Corte Ernestina, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -5 m.
Cuacuilco (razvrstavanje)
Cuacuilco ima više značenja:
Las Torcazas (razvrstavanje)
Las Torcazas ima više značenja:
Kosmos-1643
Kosmos-1643 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1643 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 25. marta 1985. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1643 je bio osmatrački satelit.
Buffalo Bisons (1879-1885)
Znameniti igrači
Granja Charito, Ciudad Valles
Granja Charito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
El Chaparral, González
El Chaparral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Cuadrilla Nueva (razvrstavanje)
Cuadrilla Nueva ima više značenja:
Oak Ridge, Missouri
Ouk Ridž je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 243, što je 41 (20,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Horkestar
Horkestar (bivši Horkeškart ), je hor sa propratnim orkestrom iz Beograda. Za sastav je karakterističan amaterski hor odabran bez bilo kakve selekcije na osnovu sluha, kao i kulturni aktivizam.
Sastav je nastao jeseni 2000, kada je orkestar Škart pozvan da predstavi svoju samizdat-akciju tvoje govno - tvoja odgovornost u Centru za kulturnu dekontaminaciju u Beogradu. Za tu priliku, zbog izvođenja pesme Svete krave Arsena Dedića, trebalo je oformiti poseban hor. Radio oglasom (B92) slušaoci su pozvani na audiciju koja zapravo nije ni održana jer su svi prisutni primljeni bez ikakve provere sluha. Od tada se probe hora održavaju u Narodnoj biblioteci i REXu. Za prvih šest godina postojanja održali su oko 60 koncerata na najrazličitijim mestima, od seoskih osnovnih škola, izbegličkih kampova i pijaca do Muzeja savremene umetnosti i Ring-Ring festivala.
Široj javnosti na sebe skreću pažnju akcijom Nazad koja je održana 9. juna 2006. Tada je Horkeškart otpevao pesmu Nazad ispred: Rektorata BU, SANU, Patrijaršije SPC, Vrhovnog suda, Vlade Srbije. Oni ovako objašnjavaju akciju: „Ovaj nastup predstavlja direktnu kritiku nataloženih nazadnih pojava u društvu i institucija koje ih stvaraju ili makar ne sprečavaju“.
Pesme Horkeškarta su uglavnom samizdat, i dele se slobodno, a neke od njih se mogu skinuti sa njihovog sajta.
Burlington, Washington
Burlington je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.388 stanovnika.
Selvino, Bergamo
Selvino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1984 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 965 m.
Fluvanna County, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 25.691, što je 5.644 (28,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Amazonas, Rancho, Rincón de Romos
Las Amazonas, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
Bosco, Treviso
Bosco je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Al Kirā‘, Hajjah
Al Kirā‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1078 m.
Uehrde
Irde je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 998 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Volfenbitel Irde se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 107 metara. Površina opštine iznosi 24,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 998 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Comorâște, Forotic
Comorâște je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Forotic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 759 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
El Moral, Sahuayo
El Moral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Sahuayo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1735 m.
El Magueyal, San Pablo Cuatro Venados
El Magueyal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Cuatro Venados.
Šimljanica
Šimljanica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Berek, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 165 stanovnika te 57 obiteljskih kućanstava.
Goran Tribuson
Goran Tribuson (Bjelovar, 1948), jedan od najproduktivnijih i najčitanijih hrvatskih proznih pisaca.
Životopis
Diplomirao je i magistrirao (filmolgija) na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Kratke priče počinje objavljivati početkom 1970-ih godina 20. stoljeća u prvom valu tzv. fantastičara (Zavjera kartografa i Praška smrt), da bi se postupno opredijelio za žanrovsku prozu. Kritika je odmah uočila Tribusona kao najtipičnijeg predstavnika hrvatskih borgesovaca koji prvi među brojnima u toj struji postiže punu autorsku zrelost. Postupno napušta fantastiku, ali zadržava interes za srednjoeuropsku ikonografiju i težnju prema okultnome, što se očituje u njegovim romanima Snijeg u Heidelbergu, Čuješ li nas, Frido Štern (u cjelokupnom autorovom opusu jednom od najboljih njegovih djela), te Ruskom ruletu. Daljnji i brojni Tribusonovi romani dijele se na autobiografske i generacijski obilježene, mahom s temom iz zavičajnoga Bjelovara te analizom popkulturne mitologije svakidašnjice sedamdesetih godina (Polagana predaja, Povijest pornografije). U tu skupinu spadaju i dvije knjige autobiografskih eseja Rani dani (1977.) i Trava i korov (1999.). Drugi ciklus čine brojni Tribusonovi kriminalistički romani Zavirivanje, Siva zona, Noćna smjena i drugi, kojih je glavni junak bivši policajac Nikola Banić. Tim je romanima, uz one Pavla Pavličića, stvorio opus prihvaćen i od stručne kritike i od najšire čitateljske publike.
Dugogodišnji je urednik u Školskoj knjizi, redoviti je profesor filmskoga scenarija na Akademiji dramske umjetnosti. Od 2000. godine suradnik je Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti Razreda za književnost, a u lipnju 2008. godine postaje redoviti član Akademije.
Filmski scenariji
Izvor za bibliografiju:
Kosmos-1644
Kosmos-1644 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1644 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 3. aprila 1985. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1644 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Kosmos-1646
Kosmos-1646 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1646 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 18. aprila 1985. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Popboks
thumb|200px|Logo Popboksa Popboks je web-magazin na srpskom jeziku posvećen različitim oblastima popularne kulture.
Počeo je sa radom decembra 2004. godine na nasleđu časopisa „Džuboks“ (1974-1985) i „Ritam“ (1989-1995) i sadrži kompletne digitalizovane arhive ova dva magazina.
Popboks svakodnevno objavljuje muzičke, filmske i vesti iz ostalih srodnih područja, recenzije albuma, filmova, stripova i knjiga; izveštaje sa koncertnih, DJ i sličnih događaja, intervjue, tematski eseje i analize... Veoma aktivan je i forum čitalaca.
Posebna rubrika na Popboksu je „Scena“ na kojoj mladi domaći bendovi imaju mogućnost objavljivanja prvih pesama. Popboks je nekima od njih u okviru serijala „SCENA Uživo!“ organizovao prve veće koncerte u Beogradu.
Osnivač Popboksa je nekadašni kritičar "Džuboksa" Predrag Popović, izdavač Digimedia d.o.o., Beograd, glavni i odgovorni urednik od 2004. do 2009. je bio Goran Tarlać, a zatim Nebojša Marić.
Neki mediji (domaći i iz regiona), ocenili su Popboks kao najznačajni domaći sajt koji se bavi popularnom kulturom, smatrajući da je nezavisan, da u svojim tekstovima izražava „otvoren kritički stav“, i da se od nekih tematski sličnih domaćih medija izdvaja "poštovanjem profesionalne etike". . U avgustu 2013. godine web magazin Popboks је prestao sa radom.
Las Toronjas (razvrstavanje)
Las Toronjas ima više značenja:
Ojo de Agua, San Juan de los Lagos
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Vunasti majmuni pauci
Vunasti majmuni pauci (lat. Brachyteles) su rod primata iz porodice hvataša. Blisko su povezani s majmunima paucima i vunastim majmunima. Dijele se na dvije vrste: sjeverni vunasti majmun pauk i južni vunasti majmun pauk, koji su jedni od najugroženijih majmuna na svijetu. Žive u šumama jugoistočnog Brazila na nadmorskoj visini do 1600 metara.
Izgled
Najveći su među majmunima Novog svijeta. Dugi su 45-78 centimetara. Mužjaci su teški 12-15 kilograma, dok su ženke lakše sa svojih 9,5 do 11 kilograma. Krzno im je smeđe do crne boje, ali ponekad je i crvenkasto. Noge i ruke su prilagođene drnom načinu života, duge su i mršave. Rep je izrazito dug, dulji od tijela.
Način života
Dnevne su i arborealne životinje. Jutarnje sate provode tražeći sebi hranu, dok ostatak dana odmaraju. Žive u skupinama sastavljenim od 8 do 43 životinje. Biljojedi su, oko 50% njihove prehrane bazira se na listovima, 30% na plodovima, a ostatak čine drugi biljni dijelovi.
Poligamni su; mužjaci se često pare s više jedinki. Gestacija traje sedam ili osam mjeseci, te se najčešće rodi jedno mladunče, koje sa šest mjeseci počinje hodati i istraživati vlastitu okolinu. Majka ga doji dvije godine, a spolnu zrelost postiže s pet do sedam godina. Životni vijek ovih majmuna nije poznat.
Rodohrozit
Rodohrozit je važan izvor mangana. Najlepši primerci ovog minerala imaju kvalitet poludragog kamena, te se koriste u izradi nakita i u ukrašavanju. Ime potiče od grčke reči rodos što znači ,,ružičast,, i kros ,,boja,,. Ružičasta boja je karakteristična za većinu primeraka, mada neki mogu biti smeđi ili sivi. Povidni ružišasti minerali i primerci sa naizmeničnim crvenim i ružičastim trakama veoma su popularni. Mada rodohrozit je poznat već stotinama godina, tek je 1813, godine identifikovan kao poseban mineral. Uz piroluzit, rodohrozit je jedan od glavnih izvora mangana, koji se se široko primenjuje u fero magnetnim legurama i različitim vrstama čelika.