cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ukrajinska pravoslavna crkva u SAD
Istorija
Godine 1949, nad Joanom Teodorovičem, nekanonskim mitropolitom, bila je izvršena hirotonija po drugi put, kako bi odstranila sve sumnje u zakonitost njegovog dostojanstva. Zahvaljujući tome, mnoge parohije Ukrajinske pravoslavne crkve u SAD su se podvele pod njegovu jurisdikciju. Tim činom, Ukrajinska pravoslavna crkva u SAD je postala nekanonska, van opštenja sa pravoslavnim svijetom.
Godine 1971, nekanonski mitropolit Teodorovič je umro, a njegov nasljednik je postao Mstislav Skripnik. Godine 1990, on je u Kijevu bio izabran za tzv. patrijarha Ukrajinske autokefalne pravoslavne crkve. Njegova smrt 1993, izazvala je mnoge ozbiljne nesuglasice među pravoslavcima u Ukrajini, ali ukrajinski pravoslavci u SAD su se uzdržali od toga.
Dana 12. marta 1995, Ukrajinska pravoslavna crkva u SAD u potpunosti prelazi pod jurisdikciju Carigradske patrijaršije (u momentu njenog prelaženja imala je 150.000 vjernika i 200 parohija u SAD, Brazilu, zapadnoj Evropi...). Prelazak je priznat 1996. godine. Episkop Vsevolod, poglavar Ukrajinske pravoslavne crkve Amerike, postao je episkop s eparhijskim centrom u Čikagu, država Ilinois.
Savremeno stanje
Ukrajinska pravoslavna crkva u SAD ima 115 parohija, 2 manastira i 5 misija. Sastoji se iz tri eparhije: Centralne, Istočne i Zapadne.
Crkva u SAD dobija sveto miro od carigradskog patrijarha. Carigradski patrijarh potvrđuje izbor svih episkopa Ukrajinske pravoslavne crkve u SAD.
Četvoroelektronska tricentarska veza
Četvoroelektronska tricentarska veza je model koji se koristi za objašnjavanje postojanja pojedinih hipervalentnih molekula kao što su tetratomiska i heksatomska interhalogena jedinjenja, sumpor tetrafluorid, ksenon fluoridi, i bifluoridni jon. Ona je takođe poznata kao Pimentel–Rundlov tricenterski model po radu koji je objavio Džordž C. Pimentel 1951. godine. Taj rad je zasnovan na konceptima koje je ranije razvio Robert E. Rundl za elektron-deficijentno vezivanje. Proširena verzija ovog modela se koristi za opisivanje cele klase hipervalentnih molekula, kao što su fosfor pentafluorid i sumpor heksafluorid, kao i multicenterskog pi-vezinja, na primer kod ozona i sumpor trioksida.
Cilostazol
Cilostazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 369,461 Da.
Uniontown, Kansas
Juniontaun je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 272, što je 16 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bouilly (Marna)
Buji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 152 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 157 metara.
Josip Preskar
desno|mini|200px|Josip Preskar desno|mini|200px|Spomen-ploča u Vlaškoj ulici na kući ispred koje je u okršaju s ustašama smrtno ranjen Josip Preskar. Josip Preskar - Boltek (Osredek kraj Podsrede, 23. veljače 1920. — Zagreb, 9. ožujka 1943.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 1920. godine u Osretku kraj Podsrede, Slovenija. Kao obučarski radnik, zaposlio se u Zagrebu. Djelovao je u Ujedinjenom radničkom sindikalnom savezu.
Već u prvim danima rata, tijekom travnja 1941. godine, organizirao je udarne omladinske skupine i odbore Narodne zaštite u Zagrebu. Sudjelovao je u raznim sabotažama protiv ustaša.
U Zagreb je jednom došao neki bivši partizan, koji je odavao ustaškoj policiji pripadnike Narodnooslobodilačkog pokreta. Partijska organizacija je dala Preskaru nalog da ga likvidira. Pokušao ga je ubiti, ali ga je samo ranio, pri čemu su ga napali policajci. Unatoč rani koju je Preskar zadobio u borbi protiv policije, naposljetku je pronašao i likvidirao prokazivača.
Kao član Mjesnog komiteta SKOJ-a, sudjelovao je na partijskom tečaju na Kordunu. Poslije završenog tečaja, vratio se u Zagreb, gdje je nastavio ilegalni rad. Policija je cijelo vrijeme tragala za njim. Ušli su mu u trag u siječnju 1943. godine. Dana 9. ožujka, dok je s dvojicom drugova išao Petrovom ulicom u neku akciju, ustaše su mu se približili s leđa i teško ga ranili s nekoliko hitaca. Odveli su ga u bolnicu, gdje su ga podvrgli mučenju, ali nisu uspjeli saznati ni njegovo ime. Ubrzo je umro od posljedica teškog ranjavanja.
Nasljeđe
Ukazom Prezidija Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 20. prosinca 1951. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Koncesija
Koncesija predstavlja dozvolu javne vlasti koja se daje pravnim ili fizičkim licima, domaćim ili inostranim, za obavljanje određene delatnosti po unapred propisanim uslovima. Koncesija je regulisana zakonom o koncesiji.
Josip Preskar
Nasljeđe
Do 1990-ih, njegova bista je stajala u parku na Petretićevom trgu u Zagrebu.
Koncesija
Koncesija predstavlja pravni posao koji se ostvaruje između davaoca koncesije - koncedenta, i primaoca koncesije - koncesionara, sa ciljem ostvarivanja većeg stepena efikasnosti u eksploataciji predmeta ugovora o koncesiji. On je dvojak i odnosi se na iskorišćavanje prirodnih bogastava, odnosno dobara u opštoj upotrebi, ili delatnosti javnih službi,a realizuje se zaključivanjem Ugovora o koncesiji koji predstavlja formalan i dvostrano obavezan sporazum.
Koncesija jeste i koncesija po B.O.T sistemu (build-operate-transfer: izgradi-koristi-predaj) uključujući i sve oblike ovog sistema, a koji se zasniva na izgradnji ili rekonstrukciji i finansiranju kompletnog objekta, uređaja ili postrojenja, njegovom korišćenju i predaji u svojinu republike u ugovorenom roku.
Koncesije se realizuju uz poštovanje osnovnih principa:
Subjekti
Pravni odnos koncesije podrazumeva postojanje dve kategorije subjekata: koncedent i koncesionara. Koncedent je davalac koncesije, strana koja ustupa određena prava u domenu korišćenja prirodnih bogastava ili obavljanja delatnosti od opšteg interesa, a to može biti država, odnosno organ državne vlasti ili lokalne samouprave. Koncesionar je primalac koncesije, strana koja se obavezuje da će ustupljeno pravo koristiti u određenom vremenskom periodu, pod unapred potpisanim uslovima i uz plaćanje nadoknade. Koncesionar može biti fizičko ili pravno lice, koje ima državljanstvo ili nacionalnu pripadnost domaće, odnosno strane zemlje.
Pravni položaj stranih lica može biti trojak. Može biti izjednačen sa statusom domaćih subjekata i ograničen povodom ostvarivanja prava u pojedinim privrednim oblastima; pravo stranaca na dobijanje koncesije u određenim privrednim sektorima je isključeno, zbog zaštite nacionalnog interesa.
Predmet koncesije
Koncesija podrazumeva pravo korišćenja prirodnog bogatstva i korišćenja dobra u opštoj uredbi. U domaćem pravu, kao predmet koncesije može se pojaviti:
Istorija
Pravni institut koncesije, kao ustupanja određenih ovlašćenja držanve i javne vlasti privatnim licima, ustanovljen i široko primenjivan u rimskom pravu. Predmet koncesija bila je zemlja koja je od strane države ustupa privatnim licima ili opštinama. Država uspostavlja koncesioni sistem kako bi određena javna služba, za koju država nema dovoljno sredstava ili znanja da bi upravljala njenim poslovanjem, bila ustupljena fizičkom ili pravnom licu da je obavlja u opštem interesu i uz određenu nadoknadu. Najvažnije javne službe bile su: drumski saobraćaj, poštanske usluge i sistem električne energije.
Inicijativa
Koncesija se dodeljuje u posebnom, višestepenom i strogo formalnom postupku po osnovu konkursa koji objavljuje koncedent; može biti javan osim u slučajevima kada interesi bezbednosti nalažu da on bude zatvoren. Koncesija može biti dodeljena i po osnovu podnošenja pisama o zainteresovanosti koncesionara. U pravu Republike Srbije, predlog za dodeljivanje koncesije mogu dati nadležno ministarstvo za određenu privrednu oblast ili jedinica lokalne samouprave na čijoj se teritoriji nalazi predmet koncesije. Predlog za dodeljivanje koncesije upućuje se Vladi Republike Srbije.
Akt o koncesiji
Koncesioni akt se javno objavljuje i sadrži obeležja koncesionog posla i uslove o izboru koncesionara. Opšte informacije o prirodi koncesije su predmet koncesije, definisanje teritorije na kojoj ce se obavljati koncesiona delatnost, rok trajanja koncesije, uslovi i načini obavljanja koncesione delatnosti. Posebni elementi koncesionog akta odnose se na elemente tenderskog postupka, kriterijume za izbor najpovoljnije ponude i davanje garancije za izvršavanje koncesije. Koncesioni akt se donosi u formi zakona.
Javni tender i ugovor o koncesiji
Oglas o javnom tenderu se javno objavljuje uz navođenje bitnih elemenata koncesionog akta i pozivom za dostavljanje ponuda zainteresovanih ponuđača. Postupak javnog tendera sprovodi posebna tenderska komisija. Komisija rangira dostavljene ponude, prema kriterijumima i uslovima navedenim u koncesionom aktu. Nakon određivanja koncesionara, resorsno ministarstvo obaveštava sve učesnike o rezultatima sprovedenog tenderskog postupka. Učesnik tendera ima pravo prigovora na njegovo sprovođenje, a o tom prigovoru odlučuje Vlada Republike Srbije. U slučaju da izabrani koncesionar odustane, za zaključivanje ugovora o koncesiji poziva se sledeći najviše rangiran učesnik, s tim što Vlada ima pravo da odluči da se postupak javnog tendera ponovi. Ugovor o koncesiji se uvek zaključuje na određeni vremenski period i u pisanoj formi.
Prava i obaveze koncesionara
Bitan element ugovora o koncesiji je koncesiona naknada, kao cena koju koncesionar plaća za dobijena prava po osnovu koncesije. Kriterijumi za utvrđivanje koncesione naknade odnose se na vrstu, kvalitet, količinu i tržišnu vrednost koncersionog objekta. Koncesiona naknada se uplaćuje u državni budžet. Nakon prestanka koncesionog odnosa, koncesionar prenosi na koncedenta sve objekte i postrojenja koji su bili u funkciji objavljivanja koncesione delatnosti i oni postaju državna svojina.
Nacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu
Nacionalna i sveučilišna knjižnica (NSK, ranije Nacionalna i sveučilišna biblioteka, NSB) je javna ustanova u Zagrebu, u Hrvatskoj, koja obavlja bibliotekarsku i informatičku djelatnost nacionalne knjižnice Republike Hrvatske i središnje knjižnice Sveučilišta u Zagrebu.
Koncesija
Trajanje i prestanak koncesije
Koncesija u Republici Srbiji se daje na rok čiji je gornji limit utvrđen na 30 godina. Osnovni vid prestanka koncesionog odnosa jeste istek roka na koji je ugovor o koncesiji zaključen. Koncesioni odnos prestaje i usled otkupa koncesije, uz isplatu tržišne nadoknade koncesionaru, ili oduzimanjem koncesije zbog neobavljanja koncesione delatnosti, neispunjavanja ugovornih obaveza od strane koncesionara, ugrožavanjem životne sredine ili interesa bezbednosti.
Nacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu
Krađa knjiga 1980ih
U razdoblju između 1982. i 1987. godine, iz najveće hrvatske knjižnice je ukradeno oko 1300 knjiga, veduta, grafika, karata i ilustracija izdanja iz 16, 17 i 18. stoljeća. U pitanju je bila organizirna krađa starih i rijetkih (ili čak jedinstvenih) knjiga neprocjenjive kulturne vrijednosti, u cilju preprodaje na crnom tržištu. Većina knjiga je nepovratno izgubljena. NSK je u svom odštetnom zahtjevu navela štetu od milion tadašnjih njemačkih maraka (910 tisuća maraka za knjige i 98 tisuća maraka za ilustracije ).
Religija
thumb|380px| right|thumb|Simboli najčešćih svjetskih religija, odozgo nadolje, slijeva nadesno: [[kršćanstvo, judaizam, hinduizam, islam, budizam, šintoizam, sikizam, bahaizam, džainizam.]]
Religija je društvena pojava koja podleže određenim zakonima nastajanja, razvoja i nestajanja. Religiju možemo definisati i kao duhovnu povezanost jedne grupe ljudi sa nekim višim, svetim bićem, odnosno Bogom. Bog (na sanskritskom “gospodar hleba”) je ljudska zamisao o nekoj natprirodnoj, onostranoj sili. I sama reč religija vodi poreklo od latinske reči “religare” što znači ponovo svezati, prepovezati. Dakle, religija je oblik društvene svesti u kome se prirodne i društvene sile prikazuju kao natprirodne, nezavisne od čoveka, prirode i istorije. Svaka religija podrazumeva više ili manje jednostavno učenje koje se odnosi na suštinu, svrhu i poreklo svega postojećeg. Takođe, svaka religija podrazumeva određene oblike verskih zajednica, kao i određene obrede, ritualne radnje koje se obavljaju na posvećenim mestima, odnosno u određenim institucijama (crkve, džamije, sinagoge, hramovi...).
Kada, gde, kako i zašto su nastale prve religije?
Prvi oblici religije javljaju se još u prvobitnoj ljudskoj zajednici kao posledica čovekovog uviđanja da se mnoge stvari u prirodi dešavju i bez njegove volje i da on na te pojave ne može da utiče niti da ih kontroliše ma koliko se trudio. Takve pojave su na primer suše, poplave, munje, gromovi i slično. Tako je čovek došao na ideju o postojanju viših sila. Tako su u čovekovom umu nastali prvi oblici “bogova” koji su simbolizovali jedinstvene moći koje suvereno vladaju čovekovim postojanjem. Čovek je nastojao da ove više sile umilostivi molitvama i žrtvovanjem.
Podela religije
Postoje dvije vrste religija, politeističke religije i monoteističke religije. Za politeističke religije (grčki: poli - više, mnogo i theos - bog) karakteristično je verovanje u više bogova, različita božanstva koja vladaju različitim sektorima prirode i ljudskog delovanja. Politeizam je karakterističan za stare, prirodne, paganske religije. Politeističke religije su više ritualne, obredne nego teorijske. Politeističke religije uglavnom ne teže širenju za razliku od monoteističkih. Najznačajnije stare religije su bile politeističke (egipatska, starogrčka, rimska, odinizam...). Gotovo svi narodi na tlu Evrope su pre primanja hrišćanstva ispovedali razne paganske, prirodne, politeističke religije. Iako su politeističke religije po nastanku starije od monoteističkih, danas su gotovo iščezle (izuzetak su hinduizam i plemenske religije).
Za monoteističke religije (grčki: monos - jedan i theos - bog) je karakteristično obožavanje jednog boga, i to je osnovna razlika u odnosu na politeističke religije. Druga bitna razlika između politeističkih i monoteističkih religija je u tome što su politeističke religije mahom narodne religije, dok su monoteističke religije nadnacionalne i univerzalne (izuzetak je jevrejska religija) i u načelu se ne ograničavaju na jedan klan, pleme, narod ili državu. Monteističke religije nastajle su u periodu od šestog vijeka prije nove ere do sedmog vijeka nove ere.
U svim monoteističkim religijama mogu se naći izvesne zajedničke karakteristike. Prva zajednička karakteristika je već spomenuti univerzalni, nadnacionalni karakter. Druga - sve monoteističke religije su otkrivene, a to znači da su ih osnovali i utemeljili proroci - religijski i moralni reformatori kojima se, svakom ponaosob, otkrio, u duhu prikazao, bog. Treća zajednička karakteristika - sve monoteističke religije su soterološke (grčki: soter - spasilac) što znači da je prorok u isto vreme i spasilac, izbavitelj naroda. Četvrta zajednička karakteristika je protivčulno, asketsko i aseksualno stanovište koje zauzimaju sve monoteističke religije, stavljajući duhovno iznad materijalnog i telesnog, čak proglašavajući nagone i strasti zlim. Upravo ovu stranu religije oštro su kritikovali mnogi filozofi i naučnici, među kojima su najpoznatiji Zigmund Frojd i Fridrih Niče. Najzad, sve monoteističke religije su eshatološke (grčki eshaton - ono krajnje) što znači da prema ovim religijama postoji kraj sveta.
Monoteističke religije su hrišćanstvo, judaizam, budizam, islam, a dualistička religija je zoroastrizam.
Roosevelt, Arizona
Roosevelt je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 28 stanovnika.
Darien, Georgia
Derijen je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.975 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.975 stanovnika, što je 256 (14,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
220
thumb|Car [[Cao Pi sa svojim ministrima]]
Godina 220. (CCXX) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Antonija i Eutihijana (ili, rjeđe, godina 973. Ab urbe condita). Oznaka 220. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Love?
Love? je sedmi studijski album američke pjevačice Jennifer Lopez objavljen 29. travnja 2011. godine. Sadrži hit singlove "On the Floor", duet s Pitbullom i "I'm Into You", duet s Lil Waynom. Snimanje albuma je počelo 2009., te je datum izlaska najavljen za siječanj 2010. Ipak, nakon neuspjeha glavnog singla "Louboutins", Lopez i Sony Music Entertainment su završili svoju saradnju. 2010. Lopez je potpisala izdavački ugovor s Island Def Jam, pod čijem je etiketom izdat album Love? 28. travnja 2011.
Album uključuje miks prethodno snimanih pjesama, te novih pjesama koje su producirali Christopher Stewart, The-Dream i RedOne. Album je po žanru R&B, pop i hip hop.
Prvi singl s albuma, "On the Floor" je izdat 11. veljače 2011. i uključuje 2 rap strofe koje izvodi Pitbull. Taj singl je imao uspjeh na ljestvicama širom svijeta, te se plasirao u jedna od prvih pet mjesta na skoro svim glazbenim ljestvicama u svijetu, te je postao Lopezin najuspješniji singl u posljednih osam godina.
Singlovi
Pjesma "On the Floor" je objavljena kao prvi singl s albuma 11. veljače 2011. Pitbull je gostujući izvođač na pjesmi. Ova pjesma je prva s albuma koja se počela puštati na američkom i kanadskom radiju, nakon neuspjeha promotivnih singlova "Fresh Out the Oven" te "Louboutins". Pjesma je dostigla prvo mjesto u 18 zemalja, te se plasirala na 3. mjesto Billboarda Hot 100. U Ujedinjenom Kraljestvu "On the Floor" je postao Lopezin treći singl na prvom mjestu.
Pjesma "I'm Into You" je izdata kao drugi singl s albuma 1. travnja 2011. godine. Na njoj se pojavljuje Lopezin omiljeni reper, Lil Wayne. Glazbeni video za pjesmu je izdan 2. svibnja 2011.
Tijekom intervjua s Home Shooping Network Lopez je otkrila planove da se treći i četvrti singl izdaju zajedno. Internet sajt Digital Spy je objavio vijest da će pjesma produciranu od RedOnea "Papi" biti treći singl s albuma.
Case Drago, Padova
Case Drago je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Prezbiterijanstvo
Prezbiterijanstvo ili prezviterijanstvo je naziv za različite kršćanske crkve koje se temelje na kalvinističkoj teološkoj tradiciji unutar protestantizma te su organizirane po načelu prezbiterijanske crkvene uprave. Prezbiterijanska teologija u pravilu naglašava suverenitet Boga, autoritet Svetog pisma i nužnost Božje milosti kroz vjeru u Krista.
Moderno prezbiterijanstvo svoje institucionalne korijene vuče od vremena Škotske reformacije. Lokalnim kongregacijama upravljaju sjednice predstavnika kongregacije, a skupštinsko načelo se koristi i na drugim razinama odlučivanja (Prezbiterij, Sinod i Opća skupština). U teoriji, u prezbiterijanstvu ne postoje biskupi (episkopi); neke prezbiterijanske grupe u Istočnoj Evropi, pak, imaju biskupe. Funkcija starješine je još jedna specifičnost prezbiterijanstva: to su posebno zaređeni laici koji sudjeluju u upravljanju parohijama/župama i odlučivanju na svim razinima. Funkcija đakona je, pak, usmjerena prema brizi za članove crkve, njihove porodice i zajednice. U nekim kongregacijama aktivni starješine i đakoni služe mandat od tri godine pa se potom rotiraju. Funkcije pastora, starješine i đakona započinju sa zaređenjem; jednom kada je pastor zaređen, može zadržati titulu do kraja života. Osoba može istovremeno biti i starješina i đakon.
Korijeni prezbiterijanstva su u evropskoj/europskoj Reformaciji u 16. vijeku, gdje je posebno značajan uticaj/utjecaj Calvinove Geneve. Većina reformiranih crkava koje potiču iz Škotske su ili prezbiterijanske ili kongregacionalističke po svojoj organizaciji.
Dio prezbiterijanaca je u 20. vijeku/stoljeću igrao važnu ulogu u ekumenskom pokretu, uključujući Svjetski savez crkava. Mnoge prezbiterijanske denominacije su pronašle načine saradnje/suradnje sa drugim reformiranim crkvama kao i hrišćanima/kršćanima drugih tradicija, posebno kroz Svjetsku zajednicu reformiranih crkava. Neke prezbiterijanske crkve su ušle u uniju sa drugim crkvama, pogotovo kongregacionalističkim, luteranskim, anglikanskim i metodističkim.
Dvoelektronska četvorocentarska veza
150px|right 150px|right Dvoelektronska četvorocentarska veza je tip hemijske veze u kojoj četiri atoma dele dva elektrona pri vezivanju, sa neto redom veze od ½. Ovaj tip vezivanja se razlikuje od uobičajene kovalentne veze, u kojoj dva atom dele dva elektrona (2c-2e vezivanje).
Dvoelektronsko četvorocentarsko vezivanje je postulirano u pojedinim klasternim jedinjenjima. Na primer, boranski anjon B6H7-, je B6H62- oktaedar sa dodatnim protonom vezanim za jednu od trougaonih strana. Rezultat toga je da je oktaedar izobličen i BBBH romboidni prsten se može identifikovati u kome dolazi do 4c-2e vezivanja. Ovaj tip vezivanja je generalno vezan za elektron deficijentne romboidne prstene i relativno je novo polje israživanja, koje je komplementarno sa bolje poznatim poljem dvoelektronskih tricentarskih veza.
Primer čisto organskog jedinjenja sa dvoelektronskim četvorocentarskim vezivanjem je adamantilni dikatjon. Ova veza spaja četiri premoštena atoma u tetraedrskoh geometriji.
Tetracijanoetilen formira dianjonski dimer u kome su dva alkena spojena lice u lice četvorougaonom dvoelektronskom četvorocentarskom vezom. Razne čvrste soli ovog dianjona su izučavane da bi se odredila jačina veze i vibracioni spektroskopski detalji.
Cimetidin
Cimetidin je H2 blokator, antagonist histaminskih receptora koji brzo zaustavlja lučenje želudačne kiseline i pepsina iz želudačne sluznice. Kada se sedamdesetih godina prošlog veka pojavio bio je prava senzacija, prvi lek koji je uverljivo lečio peptički čir, pouzdanije nego bilo koji lijek do tada. Cimetidin blokira H2 receptore uzrokujući pad lučenja HCl, povisuje pH želuca i tako omogućava da se nadražena ili oštećena sluznica želuca obnovi. Cimetidin je u odnosu na druge H2 blokatore relativno toksičniji, može oštetiti jetru i bubrege, narušiti krvnu sliku, a mogući su i poremećaju rada srca. Stoga cimetidin danas sve više ustupa mesto novijim i manje toksičnim lijekovima kao što je ranitidin.
Farmako-terapijska grupa i delovanje
Cimetidin je reverzibilni, kompetetivni antagonist vezivanja histamina na H2 receptore. Visoko je selektivan i ne utiče na aktivnost H1 receptora ili na receptore ostalih autakoidnih hormona. Jačina blokiranja lučenja želudačne kiseline prouzrokova histaminom ili nekim drugim H2 agonistom zavisi od doze cimetidina. Stupanj inhibicije korespondira plazmatskoj koncentraciji cimetidina u širokom području. Osim toga, cimetidin blokira lučenje želudačne kiseline uzrokovane agonistima muskarina ili gastrina, mada taj učinak nije uvijek kompletan. Ovakav višestruki inhibitorni učinak nije rezultat nespecifičnog djelovanja na receptore histamina, muskarina ili gastrina, - takav učinak ukazuje na to da aktiviranje muskarinskih i gastrinskih receptora koristi histamin kao krajnji, zajednički medijator. Štaviše, histaminergična stimulacija parijetalnih stanica želuca važna je za pojačavanje signala koje pokreću acetilholin i gastrin kada djeluju svaki na svoj receptor. Svojstvo cimetidina da blokira i histamin i gastrin i acetilholin čini ga potentnim inhibitorom svih faza lučenja želudačne kiseline. Stoga cimetidin blokira lučenje želudačne kiseline i tokom gladovanja i tokom noći, a takođe i lučenje želudačne kiseline izazvano hranom, asocijacijom na hranu, rastezanjem želuca, insulinom ili kofeinom. Cimetidin smanjuje i volumen želudačnog soka i njegovu kiselost. Lučenje pepsina uopšteno pada paralelno sa smanjenjem volumena želudačnog soka. Lučenje intrinzičnog faktora je takođe smanjeno, ali apsorpcija vitamina B12, s obzirom da se intrinzični faktor i inače luči u višku, adekvatna je i tokom dužeg perioda lečenja cimetidinom. Koncentracija gastrina u plazmi nije znatnije poremećena, štaviše, nešto je povećana putem negativne povratne sprege zbog smanjene kiselosti želuca.
Farmakokinetički podaci
Cimetidin se brzo i potpuno apsorbira, uticaj hrane ili antacida je mali. Najviša koncentracija cimetidina u plazmi dostiže se nakon 1 do 2 sata. U jetri se cimetidin biotransformira rezultirajući u bioraspoloživosti cimetidina od 60%. Poluvrijeme eliminacije iznosi 2 do 3 sata. Eliminacije ide uglavnom preko bubrega, 60% cimetidina se luči u urin nepromenjeno, a ostalo su oksidacijski metaboliti cimetidina. Male količine cimetidina mogu se pronaći u izmetu.
Terapijske indikacije
Cimetidin se koristi za lečenje:
Mere opreza
Kod pacijenata s oštećenjem bubrežne funkcije doza cimetidina bi trebala biti smanjena zavisno od klirensu kreatinina. Hemodijaliza uspješno uklanja cimetidin, ali ne i peritonealna dijaliza. Praćenje dugoročnog učinka cimetidina tokom više od 15 godina, kao i šestogodišnja klinička istraživanja kontinuirane primene cimetidina nisu pokazale neočekivane nuspojave. Ipak, sigurnost dugoročne terapije cimetidinom nije u potpunosti ustanovljena i pacijenti na dugoročnoj terapiji trebali bi biti posebno nadgledani. Prije početka terapije želudačnih čireva cimetidinom mora se isključiti eventualna prisutnost malignog procesa putem, ukoliko je moguće, endoskopije i biopsije, zbog toga što cimetidin može maskirati simptome tumora želuca. Mora se biti svesno posljedica eventualne pogrešne dijagnoze pogotovo kod sredovečnih pacijenata ili starijih.
Interakcije lekova
Cimetidin može produžiti eliminaciju lekova koji se oksidativno metaboliziraju u jetri. Naime, cimetidin se metabolizira preko citohroma P450. Iako se interakcije između cimetidina i određenog broja lekova kao što su diazepam i propranolol jasno dokazane, klinički značaj imaju samo interakcije s oralnim antitromboticima, fenitoinom, teofilinom i intravenskim lidokainom. Preporučuje se pomno nadziranje pacijenta koji uzimaju cimetidin i oralne antitrombotike ili fenitoin i po potrebi treba smanjiti doze spomenutih lekova ukoliko to bude potrebno. Takođe, treba imati na umu da cimetidin može pojačati smanjenje broja krvnih stanica uzrokovano određenim lekova ili bolesnim stanjima.
Trudnoća i dojenje
Iako ispitivanja na životinjama i klinička praksa nisu otkrile nikakvu opasnost primene cimetidina tokom trudnoće i dojenja, i preklinička i klinička ispitivanja su pokazala da cimetidin prolazi kroz placentu i da se izlučuje u majčinom mleku. Korišćenje cimetidina tokom trudnoće i dojenja trebalo bi izbeći osim ukoliko je definitivno neophodno.
Doziranje
Maksimalna dnevna doza iznosi 2400 mg. Kod pacijenata s poremećajem bubrežne funkcije doza mora biti smanjena.
Odrasli
U pacijentima s čirom na dvanaesniku ili benignim želudačnim čirom, preporučuje se jednokratna dnevna doza od 800 mg pre spavanja. Inače, uobičajeno doziranje je 400 mg dnevno, ujutro i uveče. Ostali uhodani sistemi doziranja su: 200 mg tri puta dnevno uz obrok te dodatnih 400 mg pre spavanja (ukupno 1000 mg), a ukoliko takav režim doziranja nije efikasan, primjenjuje se 400 mg uz svaki od tri obroka te još 400 mg pre spavanja (ukupno 1600 mg dnevno). Početno lečenje bi trebalo trajati najmanje 4 nedelje (6 nedelja za benigni čir želuca), 8 nedelja za čir uzrokovan kontinuiranom primenom nesteroidnih antireumatika iako sami simptomi obično ranije nestaju. Većina čireva se zalečuje tokom toga razdoblja terapije, ali u nekim slučajevima potrebno je i dalje lečenje da bi došlo do potpunog izlečenja. Lečenje se može nastaviti i tokom dužeg perioda kod onih pacijenata kojima smanjenje kiselosti želudačnog soka donosi znatnu zdravstvenu korist, a doza se može smanjivati dokle god pacijent reagira na liječenje, na primer jednokratna doza od 400 mg pre spavanja ili 400 mg ujutro i naveče. Kod pacijenata koji su dobro reagovali na inicijalnu terapiju benignog peptičkog čira recidiv se preventira jednodnevnom dozom od 400 mg pre spavanja ili s 400 mg ujutro i pre spavanja.
Kod lečenja GERB-a, primjenjuje se 400 mg četiri puta dnevno, uz obroke i pre spavanja tokom četiri ili osam nedelja. Kod pacijenata s vrlo jakom sekrecijom želudačne kiseline (npr. Zollinger Ellisonov sindrom) neophodna je doza od 400 mg ili povećanje doze po potrebi.
Za prevenciju krvarenja zbog stres ulceracija kod posebno teških pacijenata primjenjuju se doze od 200 do 400 mg svakih 4 do 6 sati. U pacijenata s rizikom od ovog sindroma daje se doza od 400 mg cimetidina 90 do 120 minuta pre uvođenja u opštu anesteziju, a kod porodilja na početku poroda. Doza od 400 mg se ponavlja svakih 4 sata dok god postoji rizik s tim da treba imati na umu da je maksimalna dnevna doza 2400 mg. Kod sindroma kratkog crijeva (koji se može javiti nakon hirurškog lečenja Crohnove bolesti), uobičajena doza zavisi o individualnom reagiranju na terapiju. Za smanjenje degradacije suplemenata pankreatičnih enzima (pankreatin) primjenjuje se doza od 800 do 1600 mg (u zavisnosti o odgovoru) u 4 doze.
Nuspojave
Do sada je širom sveta cimetidinom lečeno više od 56 miliona pacijenata, ali nuspojave nisu često bile prijavljivane. Najčešće nuspojave bile su proliv, vrtoglavica ili osip, obično blag i prolazan te osjećaj umora. Takođe bilo je slučajeva ginekomastije, ali pokazalo se da je bila reverzibilna i povukla se nakon prestanka uzimanja cimetidina.
Povremeno se može javiti reverzibilno oštećenje jetre, a retko se može javiti i hepatitis. Primećena su i reverzibilna konfuzijska stanja pogotovo kod starijih teže bolesnih pacijenata (obično kod pacijenata s poremećajem bubrega). Halucinacije, depresija se mogu javiti rijetko. Takođe, rijetko se mogu javiti trombocitopenija i leukopenija, uključujući i agranulocitozu, ali se obično povuku nakon prestanka uzimanja cimetidina. Prijavljeni su i retki slučajevi alergijskog vaskulitisa. Vrlo retko se može javiti pancitopenija i aplastična anemija, intersticijski nefritis, akutni pankreatitis, vrućica, glavobolja, mijalgija, artralgija, sinus bradikardija, tahikardija i srčani blok. Takođe, vrlo su retki slučajevi anafilaktičkog šoka. Postoje prijavljeni i slučajevi alopecije i impotencije, ali nema dokaza uzročno-posljedične povezanosti s uzimanjem cimetidina. Prijavljeni su i izolovani slučajevi povećanja plazmatskog kreatinina ali bez kliničke značajnosti.
Ingelfingen
Ingelfingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Hoenloe. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.821 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8126039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hoenloe Ingelfingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hoenloe. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 217 metara. Površina opštine iznosi 46,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.821 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 125 stanovnika/km².
Helenwood, Tennessee
Helenvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 865, što je 19 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dinastija Wei
Dinastija Wei (魏朝) označava dvije različite dinastije u historiji Kine:
Auricarro, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 652 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Ciklopiroks
Ciklopiroks je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 207,269 Da.
1511
Godina 1511 (MDXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Brignon (Gornja Loara)
Brinjon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 544 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 954 metara (maksimalnoj 1.127 m, a minimalnoj 698 m).
Allendale, New Jersey
Alendejl je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Rough Rock, Arizona
Rough Rock je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 414 stanovnika.
Kanalski otoci
mini|Kanalski otoci Kanalski otoci (ostrva), poznati i kao Normanski otoci ili Anglo-normandijski otoci (engleski: Channel Islands, francuski: îles anglo-normandes ili îles de la Manche) nalaze se u kanalu La Manche, zapadno od francuskog poluotoka Cotentin. Ponekad se nazivaju i normandijsko otočje, jer su dio historijske provincije Normandije. Otoci nisu dio Ujedinjenog Kraljevstva, nego su vlasništvo Vojvode od Normandije. Taj naslov nosi monarh Engleske od osvajanja Engleske od strane Vilima Osvajača 1066. godine, tj. od bitke kod Hastingsa. Budući da otoci nisu dio Ujedinjenog Kraljevstva, nego krunski posjedi engleskog monarha, nisu u Evropskoj Uniji.
Geografija
Nazivi otoka su na orginalnom normandijskom jeziku. Isti nazivi se koriste i u francuskom i djelomično u engleskom jeziku. Glavno pravilo u davanju imena otocima je da veći otoci imaju sufiks -ey, a manji sufiks -hou. To pravilo je naslijeđeno još iz starog normanskog jezika (sufiksi ey i holmr).
Historija
mini|200px|Statua La Gran'mère du Chimquière (Saint Martin, Guernsey) Otoci su pripojeni Vojvodstvu Normandije 933. godine. 1066. godine Vilim Osvajač je napao i osvojio Englesku i postao kralj Engleske. 1204. godine, kralj je izgubio svoje teritorije u kontinentalnoj Normandiji, jedino su pod njegovom vlasti ostale Kanalski otoci, koji su se vodili kao odvojeni krunski posjedi.
Oba bailiwicka (ili bailliagea) imaju odvojenu samoupravu još od 13. vijeka. Mnogi misle da Kanalski otoci tvore jedno političku jedinicu, ali ova dva bailiwicka politički nemaju ništa zajedničko. Ne postoje zajednički zakoni, izbori ili neko predstavničko tijelo, iako se oba dva bailiwicka često međusobno politički konzultiraju. Ne postoje zajedničke novine ni radio stanica, jedino imaju zajedničku televizijski program, Channel Television.
Otoci su od 17. vijeka postali blisko politički i trgovinski povezani sa Sjevernom Amerikom. Engleski kralj Karlo II. je u znak zahvalnosti za pomoć dok je bio u egzilu na Jerseyu, nazvao jednu svoju koloniju u Americi, New Jersey, koja je danas savezna država SAD-a.
Tokom Drugog svjetskog rata, Kanalski otoci su bili jedini britanski teritorij koji su okupirali Nijemci. Tokom nacističke okupacije, mnogo je lokalnog stanovništva odvedeno na kontinent u radne logore, a otočni Židovi su odvedeni u koncentracijske logore. Nacisti su na otoke doveli veliki broj Rusa i ostalih ljudi iz Istočne Evrope, kako bi im gradili utvrde (koje su danas turističke atrakcije). Nacistička okupacija je bila vrlo teška za otoke, jer je vladala velika glad.
Politika
Kanalski otoci su podjeljeni na dva samoupravna dijela koja se na engleskom nazivaju bailiwick,a na francuskom (i lokalnim varijantama tog jezika) bailliage. Bailiwicki su:
Oba bailiwicka nisu u Ujedinjenom Kraljevstvu, nego su krunski posjedi vojvode od Normandije (engleskog kralja ili kraljice). Otoci nemaju svoga predstavnika u britanskom parlamentu i imaju odvojeni pravosudni sustav.
Na čelu svakog bailiwicka je bailiff. Bailiff je najviša titula u bailiwicku i osim što je na čelu zemlje, pod njegove dužnosti spada i pravosuđe.
Kanalski otoci nisu dio Evropske Unije. Svaki građanin nekog od Kanalskih otoka ima britansko državljanstvo, ali nema evropsko "državljanstvo". To znači da se nemogu slobodno kretati unutar granica evropske zajednice.
Ekonomija
Turizam je glavna gospodarska aktivnost na manjim otocima, uz poljoprivredu. Glavna gospodarska aktivnost otoka Jersey i Guernsey od 1960-ih je bankarstvo. Poljoprivredni sektor je puno više razvijeniji na Guernseyu, nego na Jerseyu koji većinom ovisi o bankarskom sektoru.
Oba bailiwicka (ili bailliagea) izdaju svoje vlastite novčanice i kovanice. Pogledajte članke jerseyska funta i guernseyska funta.
Kultura
mini|Pogled sa sjeverne obale Jerseya, Jethou, Herm i Sark su vidljivi u daljini Normanski ili normandijski jezik je dugo bio glavni jezik na otocima, do anglikalizacije u 19. vijeku čiji su nositelji bili engleski doseljenici.
Victor Hugo je proveo više godina u egzilu na Kanalskim otocima, prvo na Jerseyu, a kasnije na Guernseyu gdje je napisao Jadnike (Les Misérables).
Sportaši s Kanalskih otoka, brane boje svoga otoka na Igrama Commonwealtha (Commonwealth Games). Otočki sportaši su tradicionalno dobri u streljaštvu.
Tradicionalna sportska boja Guernseya je zelena, a Jerseya crvena.
Otočani s glavnih otoka imaju tradicionalno nadimke po životinjama: T
Kršćanstvo je došlo na otoke u 6. vijeku. U doba reformacije stanovništvo otoka je prešlo na kalvinizam. Anglikalizam je nametnut u 17. vijeku, ali većina stanovnika se okrenulo metodizmu. Danas također postoji znatni broj katolika, većinom Francuzi iz Bretanje i Normandije.
Sport
Ovi otoci imaju svoje nogometne sastave, a na njima se igra i hokej na travi, za koje Jersey, Man i Guernsey imaju svoje saveze, a jedinstveni sastav Kanalskih otoka igra u engleskim nižim ligama.
Media, Pennsylvania
Midija je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.327, što je 206 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Održavanje klarineta
thumb|right|250px|Posle sviranja, očišćen klarinet pakujemo u kutiju, koja ga štiti od lomova, promena temperatura i vlage. Po završetku vežbanja, svaki deo klarineta treba strpljivo obrisati. Ovim načinom sprovodimo higijenu i sigurno produžavamo vek instrumentu.
Neobrisane kapljice se slivaju u jastučiće i oni trule, dok drvo bubri i može da naprsne (najčešće burence i gornje telo). thumb|right|70px|Brisanje klarineta. Metalne delove, takođe, brišemo do ponovnog sjaja. Tako čist klarinet pakujemo u kutiju, koja ga štiti od lomova, promena temperatura i vlage.
Kada i kako treba brisati klarinet
Njega samo operemo mlakom vodom (ne i plutu) i bez pritiskanja pažljivo obrišemo vatom ili mekom krpom. thumb|right|250px|Krpa za brisanje klarineta.
Krpa za brisanje klarineta
Krpu za brisanje možemo lako napraviti:
P-Toluinska kiselina
P-Toluinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,148 Da.
Collina, Pescara
Collina je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Jačina veze
U hemiji, jačina veze je stepen do kojeg je svaki atom vezan za drugi hemijskom vezom doprinosi valenci tog drugog atoma. Jačina veze je intimatno vezana sa redom veze i može se kvantifikovati koristeći:
Ana Rucner
Životopis
Rođena je u glazbeno nadarenoj obitelji. Njezina majka Snježana je čelist i solist u zagrebačkom Hrvatskom narodnom kazalištu, dok je otac Dragan violist i solist u Zagrebačkoj filharmoniji.
Jačina veze
Jedan drugi kriterijum jačine veze je kvalitativna relacija između energija veze i preklapanja atomskih orbitala veza (Poling i Muliken). Što više se orbitale preklapaju, to se u većoj meri vezujući elektroni nalaze između jezgara i stoga su jače veze. Preklapanje je neophodno radi formiranja molekulskih orbitala. Stepen preklapanja se može izračunati primenom integrala preklapanja.
Ana Rucner
Životopis
Ana je već u djetinjstvu pokazala darovitost za glazbu, a za vrijeme srednjoškolskog obrazovanja i studija (od 1993. do 2003.) stalno je bila angažirana u Mariborskoj filharmoniji.
Poznata je osobito postala nakon izlaska spota Oda radosti, koji promovira hrvatski turizam.
Manderson, Wyoming
Manderson je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 114, što je 10 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aprobacija
Aprobacija (approbatio, "odobrenje") je izraz koji u najširem smislu označava odobravanje nekog čina ili osobe od strane za to ovlaštenog svjetovnog ili religijskog tijela. U užem smislu se pod time podrazumijeva dozvola za obavljanje svećeničke djelatnosti koju u Rimokatoličkoj crkvi po kanonskom pravu daje biskup.
Cinolazepam
Cinolazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 357,766 Da.
Katja Restović
Katja Restović (Zagreb, 11. siječnja 1964.) hrvatska je kazališna redateljica, redateljica videospotova i filmova.
Životopis
Diplomirala je 1988. godine kiparstvo u klasi akademskog kipara Josipa Diminića i Modnu fotografiju u klasi vizualnih komunikacija na Filozofskom fakultetu u Rijeci. Godine 1998. završava Imaginarnu filmsku akademiju u Grožnjanu u klasi Rajka Grlića, Karpa Godine te Nenada Puhovskog gdje potpisuje dokumentarni film „Masayuki Nagase“ te postaje članom (najznačajnija hrvatska nezavisna dokumentarna produkcija). Nagrađena je za slikarstvo Likovno stvaralaštvo mladih Pazin te Grisia 1986., Rovinj. Izlagala je samostalno nekoliko puta. Autorica je zaštićene maske Karnevala Rijeka “Moretto” i službene uniforme za europsku kampanju turizma, Ministarstva turizma Hrvatske.
Članica je Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog udruženja književnika te Udruženja Hrvatskih filmskih redatelja. Dobitnica je nagrade za životno djelo, Tekstilno-tehnološkog fakulteta u Zagrebu (autorica Festivala Fashion News 1990 -1997).
Objavila je tri romana pod pseudonimom Eva Lucas a od 2010. godine aktivno se bavi teatrom. Napisala je 2 mjuzikla („Svi smo mi isti ( ispod kože)“, „ Kraljevna na zrnu graška“) te  2 komedije ( „Na brzaka“ i „Noć kazališta“). Autorica je foto bienalla te Festivala komedije “Zlatni Zub” ( osnovan 2007.g).
Ballet Mécanique
Ballet Mécanique je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Fernanda Légera i Dudleya Murphyja. Predstavlja umjetničko ostvarenje dadaističkog pravca, a za njega je George Antheil napisao avangardni sountrack koji je, međutim, svojim trajanjem nadmašio sam film. Ballet Mécanique, u čijoj izradi je sudjelovao i znameniti fotograf Man Ray, se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja ranog eksperimentalnog filma.
Katja Restović
Životopis
Kao redateljica, scenaristica i montažerka potpisuje više od 1200 video glazbenih spotova (HR/ BiH / SLO/ US/ I/ A). Godine 2012. postaje članomicom udruženja Istarskih fotografa te aktivno izlaže u zemlji i inozemstvu kao fotograf. Sudjelovala je na Libertas Film festivalu s kratkim dokumentarnim filmom “Maria Bakker”. Režirala je i montirala kratkometražni film “Krvavi mjesec”, te kratke dokumentarne filmove:  „ Followers of Crist gospel choir“, „ Earl Bynum & As We Are feat. Cora Armstong“, „Jovan Kolunđija“. Od 2012. godine radi na  predprodukciji igranog filma  “Vrata Iskupljenja” čija je koautorica.
Filmografija
mini|lijevo|300px|Katja Restović
Krađa knjiga iz Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
Krađa, odnosno Pljačka knjiga iz Nacionalne i sveučilišne biblioteke u Zagrebu je bilo višegodišnje protupravno oduzimanje knjiga, slika i drugih dragocjenosti koje se odvijalo od 1982. do 1987. godine, a prilikom koga je otuđeno i nepovratno nestalo mnogo knjiga i drugih predmeta neprocjenjive vrijednosti. Predstavljao je jedan od najspektakularnijih imovinskih delikata u povijesti SR Hrvatske i SFRJ, odnosno najvećih skandala s kraja 1980-ih.
Pljačku je počinila tročlana grupa na čijem je čelu bio Aleksandar Milles, sin uglednog novinara Konstantin Millesa, koji je u vrijeme početka pljačke imao 18 godina. Prije toga se bavio raznim poslovima, tijekom kojih je čistio tuđe podrume i tavane; tada bi često pronašao stare knjige koje je počeo sakupljati, a potom i preprodavati na na zagrebačkom Cvjetnom trgu. Okupivši dva suradnika, od kojih je jedan bio student, a drugi kuhar, godine 1982. su počeli sustavno otuđivati knjige, koristeći tadašnje slabe mjere sigurnosti u NSK; tako bi danju posjećivali knjižnicu kao njeni registrirani članovi te ostavljali otvorene prozore kroz kojih bi se provukli noću. Prikupljene knjige su počeli preprodvati u Austriji; s vremenom su upoznali brojne vlasnike antikvarnica, trgovce knjigama i kolekcionare; zahvaljujući njima su stekli veliku količinu novca, od kojih je Milles dio uložio u vlastitu videoteku.
Potkraj 1986. je na tadašnjoj granici SFRJ i Austrije uhićen austrijski antikvar s knjigama koje su potjecale iz Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu. O tome je izviještena zagrebačka milicija, koja je relativno brzo identificirala osumnjičenike; međutim, odlučeno je da se uhićenjima pričeka. Do privođenja je došlo tek 21. ožujka 1988. godine.
Suđenje je počelo 4. svibnja 1989. i trajalo je pet mjeseci. Miles je osuđen na petnaest godina zatvora, student na četiri, a kuhar na tri, dok su manipulanti-pomagači iz knjižnice dobili manje kazne. Nakon žalbe Vrhovni je sud svima umanjio kazne, Milesova je smanjena na devet godina. Utvrđeno je kako je trojac osim u Zagrebu krao knjige i u dvorcu Golubovec u Donjoj Stubici. Ukupan broj ukradenih knjiga bio je 1.398, a među njima su se nalazili rijetki i vrijedni naslovi iz 16., 17. i 18. stoljeća. Okvirna šteta iznosila je prema procjenama 1.502.000 tadašnjih njemačkih maraka.
Otprilike polovina ukradenih knjiga završila je u Beogradu, dio na raznim lokacijama u Austriji, a prema Milesovu iskazu prodavao ih je i u Italiju, Njemačku, Veliku Britaniju i SAD. Većina ih je vraćena u Zagreb.
Milesov boravak u zatvoru obilježavaju njegovi pokušaji samoubojstva i jedan pokušaj bijega godine 1994., kada je jednog policajca na ulici uzeo kao taoca. U svom naumu uspio je 1995., kada je počinio samoubojstvo popivši veliku količinu tableta. Novac koji ja zaradio od prodaje knjiga nikada nije pronađen.
Slučaj Aleksandra Milesa i krađe knjiga iz Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu u aktualno vrijeme pojačano su pratili mediji, a krajem 2000-ih obrađen je i u rekonstrukciji kriminalističkog magazina „Istraga“ na Novoj TV.
Cartignies
Kartinjije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1128 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 213 m, a minimalnoj 140 m).
Konobar
Konobar ili kelner, je osoba u ugostiteljskom objektu koji poslužuje goste hranom i pićem.
Obadvije riječi potječu od njemačkog - kellner, a ona pak od latinske - cellenārius = podrumar. Konobar je doslovni prijevod nastao krajem 19. vijeka, da zamjeni dotad rasprostanjeni izraz - kelner.