cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Singapur
Transport
Singapur je malo ostrvo sa visokom gustinom naseljensti, stoga postoji potreba da se ograniči broj vozila u privatnom vlasništvu na putevima. Kupci automobila moraju da plate carinu u visini od jedne i po tržišne cene automobila i da se nadmeću na aukciji za Singapursku saobraćajnu dozvolu. Ova dozvola omogućuje da se vozilo koristi deset godina. Samo cena saobraćajne dozvole često prelazi cenu novog Poršea Bokster u SAD. Cene automobila su generalno značajno više u Singapuru u odnosu na ostale zemlje Engleskog govornog područja. Iz tog razloga samo 1 od 10 porodica poseduje automobil.
mini|desno|300p|[[Elektronska naplata puteva|ERP konzola na putu]]
Većina Singapurskih stanovnika putuje pešice, biciklom, autobusom, taksijem i vozom. Dve kompanije nude usluge autobuskog prevoza: SBS Tranzit i SMRT Korporacija. SMRT takođe upravlja i sistemom gradskih vozova. Postoji i desetak taksi kompanija u Singapuru koje zajedno imaju 25.000 taksi vozila. Taksi je popularan vid javnog prevoza jer su vožnje relativno jeftine u poređenju sa drugim razvijenim zemljama.
Sinagpur ima putnu infrastrukturu u dužini od 3356 km, računajući i 161 km auto-puteva. Singapurski plan za naplatu zagušenja u saobraćaju, koji je uveden 1975. godine, je prvi takav plan na svetu, i podrazumeva mere kao što su stroge vlasničke kvote za automobile i poboljšanja u javnom prevozu. Unapređen je 1998. godine i preimenovan u Elektronska naplata puteva u sistem je uvedena elektronska naplata putarine, elektronsko prepoznavanje vozila i tehnologiju video nadzora.
Singapur je jedan od glavnih transportnih čvorišta u Aziji, zbog svoje pozicije koja se nalazi na mnogim pomorskim i vazdušnim rutama. Singapurska luka kojom upravljaju PSA Internešnal ( i Džurong Port ( bila je druga u svetu 2005. godine po obrađenoj bruto tonaži, sa 1.15 milijardi bruto tona robe, ili u transportovanim kontejnerima, 23.2 miliona TEU kontejnera. Takođe je bila i druga u svetu iza Šangajske luke po obrađenoj tonaži robe, sa 423 miliona tona robe. Uz to, luka je najveća svetska među-luka kao i najveći svetski centar za dopunu brodova gorivom.
Singapur je avio čvorište za Jugoistočnu Aziju i međustanica za Kengursku rutu između Sidneja i Londona. Postoji ukupno osam aerodroma na ostrvu a Singapurski Čangi Aerodrom je domaćin mreži od 80 avio-kompanija koje povezuju Singapur sa 200 gradova i 68 zemalja. Ocenjen je kao jedan od najboljih međunarodnih aerodroma od strane međunarodnih turističkih časopisa, kao i za najbolji aerodrom 2006. godine od strane Skajtreksa Nacionalni avio-prevoznik je Singapur erlajns.
Resursi
Bez prirodnih slatkovodnih reka i jezera, glavni domaći izvor vodosnabdevanja u Singapuru je kišnica, koja se sakuplja u rezervoarima ili kolektorima. Oko polovine singapurske vode dolazi od kiše sakupljene u tim rezervoarima, dok većina ostale vode dolazi iz Malezije. Dve zemlje duže vremena vode spor oko sporazuma koji je potpisan tokom kolonijalnog doba a odnosi se na korišćenje vode.
Trenutno se gradi još kolektora, pogona za reciklažu vode i fabrike za desalinizaciju vode. Ova strategija „četiri slavine“ ima za cilj da smanji zavisnost od inostranog snabdevanja i da poveća raznolikost izvora pijaće vode.
Singapur ima mrežu rezervoara i kolektora. Do 2001. godine postojalo je 19 rezervoara neprečišćene vode, 9 postrojenja za preradu i 14 rezervoara za skladištenje pijaće vode koji služe za podmirenje domaćih potreba. Marina Baraž je brana koja se gradi oko rukavca tri Singapurske reke, i koja će do 2009. godine stvoriti veliki rezervoar sveže vode. Kada se izgradi, ovaj rezervoar će povećati kapacitet prikupljanja kišnice na dve trećine površine države.
Istorijski posmatrano, za polovinu potrošnje vode Singapur se uvek oslanjao na uvoz iz Malezije. Međutim, dva sporazuma o vodi po kojima je Singapur bio snabdevan ističu 2011. i 2061. godine i dve države su u sporu oko cene vode. Bez rešenja ovog spora na vidiku, Singapurska vlada je odlučila da poveća potrošnju sopstvenim zalihama. Gradi se ili je predložena izgradnja još pogona za reciklažu vode kao i fabrika za desalinizaciju da bi se smanjio uvoz vode.
Dioniz
Dioniz i kršćanstvo
Dionizijska mitologija poslije će naći svoje mjesto unutar kršćanstva. Postoje mnoge paralele između legenda o Dionizu i Isusu. Obojici je majka smrtna žena, a otac vrhovno božanstvo. Oboje su se vratili iz mrtvih i pretvorili vodu u vino. Također postoje tvrdnje da kršćanska tradicija jedenja i pijenja tijela i krvi Kristove, da bi mogli osjetiti Isusa u sebi, također potječe od dionizijskog kulta. Dioniz je također poseban u odnosu na sva druga božanstva s Olimpa po tome što je on božanstvo koje su pojedini sljedbenici osjećali unutar sebe (u manje benignom primjeru utjecaja Dioniza na kršćanstvo, za Dionizove sljedbenike kao i za sljedbenike Pana govori se da su imali utjecaj na moderno viđenje Sotone).
Domagoj Antolić
Domagoj Antolić (Zagreb, 30. lipnja 1990.) je hrvatski nogometaš, igrač zagrebačkog Dinama. Igra na poziciji veznog igrača.
The Searchers (razvrstavanje)
The Searchers ili Searchers se može odnositi na :
Domagoj Antolić
Klupska karijera
Nogomet je počeo igrati sa 6 godina u NK Ponikve a s 10 godina "skauti" Dinama ga dovode u Maksimir te je nakon toga prošao sve Dinamove mlađe uzrasne kategorije a prvoj momčadi Dinama se priključio početkom 2008. godine te je u proljetnom dijelu sezone 2007./08. zabilježio 6 službenih nastupa. Nešto više od slijedećih godinu dana provodi na posudbi u tadašnjem drugoligašu Lokomotivi. U međuvremenu u siječnju 2009. godine potpisao je profesionalni ugovor s Dinamom u trajanju od sedam i pol godina i pridružio se prvoj momčadi na zimskim pripremama ali se nije uspio nametnuti treneru i izboriti mjesto u početnoj postavi. Novu priliku u Dinamu dobio je u drugom dijelu sezone 2009/10, nastupivši na 10 ligaških utakmica no, standardni prvotimac ipak nije uspio postati. U kolovozu 2010. godine nakon dva kola 1. HNL sezone 2010/11., prelazi u zagrebačku Lokomotivu gdje već u prvom susretu, na utakmici trećeg kola protiv NK Istre 1961, postiže pobjedonosni pogodak. U naredne tri sezone jedan je od glavnih igrača Lokomotive i jedan od najzaslužnijih za sjajne rezultate kluba s Kajzerice. Odlične igre u Lokomotivi nisu ostale nezapažene i od sezone 2013/14, Domagoj Antolić je ponovno u Maksimiru plavom dresu Dinama ali ovaj puta u znatno značajnijoj ulozi nego ranije.
Reprezentativna karijera
Igrao je za sve mlađe kategorije, a u seniorskoj reprezentaciji još nije nastupio.
Klupska
Dinamo Zagreb
Srećko Bogdan
Srećko Bogdan (Mursko Središće, 5. siječnja 1957.), bivši hrvatski i jugoslavenski nogometni reprezentativac te sadašnji trener. Po vokaciji je bio obrambeni igrač, ali je kao izvrstan skakač često sudjelovao u napadu svoje momčadi i zabijao golove.
Klupska karijera
Nastupao je najprije za Rudar iz Murskog Središća, a zatim za MTČ iz Čakovca. Od 1975. godine igra u zagrebačkom Dinamu gdje ostaje do 1985. Za Dinamo je odigrao 595 utakmica i zabio 125 pogodaka. S Dinamom osvaja prvenstvo 1982. godine te kupove 1980. i 1983. godine. Nastupao je i za njemački klub Karlsruher SC od 1985. do 1993. godine, gdje je odigrao oko 450 utakmica.
Reprezentativna karijera
Za nogometnu reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 11 utakmica. Prvi put je nastupio 1977. godine u Bogoti protiv Kolumbije, a posljednji put 1983. godine u Luksemburgu protiv Zapadne Njemačke. Za Hrvatsku je odigrao dvije utakmice i postigao jedan zgoditak. Nastupio je 1990. protiv Rumunjske i 1991. godine protiv Slovenije.
Trenerska karijera
Ostavši u Karlsruheu nakon završetka igračke karijere nastavio je u Karlsruher SC-u kao direktor omladinske škole i trener juniora (od 1993. do 1996. godine) te pomoćni trener seniora od 1996. do 2000. godine. Trener je VfR Mannheima u sezoni 2001./02. a NK Inter-Zaprešić trenirao je 2005. - 2006. godine te nakon izborenog plasmana vodio je Inter u Europi u dvije utakmice protiv beogradske Crvene zvezde. Od sezone 2007./08. bio je trener HNK Segeste iz Siska u 2. HNL. U sezoni 2009./10. je bio trener Međimurja u 1. HNL. U sezoni 2010./11. trenirao je NK Savski Marof a poslije je preuzeo voditeljstvo Škole nogometa i juniorske momčadi Inter Zaprešića.
Športsko administrativna karijera
2003. godine bio je športski direktor Intera iz Zaprešića.
Komentatorska karijera
Tokom Svjetskog prvenstva u nogometu 2006. godine u Njemačkoj komentirao je, kao sukomentator i stručni suradnik, utakmice za HTV.
Priznanja
Dinamo Zagreb
Husnija Kamberović
Husnija Kamberović, bosanskohercegovački povjesničar, rođen je 6. 9. 1963. godine u Mionici kod Gradačca.
U Gradačcu je završio osnovno i srednje obrazovanje. Na odsjeku za povijest Filozofskog fakulteta u Sarajevu diplomirao je 1987. godine. Na Filozofskom fakultetu u Zagrebu magistrirao je 1991. a doktorirao 2001. godine. Radio je u Institutu za istoriju u Banjoj Luci od 1988. do 1989. godine, a nakon toga u Institutu za istoriju u Sarajevu, a od 2002. do 2016. bio je ravnatelj tog instituta. Redovni je profesor Filozofskog fakulteta u Sarajevu, gdje na odsjeku za povijest predaje povijest jugoistočne Europe od 1918. do 1995. i povijest BiH od 1918. do 1995. godine. Sudjelovao je na većem broju znanstvenih skupova i objavio veći broj radova, članaka, rasprava, polemika, enciklopedijskih priloga,...
Garfield, New Jersey
Garfild je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 30.487 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 30.487 stanovnika, što je 701 (2,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
NK Špansko Zagreb
NK Špansko je nogometni klub iz Zagreba.
Trenutačno se natječe u 3. HNL - Središte.
Azaciklonol
Azaciklonol je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 267,365 Da.
Brunswick, Missouri
Bransvik je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 858, što je 67 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isidor Baruh
Isidor Baruh (Beograd, 23. 4. 1910 - Drežnička Gradina, kod Užica, 19. 8. 1941), jugoslavenski komunist, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Chapelle-aux-Choux
Šapel o Šu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 294, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km².
Panorm
Panorm (Πάνορμος, Panormos), latinizirano kao Panormus, može označavati nekoliko sljedećih lokacija:
Neokarzinostatin
Neokarzinostatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 35 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 661,652 Da.
Mehmed Alispahić
Mehmed Alispahić (Bugojno, SR Bosna i Hercegovina, 24. studenog 1987. ) je bosanskohercegovački nogometaš koji nastupa za HNK Rijeku. U Šibenik je došao iz Iskre iz Bugojna u ljeto 2008. godine. Svoj debi za šibenski sastav imao je već u prvom kolu nove sezone protiv zaprešićkog prvoligaša (2:3), a prvi zgoditak čekao je do 6. kola protiv NK Zagreba (1:1). 30. prosinca 2010. u medijima se pojavila informacija da je Alispahić prešao u GNK Dinamo Zagreb, što je kasnije njegov menadžer demantirao. Ipak, nekoliko dana kasnije je objavljeno da je Mehmed potpisao predugovor sa Dinamom, ali se nije priključio Dinamo zbog toga što se dva kluba nisu mogla dogovoriti oko odštete. U lipnju 2011. priključuje se Dinamu kao slobodan igrač.
On je igrač veznoga reda.
Sredačka župa
Sredačka Župa je oblast u okolini Prizrena, koja je u vrijeme Kraljevine Jugoslavije predstavljala administrativnu cjelinu, a danas nema administrativni status. Pored Sredačke Župe, tu su i Sirinićka Župa, Gora, Opolje, Prizrenska Podgora. Sredačka Župa u geografskom smislu predstavlja kotlinu između Prizrena i Brezovice. Mnogi je nazivaju Prizrenska Župa. Preko nje je stoljećima vodio karavanski put Solun – Skadar – Prizren - Skoplje.
Geografija
Sredačka Župa je smještena na obroncima Šar-planine, oko gornjeg toka prizrenske Bistrice, zagrađena Prevalcem, na oko 1515 metara nadmorske visine, sa sjevera Ošljakom 2212 metara, a na jugu Crnim Vrhom na oko 2600 metara visine. Prema popisu iz 1977. godine Sredačka Župa je obuhvatala površinu od 162,82 km².
Naseljena mjesta
Naseljena mjesta u Sredačkoj Župi su: Pousko, Jablanica, Lokvica, Rečane, Živinjane,Planjane, Nebregošte, Manastirica, Stružje, Donje Ljubinje, Gornje Ljubinje, Sredska, Drajčići, Bogoševce, Mušnikovo, Gornje Selo.
Privreda
Tradicionalna privredna delatnost u Sredačkoj Župi je stočarstvo, koje tokom čitavog 20. vijeka stagnira. Građevinarstvo je također značajna djelatnost. Posljednjih decenija 20. vijeka počinje razvoj malih preduzeća u oblastima trgovine, transporta, usluga i ugostiteljstva. Ova oblast je poznata po velikom broju ugostiteljskih objekata, gdje se sprema veoma kvalitetna hrana. Većina restorana je smještena u selu Rečane. Poslije 2000. godine se pojavljuju i prva preduzeća za proizvodnju i telekomunikacije.
U Župi trenutno radi fabrika sokova "Frutti" kod Rečana, fabrika sa proizvodnju stiropora u Mušnikovu, te dva kamenoloma. Turska vladina organizacija TIKA je pomogla zemljoradničkoj zadruzi "Selo" u Rečanu da pokrene proizvodnju čuvenog šarskog sira. Preduzeća AceWaves iz Prizrena i TV EHO iz Rečana su uspostavila CATV distributivnu mrežu sa sjedištem u Rečanu i obezbijedila širokopojasni pristup Internet mreži u čitavoj oblasti (CATV/WiFi).
Kineski brojevi
Kineski brojevi su znakovi za pisanje broja u kineskom jeziku. Danas, govornici kineskog koriste tri numeričkih sistema: sveprisutni sistem arapskih brojeva, zajedno sa dvojim drevnim kineskim brojčanim sistemima.
Jedan takav sistem predstavljaju sučou brojevi ili huama sistem. Postepeno je zamjenjen sa arapskim sistemom pisanja brojeva. To je jedina preživela varijacija sistema sa štapićima za brojanje, koji je bio popularan na kineskom tržnicama, kao što su one u Hong Kongu pre 1990-tih.
Drugi kineski numerički sistem su pismeni brojevi. Još uvek je u upotrebi prilikom pisanja brojeva u dugom obliku, kao što je na čekovima za sprečavanje falsifikacije. Ovaj pismeni sistem je približan pisanju broja rečima u tekstu. Kineski karakterski sistem može biti svrstan kao deo jezika, ali i dalje se je smatran za brojčani sistem. Većina ljudi u Kini sada koriste arapski sistem, zbog praktičnosti.
Pisani brojevi
Kineski pismeni numerički sistem sastoji se od kineskih karaktera koje koristi kineski pisani jezik da se može pisati izgovoreni brojevi. Slicno brojevima koji su napisani rečima (npr. „hiljadu devetsto četrdeset i pet“), nije nezavisan sustav po sebi. Budući da odražava govorni jezik, ne koristi pozicijski sistem, za razliku od arapskih brojeva.
Standardni brojevi
Postoje karakteri koji predstavljaju brojeve nula do devet, te karakteri koji predstavljaju veće brojeve, kao što su desetine, stotine, hiljade itd.. Postoje dve grupe karaktera za kineske brojeve: jedan za svakodnevno pisanje i jedan za upotrebu u komercijalnim ili finansijskim kontekstima poznat kao dašjie. Druga vrsta je nastala jer su karakteri korišteni za pisanje brojeva geometrijski jednostavni, tako da korištenje tih brojeva ne može sprečiti falsifikovanje na isti način kao što to može pisanje brojeva rečima na našem jeziku. Falsifikator bi mogao lako promeniti svakodnevne karaktere 三十 (30) na 五千 (5000) dodavanjem samo nekoliko poteza. To je nemoguće sa finansijskim znakovima: 叁拾 (30) i 伍仟 (5000).
Veliki brojevi
Slično kao i duga i kratka skala u zapadu, za karaktere veći od broja 万, bila su četiri sistema u antičkom i suvremenom korištenju:
Većina ljudi ne prepoznaje brojeve preko 亿 (108) i definicije u rečniku većih brojeva mogu biti nedosledni (osim Koreje gde 兆  i 京  se često koriste).
Brojevi od budizma
Brojevi preko 载 potiču iz budističkih tekstova u sanskritu, ali ti "budistički brojevi" su postali arhaizmi.
Mali brojevi
Sledeći karakteri se koriste istorijski kako bi označili mali red veličine u kineskom jeziku. Sa uvođenjem SI jedinica, neki od njih su uključene kao SI prefiks, a ostatak se ne koristi.
SI prefiksi
Prevodi SI prefiksa su se nekada razlikovali od današnjih. Veći (兆, 京, 垓, 秭, 穰), i manji kineski brojevi (微, 纤, 沙, 尘, 渺) su definisani kao prevodi za SI prefikse. Na primer, 京 je definisan kao giga, i 纤  je definisan kao nano. Rezultiralo je stvaranjem više vrednosti za svaki broj.
Pored toga, Tajvanci su definisali 百万 za prevod mega. Ovaj prevod se naširoko koristi u službenim dokumentima, akademskim zajednicima, informativnim industrijama, itd. Međutim, državni emiteri ponekad koriste 兆赫 da predstavlja "megaherc".
Danas, obe vlade Narodne Republike Kine i Republike Kine (Tajvan) koriste fonetske transliteracije za SI prefikse. Međutim, te vlade su izabrali različita kineska slova za određene prefikse. Sledeća tabela navodi dva različita standarda zajedno sa početnim prevodom.
Celi brojevi
Više-cifreni brojevi su stvoreni principom umnožavanja, prvo ide sama cifra (1 - 9), zatim mesto (kao što su 10 ili 100), a zatim naredna cifra.
U mandarinskom, množilac 两 se koristi umesto 二  za sve brojeve veće od 200 sa cifrom „2“. Upotreba obe 两 ili 二  su prihvatljiva za broj 200. Kada pisani u kantonskim dijalektima, 二 (-{yi6}-) se koristi da predstavi cifru „2“ za sve brojeve. U južnom minskom dijalektu iz Čaožua, 两 (-{no6}-) se koristi da predstavi cifru „2“ u svim brojevima od 200 nadalje. Ovakvo:
Brojevi 11 do 19, vodeća cifra „jedan“ (一) je obično izostavljena. U nekim dijalektima, kao šangajski, kad postoje samo dve značajne cifre u broju, vodeći „jedan“ i prateće nule su izostavljeni. Ponekad, jedan pre „deset“ u sredini broja, kao što je 213, su izostavljeni. Tako:
Napomene:
U nekim starijim tekstovima kao što je Protestantska Biblija ili u poetskom stilu, brojevi kao 114 mogu biti napisani kao [100] [10] [4] (百十四).
Za brojeve veće od mirijade, isti sistem grupisanja se koristi odnosi na našem jeziku, osim u grupama od četiri mesta (mirijada) nego u grupama od tri (hiljada). Zato je prikladnije da se razmišlja o brojevima kao u grupama od četiri, tako 1.234.567.890, se raspredi ovde kao 12.3456.7890. Veći od mirijade, svaki broj je, dakle, četiri nula duži od onog pre njega, tako 10000 × (万) =  (亿). Ako je jedan od brojeva između 10 i 19, prva "jedinica" je izostavljena. Dakle (brojevi u zagradama pokazuju da je broj napisan kao jedan broj, nego proširen):
Unutrašnje nule pre položaja cifre jedinice (kao u 1002) moraju biti izričito napisani. Razlog za to je da su prateće nule (kao u 1200) često izostavljene u pisanju, tako dolazi do dvosmislenosti. Jedna nula je dovoljna da reši dvosmislenosti. Kad je nula pre cifre osim cifre jedinice, izričita nula nije nejasna i stoga nije obavezna, ali je poželjna. Tako:
Razlomci
Pri beleženju razlomka, prvo se piše imenilac, sledi ga 分之 („delovi“), a zatim brojilac. To je suprotno od našeg jezika, gde prvo ide brojilac. Svaka polovina razlomka je takođe napisana kao celi broj. Mešoviti brojevi su napisani sa celim brojem na prvom mestu, a sledi ga 又 („ponovo“), a zatim deo razlomka.
Procenti su stvoreni na sličan način, koristeći 百 (100) kao imenilac. Cifra 一 (jedan) pre 百 je izostavljena.
Decimalni brojevi su stvoreno prvo pisanjem celine, a zatim umetanje 點 (tradicionalni) ili 点 (uprošćeno) („tačka“), te konačno decimalni izraz. Decimalni izraz je pisan koristeći samo cifre za 0 - 9, bez reči za umnožavanje.
Redni brojevi
Redni brojevi su stvoreni dodavanjem 第 („red“) pre broja.
Negativni brojevi
Negativni brojevi se stvaraju dodavanjem 負 (tradicionalni) ili 负 (uprošćeno) („negativno“) pre broja.
Molino, Vercelli
Molino je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Mönchberg
Menhberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Miltenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.575 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9676141.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Miltenberg Menhberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Miltenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 254 metra. Površina opštine iznosi 24,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.575 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
The Kinks
The Kinks su engleski beat sastav, kojeg su osnovala braća Ray i Dave Davies 1964 u Muswell Hillu u sjevernom Londonu. Bili su jedan od najutjecajnijih sastava "britanske invazije"
Historija sastava
Kinksi su prvi put skrenuli pažnju na sebe 1964. svojim trećim singlom koji je postao njihov prvi hit '"You Really Got Me'", kompozicija Raya Daviesa. Ta jednostavna pjesma odsvirana snažnim power riffom na gitarama, postala je ubrzo veliki svjetski hit, koji je snažno uticao na sve kasnije rock muzičare, pogotovo na heavy metalce. Američki muzikolog Robert Walser napisao je da je ta pjesma "definirala heavy metal". Magazin Rolling Stone smjestio ju je na četvrto mjesto svoje liste "100 najvećih gitarističkih pjesama svih vremena".
Orginalna postava ovog sastava iz 1964. bila je:
Ray Davies: vokal, ritam gitara, orgulje, Dave Davies: solo gitara, vokal, Pete Quaife: vokal, bas gitara, i Mick Avory na bubnjevima.
Nakon odlaska Petea Quaifa 1969., sastav je mijenjao basiste i orguljaše, a nakon svađe sa Mickom Avoryem u sastavu su ostala jedino braća Davies koja su nastavila djelovati do konačnog prekida sredinom devedesetih.
Zanimljivosti
Njihov veliki obožavatelj, Pete Townshend iz sastava The Who, rekao je za Kinkse za History of Rock 'n' Roll: ''Kinksi su bili najengleskiji sastav, a ja sam uvijek mislio da će Ray Davies postati veliki pjesnik. On je uveo novu vrst poetike, koja je jako utjecala na moje početke.''
Diskografija
Kinksi su za 30 godina svog postojanja, od 1964. - 1996. objavili 25 studijskih albuma i skoro četrdeset hit singl ploča.
Sawyer, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války
Doživljaji dobrog vojnika Švejka u svjetskom ratu (češki Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války) slavni je češki satirični roman iz 1923. pisca Jaroslava Hašeka u kojemu se ironizira i ismijava militarizam i imperijalizam tijekom Prvog svjetskog rata. Fiktivni junak Jozef Švejk postao je ikona u Češkom podneblju.
Azalanstat
Azalanstat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 429,963 Da.
Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války
Uvod
Autor Jaroslav Hašek je "Švejka" isprva zamislio kao ciklus od 6 romana, no umro je ne uspijevši dovršiti ni četvrti nastavak. Ipak, prva tri dijela romana, koja imaju i biografskih elemenata, postala su iznimno slavna. Isprva ga je književna kritika potpuno pokopala smatrajući ga jeftinom komedijom za šire mase, no čitatelji su bili zadovoljni identificirajući se sa nevinim i naivnim junakom koji pravi budalu od autoriteta oko sebe. "Švejk" je zbog svoje parodije militarizma bio jedan od romana kojeg su spalili nacisiti 1933.
Radnja
Prag u doba Austro-Ugarske monarhije, 1914. Švejk je sredovječni, prostoumni čovjek koji prodaje pse i živi u stanu gđe. Muller. Franjo Ferdinand nedavno je ubijen u Sarajevu i Švejk u krčmi predvidi da će ubrzo izbiti rat jer su Ferdinanda ubili Turci, pa ga uhapsi tajni agent Bretschneider. Završi u ludnici, ali biva pušten kada izbije prvi svjetski rat i prisilno unovačen makar boluje od reume. Švejk postaje pomočnik pijanom svečeniku koji na fronti drži mise, a nakon toga i naredniku Lukašu. Kada za Lukaša ukrade psa od generala, obojica završe u vlaku prema ruskoj fronti.Na taborskoj stanici je optužen da je povukao alarmnu kočnicu i s obzirom da je propio novce za kartu,a dokumenti su mu bili kod natpor. Lukaša,morao je pješice do Čeških Budejovica.Putimski stražmeštar ga uhićuje i optužuje za špijunažu,ali pisećki žandarski kapetan ga pušta da ide u svoju brigadu.
Sladila
Zaslađivači ili sladila su tvari koje izazivaju osjet slatkoće, zbog čega se dodaju hrani i pićima kao zamjena za šećer. U pravilu imaju mnogo manju kalorijsku vrijednost od šećera. Šećer, tj. saharoza, najjeftinije je sladilo. Osim slatkog okusa služi i kao izvor energije. Šećer ima veliku kalorijsku vrijednost, te donosi organizmu jednostavno dohvatljivu energiju za životne potrebe, zbog čega se drugi, metabolitički teže dohvatljivi izvori energije (masnoće i proteini) talože kao rezerva, masne naslage u tijelu, i tako nastaje pretilost. Kod nekih oblika dijabetesa velik unos šećera izaziva metabolički poremećaj koji može uzrokovati smrt. Glavni razlozi upotrebe sladila su dijabetes, te potreba smanjenja unosa energije putem šećera (redukcijska dijeta).
Tvari za zaslađivanje dijele se na:
Champteussé-sur-Baconne
Šantese sir Bakon je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Segre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 187 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 77 m, a minimalnoj 24 m).
Half Moon, North Carolina
Haf Mun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
NK Zelengaj Zagreb
Nogometni klub Zelengaj je hrvatski nogometni klub iz Novog Zagreba, iz Dugava.
Povijest
Klub je osnovan 1948. godine. Natječe se u 3. Zagrebačkoj ligi. Najveći rival NK Zelengaja je NK Sava Jakuševec Zagreb. Navijači Zelengaja su sada već poznatiji kao Zeleni Đavoli, a osnovani su 2007. godine. Najveći uspjeh Zelengaja je osvajanje Kupa Novog Zagreba i osvajanje 2. Zagrebačke nogometne lige te ulazak u 1. Zagrebačku ligu gdje su se zadržali samo 2 sezone, te se zatim pali u 2. Zagrebačku nogometnu ligu.
Ljubo Miloš
Ljubomir (Ljubo) Miloš (Bosanski Šamac, 25. veljače 1919. – Zagreb, 20. kolovoza 1948.), ustaški i domobranski oficir, poznat kao treći po komandnom rangu u logoru Jasenovac te po tome što je poslije Drugog svjetskog rata zbog ratnih zločina osuđen na smrt i obješen.
Biografija
Rođen je u Bosanskom Šamcu. Završio je franjevačku gimnaziju i počeo da studira filozofiju. Bavio se i amaterski novinarstvom. Pred rat je radio kao općinski pisar u Subotici.
Ustašama se priključio nakon Aprilskog rata i uspostave NDH. U Zagreb je došao u lipnju 1941. gdje je njegovoj karijeri značajno pomogao rođak Vjekoslav Luburić, koji ga je uveo u Ustašku nadzornu službu i učinio svojim pomoćnikom.
Od strane logoraša, Ljubo Miloš je bio upamćen kao krvoločan manijak i sadista.
O njegovom karakteru najbolje govori svedočenje Milan Flumianija:
"Tek što smo stigli, nas sedamnaestorica, u Jasenovac u logor, ustaše su nas mlatili kundacima i doveli do „Ciglane“, gdje je Miloš Ljubo imao postrojene već dvije grupe, dok smo mi pristupili kao posebna treća grupa.
Maričić je pitao Ljubu Miloša: „U koga da najprije nišanim?", a Miloš je odgovorio: „Gdje ih ima više“, i uperili su oba strojne puške na onu četrdesetoricu iz prve dvije grupe i sve ih postrijeljali. Po tom je pitao prvog iz naše grupe, zašto je došao ovamo, a kad je ovaj odgovorio, da je kriv zato što se rodio kao Srbin, ubio ga je na mjestu.
Onda je izdvojio advokata Laufera iz Zagreba te ga upitao šta je on, a kad mu je ovaj odgovorio šta je, pozvao ga je ovako: „Ja advokate jako volim, dođi bliže“ - i odmah ga je ubio. Kod trećega je ustanovio, da je liječnik iz Zagreba, te mu naložio da pregleda onu dvojicu i ustanovi jesu li već mrtvi.
Kad je ovaj liječnik potvrdio da jesu, obratio se na četvrtoga i saznavši da je i ovo jedan liječnik „oprostio“ je cijeloj“ grupi."
Kad je Ljubu Miloša zahvatio luđački napadaj, zajašio je konja i tjerao ga kasom po cijelom logoru, pucajući na grupe zatočenika, kojima nije uspjelo da se pravodobno negdje sakriju.
Taj pogibeljni luđak imao je u zapovjedništvu logora sobu, koju je uredio kao nekakvu „ambulantu“. Navukao je sam dugačku bijelu liječničku kecelju i poslao ustaškog stražara u židovsku baraku s porukom, da svaki Židov, koji je bolestan, može doći na liječnički pregled. Kad je žrtva došla u tu „ambulantu“, postavio ju je Miloš uza zid te jakim zamahom noža razrezao grlo, prerezao rebra i rasporio trbuh. On je tu „operaciju“ nazivao: „ritualno klanje Židova“, te se njome, kako veli svjedok Riboli, jako ponosio."
Miloš je u Jasenovcu ostao do 1943. Nakon što se priključio Hrvatskom domobranstvu postavljen je za komandanta logora Lepoglava.
Posle rata uspio je da pobegne u Austriju gde se uključio u rad ekstremne ustaške emigracije. U sklopu diverzantske akcije, ubacio se sa grupom ustaša u FNRJ 1948. godine, ali ih je UDB-a otkrila i uhapsila tokom znamenite operacije Gvardijan. Posle kraćeg suđenja u Zagrebu, osuđen je na smrt i pogubljen na vešalima iste godine.
Neokonvalosid
Neokonvalosid je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 714,751 Da.
Azapetin
Azapetin je vazodilatator.
Porrino, Frosinone
Porrino je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 559 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Pavle Bihali
Pavle Bihali (Zemun, 8. 8. 1889 – Beograd, 17. 7. 1941) je bio jugoslavenski književnik, izdavač i prevodilac jevrejskog porekla, osnivač izdavačke kuće Nolit.
Član Komunističke partije Jugoslavije od njenih početaka. Streljan od nacista u okupiranom Beogradu 17. 7. 1941. godine.
Biografija
Pavle Bihali je rođen 8. 8. 1889 godine u Zemunu. Bio je jevrejskog podrijetla. U svojim ranim dvadesetim godinama već je preuzeo očev privatni posao vezan za uređenje enterijera i moleraj.
Iako se time bavio predano i širio je posao, Pavle se potajno zanimao za umetnost, naročito književnost i slikarstvo. Iz toga je proizašao 1928 godine časopis "Nova Literatura", koji je bio pravo osveženje za siromašan kulturni život Beograda ali i regiona. Posle časopisa koji je gradio zajedno sa svojim bratom Otom, Pavle je osnovao danas već uveliko poznatu izdavačku kuću "Nolit", te postigao veliki uspeh. Ne samo da je bio glavni i odgovorni urednik, već i grafički dizajner, prevodilac, pisac mnogobrojnih eseja i stvaralac legendarnih intervjua. Bio je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) od 1920 godine. Mladi tog vremena bili su fascinirani magazinima, knjigama, slikama i reportažama koje je Pavle donosio iz Evrope, a uz saradnju mnogih prijatelja iz sveta umetnosti. Ipak, to je sa sobom nosilo i breme vremena i netrpeljivost tadašnje vlasti Kraljevine Jugoslavije koja nimalo nije bila naklonjena literalnim delima zapadnog sveta, a naročito Nemačke-Austrije. Uz uticaj koji je imao na zapadu Pavle je napravio čvrsta prijateljstva i poslove sa nekim od najpoznatijih svetskih imena kao što su: Jack London, Pablo Picasso, Albert Einstein, Bertolt Brecht, Gustav Krklec, Teodor Drajzer, Maksim Gorki, Egon Ervin Kiš, Erich Maria Remarque i mnogim drugima. Iako je bio jevrejsko-mađarskog porekla, Pavle je oženio rođenu Bečlijku i katolkinju Mariju Fingstl sa kojom je 1938 godine dobio sina Ivana, koji je kršten pravoslavnoj crkvi.
Posle okupacije Karljevine Jugoslavije i početka progona jevreja, 1941 godine, sklonio se u Gornji Milanovac. Kao poznatog kulturnog radnika, ali i levičara i antifašistu, Gestapo ga je uhapsio 17. 5. 1941 godine i odveo u Beograd. Streljan je 17. 7. 1941. godine u Beogradu.
Sharonville, Ohio
Šaronvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.560, što je 244 (-1,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Henry Hathaway
Henry Hathaway (13. mart 1898 – 11. februar 1985) bio je američki filmski režiser i producent, najpoznatiji po akcionim filmovima i klasičnim hollywoodskim vesternima u kojima su nastupali Randolph Scott i John Wayne.
Filmografija
• 2
Dorchester on Thames
Dorchester on Thames je gradić u Engleskoj, smješten u grofoviji Oxfordshire na obalama rijeke Thame (pritoke Temze), oko 4,8 km sjeverozapadno od Wallingforda i oko 13 km jugoistočno od Oxforda.
Bio je naseljen još od vremena neolita, i u njemu se mogu pronaći ostaci brdskog utvrđenja iz Željeznog doba kao i rimskog vicusa; nije poznato kako se tada zvao. Prvi spomen imena datira iz anglosaksonskog perioda, odnosno u Bedinog knjizi koja ga naziva Dorcic. Godine 634. je u njemu, po nalogu papa Honorija I kršćanski misionar Birin osnovao sjedište nove biskupije koja je pokrštavala Zapadne Saksonce, a kasnije bilo i de facto sjedište njihove države. Kada se ona preselila u Winchester, izgubio je na važnosti.
NK ZET
NK ZET je hrvatski nogometni klub iz zagrebačkog naselja Savica. Klub je osnovan 1927. godine.
Povijest
Klub je od 1987. godine do 2001. godine nosio naziv NK ZET-Cestograd. Najbolje rezultate prije Drugog svjetskog rata klub je postigao u periodu od 1933. godine do 1938. godine kada je napredovao iz III. razreda do I.A razreda Zagrebačkog nogometnog podsaveza. Bio je prvak III. razreda 1933. godine, prvak II. razreda 1935. godine, prvak I.B razreda 1936. godine i prvak I.A razreda 1938. godine. U novije vrijeme najveći uspjeh ostvario je u sezoni 1999./2000. plasmanom u Treću hrvatsku nogometnu ligu, te 2. mjesto u 3. HNL - Središte 2001./02.. Status trećeligaša zadržava sve do sezone 2005./06.
Chapelle-d'Aligné
Šapel d'Alinj je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Bitka kod Kosa
Bitka kod Kosa je pomorski okršaj koji se oko godine 258. pne., za vrijeme drugog sirijskog rata, odigrao između makedonske flote pod vodstvom kralja Antigona Gonate na jednoj, te egipatske flote pod admiralom Patroklom na drugoj strani. Bitka je završila makedonskom pobjedom, a Antigon je u znak zahvalnosti pramac svog broda posvetio Apolonu.
O samoj bitci ima vrlo malo detalja, uključujući precizan datum, pa je tako različiti historičari smještaju između 262. i 255. pne. Ono što se čini manje spornim jest da je predstavljala značajan udarac za Egipat, čija je dotadašnja pomorska hegemonija nad istočnim Mediteranom načeta ili ozbiljno uzdrmana.
McCrory, Arkansas
Makrori je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.729, što je 121 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Biskupija Winchester
Biskupija Winchester (Diocese of Winchester) je biskupija Crkve Engleske sa sjedištem u Winchesteru, koja čini dio Provincije Canterbury. Osnovana je 676. te predstavlja jednu od najstarijih, ali i najvećih biskupija u Engleskoj. Teritorija joj pokriva najveći dio Hampshirea, istočni Dorset i Kanalske otoke.
Na čelu joj je biskup Winchestera, jedan od pet tzv. duhovnih lordova, odnosno čelnika Crkve Engleske koji po automatizmu stiče mjesto u Domu lordova.
Jaro Fürth
Jaro Fürth (21. april 1871 - 12. novembar 1945) bio je austrijski teatarski i filmski glumac. Rođen je u jevrejskoj porodici u Pragu, a glumom se počeo baviti na pozornici, tokom studija prava. S vremenom je u Beču postigao uspjeh nastupajući u Ibsenovim dramama, a krajem 1910-ih je otišao u Njemačku gdje je našao posao u tada cvatućoj filmskoj industriji. Nastupio je u nekim od najznačajnijih nijemih filmova 1920-ih, uključujući ostvarenja F. W. Murnaua i Georga Wilhelma Pabsta. Nakon dolaska nacista na vlast se vratio u domovinu, a 1938. mu je nakon Anschlussa kao Jevreju prekinuta karijera. Godine 1942. je za vrijeme Holokausta deportiran u koncentracioni logor Theresienstadt. Tamo je uspio živ dočekeati oslobođenje, ali je preminuo nekoliko mjeseci kasnije.
Monheim
Monhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Donau-Ris. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.924 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9779186.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Donau-Ris Monhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Donau-Ris. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 495 metara. Površina opštine iznosi 69,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.924 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Slovo (razvrstavanje)
Riječ slovo ima više značenja:
Izvori: RMS, ER5, Anić
Eugen Kumičić
Eugen Kumičić (Brseč, 11. siječnja 1850. - Zagreb, 13. svibnja 1904.) je bio hrvatski književnik i političar, poznat i po psuedonimu Jenio Sisolski.
Životopis
Eugen Kumičić rođen je 11. siječnja 1850. godine u malom istarskom mjestu Brseč. Osnovnu pučku školu, normalku, završio je u Brseču, privatno, učeći kod tamošnjeg župnika koji je okupljao hrvatsku djecu i pripremao ih u početnim znanjima. Gimnaziju je završio u Rijeci. Počeo je studirati medicinu u Pragu, ali prelazi u Beč gdje studira povijest, zemljopis i filozofiju. Potom se u Zagrebu zaposlio kao srednjoškolski profesor. Oduševljavao se pravaštvom, te s Matkom Laginjom i Erazmom Barčićem pokreće u Kraljevici list Primorac te uređuje Hrvatsku vilu (1882-1883) i Hrvatsku (1887-1888). Od 1884. godine je kao pravaš više puta biran za zastupnika u Hrvatski sabor, gdje se istaknuo kao govornik i protivnik promađarske politike.
Nakon rascjepa u pravaškoj stranci, 1895. godine, postaje potpredsjednik novoosnovane Čiste stranke prava.
Književno stvaralaštvo
Eugen Kumičić smatra se predvodnikom naturalizma u hrvatskoj književnosti. Često se koristio elementima preuzetim iz francuske trivijalne književnosti, te rekvizitima knjiške romantike. Veliku popularnost stekao je povijesnim romanima, a pisao je i drame te romane sa socijalnom tematikom.
Eksterni linkovi
Tekstovi romana:
Giancamillo, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Erazistrat
Erazistrat (Ἐρασίστρατος; 304. pne. - 250. pne.) je bio grčki anatom i kraljevski ljekar Seleuka I Nikatora od Sirije. Zajedno s kolegom Herofilom je osnovao školu anatomije u Aleksandriji, gdje je provodio anatomska istraživanja. Pripisuje mu se prvi naučni opis srčanih klijetki, kao i zaključak prema kome je srce pumpa, a ne središte osjetila. Erazistrat je među prvim anatomima razlikovao vene i arterije. Vjerovao da su arterije pune zraka te da prenose "animalni duh" (pneuma). Smatrao je kako se temeljni element tijela atomi, te da ih vitalizira pneuma koja cirkulira kroz nerve. Također je smatrao da nervi provode nervni duh iz mozga. Potom je razlikovao funkcije senzornih i motoričkih nerva, te ih je povezivao s mozgom.
Audomar
Sveti Audomar (? - cca. 670), poznatiji kao Sveti Omer, bio je biskup Thérouannea, po kome je nazvan Saint-Omer u sjevernoj Francuskoj.
Bio je rodom iz današnje Švicarske, a nakon smrti majke je zajedno sa ocem došao u opatiju Luxeuil gdje se i školovao. Godine 637. ga je franački kralj Dagobert I imenovao biskupom grad Therouanne. Tamo se istakao ponovnim pokrštavanjem potomaka nekadašnjeg belgijskog plemena Morini koji su se bili vratili paganskoj vjeri.
Ala Nazimova
Ala Nazimova (Алла Назимова; Alla Nazimova), rođena kao Marjem-Ides (Adelaida Jakovljevna) Leventon (3. jun 1879 - 13. jul 1945) bila je američka teatarska i filmska glumica, scenaristica i producentica rodom iz Rusije, poznata kao jedna od najuticajnijih ličnosti na zbivanja u prvim decenijama postojanja Hollywooda.
Biografija
Njihov pokušaj da pokrenu teatar na ruskom jeziku u Lower East Sideu nije uspio, te se Orlenjev vratio u Rusiju. Nazimova je, međutim, ostala i brzo privukla pažnju broadwayskih producenata. S vremenom je stekla ugled kao specijalistica za uloge heroina Ibsenovih i Čehovljevih drama. Godine 1915. je izazvala kontroverze nastupom u predstavi War Brides. Tako stečeni publicitet je odlučila dodatno iskoristiti u svom istoimenom filmskom debiju, koji je producirao Lewis J. Selznick.
Nazimova je 1917. godine potpisala ugovor sa studijem Metro Pictures, pretečom MGM-a, te se preselila iz New Yorka u Hollywood. Tamo se osim glume počela baviti pisanjem scenarija i produciranjem filmova. S vremenom je stvorila uticajni umjetnički kružok, ali i otkupila raskošnu vilu na Sunset Boulevardu koju je nazvala "Garden of Alla", a i koja je stekla reputaciju zbog raskalašenih zabava. Nazimova je svoj uticaj na producente iskoristila da pokrene karijere budućih zvijezda kao što su Rudolf Valentino, Jean Acker i Natacha Rambova. Njen nećak Val Lewton je, pak, kasnije postao uspješni producent horor-filmova.
Nazimova je, međutim, sredinom 1920-ih izazvala skandal kada se otkrilo da je od 1912. bila u braku sa engleskim glumcem Georgeom Bryantom usprkos toga što razvod s Golovinom (koji je nakon revolucije ostao u SSSR-u) nije ishođen sve do 1923. Vjeruje se kako je brak s Bryantom bio tzv. lavandin brak, odnosno sklopljen samo zato kako bi dvoje supružnika mogli prikriti vlastitu homoseksualnost. Brak s Bryantom je okončan 1925. godine, a nakon toga je Nazimova do kraja života živjela sa glumicom Glesca Marshall. Skandal ju je potakao da napusti Hollywood i vrati se na Broadway, mada je povremeno nastupala kao sporedna glumica u filmovima.
Nazimova se pojavila kao lik u dva biografska filma o Valentinu - TV-filmu The Legend of Valentino 1975. godine, gdje ju je tumačila Alicia Bond, te filmu Valentino iz 1977. godine gdje ju je tumačila Leslie Caron. U filmu Return to Babylon iz 2013. godine njen lik tumači Laura Harring.
Filmografija
thumb|right|War Brides (1916) thumb|Revelation (1918)
Citokin
Citokini (interleukini) su pored molekula antitela, najvažniji sekrecioni proizvodi ćelija imunskog sistema. Reč citokini je izvedena iz dve reči grčkog porekla -"citos", što znači ćelija, i "kine“, iz reči "kinein", što znači micati se. Ovaj naziv je uveden da bi se mogla razlikovati grupa imunomodulatorskih molekula od hematopoetskih faktora ćelijskog rasta. Kako je većina citokina produkt leukocita (makrofaga ili T ćelija) i da deluju na druge leukocite oni se nazivaju i interleukini. Citokini su proteini male molekulske mase, od 6-70 kDa, koji deluju kao posrednici između elemenata imunskog sistema.
Citokini su po svojoj strukturi veoma slični, i svi pripadaju porodici glikoproteina, pod nazivom hemoproteini. Citokini su neophodni za normalno odvijanje svih faza imunskog odgovora i značajan su faktor regulacije tipa, jačine i dužine imunske reakcije. Nema imunskog odgovora u organizmu bez produkcije citokina. Citokine izlučuju različite ćelije kao što su limfociti, monociti, makrofazi, fibroblasti. Citokine stvaraju i na citokine reaguju i druge ćelije organizma, van imunskog sistema. Dejstvo citokina je uglavnom lokalno autokrino i parakrino, ređe endokrino.
Regulaciju aktivnosti citokina u organizmu vrše tzv prirodni inhibitori: citokini sa antagonističkim dejstvom, rastvorljivi receptori i antagonisti receptora za citokine.
U autoimunim bolestima citokini su izuzetno važna komponenta patogeneze. Oni utiču na stalnu stimulaciju imuno/imflamatornih ćelija i posredno ili neposredno izazivaju oštećenje ciljnih tkiva. 300px|mini|Struktura klase Hemokina, jednog od antitela iz porodice citokina
Terminologija
Nomenklatura odnosno ime citokina najčešće potiče od vrste ćelije koja ga produkuje Razvojem nauke postalo je jasno da isti protein može biti sintetisan od strane različitih vrsta limfoidnih i ne limfoidnih ćelija pa je otuda generičko ime citokini možda i najadekvatniji za ovu grupu medijatora.
Osnovne karakteristike
Citokini deluju preko specifičnih receptora u samoj ćeliji i na ćelijskoj membrani. Oni mogu biti pozitivni i negativni regulatori imunog odgovora i neka vrsta prenosioca („glasnika“) koji, pored hormona i neurotransmitera, spadaju u vrlo važne činioce u komunikaciji između ljudskih ćelija u organizmu. Citokini predaju informaciju ciljnoj ćeliji, koja ispoljava odgovarajući receptor. Nakon predaje informacije nastaje aktivacija gena sa posledičnim fenotipskim ili funkcionalnim promenama ciljne ćelije.
Sintezu i otpuštanje citokina mogu zaustaviti razni inhibitori, modulirajući biološku aktivnost citokina ili inhibirajući sposobnost odgovora ciljne ćelije.
Citokini se u organizmu ponašaju kao snažne molekule koje se oslobađaju iz ćelija, i transportuju se u druge delove organizma gde deluju na funkcije drugih ćelija što dovodi do brojnih bioloških efekata. Efektorske funkcije ovih proteina su aktivacija i diferencijacija ćelija, hemotaksija i proliferacija širokog spektra ćelija. Aktivnost citokina zavisi od njihove koncentracije u mikrookruženju i jačini ekspresije specifičnih receptora na površini ciljne ćelija. Svaka živa ćelija sa jedrom u ljudskom organizmu stvara citokini, čija vrsta i količina sekrecije, zavisi od tipa, stadijuma diferencijacije ćelije i njenog aktivacijskog stadijuma. Stvaranje citokina je stimulisano antigen specifičnom aktivacijom T4 limfocita.
U citokine spada grupa interleukina, tumorskih faktora rasta i interferona. Ovakva podela odgovara biološkim i strukturalnim razlikama, ali i sličnostima ovih medijatora. Izraz interleukin je prihvaćen za grupu medijatora odgovornih za međusobno komuniciranje leukocita. Danas poznajemo 29 vrsta interleukina, koji se nazivaju od (IL-1 do IL-29), ali i preko 30 različitih citokina. Mnogi od njih su faktori rasta ćelija, neki su hematopoetske faktori rasta, dok neki imaju antivirusnu aktivnost i nazivamo ih interferonom (IFN). Regulišu rast i diferencijaciju ćelija imunskog sistema, T i B limfocita i makrofaga, a isto tako obim i dužinu zapaljenskog odgovora. Modifikuju biološki odgovor i međusobno su povezani u citokinsku regulacionu mrežu. Povećano izlučivanje citokina nije udruženo samo sa infekcijama nego i sa autoimunim i neurodegenerativnim bolestima.
U današnjoj medicinskoj praksi, razlikujemo proinflamatorne i antiinflamatorne citokine. Inflamatorni citokini uključujući (TNF-α, IL-1β i IL-6), aktiviraju koagulaciju i inhibiraju Fibrinolizu što može izazvati difuzna oštećenja endotela kapilara, s posledičnom disfunkcijom brojnih organa i smrću Danas je poznato da postoji interakcija između hemostaze, upalnih reakcija i imunskog sistema, a isto tako znamo da imunokompetentne ćelije i endotel krvnih sudova međusobno utiču jedno na drugo. Imunski odgovor počinje fazom prepoznavanja antigena i završava fazom odbrane organizma od patogena. U ovoj reakciji pored imunskih ćelija učestvuju i citokini koje one luče.
Vrste (podela)
Citokini se prema njihovim funkcijama (odnosno biološkim osobinama) dele na tri grupe:
Medijatori i regulatori nespecifične (urođene) imunosti
Citokine iz ove grupe produkuju uglavnom makrofagi i dendritične ćelije kao odgovor na infektivni agens (produkte bakterija - LPS i bakterijsku DNK, ili virusnu dvolančanu RNK).
Medijatori i regulatori stečene imunosti
Produkuju ih prvenstveno T limfociti. Oni utiču na aktivaciju, proliferaciju i diferencijaciju T i B limfocita (nakon prepoznavanja antigena), kao i na efektorsku fazu specifičnog imunskog odgovora.
Stimulatori hematopoeze
U ovu grupu citokina koji stimulišu hematopoezu spadaju;