cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stjepan Cvijić
Emigrantski rad
1935. god. postaje član rukovodstva KPJ. U ožujku 1935. imenovan je članom predstavništva KPJ u IK Kominterne, zajedno s Vladom Ćopićem i Josipom Brozom. Iste godine, u sastavu jugoslovenske delegacije učestvovao je u radu Sedmog kongresa Kominterne. No, u ljeto 1936. godine je isključen iz CK KPJ na savjetovanju Kl u Moskvi, skupa sa Vladom Ćopićem, zbog istupanja protiv Gorkićevog rukovodstva na Travanjskom plenumu CK KPJ. Za smenu doznaje tek u listopadu, kada odlazi u Moskvu po novo zaduženje.
Po nalogu Kl odlazi na agitacioni rad u SAD i Kanadu, posebno da agitira za slanje dobrovoljaca u Španjolsku. U Torontu je 1937. god. pod pseudonimom S. Livadić objavio knjigu »Radnička klasa i hrvatski narodni pokret«. Stavovi koje iznosi su u potpunosti na liniji Partije. On ocenjuje da je hrvatsko pitanje moguće riješiti borbom i savezom seljaštva, radništva i središnjih slojeva svih naroda Jugoslavije. Hrvatski radnici i seljaci moraju znati da postoje dvije Srbije: »jedna je tlačiteljska i nasilna, a druga demokratska, seljačka i socijalna«. Štefek Cvijić u SAD upoznaje niz komunista i sudjeluje na Drugoj nacionalnoj konferenciji američkih komunista hrvatskog porijekla. Djeluje u Pittsburghu, Chicagu, New Yorku.
Krajem 1937. na povratku iz SAD u Moskvu odlazi u Španjolsku u kojoj se kratko zadržava. U Španiji ga je u menzi Interbrigada sreo Rodoljub Čolaković, koji je ostavio zapis o tome. Čolaković pretpostavlja da je Stjepan Cvijić došao da porazgovara o hapšenju Gorkića s jugoslovenskim aktivistima, "pretpostavljam, prije svega s Vladom Ćopićem, s kojim je još u Beču, u toku 1936. godine, vodio borbu protiv Gorkića." Do polovine 1938. godine obavljao je u Moskvi različite zadatke za potrebe rukovodstva KPJ. U rujnu 1938. sudjeluje u radu sjednice sekretarijata IK KI. Neposredno pred hapšenje, Cvijić je kadrovskom odelu Kominterne dao pismenu izjavu o Brozu. On je svedočio da je „Valter povezan sa našim pokretom u Hrvatskoj“ i da je „u osnovi čestit“, što se „mora uzeti u obzir i odvagati da li se može sačuvati za naš pokret“.
Hapšenje i smrt
Ubrzo nakon hapšenja njegovog brata Đuke, i Štefek je uhapšen u Moskvi. Broz se odmah od njega distancirao, a u svojoj izjavi kadrovskom odelu Kominterne o Cvijiću je napisao sledeće:
Prema jednoj verziji, Cvijić je uhapšen u studenom 1938. godine, nakon čega ubrzo umire u logoru. Prema drugoj verziji umro je nešto ranije, 10. avgusta iste godine na sanitetskom odeljenju Lefortovskog zatvora u Moskvi „od tuberkuloze i opšte iscrpljenosti“. O smrti Stjepana Cvijića Rodoljub Čolaković je zapisao:
Stjepan Cvijić je posmrtno rehabilitovan odlukom Vojnog kolegija Vrhovnog suda Sovjetskog Saveza 18. avgusta 1957. godine.
Porodica
Iz zagrebačke porodice Cvijić su, osim Stjepana, potekla još dva značajna revolucionara i komunista. Đuro Cvijić je neko vreme bio politički sekretar Politbiroa Centralnog komiteta KPJ. Đuro je takođe stradao u staljinskim čistkama u Sovjetskom Savezu. Branko Cvijić je pre rata pomagao partijskim ilegalcima i sam izvršavao neke zadatke za KPJ. Za vreme Narodnooslobodilačkog rata, nije mogao u partizane zbog bolesti, ali je aktivno pomagao borcima i Partiji. Posle rata nalazio se na mnogim odgovornim dužnostima.
Farmakopeja
Farmakopeja (grč. pharmakopoiia) je zvanični spisak uputstava, izdat od strane sanitetskih državnih organa, kojih se moraju pridržavati apotekari pri pravljenju, ispitivanju i skladištenju lijekova i pomoćnih ljekovitih sredstava.
U cilju poboljšanja prometa i proizvodnje lijekova, kao i kontrole njihovog kvaliteta u čitavoj Evropi 1964. godine u Rimu je donijeta Konvencija o izradi Evropske farmakopeje (European Pharmacopoeia), koja bi predstavljala zvanični standard za sve države. Posljednje izdanje ove farmakopeje iz 2005. godine do danas je pretrpjelo šest dopuna kojima se neprekidno prati razvoj i pojava novih lijekova.
Asunción Montoya, Apaseo el Grande
Asunción Montoya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1772 m.
Alfredo Reyes Juárez, Tihuatlán
Alfredo Reyes Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Kristian Bjørnsen
Kristian Bjørnsen (Stavanger, 10. siječnja 1989.) je norveški rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za njemački HSG Wetzlar kao desno krilo. Nakon što je do 2014. godine igrao u Norveškoj, prešao je u IFK Kristianstad, gdje je igrao dvije sezone i osvojio dva nacionalna prvenstva. Godine 2016. prešao je u HSG Wetzlar.
Za reprezentaciju je debitirao 19. srpnja 2012. godine te je sudjelovao na dva EHF Eura i Svjetskom prvenstvu 2017., gdje je s reprezentacijom osvojio drugo mjesto i bio proglašen za najbolje desno krilo turnira.
Malje Raškovce
Malje Raškovce je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 244 stanovnika.
Francheville (Er)
Franšvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1151 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 197 m, a minimalnoj 173 m).
Colonia Martínez, Almoloya
Colonia Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2515 m.
Jevanđelisti
mini||Jevanđelisti Jevanđelisti  ( — nosioci dobrih vesti) su apostoli, autori četiri kanonska Jevanđelja — Apostol Matej, Apostol Marko, Apostol Luka i Jovan Bogoslov.
Opština Tătărăștii de Jos, Teleorman
Tătărăștii de Jos je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Trail, Oregon
Treil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 702.
Dolcè, Verona
Dolcè je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Bitka kod Pirmasensa
Bitka kod Pirmasensa se dogodila na zapadu današnje Njemačke 14. septembra 1793. za vrijeme Rata Prve koalicije između francuskih snaga pod generalom Jean Reneom Moreauxom na jednoj, i pruskih snaga pod vojvodom od Braunschweiga na drugoj strani. Do nje je došlo nedaleko od tadašnje francuske granice, prilikom pokušaja francuskih snaga da zaustave saveznički prodor u Alsace. Iako je Moreaux raspoloagao s nadmoći u ljudstvu, Prusi su imali više artiljerije, a njihov zapovjednik ju je dobro rasporedio. Francuski napad je odbijen uz izuzetno teške gubitke, te je bitka završila pruskom pobjedom.
New Underwood, South Dakota
Nju Andervud je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 660, što je 44 (7,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Balsa, Amatlán de los Reyes
La Balsa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
Put 33 (Iran)
Cesta 33 (perz. جاده ۳۳) je državna cesta u sjeverozapadnom Iranu koja spaja Ardabil i Bilesavar u Ardabilskoj pokrajini. Ostali gradovi koje povezuje su Razi i Germi. Prometnica ima duljinu od 155 km i geografski se proteže dolinom rijeke Balha-Rud odnosno uz istočne obronke Tališkog masiva. Nadmorska visina trase oscilira od 80 m kod Bilesavara do 1790 m na prijevoju između planina Šun-Darsi i Gaduk-e Agiz. Krajnjim južnim dijelom od naselja Imira do Ardabila preklapa se s cestom 14 i 31, a na sjeveru se nadovezuje na azerbajdžansku cestu R43.
Encinitos, Guadalupe y Calvo
Encinitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2197 m.
Las Angustias, Ocozocoautla de Espinosa
Las Angustias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Facci-Maltaure, Vicenza
Facci-Maltaure je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
San Martino Carano, Modena
San Martino Carano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Facci-Maltaure, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
San Martino Carano, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Malje Ljevare
Malje Ljevare je naseljeno mjesto u okrugu Malacki, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Raymond Kopa
Raymond Kopa (Nœux-les-Mines, 13. listopada 1931. – Angers, 3. ožujka 2017.) je bio francuski nogometaš i reprezentativac, jedan od ključnih igrača francuskog nogometa tokom 1950-ih godina. Na klupskom nivou, Kopa je bio dio legendarne postave Real Madrida iz 50-ih s kojom je osvojio tri naslova Lige prvaka.
Često smatran jednim od najboljih igrača svoje generacije, Kopa je bio izrazito brz, agilan i tehnički vješt playmaker, ali i strijelac. Godine 1958., imenovan je Europskim igračem godine. Godine 1970., Kopa je postao prvi nogometaš u povijestu kojemu je uručena Légion d'honneur, a 2004. godine ga je Pelé imenovao među 125 najboljih živućih nogometaša.
Preminuo je 3. ožujka 2017. u Angersu.
Tropolje
Tropolje, Završje ili Zapadne strane, je jedna od 11 najstarijih srednjovjekovnih županija Primorske Hrvatske. Prvi je spominje vizantijski car Konstantin VII. Porfirogenet pod imenom Hlivno, u svome djelu De administrando imperio (O upravljanju carstvom), iz 10. stoljeća.
U historijskim izvorima iz srednjeg vijeka područje Duvna, Livna i Glamoča se naziva Tropoljem. Godine 1249. kao vršitelj dužnosti kneza u Tropolju spominje se Stjepan Babonić. Nakon njega istu službu obavljao je je Stjepan Kliški. Godine 1277. kao knez Tropolja spominje se Perčin. Godine 1298. Pavle Šubić zavladao je južnom Hrvatskom i u povelji od 07.04.1299. godine naziva se „banom Hrvatske i Dalmacije i gospodarem Bosne“. Svoju vlast nad Bosnom predao je svom bratu Mladenu I, a zatim sinu Mladen II. Mladen je upravu nad Bosnom 1319. godine povjerio Stjepanu II Kotromaniću. Već 1322. godine Mladen II je protjeran iz Hrvatske, nakon borbi u kojima je učestvovao i Stjepan II Kotromanić. Po padu bana Mladena II Šubića, gospodari Livna su sinovi vojvode Mihovilovića, koji su učestvovali u svrgavanju bana Mladena.
Naredne godine, novi titularni ban Hrvatske Mikac Mihaljević kreće na Nelipčiće uz Stjepanovu podršku, ali i pored toga što je postigao izvjestan uspjeh, Mikac se 1326. godine povlači neobavljena posla. Za to vreme Stjepan preuzima kontrolu nad tzv. Donjim Krajima (prostor oko gornjeg i srednjeg Vrbasa, prema gornjoj Sani), Glamočem, Livnom, Duvnom (Završjem ili Tropoljem), Imotskim i ušćem Cetine, dok je Robert preuzeo utvrđeni Omiš.
U borbama Stjepana II Kotromanića (1322 - 1353) i knezova Nelipića 1325. godine, čitavo Tropolje, koje se od tada naziva Završjem, pripalo je bosanskom banu. U sporazumu od 15.08.1332. godine kao župan Završja spominje se Ivan Pribilović. Njegovo ime se navodi među svjedocima na ugovoru bosanskog bana Stjepana II Kotromanića i Dubrovčana. Kasnije će se župani birati iz porodica Galešića, ponekad iz porodica Semkovića. Mihovilovići i Galešići su iz poznatog velikaškog roda Hlivnjana Čubranovića.
Mađarski kralj Ludovik I Anžuvinac (1342-1382) u nastojanju da povrati nekadašnje hrvatske župe i gradove, primorao je 1356. godine Grgura Galešića da mu ustupi grad Bistricu u Livanjskoj župi. Poslije smrti Ludovika I bosanski kralj Tvrtko I je, nešto prije 1387. godine, prisajedinio grad i livanjsku župu koja je ostala u vlasti bosanskih kraljeva do 1463.
Kerkopi
Kerkopi (grč. Κέρκωπες, plural od Κέρκωψ) su u grčkoj mitologiji bili braća, par ljudi nalik majmunima, lopovi koji su ojadili zemlju Lidiju u Anatoliji.
Etimologija
Njihovo ime znači "lica s perčinima".
Lan
Opis biljke
Stabljika je visoka (30–80 cm), uspravna, okrugla, bez dlaka, obrasla listovima, u gornjem dijelu je granata. Listovi su naizmjenično raspoređeni, lancetasti, dugački 2–3 cm, široki 2–4 mm, bez dlaka, zeleni ili sivozeleni. Liska je zašiljenog vrha, sa osnovom suženom u dršku. Cvjetovi su na vrhu stabljike na dugačkim drškama, nalaze se u cimoznim cvatima. Čašica i krunica su od po pet listića, krunični svjetloplavi, ružičasti ili ljubičasti, na vrhu zaobljeni, a ka osnovi klinasto suženi i žućkasti. Plod je loptasta čaura sa mnogo sjemena, 6–8 mm dugačka. Sjem je do 5 mm dugo, do 2 mm široko, spljošteno, s jedne strane zaobljeno, s druge suženo. Svjetlosmeđe je boje, sluzavog i uljastog ukusa kada se zagrize, bez mirisa. Cveta od juna do avgusta.
Kerkopi
Mitologija
Bili su sinovi Okeanide Teje, koja ih je savetovala da se čuvaju junaka Melampiga. Prevod ovog imena je "crnoguzi". Pri tome ih je majka nazvala "beloguzima" i taj atribut je označavao pohlepnog čoveka, kukavicu i prostaka, jer su braća bila poznata po svojim prevarama i lažima. Međutim, oni nisu shvatili reči svoje majke sve dok nisu sreli Herakla. Herakle je spavao pokraj puta blizu Efesa ili Termopila (gde se nalazila tzv. stena "Crna zadnjica", mada je grad Kerkopija, zborno mesto ovih bića bio u Aziji) i oni su pokušali da mu ukradu oružje. Tom prilikom su se pretvorili u zunzare. Međutim, nalovio ih je i naterao da povrate svoj lik. Onda ih je vezao i prebacio preko ramena, tako da su iza njegovih leđa visili naopačke. Tada su ugledali njegovu zadnjicu koju lavlja koža nije pokrivala i shvatili da je on taj "crnoguzi". Zadljica mu je bila izgorela od Sunca ili od daha Kaka ili kritskog bika. Tada su počeli da se smeju i zbijaju šale, pa su razveselili i samog Herakla, koga su uspeli da nagovore da ih pusti. Nastavili su sa svojim podvalama i krađama, sve dok nisu navukli Zevsov gnev koji ih je okamenio ili pretvorio u majmune. U ovom drugom slučaju, Zevs je njima naselio ostrva koja zatvaraju Napuljski zaliv i koja su dobila naziv Pitekuze (Ostrva majmuna).
Pominjali su ih Apolodor, Diodor, Herodot i Ovidije u "Metamorfozama". Njihov broj je najčešće dva, ali im se imena razlikuju kod različitih autora; Olen (ili Ol ) i Euribat, Sil i Tribal, Pasal i Aklemon (ili Akmon), Andul ili Kandul i Atlant, ali je Diodor pominjao da ih je bilo veliki broj. U tom slučaju, Herakle je neke ubio, a neke predao Omfali.
Tumačenje
Smatrani su zlodusima koji su donosili varljive i zlosutne snove, a mogli su se oterati prizivanjem Herakla, koji je imao vlast nad morama. Najpre su bili predstavljani kao jednostavni duhovi (cercops), ali su kasnije u umetnosti predstavljani kao majmuni (cercopithecoi), najverovatnije jer se Herakle dovodio u vezu sa Gibraltarom, gde se prema predanju, nalazio jedan njegov stub, a iz tih krajeva su Kartaginjani trgovci donosili majmune kao kućne ljubimce grčkim i rimskim damama. Izgleda da su majmuni bili česti na ostrvima koje su Grci nazivali Pitekuze, a čije ime podseća na reč pithoi, što znači "vrčevi", koji su se na tim ostrvima proizvodili.
Lan
Upotreba
Sjeme lana je jedno od najvažnijih izvora sušivih ulja. Postoje podaci da se lan u tu svrhu uzgajao još prije 6 000 godina. Sadržaj ulja u sjemenu je od 32% do 43%. Laneno ulje se uglavnom koristi za pravljenje boja, lakova, mekih sapuna i štamparskih boja. Savremene sintetičke podne podloge se prave od plastičnih polimera od kojih se mnogi i danas dobijaju iz sjemenih ulja. Laneno ulje koristi se za izradu nekih farmaceutskih preparata. Ostaci posle cijeđenja ulja se koriste kao stočna hrana bogata bjelančevinama.
Knjiga iz Durrowa
mini| Knjiga iz Durrowa, naslovnica [[Evanđelje po Marku|Evanđelja po Marku; oko 650.-700., boja na pergamentu, hibernijsko-saksonski stil iluminiranja, 24,5 x 14,5 cm, Trinity College, Dublin]] Knjiga iz Durrowa (engleski: Book of Durrow) je naziv za ranosrednjovjekovni latinski iluminirani rukopis čiji se tekst sastoji od četiri evanđelja, a koji je najvjerojatnije izrađen u Opatiji Durrow u Irskoj, u Northumbriji (današnja sjevernoistočna Engleska) ili u opatiji na otoku Iona u Škotskoj, u drugoj polovici 7. vijeka.
To je najstariji postojeći kompletan oslikani rukopis insularne („otočne”) ili hibernijsko-saksonske umjetnosti, odnosno stila koji je kombinirao anglosaksonske s motivima keltskog kršćanstva; na primjer prethodi Knjizi Kellsa za više od jednog vijeka. To ga čini jednim od najstarijih oslikanih insularnih evanđelja, između tek djelomično sačuvanog Nortumbrijskog evanđelja iz Durhamske katedralne knjižnice (A. II . 10 . ) i Lindisfarnskih evanđelja, koja su započeta oko 700. god.
Tekst sadrži Evanđelje po Mateju, Marku, Luki i Ivanu, plus nekoliko komada uvodne materije i kanonske tablice. Stranice imaju veličinu od 245 sa 145 mm i sadrži 248 listova pergamenta. Brojne iluminacije uključuju šest sačuvanih tzv. „tepih-stranica”, cijele stranice s minijaturama simbola četiri evanđelista i šest stranica sa značajnim ukrašenim inicijalima i tekstom, zapisanim u majuskula insularnog pisma s ponekim lacunama (prazninama).
Veličina stranice je smanjena tijekom naknadnih ponovnih uvezivanja, a većina listovi su sada nevezani, dok su mnogi ili većina izvorno bili u "bifolia" ili presavijenim parovima. Tako su neke stranice uložene na pogrešnim mjestima, ali se čini kako su sve iluminirane stranice prisutne, što je rijetkost u rukopisima iz ovog razdoblja.
Iluminacije
mini| Tepih-stranica s isprepletenim životinjama. Iluminacije u knjizi posebno dobro pokazuju raznolikost porijekla insularnog stila, te je stoga u samom središtu intenzivne rasprave o tom pitanju u historiji umjetnosti. Pored keltske umjetnosti, anglosaksonskog zlatarstva, te koptskih i sirijskih oslikanih rukopisa, ukrasi su uspoređivani i s npr. pocakljenom kantom iz tog razdoblja pronađenoj u Norveškoj, kontinentalnim fibulama i piktskim kamenjem.
Coxolico, Ajalpan
Coxolico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Simo Miljuš
Nakon rata je izabran je za poslanika Ustavotvorne skupštine Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, organizacionog sekretara KPJ i lidera Nezavisne radničke partije Jugoslavije za Srbiju. Jedno vreme bio je i vođa komunista Hrvatske i Slavonije.
Coxolico, Ajalpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2317 m.
Simo Miljuš
Streljan je zajedno sa mnogim drugim istaknutim jugoslovenskim komunistima tokom staljinističkih čistki.
Rehabilitovan je u SSSR-u 10. juna 1958. godine.
Biografija
Sima Miljuš rođen je 1894. godine u Lušci Palanki, Bosna. Veoma rano se uključio u revolucionarni pokret. Politički je bio aktivan još u sarajevskoj gimnaziji. Bio je član tajne omladinske revolucionarne organizacije „Mlada Bosna“.
Balkanski ratovi
Kao sedmoškolac odlazi u Srbiju gdje prilazi komitama. Zajedno sa drugim mladobosancima, u Prvom balkanskom ratu borio se u četi Voje Tankosića. Kao osamnaestogodišnjak 1912. pridružio se srpskoj vojsci i sa majorom Vojislavom Tankosićem učestvovao u oslobađanju južne Srbije i Makedonije od Turaka. U Drugom balkanskom ratu 1913. godine dezertirao je iz Makedonije.
Prvi svetski rat
Bolestan i rezigniran bregalničkim iskustvom ubrzo se vraća u Sarajevo. Kao član Mlade Bosne, nakon Principova atentata 1914. je uhapšen i interniran u Aradu. 1916. godine je mobiliziran ali je ubrzo pritvoren zbog antiratne kampanje.
Uhapšen je kod carske i kraljevske Regimente broj 79 u Otočcu. Slom Austrougarske dočekao je u garnizonskom zatvoru u Zagrebu, očekujući osudu. Odmah po izlasku iz zatvora se pridružuje socijaldemokratima te se angažira u revolucionarnom krilu što se profiliralo u hrvatski komunistički pokret.
Komunistička partija Jugoslavije
Posle rata, kao student pravnog fakulteta, bio je predsednik Udruženja akademske socijalističke omladine na Zagrebačkom univerzitetu. Bio je član Pokrajinskog izvršnog veća Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista) u Zagrebu.
1919. godine Simo Miljuš je, kao prvi u vodećoj »trojci« zagrebačkih komunista, pokušao u dodiru s mađarskom komunom pokrenuti srodno gibanje u Jugoslaviji. Iste godine je uhapšen u okviru Dijamantštajnove afere, zajedno sa Vladimirom Čopićem, L. Kordićem i drugovima, zbog pripreme prevrata. Miroslav Krleža, koji je tada vodio kampanju za njihovo oslobađanje, u memoarima piše da su navodi optužbe u biti bili istiniti, da je prevrat doista pripreman te da je Simo Miljuš u njegovu sobu bio sakrio nekoliko pušaka i mnogo municije. Miljuš je oslobođen početkom 1920. godine zbog nedostatka dokaza, nakon protesta i demonstracija na Zagrebačkom sveučilištu.
Na prvim izborima u Kraljevini SHS 1920. godine izabran je za narodnog poslanika Ustavotvorne skupštine za grad Zagreb, ali je ubrzo nakon proslave izborne pobjede komunistička partija zabranjena Obznanom. Ponovo je hapšen 1921. godine pod sumnjom saučesništva u atentatu na Milorada Draškovića. Hapšen je i posle atentata na regenta Aleksandra 1921. godine i interniran u rodno mesto zajedno sa svojom ženom Zorom.
Le Mule, Savona
Le Mule je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 491 m.
Simo Miljuš
Komunistička partija Jugoslavije
1924. godine Miljuš je bio oblasni sekretar Nezavisne radničke partije Jugoslavije (NRPJ) za Srbiju i referent na sednicama Zemaljskog veća NRPJ.
Emigracija u SSSR-u
1933. godine emigrirao je u Sovjetski Savez, gde je dobio ime Ilija Georgievič Kuburić. Bio je predavač Međunarodne lenjinske škole i urednik izdavačkog preduzeća "Strani radnik".
Streljanje u SSSR-u
Miljuš je uhapšen 19. jula 1938. godine u Moskvi. Ubrzo po svom dolasku u Moskvu, članovi Centralnog komiteta KPJ Josip Broz Tito i Vladimir Ćopić se 23. septembra 1938 u pismenoj izjavi Kadrovskom odseku Kominterne potpuno ograđuju od uhapšenog Miljuša. Tito ovom prilikom tvrdi da ga nije lično poznavao.
Miljuš je izbačen iz KPJ odlukom Centralnog komiteta 15. marta 1939. godine, zajedno sa grupom jugoslovenskih komunista uhapšenih u SSSR-u. Streljan je u Moskvi 19. aprila 1939. godine, na temelju zajedničke odluke Politbiroa SKP(b)-a, NKVD-a i državnog tužitelja o streljanju 198 pripadnika „kontrarevolucionarne desno-trockističke konspirativne organizacije“ od 9. aprila 1939. godine. Ranija literatura je ovu odluku smatrala posledicom isključenja uhapšenih jugoslovenskih komunista iz marta 1939. godine, međutim novija istraživanja o odnosima Kominterne i CK KPJ dovode u pitanje ovu vezu, kao i Titov kapacitet da utiče na odluke NKVD-a u tom trenutku.
Dela
Sarađivao je u partijskoj štampi („Istina“, „Nova istina“, „Novi svijet“, „Radnik“, „Radnička reč“, „Radnička borba“, „Borba“, itd.).
Ochinapuchi, Bocoyna
Ochinapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2454 m.
Dolihil beta-D-glukozil fosfat
Dolihil beta-D-glukozil fosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 602,737 Da.
Bordo Ancho, Apaseo el Grande
Bordo Ancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Joachinque, Concordia
Joachinque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Brassac, Ariège
Brasak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 584 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 1.695 m, a minimalnoj 447 m).
Luki (Puhov)
Luki je naseljeno mjesto u okrugu Puhov, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 912 stanovnika.
Chiappero, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Prato Rinaldo, Roma
Prato Rinaldo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Logig, Lunca
Logig je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Lunca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Mala Ljehota
Mala Ljehota je naseljeno mjesto u okrugu Žarnovica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 930 stanovnika.
Crni trougao
thumb|Crni trougao je simbol [[Ponos LGBT osoba|lezbejskog ponosa i lezbejske borbe protiv represije i diskriminacije.]] thumb|[[Oznake u nacističkim koncentracionim logorima|Kennzeichen für Schutzhäftlinge in den Konzentrationslagern – tabla sa oznakama za zatvorenike i zatvorenice konc-logora. Crni trougao označava „asocijalne“.]]
Crni trougao je simbol lezbejske i feminističke solidarnosti i ponosa.
Značenje i poreklo
Crni trougao sličnog je porekla kao Ružičasti trougao. Korišćen je u koncentracionim logorima za vreme Drugog svetskog rata, u kojima su zatvorenici i zatvorenice nosile oznake u obliku trougla, čije su različite boje označavale različite kategorije zatvorenika. Crni trougao označavao je „asocijalne“. Većina označenih crnim trouglom bile su mentalno retardirane osobe i beskućnici/ce. Međutim, u ovu grupu su ulazili/e i alkoholičari, odnosno alkoholičarke, prostitutke i slično. Romi i Romkinje su takođe bili označavani/e Crnim trouglom u nekim logorima, dok su ih u drugim označavali trouglovima braon boje.
U sačuvanim dokumetima ne postoje zapisi da su lezbejke bile obeležavane Crnim trouglom, kao ni da su bile grupa koja je deportovana u logore. Paragraf 175, koji je kriminalizovao homoseksualnost, odnosio se samo na muškarce. Ipak, pošto su nacisti čvrsto zagovarali tradicionalnu ulogu žena, kojima je mesto uz decu, u kuhinji i u kući (3K - Kinder, Küche, Kirche), mnogi/e veruju da su lezbejke, kao i ostale neheteroseksualne žene, bile smatrane „asocijalnim“ u nacističkoj Nemačkoj.
Takođe je moguće da su memoari francuske kabare pevačice Fania Fenelon, pod nazivom „Sursis pour l'orchestre“, uticali na prihvatanje Crnog trougla kao lezbejskog simbola. U memoarima, u kojima opisuje svoj boravak u Auschwitzu, vrlo direktno piše i o lezbejkama. Njeni memoari su prevedeni na engleski jezik pod nazivom „Playing for time“, ali delovi u kojima piše o lezbejkama u logoru su cenzurisani i uveliko izostavljeni iz prevoda.
Koji god da je razlog, lezbejke su prihvatile Crni trougao kao simbol svoje borbe protiv represije i diskriminacije i on danas predstavlja jedan od najraširenijih lezbejskih simbola.
Palo Gordo, Victoria
Palo Gordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Jerry Tollbring
Jerry Tollbring (Rimbo, 13. rujna 1995.) je švedski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Rhein-Neckar Löwen na poziciji lijevog vanjskog ili lijevog krila. Karijeru započinje u rodnom gradu, u klubu Rimbo HK, odakle 2014. godine prelazi u IFK Kristianstad, s kojim osvaja dva naslova prvaka. Od ljeta 2017. godine, Tollbring igra za njemački klub Rhein-Neckar Löwen.
Za švedsku reprezentaciju debitirao je 20. siječnja 2016. godine na EHF Euru u Poljskoj u posljednjem kolu prve grupe protiv Španjolske. Iako je isprva bio dio kadra, kasnije je zamijenjen. Sudjelovao je na olimpijskom turniru 2016. godine te na Svjetskom prvenstvu 2017., gdje je proglašen za najbolje lijevo krilo turnira.
Smithville-Sanders, Indiana
Smitvil-Sanders je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.184.
Ma Yuan
Ma Yuan se može odnositi na:
Тепече
Тепече је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 195 становника (према попису из 1991. било је 337 становника).
Демографија
У насељу Тепече живи 184 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 54,4 година (52,8 код мушкараца и 56,4 код жена). У насељу има 83 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,35.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
St. Leo, Minnesota
Sent Lio je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 100, što je 6 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fan Kuan
thumb|180px|Putnici među planinama i rijekama (溪山行旅）; ulje na svili; 201,5 x 77,5 cm [[Muzej Nacionalne palače, Taipei ]]
Fan Kuan (范寬 pinyin: Fàn Kuān; fl. 990-1020 ) bio je kineski slikar pejzaža koji je živio u doba dinastije Song (960–1279). Fan je naveden kao 59. od 100 najvažnijih osoba prošlog milenijuma po izboru časopisa Life.
Kristalna struktura
mini|desno|Kristalna struktura Natrijum-Hlorida. Kristalna struktura je karakteristika čvrstih tela, koja je određena pravilnom strukturom čestica od kojih je telo građeno. Ovakva čvrsta tela čiji su atomi ili atomske grupe pravilno prostorno raspoređene nazivamo kristalima. Pravilnosti prostorne raspoređenosti atoma se izražavaju i kod eksternih osobina kristala, npr. kod kristala natrijum hlorida (kuhinjske soli). Vidljivo je da svaki kristal natrijum hlorida predstavlja gotovo savršenu kocku. U ovom slučaju se ta pravilnost proteže na veliki deo, odnosno na celi komad ispitivanog materijala, pa se ta osobona naziva makrokristalnošću, a materijal - monokristal. U protivnom slučaju tj. kada se pravilnost proteže na malu oblast materijala, tada kristalnost postoju u malim razmerama pa se osobina naziva polikristalnošću, a materijal - polikristal. Kristalna struktura daje čvrstim materijalima veću mehaničku čvrstinu, dok sa druge strane nepravilna (amorfna) struktura utiče na žilavost. Proces promene agregatnog stanja supstance, iz tečnog u čvrsto, pri čemu dolazi do formiranja kristala koji imaju pravilnu strukturu se naziva kristalizacija.
Prostorna rešetka kristala
Prostorna rešetka kristala ili translaciona grupa je skup tačaka definisanih sa vektorom translacije rešetke. Pošto su atomi, odnosno atomske rešetke grupa atoma pravilno raspoređene, moguće je u prostoru definisati tri vektora elementrane translacije: \vec a_1, \vec a_2, \vec a_3. Ovi vektori predstavljaju periode kristalne rešetke u tri različita pravca, nazivaju se ortovima rešetke ili ortovima vrektora translacije rešetke kojа je datа sledećom formulom:
Elementarna ćelija
Prostorna rešetka kristala se sada uz pomoć vrektora translacije dobija uzimajući sve vrednosti celih brojeva za n_1, n_2 i n_3, dok se paralelopiped koji se dobija uzimajući vrednosti n_1, n_2 i n_3 = 1, naziva elementarnom ćelijom. Treba napomenuti da čvorovi kristala u kojima se nalaze atomi se ne poklapaju u opštem slučaju sa vrhovima ortova \vec a_1, \vec a_2 i \vec a_3. Ovakva notacija definisana vektorom translacije ukazuje na pravilnost, ali nam ne govori u gde se nalaze atomi. Samo u posebnim slučajevima mogu se čvorovima rešetke pripisati i atomi ili atomske grupe.
Kristalni sistemi
Kristalni sistem predstavlja kategoriju karakterisanu na osnovu vrste prostorne rešetke kristala. Elementarna ćelija je definisana kao najmanja prostorna jedinica kristala, njenim pravilnim pomeranjem u prostoru za udaljenosti koje su jednaka njenim dimenzijama dobijamo prostornu rešetku. Kristalni sistem za slučaj kada su ortovi i kada između sebe grade prave uglove od 90° se naziva kubični, i on ima najviše elemenata simetrije. U opštem slučaju ortovi nisu jednaki i mogu činiti međusobne proizvoljne uglove α, β i γ. U zavisnosti od ovih vrednosti izvršena je podela na 7 kristalnih sistema za kojih ima 14 kombinacija elementarnih ćelija koje se drugačije nazivaju i Braveove ćelije.
Kuhinjska so
mini|desno|Kristalna struktura Kuhinjske soli.
Struktura kuhinjska soli ili natrijum hlorida je takva strkuktura kod koje odvojeno atomi natrijuma i hlora čine površinskicentričnu kubičnu strukturu. Na slici su atomi hlora prikazani kao zelene sfere, dok su manji natrijumovi joni prikazani kao srebrene sfere. Preklapanjem ovih dveju rešetki dobija se struktura koja formira model šahovske table u tri dimenzije. U ovoj rešetki svaki jon je okružen sa šest jona drugog elementa; ti joni se nalaze u temenima kocke. Ova ista struktura se nalazi kod mnogih drugih minerala u skoro svim alkalnim halogenidima kao i mnogim dvovalentnim metalnim oksidima, sulfidima, selenidima i teluridima. Uopšteno, u prirodi postoji velika verovatnoća da se formira ovakva struktura. Kristalografska grupa ove strukture se zove "Fm3m" u Herman-Muginovoj notaciji ili "225" u Međunarodnoj tabeli za Kristalografiju. Koordinacija broj svakog atoma u ovoj strukturi je 6: svaki katjon koordinira sa 6 anjona u temenima oktaedra, i slično, svaki anjon je koordiniran sa 6 katjona.
Dijamant
mini|desno|Kristalna struktura dijamanta.
Kristalna struktura dijamanta je nešto složenija struktura koja potpada pod Kubični kristalni sistem. Kad se kaže složenija, misli se na to da ne potpada pod jednostavne kombijacije: prosti, baznocentrični, prostornocentrični niti površinskicentrični, već se predstavlja kao modifikacija jedne od ovih, tj. površinskicentrične kubične rešetke. Struktura dijamanta je važna jer se po njoj, osim samog dijamanta, kristališu poluprovodnici germanijum i silicijum, kao i siva modifikacija kalaja koja je stabilna na temperaturi nižoj od 13 °C. Osnovnu ulogu u ovoj strukturi igraju tetraedične valentne veze kojima je svaki atom ugljenika vezan sa četiri najbliža suseda raspoređena u tetraedar. Čvrstina i sposobnost dijamanta da prelama svetlost su posledica njegove strukture.
Sfalerit
mini|desno|Kristalna struktura sfalerita.
Kristalna stuktura sfalerita zajedno sa strukturom rešetke dijamanta čine dve najvažnije strukture rešetki poluprovodnčkih materijala. Dijamantska struktura kod silicijuma i germanijuma (Si, Ge), a struktura kod galijum arsenida (GaAs) se kristalizuje u stukturu sfalerita. Obe imaju pod dva atoma u osnovi, dok atomi zauzimaju tetraedarsku strukturu, tj. svaki atom je okružen sa četiri najbliža suseda koji leže u temenima tetraedra. Stuktura sfalerita se kao i struktura dijamanta može smatrati modifikacijom površinsko centrične kubične strukture. Razlika između njih je to što su u dijamantskoj rešetki svi atomi su istog elementa, recimo slikicjuma, dok kod strukure sfalerita na pr. kod galijum arsenida (GaAs) u cenru tetraedra se nalazi jedan element koji je okružen sa četiri atoma drugog elementa. Galijum arsenida pripada jedinjenjima elemenata III i V grupe u periodnom sistemu elemenata i većina ovih jedinjenja se kristalizuje u stuktura sfalerita. Međutim velik broj poluprovodničkih materijala uključujući i neka jedinjenja iz III-V grupe se kristališu u strukturu natrijum hlorida.
Vurcit
mini|desno|Kristalna struktura Vurcita.
Vurcit je sulfidni mineral hemijskog sastava (Zn,Fe)S; cinka ili gvožđe sa anjonom sulfida. Sfalerit je istog hemijskog sastava, dok se Vurcit dosta ređe javlja u prirodnom obliku. Vurcit je heksagonalne (šestougaone) strukture u kojoj atomi prave veze sa tetraedarski raspoređenim podjednako udaljenim susednim atomima, slično strukturi sfalerita. Neka poluprovodnička jedinjenja, kao što su cinksulfid ZnS i kadmijumsulfid CdS se mogu kristalizovati u obe strukture; strukturu sfalerita i vurcita. Kod strukture vurcita duž C - ose, tj. optičke ose za razliku od strukture dijamanta javlja se dvojno prelamanje, dihroizam. Drugim rečima, za CdS je anizotropan materijal, dok je recimo silicijum izotropan.
Lo sceicco bianco
Lo sceicco bianco je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1952. u režiji Federica Fellinija, kome je predstavljala prvo samostalno režijsko ostvarenje u filmografiji. Protagonisti, čije likove tumače Leopoldo Trieste i Brunella Bovo, su mladi bračni par Ivan i Wanda, koji dolaze provesti medeni mjesec u Rimu. Radnja prikazuje kako Ivanove planove poremeti Wandino popuštanje iskušenjima velegrada, a pogotovo prilika da upozna "Bijelog šeika" (čiji lik tumači Alberto Sordi), zvijezdu popularnih fotoromana. Lo sceicco bianco je poznat po tome što se u njemu Fellinijeva supruga Giulietta Masina pojavljuje u sporednoj ulozi prostitutke po imenu Cabiria. Njen lik će Fellini kasnije iskoristiti kao protagonisticu svog filma Noći Cabirije.
Mirtil
Mirtil (grč. Μυρτίλος) je ime koje se može odnositi na ove osobe iz starogrčke civilizacije:
Opština Chiautempan, Tlaxcala
Chiautempan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11086 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2443 m.
Opština Tătărăștii de Sus, Teleorman
Tătărăștii de Sus je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Artem Dovbik
Artem Oleksandrovič Dovbik (ukrajinski: Артем Олександрович Довбик; Čerkasi, 21. lipnja 1997.), ukrajinski nogometaš i reprezentativac koji igra na poziciji napadača. Trenutno igra za Gironu. Za reprezentaciju Ukrajine debitirao je 2021. godine te je sudjelovao na UEFA Euru 2020. godine, gdje je postigao pobjednički gol u 121. minuti produžetaka protiv Švedske u osmini finala; bio mu je to prvi gol za reprezentaciju.
Planet of Dinosaurs
Planet dinosaura (engleski Planet of Dinosaurs) američki je pustolovni ZF film iz 1978. Smješten u neodređenoj budućnosti, film prikazuje putovanje zapovjednika Leea i njegove posade kada im se svemirski brod sruši na nepoznat planet na kojem žive dinosauri te pokušavaju preživjeti tamo.
Film je nastao na niskom proračunu te bez velikih zvijezda; James Whitworth i Max Thayer imaju najviše filmskog iskustva među glumačkom postavom. Redatelj James K. Shea usmjerio je većinu proračuna na vizualne efekte u filmu, tj. stop animaciju dinosaura, što je ostavilo malo novca za kostime ili glumce. Većina kritika je bila negativna, ali postoji konsenzus da su efekti dinosaura najzabavnije područje filma.
Radnja
Nakon kvara, svemirski brod Odiseja prisilno slijeće na nepoznati planet na kojem žive dinosauri. Brod potone u jezeru, a jedno morsko biće ubije službenicu za komunikacije, Cindy. Ostatak posade, zapovjednik Lee, Chuck, Jim, Derna, Nyla, Harvey i Mike krenu sagraditi nastambu kako bi preživjeli u tim sirovim uslovima. Harvey pokuša ukrasti jaja iz gnijezda, ali ga ubije Centrosaurus. Posada se smjesti na jednoj uzvisini kako bi čekali da ih netko spasi, ali Jim smatra da se to neće dogoditi te da moraju osnovati vlastitu civilizaciju. Nailaze na velikog pauka, Allosaurusa i Tiranosaura rexa koji ubije Dernu i stvara kaos. Posada odluči ubiti T. rexa. Naprave plan da stave otrovne bobice na mrtvog dinosaura, ali T. rex ih napadne iza leđa, te ubije Mikea. Jim ipak uspijeva likvidirati T. rexa uz pomoć drvenih šiljaka na tlu. Godine prolaze i preostali preživjeli su stvorili poljoprivrednu nastambu te imaju i djecu.
Produkcija
Planet dinosaura je snimljen sa značajno ograničenim proračunom. Većina je potrošena na specijalne efekte, osobito na stop motion efekte dinosaura, zbog čega će 1980. osvojiti nagradu Saturn za "najbolji film snimljen ispod 1.000.000 $". Među dinosaurima je bio model koji je iskazao počast Rhedosaurusu iz filma The Beast from 20,000 Fathoms čije je efekte izradio Ray Harryhausen. Zbog alokacije proračuna na efekte, većina glumaca je moralo potpisati ugovore sa ograničenjem sa barem jedna glumica (Derna Wylde) tvrdi da nikada nije dobio postotak novca kojeg su joj producenti dugovali. Niski proračun odrazio se i na kostime i scenograqfiju. Snimanje se odvijalo na lokaciji Vasquez Rocksa u okolici pustinje Kalifornije, područja na kojem je snimano nekoliko epizoda originalne serije Zvjezdane staze.
San Martín, Amatlán de los Reyes
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
Mesa de Cocorochas, Del Nayar
Mesa de Cocorochas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2258 m.
Dong Yuan
thumb|right|250px|Planinska hala Dongtian (洞天山堂图), [[Muzej nacionalne palače, Taipei]]
Rođen je u Zhonglingu (钟陵) (suvremeni Jinxian (进贤) u provinciji Jiangxi). Dong Yuan je djelovao u Kraljevstvu Južni Tang za vrijeem periodu Pet dinastija i Deset kraljevstava.
Poznat je po slikama likova i pejzažima, ustanovivši elegantni stil koji će dominirati kineskim slikanjem slijedećih devet vijekova. On i učenik Ju Ran (巨然) su bili osnivači tzv. južne škole pejzaža, a zajedno s Jing Haom i Guan Tongom iz sjeverne škole su predstavljali četiri najvažnija slikara perioda.
Santa Brígida, Almoloya
Santa Brígida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2760 m.
Lučki (Ružomberok)
Lučki je naseljeno mjesto u okrugu Ružomberok, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Las Gaviotas, Ocozocoautla de Espinosa
Las Gaviotas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Lučki (Ružomberok)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.832 stanovnika.
Las Gaviotas, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Varreri, Reggio Calabria
Varreri je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Chichicapa, Ajalpan
Chichicapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2505 m.
Aurières
Orijer je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Faedi del Pezzo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
San Martino Scuole, Modena
San Martino Scuole je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Mirtil (komediograf)
Mirtil (grč. Μυρτίλος, 5. vek pne.), sin Liside i brat komediografa Hermipa, bio je atinski komediograf koji je stvarao u okviru stare atičke komedije. Kod Sude su sačuvana dva naslova njegovih komedija: Titani-Pani (Τιτανόπανες) i Erosi (Ἔρωτες). U komadu Titani-Pani između ostalog ismeva megarske horege i njihove ekstravagantne produkcije na pozornici. Na dramskim nadmetanjima odneo je jednu pobedu, i to na Lenejskom festivalu oko 427. pne.
Lučivna
Lučivna je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 977 stanovnika.
Dolutegravir
Dolutegravir je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 419,379 Da.
Cerayna, Bocoyna
Cerayna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2195 m.
La Joya, Tihuatlán
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Casablanca, Apaseo el Grande
Casablanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Nedim Sejdinović
Nedim Sejdinović (Tuzla, 15. jun 1972) novosadski je novinar, književnik i esejista, bivši predsednik Nezavisnog društva novinara Vojvodine (NDNV) (2014-2019), glavni i odgovorni urednik informativnog portala Autonomija, osnivač i glavni urednik izdavačke kuće "Cenzura".
Biografija
Nedim Sejdinović je rođen u Tuzli 15. juna 1972. godine. U Novom Sadu živi od 1992. godine. Saradnik brojnih novina u Srbiji i regionu. Od 2004. do 2012. godine je generalni sekretar Nezavisnog društva novinara Vojvodine (NDNV), a od 2012. godine do aprila 2016. nalazio se na mestu predsednika Izvršnog odbora ovog udruženja. Glavni i odgovorni urednik portala Autonomija od njegovog osnivanja, 2008. godine
Dela
Napisao je dve prozne i jednu knjigu političkih eseja:
Konzervacija stakla
thumb|230px|Portland-Vaza ,jedan od najglasovitijih rimskih staklenih predmeta Konzervacija stakla djelatnost je posvećena očuvanju kako povijesnih tako i arheoloških predmeta od stakla.Temeljni principi konzervacije stakla jednaki su kao i kod drugih predmeta kulturne baštine,znači prije svega usmjerenost ka poštovanju i što boljem očuvanju izvornosti samog predmeta na kojem se radi.Reverzibilnost te uočljivost rekonstruiranih dijelova kao i mogućnost ponavljanja zahvata također su vrlo važne. Konzervator restaurator stakla mora poznavati osnove tehnologije stakla,povijest staklarskog umijeća,temeljne uzroke propadanja staklenih predmeta te barem osnove arheologije i povijesti umijetnosti .Vrlo je važno i poznavanje suvremene teorije i prakse konzerviranja restauriranja stakla,konzervatorske etike,te osnova znastvenog ispitivanja predmeta.
Povijest stakla
Povijest proizvodnje stakla počinje prije oko 3500 godina prije Krista na području Mezopotamije - o tome svijedoče prve recepture za izradu stakla.Sam termin,bolje rečeno njegova inačica glass ,koja je korištena u germanskim jezicima nastala je u kasnorimskom carstvu,u rimskom staklarskom proizvodnom centru u Trieru,današnja Njemačka.Porijeklo riječi bilo bi od njemačkog izraza glesum,koji je označavao prozirnu i sjajnu tvar.Hrvatska pak riječ potiče od praslavenskog izraza steklo.
Osnovne vrste stakla
Natrij kalcijevo staklo je najčešći i najjeftiniji oblik stakla. Obično sadrži 60-75% silicija, 12-18% sode, 5-12% vapna.