cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nyergesújfalu
Geografske karakteristike
Nyergesújfalu leži na desnoj obali Dunava, koji na tom dijelu formira granicu sa Slovačkom, udaljen oko 37 km sjeverno od županijskog centra Tatabánye.
Historija
Na mjestu današnjeg grada je za rimskih vremena ležao kastrum Crumerum. srednjovjekovno naselje zvano Újfalu, koje je za Austrijsko-turskih ratova bilo fortifikacija, razoreno je za Rakošijeve bune.
Današnji Nyergesújfalu je barokno naselje, nastalo u 18. vijeku, nakon što je carica Marija Terezija, poklonila osnivačima velike količine zemlje.
Nyergesújfalu je 1989. dobio status grada.
Costa San Paolo, Avellino
Costa San Paolo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Bistrica (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Bistrica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.713 stanovnika.
Lupac, Lupac
Lupak (rumunjski Lupac [ˈlupak]), naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Lupac.
Deer Park, Washington
Deer Park je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.652 stanovnika.
L'Orchestre
L'Orchestre (srpskohrvatski: Orkestar) je koncertni komad (pièce-concert) Jeana Anouilha iz 1959. godine, premijerno izveden 11. siječnja 1962. godine u Comédie des Champs-Élysées; predstavu su zajednički režirali Anouilh i Roland Piétri, scenografiju i kostime je dizajnirao Jean-Denis Malclès, dok je glazbu za predstavu komponirao Georges van Parys. Radnja ovog komada prati narušene odnose unutar jednog ženskog orkestra koji svira u hotelu u jednom liječilišnom gradu u Francuskoj.
Djelo je skinuto s repetroara nakon samo 92 izvedbe te je danas, uglavnom, palo u zaborav. Znakovito je po tome što je bilo posljednje Anouilhovo producirano djelo prije velike pauze koja je uslijedila od 1962. do 1968. godine, a tokom koje se autor uglavnom posvetio kazališnoj režiji; u tom je periodu čak i pisao jako malo. Premijerno je objavljena 1962. godine, a reizdana je 1970. godine u sklopu niza "novih škripećih komada" u izdanju kuće Éditions de la Table Ronde.
Pop Snyder
thumb|right|Pop Snyder Charles N. "Pop" Snyder (Washington, 6.10. 1854 - 29.10. američki profesionalni bejzbol catcher i manager.
Karijeru je zapiočeo u prvoj profesionalnoj ligi the National Association gdje je igrao za Washington Blue Legs, Baltimore Canaries i Philadelphia Whites.
Kada je liga propala, u novoj ligi National League se priključio klubu Louisville Grays. Nakon dvije godine se priključio klubu Boston Red Caps i s njima osvojio prvenstvo NL pennant u sezoni 1878.
Godine 1882. je prešao u Cincinnati Red Stockings u novostvorenoj ligi American Association, i s njima kao igrač-menadžer osvojio prvenstvo.
Od goine 1887. je igrao u Cleveland Blues, ali je njegova igra postajala sve slabija. Zbog osjećaja zapostavljenosti od kluba godine 1890. je napustio Blues i priključio se Cleveland Infantsima u kratkotrajno ligui Players League. Godine 1891. se u dobi od 36 godina kao igrač-menadžer priključio klubu Washington Statesmen, a iste godine konačno povukao iz bejzbola.
El Ocotito, Ciudad Valles
El Ocotito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Guramiji
Guramiji (Osphronemidae), porodica isključivo slatkovodnih riba iz reda grgečki, klasificirane kaopripadnici podreda Anabantoidei. Obuhvaćaju od 14 rodova s 132 priznate vrste. Guramiji su ribe živopisnih boja koje žive po južnoazijskim rijekama Indije, Pakistana, Malajskog arhipelaga i Koreje, a zbog svoje su ljepote danas česte po akvarijima. Najveća među njima je gigantski gurami (Osphronemus goramy) koji može narasti do 70 cm.
U fazi mriještenja, mužjaci su vrlo teritorijalni i agresivni.
Kosmos-1714
Kosmos-1714 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1714 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 28. decembra 1985. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1714 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Ulično vježbanje
mini|Ulično vježbanje Ulično vježbanje, ulični trening ili strit-vorkaut vrsta je treninga, sportske discipline i vještine koja je svojevrstan spoj gimnastike i akrobatike. Odvija se na otvorenom, u lokalnim parkovima, igralištima i dvorištima, neovisno o vremenskim uvjetima.
Ulično vježbanje prvi se put pojavilo u Sjedinjenim Američkim Državama. Odlikuje se improvizacijom i raznolikošću vježbi.
Zahvaljujući njegovoj dostupnosti, minimalnim troškovima i slobodi priređivanja kurseva, popularnost uličnog vježbanja znatno je porasla, a naročito ga prakticiraju mladi.
Villa Pareschi, Ferrara
Villa Pareschi je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
San Federico, Tequilas de México, González
San Federico, Tequilas de México je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Llano de la Parota (razvrstavanje)
Llano de la Parota ima više značenja:
William Edward White
William Edward White (1860-?) je bio američki igrač bejzbola koji je kao zamjena odigrao jednu utakmicu za profesionalni klub Providence Grays 21.6. 1879.
White je u to vrijeme bio student Univerziteta Brown te igrao za univerzitetski tim. Klub ga je uzeo kao zamjenu ozlijeđenom prvom basemanu Joeu Startu. Prilikom utakmice je od 4 zamaha palicom loptu pogodio jednom te postigao run. Klub je pobijedio s 5-3, a u sljedećoj utakmici je Whiteovo mjesto preuzeo "Orator Jim" O'Rourke
Istraživanje sugerira kako je White bio vanbračni sin Andrewa Jacksona Whitea, vlasnika plantaže u gradu Milner u Georgiji te njegove crne ropkinje po imenu Hannah. Godine 1870. popis je naveo Whitea kao 9-godišnje mulata, odnosno jedno od troje djece Hannah White. A.J. White je godine 1877. oporukom svo troje djece priznao kao svoju i ostavio novac za školovanje na Sjeveru.
Prema popisima iz 1900. i 1910. White je živio u Chicagu i radio kao knjigovođa, ali mu je kao rasa navedena bijela. Godine 1920. je pak, naveden u Rhode Islandu kao crnac, iako nije jasno da li je riječ o istom čovjeku. Nedoumice su najvjerojatnije posljedica prakse mulata u tadašnjoj rasističkoj Americi da se, kada je god to moguće, pokušaju predstaviti kao bijelci, odnosno sakriti svoje crnačko porijeklo.
Cristóbal Colón (razvrstavanje)
Cristóbal Colón ima više značenja:
Evergreen, Wisconsin
Evergrin je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.611.
Zidovudin
Zidovudin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 267,241 Da.
Sydney Greenstreet
Sydney Walter Hughes Greenstreet (27.12. 1879 – 18.1. 1954.) bio je engleski glumac, najpoznatiji po filmovima iz 1940-ih u kojima je nastupao zajedno s Humphreyem Bogartom i Peterom Lorreom.
Biografija
Greenstreet se rodio u gradu Sandwich u engleskoj grofoviji Kent kao dijete trgovca kožom. Nakon što je suša upropastila njegov pokušaj dase obogati uzgojem čaja na Cejlonu, zaposlio se u pivari i počeo pohađati satove glume kako bi razbio dosadu. S vremenom je otkrio talent i počeo nastupati u kazališnim družinama, postavši štićenikom Bena Greeta. Godine 1905. je nakon turneje nastavio karijeru u SAD, postavši članom njujorške družine Theatre Guild. Iako je stekao reputaciju kao izuzetno ugledan kazališni glumac, Greenstreet je godinama odbijao ponude za nastup na filmu.
Greenstreet je kasnije poslužio kao inspiracija za lik Jabbe Hutta u Ratovima zvijezda.
Llano de la Puerta (razvrstavanje)
Llano de la Puerta ima više značenja:
Aneta, North Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 222, što je 62 (-21,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Orange County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 33.481, što je 7.6 (29,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sinajski i palestinski pohod
Sinajski pohod
Na insistiranje Nemačke Osmansko carstvo je napalo britanske snage u Egiptu i zatvorili su Suecki kanal u Prvoj sueckoj ofanzivi. Turska vojsku je je bila stacionirana u Damasku, koji se nalazio oko 400 kilometara od Sueca. U to vreme Sinaj je bio prazna pustinja, koju je bilo jako teško preći, jer nije bilo ni puteva ni vode. Nemački pukovnik Kres fon Kresenštajn je predvodio napad turske vojske.
Organizovao je napad i osigurao je snabdevanje vojske tokom prelaska pustinje. Otomanska suecka ekspediciona vojska došla je do Sueca 2. februara 1915. Pošto su Britanci znali za njihovo približavanje, izostao je efekt iznenadnog napada. Bitka je trajala dva dana, a otomanske snage su izgubile 2.000 ljudi. Britanski gubici su bili minimalni. Pošto je Suecki kanal bio od vitalne važnosti za Britansku imperiju, neuspešan otomanski napad je naterao Britance da sa mnogo više vojnika štite Suecki kanal. Zbog toga im je ostajalo mnogo manje vojnika za druge operacije, kao što je bio Galipoljski pohod.
Prošlo je više od godinu dana da nije bilo nikakvih sukoba u sueckom području. Turci su bili zauzeti ratujući sa Rusima na Kavkazu i sa Britancima na Galipolju i Mesopotamiji. Onda je u julu 1916. otomanska armija krenula u još jednu ofanzivu na Suec.
Ponovo su naišli na dobro pripremljene britanske snage kod Romanija. Povukli su se nakon dva dana borbi od 3. avgusta do 5. avgusta 1916. Posle toga napada Britanci pomeraju liniju odbrane kanala još dublje na Sinaj. Od početka oktobra Britanci su pod vodstvom general poručnika Čarlsa Dobela započeli operacije u Sinajskoj pustinji blizu granice sa Palestinom. Početni napori su bili ograničeni na izgradnju železnice i vodovoda duž Sinaja. Posle nekoliko meseci stvaranja zaliha i dopreme vojske Britanci su bili spremni za napad. Prva bitka je bila uspešno zauzimanje tvrđave Magdabe 23. decembra 1916.
Novi napad su izveli 8. januara 1917. napadom na grad-tvrđavu Rafu. Bio je to uspešan napad u kome su zarobili većinu turskog garnizona. Britanci su uspešno izvršili zadatak zaštite Sueckog kanala od turskih napada.
Palestinski pohod
mini|levo|300px|Prva bitka kod Gaze, mart 1917. Britanska armija u Egiptu je dobila naređenje da krene u ofanzivu protiv Otomanskih Turaka u Palestini. Delomično je to bilo povezano sa podrškom Arapskoj pobuni, koja je započela početkom 1916. Delomično je bilo i da bi se ostvario nekakav uspeh nakon brojnih bitaka bez ishoda na Zapadnom frontu. Britanski komandant u Egiptu Arčibald Muraj tražio je još vojske i brodova, ali njegov zahtev je bio odbijen. Otomanske snage su držale liniju od tvrđave u Gazi do grada Biršebe, koji je bio krajnja tačka otomanske železnice, koja se protezala severno do Damaska.
Britanski komandant Dobel je odlučio da napadne Gazu 26. marta 1917. Napad je bio neuspešan. Zbog loše komunikacije neke jedinice su se povukle kad je trebalo zadržati dostignute pozicije. Zbog toga tvrđava nije bila osvojena. Vlada u Londonu je poverovala u izveštaje sa terena o britanskoj pobedi, pa je naredila generalu Muraju da zauzme Jerusalim. Britanci nisu uopšte bili u poziciji da zauzimaju Jerusalim, jer je pre toga trebalo probiti otomanske obrambene linije. Turske obrambene pozicije su brzo još ojačane zahvaljujući nemačkom pukovniku Kresu fon Kresenštajnu.
Drugi napad na Gazu usledio je mesec dana kasnije 17. aprila 1917. Napad je bio podržan brodskom artiljerijom i sa nekoliko tenkova. Ponovo je napad bio neuspešan. Bio je to frontalni napad na utvrđene pozicije u kome je život izgubilo 5.000 Britanaca. Oba britanska generala general Dobel i general Muraj smenjeni su, a novi komandant je postao Edmund Alenbaj. Alenbaj je dobio naređenje da zauzme Jerusalim do Božića. Alenbaj je zatražio i dobio još tri pešadijske divizije, avijaciju i artiljeriju. Otomanska armija je u to vreme imala tri aktivna fronta: u Mesopotamiji, Arabiji i u Gazi. Osim toga imali su velike snage oko Carigrada i na Kavkazu. Zbog svih tih zahteva oko Gaze su imali samo 35.000 vojnika, koje je predvodio nemački general Erih fon Falkenhajn. Te snage su bile raspodeljene na tri glavne obrambene lokacije: Gazu, Tel Eš Šeria i Biršeba. Britanske snage su bile mnogo jače. Britanci su imali 88.000 dobro opremljenih vojnika. Većina tih vojnika je bila iz Australije i Novog Zelanda.
Britanci su ubedljivom obmanom stvorili kod Turaka utisak da će opet glavni napad biti na Gazu. Skrivali su da će pravi objekt napada biti Biršeba. Napadom na Biršebu postignut je efekat iznenađenja. Napad na Biršebu 31. oktobra 1917. smatra se zadnjim uspešnim konjičkim napadom u istoriji. Pobedom kod Biršebe kampanja nije bila završena, jer su Turci preraspodelili snage, dovukli pojačanja i zadržali pozicije. Britanci posle toga napadaju Turke 6. novembra 1917. kod Tal Eš Šerije, koju Turci napuštaju posle kraće bitke.
Posle toga 7. novembra 1917. Britanci su napali Gazu po treći put. Turci su se povukli, jer su se bojali da bi mogli biti odsečeni. mini|desno|300p|Alenbajeva ofanziva, novembar-decembar 1917. Turska obrambena linija je bila razbijena i povlačenje se odvijalo u velikom neredu. Britanski general Alenbaj je naredio svojoj armiji da ganja neprijatelja u povlačenju. Turci su pokušali da formiraju obrambenu liniju kod Vadi Sarara, ali su Britanci odmah napali 13. novembra 1917. General Erih fon Falkenhajn je ponovo pokušao da formira obrambenu liniju od Vitlejema i Jerusalima do Jafe.
Prvi britanski napad na Jerusalim bio je neuspešan. U drugom pokušaju 9. decembra 1917. Britanci su zauzeli Jerusalim. To je bio veliki politički događaj za britansku vladu, jedan od retkih uspeha u tri godine rata.
Zadnja godina: Palestina i Sirija
mini|levo|230px|Britanski konačni napad, septembar 1918. Britanska vlada se nadala da se Otomanska imperija može poraziti početkom 1918. uspešnom kampanjom u Palestini i Siriji. Međutim nemačka proljećna ofanziva na zapadnom frontu odgodila je napad na Siriju za devet punih meseci. Vojska generala Alenbaja uglavnom je prekomandovana u Francusku, a Alenbaj je dobio divizije novoregrutovanih Indijaca, koje je trenirao tokom proleća i leta 1918. Britanci su postigli vazdušnu nadmoć novim borbenim avionima. To je Turcima i njihovom komandantu nemačkom generalu Limanu fon Sandersu predstavljalo problem jer nisu znali gde će Britanci napasti. Turski ministar rata Enver-paša je tokom leta povukao najbolju vojsku da bi formirao Islamsku armiju. Zbog toga su u Palestini i Siriji ostali lošiji vojnici. Lorens od Arabije i arapski borci predstavljali su značajnu pomoć britanskim snagama. Gerilski napadi Arapa taktikom udri i beži vezali su hiljade turskih vojnika u garnizonima Palestine, Jordana i Sirije.
General Alenbaj je konačno izveo dugo čekani napad 19. septembra 1918. Njegova kampanja je nazvana bitka kod Megida (1918). Ponovo su Britanci mnogo truda uložili u obmanu protivničke strane o pravoj meti napada. To je ponovo bilo uspešno, pa su Britanci iznenadili Turke iznenadnim napadom na Megido. Turska vojska je bila započela potpuno povlačenje, a Britanci su ih iz vazduha bombardovali tokom povlačenja. Za nedelju dana turska vojska u tom području više nije postojala kao vojna sila. Australijanska laka konjica je došla bez otpora do Damaska. Umarširali su u Damask 30. septembra 1918. Lorens od Arabije sa arapskim vojnicima ušao je sledećeg dana u Damask i tada se Damask službeno predao. Rat za Palestinu je završio. Turska vlada je potpisala primirje 28. oktobra 1918, a bezuslovno se predala 30. oktobra 1918. Time je završeno 600 godina vlasti Osmanskog carstva na Bliskom istoku.
Posledice
Britanci su imali 550.000 žrtava, od čega je 90% bilo van borbe (bolesti, vrućine). Ukupni turski gubici nisu poznati, ali su bili mnogo veći. Oni su izgubili celu jednu armiju u borbama, a stalno su ubacivali velik broj vojnika na taj front. Postoje istoričari, koji smatraju da se ta britanska vojska sa Bliskog istoka mogla bolje iskoristiti na Zapadnom frontu. Britansko osvajanje Palestine kao posledicu imalo je stvaranje Britanskog mandata u Palestini i Transjordanijom, što je vodilo kasnijem osnivanju država: Izraela, Jordana, Libanona i Sirije.
Valea Neagră, Nistorești
Valea Neagră je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Nistorești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Tiringueo de Arriba, San Lucas
Tiringueo de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Kosmos-1715
Kosmos-1715 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1715 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 8. januara 1986. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6000 kilograma. Kosmos-1715 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Budizam u Jugoistočnoj Aziji
thumb|Mapa koja pokazuje tri najveće budističke tradicije. Budizam u jugoistočnoj Aziji (u Mjanmaru, Tajlandu, Kambodži i Laosu) je pretežno teravada škole. Izuzetak je budizam u Vijetnamu, koji je pretežno mahajana škole, pod uticajem kineskog budizma.
U ranom budizmu jugoistočne Azije se ispoljavao snažan uticaj mahajane, a često su bili zastupljeni i tantrički elementi. Budizam u jugoistočnoj Aziji ostaće eklektičan sve do 15. veka, kada je teravada ortodoksija iz Šri Lanke konačno prihvaćena. Danas je teravada budizam zajednička religija u Burmi, Tajlandu, Kambodži i Laosu, gde monasi mogu da se kreću od jednog do drugog manastira bez ikakvih prepreka, koristeći iste pali tekstove i pridržavajući se istih monaških pravila. Svaka od ovih zemalja je tokom istorije bila monarhija, čiji su vladari tradicionalno bili budisti, i nosili zvanje glavnog monaha.
U zemljama jugoistočne Azije, narodna verovanja su se stopila sa budizmom, stvarajući svojstvene nacionalne spojeve koji se nazivaju burmanski budizam, tajski budizam itd.
U jugoistočnoj Aziji je vidljiva sprega države i budizma, a posebno u Tajlandu i Kambodži gde je budizam državna religija.
Prvi kontakti
Prve budističke emisare u jugoistočnu Aziju poslao je car Ašoka u 3. veku pre naše ere. Oni su se kretali dobro poznatim trgovačkim putevima ka "Zlatnoj zemlji", koja je verovatno bila zapadna obala Indonezije. Međutim, ova religija je počela da hvata koren tek početkom 1. veka, kada su se i mnogi Indijci naselili u regionu.
Dolazak teravade
Narodi koji su naseljavali Mjanmar - Pju, tibetanskog porekla, i Mon, za koje se predstavlja da su došli sa istočne obale Indije - su već u 6. veku prihvatili teravada budizam - verovatno prenet sa juga Indije. Mahajana budizam je u Mjanmar stigao kopnom, preko Bengala i Asama, možda još ranije.
An Niyās, Hajjah
An Niyās je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Budizam u Jugoistočnoj Aziji
Dolazak mahajane
thumb|Budistička stupa iz 9. veka, [[Borobudur, Java, Indonezija.]] Mahajana budizam počeo je da stiže u Indoneziju u 7. veku i postao je uticajan na Sumatri pod pokroviteljstvom Šrividaja kraljeva. Indonežanski učenici putovali su u Nalandu, država Bihar, gde su se upoznavali sa vađrajana učenjem. Veličanstveni Borobudur kompleks na Javi, iz 9. veka, kombinuje forme rane budističke stupe sa egzotičnijim stilom vađrajana arhitekture.
An Niyās, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
Budizam u Jugoistočnoj Aziji
Dolazak mahajane
Indonezija je bila bitno uporište budizma u jugoistočnoj Aziji, ali je tamo kasnije prevagnuo islam.
Llano de las Flores (razvrstavanje)
Llano de las Flores ima više značenja:
Bojska
Bojska je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 869 stanovnika.
Budizam u Jugoistočnoj Aziji
Prevlast teravade
Tokom 11. veka vladar kraljevstva Pagana (prve burmaske države) pokušao je da ukloni tantrističke uticaje iz burmanskih manastira i obnovi monasticizam teravadske forme, onako kako ga je sačuvao narod Mon. Mahajana budizam je počeo da slabi, a pali je zamenio sanskrit kao službeni jezik svetih tekstova (iako su u širokoj upotrebi bili i prevodi na lokalnim jezicima), koji su revidirani uz pomoć monaha sa Šri Lanke. Ujedinjavanje Burme kao velikog središta budističke kulture i učenosti tokom ovog perioda rezultiralo je potiskivanjem mnoštva kultova nat, ili lokalnih duhova, iako su se ti kultovi i neki elementi bramanizma ipak zadržali kao upadljiva osobina burmanskog budizma.
Kmersko kraljevstvo su u 15. veku uništili Tajlanđani, koji su bili zapravo teravada budisti, u to vreme locirani u dolini reke Ćao Praja. Pod njihovim uticajem teravada budizam postao je dominantna religija u Kambodži. Takođe, teravada budizam je prenet i u Laos kada je tamo u 14. veku osnovano kraljevstvo. Laošani su bili slični Tajlanđanima i njihova kultura sadržavala je mnoštvo pučkih elemenata, kao što je astrologija, a koje je budizam bez problema zadržao. Tajlanđani su, slično Burmancima, pretrpeli manji uticaj hinduističkih verovanja od Kambodžanaca i Indonežana. Glavni razlog za ovo je što su Mon prihvatili teravada budizam relativno rano.
Savremeni period
Budizam u Vijetnamu predstavlja sintezu tjena (zena) i čiste zemlje, a mnogi manastiri deluju kao duhovni centri za obučavanje lokalnih vođa. Posebno važan primer borbenog budizma jeste Vijetnam posle povlačenja francuskih kolonizatora. General Diem, koji je prihvatio rimokatolicizam, je srušen s vlasti od strane koalicije u kojoj je važno mesto imala budistička sanga. Diem je pokušao da vrši rimokatoličku evangelizaciju Južnog Vijetnama i prvi protivnik koji mu se suprotstavio, kao čuvar suštine vijetnamizma, bio je budizam, koji je branio Vijetnam od rimokatolicizma sa juga i komunizma sa severa. Pokret za ujedinjenje budizma i aktivan budistički mirovni pokret tokom vijetnamskog rata imali su podršku od vijetnamskog tjena.
Tokom građanskog rata u Šrilanki (1983—2009), budististička sanga je imala prilično aktivnu ulogu u sukobu. Franesa Tial smatra da su krvave sukobe Tamila, pretežno hindusa, i budističke većine, izazvali pozivi koje je budističko sveštenstvo objavljivalo u više navrata protiv Tamila.
Početkom 21. veka u Mjanmaru, gde budizam ima izrazito konzervativnu ulogu, mnogi budisti agituju protiv ravnopravnosti žena i muslimanske manjine i zalažu se za donošenje zakona o zaštiti rase i religije.
Povezanost sa politikom
Zanimljivo je da u Burmi, Tajlandu, Laosu, Kambodži i Vijetnamu, Buda nije primarno doživljen kao propovednik odricanja od sveta, već kao cakravartin, pokretač Točka darme, Vladalac Sveta. Budizam je od početka živeo u simbiozi sa politikom u jugoistočnoj Aziji. To objašnjava i podizanje veličanstvenih spomenika u cilju duševnog nadgrađivanja, pravih enciklopedija u kamenu koje sumiraju doktrinu i stazu posvećenosti što vodi ka Probuđenom.
Odnos religije i politike u zemljama jugoistočne Azije, politikolozi religije izražavaju sledećim crtama:
Suočen sa zapadnjačkim kolonijalizmom, budizam je dao narodima jugoistočne Azije snažan osećaj nacionalnog identiteta.
Prihvatanje narodnih verovanja
U zemljama Indokine uočljivo je prilagođavanje autohtonim verovanjima, posebno u duhove koje treba umilostiviti, kao i astrologiji i numerologiji. Lokalna verovanja su se stopila sa budizmom na narodnom nivou, stvarajući svojstvene nacionalne spojeve koji se nazivaju burmanski budizam, tajski budizam itd.
Povezanost sa politikom[uredi - уреди | uredi izvor]
Zanimljivo je da u Burmi, Tajlandu, Laosu, Kambodži i Vijetnamu, Buda nije primarno doživljen kao propovednik odricanja od sveta, već kao cakravartin, pokretač Točka darme, Vladalac Sveta. Budizam je od početka živeo u simbiozi sa politikom u jugoistočnoj Aziji. To objašnjava i podizanje veličanstvenih spomenika u cilju duševnog nadgrađivanja, pravih enciklopedija u kamenu koje sumiraju doktrinu i stazu posvećenosti što vodi ka Probuđenom.
Crucero de San Antonio (razvrstavanje)
Crucero de San Antonio ima više značenja:
Budizam u Jugoistočnoj Aziji
Povezanost sa politikom[uredi - уреди | uredi izvor]
Odnos religije i politike u zemljama jugoistočne Azije, politikolozi religije izražavaju sledećim crtama:
Suočen sa zapadnjačkim kolonijalizmom, budizam je dao narodima jugoistočne Azije snažan osećaj nacionalnog identiteta.
Prihvatanje narodnih verovanja[uredi - уреди | uredi izvor]
U zemljama Indokine uočljivo je prilagođavanje autohtonim verovanjima, posebno u duhove koje treba umilostiviti, kao i astrologiji i numerologiji. Lokalna verovanja su se stopila sa budizmom na narodnom nivou, stvarajući svojstvene nacionalne spojeve koji se nazivaju burmanski budizam, tajski budizam itd.
Llano de la Virgen (razvrstavanje)
Llano de la Virgen ima više značenja:
Cascine Del Riccio, Firenze
Cascine Del Riccio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
La Corte, Sassari
La Corte je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Des Moines, Washington
Des Moines je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29.673 stanovnika.
Štrigovec
Štrigovec je naselje u sastavu Općine Gornja Rijeka, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 37 stanovnika.
Liebenburg
Libenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Goslar. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.009 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3153008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Goslar Libenburg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Goslar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 128 metara. Površina opštine iznosi 78,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.009 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 115 stanovnika/km².
Zebrica
Zebrica (lat.: Danio rerio) je vrsta tropske slatkovodne ribe iz roda Danio, porodice Cyprinidae (šarani). Vuče porijeklo iz potoka i rižinih polja Indije, a u Europu je unijeta 1905. godine. Može se sresti i u vodama Bangladeša, Pakistana i Nepala, a kao neželjeni kućni ljubimci dospjeli su i u vode Kolumbije. Vrlo su popularne akvarijske ribe, lake za uzgoj i razmnožavanje, a koriste se i u znanstvene svrhe.
Izgled i karakteristike
Brza je i vrlo živahna riba, svijetlosivog tijela, a prepoznatljiva je po četiri vodoravne pruge tamnije sive ili sivoplave boje. Pruge se protežu od škržnih poklopaca pa do repa, koji je blijedomliječne boje. Odlika cijele porodice su brčići koji se daju primjetiti i kod zebrice. Spolni dimorfizam je očit: ženke su veće od mužjaka i dosta krupnijeg, ružićastog trbuha. Maksimalna dužina ženke je 6 cm. Između tamnijih pruga kod mužjaka nalaze se zlatnožute pruge, koje su kod ženke sive boje. Životni vijek zebrica iznosi otprilike 5 godina. .
Uzgoj u akvariju
Idealna temperatura vode za život zebrica iznosi 23 °C, ali u akvariju ona nije od velikog značaja. Sposobnosti ove ribe da podnese nevjerojatne varijacije temperature, u rasponu od 15 do 30 °C, svojstvene su još samo zlatnim ribicama. Nije zahtjevna ni po pitanju sastava vode. Vrlo su temperamentne i živahne ribe, pa traže dosta prostora za plivanje, ali i dosta prostora za skrivanje u bilju. Zbog navike da iskaču iz vode u potrazi za kukcima, akvarij mora biti zatvoren poklopcem. Njenom temperamentu odgovara i veliki apetit, zebrice će prihvatati svu kupovnu hranu i svu živu koja im može stati u usta, uključujući razne crve i kuhano zeljasto povrće.
Razmnožavanje
Kada je u pitanju razmnožavanje, zebrice ne zahtijevaju ništa osim krupnijeg šljunka ili, još bolje, mrežice dovoljno široke da kroz nju propadne ikra, a istovremeno dovoljno uske da spriječi roditelje da dopru do nje i pojedu je. S lakoćom se mrijeste i u posudama vrlo malih zapremina, od 5 do 10 litara. Sastav vode ne igra važnu ulogu, ali mriještenje potiče hladna, svježa voda bogata kisikom. Ženka položi 100 do 400 komada ikre, nakon čega se roditelji izdvajaju iz akvarija. Inkubacija ikre pri temperaturi od 26 °C traje samo 24 sata. Nakon izleganja ličinke vise tri dana na staklu ili podlozi, a zatim proplivaju i počinju se hraniti.
Varijeteti
Zebrice se smatraju najjednostavnijim početničkim ribama. Većina akvarista, kada želi krenuti sa mrijestom ikrašica, počinje upravo od njih. Do danas je odgojeno nekoliko varijeteta zebrica, od kojih neke proizvode zeleni, žuti ili crveni fluoroscentni protein. Susreću se varijeteti zlatne boje i varijacije koje se odlikuju mrljama kao kod leoparda, te albino oblici zebrice. Varijeteti s leopardovim uzorkom se ponekad označavaju kao zasebna vrsta po imenu Danio frankei.
Izvori
izvori
Vriština
Vriština (ili bujadnica ) je ime za prostrane otvorene površine, obrasle travama i niskim grmljem po kojima dominiraju biljke kao što su vrijes, žutike, patuljaste borovice i rijetko raštrkano drveće poput breza.
One su umjetne tvorevine, stvorene djelovanjem ljudi, nakon viševjekovne sječe šuma.
Vriština je i ime za biljnu zajednicu koja se razvija na kiselim tlima nakon potiskivanja šumske zajednice.
Karakteristike
Vrištine se prostiru po ogoljelom neplodnom zemljištu, po kiselom tlu koje je najčešće pješčano pa se lako suši i siromašno je mineralima za ishranu bilja. Kako je tlo vodopropusno, i nemože dugo zadržati vodu, vrištine često pate od ljetnih suša. Zbog tog su požari stalna opasnost za vrištine, naročito zbog više vegetacije koja je vrlo smolasta i zbog toga - vrlo zapaljiva. Jedinstvena povezanost biljaka i životinja prilagođenih da izdrže takve negostoljubive uvjete je evoluirala do prepoznatljive zajednice vrištine.
Mladice poput bora i breze lako se primaju na vrištinama. Ako ih ne kontrolira na neki način (rezanjem, ispašom stoke ili požarom) brzo će nadrasti svo ostalo bilje u vrištini i ugušiti ga. U prošlosti, je tradicionalni ruralni način života, kad su ljudi, mlada izrasla stabla posijekli za ogrjev i tjerali svoja stada na pašu po vrištinama, koja bi obrstila mladice drveća, tako spriječavali rast drveća, i održavali vrištine. Nestankom tradicionalnog ruralnog života, mnoge se vrištine danas ponovno pretvaraju u šume. Iako šume kao stanište imaju vrijednost koja je neosporna, ipak njih ima puno više od vriština, pa je danas očuvanje vriština prioritet.
Površine vriština se naizgled čine prilično jednoličnim i sličnim, ali se zajednice biljaka i životinja koje žive u njima, mogu jako razlikovati od jedne do druge. Razlike ovise o lokaciji vriština, geološkoj podlozi i tlu na kojem se prostiru, klimi i starosti biljne zajednice, svi ti faktori igraju ulogu u određivanju vrsti koje će živjeti na određenom području.
Vrištine se može podijeliti na tri glavne vrste prema vlažnosti tla;
Močvarne vrištine prostiru se na terenima gdje je razina vode visoka, ili tamo gdje leže na nepropusnim stijenama ili glini, što spriječava otjecanje voda. Takve vrištine imaju podzemne vode blizu površinske razine tla.
Vlažne vrištine su sredina između ta dva tipa.
Raznolikost vrsta koje žive na pojedinoj vrištini, povećava se sa razinom vlažnosti tla. Tako po močvarnim vrištinama živi mnogo više vrsta nego po suhim, po njima rastu brojne vrste močvarnih vrijesovki, trave beskoljenke i mahovi tresetari (tresetne mahovine - Sphagnum). Po suhim vrištinama obično dominira vrjes (Calluna vulgaris), sivi vrijes (Erica cinerea) i žutika (ulex).
Vrištine su dom bogate galerije životinjskih vrsta, po njima živi oko 5 000 vrsta beskralješnjaka, među ostalima skakavci, zrikavci, tvrdokrilci, vilinski konjici, moljci, mravi, ose, pčele i pauci, od kojih su mnogi od njih danas raritetni.
Paraje Vitigotiopa, San Pablo Huixtepec
Paraje Vitigotiopa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Huixtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1514 m.
Medi
Medi (također poznati i kao Majdaci ili Medanci; Μαίδοι [Maídoi], Maedi), su bili trakiijsko pleme koje je u antičko doba nastanjivalo područje između Peonije i Trakije, na jugozapadnim granicama Trakije, duž srednjeg toka rijeke Strume i gornjeg toka rijeke Meste u današnjoj jugpzapadnoj Bugarskoj). Glavni grad im je bio Iamphorynna.
thumb|right|150px|Tračka plemena i Spartakovo pleme Medi
Kroz najveći dio svoje historije su bili nezavisno pleme, a što im je priznao i trački kralj Sitalk. U tome su bili slični drugim ratobornim "graničnim" plemeniman kao što su Dardanci, Agrijanci i Peonci, a čije su zemlje činile tampon zonu između Odrisa na istoku, ilirskih plemena na zapadu i Makedonije na jugu. Drevni historičar i biograd Plutarh opisuje kako je Spartak bio "Tračanin nomadskog porijekla", odnosno Med. Plutarh također tvrdi da je Spartakova žena bila plemenska proročica, te zarobljena zajedno s njim.
Između 89. i 84. pne. (za vrijeme prvog mitridatskog rata), Medi su prodrli u Makedoniju te opljačkali Delfe. Tvrdi se da su i ranije imali običaj pljačkati Makedoniju kada god bi makedonski kralj bio na pohodu .Sula je nakon toga opljačkao zemlju Meda.
Dio Meda se iselio u Malu Aziju gdje su bili poznati kao Medobitinijci (MaedoBythini ; Μαιδοβίθυνοι).
Crucero de San Blas (razvrstavanje)
Crucero de San Blas ima više značenja:
San Isidro, San Juan de los Lagos
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Boljkovac
Boljkovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 397 stanovnika.
Pekinška patka (bend)
Pekinška patka je jugoslovenska pank/novotalasna grupa iz Novog Sada.
Osnovali su je Sreten Kovačević i Laslo Pihler. Sastavu se pridružuje basist Žurić. Kada im je zvuk postao dovoljno čvrst, kreću u potragu za pjevačem. Nalaze ga u Nebojši Čonkiću Čonti, koji se upravo vratio iz Londona i koji je bio inspiriran punkom i koji je bio dovoljno kvalificiran da bi poduprio izvornu zamisao sastava.
Llano de Lumbre (razvrstavanje)
Llano de Lumbre ima više značenja:
Tepozán de Moreno, Encarnación de Díaz
Tepozán de Moreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Clocotici, Lupac
Klokotić (rumunjski Clocotici [kloˈkotit͡ʃi]), naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Lupac.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1013 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
La Celletta, Pesaro e Urbino
La Celletta je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Crvenouha kornjača
Crvenouha kornjača (lat.: Trachemys scripta, Trachemys scripta elegans) je poluvodena kornjača porijeklom iz Sjedinjenih Američkih Država. Ova je vrsta jedna od najčešćih gmazova držanih kao kućni ljubimci.
Izgled
Ova vrsta kornjača ime je dobila po crvenoj ili narančastoj pruzi koja se nalazi iza očiju, a čija boja u rijetkim slučajevima može biti blijeda do te mjere da je neprimjetna. Oklop mlade kornjače je svijetlozelene boje, čija gornja strana (karapaks) posjeduje jasno izražene rožnate pločice, dok je donja strana (plastron) prošarana tamnim mrljama nepravilnog oblika. Kako kornjače stare, boja njihovog oklopa prelazi u izrazito tamnu nijansu zelene boje, koja sakrije pruge na plastronu i učini rožante pločice manje upadljivima. Oblik oklopa je ovalan i simetričan.
Ulogu zuba, koje crvenouhe kornjače nemaju, zamjenjuje snažan kljun kojeg koristi za ubijanje i komadanje hrane. Nos se nalazi na samom vrhu glave kako bi kornjači omogućio disanje iznad površine vode bez da izranja glavom i tijelom, izbjegavajući tako napade grabežljivaca. Noge su tanke i završavaju kandžama, koje služe za kopanje, držanje hrane i udvaranje.
Kod svih vrsta porodice Trachemys vrijedi isti spolni dimorfizam. Ženke su uglavnom veće i krupnije od mužjaka, s blago ispupčenim plastronom. Ženke narastu do 25 cm, a mužjaci do 15 cm u dužinu. Mužjaci posjeduju izrazito dugačke kandže i deblji, te duži rep čija je kloaka bliža kraju repa.
Porijeklo i raširenost
mini|Crvenouhe kornjače s [[Kostarika|Kostarike na sunčanju]] Crvenouhe kornjače se, kao autohtone vrste, nalaze u svim slatkim, mirnim i toplim vodama u predjelu koji se pruža od rijeke Missisipi do Meksičkog zaljeva. Tu spadaju jezera, bare, močvare, rukavci i kanali. Njihova staništa često su gusto obrasla vodenim biljem, koje čini osnovni dio ishrane odraslih kornjača. Preferiraju tiha područja s osunčanim suhim mjestima nedaleko od vode, kao što je kamenje i plutajuće grane. Često se može vidjeti više kornjača koje se zajedno sunčaju na kamenju i panjevima, ponekad i jedna na drugoj. Divlje kornjače napuštaju vodu na duže vrijeme samo kada traže novu baru, a ženke će izlaziti još da bi pronašle povoljno mjesto na kojem će položiti jaja.
Kao kućni ljubimci
Mladi, u prosjeku 5 cm dugi primjerci crvenouhih kornjača prodaju se i predstavljaju kao idealni kućni ljubimci za djecu širom svijeta. Suprotno mitu prema kojem je za život kornjače potrebna samo plastična posuda s vodom i hrana, crvenouhe kornjače traže bar neke osnovne životne uvjete.
Kornjačama se mora omogućiti vodeni prostor, u kojem obavljaju sve životne funkcije, i suhi prostor, koji je važan za sunčanje i takav način sinteze vitamina D. Minimalna veličina takvoga akvaterarija je 250 litara, a optimalna veličina akvaterarija koji naseljava jedna odrasla ženka iznosi 400 litara. Plitke plastične posude ne pružaju kornjači dovoljno mjesta za plivanje, a u njih nije moguće postaviti ni, za zdravlje kornjače neophodan, filter i grijač. Obavezno je omogućiti im i pravilno osvijetljenje UVA-UVB neonskim svjetlom.
Uređenje životnog prostora treba biti što jednostavnije kako bi kornjača imala dovoljno prostora za plivanje. Jedan veliki kamen koji služi kao suhi prostor znatno smanji prostor za tjelesnu aktivnost kornjače, pa je za manje akvaterarijume pogodnije kopno koje zauzima manje prostora. Pored mlađih kornjača akvarijske biljke imaju šansu za opstanak, ali pokušavanje da se iste održe kod odraslih primjeraka je uzaludno. Ukoliko to dozvoljava zapremina akvaterarija, kornjačama se mogu od izraditi skrovita mjesta, koja će im biti vrlo zanimljiva. mini|lijevo|250px|Crvenouhe kornjače u akvariju Odrasle crvenouhe kornjače su omnivori, dok mladi primjerci uglavnom prihvaćaju samo hranu životinjskog porijekla. U prirodi se hrane uglavnom lešinama, ali će loviti ribe, žabe, punoglavce, vodene kukce, ličinke, račiće i puževe kad god im se pruži prilika. Sa starenjem, vodeno bilje zauzima veći dio njihove prehrane. Pri ishrani akvaterarijskih primjeraka treba izbjegavati kupovnu hranu, koja sadrži malo kvalitetnih hranjivih sastojaka, a poželjno je omogućiti im ishranu što sličniju onoj prirodnoj. Mogu im ponuditi komadići sirove i nezačinjene ribe, govedine ili piletine. Iako će rado prihvatiti meso, u kvalitetniju prehranu spadaju akvarijski puževi i sitne ribe. Od biljne hrane zadovoljiti će se odgovarajućim akvarijskim biljkama (npr. valisnerija), listovima zeljastog povrća i po nekim voćem. Tolerancija biljne hrane varira od jedinke do jedinke.
Kornjače ne proizvode slinu, te im se stoga hrana mora ostavljati u vodi. Gutanje hrane na suhom je kornjačama nemoguće i uzrokuje gušenje.
Jedan od osnovnih uvjeta za uzgoj crvenouhih kornjača je grijana voda. Minimalna temperatura na kojoj će vitalni organi kornjače normalno funkcionirati iznosi 24°C, a najviša koju mogu bez posljedica podnijeti iznosi 30°C. Pri naglom padu temperature zimi, crvenouhe kornjače prelaze u stanje hibernacije i zakopavaju se u mulj na dnu bare. U akvarijima se ne mogu omogućiti uvjeti za hibernaciju, ni ako temperatura padne dovoljno nisko da bi kornjače započele zimski san. Ukoliko kornjače borave u vodi temperature ispod 23°C, smanjit će aktivnost i izgubiti apetit, oboljeti i naposljetku uginuti.
Razmnožavanje
Parenje crvenouhih kornjača odvija se pod vodom, obično između ožujka i lipnja. Udvaranje mužjaka ženki očituje se treperenjem kandži prednjih nogu ispred ženkinih očiju. Ako ženka prihvati mužjaka, potonut će na dno, a mužjak će je pratiti. Ženka koja ne prihvaćta mužjaka može postati agresivna prema njemu. Ponekad će mužjaci kandžama treperiti ispred drugih mužjaka, ali to je samo znak upozorenja. mini|300px|Jaje crvenouhe kornjače Hibernacija i pravilna ishrana neophodni su da bi ženka proizvela jaja. Ženka koja u sebi nosi oplođena jaja provest će prve dane sunčajući se da bi ugrijala jaja, a zatim će uznemireno krenuti u potragu za mjestom na koje će položiti jaja. Mjesto za polaganje jaja mora ispunjavati određene uvjete da bi ga ženka izabrala, a među najvažnijima su vlažnost i temperatura. Poslije polaganja ženka napušta gnijezdo. Ovisno o temparaturi, jaja se izlegu dva do tri mjeseca nakon polaganja. Mladunci probijaju ljusku jajeta rožićem na glavi koji otpada nedugo zatim. Mladi mogu odlučiti da u ljuski provedu nekoliko dana, ili čak nekoliko mjeseci ukoliko se izlegu zimi. Kada je odluče napustiti još uvijek će imati malu žumanjčanu kesicu na plastronu, koja se ne smije uklanjati.
Bolesti
Najčešće bolesti i nepravilnosti nastale nepravilnim održavanjem akvaterarija su:
Zanamivir
Zanamivir je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 332,310 Da.
Crvenouha kornjača
Vanjske poveznice
Stranica o kornjačama, pristupljeno, 17.srpnja 2014.
Sparavera, Bergamo
Sparavera je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Novi val (razvrstavanje)
Termin novi val ili novi talas može označavati:
Brigola, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Page County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 24.042, što je 865 (3,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Llano de Ocote (razvrstavanje)
Llano de Ocote ima više značenja:
Akiachak, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
San Antonio Tzalaní, La Trinitaria
San Antonio Tzalaní je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Akiachak, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 627, što je 42 (7,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Antonio Tzalaní, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Krusero
Krusero se može odnositi na:
Lübberstedt
Liberštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Osterholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 747 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3356006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osterholc Liberštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osterholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 12,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 747 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Paraf
Povijest sastava
Nakon okončanih zavrzlama oko izgleda omota ploče i vještog kompromisa između sastava i izdavača, te neizbježnog (i smiješnog) oporezivanja na šund, napokon se objavljuje prvijenac Parafa pod naslovom "A dan je tako lijepo počeo". Nakon objavljivanja ploče pjevač i gitarist Valter Kocijančić napušta Parafe ("...sve što sam imao za reći rekao sam na toj ploči..."). Godine 1980. izlazi kompilacija "Novi punk val" na kojoj su uvrštene pjesme Parafa ("Narodna pjesma") i nastupaju kao predgrupa engleskom sastavu The Ruts na njihovoj jugoslavenskoj turneji.
U Parafima 1981. g. dolazi do izmjene članova. Umjesto pjevača Valtera Kocijančića dolazi pjevačica Pavica Mijatović pod nadimkom Vim Cola, dok na gitaru dolazi Claudio Žic-Klod. Ubrzo nakon dolaska Klaudio Žic napušta Parafe kojima se pridružuju gitarista Mladen Vičić i klavijaturista Raoul Varglien s kojima mijenjaju stil i priklanjaju se novovalnom glazbenom izrazu. Uskoro izlazi singl "Fini dečko/Tužne uši" koji im najavljuje album "Izleti". 80-ih godina održali su koncert u Osijeku u tadašnjem STUC-u.
Nakon raspada Termita 1984. godine, gitarista Robert Tičić-Tica prelazi u Parafe i tijekom snimanja ploče umire zbog urođene srčane mane. Ubrzo ga zamjenjuje Mladen Ilić (Konjak). U prosincu izlazi i posljednji album Parafa "Zastave" s kojim se prelazi na ;psihodelični rock..
Kosmos-1716
Kosmos-1716 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1716 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. januara 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1716 je bio komunikacioni satelit.
Llano del Carmen (razvrstavanje)
Llano del Carmen ima više značenja:
Vivian Blaine
Vivian Blaine (21. novembar 1921 – 9. decembar 1995) bila je američka glumica i pjevačica, najpoznatija po ulozi Miss Adelaide u popularnom broadwayskom mjuziklu Guys and Dolls, a koju je ponovila u filmskoj verziji 1955. godine.
Kosmos-1717
Kosmos-1717 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.