cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erich Honecker
Privatni život
Ženio se dva puta, prvi put 1950. za Edith Baumann s kojom se nakon tri godine razveo (sa njom je imao kćer Ericu), i drugi put sa Margot Feist, sa kojom je imao kćer Sonju.
Habl
Habl može biti:
Smiljevac
Smiljevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 149 stanovnika.
San Martino I
San Martino I ima više značenja:
IS-2
340px|thumb|IS-2 Josif Visarionović 2 ili skraćeno IS-2 je bio sovjetski tenk tijekom drugog svjetskog rata.
Nastanak
Kada poslije nekoliko mjeseci proizvodnje primjeraka tenka IS-1 postaje očito da on sa svojim topom od 85 mm nije dovoljno jak za borbu protiv najjačih njemačkih tenkova donosi se odluka o njegovom skidanju iz kupole i postavljanju topa od 122 mm. Tim veoma brzim rješenjem Sovjetski Savez je dobio "novi" neuporedivo jači tenk od neuspješnog testnog IS-1.
Prvi modeli IS-2 počinju izlazit iz tvornica još u travnju 1944, manje od šest mjeseci nakon početka gradnje IS-1. Ovaj brzo izgrađeni tenk će ostat u proizvodnji sve do kraja rata u Europi.
Ratna upotreba
Vojni zadaci ovog tenka su bili identični onima njemačkih Tigar i Kraljevski tigar. Njihova upotreba se svodila samo na mjestima fronta gdje se želila postići kratkotrajna vojna nadmoć. Kako se u to vrijeme Sovjetski Savez nalazio u ofenzivi njegova najčešća upotreba se svodila u pravljenju rupa u protivničkoj obrambenoj liniji. Kada bi odred IS-2 ostvario postavljeni cilj on bi se povukao u pozadinu u očekivanju novih naređenja za upotrebu na nekom novom odlučujućem mjestu. Svoje pravo vatreno krštenje ovaj tenk tijekom Drugog svjetskog rata doživljava u kolovozu 1944. kada biva upotrebljen protiv njemačkog kraljevskog tigra u bitci na rijeci Vistuli. Tada 11 IS-2 tenkova zahvaljujući "uspješnoj taktici" uspjeva uništiti 4 od 15 kraljevskih tigrova uz vlastite gubitke od 3 tenka i još 7 oštećenih nakon čega je ova tenkovska jedinica bila izbačena iz borbe (ovo je ipak bio vojni uspjeh). Pri analizi bitke stručnjaci crvene armije su ostali iznenađeni otkrićem da je protivnik uspio probiti oklop njihovog tenka na udaljenosti od 1 kilometra zbog greške u konstrukciji. Prije kraja rata taj dizajn je dobio još jedan ponižavajući udarac kada je bio uništen s udaljenosti od 4.6 kilometara od protutenkovskog oklopnog vozila naoružanog s topom od 88 mm.
Bez obzira na te dizajnerske nedostatke on je bio nadmoćan svim tenkovima zapadnih saveznika koji nakon njegovog promatranja na paradi pobjede u Berlinu donose odluku o gradnji sličnog teškog tenka. Glavni njegov problem se nalazio u skupoći proizvodnje što je rezultiralo ograničenjem njegove upotrebe da ga se ne bi izgubilo u nekim "nevažnim sukobima".
Oprema
Između testnog IS-1 i masovno proizvedenog IS-2 postoje samo tri, ali svima vidljive razlike. Prvu čini top od 122 mm što ima IS-2. On je veći je gotovo 50 posto od onoga kojega je nosio prethodnik. Najveća zabrinutost su bile performanse topa protiv njemačkih tenkova pa je napravljeno testiranje na zarobljenom Panteru prilikom kojega je zrno iz 122mm topa probilo Panterov prednji oklop, prošlo kroz odjel za posadu, probilo motor i na kraju probilo i stražnji oklop tj. prošlo je kroz cijeli tenk!
Zajedno s njegovom ugradnjom dolazi veće dužine tenka i pojačavanja oklopa što ovaj tenk težak 46 tona čini isto teškim kao i sovjetski KV-85 ili njemački Panter, ali ujedno i dvije tone težim od IS-1. Kako bi se zadržala pod kontrolom ukupna težina tenka smanjena je količina streljivo koju on prevozi što mu je tijekom bitka znalo zadati ne male probleme. Dodatni problem je bio što se za streljivo sastojala iz dva dijela, od zrna i barutnog punjenja što je uporavalo brzinu otvaranja vatre, ali vatrena moć 122mm topa je taj nedostatak više nego nadoknađivala.
Prije obustave proizvodnje koja nastupa mjesec dana po padu Berlina izgrađeno je sveukupno nešto manje od 3500 primjeraka ovog tenka. U proizvodnji on biva nakratko naslijeđen od IS-3 koji se nije koristio u drugom svjetskom ratu.
Bevera-Beldosso, Lecco
Bevera-Beldosso je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
An Nāşirī, Hajjah
An Nāşirī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1040 m.
Champaign County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 40.097, što je 1.207 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Dorias, Acapetahua
Las Dorias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
The Devils (film)
The Devils (, u Jugoslaviji prikazivan pod naslovom Demoni, je britanski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Kena Russella, poznat kao najkontroverznije ostvarenje njegove karijere, odnosno kao jedan od najkontroverznijih filmova uopće.
The Devils je izazvao veliku pažnju prije svega zbog šokantne eksplicitnosti u scenama nasilja, ali i golotinje i seksa. Još prije same premijere Russell je bio prisiljen izbaciti dio materijala kako bi dobio službeno odobrenje britanskih cenzora, čak i uz najstroži X rejting. U brojnim drugim zemljama je film, pod optužbom za blasfemiju i vrijeđanje osjećaja katolika bio službeno zabranjen za prikazivanje, dok se danas prikazuje skraćena verzija iz koje je Warner Bros. bio izbacio brojne "problematične" scene kako bi u SAD od cenzorskog odbora MPAA dobio oznaku "R". One su uključivale i scenu orgija u kojoj poludjele redovnice spolno opće sa statuom Isusa; za nju se dugo vremena smatralo da je izgubljeni prije nego što je, zahvaljujući naporima kritičara Marka Kermodea, uključena u kasnije restaurirane verzije. Iako je The Devils nakon toga u nekoliko navrata prikazan u integralnom obliku, dan-danas se smatra jednim od najnedostupnijih filmskih ostvarenja u svijetu.
Rosolina Mare, Rovigo
Rosolina Mare je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Kosmos-459
Kosmos-459 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 29. novembra 1971. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Бољетин (Мајданпек)
Бољетин је насеље у Србији у општини Мајданпек у Борском округу. Према попису из 2002. било је 672 становника (према попису из 1991. било је 803 становника).
Delta IV
Delta IV je aktivna raketa nosač iz Delta familije. Raketu je dizajnirao Boing i njeni glavni segmenti se proizvode u gradu Dekejtur u saveznoj državi Alabami, dok se konačno sastavljanje u konfiguraciju za let odvija na samom mestu lansiranja. Rakete su dizajnirane specifično za potrebe lansiranja satelita za Američko ratno vazduhoplovstvo, ali i za komercijalne satelite. Raketa Delta IV je dostupna u pet konfiguracija: Medijum, Medijum+ (4,2), Medijum+ (5,2), Medijum+ (5,4), and Hevi, i sve su posebno dizajnirane za lansiranje tereta raznih veličina i težina.
Бољетин (Мајданпек)
У близини села, на обали Дунава, се налази локалитет Власац археолошког налазишта из доба мезолита који је остао потопљен издизањем нивоа Дунава због формирања акумулационог језера хидроелектране Ђердап.
Демографија
У насељу Бољетин живи 547 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,5 година (39,7 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 257 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,61.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Perelli, Arezzo
Perelli je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Balada o Narayami
Balada o Narayami se može odnositi na:
Marieluise Claudius
Marie Luise Claudius (6. januar 1912 - 2. august 1941) je bila njemačka filmska glumica koja je uživala popularnost 1930-ih.
Odrasla je u glumačkoj porodici. Karijeru joj je prekinula smrt od zatajenja srca u 30. godini života
SRT2183
SRT2183 je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 468,570 Da.
Joya de los Molinos, Pátzcuaro
Joya de los Molinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 656 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2245 m.
Škampi
Škampi (latinski: Nephrops) su rod rakova iz reda desetonožaca (Decapoda), iz porodice nefropida (Nephropidae).
Taksonomija
U ovom rodu poznata samo jedna vrsta škampa (Nephrops norvegicus), znan i kao norveški jastog ili rak iz Dublinskog zaljeva.
Svojevremeno su i dvije vrste iz zapadnog Pacifika bile uvrštene u škampe, ali je molekularna filogenetika dokazala da nisu isti rod.
Škamp
Škampi su crvene ili sive boje sa crvenkastim refleksijama, mogu narasti do 18 centimetara. Lako ih je prepoznati po dugim vitkim klještima koja mogu biti duga gotovo kao i tijelo.
Škampa ima po Mediteranu i po sjeveroistočnom Atlantiku, od Sjeverne Afrike do Norveške i Islanda. Ima ih i po Karibima i uz obale Brazila, ali i po Indijskom oceanu (Mozambik) i po Pacifiku (Novi Zeland).
Karakteristike
Većina škampa živi na dubinama od 9 do 754 metara, a u najekstremnijim uvjetima i od 1792 do 2706 m. Podnose temperature vode od 6.433 - 25.804 °C.
Danju se skrivaju po rupama koje iskopaju, noću izlaze u potragu za hranom a to su većinom strvine. Mitare se jednom ili dvaput godišnje, a mrijeste se tokom cijele godine.
Fosili izumrlih vrsta
Većina fosilnih vrsta pripisanih rodu škampa poznata je samo na osnovu djelomičnih ostataka, pa njihova klasifikacija nije baš sigurna.
Serrabassa, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Arnajevo
Arnajevo je naselje u opštini Barajevo u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 853 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1005 stanovnika).
Demografija
U naselju Arnajevo živi 683 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,6 godina (42,1 kod muškaraca i 43,0 kod žena). U naselju ima 276 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Šibošnica
Istorija
Šibošnica se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Lopare.
San Massimo
San Massimo ima više značenja:
Saddlebrooke, Missouri
Sadlbruk je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 202.
Trestioara, Mânzălești
Trestioara je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Mânzălești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Tri koraka u prazno
Tri koraka u prazno je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. u režiji Vojislava Nanovića. Po žanru je drama, a radnja je smještena na teglenici gdje se razvija ljubavni trokut koji čine kapetan (koga tumači Pavle Vuisić), njegova supruga i mladi mornar. Dio kritičara je u filmu pronašao sličnosti sa klasičnim francuskim filmom L'Atalante iz 1934. Zbog scena nasilja je film imao određenih problema sa tadašnjim jugoslavenskim cenzorima.
Valley City, North Dakota
Vali Siti je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.585, što je 241 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Stara Rača
Stara Rača je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Nova Rača, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 379 stanovnika te 125 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Dreetz (Brandenburg)
Drec je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.225 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068109.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostprignic-Rupin Drec se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 64,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.225 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Madama, Vibo Valentia
Madama je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Guadalupe Mainero, Antiguo Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
El Morrito, Tonalá
El Morrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Kosmos-461
Kosmos-461 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Mirotvorci (TV film)
Mirotvorci je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1966. godine. Režirao ju je Ivan Hetrich, a scenario su napisali Ivan Dončević i Ivo Štivičić.
Kosmos-461
Kosmos-461 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 2. decembra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Al Mawzah, Hajjah
Al Mawzah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1031 m.
Clark County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 138.333, što je 6.409 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
SSR-180,575
SSR-180,575 je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 394,854 Da.
Kosmos-460
Kosmos-460 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-460 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 30. novembra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 875 kilograma. Kosmos-460 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Apeldoorn
Apeldoorn je grad i općina (gemeente) od 155.564 stanovnika u nizozemskoj provinciji Gelderland.
Geografija
Apeldoorn leži na istoku Nizozemske, u kraju pješčanih brežuljaka Veluwe na rubu šume Soeren. Grad je sve donedavno u Holandiji bio poznat po svojim vrtovima, praonicama i manufakturama za izradu papira, a danas je poznat po brojnim sanatorijima po šumovitoj okolici.
Historija
Apeldoorn je praktički sve do 19. vijeka, bio malo selo, u grad je iznikao nakon velikih melioracionih radova izvedenih u tom kraju od tog doba.
Znamenitosti
Najveća znamenitost Apeldoorna je barokni dvorac Het Loo, izgrađen 1686. pored dotadašnjeg manjeg dvorca za engleskog kralja iz dinastije Oranje-Nassau koja je bila i vladarska kuća u Nizozemskoj. Trinaest kilometara jugozapadno od grada nalazi se nacionalni park Hoge Veluwe.
Privreda i obrazovanje
Današnji Apeldoorn je industrijski grad u kom se proizvode lijekovi, kemikalije i uređaji za hlađenje. Apeldoorn je i velika cestovna i željeznička raskrsnica, a i luka jer je kanalom spojen sa Zwolleom. Grad je i univerzitetski centar, u njemu se nalaze Saksonski univerzitet primjenjenih nauka, Teološki univerzitet i Nizozemska policijska akademija.
Zojualo, Tancanhuitz
Zojualo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Los Palmerito, Cutzamala de Pinzón
Los Palmerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Lucije Elije Sejan
Sejan je rođen u etrurskom gradu Volsiniju u porodici Lucija Seja Strabona. Strabon je poreklom bio iz konjaničkog staleža i Avgust mu je poverio položaj pretorijanskog prefekta. Strabonov sin je docnije adoptiran u prestižniji rod Elija i odtada je bio poznat kao Elije Sejan.
Nakon Tiberijevog stupanja na presto 14. godine naše ere Strabon je obezbedio da se za drugog prefekta pretorijanaca imenuje njegov sin Sejan. Naredne godine Strabon je poslat u Egipat da preuzme položaj tamašnjeg namesnika, dok je Sejan ostao jedini zapovednik pretorijanaca. To je bio prvi kuriozitet Sejanove karijere koji je najavio budući tok njegove karijere.
Tiberijev sin Druz Mlađi je preminuo 23. godine i nakon toga je Sejan i definitivno postao najuticajnija ličnost na carskom dvoru. Uspeo je da nagovori već vremešnog cara da dozvoli trajno stacioniranje pretorijanaca u Rimu. Garda je pre toga bila raštrkana po okolnim italskim gradovima i njen dolazak u Rim je ju je učinio još važnijim političkim faktorom. Naravno, time je pretorijanski prefekt, Sejan u ovom slučaju, zadobio još veću moć.
U međuvremenu, zatražio je 25. godine od cara da mu dozvoli da se oženi Druzovom udovicom Livijom Mlađom, poznatijom po nadamku Livila. Tiberije ga je odbio učtivo ali odlučno pod izgovorom da bi senatori loše primili ženidbu običnog pripadnika konjaničkog (viteškog) staleža sa ženom iz jedne od najistaknutijih senatorskih porodica. Najzad, zamoren stalnim političkim borbama, Tiberije se 27. povukao na ostvro Kapri. Od tada, pa sve do smrti, Sejan je bio neosporni vladar Rima kojim je upravljao u ime odsutnog cara.
Po rečima istoričara Tacita, Sejan je svoju ulogu upotrebio da u Rimu zavede pravu strahovladu. Sproveo je osudu za veleizdaju udovice i dece Tiberijevog posinka Germanika, Agripine Starije i njenih sinova Nerona i Druza (29.-30.). Jedini među Germanikovim muškim potomcima koji je preživeo bio je Gaj Kaligula, ali je Sejan navodno pleo zavere i protiv njegovog života.
Tiberije je 31. podelio konzulat sa Sejanom iako je najviša rimska magistratura bila rezervisana isključivo za senatore. Iste godine, car se složio sa veridbom Sejana i Livile. Sejan se stoga razveo sa svojom prvom suprugom Apikatom koja je zatim obavestila Tiberija kako je Sejan postao Livilin ljubavnik još za života njenog supruga Druza. Ljubavnici su tada otrovali Tiberijevog sina i počeli da planiraju dalje osvajanje vlasti. Ražalošćeni car, koji je već počeo da sumnja u Sejanovu lojalnost, je sada rešio da ukloni Sejana. Sejan je 18. oktobra 31. pozvan u senat, ali je umesto trijumfa dočekao osudu na smrt kao javni neprijatelj. Te večeri je zadavljen i njegovo telo je izloženo na Gemonijskim stepenicama nedaleko od rimskog Foruma. Same stepenice su bile mesto na kome su strvinarima i besu svetine ostavljana tela pogubljenih kriminalaca. Telo Sejana, donedavno najmoćnijeg čoveka u Rimu, je od strane Rimljana raskomadano. Brojne pristalice Sejana su pobijene ili naterane da izvrše samoubistvo. Među žrtvama su bili i Sejanovo troje dece i Apikata koja se ubila.
Bigallo, Lecco
Bigallo je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Lucije Elije Sejan
Tiberije je uspeo da ukloni Sejana uz pomoć Makrona, prefekta vigila, odreda rimske noćne straže i vatrogasaca. Sejanov slučaj je po prvi put pokazao koliko pretorijanska garda može biti opasan instrument u političkoj borbi ukoliko se na njenom čelu nađe beskrupulozan i sposoban zapovednik. Međutim, Makron, koji je nasledio Sejana je kasnije uklonio i starog Tiberija tako što ga je pridavio jastukom kako bi ubrzao dolazak na presto svog štićenika Kaligule.
Bigallo, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 852 m.
Santa Catarina Jamixtepec, San Miguel del Puerto
Santa Catarina Jamixtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel del Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Lotar III Saksonac
mini|Pečat Lotara III. na jednoj ispravi iz godine 1131. Lotar III. (* lipanj 1075.; † 4. prosinca 1137. u Breitenwangu, Tirol), zvan i Lothar von Supplinburg ili Lotar Saksonac; rimsko-njemački kralj od 1125, rimsko-njemački car (1133. - 1137.)
Do dolaska na vlast
mini|Fantastični portret Lotara III. u jednoj knjizi iz 19. stoljeća Lotarov otac, grof Gebhard von Süpplingenburg pripadao je saskom visokom plemstvu i bio je u opoziciji prema caru Henriku V.. Lotarova majka zvala se Hedviga od Formbacha (Hedwig von Formbach).
Godine 1100., u dobi od 25 godina, oženio se Richenzom od Northeima († 1141), kćerkom grofa Henrika Debelog. Kada je 1106. saski vojvoda Magnus umro bez nasljednika kralj Henrik V. dao je vojvodinu Sasku Lotaru. Lotar je unatoč tome postao njegovim najvećim oponentom, 1115. u jednoj je bitki porazio Henrikovu vojsku. To je još više ojačalo njegovu moć.
Kad je car Henrik V. godine 1125. umro novi kralj nije postao njegov najbliži rođak nećak Fridrik Švapski, već su knezovi slobodnim izborom, ne obazirući se na obiteljsko i nasljedno pravo, 24. kolovoza izabrali Lotara za njemačkoga kralja. On je od pape Honorija II. izmolio potvrdu svoga izbora koji je i dobio nakon nekoliko ustupaka. Okrunjen je 13. rujna u Aachenu.
Sukob sa Staufovcima
Odmah po dolasku na vlast Lotar se morao suočiti s opozicijom. Najnepomirljiviji neprijatelji bili su mu Staufovci kojima je pripala privatna imovina Henrika V. Na Lotarevoj strani bila je pak kuća Welfa tako da su izbili sukobi između Welfa i Staufovaca. Sukob između Welfa i Staufovaca trajat će desetljećima.
Raskol 1130.
Pod zaštitom njemačke vojske Inocent je 1133. ušao u Rim i 4. lipnja okrunio Lotara za cara. Papa je osim toga predao caru i njegovu zetu bavarskom vojvodi Henriku Ponosnom u leno Toskanu što je kasnije protumačio kao vazalski odnos njemačkoga cara prema papi. No, čim se Lotarova vojska povukla sicilski kralj Roger II. protjerao je Inocenta iz Rima u kojemu se ponovo učvrstio Anaklet.
Novi sukobi i smrt
Lotar se upleo u nove sukobe. Najprije je morao ratovati protiv Staufovaca u Njemačkoj. Kako bi ih prisilio na pokornost s vojskom je opustošio Švapsku i spalio grad Ulm nakon čega su mu se pokorili. 1136. Lotar je poveo vojni pohod na Italiju protiv Rogera II. Gradovi su mu se pokorili, dok se Roger povukao na Siciliju. Car i papa Inocent tada su zajednički predali Rainulfu iz Averse, protivniku Rogera II., u leno južnu Italiju, ali Normani su nakon Lotareva odlaska ponovo zaposjeli južnu Italiju.
Na povratku u Njemačku, Lotar III. umro je u Tirolu 4. prosinca 1137. Nedugo zatim umro je i Anaklet i time je okončan raskol.
Značaj
Lotar je, iako je kao i svi njegovi prethodnici mnogo ratovao, nakon smrti ostao zapamćen kao kralj mira koji je u zemlju uveo u mir i red. Među najvažnija postignuća njegove vladavine spada početak kolonizacije sjeveroistočne Njemačke, koja je podijeljena među tri kneževske obitelji: Schauenburgovce koji vladaju u Holsteinu, Wettinovce u markama Meissen i Lužica, i Askanijce, kojima pripada Albrecht medvjed, grof Ballerstedski (1134. – 1170.), koji uz Sjevernu marku dobiva nasljedno pravo na područje Havela i koji se, preuzevši to nasljedstvo, nazvao brandenburškim grofom. Na ta područja počelo se širiti kršćanstvo.
Nakon Lotareve smrti na vlast je u osobi Konrada III. na vlast došla dinastija Staufen koja je vladala do 1254.
Ginerica, Nicolae Bălcescu
Ginerica je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Nicolae Bălcescu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Februarski pohod
Februarski pohod 1944. godine je bila ofanziva makedonskih partizana na teritoriji istočne, centralne i zapadne Makedonije.
Nakon februarskog pohoda makedonski partizani su oslobodili deo Makedonije, i pojavili se kao faktor na jugoslovenskom frontu.
Situacija pre pohoda
U drugoj polovini decembra 1943. godina i u januaru 1944. godine, glavnina jedinica NOV i POM, zajedno sa partijskim i vojnim rukovodstvom, nalazila se na području Meglena, Egejska Makedonija, južno od planine Kožuf. Nakon formiranja Druge makedonske brigade 20. decembra 1943. godine u tom reonu, kod sela Fuštani, Glavni štab NOV i PO Makedonije formirao je tri borbene grupe od partizanskih jedinica koje su tamo bile prisutne i dao im zadaću da krenu u napad na okupatorske snage kod Tikveša, Đevđelije i Mariova.
Aktivnosti jedinica NOV i POM prinudile su nemačke i bugarske snage da pokrenu dve ofanzivne operacije protiv partizana u rejonu Meglena, gde se nalazila njihova operativna baza. U Prvoj ofanzivi, koja je trajala od 4. do 8. januara 1944. godine, učestvovali su samo nemački vojnici iz Soluna i Vodena, a u Drugoj ofanzivi, uz nemačke, učestvovale su i bugarske jedinice iz 17. divizije u Štipu, a koja je trajala od 16. do 20. januara 1944. godine.
Februarski pohod
mini|desno|300p|Borci [[Prva makedonsko-kosovska proleterska brigada|1. makedonsko-kosovske brigade tokom Februarskog marša.]] Po završetku ovih ofanziva u kojima su partizanske snage pobedile, Glavni štab Makedonije ocenio je da su obezbeđeni uslovi za jedinice NOVJ s područja Meglena da pokrenu vojne operacije i tako se probiju prema centralnoj, zapadnoj i istočnoj Makedoniji. Glavni štab je izradio sledeći plan:
Tako je započeo period vojnih operacija širokih razmera koje su izvršili makedonski partizani, poznat pod imenom Februarski pohod. Uspešno sprovođenje pohoda imalo je velik politički i vojni značaj za razvoj NOB-a u Makedoniji.
Nakon tzv. Prolećne ofanzive koja je usledila nakon Februarskog pohoda 1944. godine, bile su formirane krupne slobodne teritorije čime su bili obezbeđeni uslovi za održavanje Prvog zasedanja ASNOM-a.
Aerodrom Željava
Vojni aerodrom Željava (poznat i kao Objekat 505) je nekadašnja baza Jugoslovenske Narodne Armije, na granici Bosne i Hercegovine i Hrvatske, u blizini Bihaća.
Geografski položaj i administrativne karakteristike
Željava je selo u Hrvatskoj na samoj granici Hrvatske i Bosne i Hercegovine. Nalazi se na 44 stepena, 51 minut i 17 sekundi severne geografske širine i na 15 stepeni, 44 minuta i 24 sekunde južne geografske dužine. Sam aerodrom nalazi se na 44 stepena, 50 minuta i 3 sekunde severne geografske širine i 15 stepeni, 47 minuta i 44 sekunde južne geografske dužine. Nadmorska visina je 337 metara, odnosno 1099 stopa. Georeferentna pozicija prema tadašnjem vojnom kodu bila je PIAQ5454. To je selo sa pretežno srpskim stanovništvom. Susedno, južnije, hrvatsko selo Baljevac bilo je raseljeno pre gradnje aerodroma. Posle Drugog svetskog rata, mnoga mesta na granicama novostvorenih republika nisu imala rešen granični status, tako da je pravi uvid u poziciju pojedinih mesta mogao da se učini samo uz pomoć knjiga iz katastarskih opština. Tako je po jednoj verziji granica između dveju republika išla samim hrbatom planine Plješevica (najviši vrh Gola Plješevica, 1650 m) pa je kompletan aerodrom pripadao SR BiH, odnosno opštini Bihać, dok je radarska stanica na vrhu pripadala opštini Titova Korenica u Hrvatskoj. Po drugoj verziji, sada zvaničnoj, radarska stanica na Plješevici, podzemni deo i četiri piste pripadaju Republici Hrvatskoj, opštini Korenica (županija Primorsko-goranska). Peta pista pripada opštini Bihać koja se nalazi u Prvom kantonu (Unsko-sanskom) u Federaciji. Samo selo nalazi se u severnom podnožju planine, a presečeno je i delom iseljeno pa je tu napravljen aerodrom, dok je jedan deo kuća bio u krugu aerodroma. Od kasarni put je vodio do objekta (baze) koji se zvao Klek.
Projektni zadatak, izgradnja i taktičko-tehničke karaktertistike
Projektovanje, odnosno razrada osnovne ideje, konkretizuje se godine 1954. posle odluke političkog i vojnog vrha o izgradnji. U delegaciji na čelu sa generalom Z. Ulepićem, koja je posetila Švedsku da bi se upoznala sa njenim izvanrednim iskustvima u gradnji složenih, specificnih i netipčnih vojnih objekata, nalazio se i inžinjer Dragoslav Sobotka. Godinu dana kasnije komanda ratnog vazduhoplovstva formirala je komisiju koja je, razmotrivši taktičko-tehničke uslove, predložila izradu projektnog programa i projektne dokumentacije. Zadatak je predviđao smeštaj dve do tri pojačane eksadrile lovačke avijacije sa svim pripadajućim i neophodnim pratećim prostorima. Glavni projekat proširen je zahtevom za izgradnjom još tri objekta koji bi služili za smeštaj LAP (lovačko-avijacijskog puka), sastava tri do pet eskadrila, komforno posedanje i rad u uslovima klasičnog i nuklearnog rata, kontrolu letenja i meteorološku stanicu.
Izgradnja je bila uslovljena sastavom zemljišta, sa povoljnom morfološkom slikom – prirodnim uvalama za ulaze i grebenima koji ih razdvajaju. U toku izgradnje angažovani su i speleolozi radi premošćavanja prslina, pukotina i curkova vode. Najveći problem predstavljale su špilje koje su zahvatale ceo profil galerije po dubini, širini i visini. Aerodrom je gradjen do 1968. godine kada je ubrzano, zbog ceške krize, pušten u rad. Na radovima je učestvovao, u najvecoj mogućoj tajnosti, veliki broj izvođaca i podizvođaca. Tokom narednih godina stalno je dorađivan i osavremenjivan, a građen je 12 godina.
Taktičko-tehnicke osobine bile su impresivne: tri galerije za smeštaj 58 aviona međusobno su bile povezane u obliku slova M sa produženim srednjim krakom za reglament i dodatnom galerijom sa strane, svodastog oblika sa oporcima širine 15,40 metara pri dnu i visine u temenu oko 10 metara. Njihov slobodni profil podešen je prema dimenzijama aviona koje su date od strane investitora. Na prodorima galeija visina je povećavana za dva metra. Ostale prostorije raznih namena, kao i hodnici, bili su širine od tri do 12 metara. Ukupna dužina podzemnog tunela (galerija i pomoćnih prostorija) iznosila je 3500 metara. Galerije su bile dužine 400, 500 i 350 metara, svaka visine osam metara i širine 20 metara. Pored brojnih glavnih i pomoćnih prostorija za smeštaj i rad ljudstva, postojali su centar veze i operativni centri od kojih je jedan bio smešten iznad samih ulaza na visini 30 metara od tla kao osmatrački kontrolni toranj. Objekat je posedovao sopstvenu dizel-elektricnu centralu, skladište goriva i druge manje objekte. Spoljni deo objekta – aerodrom, sastojao se od pet pisti (dve poletno-sletne i tri poletne) i kasarne u blizini Ličkog Petrovog sela, koja je, ujedno, bila i logistička baza. Baza je snabdevana kezorinom pomoću sopstvenog cevovoda iz vojnog skladišta na brdu Pokoj kod Bihaća; cevovod je bio dug preko deset kilometara i bio je kompletno inžinjerijski i borbeno obezbedjen. Avioni su se unutar objekta razmeštali elektoakomulatorskim tegljačima. Svako mesto za parkiranje imalo je svoj istakač za punjnje aviona. Predviđeni su životni i radni uslovi za namensko korišćenje objekta s punom autonomijom do 30 dana; električna, vodovodna i kanalizaciona mreža, dve rezervne dizel-električne centrale (jedna od 1000 kVA a druga od 625 kVA), skladišta svih vrsta, te prostor za dekontaminaciju sredstava. Postojalo je 13 klima-komora sa specijalnio zašticenim ventilacionim šahtovima, koji su ujedno služili i kao rezervni izlazi na površinu terena. Postojali su i šahtovi za otpadni vazduh i za izduvne gasove agregata, akumulatorska stanica, ambulanta]9, spavaonice, protivpožarni sistem, itd. Prostorije u unutrašnjosti objekta bile su povezane s 56 teških pancirnih vrata. Konstruisan je i korišćen poseban razglasni sistem. Prvi put je kod nas primenjen ’’aqua sistem’’ za skladištenje mlaznog goriva na vodenim jastucima u pet cilindričnih čeličnih rezervoara, svaki kapaciteta po sto tona. Otvor za posmatranje iz kontrolnog tornja bio je takođe posebno obezbeđen. Teška armirano betonska vrata bila su smeštena u zasebnim nišama sa strane galerija i imala su ugrađene protivudarne ventile. Zatvarala su se ručno ili električnim putem. Klimatski uslovi bili su idealni, s tim što je temperatura iz praktičnih i ekonomskih razloga bila snižena na 18 stepeni C. Na vrhu planine nalazio se impresivan radarski položaj i meteorološka stanica, a radari su bili uvezani u jedinstven sistem [[VOJIN koji je delovao u sklopu RV i PVO JNA.
Formacijsko posedanje i upotreba objekta
Bazu je posedao 117. lap (lovacko-avijacijski puk) sa 124. i 125. eskadrilom, naoružan tada najsavremenijim avionima MiG-21 različitih verzija i namena. Treća eskadrila bila je detaširana u Puli i služila je za obuku pilota. Oni bi po završenoj doobuci bili raspoređivani u elitne jedinice supersonične avijacije. Na Željavi je takođe bila bazirana 352. izviđacka eskadrila koja nije bila u sastavu 117. lap. Zbog svoje strateške namene bila je direktno potčinjena Komandi RV i PVO. Komanda puka i izviđačke eskadrile bila je smeštena u podzemnom delu objekta. Komandant 117. lap bio je po formaciji potpukovnik ili pukovnik, a izviđačke eskadrile major ili potpukovnik. U sastavu aerodroma bila je Vazduhoplovna baza (ranga puka) koja je imala jedinice nižeg ranga; one su obavljale pozadinsko, odnosno logističko obezbedjenje i druge pomoćne i prateće poslove. Komanda baze i pripadajuće jedinice bile su smeštene u kasarni koja je bila udaljena dva do tri kilometra od pista. Za potrebe PVO (protiv-vazdušne odbrane) objekta kao samostalna jedinica bazirao se u kasarni puk lap. Komandant je po formaciji bio potpukovnik ili pukovnik. Kao samostalna jedinica u kasarni nalazio se i 51.bataljon VOJIN. Imao je u sastavu oko 120 starešina od kojih su neki po specijalnosti i činu bili viši od komandanta. Bataljon VOJIN je bazu koristio samo kao lokaciju, a u operativnom smislu bio je podređen komandi petog puka VOJIN u Zagrebu. Takođe je u objektu Klek imao svoj OC. U mirnodopskoj upotrebi koja se nije razlikovala od ratne, svi avioni su uvek bili pod zemljom. Kada je bio letački dan, izlazili su samo angažovani avioni i dežurni par koji je bio uvek spreman i naoružan za poletanje. Baza nije bila školskog tipa niti su se u njoj sticale specijalnosti i druga zvanja, već jedinica prve borbene linije. Napredovalo se u službi redovno ili vanredno, u skladu sa PS. Međutim, baza je bila elitna u svakom smislu te reči i služba u njoj smatrana je čašću i veoma značajnim mestom u biografiji svakog ko je tamo bio. Samo najbolji su stizali na Željavu koja je, kao i Batajnica, bila aerodrom dežurnog tipa, sa 24-oro časovnim radom. Status pilota i osoblja nije se formalno razlikovo od ostalih kolega sa drugih aerodroma, a oznake su bile kao u ostalim jedinicama. Piloti su samo u letu imali svoj poseban identifikacioni broj i iskusan poznavalac situacije u vazduhu mogao je da po radio-saobraćaju zaključi koji avion je sa kog aerodroma. Svi pripadnici objekta stanovali su sa svojim porodicama u Bihaću gde je jedan gradski kvart (’’Harmani’’) bio napravljen za potrebe aerodroma. Svi pripadnici baze imali su odgovarajuće rešeno stambeno pitanje.
Kao objekat i jedinice prve borbene linije bili su u prilici da svoj profesionalizam, stručnost i patriotizam proveravaju svakodnevno, a posebno u periodima međunarodnih kriza, kakve su bile 1968. godine (okupacija Čehoslovačke), krize u vezi sa Osimskim sporazumima 1973. kao i u drugim prilikama.
Kada se vojno-politička i bezbednosna situacija toliko pogoršala da je bilo očigledno da ce se aerodrom naći u beznadežnom okruženju, sa realnom opasnošću da padne u neželjene ruke i bude iskorišćen protiv onoga ko ga je do tada koristio, doneta je odluka da se on uništi. To je učinjeno 16. maja 1992. godine u pet časova i 30 minuta, sa 58 tona eksploziva. Piste su minirane na rastojanju od 50 do 100 metara, često u cik-cak rasporedu. Rušenje objekta bilo je znak da se konačno urušava i čitava država jer je njegovo definitivno napuštanje i totalno uništenje značilo da se odustaje od postojece geostrateške osnovice, odnosno da dotadašnja država nepovratno menja svoj izgled.
Ratna dejstva u periodu 1991-1995.
U toku najveće krize, koja je prethodila ratnim sukobima, sa ovog aerodroma više puta je dejstovano. Tako su 17.VIII 1991. godine dežurni avioni presreli helikoptere hrvatskog MUP RH koji su krenuli na intervenciju u Knin. Kasnije, 7.X 1991. godine borbeni avioni dejstvuju po televizijskom tornju na Sljemenu pored Zagreba kao i po tadašnjem sedištu hrvatske vlade u zagrebačkom Gornjem gradu, poznatom kao ’’Banski dvori’’. Za javnost najpoznatiji incident dogodio se kada je pilot Emir Šišić oborio dva helikoptera Ujedinjenih nacija, u kojima su se nalazili Italijani i Francuzi. U ovom periodu aktivna je bila radarska stanica koja je bila u sastavu 51. bataljona VOJIN. Kada se JNA povukla, bataljon je premešten u Banja Luku. Ljudstvo je ostalo oko šest meseci na Plješevici kako bi obučilo pripadnike VRSK i predalo im objekkat na stalnu upotebu. U tom cilju ljudstvo je iz Banja Luke u policijskim uniformama (zbog ogranicenja po odredbama koji se pridržavao UNPROFOR) odlazilo na vrh. Posle zaključka da obučavano ljudstvo neće moći da obavlja efikasno svoje zadatke i da tome nisu dorasli, odlučeno je da radarska stanica ostane u sastavu 51. b. VOJIN na teriotiriji RSK. Sa vrha Gola borbeno je dejstvovano po Bihaću i okolini, a i obratno u manjoj meri. Radarski položaj bio je aktivan do avgusta 1995. godine kada su, pri povlačenju, vojnici VRSK uništili položaje i opremu. Kasarna u Ličkom Petrovom selu služila je VRSK i u njoj je redovno služen vojni rok.
Sadašnje stanje
Rušenjem i devastacijom objekta načinjena je neprocenjiva materijalna i velika ekološka šteta pa je svaka ideja o rekonstrukciji bilo kog obima ograničena nedostatkom potrebnih materijalnih sredstava. U neposrednoj blizini aerodroma nalazila se i linija razdvajanja pa je celo područje gusto minirano, a danas je pogodno za ilegalnu migraciju ljudi. Sama kasarna u Lickom Petrovom selu je pod nadzorom HV. Najpre je (tokom 2004./2005.) bilo planirano otvaranja centra za azilante pa se od te ideje odustalo, a sada (tokom 2005./2006.) aktuelni su planovi da ona uđe u sastav vojnog poligona ’’Eugen Kvarternik’’ kod Slunja, kao i kasarna u Udbini. Opština Bihać pokrenula je inicijativu da se pista na njenoj teritoriji iskoristi za otvaranje lokalnog aerodroma. 2007 nekolicina avanturista uputila se u Željavu i provjerila kako stvari stojer danas. Željava je u potpunosti srušena i nema dijela koji nije zahvatio plamen i eksplozije
Tobut
Tobut je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.424 stanovnika.
Aribert Mog
Aribert Mog (1904–1941) bio je njemački filmski glumac poznat po nizu glavnih i sporednih uloga 1930-ih.
Srijedska
Srijedska je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Ivanska, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 338 stanovnika te 103 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
San Maurizio
San Maurizio ima više značenja:
Gallizis, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Kosmos-462
Kosmos-462 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-462 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 3. decembra 1971. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Pergaccio, Arezzo
Pergaccio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
La Petaca, Chimaltitán
La Petaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1192 m.
Potrerillos, Tequila
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1354 m.
San Mauro
San Mauro ima više značenja:
Stara Plošćica
Stara Plošćica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Ivanska, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 326 stanovnika te 103 obiteljskih kućanstava.
Clermont County, Ohio
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 197.363, što je 19.386 (10,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vakuf (Lopare)
Vakuf je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 351 stanovnika.
ST-1936
ST-1936 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 236,740 Da.
Kosmos-463
Kosmos-463 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-463 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 6. decembra 1971. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-463 je bio osmatrački satelit.
Drehnow/Drjenow
Drenov ili Drjeno (, lužičkosrpski: Drjenow) je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Špre-Najse. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 587 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12071060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Špre-Najse Drenov ili Drjeno se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Špre-Najse. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 61 metra. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 587 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Dubaylah, Hajjah
Dubaylah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 718 m.
Dizajnirane droge
Dizajnirane droge su ilegalne droge koje se proizvode u „uličnim laboratorijama”, sa velikim stepenom rizika (nemoguće je znati šta se uzima). U širokoj upotrebi se nalaze od 90-ih godina 20. veka, posebno GHB, ekstazi, anđeoski prah, ali se svakodnevno pojavljuju nove droge. U pitanju su čisto hemijske droge, nekada i samo njihovi ostaci ili izmenjene formule, u kontrastu sa prirodnim supstancama poput kanabisa.
San Miguel Charahuén, Pátzcuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 631 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2381 m.
Celui qui doit mourir
Celui qui doit mourir (Colui che deve morire) je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. u režiji Julesa Dassina. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju romana Krist ponovno razapet grčkog pisca Nikosa Katzantakisa. Radnja se događa u jednom grčkom gradiću pod turskom vlašću za vrijeme grčko-turskog rata, a čiji stanovnici imaju običaj svaki sedam godina rekonsturirati Kristovo stradanje kroz predstavu. Protagonist, koga tumači Jean Servais, je mladić koji je dobio ulogu Isusa, i koji tokom predstave počne voditi pobunu protiv turske vlasti, a čiji će sudbina, kao i drugih sumještana odgovarati likovima koje tumače u predstave. Celu qui doit mourir je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je izazvao veliku pažnju. Posebno povoljne kritike su došle iz zemalja Istočnog bloka, a što se ponekad tumači Dassinovom komunističkom prošlošću, zbog koje je prognan iz Hollywooda i prisiljen nastaviti karijeru u Evropi.
Gura Bădicului, Mânzălești
Gura Bădicului je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Mânzălești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Newburg, West Virginia
Njuburg je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 329, što je 31 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Huntley, Wyoming
Hantli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30, što je 9 (42,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nuevo Arroyo Grande, Playa Vicente
Nuevo Arroyo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
San Michele
San Michele ima više značenja:
Jasikovo
Јасиково је насеље у Србији у општини Мајданпек у Борском округу. Према попису из 2002. било је 717 становника (према попису из 1991. било је 822 становника).
Кроз село протиче река Пек.
Демографија
У насељу Јасиково живи 584 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,4 година (41,6 код мушкараца и 45,1 код жена). У насељу има 204 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,51.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Melanie Griffith
Melanie Richards Griffith (9. august 1957 -) je američka glumica, najpoznatija po naslovnoj ulozi u filmu Working Girl za koju je 1989. bila nagrađena Zlatnim globusom. Majka joj je poznata holivudska glumica Tippi Hedren, a od 1996. do 2014. je bila u braku sa poznatim španskim glumcem Antoniom Banderasom.
San Miniato
San Miniato ima više značenja:
Groß Köris
Gros Keris je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Dame-Šprevald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.334 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12061192.
Rosolina, Rovigo
Rosolina je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
La Joya, Acapetahua
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Visori
Visori su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 146 stanovnika.
Liv Tyler
Privatni život
Godine 1998. upoznala je glazbenika Roystona Langdona za kojeg se udala 2003. godine. godinu kasnije rodila je sina Mila Williama Langdona.
Biglio Inferiore, Lecco
Biglio Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Napad NOVJ na Majur decembra 1942.
Napad NOVJ na Majur decembra 1942. je bio jedan od mnogobrojnih partizanskih napada na garnizone NDH.
Tokom noći 28/29. decembra 1942. dva bataljona Sedme i jedan bataljon Osme banijske brigade napali su posadu Kostajničkog Majura, koju su sačinjavali ojačana četa 369. izviđačkog bataljona i domobrani. Partizani su postigli iznenađenje, razbili posadu i zauzeli mesto, ali su se još tokom noći morali povući zbog pristizanja tenkovima ojačane nemačke kolone iz Kostajnice.