cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pankracije Barać
KK Zadar
Baraćeve odlične igre (16,5 koševa, 2,3 skoka i 3,5 asistencije uz 62% šuta iz igre) nisu prošle nezapaženo, tako da ga 2004. Giuseppe Giergia dovodi u KK Zadar. U četiri zadarske sezone dva puta se okitio naslovom prvaka Hrvatske (2004./05., 2007./08.) te tri puta podigao trofej namijenjen osvajaču Kupa Krešimira Ćosića (2005., 2006., 2007.). U posljednjoj sezoni za 18 minuta na parketu postizao je 7.7 poena u prosjeku uz 1.9 skoka i 1.7 asistencije. Najbolju utakmicu sezone, a vjerojatno i karijere, odigrao je u NLB ligi protiv FMP-a, u kojoj je postigao 39 poena, uključujući i tricu u posljednjoj sekundi kojom je odveo utakmicu u produžetak.
Charleroi
U ljeto 2007. zajedno s Jurom Lalićem, bivšim suigračem iz Zadra, napušta klub i potpisuje dvogodišnji ugovor za belgijski Charleroi, koji je tada vodio hrvatski trener Dražen Anzulović. Ondje je u samo godinu dana osvojio čak tri trofeja (belgijsko prvenstvo, kup i superkup). U finalu belgijske lige protiv Dexie za 20 minuta imao je šest poena (dvica 1/3, trica 1/2) te po jedan skok, osvojenu i izgubljenu loptu. Nakon završetka sezone 2008./09. pokušao je dogovoriti nastavak suradnje, ali zbog ekonomske krize kluba na obostrano zadovoljstvo došlo je do sporazumnog raskida ugovora.
KK Zagreb
Na novi angažman nije morao dugo čekati, jer već u rujnu dogovara jednogodišnju suradnju s hrvatskim klubom Zagreb Croatia osiguranje. S klubom iz Trnskog osvaja svoj četvrti Kup Krešimira Ćosića, no u polufinalu Prvenstva hrvatska jača je Cibona.
KK Cibona
A upravo će Cibona biti njegov idući klub, gdje stiže u veljači 2011. Turbulentnu sezonu Cibona završava na razočaravajućem 12. mjestu u NLB ligi, dok u polufinalu Prvenstva hrvatske pobjedu nakon tri odigrane utakmice odnosi Cedevita. U četiri odigrane utakmice u NLB ligi Barać prosječno upisuje 3,8 koševa, 1,5 skokova i 0,3 asistencija, a usprkos nešto boljem učinku u domaćem prvenstvu (6,5 koševa, 2,1 skokova i 1,7 asistencija), klub iz Savske i Pazinjanin na kraju sezone ne produžuju suradnju.
BK Kijev
Barać je sezonu 2011./12. započeo u zadarskom drugoligašu Jazine,, no nakon samo dvije odigrane utakmice (24,5 koševa) pojačao je redove ukrajinskog prvoligaša BK Kijeva.
Renin-angiotenzin sistem
mini|550px|RAAS šema thumb|250px|Anatomiski dijagram
Renin-angiotenzin sistem je jedan od mehanizama kojim bubrezi učestvuju u kontroli krvnog pritiska. Renin je proteolitički enzim, a oslobađa se kada arterijski pritisak postane prenizak. Renin se u neaktivnom obliku, proreninu, nalazi u jukstaglomerularnim ćelijama bubrega, a promene koje uzrokuje pad arterijskog pritiska dovode do pucanja molekula prorenina i oslobađanja renina. Sam po sebi, renin nije u stanju da modifikuje pritisak, ali deluje na protein angiotenzinogen, koji se proizvodi u jetri, a rezultat ove reakcije je oslobađanje angiotenzina I iz angiotenzinogena. Renin se u cirkulišućoj krvi zadržava najviše jedan sat, utičući za to vreme na stvaranje angiotenzina I. Angiotenzin I je biološki slabo aktivan, on deluje blago vazokonstriktorno, ali ne u dovoljnoj meri da izazove značajne cirkulacijske promene. Međutim, gotovo odmah po njegovom stvaranju, u krvnim sudovima pluća se, pod uticajem angiotenzin-konvertujućeg enzima, od angiotenzina I (koji ima 10 aminokiselina) odvajaju dve aminokiseline, pa tako nastaje peptid od 8 aminokiselina- angiotenzin II. Angiotenzin II se u krvi zadržava vrlo kratko, minut-dva, pošto ga drugi enzimi krvi i tkiva deaktiviraju (angiotenzinaze). Angiotenzin II, putem mehanizma negativne povratne sprege, a pod normalnim okolnostima, inhibira lučenje renina, čime se sprečava pojava hipertenzije.
Delovanje angotenzina II
Angiotenzin II je vrlo moćan vazokonstriktor. On vrlo brzo u brojnim delovima tela izaziva grčenje krvnih sudova. Vazokonstrikcija je jako izražena u arteriolama, dok je u venama znatno slabija. Konstrikcija arteriola povećava periferni otpor, a time i arterijski pritisak (protok krvi obrnuto je proporcionalan otporu krvnog suda- što je otpor veći, tj. krvni sudovi uži, veći je i pritisak, tj. manji protok). Ovaj sistem je vrlo značajan jer kod povreda koje dovode do obilnog krvavljenja, kada pad pritiska može dovesti do hemoragijskog šoka, dovodi do povećanja arterijskog pritiska. Pored toga, balga konstrikcija vena doprinosi vraćanju venske krvi u srce, čime se potpomaže njegov rad u uslovima povećanog pritiska. Međutim, angiotenzin II ima i značajniji mehanizam delovanja na povećenje arterijskog pritiska- on deluje na bubrege da smanje izlučivanje vode i soli. To postepeno dovodi do povećanja volumena ekstracelularne tečnosti, a time i do povećanja arterijskog pritiska. Ovaj uticaj na regulaciju pritiska od strane angiotenzina II je značajniji od njegovog vazokonstriktornog dejstva jer može potrajati i nekoliko dana, a značajno je od njega i snažnije. Angiotenzin II ima dvostruko dejstvo na bubrege u regulisanju pritiska- (1) on deluje direktno na bubrege da zadržavaju vodu i so i (2) deluje na nadbubrežnu žlezdu da luči aldosteron, koji povećava reapsorpciju vode i soli u bubrežnim kanalićima. Zbog podsticajnog dejstva na lučenje aldosterona, koji takođe ima važnu ulogu u regulaciji arterijskog pritiska, ovaj sistem se neretko naziva renin-angiotenzin-aldosteron. Više od 90% ljudi obolelih od hipertenzije ima takozvanu primarnu (esencijalnu) hipertenziju. To znači da je uzrok pojave bolesti nepoznat, to jest da ne postoji patološko stanje u organizmu koje posledično, sekundarno, dovodi do povećanja krvnog pritiska. Renin-angiotenzin sistem je fundamentalni fiziološki mehanizam regulacije arterijskog pritiska, ali je, nažalost, nepravilno funkcionisanje ovog sistema jedan od ključnih i najčešćih faktora pojave hipertenzije. Hronično, kontinuirano lučenje renina dovodi do povećanja pritiska, a do njega može dovesti nepravilno funkcionisanje povratne sprege. Mnogi su faktori za koje je naučno dokazano da doprinose pojavi hipertenzije, kao što su stres, genetički faktori... ali je izvesno da kod nastanka hipertenzije u većine bolesnika najveću ulogu igra prekomerna telesna masa. Dokazano je da je kod ljudi sa prekomernom telesnom masom prisustvo angiotenzina II i aldosterona povećano 2-3 puta, što je uzrokovano preteranim lučenjem renina.
Quarticciolo, Frosinone
Quarticciolo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Renin-angiotenzin sistem
ACE inhibitori
ACE inhibitori predstavljaju savremenu grupu lekova za tretman hipertenzije. Ova terapija je zaživela '80- tih godina 20. veka, a prvi lek iz ove grupe, koji se i danas koristi, bio je kaptopril. Delovanje ovih lekova svodi se na blokiranje angiotenzin-konvertujućeg enzima. To sprečava pretvaranje angiotenzina I u angiotenzin II, ali ne uvek, jer ni ovi lekovi, nažalost, nisu delotvorni u 100 posto slučajeva, pa se često pribegava njihovoj kombinaciji sa antihipertenzivnim lekovima iz neke druge grupe.
Quarticciolo, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Cléry-en-Vexin
Kleri an Veksen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 356, a gustina naseljenosti je iznosila 70 stanovnika/km².
Vodeće jedinjenje
Vodeće jedinjenje u pronalaženju lekova je hemijsko jedinjenje koje ima farmakološku ili biološku aktivnost i čija hemijska struktura se koristi kao početna tačka za hemijske modifikacije da bi se poboljšala potentnost, selektivnost, ili farmakokinetički parametri.
Vodeća jedinjenja se često nalaze visokopropusnim skriningom („pogodci“) ili među sekundarnim metabolitima iz prirodnih izvora.
Novo otkrivena farmakološki aktivna jedinjenja često nisu podesna za medicinsku primenu i neophodne su dalje hemijske modifikacije da bi postalo moguće da se testiraju u životinjskim modelima ili klinički.
Underwood-Petersville, Alabama
Underwood-Petersville je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.247 stanovnika.
Courgenard
Kurženar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 445, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km².
250-e pne.
thumb|Prvi punski rat na Siciliji cca. 255. pne.
Natrijum persulfat
Natrijum persulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 238,105 Da.
258. pne.
Godina '''258. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Kalatina i Peterkula (ili, rjeđe, godina 496. Ab urbe condita). Oznaka 258. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Samomrzeći Jevrej
Samomrzeći Jevrej ili sebemrzeći Židov je izraz, u pravilu pejorativnog karaktera, koji se koristi kako bi se označila jevrejska osoba za koju se tvrdi da ima antisemitske stavove. Izraz je dobio popularnost zahvaljujući jevrejsko-njemačkom filozofu Theodoru Lessingu i njegovoj knjizi Der Jüdische Selbsthass ("Jevrejska samomržnja") iz 1930. Tradicionalno se koristio za Jevreje koji su se protivili cionizmu, a danas se koristi za Jevreje koji se protive ili kritiziraju politiku izraelske vlade.
Cedar Point, Kansas
Sider Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28, što je 25 (-47,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Weldon Spring Heights, Missouri
Veldon Spring Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 12 (15,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arbekacin
Arbekacin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 552,619 Da.
Enna
Enna (sicilijanski: Castrugiuvanni) je glavni grad istoimene sicilijanske provincije Ena u okviru italijanske pokrajine Sicilija.
Sa svojih 950 metara nadmorske visine Enna je poznata kao najviše provincijsko središte u Italiji.
Geografske karakteristike
Enna je udaljena oko 140 km jugoistočno od Palerma, ona leži gotovo u sredini otoka Sicilija. Posebna vrednost grada je njegov neobišni položaj iznad litice, pa se iz grada pružaju nezaboravne ponarame na okolne planine masiva Madonie i Nebrodi.
Stanovništvo
Glavni grad provincije Enna danas ima 27 876 stanovnika Pre pola veka grad je imao isto stanovnika kao sada. Poslednjih decenija broj stanovnika u gradu stagnira.
Privreda
Glavna grana gradske privrede su prehrambena industrija i turizam.
Biasiati, Padova
Biasiati je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
EC50
EC50 kalibrisane krive doze i odgovora je koncentracija jedinjenja pri kojoj se ispoljava 50% njegovog maksimalnog efekta. EC50 je koncentracija jedinjenja pri kojoj 50% populacije receptora daje odgovor, nakon određene dužine izlaganja.
Union, Alabama
Union je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 237 stanovnika.
Vulcano
Vulcano (sicilijanski: Vurcanu) je najjužniji otok talijanskog arhipelaga Lipari u Tirenskom moru pored Sicilije.
To je treći po veliči otok tog arhipelaga, koji administativno pripada pod komunu Lipari na istoimenom otoku u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Stanovnici njih 715, žive u dva naselja, Vulcano Piano koji je smješten na platou u sredini otoka i Vulcano Porto na sjeveru.
Geografske karakteristike
thumb|left| [[Karta Sicilije i Liparskih otoka]] Vulcano je vulkanski otok kvadratnog oblika, dug 8 (u smjeru sjeverozapad - jugoistok) i širok 4 km, ukupne površine od 21 km². Od susjednog sjevernog otoka Lipari razdojen je uskim kanalom Boce di Vulcano. Odmah do njega leži poluotok, kojeg je formirao najmlađi vulkanski krater Vulcanello visok 123 m, on je sa ostatkom otoka spojen pješčanim nasipom dugim 200 m. Dva ostala kratera su Gran Cratere (391 m.) koji je još uvijek aktivan i Monte Aria visok 500 m.
Vulcano je posljednju erupciju imao 1890. thumb|left| Vulcano Porto
Po otoku postoje brojni termalni izvori, sa vrlo toplom vodom.
Istorija
Rimljani su Vulcano koristili za nabavu sirovina, sekli su šume i iskapali aluminij i sumpor. I nakon njih rudarstvo je ostala glavna aktivnost na otoku sve do 19. vijeka.
Privreda
Stanovnici se tradicionalno bave poljoprivredom - vinogradarstvom i maslinarstvom a danas turizmom koji je glavna privredna aktivnost, od koje živi većina otočana.
Barzilovica
Barzilovica je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 877 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1040 stanovnika).
Javni prevoz
Javni prevoz oslonjen je na autobuse integrisanog tarifnog sistema, i to na linije 180 (Lazarevac - Brajkovac - Dudovica) i 180A (Lazarevac - Brajkovac).
La Mandriotta, Vercelli
La Mandriotta je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Barzilovica
Demografija
U naselju Barzilovica živi 736 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,0 godina (42,9 kod muškaraca i 45,1 kod žena). U naselju ima 272 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.
Lichtenau (Mittelfranken)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Lihtenau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 390 metara. Površina opštine iznosi 41,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.770 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Doué-la-Fontaine
Due la Fonten je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 7450 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 207 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 76 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 48 m).
Chars (Dolina Oaze)
Šar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.519, a gustina naseljenosti je iznosila 91 stanovnika/km².
Potentnost (farmakologija)
right|thumb|320px|Semi-log graf dva [[agonist (farmakologija)|agonista sa različitim Kd vrednostima.]] U polju farmakologije, potentnost je mera aktivnosti leka izražena u vidu količine supstance neophodne da se proizvede efekat datog intenziteta. Veoma potentni lek (npr., morfin, alprazolam, hlorpromazin) izaziva veliki respons na niskim koncentracijama, dok nisko potentni lek (ibuprofen, acetilsalicilna kiselina) izaziva mali respons na nikim koncentracijama. Potentnost je proporcionalna afinitetu i efikasnosti.
Afinitet je sposobnost leka da se veže za receptor. Efikasnost je odnos između zauzetosti receptora i sposobnosti iniciranja responsa na molekularnom, ćelijskom, tkivnom ili sistemskom nivou. Respons je jednak efektu (E), koji je zavistan od vezivanja leka, kao i sposobnosti receptora sa vezanim lekom da proizvede respons; tako da je potentnost zavisna od afiniteta i efikasnosti. Agonist (ligand, lek ili hormon) koji se veže za receptor i proizvede respons se obično obeležava sa A ili D. Ispod određene koncentracije agonista ([A]), E je suviše nizak da bi se merio, ali na višim koncentracijama on postaje uočljiv i povišava se sa porastom koncentracije agonista [A], dok na dovoljno visokim koncentracijama on se više ne povećava sa porastom [A] (Emax).
Emax je maksimalni mogući efekat agonista. Koncentracija A na kojoj je E vrednost na 50% od Emax se naziva polu-maksimalna efektivna koncentracija i obeležava se sa [A]50, ili EC50. Termin potentnost se odnosi na [A]50 vrednost. Što je niža EC50 vrednost, to je manja koncentracija leka potrebna da bi se proizvelo 50% maksimalnog efekta, i to je veća potentnost.
Luba (Ekvatorijalna Gvineja)
Luba (ili San Carlos de Luba) je drugi najveći grad na otoku Bioko u Ekvatorijalnoj Gvineji, koji se nalazi 52 km od grada Malaba. Luba je glavni grad pokrajine Južni Bioko.
Dumas, Arkansas
Dumas je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Luba (Ekvatorijalna Gvineja)
Povijest
U zaljev Boloko grof od Arjelejosa (brigadir Don Fernando de los Santos Felipe Toro) spustio se 24. listopada 1778 kako bi zaposjeo teritorij Gvinejskog zaljeva, sa brodovima "Santa Catalina", "Soledad "i "Santiago" u ime španjolskog kralja karla III. Tu je nastao i mali grad u zaljevu San Carlos koji je dobio istovjetno ime.
Dumas, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.706, što je 532 (-10,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Luba (Ekvatorijalna Gvineja)
Povijest
Za vrijeme diktature Francisca Macíasa grad je preimenovan u San Carlosu de Luba u čast Lube, poglavice (botuku) naselja Balache, koji je vodio pobunu protiv Španjolaca godine 1910. (njegovo tijelo počiva na ulazu u grad Lubu). Tu su i nekoliko ulica u gradovima po zemlji, koje nose ime Botuku Luba ime u svom sjećanju.
Zemljopis
Gradu se može pristupiti morem ili glavnom cestom koja povezuje Lubu sa glavnim gradom, Malabo. Napola dovršenom cestom potrebno je oko sat i pol vožnje iz Malaba za doći u Lubu.
Nedavno, slobodna luka je otvorena u blizini grada, stvarajući pristup većiim brodovima, nudeći brdovima naftne industrije alternativu zagušenoj luci Malabo. Od 2010 nova autocesta je u izgradnji od Lube putem Belebú Balachá kroz LUBA Crater Scientific Reserve Ureca u blizini južne obale.
Računarska hemija
Primeri hemijskih osobina koji se mogu proračunati su struktura (očekivane pozicije konstitutivnih atoma), apsolutna i relativna (interakciona) energija, distribucija naboja elektrona, dipolni i viši multi-polni momenti, vibracione frekvencije, reaktivnost, i druge spektroskopske veličine.
Računarska hemija obuhvata metode koji pokrivaju statičke i dinamičke situacije. Nezavisno od oblasti računarsko vreme i drugi resursi (kao što su memorija i prostor na disku) rastu brzo sa povećanjem veličine studiranog sistema. Sistem može biti jedan molekul, grupa molekula, ili deo čvrsta faza. Metodi računske hemije idu od veoma preciznih do veoma grubih. Veoma precizni metodi su tipično podesni samo za male sisteme. Ab initio metodi su bazirani potpuno na teoriji prvih principa. Drugi (tipično manje precizni) metodi se nazivaju empirijski i polu-empirijski. Njihova imena ukazuju da oni koriste eksperimentalne podatke. Ti podaci su obično uzeti iz prihvatljivih modela atoma ili srodnih molekula, da bi se simulirali neki elementi osnovne teorije.
Oba pristupa, ab initio i polu-empirijski se do neke mere oslanjaju na aproksimacije. One se kreću od pojednostavljenih oblika jednačina prvih principa (da bi se lakše ili brže rešavale), do aproksimacija za ograničavanje veličine sistema (na primer uslovi periodičnih granica), do fundamentalnih aproksimacija potpornih jednačina koje su neophodne za njihovo rešavanje. Na primer, većina ab initio proračuna koristi Born-Openhajmerovu aproksimaciju, koja značajno pojednostavljuje Šredingerovu jednačinu zamrzavajući nukleuse u mestu u toku proračuna. U principu Ab initio metodi konačno konvergiraju ka tačnom rešenju jednačine kad god je broj aproksimacija minimalan. U praksi, nije moguće eliminisati sve aproksimacije, i rezidualna greška uvek ostaje. Cilj računske hemije je da smanji rezidualnu grešku, a istovremeno zadrži obim proračuna u nekih prihvatljivim granicama.
U nekim slučajevima, detalji elektronske strukture su manje vazni nego ponašanje molekula u dugoročnom faznom prostoru. To je slučaj u konformacijskim studijama proteina i termodinamike protein-ligand vezivanja. Klasične aproksimacije površine potencijalne energije se koriste jer su one manje računski intenzivne nego elektronske kalkulacije. To je neophodno da bi se omogućile dugotrajnije simulacije molekulske dinamike. Pored toga, heminformatika koristi još više empirijske (i računski dostupnije) metode kao što su modeli fizičko-hemijskih osobina bazirani na mašinskom učenju. Jedan tipičan heminformatički problem je predviđanje vezivnog afiniteta molekula leka ka njegovom biološkom cilju.
Koncepti
Termin teoretska hemija se može definisati kao matematički opis hemije, dok se termin računska hemija obično koristi kad je matematički metod dovoljno razvijen da se može automatizovati za implementaciju na računaru. Obratite pažnju da se reči tačan i perfektan ne pojavljuju ovde, jer se veoma malo hemijskih aspekata može tačno proračunati. U kontrastu s tim, skoro svi hemijski aspekti se mogu opisati kvalitativnim ili aproksimativno kvantitativnim računskim pristupom.
U teoretskoj hemiji, hemičari, fizičari i matematičari razvijaju algoritme i računarske programe da predvide atomske i molekulske osobine, i reakcione puteve hemijskih reakcija. Računarski hemičari, u kontrastu, jednostavno primenjuju postojeće računarske programe i metodologije na specifična hemijska pitanja. Postoje dva različita aspekta računarske hemije :
Odatle proizilazi da računarska hemija može asistirati eksperimentalnom hemičaru, ali ona može i podsticati eksperimentalnog hemičara da pronađe potpuno nove hemijske objekte.
Nekoliko glavnih oblasti se može razlikovati unutar računarske hemije:
Softverski paketi
Računski hemičari koristi veliki broj samo-dovoljnih softverskih paketa. Neki od njih podržavaju širok opseg metoda, dok se drugi koncentrišu na specifičnoj grupi ili čak jednom metodu. Detalji o većini tih paketa su dostupni sa:
Natrijum pirosulfat
Natrijum pirosulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 222,105 Da.
Laroscia, Chieti
Laroscia je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Watchung, New Jersey
Vočang je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.801, što je 188 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Union Grove, Alabama
Union Grove je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 77 stanovnika.
Aerodrom Turkmenbaši
Aerodrom Turkmenbaši (IATA: KRW, ICAO: UTAK) je drugi po veličini međunarodni aerodrom u Turkmenistanu. Ovaj aerodrom je osnovan 1959. On prihvata putničke i teretne letove i ima međunarodni status.
U aprilu 2010, otvorena su četiri dodatna sprata zgrade terminala, kapaciteta 800 putnika na sat. Pušten u rad nov saobraćajni kontrolni toranj (visine 61 m), te aerodrom može da primi 7 dodatnih letova.
U blizini glavnog terminala nalazi se zgrada za prijem VIP-gostiju. Ona se koristi se za VIP i poslovne avione, kao i za specijalne letove i odlaske delegacija vlade Turkmenistana i posetilaca Turkmenbaši. Ta zgrada ima sve uslove za organizovanje sastanaka, radionica i konferencija.
Do aerodroma se može doći autom Turkmenbašija, ili iz letovališta Avaz. Aerodromski kompleks pruža besplatni parking.
Lichtenberg (Oberfranken)
Lihtenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Hof. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.107 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9475146.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hof Lihtenberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hof. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 564 metra. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.107 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 117 stanovnika/km².
South Mills, North Carolina
Saut Mils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 454.
Charmont (Dolina Oaze)
Šarmon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 30, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km².
Quartora, Frosinone
Quartora je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Union Springs, Alabama
Union Springs je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.980 stanovnika.
RŠK Amateur Zagreb
Radnički športski klub Amateur (RŠK Amateur) iz Zagreba (Knežija) osnovan je početkom jeseni 1919. godine. Početkom listopada 1928. godine raspušten od redarstvenog ravnateljstva, te svi članovi kluba pristupili HŠK Sava. Obnovljen u ljeto 1945. godine, a 10. listopada 1946. prestaje djelatnost kluba kada se spaja s „Grafičarem“, „Slobodom“ i „Tekstilcem“ u FD Zagreb. Početkom srpnja 1953. godine nakratko se obnavlja.
Nazivi kluba
Od osnutka 1919. godine do kolovoza 1921. godine nosi naziv Radnički športski klub Proleter, kada mijenja naziv u RŠK Amateur. Od 1945. godine do 10. listopada 1946. godine nosi naziv Fizkulturno društvo Amater.
Natjecanje i uspjesi
Klub do raspuštanja 1928. godine sudjeluje u nižerazrednim natjecanjima prvenstva Zagreba. Posljednju utakmicu prije raspuštanja odigrao je 14. listopada 1928. godine u III. razredu prvenstva Zagreba 1928./29. (Grič - Amateur 0:1). Najveći uspjeh postiže 1946. godine u prvenstvu Zagreba kada osvaja 4. mjesto (iza Dinama, Lokomotive i Metalca) koje mu donosi doigravanje za natjecanje u Hrvatskoj ligi. U doigravanju ispada u 1. krugu od SFD Naprijed iz Siska.
Courtillers
Kurtije je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 469, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km².
ZŠK Građanski 1911
Zagrebački Građanski Športski klub 1911 (ZŠK Građanski 1911), nadimak "Elferi", osnovan je u Zagrebu potkraj 1929. godine. Klub su osnavali stariji igrači koji su privremeno napustili 1. HŠK Građanski Zagreb. Klub je prestao djelovati 1930. godine.
Zanimljivosti
Klub su osnovali stariji igrači Građanskog prvenstveno zbog nezadovoljstva igrom mlađih, neiskusnih nogometaša koji su gubili utakmice s najvećim rivalima. No, i "Građanski 1911" je bio poražen od najvećeg gradskog rivala HAŠK-a 17. prosinca 1929. godine rezultatom 5:2.
Nikola Uzunović
Nikola Uzunović (3. maj 1873. Niš — 19. jul 1954. Beograd) je bio srpski i jugoslovenski političar. U dva navrata bio je predsednik Vlade Kraljevine Jugoslavije. Od 8. aprila 1926. do 17. aprila 1927. i od 27. januara 1934. do 22. decembra 1934. godine.
Bio je predsednik opštine Niš, sudija, predsednik prvostepenog suda i načelnik okruga. Godine 1904. je izabran za odbornika Niške opštine, a posle osam meseci, po prvi put je izabran za narodnog poslanika kao kandidat Radikalne stranke.
Posle Prvog svetskog rata ponovo je izabran za narodnog poslanika. Između 1924. i 1936. godine njemu je sedam puta poveravan mandat za sastav vlade Jugoslavije.
Uručen mu je 20. februara 1927. godine Orden Polonija Reztituta -{I}- stepena a dodelio ga mu je poljski predsednik.
Za vreme šestojanuarske diktature bio je jedan od osnivača i prvi šef Jugoslovenske radikalne seljačke demokratije.
Jedini muški naslednik nekada bogate porodice Uzunović je glumac Tanasije Uzunović, unuk Nikolinog brata.
Francisco Macías Nguema
mini|desno|200px|Francisco Macías Nguema (1968)
Francisco Macias Nguema (1. siječnja 1924. – 29. rujna 1979.), prvi predsjednik Ekvatorijalne Gvineje (1968.-1979.)
Za vrijeme njegove vladavine, njegovu su državu zvali "Afrički Dachau", zato što je tokom 11 godina njegove okrutne vlasti više od trećine stanovnika pobjeglo u susjedne zemlje. Zabranio je sve stranke koje su postojale prije nezavisnosti, te je jedina legalna postala PUNT(Ujedinjena nacionalna radnička stranka). Uz paravojnu mladež i vojsku, ovo je bio treći stup njegove vlasti. Afrikanizirao je svoje ime u Masie Nguema Biyogo Ñegue Ndong , zahtijevajući da svi stanovnici učine isto.
Godine 1972. proglasio se doživotnim predsjednikom. Njegovi rođaci su kontrolirali elemente represije.
Registar toksičnih efekata hemijskih supstanci
Sadržaj
Ova baza podataka sadrži šest tipova podataka o toksičnosti:
Manastir Sv. Joakim Osogovski
Sveti Joakim Osogovski (makedonski: Свети Jоаким Осоговски) je manastir koji se nalazi pored grada Krive Palanke, na padinama Оsogovske planine kod mjesta Babin Dol na sjeveroistoku Republike Makedonije.
Historija
Osogovski manastir ima dugu historiju, u biografiji (žitije) ''sv. Joakima Osogovskog se govori da je za vrijeme bizantskog cara Manuela I. Komnena (1143-1180) monah Teofan iz Ovčeg pola'' osnovao manastir i u njemu pokopao sveca. Manastir se spominje po prvi puta za vrijeme bugarskog cara Kalojana (1196-1207). U Karlovačkom letopisu (iz 1505 g.) se navodi, da je srpski kralj Stefan Uroš II (1282-1321) dao izgraditi crkvu posvećenu Svetom Joakimu Osogovskom. 1330 godine srpski kralj Stefan Uroš III (1321-1331.) boravio je u manastiru prije Bitke kod Velbužda. Turski sultan Mehmed II (1444 -1446 i 1451 -1481) boravio je u manastiru 1436 godine prije svog vojnog pohoda na Bosnu. thumb|left|240px|Freska iz apside U drugoj polovici 16. vijeka manastir počinje propadati i monasi traže materijalnu pomoć od Dubrovačke Republike. Po danas znanim historijskim dokumentima 1474 godine vijeće Dubrovačke Republike darovalo je 20 zlatnika - milostinja data bugarskom manastiru sv.Joakima (...elemosinam monosterio Sancti Joachim partium Bulgarie)''.
Katastrofalni potres 1585 godine, znatno je oštetio manastirske objekte, te je iguman manastira Gervasij, zajedno s ćustendilskim mitropolitom Visarijonom i jeromonahom Stefanom iz Bilinskog manastira, krenuo na put u Rusiju tražiti materijalnu pomoć da obnove manastir. right|thumb|260px|Fresko slika Sv.Ilije iz Оsogovskog manastira Negdje oko 1762 godine manastir se našao u teškim prilikama, а tad su izgubljene i relikvije sveca Joakima Osogovskog. osmanske vlasti nisu željele dati dozvolu za obnovu samostana, i obnovu slobodnog slavljenja vjerskih svetkovina kršćanskom stanovništu. 1847 godine uz veliku materijalnu pomoć Stefana Mladenova iz Krive Palanke, počela je izgradnja velike manastirske crkve posvećene Svetom Joakimu Osogovskom. Crkva je posvećena 1851 godine. Još u drugoj polovici 19. stoljeća u manastiru je bilo puno monaha, ali je već 1900 godine ostao samo jedan.
Arhitektura i manastirske freske
thumb|right|260px|Manastir sv. Joakim Osogovski Velika manastirska crkva je monumentalna kamena građevina s kupolama. Crkva je izgrađena za četiri godine od strane majstora Andreja Damjanova - Zografskog iz roda Renzovci (Debarski kraj) i dovršena 1851 godine. Freske su djelo slikara Dimitra Antonova Pogradiškog, koji je u samostanu višekratno boravio u razdolju 1884 - 1945 godine, zajedno sa svojim pomoćnicima iz sela Tresonče; Grigorijem Petrovim, Avramom Dičevim i Mironom Ilijevim, slikarima iz debarske slikarske škole).
Za malenu manastirsku crkvu Rođenja sv.Bogorodice pretpostavlja se da je izgrađena pri kraju 11. stoljeća, a da je obnovljena u vrijeme vladavine srpskog kralja Stefana Uroša II (13. stoljeća). Crkva je potpuno obnovljena pri kraju 19. stoljeća. Tlocrt crkve je upisani križ, s kalotama i osmerokutnim tamburom na sjecištu križeva. Оd najranijeg sloja fresaka, očuvani su samo ornamentalni fragmenti na sjevernoj strani oltara. Današnje freske u crkvi su iz novijeg vremena. Ikonostas ima dvije vrijedne ikone, koje je naslikao najvjerojatnije Hristo Dimitrov (iz samokovske škole). Pored crkve nalazi se izvor za koji vjernici drže da ima ljekovita svojstva.
Les Trois Mousquetaires
Tri mušketira ili Tri musketara (na francuskom Les Trois Mousqueataires) je historijski roman francuskog književnika Alexandra Dumasa originalno objavljen 1844. godine. Radnja je smještena u Francuskoj u 17. vijeku i prati pustolovine mladog siromašnog gaskonjskog plemića po imenu d'Artagnan koji se nastoji priključiti elitnoj jedinici kraljevskih gardijskih mušketira i pri tome bude upleten u niz političkih intriga. D'Artagnanu pri tome pomažu trojica mušketira - Athos, Portos i Aramis - s kojima će postati nerazdvojni prijatelj i živjeti pod geslom "svi za jednog, jedan za sve" (un pour tous, tous pour un).
Tri mušketira su originalno objavljena u nastavcima u novinama Le Siècle. Dumas ih je velikim dijelom temeljio na stvarnim ličnostima (poput d'Artagnana) i historijskim događajima, iako je najveći dio predloška bio roman Mémoires de M. d'Artagnan bivšeg mušketira (i d'Artagnanovog potčinjenog) Gatiena de Courtilz Sandrasa originalno objavljen 1700. Roman je doživio ogroman uspjeh, što je Dumasa potaklo da već sljedeće godine napiše i objavi njegov nastavak pod naslovom Vingt ans après (Poslije dvadeset godina). On, kao i nastavak Le Vicomte de Bragelonne ou Dix ans plus tard (Vikont od Brigelonnea ili Još deset godina kasnije; 1847 - 50) tvore trilogiju pod naslovom D'Artagnanove romanse.
Tri mušketira su doživjela veliki uspjeh i izvan francuskih granica, te se ponekad navode kao najpoznatiji ili najpopularniji roman historijskog ili pustolovnog žanra, odnosno francuske književnosti uopće. Njegova popularnost se odrazila i na bezbrojne kazališne adaptacije, kao i stripove, filmske i televizijske ekranizacije te video-igre koje se proizvode do današnjeg dana.
ADME
ADME predstavlja akronim za procese kojima lek podleže od unosa u organizam do eliminacije iz organizma. Odnosi se na oslobađanje (liberacija), resopciju (apsorpcija), raspodelu (distribucija), metabolizam, eliminaciju (ekskrecija, izlučivanje) i odgovor (reakciju) organizma na lek. Discipline koje se bave proučavanjem ovog sistema su biofarmacija (oslobađanje i u manjoj meri apsorpcija), farmakokinetika (apsorpciju, distribuciju, metabolizam i ekskreciju) i farmakodinamika (odgovor organizma i u manjoj meri raspodelu, metabolizam i izlučivanje). Kako oslobađanje leka i odgovor organizma na lek nisu predmet proučavanja farmakokinetike, farmakokinetičari govore o ovom sistemu kao o ADME sistemu.
Oslobađanje
Za apsorpciju oralno primenjenih lekova neophodno je da lekovita supstanca bude rastvorena u gastrointestinalnoj tečnosti. Do Drugog svetskog rata je pouzdano ustanovljeno da različiti preparati koji sadrže istu lekovitu suptancu u istoj količinu postižu različit efekat u organizmu. Ustanovljeno je da je jedan od problema stepen i brzina oslobađanja supstanci, na koje utiču:
Lekovi primenjeni u obliku rastvora uopšte ne prolaz kroz ovu fazu, dok svi ostali oralni preparati moraju prvo da slobode lekovitu supstancu. Proces oslobađanja se može kontrolisati kao način zaštite lekovite supstance (supstance osetljive na dejstvo želudačne kiseline proizvode se u obliku gastrorezistentnih/enterosolubolnih tableta i kapsula) ili radi modifikacije brzine oslobađanja (obliku retard preparata).
Na proces oslobađanja mogu uticati i druge prisutne supstance – metalni joni mogu sa tetraciklinima stvarati helate, prisustvo hrane izaziva lučenje proteinaza koje onda mogu razoriti lekove koji su po svojoj strukturi polipeptidi i sl.
Resorpcija
Resorpcija je proces prelaska lekovite supstance sa mesta primene u sistemsku cirkulaciju. Preduslov za resorpciju je oslobađanje upstance iz leka. Vezivanje leka za površinu kože se naziva adsorpcija, a prolazak lekova u dublje slojeve kože, ali bez ulaska u sistemsku cirkulaciju penetracija. Kada lek uđe u kapilare i preko njih u sistemsku cirkulaciju, dolazi do resorpcije. Mehanizmi resorpcije su, prema značaju:
Fizičko-hemijske osobine lekova koje utiču na resorpciju su
Na resorpciju (i distribuciju) lekova značajno utiču i transportni proteini zaduženi za efluks ksenobiotika, pre svih P-glikoprotein (P-gp).
Raspodela
Raspodela (distribucija) predstavlja povratan ili nepovratan prelaz leka u jedan ili više farmakokinetičkih prostora. Od raspodele treba razlikovati raspoređivanje (dispoziciju) lekova, koja osim distribucije obuhavata i druge delove L/ADME/R sistema. Neki autori pod dispozicijom podrazumevaju distribuciju, metabolizam i ekskreciju (DME), a drugi oslobađanje, resorpciju i raspodelu (LAD).
Raspodela se opisuje zapreminom raspodele (Vd) i odgovarajućim konstantama brzine raspodele (k12, k21, k13, …).
Redistribucija je pojava da lek sa mesta delovanja ode na druga mesta u organizmu i dešava se se kod visoko lipofilnih lekova primenjenih brzom (bolus) injekcijom ili inhalacijom.
Metabolizam
Metabolizam leka je višestepeni proces koji se polazno jedinjenje ili primarni metabolit prevodi u jedan ili više metabolita ili sekundarnih metabolita. U metabolizmu učestvuje niz enzima. Zajedno sa izlučivanjem, metabolizam učestvuje u eliminaciji lekova.
Metaboliti su po pravilu hidrosolubilniji od polaznih jedinjenja (polarniji su), zbog čega se manje vezuju za proteine plazme, manje se deponuju u masnom tkivu i lakše se izlučuju.
Metabolizam se deli u 3 faze. U prvoj fazi se u postojeći molekul uvode nove funkcionalne grupe. U drugoj fazi se polazno jedinjenje ili njegovi metaboliti iz prve faze konjuguju sa nekim endogenim molekulom, i ovo su prave reakcije detoksikacije. Najveći kapacitet ima glukuronidacija – konjugacija sa glukuronskom kiselinom. Treća faza predstavlja metabolizam konjugata glutationa pri čemu nastaju cistein-konjugati i merkapturne kiseline.
Neki lekovi (npr. saharin) se ne metabolizuju već se izlučuju u nepromenjenom obliku.
Na metabolizam utiču brojni faktori: unutrašnji (vrsta, genetički faktori, starost, pol, hormoni, bolesti) i spoljašnji (ishrana i faktori okoline).
Lekovi primenjeni enteralno podležu metabolizmu prvog prolaza pre nego što uopšte dospeju u sistemsku cirkulaciju.
Izlučivanje
Zajedno sa metabolizmom, u eliminaciji lekova učestvuje i izlučivanje (ekskrecija), kojim se lek (ili njegovi metaboliti) konačno uklanjaju iz organizma. Nepolarni molekuli se prvo metabolišu, dok se polarni češće izlučuju nepromenjeni.
Glavni put izlučivanja je preko bubrega (urina), a lek se može izlučivati i preko žuči, digestivnog trakta, pljuvačke, pluća, znoja, mleka, pa i suza.
Moguća je ponovna resorpcija leka iz urina, žuči, salive i creva.
Izlučivanje lekom je od značaja kod dojenja. Majke koje koriste antitireoidne lekove, litijum, hloramfenikol, sulfonamide i citostatike ne smeju da doje. Između ostalog, mlekom se izlučuje i alkohol.
Odgovor organizma
Nakon primene leka dolazi do promene fizioloških funkcija i biohemijskih procesa. Efekat leka zavisi od primenjene doze, ali i unutrašnjih faktora organizama (starost, pol, rasa, bolest), kao i od mesta primene. Odnos doze i efekta leka nikada nije linearan. Dejstvo leka se može ostvariti na mestu primene (lokalno) ili nakon resorpcije i raspodele (sistemsko). Dejstva leka se dele na glavno (željeno) i neželjena dejstva. Najčešće su neželjena dejstva povezana sa samim mehanizmom delovanja leka, ali se mogu javiti i alergijske reakcije, koje nisu direktno u vezi sa mehanizmom dejstva leka.
Visoke doze leka mogu biti toksične, a raspon između terapijskih i toksičnih doza predstavlja terapijsku širinu leka. Što je terapijka širina veća lek je bezbedniji.
Mehanizam dejstva je rasvetljen za većinu lekova i najčešće zahteva interakciju između leka i ćelijskog receptora. Ukoliko se lek vezuje za više receptora (npr. antihistaminici) kaže se da je takav lek prljav. Neki lekovi ostvaruju dejstvo tako što ometaju prirodan metabolizam – ovako između ostalog deluju statini i neki citostatici.
Lekovi mogu izazvati zavisnost (psihičku ili fizičku). Moguć je razvoj i tolerancije, tako da je potrebno povećanje doze radi postizanja istog efekta.
Mejoza
thumb|right|300px|Mejoza Mejoza je ćelijska deoba u kojoj se broj hromosoma u novonastalim ćelijama redukuje na polovinu u odnosu na majke ćelije. S obzirom da se broj kromosoma u kćerkama ćelijama u odnosu na majku ćeliju smanjuje na pola, ova deoba se naziva i redukciona (lat. reductio = smanjenje). Redukcija broja kromosoma obavlja se u prvoj deobi, označenoj kao mejoza 1, kada se majka-ćelija (2n broj kromosoma) podeli na dve kćerke-ćelije (n broj kromosoma). U drugoj deobi, mejozi 2, se obe novonastale kćerke-ćelije (sa n brojem kromosoma) podele. Krajnji rezultat mejoze su 4 kćerke-ćelije koje imaju haploidan broj kromosoma i po osobinama se razlikuju od majke ćelije.
Faze mejoze
U toku mejoze dolazi do dve deobe ćelije:
Mejoza 1
Mejozi 1 prethodi interfaza u kojoj je, između ostalog, izvršena replikacija DNK. Svaki kromosom ćelije koja ulazi u mejozu 1 se sastoji od 2 molekula DNK (dve hromatide).
Mejoza 1 se sastoji od 4 faze:
Profaza 1
Profaza mejoze 1 traje duže od profaze mitoze i u njoj se odvijaju neki procesi kojih nema u mitozi.
Deli se na 5 podfaza:
Prva podfaza profaze 1 je leptoten. U njoj počinje kondezovanje hromatina pa se kromosomi uočavaju kao končaste tvorevine vezane svojim krajevima za jedarni ovoj. Kromosom se sastoji od 2 hromatide, ali su one priljubljene jedna uz drugu pa se ne uočavaju.
U pahitenu dolazi do krosing-overa (engl. crossing-over=prelazak na drugu stranu) koji predstavlja razmenu genetičkog materijala između nesestrinskih hromatida homologih kromosoma. Posle izvršenog krosing-overa kromosom iz majčine garniture sadrži deo očevog homologog kromosoma i obrnuto.
U diplotenu se kromosomi udaljavaju, ali se ne odvajaju potpuno već ostaju spojeni na mestima koja se nazivaju hijazme. Hijazme označavaju gde se vršio krosing-over.
U dijakinezisu iščezavaju jedarni ovoj i jedarce. Dijakinezis ili dijakineza je konačna podfaza profaze I tijekom mejoze I. Za vrijeme dijakineze bivalenti (upareni hromosomi) se skraćuju, homologni hromosomi (homolozi) se sve više razdvajaju. Bivalenti zauzimaju položaj uz jedrovu opnu. Ona se, kao i jedarce, dezorganizuje. Dijakinezom završava profaza I.
Metafaza 1
Obuhvata obrazovanje deobnog vretena i smeštanje parova homologih kromosoma na ekvator ćelije, gde obrazuju ekvatorijalnu ploču. Za razliku od mitoze, gde su na ekvatoru ćelije bili pojedinačni, u metafazi mejoze 1 nalaze se parovi homologih kromosoma. Centromere kromosoma su koncima deobnog vretena vezane za polove ćelije i to tako što je jedan kromosom iz para vezan za jedan, a drugi kromosom za drugi pol ćelije.
Anafaza 1
Anafaza je ključna faza u mejozi 1 jer se u njoj redukuje broj kromosoma. Kidaju se spojevi na hijazmama, homologi kromosomi se razdvajaju i celi kromosomi odlaze na suprotne polove ćelije. (Da se podsetimo i uočimo razliku u odnosu na mitozu – u anafazi mitoze dolazi do podele kromosoma tako da njihove uzdužne polovine, tj. hromatide, se razdvajaju i odlaze na suprotne polove ćelije.) Koji će kromosom otići na koji pol ćelije čista je slučajnost. Tako se na svakom polu ćelije sada nalazi polovina od ukupnog broja kromosoma – broj kromosoma se redukovao sa diploidnog na haploidan. Ako se radi o ćelijama čoveka onda po 23 kromosoma odlazi na polove ćelije, što predstavlja jednu garnituru kromosoma. Treba naglasiti da to nije bilo kojih 23 kromosoma, već iz svakog od 23 para po jedan kromosom.
Telofaza 1
Ova faza obuhvata obrazovanje jedrove opne oko kromosoma na polovima, obrazovanje jedarceta i podelu citoplazme. Završenom telofazom nastale su dve ćelije sa upola manjim, haploidnim brojem kromosoma.
Mejoza 2
Posle kratke interfaze, obe ćelije nastale od jedne ćelije mejozom 1 ulaze u mejozu 2 – ekvacionu mitozu. Ova deoba se vrši po redosledu dešavanja u mitozi. U mejozi 2 se kromosomi dele na hromatide (u anafazi 2) i od dve ćelije nastaju 4 ćelije sa haploidnim brojem kromosoma, a svaki kromosom ima jednu hromatidu (1 molekul DNK).
Značaj Mejoze
Mejozom se održava stalan broj kromosoma iz generacije u generaciju (roditelji, njihova deca, unuci itd.). Kada se broj kromosoma u polnim ćelijama ne bi redukovao, došlo bi do njegovog dupliranja u svakoj narednoj generaciji. Izračunato je da bi kod čoveka, u tom slučaju, na kraju desete generacije broj kromosoma iznosio 23552.
Slučajan raspored majčinih i očevih kromosoma (samo što oni nisu čisto majčini ili očevi jer se izvršio krosing-over) u polnim ćelijama dovodi do ogromne genetičke raznovrsnosti potomstva. Tako broj mogućih kombinacija 23 kromosoma u gametima čoveka iznosi 2²³ ≈ 8 000 000, što znači da čovek može, prema kombinacijama kromosoma, da obrazuje 8 000 000 različitih polnih ćelija.
Gametogeneza
Obrazovanje polnih ćelija (gameta) čoveka naziva se gametogeneza (genesis = postanak). Razlikuju se dva tipa gametogeneze:
Pri spermatogenezi od jedne ćelije mejozom postaju 4 spermatozoida i svi su funkcionalni (imaju sposobnost da oplode jajnu ćeliju). U ženskom polu od jedne takođe nastaju 4 ćelije, ali je samo jedna od njih funkcionalna – jajna ćelija, dok ostale tri propadaju.
Farmakofor
thumb|right|300px|Primer farmakofor modela. Farmakofor je apstraktni opis molekulskih osobina koje su neophodne za molekulsko prepoznavanje liganda od strane bioloških makromolekula. IUPAC definiše farmakofor kao „ansambl sternih i elektronskih osobina koje su neophodne kako bi se osigurala optimalna supramolekulska interakcija sa specifičnim biološkim ciljem i inicirala aktivacija (ili blokada) njegovog biološkog odgovora“.
Farmakofore je uspostavio Lemont Kier, koji je prvi pomenuo ovaj koncept 1967, i naknadno ga koristio u knjizi o teorijskim aspektima razvoja lekova. Razvoj ovog koncepta se često pogrešno pripisuje Polu Erlihu, mada ga on u svom radu nije koristio.
U modernoj računarskoj hemiji, farmakofori se koriste za definisanje esencijalnih osobina jednog ili više molekula sa istom biološkim dejstvom. Baze podataka s velikim brojem hemijskih jedinjenja se zatim mogu pretraživati da bi se našli dodatni molekuli koji poseduju istu grupu osobina lociranih na sličnom međusobnom rastojanju, usmerenih u približno istom pravcu, i sa sličnim sveukupnim oblikom molekula.
Spoljašnje veze
Postoji više računarskih programa koji omogućavaju definisanje farmakofora koristeći niz metoda računarske hemije. Neki od njih su:
Dario Šarić
Dario Šarić (Šibenik, 8. travnja 1994.) hrvatski je profesionalni košarkaš. Može igrati na pozicijama od 1 do 4, a trenutačno je član turskog Anadolu Efesa iz Istanbula. Jedan je od najvećih europskih košarkaških talenata.
Klupska karijera
Šarić je igrao za Omladinski košarkaški klub "Dražen Petrović" iz Šibenika. U svibnju 2006. s njima je osvojio Otvorenog prvenstvo Hrvatske za dječake do 12 godine, a on je proglašen najboljim igračem prvenstva. S 15 godina narastao je do 202 cm, te mu je visina omogućila da može igrati na četiri pozicije.
U svibnju 2009. na kadetskom prvenstvu Dalmacije za dječake rođene 1994. godine i mlađe, Šibenik je osvojio prvo mjesto. Šarić je bio najbolji igrač i strijelac turnira s 87 postignutih koševa.