cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Embühren
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Embiren se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 228 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
Botridial
Botridial je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,385 Da.
Casalvento, Ancona
Casalvento je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Prisovjani
Prisovjani su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Prisovjani pripadaju opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Prisovjani je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 25 km severno.
Prisovjani se nalaze u maloj istorijskoj oblasti Malesija, koja obuhvata zapadnu stranu planine Karaorman. Naselje je položeno visoko. Zapadno od naselja tlo se spušta u klisuru Crnog Drima, gde je obrazovano veštačko jezero Globočica. Nadmorska visina naselja je približno 1.010 metara.
Klima u naselju je planinska.
Stanovništvo
Prisovjani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 11 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Seobe (roman)
Seobe je roman Miloša Crnjanskog napisan 1929. godine. Druga knjiga Seoba ili „Seobe 2“, roman Miloša Crnjanskog koji se pojavio 1962, nije nastavak romana „Seobe“ iz 1929, već je sasvim autonomno delo. Govori o teškom životu Srba posle velike seobe u Habzburškoj monarhiji. Glavni lik Vuk Isakovič je istorijska ličnost. Prvi deo je adaptiran u igrani film iz 1989. snimljen u jugoslovensko-francuskoj koprodukciji, dok film rađen po drugom delu nije bio u potpunosti završen.
Nastanak romana
Roman Seobe Miloša Crnjanskog se sastoji iz dva dela, koji su nastali u različito vreme. Prvi se pojavljuje 1929. godine, a drugi 1962. godine. Mi ćemo se zadržati na prvom delu. Prvobitni plan Miloša Crnjanskog bio je da napiše šest romana o srpskim seobama i to:
Iako naslov romana sugerise na određena zbivanja u samom romanu, roman nam donosi jedno stanje. Ovde seobe ne znače prelazak iz jednog mesta u drugo, već neprekidno ljudsko kretanje, pokrenuto unutrašnjim nemirima i nesigurnošću. Vreme romana je smešteno u periodu od proleća 1744. do leta 1745. godine, a prostor su Srem, močvare kraj Dunava, zatim evropski gradovi i bojišta. Inspiraciju za svoj roman Crnjanski je crpio iz tri razlićita izvora:
Delo Seobe je roman o tri ličnosti: o Vuku Isakoviču, o njegovoj ženi Dafini i o njegovom bratu Aranđelu. Vuk polazi u ratni pohod, daleko ka Rajni ka Francuskoj, i u tome ratu je sve više udaljen od svoje žene, sve je umorniji i gorči pod pritiskom iskustva i saznanja o besmislu takvih ratovanja i za njega i za njegov narod. Aranđel i Dafina se prividno zbližavaju, u stvari očajnički traže neku sreću, u ljubavnoj strasti ili u osećanju materijalne sigurnosti i nalaze odmah nesreću, neku tajanstvenu, užasnu nesreću.
Radnja
Kroz deset poglavlja romana javljaju se naizmjenično dva toka pripovedanja. Prvi tok prati sudbinu kolektivnog junaka - kretanje Slavonsko-podunavskog „polka“ do reke Rajne i nazad. Drugi tok pripovedanja prati odnos gospođe Dafine i Aranđela Isakoviča u njegovoj zemunskoj kući, a nakon odlaska Vuka Isakoviča u rat. Ovaj se tok vezuje za mirnodopski život.
Likovi
Glavni likovi u "Seobama" Miloša Crnjanskog su braća Vuk i Aranđel Isakovič, Vukova žena Dafina, Vukov sluga Arkadije i Aranđelov sluga Ananija. Likovi nose simbolična imena, koja određuju i njihovu sudbinu u romanu. Vuk je magijsko srpsko ime, koje se daje detetu da se odagna smrt. S druge strane, vuk je životinja koju su posebno poštovali stari Sloveni, pridavali joj mitska svojstva, a Srbi Svetog Savu smatraju vučjim svecem. Aranđel nosi ime po arhangelu Mihailu, koga u narodu zovu Aranđel, koji u ruci nosi mač i tas, što se u romanu dovodi u vezu sa Aranđelovim zanimanjem (trgovac). Arkadija je mitska zemlja blaženstva i sreće, prostor idiličnosti, priroda bez civilizacije, čemu teži Vukov sluga), dok Ananija predstavlja biblijskog junaka koji je krio novac od apostola i pokušao da prevari Hristosa. Dafina znači lovor, a Stana (žena Vukovog sluge Arkadija) je staro slovensko ime koje znači zastati, stati. To ime se davalo da se zaustavi pomor ili, pak, rađanje dece.
Likovi braće Isakoviča su suprotsavljeni u svemu: Vuk je debeo, visok, ogroman, crven u licu, izgleda kao medved, ima trbuh kao meh, kosmat je, neposredan, prek, pust, rasipan, idealista, pri kraju romana razočaran i depresivan, po zanimanju vojnik, pobornik daljih seoba u Rusiju. Karakterišu ga žute oči sa crnim tačkicama, kakve, inače, imaju zveri.Veći deo romana Vuk Isakovič pogleda u nebo i uz pomoć oblaka naslućuje ili tumači događaje. Aranđel Isakovič je mršav, suv, onizak, retke crne kose, spletkaroš, pokvarenih žutih zuba, sladostrasan, trgovac, zelenaš, bogataš, usmeren ka materijalnim vrednostima, uporan, suzdržljiv, hladan, proračunat, tvrdica, zagovornik rada i ukorenjivanja Srba u Banatu.
Sluge su slične gospodarima, pa, samim tim, međusobno suprotstavljeni. Vukov sluga Arkadije je debeo, uspavan (valja napomenuti da je Zevs mitskog Arkada pretvorio u Malog medveda), vojnik, voli prirodu, uživa u jelu i piću, žena Stana ga vara (i ne zaustavlja se u tome), kao i Dafina Vuka, ludo gine u ratu, pokušavajući da spase konje. Aranđelov sluga Ananije je nizak, škrt (novac krije od drugih u posebnom spremištu u pojasu, slično svom biblijskom imenjaku), spletkaroš je, srebroljubiv, uhodi gazdu i ogovara ga, plašljiv je, lopov, proračunak, svodnik (koji podvodi svoje kćeri). Dafina je mlada, putena Grkinja iz Trsta, koja je, bez svoje volje, ali i bez volje mladoženje, udata za Vuka Isakoviča. Ne zna jezik, u romanu progovara svega dve reči - "Umreću! Umreću!" Ako njenu sudbinu izvedemo iz njenog imena, mogli bismo da kažemo da su se braća Isakoviči, svaki na svoj način, "ovenčala" njome. Dafina sa Vukom ima dve kćeri, ali nije zainteresovana za njih, pogotovo nakon razočarenja u muža, koji ju je opet ostavio i otišao u još jedan besmisleni rat. Njena priroda je podvojena: prema mužu je neposredna, strasna, nemoćna, voli ga, a prema deveru je lažljiva, lukava, suzdržana, vlasna, ona određuje dinamiku razvoja njihovog odnosa i poigrava se njegovim osećanjima.
Srpski vojnici u romanu su animalizovani: imaju ogromna stopala i šake, urlaju, siluju, urliču, zavijaju kao vukovi kad pevaju, žive u zemunicama, ne mogu da se uvedu u red, ne poštuju komande niti komandire, Vuk ih pujda u sklopu vežbi jedne na druge, kao zveri su. Sa druge strane, habsburški vojnici, predstavljeni npr. kroz barona Berenklaua, su feminizirani: on nosi bermude sa podvezicama, čipke, periku, napuderisan je, spava u svilenoj spavaćici sa dve sijamske mačke. Ovakvom generalizacijom Crnjanski je metaforički prikazao odnos Evrope prema Balkanu, kao i odnos Balkana prema Evropi. Koliko su pogledi jednih na druge nepomirljivi, očituje se u sceni susreta Vuka Isakoviča i Kraljice Majke, kada je on sapet u vrpce, svilu, perje, trake, ukrase, a ona izgleda kao strašilo.
Filmska i televizijska adaptacija
Krajem 1980-ih je u tadašnjoj Jugoslaviji prvi deo romana ekranizovan u obliku igranog filma Seobe u jugoslovensko-francuskoj koprodukciji i režiji uglednog sineasta Aleksandra "Saše" Petrovića. Iako je u njega uložen izuzetan novac, Seobe se danas smatraju jednim od najopskurnijih naslova jugoslovenske kinematografije, a razlog je spor između jugoslovenskih i francuskih producenata, zbog kojih je premijera Seoba bila odgođena sve do iza raspada Jugoslavije, kada je u zapadnoj javnosti često osuđivan zbog navodnog velikosrpskog nacionalizma. Od dela materijala koji se bavio drugim delom romana je godine 1994. napravljena i televizijska miniserija od dve epizode.
El Pajarito, Santo Domingo Teojomulco
El Pajarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Teojomulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1201 m.
Tehnološki univerzitet u Beču
Tehnološki univerzitet u Beču (Technische Universität Wien) je jedan od najvažnijih univerziteta u Beču u Austriji. Ovaj javni univerzitet osnovan je 1815. godine kao Imperijalni kraljevski tehnološki institut i dana ga pohađa oko 28,000 studenata (2013. godina).
Kurna
Kurna, Gourna, Qurna ili Qurnah (što označava "predbrežje" ili "rt planine") je naziv za tri sela koja se nalaze u blizini Tebanskih brežuljaka na zapadnoj obali rijeke Nil nasuprot suvremenom gradu Luxor u Egiptu. Tri sela su Qurna, Sheikh ‘Adb el-Qurna i Nova Qurna.
Qurna
Right|250px|thumb|Hram Setija I u Qurni.
Qurna je malo selo oko 100m istočno od Hrama Setija I. Do sredine 19. vijeka naselje je obuhvaćalo i dijelove samog Hrama. Neki putnici, kao Richard Pococke ilči Sonnini de Manoncourt navode čak i šeika od Qurne. Edward William Lane godine 1825. navodi da je selo u potpunosti napušteno. Isabella Frances Romer sugerira da se selo ponovno počelo naseljavati 1840-ih. Danas je naseljeno.
Cascina Gavazzolo, Bergamo
Cascina Gavazzolo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
María Dolores, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
New Eucha, Oklahoma
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 405, što je 105 (35,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arhaik
Arhaik je geološki eon koji prethodi proterozoiku, a završava prije 2,5 milijardi godina. Njegova podjela se ne temelji na stratigrafiji, nego je zbog nedostatka fosila definirana radiometrijski. Donja granica nije priznata od ICS-a (Međunarodne stratigrafske komisije), ali obično se postavlja na 3,8 milijardi godina, tj. krajem hadija.
Arhajska tektonika i postanak kontinenata
Početkom arhaika, toplinski tok Zemlje bio je gotovo tri puta veći od današnjeg te dvostruko veći od onoga u proterozoiku. Višak topline mogao je dolaziti od topline zaostale nakon prirasta planeta, dijelom od topline nastanka željezne jezgre, a djelomično uzrokovan većom rediogenetskom proizvodnjom topline od kratkoživućih nestabilnih elemenata poput uranija-235.
Zemlja u ranome arhaiku vjerojatno je imala različit tektonski stil – mnogo dinamičniji od današnjeg, zbog izrazitijih konvekcijskih strujanja u plaštu, čemu je uzrok bio već spomenuti veliki toplinski tok. Tektonika ploča omogućila je nastanak kontinenata, koji su se povećavali ili pretaljivanjem morske kore u zonama subdukcije, čime je procesima diferencijacije nastajala sve felzitnija magma, ili prirastom kontinenata sudarima manjih kontinentalnih masa. Neki geolozi smatraju da je prvotna kontinentalna kora nastala iznad vrućih točaka, a ne zona subdukcije.
Tim procesima u arhaiku nastali su prvi kratoni – prostori koji nisu deformirani od kambrija, a sastoje se od štita, magmatsko-metamorfnog kompleksa izloženog na površinu, te platforme, magmatsko – metamorfnog kompleksa prekrivenog slojem sedimentnih stijena. Zemljini kratoni i štitovi su: Kanadski štit (Sjeverna Amerika), Baltički štit (Europa), Sibirski kraton (Azija), Gvajanski štit, Brazilski štit, Patagonijski štit (Južna Amerika), Zapadnoafrički štit, Angola-kasai štit, Tanzanijski štit, Rodezijsko-transvalski štit (Afrika), Indijski kraton, Ygarn štit, Pilbara štit (Australija).
Iako je nekoliko mineralnih zrna starije, najstarije formacije stijena izložene na površini Zemlje su arhajske starosti ili neznatno starije. Arhajske stijene nađene su na Grenlandu, Kanadskom štitu, zapadnoj Australiji i južnoj Africi. Iako su prvi kontinenti nastali tijekom ovog eona, stijene te starosti čine samo 7% sadašnjih kratona na svijetu. Čak i kad uzmemo u obzir eroziju i uništenje nekadašnjih formacija, dokazi ukazuju da je samo 5 - 40% današnje kontinentalne kore nastalo tijekom arhaika.
Arhajske stijene
Što se tiče sedimentologije, u arhaiku nema diferencijacije taložnih okoliša jer nema ni velikih kontinentalnih prostora. Vrlo rijetko se mogu naći plitkomorske stijene s plitkomorskim teksturama, što ukazuje na nedostatak plitkomorskih šelfova u araiku – arhajski protokontinenti bili su vrlo strmih padina, malih dimenzija i neravne površine (poput današnjeg Islanda). Također nema ni sedimenata taloženih na kopnu, što se može objasniti ili malom površinom kontinenata ili erozijom i pretaljivanjem eventualno postojećih kopnenih sedimenata. Većinom se talože stijene koje ukazuju na dubokovodne facijese, poput šejlova i grauvaka, dok, kao i u hadiju, nema karbonata niti s njima asociranih evaporita. Osim niskog pH, što je uzrok nedostatku karbonata u hadiju, druga i izvjesnija mogućnost jest da je tome pogodovao nedostatak plitkih toplih mora u kojima se talože ove stijene.
Arhajski fosili
Iako nema nepobitnih dokaza kada je točno život prešao iz kemijske u organsku evoluciju, smatra se da se to dogodilo u intervalu od prije 3,5 – 4 milijardi godina.
Najstariji nađeni fosili datiraju iz arhaika, točnije stari su 3,5 milijardi godina, a radi se o stromatolitima nađenim u australskom Pilbara štitu. Stromatoliti su posljedica djelovanja cijanobakterija, a nastaju pričvršćivanjem karbonatnog mulja na vlakanca cijanobakterija. Također su nađeni i ostatci samih cijanobakterija. Pored cijanobakterija, nađene su neidentificirane bakterije čije su se stanice prožimale piritom ili sideritom, zbog čega su uspjele ostaviti fosilni zapis.
U Fig tree grupi Južne Afrike, staroj 3,1 milijardi godina, nađeni su crne ili tamnosive čestice raspršene organske materije, koje predstavljaju proizvode raspada klorofila. Takve fosile nazivamo kemijskim fosilima. Neke željezovite stijene na jugu Grenlanda sadrže odnos 12C i 13C jednak onome u svim živim organizmima, što upućuje na prisutnost organske tvari u tim stijenama. Ti kemijski fosili stari su 3,8 milijardi godina.
Pošto u arhajskim stijenama prevladavaju samo prokariotski organizmi, arhaik možemo smatrati dobom prokariota. Ukoliko su već tada postojali eukarioti, nisu sačuvani u fosilnome zapisu.
Arhej
Bozzonetti, Biella
Bozzonetti je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Obećana zemlja (razvrstavanje)
Obećana zemlja je naziv za zemlju, koju je prema Bibliji, Bog obećao Abrahamu i njegovim potomcima. U prenesenom, odnosno širem smislu, označava svako ono područje ili zemlju za koju neki pojedinac ili šira grupa ljudi vjeruje da će u njoj živjeti s više zdravlja, blagostanja i sreće nego u svojem zavičaju, odnosno da će seobom u nju riješiti sve svoje probleme.
Također može označavati:
Ojtlamekayo, Huejutla de Reyes
Ojtlamekayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Linear A
250px|right|thumb|Natpisi na linearu A, pronađeni u Akrotiriju na [[Santoriniju.]]
Linear A, jedno od dvaju linearnih pisama koje se koristilo na drevnoj Kreti (treće pismo su Kretanski hijeroglifi). Otkrio ih je i ime im je dao Arthur Evans. Linear B dešifrirao je 1952. Michael Ventris s obzirom da se njime pisao mikenski grčki. Linear A je, međutim, daleko od toga da bude potpuno dešifrirano, ali se djelomično razumije s obzirom da se može čitati kroz vrijednosti lineara B.
Iako dva pisma dijele mnoge simbole, korištenje slogova vezanih uz linear B na natpisima lineara A stvara riječi nevezane ni uz jedan danas poznati jezik. Taj se jezik naziva minojski ili eteokretanski, a korespondira s periodom kretanske historije prije serije najezdi mikenskih Grka oko 1450. pne.
Peña Rodada, Doctor Mora
Peña Rodada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2219 m.
Epiderma
thumb|Presjek kože
Epiderma ili pousmina je gornji, tj. vanjski sloj kože. To je vodootporni zaštitni omotač cijele površine tijela.
Građa
Epiderma ne sadrži krvne žile, već nastaje i hrani se difuzijom derme. Glavni tip stanica koje grade epidermu su keratinociti, melanociti, Langerhansove i Merkelsove stanice.
Slojevi epiderme
Epiderma je podijeljena na nekoliko slojeva stanica koje su formirane mitozom u najdubljim slojevima. One se pomiču mijenjajući oblik i kompoziciju, počinju se razlikovati i postaju punjene keratinom.
Najviši (vanjski) sloj epiderme naziva se stratum corneum, a sadrži od 25 do 30 naslaga mrtvih stanica. One se počinju ljuštiti i skidati s tijela. Cijeli taj proces traje tjednima.
Stara Oselica
Stara Oselica je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Stara Oselica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 252 stanovnika.
Pavana, Pistoia
Pavana je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Los Martínez, Cusihuiriachi
Los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Sremska Mitrovica
Sremska Mitrovica (rusinski: Сримска Митровица, hrvatski: Srijemska Mitrovica, mađarski: Szávaszentdemeter, njemački: Syrmisch Mitrowitz, latinski: Sirmium) je grad koji se nalazi u autonomnoj pokrajini Vojvodini odnosno Srbiji na 44.98° North, 19.61° East. Godine 2002. grad je ukupno imao 39.041, dok je opština Sremsnka Mitrovica imala 85.605 stanovnika. Predstavlja administrativno središte Sremskog okruga.
Položaj grada i veze sa okolinom
mini|250px|levo|Auto-put E-70 evropskog značaja prolazi severnim obodom grada Grad se nalazi u severozapadnom delu Srbije i jugozapadnom delu Vojvodine, na kontaktu triju različitih morfoloških celina: sremske ravnice, mačvanske ravnice i fruškogorskog pobrđa. Sremska Mitrovica ima geografski položaj na 44 stepeni i 58 minuta severne geografske širine i 19 stepeni 36 minuta istočne geografske dužine i prostire se po južnom obodu sremske lesne terase i na aluvijalnoj ravni leve obale reke Save, na prosečnoj nadmorskoj visini od 82 m. Gradsko naselje zapravo je konurbacija tri naselja: Sremske Mitrovice kao centralne urbane celine, susedne Mačvanske Mitrovice na desnoj obali Save i najvećeg sela po broju stanovnika u Srbiji, Laćarka, na zapadu. Grad se nalazi na veoma povoljnom mestu, svega 75 km od glavnog grada zemlje, Beograda, sa kojim ga vezuje auto-put E-70 evropskog značaja. Sa Beogradom je grad povezan i jedinom dvokolosečnom prugom u državi. Od pokrajinskog sedišta, Novog Sada, udaljen je 50 km. Od granice sa republikom Hrvatskom grad je udaljen 35 km. Po ovome je Sremska Mitrovica najbliža Zapadu od svih okružnih središta naše zemlje.
Goshen, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 921, što je 47 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sremska Mitrovica
Položaj grada i veze sa okolinom
Položaj u bližoj okolini, takođe je povoljan budući da je grad nastao na „najtanjem“ delu Srema, na mestu gde su kopneni putevi koji vode sa Balkana i Beograda na istoku ka današnjoj Hrvatskoj na zapadu najbliži vodenim putevima (reci Savi). Ovi putevi ovde prave saobraćajno čvorište. Pored toga mesto Sremske Mitrovice je povoljno, jer je ovo mesto na Savi gde je ona najbliža Fruškoj gori. Takođe, grad je obrazovan na mestu gde je savska obala najpristupačnija. U prošlosti su delovi istočno i zapadno od grada bili izuzetno močvarni i teško pristupačni, pa je ovo mesto bilo pogodno za prelazak preko reke i upravu nad njom u ovom delu toka. Ova okolnost je bila i bitna sa stanovišta odbrane, jer su okolne močvare bile i „prirodni bedem“ u ratnim vremenima.
Istorija
Krajem IV veka grad je došao pod vlast Istočnih Gota, da bi 441. godine praktično nestao u hunskom pokolju i velikom požaru. U Sirmijumu su se potom smenjivali razni vladari, da bi se 582. predao Avarima, a preživeli stanovnici emigrirali u Dalmaciju.
1180. godine grad je pripojen Ugarskoj. Vizantija je više puta bezupešno pokušavala da ga osvoji. Posle toga, na ruševinama Sirmijuma, nikao je novi srednjovekovni grad-Civitas Sancti Demetrii, tj. Grad Svetog Dimitrija ili na srpskom Dimitrovica, prema Sv. Dimitriju, zaštitniku grada i istoimenom manastiru oko koga je novo naselje i počelo da se širi. U 15. i 16. veku česta su razaranja od strane Turaka, da bi 1526. godine grad pao pod tursku vlast. Tada je počeo razvoj Mitrovice kao turske kasabe. 1688. godine austrijska vojska je ušla u Srem i posle velikih razaranja Požarevačkim mirom grad, u međuvremenu potpuno razoren, ulazi u sastav Habsburške monarhije. Od 15 do 18 veka brojni Srbi iz Srbije su se doselili u Srem, bežeći od turskog terora. U to vreme su podignuti čuveni fruškogorski manastiri.
U doba Vojne granice Mitrovica je postala važno vojno i građansko naselje, a zatim i slobodan kraljevski grad sa punom autonomijom. Godine 1881. dobila je prvog opštinskog načelnika, Ćiru pl. Milekića, Gradsko zastupništvo, pravo na pečat i grb...
Kroz dugu istoriju Sremska Mitrovica dobila je oblike savremenog ekonomskog i kulturnog središta ovog dela Vojvodine. Sačuvani monumentalni istorijski spomenici govore o značaju grada u periodu vladavine Rimljana ovim krajevima. U bogatom Muzeju Srema čuvaju se autentični dokazi različitih materijalnih kultura u životu čoveka na ovom tlu. Sremska Mitrovica se urbanistički razvila u XVIII i XIX veku, na pogodnom goegrafskom položaju, kraj glavnih puteva, u blizini Fruške gore i na obalama reke Save.
U drugom svetskom ratu Sremska Mitrovica se nalazila u sastavu Nezavisne Države Hrvatske (NDH). Samo u nekoliko nedelja na početku 1942., ustaše su pored gradskog pravoslavnog groblja ubile više od 3500 ljudi, dok se ukupne žrtve fašističkog terora u ovom području procenjuju na preko 7000 nevino ubijenih ljudi i oko 1500 boraca.
Grad su (u toku operacije probijanja Sremskog fronta) od fašističkih vlasti oslobodile jedinice NOVJ i POJ, kao i motorizovane i oklopne jedinice sovjetske Crvene Armije 1. novembra 1944. Taj se datum uzima kao početak savremenog razvoja i istorije grada.
Kultura
thumb|250px|Mesne zajednice u Sremskoj Mitrovici Muzej Srema, Galerija Lazara Vozarevića, Gradska biblioteka Gligorije Vozarević, Pozorište Dobrica Milutinović, Ustanova za kulturu Sirmiumart, Istorijski arhiv Srem, vaspitno-obrazovne organizacije, čine osnovu od značaja za kulturni život ovog kraja. Sremska Mitrovica je i "muzej pod otvorenim nebom" u kome su ostaci antičke rimske prestonice, građevine stare arhitekture XVIII i XIX veka i spomen-park, delo jednog od najpoznatijih jugoslovenskih arhitekti posleratnog spomeničkog graditeljstva Bogdana Bogdanovića, kao i Spomen-groblje za preko 3500 rodoljuba i boraca za slobodu koje su fašistički zločinci (predvođeni zloglasnim ustaškim komandantom grada Viktorom Tomićem) ubili u toku 1942. godine. Veoma vredni spomenici predstavljaju deo svetske kulturne baštine, a neki od njih, kao sunčani sat, jedinstveni su u svetu.
Od postojećih škola u gradu, najdužu tradiciju ima Gimnazija koja je osnovana 1838. godine.
Privreda
Sremska Mitrovica je industrijski grad s poljoprivrednim kombinatom, industrijskom klanicom (Mitros, u stecaju) i fabrikom konzervi, fabrikom za preradu celuloze i papira (Matroz, zatvorena i prodata, novi vlasnik predvidja otvaranje pogona za reciklazu aluminijuma), fabrikom šećera /zatvorena/, mlekarom, mlinsko-pekarskom industrijom i vodoprivrednom organizacijom. Povezana je savremenim putevima i železničkom prugom sa nizom mesta u Vojvodini i Srbiji. U blizini grada su poznata izletišta i odmarališta na Fruškoj gori (Ležimir, Letenka) i Bara Zasavica.
Sremska Mitrovica je takođe poznata po kazneno popravnom zavodu u kojem su za vreme Kraljevine Jugoslavije bili utamničeni komunisti. Odatle je sredinom 1941. organizovan veliki beg, koji je poslužio kao zaplet filma Stići pre svitanja. Nakon drugog svetskog rata u Sremskoj Mitrovici, u doba SFRJ, su bili smešteni zatvorenici-strani državljani, što je svojevremeno poslužilo kao zaplet za jednu epizodu stripa Modesty Blaise.
Demografija
mini|250p|Mesne zajednice u Sremskoj Mitrovici
U naselju Sremska Mitrovica živi 31748 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,5 godina (38,0 kod muškaraca i 40,9 kod žena). U naselju ima 14213 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Bošnjačko-hrvatski sukob
Bošnjačko-hrvatski sukob ili muslimansko-hrvatski sukob je naziv za seriju međusobno povezanih oružanih sukoba, odnosno rat koji se od 1992. do 1994. vodio na prostoru Bosne i Hercegovine između vojnih, policijskih i paravojnih, pretežno bošnjačkih formacija odanih vladi Bosne i Hercegovine s jedne, i hrvatskih formacija samoproglašene, pobunjeničke Hrvatske Republike Herceg-Bosne podržane od Hrvatske s druge strane. Predstavljao je dio šire cjeline rata u BiH u kojemu su zaraćene strane bile nominalni saveznici u borbi protiv pobunjeničke Republike Srpske i njihovih saveznika iz SRJ. O uzrocima sukoba postoje različita tumačenja, i ona se uglavnom odnose na temeljno neslaganje vodećih bošnjačkih i hrvatskih političara oko političkog ustrojstva BiH, odnosno granica na etničkom principu stvorenih administrativnih jedinica u očekivanom mirovnom rješenju koje je trebala nametnuti međunarodna zajednica. Sukob je počeo u kasno proljeće 1992. kao serija manjih incidenata između bošnjačkih i hrvatskih paravojnih formacija, da bi konačno eskalirao u otvoreni sukob 1993. godine; osim vojnih operacija, obje strane su vršile brojne ratne zločine i provodile etničko čišćenje. Bošnjačka strana je tokom sukoba imala prednost u ljudstvu, dok su hrvatske snage bile bolje naoružane i opremljene. Početkom 1994. je američka administracija predsjednika Clintona okončala sukob diplomatskom intervencijom, prisilivši hrvatskog predsjednika Tuđmana da odustane od podrške herceg-bosanskim secesionistima; rezultat toga je bio Washingtonski sporazum kojim je stvorena Federacija BiH, a bošnjačke i hrvatske snage ponovno postale saveznici i 1995. uspjeli vojnički poraziti Srbe.
Tessera, Venezia
Tessera je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Lespezi, Lespezi
Lespezi je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Lespezi.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Srednji Vrh (Kranjska Gora, Slovenija)
Srednji vrh je naselje u slovenskoj Općini Kranjskoj Gori. Srednji vrh se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 38 stanovnika.
Stadion Rajko Mitić
Stadion Rajko Mitić (ranije Stadion Crvena zvezda; popularno poznat i kao Marakana) je stadion FK Crvena zvezda u Beogradu. Na njemu zvanične utakmice igra i fudbalska reprezentacija Srbije. Kapacitet stadiona je 55 000 gledalaca.
Camino Antiguo a Tepoztlán, Tepoztlán
Camino Antiguo a Tepoztlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Stadion Rajko Mitić
Istorija
Marakana je građena od 1960. do 1963. godine. Zamenila je stari stadion koji je bio izgrađen 1927. godine i na kom je Zvezda odigrala poslednju utakmicu protiv Novog Sada. Prva utakmica na Marakani odigrana je 1. septembra 1963. godine protiv Rijeke (2-1). Tada je na još uvek nedovršenim tribinama, kroz petnaest osposobljenih ulaza širine pet metara, prošlo 55.000 gledalaca, da bi rekord te jeseni bio zabeležen u derbiju sa Partizanom – 74.000 gledalaca. Sledeće godine, pošto je stadion potpuno završen, kapacitet je zvanično iznosio 95 000. levo|240p|Pogled na severnu tribinu stadiona|alt= Prvi gol na Zvezdinoj “Marakani” postigao je Trifun Mihajlović, u susretu pionira Zvezde i Jedinstva iz Zemuna, predigri prvenstvenog meča sa Rijekom. Prvi zvanični, prvoligaški pogodak, delo je Riječanina Vukoja, dok je prvi gol za seniorski tim Crvene zvezde postigao Dušan Maravić, na istoj utakmici.
On the Road Again (Canned Heat)
"On the Road Again" je pjesma koju je 1968. kao singlicu izdala blues rock grupa Canned Heat, a kasnije i na albumu Boogie with Canned Heat iz 1968. te kompilacijskom albumu The Canned Heat Cookbook iz 1969. Temelji se na tradicionalnoj blues pjesmi koju je 1953. snimio Floyd Jones, odnosno adaptirao od Big Road Bluesa, kompozicije koju je 1928. bio snimio delta blues muzičar Tommy Johnson. Za nju je karakteristično da je predstavljala kombinaciju tradicionalnog bluesa sa orijentalnim stilom, odnosno korištenjem indijskog instrumenta tanpure, te tada popularne psihodelije. Uspjela je doći na 8. mjesto na britanskoj i 16. mjesto na američkoj top-listi.
Stadion Rajko Mitić
Istorija
Najveći broj gledalaca bio je 23. aprila 1975. godine sa Ferencvarošom na utakmici polufinala Kupa pobednika kupova. Tada je prodato 96.070 ulaznica mada se procenjuje da je na stadionu bilo oko 110 000 gledalaca, koliki je kapacitet stadiona tada bio.
Camino Antiguo a Tepoztlán, Tepoztlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Stadion Rajko Mitić
Istorija
U međuvremenu, ta brojka je drastično smanjena. Prateći modernizaciju i istovremeno ispunjavajući zahteve Evropske fudbalske Unije, u cilju povećanja komfora navijača i njihove bezbednosti, ukinuta su stajaća mesta na stadionu. Postavljene su stolice na sve četiri tribine, tako da danas kapacitet stadiona zvanično iznosi 55.538 sedećih mesta.
Na Marakani je bilo odigrano finale Kupa šampiona 30. aprila 1973. godine između Ajaksa i Juventusa (1-0). Tada je utakmici prisustvovalo 91.564.
Na stadionu Crvene zvezde će se održavati takmičenja u okviru Univerzijade u Beogradu 2009. godine.
Tokom leta 2008. godine urađena je nova drenaža, zamenjena trava, zamenjene sijalice na reflektorima, a 2010 nove stolice na istočnoj tribini.
Ostali događaji
Na Marakani su održavani i koncerti. Zdravko Čolić je održao 3 koncerta(1978,2001,2007). Takođe koncert je održala i Svetlana Ceca Ražnatović. 2013. godine koncert je održao i Aca_Lukas
Delije su 13. maja 2007. godine organizovale humanitarni koncert pod nazivom „Delije za naše Kosovo i Metohiju“ na kojem su nastupili Bajaga, Bora Čorba, Bilja Krstić, Neverne bebe, Direktori i drugi.
Zanimljivosti
Poznat je i prvi posetilac na beogradskoj “Marakani”. To je Laza Petrović, zemljoradnik iz okoline Loznice. Ovaj vatreni zvezdaš došao je na novi stadion još u 6 sati izjutra, zauzeo svoje mesto na istočnoj tribini, izvadio sir i pogaču iz torbe, počeo da doručkuje i strpljivo dočekao početak glavne utakmice.
Dana 23. marta 2011. tokom radne posete Srbiji stadion je posetio i ruski premijer Vladimir Putin i prisustvovao utakmici mlađih kategorija FK Crvene zvezda i FK Zenita.
Prostranje
Prostranje je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Prostranje pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Prostranje je jedno od 4 sela koja čine gornji deo Demir Hisara, koji je u slivu reke Treske. Selo je položeno na severnim padinama Ilinske planine, u slivu nevelike Beličke reke, koja se uliva u reku Tresku na severu. Nadmorska visina naselja je približno 950 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Prostranje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 31 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Beaupont
Bopon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Burž an Bres.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 443 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 199 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 187 m).
Opština San Juan Comaltepec, Oaxaca
San Juan Comaltepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Alice in den Städten
Alice in den Städten je zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1974. godine u režiji Wima Wendersa. Po žanru je film ceste, a protagonist, čiji lik tumači Rüdiger Vogler je Philip Winter, novinar kome njujorškom aeodromu Lisa (čiji lik tumači Lisa Kreuzer), žena po ju je slućajno upoznao, ostavi na čuvanje svoju kćer Alice (čiji lik tumači Yella Rottländer) i zamoli da je odvede u Amsterdam. Radnja prikazuje kako se ispostavi da Lisa nema namjeru preuzeti Alice, a da se Alice točno ne sjeća u kojem od njemačkih gradova joj žive roditelji, te će zbog nje Philip morati putovati zemljom.
Wenders je ideju za svoj film dobio od svog prijatelja Petera Handkea i njegovih iskustava kao samohranog roditelja. Alice je po vlastitim riječima snimio u trenutku kada je, nezadovoljan svojim dotadašnjim opusom, ozbiljno razmišljao o tome da prekine svoju karijeri. I sam Alice umalo nije bio snimljen jer je Wenders, pogledavši Bogdanovichev film Mjesec od papira postao uvjeren kako će, zbog sličnosti radnje, biti shvaćen kao kopija. Na kraju je ipak snimio film i sa njime osvojio kritiku, koja je u njemu prepoznala specifičan autorski stil. Pohvale je dobio i Vogler, koji će postati stalni Wendersov suradnik; zajedno sa njim je snimio još tematski i stilski srodna filma - Falsche Bewegung i Im Lauf der Zeit - koji čine tzv. trilogiju ceste.
Río de Zayulapa, Teloloapan
Río de Zayulapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1321 m.
Santo Domingo Tepuxtepec, Santo Domingo Tepuxtepec
Santo Domingo Tepuxtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tepuxtepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1813 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2131 m.
Ghiardello, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 368 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Sierra Mojada, Xilitla
Sierra Mojada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1442 m.
Opština Gârbovi, Ialomița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Mitoza
right|300px|Šema mitoze Mitoza je dioba tjelesnih stanica, proces u kojem stanica udvostručuje svoj genom (genetski materijal) i zatim ga razdvaja u dvije istovjetne polovice. Nakon mitoze obično slijedi citokineza, u kojoj se cijela stanica dijeli na dvije približno jednake, genetski identične stanice-kćeri (klonove). Cijeli se proces naziva mitotska dioba.
Korbul
Korbul je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 14 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 17 stanovnika).
Mitoza
Mitozom se dijele samo eukariotske stanice koje imaju jezgru, dok se prokarioti poput bakterija dijele binarnom fisijom.
Interfaza je faza životnog ciklusa stanice u kojoj se stanica priprema za mitozu.
Srednja vas pri Šenčurju
Srednja vas pri Šenčurju je naselje u slovenskoj Općini Šenčuru. Srednja vas pri Šenčurju se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Središnja Slovenija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 487 stanovnika.
Spisak fudbalskih stadiona u Srbiji
desno|mini|230p|Stadion Crvene zvezde desno|mini|230p|Stadion Partizana desno|mini|230p|Stadion Čika Dača desno|mini|230p|Omladinski stadion desno|mini|230p|Stadion Karađorđe desno|mini|230p|Stadion Mladost (Kruševac) desno|mini|230p|Stadion Hajduk (Kula) desno|mini|230p|Stadion Fk Metalac (Gornji Milanovac) desno|mini|230p|Stadion FK Obilić Spisak fudbalskih stadiona u Srbiji:
Popoec (Makedonija)
Popovec je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Popovec pripada opštini Kičevo.
Суво Село
Суво Село је насеље у Србији у општини Владимирци у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 352 становника.
Popoec (Makedonija)
Prirodni uslovi
Naselje Popovec je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 18 km jugozapadno.
Суво Село
Демографија
У насељу Суво Село живи 332 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (43,0 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 133 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,04.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Popoec (Makedonija)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Popovec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 34 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Ahuatitla, Huejutla de Reyes
Ahuatitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 672 m.
Los Barrancos, Saltillo
Los Barrancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Botriodiplodin
Botriodiplodin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 144,168 Da.
Case Becci, Ancona
Case Becci je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Emkendorf
Emkendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Emkendorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 38,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
Tselakai Dezza, Utah
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109, što je 6 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mayumi Tanaka
Mayumi Tanaka (田中 真弓) je japanska glasovna glumica iz Tokija. Podarila je glasove raznim likovima u anime serijama i filmovima: Ryuunosuke Fujinami u Urusei Yatsura; Koenma u Yu Yu Hakusho; Pazu u Castle in the Sky; Monkey D. Luffy u One Piece; Kuririn, Yajirobe i Baba Uranai u Dragon Ball; Kanna Kirishima u Sakura Wars; TwinBee; Fire Tripper; i Mega Man u Mega Man Legends seriji. Nagrađena je nagradom Kazue Takahashi na 5. Seiyu nagradama.
Chiusa di Carlo, Siracusa
Chiusa di Carlo je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Halesowen
Administrativno podpada pod metropolitanskog borough Dudley, i dio je konurbacije Midlandton u kojoj živi preko 2 284 093 stanovnika.
Geografske karakteristike
Halesowen leži u Grofoviji Zapadni Midlands pored Stourbridga, udaljen dvadesetak km zapadno od centra Birminghama.
Historija
Za ranog srednjeg vijeka zamak i naselje tada zvano Hales, pripadali su anglosaksonskom thegnu Olwinu. Kralj Henry II poklonio je 1174. Hales kao feud Princu od Walesa Davidu Owenu. Zbog tog se Halen, kasnije (ne prije kraja 13. vijeka) počeo nazivati Hales wen, što je nakraju dovelo do njegovog današnjeg imena - Halesowen.
Kralj John poklonio je 1214. Hales - Peteru Rochesu biskupu od Winchestera kao feud za održavanje budućeg samostana. On ga je dao Premonstratencima koji su ušli u posjed 1217.
Opat samostana Hales je već 1220. uspio dobiti dozvolu za održavanje sajma srijedom. Njegov nasljednik je 1270. uspio dobiti povelju kojom je Hales postao borough, kao takav prvi put je dokumentiran 1277.
Tokom 13. - 14. vijeka izbijali su česti sukobi između opata i građana, oko visina najamina koje je od njih tražio opat.
Halesowen je za industrijske revolucije u 18. vijeku naglo narastao, zahvaljući proizvodnji željeza i iskapanju ugljena po šumi Coombes.
Željeznica je došla do Halesowena 1878. (danas je više nema), a 1935. grad je dobio status metropolitanskog borougha.
Nakon donošenja zakona o lokalnoj upravi 1972., Halesowen je 1974. uklopljen u novoosnovani Metropolitanski borough Dudley.
Privreda
I danas je proizvodnja čavala, koja ima tradiciju od kraja srednjeg vijeka - najvažnija industrija Halesowena.
Familia Vargas, Tecate
Familia Vargas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 934 m.
Blyes, Ain
Bli je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Santa Teresa de Jiricuichi, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Santa Teresa de Jiricuichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1923 m.
Blyes, Ain
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 535, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km².
Emmelsbüll-Horsbüll
Emelsbil-Horsbil je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 984 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054166.
Dlake
Dlake su nitaste izrasline građene od bjelančevina, koje postoje samo u sisavaca.
Gentile da Fabriano
right|thumb|350px|Gentile da Fabriano, [[Poklonstvo kraljeva, 1423., tempera na drvu, 302 x 282 cm, Galerija Uffizi, Firenca.]] Gentile da Fabriano (pravog imena Gentile di Niccolò di Giovanni Massi) bio je talijanski ranorenesansni slikar (Fabriano, oko 1370. – Rim, 1427.).
Biografija i djela
thumb|lijevo|Majka Božja s Djetetom, 1416., ulje na platnu, 41 × 36 cm, [[Pisa.]] U prvoj fazi slika u duhu kasne gotike bliske poetičnom slikarstvu sienskih majstora Simonea Martinija i Lucca da Monaca. Poslije rabi elemente ranorenesansnog likovnog izraza.
Dlake
One izlaze iz epiderme, iako izrastaju iz folikula koje su smještene dublje, u dermi. Iako mnogo drugih organizama, pogotovo kukaca, imaju nitaste izrasline, one se ne smatraju dlakama. Takve "dlake" (trihomi) postoje i kod biljaka. Izrasline te vrste kod člankonožaca, kao što su insekti i pauci, nazivaju se čekinje. Sve dlake na tijelu sisavaca (osim ljudi), uključujući i "kosu" čine krzno. Postoji i mnogo vrsta mačaka, pasa i miševa koji imaju malo ili uopće nemaju krzno. Kod nekih vrsta, krzno postoji u samo nekim razdobljima života.
Gentile da Fabriano
Biografija i djela
Remek-djelo Poklonstvo kraljeva naslikao bogatim harmonijama boja i toplu zlatnu sjaju. Narativna kompozicija prikazana je s mnogo fantazije, a brojni su detalji minuciozno izvedeni (kao odjeća kraljeva i njihove pratnje).
Od ostalih njegovih djela poznata su Poliptih obitelji Quaratesi; freske u Orvietu; Majke Božje s Djetetom u Pisi, Milanu i Berlinu i dr.
Dlake
Osnovni građevni materijal dlake je keratin. Keratini su bjelančevine, dugih lanaca (polimeri) aminokiselina.
Emmelsbüll-Horsbüll
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Emelsbil-Horsbil se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 35,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 984 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Gentile da Fabriano
Biografija i djela
Silno utjecao na Pisanella i na začetnika venecijanskog renesansnog slikarstva – J. Bellinija.
Dlake
Kosa
Kosa je skup vlasi (dlaka) koje postoje samo u sisavaca, i to samo na glavi.
Ljudska kosa je mnogo duža nego kod ostalih sisavaca (dlake na glavi), a dlake su raspoređene gušće nego na ostatku tijela. Prosječno ljudsko tjeme ima oko 100 000 folikula. Tijekom života iz jedne folikule može izrasti 20 različitih vlasi.
Rast i razvoj dlaka na tijelu
Na različitim dijelovima ljudskog tijela rastu različite vrste dlaka. Od djetinjstva prema starosti, dlake pokrivaju cijelo tijelo, osim dijelov kao što su usne, dlanovi, pupak, tabani i neki vanjski dijelovi genitalija, bez obzira na spol i rasu. Gustoća dlaka varira od osobe do osobe.
Staniše
Staniše je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Staniše se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Dlake
Rast i razvoj dlaka na tijelu
Rasteća razina muških hormona (androgena) u pubertetu uzrokuje transformaciju malih dlačica u stidne dlake na pojedinim dijelovima tijela.
Staniše
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 8 stanovnika.
Dlake
Rast i razvoj dlaka na tijelu
Pêlo Vlas Kosa 毛
San Jorge, Tempoal
San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Popolžani
Popoljžani su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Popoljžani pripadaju opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Popoljžani je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 10 km zapadno.
Popoljžani pripadaju istorijskoj oblasti Donja Kopačka. Selo je položeno u dolini reke Treske, koja ovde teče gornjim delom svog toka. Kod sela se u reku uliva Belička reka, pritoka sa desne strane. Severno od sela se izdiže planina Bistra, a jugozapadnoIlinska planina. Nadmorska visina naselja je približno 670 metara.