cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crespinet
Krepine je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 175 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 375 metara (maksimalnoj 385 m, a minimalnoj 160 m).
Bitka kod Arraphe
Bitka kod Arraphe se zbila godine 616. pne. i u njoj su babilonske snage porazile asirsku vojsku. Zahvaljujući njoj je babilonski kralj Nabopolassar, deset godina nakon početka ustanka i pet godina nakon protjerivanja Asiraca iz Babilonije, uspio trajno otkloniti opasnost po svoju zemlju, ali i stvoriti uvjete za pohod na samu Asiriju. Asirske snage su protjerane sjeverno od rijeke Zab, a zarobljen je veliki broj asirskih ljudi, konja i dvokolica.
Lucije Tarkvinije Prisk
Lucije Tarkvinije Prisk (Lucius Tarquinius Priscus) ili Tarkvinije I. je prema predanju peti rimski kralj. Vladao je negdje od 617. pne. do 579. pne.
Lucije Prisk se preselio u Rim iz etrušćanskog grada Tarkvinija (Tarquinii) sa svojom ženom kao vrlo bogat i ambiciozan čovjek samo zbog toga što mu nije bila odobrena neka visoka dužnost u njegovom rodnom gradu. Predanje kaže da čim je stigao u Rim, znao je da će postati kralj.
972 Cohnia
972 Cohnia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 75,65 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,059 astronomskih jedinica (AJ).
Lucije Tarkvinije Prisk
Svoju karijeru u Rimu počeo je kao odvjetnik sinova tadašnjeg kralja Anka Marcija. Po kraljevoj smrti uspio je uvjeriti narodnu skupštinu da ga izaberu za kralja.
Lucije Tarkvinije Prisk je izgradio Circus Maximus, zgradu za konjičke utrke, uspio je s kanalima poslije jedne velike poplave isušiti mjesto za Rimski Forum. Od velikih djela mu se još pripisuje izgradnja Jupiterovog hrama na Kapitolu.
972 Cohnia
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 8,359 stepeni, a orbitalni period iznosi 1955,024 dana (5,352 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,233. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,50 a geometrijski albedo 0,048.
Lucije Tarkvinije Prisk
Za vrije svoje vladavine, ratovao je sa Sabinjanima koje je i uspio pobijediti. Osvojio je gradove Cornicilum, Firulea, Cameria, Crustumerium, Americola, Medullia i Nomentum. Poslije svakog rata, vraćao se u Rim s plijenom. Uvećao je centurije na 1800 ljudi, a Senat za slijedećih sto članova iz nižeg staleža, među kojima i obitelj Oktavijani.
Poslije trideset osmogodišnje vladavine, Tarkvinija I. su ubila dva seljaka sa sjekirom, po naređenju sinova Anka Marcija. Zahvaljujući kraljici Tanakiliji, koja je otkrila ubojstvo, za njegovog nasljednika izabran je njegov zet Servije Tulije.
Honey Grove, Texas
Honey Grove je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.668 stanovnika.
972 Cohnia
Asteroid je otkriven 18. januara 1922. godine.
Hooks, Texas
Hooks je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.769 stanovnika.
Imidazoleglicerol-fosfatna dehidrataza
Imidazoleglicerol-fosfatna dehidrataza (, IGP dehidrataza, D-eritro-1-(imidazol-4-il)glicerol 3-fosfatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom D-eritro-1-(imidazol-4-il)glicerol-3-fosfat hidrolijaza (formira 3-(imidazol-4-il)-2-oksopropil-fosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Langenhorn
Langenhorn je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.102 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Langenhorn se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 47,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.102 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Wang Meng (Raniji Qin)
Odrastao je kao siromašan Kinez u Yechengu, prijestolnici Wu Hu države Kasniji Zhao, te bio prisiljen za život zarađivati izradom sanduka. Usprkos inteligencije i darovitosti, nije mu dopušteno da se školuje, te je otišao živjeti kao pustinjak na planinu Huayin, odnosno teritoriju Di Fu klana, koji će kasnije osnovati državu Raniji Qin. Godine 355. se Wang Meng sreo sa Fu Jianom, tada još uvijek samo Di princom, te postao njegov glavni savjetnik. Kada je 357. Fu Jian svrgnuo svog rođaka Fu Shenga i preuzeo vlast, Wang Meng je postao premijer.
Wang Meng se istakao reformama kojima je poboljšana uprava države, ali i odlučnim suzbijanjem arogancije plemstva. Godine 369. je iskoristio invaziju dinastije Jin na državu Raniji Yan, kako bi sa njom sklopio savez; zauzvrat je država Raniji Yan obećala državi Raniji Qin predati prijestolnicu Luoyang. Kada je obećanje iznevjereno, Wang Meng je iskoristio to kao izgovor za rat protiv Ranijeg Yana koji je zimi 370. završio zarobljavanjem cara Murong Weija i pripajanjem njegove države Ranijem Qinu. Umro je u ljeto 375. ali njegovi nasljednici nisu mogli spriječiti kasniji kolaps države kojoj je služio.
Old Tappan, New Jersey
Old Tapan je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.750, što je 268 (4,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Donji Kremen
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 45 stanovnika te 17 obiteljskih kućanstava.
Cresaptown, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.592.
Istinski krst
250px|right|thumb|Raspeti Isus, autor: Giotto, cca. 1310. Istinski krst ili Istinski križ, također poznat i kao Životvorni krst, je naziv za fizičke ostatke drvenog križa za koga se vjeruje da je na njemu, prema kršćanskoj tradiciji, razapet Isus.
Mnoge crkve danas posjeduju fragmentarne ostatke za koje se po tradiciji tvrdi da potiču od Istinskog križa. Njihova autentičnost nije opće prihvaćena od svih kršćanskih vjernika i točnost izvještaja od otkriću Istinskog križa je upitna za neke kršćane. Prihvaćanje i vjerovanja tradicija koje se vezuju uz ranu kršćansku crkvu je uglavnom ograničeno na katoličku i pravoslavne crkve. Srednjovjekovne legende vezane uz Istinski križ se, pak, značajno razlikuju u katoličkim i pravoslavnim tradicijama. Sa druge strane, i Katolička i pravoslavne crkve slave Helenu kao sveticu, kao i anglikanska zajednica.
975 Perseverantia
975 Perseverantia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 26,49 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,836 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 2,558 stepeni, a orbitalni period iznosi 1745,328 dana (4,778 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,033. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,41 a geometrijski albedo 0,172.
Asteroid je otkriven 27. marta 1922. godine.
Murong Chui
Murong Chui (慕容垂) (326–396), kurtoazno ime Daoming (道明), formalno Car Wucheng od (Kasnijeg) Yana ((後)燕武成帝) bio je znameniti vojskovođa kineske/Xianbei države Raniji Yan koji je poslije postao osnivač države Kasniji Yan. Smatra se jednom od kontroverznijih ličnosti kineske historije, s obzirom na burnu vojnu i političku biografiju. Iako su njegove vojničke sposobnosti bile nesumnjive, morao je 369. bježati iz domovine zbog ljubomore regenta Muronga Pinga, te pronašao utočište kod Fu Jiāna, cara države Raniji Qin, komu je 370. pomogao da pokori i uništi Raniji Yan. Međutim, 384. je svog gospodara izdao digavši ustanak prilikom koga je osnovao državu Kasniji Yan, čime je stekao reputaciju izdajnika. Pred kraj života je doživio niz poraza u sukobu sa carem Daowuom (Tuoba Gui), osnivačem dinastije Sjeverni Wei, a koji se tumače kao početak procesa koji će nakon njegove smrti dovesti do uništenja države Kasniji Yan.
Kralj Zhuang od Chua
Kralj Zhuāng od Chǔa (楚莊王) (? - 591. pne.) bio je vođa države Chu i jedan od Pet hegemona u periodu Proljeća i Jeseni kineske historije. Osobno ime mu je bilopo Mi Lǚ (羋侶).
Na prijestolje je stupio godine 613. pne.. Tada je Kraljevstvo Chu bilo u rasulu. Usprkos toga, u prve tri godine vladavine Zhuang je sve vrijeme i energiju trošio na lov i raskošne zabave. Nekoliko dvorjana je kralj zabrinuo, ali se nitko nije usudio ništa reći jer su dobili upozorenje da će biti pogubljeni ako ospore njegov način vladavine. Na kraju je jedan stariji ministar odlučio izazvati kralja postavivši mu zagonetku, na što je kralj odgovorio da je čekao tri godine da se na dvoru nađe rodoljub.
Nakon toga je postavio Sunshu Aoa (孫叔敖) za kancelara i tako započeo reforme. Poljoprivredna proizvodnja države Chu se povećala za vrijeme njegove vladavine, a pomogla joj je Sunshu Aova izgradnja velikih brana i stvaranje velikog rezervoara u današnjem sjevernom dijelu provincije Anhui. Godine 611. pne. je anektirao državu Yong i tako ojačao državu Chu.
Nakon nekoliko vojnih pobjeda, čak je pokušao preuzeti mjesto kralja Zhoua.
U bitci kod Bija, njegova je vojska porazila vojsku države Jin,. Kasnije je stekao heemoniju nad drugim državama.
974 Lioba
974 Lioba je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 18,39 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,533 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,459 stepeni, a orbitalni period iznosi 1472,727 dana (4,032 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,109. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,30 a geometrijski albedo 0,396.
Asteroid je otkriven 18. marta 1922. godine.
Lokro
Lokro (Λοκρός) ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji i istoriji.
977 Philippa
977 Philippa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 65,67 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,206 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,027 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,028, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,196 stepeni, a orbitalni period iznosi 2010,228 dana (5,503 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,67 a geometrijski albedo 0,055.
Lokro
Kipar s Parosa
Lokro je bio i neki kipar s Parosa, čiji kip Atene u Aresovom hranu u Atini spominje Pausanija.
977 Philippa
Asteroid je otkriven 6. aprila 1922. godine.
Novovavilonsko Kraljevstvo
Haldejskim, Novovavilonskim ili Neovavilonskim kraljevstvom se naziva period u istoriji Mesopotamije od 626. pne. do 539. pne.. Haldejom je nazivana Mesopotamija od 12. veka pne. po Haldejcima, semitima koji su od tada naseljavali oblast na jugu međurečja osnovavši državu Primorske zemlje. Osnivač Haldejsog kraljevstva je Nabopalasar, koji je uspeo da se otrgne asirskoj kontroli. Kraljevstvo svoj vrhunac doživljava za vreme Nabukodonosora II, da bi na kraju bilo oboreno od strane Kira, persijskog vladara. Iako država nije dugo trjala njen razvoj i pad su jako dobro dokumentovani u izvorima. Odigrala je veliku ulogu u međunarodnim odnosima i ostavila trajne posledice na region.
Izvori za Haldejsko carstvo
U grupu domaćih izvora spadaju pisani izvori asirskog i vavilonskog porekla. Jedan od najvažnijih je Vavilonska hronika pisana na akadskom jeziku na glinenim tablicama. Postoji nekoliko sačuvanih prepisa. Postoje mnogobrojni ostaci glinenih pločica koji spadaju u dokumentarne izvore i pokrivaju oblasti administrativnog delovanja državnih struktura. Poznat je arhiv vavilonske kreditorske porodice Egibija, kao i arhivi gradskih centara u Uruku i Siparu. Dragocen izvor za ovaj period su Starozavetne knjige, pre svega knjiga proroka Jezekija. Antički izvori takođe osvetljavaju ovaj period. Herodot u 3. knjizi svoje Istorije daje opis Vavilona i opis Kirove opsade. Diodor sa Sicilije, Strabon i Ktesija sa Knida takođe obrađuju teme vezane za Mesopotamiju. Klaudije Ptolomej u svojoj knjizi daje opis Vavilona od 747. pne. do Aleksandra Makedonskog. Sveštenik Mardukovog hrama, Bersos, koji je živeo na prelazu iz 4. u 3. vek pne. u svojoj knjizi Istorija Vavilona daje pregled vavilonske istorije i mitologije. Knjiga koja je posvećena Antiohu Soteru podeljena je na tri dela. Prvi deo nazvan 'Mudrost' obrađuje vavilonsku mitologiju, drugi deo obraćuje istoriju mesopotamije do legendarnog potopa do vladavine asirskog cara Pula, odnosno Tigladpalasara III, a treći deo do osvajanja Aleksandra Makedonskog. Delo nije sačuvano u orginalu, postoje delovi kod drugih pisaca, Euzebija, Aleksandra Polihistora, Josifa Flavija i Julija Afrikanca.
Postanak i razvoj Haldejskog carstva
Krajem drugog milenijuma južnu Mesopotamiju su naselili Haldejci, semitsko pleme koje je došlo sa zapada podstaknuto migracijom Aramejaca. Stvorili su državu na prostoru nekadašnjeg Sumera i Akada i nasledili predhodnu kulturu koju su zatekli kod Kasita koji su tada vladali Mesopotamijom. Od svog dolaska su potpadali po vlast moćne asirske države. Vladari Haldeje, kako je u to vreme nazivan taj prostor, su se oslanjali na Elam pokušavajući da obnove nekadašnju moć vavilonske države. 627. pne. preminuo je asirski vladar Asurbanipal. U to vreme je u Mesopotamiji njegov namesnik bio Kandalun koji je takođe umro iste godine. Vavilonska hronika navodi da je 626. pne. Vavilonom vladao haldejac Nabopalasar, ali ne iznosi nikakve pojedinosti iz kojih bi se dalo zaključiti kako je došao do vlasti. Kod Josifa Flavija, koji prenosi izveštaj Bersosa, stoji da je Nabopalasar bio jedan od Asurbanipalovih generala. Pošto su vladar i namesnik Vavilonije umrli on je verovatno iskoristio svoju vojničku moć i uzurpirao vlast. Uzurpaciju nisu odobravali ni Asirci ni njegovi sunarodnici, tako da je Nabopalasaru trebalo 10 godina da se učvrsti na tronu i ovlada čitavim međurečjem. Vodio je duge i teške ratove sa gradovima Uruk i Nipur. Opsade su bile duge, pa Vavilonska hronika beleži da su 620. godine pne. stanovnici Nipura prodavali svoju decu da bi se prehranili. 616. pne. je uspeo da suvereno zavlada i okrene se spoljnoj politici. Sklopio je savez sa Međanima, odnosno sa njihovim vladarem Kijaksarom u cilju rušenja Asirskog kraljevstva koje je već bilo oslabljeno. Zajedničkom akcijom u bici kod Ninive 612. pne. uništili su asirsku državu i osvojili asirske centre Ašur, Trabis, Kalhu i Haran gde se bitka odigrala 610. pne. Nakon toga se okrenuo zaštiti severnih granica. Egipat je bio nova narastajuća sila koja se u to vreme konsolidovala i ponovo ovladala Sirijom, Palestinom i Fenikijom. Faraon je nametnuo danak Jerusalimu, a Asircima pružio pomoć u borbi sa Haldejom. 605. pne. kod Karhemiša, Egipćani i ostaci asirske vojske su pretrpele poraz od Nabopalasara i Kijaksara. Sledeći sukob kod Hamada u Siriji je takođe bio poražavajući po Egipat. Ubrzo posle bitke kod Hamada Nabopalasar umire, a preso nasleđuje njegov sin Navukodonosor II.
Ekspanzija Haldejskog kraljevstva pod Navukodonosorom II
Nabopalasarov sin Navukodonosor II predvodio je vojsku u bici kod Hamada, istakao se u boju i ta pobeda mu je osigurala presto. Nakon krunisanja poveo je pohod na Siriju koja je bila pod uticajem egipatskog faraona koji se trudio da, podbunjujući sirijske kneževe, napravi zonu odbrane ukoliko Vavilonci krenu na Egipat. Posle pet meseci je stavio Siriju po kontrolu svoje administracije. Egipat nije odustajao od palestinske oblasti i sukob je bio neminovan. Herodot navodi gubitke na obe strane i sklapanje mirovnog ugovora. Pošto je rešio problem sa Egiptom, sledeći na udaru bio je Levant. 598/597. u Jerusalimu izbija ustanak koji je predvodio Sadekija, Navukodonosorov namesnik. Navukodonosor II je preduzeo pohod na Judeju. Zauzeo je Jerusalim. Grad je opljačkan, a Solomonov hram spaljen. 10000 Hebreja je iseljeno iz grada ipreseljeno u Vavilon i Nipur. To je bio početak Vavilonskog ropstva koji je za Hebreje traja do Kirovog osvajanja Vavilona 538. pne. Među iseljenicima iz Jerusalima bio je i prorok Jezekija, čija knjiga predstavlja dragocen izvor. Jerusalimom je upravljao Haldejac, a Judeja je pretvorena u provinciju Vavilona. Prema Vavilonskoj hronici opsada Tira je trajala 13 godina, što verovatno govori o više pohoda na grad nego o pravoj opsadi, i neslavno se završila. Izvršen je i jedan pohod na jugo istok, na Elam 596. pne. Poslednji događaji Navukodonosorove vladavine predstavljaju akcije protiv Egipta. 570. pne. došlo je do nasilnog preuzimanja vlasti u Egiptu. Dotadašnji vladar Aprija je zbačen, a na presto je seo Amazis potpomognut vojskom. Aprija je najpre zatražio pomoć od Kipra, a zatim od Navukodonosoroa II, ubedivši ga da povede pohod protiv Egipta. 567. na granici sa Egiptom Vavilonci su pretrpeli poraz, a Aprija je nestao.
Naslednici Navukodonosora II i pad Vavilona
Amel Marduk, Neriglisar, Labaši Mardik i Nabonid su vladali posle Navukodonosoreve smrti. Morali su se nositi sa kontrolom velike teritorije. Državom su upravljali činovnici, namesnici provincija, koje je vladar postavljao, a koji su uspevali da se osamostale. Životi su padali na dvoru u spletkama i intrigama. Neriglisar (559 - 556.) je poveo pohod na Kilikiju i svoju vladavinu je ispunio građevinskom delatnošću u samom gradu. U ovo vreme velika teritorija je izgubljena i samo nekoliko gradova u okolini Vavilona su prihvatali njegovu vlast. Labaši Marduk je vladao par meseci i pao je kao žrtva dvorske zavere koju je skovao Nabonid (555-539.), vojni komandant i zamenio ga na prestolu. On nije predvodio značajne pohode već se trudio da očuva narušeno jedinstvo države, bio je prihvaćen kao vladar. Sever Mesopotamije je bio ugrožen od napada Astijaga, međanskog vladara. U međuvremenu je Astijag svrgnut od strane Kira, vladara persije koji je predstavljao novu opasnost za Vavilon. Pogotovu posle osvajanja Lidije i obaranja Krezove vladavine. Kir je krenuo ka Mesopotamiji osvajajući Opis i Sipar. Nabonidova vladavina je okončana 539. pne. Kirovim napadom na Haldeju. Došlo je do bitke i Nabonid se povukao, a Kir je opsedao Vavilon. Dobro izgrađen fortifikacioni sistem nije dozvolio Kiru da lako uđe u grad. Opasada je trajala godinu dana i tek je 538. uspeo da ga zauzme. Skrenuvši reku u Nitokridino jezero iskoristio je suvi deo korita i ušao vojskom. To je bio definitivni kraj Haldejskog, odnosno Novovavilonskog carstva.
Grad Vavilon u ovom periodu
Tradicija Vavilona kao najlepšeg grada nastala je u ovo vreme. Svi nalazi sa područija grada se datuju Novovavilonskim periodom. Grad se prostirao na 850 hektara. Okružen bedemima ogromnih razmera, kroz grad je proticala reka. u gradu je postojao zigurat koji je na vrhu imao hram posvećen Marduku,kuća koja se nalazi na granici neba i zemlje, Entemenaki.Centralni hram je bi takođe posvećen Marduku i zvao se Egasila. Iz tog hrama vodio je sveti, procesijski put do kapije posvećene boginji Ištar. Put je bio zaštićen zidivima koji su bili popločani opekama plave boje i ukrašeni predstavama krilatih bikova i svetih zmajeva posvećenih Marduku. Haldejci su nastojali da što više sagrade i obnove građevine. Posle Kirovog osvajanja Vavilon je nastavio da predstavlja svojevrsan kulturni i trgovački centar regiona.
Chaville
Šavil je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Gornja Sena.
S-metil-5'-tioinozin fosforilaza
S-metil-5'-tioinozin fosforilaza (, MTIP, MTI fosforilaza, metiltioinozin fosforilaza) je enzim sa sistematskim imenom S-metil-5'-tioinozin:fosfat S-metil-5-tio-alfa-D-ribozil-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na S-metil-5'-tioadenozin.
Zhang Chonghua
Zhang Chonghua (張重華) (327–353), kurtoazno ime Tailin (泰臨), formalno Vojvoda Jinglie od Xipinga (西平敬烈公, posthumno ime od strane dinastije Jin) ili Vojvoda Huan od Xipinga (西平桓公, posthumno ime korišteno interno u Ranijem Liang) bio je vladar kineske države Raniji Liang. Bio je drugi sin Zhang Juna, vladara države, koji je prema njemu osjećao veliku naklonost; već 333. je 6-godišnjeg Zhanga imenovao krunskim princom, a 339. kada je imao tek 12 godina, dao mu i neke upravne ovlasti. Oca je naslijedio 346. ali se ispostavilo da ne posjeduje značajne vladarske vještine; iako je bio blag prema podanicima, više su ga zanimali životni užici od državničkih poslova. Zbog toga je već u prvoj godini vladavine Raniji Liang u iznenadnom napadu države Kasniji Zhao izgubila teritorije južno od Žute rijeke. Kada je između 349. i 351. država Kasniji Zhao kolabirala, država Raniji Liang to nije mogla ili htjela iskoristiti, te se poslije za neke od teritorija morala boriti sa državom Raniji Qin. Zhang Chonghua je umro 353. ostavivši prijestolje malodobnom sinu Zhang Yaolingu, koga je, međutim, brzo svrgnuo Zhangov brat Zhang Zuo.
Konstantin V
Konstantin V Kopronim  (grč.: Κωνσταντίνος Ε' ο Κοπρώνυμος ή Καβαλίνος) (718-14. septembar 775) je bio vizantijski car od 741. do 775. U toku njegove vladavine ikonoborački pokret je bio na vrhuncu.
Građanski rat protiv Artavazda
Konstantin je ratovao juna 741. ili 742. na istočnoj granici carstva protiv Arapa Omejidskog kalifata. Tokom rata sa Arapima napao ga je i njegov zet Artavazd, strateg teme Jermenijak. Poraženi Konstantin je potražio utočište u temi Amorion, dok je Artavasd iskoristio priliku da uđe u Carigrad gde je prihvaćen za cara. Konstantin je dobio podršku teme Anatolikon i Trakesijon, a Artavazd je, pored vojnika iz Jermenijaka, koje je sa sobom doveo, dobio i podršku tema u Trakiji i Opsikijona.
Nakon obostranih vojnih priprema dva cara Artavasd je prvi krenuo u napad, ali Konstantin V ga je porazio maja 743. Tri meseca dovnije Konstantin je pobedio i Artavazdovog sina Nikitu, a početkom novembra je ušao u Carigrad, gde se obračunao sa protivnicima. Jedne je oslepeo, a druge pogubio. Tokom Artavazdove uzurpacije ponovo je dozvoljeno poštovanje ikona, tako da je Konstantin po povratku na vlast postao još vatreniji ikonoborac od svoga oca.
Ikonoborstvo i represija nad monasima
U februaru 754. Konstantin je sazvao u carigradskoj palati Hijeriji sinod na kome su prisustvovali samo ikonoborački episkopi. Sinod je odobrio Konstantinovu politiku i osigurao izbor novoga patrijarha, koji je bio protivnik ikona. Nakon toga je usledila je obimna akcija uklanjanja slika sa zidova crkvava i čistka dvora i administracija od ikonodula, tj. pobornika ikona.
Pošto su manastiri bili posebno vezani za ikone, Konstantin je ciljao na manastire vršeći veliku represiju na manastirima. Otimao je manastirsku imovinu u korist države ili vojske, prisiljavao je monahe da se žene. Prema monasima je posebno okrutan bio carski general Mihajlo Lahanodrakon, koji je monasima pretio da će im oči povaditi ili ih prognati.
Starešinu jednog manastira Stefana Novog masa je brutalno linčovala na zahtev vlasti. Mnogi monasi su zbog toga pobegli u južnu Italiju i Siciliju. Do kraja Konstantinove vlasti ikonoborstvo je išlo do toga stupnja da su proglašavali jeretičkim relikvije i molitve svecima.
Konstantin je bio sposoban general i administrator. Reorganizovao je vojne distrikre carstva, teme i osmislio je nove vojne divizije zvane tagmata. Reorganizaciju je izveo da bi minimizovao opasnost od urota i da bi ojačao obrambene sposobnosti carstva. Sa reorganizovanom vojskom krenuo je u pohode na tri velike granice.
Pohodi protiv Arapa i Bugara
Tokom 752. Konstantin poduzima novu kampanju protiv Arapa Omejidskog kalifata pod As-Safahom. Zauzeo je Teodosiopulis i Melitene (Malatja). Ponovo je preselio deo stanovništva na Balkan. U tim pohodima nije osigurao neki konkretno dobitak, ali bio je stalno u ofanzivi.
Uspesi u pohodima protiv Arapa omogućili su da na Balkanu vodi agresivniju politiku. Preseljenjem stanovništva sa istoka u Trakiju pojačao je prosperitet i obranu područja. To je izazvalo zabrinutost Bugarske, pa je usledio sukob sa Bugarskom, koji je sa prekidima trajao oko dvadeset godina. Kormisoš od Bugarske je harao do Anastazijevog zida, ali Konstantin ga je pobedio u jednoj bici. Tako je započela serija uspešnih pohoda protiv Bugara. Bugarski han Telec je tako 761. kao saveznike imao i deo Slovena. Konstantinove pobede, a posebno ona u bici kod Anhiala 763. izazvale su veliku nestabilnost u Bugarskoj.
Šest bugarskih vladara je izgubilo krunu zbog njihovih neuspeha u ratu sa Konstantinom. Sa tim ratom povezana je i jedna seoba slovenskih plemena, koji su pobegli preko Crnog mora i sa carevom dozvolom se naselili oko reke Artanasa u Maloj Aziji. Preselilo se oko 208.000 Slovena. Bugarski vladar Telerig je uspeo da konsolidira nekako prilike, ali zemlja je postradala nakon poraza, građanskog rata i odlaska velikog broja Slovena. Počeo je pregovore sa Brsjacima da bi ponovo kolonizovao Bugarsku.
Konstantin je umro 775.
Sistem sekundarnih glasnika
Sekundarni glasnici su molekuli koji prenose signale od receptora na ćelijskoj površini do ciljnih molekula unutar ćelije, u citoplazmi ili jezgru. Oni prenose signale hormona poput epinefrina (adrenalina) i faktora rasta, i izazivaju neki oblik promene aktivnosti ćelija. Oni u znatnoj meri pojačavaju snagu signala. Sekundarni glasnici su komponente kaskade prenosa signala.
Sekundarne glasnike je otkrio Erl Vilbur Saderland Mlađi. Za ovo otkriće mu je dodeljena Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu 1971. Suderland je zapazio da epinefrin stimuliše jetru da konvertuje glikogen u glukozu (šećer) u ćelijama jetre, i da epinefrin ne može neposredno da konvertuje glikogen u glukozu. On je ustanovio da epinefrin mora da podstakne sekundarnog glasnika, ciklični AMP, da bi jetra mogla da konvertuje glikogen u glukozu. Sistemi sekundarnih glasnika mogu da budi sintetisani i aktivirani dejstvom enzima, kao što su ciklaze koje sintetišu ciklične nukleotide, ili putem otvaranja jonskih kanala čime se omogućava unos jona metala, kao što je to slučaj kod Ca2+ signalizacija. Ti molekuli se vezuju za, i aktiviraju proteinske kinaze, jonske kanale, i druge proteine, čime se nastavlja signalna kaskada.
Tipovi sekundarnih glasnika
Postoje tri osnovna tipa sekundarnih glasnika:
Ovi intracelularni glasnici poseduju niz zajedničkih osobina:
Glicerofosfoinozitolna glicerofosfodiestaraza
Glicerofosfoinozitolna glicerofosfodiestaraza (, sn-glicero(3)fosfoinozitol glicerofosfohidrolaza, sn-glicero-3-fosfo-1-inozitol glicerofosfohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 1-(sn-glicero-3-fosfo)-1D-mio-inozitol glicerofosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
978 Aidamina
978 Aidamina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 78,73 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,949 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,440 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,236, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 21,650 stepeni, a orbitalni period iznosi 2085,968 dana (5,711 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,73 a geometrijski albedo 0,036.
Asteroid je otkriven 18. maja 1922. godine.
Donji Lađevac
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 85 stanovnika te 35 obiteljskih kućanstava.
Dallas County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 43.820, što je 2.545 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Masseria Grande, Lecce
Masseria Grande je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Leck
Lek je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.813 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Lek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 29,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.813 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 262 stanovnika/km².
Horizon City, Texas
Horizon City je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 16.735 stanovnika.
Grand Rivers, Kentucky
Grand Rivers je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Babilonski ustanak (626. pne.)
Babilonski ustanak godine 626. pne. je pokrenuo kaldejski velmoža i nominalni babilonski kralj Nabopolasar kako bi Babiloniju oslobodio asirske vlasti.
Babilonija je pod asirskom vlašću bila - s većim ili manjim prekidima - gotovo dva vijeka. Babilonski vladari, koji su nominalno priznavali asirsko gospodstvo, su često dizali ustanke koje su Asirci u pravilu okrutno gušili. Tako je godine 689. pne. asirski kralj Sanherib potpuno uništio Babilon i pobio njegovo stanovništvo. Njegov nasljednik Esarhadon ga je, pak, dao ponovno sagraditi, a na čelo grada i države je imenovan asirski princ Šamaš-šum-ukin. Godine 652. pne. se on pobunio protiv svog brata Asurbanipala, ali je i ta pobuna ugušena četiri godine kasnije.
Asurbanipal je relativni mir u Mezopotamiji održao tako što je za kralja imenovao domaćeg princa Kandalanua, ali i pohodima kojima je uništen Elam - država koja je tradicionalno podržavala pobunjenike. Međutim, svi su ti pohodi iscrpili asirsku državu, čije je slabljenje postalo očito čak u posljednjim godinama Asurbanipalove vlasti.
Nabopolasar je ustanak digao nedugo nakon Asurbanipalove smrti, odnosno u doba kada su njegovi nasljednici Ašur-etil-ilani i Sinšarkun bili upetljani u dinastijske sukobe. Istovremeno su sa sjevera Asiriju napadala medijska plemena.
Usprkos povoljnog trenutka, rat je bio dugotrajan. Nabopolasar ispočetka nije uspio osvojiti Nippur, glavno asirsko uporište u Babiloniji, ali je zato uspio poraziti asirsku vojsku koja je garnizonu došla u pomoć. Godine 624. pne. je asirska vojska nakratko uspjela povratiti izgubljene garnizone u južnoj Mezopotamiji, uključujući Uruk. Međutim, ti garnizoni su ubrzo pali. Godine 621. pne. Babilonci su uspjeli zauzeti i Nippur, čime je Babilonija konačno bila oslobođena od asirske vlasti.
Nabopolasar je rat nastavio, i od 616. pne., uz pomoć Medijaca, krenuo u osvajanje same Asirije. 614. pne. je uništen Ašur, a dvije godine kasnije i asirska prijestolnica Niniva. Posljednji ostaci asirske države su nestali s padom Harrana. Tako je zahvaljujući babilonskom ustanku na mjesto Asirskog došlo Neo-babilonsko Carstvo.
Bushton, Kansas
Bušton je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 279, što je 35 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Donji Nikšić
Donji Nikšić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 243 stanovnika te 73 obiteljskih kućanstava.
Holodomor
thumb|desno|250px|Obilježavanje Holodomora na ulicama [[Kijeva, 2006.]] Holodomor, poznat i kao Gladomor; (prema ukr.: Голодомор, голод (holod) – glad i морити (moryty) - umoriti; Holodomor (Gladomor) - pomor glađu) ; umjetno stvorena glad koja je obuhvatila stanovništvo sovjetske Ukrajine i susjednih kazačkih teritorija između 1932. i 1933. godine. Tijekom ovog razdoblja od gladi će umrijeti oko 4 miliona ljudi, a kada se tom broj doda i onaj u smanjenom broj rođenja sveukupni demografski gubitak će iznositi oko 10 miliona ljudi zbog čega će ova masovna glad često biti nazivana i genocidom. Kao razlog za ovu masovnu glad i milione umrlih se najčešće spominje prisilna kolektivizacija i industrijalizacija SSSR koja je provođena masovnim oduzimanjem žita od seljaka kako bi ono bilo prodano u inostranstvu za kupovinu industrijskih mašina. Određen broj političara i akademika unutar i izvan ukrajinskih granica navodi kao jedan od razloga za holodomor sovjetsko slamanje tadašnje ukrajinske želje za nezavisnošću.
Cistationinska b-sintaza
Cistationinska b-sintaza (, serinska sulfhidraza, beta-tionaza, metilcisteinska sintaza, cisteinska sintaza, serin sulfhidrilaza, L-serinska hidrolijaza (dodaje homocistein)) je enzim sa sistematskim imenom L-serin hidrolijaza (dodaje homocistein; formira L-cistationin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Holodomor
Po pitanju same definicije holodomora među historičarima ne postoji konsenzus da li se radi o genocidu ili ne. Među poznatim historičarima koji smatraju holodomor genocidom je i Raphael Lemkin, tvorac pojma genocid.
Cistationinska b-sintaza
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Holodomor
Do sada je dvadesetak država na čelu sa samom Ukrajinom parlamentarnom odlukom ili nekim drugim dekretom kvalificiralo holodomor kao genocid, a kao najodgovorniji za njega se navodi Josif Visarionovič Džugašvili – Staljin.
Razlozi izazivanja umjetne gladi
Glad je bila rezultat Staljinove politike prisilne kolektivizacije i općenito otpora prema ukrajinskom seljaštvu koje kao osnovica sovjetskog gospodarstva nije željelo prihvatiti novu ekonomsku politiku. Milijuni ljudi je umrlo od gladi, a najveći gubici su bili upravo u Ukrajini koja je bila najplodnije poljoprivredno područje Sovjetskog Saveza.
Glad je slomila seljake u njihovom ustrajnom neprihvaćanju novog modela kolektivizacije, a Ukrajina je nakon toga ostavljena u stanju političke, socijalne i psihološke traume.
Sovjetska kolektivizacija u praksi
Politika sveopće kolektivizacije koju je 1929. uveo Staljin ne bi li tako potpomogao financiranje industrijalizacije zemlje, imala je katastrofalan učinak za poljoprivredu. Unatoč tome, 1932. Staljin je za 44% podigao obaveznu kvotu ukrajinskog udjela u prinosu žita, što je značilo da ga neće biti dovoljno da bi se seljaci prehranili, jer po tadašnjem zakonu, žito iz kolhoza se nije smjelo dijeliti među seljacima sve dok se nije napunila državna kvota koju je naložila Vlada.
Tehtohrizin
Tehtohrizin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 268,264 Da.
Holodomor
Sovjetska kolektivizacija u praksi
thumb|desno|250px|Mrtvi ljudi na ulicama grada [[Harkova, 1933.]] Staljinova odluka i metode koje je koristio kako bi je izvršio, osudila je milijune seljaka na smrt glađu. Rukovodstvo Partije, uz pomoć regularnih snaga i postrojbi tajne policije, vodilo je nemilosrdan iscrpljujući rat protiv seljaka koji su odbijali predati žito. Čak je i bezvrijedno zrno žita nasilu bilo konfiscirano u seoskim domaćinstvima. Bilo koji muškarac, žena ili dijete kojeg su uhvatili kako uzima makar šaku žita s kolektivne farme, mogao je, a najčešće je i bio, na mjestu strijeljan ili preseljen nekamo na Daleki istok. One, koji nisu izgledali dovoljno izgladnjeno, sumnjičili su da skrivaju zalihe.
Seljake su zadržavali i sprječavali ih da se domognu grada putem posebnih «unutarnjih putovnica», koje su im zabranjivale da napuste svoje selo, a kamoli da krenu u grad. U gradovima gladi nije bilo jer je u jeku bila rusifikacija, i mnogi su gradovi na početku tridesetih godina već bili naseljeni ruskim stanovništvom. Upravo zbog ovakvih slučajeva, gdje su svi pogođeni prostori Sovjetskog Saveza bili uglavnom naseljeni Ukrajincima, Ukrajinska vlada ovaj čin je proglasila genocidom nad ukrajinskom nacijom.
Razmjeri zločina
Kada se danas govori o «Holodomoru» 1932. - 1933., misli se na period od travnja 1932. do studenog 1933. godine. Upravo je kroz tih 17 mjeseci, približno oko 500 dana, u Ukrajini umrlo na milijune ljudi. Vrhunac Holodomora je bio u proljeće 1933. U Ukrajini je tada od gladi umiralo 17-ero ljudi svake minute, 1000 svakog sata, a gotovo 25 tisuća svakog dana.
Najviše je ljudi umrlo na području tadašnje Kijevske i Harkovske oblasti. Zapravo je glad obuhvatila cijelu današnju središnju, južnu, sjevernu i istočnu Ukrajinu (današnja zapadna Ukrajina (Galicija) je bila pošteđena gladi jer se nije nalazila u Sovjetskoj Ukrajini, već je bila dio Poljske). Glad sličnih razmjera bila je prisutna i na Kubanu, sjevernom Kavkazu te područje uz donji tok rijeke Volge, gdje su također živjeli Ukrajinci. Ukratko, na svim pogođenim prostorima živjeli su u većini Ukrajinci kojima je je nakon ukidanja kmetstva sredinom 19. stoljeća dodijeljivana besplatna zemlja za obradu.
Stručnjaci navode razne brojke žrtava poginulih umjetno izazvanom glađu što je rezultat namjerne politizacije cijelog slučaja ili pak nedostatka povijesnih izvora odnosno dokaza. U javnosti realan broj žrtava se prikazuje u rasponu od 3 pa sve do 10 milijuna ljudi. Otvoreni ukrajinski sovjetski arhivi potvrdili su da je na prostoru Sovjetske Ukrajine izravno od gladi stradalo najmanje 4 milijuna ljudi, dok se broj stradaih u ostalim bivšim sovjetskim republikama i dalje vodi kao neslužben. Ipak u brojku od 4 milijuna žrtava nisu uključene žrtve umrle u posljedicama nastalim nakon gladi.
Popis sovjetskog stanovništva
thumb|desno|250px|Ruski i ukrajinski predsjednik pred spomenikom Holodomora, Kijev, 2010. Pet godina nakon masovnog izgladnjivanja, Sovjetski Savez je 1937. izvršio prvi popis stanovništva sovjetske Ukrajine koji prikazuje izrazito smanjen broj stanovnika. Rezultati tog popisa nisu objavljeni, a dvije godine kasnije 1939. ponovno se obavlja popis stanovništva koji, unatoč ponavljanju, predočava da je u Ukrajini broj stanovnika izrazito smanjen.
Na konačan broj stanovnika u Ukrajini 1939. utjecali su i novi valovi ruskih doseljenika koji su u sklopu sovjetske politike organizirano naseljavali Ukrajinu u više navrata između 1937. i 1939. godine. Usporedbom dvaju objavljenih službenih popisa sovjetskog stanovništva iz 1926. i 1939. godine, ustanovljeno je da se broj stanovnika u Ukrajini smanjio za 3,084 milijuna, a pad prirodnog prirasta iznosio je -9,9 posto. U Rusiji i Bjelorusiji, primjerice, dobiveni su bitno drugačiji rezultati, zabilježen je prirast stanovništva od +28,0 i +11,2 posto. Službeni rezultati popisa 1926. iznosili su: SSSR 147,028 milijuna stanovnika, od toga: Rusija 77,791, Ukrajina 31,195, Bjelorusija 4,739. Rezultati popisa iz 1939. iznosili su: SSSR 170,557 stanovnika, od toga: Rusija 99,591, Ukrajina 28,111, Bjelorusija 5,275.
Prema ovim podacima, ukrajinska populacija tada je smanjena za oko 25 posto, što je do danas ostavilo posljedice na demografsku, etničku i kulturološku sliku naknadno rusificirane istočne Ukrajine.
Političke osude
Američki Kongres je 1988. godine službeno priznao «Holodomor» 1932./1933. genocidom nad ukrajinskim narodom i time započeo relevantna priznanja najviših međunarodnih institucija i organizacija. Godinu dana kasnije to će učiniti i Međunarodna komisija pravnika. Sveukupno do sada 25 parlamenata i vlada svijeta je ocjenilo kako je Holodomor bio genocid. Pitanje priznavanja Holodomora kao zločina protiv čovječnosti bila je i jedna od tema 58. zasjedanja Opće skupštine Ujedinjenih Naroda.
Dana 15. svibnja 2003. godine, Verhovna Rada Ukrajine (ime ukrajinskog parlamenta) u službenom obraćanju narodu, priznala je Holodomor 1932./1933. genocidom i zločinom protiv čovječnosti, nakon čega su uslijedila detaljna istraživanja i otvaranje sovjetskih arhiva u Ukrajini koji bi mogli službeno posvjedočiti o razmjeru i konačnim posljedicama sustavnog sovjetsko-komunističkog zločina.
Pitanje genocida
thumb|desno|250px|Umjetnički plakat u spomen na žrtve Holodomora 1932/1933, autor: Leonid Denisenko Po drugi puta, Ukrajinska država službeno je 2006. proglasila Holodomor 1932./1933. genocidom sovjetsko-komunističkog režima nad ukrajinskom nacijom. Tim stajalištima u prvom redu se i dalje odupire službena Moskva koja je duže vrijeme tvrdila da je masovna glad u sklopu prirodnih nepogoda zahvatila i južnu Sovjetsku Rusiju (posebno Kuban tada naseljen isključivo Ukrajincima) te zapadni Kazahstan. Ukrajinski stručnjaci opovrgavaju tu tvrdnju time što objašnjavaju da su te prostore južne Rusije i zapadnog Kazahstana također masovno naselili ukrajinski seljaci u vrijeme Ruskog Carstva nakon što je ukinuto kmetstvo i prilikom čega se dodijeljivala besplatna zemlja za obradu. U Rusiji i Kazahstanu danas i dalje živi preko 5 milijuna Ukrajinaca upravo na tim prostorima prethodno pogođenim Holodomorom. S druge strane, postoji bojazan vlasti u Moskvi (Rusije kao sljednice Sovjetskog Saveza) da bi Ukrajina mogla zatražiti golemu odštetu za zločine počinjene u vrijeme Holodomora.
Službena Ukrajina je objasnila da su ukrajinski seljaci činili u cijelom Sovjetskom Savezu 80 posto populacije čime je organizirana glad među ukrajinskim seljacima, u korist industrijalizacije i sloma seljačkog otpora prema Moskvi, predstavljala smišljeni čin potpunog egzodusa Ukrajinaca kao naroda. Ukrajinski stručnjaci navode da su postojala ukupno tri masovna izgladnjivanja odnosno Holodomora, godina: 1921./1922., 1932./1933. i posljednji nakon Drugog svjetskog rata godina 1946./1947., za koja je direktno odgovorna sovjetsko-komunistička vlast u Moskvi. Vrhovni sud Ukrajine 2009. pročitao je osudu sovjetsko-komunističkog zločina prilikom čega je potvrđeno da se radi o najmanje 4 milijuna žrtava čiji identitet se može potvrditi, ali isključivo na prostoru Sovjetske Ukrajine. Stručnjaci i povjesničari tek pretpostavljaju da je ukupan broj izgladnjelih Ukrajinaca u cijelom Sovjetskom Savezu prešao brojku od 8 milijuna žrtava. Dio ukrajinskih povjesničara spominje i broj žrtava od 10 milijuna ljudi.
Stupanjem Viktora Janukoviča na predsjedničku funkciju u Ukrajini početkom 2010. godine, tvrdnje da je riječ o genocidu opovrgnute su u dogovoru s predsjednikom Rusije Dmitrijem Medvjedevom. Donesen je zaključak da je tek riječ o zločinu i tragediji ukrajinskog naroda na što je ukrajinska stručna javnost neugodno reagirala i osudila predsjednika Viktora Janukoviča za politizaciju cijelog slučaja. Istom prilikom predsjednik Dmitrij Medvjedev položio je vjenac žrtvama Holodomora u Ukrajini. Danas je priznanje istog zločina kao genocida i dalje predmet polemike s obzirom da to nisu priznale sve ključne države u svjetskom poretku. Utemeljitelj definicije genocida Raphael Lemkin, Holodomor je definirao »klasničnim genocidom«, što je jedan od ključnih povoda među stručnjacima koji se slažu da je riječ o genocidu bez obzira kako se prezentira u javnim političkim istupima.
Talmudski aramejski jezik
Talmudski aramejski jezik (aramejski talmudski, Babilonski talmudski aramejski, židovski babilonski aramejski; ISO 639-3: tmr), semitski jezik koji se nekad govorio na području današnjeg Iraka, a nestao je u 11. ili 12. stoljeću.
Retratti, Padova
Retratti je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Talmudski aramejski jezik
Na njemu je napisan talmud (תַּלְמוּד; talmūd), sveta židovska knjiga. Koriste ga i danas u svojim raznim običajima najortodoksniji Židovi.
Retratti, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Pad Asura
Pad Asura se zbio nakon što je nekadašnja prijestolnica Neo-asirskog Carstva bila osvojena od strane medijsko-babilonskog saveza. Uslijedilo je potpuno i pustošenje razaranje grada od kojeg se on neće nikada oporaviti.
Glavnina asirske vojske je bila raspoređena u Ninivi i nije mogla pomoći braniteljima Asura. Medijske i babilonske snage su na kraju uspjele prodrijeti kroz gradske zidine te počinile masakr, o čemu svjedoči veliki broj kostiju pronađen u ruševinama grada. Historičari još dvoje da li je grad pao 614. pne. ili 612. pne. zajedno s Ninivom.
Combefa
Kombefa je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 125 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 330 m, a minimalnoj 213 m).
979 Ilsewa
979 Ilsewa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 36,82 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,585 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,736 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,134, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 10,097 stepeni, a orbitalni period iznosi 2052,346 dana (5,619 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,80 a geometrijski albedo 0,156.
Asteroid je otkriven 29. juna 1922. godine.
Ra
thumb|290px|Ra na Sunčanoj barci plovi nebom Ra (Re ili Ri, pa i Fra) je egipatski bog Sunca s glavom orla. Ime mu znači "Sunce". On je glavni bog mita Eneada.
Stvaranje svemira
thumb|left|190 px|Ra i Amon Raov je grad bio Heliopolis. Tamo je Ra nastao kao prvi bog iz oceana Nuna. Prema drugima, to je bio Atum, jedan Raov oblik koji ga predstavlja na zalasku. Kepri ga predstavlja na izlasku. Govorilo se da je Ra svemoguć i stvoritelj svijeta, ali su neki tvrdili da je Gebov sin. Iz Raovog oka je nastala lijepa Hator, a druge su mu kćeri Bastet, Sekhmet, Ma'at. Ra je ispljunuo Tefnut i Šua.
Uloga
Svakog dana Ra putuje nebom u barci. Po noći putuje podzemljem. Dok je tamo, napada ga golema kobra Apop, ali ju svladava Set. Zmija nikad nije do kraja uništena. Ujutro, Ra izlazi iz podzemlja, a rađa ga božica-nebo - Nut. U Novom kraljevstvu nastaje Amon-Ra. To će štovanje prekinuti faraon Amenofis IV. uvodeći promjene u religiji zbog Atona, Sunčevog diska. Na mnogim grobnicama je opisano noćno putovanje Ra, jer su neki mislili da Ra ne putuje podzemljem, već kroz tijelo Nut, koja ga svako jutro rađa. Taj je prikaz nađen u Denderi. Ra je povezan s Horusom u Ra-Harakhtea. Ra se u umjetnosti obično prikazivao kao čovjek, sa faraonskom krunom na orlovoj glavi, nad kojom je često svijetlilo Sunce. Ptica Bennu je Raova "ba", duša.
Ra i Izida
Ra je jednog dana šetao vrtom. Izida, njegova praunuka, je željela doznati njegovo tajno ime. Kad je Ra zaspao, Izida je od njegove sline i malo zemlje stvorila opasnu zmiju. Ona je ugrizla Ra koji je pozvao u pomoć bogove. Jedino je Izida imala rješenje - ali je zatražila od Ra tajno ime. Ra otjera druge bogove, pa pozove Izidu i reče joj svoje tajno ime. Ona tada ima istu moć kao i Ra. Ozdravila ga je uz pomoć napitka.
DeKalb County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 71.109, što je 6.657 (10,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cecchini, Pordenone
Cecchini je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Hulaulá jezik
Hulaulá jezik (’aramit, galiglu, hula hula, jabali, judeo-aramaic, kurdit, lishana axni, lishana noshan; ISO 639-3: huy), istočnoaramejski jezik koji se izvorno govorio na području današnjeg iranskog Kurdistana i susjednih predjela Iraka. Danas ga govori nešto preko 10,000 ljudi, od čega 10,000 (1999 H. Mutzafi) u Izraelu, a ostali u Iranu i SAD-u.
Postoji nekoliko dijalekata nazvanih po lokalitetima: saqiz, kerend, sanandaj i suleimaniya. Mnogi giovornici služe se i hebrejskim [heb], a starije osobe i kurdskim.
Donji Jalšovec
Donji Jalšovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija.
Delanson, New York
Delanson je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Donji Jalšovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 84 stanovnika te 29 obiteljskih kućanstava.