cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donja Lomnica
Zemljopis
Donja Lomnica je prigradsko naselje u neposrednoj blizini grada Zagreba, kraj Velike Gorice, a smješteno je u Zagrebačkoj županiji. dakle u sjeverozapadnoj Hrvatskoj Donja Lomnica se nalazi 15 km južno od Zagreba uz Autocesta A11. Zagreb-Sisak. Reljef Donje Lomnice je nizinski s prosječnom visinom od 106 m. Nedaleko sela nalazi se potok Lomnica u koji se ulijeva potok Lipnica.Svrstava se u najveća i najmnogoljudnija turopoljska naselja. Administrativno pripada Velikoj Gorici. Naselje je vrlo dobro povezano sa Zagrebom i Velikom Goricom (autobusom). Automobilom stigne se do Zagreba za 20 minuta a u Veliku Goricu 5 minuta. Naselje je okruženo Mjesnim zajednicama: Gornja Lomnica, Gradići, Gudci, Hrašće Turopoljsko, Lukavec (Velika Gorica), Petrovina Turopoljska, Šiljakovina, Velika Mlaka i grad Velika Gorica.
Stanovništvo
Donu Lomnicu prema popisu stanovništva iz 2001. godine nastanjuje 1.665 stanovnika. Stanovništvo se sastoji od 99% Hrvatskog puka rimokatoličke vjeroispovjedi.
Uprava
Mjesni odbor sa statutom jedinice lokalne samouprave sa 9 članova sa mandatom na 4 godine. Predsjednik Željko Deverić (HDZ).
Stari vijek
U antičko doba na ovim prostorima živjelo je ilirsko pleme Japodi, a 119.g. prije Krista dolazi keltsko pleme Skordisci dok su 39. prije Krista došli Rimljani. U 4. stoljeću prije Krista na područje Donje Lomnice dolaze Kelti ili Gali.
Ti Praturopoljci i Pralomničani su donijeli su sa sobom i svoju kulturnu predaju, a neka se od njih održala do dana današnjeg (Jurjevo, nekad se slavilo u čast slavenskog Boga Jarila, fašnik, dok se u nekim lomničkim pjesama nalaze arhaične slavenske riječi.
Srednji vijek
Godine 1279. prvi puta spominje se selo Lomnica, a Lomničani kao plemeniti Jobagioni (job=dobar, bagio=krevet) što na mađarskom znači bolji stalež, kako je u toj ispravi naziv Donjolomničana od čuvara grada Zagreba, ispravljen u plemiće zagrebačkog polja (Turopoljci), možemo naslućivati, da su Donjolomničani doista nekoć obavljali časnu službu čuvara grada Zagreba, pod koji je prvobitno spadalo gotovo cijelo Turopolje.
Te godine živjeli su u Donjoj Lomnici, Pavao i Daslav sinovi Oporovi, Pavao, Blaž, i Marko sinovi Vida, Stjepan sin Vukonje, a po svoj prilici bili su Lomničani i Tvrtko sin Radovanov, Veliša sin Petrov, Izak sin Dešin, Toljaš sin Radučev, Jakob sin Vukoslavov, Čur sin Prvošev, Obrad sin Nezda, Vukša sin Supislavov i Vahčić sin Martinov. Te iste godine 4. srpnja, Pavao Oporov prodao je svoje posjede u Kostanjevcu Pavlu Vidovom, a Topolovac Stjepanu sinu Vukonje, prodaja je izvršena u kancelariji zagrebačkog kaptola (original pismo pronašao je Emilij Laszowski u sudačkoj škrinji).
Promet
Lomnica je povezana cestovnim, željezničkim i zračnim putevima. Prema zapadu cestom je povezana sa Zagrebom jugom prema Vukomeričkim Goricama sjeveru prema Velikoj Mlaci a istoku prema Velikoj Gorici. U blizini nalazi se željeznička postaja kao i zračna luka Pleso.
Obrazovanje
Osnovna škola Nikola Hribar danas djeluje kao četverogodišnja, dok viši razredi odlaze školskim autobusom u Veliku Goricu. Škola je sagradio 1900. godine čovjek po kome danas nosi ime.
Donja Lomnica danas
Nekadašja Donja Lomnica otišla je u nepovrat, zadružnih hiža nema više, tek je ostalo manji dio drvenih kuća. Sve se modernizirano a poljoprivreda gotovo napuštena i svi se okreću urbanom životu. Danas Donja Lomnica ima 1.667 stanovnika.
Libertarijanizam
Kritika libertarijanizma
Neki kritičari vide libertarijanski pogled na imovinska prava kao pretnju životnoj okolini pre nego lek. Oni takođe tvrde da je životnu sredinu, poput recimo lepote pejzaža, izuzetno teško monetarno vrednovati.
Hickman, Kentucky
Hikman je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Libertarijanizam
Kritika libertarijanizma
Neki dalje tvrde da bi libertarijanizam omogućio ropstvo preko imovinskog prava vlasništva nad samim sobom, odbacivanja zakona o radu, preko ugovornih sporazuma o radu, neposredne prodaje budućih prava na rad, i/ili kao kaznu za osobu sa neisplaćenim dugovima čineći ga gazdinskim robom. Čak i unutar libertarijanskih tabora se vode rasprave o libertarijanskom opravdanju ugovornog ropstva  i gazdinskog rada. Novi libertarijanski odgovor jeste da sopstveno telo, kao što je Tomas Džeferson govorio o pojmovima, nije predmet vlasništva, tako da je ropstvo uistinu protivzakonito, kao i lažni zatvor. Ovaj pogled je naporedan davnašnjem načelu precedentnog prava da su prava neotuđiva, koje naravno ne bi moglo biti zadovoljeno ako bi se ona smatrala ličnom imovinom (u pravnom smislu) i robom kojom se može trgovati; mada ovaj pogled nije deo bilo koje zvanične libertarijanske platforme, i pitanje dobrovoljnog služenja ostaje predmet rasprave unutar libertarijanskih redova. Međutim, libertarijanci su oduvek tvrdili da su granice pojedinačne slobode dosegnute onda kada te slobode ometaju pravo drugog na iste. Prema tome, vlasništvo nad imovinom se ne bi protezalo do vlasništva nad robovima, jer bi to bio jasan primer nečijih prava (na imovinu) koja ometaju prava drugoga.
Hickman, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.395, što je 165 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gornja Lomnica
Gornja Lomnica je naseljeno mjesto u Turopolju u Zagrebačkoj županiji. Administrativno pripada gradu Velikoj Gorici. Donja Lomnica je jedno od manjih turopoljskih naselja. Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine naselje broji 534 stanovnika, a proteže se na 2,49 kvadratna kilometra. Gustoća naseljenosti iznosi 214,46 stanovnika po kilometru kvadratnom. Gornja Lomnica ima 146 domaćinstava.
Teški meromiozin
Teški meromiozin (HMM ) je veći od dva fragmenta, koji nastaju od mišićnog proteina miozina II nakon nepotupine proteolize tripsinom ili himotripsinom. HMM se koristi za određivanje polarnosti aktinskih filamenata.
Matematički model
Matematički model podrazumeva formalno matematički zapis ponašanja i/ili osobina posmatranog fizičkog sistema. Ukoliko je poznat matematički model, znači da u potpunosti poznajemo ponašanje i osobine fizičkog sistema. Često je nemoguće izraditi apsolutno tačan matematički model, tako da se često pristupa određenim aproksimacijama i zanemarivanjima malo uticajnih osobina ili uticaja.
Coalton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 479, što je 66 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chanteuges
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 403 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 537 metara (maksimalnoj 894 m, a minimalnoj 493 m).
Tabula rasa
Tabula rasa у извесним педагошким и психолошким теоријама приступа развоју личности ставом по којем се човек рађа потпуно „празан“, па се све што поседује стиче искључиво искуством и васпитањем, односно социјализацијом.
Rob Stewart
Robert Tomas Stjuart (engl. Robert Thomas Stewart, rođen 23. jula 1961, Toronto, Ontario) je kanadski glumac poznat po ulozi Nika Slotera (Nick Slaughter) u seriji Tropska vrelina. Pojavljivao se kao gostujući glumac u mnogim televizijskim ulogama. Igrao je neke od glavnih uloga u TV serijama Amazon iz 1999. i Painkiller Jane iz 2007.
Biografija
Rob Stjuart je kao dečak voleo da igra hokej i sanjao da postane profesionalni igrač. Međutim, kada je imao 17 godina teško se povredio igrajući hokej, usled čega je izgubio bubreg, što je označilo kraj njegovog sna da se profesionalno bavi hokejom. Zbog ove povrede propustio je brojne ponude za sportske stipendije.
Dok je studirao latinski i engleski na Univerzitetu Vaterlo (University of Waterloo) svirao je gitaru, pisao pesme i pevao u lokalnom restoranu. Tokom leta, radio je kao kaskader u zabavnom parku Canada's Wonderland. U to vreme otkrio je svoju ljubav ka pisanju. Dok je težio ka tome da postane pisac, Stjuart je promenio nekoliko poslova — radio je kao barmen, kauboj i tehnički službenik. Sa svojim rođakom ubrzo počinje ortački rad na pisanju, a nakon toga i filmsku karijeru kao scenarista, režiser i glumac u tri TV drame: Come Spy With Me, Where There's A Will i Mark Of The Beast. Zatim se pojavljivao kao gost u raznim TV serijama, na primer Mount Royal i Hot Shots. Imao je i glavnu ulogu u pilot epizodi serije Soulsearching Mystery Face
Pelargonidin
Pelargonidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 271,245 Da.
Rob Stewart
Tropska vrelina
Stjuart je postao međunarodno poznat po ulozi Nika Slotera u seriji Tropska vrelina. Napisao je scenario za nekoliko epizoda serije, od kojih neke u saradnji sa Džejmsom Gordonom (James Gordon). Takođe, režirao je nekoliko epizoda.
Stjuart kaže da je serija bila loša, ali da su se svi dobro zabavljali snimajući je. Nakon što se snimanje serije završilo, Stjuart je glumio u velikom broju nezavisnih filmova, pojavljivao se kao gost u TV serijama i nastavio da piše i režira. Oženio se devojkom koju je upoznao na snimanju Tropske vreline i sa njom 1996. dobio sina.
„Slotera Nika za predsednika“
Serija Tropska vrelina bila je više puta prikazivana u Srbiji tokom 1990-ih. Lik Nika Slotera, glavnog junaka koga igra Stjuart, korišćen je u sloganima „Slotera Nika za predsednika” <sup id="inlineaa" class="reference">[a] i „Svakoj majci treba da je dika, koja ima sina k'o Slotera Nika” tokom Studentskog protesta u Srbiji 1996/97, a pojavio se i u stripu koji je besplatno deljen učesnicima demonstracija. Postojao je i čuveni grafit „Sloteru Niče, Žarkovo ti kliče” koji je bio inspiracija grupi Atheist Rap za pesmu Slaughteru Nietzsche, u kojoj se pominju stihovi „Sloteru Niče, Srbija ti kliče”. U Beogradu je čak bila registrovana i grupa građana pod imenom Nika Slotera.
Stjuart dugi niz godina nije znao ništa o tome. Za svoju Slavu u Srbiji saznao je tek kada mu je sin pokazao članak na Vikipediji. Na sajtu Facebook naišao je na profil izvesnog Ivana Jovanovića koji je uz svoje ime postavio parolu „Nika Slotera za predsednika”. Stjuart je u šali je ostavio komentar: „Hej, ako želite da budem vaš predsednik trebalo je samo da me pitate”, mislivši da će ostati na tome. Jovanović mu je međutim objasnio koliko je serija bila popularna u Srbiji i poslao mu prevod pesme Slaughteru Nietzsche. Stjuart je prosledio poruku nekolicini bliskih prijatelja, nakon čega su u roku od nekoliko minuta odlučili da dođu u Srbiju i snime dokumentarni film. Preko istog sajta je 9. marta 2009. kontaktirao Srđu Popovića, bivšeg ministra ekologije i jednog od osnivača pokreta Otpor!. Predstavio mu se i objasnio kako je nedavno saznao za svoju popularnost u Srbiji. Napisao mu je da bi želeo da dođe u Srbiju početkom juna kako bi snimio dokumentarac o tom fenomenu, i da bi hteo da sa njim napravi intervju. U međuvremenu, Stjuart je stupio u kontakt sa grupom Atheist Rap. Dogovoreno je da kao specijalni gost nastupi na njihovom slavljeničkom koncertu povodom dvadeset godina postojanja.
Stjuart u Srbiji 2009.
Stjuart je 3. juna 2009. stigao u Srbiju u pratnji svoje sestre i agenta, gde su ga na aerodromu Nikola Tesla okupljeni obožavaoci i novinari dočekali ovacijama. Njegov dolazak izazvao je svojevrsnu „sloteromaniju“. Neki od fanova u havajskim košuljama doneli su mu da im se potpiše na ručno izrađene DVD omote, a desetak studenata donelo je indekse da im „Sloter overi semestar”. Na konferenciji za novinare u Medija Centru, desetine fotoreportera utrkivalo se u uzimanju izjava i razmenjivalo foto-aparate da bi se slikali sa „Nikom“. Na ulici su ga zaustavljali prolaznici (uključujući i policajce) kako bi se slikali s njim. Rob Stjuart je bio potpuno šokiran ovim dočekom, i u šali govorio da se oseća kao junak Trumanovog šoua u kome cela država glumi za njega.
Stjuart je pod imenom Nik Sloter najavljen kao specijalni gost dvodnevnog To Be Punk. festivala. Druge večeri se na gitari priključio grupi Atheist Rap tokom sviranja pesme Slaughteru Nietzsche, pred 1.500 fanova. Prethodno je kamerom snimao ljude u masi za svoj dokumentarac, fotografisao se i razgovarao sa okupljenim posetiocima.
Stjuart je 7. juna 2009. otišao u Žarkovo da poseti mesto gde je nastao legendarni grafit, koji je u međuvremenu ponovo napisan. Nakon što se potpisao pored grafita, prišao mu je stariji čovek koji mu je u ime Udruženja građana Žarkova uručio povelju počasnog građanina ovog naselja.
Dokumentarni film
Stjuarta od dolaska na aerodrom kamere prate na svakom koraku, „snimajući svaki njegov korak i svaki razgovor“. Dokumentarni film će se prema najavama zvati „Slotera Nika za predsednika“, a najavni trejler biće prikazan na festivalu Roma Fiction Fest u Rimu između 6. i 10. juna 2009.
Napomene
<div class="references-small" style="-webkit-column-width:70em; -moz-column-width:70em; column-width:70em;"> <ol class="references" style="list-style-type:lower-alpha;"> ^ Mediji ovaj slogan ponekad prenose i kao nerimovano Nika Slotera za predsednika. </ol>
Gornje Podotočje
Gornje Podotočje je naseljeno mjesto koje administrativno pripada gradu Velikoj Gorici. Nalazi se u Zagrebačkoj županiji, točnije u Turopolju, na županijskoj cesti Vukovina-Gornje Podotočje–Kuče. Stanovništvo se bavi poljodjelstvom, stočarstvom, trgovinom i obrtima. Do 1880. godine Gornje Podotočje se zvalo samo Podotočje. U mjestu djeluje Udruga volim Podotočje, koja okuplja mještane u nekoliko klubova ili sekcija (Paintball klub, Stolnoteniski klub, Aerobic klub, Dječja sekcija, klub mladih). Gornje Podotočje pripada župi Pohoda Blažene Djevice Marije u Vukovini.
CCF
__NOTC__ Termin CCF ima više značenja.
Taylor, Arizona
Taylor je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.112 stanovnika.
Dalbavancin
Dalbavancin je organsko jedinjenje, koje sadrži 88 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1816,692 Da.
Nagrada Saturn za najbolju sporednu glumicu
Slijedi lista dobitnika nagrade Saturn za najbolju sporednu glumicu:
Cerfontaine
Serfonten je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Nor Pa de Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 526, a gustina naseljenosti je iznosila 136 stanovnika/km².
Tellico Village, Tennessee
Teliko Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.791.
Civitella Casanova, Pescara
Civitella Casanova je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
Parola
Parola u političkom životu predstavlja sažeto izražen politički stav, cilj ili zahtev nekog pokreta, grupe, partije.
Upotreba parola se naročito razvila u organizovanoj borbi radničke klase i radničkog pokreta. U tom pogledu parola je pogodno oruđe za mobilizaciju masa i populariizaciju politike i programa jednog pokreta.
Neke od značajnijih parola su: „Proleteri svih zemalja, ujedinite se!“, „Hleb, mir i sloboda“, „Bratstvo i jedinstvo“, „Smrt fašizmu - sloboda narodu“.
Euzebije iz Minda
Euzebije iz Minda (gr. Εὐσέβιος; fl. 4. vijek), starogrčki istaknuti novoplatonistički filozof.
Život
Bio je savremenik Eunapijev, koji ga spominje i svrstava u tzv. zlatni lanac novoplatoničara. Uglavnom je se posvetio logici i usudio se kritizirati magijsku i teurgijsku stranu doktrine. Time je razbjesnio kasnijeg cara Julijana, koji je preferirao misticizam Maksima i Krizantija.
Bio je iz Minda (Μύνδος) u Kariji, na jugozapadnoj obali Male Azije, gdje danas postoji selo Gümüşlük. Skoro ništa je poznato o njegovom podrijetlu ili djetinjstvu. Obrazovan je u Pergamu kod cijenjenog neoplatonističkog filozofa Edesija, koji je bio učenik slavnog neoplatoničara Jambliha i otvorio je svoju školu nakon njegove smrti. U tom miljeu su odrasli Euzebije, Krizantije, Maksim i Prisk.
U Stobejevim Propovedima (Ἀνθολόγιον) se nalazi znatan broj etičkih fragmenata koje neki pripisuju ovom Euzebiju, dok ima i takvih koji za autora uzimaju stoičara istoga imena.
PCI
__NOTC__ Termin PCI ima više značenja.
BPH
__NOTC__ Termin BPH ima više značenja.
Vado Amaseno, Frosinone
Vado Amaseno je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Niederstotzingen
Niderstocingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Hajdenhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.728 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8135027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajdenhajm Niderstocingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajdenhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 473 metra. Površina opštine iznosi 29,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.728 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Teec Nos Pos, Arizona
Teec Nos Pos je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 730 stanovnika.
Hickory Hill, Kentucky
Hikori Hil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 114, što je 30 (-20,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
GIPC3
GIPC1 (GIPC familija koja sadrži PDZ domen, član 3) je protein koji je kod ljudi kodiran GIPC3 genom. GIPC3 je član GIPC genske familije, koja takođe obuhvata GIPC1 i GIPC2. GIPC3 protein sadrži centralno locirani PDZ domen, sa obe strane koga su GIPC-homologni domeni.
Funkcija
GIPC3 učestvuje u prijemu i propagaciji akustičkog signala u ćelijama dlake sisarske cochlea.
Gradići
Gradići su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Naselje administrativno pripada Velikoj Gorici. Jedno je od najnaseljenijih mjesta u Turopolju. Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje ima 1860 stanovnika na površini od 1,90 kvadratna kilometra. Gustoća naseljenosti iznosi visokih 979 stanovnika po kilometru kvadratnom. Gradići imaju 468 domaćinstava. U mjestu djeluju DVD Gradići, KUD Gradići, NK Gradići te brojne druge udruge... DVD Gradići osnovano je 1943 godine te do danas nije prestajalo s radom, drustvo broji 100-tinjak vatrogasaca od cega 30-ak operativnih vatrogasaca. Sami su si priskrbili vozila te se ujedno sami i opremaju. 2013 godine drustvo je obiljezilo 70 godina rada i postojanja, od znacajnih dogadaja su svakako intervencije tijekom poplava 2010 godine kada je drustvo sudjelovalo na obrani mjesta velikogorićkog kraja od poplave, a kasnije i u spasavanju istih sto se nazalost pocelo dogadati svaku godinu.
Pelotin
Pelotin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 237,295 Da.
Blandford, Massachusetts
Blandford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 393.
Case Parancola, Padova
Case Parancola je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Samoborček
mini|300px|Srebrna strijela oko 1970. godine mini|300px|Spomenik Samoborčeku u Samoboru Samoborček je naziv za vlak, odnosno uskotračnu željeznicu koja je spajala Zagreb sa Samoborom od 1901. do 1979. Željeznica je predana u javni promet 16. siječnja 1901. i taj dan se smatra njezinim rođendanom. Samoborček je prometovao jednokolosječnom prugom širine 760 mm. Pruga je bila dugačka 19 km. Početkom 1950-ih godina pruga je bila produžena do Bregane, za potrebe tada novoosnovane tvornice "Vladimir Bakarić" u Bregani. Produženje trase do Bregane izvedeno je s nedostacima, što se odrazilo na poslovanje poduzeća "Gradske željeznice u Zagrebu", osnovanog 1950. godine odlukom Narodnog odbora grada Zagreba. Inače, Gradska željeznica bila je jedina željeznica u tadašnjoj Jugoslaviji koja je poslovala po samostalnom računu (odnosno nije poslovala u sastavu Jugoslavenskih državnih željeznica).
Case Parancola, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Arrancy-sur-Crusne
Aransi sir Krin je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Samoborček
Samoborček je posljednji put vozio na Staru godinu, 31. prosinca 1979.
Arrancy-sur-Crusne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 322 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 288 metara (maksimalnoj 309 m, a minimalnoj 216 m).
Samoborček
Vučna sredstva
Do 1950-ih godina Samoborček su vukle parne lokomotive, prosječnom brzinom 15 do 20 km/h. Vicinalna željeznica Zagreb - Samobor d.d., kako se u početku zvalo poduzeće koje je upravljalo ovom željeznicom, nabavljalo je uvijek rabljene lokomotive ili ih je uzimalo u zakup. Najviše je bilo devet lokomotiva, a radilo se o malim i laganim lokomotivama za ravničarske pruge koje nisu zahtjevale jače tračnice.
Parne lokomotive
thumb|300px|Parna lokomotiva br. 7, tender i željeznička kola AD-14 u [[Tehnički muzej u Zagrebu|Tehničkom muzeju u Zagrebu]]
Stajališta
mini|250px|Početni kolodvor Samoborčeka u [[Zagrebu, u ulici Božidara Adžije. Danas su u njemu ugostiteljski lokali. Vidljivi su ostaci betonskih odbojnika na krajevima perona]] mini|250px|Kolodvorska zgrada i plato na kojem se nalazio kolodvor u [[Samoboru 2008. godine]]
Planovi
Hrvatske željeznice imaju u planu izgraditi prugu od Podsuseda (priključak na prugu Savski Marof-Zaprešić-Zagreb) do Samobora.
Zanimljivosti
Dio radnje hrvatskog filma Kreše Golika Tko pjeva zlo ne misli odvija se u Samoborčeku.
Mungosi
Mungosi (harpestidae) su porodica iz skupine mačkolikih životinja. Oni se dijele na dvije potporodice koje se mogu dobro međusobno razlikovati. Jedna su Madagaskarski a druga Pravi (afroazijski) mungosi. Posljednja skupina je raširena gotovo isključivo u Africi sa samo jednom vrstom u [[Južna Azija|južnoj Aziji] mixa zutokljunac
Jedna od bolje proučenih vrsta iz ove porodice su surikati (Suricata suricatta). Postojbina im je u Južnoj Africi, u polupustinjskim predjelima. Domoroci ih nazivaju "čovječuljcima". Žive u podzemnim staništima, u većim skupinama.
Imaju vrlo dobro organiziran "socijalni život". Kako se hrane pretežno kukcima, a često i raznim vrstama crvića koje iskapaju iz zemlje, u potrazi za hranom provode velik dio vremena sa njuškicama priljubljenim uz zemlju, izloženi su svojim najopasnijim neprijateljima, grabežljivcima iz zraka. Stoga je neprekidno jedan surikat "na straži". Sjedi na vrhu obližnjeg polusuhog grma, ili stabla, promatrajući nebo nad prostorom gdje članovi obitelji traže hranu. Ako se na obzoru pojavi krilati neprijatelj, on diže uzbunu i svi istog trena kreću prema najbližem zaklonu. Pri tome je važno spomenuti, da žive u vrlo toplom podneblju, i da životinji na straži nije lako sjediti potpuno izložen suncu. Stoga se na mjestu stražara redovno smjenjuju.
Isto tako, ako se u blizini pojavi zmija, na javljanje prvog koji ju opazi, okuplja se cijela grupa i udruženim snagama, napadajući ju sa svih strana, obično ju, bez obzira na veličinu, uspijevaju otjerati. Mungosi nisu imuni na zmijski otrov, ali su vrlo otporni na njega, i u slučaju ugriza, obično prežive, osim ako je riječ o vrlo mladoj otrovnoj zmiji.
Dok su mladunci još vrlo mladi i sišu pa ne idu s odraslima kad se družina raziđe u potragu za hranom, jedna ili dvije životinje uvijek ostaju s mladuncima u blizini podzemnog staništa vodeći brigu o njima. Kako i te životinje moraju jesti, i na poslu "dadilje" životinje se redovno smjenjuju. Majke koje doje nisu među dadiljama, odnosno rijetko, i to samo u vrijeme kad treba nahraniti mladunce.
Obitelj
Mungosi se kote po dvoje ili troje, dva do tri puta godišnje. Mungos majka je dobra i brižljiva. Obično je mirna i snošljiva, ali kad ima mlade postaje agresivna.
Mladi se brzo osposobe da slijede roditelje u njihovim pohodima. Na lovnom području porodica se kreće u koloni, jedno za drugim; mužjak ide na čelu, za njim ženka, pa mladi. Kolona sliči kakvoj dugačkoj zmiji jer svaki član porodice ide njuškom zaljepljenom za rep o onome koji stupa pred njim.
Kad ustanove prisutnost zmije, roditelji se odvajaju od mladih i polaze u napad. Nakon što ubiju zmiju, daju njezino meso mladima kako bi oni upoznali svog smrtnog neprijatelja. Sa sedam do osam mjeseci starosti, mladi mungosi postaju posve neovisni. Mungosi žive najduže do 25 godina.
Nova ekonomska politika
Nova ekonomska politika akronim: NEP (ruski: Новая экономическая политика) je bio jedan period u historiji Sovjetskog saveza između 1921. i 1928. u kom je nova sovjetska vlast dopustila obnovu nekih elemenata kapitalističke privrede u zemlji, u cilju poboljšanja ekonomskih prilika.
Pravi uzrok prema tom zaokretu bila je politika ratnog komunizma., na snazi ​​od 1918. do 1921. kojaje dovela nacionalnu ekonomiju do kolapsa. Sve otvorenije pobune i demonstracije protiv takve politike, i okretanje simpatija koje su seljaci ispočetka imali za njih navela je rukovodioce komunističke partije i njihovog vođu Lenjina, o potrebi strateškog odustajanja od daljnjih radikalnih reformi i reobnovu nekih starijih oblika privrede u cilju održavanja na vlasti.
NEP je pokrenut nakon odluka 10. kongresa Ruske komunističke partije, održanog u martu 1921.
Po riječima samih sovjetskih rukovodioca bit NEP-a je bila ojačati savezništvo između radnika i seljaka na ekonomskim osnovama, socijalističke industrije i malih seljačkih gospodarstava, te preko robno -novčanih odnosa uključiti i seljake u izgradnju socijalizma. Ili kako je to sam Lenjin rekao ...maksimalno podizanje proizvodnih snaga i poboljšanje životnog standarda radnika i seljaka... (Lenjin, Zbornik radova, 5. izdanje., tom 43, str. 398). NEP je dozvolio obnovu nekih oblika kapitalističke privrede, zadržavajući ipak kontrolu većim industrijskim pogonima, u transportu, bankarstvu i vanjskoj trgovini.
Uzroci
O kad su boljševici preuzeli vlast u zemlji 1917. otpočeo je rat protiv njih, pa su oni kao mjeru svog održanja na vlasti uveli ratni komunizam, strogo racionaliziravši raspodjelu svih dobara, a to je konkretno značilo da je novac suspendiran kao platežno sredstvo (vrijedili su jedino bonovi za snabdjevanje), tako da je trgovina potpuno zamrla. Teške posljedice građanskog rata osjećale su se po cijeloj zemlji dobar dio gradova, privrednih objekata, željezničkih pruga bio je razoren, ili teško oštećen. Stanovnicima gradova nedostajalo je gotovo svega, od kruha do ogrijeva za grijanje. Velike epidemije kojekakvih bolesti pokosile su velik broj stanovnika, glad i neimaština uzrokovali su i demonstracije protiv nove vlasti glavna zamjerka je bio priviligiran položaj u opskrbi partijskih rukovodioca i članova Crvene Armije. Seljaci su još nekako podnosili politiku ratnog komunizma za vrijeme građanskog rata, ali ne i nastavak rekviriranja njihovih proizvoda i zabranu trgovanja poljoprivrednim proizvodima kako se stanje smirivalo, pa su se njihove simpatije počele okretati kontrarevolucionarima.
Provedba i rezultati
Jedna od mjera za povećanje poljoprivredne proizvodnje i jačanja konkurencije bila je obnova mogućnosti zakupa poljoprivrednog zemljišta i korištenje unajmljene radne snage, objavljena 11. augusta 1921. Od jeseni 1921. počeo je proces oživljavanja velikih sajmova, na kojima je obnovljena trgovina.
Istovremeno se željelo izbjeći prekupce, pa se forsirala direktna razmjena između velikih industrijskih poduzeća i pojedinih regija, koje su trebale preko zadruga osigurati poljoprivredne proizvode sa malih gazdinstava svoga kraja, ali to usprkos osnivanja specijalnih fondova za tu namjenu nije zaživjelo, jer se sve više širio princip ponude i potražnje.
Liberalizacija trgovine, zanatstva i manjih industrijskih pogona, ponovno se pojavila buržoazija, koju su tad zvali nepovci, to su bili; trgovci, zakupci poljoprivrednog zemljišta (zvani kulaci), prekupci, poduzetnici svih fela, akviziteri... Tako da je do 1926. oko 2,3 milijuna ljudi (zajedno sa svojim porodicama), a to je bilo 1,6% stanovništva SSSR-a egzistiralo od nepovskih poduzeća. Ipak je sovjetska vlast relativno čvrsto kontrolirala i regulirala njihovu djelatnost, pogotovo što se tiče poreza. Interese zaposlenih radnika po privatnim poduzećima štitala je država i sindikati. thumb|right|300px|Novčanica od 1000 rubalja iz [[1922.]] Novi uvjeti koji su se pojavili sa NEP-om zahtijevali su i reorganizaciju upravljanja privredom. Zbog tog je Vrhovni sovjet narodne privrede (ministarstvo) u maju 1921. formirao 16 odjela koji su preko regionalnih (gubernijskih) sovjeta trebali kontrolirati privrednu aktivnost u zemlji. Jedna od mjera NEP-a bila je i prestanak prakse plaćanja u naturi za rad uvedena za ratnog komunizma, dakle plaćanje u novcu. Zbog tog je u oktobru 1921. osnovana je Državna banka (Госбанк), kojoj je povjerena monetarana politika. Do kraja 1922. izdane su prve novčanice sa zlatnom podlogom zvane u skladu sa tradicijom Carske Rusije červonci (червонцы), koje su bile konvertibilne. Nakon monetarne reforme provedene od 1922. do 1924. plaćanje poreza u naturi u poljoprivredi je zamijenjeno plaćanjem u novcu. Zbog pružanja povoljnijih kredita seljacima, osnovana je u februar]]u 1924. Centralna poljoprivredna banka.
Zvonko Špišić
Zvonko Špišić (Zagreb, 26. veljače 1937. – Zagreb, 17. svibnja 2017.), jugoslavenski i hrvatski skladatelj, interpretator šansone, tekstopisac, aranžer i likovni umjetnik.
Nova ekonomska politika
Provedba i rezultati
NEP je dao iznenađujuće brze rezultate, već se 1922. povećala poljoprivredna proizvodnja i količina sirovina za preradu, oporavila se i industrija. Uz laku postupno je oživjela i teška, tako da je 11. kongres Ruske komunističke partije proglasio fazu defanzive završenom. Već se 1922. / 1923. pripremala ofenziva protiv privatnog poduzetništva i učvršćenje vodeće pozicije javnog (državnog) sektora u svim granama privrede. Za tri godine (od oktobra 1923. do oktobra 1926.) udio državnog i zadružnog sektora u ukupnoj razmjeni povećan je sa 44 na 76%, istovremeno se udio privatnog sektora smanjio sa 41-19%. U industriji, uloga privatnog kapitala od samog početka NEP-a bila je i ostala zanemariva, po popisu industrijskih poduzeća provedenog 1925. i 1926., privatna poduzeća su ostvarivala samo 4% ukupne proizvodnje i zapošljavala samo 2,6% radnika. Što se tiče koncesija davanih strancima njih je 1925. bilo samo 92, od toga 43 u industriji, u njima je radilo je 54 000 radnika. Udio svih privatnih poduzetnika uključujući i zanatlije bio je 1924./1925. 24,2%, ali najveći dio njih radili su sami, bez ijednog zaposlenog.
Chaniat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 133 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 649 metara (maksimalnoj 869 m, a minimalnoj 454 m).
Nova ekonomska politika
Provedba i rezultati
S druge strane seoske buržoazije (kulaka) je 1924./1925. bilo samo 3,3 % od svog seljačkog stanovništva, ali je na njihovim posjedima radilo 2 milijuna radnika. Socijalistička sektor u industriji je 1925. bio zastupljen sa 73,3%, u trgovini na veliko 87,9%, u trgovini na malo 55,9%. Već 1927. udio socijalističkog sektora u industriji popeo se na 86%, a udio privatnih trgovaca u trgovini na malo pao je od 35% na 5%.
Zvonko Špišić
U glazbenom opusu najpoznatije su mu skladbe koje se vežu uz Zagreb poput Zagrebečke španciracije, Grič u suncu, Grič u seni, Trešnjevačka balada, Zagrebačko ljeto, Zagreb i ja, Zakaj volim Zagreb, Od Selske do vječnosti, Tango argentino, Trešnjevački plac, Stari dečki, Pisme gosponu J. Prevertu v Pariz i mnoge druge. Od 1979. do 1980. bio je potpredsjednik, od 1980. do 1984. predsjednik, a od 1984. do 1988. tajnik Hrvatskog društva skladatelja.
Neodesha, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Nova ekonomska politika
Provedba i rezultati
Sama Komunistička partija Sovjetskog Saveza ovaj put na čelu sa Staljinom kao generalnim sekretarom, zaključila je da je NEP bio neophodni korak u izgradnji socijalizma, a da oportunisti nisu razumjeli objektivne ekonomske zakone razvoja proleterske države. Jer su ljevičarski kritičari (Trockisti) vidjeli u NEP-u obnovu kapitalizma i neuspjeh komunističke strategije i taktike, dok se desnim kritičarima sve to činilo premalim zaokretom, pa su predlagali da se privatnom kapitalu dozvoli rad i u velikim industrijama, te sa se odobri prodaja zemljišta i tako privuče strani kapital. Tako je partija dokazala i teorijski i praktični neutemeljenost tih kritika.
Kraj NEP-a
NEP je u očima same sovjetske vlade bio samo privremeno sredstvo, kako bi se omogućilo privredi da se oporavi, a komunistima da se učvrste na vlasti. Nakon smrti Lenjina na početku 1924. već u toku 1925. jedino je Nikolaj Buharin bio i ostao čvrsti pobornik NEP-a, dok je Lav Trocki postao veliki protivnik, s druge strane Staljin se držao rezervirano i nije se priklanjao ni jednoj strani.
Veliki manjak žitarica za žetava 1928. i 1929. naveo je novog partijskog sekretara Staljina, da ukine privatne posjede i sprovede masovnu kolhozizaciju odnosno da uvede državnu (društvenu) upravu nad poljoprivrednim zemljištem, nadajući se da će tako uspjeti osigurati dovoljno hrane za industrijsko radništvo po gradovima koji su po njegovim planovima morali značajno porasti.
Ova nagla promjena ekonomske politike, dovela je do uništenja nekoliko milijuna poljoprivrednih gazdinstva, i označila kraj NEP-a. Nakon tog uslijedio je period do 1931. kad su pod državnu kontrolu vraćena svi privatni pogoni i trgovine.
Neodesha, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.486, što je 362 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zvonko Špišić
Zvonko Špišić po broju izvedenih pjesama i nagrada prvi je na festivalima u Zagrebu i Krapini, a po broju nagrada treći u Splitu. Kao likovni umjetnik priredio je brojne samostalne i skupne izložbe.
Životopis
Zvonko Špišić rodio se 26. veljače 1937. godine u Zagrebu. Glazbom se profesionalno počeo baviti od 1958. godine. Glazbenu školu nije završio već je samouk. Objavio je preko 320 skladbi, te je za svoj rad primio šezdesetak domaćih i inozemnih nagrada i priznanja.
U svojoj karijeri bio je na mnogim funkcijama pa je tako od 1979. do 1980. bio potpredsjednik, od 1980. do 1984. predsjednik, te od 1984. do 1988. godine tajnik Hrvatskog društva skladatelja. Sedam godina u dva mandata bio je predsjednik Zajednice umjetnika Hrvatske. Direktor zagrebačkog festivala zabavne glazbea bio je 1980., 1981. i 1987. godine. Od 1972. do 1976. godine bio je zastupnik u Hrvatskom saboru, te je od 1982. do 1986. godine bio odbornik u Skupštini grada Zagreba.
Osim brojnih skladbi koje se povezuju s Gradom Zagrebom, Zvonko Špišić napisao je i niz mediteranskih skladbi među kojima su Šjor Perina, Barbara, Konoba kod dva ferala, Barkarole, barkarole, Materina spara, Bog nek ti pozlati ruke, Zvona moga grada i mnoge druge. U suradnji s Dragom Britvićem i Vice Vukovom kao interpretatorom, napisao je skladbe Plavi putevi, Na kraju ljeta, Zadnji trabakul, Zeleni se ruzmarin, Dobra večer uzorita, Adio mala, Zasvirat će jedna mandolina, Mom ćaći, Tri su puta zvonile gitare, Plima i mnogih drugih. Također je napisao mnoga scenska djela, djela za zbor, te brojne šansone od kojih su neke Kockar, Bicikl, Milioner i mnoge druge.
Umro je 17. svibnja 2017. u Zagrebu.
Daledalin
Daledalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 280,407 Da.
Douglas, Wyoming
Daglas je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.120, što je 832 (15,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nürtingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Eslingen Nirtingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 291 metra. Površina opštine iznosi 46,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 40.395 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 861 stanovnika/km².
Stećci
Stećci su srednjovekovni nadgrobni spomenici u obliku velikih kamenova, ponekad sa uklesanim slikovnim ukrasima ili natpisima. Nalaze se najvećim delom na prostorima Bosne i Hercegovine kao i Srbije, Crne Gore i Hrvatske, a nastajali su od XII do kraja XV veka. Pojava stećaka predstavlja sublimaciju milenijumskih pogrebnih tradicija, počevši od ilirskih nadgrobnih gomila (tumulusa), rimskih aglomeracija i groblja, ranohrišćanskih i ranosrednjovjekovnih crkvi.
Do sada je pronađeno više od 66.000 stećaka, od čega preko 50.000 na području Bosne i Hercegovine. Najveća koncentracija stećaka je u Hercegovini (Bileća, Stolac, Trebinje, Gacko, dolina Neretve itd.) a najpoznatija nekropola je Radimlja kod Stoca. U Srbiji se stećci uglavnom nalaze u Raškoj oblasti ili zapadnoj Srbiji (u zlatiborskom kraju). Na Zlatiboru stećci postoje gotovo u svakom selu, iako su mnogi korišćeni kao građevinski materijal.
Pojam stećak
Postoje tri vrste naziva koji se koriste za iste nadgrobnike, među kojima često dolazi do preklapanja, što stvara nejasnoće i nesporazume.
Druga vrsta su izrazi ukorijenjeni u narodu: mramorje, svatovsko groblje, grčko groblje, divsko groblje, kaursko groblje.
Treći naziv stećak u početku su upotrebljavali seljaci u Hercegovini za visoko, uspravno kamenje, za razliku od nižih ploča. Od kraja XIX vijeka u izdanjima Glasnika Zemaljskog muzeja Sarajevo izraz stećak bio je upotrebljavan kao opšti izraz za sve nadgrobne spomenike, različitih dimenzija i izrade, čija pojava unutar relativno kratkog vremenskog raspona čini jedinstven fenomen. Izraz je najviše afirmisao Ćiro Truhelka. Samo ime stećak dolazi od njegove glavne namjene, da stoji iznad groba kao spomenik. To je particip prezenta od glagola stajati – stojeći ili, kako se govorilo u starija vremena – steći. Sam naziv stećak prvi put se pojavljuje u Srpskom rječniku Vuka Karadžića iz 1852. god. Novija istraživanja na vidjelo iznose manjkavosti naziva stećak, ukazujući na problem kategorizacije srodnih nadgrobnih spomenika susjednih teritorija, oblika ploča, koji se javljaju i prije pojave stećaka u XII vijeku.
Oblici stećaka
Stećci su težine od 100kg do 32 tone. Osnovne grupe stećaka su položeni i uspravni kameni monoliti. Najveći broj stećaka pripada vrsti položenih monolita, koji se pojavljuju u tri forme: ploča (40 000), sanduk (13 000) i sljemenjak (sarkofag, 5 500). Među uspravnim kamenim monolitima raspoznaju se sljedeće varijante: stela, stup (obelisk), krstača i nišan.
Izvjesni spomenici, zbog svog oblika, nazvani su „sanduci“ ili „u obliku sanduka“, drugi „u obliku sarkofaga“. Ovi opisi su pogrešni jer su dotični spomenici masivni blokovi, a ne šuplje nadgrobno kamenje. U srpskohrvatskom jeziku ne postoji adekvatna zamjena za izraze sanduk i u obliku sanduka pa su ti izrazi u literaturi zadržani. Izraz sarkofag za nadgrobnike koji su pri vrhu završeni u obliku krova je pogotovo pogrešan. Većina autora je prihvatila izraz sljemenak koja znači „završen u vidu zabata“.
Ukrašavanje stećaka
Najslavniji pojedinačni stećak je Zgošćanski stećak, nađen u okolini Kaknja, koji se nalazi u Zemaljskom muzeju u Sarajevu. On nema natpis, a zbog izuzetne ukrašenosti neki istraživači, kao Đorđe Stratimirović, smatraju da je reč o grobu Stefana II Kotromanića.
Više od 5.600 stećaka je ukrašeno i to najčešće: povijenom lozicom, rozetama, krstovima, štitovima i mačevima, lukom i strelom, ljudskim i životinjskim figurama, scenama lova na jelene, scenama turnira, geometrijskim ornamentima i slično.
Ukrašeni stećci pojavljuju se u dosta kratkom vremenskom periodu. Bio je to prelomni istorijski period. Nastao je nakon kosovske bitke i pada Srbije pod osmansku vlast, nastavio se u kratkom usponu Bosne kao nezavisne kraljevine i završio u prvim godina nakon turskih osvajanja Bosne. Vodeći svjetski autoritet za stećke, Marian Wenzel, iznosi osnovne značajke ukrašavanja:
Pripadnost
Stećci su uzrok mnogih neslaganja uglavnom među srpskim, hrvatskim i bošnjačkim naučnicima. Najveće rasprave se vode oko pitanja njihovog porekla, pripadnosti pokojnika koji su sahranjivani ispod stećaka, kao i značenja simboličkih poruka uklesanih na njima. Najviše podataka za istraživače daju natpisi, koji su prisutni na manjem broju stećaka, i koji govore o različitim društvenim staležima, kao i verskim pripadnostima pokojnika. Iz natpisa se izvode zaključci da pod stećcima počivaju vernici Bosanske crkve, Pravoslavne crkve i Katoličke crkve. Mnogi naučnici povezuju kulturu stećaka sa postojanjem Crkve bosanske u srednjem veku, a pojedini ih čak vide kao najmasovnije materijalne ostatke bogumila, koji su poput katara sa zapada, sahranjivali svoje mrtve u prirodi umesto na crkvenim grobljima.
Tezu o bogumilskoj pripadnosti stećaka prvi je iznio Artur Evans, nakon što je kao mladi novinar boravio u ovim krajevima za vrijeme Bosansko-hercegovačkog ustanka 1875. godine. Tezu je razradio Mađar Janoš fon Ašbot, činovnik austro-ugarske administracije u Sarajevu i arheolozi sa Zemaljskog muzeja Ćiro Truhelka i Vejsil Čurčić, a prihvatila tadašnja vlast u nastojanju odvajanja BiH od Srbije.
Vaso Glušac je nadahnut idejama o pravoslavnom karakteru šizmatične Crkve bosanske stećke vezao za pravoslavlje.
Ivo Pilar je cjelokupnu srednjovjekovnu bosansku prošlost (čak i Crkvu bosansku) proglasio derivatom hrvatske povijesti, a po njemu su stećci najveći dokaz.
Dakako, postoje i oni koji im pripisuju sasvim drugačije poreklo i njihovo postojanje ni u kom pogledu ne vezuju za delovanje crkve bosanske.
U obrazloženju, prilikom stavljanja na listu Svjetske baštine UNESCO-a, između ostalog, se navodi:
Natpisi sa stećaka
Preko 350 stećaka nosi natpise na bosanskoj ćirilici. Najviše ima stećaka sa uobičajenim natpisima „a se leži taj i taj“, uklesanih da bi trajalo sećanje na pokojnika i na one koji su spomenik digli. Primeri su veoma brojni, a samo neki od njih su: „Ase leži Božičko Banović, na svojej zemli, na plemenitoj“ (u Ban-dolu, 30 -{km}- od Tuzle). „Tuj počiva Radosav Grubač sad mrtav“ (u Krtinju kod LJubomira). „A se leži Braja Radojević, na zemlji tuđoj. Dobri živi i umrije. A se pisa Dragoje dijak“. „A se leži gospoja Beoka, kći Pribisava Kosače“.
Određeni broj stećaka nosi i filozofske natpise sa sažetim mudrostima o životu, smislu, postojanju... Oni nipošto ne nose jedinstven pogled na svet, već svaki nosi svoja zasebna iskustva i zaključke. Tako ima prilično nihilističkih („... jer nebo postoji da bi ti misleći da ćeš skočiti u vječnost lakše skočio u ništa“) i mističnih („... nebo je bilo u meni. Ne spoznah to dok ne padoh među zvijezde...“) i drugih.
"Ovaj natpis nije natpis sa nekog autenticnog stecka nego iz literarnog djela Azizina Tanovica, koje se zove "Stecci - ili oblici bosanskih dusa" i koje je Tanovic napisao 1994 godine."
Stećci koji naglašavaju versku pripadnost su dosta retki u odnosu na ostale. Postoji ih svega nekolicina, među kojima i: „Sie leži Mihovio Grahovičić prave vire rimske, koi počteno hoćaše i Bogu se molaše i dobro knjigu znaše, daj mu Bog duši da bude spašen“ (Grahovčići kod Travnika). Ili: „A se leži dobri gost Mišljen prave vjere bosanske. Biljeg postavi kšči Korija i na mi i na moju milu kućnicu Badaču. Ti koji prolaziš projdi u miru i ne spominji si i ne gonetaj grijehe naše. Zalud ti je taj posao. Naši dani su izbrojani, naše noći potrošene, naši grijesi dim. Svojih koraka se plaši, oni će ti glave doći na putu kojim hodiš. I da znaš više vrijedi crv koji se sada kreće no sva dobra djela koja zajedno učinismo za života svojih i Badača i ja. Kam nam usječen je godne 1273. po Gospodu u Kocerini na plemenitoj zemlji, a pisa Dabiša“ (Banjevici, Bratunac). Dok oko „prave vire rimske“ nema spora, dotle se formulacija „prava vjera bosanska“ tumači dvojako, u smislu pripadnosti pravoslavlju ili pripadnosti nekadašnjoj crkvi bosanskoj, uglavnom u zavisnosti od nacionalne i verske pripadnosti tumača.
Tu su još i stećci sa čisto etičkim porukama, poput: „I mnogo ot moje ruke na zemji bi, a ni ot mene niko ne bi mrtav i ubit“ (Radimlja, Stolac, 1094. godina), kao i večna iz kamena opomena ispravnosti našeg delovanja: „Nek ti ova ruka bude znak da se zamisliš nad svojim rukama“ (Radimlja, Stolac).
Često su ponavljana i upozorenja da se stećak ne ruši, npr: „A se leži Toloje. Ne prevrni mi ovi kam, ne prekidaj mi ovi san.“ (Gornji Močioci, Crepaljsko, 1066). Pored običnih molbi i upozorenja da se spomenik ne ruši, ponekad su upućivane i prave kletve, poput: „A se je kam od Trtiše. Živjeh mirno, Boga moleć i zla ne misleć. Ovden, gdi mi je kam, ubi me grom. Zašto Bože? Da su klete i proklete ruke koje bi ovo preturile dok odgovor ne dobijem. 1174. godne po Gospodu našem.“ (Humsko, Foča).
Mnogi stećci nam mogu poslužiti i kao svojevrsni tragovi jednog vremena. Tako se u Kočerinu kod Širokog Brijega nalazi stećak Vignja Miloševića, sa dužim natpisom. Iz njega saznajemo da je Viganj služio mnoge vladare: bana Stefana II Kotromanića, kralja Tvrtka I, kralja Dabišu, kraljicu Jelenu Grubu i kralja Ostoju. U natpisu se spominju i neki događaji iz njegovog vremena, a na kraju on podseća žive na prolaznost života. Ovaj natpis, koji je nastao početkom XV veka, glasi:
Gustelnica
Gustelnica je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Administrativno je u sastavu Velike Gorice. Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine naselje broji 125 stanovnika. Naselje se proteže na 3,63 četvorna kilometra. Gustoća naseljenosti iznosi 34,44 stanovnika po kilometru kvadratnom.
Tees Toh, Arizona
Tees Toh je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 448 stanovnika.
Soanierana Ivongo
Soanierana Ivongo je grad od 37 168 stanovnika na sjeveroistoku Madagaskara, u Provinciji Toamasina - Regija Analanjirofo, administrativni centar istoimenog Distrikta Soanierana Ivongo.
Soanierana Ivongo je najpoznatija kao polazna točka turista za otok Nosi Boraha (l’Île Sainte Marie), i kao krajnja točka dokle ide asfaltni magistralni put br. 5 na istočnoj obali. Većinsko stanovništvo ove ruralne općine (kaomina) su pripadnici malagaškog naroda Betsimisaraka.
Historija
Soanierana Ivongo se kao naselje počelo formirati početkom 20. vijeka, kad je odabran za administrativno središte tog okruga, u vrijeme francuske kolonijalne uprave, tad su izgrađene prve čvrste građevine od cigle za smještaj administracije i policije i otvorena prva škola, ambulanta, crkva i trgovina. Zbog izuzetno jakih ciklona Soanierana Ivongo ni danas nema izgled nekog grada, jer su sve kuće niske. Naselje se nalazi na desnoj obali estuarija rijeke Marinbona, - na poluotoku koji ulazi u Indijski ocean. Većina aktivnosti u Soanierana Ivongu vezana je uz malu luku, iz koje polaze brodovi za nedaleki otok Nosi Boraha (Sainte-Marie), i skela koja prevozi putnike na drugu obalu rijeke, jer nema nikakvog mosta preko rijeke. Rijetki putnici automobilom za Mananaru Avatru (117 km sjevernije) moraju tu pričekati na transport skelom, na raspolaganju su par restorana i tri manja hotela. Najveća atrakcija mjesta je godišnji festival kitova u septembru, kad uz obalu nahrupe brojni kitovi sa Antarktika i Indijskog oceana.