cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Āl Ţālib, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1766 m.
Desimir Stanojević
Desimir Stanojević (Niš, 7. oktobar 1950) je srpski pozorišni i televizijski glumac i pevač.
Biografija
Desimir Stanojević je rođen 7. oktobra 1950. godine u Nišu. Igrao je u Narodnom pozorištu u Nišu od 1970. do 1990. godine a od 1991. u Pozorištu na Terazijama u Beogradu. Osnivač je Omladinskog pozorišta „Treća polovina“ u Nišu i tvorac prvog mjuzikla „Violinista na krovu“ u istoriji Niškog pozorišta.
Poblado de Santo Tomás, Santo Tomás
Poblado de Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Santo Tomás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1443 m.
Santa Fe, Villagrán
Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
Ejido Palmarito, Quecholac
Ejido Palmarito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Quecholac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2193 m.
Policajac sa Petlovog brda (film)
Policajac sa Petlovog brda je srpska filmska komedija snimljena u režiji Mihaila Vukobratovića i po scenariju Predraga Perišića, koja je bila premijerno prikazan 1992. godine. Delimično inspirisana holivudskim filmom Policajac sa Beverli Hilsa, prati dogodovštine policijskog inspektora (koga glumi producent Ljubiša Samardžić) kome od borbe protiv kriminala daleko veće probleme stvara veliki broj dece iz nekoliko propalih brakova. Film je uporedo sniman sa istoimenom televizijskom serijom koja je premijerno emitovana sledeće godine. Sadržaj filma odgovara kombinaciji prve i druge epizode,kao i materijalu koji se nalazi samo u filmu, odnosno kraj se razlikuje od serije.
Kratak sadržaj
Priča se zasniva na dogodovštinama policijskog inspektora Boška Simića. Živi u maloj kući na Petlovom brdu, koju su mu posle razvoda kupile bivše žene Vera, Radmila i Natalija u kojoj živi zajedno sa petoro dece (od toga je jedno beba) iz četiri braka. Njihove majke su veoma uspešne u svojim zanimanjima, pa nemaju vremena za decu. Zbog toga je Boško prisiljen da deci bude i otac i majka. Bio je prvi policajac u službi koji je išao na porodiljsko bolovanje. Iako je već zašao u godine, još uvek je aktuelan ženama. Zajedno sa njim, u akcijama, učestvuje njegov partner Jova.
Salitre de la Cal, Santo Tomás
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1685 m.
La Unión, Montemorelos
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Montemorelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Lake Wales, Florida
Lejk Vejls je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.225 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.225 stanovnika, što je 4.031 (39,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Iteu Nou, Abram
Iteu Nou je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Abram.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Franjevačka provincija Bosna Srebrena
Bosna Srebrena je franjevačka provincija i jedina od svih ustanova bosanske srednjovjekovne države koja se uspjela očuvati sve do današnjih dana. Jedno vrijeme, i to nakon osvajanja Sulejmana II. bila je proširena daleko izvan granica Bosne i Hercegovine, obuhvaćajući i veliki dio današnje Republike Hrvatske, prostiravši se od Jadranskog mora sve do Budima i Sofije.
Povijest
Franjevci su u Bosnu došli potkraj 13. stoljeća (1291.) i nedugo potom u Srebrenici izgradili svoj prvi samostan po kojemu je kasnija redodržava nazvana Bosna Srebrenika ili Bosna Srebrena (lat. Bosna Argentina). U početku su pripadnici franjevačkoga reda bili uglavnom stranci (Nijemci, Mađari, Talijani), no, ubrzo je, među inim i zbog zahtjeva domaćeg plemstva, prevladao domaći kler. Tako je npr. ban Stjepan Kotromanić tražio da duhovnici budu vični domaćem jeziku: u pismu datiranom 1347. traži i dobiva mnoga prava za franjevce u Bosni, pa tako i to da mogu sebi uzimali pomoćnike, ali samo in fidei doctrina peritos et lingue croatice non ignaros - "iskusne u nauku vjere i ne bez znanja hrvatskoga jezika". minijatura|Samostani na prostorima današnje Bosne i Hercegovine u 15. stoljeću Još od 1252. godine bosanski biskupi stoluju u Đakovu, što će se kao veliki problem pokazati nakon učvršćenja granica između Austrije i Turske na Savi. Naime, svi su se svećenici koji su dolazili iz tih krajeva držali carevim špijunima. Jednako se gledalo i na papinske poslanike ako nisu dolazili preko Dubrovnika jer je Dubrovnik imao dobre odnose sa Portom. Od kraja 16. stoljeća naslov bosanskih biskupa nose osobe predložene od bečkog Dvora. To najčešće nisu bili Hrvati, oni nisu ni mogli doći na teritorij svoje biskupije.
Budući da su bosanski biskupi stolovali u Đakovu i da nisu imali veze sa svojim vjernicima u Bosni i Hercegovini, utemeljen je 1735. godine Apostolski vikarijat u Bosni, a apostolskim vikarima (biskupima) imenovani su sve do 1881. godine domaći franjevci. Prvi apostolski vikar u Bosni bio je fra Matija Delivić. Za vrijeme uprave biskupa fra Rafaela Barišića bilo je težih sukoba u Apostolskom vikarijatu, što je dovelo do osnutka Apostolskog vikarijata u Hercegovini 1847. godine, gdje je za biskupa namješten upravo fra Rafael Barišić. Ni apostolski vikari nisu mogli izbjeći nedaće kojima su bili izloženi ostali franjevci, bilo na putu, bilo u samostanu.
Franjevačka provincija Bosna Srebrena, nakon osmanskih osvajanja, neko vrijeme je zauzimala prostor znatno veći od Bosne i Hercegovine: od Dalmacije na jugu, do Budima na sjeveru i Temišvara na istoku te dio današnje Bugarske. U njenim su granicama bili, npr. Šibenik, Skradin, Knin, Sinj, Vrlika, Makarska, Zaostrog, Imotski, Rama, Fojnica, Olovo, Srebrenica, Kreševo, Mostar, Tuzla, Modriča, Požega, Đakovo, Udbina, Gračac, Kostajnica, Našice, Vinkovci, Osijek, Pečuh, Budim. Na tome su području franjevci dugo bili jedini dušobrižnici i pučki prosvjetitelji. U početku pretežito za potrebe pastoralizacije, a dijelom i za školovanje vlastitoga podmlatka, bosanski franjevci su od početka 17. stoljeća razvili iznimno plodnu i raznovrsnu književnu djelatnost na hrvatskom (bosančicom i latinicom) i latinskom jeziku. mini|Franjevac služi svetu misu pred hrvatskim katoličkim pukom, središnja Bosna, oko 1900. Bez obzira na sve nedaće, djelatnost bosanskih franjevaca bila je višestruka. Uz dušebrižništvo oni su među Hrvate Bosne i Hercegovine širili prosvjetu i kulturu. Bili su jedini učitelji i začetnici prvih književnih i znanstvenih djela. Osim toga, čitavo su se vrijeme isticali kao istinski borci za zaštitu naroda od osmanskog nasilja, zbog čega su često i sami stradavali. Za obranu svojih prava i prava svoga naroda tražili su zaštitu od sultana, da bi suzbili nasilje i nepravde nižih upravitelja. To je bilo nerijetko samo skromna kratkotrajna pomoć, ali je i ona u nevolji bila dragocjena.
"Kako je djelovanje bosanskih franjevaca obuhvatilo za duže vrijeme Slavoniju i Dalmaciju, nije bez značenja da su se u okviru jedne franjevačke provincije okupili gotovo svi štokavski Hrvati, što će odigrati izvjesnu ulogu i u formiranju standardnoga jezika kod Hrvata.", ustvrdila je poznata paleografkinja i filologinja Herta Kuna. Tijekom povijesti mijenjajući granice (posebno u drugoj polovici 18. stoljeća, nakon oslobođenja Slavonije i Dalmacije), Bosna Srebrena je u najvažnijem razdoblju svoga postojanja (koje se proteže preko 300 godina) obuhvatila pod svojom jurisdikcijom najveći broj Hrvata štokavskoga (dijelom i čakavskoga) narječja i vitalnom spisateljskom, prosvjetnom i općedruštvenom djelatnošću znatno doprinijela očuvanju i homogenizaciji hrvatskoga naroda.
Književnost
Franjevačka provincija Bosna Srebrena 1679.; Ivan Bandulavić: Pisctole i evangelya, 1613., hrvatski jezik štokavskoga narječja, ikavsko-ijekavskoga dijalekta; fra Bernardin Splićanin: Pistule i Evanyelya (Lekcionar), 1495., najstarija datirana tiskana latinična knjiga na hrvatskom jeziku, oblika splitske čakavštine; Ljetopis fojničkoga samostana, fra Nikola Lašvanin, bosančica, prva polovica 18. st.; Filip Lastrić: Epitome vestatum bosnensis provinciae, 1776., početak historiografije u Bosni i Hercegovini.]]
Književnost bosanskih franjevaca obuhvaća sljedeća područja:
Bosanski franjevci svoj jezik zovu najčešće slovinskim ili ilirskim (“čistomaći, ispisa i složi u jezik slovinski“; Divković 1616.; “izvađen iz jezika latinskog u jezik iliriski, aliti slovinski“, Posilović 1647.), katkad bosanskim (“u pravi istiniti jezik bosanski“, Divković 1616.; “Ispoviedaonik“ prinesen u jezik bosanski, Matijević 1630.), a češće hrvatskim (“Pistole i Evanyelya po sfe godischie harvatskim yazichom stumacene“, fratri u Olovu 1586.; “bosanska dica naroda slavnoga i jezika harvatskoga“, Toma Babić 1712.; “..mi Hrvati istoma ili declinatione i imenah i conjugatione verbah hrvatski..“, Lovro Šitović Ljubušak 1713.; “po ocu fra B.Pavloviću iz Dubrovačke države..u harvaski jezik. Za korist naroda Harvaskoga“, Bernardin Pavlović, 1747.)
U tako opsežnoj produkciji, pisanoj na hrvatskom (pretežito) i latinskom jeziku, bosančicom i latinicom (latinica je odnijela pretegu u 18. stoljeću), nije lako odvojiti djela trajnije vrijednosti od onih koja imaju još jedino kulturno-povijesnu važnost. No, književnopovijesna istraživanja su došla do suglasja u sljedećim točkama:
Katkad se dovodi u pitanje nacionalna i književna pripadnost franjevačkih pisaca provincije Bosne Srebrene. Navodni se argument, temelji na tvrdnji da hrvatski pisci iz franjevačke provincije Bosne Srebrene (koja je, često se zaboravlja, uključivala i veći dio Dalmacije i Slavonije, pa je već time jasno hrvatski nacionalno obilježena) nisu imali hrvatsku, već "bosansku" nacionalnu svijest, pa time ne pripadaju u kanon hrvatske književnosti. Radi se uglavnom o ljetopiscima, auktorima vjerskih moralki, raznih poučno-pobožnih djela te leksikografskih radova. Najpoznatiji su Matija Divković, Ivan Ančić, Pavao Posilović, Ivan Bandulavić, Stjepan Matijević, Filip Lastrić, Lovro Šitović Ljubušak, Marko Dobretić, Stjepan Margitić, Toma Babić, Bono Benić, Nikola Lašvanin, Ivan Franjo Jukić, Grga Martić, Jako Baltić, Vice Vicić, Martin Nedić.
Narodni preporod
mini|lijevo|Ivan Franjo Jukić mini|lijevo|Grgo Martić Najpoznatiji pokretači i nositelji hrvatskog narodnog preporoda u Bosni i Hercegovini koji su djelovali pod izravnim utjecajem Gaja i ostalih iliraca i koji su surađivali u Novinama horvatskim, slavonskim i dalmatinskim, kao i u njihovu kulturnom prilogu Danici, bili su Ivan Franjo Jukić, Grgo Martić, Martin Nedić i Marijan Šunjić. S druge strane, Gaj i njegovi suradnici živo se zanimaju za Bosnu i Hercegovinu, potiču suradnike u BiH i na idejnom i na kulturno-stvaralačkom polju. Napose su podupirali otpor protiv turske vlasti, što se posebice vidi u književnom stvaralaštvu hrvatskih preporoditelja u Bosni i Hercegovini. U dva navrata, 1840. i 1848. godine, na poticaj Ivana Franje Jukića trebalo je osnovati književno društvo pod imenom "Kolo bosansko", ali budući da su osmanske vlasti zabranjivale takvu ideju, a ni među franjevačkim vodstvom nije bilo jedinstva, ta nakana nije ostvarena.
Posebno teško stanje za katolički narod bilo je u Hercegovini jer ondje nije bilo sakralnih objekata, pa se svećenička služba obavljala iz susjednih samostana u Dalmaciji i Bosni. Tijekom 19. stoljeća samostan u Kreševu postaje središte iz kojega je obavljano bogoslužje Hercegovine. Zbog udaljenosti (tri dana hoda) među franjevcima, koji su rodom iz Hercegovine, sazrijeva ideja da se samostan i crkva grade u Hercegovini. Za ostvarenje te ideje trebalo je dobiti dekret od Kongregacije za širenje vjere, suglasnost Ali-paše Rizvanbegovića i carev ferman te odabrati mjesto za gradnju crkve i samostana. Nakon nekoliko godina upornog traženja franjevci su dobili tražena dopuštenja i odvojili se od subraće u Bosni.
Gradnjom crkve i samostana na Širokom Brijegu i osnivanjem Kustodije godine 1852. te Provincije 1892. izgradila se franjevačka crkvena organizacija u Hercegovini. Grade se samostani na Humcu i u Mostaru, a otvaranjem škola: u Vukodolu kod Mostara 1852., Gorici 1853., Veljacima 1860., Humcu 1866., Širokom Brijegu i Tomislavgradu 1866., Gradinićima i Posušju 1867. te katoličkih učionica u Gabeli, Humcu, Širokom Brijegu i Konjicu, otpočeo je kulturni preporod u Hercegovini. Zahvaljujući osnutku prve hrvatske tiskare ("Tipografija katoličkog poslanstva u Hercegovini") u Bosni i Hercegovine, godine 1872. u Mostaru, koju je vodio Franjo Milićević, taj je proces još ubrzaniji. Tiskara je imala veliku ulogu u prosvjećivanju hrvatskog naroda i razvijanju hrvatske narodne svijesti. U razdoblju od tridesetak godina objavljeno je oko 600 knjiga pa je Mostar krajem 19. i početkom 20. stoljeća postao jače kulturno središte od većine gradova na Balkanu. desno|mini|Prva hrvatska tiskara u Mostaru desno|mini|Hrvatsko kulturno društvo Hrvoje u Mostaru Uz franjevce u preporodna gibanja uključuje se i hrvatsko građanstvo. Osniva se niz organizacija i društava koja ističu nacionalnu hrvatsku pripadnost u svom nazivu, a preko njih hrvatsko ime prodire u hrvatski narod koji postaje svjestan svoje nacionalne pripadnosti. Hrvatska društva iz ovog perioda: Hrvoje u Mostaru, Slavuj u Trebinju, Trebižat u Ljubuškom, Dinara u Livnu, Trebević u Sarajevu, Majevica u Tuzli, Nada u Banja Luci... žarišta su hrvatskog narodnog preporoda u Bosni i Hercegovini. Uz društva se osnivaju čitaonice i knjižnice, u kojima se čitaju knjige, novine i kalendari, a održavaju se i tečajevi opismenjavanja.
Valja posebno istaknuti značenje prvih hrvatskih novina na tlu Bosne i Hercegovine što ih je pokrenuo i uređivao Franjo Milićević sa svojim suradnicima, a to su: "Hercegovački bosiljak" (1883.), "Novi hercegovački bosiljak" (1884.), "Glas Hercegovca" (1885.). U ljeto 1898. godine na idejnim temeljima Franje Milićevića, koji mu je bio stric i u duhu pravaške orijentacije, Ivan Aziz Milićević i njegovi suradnici u Mostaru pokreću "Osvit" (1898.), koji izlazi do 1907. godine. Ova su mostarska glasila pronosila pravašku orijentaciju za razliku od ilirske - preporodne ideje u Zagrebu i u Sarajevu. Za temeljnu odrednicu svojih programa, časopisi su uzeli prirodno, povijesno i narodno pravo Hrvata u Bosni i Hercegovini na sjedinjenje sa Banskom Hrvatskom i ostalim hrvatskim zemljama.
U preporodnom pokretu Hrvata u Bosni i Hercegovini veliku ulogu imali su franjevci. Oni su jedini imali utjecaj na hrvatske seljake koji su činili veliku većinu hrvatskog naroda u Bosni i Hercegovini. Franjevci ističu da nisu pripadnici nijedne stranke iako su im bliske ideje Stranke prava, a krajem 19. stoljeća deklariraju se kao pripadnici Stranke prava. Stalno ističu da su oni najprije Hrvati pa tek onda katolici. Dolaze u sukob s vlasti jer ona širi katoličku svijest u narodu i u tome ima oslonac u redovitoj katoličkoj hijerarhiji na čelu s nadbiskupom Stadlerom. Najpoznatiji preporoditelji bili su franjevci: Anđeo Kraljević, Radoslav Glavaš, Anđeo Nuić, Nikola Šimović, Augustin Zubac, Petar Bakula i Franjo Milićević koji su se dokazali kao graditelji, učitelji, dušobrižnici, ali i kao pisci prvih udžbenika, priručnika i kalendara, novina i samostalnih književnih ostvarenja.
Kulturna baština
Posebni dio kulturne baštine Hrvata Bosne i Hercegovine čine franjevački samostani sa svojim čuvenim knjižnicama, galerijama, muzejima, ljekarnama i učionicama. U srednjoj Bosni glasoviti su samostani u Kraljevoj Sutjesci, Kreševu, Fojnici, Gučoj Gori, zatim samostani Petrićevac i Marija Zvijezda kraj Banja Luke, Tolisa i Plehan u Bosanskoj Posavini, širokobriješki samostan u Hercegovini pa samostani u Sarajevu, Gorici kraj Livna, Mostaru i drugdje.
U Kraljevoj Sutjesci čuva se dio gotičkog krilnog oltara sa slikom "Poklonstvo kraljeva" na jednoj, a "Kristove muke" na drugoj plohi. Prva strana, dakle, pripada radosnom ciklusu i za prilike kada je oltar bio otvoren, a druga žalosnom ciklusu, kada su krila bila zatvorena. Majstor sutješkog preklopnog oltara potječe iz neke škole sa jugoistoka Europe, možda iz Štajerske, a djelo je moguće datirati u rano 15. stoljeće. U istoj riznici čuva se još i lijepi srebreni kalež, iz druge polovice 14. ili ranog 15. stoljeća. Dio srebrenog, gravurama ukrašenog kaleža iz Kreševa (nedostaje mu originalna čaša) doima se kao djelo iz istog vremena.
Santa Lucía, Las Choapas
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Choapas.
Franjevačka provincija Bosna Srebrena
Kulturna baština
Srebreni pacifikal u Kreševu zanimljiv je zbog graviranih medaljona na krajevima krakova, u kojima su prikazane osobe odjevene tipično za 15. stoljeće. Kasnogotičke elemente odaje srebrena i pozlaćena kustodija, te srebrena kadionica u istoj riznici. Zlatna vitka kasnogotička pokaznica što se čuvala u riznici samostana na Šćitu u Rami, uništena je u požaru crkve za vrijeme Drugog svjetskog rata. Od nje se sačuvala samo fotografija. Velik broj kaleža kasnogotičkog stila u Kraljevoj Sutjesci, Fojnici i Kreševu moguće je tek jednim dijelom datirati u 15. stoljeće dok je drugi njihov dio bliži 16., pa i početku 17. stoljeća.
Obrazovanje
Nositelji pismenosti hrvatskog stanovništva u Bosni i Hercegovini bili su franjevci. O pismenosti Hrvata u BiH sačuvano je više dokumenata, ali o prvim školama su nesigurni izvori. U jednom pismu iz 1685. godine stoji kako "u Bosni ima više žena i čobana koji znaju čitati i pisati, nego što će se jedva naći u zadarskoj nadbiskupiji", pa bi se moglo zaključiti da je pismenost išla nešto šire od samostana i župa, iako je najranije opismenjavanje bilo namjenjeno kleru i potrebama Katoličke crkve.
Ognjišta najranije pismenosti bili su samostani, među kojima su se posebno isticali Kreševo, Fojnica, Kraljeva Sutjeska i Tolisa, a kasnije i samostani u Hercegovini (Humac i Široki Brijeg). Najstarije samostanske škole spominju se vrlo rano, 1655. godine navodi se da postoje škole u samostanima u Kreševu, Rami, Fojnici, Modriči, Srebrenici, Tuzli i Visokom. Ne zna se je li bilo i koliko djece u ovim školama koja se nisu pripremala za svećenički poziv. Međutim, i bez obzira na to tko su sve bili učenici u samostanskim školama, te škole su predstavljale izvor tadašnje pismenosti među bosanskohercegovačkim Hrvatima.
Za hrvatsko osnovno školstvo u Bosni i Hercegovini za vrijeme Turaka, najviše zasluge pripadaju Ivanu Frani Jukiću i Grgi Martiću, koji su škole osnivali, pomagali i u njima predavali. Franjevci su bili učitelji i pisci udžbenika. Od udžbenika treba spomenuti "Početak slovstva" biskupa Augustina Miletića i "Bukvar s napomenkom članaka nauka vjere za katoličku mladež u Bosni" Stjepana Marjanovića, jednog od reformatora katoličkih osnovnih škola. U prvoj hrvatskoj tiskari u Mostaru tiskan je veći broj udžbenika za katoličke osnovne škole u Hercegovini. Škole su se uzdržavale od priloga vjernika. Od druge polovice 19. stoljeća osnivaju se i posebni školski fondovi (Sarajevo, Livno). Ivan Frano Jukić se neko vrijeme zalagao da se formiraju zajednički fondovi za uzdržavanje tadašnjih katoličkih i pravoslavnih škola, ali nije došlo do ostvarivanja ove ideje.
Gaglietole, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Franjevačka provincija Bosna Srebrena
Obrazovanje
Organiziraniji oblici osnovnog školovanja, s posebnim prostorijama, utvrđenom školskom godinom, stabilnijim nastavnim programom i udžbenicima javljaju se kod Hrvata Bosne i Hercegovine u 19. stoljeću. Austro-Ugarska je zatekla u Bosni i Hercegovini 54 katoličke škole sa 56 učitelja i 2.295 učenika. Među najstarije škole spadaju katolička škola u Livnu (1820.) i u Tolisi (1823.), u Mostaru (1852.), u Mrkonjić Gradu (1850.).
Neke škole koje su ranije držali franjevci održale su se do 1883. godine, ali kasnije ih nestaje. Franjevačka provincija Bosna Srebrena danas ima tri vlastite odgojno-obrazovne ustanove: Franjevačku klasičnu gimnaziju u Visokom, Franjevački novicijat na Gorici kod Livna i Franjevačku teologiju, visokoškolsku ustanovu u Sarajevu.
Galerija
450px 450px 450px 450px 450px 450px 450px 450px
Santa Lucía, Las Choapas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Vidite još
Administrativna po
San Andrés, Sotuta
San Andrés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Sotuta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Doctor Francisco Castillo Nájera, Pánuco de Coronado
Doctor Francisco Castillo Nájera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Pánuco de Coronado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1941 m.
Vidite još
Administrativna po
Coróndiro, Huetamo
Coróndiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Huetamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
La Naranjera, Navolato
La Naranjera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Navolato.
Los Horcones, Huetamo
Los Horcones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Huetamo.
La Naranjera, Navolato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Los Horcones, Huetamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Peña Fuerte, Ocozocoautla de Espinosa
Peña Fuerte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Simón Méndez López, Las Choapas
Simón Méndez López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Choapas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Vidite još
Administrativna po
Guadalupe Tulaquil, Sitalá
Guadalupe Tulaquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sitalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1236 m.
Cohani, Abram
Cohani je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Abram.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Al Qará, Sa'dah
Al Qará je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Ruby Sparks
Rubi Sparks američka je romantična komedija iz 2012. koju su režirali Džonatan Dejton i Valeri Faris. Glavne uloge tumače Pol Dejno i Zoi Kazan, koja je ujedno i autorka filmskog scenarija.
Bocoyna, Maguarichi
Bocoyna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Maguarichi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1934 m.
Avándaro, Navolato
Avándaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Navolato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Socetu, Stejaru
Socetu je naselje u Rumuniji u okrugu Teleorman u opštini Stejaru.
Međunarodne nagrade Emmy
Međunarodne nagrade Emmy, tj. International Emmy Awards, ili International Emmys, dio su široke palete Emmy Awards za umjetničke i tehničke zasluge za televizijsku industriju. Dodjeljuje ih New York Međunarodna akademija televizijske umjetnosti i znanosti (IATAS), Međunarodni Emmyji dodjeljuju se kao priznanje najboljim televizijskim programima koji su inicijalno proizvedeni i emitirani izvan Ujedinjene države. Nagrade se dodjeljuju na International Emmy Awards Gala, koja se svake godine održava u studenom u New York City. Privlači više od 1200 televizijskih profesionalaca. Prva međunarodna dodjela Emmyja održana je 1973, proširujući ono što je izvorno bila samo američka nagrada Emmy.
Tomás García, Villagrán
Tomás García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Dumfries, Virginia
Damfriz je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.961 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.961 stanovnika, što je 24 (0,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bratcovu, Stejaru
Bratcovu je naselje u Rumuniji u okrugu Teleorman u opštini Stejaru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Los Nogales, Santo Tomás
Los Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Santo Tomás.
Brede, Mantova
Brede je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Los Nogales, Santo Tomás
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Brede, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Terzo Marzoccolo, Matera
Terzo Marzoccolo je naselje u Italiji u provinciji, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Ojo de Agua, Santo Tomás
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Santo Tomás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
Sucilá, Sucilá
Sucilá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Sucilá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
General Ignacio Zaragoza, Pánuco de Coronado
General Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Pánuco de Coronado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2063 m.
San Juan Ocotal, Sitalá
San Juan Ocotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sitalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1101 m.
Gresia, Stejaru
Gresia je naselje u Rumuniji u okrugu Teleorman u opštini Stejaru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
El Alto del Frijolito, Ocozocoautla de Espinosa
El Alto del Frijolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 447 m.
Albiano d'Ivrea, Torino
Albiano d'Ivrea je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1559 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Progreso de Madero, Quecholac
Progreso de Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Quecholac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2147 m.
Galahad
Galahad je lik iz legendi o Kralju Arthuru, sin Lancelota i Elaine (kći Pelleasa), neokaljani vitez koji je ponovno pronašao Sveti gral i pomoću njega doživio Boga.
Historija
U prvim verzijama priča o Gralu, kao što je ona Chrétien de Troyesa - Conte du Graal iz 12. vijeka - Percival je bio junak koji se ponovo dočepao Svetog grala. Ali kako je tokom 13. vijeka temi o Gralu dano novo, puno strože duhovno značenje, novi pronalazač Svetog grala morao je imati genealogiju koja se mogla pratiti do Kuće Davidove u Starom zavjetu i biti potpuno oslobođen zemaljskih strasti. Njegova oca - Lancelota na junačka viteška djela, još uvijek je pokretala tjelesna ljubav prema Guineveri (pa zato nije ni mogao doprijeti do Svetog Grala) za razliku od njega - Galahada je na viteška djela pokretala snaga duhovne ljubavi prema Bogu.
Ta teološka verzija priče o Gralu pojavila se u brojnim pričama - Potraga za svetim gralom iz Opusa Vulgata. Sve one pokaziju snažni cistercitski utjecaj, a sličnost se ogleda i sa mističnim doktrinama Bernard od Clairvauxa.
Adolfo López Mateos, Pánuco de Coronado
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Pánuco de Coronado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 695 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Vidite još
Administrativna po
Bayt ash Sha‘bī, Sa'dah
Bayt ash Sha‘bī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Villa del Alto, Quecholac
Villa del Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Quecholac.
Javno dobro
Javna dobra su ona dobra koja nam suvremena i moderna država stavlja na raspolaganje putem mehanizma javnog sektora. Javna dobra se javljaju iz razloga što tržište nije u mogućnosti osigurati njihovu racionalnu ponudu zbog same naravi javnih dobara. Javno dobro namijenjeno je općem i ravnopravnom korištenju građana u skladu sa smjernicama boljeg društva. Osnovna, nesporna javna dobra su voda, zrak, zemlja, sunce, šume, more, prometna infrastruktura, ulice, trgovi, rudna bogatstva, internet, kulturna baština u najširem smislu. Dobrom se pod načelom jednakosti upotebe može služiti svatko, na način da korištenjem jednog subjekta ne budu uskraćeni u mogućnosti korištenja drugi. Pojedinac se dobrom ne može služiti na način da se drugome onemogući ili ometa korištenje. Dobra se u pravilu koriste besplatno. Javno dobro može se povećavati (infrastruktura, pošumljavanje) ili smanjivati (privatizacija, loše upravljanje, ekspoatacija šume, zagađenje zraka i vode).
Ustav RH: dobra od interesa za RH imaju njezin osobitu zaštitu. Zakonom se određuje način na koji se ta dobra mogu upotrebljavati i iskorištavati. Zakoni koji štite javna dobra: Zakon o javnim cestama, Zakon o vodama, Zakon o zaštiti prirode.
Abrămuț, Abrămuț
Abrămuț je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Abrămuț.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2962 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Javno dobro
Značajke javnih dobara
U korištenju javnih dobara se gotovo uvijek javljaju neplatiše koje ne možemo isključiti od korištenja, a nismo sigurni da li ih plaćaju. Oni su šverceri ili tzv. slobodni jahači (Free Riders ). Ne možemo ih isključiti iz korištenja jer granični trošak javnih dobara je jednak 0 i povećanje korisnika ne smanjuje korisnost tog dobra.
El Guayacán, Huetamo
El Guayacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Huetamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
La Navidad, Las Choapas
La Navidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Choapas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Vidite još
Administrativna po
Lucas Pérez Bautista, Las Choapas
Lucas Pérez Bautista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Choapas.
La Espía de Arriba, Montemorelos
La Espía de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Montemorelos.
Lucas Pérez Bautista, Las Choapas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
La Espía de Arriba, Montemorelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Campo Melissa, Navolato
Campo Melissa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Navolato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
San Pedro Ixtapantongo, Santo Tomás
San Pedro Ixtapantongo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Santo Tomás.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1336 m.
El Rubí, Ocozocoautla de Espinosa
El Rubí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 822 m.
Piedras de Lumbre, Huetamo
Piedras de Lumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Huetamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
11 de Abril, Sitalá
11 de Abril je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sitalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1298 m.
San Dimas, Sucilá
San Dimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Sucilá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Guajumar, Maguarichi
Guajumar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Maguarichi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
Seille (Mozel)
Karakteristike
Seille izvire iz ribnjaka Linde kod sela Azoudange (Departman Moselle), na nadmorskoj visini od 417 metara. Od tamo teče prema sjeverozapadu isprva, pravolinijski, a zatim (u donjem dijelu) uz puno meandara do ušća u Mosellu kod Metza.
Rijeka je ime dobila od latinske salia - polagana, jer je mirno tekla od izvora do Metza.
Ibiza (grad)
Ibiza je admistrativni centar istoimenog otoka, njegov najveći grad i veza sa svijetom.
Grad je krajem 1970-ih postao slavan među mladima kao mjesto za ludi provod, u kom klubovi rade 24 sata, a muzika trešti non-stop, taj status zadržala je do danas.
Geografske karakteristike
Ibiza leži na jugoistoknoj obali otoka Ibiza, smještena oko zaljeva. Od Barcelone je udaljena 283 km a od Palme de Mallorca 128 km. thumb|left|240px| Tipične [[ulica|kalete]] thumb|left|240px| Pogled na grad i [[luka|luku]]
Historija
Ibizu su osnovali Kartažani 654. pne. pod imenom Ibosim. Za malo više od jednog vijeka, naselje je izraslo u jednu od njihovih najvećih kolonija na zapadnom Mediteranu. Za rimskih vremena egzistirao je kao Ebusus.
Número Uno y Número 52, Granja Porcina y Avícola, Villagrán
Número Uno y Número 52, Granja Porcina y Avícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1742 m.
Ibiza (grad)
Historija
Nakon Rimljana između 5 - 9. vijeka, postoji velika rupa u historiji Ibize, ali se zna da su se izredali Vandali, Goti, Vizigoti i Bizantinci.
Mauri su u 9. vijeku zavladali otokom, prezvali su ga u Yabisah i vladali njime gotovo 500 godina, ostavili su tragove u načinu gradnje kuća, običajima, muzičkim instrumentima i na lokalni dijalekt - Ibicenco.
Od Maura je otok preoteo 1235. aragonski kralj Jaume I. Kontinuirani napadi pirata natjerali su Ibizu da tokom 16. vijeka značajno pojača svoje bedeme.
Znamenitosti
Historijski centar - Dalt Vila (Gornji grad) smješen je na brdašcu koje dominira krajolikom, tu se nalaze najvažniji spomenici zbog kojih je Ibiza uvrštena na Listu mjesta svjetske baštine u Evropi. Opasan je dobro očuvanim bedemima sagrađenim za renesansnih vremena po nalogu kraljeva Felipea II i Carlosa V. Taj burg poslužio je kao model za gradnju drugih utvrda po Novom svijetu.
U burg se ulazi kroz gradskih vrata - Portal de ses Taules, tu se nalazi Gradska vijećnica smještena u dominikanskom samostanu.
Katedrala izgrađena na mjestu starih maurskih bedema, je asketska gotička građevina iz 16. vijeka, restaurirana u 18. vijeku. Drugi važan spomenik je Castell Almudaina, najviša građevina u Gornjem gradu, pored nje nalazi se srednjovekovni donžon. U Dalt Vili se nalazi Arheološki muzej, sa brojnim artefaktima iz bogate historije grada, od preko 2000 godina.
Pored ribarskih kvartova u donjem dijelu grada Marina i Sa Penya, značajna je nekropola Puig des Molins i feničko naselje Sa Caleta, nedaleko od grada. Na tim lokalitetima pronađeno je preko 3500 kartažanskih i feničkih grobova i skulpture božice Tanit i boga Besa.
Ta mješavine kulture i rezervat biosfere južno od grada bila su ključna za njezino proglašenje svjetskom baštinom.
thumb|left|240px| Pogled na Vjetrenjačino [[brdo (Puig des Molins) sa nekropolom]]
Privreda i transport
Brojni turisti dolaze avionima jer Ibiza ima međunarodni aerodrom (IATA: IBZ, ICAO: LEIB) koji se nalazi 7 km jugoistočno.
Al Jurābī, Sa'dah
Al Jurābī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
Pereira, Kolumbija
Pereira je općina od 477,027 stanovnika i grad od 385,838 stan. u sredini Kolumbije u Departmanu Risaralda čiji je administrativni centar.
Geografija
Pereira se prostire u kotlini rijeke Otún, među planinama Centralnih Kolumbijskih Kordiljera na nadmorskoj visini od 1,411 metara metara.
Od Manizalesa je udaljen 53 km jugozapadno.
Njegov strateški centralni položaj u regije [[kave|kave učinio ga je svjetski poznatim.
UNESCO ga je 2011. uvrstio kao kolektivni lokalitet pod imenom Kolumbijski kultivirani krajolici kave na Listu mjesta svjetske baštine u Americi.
Historija
Mjesto su osnovali kolonisti iz tadašnje provincije Cauca - 1863. pod imenom Kartaga, na ruševinama prve napuštene španjolske Stare Kartage. Kasnije mu je ime promjenjeno u čast političara Francisca Pereire Martíneza.
Pereira je ispočetka administrativno pripadala Caucu, ali je nakon formiranja Departmana Caldas 1905. pripala njemu.
Između 1905-1950. grad je ubrzano rastao dolaskom brojnih stanovnika, zahvaljujući velikoj potražnji za kavom, jer je Pereira postala jedna od prijestolnica tog crnog zlata.
U tom periodu izrastao je u velik grad sa tramvajem, aerodromom, novinama, povezan željeznicom i dobrim cestama sa svim važnijim gradovima, pa su ga nazvali Grad čudo (Ciudad Prodigio). Od 1958. je i univerzitetski grad, tad je osnovan Tehnološki univerzitet Pereira.
Kad je 1967. osnovan Departman Risaralda, Pereira je postala njegova prijestolnica.
Do 1985. se proširila daleko izvan svojih dojučerašnjih predgrađa, izgradnjom Olimpiskog sela i brojnih novih kvartova.
Privreda
Današnja Pereira je prvenstveno centar za trgovinu kavom i stokom. Od industrije ima pogone lake industrije, (tekstil).
El Jazmín, Quecholac
El Jazmín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Quecholac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2201 m.
Windsor, Missouri
Vindzor je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.901, što je 186 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Policajac sa Petlovog brda
Policajac sa Petlovog brda je srpska igrana TV-serija koja se od 1993. do 1994. emitovala na programu RTS. Snimana je 1992. i 1993. godine u režiji Mihaila Vukobratovića, scenario je pisao Predrag Perišić. Emitovana je u dva odvojena ciklusa, od 7. februara 1993. do 4. decembra 1994.
Kratak sadržaj
Policijski inspektor Boško Simić, ima petoro dece i četiri žene. Spretan u akcijama, neobičan otac i „majka“ svojoj deci, neponovljiv svojim bivšim i budućim ženama. Sve njegove bivše supruge su vrlo uspešne poslovne žene, a njihove karijere ne ostavljaju nimalo vremena za porodični život, dok Boško sa svojom decom živi u kući na Petlovom brdu. Vremenom njegov profesionalni život trpi jer njegov šef ne želi da toleriše stalna zakašnjenja i izostajanje sa posla. Život njegove neobične porodice pun je komičnih situacija, ali porodična ljubav pomaže da se uvek i iz svake situacije pronađe najbolji izlaz.
Gaglioli, Perugia
Gaglioli je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
La Cumbre, Otáez
La Cumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Otáez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2518 m.
Petreu, Abrămuț
Petreu je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Abrămuț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1517 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Otún (rijeka)
Hidrologija
Od tamo teče prema jugozapadu preko grada Pereire do ušća u rijeku Caucu.
Rijeka je važna za snabdjevanje pitkom vodom i električnom energijom stanovnika Pereire i Departmana Risaralda.
Porječje rijeke prostire se na površini od 467 km² po Departmanu Risaralda, sa prosječnim protokom od 8,7 m3/s.
Tokom prošlog vijeka na obalama rijeke Otún, pronađeni su zlatni predmeti sa figurama ptica, nazvani "Otún ptice" ili "Quimbaya artefakti", koji pripadajukulturi Naroda Quimbaya.
Campo la Pequeña Joya, Navolato
Campo la Pequeña Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Navolato.
El Carmen, Sitalá
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sitalá.
El Terrebel, Montemorelos
El Terrebel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Montemorelos.
El Carmen, Sitalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 699 m.
El Terrebel, Montemorelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Tinchi, Matera
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 472 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
El Sufrido, Las Choapas
El Sufrido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Las Choapas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Trbuhozborenje
mini|[[Pierre Ruby s lutkom Amandom]] Trbuhozborenje ili ventrilokvija je umijeće govora bez micanja usana. Uključuje razgovor s lagano otvorenim ustima, promjene glasa i stvaranje iluzije dijaloga s lutkom.
Suhaia, Suhaia
Suhaia je naselje u Rumuniji u okrugu Teleorman u opštini Suhaia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4744 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Trbuhozborenje
Najpoznatiji oblik trbuhozborenja danas su izvedbe u noćnim klubovima, gdje izvođač sjedi na stolcu s drvenom lutkom na svojoj ruci. Taj komični stil trbuhozborenja je uveden prije najviše sto godina. Verzija trbuhozborenja koju ljudi najbolje poznaju je trbuhozborenje kao zabava, koja je započeta u kasnom 19. stoljeću, dobu Vaudevillea. Njegovi nastupi su fokusirani na humor kao i na demonstraciju izvođačeve sposobnosti da prevari publiku i njegovu vještinu mijenjanja glasa. Iz tog razloga, mnogi izvođaći rabe više figura, mijenjajući glas iz jednog tona u drugi. Englez Fred Russell koristio je samo jednu figuru sa svojim lutkom Coster Joe-om. Možda najpoznatiji trbuhozborci su The Great Lester, Frank Byron, Jr.
Trbuhozborenje postalo je vrlo popularno sredinom 20. stoljeća, zahvaljujući velikoj ulozi učenika The Great Lestera, Edgaru Bergenu. Bergen je popularizirao ideju komičnog trbuhozborca, i zajedno sa svojim najdražim lutkom, Charlijem McCarthyijem, vodio je radijsku emisiju koja je puštana kroz 1930-te i 1940-te. Bergen je nastavio izvoditi predstave sve do svoje smrti 1979., a njegova popularnost je nadahnula mnoge druge trbuhozborce koji su ga pratili, uključujući Paula Winchella, Jimmyja Nelsona, i Senor Wencesa i Jaya Johnsona koji je glumio u sitcomu Soap sa svojim lutkom Bobom.
Santa Rita, Sucilá
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Sucilá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Al Biţāḩī, Sa'dah
Al Biţāḩī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
El Tempisque Dos, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Kolumbijski kultivirani krajolici kave
Kolumbijski kultivirani krajolici kave (španjolski: Paisaje Cultural Cafetero de Colombia"), znani i kao "Eje cafetero (Osovina kave"), i kao Triángulo del Café (Trokut kave) je regija u centru Kolumbije, koji se prostire po kolumbijskim departmanima Caldas, Quindío, Risaralda i Valle del Cauca.
Paillon
Karakteristike
Paillon izvire na jugoistoku Francuske na teritoriju općine Lucéram, na nadmorskoj visini od oko 1.300 metara. Od tamo teče prema jugozapadu do ušća u Sredozemno more u Nici.
Kolumbijski kultivirani krajolici kave
Karakteristike
thumb|left|260px| Karta trokuta kave U tim malim planinskim departmanim se proizvodi po mnogima najbolja kava na svijetu.
Paillon
Karakteristike
Iako nije velik Paillon je znao plaviti, pa je zbog toga krajem 19. vijeka, njegovo korito u gradu kanalizirano i natkriveno.
Teren je korišten za raznorazne namjene; trgove, parkirališta, autobusni kolodvor, parkove. left|thumb|260px| Promenada uz rijeku Donji dio velik 12 hektara od teatra do mora je između 2013. - 2013. uređen kao promenada sa parkom (Promenade du Paillon). Park ima 40.000 m² sa stablima sa raznih kontinenata, od tog je 17.000 m² ostavljeno za travnjake.