cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kreativnost
Geneplore model
1992. godine, Finke et al. predlaže 'Geneplore' model, u kojoj kreativnost mjesto zauzima u dvama fazama: generativnoj fazi, gdje pojedinac stvara mentalne predodžbe zvane preinventivnim strukturama, i istraživačkoj fazi gdje navedene strukture bivaju korištene za stvaranje novih kreativnih ideja. Weisberg je tvrdio suprotno, smatrajući kako kretivnost obuhvaća običan kognitivni proces koji ustupa izvanredne rezultate.
Konceptualno miješanje
1990ih, pritjecali su razni pristupi u kognitivnoj znanosti koji su se bavili metaforom, analogijom, te je došlo do integrativnog pristupa proučavanja kreativnosti u znanosti, umjetnosti i humoru nazvanog konceptualnim miješanjem.
Kreativnost i inteligencija
Postoji rasprava u psihološkoj literaturi o tome jesu li inteligencija i kreativnost unutar jednakog procesa (hipoteza sjedinjenosti) ili predstavljaju jedinstvene mentalne procese (hipoteza razdvojenosti). Dokazi pokušaja promatranja povezanosti među inteligencijom i kreativnosti iz 1950ih pa sve do danas, od strane autora poput Barrona, Guilforda ili Wallacha te Kogana, redovito su pokazivali kako je povezanost obaju koncepata dovoljno niska da bi ih se moglo smatrati odvojenim konceptima.
Neki istraživači vjeruju kako je kreativnost ishod jednakog kognitivnog procesa kao i inteligencija, i prosuđuje ju se kao kreativnost ovisno o posljedicama (primjerice, kada ishod kognitivnog procesa izvede nešto novo).
Veoma popularni model poznat kao "granična hipoteza" predstavljen od strane Ellisa Paula Torrancea drži kako je visoka razina potrebno, no ne i dostatno stanje za postizanje visoke razine kreativnosti. U pravilu, ova tvrdnja znači da će postojati pozitivna korelacija između kreativnosti i inteligencije, no ova korelacija neće biti pronađena ako je proučen samo uzorak visoko inteligentnih ljudi. Ipak, istraživanje granične hipoteze pokazalo je miješane rezultate, od entuzijastične potpore do odbijanja i odbacivanja iste.
Alternativno gledište jest Renzullijeva hipoteza triju prstenova, koja gleda na darovitost kao rezultat inteligencije i kreativnosti.
Neurobiologija kreativnosti
Neurobiologija kreativnosti naslovljena je u članku "Kreativna inovacija: mogući moždani mehanizmi" ("Creative Innovation: Possible Brain Mechanisms"). Autori su napisali kako "kreativnoj inovaciji vjerojatno je potrebna koaktivacija i komunikacija između regija mozga koje obično nisu čvrsto povezane". Izrazito kreativne osobe koje se ističu u kreativnim inovacijama obično se razlikuju od ostalih u tri crte:
2005. godine, Alice Flaherty predstavila je model kreativnog pogona u tri faktora. Crpeći dokaze iz slika mozga, proučavanja droga i analize lezija, opisala je kreativni pogon kao rezultat interakcije frontalnog režnja, temporalnog režnja te dopamina iz limbičkog sustava. Frontalni se režanj smatra odgovornim za stvaranje ideja, dok se temporalni režanj smatra odgovornim za obrađivanje, ispravljanje i procjenu ideja. Abnormalnosti u frontalnom režnju (poput depresije i tjeskobe) obično smanjuju razinu kreativnosti, dok abnormalnosti u temporalnom režnju često povisuju razinu kreativnosti. Visoka aktivnost temporalnog režnja obično inhibira aktivnost frontalnog režnja, i obrnuto. Visoka razina dopamina povisuje uzbuđenost organizma i ponašanja okrenuta nekom cilju te smanjuje latentnu inhibiciju, te sva tri djelovanja povećavaju pogon stvaranja novih ideja.
Radna memorija i mali mozak
Vandervert je opisao kako frontalni režanj mozga i kognitivni procesi malog mozga surađuju u proizvodnji kreativnosti i inovacija. Vandervertovo objašnjenje leži na značajnim dokazima o upravljanju nad svim procesima radne memorije (odgovorne za obradu svih misli) od strane maloga mozga. Mali mozak (koji se sastoji od 100 bilijuna neurona, što je više od ostatka čitavog velikog mozga) poznat je po tome što adekvatno modelira sve tjelesne kretnje. Adaptivni modeli radne memorije malog mozga zatim povratnom vezom pristižu u radnu memoriju mentalnih procesa frontalnog režnja gdje se bude kreativne i inovativne misli.
Kreativnost i mentalno zdravlje
Istraživanje psihologa J. Philippea Rushtona otkrilo je kako se kreativnost da povezati s inteligencijom i psihoticizmom. Još jedno istraživanje pokazalo je kako je kreativnost viša kod pojedinaca s šizotipnim poremećajem ličnosti nego u normalnih pojedinaca ili pojedinaca s šizofrenijom. I dok se divergentno razmišljanje smatralo povezanim s bilateralnom aktivnošću prefrontalne moždane kore, šizotipnim je pojedincima viša aktivnost bila prisutna u njihovoj desnoj prefrontalnoj moždanoj kori. Navedeno istraživanje dovodi do hipoteze da ovakvi pojedinci lakše pristupaju objema hemisferama mozga, što im dopušta da brže dolaze do kreativnih zaključaka.
Njegovanje kreativnosti
Daniel Pink, u svojoj knjizi A Whole New Mind, ponavljajući argumente predstavljene u 20. stoljeću, raspravlja o ulasku u novo doba gdje kreativnost postaje od velike važnosti. U ovom konceptualnom vremenu, njegovo je uvjerenje kako trebamo njegovati desno orijentirano razmišljanje (kreativnost i emocije) iznad lijevo orijentiranog razmišljanja (logične i analitičke misli).
Nickerson je pružio sažetak različitih kreativnih aktivnosti koje su već predstavljene. One uključuju pristupe koji su razvijeni od strane akademija i industrija:
Barlow, Oregon
Barlou je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 135, što je 5 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pošip
Pošip (zvan i Posip, Pošipak, Pošipica) ) je vrsta bijelog visokokvalitenog vina (i grožđa) iz hrvatskog otoka Korčule, koje se proizvodi po sredini otoka u zaklonjenim dolinama Čare i Smokvice.
Pošip još od 1967. ima predikat Vina zaštićenog geografskog porijekla kao prvo hrvatsko vino.
Karakteristike
Pošip je prvenstveno sorta bijelog grožđa koja se uzgaja na jugu otoka Korčule i nešto manje u Srednjoj Dalmaciji. Za nju dr. Nikola Mirošević, drži da je nastala kao sponatani križanac starijih autohtonih dalmatinskih sorata bratkovine i zlatarice, pa je i on autohtona dalmatinska sorta, Pošip najbolje uspijeva na položajima zaštićenim od vjetra, ne podnosi vlažne zemlje i osjetljiv je na peronosporu.
Pošip je vino zlatnožute boje, s izraženim sortno prepoznatljivim slatkastim mirisom i visokim procentom alkohola (oko 14 % )
Konzumacija
Pošip se pije uz jača jela kao što su pikantni sirevi, pečena riba, rakovi
Historija
Još i danas kad ima puno proizvođača vina, najpoznatiji proizvođač Pošipa je Poljoprivredna zadruga Čara iz Čare.
Ona od 1984 radi kao samostalna zadruga, danas ima 135 kooperanata i 115 zadrugara, dok je ona iz Smokvice nekad zvana Jedinstvo iz koje se Čara izdvojila prestala raditi.
U dolini Čara danas ima 95 hektara pod vinogradima.
You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 2
You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 2 dvostruki je album uživo na CD-u američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u listopadu 1988.g. Unatoč tome što na omotu stoji natpis "The Helsinki Concert" na albumu se ne nalaze sve pjesme sa tog koncerta. Nekoliko se pjesama razlikuje od koncertne izvedbe u Helsinkiju iz godine 1974.
Popis pjesama je dosta sličan albumu Roxy & Elsewhere, koji je snimio sa sastavom "The Mothers". Zappa je na ovome albumu prezentirao svoje najbolje izvedbe u svojoj glazbenoj karijeri.
1138
Godina 1138. (MCXXXVIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Parotidna žlijezda
thumb|250px|right|[[Pljuvačne žlezde: 1 - parotidna 2 - podvilična 3 - podjezična ]] Doušna ili parotidna žlezda je serozna i najveća pljuvačna žlezda. Ona gotovo da ispunjava u potpunosti parotidnu ložu, koja se nalazi ispod spoljašnjeg ušnog kanala, iza mandibule a ispred mastoidnog nastavka slepoočne kosti. Stoga ona ima oblik kao i sama loža, koji podseća na uspravnu trostranu prizmu.
Parotidna žlezda se sastoji iz dva dela (režnja): površinskog, koji je bolje razvijen, i dubokog dela. Oni su spojeni tankom trakom žlezdanog tkiva, koje se naziva suženje. Žlezdani delovi u režnjevima su gusto zbijeni, pa je interlobularno tkivo slabo razvijeno. Između dva dela žlezde nalazi se sloj masnog i vezivnog tkiva, kroz koji prolazi facijalni živac na svom putu iz gornjih partija nervnog sistema. Osim toga u ovoj regiji su smešteni i parotidni limfni čvorovi.
Valprato Soana, Torino
Valprato Soana je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Parotidna žlijezda
Odnosi
Spoljašnja strana žlezde je pokrivena kožom i parotidnom fascijom, i ova strana izlazi izvan okvira parotidne lože. Prednje-unutrašnja strana naleže na donju vilicu i mastikatorne mišiće (maseter i unutrašnji krilasti mišić), a zadnje-unutrašnja strana žlezde je u kontaktu sa mišićima i ligamentima vrata. Osim toga ona je svojim gornjim delom u kontaktu sa spoljašnjim ušnim kanalom, što objašnjava lako prenošenje bolesti između ovih delova. Donji kraj parotidne lože naleže na fibrozni vilični snop, koji ga odvaja od podvilične pljuvačne žlezde.
Valprato Soana, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Parotidna žlijezda
Odvodni kanali
thumb|250px|right|Projekcione linije na licu Svi elementi odvodnog sistema žlezde su dobro razvijeni. Glavni izvodni kanal se zove parotidni ili Stenononv kanal i dug je 4,5-5 cm, a nastaje u unutrašnosti tkiva spajanjem dva manja kanala. On se otvara u usnu duplju u visini drugog gornjeg kutnjaka. U ovom delu je sluzokoža obraza izdignuta i obrazuje tzv. parotidnu bradavicu.
Parotidni kanal se projektuje na licu duž linije koja spaja tragus usne školjke sa sredinom gornje usne. Ovo je značajno zbog hirurških intervencija u ovom predelu, kako bi se izbegla eventualna povreda izvodnog kanala ove žlezde. U slučaju otvaranja kanala nastaju fistule, kroz koje pljuvačka neprekidno ističe.
Vaskularizacija i inervacija
Krv dospeva u žlezdu preko grana spoljašnje karotidne i površinske temporalne arterije. Vene su pritoke spoljašnje jugularne vene.
Inervacija se ostvaruje preko dva živca: n. auricularis magnus i n. auriculotemporalis. Za razliku od prvog živca koji donosi samo senzorna vlakna, aurikulotemporalni nerv donosi i sekretorna vlakna poreklom iz IX kranijalnog živca i otičkog gangliona.
Oboljenja
Jedno od najopasnijih oboljenja vezanih za pljuvačne žlezde jeste epidemijski parotitis ili zaušci. To je infektivno oboljenje koje se karakteriše otokom parotidnih mada mogu biti zahvaćene i ostale seromukozne žlezde. Uzročnik je virus, koji se prenosi kapljičnim putem ili u direktnom kontaktu sa obolelom osobom. Inkubacija traje 18 dana, a prvi simptomi bolesti su drhtavica, malaksalost, glavobolja, povišena temperatura i sl. Kasnije se javlja intenzivan bol u području donje vilice i otok parotidne žlezde i okolnog tkiva. Kao komplikacija zauški, mogu da se jave i upale drugih struktura (testisa, jajnika, kore velikog mozga i pankreasa). Dijagnoza se postavlja na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i seroloških ispitivanja, a lečenje je uglavnom simptomatsko.
Osim toga, pljuvačne žlezde mogu biti zahvaćene infekcijom koju uzrokuju mikroorganizmi iz usne duplje. Ponekad se javljaju i benigni tumori koji retko mogu da prerastu u malignu formu.
Cerelles
Serel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr i Loara koja pripada prefekturi Tur.
Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 1 157 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 94,1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 95 metara (maksimalnoj 122 m, a minimalnoj 62 m).
No (jezero)
No ili Buhejrat No je jezero na sjeveru Južnog Sudana, koje se nalazi sjeverozapadno od grada Džube (oko 630 km) kod naselja Fakvir, u močvarnom području zvanom Sad, na mjestu gdje se spajaju rijeke Bar al-džabal ("brdska rijeka" ili "brdski Nil") i Bar al-gazal ("gazelina rijeka"). Tek od istjeka iz jezera No nadalje se rijeka Bar al Jabal zove Bijeli Nil (Bar al-Abjad) i tek od tu po nekim geografima, nastaje Bijeli Nil. No ima površinu od 100 km².
Hidrografija
Jezero No nalazi se oko 1156 km nizvodno od Albertovog jezera u Ugandi, na mjestu gdje Bijeli Nil ulazi u područje velikih sudanskih močvara Sad. Tu se spaja sa rijekom Bar al-gazal i stvara veliku močvarnu lagunu koja ovisno o sezoni ima brojna jezera i močvare, među kojima je jezero No najveće. Za vrijeme velikih ljetnih kiša, rijeka Sobat (pritoka Bijelog Nila) tek 115 km nizvodno donosi toliko voda da ih Bijeli Nil nije u stanju primiti, već ih odbacuje daleko natrag u jezero No i rijeku Bar al-gazal. Dužina jezera No stoga jako varira, kao i nivo voda u jezeru. Obale jezera No obrasle su papirusom i stanište su brojnih divljih životinja. U kraju oko jezera No živi sudanski narod Nuer. Od jezera No, Bijeli Nil naglo zaokreće na istok i na 115 km nizvodno se spaja rijekom Sobat kod kordinata 9.36667°N, 31.55°W.
Frosinone
Frosinone (latinski: Frusino) je glavni grad istoimene talijanske provincije Frosinone u regiji Lazio. Grad ima 46.649 stanovnika.
Geografija
Frosinone se prostire na brdu iznad rijeke Sacca, pored antičke rimske ceste Via Casilina (danas tu vodi autoput A1 Napulj–Rim). Udaljen je oko 75 km jugoistočno od regionalnog centra Rima.
Historija
mini|lijevo|220px| Via Aldo Moro Frosinone je grad nastao na temeljima Frusne, antičkog naselja italskog naroda Volscija. Njega su 338. pne. zauzeli Rimljani, pretvorili ga u svoju koloniju i nazvali Frusino. Tokom srednjeg vijeka Frosinone je više puta pljačkan i razaran, posljednji put 1556. od strane španjolske vojske Fernanda Álvareza Albe u njenom pohodu na Rim. Administrativni centar tada tek oformljene provincije Frosione postao je 1926. godine. Za vrijeme Drugog svjetskog rata grad je snažno bombardiran od strane savezničke avijacije, jer se tu nalazila odsudna linija odbrane Sila osovine.
Znamenitosti
Iako još i danas ima tragova starih bedema, rimskog amfiteatra i termi, Frosinone je ipak novi i moderan grad jer je za vrijeme Drugog svjetskog rata gotovo sav porušen. Istočno od grada nalazi se stari gotički cistercitiski samostan.
Privreda
Frosinone je industrijski grad u kom se proizvode helikopteri, tekstil, elektronika i prehrambeni artikli. Grad je i neformalni centar pretežno ruralnog kraja zvanog Ciociaria, poznatog po specifičnoj narodnoj nošnji.
Televizijski film
Televizijski film (skraćeno: TV-film; takođe: telefilm) je izraz koji se koristi za svaki onaj igrani film koji je napravljen u svrhu premijernog prikazivanja na nekoj TV-stanici ili TV-mreži.
Televizijski filmovi su evoluirali od televizijskih drama koje su u prvim desetljećima postojanja televizije emitirale uživo iz televizijskih studija, da bi ih kasnije zamijenili TV-drame snimljene na magnetoskopsku, odnosno filmsku vrpcu. Izraz TV-film se počeo koristiti u SAD 1960-ih zahvaljujući TV-mrežama koje su takva ostvarenja reklamirala kao filmove slične onima koje su se mogli gledati u kino-dvoranama.
Usprkos toga, TV-filmovi su u odnosu na obične igrane filmove bili dugo vremena inferiorni po pitanju formata slike (ograničene na razmjer 4:3), budžeta, kao i sadržaja (u pravilu daleko manje količine seksa, nasilja i svake scene koja se smatrala previše uznemirujućom ili kontroverznom). Drugi ozbiljan nedostatak TV-filmova je bila dramaturška struktura podređena potrebi da se u film ubaci što je moguće više pauza za reklame.
Međutim, mnogi od njih su služili za obuku budućih velikih glumačkih i drugih talenata, a nekada po svojoj kvaliteti i bili ravni ili čak superiorniji kino-filmovima. Od takvih primjera je najpoznatiji Dvoboj Stevena Spielberga, koji je nakon premijere na američkoj televiziji 1970-ih bio distribuiran u evropskim i svjetskim kinima.
1980-ih s razvitkom kablovske i satelitske televizije, odnosno televizijskih stanica specijaliziranih za filmski program (od kojih je najpoznatiji primjer HBO) se počinju stvarati posebni televizijski filmovi neopterećeni reklamama i uobičajenim cenzorskim standardima.
Antsirabe
Antsirabe je treći grad po veličini sa svojih 176,933 stanovnika na Madagaskaru, u Provinciji Antananarivo administrativni centar Regije Vakinankaratra i Distrikta Antsirabe I..
Historija
Antsirabe je za kolonijalnog doba pod francuskom upravom kao Madagaskarski Vichy zbog brojnih termalnih izvora i obilja izvora. Blagodeti Antsirabea otkrila su dva Norveška misionara u 19. vijeku, oni su privukli u Antsirabe mnoge poznate osobe i brojne vladare koji su tu liječili svoje reume. U Antsirabeu je godinu dana živio marokanski sultan Muhamed V. i njegov sin, budući kralj Hasan II. kad je prognan iz zemlje 1954. thumb|left|240px|Rikše u Antsirabeu
Geografske i klimatske karakteristike
Antsirabe se nalazi na centralnoj visoravni Madagaskara, na padinama planina Ankaratra, ispod drugog vrha po visini u Madagaskaru Tsiafajavona. Grad i okolica bogata je termalnim izvorima, ostatcima nekadašnje vulkan]]ske aktivnosti, oni su zajedno sa nadmorskom visinom od 1540 metara, glavni razlog za razvoj mjesta od 1923. kao lječilišno - ladanjskog grada. Antsirabe je udaljen oko 167 km u pravcu jugozapada od glavnog grada Madagaskara Antananarivo. thumb|right|280px|Pogled na Hôtel des Thermes u Antsirabeu Antsirabe ima oceansku klimu - gotovo umjereno kontinentalnu klimu (nešto poput ugodnog proljeća), koja je puno ugodnija od obalnog dijela Madagaskara koji ima tropsku. Zimi temperature mogu pasti na 0 °C.
Transport, Privreda
Grad ima Aerodrom Antsirabe (IATA: ATJ, ICAO: GMEF) sa glavnim gradom Antananarivo povezan je željezničkom prugom -Tananarive-Antsirabe po kojoj danas voze samo teretni vlakovi i nacionalnim putem 7, koji se produžuje na jug do gradova Fianarantsoa i Toliara.
Antsirabe je poznat po rikšama, kojih ima u srazmjeru sa brojem stanovnika - najviše u zemlji, a koje su se pojavile na početku 20. vijeka kad je građena željeznička pruga Tananarive-Antsirabe, tad su rikše korištene za prijevoz ne samo ljudi već i potrebnog materijala.
Antsirabe je važni industrijski centar Madagaskara u njemu su smještena neka od najvećih madagaskarskih poduzeća Tiko (hrana), Star Brasseries (pića), Cotona (tekstil) i Kobama (žitarice) i tvornica duhana. Okolica Antsirabe je voćarsko (jabuke, grožđe) - stočarski kraj (mliječni proizvodi, svinje, perad).
Jod trifluorid
Jod trifluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 183,900 Da.
Caorera, Belluno
Caorera je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Melatoninski receptor 1A
Melatoninski receptor tip 1A je protein koji je kod ljudi kodiran MTNR1A genom.
Broadway the Hard Way
Broadway the Hard Way uživo je album američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u listopadu 1988.g. Na albumu se nalaze razne izvedbe sa svijetske turneje iz 1988.
Album prvo izlazi sa 9 pjesama na vinyl izdanju od izdavačke kuće "Barking Pumpkin ", a poslije toga izlazi sa 17 pjesama na CD-u, od izdavačke kuće "Rykodisc". Sadrži veliki broj jazz skladbi, neke od njih su "Stolen Moments" od Oliver Nelsona, "Murder by Numbers" od sastava The Police (koju izvodi Sting). Tu je još i skladba "Outside Now" sa albuma Joe's Garage.
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa, osim koje su drugačije naznačene.
Cravant-les-Côteaux
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 747, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km².
Foster, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 44.
Table Rock, Wyoming
Tejbl Rok je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 0, što je 82 (-100,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Clement Quartey
Clement Isaac "Ike" Quartey (Accra, 12. travnja 1938.) je bivši ganski boksač. Na Olimpijskim igrama 1960. godine u Rimu, Quartey je osvojio srebrnu medalju u poluvelter (do 64kg) kategoriji, postavši tako prvi Ganac koji je osvojio odlične na Olimpijadi. U finalu ga je pobijedio čehoslovački boksač Bohumil Němeček. Na Igrama Commonwealtha 1962. godine u Perthu, Quartey je osvojio zlatnu medalju.
Njegov mlađi brat je boksač Ike Quartey.
Preventivna zdravstvena zaštita
Prevencija ili preventiva je, u izvornom značenju, sprečavanje neke bolesti ili poremećenog ponašanja ili pojave koja ostavlja posledice po neke osobe ili grupe. Obično se govori o primarnoj, sekundarnoj i tercijarnoj prevenciji.
Primarna prevencija
Primarna prevencija predstavlja akcije koje se preduzimaju kako bi se sprečila pojava uslova koji rezultuju bolestima ili socijalnim problemima. Razvoj sanitarnih sistema, rekreacionih centara i parkova u zajednici služi prevenciji bolesti. U socijalnoj zaštiti, primarna prevencija obuhvata aktivnosti vezane za osnovnu edukaciju i socijalizaciju ljudi (stanovanje, osnovno obrazovanje i stručno osposobljavanje, razvoj veština isl.) kao i aktivnosti koje klijentima pružaju nove prosocijalne mogućnosti.
Sekundarna prevencija
Sekundarna prevencija podrazumeva aktivnosti koje imaju za cilj rano otkrivanje bolesti, čime se povećava mogućnost za intervencije koje sprečavaju napredovanje bolesti i pojavu simptoma.
Tercijarna prevencija
Tercijarna prevencija podrazumeva nastojanje da se izbegne ponovno javljanje neke bolesti.
Rak prostate
300px|right|thumb|Prikaz [[prostata|prostate i susjednih organa]] Rak prostate (predstojne žlijezde) je najčešća zloćudna bolest kod muškaraca. Javlja se u dobi izad 50 godina, a najčešće (50% oboljelih) kod osoba iznad 70 godina. Obuhvaća 12% svih rakom izazvanih smrti kod muškaraca i drugi je po učestalosti uzrok smrti, odmah iza karcinoma pluća. Pretpostavka je da bi se na koncu rak prostate razvio kod svih muškaraca da žive dovoljno dugo, a izravan uzrok nastanka nije poznat. Prostatitis i benigna hiperplazija se ne smatraju uzrocima nastanka raka, već podatci upućuju na ovisnost o spolnim hormonima.
Zloćudni tumori prostate su uglavnom adenokarcinomi.
Ježevi
Građa tijela
Udovi ježeva su kratki i nisu specijalizirani. Kao i kod drugih kukcojeda, i kod ježeva palčevi im nisu nasuprotni, a prsti završavaju s po pet prstiju s oštrim kandžama. Jedini izutetak su četiri vrste ježeva iz roda Atelerix koji svi žive u Africi i na stražnjim nogama imaju samo četiri prsta. Štakorske rovke imaju nešto duže stražnje noge od pravih ježeva, kako bi im to omogućilo veću brzinu u bijegu.
Krzno
Krzno ježeva je najčešće neupadljivo smeđe ili sive boje. Pravi ježevi imaju kao vrlo učinkovitu obranu na leđima i bokovima bodlje (tamnoprsi jež ih ima oko 6 do 8 tisuća). Bodlje su preoblikovana dlaka, i iznutra su šuplje. Svaka bodlja ima poseban mišić (Musculus arrestor pili) koji upravlja njenim položajem. Kad su ugroženi, sklupčaju se u kuglu. To zahtijeva kompleksnu "suradnju" brojnih mišića, između ostalih Musculus caudo-dorsalis koji se proteže od korijena repa pa duž leđa i uspravlja bodlje, i Musculus sphincter cuculi koji drži zivotinju sklupčanom i tako skriva nezaštićene dijelove tijela, jer pravi ježevi nemaju bodlje na trbuhu, licu i udovima. Ti dijelovi tijela pokriveni su samo krznom bez bodlji. mini|240px|Sklupčani pravi jež Za razliku od ove potporodice, druga potporodica, štakorske rovke, nemaju bodlje, a zbog uglavnom dugog i golog repa izgledom potsjećaju na rovke (Soricidae). Krzno im je sivosmeđe do crno, a ovisno o vrsti može biti svilenkasno ili grubo.
Glava i zubi
Lubanja ježeva je izdužena i plosnata. Vrat im je kratak, a na izduženoj, pokretljivoj njušci imaju osjetilne dlake. U usporedbi s drugim kukcojedima imaju relativno velike oči i uške. U potrazi za hranom najvažnija osjetila su im njuh i sluh, dok vid ima u tome manje važnu ulogu. Moždani dio lubanje je relativno mali, pa je i mozak jednostavno građen, a u odnosu na tjelesnu masu malen, ali je dio zadužen za vrednovanje mirisa dobro razvijen.
Zubi su im šiljasti i oštri, dobro prilagođeni njihovom načinu prehrane. Sve vrste imaju relativno puno zubi, kod nekih vrsta se zadržalo 44 zuba, što je bio prvobitni broj zuba viših sisavaca. Prednji sjekutić je često veći od slijedećih, gornji kutnjaci imaju četiri kvržice, dok su stražnji često reducirani.
Probavni sustav i sustav za razmnožavanje
Probavni sustav im je vrlo jednostavno građen. Nemaju slijepo crijevo, a crijevo im je jednostavna i vrlo kratka cijev, u usporedbi s dužinom tijela. Testisi mužjaka su im izvan trbušne šupljine u kožnom naboru koji potsjeća na mošnje, a maternica ima dva "roga".
Rasprostranjenost i okoliš
mini|240px|Ježevi su aktivni pretežno u sumrak i noću Rasprostranjenost ježeva ograničena je na stari svijet, žive u Europi, Africi i dijelovima Azije. Nema ih u Americi niti u Australiji. Dok pravi ježevi nastanjuju područja od britanskih otoka i Pirenejskog poluotoka sve do južne Afrike odnosno Koreje i Indije, štakorske rovke žive samo u Jugoistočnoj Aziji.
Ježevi žive u vrlo različitim staništima. Pravi ježevi vole suha područja, može ih se sresti u rijetkim šumama, na travnjacima i livadama, ali i na kultiviranim područjima, kao i na zelenim površinama u gradovima. Neki rod (taksonomija)ovi su čak izraziti stanovnici stepa i pustinja. Za razliku od njih, štakorske rovke daju prednost vlažnim staništima, i najčešći su u kišnim šumama.
Općenito
Ježevi su u prvom redu stanovnici tla. Neke vrste mogu se penjati, i ponekad se zadržavaju na grmovima, ali hranu uglavnom traže na tlu. Neke vrste zbog bržeg napredovanja utabaju prave "staze" u gustom podrastu. Neke vrste vrlo dobro plivaju, a najmanje jedna vrsta, malajska štakorska rovka (Echinosorex gymnura), odlazi u potragu za hranom i u vodu.
Pravi ježevi uglavnom kopaju vlastite brloge koje koriste za odmaranje. Brlozi u pravilu imaju dva ulaza, skrivena u gustoj vegetaciji, a obloženi su često suhim biljkama. Za razliku od njih, štakorske rovke uglavnom ne kopaju tunele nego se skrivaju između stijena, u korijenju stabala ili jamama u zemlji.
Socijalno ponašanje i vrijeme aktivnosti
mini|Ježevo mladunče na dlanu Osim u vrijeme parenja, ježevi su uglavnom samotnjaci i reagiraju agresivno na druge pripadnike svoje vrste. Osim nekoliko vrsta štakorskih rovki za koje je poznato da traže hranu i po danu, svi ostali ježevi su aktivni u sumrak i noću.
U hladnijim područjima ježevi "spavaju" zimski san, dok stanovnici toplih područja u sušnom razdoblju zapadaju u stanje ukočenosti, nazvano torpor.
Hrana
Hrana ove skupine životinja su u prvom redu beskralješnjaci (kukci i njihove larve kao i kolutićavci), no jedu i male kralježnjake kao i strvinu. U manjoj mjeri jedu i biljni materijal kao korijenje i voće.
Pogrešna je tvrdnja, da pravi ježevi rezervu hrane nabadaju na svoje bodlje. Ponekad se dogovi da se na njihovim leđnim bodljana nađe koji list ili voćka, ali životinje se time ne hrane. Ovaj nepotrebni teret nađe se nenamjerno na tim mjestima, a ne trude se pretjerano riješiti se toga.
Vanjska sistematika
Od početka 21. stoljeća napravljeno je nekoliko molekularnogenetičkih istraživanja mitohondrijskih gena prema kojima ježevi nisu blisko srodni s ostalim kukcožderima, nego da ježevi tvore vlastiti red (Erinaceomorpha). Ova istraživanja stavila su ježeve u samu osnovu viših sisavaca, i u njima vidjela sestrinsku grupu svim ostalim višim sisavcima.
Međutim, postoji i kritika ovih istraživanja. Upravo mitohondrijske sekvence DNK kod ovih životinja su prošle vrlo brzu evoluciju s visokom stopom mutacije tako da se zbog toga genetički više razlikuju od najbližih srodnika nego što se ovi razlikuju od dalje udaljenih vrsta. Analize koje su slijedile, između ostalih nuklearnih gena, ali i mitohondrijskih gena ponovo su potvrdile pripadnost ježeva skupini kukcoždera.
Prema ovim istraživanjima, najbliži srodnici ježeva su rovke, tako da iz tih analiza proizlazi slijedeći kladogram : Kukcojedi (Eulipotyphla) ├─── brazdozubi tenreci i karipske rovke † └─── N.N.        ├─── krtice (Talpidae) └─── N.N.              ├─── ježevi (Erinaceidae) └─── rovke (Soricidae)
Unutrašnja sistematika
Ježevi se dijele u dvije potporodice s ukupno 10 rodova:
Srodnički odnosi unutar porodice ježeva mogu se iskazati na slijedeći način: Ježevi (Erinaceidae) ├──Štakorske rovke (Galericinae) │    ├──N.N.  │     │   ├──Hylomys │    │   ├──Neohylomys │    │   └──Neotetracus │    │  │     └──N.N.  │         ├──Echinosorex │        └──Podogymnura │ └──Pravi ježevi (Erinaceinae) ├──N.N.        │   ├──Erinaceus │  └──Atelerix │        ├──Mesechinus └──N.N.            ├──Paraechinus └──Hemiechinus
Vanjske poveznice
Ježevi awap.hr, pristupljeno 4. siječnja 2014.
Willy Brandt
Willy Brandt (čitaj: Vili Brant; 18. prosinca 1913. – 8. listopada 1992) bio je njemački političar i kancelar Savezne Republike Njemačke od 1969. do 1974. Socijaldemokrat, Brandt je dobio Nobelovu nagradu za mir 1971. za rad na poboljšanju odnosa Njemačke Demokratske Republike, Poljske i Sovjetskog Saveza. Njegova kontroverznost u Njemačkoj je dostigla vrhunac kad je poslije špijunske afere morao podnijeti ostavku.
Rani život i rat
Brandt je pod imenom Herbert Ernst Karl Frahm rođen u njemačkom gradu Lübecku, od majke koja je radila u robnoj kući kao obična radnica. Postao je šegrt agenta za brodove F. H. Bertlinga. Pridružio se „Socijalističkoj omladini“ 1929. godine, a Socijaldemokratskoj partiji Njemačke 1930. godine.
Napustio je SPD da bi se učlanio u Socijalističku radničku partiju (SRP), koja je u to vrijeme bila bliska sa POUM-om u Španjolskoj i ILP-om u Britaniji. Godine 1933., uz pomoć svojih veza u luci iz vremena dok je bio šegrt, napustio je Njemačku i otputovao za Norvešku, kako bi izbjegao proganjanje od strane nacističkih agenata. Tada je sebi promijenio identitet pseudonimom Willy Brandt.
Od rujna do prosinca 1936. godine trajao je njegov posjet Njemačkoj, kada se predstavljao kao norveški student Gunnar Gaasland. Godine 1937. radio je kao novinar u Španjolskoj. 1938. godine Njemačka mu je oduzela državljanstvo, tako da je podnio zahtev za dobivanje norveškog. 1940. uhićen je od njemačke okupacijske vojske, kada nije identificiran jer je nosio norvešku uniformu. Tijekom pritvora uspio je pobjeći u neutralnu Švedsku. U kolovozu 1940. postao je državljanin Norveške podigavši putovnicu u norveškoj ambasadi u Stockholmu, gde je živio do kraja rata.
Gradonačelnik Berlina, ministar vanjskih poslova, kancelar
Vratio se u Berlin 1946. godine, radeći za norvešku vladu. 1948. godine započeo je svoju političku karijeru u Socijaldemokratskoj partiji Njemačke (SPD) u Berlinu. Postao je njemački državljanin, a svoj dotadašnji pseudonim je formalizirao. Govoreći protiv sovjetske uloge u mađarskoj revoluciji 1956. i protiv Hruščovljeva prijedloga da Berlin postane slobodan grad, vladalo je mišljenje da pripada desnom krilu svoje stranke, što se kasnije promijenilo. Podržavan je od strane moćnog izdavača Axela Springera. Od 3. listopada 1957. do 1966. bio je gradonačelnik Zapadnog Berlina, u stresnom vremenu za grad, kada je izgrađen Berlinski zid.
Za predsjednika SPD-a izabran je 1964. godine. Na tom mjestu je bio sve do 1987.
Bio je SPD-ov kandidat za kancelara 1961. godine, kada je izgubio od Konrada Adenauera i njegove Kršćansko-demokratske unije Njemačke (HDU). 1965. godine ponovo se kandidirao i ponovo izgubio od popularnog Ludwiga Erharda. Ali Erhardova je vlada kratko trajala, i 1966. oformljena je velika koalicija SPD-a i HDU-a. Brandt postaje ministar vanjskih poslova i potpredsjednik vlade (vicekancelar). Poslije izbora 1969. godine, ponovo s Brandtom na čelu izborne liste, SPD ojačava i poslije tri tjedna pregovora stvara se vladajuća koalicija s malom liberalnom Slobodnom demokratskom strankom Njemačke.
Brandt postaje kancelar. Njegove domaće reforme su obično kočili koalicijski partneri u Bundestagu i lokalne vlasti (naročito HDU/CSU). 1970. godine, postaje osoba godine magazina TIME.
U vanjskim poslovima Brandt će ostati poznat po svojoj „istočnoj politici“. Ta se politika najviše ogledala u suradnji s Njemačkom Demokratskom Republikom, SSSR-om, Poljskom i ostalim državama Istočnog bloka.
„Istočna politika“ je očito bila kontroverzna, zbog čega je nekoliko članova njegove koalicije promijenilo stranu. U svibnju 1972. opozicijska HDU se nadala da će imati većinu u Bundestagu i tražila je da se raspravlja o nepovjerenju Brandtovoj vladi. Na opće iznenađenje, glasovanje je propalo. Mnogo kasnije se saznalo da su dva člana HDU-a bila plaćena od strane ministarstva državne sigurnosti Njemačke Demokratske Republike da glasuju za Brandtov ostanak na vlasti. Neki Nijemci su smatrali da je Brandtova „istočna politika“ veleizdajnička.
thumb|left|300px|Willy Brandt i Richard Nixon 29. prosinca 1971.
Politika dijaloga s komunističkim državama, dakako, doprinijela je da se promijeni metalitet ljudi u Istočnom bloku i da se na neki način potpomogne pad tadašnjih komunističkih režima na istoku.
Da bi zadao protuudarac teorijama da gaji simpatije prema komunizmu, Brandt je implementirao zakone koji su blokirali nastupe bilo kakvim radikalnim političkim opcijama u Njemačkoj. Te odluke su se odnosile i na ekstremnu ljevicu i na ekstremnu desnicu.
Ostavka
U godini 1973. njemačka sigurnosna organizacija je dobila informaciju da je jedan od Brandtovih pomoćnika, Günter Guillaume, špijun NDR-a. Brandt je zamoljen da nastavi svoj uobičajni posao, s čime se složio, kao i da ode na zajednički vikend sa Guillaumeom. Guillaume je uhićen 24. travnja 1974. U isto vrijeme, pojavile su se neke tvrdnje o Brandtovu privatnom životu (da je imao kratku ljubavnu vezu sa znatno mlađom ženom od sebe) u dnevnim novinama. Brandt je pomišljao na samoubojstvo, kada je čak napisao i oproštajno pismo. Ali, nastavio je živjeti preuzevši odgovornost. Ostavku je podnio 7. svibnja 1974. godine.
Soravilla, Udine
Soravilla je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Willy Brandt
Ostavka
Na mjestu kancelara, Brandta je zamijenio socijaldemokrat Helmut Schmidt.
Kasniji život
1983. godine bilo je jasno da će komunizam u Portugalu pasti; Brant je podržao Soarezovu demokratsku socijalističku stranku, koja je doživela veliku pobjedu i postigla da Portugal postane demokratska zemlja. Također je podržao Felipea Gonzalesa posle smrti Franca u Španjolskoj.
Jedno od poslednjih pojavljivanja Brandta u javnosti bio je let za Bagdad, gde je trebao osloboditi zatvorenike držane od strane Sadama Huseina poslije invazije na Kuvajt 1990. godine.
Prva Brandtova vlada (21. listopada 1969. - 14. prosinca 1972.)
Promjene
XL Recordings
desno|bezokvira XL Recordings je nezavisna izdavačka kuća koju je pokrenuo Beggars Banquet Records 1989. godine, kako bi izdavao svoju rejv i dens muziku. Prvobitno je ova etiketa bila ogranak Begarove komercijalnije dens etikete Citybeat, poznate po svojim izvođačima poput Freeez, Black Box, Dream Frequency i Ultramagnetic MCs. Međutim, nakon ogromnog uspeha bendova The Prodigy i SL2, XL i Citybeat su zamenili mesta.
Kasnih '90-ih proširila se na druge žanrove, kao što su frik-folk, alternativni rok, hip-hop. Neki od muzičara koji izdaju za nju su Adel, Lemon Jelly, Devendra Banhart, Basement Jaxx, The White Stripes, Peaches, Dizzee Rascal, M.I.A., Ratatat, Tapes 'n Tapes i The Prodigy.
Tom Jork (Thom Yorke), iz grupe Radiohead, izdao je za njihovu etiketu svoj prvi solo album — The Eraser, u julu 2006. To je najuspešniji album koji je XL do danas izdao. Iako nije dostigao prvo mesto ni u jednoj zemlji (#2 u SAD, #3 u UK i #2 Kanadi), zabeležio je najveću prodaju tokom prve nedelje u svetu.
Trivija
Bojbend 5ive želeo je da svoj treći album nazove XL, ali se odlučio za ime Kingsize, kako ih XL Recordings eventualno ne bi tužio.
NGC 571
NGC 571 je galaksija u zviježđu Ribe.
Hinckley, Illinois
Hinkli je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
MT1
Termin MT1 ima više značenja.
Komska pokrajina
Komska pokrajina (perz. استان قم; Ostān-e Kom) je jedna od 31 iranske pokrajine. Smještena je na sjevernom dijelu zemlje, a omeđena je Teheranskom pokrajinom na sjeveru, Semnanskom pokrajinom na istoku, Isfahanskom pokrajinom na jugu, te Markazijem na zapadu. Komska pokrajina ima površinu od 11.526 km², a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u njoj je živjelo 1,064.546 stanovnika. Sjedište pokrajine smješteno je u gradu Komu. Komska pokrajina jedinstvena je među iranskim pokrajinama s obzirom da se ne dijeli na okruge već čitavom površinom predstavlja Komski okrug.
The Best Band You Never Heard in Your Life
The Best Band You Never Heard in Your Life dvostruki je uživo album na CD-u američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u travnju 1991.g.
Album je jedan od tri na kojima se nalazi materijal sa svjetske turneje iz 1988. Pored njega tu su još albumi Broadway the Hard Way i Jazz Noise Here. Na ovome albumu nalazi se skladba "Stairway to Heaven" od legendarnog sastava Led Zeppelin.
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa, osim gdje je drugačije naznačeno.
Divljaštvo (historija)
Divljaštvo pretstavlja najniži stepen svesti u ljudskoj evoluciji.
Epifiza
Epifiza ili pinealna žlezda je mala endokrina žlezda u mozgu, locirana između moždanih hemisfera. Kod čoveka ova žlezda je veličine zrna graška. Epifiza luči melatonin koji reguliše budnost i spavanje. Kod životinja melotonin je zadužen za funkciju polnog nagona, ponašanje, rast krzna, kamuflažu i zimski san. Glavne ćelije u epifizi koje luče hormon se zovu pinealociti.
Jodoacetamid
Jodoacetamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,964 Da.
Canville-les-Deux-Eglises
Kanvil le Deks Egliz je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
NGC 572
NGC 572 je galaksija u zviježđu Kipar.
S.S. 524 Via Nazionale Per Lanciano, Chieti
S.S. 524 Via Nazionale Per Lanciano je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Canville-les-Deux-Eglises
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 299 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 133 m, a minimalnoj 82 m).
S.S. 524 Via Nazionale Per Lanciano, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Gradska vijećnica Umeå
thumb|260px|Fotografija Gradske većnice Umeå iz 1902 thumb|260px|Rådhusparken. Gradska većnica Umeå je izgrađena nakon požara 1888 koji je spalio grad do temelja. Ona je podignuta na mestu predhodne gradske većnice (izgrađene 1600-tih) koja je srušena 1890. Arhitekta je bio Fredrik Olaus Lindström iz Stockholma. Novi plan o razvoju urbanog područja Lindström dao je gradskoj većnici istaknuto mesto na obali reke, sa galvnom fasadom okrenutom prema jugu preko luke na reci Ume (koja je još uvek povremeno plovna, što pruža pristup glavnoj gradskoj tački).
Rowes Run, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 564.
Gradska vijećnica Umeå
Prva gradska većnica
Tokom 1600-tih, Umeå je imala samo nekoliko javnih građevina; crkva, škola i gradska većnica. Gradska većnica je bila na severu Rådhustorgeta (Trg Gradske većnice), i u njoj je bilo smešteno sudstvo, gradska administracija i druge zajedničke funkcije. Gradska većnica je bila jednospratna građevina, opremljena sa tri prozora prema trgu i sa visokim četverovodnim krovom, a na vrhu se nalazio krovni fenjer.
Druga gradska većnica
Za vrijeme Velikog severnog rata Rusi su spalili grad u potpunosti nekoliko puta, ali nakon mirovnog sporazuma 1721 nova gradska većnica je izgrađena na severnom kraju Trga gradske većnice. Nova gradska većnica se sastojala od dvije etaže sa dva krila i sa malim tornjem sa satom. U prizemlju je bila smeštena konoba, koja je uključivala i restoran, te dužnički zatvor. Na spratu se nalazila plesna dvorana i manja sala za sastanke. Zapadno krilo je imalo dvije prostorije koje su služile za održavanje nastave.
Treća gradska većnica
Nova i veća gradska većnica na dva sprata izgrađena je 1814 na severnom blou Trga gradske većnice, a glavna fasada je bila okrenuta prema jugu. Građevinu je dizajnirao Samuel Enander koji je bio arhitekta na Överintendentsämbetet (Nadzorni odbor). U skladu sa Uredbom kraljevskih građevina koja je stupila na snagu 1776, javne građevine morale su biti igrađene od kamena, ali Umeå je bila izuzetak i gradska većnica je umesto toga izgrađena od drveta.
Prizemlje je uključivalo konobu, aukcijske sobe, te istražni zatvor. Na gornjem spratu istočna polovina je imala veliku dvoranu i prostor za osveženje, sobe za razgovor te akvij. Zapadna polovina gornjeg sprata je bila sala za sednice Magistrata i zajednički prostor za gradske starešine.
Visina soba na gornjem spratu je bila veća nego visina soba u prizemlju, te fasada građevine, koja je imala strog i gladak carski stil, imala je veći raspon na gornjem spratu.
Novi dizajn
Umeå je imala ekonomski bum sredinom 1800-tih i javnim građevinama je bila preko potrebna adaptacija. Gradska većnica je bila opremljena sa belom lamperijom i fasada je imala šest dorskih kolosalnih pilastara. 1880, telegrafska stanica je preseljena u gradsku većnicu.
Trenutna gradska većnica
Veliki naglasak je stavljen na okolinu gradske većnice. Između ostalog stvoreno je novo šetalište iz gradske većnice prema severu. Također, u susedstvu prema luci izgrađen je park gradske većnice, smešten povr obale reke, u monumetalnoj poziciji.
Dvostruki glavni ulaz
Kada je sredinom 1890-tih izgradnja glavne ceste kroz gornji Norrland dostigla Umeå pojavio se jedan neočekivan problem. Tada je odlučeno da će nova željeznička stanica biti smeštena malo severnije od gradske većnice - tj. na zadnjoj strani većnice. Smatralo se nemogućim da zadnja strana većnice bude okrenuta prema kralju kada on dođe vozom da otvori željeznicu. Stoga, prije dolaska kralja Oscar II 1896 izgrađen je drugi glavni ulaz prema severu - prema onome što je danas Rådhustorget (Trg gradske većnice) i gradska većnica je imala dva glavna ulaza.
Niša na zapadnoj zabati gradske većnice
2. jula 1892, Viktor Rydberg i Georg von Rosen napisali su pismo preporuke Gradskom veću Umeå za kipara Oscara Berga. Berg je bio zainteresovan za kreiranje kipa boginje pravde, Justicija. Kip je uključen u nacrte, visoko na zapadnoj zabati, iznad ulaza u staru policijsku stanicu, koja je sada zazidana. Zbog velikih troškova grada za obnovu nakon požara 1888, Gradsko veće je odlučilo da to ne mogu priuštiti. Projekat Eli Aslunda, brata Helmera Osslunda, iz 1895 da napravi kip za 500 Kruna je bio odbijen iz istih razloga. Stoga, niša na zapadnoj zabati gradske većnice i danas stoji prazna, bez kipa.
Bista Gustavusa II Adolfsa
Bista osnivača Umeå, Gustavusa II Adolfsa, nalazi se na pola puta između Storgatana (glavna ulica) i dvostrukih stepenica gradske većnice prema jugu (prema reci). Bista je izgrađena od bronze i stoji na granitnom postolju. Postolje ima medaljon sa monogram]om] GARS (Gustavus Adolphus Rex Sueciae). Ukupna visina iznosi oko tri metra, a bistu je kreirao umetnik [[Otto Strandman. Statua je otkrivena 20. augusta 1924 na svečanoj ceremoniji u vezi 300. godišnjice puka Västerbotten.
NGC 573
NGC 573 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Puč
Puč ili državni udar je naziv za protuustavnu i protuzakonitu smjenu nositelja vlasti u nekoj državi, koja se od revolucije razlikuje po tome što je vrše dijelovi izvršne vlasti ili državne uprave - najčešće vojska - a ne obični građani.
Marksistička teorija tvrdi da se puč od revolucije razlikuje i po tome što za cilj nema radikalnu izmjenu političkog uređenja, nego isključivo preraspodjelu vlasti unutar već postojećeg političkog sistema. S druge strane, praksa, pogotovo u 20. vijeku, pokazuje kako su pučevi često bili institucionalna uvertira u procese koji se po svojim efektima mogu uspoređivati s revolucijama.
Naziv državni udar dolazi iz francuskog jezika odnosno izraza coup d'état, dok se izraz puč počeo koristiti u njemačkom jeziku u 19. vijeku zajedno s izraz Staatssreich. Izraz puč se, s druge strane, ima malo širu primjenu te se koristi za nasilno ili protuzakonito svrgavanje vođa u društvenim grupama koje ne moraju biti države. Tako se koriste izrazi kao što su obiteljski puč ili stranački puč.
Walterboro, South Carolina
Volterboro je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.398, što je 245 (4,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Valtorta, Torino
Valtorta je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Polisaharidi
thumb|3D struktura [[Celuloza|celuloze]]
Polisaharidi su spojevi koji se sastoje od velikog broja monosaharida povezanih glikozidnom vezom. Netopljivi su u vodi i nemaju sladak okus. Najvažniji su predstavnici škrob, celuloza i glikogen. Nemaju redukcione osobine jer nemaju slobodnih poluacetalnih grupa.
Pregled
Polisaharidi su složeni spojevi izgrađeni od većeg broja jedinica monosaharida (više od 6 ili 10). Zastupljeni su u svim živitn organizmima, bilo kao gradivna ili rezervna energetska materija. Kao gradivna kotnponenta, celuloza ulazi u sastav ćelijskih zidova biljaka. Najzastupljeniji rezervni polisaharid kod biljaka je skrob, a kod  životinja glikogen. Od ostalih polisaharida, posebno su  značajni  i interesantni hitin,  pektin, heparin i agar.
su prisutni i enzimi koji učestvuju u njegovoj sintezi i razgradnji. U rezervnirn organima, skrobna zrna ispunjavaju cijeli volumen ćelije, a skrobna zrna razlikuju se od vrste do vrste.
mase. Pod djelovanjetn enzima a1fa- ili beta-arnilaza razlaže se do disaharida maltoze, koju enzim maltaza razlaže do mo1ekula glukoze.
Amilopektin se također sastoji  iz velikog broja molekula glukoze koji, pored 1,4 glukozne veze, na mjestu grananja ima 1,6 vezu. Pod djelovanjem enzima alfa amilaza, amilopektin u probavnom traktu razlaže se do maltoze. Medutim, kako arnilaza nije specifična za 1,6 glukozne veze, to jedan dio amilopektina ostaje nerazgrađen, u vidu dekstrina. Ovaj dio skroba iskorištavaju bakterije  koje  žive  kao  sitmbionti u debelotn ctijevu.