cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indijanci
Lov i ribolov
Lov je jedna od osnovnih djelatnosti takozvanih 'primitivnih' naroda, nalazimo ga od vremena pojave čovjeka. Kamen i toljaga bili su glavno oružje koje se koristilo u lovu. Nekome od naših predaka palo je na pamet da nađeni kamen prilagodi i umjetnom obradom dobije od ivera nož ili da od obla kamena dobije mlat privezavši ga žilama ili kožnim trakama za drveni nastavak. Kroz povijest američkih domorodaca, još od vremena postojanja mamuta, možemo pratiti razvoj oružja američkog domoroca. Koplje, luk i strijela, tomahawk, atl-atl, puhaljka (serbatana), bola i praćka oružja su koja se javljaju u raznim krajevima Amerike. Većini društava kod Indijanaca lov je bio glavno ili jedno od najvažnijih zanimanja. Nijedno društvo nije bilo isključivo lovačko. Ne smijemo zaboraviti da Indijancima dugujemo neke od najvažnijih kultura bez kojih danas ne možemo, to su krumpir (kojega smo dobili od Inka), rajčica, grah, kukuruz i zloglasni duhan, kojime kao da su nam se osvetili za sve nepravde koje su im nanesene. Bizon je bio glavna lovina prerijskih Indijanaca, a lovio se lukom i strijelom i kopljima. Bizonovo meso Indijanci su znali konzervirati uz pomoć nekih začina i ovu smjesu čuvati u kožnim vrećicama poznatim kao parfleche. Ovakvu hranu Indijanac je nosio sa sobom prilikom dužeg odsustva. Meso je ipak u većini slučajeva nadopunjavalo biljnu hranu koje su žene pribavljale sakupljanjem ili uzgojem. Sjeverna Amerika bogata je i drugom divljači, to su jeleni, sobovi i losovi, medvjedi, ali i manja divljač, rakun, zec, dabar, vidra i ptice.
Kože i krzna bile su im potrebne za izradu odjeće, obuće, pokrivače. Neke grupe Indijanaca, osobito u hladnim predjelima živjela su uglavnom od životinjskog mesa, ali ta su plemena uz lovačko zanimanje imala i razvijen ribolov. U Južnoj Americi u područjima kišnih šuma (selvasa), lov je također jedna od važnijih aktivnosti Indijanca, i ovdje on dopunjava svoj 'stol' biljnim proizvodima oko kojih se staraju žene. Glavna su lovina ovih Indijanaca, ne računajući i značajno ribarstvo, tapir, majmuni, ptice, kornjače i druga divljač. Luk i strijela i puhaljka glavna su im oružja. Što se strijele tiče ima ih više vrsta, onih koje služe za lov na krupnu divljač, s oštrim vrhom, strijele s tupastim vrhom kojima se love ptice. Strijela koja se koristi u ribolovu ima pilasti oblik. Otrov, posebno kurare, Indijanci su koristili prilikom lova na veću divljač. Otrov timbu Indijanci bi bacali u rijeku i kada riba ispliva jednostavno bi je pokupili.
U pustinjskim i polu-pustinjskim predjelima siromašnih izvorima hrane, Indijanci bi se organizirali po malenim skupinama koje su se lakše mogle prehraniti, ovo osobito vrijedi za sjevernoamerička plemena Zapadnih Šošona, kod brazilskih Nambikwara, ili kod čileanskih Alacalufa koji su živjeli od ribe i sakupljanja priobalnih životinja.
Poljoprivreda i sakupljanje
mini|220px|Korijen manioke, 'žitarica' je Indijancima iz tropske Južne Amerike od kojih peku okrugle plosnate lepinje. Njezin se otrov sakupljao i nakon iskuhavanja koristio kao začin.
Poljoprivreda i sakupljanje također su značajni za opstanak ovih Indijanaca. Neka plemena kao što su Muskogee, Seminole, Irokezi, kao i Quechua i Maya Indijanaca imala su veoma razvijenu poljoprivredu. Kod Maya postojao je sistem 'milpa', u Quechua se zemlja obrađivala po sistemu 'ayllu'. Ne treba zanemariti ni polja Indijanaca u bazenu Amazone, koji su znali i smrtonosno otrovne biljke naročitim postupkom pretvoriti u hranu.
Sakupljanje je ipak plemenima Zapadnih Šošona gotovo jedini način da prežive. Škrta priroda nudila im je tek ono što pustinja može ponuditi. Ipak oni nisu nestali s tog područja i živjeli su od njenih darova sve do zatvaranja u rezervate.
Život i običaji
Indijanci se međusobno razlikuju jedni od drugih izgledom i običajima. Zemljopisno-klimatski uvjeti, glavni su čimbenik sličnosti njihovih kultura, odnosno pripadnosti nekom kulturnom pojasu. mini|Kultura Huari, Peru.
Klan, pleme i konfederacija
mini|Ocaina. mini|220px|Lula mira plemena [[Sioux]]
Institucije i obrasce kulture koje nalazimo kod Indijanaca obiju Amerika, nalazimo širom svijeta. Klan i pleme, tajna društva, parnu kupelj, tabu ili matrifokalnost i drugo nalazimo po raznim dijelovima zemlje. Institucije klanova nalazimo i u Africi, i u Australiji, Amerikama, kao i u Škotskoj. Kod Planinskih Škota što su iz Irske emigrirali oko 375. i koji su zamijenili Pikte, klan označava obitelj s istim imenom (prezime), u stara vremena on nije bio prisutan u nizinskom području. Nalazimo ga kod snažnih i velikih plemena (septova), nezavisnih i često u ratu jedni protiv drugih.
Kod Indijanaca je klan sastavni dio dualnih polovica, obično dvije, koje se najčešće označavaju pojmom fratrija ili bratstvo. Polutke, ili dualne polovice su suparničke, i one su najčešće egzogamne upravo kao i klanovi od kojih su sačinjene. Od ove uobičajene podjele plemena odudaraju neke grupe kao što su Delaware Indijanci, podijeljeni na nešto što Morgan naziva 'praklanovima', Took-seat ('round paw,' 'wolf' ), Pokekooungo ('crawling,' 'turtle') i Pullaook ('non-chewing,' 'turkey'), što je postalo sinonim za 3 grane Delawara: Munsee, Unami, i Unalachtigo. One imaju svoje totemske ambleme i za Brintona one nisu klanovi. Morganovi 'praklanovi' Delavaraca podijeljeni su na 12 klanova, od kojih su u njegovo doba Kornjačama (Turtle) dva klana izumrla. Slična odudaranja od klasičnih dualnih organizacija kod Indijanaca nalazimo i u Južnoj Americi. Kod proslavljene irokeške konfederacije, labavog saveza plemena, labavog jer su u svemu bili neovisni što se nije ticalo općeg dobra, znači konfederacije, 'sachemi' su birani uvijek iz istih klanova, i uvijek jednaki broj, koji stupanjem na dužnost, prima titulu, koja mu automatski postaje i osobno ime. Od svih rangiranih sachema dva su mjesta uvijek ostajala nepopunjavana, ali se ponašalo kao da oni tamo sjede. To su sachemski položaji Hiawathe i Deganawide, osnivača saveza 'Duge kuće' koji su ujedinili pet naroda i iskorijenili kanibalizam.
Dualnu polovicu nalazimo kako je rečeno na oba američka kontinenta. Kod Boróro Indijanaca, postoji osnovna podjela na ove dvije glavne fratrije podijeljenih svaka na po 4 klana. Članovi klanova prema oznakama na ' ba ' navlakama za ud, napravljenih od lišća palme babassu, odmah znaju kojem klanu pripada, ona je u obliku grba. Bororoi su matrilinearni kao i Irokezi, a kod Boróroa ženidba je zabranjena unutar 4 klana jedne polovice. Dječak nakon obreda inicijacije napuštaju majčinu kuću i postaju muškarci. Tada oni prvi puta dobivaju labrete (usneni nakit) i spomenuti 'ba', kojega su izgleda proizvodile žene. –Kružni oblik sela još je jedan vid kulture raširen među mnogim Indijancima, kao takvog nalazimo ga i kod Kiowa i Siouxa i drugih prerijskih plemena, ali i na mnogim mjestima u južnoj Americi kao što su Gé Indijanci i kod Boróroa, ali ga nema na nekim mjestima kao na sjeveru kod raznih Arawaka, gdje se selo sastoji od jedne ili dvije velike komunalne kuće, strmih krovova.
Boróro selo dijeli se na polovice Cera (Ečeráe; oblik množine) i Tugare, a što je dobro opisao Lévi-Strauss. Cera je sjeverna polutka, a nasuprot je Tugare. Klanovi Cere raspoređeni su po kućama s istoka na zapad (prema Albisettiju) i teku redom badegeba cobugiwu ili gornje poglavice, bokodori (veliki tatu), ki (ili kíe u Enciklopediji Bororo) odnosno tapir, i badegeba cebegiwu (donje poglavice). Prema mitu polutka tugare prepustila je polutki cera da daju poglavice, što Lévi-Strauss i proučava analizirajući mit o junaku Baitigogou. Na drugu stranu kod polovice tugare idu sa zapada na istok i to redom iwaguddu (ptica gralha azul ili plava ptica; Uroleuca cristatella), arore (gusjenica), apiboré (palma acuri; Attalea speciosa) i paiwoé ili paiwé (guariba-majmun; Alouatta sp.).
mini|220px|Šaman plemena Urarina. Urarine žive u bazenima rijeka Chambira i Urituyacu u Peruu, a sami sebe zovu Kachá i pripadaju izoliranoj jezičnoj porodici Simacu.
Slične običaje zabrane ženidbe unutar klana nalazimo kod matrilineatnog Kamilaroi plemena s rijeke Darling u Australiji, koji imaju 6 klanova ali i posebnu podjelu na 4 muške i 4 ženske klase, a stanje je sljedeće: Muška ženidbena klasa Ipai može tražiti partnera samo u ženskoj klasi Kapota, dalje imamo Kumbo s Mata, Muri s Buta i Kubi s Ipata. Ovo su ženidbene klase i nisu klanovi, osam klanova Kamilaroa su Duli (iguana), Murira ili klokan, Nemi ili oposum, Dinoun ili emu, Bilba ili bandikut i Nurai ili crna zmija. I unutar Iroquois konfederacije iz New Yorka, pa uključujući i Tuscarora Indijance, sva plemena osim Mohawka i Oneida bijahu razdijeljena na dvije fratrije. Kod Mohawka i Oneida fratriju ne nalazimo, nego nešto slično što smo vidjeli kod Delawaraca. Kod meksičkih Asteka iz doba Tenochtitlana i konkviste grad je bio podijeljen na 4 zasebna dijela. Oni su imali različitu nošnju, posebne zastave i u rat su išli kao odvojene grupacije. Na ovaj su se način Asteci odmah razlikovali. Kod Tlaxcalteca, njihovih neprijatelja, nalazimo vjerojatno identičnu situaciju. U rat se išlo po 'bratstvima' ili 'plemenima', što nije utvrđeno, a svako je imalo posebnu nošnju i zastavu. Isto su vjerojatno razmišljali i Bororo Indijanci koji su klansku pripadnost obilježavali navlakama za ud, ali i po peruškama za strijele u obliku grba. Ukradena stvar odmah bi bila otkrivena jer je svaki klan imao različite grbove.
Konfederacije
Vječiti ratovi i opasnosti od uvijek mogućih napada, poznatih ili nepoznatih plemena ili pljačkaških bandi, tjerala su ova plemena u saveze. To su bile konfederacije. U Sjevernoj Americi nalazimo konfederacije osobito istočno od Mississippija. Tako imamo da su 'plemena' u stvari konfederacije, to su u Atlantskom primorju i zaleđu (Sjeveroistočne Velike šume): Powhatan, Nanticoke, Metoac, Iroquois, Abenaki, Pennacook, Wappinger, Wampanoag, Narragansett i još neki. Na Jugoistoku kod ratarskih plemena Muskhogean nalazimo konfederaciju Creek, zapadno od njih 3 Caddo konfederacije: Kadohadacho, Hasinai i Natchitoches. I njihov izdanak Crni Poni (Black Pawnee ili Arikara) bili su konfederacija. Pawnee su bili konfederacija od 4 bande. Na preriji neprijatelji Pawneeja, konfederacija su bili Sioux Indijanci, i njima zapadni Indijanci Blackfoot. Na krajnjem zapadu uz Pacifičku obalu nalazimo na 22 plemena Nootka od kojih je konfederacija bila poznata kao Aht. Savezna plemena bila su zastupana od svojih poglavica na plemenskim vijećima, a o svemu lokalnom odlučivali su sami. Nelojalnost konfederaciji povlačila je konzekvence. Tako su Oneida Indijanci, iz saveza Irokeza, morali biti preseljeni čak u Wisconsin, što je američka vlada i učinila, kako bi ih spasila osvete veoma zloglasnih irokeških ratnika. Konfederacija Iroquois, nije imala saveznika. Bili su u ratu sa svim ostalim Indijancima njima nesrodnim, ali i u ratu sa svim irokeškim plemenima, koja nisu bila u savezu s njima. Zbog ovoga su i stradali gotovo svi irokeški narodi što su ih okruživali, osim Cherokeeja koji su živjeli predaleko na jugu, a i previše moćni. Irokeze su na jugu zaustavila tek snažna plemena Čerokija i Catawba, na sjeveru ratoborna plemena saveza Abenaka, a napose borbeni Sokoki, čija je povijest jedan dugački rat, a jedini saveznici njihovi prijatelji Francuzi.
Kanibalizam
Pripadnost jednoj etno-lingvističkoj skupini ne znači da imaju i sličnu materijalnu kulturu, ona je vjerojatno uvijek uvjetovana prilikama u kojima žive. Na Sjeverozapadnoj obali u zemlji Indijanaca Kwakiutl, Nootka, Tlingit, Tsimshian Bella Coola, Haida, Quileute, Skokomish, Chinook i Coast Salish, pa i južnije, u zemlji što je naseljavaju Indijanci iz Oregona i Kalifornije: Coos, Alsea, Yaquina, Tututni, Karok, Wiyot i Yurok, govorimo o kulturi Sjeverozapadne obale.
Plemena ovih Indijanaca pripadaju u desetak etno-lingvističkih porodica koja su razvila jednu vrst kulture. To je kultura orijentirana moru i kanuima. Riba ima veliku ulogu u njihovoj prehrani, i bili su dovoljno bogati, da si mogu priuštiti bogatiji društveni život, razviti umjetnost u drvorezbarstvu, tkanju, pa i da budu oholi u svojim ceremonijama potlatcha, u kojima se nemilice trošilo, dijelilo i uništavalo bogatstvo, i na taj si način priskrbio ugled. Što je priroda bila darežljivija, ovi su ljudi uspjeli izgraditi bogatije društvo. Haide, Tsimshiani, Kwakiutli i Nootke, spadaju svakako u najbogatije.
No, ova društva nisu baš bila toliko romantična, kako bi se pomislilo na prvi pogled. Bila su to i društva koja su prakticirala ropstvo, imali su niz neobičnih običaja, a bilo je i ljudožderstva. McDowell drži da su antropofagiju prakticirala mnoga Sjeverozapadna plemena, tajno društvo hamatsa kod Kwakiutla ostatak je tih običaja. Običaje antropofagije Kwakiutla izučio je Jim McDowell, i opisao u svom djelu Hamatsa: The Enigma of Cannibalism on the Pacific Northwest Coast. Heinrich Zimmerman, njemački mornar što je služio na ' Resolution 'u kapetana Jamesa Cooka, piše u svom publiciranom žurnalu za Mowachaht Indijance sa zaljeva Nootka na otoku Vancouver da 'suše ljudsko meso koje su jeli s užitkom i molili ih da probaju i oni'.
O brutalnostima nekih običaja Sjeverozapadnih Indijanaca piše i engleski kapetan James Strange, koji 1778. posjećuje Nootka Sound, kojemu je Callicum, zet poznatog poglavice Maquinna, pokušao prodati tri šake i glavu, govoreći mu da je to dobro za jesti. O običajima kanibalizma stizale su vijesti sa sviju strana svijeta. U Americi je, izgleda, bilo kanibalizma u raznim kulturnim područjima.
Nalazimo ga i kod Irokeza, gdje se provodilo kod Mohawk Indijanaca, a možda i drugih plemena, ali prije uspostave saveza Haudenosaunee. Na preriji ga znamo kod Pawnee Indijanaca, a Dr. William Jones, kaže da su ga poznavali i Leech Lake Chippewa. Kod Skidi-Pawnee Indijanaca, običavali su žrtvovati djevojke Jutarnjoj zvijezdi Ho-Pir-i-Kuts (Morning Star), kasnije je ovo ukinuo poglavica Petalesharo. Pawnee pripadaju porodici Caddoan Indijanaca, srodni su Caddoima, i za njih se zna da su prakticirali kanibalizam i žrtvovanja. Pawnee su bili jedino prerijsko pleme koje je prinosilo ljudske žrtve, sjeverno od Meksika. Kanibalizam su Pawnee donesli sa sobom vjerojatno iz zemlje Caddo Indijanaca. Ratnik koji se u borbi pokazao hrabro Pawnee-neprijatelju biti će najvjerojatnije pojeden. Plemena Pawnee i njima nesrodni Shawnee iz grupe Algonquian, upravo su na zlu glasu zbog kanibalizma. Svladanom neprijatelju Pawnee će pojesti i srce i mozak, hrabrost neprijatelja, vjeruju oni, preći će tako na njih. Mozak se jeo kao bi se stekla inteligencija neprijatelja. Sličnih običaja nalazimo kod raznih plemena širom svijeta.
Ovaj obrazac jedenja srca i mozga ubijenog neprijatelja nalazimo kod svih lovaca na glave, i veoma poznatih Dajaka iz Azije i strašnih Carib Indijanaca iz Malih Antila. –Ništa manje opasni bijahu i veoma civilizirani Asteci, kod kojih se srce žrtvovalo bogovima, a meso bi bilo razrezano i razdijeljeno narodu. Mitove o kanibalizmu nalazimo širom Amerike, sve do Ognjene Zemlje gdje se govori o divu-ljudožderu.
Endokanibalizam, jedan je od oblika antropofagije koje nalazimo kod plemena Južne Amerike, spominje se kod nekih Yanomama iz Roraime, kod njima udaljenih Indijanaca Maxubi u Rondôniji o kojima piše nesretni Fawcett, pa dalje kod Panoan plemena Amahuaca, s čime je bila upoznata Gertrude Evelyn Dole (1915-2001).Maxubí
Sjevernoamerički Indijanci
Zemljopisno-klimatski uvjeti uvjetovali su nastanku više kulturnih pojaseva na području Sjeverne Amerike.
mini|Pomo Indijanka
mini|lijevo|220px|Jezične porodice sjevernoameričkih domorodaca mini|Quanah Parker, poglavica Komanča
Južnoamerički Indijanci
O tajnim obredima, licima, mitovima i figurama južnih patagonskih naroda pisao je čilsko-hrvatski povjesničar Sergio Laušić Glasinović.
Isprika zbog genocida
Senat SAD-a prihvatio je rezoluciju kojom se službeno ispričavaju američkim Indijancima za sve zločine koje su nad njima počinili. To isto je učinila i Kanada. Larry J. Zimmerman procjenjuje pretkolumbovsko pučanstvo Sjeverne Amerike (današnji SAD i Kanada) na oko 20 000 000 ljudi. Europski kolonizatori su se pitali odakle su došli ti domorodački narodi i, kako nisu spomenuti u Bibliji, imaju li uopće dušu i jesu li to uopće ljudi? Katolička crkva naposljetku je 1537. godine Indijance proglasila djecom Božjom, ali to nije spriječilo agresiju prema domorodačkom načinu života. Prvi su bijelci u Americi, poznati po vjerskoj zatucanosti, nagađali kako su Indijanci zapravo potomci izgubljenih plemena izraelskih.
Genocidna kampanja protiv domorodaca u SAD-u (Indijanski ratovi) okončana je tek 1924. godine uspostavom sustava rezervata koji je i danas na snazi te davanjem državljanstva i prava glasa. Godine 1990. donesen je Zakon o zaštiti i repatrijaciji grobova sjevernoameričkih domorodaca (Native American Graves Protection and Repatriation Act), koji propisuje ljudske ostatke i grobna dobra, kao i svete objekte u vlasništvu saveznih institucija, vratiti udruženim plemenima. Sijuksi pokušavaju na sudovima vratiti zemlju na svom svetom području Paha Sapa (Black Hills/Crna brda). U Kanadi je 1999. uspostavljena savezna država Nunavut (inuitski: naša zemlja), pod nadležnošću Inuita koji u njoj čine 85% stanovništva. Energetska kriza s početka 1970-ih omogućila je zaposlenje i prihode određenom broju plemena u čijim su rezervatima postojala mineralna bogatstva. Najvažniji gospodarski napredak mnogim plemenima predstavljala je izgradnja kockarnica, koja im je bila dopuštena 1978. godine Zakonom o regulaciji kockanja (Indian Gaming Regulatory Act). Godine 2000. nešto više od 100 priznatih plemena (ukupno ih je 500) imalo je aktivne kockarnice, a podjela njihova prihoda konačno je plemenima omogućila pristojan životni standard omogućen poboljšanjem infrastrukture, kvalitetnijim stanovanjem, cestama, medicinskom skrbi i školstvom. Meskwaki i Ojibwe prihode su iskoristili za ponovni otkup svoje plemenske zemlje, a veliki dio te zemlje vraćen je tradicionalnom načinu uporabe (uzgoj divlje riže). Organizacije poput Indijanske komisije za ribu i divljač Velikih jezera (Great Lakes Indian Fish and Wildlife Commision) rade s ciljem očuvanja resursa i edukacije javnosti o pravima iz sporazuma i domorodačkoj ekologiji. Iako se u posljednje vrijeme nastoji umjesto izraza Indijanac (American Indian) rabiti izraz izvorni Amerikanac (Native American) u SAD-u ili Prvi narodi (First Nations) u Kanadi, mnogi domoroci pojam Indijanac ne smatraju uvrjedljivim (American Indian Movement). To ionako nije jedan narod nego stotine posve različitih naroda koji govore stotinama različitih jezika i nisu imali jedinstveno ime za sebe prije agresije bijelih kolonizatora.
Jean-Luc Godard
Jean-Luc Godard (Pariz, Francuska; 3.12. 1930. - Rolle, Švicarska; 13.9. 2022.), francuski je filmski redatelj i scenarist, poznat po raznim inovativnim filmskim rješenjima i art filmovima u kojima izlaže svoje marksističke stavove i kritiku buržoazije, kao i žestoko odbacivanje standarda Hollywooda. Značajan je pripadnik francuskog novog vala. U izdanju časopisa Sight & Sound iz 2002., uvršten je među 10 najboljih redatelja kinematografije.
King John (drama)
thumb|390px|Smrt kralja Johna, prikaz scene sa predstave održane 1865. u londonskom [[Theatre Royal, Drury Lane|Drury Lane Theatreu.]] King John je historijska drama koju je napisao William Shakespeare i u kojoj opisuje vladavinu engleskog kralja Johna (Ivana Bez Zemlje; vl. 1199 - 1216). Ne postoje podaci o tome da je ikada izvedena za Shakesepeareovog života, a prvi put je objavljena u Prvom folio izdanju Shakespeareovih djela 1623. Većina stručnjaka pretpostavlja da je napisana 1590-ih, zajedno sa drugim, mnogo poznatijim Shakespeareovim historijskim dramama.
Prvi put je izvedena 1737. godine, a imala je veliku popularnost u viktorijanskoj eri, da bi se potom mnogo rjeđe izvodila. Godine 1899. je po njoj snimljen kratki film u režiji W. K. Dicksona koji se smatra prvom poznatom ekranizacijom Shakespearovog djela.
Fraccionamiento San Miguel del Sauz, Manuel Doblado
Fraccionamiento San Miguel del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Wolin (grad)
Wolin (njemački: Wollin) je grad od 4,770 stanovnika na krajnjem sjeverozapadu Poljske u Zapadnopomeranskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Wolin leži na jugoistoku otoka Wolin, na mjestu gdje rukavac rijeke Odre - Dziwna isteče iz Szczecinskog zaljeva prema Baltičkom moru.
Historija
Wolin je nastao za Velike seobe naroda (8. / 9. vijek) kao slavenska utvrda. Tokom 10. i 11. vijeka bio je važno trgovište u slivu Rijeke Odre.
Wolin je 1279. dobio status grada po uzoru na Lübeck.
Šveđani su ga zauzeli 1630. i odtad vladaju njime, sve do 1730. kad je podpao pod Kraljevinu Prusku. Nakon 1945. je dio Poljske.
Okrug
Okrug je naziv za upravno područje u današnjoj Republici Srbiji. Reči istog ili sličnog oblika i značenja sreću se i u drugim slavenskim jezicima.
Poreklo i razvoj reči
Reč okrug  je slovenskog porekla. Izvedena je od reči krug, u značenju: okruženo, obuhvaćeno, opasano područje.
Data reč se sreće u većini slovenskih jezika, gde je mahom očuvala prvobitno značenje (mada je negde zastarela, npr. u češkom jeziku):
Rusija
U istoriji Rusije od Carske Rusije preko SSSR-a do današnje Rusije okruzi kao zasebne jedinice javljali su se više puta i u različitim oblicima i nivoima mesne samouprave.
Tokom Carske Rusije okruzi su bili zasebne područne jedinice nastanjene kozacima sa velikim stepenom samouprave. Isti su ukinuti 1920. godine, sa propašću starog sistema uprave.
U prvo vreme Sovjetskog Saveza okruzi su bili glavni oblik upravne podele države. Do 1930. godine većina datih okruga je ukinuta i ustupila mesto rejonima. Jedino je u oblasti Zakarpatja pojam okruga ostao ustaljen do dan-danas.
Godine 1970. pravno su stvoreni nacionalni okruzi, koji su već 1977. godine preinačeni u autonomne okruge. Date samoupravne jedinice su obrazovane za područja matično naseljena od strane malobrojnih i raštrkanih manjina u Sibiru. Autonomni okruzi su se očuvali i u savremenoj Rusiji, iako je poslednjih godina nekoliko ukinuto. (vidi → Autonomni okruzi Rusije).
U savremenoj Rusiji su 2000. godine pravno su stvoreni 7 federalnih okruga, kao najviše podele države. Godine 2010, stvoren je i osmi okrug. Date samoupravne jedinice su obrazovane od više nižih federalnih jedinica (mahom federalnih republika, krajeva i oblasti). Prava federalnih okruga su prilično ograničena. (vidi → Federalni okruzi Rusije).
Pored svega, u savremenoj Rusiji pravno postoje i gradski okruzi, koji obuhvataju područje grada srednje veličine (najčešće 50-100 hilj. stanovnika.). Druge jedinice slične veličine i broja stanovnika nisu okruzi, već su rejoni — seoski rejoni ili rejoni sa obuhvatom manjeg grada i njegove seoske okoline. Na kraju, u svakodnevnom govoru reč okrug se spominje i u izrazima poput seoskog okruga, staničnog okruga itd., sve u poimanju središnjeg mesta sa okolinom, bez pravnog značaja.
Galata (Makedonija)
Galata ili Galate je naselje  u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Galata pripada opštini Vrapčište.
Prirodni uslovi
Naselje Galata je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 7 km severno.
Galata se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Istorija
Početkom 20. veka Galata je bila naseljena pravoslavnim Slovenima, sve vernicima Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Galata je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.151 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (56%), a u manjini su etnički Makedonci (29%) i Turci (15%).
Većinska veroispovest je islam, a manjinska pravoslavlje.
La Palapa, Mascota
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Adenozinski A2A receptor
Adenozinski A2A receptor (ADORA2A) je adenozinski receptor. On je kodiran humanim genom.
Struktura
Ovaj protein je član familije G protein-spregnutih receptora koji imaju sedam transmembranskih alfa heliksa. Kristalografska struktura adenozinskog A2A receptora pokazuje da je mesto vezivanja liganda distinktno u odnosu na druge GPCR proteine sa određenom strukturom (npr., beta-2 adrenergički receptor i rodopsin).
Heteromeri
Dejstva A2A receptora su komplikovana činjenicom da je mnoštvo funkcionalnih heteromera, koji su kombinacije A2A podjedinica i drugih nesrodnih G-protein spregnutih receptora, nađeno u mozgu. To uvećava kompleksnost uloge adenozina u modulaciji neuronske aktivnosti. Heteromeri koji sadrže adenozinski A1/A2A, dopaminski D2/A2A iD3/A2A, glutamatni mGluR5/A2A i kanabinoidni CB1/A2A su zapaženi, kao i CB1/A2A/D2 heterotrimeri. Istraživanje funkcionalnog značaja i endogene uloge tih hibridnih receptora je u toku.
Funkcija
Ovaj protein je jedan od nekoliko podtipova adenozinskih receptora. Njegova aktivnost je posredovana G proteinima koji aktiviraju adenilat ciklazu. Ovog proteina ima u izobilju u bazalnoj gangliji, vaskulaturi i krvnim pločicama. On je jedan od glavnih meta kofeina.
Fiziološka uloga
Poput A1, A2A receptori učestvuju u regulaciji potrošnje miokardijalnog kiseonika i koronarnog krvnog protoka.
A2A receptor je odgovoran za regulaciju miokardijalnog protoka krvi putem vazodilatacije koronarnih arterija, čime se povećava krvni protok do miokardijuma, mada to može da dovede do hipotenzije. Kao i A1 receptori, ovo dejstvo normalno služi kao zaštitni mehanizam.
A2A receptori su izraženi u mozgu, gde regulišu glutamatno i dopaminsko oslogađanje. On je potencijalna terapeutska meta za lečenje insomnije, bola, depresije, zavisnosti od droge i Parkinsonove bolesti.
Ligandi
Brojni selektivni A2A ligandi su razvijeni,           sa nekoliko mogućih terapeutskih primena. Starija ispitivanja funkcije adenozinskog receptora, i neselektivni antagonisti adenozinskog receptora kao što je aminofilin, su bili usredsređeni na ulogu adenozinskih receptora u funkciji srca. To je rezultovalo u nekoliko kliničkih ispitivanja tih antagonista za lečenje bradikardijskog srčanog zastoja.
Međutim razvoj selektivnijih A2A liganda je doveo do drugih primena. Najznačajniji fokus istraživanja je potencijalna terapeutska uloga A2A antagonista u lečenju Parkinsonove bolesti. {{columns-list|2|
Antagonisti
}}
Cassino di Sotto, Piacenza
Cassino di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Glukolizirani hemoglobin
desno|bezokvira|260x260piksel Glikolizirani hemoglobin (HbA1c) je jedan od derivata krvi koji nastaje slepljivanjem belančevina hemoglobina i glukoze. Nastaje patološkim stanjima kada se glukoza u dužem vremenskom periodu nalazi u višku u krvi (hiperglikemija). Šta se u krvi nalazi više glukoze viša je i vrednost glikoziliranog hemogobina.
Osnovne postavke
Šećerna bolest je poremećaj u kojem je nivo glukoze (jednostavnog šećera) u krvi nenormalno visoka, jer telo ne otpušta ili ne koristi insulin na odgovarajući (fiziološki) način.
Veliki broj osoba sklon je laganom, ali konstantno rastu nivo šećera u krvi nakon 50. godine, naročito osoba, koje su gojazne, ne vode računa o ishrani i koje se premalo kreću ili vode sedanterni način života. Sve to u epidemiološkom smislu uticalo je na sve veću ekspanziju šećerne bolesti u razvijenim zemljama sveta.
Sastavni deo krvi su crvena krvna zrnca, koja u svom sastavu imaju i belančevinu hemoglobin. Životni vek eritrocita je 120 dana nakon čega, oni zbog starenja bivaju zanjenjeni novim. U stanjima hiperglikemije merenjem koncentracije glikoliziranog hemoglobina u krvi može da se utvrdi koja je bila prosečna koncentracija glukoze u krvi u zadnjih 8—12 nedelja.
Kod osoba koje ne pate od hiperglikemije ili šećerne bolesti, prosečne vrednosti HbA1c kreću se u rasponu od 3,5 % do 5,5%. Kada je HbA1c 7% prosečna vrednost šećera u krvi je 6,5 mmol/l., što najbolje ilustruje prikazani dijagram.
Kod osoba sa šećernom bolešću one su značajno više npr. 8,0 % do 13 %. za vrednosti glukoze u krvi od 10—13 mmol/l.
Vrednosti HbA1c od 6,5% do 7.5 % smatraju se zadovoljavajućim, kod osoba sa šećernom bolešću
Značaj
Stanje ukupnog zdravlja, osobe sa šećernom bolešću značajno utiče na vrednosti HbA1c bez obzira da li redovno uzimanje terapije, pravilne ishrane i fizičke akfivnosti.
Nivo glukoze u krvi mjenja se iz sata u sat i iz dana u dan. Kod osoba sa šećernom bolešću nivo glukoze u krvi može da poraste više nego obično posle jela, posebno posle slatkiša ili da padne poslie fizičke aktivnosti, pa ga je teško držati pod stalnom kontrolom. U tom smislu redovno praćenje nivoa glukoze u krvi jedan je od bitnih činilaca da pacijent pravovremeno dovede vrednosti glukoze u krvi u poželjne okvire.
Određivanje HbA1c, pored redovnog merenja glukoze u krvi, trenutno je jedna od najbolji metoda da se šećerna bolest prati i drži pod kontrolom.
Kako je nivo HbA1c u direktnoj vezi sa rizikom za razvoja svih komplikacija šećerne bolesti. Smanjenje vrednosti HbA1c za 1% dovodi do:
Prednosti
Zahvaljujući ovom testu pacijent ne mora da se muči da svakodnevno po više puta dnevno vadi krv i prati nivo šećera u krvi (kako se to ranije radilo), merenjem natašte, pred i dva sata posle glavnih obroka, pred spavanje i u 3 časa ujutro).
Naime prinom HbA1c dobija se podatak o prosečnom kretanju šećera u krvi unazad tri meseca, što ima ima nezamenljiv značaj. Zahvaljujući ovom testu dobijaju se informaciju o tome da li je ili ne potrebno korigovati terapiju kod bolesnika.
Uzorkovanje krvi za merenje glikohemoglobina
Sve metode za merenje glikohemoglobina ne zahtevaju veliku količinu uzorka krvi, tako da se može koristiti kapilarna krv. takođe nisu potrebni nikakvi specijalni uslovi za vađenje krv, a pacijent ne mora biti na tašte. Venska krv se obično sakuplja sa EDTA, ali se mogu koristiti heparin i fluorid-oksalat kao antikoagulansi.
Uzorak krvi se može sakupiti i na filter papiru koji je predhodno nakvašen rastvorom koji sadrži glukozaoksidazu. Glukoza oksidaza vezuje slobodnu glukozu i spreava brzu in vitro glikozilaciju hemoglobina za vreme sušenja. Međutim ovaj inhibitorni efekat nije potpun i procenat glikohemoglobina raste vremenom, tako da su u toku 14 dana promene minimalne.
Докмир
Демографија
У насељу Докмир живи 463 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,2 година (41,8 код мушкараца и 44,7 код жена). У насељу има 191 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,88.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Santa Flavia, Palermo
Santa Flavia je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Košnica (Šentjur, Slovenija)
Košnica je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Košnica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 101 stanovnika.
Frinih
Frinih (grčki:, Phrynichus) se može odnositi na sljedeće ličnosti:
Ogema, Wisconsin
Ogima je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 186.
Naughty Marietta (film)
Naughty Marietta je američki crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1935. u režiji Roberta Z. Leonarda i W. S. Van Dykea. Predstavlja adaptaciju istoimene operete Victora Herberta. Radnja je smještena na kraj 18. vijeka, a naslovna protagonistica, koju tumači Jeanette MacDonald je mlada francuska plemkinja koja pred ugovorenim brakom bježi u New Orleans izdajući se za "ženu sa prošlošću". Film, kome je originalnim Herbertovim pjesmama, dodan novi materijal, postigao je ogroman uspjeh i studio MGM potakao da MacDonald i njenog filmskog partnera Nelsona Eddyja spoje u još sedam mjuzikala.
Champagny
Šampanji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 27 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 523 metara (maksimalnoj 545 m, a minimalnoj 424 m).
Liberanovi
Liberanovi je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1979. godine. Režirao ju je Zoran Tadić, a scenarij je napisao Stjepan Šešelj.
Uloge
Ostale uloge ▼
Herbert Beerbohm Tree
Sir Herbert Beerbohm Tree (17. decembar 1852 – 2. jul 1917) bio je engleski glumac i kazališni impresario, poznat kao jedan od najuglednijih glumaca viktorijanske Engleske, ali i osnivač Kraljevske akademije dramskih umjetnosti (RADA).
Santa Croce, Pavia
Santa Croce je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Yaaltzi, Zinacantán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 441 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1632 m.
El Tamarindo, Tecolutla
El Tamarindo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Italiana, Asti
Italiana je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Châtres (Ob)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 579 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 76 metara.
Krajnčica
Krajnčica je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Krajnčica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 211 stanovnika.
Tustin, Michigan
Tastin je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
King John (film, 1899)
King John je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1899. u režiji Waltera Pfeffera Dandoa i Williama K. L. Dicksona. Temelji se na istoimenoj historijskoj drami Williama Shakespearea, posvećenoj vladavini engleskog kralja Johna (Ivan Bez Zemlje), čiji lik u filmu tumači Herbert Beerbohm Tree. Dickson je film napravio za British Mutoscope and Biograph, britansku podružnicu vlastite američke tvrtke American Mutoscope and Biograph Company. Smatra se prvom ekranizacijom Shakespearove drame na filmu. Sastojao se od najmanje četiri scene, koje su izgubljene, s izuzetkom dvominutnog frgamneta koji se čuva u Nederlands Filmmuseum.
Arzago d'Adda, Bergamo
Arzago d'Adda je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2613 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
FIFA Svjetsko prvenstvo 2010.
Svjetsko prvenstvo u nogometu - Južna Afrika 2010. je održano u Južnoafričkoj Republici od 11. juna do 11. jula 2010.
Novi svjetski prvak je nogometna reprezentacija Španije, koja je rezultatom 1:0, nakon produžetaka, savladala reprezentaciju Holandije. Ovim je Španija po prvi put postala svjetski prvak.
Ovo je prvi put da se svjetska nogometna smotra održala u jednoj afričkoj državi. Odluka o održavanju 19. svjetskog prvenstva u Južnoafričkoj Republici donesena je 15. maja 2004. godine na zasjednaju FIFA-u u Zürichu. Odluka je donesena po rotacionom principu podjela organizacije takmičenja po kontinentima. Za domaćina prvenstva su bili kandidovani još i Egipat i Maroko. Zajednička kandidatura Libije i Tunisa bila je odbijena, nakon čega se Tunis povukao iz konkurencije. Zbog mogućeg učestvovanja nogometne reprezentacije Izraela i političke netrpeljivosti režima u Libiji prema Izraelu, Libija je također otkazala kandidaturu. U prvom krugu glasanja Južnoafrička Republika dobila je 14 glasova, Maroko 10, dok je Egipat ostao bez glasova, te je apsolutnom većinom glasova pravo domaćina dodijeljeno Južnoafričkoj Republici.
U kvalifikacijama za prvenstvo prijavljeno je 200 nogometnih reprezentacija iz 6 kontinentalnih federacija, dok u samoj završnici učestvuje samo 32 zemlje. Format takmičenja ostat će nepromijenjen - prva faza po grupama sa četiri reprezentacije, te nastavak sa osminom finala, u koje se plasiraju šesnaest reprezentacija koje su zauzele prvo i drugo mjesto iz osam grupa. Odigrati će se ukupno 64 utakmice na 10 stadiona smještenih u 9 gradova.
Organizacija
Ukupan opseg investicija za organizaciju Svjetskog prvenstva kreće se oko 825 miliona američkih dolara. Oko 467 miliona eura će organizacioni komitet dobiti od prodaje karata, dok će lokalni sponzori doprinijeti sa 47 miliona eura.
Santa María Aquiáhuac, Contla de Juan Cuamatzi
Santa María Aquiáhuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Contla de Juan Cuamatzi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2451 m.
Teramen
Teramen (Θηραμένης; Theramenes, ? - 404. pne.) je bio atenski vojskovođa i državnik iz perioda peloponeskog rata. Najpoznatiji je kao član oligarhijske frakcije koja je godine 411. pne. izvela prevrat te tako srušila demokratski poredak. Teramen se potom okrenuo protiv radikalnih oligarha te organizirao protu-prevrat kojim je prvo uvedena umjerena oligarhija, a potom postepeno vraćen stari demokratski poredak. Teramen je kasnije imao značajnu ulogu u događajima nakon bitke kod Arginuskih otoka, da bi nakon poraza Atene u ratu, odnosno uspostavljanja režima Tridesetorice tirana bio pogubljen nakon pokušaja da ga zamijeni s umjerenijim.
La Mocha, Villa de Arriaga
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
Rokytov
Rokytov je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 552 stanovnika.
Colonia Sonora, Mexicali
Colonia Sonora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Opština Pucheni, Dâmbovița
Pucheni je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Olga Alkalaj
Olga Alkalaj (1907 — 1942), jugoslavenski advokat, aktivistica predratnog ženskog pokreta i učesnica pokreta otpora u Drugom svetskom ratu.
Biografija
Rođena je 23. novembra 1907. godine u Beogradu. Još kao učenica gimnazije pristupila je omladinskom reolucionarnom pokretu i postala članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Kao studentkinja Pravnog fakulteta u Beogradu, bila je aktivna u studentskom revolucionarnom pokretu i 1923. godine je primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Bila je jedna od najaktivnijih žena, članova KPJ, u Ženskom pokretu u Beogradu. Od 1938. godine je bila član Komisije za rad sa ženama pri Pokrajinskom komitetu KPJ za Srbiju. Takođe, po nalogu Partije, radila je i u redakciji lista „Žena danas“. Pred početak Drugog svetskog rata, bila je sekretar partijske organizacije Petog rejona u Beogradu. Kao advokat branila je komuniste na sudu.
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije i početka progona Jevreja, 1941. godine, nasatvila je da živi u okupiranom Beogradu pod lažnim indentitetom kao Sofija Aleksić, kućna pomoćnica kod Zorice Veljković. Nastavila je i sa partijskim radom i učestvovala u pripremama za organizovanje ustanka. Bila je učesnica u organizovanju spasavanja Aleksandra Rankovića, člana Centralnog komiteta KPJ, iz zatvorske bolnice u Vidinskoj ulici u Beogradu, jula 1941. godine.
Septembra 1941. godine imenovana je za člana privremenog Mesnog komiteta KPJ u Beogradu. Prilikom jedne partijske provale, novembra 1941. godine, bila je uhapšena od starne Gestapoa. Najpre se nalazila u logoru na Banjici, gde je bila podvrgnuta strašnim mučenjima u nameri da oda druge članove organizacije. Pošto ništa nije priznala, prebačena je u sabrini logor za Jevreje na Sajmištu. Zbog teških povreda, koje je zadobila prilikom saslušavanja na Banjici, morala je biti prebačena u Jevrejsku bolnicu.
Partijska organizacija u Beogradu, organizovala je njeno bekstvo, ali ona nije htela da pobegne jer se plašila da svojim begom dovede u smrtnu opasnost ostale bolesnike, koji bi mogli stradati kao taoci. Po nalogu Gestapoa odvedena je iz bolnice 15. marta 1942. godine i u kamionu (zvanom „dušegupka“), zajeno da grupom drugih Jevreja, na putu do Jajinaca ugušena otrovnim gasom.
Jedna ulica u beogradskom naselju Konjarnik nosi njeno ime.
Colonia Nueva Santa María, Cuernavaca
Colonia Nueva Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1509 m.
Garje
Garje je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Garje pripada opštini Tetovo.
Prirodni uslovi
Naselje Garje je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 3 km zapadno, pa je zapravo njegovo predgrađe.
Garje se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na brdima iznad Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se tlo spušta u polje, a zapadno se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 870 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Garje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.020 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Gechvo, Zinacantán
Gechvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Zinacantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2278 m.
Luciana, Pisa
Luciana je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Cassolo, Piacenza
Cassolo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Rancho Chico, Tlalpan
Rancho Chico je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Los Fierros, Manuel Doblado
Los Fierros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1724 m.
Boiu, Rapoltu Mare
Boiu je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Rapoltu Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Sixteen Tons
Sixteen Tons je američka pjesma iz 1946. koju je napisao i prvi snimio country pjevač Merle Travis. Inspiraciju za nju je Travis pronašao u životu svog oca koji je kao rudar radio u rudniku ugljena u Kentuckyju; tekst opisuje kako usprkos mukotrpnog rada rudar nema budućnosti, jer je, zahvaljujući primanju plaće u bonovima stalno vezan za rudnik. Travis je svoju verziju sljedeće godine izado na albumu Folk Songs of the Hills. Najpoznatiju verziju je, pak, snimio Tennessee Ernie Ford 1955. godine i sa njom gotovo cijelu godinu dominirao na top-listama.
Pjesmu su kasnije obradili mnogi znameniti izvođači kao Elvis Presley, Bo Diddley, Stevie Wonder, Tom Jones i Johnny Cash. Srpski bend Riblja čorba ju je obradio na albumu Nojeva barka iz 1999.
Također je korištena u špici, odnosno uvodnim scenama filma Joe Versus the Volcano iz 1989.
La Ciénega, Santiago Textitlán
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Textitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2452 m.
Guayabitos, Mascota
Guayabitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Vollenborn
Folenborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 264 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061099.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Folenborn se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 385 metara. Površina opštine iznosi 2,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 264 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 110 stanovnika/km².
Guayabitos, Mascota
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1455 m.
Vlakom prema jugu
Vlakom prema jugu je jugoslavenski igrani film snimljen 1981. u režiji Petra Krelje. Po žanru je mješavina drame i komedije. Radnja je smještena u stambenu zgradu u kojoj je pukla vodovodna cijev, a protagonisti su stanari koji na različite domišljate načine i uz zajedničko druženje nastoje riješiti tako nastale probleme i prekratiti vrijeme prije opravke.
Uloge
Ostale uloge ▼
Casino de la Unión, Taxco de Alarcón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Nojeva barka
Nojeva barka, četrnaesti studijski album srpskog rock sastava Riblja čorba. Objavljen je 16. prosinca 1999. u izdanju diskografske kuće Hi-Fi Centar.
Gruaro-Bagnara, Venezia
Gruaro-Bagnara je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Opština Coeneo, Michoacán
Coeneo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.