cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Los Girasoles, Villa Comaltitlán
Los Girasoles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Rumunjski mostobran
Rumunjski mostobran (Przedmoście rumuńskie) je naziv za područje na jugoistoku predratne Poljske (odnosno zapadu današnje Ukrajine) koje je prema poljskim planovima pred i na početku Drugog svjetskog rata trebalo poslužiti kao glavno uporište otpora njemačkim odnosno osnovica za borbu protiv invazije.
Plan se temeljio na bliskom savezništvu Poljske sa Rumunjskom i predviđao da če poljske snage odatle primati logističku podršku, dok će relativno nepristupačan teren, odnosno zaokruženost područja sa granicom neutralne Mađarske i SSSR-a skratiti frontu i Poljacima olakšati obranu. Poljski planeri su pretpostavljali da će se mostobran moći očuvati pred njemačkim napadima barem do zime, odnosno dovoljno dugo da britanske i francuske snage poduzmu odlučujuću ofenzivu na Zapadnom frontu, odnosno zapadnim granicama nacističke Njemačke.
Plan se, međutim, počeo primjenjivati tek 14. septembra 1939. nakon što je poljski zapovjednik, maršal Edward Rydz-Śmigły naredio da se sve poljske jedinice istočno od Visle povuku prema mostobranu. Tri dana kasnije su Sovjeti napali Poljsku, uključujući područja Rumunjskog mostobrana, te su cijeli plan učinili bespredmetnim. Usprkos toga, oko 120.000 poljskih vojnika je prešlo rumunjsku (i manjim dijelom mađarsku) granicu, te su njeni pripadnici kasnije u Francuskoj i Britaniji postali jezgra poljskih oružanih snaga na Zapadu.
La Vainilla, San Ignacio
La Vainilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 848 m.
Valea Iașului, Valea Iașului
Valea Iașului je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Valea Iașului.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Donija, Progreso de Obregón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Peñasco Blanco, Temósachi
Peñasco Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Puerta los Membrillos, Mezquital
Puerta los Membrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2142 m.
Raetinium
Ilirski period
''Germanik je najprije zauzeo Splonum (Splaunon), i to više slučajem. Odatle je krenuo na Raitinon (Raetinium), ali ga je zauzeo tek teškom mukom i s dosta gubitaka. Neprijatelji su, naime, u kuće oko nasipa podmetnuli vatru ... a nakon toga se povukli u citadelu ('ες την ακραν άνεχόρηααν). Kada su pak Rimljani pojurili za njima, našli su se usred vatre, dok su ih odozgor gađali neprijatelji, pa su mnogi pâli kao žrtve plamena i strijela. Nekolicina je pobjegla bacajući tijela već poginulih u vatru i praveći prolaz za sebe koristeći ljudska tijela kao most. Vatra je zahvatila cijeli akropolj, da su i branioci morali napustiti tvrđavu podzemnim kanalima.''
Rimski period
Nakon završetka Batonovog ustanka, japodska peregrinska civitas je pripadala provinciji Gornji Ilirik/Dalmacija, nastaloj disolucijom nekadašnje jedinstvene provincije Ilirik (Illyricum). Po Naturalis historia od Plinija Starijeg, Japodi su zajedno sa Liburnima ulazili u sastav skardonitanskog konventa (današnji Skradin) provincije Dalmacije (...conventum Scardonitanum petunt lapides et Liburnorum civitates ...).
Arheologija
Pronađeno je najmanje 95 natpisa sa epigrafskih spomenika osoba antičkog perioda sa prostora  japodskog Pounja. Najviše je evidentirano osoba sa nepoznatim ili teško razumljivim gentilnim imenom (40). Šest osoba su funkcioneri japodske civitas (tri sa drugim gentilnim imenom, jedna sa flavijevskim i jedna sa aurelijevskim gentilnim imenom, dok je jedan japodski funkcioner nepoznatog imena), što je do sada najviše evidentiranih funkcionera jedne od peregrinskih civitas. Indikativan je znatan broj domorodačkih imena(15), kao i nosilaca julijevskog gentilnog imena (9), koji je najveći u odnosu na ostale unutarnje (bosanske) dijelove provincije Dalmacije. Julija je najviše i u odnosu na ostale carska gentilna imena: 3 osobe su sa flavijevskim gentilnim imenom, 2 sa ulpijevskim, 3 sa elijevskim, i 8 osoba je sa aurelijevskim gentilnim imenom.
Jedan od natpisa pronađen je u Njemačkoj (CIL.XIII.7023) i na njemu spominje se ''Andes Sex. F.cives Raetinio.
Bi’r al Ḩaz̧ā’ir, Sa'dah
Bi’r al Ḩaz̧ā’ir je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Racovița, Racovița, Sibiu
Racovița je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Racovița.
Harpers Ferry, Iowa
Harpers Feri je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 328 stanovnika.
Racovița, Racovița, Sibiu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2824 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Harpers Ferry, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 328 stanovnika, što je 2 (0,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tepetitlán, Jonotla
Tepetitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jonotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1008 m.
Cascina Lodola, Milano
Cascina Lodola je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Salatita, Mezquital
Salatita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1051 m.
Bajareque, Coyuca de Catalán
Bajareque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Marine on St. Croix, Minnesota
Marin na Sent Kroju je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
El Manchón, San Ignacio
El Manchón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Colonia Brasilia, Coyuca de Benítez
Colonia Brasilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Loma de en Medio, Epitacio Huerta
Loma de en Medio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
El Faro, General Treviño
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Molino di Malandriano, Parma
Molino di Malandriano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
El Palmar 2da. Sección, Salto de Agua
'''El Palmar 2da. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
El Sayno, Epitacio Huerta
El Sayno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2325 m.
Ar Raymah, Sa'dah
Ar Raymah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
El Xamu, Progreso de Obregón
El Xamu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Progreso de Obregón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1970 m.
Ar Raymah, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2084 m.
Sebeșu de Sus, Racovița
Sebeșu de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Racovița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 845 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
La Purísima, Villa Comaltitlán
La Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
El Chicharal, Chiconquiaco
El Chicharal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chiconquiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Cantalupo, Perugia
Cantalupo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Komadanje Čehoslovačke
Komadanje Čehoslovačke je izraz kojim se opisuje niz događaja od jeseni 1938. do proljeća 1939. zbog kojih je prestala postojati Čehoslovačka. Proces je otpočeo Münchenskim sporazumom 30. septembra temeljem koga je Čehoslovačka bila prisiljena oblast Sudeta predati nacističkoj Njemačkoj, a koji je za posljedicu imao kako slabljenje autoriteta dotadašnje čehoslovačke vlade i tako i poticaj za druge čehoslovačke susjede i njihove iredentističke pretenzije, tako i separatistički pokret u Slovačkoj.
Njemačke snage su okupirale sudetske oblasti od 1. do 10. oktobra, te još nekoliko područja u etapama do 24. novembra. U međuvremenu je 6. oktobra potpisan Žilinski sporazum kojim su Slovačka i Zakarpatska Ukrajina dobile političku autonomiju. Već 1. oktobra je Poljska ultimatumom uspjela ishoditi Čehoslovačke predaju spornog teritorija Zaolzie. Mađarska je, pak, zatražila da joj se u novim okolnostima, koristeći presedan Sudeta, prepuste teritorije sa značajnim udjelom Mađara u stanovništvu, što je 2. novembra dovela do Prve bečke arbitraže kojom su jug Slovačke predan Mađarskoj.
Juan Rodríguez Clara, Uxpanapa
Juan Rodríguez Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Anastacio Mata Martínez, Uxpanapa
Anastacio Mata Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
The Four Just Men (film, 1939)
The Four Just Men je britanski filmski triler snimljen 1939. godine u režiji Waltera Fordea.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Edgara Wallacea, koji je prije toga 1921. godine bio ekraniziran u nijemoj verziji verziji. Scenario je u novom filmu značajno promijenio brojne detalje zapleta, nastojeći ih učiniti što aktualnijim publici u vrijeme neposredno pred izbijanje Drugog svjetskog rata. Naslovni protagonisti, čije likove tumače Hugh Sinclair, Griffith Jones, Edward Chapman iu Frank Lawton. su četvorica britanskih veterana Prvog svjetskog rata koji, motivirani patriotizmom, djeluju kao vigilanti, ne prezajući ni od ubistava, sabotaža i kršenja zakona kako bi kaznili zločince i zaštitili Britaniju od neprijatelja. Radnja prikazuje kako, nakon što su jednog od svojih drugova uspjeli izbaviti iz zatvora u nacističkoj Njemačkoj, otkriju kako za naciste radi uticajni britanski političar koji javno promovira pacifizam.
Mustățești, Valea Iașului
Mustățești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Valea Iașului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Grassflat, Pennsylvania
Grasflat je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 511.
Borivoj Čović
Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Sarajevu. Učestvovao je u narodno-oslobodilačkoj borbi u toku Drugog svjetskog rata. Studij arheologije završio je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1954. godine, a na istom univerzitetu je 1965. promovisan za doktora nauka. Kao apsolvent počeo je 1953. godine raditi u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu, a u toj ustanovi ostao je do penzionisanja 1992. godine. U Zemaljskom muzeju bio je biran za kustosa, zatim naučnog saradnika, višeg naučnog saradnika i najzad naučnog savjetnika. Od 1957. do 1967. godine bio je načelnik Arheološkog odjeljenja, a zatim od 1967. do 1973. i direktor Zemaljskog muzeja. Od 1974. do proljeća 1992. godine, obavljao je i poslove odgovornog urednika arheološke sveske Glasnika Zemaljskog muzeja. Bio je jedan od pokretača ponovnog izdavanja, a od 1974. do 1979. godine i odgovorni urednik Wissenschaftliche Mitteilungen des Bosnisch-Herzegowinischen Landesmuseum, časopisa koji je izlazio na više svjetskih jezika i koji je rezultate istraživanja Zemaljskog muzeja iz oblasti arheologije, etnologije i prirodnih nauka učinio dostupnim široj svjetskoj naučnoj javnosti.
Borivoj Čović je 1978. izabran za dopisnog, a 1987. godine za redovnog člana Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine. Bio je član Njemačkog arheološkog instituta u Berlinu.
Odlikovan je Ordenom rada sa srebrnim vijencem 1971. godine, a Ordenom rada sa zlatnim vijencem 1985.g. Godine 1977. dodjeljena mu je 27-julska nagrada Bosne i Hercegovine.
Istraživanja
Čovićevo primarno naučno opredjeljenje je bronzano i željezno doba. Uz to se povremeno bavio i istraživanjem neolita (višeslojno naselje Gornja Tuzla) i eneolita, odnosno bakarnog doba.
La Palestina, Salto de Agua
La Palestina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Borivoj Čović
Istraživanja
Uradio je monografijame posvećena glasinačkoj kulturi u kojima je, zajedno sa Alojzom Bencem, obradio obimni, davno iskopani, ali u nauci do tada slabo pristupačan, materijal iz tumula sa glasinačke visoravni. Tom prilikom je taj veoma vrijedni materijal sistematizovan kulturno i hronološki, što je pružilo osnovu i oslonac za opredjeljivanje brojnih sličnih nalaza sa susjednih područja, kao i modernije i potpunije sagledavanje Glasinačke kulture u cjelini.
La Palestina, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
La Joya de Alardín, General Zaragoza
La Joya de Alardín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1349 m.
Camuccioni, Novara
Camuccioni je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
El Arenal, Jonotla
El Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jonotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Zilāl, Sa'dah
Zilāl je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2082 m.
El Dho, Progreso de Obregón
El Dho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Progreso de Obregón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1917 m.
La Felicidad de Rosales, Coyuca de Benítez
La Felicidad de Rosales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 781 m.
Room (film, 2015)
Soba je  film kanadsko-irsko-britansko-američke produkcije iz 2015. godine reditelja Lenija Ejbrahamsona za koji je scenario napisala Ema Donohju po sopstvenom romanu. Po žanru je drama, a glavni lik, koga tumači Bri Larson, je neimenovana mlada žena koju je pre nekoliko godina oteo muškarac (čiji lik tumači Šon Bridžis), zatvorio u improviziranu tamnicu u podrumu svoje kuće i podvrgavao silovanju usled čega je zatrudnela i rodila petogodišnjeg sina Džeka (čiji lik tumači Džejkob Trembli) sa kojim živi. Radnja prikazuje kako ona u naizgled nemogućim uslovima pokušava Džeku pružiti normalno detinjstvo, ali i kako koristi priliku za bekstvo posle koga će pravo iskušenje predstavljati Džekov susret sa stvarnim svetom.
Soba, za koju se ponekad tvrdilo da je inspirisana stvarnim slučajevima otetih žena koje su godinama služile kao seksualne robinje ili uspele pobeći nakon višegodišnjeg zarobljeništva, je naišla na pozitivne reakcija kritičara, osvojila nagrade za najbolji film po izboru publike na nekoliko festivala i dobila nominacije za brojna druga priznanja, uključujući tri Zlatna globusa. Kritike su posebno isticale nastup Bri Larson, kojoj se ta uloga smatra najuspešnijom u dosadašnjoj karijeri.
Entronque de Coyotitán, San Ignacio
Entronque de Coyotitán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Cerbureni, Valea Iașului
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Entronque de Coyotitán, San Ignacio
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Râu Sadului, Râu Sadului
Râu Sadului je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Râu Sadului.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 627 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Tepetzinat, Jonotla
Tepetzinat je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jonotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
La Ladera, Epitacio Huerta
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2376 m.
Astipalea
Astipalea (grčki: Αστυπάλαια, talijanski: Stampalia, turski: İstanbulya) je najzapadiji otok arhipelaga Dodekanez u Egejskom moru u Grčkoj.
Karakteristike
Astipaleja leži između Amorgosa i Kosa, sastoji se od dvije planinske mase povezane uskim tjesnacem koji je pružio sidrište floti Rimske mornarice. Brda na zapadnoj polovici otok uzdižu se do visine od 450 metara, a na istočnoj do 365 m. Obala je vrlo krševita, sa visokim klifovima koji se strmo uzdižu iz mora.
Otok je dug 18 i širok do 13 km, ukupne površine 97 km² Vrlo je razveden uz obalu se nižu brojni otočići pa zajedno sa njima Općina Astipalea ima 114.11 km².
Na otoku koji je administrativno jedna općina (Dimos) ukupno živi 1,334 stanovnika u tri naselja; Análipsis / Analipsi (159 st.), Livadia (110 st.) i Astipalea ili Kastéllo (1,055 st.) Astipalea koja je administrativni centar, leži na zapadnom dijelu otoka, na brdu pored lučice Perijalion u zaljevu Maltesana.
Historija
Pretpostavlja se da su prije 1400-e pne. otokom vladali Krećani, tad su ga kolonizirali Dorani iz Epidaura na istočnom Peloponezu. Otočani i dandanas govore jezikom u kom se vidi da vuče korijene iz Argosa. Izgleda da je zbog toga tokom historije bio u savezništvu i pod direktnom vlašću Atenskog polisa, Kraljevine Makedonije i Ptolemejskog Egipta, ali je ostao u velikoj mjeri nezavisan za rimskih vremena.
Claremont, North Carolina
Klermont je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.352, što je 314 (30,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cruz de Piedra, Chiconquiaco
Cruz de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chiconquiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Vidite još
Administrativna po
Roșia, Roșia, Sibiu
Roșia je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Roșia.
Škrinja Sv. Šimuna
mini|220px|Današnji izgled glavnog oltara crkve Sv. Šimuna u Zadru mini|220px|Unutrašnjost crkve Sv. Šimuna mini|220px|Original škrinje u Zadru - pogled sa stražnje strane oltara mini|Replika škrinje u auli [[HAZU|Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu]] mini|Prizori na škrinji s prednje strane mini|Reljefno iskucan natpis s umjetnikovim potpisom
'''Škrinja Sv. Šimuna''' (Zadar, 1380.)
El Garambullo, Progreso de Obregón
El Garambullo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Progreso de Obregón.
Škrinja Sv. Šimuna
Na glavnom oltaru crkve Sv. Šimuna u Zadru nalazi se '''škrinja Sv. Šimuna, najvrijednije djelo srednjevjekovne zlatarske umjetnosti u Hrvatskoj''' u kojoj je sačuvano mumificirano tijelo Sv. Šimuna, zadarskog sveca zaštitnika.
El Garambullo, Progreso de Obregón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
El Arbolito, Temósachi
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Škrinja Sv. Šimuna
Škrinja svetog Šimuna ili raka svetog Šimuna je nesumnjivo jedno od najdragocjenijih i najvrijednijih zlatarskih djela zadarske srednjovjekovne umjetnosti, a po svojim umjetničkim kvalitetama i dimenzijama ide u red cjenjenijih iste vrste, ne samo u Hrvatskoj, već i u svijetu. Službeno je proglašena spomenikom kulture nulte kategorije. Pored svoje umjetničke vrijednosti škrinja Sv. Šimuna ima i prvorazredno značenje za hrvatsku povijest. Na njoj su ovjekovječeni važni povijesni događaji, kao i svakidašnji život žitelja Zadra: na tržnici, na ulici, nošnja ondašnjih ljudi, kao i izgled pojedinih dijelova grada.
El Arbolito, Temósachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1673 m.
Škrinja Sv. Šimuna
O dolasku svečevog tijela u Zadar
Istočno-rimski carevi, koji su stolovali u Carigradu, od 6. stoljeća skupljali su ne samo vrijedna umjetnička djela, već i relikvije svetaca kako bi na taj način mogli stati uz bok s prvim Rimom. Tako je u Carigrad iz Palestine prenijeto i tijelo sv. Šimuna. Jedan sačuvani dokument svjedoči da su 1200. god. Danijel i Antonije Novgorodski vidjeli u Carigradu Šimunov grob, što dokazuje da su relikvije Sv. Šimuna do 13. stoljeća još uvijek bile u Carigradu. Prema jednom gotičkom natpisu u škrinji sv. Šimuna može se s velikom vjerojatnošću zaključiti da je svečevo tijelo iz Carigrada u Zadar prenijeto 1203. godine.
Prema predaji ''jedan je križar, po svoj prilici mletački plemić, vraćajući se lađom iz Sirije u svoj grad, nosio tijelo sv. Šimuna. U blizini Zadra zahvatila ga je velika oluja, a kako mu je lađa bila teško oštećena morao je ostati u Zadru. Dok se u gradu popravljala njegova lađa, on se razbolio i sklonio u svratište pustinjaka na dnu zadarske luke, gdje se danas nalazi župna crkva Sv. Ivana. Da pustinjaci ne bi saznali za Svečevo tijelo, on im je rekao da je to tijelo njegova pokojnoga brata koje sa sobom nosi kući. Do odlaska iz Zadra dao ga je zakopati na obližnjem groblju. Međutim, njegovo se zdravstveno stanje pogoršalo i kad je vidio da mu nema lijeka rekao je redovnicima da po njegovoj smrti pregledaju sve njegove dokumente u kojima će naći nešto vrlo zanimljivo. I doista, oko vrata preminuloga nađena je bilješka o moćima Sv. Šimuna koje je donio sa sobom. Redovnici su odmah u ranu zoru počeli otkopavati Svečevo tijelo, a iste noći čudnovatim su viđenjem upozorena tri gradska rektora, svaki pojedinačno, da se u spomenutom groblju otkopava tijelo velikoga sveca. Rano ujutro sva trojica su se uputila na groblje i jedan drugome su priopćili što su saznali u viđenju. Tada su im redovnici otkrili kako su i oni saznali da je na njihovu groblju ukopano tijelo Sveca. Ubrzo je za sve to saznao čitav grad i otada je u Zadru započelo javno štovanje sv. Šimuna Pravednika.''
Povijest izrade škrinje
Djelo je 1380. godine od kucanog srebrnog lima izveo zlatar Franjo iz Milana, koji je u Zadru imao svoju radionicu. U tom su mu poslu pomagali i domaći majstori Petar Blažev iz Rače, Stjepan Pribčev, Mihovil Damjanov i Andrija Markov iz Zagreba. Majstor Franjo je na stražnjoj strani škrinje lijepim gotskim slovima urezao natpis na latinskom jeziku koji u hrvatskom prijevodu glasi ovako: ''»Ovdje, u ovoj škrinji, koju je, da izvrši svoj zavjet, darovala moćna, preslavna i uzvišena Elizabeta Mlađa, vladarica Ugarske, počiva u miru Šimun Pravednik, koji je na svojim rukama držao Isusa, rođena od Djevice. Ovo je djelo učinio Franjo iz Milana godine 1380.«''
Prizori na škrinji
Na prednjoj su strani tri odvojena prizora. U sredini je kompozicija Prikazanja u Hramu, a s lijeve strane prizor u kojem redovnici iskapaju skriveno svečevo tijelo. Desno od Prikazanja prizor je ulaska kralja Ludovika I. u Zadar. Prizor je vrlo slikovito prikazan nizom detalja gradskih zidina s kulama, ljudi i lađa sa zastavama. Na prednjoj strani krova škrinje u visokom je reljefu prikazano svečevo tijelo u svečanoj odori. Na lijevoj bočnoj strani je prizor broda u oluji koji spašava Sv. Šimun, a u zabatu je izrađen grb Ludovika I. Anžuvinskog. Na drugoj bočnoj plohi nalazi se prizor u kojem je kraljica Elizabeta okružena kraljem i hrvatskim velikašima izgubila razum ukravši svečev prst, nad kojim se također nalazi Ludovikov grb. Na unutrašnjoj strani poklopca tri su figurativne kompozicije s prikazim svečevih čuda. Po sredini stražnje strane nalazi se reljefno iskucan natpis koji spominje naručiteljicu – kraljicu Elizabetu i godinu 1380., a u dnu je umjetnikov potpis. Lijevi prizor prikazuje kraljicu Elizabetu s tri kćeri kako svecu predaje dovršenu škrinju. Desno od natpisa prikazana je smrt bosanskog bana Stjepana II. Kotromanića u prisutnosti sv. Šimuna. Na stražnjoj plohi krova kovčega prikazana su još tri svečeva čuda. U središnjem prizoru prikazan je klečeći lik sa zlatarskim alatom, što je moguće i autorov autoportret.
Štovanje Sv. Šimuna, zaštitnika Zadra, i danas je vrlo živo. Posjetitelji Zadra mogu se tome uvjeriti na dan '''8. listopada''' kada Zadar na najsvečaniji način slavi svoga zaštitnika. Mnogobrojni vjernici iz grada i okolice toga dana ispunjavaju crkvu Sv. Šimuna i na taj način daju svjedočanstvo o svojoj dubokoj vjeri i pobožnosti prema svetom Šimunu Pravedniku. Škrinja se može razgledati svaki dan, a tijelo Sveca 8. listopada na dan Sv. Šimuna i prilikom posebnih crkvenih svečanosti kad se škrinja otvara za građanstvo.
Povijest Splita
mini|desno|Katedrala sv. Dujma u Splitu Split je drugi najveći grad u Hrvatskoj i najznačajnije političko, društveno, kulturno i gospodarsko središte Dalmacije.
Grad je sjedište splitsko-dalmatinske županije, Hrvatske ratne mornarice i nadbiskupije. Dan grada Splita slavi se 7. svibnja, na dan gradskog patrona sv. Dujma.
Split je proslavio 1700. godina svoga postojanja, a kao datum za jubilej uzima se godina početka gradnje Dioklecijanove palače (295.). Međutim, arheološki nalazi potvrđuju da je na mjestu današnjeg grada postojalo još starije ilirsko i grčko naselje.
Tijekom srednjeg vijeka Split je bio autonomna komuna, često mijenjajući vrhovne gospodare.
Od 1420. do 1797. godine bio je pod vrhovništvom Venecije, a tijekom 16. i 17. stoljeća bio je izložen turskim napadima. Poslije pada mletačke Republike (1797.), Split dolazi pod austrijsku, zatim kratkotrajnu francusku, a potom 1815. godine ponovno pod austrijsku vlast u sastavu koje ostaje, kao dio Kraljevine Dalmacije, do 1918. godine.
Poslije raspada Austro-Ugarske monarhije, zajedno sa većim dijelom Dalmacije, združio se s Hrvatskom u sastavu Kraljevine SHS (Jugoslavije). Veći razvitak grad ostvaruje nakon Prvog svjetskog rata, čemu ima zahvaliti zbog položaja glavne luke Kraljevine Jugoslavije, budući da su se Zadar, Rijeka i Pula nalazili pod talijanskom upravom, a hrvatski gospodarstvenici iz tih triju gradova i iz Trsta su nakon raspada Austro-Ugarske prebacili svoje poslove u Split.
Još intenzivniji gospodarski, urbanistički i populacijski razvoj ostvaruje za vrijeme SFRJ. Od 1991. godine u sastavu je samostalne i neovisne Republike Hrvatske.
Pretpovijest
Najstariji tragovi naselja na području grada Splita su nađeni na gradskom predjelu Gripe gdje su pronađeni bakreni i zlatni predmeti iz bakrenog doba (kraj 3. tisućljeća pr. Kr.). Također, na području uvale Kašjuni, koja se nalazi na južnoj strani Marjana, otkriveni su ostatci pretpovijesne utvrde.
Stari vijek
Novija arheološka istraživanja na nekoliko lokacija u širem središtu grada potvrđuju teoriju da se na ovom području i prije gradnje Dioklecijanove palače (295.-305.godine), nalazilo urbano naselje. Među brojnim nalazima ističu se sakralni objekti, amfiteatar i luka na sjevernoj strani Marjana. Moguće je da je tu bila smještena jedna od grčkih kolonija, a zbog povoljnog zemljopisnog položaja vjerojatno i prethodno ilirsko naselje. Zabilježen je grčki toponim Aspalathos, koji se objašnjava imenom neke ljekovite biljke ili brnistre (žuke), dok je na znamenitoj Tabuli Peutingeriani (4. st.) zapisano ime Spalato.
Godine 295. na južnoj strani splitskog poluotoka uz obalu, a nedaleko od Salone, provincijskog središta provincije Dalmacije, dao je rimski car Dioklecijan sagraditi monumentalnu palaču kako bi u njoj proveo umirovljeničke dane ( vidi više pod Dioklecijanova palača). Krajem 4. stoljeća u njoj se spominje radionica sukna za potrebe vojske (gynaeceum).
Srednji vijek
Kada je zbog opasnosti od slavensko-avarskih provala, stanovništvo Salone oko 640. napustilo taj grad, jedan dio njih naselio se među sigurnije zidine drevne palače, što označava početak razvoja srednjovjekovnog grada. Prema splitskoj kronici, izbjegli Salonitanci uselili su se u Palaču pod vodstvom Severa Velikog.
U otprilike to vrijeme, prema predaji prvi je splitski nadbiskup Ivan Ravenjanin (8. stoljeće) pretvorio carev mauzolej u crkvu čisteći ga od poganskih znakova i tu je prenio relikvije kršćanskih mučenika sv. Dujma i sv. Anastazija. Istodobno, Jupiterov hram pretvoren je u krstionicu, dio stražarskog mjesta na sjevernim zidinama poviše ulaza u crkvicu sv. Martina, a provedeni su i daljnji urbanistički zahvati unatar palače kako bi postala pogodna za život građana. Prvotno stasnovništvo grada naselilo se u podrumskim prostorijama palače, dok su odličnici zauzeli kule i gornje carske odaje. Splitski kroničar Toma Arhiđakon (o.1200.-1268.) zabilježio je da je Sever Veliki ustupio jugoistočnu kulu splitskom nadbiskupu.
Split je po doseljenju Hrvata, ostao romanski grad, a veći stupanj pohrvaćenja bilježi od 11. stoljeća kada brojni gradski odličnici imaju hrvatska imena.
Godine 803. Split zajedno s bizantskom temom Dalmacijom i Hrvatskom pada pod franačku vlast, ali se već 812. mirom u Aachenu vraća pod vlast Bizanta. Tijekom ranog srednjeg vijeka Split je bio uglavnom u sastavu bizantske teme Dalmacije, a povremeno je dolazio i pod kontrolu hrvatskih knezova i kraljeva.
Od 11. stoljeća, bizantsku vlast u Splitu nastavljaju različiti vladari (normanski, ugarski, mletački), a grad sve do 15. stoljeća djeluje kao samostalna komuna, s vlastitim Vijećem i gradskim Statutom iz 1312. godine i pravom kovanja novca. U periodima ugarske vlasti nad gradom, dužnosti gradskog kneza obnašaju različiti članovi istaknutih hrvatskih velikaških obitelji.
Al Hudhaymah, Sa'dah
Al Hudhaymah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Povijest Splita
Srednji vijek
Godine 1105. hrvatsko-ugarski kralj Koloman zadobio je vlast nad dalmatinskim gradovima, uključujući i Split te im je podijelio privilegije, koje su sačuvane na primjeru Trogira. Tim privilegijem priznata je Splitu sloboda u upravi grada i oslobođenje od danka za slobodno uživanje svojih posjeda na hrvatskom teritoriju. Privilegije su Splićanima potvrđivali i kasniji ugarski kraljevi (Andrija II. 1207., Gejza II. 1142. itd.).
La Semilla, Mezquital
La Semilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Al Hudhaymah, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Cascina Longora, Milano
Cascina Longora je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
La Semilla, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1125 m.
Povijest Splita
Srednji vijek
Godine 1164. potpao je Split pod bizantsku vlast. U to vrijeme u Carigradu je vladao moćni car Emanuel I. Komnen (1143.-1180.) koji je osvojio značajan dio Balkanskog poluotoka, uključujući i Hrvatsku s Dalmacijom. Carski namjesnik za Hrvatsku i Dalmaciju bio je od 1171. godine carev rođak, sebastos Konstantin s titulom "vojvoda čitavog kraljevstva dalmatinskoga i hrvatskoga", a stolovao je u gradu Splitu.
Godine 1169. Split je sklopio savez s Pizom kojim se građanima oba grada garantira reciprocitet u sigurnopsti i zaštiti, a 1192. godine ugovor mira i prijateljstva s gradom Piranom u Istri.
San José del Río Blanco, General Zaragoza
San José del Río Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Povijest Splita
Srednji vijek
Poslije smrti cara Emanuela Komnena 1180. godine, vratila se čitava Dalmacija i Hrvatska pod vlast hrvatsko-ugarskog kralja Bele III. (1172.-1195.). Split se opirao ponovnom vraćanju pod ugarsku vlast, zbog čega mu kralj Bela III. nije potvrdio stari privilegij i nije mu dozvolio dabira nadbiskupa po svojoj volji.
San Miguel, Uxpanapa
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Uxpanapa.
San José del Río Blanco, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1427 m.
San Miguel, Uxpanapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Povijest Splita
Srednji vijek
Godine 1242. Tatari opsjedaju Split koji je pružio utočište kralju Beli IV. Kralj je u znak zahvalnosti gradu Splitu donirao novac za gradnju zvonika splitske katedrale. Tijekom 13. stoljeća splitski je nadbiskup dobio jurisdikciju nad cijelim Kraljevstvom Dalmacije i Hrvatske (primus Dalmatiae et Croatiae). Naslov primasa zadržava do 1828. godine kada je splitska Crkva degradirana na rang biskupije.
U 13. stoljeću Split često vodi ratove protiv Trogira i Omiša (omiški gusari), a u sukobu je i s kraljem. Godine 1312. Split je ozakonio gradski statut kojim je regulirao sve osnovne vidove života grada.
Godine 1327. Split pada pod mletačku upravu koje se riješava 1357. godine uz pomoć kralja Ludovika I. Anžuvinca koji je poveo koaliciju protiv Mletačke Republike.
Godine 1348. Split je poharala kuga. Za vrijeme epidemije umrla su dva nadbiskupa Dominik i Ivan kao i mnoštvo građana.
Borbe oko prijestolja između kralja Žigmunda Luksemburškog i njegova protukandidata Ladislava Napuljskog, rezultirali su 1409. godine Ladislavovim prepuštanje prava na Dalmaciju Veneciji za iznos od 100.000 dukata. Taj ugovor poslužio je duždu kao izlika za pokretanje osvajačkog pohoda na Dalmaciju.
Suočeno za mletačkom ofanzivom, splitsko Veliko vijeće je 26. lipnja 1420. godine odlučilo je predati grad Veneciji. Mlečani su desetljeće kasnije izgradili tzv. mletački kaštel na zapadnom dijelu splitske obale u koji je bila smještena vojna posada.
Novi vijek
Od 15. stoljeća do pada Mletaka 1797. godine, Split se zajedno sa cijelom Dalmacijom nalazio je pod mletačkom vlašću.
Prve provale Turaka na splitsko područje bilježe se već od početka 16. stoljeća. Kako su za vrijeme turskih osvajanja, dijelom splitskog zaleđa zavladali su Osmanlije, Split se počeo razvijati kao grad na granici i kao uvozno-izvozna luka (krajem 16. stoljeća osnovan je lazaret i splitska skela).
U doba renesanse Grad je bio značajno kulturno središte u kojem je djelovao jedan od prvih hrvatskih književnika, pisac Marko Marulić (1450.-1524.), autor poznatog epa Judita. Splitski humanistički krug, koji se okupljao u Papalićevoj palači, činili su uz Marulića, Frane Božičević-Natalis, Nikola Matulić Alberti, Bernard Zanne, Jerolim Papalić i Jerolim Ćipiko.
Za vrijeme Ciparskog rata, Turci su 1571. godine napali sam grad, ali bili su odbijeni (sljedeće godine kuga je poharala grad ostavivši svega 400 ljudi sposobnih za oružje).
Godine 1579. Venecija je proglasila Split "slobodnom izvoznom lukom Balkana", a splitski Židov Danijel Rodrigo predlaže gradnju skele s lazaretom i osniva 1592. godine prvu banku.
Godine 1608. epidemija kuge usmrtila je 2/3 građana (umrlo 2700 građana, a ostalo ih 1045. (otvoreno kužno groblje na Sustipanu).
Tijekom Kandijskog rata mletačka vojska i Splićani osvojili su 1648. godine tvrđavu Klis, ključno strateško uporište u srednjoj Dalmaciji. Međutim, ni tada ne prestaje osmanlijska prijetnja, jer Turci 1657. godine u tri navrata napadaju Split i zauzimaju nedovršenu tvrđavu Gripe, koju su građani uspjeli preoteti. mini|180px|desno|Splitska riva u 19. stoljeću mini|righ|Kip [[Grgur Ninski|Grgura Ninskog u Splitu]]
Padom mletačke vlasti 1797. godine, grad privremeno dolazi pod austrijsku upravu, dok je od 1805. do 1813. godine Splitom je, kao i cijelom Dalmacijom, vladala napoleonska Francuska. Uspomena na kratkotrajnu vlast Francuza u Splitu je prva suvremena ulica, danas Marmontova, nazvana po francuskom maršalu Augustu Marmontu i marjanski vrh Telegrin. Nakon Napoleonova poraza, Dalmacija je pripala habsburškoj Austriji.
Nakon Austro-ugarske nagodbe 1867. godine i stvaranja dvojne monarhije, Dalmacija i Split su pripali austrijskom dijelu Monarhije. Split je bio jedno od žarišta borbe autonomaša i narodnjaka koji su se zalagali za sjedinjenje Dalmacije s ostatkom Hrvatske. Narodni preporod u Dalmaciji počeo je u Splitu 1861. godine i proširio se na cijelu pokrajinu.
U Splitu su narodnjaci imalo moćnog protivnika, autonomaškog načelnika dr. Antu Bajamontija, koji je na sve načine pokušavao spriječiti pohrvaćenje grada i splitske općine. U teškoj i dugotrajnoj borbi, narodnjaci na čelu sa Gajom Bulatom uspjeli su na izborima 28. listopada 1882. preuzeli vlast u splitskoj gradskoj općini.Prvi narodnjački gradonačelnik Splita bio je Dujam Rendić-Miočević Ipak, Dalmacija do kraja Prvog svjetskog rata zbog podmuklih igara austrijskih vlastiju (koje nikad nisu ispoštovale habsburšku krunsku zavjernicu o povratku i ujedinjenju hrvatskih zemalja) nije ujedinjena s ostatkom Hrvatske.
Unatoč velikom lučkom prometu, izgradnja poveznice s kontinentalnom željezničkom mrežom započela je tek 1912., ali je prekinuta zbog izbijanja rata.
Suvremeno doba
Po svršetku prvog svjetskog rata Dalmacija ulazi u novostvorenu državu (Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca), koja kasnije postaje Jugoslavija). Grad od tada dijeli sudbinu Hrvatske i Hrvata u njoj.
Od tog trenutka Split je počeo intenzivno rasti te postajati sve važnije kulturno, upravno i gospodarsko središte. Gospodarskom razvitku Splita pridonijelo je, zalaganjem tadašnjeg gradonačelnika dr. Ive Tartaglie, dovršenje željezničke pruge prema Zagrebu (Ličke pruge) godine 1925., ali i činjenica što su važne istočnojadranske luke (Zadar i Rijeka) bile pripojene Kraljevini Italiji.
Godine 1929. Split je postao sjedište velike upravne jedinice, Primorske banovine, što je također utjecalo na njegov daljnji razvoj.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata Split je pod talijanskom, a poslije 1943. pod njemačkom okupacijom. Dana 3. lipnja 1944. godine Split je teško stradao u savezničkom bombardiranju. Tom prilikom srušeni su cijeli dijelovi grada, a najteže je stradala gradska luka, predgrađe Lučac, područje Pazara i brodogradilište. Srećom, bombardiranje nije izazvalo veće štete u staroj gradskoj jezgri.
Nakon završetka rata Split je ponovno vraćen Hrvatskoj, koja je kao federalna jedinica pridružena novoj Jugoslaviji. U Splitu je 14. travnja 1945. godine osnovana prva vlada NR Hrvatske.
Od 1991. godine grad Split je u sastavu samostalne i suverene Republike Hrvatske. Od 1993. sjedište je Splitsko-dalmatinske županije.
Guadalupe, Villa Comaltitlán
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Ungureni, Valea Iașului
Ungureni je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Valea Iașului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Cuatro Caminos, Salto de Agua
Cuatro Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Luis Donaldo Colosio, General Zaragoza
Luis Donaldo Colosio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Brooklyn (film)
Bruklin je britansko-irsko-kanadsko igrani film  reditelja Džona Kroulija, snimljen po scenariju Nika Hornbija i premijerno prikazan na Sandens festivalu početkom 2015. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana irskog pisca Kolma Tojbina, a po žanru je mešavina kostimirane drame i ljubavnog filma. Protagonistkinja, koju tumači Serše Ronan, je mlada devojka iz irskog gradića koju početkom 1950-ih siromaštvo natera da napusti porodicu i pokuša potražiti sreću preko okeana kao imigrant u Njujorku. Radnja prikazuje kako se nastoji prilagoditi novom životu te upoznaje simpatičnog Italoamerikanca (koga glumi Emori Koen) u koga se zaljubi, ali i kako se sudbina poigra sa njom te joj učini privlačnim povratak kući.
Az Zawā’id, Sa'dah
Az Zawā’id je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Popis nematerijalne svjetske baštine za hitnu zaštitu
mini| Šuma [[Kaya svetišta naroda Mijikenda, Kenija]] Popis nematerijalne svjetske baštine za hitnu zaštitu čini UNESCO-va nematerijalna svjetska baština za koju neke zajednice ili države članice smatraju kako su potrebne iznimne mjere kako bi ove opstale. Upisom na ovaj popis pokreće se internacionalna suradnja i pomoć kako bi države pokrenule odgovarajuće mjere zaštite. Od 2009. do 2012., UNESCO-v savjet je upisao 31 baštinu na ovaj popis:
Harris, Iowa
Haris je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 170 stanovnika.
Kilómetro Diecisiete, Coyuca de Benítez
Kilómetro Diecisiete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Harris, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 170 stanovnika, što je 30 (15,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Molino, Parma
Molino je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Kilómetro Diecisiete, Coyuca de Benítez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Tintinnabuli
Tintinnabuli (sing. tintinnabulum, latinski za "zvono") je postmodernistička i minimalistička kompozicijska tehnika koju je utemeljio estonski kompozitor Arvo Pärt, a koju je prvi puta koristio u djelu Für Alina iz 1976. godine. Tehnika je postala izrazito popularna zahvaljujući kompoziciji Spiegel im Spiegel iz 1978. godine. Ovaj jako jednostavni stil inspiriran je Pärtovim proučavanjem srednjovjekovne i renesansne sakralne glazbe, kojima se bavio nakon što su sovjetski cenzori zabranili njegova rana, modernistička i avangardna, djela. U tehničkom smislu, tintinnabuli koristi dvije vrste glasova - prvi je tzv. "tintinnabuli glas" koji koristi arpeggio kako bi naglasio akorde, dok se drugi uglavnom razvija dijatonski i kreće stepenasto. Djela su uglavnom polagana i medidativna, a imaju vrlo minimalistički pristuo notaciji i izvođenju. Jedan od ranih primjera je i Cantus in Memoriam Benjamin Britten. Iako je Pärtov stil evoluirao od 1970-ih godina, ova osnova karakterizira sva njegova naknadna djela.
Las Golondrinas, Epitacio Huerta
Las Golondrinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Epitacio Huerta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2357 m.
Mesa del Venado, Mezquital
Mesa del Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
Lista nematerijalne svjetske baštine u Americi
mini| [[Tango je zajednička nematerijalna svjetska baština Argentine i Urugvaja]] Popis nematerijalne svjetske baštine u Europi čini UNESCO-va nematerijalna svjetska baština američkih država, prema abecednom redu i godini upisa. Oznakom (*) je označena nematerijalna baština na popisu hitne zaštite.
🇦🇷 [[argentina]] (2)
mini| Folklorna baština naroda [[Aymara je zajednička nematerijalna baština više država (Bolivija, Čile i Peru)]]
G
mini| Narod [[Garifuna u Hondurasu]]
H
mini| Spomenik robovima, [[San Basilio de Palenque, Kolumbija]]
[[undefined]] (1)
mini| Groblje za [[Dan mrtvih, Mexico City, Meksiko]]
[[undefined]] (2)
mini| Tekstilna umjetnost naroda [[Uru]]
San Ignacio, Temósachi
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Santa Julia, Villa Comaltitlán
Santa Julia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Lista nematerijalne svjetske baštine u Africi
mini| Ritulana maska koja se koristi u ritualu [[Gule Wamkulu kulta naroda Chewa u Malaviju, Zambiji i Mozambiku.]] Popis nematerijalne svjetske baštine u Africi čini UNESCO-va nematerijalna svjetska baština afričkih država, prema abecednom redu i godini upisa. Oznakom (*) je označena nematerijalna baština na popisu hitne zaštite.
[[undefined]] (1)
mini| Šuma [[Kaya svetišta naroda Mijikenda, Kenija]]
🇲🇦 [[morocco]] (5)
mini| Trg [[Džama el Fna u Marakešu (Maroko)]]