cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marčino
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Braak
Brak je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 783 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Brak se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 783 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
Muhamed ibn Musafir
Muhamed ibn Musafir (? - 953) bio je salaridski vladar muslimanskog dijela srednjovjekovne Armenije (Tarum) od 916. do 941., te iranskog Azerbejdžana oko 949. godine.
Vladarom Taruma je postao oko 916. godine. Preko braka se povezao sa dejlamitskom dinastijom Džustanida, što mu je omogućilo da, uplićući se u njene unutrašnje sukobe, proširi salaridsku teritoriju. 930. je ustanički vođa Asfar iz Irana poslao Mardavidža da zauzme njegove teritorije, ali je Muhamed uspio nagovoriti Mardavidža da se okrene protiv svog gospodara i osnuje vlastitu dinastiju Zijarida. Njegov okrutni način vladanja je protiv njega okrenuo vlastitu porodicu; godine 941. su ga svrgnuli i u zamak zatočili sinovi Marzuban i Vahsudan. Kada su Marzubana 949. zatočili Bujidi, Muhamed je oslobođen te je vodio pohod na Azarbajdžan. Dejlamiti su ga, međutim, odatle prognali, pa je pao u ruke Vahsudana. Umro je u zatočeništvu.
Louis de Beery
Lajos Zoltan Arpad Pitrolf (Đula, Mađarska, 13. oktobar 1879 - ?), poznatiji po umjetničkim imenima Louis de Berry i Louis Pitrolf de Beery bio je mađarski fotograf i sineast, poznat po suradnji sa srpskim filmskim pionirom Svetozarom Botorićem i snimanju prvih igranih filmova na prostoru bivše Jugoslavije.
Jedna seoska srpska svadba
Jedna seoska srpska svadba je srpski kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film napravljen 1912. u režiji Louisa de Beeryja i produkciji Svetozara Botorića. Napravljen je 1911. u selu Majdevo kraj Kruševca te prikazuje lokalno vjenčanje kojemu su prisustvovali pripadnici tamošnje, ali i beogradske elite. Film je sljedeće godine premijerno prikazan u Botorićevoj kino-dvorani "Pariz" u Beogradu, nedugo prije žurnala o potapanju Titanica. Danas ga se često naziva "prvim srpskim dokumentarno-etnološkim filmom".
Josipovac
Stanovništvo
Naselje ima 4.395 stanovnika. Zadnjih godina u Josipovcu je zabilježen porast broja stanovnika.
Maradina, Piacenza
Maradina je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Josipovac
Kultura
U Josipovcu se nalazi veoma važno arheološko nalazište. Nalazište se nalazi na gradilištu autoceste A5 na čvoru Josipovac.
Maradina, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
Tihomir Stanić
Tihomir Stanić (Šeškovci kod Laktaša, 17. novembar 1960) je srpski glumac.
Josipovac
Promet
Autocesta A5, otvorena 17. travnja 2009., ima svoje čvorište u Josipovcu. Time je Josipovac postao važno prometno križište za grad Osijek. Osim autoceste kroz Josipovac prolazi i željeznička pruga Osijek-Zagreb. U Josipovcu postoji željeznička stanica.
Tihomir Stanić
Život
Tihomir Stanić je rođen u Šeškovcima, a djetinjstvo je proveo u Kozarskoj Dubici, gdje mu je otac bio učitelj. Upisao je Akademiju umjetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Dejana Mijača.
Josipovac
Kultura
U Josipovcu djeluju dvije župe: Sv. Josip i Sveti Luka. Sveti Josip nalazi se u starom Josipovcu. Sveti Luka nalazi se u novijem dijelu Josipovca i jedan dio Višnjevčana ide u župu Svetog Luke.
Sport
U Josipovcu djeluje NK Radnik, nogometni klub koji se trenutačno natječe u 2. ŽNL. Osim njega postoji i boćarski klub Sveti Luka. Iz Josipovca potječe poznati hrvatski nogometaš Jurica Vranješ.
Tihomir Stanić
Život
Svoje prve uloge ostvario je u Ateljeu 212. Svoj rad je vezao najviše za pozorište, mada se pojavljivao i na filmu. U pozorištu je igrao više od 90 uloga, a najpoznatije su mu glavne uloge u „Henriku IV“, „Divljem medu“, „Svetom Georgiju“. U TV-seriji Kraj dinastije Obrenović igrao je kralja Aleksandra, u filmovima Zdravka Šotre je uglavnom igrao naratora Stevana Sremca.
Winchester, Ohio
Vinčester je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Rakovec (Brežice, Slovenija)
Rakovec je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Rakovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
El Naranjo, Puente de Ixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
Rakovec (Brežice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Rakovec je imao 66 stanovnika.
Bosc-Renoult
Bosk Renu je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 233 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 103 metara (maksimalnoj 242 m, a minimalnoj 165 m).
Tihomir Stanić
Život
Zajedno sa svojim mlađim bratom Bogdanom, osnivač je producentske kuće Balkan Film, sa sjedištem u Kozarskoj Dubici. I do sada je producirao filmove, Turneja (Goran Marković), Neke Druge Priče (segment Srpska priča, Ana Marija Rosi), Neprijatelj (Dejan Zečević), Top je bio vreo (Boban Skerlić) i Falsifikator (Goran Marković).
Nagrade
Dobitnik je nagrade za najboljeg glumca na Brazilskom festivalu filma „Fantaspoa“ za ulogu u filmu „Neprijatelj“, režisera Dejana Zečevića.
Chiesina Ponziani, Pistoia
Chiesina Ponziani je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
John Tenniel
Sir John Tenniel (London, 28. veljače 1820. - London, 25. veljače 1914.) je bio britanski ilustrator, karikaturist, satiričar čiji je rad svojh vrhunac dosegao u drugoj polovici XIX. stoljeća, kada je Tenniel uživao najveći ugled. Danas, Tenniel se smatra važnim izvorom za proučavanje tadašnje društvene, književne i likovne povijesti. Ipak, njegova karijera obilježena je dvama pothvatima. Prvi, bio je ilustrator za prestižni satirični časopis Punch više od 50 godina te drugi, bio je ilustrator prvih izdanja (a i savjetnik prilikom izrade djela) Carrollovih uspješnica Alice's Adventures in Wonderland i Through the Looking-Glass.
El Temaxcal, San Miguel Totolapan
El Temaxcal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1782 m.
Andrieșeni, Andrieșeni
Andrieșeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Andrieșeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Los Corrales, Xaloztoc
Los Corrales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Xaloztoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2512 m.
Mala Reka (Trgovište)
Mala Reka je naselje u Srbiji u opštini Trgovište u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 21 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 31 stanovnika).
Demografija
U naselju Mala Reka živi 19 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (38,0 kod muškaraca i 45,1 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,20.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Internacionala piratskih partija
thumb|250px|Logo Internacionale piratskih partija Internacionala Piratskih Partija (en. Pirate Parties International, skraćeno PPI) je krovna organizacija međunarodnog piratskog pokreta. Prva Piratska partija je osnovana u Švedskoj 1. januara 2006. godine.
MPP pomaže i koordiniše otvaranje daljih Piratskih partija. Ona takođe služi za internu komunikaciju, radi na međunarodnim forumima i mailng listama. Sadašnji ko-predsednici MPP su Samir Alioui and Patrik Mehler, nakon što se predhodnii SAD partiski predsednik Andru Norton povukao.
Pokret piratskih partija širom sveta
Van Švedske, piratske partije započele su rad u 33 države sveta, inspirisane švedskom inicijativom. One sarađuju u okviru PP International.
U junu 2007. različite članice piratskih partija su se srele u Beču, Austrija da razgovaraju o budućnosti pokreta. Konferencija se zvala "Sledeći korak politika!? Pirati ka Briselu u 2009!?".
U 2008, Nemačka piratska partija postala je druga piratska partija koja je učestvovala na izborima i to na republičkim izborima u Hesenu. Osvojili su 0,3 % glasova.
Na izborima za evropski parlament, švedska Piratska partija osvojila je 7,13% i dobila jedno mesto u Evropskom parlamentu.
Na izborima 2009 za evropski parlament u Nemačkoj je Piratska partija osvojila 0,9%.
U junu 2009, nemački socijaldemokrata Jerg Taus izašao je iz svoje partije i ponudio svoje usluge Nemačkoj Piratskoj partiji, dajući im prvo mesto u nemačkom parlamentu.
30. avgusta 2009. Nemačka Piratska partija dobila je 1,9 % na Saksonskim republičkim izborima. Istoga dana na lokalnim izborima u Minsteru i Ahenu dobili su po jedno mesto u lokalnim parlamentima.
27. septembra 2009. Nemačka Piratska partija dobila je 2,0 % glasova na federalnim izborima. Ovim rezultatom postali su najjača vanparlamentarna partija u Nemačkoj.
[[Image:PiratePartiesMap17.svg|thumb|
{{legend|#00c|Aktivne ali ne registrovane Piratske partije}} {{legend|#c00|U razgovoru sa Mešunarodnom Piratskom partijom}} {{legend|#ccc|Bez piratske partije}}]]
Registrovane:
thumb|Protest [[Piratska partija Njemačka|Piratske partije Njemačke 2009.]] thumb|Protesti [[Piratska partija (Švedska)|Piratske partije Švedske protiv ACTA sporazuma 2012.]]
Aktivne ali neregistrovane:
L'Amant de cinq jours
L'Amant de Cinq Jours je francusko-italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Philippea de Broce. Protagonistica, čiji lik tumači Jean Seberg, je Claire,m Engleskinja koja živi u Parizu sa mužem, prezaposlenim državnim službenikom (čiji lik tumači François Périer) i dvoje djece. Radnja prikazuje kako je najbolja prijateljica, modna kreatorica, (čiji lik tumači Micheline Presle) upozna sa svojim ljubavnikom Antoineom (čiji lik tumači Jean-Pierre Cassel), kojoj ga preotme i sa kojim počinje vezu koja traje samo pet dana tjedno, dok se drugih dva posvećuje porodici.
Andreas Palicka
Andreas Miroslav Palicka (izgovor: [andreas miroslav palika]; Lund, 10. srpnja 1986.) je švedski rukometni golman i reprezentativac. Od 2016. godine brani za njemački Rhein-Neckar Löwen s kojim je osvojio po jedan naslov prvaka, kup i superkup. Palicka je češkog porijekla, s obzirom da je njegov otac došao u Švedsku iz Čehoslovačke.
Karijeru je započeo u švedskom klubu Redbergslids IK, odakle je 2008. godine, nakon šest sezona, prešao u THW Kiel. S Kielom je čak šest puta bio nacionalni prvak, osvojio je po četiri kupa i superkupa te čak dvije Lige prvaka. Od 2015. do 2016. igrao je za Aalborg Håndbold, a onda je prešao u Rhein-Neckar Löwen.
Za reprezentaciju Švedske debitirao je 2007. godine, međutim prvi golman postao je tek 10-ak godina kasnije. Osvojio je srebro na EHF Euru 2018. godine, a na Svjetskom prvenstvu 2021. bio je reprezentativni kapetan te je igrao finale sa Švedskom, prvo za tu reprezentaciju od 2001. godine.
Mali Gabar
Mali Gabar je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Mali Gabar je selo u sastavu opštine Karbinci.
San Giacomo, Venezia
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Mali Gabar
Prirodni uslovi
Mali Gabar je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 22 kilometara istočno.
Salvanesco, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Mali Gabar
Prirodni uslovi
Naselje Mali Gabar se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk, koja predstavlja zapadni, brdski deo planine Plačkovice, čiji se najviši deo uzdiže ka severoistoku. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Rasso
Sveti Rasso od Andechsa (također Rasso od Grafratha, Graf Ratt, Ratho, Grafrath, Rasso von Andechs) (cca. 900-953) bio je bavarski grof i vojskovođa, hodočasnik i svetac. Po predaji je bio grof (Graf) od Dießen-Andechsa, te vodio Bavarce u borbi protiv Mađara u 10. vijeku. O njemu nema podataka od strane suvremenika, i umjesto toga se historičari moraju oslanjati na legende koje su nastale krajem srednjeg vijeka. Većina, međutim, drži da se one temelje na stvarnoj ličnosti, odnosto da je doista postojao grof Rasso koji se 950-ih borio protiv Mađara.
Mali Gabar
Prirodni uslovi
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Mali Gabar je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bio bez stanovnika.
Rasso
Prema legendi kao je sredovječni čovjek pohodio Svetu zemlju i Rim i prikupljao relikvije; po povratku je osnovao benediktinsku opatiju u Wörthu, kasnije po njemu nazvanu Grafrath. Vjeruje se da je bio krupan čovjek. Njegove relikvije su ekshumirane 1468. godine; tada je utvrđšeno da je bio visok 2 metra; vjerovalo se da je viši, jer su razmjeri grobnice bili primjereniji čovjeku od 2 i pol metra visine.
Mali Gabar
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je islam.
San Giacomo, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
El Zapote, Lagos de Moreno
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
Szeged
Szeged je administrativni centar Županije Csongrád, treći po veličini grad u zemlji i poznati univerzitetski centar.
Geografske karakteristike
Szeged leži na rijeci Tisi, nešto zapadnije (nizvodno) od ušća Rijeke Moriš, udaljen nekoliko kilometara od tromeđe Mađarska-Rumunjska-Srbija.
Historija
Szeged je od 10. do 15. vijeka, za vladavine kraljeva iz dinastije Arpadovića bio vojna utvrda i trgovište. Orobili su ga Tatari za svoje provale u 13. vijeku, a nakon tog i Osmanlije u nekoliko navrata.
Ime grada prvi put je dokumentirano 1183. u povelji kralja Bele III. u kojoj on dopušta da se tri broda natovarena solju mogu usidriti u Aradu i Cigeddinu (Szeged)
Početkom 16. vijeka bio je jedan od najvećih ugarskih gradova, ali je kasnije tokom tog istog vijeka nazadovao od kad su njime zavladale Osmanlije. Od kraja 17. vijeka je pod habsburgškom vlašću, a pravi procvat doživio je u 19. vijeku - naglim industrijskim razvojem.
Grad je oslobođen turske vlasti 1686., nakon 143 godine okupacije. Szeged je 21. maja 1719. dobio je status kraljevskog grada, od tad se tajj dan slavi kao dan grada.
Szeged je za Mađarske revolucije 1848/49. bio pozornica važnih događaja. U njemu je Lajos Kossuth održao svoj poznati govor, a bio je i posljednje sjedište revolucionarne vlade do jula 1849. Zbog tog su Habsburzi kaznili grad i oduzeli su mu status slobodnog kraljevskog grada, koji mu je vraćen 1860., nakon Metternichova pada.
Grad je teško oštećen i razoren za katastrofalne poplave 12. marta 1879., da je to bila velika katastrofa svjedoči da se i sam car Franz Josef I pojavio u gradu, i održao govor u kom je obećao da će se Szeged izgraditi ljepši i sigurniji.
Nakon tog je Szeged doista podizan kao plansko naselje, sa serijom koncentričnih bulevara koji se nižu iz centra - velikog glavnog trga - Széchényitér, dijagonalno ispresjecan širokim avenijama i dobro zaštićen nasipima.
Tad je podignut - Újszeged (Novi Szeged) na lijevoj obali Tise točno nasuprot glavnog mosta.
Znamenitosti, obrazovanje kultura
thumb|lft|240px| [[Katedrala i zavjetna crkva]] Najstariji očuvani spomenik, je toranj sv Demetra (Dömötör) iz 13. vijeka, čiji su ostatci pronađeni kad se 1924. srušila crkva iz 18. vijeka u Donjem gradu (Alsóváros).
thumb|lft|240px| Vijećnica
Na glavnom trgu najmarkantiji objekt je neobarokna gradska vijećnica.iz 1883. uz par javnih palača.
Szeged ima katedralu sa dva zvonika impresivnih dimenzija, podignutu između 1912.-29. Ispred nje se od 1931. održava festival muzike na otvorenom.
Szeged je dom Univerziteta Attila József, osnovanog 1872. i Medicinskog univerziteta Albert Szent-György, koji je nastao kao posljedica seljenja te ustanove iz Cluj-Napoce nakon Prvog svjetskog rata, kad je taj grad pripao Rumunjskoj.
U gradu djeluje i Biološki istraživalački centar Mađarske akademije nauka i Nacionalni teatar.
Privreda
Szeged je grad prehrambene industrije, poznat po paprikama (koje su donijeli Turci i salami - PIK. U okolici grada ima dosta nalazišta nafte i zemnog plina.
Braderup
Braderup je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 661 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Braderup se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 661 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Prilozi povijesti umjetnosti u Dalmaciji
Prilozi povijesti umjetnosti u Dalmaciji (akr. PPUD) je znanstveni časopis koji izdaju Konzervatorski odjel Ministarstva kulture Republike Hrvatske za područje Splitsko-dalmatinske županije (nekad Konzervatorski zavod za Dalmaciju) i Književni krug u Splitu. U njemu se objavljuju recenzirani znanstveni članci iz područja hrvatske povijesti umjetnosti i arheologije, posebno dalmatinske, uključujući podatke o novootkrivenim spomenicima, atributivne priloge, novu arhivsku građu, inventar, monografske i ikonografske studije, iscrpne povijesno-umjetničke topografije i indekse majstora koji su do 20. stoljeća djelovali na tim prostorima. U prvom redu prezentiraju se istraživanja dalmatinske umjetničke baštine (slikarstva, kiparstva, arhitekture, urbanizma, arheologije i primijenjenih umjetnosti), odnosno srodnih umjetničkih opusa i pojava. Kao znanstvena publikacija u kategorizaciji časopisa Nacionalnog vijeća za znanost ocijenjeni su najvećom ocjenom (A1). Od 1946. od 1950. objavljeno je prvih šest svezaka koji su bili posebne studije, a od 1953. počeo se izdavati kao godišnjak, iako s povremenim pauzama od dvije, tri ili pet godina. Do 2017. objavljeno je ukupno 47 svezaka. Urednici časopisa bili su C. Fisković od 1946. do 1975. (1–20. svezak), D. Domančić od 1980. do 1991. (21–25. i 27–31), J. Belamarić 1986. i od 1992. do 2008. (26. i 32–41), te R. Bužančić od 2011. godine (42–43). Među izdanjima se posebno ističu zbornici u čast C. Fiskovića, K. Prijatelja i I. Petriciolija, odnosno monografski svesci o spomenicima otoka Visa i Lastova.
Ejido General Álvaro Obregón, Mexicali
Ejido General Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Itmann, West Virginia
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 293.
Univerzitet južnog Pacifika
Univerzitet južnog Pacifika (University of the South Pacific) je međunarodni javni istraživački univerzitet koji funkcioniše u većem broju malih okeanijskih zemalja. Univerzitet je primarna domaća institucija i u javnom je vlasništvu čak dvanaest zemalja i te su Kukova Ostrva, Fidži, Kiribati, Maršalova Ostrva, Nauru, Niue, Samoa, Solomonska Ostrva, Tokelau, Tonga, Tuvalu i Vanuatu. Univerzitet je osnovan 1968. godine pri čemu su korišćena iskustva i ekspertize do kojih se dolazilo kroz veze unutar Komonvelta nacija. Centralni od ukupno 12 kampusa nalazi se u glavnom gradu Fidžija. Geografsko područje delovanja univerziteta i razdaljina među kampusima je golema i pokriva 33 miliona kilometara2 Pacifika što je više od tri puta veće od ukupne površine Evrope. U isto vreme ukupna populacija ove velike regije je približno 1,3 miliona stanovnika od čega je njih oko 900,000 na Fidžiju.
Waretown, New Jersey
Veartaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.569, što je 13 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Praško proljeće
Situacija u Čehoslovačkoj
Za vreme Drugog svetskog rata Čehoslovačka je ušla u sovjetsku sferu uticaja (Istočni blok). Od 1948 u zemlji nije bilo ni jedne druge političke partije izuzev Komunističke partije koja je bila pod direktnom upravom Sovjetskog Saveza. Za razliku od drugih zemalja u centralnoj i istočnoj Evropi, komunisti su 1948. preuzeli vlast u Čehoslovačkoj kao izvorni narodni pokret (mada jednako brutalno). Reforme u zemlji nisu dovele do potresa kakvu su viđeni u Mađarskoj.
Treba napomenuti da su potojala dva razloga za popularnost pokreta:
1) Kako se bližio kraj Drugog svetskog rata Staljin je želeći Čehoslovačku potpisao sporazum sa Čerčilom i Ruzveltom po kome će Prag osloboditi Crvena armija, uprkos činjenici da je američka vojska pod komandom generala Patona mogla osloboditi grad ranije. Ovo je bila vrlo važna činjenica u kasnijoj proruskoj (i prokomunističkoj) propagandi posle rata.
2) Ljudi su se još sećali da je Zapad izdao Čehoslovačku potpisivanjem Minhenskog sporazuma kojim je Nemačka anektirala zapadni deo Čehoslovačke.
Upravo iz ovih razloga narod je glasao za komuniste na izborima 1948. godine – poslednje demokratske izbore u dugom periodu.
Od sredine šezdesetih Česi i Slovaci su počeli da pokazuju sve veće neprihvatanje postojećeg režima. Ove promene su se odražavale u raspoloženju reformističkih elemenata unutar same komunističke partije koji su uspeli da izaberu Aleksandera Dubčeka za lidera partije. Dubčekove i Svobodine reforme političkih procesa u Čehoslovačkoj, koje je nazivan „socijalizmom s ljudskim licem“ nisu predstavljale potpuno odbacivanje starog poretka, kao što je bio slučaj u Mađarskoj 1956. Dubčekove promene su imale široku podršku društva, uključujući i radničku klasu. Međutim, sovjetske vođe su ove reforme posmatrali kao pretnju njihovoj hegemoniji nad zemljama Istočnog bloka kao i na ugrožavanje bezbednosti samog Sovjetskog Saveza. Čehoslovačka se nalazila u sredini odbrambene linije Varšavskog pakta i njen mogući prelazak na stranu neprijatelja je bio neprihvatljiv u vreme Hladnog rata.
Sovjetska politika
Sovjetska politika podržavanja prosovjetskih socijalističkih vlasti u satelitskim zemljama, čak i vojnom silom ako je potrebno, postala je poznata kao Brežnjevljeva doktrina, nazvana tako po sovjetskom lideru Leonidu Brežnjevu, koji ju je prvi javno obznanio, iako je korišćena još od Staljinovih vremena. Ova doktrina je ostala na snazi dok nije zamenjena Sinatrinom doktrinom u vreme Mihaila Gorbačova u osamdesetim godinama.
Sovjetsko rukovodstvo je prvo pokušalo da zaustavi ili ograniči promene u Čehoslovačkoj serijom pregovora. Kada su im pokušaji propali počeli su da pripremaju vojnu alternativu.
Okupacija
U noći između 20. i 21. avgusta 1968, armije Istočnog bloka iz pet zemalja Varšavskog pakta izvršile su invaziju Čehoslovačke. Za vreme invazije između 5 do 7 hiljada sovjetskih tenkova okupiralo je ulice. Pratilo ih je 200.000 do 600.000 vojnika trupa Varšavskog pakta. Sovjeti su stalno ponavljali da su oni pozvani da zauzmu zemlju, izjavljujući da su lojalni čehoslovački komunisti zatražili „bratsku pomoć protiv kontra-revolucije“. Pismo koje je pronađeno 1989. pokazuje da je poziv na invaziju zaista postojao. Više od 100 ljudi izgubilo je život za vreme napada. Aleksandar Dubček je pozvao narod da ne pruža otpor. On je uhapšen i odveden u Moskvu, zajedno s još nekoliko saradnika.
Posledice okupacije
Zapadne države samo su verbalno osudile invaziju – realnost nuklearnog sukoba u vreme Hladnog rata značila je da zapadne zemlje nisu u poziciji da izazivaju sovjetsku vojnu silu u Istočnoj Evropi. SFRJ je oštro osudila agresiju na Čehoslovačku, pružila azil čehoslovačkim turistima što je dovelo do zaoštravanja odnosa sa Istočnim blokom i gomilanja njihovih trupa na granici prema Jugoslaviji, u Mađarskoj i Bugarskoj. Zanimljivo je da je i lider socijalističke Rumunije, Nikolae Čaušesku, oštar protivnik sovjetskog uticaja, koji se svrstao na Dubčekovu stranu, održao javni govor u Bukurešt na sam dan invazije, osuđujući sovjetsku politiku vrlo oštrim rečima. Pošto se Rumunija našla nakratko na istoj strani barikade s Titovom Jugoslavijom, ova alijansa je bila čisto prinudna (jer je Čaušesku već počeo da pokazuje da se protivi principu „socijalizma s ljudskim likom“). To je međutim učvrstilo nezavisan rumunski glas u kasnijim decenijama, naročito zbog toga što je Čaušesku ohrabrivao Rumune da uzmu oružje u ruke u slučaju slične agresije na njihovu zemlju; sve je to naišlo na oduševljeni odgovor, a mnogi ljudi, među njima i komunisti, iskazali su spremnost da se uključe u novoformiranu paravojnu Patriotsku gardu.
Budim
thumb|150px|Crkva svetog Matije u Budimu Budim je zapadni deo mađarskog glavnog grada Budimpešte smešten na desnoj obali Dunava.
Praško proljeće
Posledice okupacije
Okupacija je izazvala talas emigracije (procenjuje se da je odmah emigriralo 70.000, a ukupno 300.000 stanovnika ), najviše visokokvalifikovanih ljudi. SFRJ i zapadne zemlje su dozvolile ovim ljudima da ostanu i rade bez ikakvih teškoća.
Budim
Budim se prostire na približno jednoj trećini površine Budimpešte, brdovit je, i prilično pokriven šumom. Obično predstavlja sinonim za visoke životne standarde. Najpoznatiji spomenici su Budimski zamak i Citadela.
Poreklo imena
Postoji više hipoteza o poreklu naziva Budim. Prema jednoj, u korenu naziva je slovensko ime Budimir, neki smatraju da je ime izvedeno iz reči koju je lokalno stanovništvo koristilo da označi vodu, a razlog za to je bio Dunav na čijim obalama se grad prostire, dok neki smatraju da je grad dobio ime po svom osnivaču, hunskom kralju Bledi, Atilinom bratu.
Praško proljeće
Posledice okupacije
Događaji Praškog proleća produbili su razočaranje kod mnogih zapadnih levičara s lenjinističkim pogledima i doprineli usponu evrokomunističkih ideja u zapadnim komunističkim partijama — što je dovelo do razočaranja ili raspada mnogih od ovih grupa.
Budim
Istorija
thumb|300px|Budim u [[Srednji vijek|srednjem veku. Crtež iz Hronika Hartmana Šedela]] Budim je bio glavni grad Mađarske od 1361. godine, sve dok ga nisu osvojili vojnici Otomanskog carstva 1541. godine, kada novi glavni grad postaje Bratislava, današnji glavni grad Slovačke, koja je tada nosila drugo ime.
Krajem 17. veka, 1686. godine, Budim pada u ruke Habzburzima, koji naseljavaju veliki broj Nemaca kako bi obnovili grad opustošen prethodnim ratovima.
Praško proljeće
Posledice okupacije
Deceniju kasnije, Praško proleće pozajmilo je svoje ime jednom sličnom periodu kineske političke liberalizacije poznatom kao Pekinško proleće.
Santa Margarita, Villa Unión
Santa Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Villa Unión.
Budim
Istorija
Godine 1690. Velikom seobom Srba pod vođstvom patrijarha Arsenija Čarnojevića povećao se broj Srba u budimskom Tabanu, gde su od ranije već živeli Srbi.
Praško proljeće
Poreklo naziva
Naziv „Praško proleće“ skovali su zapadni mediji pošto je događaj postao opštepoznat, pa su ga usvojili i u Čehoslovačkoj. Sudionici Maspoka u Hrvatskoj su svoj nacionalistički pokret nazvali po uzoru na naziv "praškog proleća" koji je podsećao je na „Proleće naroda“, poetski naziv dat Revoluciji iz 1848..
Santa Margarita, Villa Unión
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Tocco, Asti
Tocco je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Budim
Istorija
Budim je proglašen slobodnim kraljevskim gradom 1703. godine, da bi 1784. ponovo dobio status glavnog grada Mađarske. Spajanjem sa Obudom i Peštom prerasta 1873. godine u današnju Budimpeštu.
Demografska istorija
Prema podacima iz 1715. godine, u Budimu je bilo 1538 kuća, od čega su 769 pripadale Južnim Slovenima (većinom Srbima), 701 je bila nemačka, i 68 su bile mađarske.
Prema podacima iz 1720. godine, broj stanovnika se smanjio na 30000 ljudi koji su naseljavali 1483 kuće, 851 je bila nemačka, 559 su bile južnoslovenske (većinom srpske), 68 je pripadalo Mađarima, a 5 Slovacima.
Međunarodna saradnja
Budim je zbratimljen sa sledećim gradovima:
Svetozar Botorić
Svetozar Botorić (Opaljenik kod Ivanjice, 1857 - Neusiedl am See, 27. novembar 1916) bio je srpski filmski producent, poznat kao tvorac prvih igranih filmova na prostoru bivše Jugoslavije. Prije bavljenja filmom je bio konobar, potom vlasnik trgovačke radnje, pa kafane na Terazijama. Nakon što je zakupio hotel "Pariz", u njemu je otvorio pozorište pod nazivom "Orfeum", a od 1908. su se tamo održavale redovne bioskopske predstave. Godine 1911. je počeo sarađivati sa mađarskim fotografom Lujem de Berijem, kao i sa Ilijom Stanojevićem-Čičom, koji mu je režirao dva igrana filma - Ulrih Celjski i Vladislav Hunjadi i Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa. Za vreme prvog svetskog rata su ga austro-ugarske vlasti internirale u logor Nežider, gde je i umro.
Kamienna Góra
Kamienna Góra (njemački: Landeshut) je grad 18,840 stanovnika na zapadu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
thumb|left|260px| Centar grada
Historija
Najstariji dokument u kojem se spominje današnji grad je iz 1249. To je povelja vojvode Boleslava Rogatog i njegova brata Konrada, dana benediktincima iz Krzeszówa, kojom se trgovištu Landeshut omogućuje primjena Magdeburškog prava.
Sin Boleslava Rogatog Bolko Surovi, obnovio je i ojačao stari zamak i 1294. dao trgovištu status grada. Na početku 14. vijeka Landeshut je već imao pravo na vlastite sudove.
Za Drugog svjetskog rata sve dotadašnje tvornice tekstila, pretvorene su u pogone za proizvodnju oružja i municije, a po samom gradu i okolici izvođeni su radovi nepoznate namjene. To je čitav labirint iskopanih hodnika, na kojima su radili zatvorenici koncentracijskih logora Jedan od najbolje očuvanih i najzanimljivijih je kompleks hodnika iskopanih ispod brda Kościelna. To je objekt površine 1.300 km² i kubature 4.350 m³ sa ogromnom dvoranom, dugom 55,5 m, širokom 7 m, visokom 5,2 m.
Pretpostavlja se da je to trebao biti neki od Hitlerovih tajnih laboratorija, danas je to - atrakcija za turiste - Projekt Arado. Od 1944. do maj 1945. u gradu je radila filijala Koncentracijskog logora Gross-Rosen.
Grad nije puno oštećen za rata, pa su nakon rata sve njegove tekstilne tvornice brzo stavljene u funciju.
Pobratimski gradovi
Kamienna Góra ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Las Mesitas Terrero, Tempoal
Las Mesitas Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Bouches-du-Rhône
Ušće Rone ili Buš di Ron je departman na jugu Francuske. Pripada regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, a glavni grad departmana (prefektura) je Marselj. Departman Ušće Rone je označen rednim brojem 13. NJegova površina iznosi 5.087 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Ušće Rone je živelo 1.972.018 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 388 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Nueva Ampliación Camino a Xaltocan, Xaltocan
Nueva Ampliación Camino a Xaltocan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Xaltocan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2481 m.
Липолист
Липолист је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 2221 становника.
Од града Шапца је удаљено 23 километара, од Лознице око 40 километара, а од Београда око 100 километара. У центру села, налазе се православна црква и основна школа Војвода Степа. Село се налази на обронцима планине Цер од које је удаљено око 7 километара.
Мештани се углавном баве земљорадњом и воћарством. Такође, једна од занимљивости је да у селу постоји и десетак расадника ружа, украсног шибља и четинара. У селу се сваке године у јуну одржава културна манифестација Дани руже Липолиста.
Демографија
У насељу Липолист живи 2077 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,8 година (40,4 код мушкараца и 43,2 код жена). У насељу има 812 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Nejapa de Madero, Oaxaca
Nejapa de Madero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2174 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 999 m.
El Aguacatal, Villaflores
El Aguacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Canito, Bergamo
Canito je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 704 m.
Beta-Hidroksibutirinska kiselina
Beta-Hidroksibutirinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 104,105 Da.
Les Arts Florissants
Les Arts Florissants (Cvjetajuće umjetnosti)
Les Arts Florissants, je vokalno-instrumentalni ansambl specijaliziran za izvodenje glazbenih djela 17 i 18 stoljeća, pre svega baroka. Ansambl je osnovan 1979 po istoimenoj maloj operi Marc-Antoine Charpentier –a, od strane William Christie –a, koji je čembalist, orguljaš i direktor istog orkestra.
San José (Kostarika)
San José je glavni grad Kostarike, središte istoimene provincije i najveći grad u zemlji. Smješten u Središnjoj dolini, San José je središte vlade, centar političke i ekonomske aktivnosti i glavno prometno središte u Kostariki. Sam grad ima 288,054 stanovnika, dok aglomeracija okolnih područija, s 2,158,898 stanovnika, sadrži trećinu ukupnog broja stanovnika cijele Kostarike.
Kulturološki, može se ustvrditi kako je grad gotovo isključivo pod europskim utjecajem, što zbog španjolske imigracije nakon Kolumbovog otkrića, što zbog činjenice da su privilegirane klase tokom XIX. i XX. vijeka uglavnom školovane po Europi. Taj utjecaj najvidljiviji je u gradskoj arhitekturi, ponajviše kazalištima, muzejima i kućama u centru grada. Grad je ime dobio prema svetom Josipu.
Iako u samom centru grada živi relativno malen broj stanovnika, milijuni ljudi dnevno prođu kroz njega jer je centar San Joséa poslovno središte cijele Kostarike. Unatoč svojim problemima, a prema studijama provedenim u Latinskoj Americi, San José je još uvijek jedan od najsigurnijih i najmanje nasilnih gradova u regiji. Godine 2006., grad je imanovan iberoameričkim Glavnim gradom kulture.
La Muralla, Santo Domingo Nuxaá
La Muralla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2315 m.
Mečkuevci
Mečkujevci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Mečkujevci su selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Naselje Mečkujevci se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo je smešteno u severnom delu polja, podno planine Mangovice, čije se bilo izdiže severoistočno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 460 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Mečkujevci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 15 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Mathias Gidsel
Za reprezentaciju Danske debitirao je 7. studenog 2020. godine u utakmici protiv Finske, a već je 2021. godine igrao na Svjetskom prvenstvu u Egiptu, gdje je bio jedan od najboljih danskih igrača i strijelaca; Gidsel je na turniru izabran i za najboljeg desnog vanjskog na turniru.
Barrio Santa Fe, Axtla de Terrazas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Lenny Bruce
Leonard Alfred Schneider (13. oktobar 1925 – 3. august 1966), poznatiji po umjetničkom pseudonimu Lenny Bruce, je bio američki komičar i pisac poznat kao jedan od najžešćih društvenih kritičara svog vremena, ali i po javnim stand up nastupima gdje je često psovao, a zbog koga mu se 1964. sudilo sudskom procesu zbog opscenosti na kome je osuđen na zatvorsku kaznu. Prije nego što je počeo izdržavati zatvorsku kaznu, preminuo je od prekomjerne doze droge, te postao jednom od ikona i mučenika američke kontrakulture, seksualne revolucije i borbe za slobodu govora. Danas se smatra jednim od najvećih scenskih izvođača svog vremena i uzora brojnim budućim stand up izvođačima.
Godine 1974. je o njemu Bob Fosse snimio biografski film Lenny gdje njegov lik tumači Dustin Hoffman.
Дреновац (Шабац)
Дреновац је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 2035 становника.
У Мачви, тачније у њеном источном делу, 12 km северозападно од Шапца, уз саму обалу реке Саве, смештено је село Дреновац. Дреновачки атар захвата површину од 4217 ha и други је по величини међу селима која припадају општини Шабац.
Историја
Дреновац се први пут у писаним документима спомиње још у Раваничкој повељи кнеза Лазара Хребељановића из 1381. године, под називом „Дреновци” и, заједно са Богатићем (под именом „Боговић”), једини у Мачви носи своје старо име. Захваљујући Раваничкој повељи знамо да је Дреновац, неким чудом, задржао своје прво познато име. Становници Дреновца, дакле, имају чиме да се поносе. То је древност имена села, које је, ето, старије и од самог имена Шапца.
Основна школа
Школски летопис говори да се „село Дреновац првобитно служило са основном школом која се налазила између Шеварица и Дреновца. Том школом су се служила и села: Шеварице, Причиновић, Табановић и Узвеће”.
Наш познати историчар, [https://sr.wikipedia.org/sr/%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%B0%D0%BD_%D0%82._%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D1%9B%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%9B Милан Ђ. Милићевић], тврди да је школа у Дреновцу отворена 1851. године. Међутим, ово је само делимично тачно. Школа се помиње знатно пре тог датума, пa сe после тога једно време не помиње. Јован Гавриловић каже да 1844. године село Дреновац има 135 кућа и 829 душа. Има цркву парохијску и школу.
Данашњи изглед зграде потиче из 1944. године, када је уприличена прослава поводом новоизграђене школе. Прибележено је да је после ослобођења највећи разред у Мачви имао учитељ Обрад Перић са 100 полазника.
Црква
Црквена општина у Дреновцу за време свог постојања имала је две цркве. Стара црква је била посвећена Светим архистратизима Гаврилу и Михаилу, и нова црква посвећена Вазнесењу Господњем.
Црква Вазнесењу Господњем
Црква Вазнесења Господњег подигнута је 1864 године по наређењу кнеза Михаила М. Обреновића, а освећена је 1865 године за време почившег епископа Мојсеја. Имала је облик лађе са торњем (звоником) у коме су била три велика звучна звона, а поред тога имала је једно кубе над солејом, покривена је црепом, врло пространа и попатосана мермером. Црква је подигнута настојањем тадашњег свештеника Милоша Гавриловића родом из Добрића и сеоског кмета Алексе Мостића. Црква је претрпела и велико страдање за време великог рата када јој је срушен звоник мислећи да је ту непријатељска осматрачница. Обновљена је 1923 године по наређењу Александра Карађорђевића, а за време епископа шабачког Михаила. За врeме обнове цркви није враћен пређашњи облик, него је на тадашњим остатцима довршена, и тада је извршена комплетна обнова храма.
Становништво
Највећи број досељених дреновачких фамилија је „из Босне 12, из Херцеговине 11, из Јадра 8, из Црне Горе 5, по 3 из Подгорине и Семберије, по 2 из Тамнаве и Поцерине, и по 1 досељена фамилија из Лике, Посавине, Баната, Бачке, Срема, Рађевине и Мачве. Не зна се порекло 14 фамилија“.
Chiesina Uzzanese, Pistoia
Chiesina Uzzanese je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Rajec (Brežice, Slovenija)
Rajec je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Rajec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Krzysztof Wielicki
Krzysztof Jerzy Wielicki  (5. januar 1950. - Szklarka Przygodzicka, Poljska) je poljski alpinista i smatra se najvećim penjačem u historiji Poljske. On je peti čovjek koji je osvojio sve vrhove preko 8000 metara i prvi koji se popeo na Mount Everest, Kangchenjungu i Lhotse u zimskim uslovima. Na Univerzitetu u Vroclavu završio je studije elektronike.
Rajec (Brežice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Rajec je imao 83 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Krzysztof Wielicki
Penjačka karijera
Počeo je penjati u maju 1970. godine 1972. Završio je prvi alpinistički kurs u zimskom kampu kod Wande Rutkiewicz. Slijedeće godine boravio je u međunarodnom kampu u Dolomitima. Zajedno sa Bogdanom Nowaczykom, izveo je prvi kompletan uspon preko rute Italiano-Francese na Punta Civetta. Kasnije je penjao u Kavkazu, Hindukušu i Pamiru.
Vrhovi preko 8000 m.
Vielicki je peti čovjek na svijetu koji je ispenjao sve vrhove preko 8.000 m.
Дреновац (Шабац)
Досељени у XIII веку
Из Босне су досељени КОЈИЋИ (Аранђеловдан, 9-1 к), ЛУКИЋИ I (Митровдан, 4 к), и НЕШИЋИ (Игњатије, 1 к). БУРМАЗЕВИЋИ (Алимпије, 10-2 к), старином су од Плава (Горњи Лим). ЈОВАНОВИЋИ (Јовањдан, 6-7 к), досељени из Горњег Добрћа (Јадар). МАКСИМОВИЋИ (Степањдан, 12 - 4 к), дошли из Доње Бадање у Јадру.
Досељени почетком XIX века
Из Црне Горе су: МИЛУТИНОВИЋИ I (Јовањдан, 20-5), од рода Васарића; по предању, доселила су се три брата, од којих су данашњи потомци још у Засавици и Прњавору, НОВКОВИЋИ (Миољдан, 2-2 к) и од  њих АВРИЋИ (14-6 к).
Из Херцеговине: МОСТИЋИ (Јовањдан, 4-3 к), од рода Коначанских, из Бијелог Поља; један су род са МАРИЧИЋИМА (4 к) њихови преци били су у Срему, у некој бежанији, те једни застану у Руми - и од њих су данашњи Атанацковићи, РАДОВАНОВИЋИ (Аранђеловдан, 4-2 к), доселили се Мијајло и Костадин из села Лукавац код Невесиња, СТОЈИНОВИЋИ (Томиндан, 12-1 к).
Из Босне су: ГАЗИБАРИЋИ (Митровдан, 7-3 к); по предању досељена су три брата, од којих један застане у Прњавору, доскора их је ту било, други остане у Срему после бежаније, а трећи се задржао у Дреновцу. ПЕРИЋИ, звани Брђански (Ђурђевдан, 1-2 к); ПОПОВИЋИ (Јовањдан, 7 к); доселио их неки поп. РЕЉИЋИ (Никољдан, 17-3 к); од  њих има одсељених у Равњу, СПАСОЈЕВИЋИ (Трифундан, 2-1 к); прво, били насељени у Салашу Црнобарском. ПАЈТИЋИ I  (Врачи, 6-2 к); по предању, дошла су два брата, од којих један, после бежаније, остане и насели се у околини Вршца.
Из Подгорине дошли су САВКОВИЋИ (Мрата, 20-4 к), ГАЈЧАНСКИ (Аранђеловдан, 4-5 к); из села су Лесковице (мала Гајчани, по којој су и добили данашње име), СРНДАЉЧЕВИЋИ (Никољдан, 5-3 к); из Сандаља, код Ваљева, и звали се Срндаљци, затим - Срндаљчевићи.
Од Јадра су: КОВАЧЕВИЋИ (Ђурђиц, 1-2 к); исти су род са Ковачевићима у Липолисту, и Ковачевићима (Џиновићима  и Мартићима) у Рибарима, СИМИЋИ (Јовањдан, 16-8 к) од Зебића, из Недељица; исти су род са Џиновићима I  у Рибарима.
РАКИЋИ (Степањдан, 6-2 к), дошли из Црниљева, у Тамнави. СТАНКОВИЋИ, звани Сремчевићи, (Никољдан, 8-2 к), дошли из Срема, ДОБОШАРЕВИЋИ (Ђурђевдан, 2-1 к), од Рађевине, од њих су презимењаци им у Бановом Пољу.
Из Лике су насељени БОРТИЋИ (Петковача, 1-1 к); ПАВЛОВИЋИ (Алимпије, 5-1 к); од Недића из Галовића, у Тамнави, САВИЋИ (Петковача, 2 к); воде порекло од Јована, досељеног из Владимираца, у Посавини, ИЛИЋИ (Степањдан, 1 к); доселио се Филип, из Корените, у Јадру; од њих је отишао Илија у Црну Бару, и од њега су данашњи Илићи II, звани Влајковићи, ГАЈИЋИ (Никољдан, 11-2 к); воде порекло од Илића из Милине, у Јадру.
Из Босне су дошли: МАРЈАНОВИЋИ (Степањдан, 1 к); из [https://sr.wikipedia.org/sr/%D0%A7%D0%B0%D1%92%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D1%86%D0%B0_%D0%93%D0%BE%D1%80%D1%9A%D0%B0_(%D0%91%D0%B8%D1%98%D0%B5%D1%99%D0%B8%D0%BD%D0%B0) Г. Чађевице], доселила се браћа Давид и Крста, МИЛЕКИЋИ (Петковача, 6-1 К), ПЕЈКИЋИ (Ђурђевдан, 7-3 к); доселила се баба Пејка, са два унука; по предању, баба је убила Турчина, и морала са унуцима побећи. Не знају порекло: ВАСИЋИ (Никољдан, 6-2 к); један су род са Васићима у Табановићу, ВЛАДИМИРОВИЋИ (Никољдан, 1 к), ДАМЈАНОВИЋИ (Врачи, 3 к), ЂОРЂЕВИЋИ (Никољдан, 4-3 к), МИЛУТИНОВИЋИ  II (Митровдан, 2 к), од засавичких, МИРКОВИЋИ (Митровдан, 9-1).
Не знају порекло: АРСИЋИ (Ђурђиц, 5-4 к), ВУКОВИЋИ (Ђурђевдан, 7-2 к), ЂОКИЋИ (Никољдан, 1 к), МАРКОВИЋИ (Степањдан, 3 к) и РИСТИЋИ (Никољдан 10-1 к).