cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vazduhoplovna medicina
Ubrzanje
Kako sve napred navedene metode ne mogu da obezbede u određenim uslovima apsolutnu zaštitu od dejstva ubrzanja, u svetu se vrše istraživanja, koja zahvaljujući savremenom biološkom monitoringu instaliranom u računaru aviona, mogu da predvide mogući gubitak svesti i automatski aktiviraju „autopilota“, koji preuzima upravljanje avionom i vadi ga iz manevra koji je prouzrokovao veliko +\ \ a_z opterećenje(pozitivno „g“ ubrzanje).
Led Zeppelin
Četvrti album (zvanično bez imena)
Do 31. jula 2006, “Led Zeppelin IV” je prodan u oko 23 miliona kopija u SAD, što ga čini jednim od prva četiri najprodavanija albuma u istoriji američke muzičke industrije. U celom svetu, album drži mesto broj 11 po broju prodatih albuma.
Vazduhoplovna medicina
Ubrzanje
Nakon što automatika reguliše upravljanje avionom, pilot se oporavlja i vraća mu se svest, i on dalje preuzima upravljanje avionom. Ove metode moraju biti neinvazivne i u praksi se najčešće zasnivaju na praćenju sledećih parametara; tonusa (napetosti) muskulsture, zasićenja hemoglobina kiseonikom u moždanim arterijama, metodom, pa sve do promena strukture glasa, pilota.
Igor Šipić
Životopis
Kao urednik i recenzent potpisuje znanstvene monografije i radove, a uređivao je i vodio radijsku emisiju Pješčani sat (Radio Salona) intervjuirajući osobe iz kulturnog i znanstvenog života. Kao jedan od utemeljitelja i ravnatelj Zaklade akademika Cvita Fiskovića u Orebićima, organizator je i sudionik međunarodnih (Osimo, Italija, 1999.) i domaćih izložbi iz fundusa Pomorskog muzeja te znanstvenih skupova na temu povijesti hrvatskoga pomorstva. Sudjeluje na mnogim književnim susretima i predstavljanjima te kao organizator i sudionik na znanstvenim međunarodnim i tuzemnim skupovima. Nagrađen je 2. nagradom za putopis na 5. susretu hrvatskoga duhovnoga književnoga stvaralaštva „Stjepan Kranjčić“ Križevci. Član je Društva hrvatskih književnika.
Led Zeppelin
Physical Graffiti
24. februara 1975. je izdan prvi dvostruki album Led cepelina “Physical Graffiti ”, koje je bilo prvo izdanje u Svan Songu. Sa 16 podužih pesama, kao što su balada "Ten Years Gone”, "In My Time of Dying” (najduži studijski snimak grupe od 11 minuta), uprošćena hard rok pesma “Sick Again”, "Trampled Under Foot" i "Kashmir” (inspirisana putovanjem Roberta Planta u Maroko), album je još jednom pokazao impresivni domet grupe. Doprinosi Džimija Pejdža su posebno uočljivi (sredina 1970ih je označila vrhunac u njegovim muzičkim veštinama), iako je svaki član grupe ostavio svoj trag na albumu. Album “Physical Graffiti” je ocenjen u časopisu Roling Ston kao “težnja za umetničkim poštovanjem”, uz napomenu da su jedina konkurencija koju je grupa imala za naslov “Najvećeg rok benda na svetu” bili Rolingstonsi i Hu.  Album je bio veliki finansijski i kritički uspeh. Ubrzo posle objavljivanja albuma “Physical Graffiti”, svi prethodni albumi Led cepelina su istovremeno ponovo ušli na listu najboljih 200 albuma, a grupa je krenula na još jednu američku turneju, opet svirajući uz rekordnu posećenost. U maju 1975. Led cepelin je odsvirao 5 rasprodatih koncerta u Londonu. Ovaj niz koncerata među obožavaocima se smatra za jedne od najboljih u karijeri grupe.
Presence
Posle trijumfalnog pojavljivanje na Erls Kortu, članovi Led cepelina su napravili pauzu od turneja. U avgustu 1975, Robert Plant i njegova žena Morin imali su tešku saobraćajnu nesreću tokom letovanja na Rodosu u Grčkoj. Robert je imao polomljen članak na nozi, a Morin je bila veoma teško povređena, život joj je spasila transfuzija krvi. U nemogućnosti da krenu na turneju, grupa se vratila u studio i snimila svoj sedmi studijski album, Presence u Minhenu. Album je izašao u martu 1976, i označava promenu u zvuku Cepelina prema još progresivnijim gitarskim deonicama.
Black Swan (film)
Radnja filma
Radnja filma je smeštena u svet njujorškog baleta, gde se svakodnevno vodi borba za ulogu i prestiž. Naivnoj i prostodušnoj Nini uloga Belog labuda u Labudovom jezeru mnogo više odgovara od uloge zavodljivog i opasnog Crnog labuda. Preobražaj u Crnog labuda pomaže Nini da otkrije svoju mračnu stranu i vodi je u potpuno ludilo, a gledaocima otkriva njen specifičan odnos sa majkom.
Led Zeppelin
Presence
Dok prethodni albumi sadrže električne hard rok deonice balansirane sa akustičnim baladama i zanimljive aranžmane, Presence je jedan od najagresivnijih albuma koji superiorno kombinuje rifove panka i bez sumnje je krajnje hevi u odnosu na sve pesme koje je grupa producirala. Najveća stvar na albumu je „Achilles' Last Stand“, desetoipominutna epska kompozicija sa galopirajućom bas linijom, bleštavo brzim bubnjevima, melodičnim skalama na gitari i jednim od najboljih Pejdžovih soloa, zajedno sa moćnim vokalnim izvođenjem Planta. Plant je deonice pevao u kolicima dok se oporavljao od udesa. Ova stvar kao i „Nobody's Fault But Mine“ (melodija je Slepog Vilija Džonsona iz 1920. godine), postala je najvažnija stvar koja se svirala na koncertima Cepelina posle 1976. godine.
Black Swan (film)
Nagrade
Najpopularniji film u 2010. imao je pet nominacija za Oskara, četiri za Zlatni globus i 12 nominacija za Nagradu BAFTA.
Led Zeppelin
Presence
Mada je album bio platinast, izazvao je različite komentare kritike i obožavalaca. Neki su poštovali taj tužni gubitnički stil, drugi su odbacivali taj sentimentalni "gušeći" zvuk, a spekulisalo se i sa raspadom benda zbog čuvenih ekscesa nekih članova jer su bili ispod prosečni na snimku albuma. Snimanje albuma poklopilo se sa početkom Pejdžove upotrebe heroina, što je uticalo na kasnije žive nastupe i studijska snimanja, mada je Pejdž to demantovao.
Black Swan (film)
Nagrade
Natali Portman je za ulogu u ovom filmu osvojila:
Led Zeppelin
Presence
Uprkos početnim kritikama, Džimi Pejdž je nazvao Presence svojim omiljenim albumom, a „Achilles Last Stand“ njegovom omiljenom pesmom. Robert plant je takođe izjavio da misli da je „Presence“ album koji najviše zvuči „ledcepelinski“ od svih albuma.
Black Swan (film)
Nagrade
Mila Kunis je za ulogu u ovom filmu dobila nagradu Marčelo Mastrojani za najbolju mladu glumicu, a bila je nominovana i za Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu.
Led Zeppelin
Koncertni film The Song Remains The Same
Povreda Roberta Planta sprečila je Led Cepelin da ode na turneju 1976. god. Umesto toga, bend je konačno završio koncertni film The Song Remains The Same i muziku za film. To je jedini zvanični živi dokument grupe dostupan sve do izlaska dokumentarca BBS-ja iz 1977. Snimanje je trajalo tokom tri noći nastupa na koncertima u Medison Skver Gardenu 1973. tokom turneje Houses of the Holy. Svaki član benda snimio je svoju fantastičnu scenu koja je prikazana tokom određene pesme. Plantov deo je spašavanje lepotice (tokom pesama The Song Remains The Same i Rain Song pesme"), Pejdž izvodi mesečev ritual tokom Dazed and Confused, Džouns predstavlja orguljaša za gigantskim orguljama tokom pesme No Quarter, a Bonam vozi brze automobile na metanski pogon tokom pesme Moby Dick. Film je premijerno prikazan u NJujorku 20. oktobra 1976. godine. Sledeće 1977. godine, Led cepelin kreće na još jednu veliku turneju po Americi, na rasprodatim koncertima u gradovima kao što su Čikago, Los Anđeles i NJujork. Mada veoma uspešna muzički i finansijski, turneja nije prošla bez problema van scene. 3. juna, nakon koncerta na Tampa stadionu koji je skraćen zbog oluje, nemiri su izbili u publici što je dovelo do nekoliko hapšenja i povreda. Policija je u krajnjoj nuždi koristila suzavac da bi razbila gužvu.
Black Swan (film)
Nagrade
Važnije su i nominacije za:
Led Zeppelin
Koncertni film The Song Remains The Same
Nakon nastupa 23. jula na festivalu "Days on the Green" u Oklandu, Džon Bonam i članovi pomoćnog osoblja Led cepelina (uključujući menadžera Pitera Granta) su uhapšeni nakon što je član koncertnog osoblja pretučen tokom nastupa. Član koncertnog osoblja je navodno ošamario Grantovog sina dok je skidao oznaku za svlačionicu, kada je Grant čuo za ovo ušao je u prikolicu zajedno sa Džonom Bonamom i Džonom Bindamom i pretukao čoveka. .
Iako nije bilo poznato u to vreme, koncert sledeće danag će postati poslednji nastup Led cepelina u SAD. Nakon koncerta su stigle vesti da je Plantov petogodišnji sin Karak preminuo od stomačnog virusa. Ostatak turneje je trenutno otkazan.
In Through the Out Door
U decembru 1978. grupa se okupila ponovo da snima, ovog puta u Polar Studiju grupe ABBA u Stokholmu. Rezultat je bio album In Through the Out Door. Možda zbor trendova, ovaj album sadrži veliki deo eksperimentisanja, najviše sa Džonsovih klavijatura, posebno u sekcijama za sintisajzer u desetoipominutnoj pesmi „Carouselambra“, i „Fool in the Rain“. Album se našao na 1. mestu u Velikoj Britaniji i SAD (gde je postao prvi album rok grupe koji je u debiju bio na 1. mestu na Bilbordovoj listi albuma). Druge pesme, „In the Evening“ kao i „All My Love“, su posvećene Robertovom preminulom sinu.
U avgustu 1979, posle dva koncertna zagrevanja u Kopenhagenu, Led cepelin otvara Nubvortski muzički festival, što je bio ogroman uspeh pred skoro 120.000 obožavalaca koji su svedoci povratka Led cepelina. Ipak, Plant nije saglasan da krene na celu turneju, čak je i razmišljao da napusti bend. Piter Grant ga je ubedio da ostane. Kratka evropska turneja obavljena je tokom juna i jula 1980. sa izvođenjem ogoljenih pesama bez uobičajenih džem soloa. Na koncertu u Nirnbergu 27. juna 1980. desio se neočekivani kraj tokom treće pesme, nakon što se Džon Bonam srušio na sceni i odveden u bolnicu. Novine su spekulisale da je Bonamov problem izazvan preteranom konzumacijom alkohola i droge, ali u stvari on se prejeo i pozlilo mu je. Bend je završio evropsku turneju 7. jula koncertom u Berlinu. Plantov entuzijazam je porastao tokom turneje, pa su planovi bili da se krene na jesen na veliku američku turneju i eventualno snimi neki živi album.
Tragični kraj
24. septembra te godine, Džon Bonama je pokupio asistent Led cepelina Reks King kako bi se dogovorili za turneju po SAD, ponovo nakon tri godine. Tokom puta Bonam je zamolio da stanu za doručak, pa je popio četiri duple votke sa sendvičem. Nakon što je uzeo zalogaj rekao je svom pomoćniku: „Doručak“. Tada je nastavio da pije sve do dolaska u studio. Ovo se saznalo tek te večeri kada se bend odmarao u Pejdžovoj kući. Nakon ponoći, Bonam je zaspao i odneli su ga u krevet. Pričalo se da je popio četrdeset čaša te večeri. Bendži Lefevr, koji je zamenio menadžera Ričarda Kola, i Džon Pol Džons našli su ta mrtvog sledećeg jutra. Bonam je imao 32 godine.
Vazduhoplovna medicina
Ubrzanje
Obuka na humanoj (pilotskoj) centrifugi
Led Zeppelin
Tragični kraj
Uzrok smrti je od gušenje u sopstvenoj povraćki. Potonja autopsija nije pronašla prisustvo droga u njegovom telu. Alkoholizam koji je mučio Bonama od njegovih prvih dana u grupi je na kraju doveo do njegove smrti. Džon Bonam je kremiran 10. oktobra 1980.
Uprkos glasinama da će ga zameniti Kozi Pauel, Karmin Apis, Berimor Barlou, Sajmon Kirk ili Bev Bevan, preostali članovi su raspustili Led cepelin nakon Bonamove smrti. U izjavi koju su dali 4. decembra 1980. zauvek su potvrdili da grupa neće nastaviti bez nezamenljivog bubnjara.
Okupljanja i naknadni uspesi
Robert Plant je u julu 2007. godine svirao na EXIT-u.
Vazduhoplovna medicina
Ubrzanje
Činjenica da postoji individualna reakcija organizma svakog pojedinca na dejstvo ubrzanja, vazduhoplovna medicina je uvela i u praktičnom radu primenjuje humanu (pilotsku) centrifuge u selekciji ljudsta. Perimenom centrifuge biraju se samo oni piloti i kosmonauti koji mogu da podnesu velika i produžena + \ \ a_z ubrzanja, za određene tipove letelica i „svemirskih brodova“. U tu svrhu najčešće kandidati se izlažu selektivnom testu na humanoj (pilotskoj) centrifugi sa prirastom ubrzanja od 0,1 g/sec do +5,3\ \ a_z Piloti NATO jedinica izlažu se opterećenju do +7 \ \ a_z trajanju od 15 sec, sa anti-"g" odelom i uz „primenu voljnog manevra napinjanja“. Svim kandidatima koji ispolje negativnu reakciju u toku ovih testova zabranjuje se letenja na letjelicama visokih "g" opterećenja.
Metode fiziološke trenaže pilota na opterećenja ubrzanjem, nameću obaveznu primenu humane (pilotske) centrifuge u obuci pilota i kosmonauta, sa osnovnim ciljem;
centar|550p|mini|20 "g" centrifuga u naučnoistraživačkom centru [[NASA, u kojoj se vrše naučna istraživanja i fiziološka trenaža astronauta na dejstvo ubrzanja, i koja može da simulira i do 20 puta veću silu gravitacije, od normalne koju mi osećamo na Zemlji.]]
Prinudno napuštanje vazduhoplova izbacivim sedištem
mini|desno|200p|Izbacivo sedište (Bourget 2009)
Kada je avion primenjen kao borbeno sredstvo, tadašnji piloti-lovci, smatrali su da je napuštanje aviona, ako je bio „oboren“, akt kukavičluka, pa ne gledaju sa simpatijom na padobran i druga sredstva za spasavanje. Tek u Drugom svetskom ratu piloti ovo razmišljanje zamenjuju upotrebom padobrana.
Prvi avioni, nisu leteli ni visoko ni brzo tako da je pilot, kroz otvor na kabini, mogao bez ikakvih uređaja jednostavnim iskakanjem da napusti avion u slučaju otkaza ili havarije. Sve veća tehnološka poboljšanja vazduhoplova, veće brzine i visine, kao i konstrukcija hermetizovanih kabina, evakuaciju iskakanjem na klasičan način učinila su sve težom, a kasnije i nemogućom.
Prvi pilot koji se spasio izbacivim sedištem bio je probni pilot je, probni pilot nemačkog He-280, 13. januara 1942., pošto je izgubio kontrolu nad svojim avionom u uslovima zaleđivanja. Nemačka je sve do kraja rata bila prva i jedina zemlja koja je serijski ugrađivala izbacivo sedište u svoje avione. Posle Drugog svetskog rata počinje masovno uvođenje izbacivog sedišta u savremene avione.
Napuštanje vazduhoplova izbacivanjem, (izbacivim sedištem) je sistem spasavanja koji se koristi uglavnom u vojnim avionima (mada postoje i neki helikopteri sa ovim sedištem) uz pomoć pirotehničkog punjenja, neke vrste raketnog motora, koji pokreće sedište. Nakon što se sedište odvoji od aviona i dostigne određenu visinu, pilot se odvaja od njega i spušta se na zemlju uz pomoć padobrana.
Pojava ovih sedišta nametnula je čitav niz problema ne samo konstruktorima aviona i sedišta, već i lekarima vazduhoplovne medicine, koji su kroz brojna istraživanja, morali da reše čitav niz problema. Ekstremno ubrzanje, niska tempperatura, udar vetra, povrede kičmenog stupa i drugih delova tela, spašavanje i preživljavanje, nakon doskoka, na moru ili u nenaseljenom području, medicinsko zbrinjavanje itd, samo su neki od problema koje je rešila ili i dalje rešava ova grana medicine vezano za upotrebu izbacivog sedišta.
Nulta gravitacija
U toku vazdušnih letova postoje mnogi problemi sa promenom gravitacije, kao što je nulta gravitacija u letačkom prostoru. Izlaganje ovom okruženju s vremenom može izazvati poremećaje sistema ravnoteže, metabolizam vode, povraćanje, gubitak mišićne snage, a po povratku na zemlju, i probleme sa stajanjem i hodom!
Nulta gravitacija utiče na 75% pilota znacima koji su u rasponu od gubitka apetita preko mučnine i povraćanja pa sve do gubitka misaonog toka i gubitka osećaja dodira. Nepromišljenost, vrtoglavica, a ponekad i jak umor javlja se u oko 20% posada vazduhoplova.
Promene koje se javljaju tokom izlaganja nultom „g“ okruženju u toku letenja mogu se umanjiti/otkloniti sprečavanjem nepravilnosti u preraspodele kretanja krvi i radu srca: što se postiže primenom ani „g“ odela, specijalnim fizičkim vežbama (uz upotrebu specijalnih sprava- vidi sliku ), fiziološkom trenažom (na zemlji), ispijanjem slanih rastvora (neposredno pre povratka na zemlju) i lekovima.
Promena koje su se dogodile nakon izlaganja nultom „g“ okruženju, po povratku na zemlju mogu se lečiti usporenim postupnim porastom aktivnosti, usporenim pokretima glave, a prema potrebi većim unosom tečnosti i lekovima.
Prostorna dezorijentacija i iluzije u toku letenja
mini|desno|200p|Šest najznačajnijih instrumenata za navigaciju u [[vazduhoplovu, čijom se pravilnom upotrebom sprečava pojava prostorne dezorijentacija i iluzija]]
Ljudska čula su kroz evuluciju prilagođena za funkcionisanje na zemlji. Navigacijom u toku letanja, (zbog naglih promena ubrzanja, položaja letjelice, letenje kroz oblake, noću itd.), naša čula često primaju pogrešne podražaje koji uvek ne odražavaju realno kretanje i položaj vazduhoplova, što izaziva dezorijentaciju i senzorne iluzije. Te iluzije mogu biti veoma opasne za pilota. Zbog pogrešne interpetacije realne stvarnosti, pilot donosi pogrešne odluke u upravljanju vazduhoplovom, što može završiti udesom (katastrofom).
Uslovi za pojavu iluzija nastaju onog momenta kada se javi nepodudaranje između onoga što pokazuju instrumenti sa predstavama pilota o onome što on očekuje da se dešava u njegovom okruženju. Čvrste uslovne veze, pri dobro razvijenoj navici čitanja instrumenata, retko će u periodu odvlačenja pažnje od instrumenata u potpunosti da se naruše, dok će promene u položaju aviona u tim periodima, koje se odražavaju preko vestibularnih i kinestetičkih analizatora, biti signal za usmeravanje pažnje na avio horizont (centralni instrument za navigaciju u toku letenja).
Ne treba mešati pojam „iluzije u toku leta“ i „gubitak orijentacije“. Gubitak orijentacije pri iluziji ne mora biti prouzrokovan narušavanjem percepcije već nekritičnim mišljenjem. Iluzija ponekad čak i oštro izražena može i da ne dovede do gubitka orijentacije, ako se pilot prema njoj odnosi kritički. Nesigurnost letača u sopstvene mogućnosti i nekritično mišljenje ili sumnja u ispravnost instrumenata samo su dopunski psihološki faktori u nastanku iluzija.
Vazdušni transport bolesnika
Mnogobrojni životi ljudi u svetu su sačuvani, zahvaljujući brzom vazdušnom transportu (evakuaciji) povređenih i obolelih (p/o), primenom raznih tipova vazduhoplova, specijalno opremljenim modernim medicinskim sistemima. Zadnja iskustva u primeni vazdušne evakuacije brojnih povređenih i obolelih, žrtava rata to najbolje ilustruju;
Za vazdušnu evakuaciju bolesnika mogu se praktično upotrebiti svi tipovi transportnih vazduhoplova (civilni i vojni avioni i helikopteri), koji se namenski proizvode za medicinske potrebe, ili se brzom adaptacijom mogu pripremiti za ovu vrstu prevoženja.
Pored vazduhoplova za evakuaciju p/o postoje i specijalizovani vazduhoplovi - ambulante, koji mogu biti opremljeni ; hirurškim salama, hiperbaričnim komorama, rendgen opremom itd).
Svi lekari Sveta bi trebalo da poznaju osnovne principe vazdušnog prevoženja (evakuacije p/o) u slučaju prirodnih katastrofa koje nameću potrebu za masovnom evakuacijom iz ugroženih područja, kao što se desilo posle kineskog zemljotresa u 2008. i uragana Katrina u Nju Orleansu 2005. Tu leži značaj i uloga vazduhoplovne medicine da normativno reguliše, organizuje i obuči što veći broj ljudi i opremi što veći broj vazduhoplova za primenu ove vrste transporta bolesnih i povređenih.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
New Year's Eve (film)
New Year's Eve je američka filmska komedija koju je 2011. režirao Geri Maršal. Po žanru je romantična komedija koja se odlikuje ansamblskom podelom uloga. Najpre je bilo predviđeno da ovo bude nastavak filma Dan zaljubljenih iz 2010, ali su producenti kasnije odustali od te ideje. New Year's Eve govori o tome koliko ljubav i porodica znače u vreme praznika. Premijera filma je bila 9. decembra 2011. godine.
U Hrvatskoj je distribuirana pod naslovom Sretna nova godina, a u Srbiji pod naslovom Nova godina u Njujorku.
Atriopeptin
Atriopeptin (atrijalni natriuretski peptid, ANP, atrijalni natriuretski faktor, ANF, atrijalni natriuretski hormon, ANH, kardionatrin, kardiodilatin CDD) je jak vazodilatator, i proteinski (polipeptidni) hormon koji luče ćelije srčanog mišića. On učestvuje u homeostatičkoj kontroli telesne vode, natrijuma, kalijuma i masnoće (adipoznog tkiva). Njega otpuštaju mišićne ćelije gornjih komora (atrija) srca (miokarda) u odgovoru na visok krvni pritisak. ANP deluje tako što redukuje vodeno, natrijumsko i adipozno opterećenje circulatornog sistema, i na taj način smanjuje krvni pritisak.
Struktura
ANP je 28 aminokiselina dug peptid sa prstenom od 17 aminokiselina u sredini molekula. Prste je formiran disulfidnom vezom između dva cisteinska ostatka u pozicijama 7 i 23. ANP je blisko srodan sa BNP (moždanim natriuretskim peptidom) i CNP (C-tipom natriuretskog peptida). Oni imaju zajednički aminokiselinski prsten. ANP je otkriven 1981.
Apostol Tit
Za ostale upotrebe, v. Tit (razvrstavanje)
Tit, Apostol Tit ili Sveti Tit (? - 107?) je ime ranog kršćanskog vođe koga Pavle iz Tarza u svojim poslanicama spominje kao svog suputnika. Zajedno s Pavlom i Barnabom je bio u Antiohiji.
Dio historičara vjeruje da je "Tit" u stvari bio nadimak Timoteja Efeškog, ali taj stav nije raširen, te se uglavnom smatra kako je riječ o dvije različite ličnosti.
Prema tradiciji, Pavle je Tita postavio za episkopa u Gortinu na Kreti. Od njegovih relikvija se očuvala lubanja koja se danas čuva u crkvi sv. Tita u Heraklionu.
Sv. Tit se slavi kao svetac u Rimokatoličkoj, pravoslavnim i drevnoistočnim crkvama te među luteranima i anglikancima.
Gušter (riba)
Gušter (lat. Synodus saurus) riba je iz porodice Synodontidae. Kod nas ima još jedan naziv udomaćen u dubrovačkoj okolici, a to je blavor, što je vrsta zmijolikog guštera. Naraste do 40 cm duljine i do 0,5 kg težine, a živi na pjeskovitom ili kamenitom terenu, na dubinama do 400 m. Glava guštera je šira od tijela, njuška zašiljena, s očima na vrh glave, donekle izbuljenima. Usta su prepuna šiljastih, igličastiz zuba, ima ih čak i na jeziku. Tijelo guštera je izduljeno, oblika torpeda, repna peraja dubokog V oblika. Gušter je predator, a hrani se pretežno drugim ribama, ali će uhvatiti i pojesti i sve ostalo što zaluta u njegovo lovno područje. Po danu uglavnom leži na dnu i miruje ili je zakopan u pijesak, a noću kreće u lov. Boja tijela mu je sivkasto plava ili sivkasto zelena, s velikim brojem mrlja i šara koje ga dobro kamufliraju kada ga se gleda odozgo. Trbuh mu je bjelkast. Često ga ronioci zamjenjuju za pauka jer vrlo sliči po boji i načinu ponašanja.
Rasprostranjenost
Grdobina žutulja je rasprostranjena u istočnom Atlantiku i to na području od Gibraltara pa sve do Kapverdskih otoka, kao i u Mediteranu. Prisutan je i oko Azora, a u zapadnom Atlantiku oko Bermuda, Bahama i Malih Antila.
Zheng Zhong
Zheng Zhong (鄭眾), kurtoazno ime Jichan (季產, ? -107), bio je kineski eunuh na dvoru dinastije Han, poznat kao prvi eunuh koji je stekao uticaj, a potom i dio vlasti nad državom. Svoj politički uspon je dugovao naklonosti cara Hea, odnosno zahvalnosti za pomoć koju je mladom caru pružio godine 92. u dvorskom puču kojim je svrgnuta njegova pomajka carica majka Dou, odnosno dvorska klika vezana uz njenog autokratskog brata Dou Xiana. Zheng Zhong je također imao bliske odnose sa carevom suprugom Deng Sui te je nastavio služiti na dvoru i nakon careve smrti, pomagavši carici majci da kao regentica održi vlast za vrijeme vladavine cara Shanga i cara Ana.
Gušter morski oštrozubi
Gušter morski oštrozubi (lat. Saurida undosquamis) riba je iz porodice Synodontidae. Od 1995. godine smatra se i ribom Jadranskog mora jer je tada prvi put uhvaćena u Jadranu uz albansku obalu. Oštrozubi morski gušter ima tanko izduženo tijelo, cilindričnog oblika, spljoštnu usku glavu, koja završava oštro. Usta su mu vrlo velika, protežu se do iza očiju, unutar usta ima brojne i oštre zube koji su vidljivi i kada su mu usta zatvorena. Leđna peraja, kao i prsne je kratka, a ima i malu stražnju leđnu perajicu. Repna peraja ima duboki V oblik (račva). Sivo smeđe je boje s 8-10 tamnijih mrlja koje su smještene uzduž bočne pruge. Trbuh mu je svijetliji, krem boje. Prva šipčica u leđnoj peraji i gornja prva šipčica u repnoj peraji imaju nizove tamnih mrljica. Naraste do 50 cm duljine, a hrani se manjim ribama, rakovima i glavonošcima. Živi na pjeskovitom i muljevitom dnu, do dubine od 350 m. Upotrebljava se za ishranu, uglavnom u zemljama zapadne Azije.
Parta
Parta je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 444 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 518 stanovnika). = Istorija = U istorijskom periodu Parta je imala više imena: Godine 1421. pominje se -{duo Patrygh}- kao posed Jovana de Janka u Krašovskom komitatu (okrug). Patrik je ime lica. Parta 1713.godine brojala je 16 kuća a 1749.godine 33 kuće
Kada su Turci 1739.g upali u selo da ne bi išli u vojsku i oslobodili ih selo Turcima dalo harač, jednu kesu groša.
Crkva je podignuta 1825.g. Godine 1827. popisano je 617 pravoslavnih i 2 katolika
Demografija
U naselju Parta živi 357 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,7 godina (41,0 kod muškaraca i 42,3 kod žena). U naselju ima 138 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
ATC kod L04
L04A Imunosupresanti
{{Columns-list|4|
L04AX Drugi imunosupresanti
}}
Politikin zabavnik
Politikin Zabavnik<sup id="inlineaa" class="reference">[a] je srpski časopis koji uživa kultni status u pop kulturi Srbije i bivše Jugoslavije. Prvi broj izašao je 28. februara 1939. U početku je štampan u obliku dnevnih novina, a izlazio je dvaput nedeljno, utorkom i petkom. Trenutno izlazi jednom nedeljno, petkom. Jednu trećinu časopisa čine stripovi, dok druge dve sadrže članke o nauci, prirodi, istoriji, muzici, interesantnim događajima iz života, i često su pisani u zabavnom duhu. Slogan časopisa je Za sve od 7 do 107. U 2006. godini proglašen je srpskim „superbrendom“.
Predratne godine (1939—1941)
Prvobitnu redakciju lista činili su novinari Politike, na čelu sa Vladislavom S. Ribnikarom (1900-1955), Dušanom Dudom Timotijevićem i Živojinom Batom Vukadinovićem. Oni su bili entuzijasti, oko kojih se okupljala srpska intelektualna levica kasnih 1930-ih godina. Njihova zamisao je bila da naprave časopis koji će se sastojati od romana, priča i stripova. Dana 31. decembra 1938. dnevne novine Politika objavile su javni konkurs za ime novog izdanja. Od 34.998 pristiglih kupona, jedna petina glasala je za ime „Politikin Zabavnik“ između ostalih predloga. Zvaničnom kumom Politikinog Zabavnika proglašena je tada devetogodišnja Antonija Savić, čiji je kupon izvučen iz bubnja. Prvi broj časopisa izašao je 28. februara 1939. Štampan je u obliku berlinera (31×47 cm). Imao je dvanaest stranica štampanih crno-belo. Četiri od njih štampane su sa dodatkom crvene boje i njenih tonova. Koncept Politikinog Zabavnika bio je izbalansiran odnos između stripova i tekstova, poput romana, priča i zanimljivosti.
Kao urednik stripa, Duda Timotijević bio je glavni prevodilac američkih dnevnih i nedeljnih stripova. Bio je „kum“ mnogim Diznijevim junacima, dajući im srpska imena u odnosu na njihov fizički izgled. Pored Diznijevih, Politikin Zabavnik objavljivao je i stripove kao što su: Džim iz Džungle (Jungle Jim), Pustolovine Malog Džonija (Ming Foo), Doživljaji male Ane (Little Annie Rooney), Usamljeni jahač (The Lone Ranger), Red Rajder (Red Ryder), Timbl Teatar (Thimble Theater), Reporter Harper (Curley Harper), Brik Bradford (Brick Bradford) i King iz severne brigade (King of the Royal Mounted). Domaći autori su takođe zauzimali značajan prostor: Đorđe Lobačev (stripovi povezani sa srpskim folklorom – Baš Čelik i Čardak ni na nebu ni na zemlji), Moma Marković (Rista sportista – avanture beogradskih dečaka), Konstantin Kuznjecov (adaptacija Puškinovih pripovedaka – Skaska o zlatnom petlićul i Bajka o caru Saltanu) i Sergej Solovjev (adaptacija R. L. Stivensonovog Ostrva s blagom). Glavna razlika između Politikinog Zabavnika i konkurentskih strip izdavača, poput Mike Miša i Mikijevog carstva bili su tekstualni delovi, koji su sadržavali ukrštene reči, romane, Riplijevu rubriku Verovali ili ne!, reportaže od nauke do sporta i veliki broj kratkih, interesantnih i naučnih tekstova. Osim toga, imao je ekskluzivno pravo na, u to vreme u Srbiji jako popularne, stripove Volta Diznija. Urednik tekstualnih delova bio je Bata Vukadinović. U Politikinom Zabavniku izlazili su romani Edgara Alana Poa, Marka Tvena, H. Dž. Velsa i mnogih drugih poznatih pisaca.
Prosečan tiraž časopisa dostigao je cifru od 41.000 po izdanju, što je u to vreme bio ogroman broj. Bombardovanje Beograda u II svetskom ratu prekinulo je izdavanje časopisa. Poslednje predratno izdanje (broj 220) izašlo je 4. aprila 1941.
Posleratne godine (1952—1967)
Sedam godina nakon završetka II svetskog rata Vladislav Ribnikar je odlučio da ponovo pokrene časopis. Prvo posleratno izdanje izašlo je 5. januara 1952. Glavni i odgovorni urednik bio je Kosta Stepanović, a njegov prvi zamenik Bogdan Popović, koji je kasnije takođe postao urednik. Prema legendi, čiju je istinitost danas teško dokazati, uslovi za to stvorili su se nakon posete atinskog predstavnika kompanije Volt Dizni (The Walt Disney Company). On je predložio Titu da vrati strip izdavaštvo u Jugoslaviju. „Što da ne, ja volim Paju Patka“, bio je navodno Titov odgovor. Ipak, činjenica je da su Diznijevi junaci zauzimali značajan prostor u Politikinom zabavniku.
Savremeno doba (1968—1990)
Prvi dan 1968. godine predstavljao je istorijski datum za časopis. Nikola Lekić, glavni urednik u to vreme, promenio je format izdanja sa novinskog u format časopisa (25×33 cm). Takođe, časopis je počeo da izlazi u boji. Još jedna značajna inovacija bila je strip u sredini časopisa. Pre toga Politikin Zabavnik je objavljivao samo stripove u kajiševima. Ovaj dodatak sadržavao je deo kompletne epizode stripa podeljene na 2-3 nastavka. Od 1971. godine, Politikin Zabavnik počeo je da izlazi i na latinici i na slovenačkom jeziku, da bi na vrhuncu popularnosti dostigao tiraž od 330.000 primeraka po broju (1975). 1988. ponovo menja format, postajući nešto manji (21×30 cm).
Politikin Zabavnik od 1990-ih do danas
Nakon raspada SFRJ, Zabavnik je tokom 1990-ih nastavio da izlazi samo ćirilicom. Početkom januara 1993. Politika je na naslovnoj strani objavila naslov: „Sankcije proterale Paju, Mikija i ostale Diznijeve junake.“ Uvođenjem sankcija SR Jugoslaviji, Diznijevi junaci prestali su da izlaze u svim Politikinim izdanjima. Tokom trajanja sankcija, Paja Patak koji prodaje novine, zaštitni znak koji se nalazi u gornjem desnom uglu časopisa uz njegov logo, bio je obojen u crno, tako da se mogla videti samo njegova silueta. Nakon prestanka rata i sankcija Pajin lik je ponovo vraćen. Politikin Zabavnik je izrazio sličan protest i tokom bombardovanja SRJ, kada je na crnoj naslovnoj strani osvanula glava Mikija Mausa koji je šakama prekrio oči. Tokom ratnih godina Politikin Zabavnik je često izlazio na lošijem papiru, manjem broju stranica, i na većem broju crno belih stranica nego ranije. Strip Miki, koji je redovno izlazio na poslednjoj stranici, zamenio je strip o mačku Garfildu, koji se tu zadržao do danas.
Početkom XXI veka Politikin Zabavnik počinje da izlazi na finijem papiru, povećanom broju strana i kompletno u boji, što nikada pre nije bio slučaj. Danas Politikin Zabavnik izlazi na 68 stranica u dimenzijama 222 × 305 mm.
Ilustratori
Veliki broj tekstova u Politikinom Zabavniku propraćen je ilustracijama. One su rađene u različitim medijima. To su najčešće kombinacije slikarskih i crtačkih tehnika (olovka, tuš, tempera, akrilik i gvaš). S razvojem računara sve veći broj ilustratora radi ilustracije digitalno. U avgustu 2007. godine u Muzeju primenjene umetnosti u Beogradu održana je izložba pod nazivom „Ilustratori Politikinog Zabavnika“ na kojoj je prikazano 367 radova 104 umetnika. Tom prilikom kustos muzeja, Slobodan Jovanović, je izjavio: „Iako je svaki od autora dao Zabavniku svoj vizuelni pečat, zajedno su dali doprinos širenju radoznalosti, kreativnosti i vizuelnog razmišljanja, svojstvenom duhu Politikinog zabavnika.“ Između ostalih za Zabavnik su ilustrovali Đorđe Lobačev, Vladimir Žedrinski, Ratomir Ruvarac, Božidar Veselinović, Brana Jovanović, Zoran Petkanić Petko i Ljubomir Milojević Ljubac, Dobrosav Bob Živković, Rastko Ćirić, Aleksa Gajić, Boban Savić Geto, Darko Grkinić, Silva Vujović i mnogi drugi.
Napomene
<div class="references-small" style="-webkit-column-width:70em; -moz-column-width:70em; column-width:70em;"> <ol class="references" style="list-style-type:lower-alpha;"> ^ Politikin Zabavnik svoje ime piše s oba velika početna slova. Videti impresum lista. ^ Broj stranica strip dodatka po broju varirao je tokom godina. ^ Zabavnik u impresumu ne navodi tiraž. U intervjuu za Vreme, glavni urednik Zefirino Grasi kaže: „Početkom devedesetih štampali smo oko 250.000 (tri izdanja bez slovenačkog), a sad se to svelo na desetinu.“ </ol>
Mala Prespa
thumb|260px|right|Karta Prespanskog jezera i Male Prespe Mala Prespa (grčki: Λίμνη Μικρή Πρέσπα, albanski: Liqeni i Prespës së vogël) je jezero na granici između Grčke i Albanije, koje leži južno od većeg Prespanskog jezera, od kojega ga dijeli samo mala prevlaka.
Geografske karakteristike
Mala Prespa leži u Prespanskoj kotlini pored grada Florine, većim dijelom se nalazi u Grčkoj (43,5 km²) a manjim u Albaniji (3,9 km²). Sliv jezera je 189 km², od toga je 138 km² u Grčkoj, te 51 km² u Albaniji. I Mala Prespa je dio Parka prirode Prespa, zajedno sa većim Prespanskim jezerom. Park se prostire na 2.000 km² u tri države, kojeg su zajednički osnovale vlade Makedonije Grčke i Albanije.
Mala Prespa leži na nadmorskoj visini od 853 m i okruženo je visokim planinama, veće sjeverno Prespansko jezero leži 4 metra niže (849 m). Jezero Mala Prespa ima površinu od 45,39 km², dugo je 10,6, i široko 6,6 km. Prosječna dubina jezera je 6,7 m, a maksimalna 7,7 m. Ljetna temperatura vode kreće se od 21 °C do maksimalno 28 °C. , zimi se jezero često zaledi. Na Maloj Prespi postoje dva jezera Agios Achilleios (sv. Ahilej) i Vidronisi. Na otoku Agios Achillios je car Samuilo u 10. vijeku podigao utvrdu i crkvu sv.Ahileja iz Larise. Ostatci crkve koja je dograđivana u kasnijim vremenima vidljivi su i danas.
Hidrološke karakteristike
Jezero dobija vode od nekoliko vodotoka, najveći je Paliorema ili Agios Germanos (Stara reka) koji je 1936 skrenuta prema Prespanskom jezeru. Nakon toga prokopan je kanal sa ustavom, koji povezuje dva jezera. Kad je 1953 isušeno jezero Malik kod Korçë u Albaniji, prokopan je kanal na albanskoj strani do rijeke Devol za navodnjavanje polja kod Korçë. Kao rezultat toga, danas je južni dio jezera prilično zagađen erozivnim materijalom koji nanosi rijeka Devol, i sav je obrastao u trsku. Vode iz Male Prespe većinom otiču preko kanala u Prespansko jezero, a odatle podzemnim kanalima u Ohridsko jezero, tako da se vode Male Prespe obnavljaju svake 3,4 godine.
1479
Godina 1479 (MCDLXXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Leonat
Leonat (Λεοννάτος; 356. pne. - 322. pne.), bio je makedonski plemić, oficir u vojsci Aleksandra Velikog i jedan od dijadoha.
Poticao je iz kraljevske kuće Linkestisa, područja koje je anektirao Filip II. Odrastao je na makedonskom dvoru i postao blizak Aleksandrov prijatelj, a kasnije i jedan od njegovih tjelohranitelja - somatofilaka. Nakon Aleksandrove smrti 323. pne. regent Perdika ga je babilonskom podjelom imenovao satrapom Frigije.
Aleksandrova sestra Kleopatra, udovica kralja Aleksandra Epirskog, ponudila mu je brak. Prije nego što je donio odluku, Leonat je morao intervenirati u lamijskom ratu, odnosno ugušiti ustanak koji su Atena i drugi grčki polisi digli protiv makedonske vlasti. Leonat je namjeravao pomoći bivšem regentu i makedonskom guverneru Grčke Antipateru, čije su snage bile pod opsadom u Lamiji. Tom prilikom se sukobio s grčkim snagama i poginuo. Usprkos toga, Antipater se uspio probiti iz Lamije i spojiti s njegovom vojskom.
Obveznica
Obveznica je isprava koja sadrži priznanje postojanja neke obveze a služi vjerovniku kao dokaz, da je dužnik obvezu preuzeo. Obveznice mogu izdavati države, velike bankovne, saobraćajne ili industrijske tvrtke a svrha izdavanja je prikupljanje sredstava, najčešće u značajnim iznosima. Dionice, za razliku od obveznica, donose unaprijed utvrđenu kamatu.
One mogu glasiti na ime ili na donosioca, a moraju sadržavati nominalnu vrijednost, kamatnu stopu, seriju i broj. Osim ovog obaveznog sadržaja, ona može imati naznačene i eventualne načine korištenja u određene, unaprijed utvrđene svrhe (npr. za plaćanje poreza u iznosu nominalne vrijednosti obveznice ako ju izdaje država, ili za neki drugi način korištenja).
Obvezni sastavni dio obveznice su kuponi, koji daju pravo na isplatu pripadajuće kamate za određeno razdoblje (najčešće za jednu godinu, ali isplata kamata može biti i češća) i obično ih ima toliko, na koliko takvih razdoblja je izdana dionica, jer su obveznice uvijek s točno određenim rokom vraćanja. Ukoliko obveznica ne sadrži dovoljan broj kupona za kamate, mora sadržavati talon uz čije predočenje zajedno s dionicom dužnik mora vjerovniku dati nove.
Dionice mogu biti i predmet kupoprodaje uz tečaj koji može biti iznad ili ispod nominalne vrijednosti, ovisno o trenutnoj ponudi i potražnji. Smatra se ulaganjem gotovo bez rizika, a u najvećem broju zemalja ne moraju biti predmet trgovanja na burzi.
Gouchaupre
Gušopr je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 152 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 149 metara (maksimalnoj 154 m, a minimalnoj 126 m).
Čitluk (Sinj)
Čitluk je naselje na sjevernom dijelu općine Sinj, između rijeke Cetine te okolnih sinjskih naselja Hrvaca, Karakašice, Jasenskog i Glavica. Naselje se od korita rijeke Cetine uz sam rub Hrvatačkog polja polako u dužinu pruža prema Jasenskom penjući se na brežuljke i ispunjavajući udoline među njima. Selo ima tipična obilježja Zagore i Cetinske krajine te bogatu, ali i slabo istraženu povijest.
Stanovništvo
U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Karakašica, kao i dio podataka u 1857. i od 1880. do 1900.
Povijest
U današnjem selu Čitluku nalazio se rimski grad Colonia Claudia Aequum, kojega je vjerojatno osnovao car August kao oppidum civium Romanorum (naselje građana Rimskog Carstva. Među raznim pronađenim spomenicima tu su kip Hekate (Dijane) i Heraklova glava, koji se čuvaju u arheološkoj zbirci franjevačkoga samostana u Sinju. U tome se gradu rodio rimski vojskovođa Sekst Minucije Faustin, koji je ugušio ustanak Židova i 135. godine razorio Jeruzalem. Također se na području rimske kolonije Aequum pretpostavlja postojanje građevine amfiteatra za priređivanje krvavih gladijatorskih igara.
U NOB-u tijekom Drugog svjetskog rata sudjelovala su 72 stanovnika.
Kultura
Crkva za Čitluk-Jasensko posvećena je sv. Franji. Filijala je župe Gospe Sinjske.
Alexis Zorbas (balet)
Aleksis Zorbas je balet grčkog kompozitora Mikisa Teodorakisa prema istoimenom romanu Nikosa Kazancakisa.
Napisan je u periodu od 29. jula 1987. godine do 22. februara 1988. godine u Atini (Αθήνα), Vrahati (Βραχάτι) kod Korinta i u Parizu. Praizveden je 6. avgusta 1989. godine u Veronskoj areni (Arena di Verona) u Italiji. Još 1976. je koreograf Lorka Masine (Lorca Massine) postavio prvu veziju baleta Zorba u atinskom pozorištu Liriki Skini (Λυρική Σκηνή) koristeći Teodorakisovu muziku iz filma Zorba the Greek (Grk Zorba) iz 1966. godine. Deset godina kasnije, Teodorakis na osnovu svojih ranijih dela (pesme, sonatine, filmska muzika, Grčki karneval i drugo) komponuje delo koje po njegovom mišljenju odgovara Kazancakisovoj priči o Zorbi.
Projekt je predložen Veronskoj areni, koja ga prihvata, i Teodorakis se punim žarom baca na posao uklapanja, dokomponovanja i orkestracije materijala. Na praizvedbi je dirigovao lično, kao i na ponovnom postavljanju na istoj sceni 1990. godine.
U Srbiji je prvi put postavljen 1. decembra 1994. godine u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu u koreografiji Krunislava Simića i pod dirigentskim vođstvom maestra Imrea Toplaka. Ovoj premijeri je prisustvovao i sam Teodrakis koji je dao besplatno notni materijal i autorska prava za izvođenje SNP-u.
Veliki uspeh ovog baleta se tumači i širokom upotrebom horskog i solo pevanja. Prvobitna orkestracija, prilagođena ogromnim zahtevima veronske Arene je odgovarala Teodorakisovoj ideji o metasimfonijskom orkestru, ali je napisao i orkestraciju za pozorišno izvođenje.
Likovi
Džon, mladić iz Engleske
Zorba, Grk, boem
Marina, udovica
Jorgos, mladić zaljubljen u Marinu
madam Ortans, ostarela kurtizana
Seoski živalj, udovice, seni na balu iz Ortansinog sna
Balet se odigrava u luci Pirej kod Atine i na ostrvu Kritu
Orkestar
Xilophono, Metalophono, Glockenspiel, Campane, Campanelli, Triangolo, Bongos, Frusta, Tamburino, Templblocks, Tam-tam (Gong), Piatti e Piatti Suspicati, Tamburo, Tamburo di Legno, Toms, Gran Cassa, Cassa chiara
mešoviti hor (S-A-T-B)
solo mecosopran ili alt (scena 14. [Αστέρακι] i 15. [Μαρίνα])
Sadržaj baleta
NB - Sadržaj baleta je preuzet sa sajta SNP-a
Ι čin
Aleksis Zorbas i Džon, mladi pisac, sreli su se prvi put u luci Pirej. Čekali su ukrcavanje na brod, a cilj putovanja bilo je ostrvo Krit. Džon je nameravao da oživi stari zapušteni rudnik. Bio je to razočaran, mlad čovek koji je želeo da na ostrvu, među ljudima iz drugačijeg sveta pronade svoj mir.
Zorba – sanjar i lutalica, voleo je život, piće, žene. Uvek je bio na strani onih koji pate, umeo je da se žrtvuje za druge... Pošto je radio i rudarski posao, Džon ga je uzeo za nadzornika rudnika na Kritu. Zorba i Džon kreću zajedno na Krit. Tako je sve počelo.
Na seoskom trgu, na obali mora, mladež se zabavlja i pleše. Tu je i mlada udovica Marina, koja privlaci pažnju svih meštana. Većina muškaraca tajno čezne za njom, a najžešće Pavlos, koji je ludo zaljubljen i ljubomoran, želeći je za sebe. Udovica mu ne uzvraća naklonost. Madam Ortans, vlasnica skromnog pansiona, nekadašnja pariska pevačica i igračica, burne prošlosti, sada umorna od svega i bolesna, provodi dane na Kritu u sećanju na minuli život, sa uspomenama i gorčinom u duši. Ona ih prima u svoj dom koji kod meštana nije na dobrom glasu. Zorba i Džon plešu sa njom.
Džonovu pažnju okupira slučajni susret sa udovicom Marinom, koja svojim slobodnim ponašanjem i prezirom za običaje svoga kraja izaziva revolt meštana koji je optužuju da sramoti selo.
Džon priželjkuje novi susret sa mladom udovicom, što meštani primećuju i osuđuju, predvođeni nesrećno zaljubljenim Pavlosom. Džon je usamljen i očajan.
Cam Gigandet
Kam Džoslin Žigande (, IPA:, rođen 16. avgusta 1982. u Takomi, Vašington, SAD) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi vampira Džejmsa u serijalu Sumrak.
Alexis Zorbas (balet)
Ι čin
Zorba hrabri Džona i nagovara ga da se udvara udovici, a madam Ortans, razumevajući udovičin položaj, podstiče je da se sretne sa njim. Uzavrele krvi, lud od ljubomore, nesrećni Pavlos predvodi ozlojeđene i kivne meštane. Došljaci su poremetili njihov mir i običaje, pogazili pravila ponašanja. Mirno ostrvo je uzavrelo od ljudskih strasti.
ΙΙ čin
Zorba se vraća iz grada. U selu ga već željno očekuju madam Ortans, ozbiljno narušenog zdravlja i verni prijatelj Džon. Zorba donosi poklone. Najlepši su, naravno za madam Ortans – ogrlica i ruža. Venčanje madam Ortans i Zorbe? San ili java? Da li je to uopšte važno? Dolaze žene – udovice, simboli patnje, sputanosti i uzavrele strasti, želje za drugacijim životom.
Tu je prijatelj Zorba koji ga teši: Niko nije pobegao od svoje sudbine! Treba zaplesati! Sirtaki? Ta je igra najbolja za sve bolesti duše... Igra života i smrti se nastavlja. Madam Ortans je na samrti. Ona još nije umrla, a seljanke razvlače njene stvari. Umorno srce prestaje da kuca, madam Ortans umire na rukama voljenog Zorbe.
Očaj mu obuzima dušu, praznina ispunjava njegovo telo. Ipak, tu je prijatelj Džon, koji je od Zorbe naučio da igra, da razmišlja drugačije, da živi... Džon lagano uvlači svog duhovnog vođu u ples, u igru koja počinje da pulsira, zahuktava se i konačno postaje sve neobuzdanija. Život teče dalje! Da, to je sirtaki!
Redosled scena
2. Είσοδος του Τζόν (Džonov ulaz)
3. Είσοδος του Ζορμπά (Zorbin ulaz)
4. Γραν Μπαλλο (Veliki bal)
5. Μαντάμ Ορτάνς (madam Ortans)
7. Ζορμπάς, Τζόν και Ορτάνς (Zorba, Džon i Ortans)
8. Τσιφτετελι (Igra Cifteteli)
9. Evin-evan / Βακχικός Χορός (Evin-evan / Bahova igra)
10. Ερωτικός Χορός (Igra ljubavi)
12. Βεατρίκη - Ο γάμος της Ορτάνς (Veatriki [Beatrisa] - Venčanje Ortans)
13. Χορός Γυναικών (Igra žena)
14. Αστέρακι (Zvezda)
15. Μαρίνα (Marina)
16. Φόνος της Χήρας (Ubistvo udovice)
17.-20. Θάνατος της Ορτάνς (Smrt Ortans)
21.-23. Χορός του Ζορμπά (Zorbina igra)
ANP
ANP je skraćenica za sledeće termine:
Kvint Sosije Senecion
Kvint Sosije Senecion (Quintus Sosius Senecio, kraj 1. i početak 2. vijeka) bio je rimski velikodostojnik iz doba cvara Trajana. Za vrijeme Trajanove vladavine je dva puta - godine 99. i 107. - služio kao konzul. Dio historičara vjeruje da se spominje u pismima Plinija Mlađeg i Plutarha.
Tipton, Oklahoma
Tipton je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 847, što je 69 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Milan Grol
Milan Grol (31. avgust 1876., Beograd - 3. decembar 1952., Beograd), srpski književnik i političar dugogodišnji dramaturg i upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu.
Diplomirao je 1899. godine na Filološko-literarnom odseku Filozofskog fakulteta u Beogradu, a potom studira dve godine u Parizu književnost i pozorište.
U politiku ulazi 1901. kao član grupe građanske demokratske ljevice, koja uskoro osniva Samostalnu radikalnu stranku. Djeluju protiv autokratskog režima kralja Aleksandra Obrenovića, koji je srušen u državnom udaru 1903..