cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lumarzo, Genoa
Lumarzo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 422 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Ley del Servicio Civil, Tijuana
Ley del Servicio Civil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Domarin
Domaren je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Ley del Servicio Civil, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Domarin
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1428 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 477 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 450 m, a minimalnoj 231 m).
Čardačani
Čardačani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Laktaši koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 596 stanovnika.
La Reforma, Tamazunchale
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Cachapoal (rijeka)
Hidrologija
Cachapoal izvire u podnožju snježnih vrhova Anda Pico del Barroco i Nevado de Los Piuquenes. Od izvora teče prema zapadu, u planinama prima svoje najvažnije pritoke; Leñas, Cortaderal, Cipreses i Pangal. Nakon planinskog dijela, protiče centralnom dolinom, nešto prije grada Rancagua pregrađena je branom za potrebe jedne od najstarijih hidroelektrana u Čileu.
Posljednje veće pritoke Claro i Zamorano prima tridesetak km prije nego što se kod lokaliteta La Junta, spoji sa rijekom Tinguirirca i formira Rapel (danas akumulacijsko jezero).
Sliv rijeke velik je 6.370 km² i proteže se najvećim dijelom po Provinciji Cachapoal, koja je i ime dobila po rijeci.
Orbregno, Alessandria
Orbregno je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Nechválova Polianka
Nechválova Polianka je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Una mujer sin amor
Una mujer sin amor je meksički crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju romana Pierre et Jean francuskog književnika Guya de Maupassanta. Naslovna protagonistica, koju tumači Rosario Granados, je žena koja je imala tajnu vanbračnu vezu, a radnja prikazuje probleme koji nastaju kada dvadeset godina kasnije ljubavnik ostavi nasljedstvo njenom sinu. Buñuel je kasnije tvrdio da mu je Una mjuer sin amor najgori film u karijeri.
Cachapoal (provincija)
Cachapoal punim imenom Provincia de Cachapoal je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen, ona je jedna od tri provincije Regije O'Higgins.
Karakteristike
Provincija se prostire u sredini Čilea, po unutrašnjosti na površini od 7,384 km² u kojoj živi 704,786 stanovnika.
Administrativni centar provincije je grad Rancagua u kom živi 231,890 stanovnika
Opština Avram Iancu, Bihor
Avram Iancu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Viscontina, Pavia
Viscontina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
La Estancia, Yahualica de González Gallo
La Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1701 m.
Stopa opadanja temperature u troposferi
Stopa opadanja temperature okoliša
Stopa opadanja temperature okoliša (engl. environmental lapse rate - ELR), je stopa opadanja temperature s nadmorskom visinom, u odredenom vremenu i mjestu. U prosjeku, Organizacija međunarodnog civilnog zrakoplovstva (engl. International Civil Aviation Organization – ICAO) utvrđuje međunarodnu standardnu atmosferu, sa stopom opadanja temperature okoliša od 6,49 K(°C)/1000 m, od razine mora do 11 km iznad razine mora, gdje je najniža temperature od -56,5 °C. To je idealna teoretska stopa opadanja, dok stvarna zna ponekad i odstupati od teoretskih vrijednosti.
Suha adijabatska stopa opadanja temperature
Kako se zračne mase dižu, npr. konvekcijom, one se šire, zato što je tlak niži na visinama. Kako čestice suhog zraka se šire, one potiskuju postojeći zrak i tako vrše termodinamički rad. Kako čestice suhog zraka vrše rad, ali ne dobivaju toplinu izvana, one gube unutarnju energiju, tako da im temperature pada. Ta stopa opadanja temperature iznosi 9,8 K(°C)/1000 m. Obrnuto se dešava za čestice suhog zraka koje propadaju prema tlu.
Pa prema prvom zakonu termodinamike može se pisati:
gdje je: cp – specifični toplinski kapacitet za konstantni tlak, a α – specifični obujam.
Ako pretpostavimo da vrijedi hidrostatička ravnoteža:
Vlažna adijabatska stopa opadanja temperature
Kada je zrak zasićen s vodenom parom (rosište), koristi se vlažna adijabatska stopa opadanja temperature. Ona znatno ovisi o temperature, a prosječna vrijednost iznosi 5 K(°C)/1000 m.
Razlika između suhe i vlažne stope opadanja temperature je u tome što se oslobađa latentna toplina, kada se voda kondenzira, pa temperature pada. To oslobađanje topline je važan izvor energije u stvaranju oluja.
Vlažna adijabatska stopa opadanja temperature se može otprilike izračunati prema jednadžbi koju daje Američka meteorološka udruga (engl. American Meteorology Society):
El Charco, Tlalchapa
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlalchapa.
Alexa Davalos
Alexa Davalos (rođena 28. svibnja 1982.) je američka glumica. Njena najranija uloga Gwen Raiden u četvrtoj sezoni televizijske serije Angel (2002–03) je popraćena s nekoliko hollywoodskih filmova, među kojima su The Chronicles of Riddick (2004), Feast of Love (2007), The Mist (2007), Defiance (2008) and Clash of the Titans (2010). Također se pojavila u seriji Reunion (2005–06) i u seriji Mob City (2013) Franka Darabonta. Trenutačno ima ulogu Juliane Crain, lika Amazonove serije The Man in the High Castle (2015–danas).
El Charco, Tlalchapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Alexa Davalos
Rani život
Davalos, rođena kao Alexa Davalos Dunas u Francuskoj, jedino je dijete američkih roditelja, glumice Elysse Davalos i fotografa Jeffa Dunasa. Njen djed s majčine strane je glumac Richard Davalos. Davalos je provela većinu svoga djetinjstva u Francuskoj i Italiji, prije nego što se smjestila u New Yorku. Izjavila je da čak češće psuje na francuskom nego na engleskom. Španjolskog je i finskog porijekla s majčine strane. Original njenog prezimena na španjolskom je "Dávalos". Obitelj njenog oca je židovska (preci su iz Vilniusa u Litvaniji). Odgojena je "bez mnogo religije", iako je jedno vrijeme pohađala hebrejsku školu.
Magueyal, Santa María Tlahuitoltepec
Magueyal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
Alexa Davalos
Privatni život
Davalos je bliska prijateljica glumice Amande Righetti i bila je djeveruša na njenom vjenčanju. Davalos se smatra "idiotom" i voli putovati i čitati. Svoj privatni život drži u tajnosti tvrdeći: "Mislim da je to izbor. Mislim da je to svjestan izbor, čemu ćete dopustiti da utiče na vas, a čemu nećete."
Ludovico Sforza
Ludovico Sforza (Milano, 3. august 1452. – dvorac Loches, Francuska, 27. maj 1508), zvan Ludovico il Moro (Ludovico Crni), bio je milanski knez od 1489. do svoje smrti u francuskom zarobljeništvu. Ludovico je bio je četvrti sin Francesca Sforze iz dinastije Sforza, a ostao je upamćen kao pokrovitelj Leonarda da Vincija i brojnih drugih umjetnika, za vrijeme najproduktivnije faze milanske renesanse. Naručio je slavnu leonardovu fresku Posljednja večera.
Biografija
thumb|right|270px|Slavna slika [[Leonardo da Vinci|Leonarda da Vincija Dama sa hermelinom, na kojoj je Cecilia Gallerani, ljubavnica Ludovica Sforze]] Ludovico Sforza rođen je 27. jula 1452., kao četvrti sin Francesca Sforze i Biance Marije Visconti, i zapravo se po ondašnjim običajima nije očekivalo da bi mogao postati vladar Milanskog Vojvodstva. Ipak, majka Bianca ga je razumno dobro školovala pod tutorstvom humanista Francesca Filelfa, tako da je Ludovico dobio solidno obrazovanje iz klasičnih jezika, poezije, slikarstva, ali i o metodama vladanja i ratovanja.
Kad mu je otac Francesco umro u 1466. Ludovico je naručio slavnu leonardovu fresku Posljednja večera koja je naslikana uz njegov grob u milanskom samostanu Santa Maria delle Grazie. Francesca Sforzu, naslijedio je stariji razuzdani brat Galeazzo Marija Sforza, koji je vladao sve do atentata na njega 1476. Na upražnjeno prijestolje zasjeo je njegov sedmogodišnji sin Gian Galeazzo Sforza. Nakon tog su uslijedile velike borbe za regenstvo s Gian Galeazzovom majkom Bonom od Savoje, iz kojih je Ludovico izašao kao pobjednik 1480. i preuzeo vlast i sljedećih 13 godina vladao Milanskim Vojvodstvom kao regent.
U januaru 1491, oženio se lijepom Beatrice d'Este, čiji je brat Alfonso d'Este oženio Annu, Lodovicovu nećakinju.
15-godišnja princeza Beatrice d'Este brzo je očarala milanski dvor svojom mladošću i životnom radošću. Tako da je Dvorac Sforza, postao sjedište raskošnih proslava i balova. Beatrice je imala profinjen ukus, tako da se drži da je ona utjecala da Ludovico angažira Leonarda da Vincija i Donata Bramanta. Beatrice je rodila dva sina, Maksimilijana Sforzu i Francesca II. Sforzu, buduće milanske kneževe.
Ludovico Sforza imao je barem dvije ljubavnice, uključujući Ceciliju Gallerani koja mu je rodila sina po imenu Cesare, 3. maja 1491, iste godine kad se oženio sa Beatrice d'Este. Za nju se drži da je Dama s hermelinom na slici Leonarda da Vincija. Druga ljubavnica bila mu je Lucrezia Crivelli, koja mu je rodila sina Giovannija Paola. U godini Beatricine smrti 1497. on je postao kondotjer.
Ludovico kao regent
Ludovico Sforza kao vladar više je pažnje posvećivao ekonomiji, nego vojnoj snazi i učvršćivanju svoje moći. Puno je ulogao u poljoprivredu, u uzgoj konja i stočarstvo, a razvio je značajne manufakture za obradu metala. Za njegove vladavine je čak oko 20.000 ljudi radilo u predionicama svile. Ludovico je nastojao uljepšati svoju prijestolnicu Milano koji je trebao postati najljepši grad u Italiji. Nastavio je radove na Milanskoj katedrali, probio i proširio gradske ulice te ukrasio grad vrtovima. Univerziteti u Paviji i Milanu doživjeli su procvat za njegove vladavine. Tamna strana njegove vladavine bilo je povećanje poreznih davanja, zbog kojih je izbilo nekoliko pobuna.
Ludovico kao milanski vojvoda i Prvi talijanski rat
thumb|left|240px|Sarkofag Ludovica Sforze i njegove žene Beatrice d'Este u samostanu Certosa di Pavia Alfonso V, novi kralj Napuljskog kraljevstva iz Aragona, povezao se 1494. s papom Aleksandrom Borgiom, a oni su svaki sa svoje strane bili prijetnja Milanskom Vojvodstvu. Zbog tog se Ludovico odlučio udružiti sa francuskim kraljem Karlom VIII. Ludovico je dopustio Karlovoj vojsci da prođe kroz njegovo vojvodstvo na njihovu pohodu protiv Napuljskog kraljevstva. Međutim Karlove ambicija bile su veće od Napuljskog kraljevstva, on je zahtjevao i Milansko Vojvodstvo. Gorko požalivši zbog ranijih pogrešnih odluka, Ludovico je zatim ušao u savez s Maksimilijanom I, carem Svetog Rimskog Carstva, ponudivši mu čak i svoju nećakinju Biancu Sforzu za ženu.
Njegov nećak Gian Galeazzo, umro je pod sumnjivim okolnostima 1495, tako da je milanski knez postao Ludovico Sforza, koji je 22. oktobra okrunjen za kneza. Nadalje ga je sreća napustila jer mu je 3. januara 1497. umrla voljena Beatrice nakon teškog poroda, što je njemu teško palo. Ludovico se nadao da će bračnom ponudom uspjeti uvući cara Svetog Rimskog Carstva Maksimilijana I u talijansku politiku i da će tako moći manipulirati između dvije strane, pa je na taj način odgovoran za početak Prvog talijanskog rata. Na samom početku sukoba, Ludovico je uspio poraziti Francuze u bitci kod Fornova 1495. Za tu bitku je za izradu oružja potrošeno 80 tona bronce, koja je prvobitno bila namijenjena za njegov konjanički kip koji je trebao napraviti Leonardo. Međutim, smrću Karla VIII nisu prestale njegove nevolje jer je i novi francuski kralj Luj XII ponovio svoja nasljedna prava na Milansko Vojvodstvo, budući da mu je očeva baka bila Valentina Visconti, kćer Giangaleazza Viscontija, prvog milanskog kneza. Zbog svega toga je Ludovico 1498. abdicirao, jer mu nitko od ostalih talijanskih država nije htio pomoći. Tako da je to postao paradoks, da je upravo on koji je je četiri godine ranije pozvao Francuze u Italiju, sada istjeran od Francuza. Ludovico je uspio pobjeći francuskoj vojsci 1499., u okrilje Maksimilijana I u međuvremenu je francuska vojska ušla u Milano.
Ludovico se uspio vratio na milanski tron s vojskom plaćenika u februaru 1500. Dva mjeseca kasnije, Luj XII opkolio je grad Novaru, gdje se Ludovico utvrdio. Na obadvije strane većina vojnika bili su švicarski plaćenici, koji su odbili da se međusobno bore i ubijaju tako da u napustili Novaru i predali Ludovica Francuzima u aprilu 1500. Lišen svih pogodnosti života, Ludovico Sforza proveo je posljednje godine života u podzemnoj tamnici u Dvorcu Loches, gdje je i umro 17. maja 1508. godine.
Uz pomoć švicarskih kantona obnovljeno je Milansko Vojvodstvo na čiji je tron stupio Ludovicov sin Maksimilijan Sforza.
Maxi Rodríguez
Maximiliano Rubén "Maxi" Rodríguez (Rosario, 2. siječnja 1981.) je argentinski nogometaš koji trenutačno igra za argentinski nogometni klub Newell's Old Boys i argentinsku nogometnu reprezentacija.
Grove, Oklahoma
Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.623, što je 1.492 (29,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nelspruit
Nelspruit je glavni grad južnoafričke provincije Mpumalanga od 21 540 stanovnika.
Nelspruit je danas najpoznatiji kao polazna točka turista za obilazak Nacionalnog parka Kruger.
Geografske karakteristike
Nelspruit leži na sjeveroistoku zemlje, 330 km istočno od Johannesburga, na nadmorskoj visini od 689 m, blizu granice Južnoafričke Republike sa Svazijem (80 km) i Mozambikom (100 km). Grad leži u plodnoj kotlini Krokodilske rijeke, okružen granitnim brežuljcima.
Historija
Za historiju grada važna je 1891. kad je do farme porodice Nel, koju su zvali Nelspruit ("Nelov potok") došla željeznička pruga iz tadašnjeg Lourenço Marquesa iz Mozambika, koja se gradila dalje do Johannesburga. Nakon tog je izgrađena željeznička stanica, a uskoro je okolo nje izraslo trgovište. Nelspruit je dobio status naselja 1905. a 1940. i status grada.
Znamenitosti
Najveća atrakcija Nelspruita je obližnji Nacionalni park Kruger, zbog tog je grad polazna točka za turiste koji ga idu posjetiti. U novije vrijeme grad je sve posjećeniji od jednodnevnih turista iz Mozambika i Svazija, koji dolaze u Južnoafričku Republiku kupiti jeftinije prehrambene proizvode.
Druga velika atrakcija grada je stadion Mbombela na kom su se igrale utakmice Svjetskog prvenstva u nogometu 2010.
Privreda i transport
Nelspruit je centar voćarstva sjeveroistočnog dijela zemlje, oko grada leže brojne plantaže naranči. Plodno tlo i suptropska klima pružaju savršene uvjete za uzgoj citrusa, banana, duhana, kikirikija, manga, avokada, stoke i plantažnog drva. U gradu postoje tvornice prehrambenih proizvoda (konzerviranje voća), papira, namještaja i iverice
Nelspruit je dobro povezan željeznicom i cestama sa Johannesburgom i Maputom u susjednom Mozambiku.
Grad ima dva aerodroma; međunarodni Kruger Mpumalanga (IATA kod: MQP, ICAO kod: FAKN), sjeveroistočno od centra grada, i jedan manji - Nelspruit (IATA kod: NLP, ICAO kod: FANS), na jugozapadno od centra. Iz aerodroma Kruger Mpumalanga postoje dnevni letovi za Johannesburg, a nešto rjeđe za ostale južnoafričke gradove. Aerodrom Nelspruit koristi se uglavnom za privatne avione i čarter letove.
Klimatske karakteristike
Nelspruit ima Vlažnu subtropsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa blagim suhim zimama, i relativno toplim kišnim ljetima, koja nisu prevruća zbog velike nadmorske visine.
Champallement
Šampalman je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 27 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 349 m, a minimalnoj 245 m).
La Tijera, Uruapan
La Tijera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1244 m.
Venezia, Treviso
Venezia je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Pârâu de Pripor, Godinești
Pârâu de Pripor je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Godinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 421 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Cerrelli, Salerno
Cerrelli je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
South Riding, Virginia
Saut Rajding je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.256.
Crostau
Krostau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.627 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Krostau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 363 metra. Površina opštine iznosi 9,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.627 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 174 stanovnika/km².
La Muralla, Ocotlán
La Muralla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
Prostorvremenski dijagram
Prostorvremenski dijagram poznat kao dijagram Minkovskog, razvio je 1908. godine Herman Minkovski sa ciljem da obezbedi prikaz svojstava prostora i vremena u specijalnoj teoriji relativnosti. Dijagrami omogućuju kvantitativno razumevanje relevantnih pojava kako što su vremenska dilatacija i kontrakcija dužine bez matematičkih jednačina.
El Colibrí, Soto la Marina
El Colibrí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Sunčev stup
mini|desno|300px|Sunčev stup blizu [[San Francisco, Kalifornija|San Francisca.]]
mini|desno|300px|Svjetlosni stup (Sveučilište u [[Fairbanks, Aljaska|Fairbanksu, Aljaska)]]
Sunčev stup ili svjetlosni stup je optička pojava u obliku cijele ili isprekidane svijetle vertikalne pruge iznad ili ispod Sunca, obično kada se Sunce nalazi nisko nad obzorom, najčešće pri zalasku ili izlasku. Pojava nastaje u višim slojevima atmosfere zbog odbijanja (refleksije) Sunčevih zraka na stupičastim ili prizmičastim heksagonskim ledenim kristalima, kada im je glavna (heksagonska) os usmjerena vertikalno.
Lažno Sunce ili pasunce
Lažno Sunce ili pasunce u Zemljinoj atmosferi prestavlja optičku pojavu dviju svijetlih mrlja na 22° s obje strane Sunca na istoj visini nad obzorom (horizontom). Pojava je srodna halou, a nastaje kada Sunce (rjeđe i Mjesec) svijetli kroz rijedak oblak heksagonalnih kristalića leda, koji su orijentirani tako da im je glavna (heksagonalna) os usmjerena vertikalno.
Verrucole, Lucca
Verrucole je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Dalmatia Tower
Dalmatia Tower je poslovni neboder smješten u Splitu, te najviša zgrada u Hrvatskoj. Nalazi se na raskrižju Dubrovačke ulice i Ulice Domovinskog Rata, blizu željezničke postaje Split Predgrađe.
Tehnički podaci
Dalmatia Tower je 115 metara visok i posjeduje 27 katova. Na vrhu zgrade je postavljena antena, pomoću koje krajnja visina mjeri 135 metara. Neboder posjeduje pet podzemnih katova namjenjenih parkiranju vozila. Ukupno osam dizala opslužuju zgradu. Četiri dizala opsluživa poslovni prostor od 1. do 15. kata, dok ostala četiri dizala opslužuju od 16. do 27. kata, gdje se s izuzetkom 27-og kata nalazi ugostiteljski prostor hotelskog lanca Marriott. Na vrhu nebodera je predviđen ugostiteljski objekt s promatračnicom.
Povijest
Ova zgrada je dio Westage Towers kompleksa koji sadrži dva nebodera. Prvi, s imenom Westgate Tower A, je već izgrađen sa 12 katova i 55 metara visine i udomljava glavno sjedište Splitske banke. Drugi, izvorno nazivan Westgate Tower B, je prvotno predviđen sa 17 katova i visinom od 75 metara, međutim gradnja je zaustavljena šest mjeseci nakon završetka 17-og kata kako bi se dobila nova građevinska dozvola koja dozvoljava katnost od ukupno 27 katova. Gradnja je nastavljena sredinom 2018 godine. Westgate project-u je dodjeljena nagrada za najbolje poslovne nebodere u kasnoj 2017 godini. Dalmatia Tower je dovršen 15. svibnja 2022. godine.
El Torreón, Balleza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1689 m.
Opština Balc, Bihor
Balc je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Buena Vista, Tlacoapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1612 m.
El Chicote, Tijuana
El Chicote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Car Go-Shirakawa
Rodio se kao četvrti sin cara Tobe. Majka mu je bila Shōko (璋子), kćer Fujiwara Kinzanea (藤原公実). Prije dolaska na prijestolje, lično ime (imina) mu je bilo Masahito-shinnō (雅仁親王).
Na prijestolje je došao nakon smrti svog mlađeg brata cara Konoea, pri čemu mu je podršku davao otac koji je nakon abdikacije nastavao vladati kroz sistem tzv- samostanske vladavine. Go-Shirakawa je nastojao umanjiti dotada neosporenu hegemoniju klana Fujiwara u carskoj upravi i državnoj politici, te se u tu svrhu počeo oslanjati na klasu profesionalnih vojnika koji će postati poznati kao samuraji. Nakon očeve smrti 1156. je došao u sukob sa svojim bratom Sutokuom, koji je nastojao preuzeti očev uticaj. On je eskalirao u kratkotrajni Hōgen ustanak gdje je Sutokua porazio uz pomoć samurajskih vođa Taira no Kiyomorija i Minamoto no Yoshitomoa. Dvije godine kasnije Go-Shirakawa je formalno abdicirao i započeo samostansku vladavinu koja će trajati za još pet njegovih nasljednika na carskom prijestolju (car Nijō, car Rokujō, car Takakura, car Antoku i car Go-Toba).
Godine 1159. se savez između samurajskih klanova Taira i Minamoto, što je dovelo do Heiji ustanka koji je dodatno ojačao klan Taira na čelu sa Kiyomorijem. S njim je Go-Shirakawa ispočetka bio u dobrim odnosima, ali ga je 1177. pokušao ukloniti u dvorskom puču. Pokušaj nije uspio i Go-Shirakawa je završio u kućnom pritvoru, a sljedeće godine je Tair no Kiyomori protiv njegove volje proglasio princa Tokihitioa za prijestonasljednika. Godine 1180. je Go-Shirakawa poslao svog sina princa Mochihitoa da potakne Minamotoe na čelu sa Minamoto no Yorimasom da pokrenu ustanak protiv Taira. Tako je započeo petogodišnji Genpei rat, koji će završiti pobjedom Minamotoa i uništenjem klana Taira 1185. Posljednjih godina života Go-Shirakawa je posredno sudjelovao u unutrašnjim okršajima klana Minamoto; pred smrt se pomirio s Minamoto no Yoritomoom, prvim šogunom Japana.
Dolomieu
Dolomje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.135, a gustina naseljenosti je iznosila 160 stanovnika/km².
Ikarija
thumb|right|300px|Položaj Ikarije u Grčkoj thumb|300px|right|Središnja Ikarija - Manastir "srastao" sa prirodom thumb|300px|right|Naselje [[Armenistis na severu ostrva]]
Ikarija (Ικαρία), lokalno Nikarija, a prvobitno ime Dolihi (Δολίχη), je grčko ostrvo u istočnim Egejima, a nalazi se 19 km od poznatog grčkog ostrva Samos. Politički, Ikarija pripada prefekturi Samos, a njeno glavno mesto, gradić Ajos Kirikos, je drugi grad po značaju u prefekturi.
Naziv
Ikarijsko More i ostrvo Ikarija su dobili naziv po poznatoj legendi o Ikaru. U mesnom jeziku ostrvo se često označava i imenom Nikarija (Nikaria), (što potiče od Νησί Ικαρία, "Ostrvo Ikarija").
Prirodni uslovi
Ikarija zajedno sa Samosom, ovo ostrvo predstavlja severnu završnicu ostrvske grupe Južni Sporadi i Ikarijskog mora. Ostrvo se nalzi u središnjem delu Egejskog mora.
Površina ostrva iznosi 255 km². Ostrvo je izduženog oblika i dugo je oko 35 km u pravcu zapad-istok i široko do 15 km u pravcu sever-jug. Dužina obale iznosi 160 km i ona je bez velikih zaliva. Veći deo ostrva je planinskog karaktera. Planinski lanac koji se preko ostrva prostire u pravcu istok-zapad naziva se Ateras (Atheras) i u svom jugoistočnom dijelu dostiže visinu od 1.037 m n.v. Ovaj lanac deli ostrvo na severnu, plodniju i mnogostruko šumom obraslu polovinu i južnu, stenovitu i nepristupačnu polovinu.
Klima na Ikariji je sredozemna. Zelenilo na ostrvu se razliku od delova, pa postoje delovi sa bujnim šumama, dok su drugi goli i neplodni. Niži delovi su zelkeniji i tu su smeštena naselja.
Staro doba
Istorija Ikarije počinje u 8. vijeku pne., kada su je naselili stanovnici Mileta. U 5. vijeku pne. gradovi Inoe i Terma su bili članovi Delskog saveza. Oko 2. vijeka pne. Ikarija je pripala Samosu.
Mitologija
Na Ikariji je Dedal pokopao svoga sina Ikara, koji se ovdje utopio padom u more prilikom bijega sa Krit. Dedal i Ikar su iz zatvora, Lavirinta Minotaura, uspjeli pobjeći sa krilima koja su sami napravili. U luci Ajosa Kirikosa stoji jedna novija bronzana statua, koja oslikava ovaj događaj.
Dionis, bog vina, je kod Ikarije igrao legendarnu utakmicu protiv pirata, a po legendi, veoma je cijenio vino iz Inoe (Οίνος, Vino). Prvobitno ime ostrva je bilo Dolihe ali je kasnije preimenovanu u Ikar.
Novo doba
U drugom svjetskom ratu Ikarija je bila prvo pod itlijanskom, a potom pod njemačkom opsadom. Zbog borbenih radnji i represije ovo ostrvo je dosta propatilo, i kroz gubitak stanovništva i kroz razaranje privrednih dobara. Samo u selu Karavostomos izgladnjelo je preko 100 ljudi. Po završetku drugog svjetskog rata odmah je usljedio grčki građanski rat između nacionalista i komunista (1946.–1948.). Nova grčka vlast koju su činili grčki nacionalisti koristili su opustjelo ostrvo kao logor za 13.000 komunista. I danas stanovnici ikarije njeguju poseban odnos prema komunizmu. Komunistička partija Grčke (KKE) koja je krajem 20. vijeka ostala kao malena partija, ipak je na Ikariji postavila nekoliko načelnika pojedinih opština. (Stanje: 2001.)] Zbog toga se ovo ostrvo u šali ili čak provokativno naziva Κόκκινο νησί (Kokino nisi) "Crveno ostrvo" ili Κόκκινος Βράχος (Kokinos Vrahos) "Crvena stijena".
Stanovništvo
Ostrvo Ikarija danas ima preko 8.000 stanovnika u gradu. Stanovništvo su uglavnom etnički Grci.
Privreda
Od početka 60ih godina, grčka vlast pojačano ulaže u izgradnju infrastrukture ostrva, tako da Ikarija, iako kasno, može još dosta očekivati od turizma. Ali, uprkos svemu na Ikariji još uvek nije razvijen turizam za velike mase. Nedostatak međunarodnog aerodroma, manjak poznatijih mesta i još na mnogim mestima prema zapadnoevropskim standardima loša infrastruktura, sprečavaju ovde razvoj turizma. Tako da pored turizma, poljoprivredna delatnost još uvek predstavlja jednu od glavnih grana privrede.
Ajos Kirikos je značajna luka, a postoji i niz manjih luka. Avionom se na mali ostrvski aerodrom može dospjeti iz Atine, Soluna i sa ostrva Samos. Aerodrom leži skroz na sjeveroistočnom kraju ostrva, udaljen od Ajos Kirikosa punih 12 km.
Naselja
Evdilos (Εύδηλος) je drugo po veličini mjesto ostrva, položeno na sjevernoj obali, a pritom je i lučki grad. Ovaj gradić je imao ulogu glavnog grada ostrva, ali mu je Ajos Kirikos preuzeo. Iz obe luke isplovljavaju morske veze u smjeru Istoka, prema Samosu Karlovazi, i u smijeru Zapada preko Mikonosa i Parosa za Pireje.
Od posebnog turističkog značaja za ostrvo su ribarska sela Armenistis (Αρμενιστής) i Jaliskari (Γιαλισσκάρι )koja su udaljena od Evidlosa 10 km u smijeru Zapad. Između ova dva sela se nalazi najveća pješčana plaža ostrva, a tu su i mjesta za kampovanje.
Međutim, najharizmatičnije mjesto ostrva, Hristos Rahes, tzv. "Hora", leži skriveno u brdima. U antičko vrijeme mjesto se zvalo Histoi (Histoi). Mjesto je bilo i utočište poznatom Mikisu Teodorkisu za vrijeme građanskog rata 1947.godine.
Selo - najčešće zvano "Rahes" - je među domaćima i turistima poznato po svome "pomjerenom bioritmu": Trgovine i taverne otvaraju se dosta kasnije nego obično, ali se, prema tome, i zatvaraju dosta kasnije, često tek poslije tri ili četiri poslije ponoći. To je čisto domaći fenomen i ne potiče radi turista, koji bi u svakom slučaju trebali obratiti pažnju prilikom izleta, da je mjesto u posljepodnevnim satima "kao izumrlo".
U zaljevu "Naos" (Νάος, gr. "Hram") nalaze se ostaci Artemidinog-hrama. U ovom prekrasnom zaljevu u more se ulijeva, takođe i ljeti, jedan potok. Do prije nekoliko godina, mjesto je oficijelno važilo kao kamp, međutim danas se ovo mjesto i cijela oblast nalaze pod zaštitom. Ali to ne narušava omiljenost mjesta kao kupališta, a posebno ne, od kad je otvorena asfaltirana cesta kojom se do ove istočne obale može pristići za kratko vrijeme.
Sva naselja na ostrvu su data:
Quedlinburg
Quedlinburg je grad u njemačkoj saveznoj pokrajini Saska-Anhalt, koji je do 2007. god. bio glavnim gradom istoimene pokrajine Quedlinburg. Ima 21.909 stanovnika (stanje krajem 2007.) i proteže se na 78,15 km². Nalazi se sjeverno od planine Harz, na oko 123 metra nadmorske visine. Najveći dio grada nalazi se na sjevernoj obali rijeke Bode koja odavde teče prema rijeci Saale, pritoci rijeke Elbe.
Od 1994. stari se dio Quedlinburga nalazi na listi UNESCO-ve Svjetske kulturne baštine. mini|lijevo|300px| Panorama Quedlinburga sa Schlossberga
Povijest
mini|lijevo| Dvorac sa samostanom na gradini iznad Quedlinburga Grad Quedlinburg je poznat od ranog 9. st., kada je osnovano naselje Gross Orden na istočnoj obali rijeke Bode. Kao takav, grad se spominje već 922. kao poklon njemačkog kralja Henrika I. Dokumenti o ovoj donaciji se nalaze u opatiji u Corveyu. Nakon Henrikove smrti 936. god., njegova udovica, Sveta Matilda od Ringelheima, je osnovala vjersko udruženje za žene ("Frauenstift") na dvorskoj gradini. Tu su kćeri visokog plemstva dugo bile naobrazovane, a glavni zadatak ovog udruženja (koji je prerastao u opatiju Quedlinburg (gdje su napisani „Anali Quedlinburga“) bila je molitva sjećanja na kralja Henrika i njegove kraljevske nasljednike. Prva upraviteljica samostana bila je Matilda, unuka Henrika i sv. Matilde.
Zaragoza, Coahuila
Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Quedlinburg
Povijest
Dvorski kompleks u Quedlinburgu, koji je osnovao Henrik I. je nadogradio Oton I. Veliki 936. god. kao carski palatinat (sudsko savjetodavno tijelo) saskih careva. Palatinat je uključivao muški konvikt u dolini u kojemu se danas nalazi rimokatolička crkva sv. Wipertija, dok je ženski konvikt na dvorskoj gradini.
Zaragoza, Coahuila
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 10577 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Quedlinburg
Povijest
God. 961. i 963. Osnovan je i kanonski samostan sv. Wipertija južno od dvorske gradine. Napušten je u 16. st. i propadao je toliko da je u jednom trenutku crkvena kripta iz 10. st. korištena kao svinjac. Obnovljena je 1950-ih. God. 973., nedugo nakon smrti cara Otona Velikog, na carskom dvoru je održan Carski sabor (Reichstag) na kojemu su nazočili vladari Mieszko, poljski vojvoda i Boleslav I., češki vojvoda, skupa s brojnim drugim pripadnicima plemstva od Bizanta do Bugarske, kako bi odali svoje štovanje caru. Tom prilikom je predstavljena nova snaha Otona Velikog, bizantska princeza Teofana, čija je udaja za Otona II. smatrana za priliku pomirenja i obostranog priznanja između vladara Istočnog i Zapadnog carstva. God. 994. Oton III. je dozvolio obavljanje trgovine, skupljanje poreza i kovanja novca u gradu te je dao izgraditi prvu tržnicu sjeverno od dvora.
mini|lijevo| Skulptura Orlanda ([[Roland), simbol slobodnoga grada.]] Grad je postao članicom Hanzeatske trgovačke lige gradova 1426. god. Od tada je opatija Quedlinburg često osporavala samostalnost grada Quedlinburga, koji je svoja prava zasnivao na pomoći biskupije u Halberstadtu. Naposljetku je opat Hedwig 1477. god., uz pomoć svoje braće, saskog elektora Ernesta i saskog vojvode Alberta, slomio otpor grada i protjerao biskupske snage. Quedlinburg je morao napustiti hanzeatsku ligu i postao je protektorat Saske. Oba dijela grada (grad i opatija) su prešle na luteranstvo 1539. god. tijekom protestantske reformacije.
God. 1697. elektor Fridrik August I. Saski je prodao svoja prava Quedlinburg pruskom elektoru Fridriku III. Od Brandenburga za 240,000 talira. Opatija Quedlinburg se cijelo 18. stoljeće odupirala uniji Brandenburga i Prusije, ali je 1802. god. sekularizirana i grad je postao dijelom kraljevine Prusije kao Quedlinburg. Jedno kratko vrijeme, od 1807. do 1813. god. bio je u Napoleonovom kraljevstvu Westphalia, a nakon Napoleonovih ratova, 1815., našao se u novoosnovanoj pruskoj pokrajini Saskoj. Svo ovo vrijeme, gradom su vladale velike žene, opatice samostana Quedlinburg koje nisu "polagale prisegu", te su bile slobodne se udati. Posljednja od ovih velikih dama bila je švedska princeza i rani borac za prava žena, Sofia Albertina.
Za vrijeme Nacističke vladavine, sjećanje na kralja Henrika I. je postalo svojevrsnim kultom (Heinrich Himmler se prepoznao kao reinkarnacija "najgermanskijeg od svih Njemačkih" vladara). Samostanska crkva i dvorac su pretvoreni u oltar nacizma. Nacistička stranka je pokušala od toga zasnovati novu religiju. Katedrala je zatvorena od 1938. god. do kraja rata 1945. god. kada se vratio protestantski biskup s crkvenim zvonima, a nacistički orao je srušen s tornja. Tijekom posljednjih mjeseci Drugog svjetskog rata, američka vojska je okupirala grad, i tek je 1980-ih na svjetlo dana izašla njihova tzv. „Velika pljačka umjetnina iz Quedlinburga".
Quedlinburg je pripao okrugu Bezirk u pokrajini Halle kao dio komunističke Istočne Njemačke od 1949. do 1990. god. kada je ujedinjenjem Njemačke pripala državi Saska-Anhalt. Tijekom komunističke vladavine (1949.-1990.), restauraciju starih građevina su tijekom 1980-ih vršili restauratori iz Poljske. Sada je Quedlinburg središte restauracije za tzv. Fachwerk kuće, a stari dijelovi grada mnogih Altstadt srednjovjekovnih gradskih dijelova su glavne turističke atrakcije.
Znamenitosti
U središnjem unutrašnjem dijelu grada nalaze se brojne građevine od drvenih trupaca, građenih u pet različitih stoljeća (s time da su one iz 14. st. najstarije u Njemačkoj), dok se u okolnom prstenu grada nalaze krasni primjeri građevina u Jugendstilu (art nouveau) s kraja 19. i početka 20. stoljeća.
Dvorac i katedrala još od ranog srednjeg vijeka dominiraju gradom svojim kulama. Katedrala je primjer njemačke romanike, a njena riznica (Domschatz) sadrži brojna blaga kao što su drevni relikvijari i knjige koje su američki vojnici opljačkali tijekom rata, ali koji su naposlijetku vraćeni u Quedlinburg 1993. god. i od tada su izloženi javnosti.
Od prosinca 1994. god., stari grad u Quedlinburgu, zajedno s gradinom na kojoj je dvorac i crkva, upisani su na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi. Kako je Quedlinburg jedan od rijetkih njemačkih gradova koji je izbjegao stradanje u Drugom svjetskom ratu, jedan je od najbolje očuvanih srednjovjekovnih i renesansnih gradova u Europi.
Godine 2006., tračnice pruge Harzer Schmalspurbahnen Selketal su proširene od Quedlinburga do Gernrodea čime je povezana povijesna željeznica uzanog kolosijeka od Alexisbada do visoravni Harz.
Los Chavira, Balleza
Los Chavira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Car Xiaozong od Songa
Car Xiaozong (27. novembar 1127 – 28. jun 1194) bio je 11. po redu car Kine iz dinastije Song, odnosno drugi po redu car Južne dinastije Song, koji je vladao od 1162. do smrti.
Rodio se kao drugi po redu sin Zhao Zichenga (趙子偁) ( ? -1143), plemića koji je bio u šestom redu srodstva sa Qinzongom, posljednjim carem Sjeverne dinastije Song. Sam Xiaozong je bio u 7. generaciji potomaka osnivača dinastije cara Taizua. Nekoliko mjeseci prije njegovog rođenja su tokom tzv. Jingkang incidenta Džurčeni osvojili carsku prijestolnicu Kaifeng te zarobili gotovo sve pripadnike carske porodice. Njegov otac je bio među nekolicinom koji su uspjeli izbjeći na jug gdje se Qinzongov polubrat Zhao Gou proglasio carem po imenu Gaozong i organizirao uspješan otpor zavojevačima.
Gaozongov sin jedinac je, međutim, preminuo, te ga je Gaozong usvojio kao vlastitog sina i imenovao nasljednikom. Godine 1162. je Gaozong abdicirao, te je Xiaozong došao na prijestolje. Njegova duga vladavina je, međutim, uglavnom bila formalne prirode, jer je Gaozong nastavio de facto vladati do smrti 1187. Xiaozong je sam abdicirao dvije godine kasnije, prepustivši prijestolje sinu Guanzongu.
San Salvatore di Fitalia, Messina
San Salvatore di Fitalia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Andy Razaf
Andy Razaf (16. decembar 1895 - 3. februar 1973) bio je američki pjesnik, kompozitor i tekstopisac, poznat kao autor hit-pjesama kao što su Ain't Misbehavin i Honeysuckle Rose.
Razaf se rodio pod imenom Andriamanantena Paul Razafinkarefo, kao sin Henrija Razafinkarefoa, nećaka kraljice Ranavalone III od Merine (Madagaskar) i Jennie (Waller) Razafinkarefo, kćeri Johna L. Wallera, tadašnjeg američkog konzula. Školu je napustio u dobi od 16 godina kako bi se posvetio muzičkoj karijeri. Smatra se jednom od najzaslužnijih osoba za uvođenje afroameričkog slenga u tekstove zabavnih pjesama koje su slušala bjelačka publika.
La Calera, Yahualica de González Gallo
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
4-Dimetilaminofenilpentazol
4-Dimetilaminofenilpentazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 190,205 Da.
Šumarak (Kovin)
Šumarak je selo u opštini Kovin, Južnobanatski okrug, u Vojvodini, Srbija. Danas (2006.) ima 161 stanovnika.
Smešteno je na ivici Deliblatske peščare i predstavlja veliko vikendaško naselje uz relativno malu starosedelačku populaciju. Nalazi se na putu između Gaja i Dubovca. Porast broja stanovnika poslednjih godina je nastao promenom prebivališta ljudi koji su otišli u penziju i napustili neki od velikih gradova, najčešće Beograd.
Demografija
Prema popisu iz 2002. bilo je 180 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 109 stanovnika).
U naselju Šumarak živi 139 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,9 godina (39,7 kod muškaraca i 40,2 kod žena). U naselju ima 59 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,02.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.
While the City Sleeps
While the City Sleeps je američki crno-bijeli film snimljen 1956. u režiji Fritza Langa. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i trilera, a temelji se na romanu The Bloody Spur Charlesa Einsteina, koji je pak bio inspiriran stvarnim događajima vezanim uz slučaj čikaškog serijskog ubice Williama Heirensa. Radnja je smještena u New York, čije su žene postale mete "Ubice s ružom" (koga glumi John Drew Barrymore), a što koincidira sa borbom za vlast u medijskoj korporaciji koju je nakon smrti oca naslijedio njegov lijeni i nesposobni sin (koga glumi Vincent Price). Protagonist filma, koga tumači Dana Andrews, je novinar koji nastoji razotkriti ubicu i pri tome ga namjerno provocira preko televizije, dovevši život svoje djevojke u opasnost.
Orsara Bormida, Alessandria
Orsara Bormida je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Vistarino, Pavia
Vistarino je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Celzijus
Stepen celzijusa (simbol: °C) je jedinica za temperaturu nazvana po švedskom astronomu Andersu Celzijusu (1701–1744), koji je prvi predložio sličan sistem 1742. godine. Celzijusova temperaturna skala je dizajnirana tako da tačka mržnjenja vode bude 0 stepeni, a tačka ključanja 100 stepeni na standardnom atmosferskom pritisku. Nezavisno su istu skalu predložili Elvije iz Švedske (1710), Kristijan od Liona (1743) i botaničar Karol Linej (1740).
Vistarino, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Celzijus
Pošto postoji sto graduacija između ove dve tačke, prvobitni termin za ovaj sistem je bio centigrad (100 delova). Godine 1948. ime sistema je zvanično promenjeno u celzijus na devetoj Generalnoj konferenciji težina i mera i u priznanje samom Celzijusu, a i kako bi se uklonila konfuzija izazvana konfliktom zbog korišćenja SI prefiksa centi-. Dok su vrednosti za tačke mržnjenja i ključanja vode ostale približno tačne, prvobitna definicija je neprikladna kao zvanični standard: zavisi od definicije za standardni atmosferski pritisak, koji za uzvrat zavisi od definicije temperature. Sadašnja zvanična definicija za celzijus postavlja 0.01 °C kao trojnu tačku vode i stepen kao 1/273.16 razlike u temperaturi između trojne tačke vode i apsolutne nule. Ova definicija osigurava da jedan stepen celzijusa predstavlja istu temperaturnu razliku kao jedan kelvin.
Hajime Isayama
Hajime Isayama (諫山 創) japanski je manga umjetnik rođen u gradu Ōyama, Ōita. Njegov prvi strip je popularni Attack on Titan, koji je tiskan u 45 milijuna kopija do 2014. Navodi da su mu uzori Tsutomu Nihei, Ryōji Minagawa, Kentaro Miura, Hideki Arai i Tōru Mitsumine a da je najveći utjecaj na njega imala SF manga Project ARMS.
Celzijus
Anders Celzijus je prvobitno predložio da tačka mržnjenja bude 0 stepeni, a da tačka ključanja bude 100 stepeni.
Celzijusova skala se koristi širom sveta za svakodnevne svrhe. U elektronskim medijima, do kasnih 1980-ih ili ranih 1990-ih, još uvek se često za celzijus govorilo centigrad, pogotovo u vremenskim prognozama na evropskim mrežama kao što su BBC, ITV, i RTÉ. U Sjedinjenim Državama i Jamajci, farenhajt je uobičajena mera.
Konverzija temperatura
Tri zajedničke temperaturne vage su Celzijus, Fahrenheit i Kelvin. Svaka skala ima svoje upotrebe, pa nije retkost doći u situaciju kada se treba pretvarati iz jedne u drugu. Formule konverzije su jednostavne:
Leo Reisman
Leo (F.) Reisman (Boston, 11. oktobar 1897. - New York, 18. decembar 1961.) bio je američki violinist i vođa orkestra koji je bio posebno aktivan 1920-ih i 1930-ih. Kao mladić je studirao violinu, a 1919. osnovao svoj prvi bend. Sljedeće dvije decenije se nametnuo kao jedno od najuticajnijih imena tadašnje američke zabavne muzike; njegov orkestar je izdao preko 80 hit ploča. Među njima se ističu Porterova Night and Day (1932), The Continental (1934) i Astaireova verzija Berlinove pjesme Cheek to Cheek (1935).
Fish Springs, Nevada
Fiš Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Neven (TV serija)
Neven je igrana TV-serija za djecu koja je 1973. godine snimljena u produkciji Radiotelevizije Beograd i emitirana na programu JRT-a. Serija se sastojala od 7 epizoda od po 30 minuta, a njihov sadržaj je bio po motivima djela znamenitog srpskog pisca za djecu Jovana Jovanovića Zmaja čiji je lik tumačio Mića Tomić. Serija je bila snimljena u crno-bijeloj tehnici, a režirao ju je Timothy John Byford.
Fish Springs, Nevada
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 648.
Barrio las Palmas, Tamazunchale
Barrio las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Cario, Uruapan
Cario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prato, Cosenza
Prato je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Crostwitz/Chrósćicy
Krostvic ili Krusćice je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.111 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625080.
Kadifica
Kadifica (Tagetes) je rod biljaka iz porodice glavočika (Asteraceae) i jedna je od najpopularnijih ljetnih cvjetnica. Rodu pripada oko 60 vrsta, grmolikog oblika, izrazito jakog mirisa, a potječu iz vrućih i suhih staništa Novog Meksika i SAD-a (jedna vrsta potječe iz Afrike).
Vrste
Uzgajaju se uglavnom jednogodišnji hibridi. Kadifica ima oko 60 vrsta od kojih su neke:
Palau, Coahuila
Palau je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Barnes City, Iowa
Barns Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 176 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 176 stanovnika, što je 25 (12,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.