cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stille dage i Clichy
Stille dage i Clichy je danski crno-bijeli igrani film snimljen 1970. godine u režiji Jensa Jørgena Thorsena. Predstavlja prvu adaptaciju istoimenog poluautobiogarfskog romana Henryja Millera. Radnja se događa u suvremenom Parizu, a protagonisti, koje tumači Paul Valjean i Wayne Rodda, su dva boema koji sve slobodno vrijeme koriste za zavođenje žena i seksualne pustolovine. Stille dage je napravljen u jeku seksualne revolucije, te se isticao izuzetno eksplicitnim erotskim scenama, a što je uključivalo i nekoliko kratkih hard kadrova penetracije. Sniman je na autentičnim pariškim lokacijama, paralelno sa američkim filmom Tropic of Cancer, također temeljenom na opusu Henryja Millera.
Godine 1990. je pod istom predlošku snimljen istoimeni film u režiji Claudea Chabrola.
Der rote Kreis
Der rote Kreis je zapadnonjemačko-danski crno-bijeli kriminalisti;ki film snimljen u režiji Jürgena Rolanda kome je to bio cjelovečernji debi. Predstavlja adaptaciju romana The Crimson Circle koji je prije toga 1929. godine bio ekraniziran u Njemačkoj u istoimenoj nijemoj i danas izgubljenoj verziji. Radnja je smještena u London i prikazuje kako detektivi Scotland Yarda nastoje razotkriti bandu beskrupuloznih ucjenjivača poznatu kao "Crveni krug". Slično kao i u slučaju Der Frosch mit der Maske, prethodnog filma temeljenog na Wallaceovog prozi koga su bili napravili isti producenti, snimanje je obavljeno u Kopenhagenu uz nešto kadrova snimljenih u Londonu kasnije korištenih za stražnju projekciju. Režiser Roland je, pak, angažiran temeljem njegovih iskustava na žanrovski sličnoj TV-seriji Stahlnetz. Uspjeh Der Frosch i Der rote Kreis je omogućio producentima da od Wallaceove kćeri Penelope ishode prava na ekranizaciju drugih romana i tako stvore izuzetno popularnu i uspješnu seriju kriminalističkih filmova koja će se snimati sve do 1972. godine.
Al-Hajsam ibn Adi
Abu Abdul-Rahman al-Hajsam ibn Adi al-Taji (Kufa, oko 738. – Fam al-Silh, 822), srednjovjekovni muslimanski pisac, historičar, biograf i genealog, jedan od prvih predstavnika ranoislamske historiografije. Karijeru je započeo u Kufi i nastavio u Bagdadu gdje se družio s abasidskim kalifima i tako postao dobro upućen u dvorske poslove. Tokom života napisao je oko pedeset djela od kojih niti jedno nije u cjelosti sačuvano, međutim, znatan dio opusa preživio je prenošenjem u radovima kasnijih historičara. Fragmenti njegovih tekstova važan su primarni izvor za abasidsku državnu upravu ranog 9. vijeka i posebno kronologiju hadiskih studija.
Biografija
Biografske informacije o al-Hajsamu u primarnim izvorima su oskudne, no određeni detalji njegovog života mogu se rekonstruirati na temelju djela kao što su Kitab al-tabakat al-kubra od ibn Sada, Kitab al-davla al-abasija od ibn al-Nataha, Kitab al-buhala od al-Džahiza, Kitab al-ma'arif od ibn Kutajbe, Ansab al-ašraf od al-Balazurija, Ahbar al-kudat od Vakija, Murudž al-zahab va ma'adin al-džavahir od al-Masudija, Kitab al-agani od Abu al-Faradža al-Isfahanija, Kitab al-fihrist od ibn al-Nadima, Tarih Bagdad od al-Hatiba al-Bagdadija, Iršad al-arib ila marifat al-adib od Jakuta al-Hamavija, Inba al-ruvat ala anba al-nuhat od al-Kiftija, Vafajat al-ajan va anba al-zaman od ibn Halikana, Mizan al-itidal od al-Zahabija i Lisan al-mizan od ibn Hadžara al-Askalanija.
Precizan datum al-Hajsamovog rođenja nije poznat. Prema Jakutovom Iršadu rođen je prije 130. AH (747/748. AD), što se vjerojatno temelji na pisanjima historičara ibn Sada i ibn Kutajbe koji navode da je al-Hajsam prisustvovao sprovodu Abdul-Malika ibn Omara, kufanskog kadije umrlog navedene godine. Prema anonimnoj tvrdnji sumnjive vjerodostojnosti koju prvi citira al-Hatib, al-Hajsam je umro u dobi od 93 lunarne godine, odnosno implicitno rođen 114. AH (732. AD). Suvremeni historičar S. Leder navodi da je rođen najmanje 25 godine prije Avanine smrti tj. do 740. (122. AH), drugim riječima 730-ih godina. C. Pellat piše da je rođen približno 738. (120. AH). Rodno mjesto al-Hajsama bio je irački grad Kufa, a porodica mu je potjecala iz sirijskog grada Manbidža. Sam al-Hajsam tvrdio je da potječe od plemena Banu Taj, ali podatak nije pouzdan i bio je predmetom opovrgavanja još za vrijeme njegovog života, naročito od pjesnika Abu Nuvasa.
Prvi dio života al-Hajsam je proveo u rodnoj Kufi i prema svemu sudeći znanje je stekao kod Abdulaha ibn Ajaša al-Mantufa (u. 775), kufanskog kolekcionara i poznavalaca historijskih materijala, odnosno kod Avane ibn al-Hakama al-Kalbija (u. 764), kufanskog historičara specijaliziranog za omejadsku historiju. Iz Kufe se kasnije preselio u Bagdad, najizglednije tokom vladavine kalifa al-Mansura (vl. 754–775), gdje je radio na abasidskom dvoru i izgradio reputaciju eksperta za hadise. Historičari spominju al-Hajsamove uske veze s abasidskim vladarskim dvorom, započete još za vrijeme al-Mansurove vlasti i prema pisanju al-Kiftija kontinuirano nastavljene do vladavine Haruna al-Rašida (vl. 786–809). Al-Masudi navodi ga kao učesnika dvorskih sastanaka u doba al-Mahdija (vl. 775–785), dok ga ibn Halikan bilježi i kao prijatelja (nadima) kalifa al-Hadija (vl. 785–786). Neovisno o konkretnim vezama s vladarima, nedvojbeno je da se kretao među visokim krugovima društva i tako bio upoznat sa zbivanjima na abasidskom dvoru.
Uz al-Hajsamov život vezuju se dvije kontroverze. Zbog tvrdnji da vuče porijeklo od uglednog plemena Banu Taj, upleo se u svađe s pjesnicima, posebno Abu Nuvasom koji mu je posvetio satiričke stihove i optužio ga da falsificira svoje genealoško stablo. Također, zbog vlastitih satiričkih opaski na račun Abasa ibn Abdul-Mutaliba, ashaba i pretka abasidske dinastije, Harun al-Rašid dao ga je uhapsiti i zatvoriti. Iz zatvora je pušten za vrijeme vladavine kalifa al-Amina (vl. 809–813). Na temelju al-Hajsamove kunje (Abu Abdul-Rahman) poznato je da je imao sina Abdul-Rahmana. Abul-Ahvas Muhamed ibn al-Hajsam (u. 892), kadija iz Ukbare kojeg često citira Vaki, nije sin al-Hajsama ibn Adija, kao ni izvjesni Muhamed ibn al-Hajsam ibn Adi kojeg spominju al-Tajalisi i ibn al-Natah. Dodatnu konfuziju oko biografske rekonstrukcije ponekad stvara i to što ibn Kutajba u svom Ma'arifu obrađuje drugog al-Hajsama. Al-Džahiz ga je grupirao među haridžite, međutim, po vjeroispovijesti je zapravo pripadao sunitskom islamu. Posljednje godine života al-Hajsam je proveo na imanju al-Hasana ibn Sahla, abasidskog guvernera koji se povukao iz politike i okupio oko sebe krug književnika. Umro je u ibn Sahlovoj rezidenciji u Fam al-Silhu, mjestu smještenom na ušću istoimenog kanala u Tigris, sjeverno od grada Vasita. Godina smrti varira ovisno o izvorima i različito se navodi 206, 207. ili 209. AH (821, 822. ili 824. AD), a prema S. Lederu najpouzdanija je ona srednja.
Djela
Al-Hajsam kao historičar spada među prve predstavnike formativnog perioda ranoislamske historiografije. Prije njega djelovali su još Urvah ibn Zubajr (u. 712), al-Zuhri (u. 742), ibn Ishak (u. 761), Abu Mihnaf (u. 774) i Saif ibn Omar (u. 796), najviše u Medini i Iraku, dok su njegovi suvremenici bili Hišam ibn al-Kalbi (u. 821), al-Vakidi (u. 823), ibn Hišam (u. 835), al-Madaini (u. oko 840), ibn Sad (u. 845) i ibn Hajat (u. 854). U ovo doba pojavljuju se dvije dominantne vrste kronika – prvo kalifske u kojima se događaji slažu prema vladavinama kalifa, a zatim i analističke koje nastaju po uzoru na prethodne. Ibn Ishak u ovom kontekstu predstavlja najranijeg autora kalifske kronike, dok je al-Hajsam prvi analist. Od žanra kalifskih kronika, razvijenog u vrijeme kada je moć kalifa bila na vrhuncu, proizišle su i detaljnije kronike koje listaju ne samo vladare, nego i guvernere, sudije i druge dužnosnike. Sudeći prema zabilježenim naslovima njegovih djela, al-Hajsam pisao je i kronike takve vrste, tematski smještene u lokalne okvire Kufe, Basre i Horasana. Veze s vladarskim dvorom i kreativan način kompiliranja učinili su ga jednim od najboljih izvora za abasidsku državnu upravu ranog 9. vijeka. Al-Hajsam je također značajno doprinio kronologiji hadiskih studija, tada nove discipline čiji je utemeljitelj al-Vakidi.
Historičari ibn al-Nadim i Jakut al-Hamavi pripisuju al-Hajsamu sveukupno pedesetak naslova, međutim, niti jedno njegovo djelo nije sačuvano u cjelosti. Usprkos tome, velik dio njegovog opusa danas je poznat zahvaljujući prenošenju u djelima kasnijih historičara. Takvi primjeri uključuju:
Al-Hajsamovim djelima na Zapadu se ponajviše bavio S. Leder, njemački arabist i islamolog koji je 1991. objavio "Korpus al-Hajsam ibn Adija (u. 207/822): porijeklo, tradicija i oblikovanje ranih tekstova ahbarske literature", dosad najopsežniju analizu al-Hajsamovog izvornog opusa, temeljenu na habilitaciji s Univerziteta u Frankfurtu iz 1988. godine. Prema Lederu, djela kasnijih autora sadrže oko 1000 individualnih ahbara preuzetih od al-Hajsama. Ahbar (dosl. vijest ili izvještaj) kao sistem prenošenja formira velike dijelove arapske literature, mnogo više od autorstva, budući da autor umjesto izlaganja stavova vlastitim riječima radije citira materijale ranijih autoriteta. Reprodukcija ovog tipa nije prisutna samo u historijskim djelima i hadisima, nego i u većini drugih područja.
U slučaju al-Hajsama, kao i kod brojnih drugih ahbarista, originalnost sadržaja je upitna jer su dokazi za to veoma oskudni i postoji samo nekoliko tekstova ili fragmenata koji mu se mogu direktno pripisati izvan razborite sumnje. Sam al-Hajsam ponekad ima funkciju prenosioca i poziva se na starije autoritete kao što su Kufljanin al-Šabi (u. 721) i Abdulah ibn al-Dahak, doušnik historičara al-Galabija. Čvrsti lanci prenosilaca (isnad) ne jamče autentičnost svih tekstova koji su kasnije pripisani al-Hajsamu s obzirom na to da su prenosioci često uređivali, preformulirali i na druge načine modificirali njegov materijal iz različitih razloga. Ipak, sveobuhvatna analiza S. Ledera pokazala je da su kasnija pripisivanja potpuno novih materijala samo iznimke, zbog čega se al-Hajsamov opus ne bi trebao smatrati plodom kasnije produkcije. Od generacije al-Hajsamovih učenika nadalje, može se pratiti prenošenje tematski definiranih skupova tekstova. Uzimajući u obzir velik broj al-Hajsamovih djela, njihovo tematsko preklapanje i disperziju prikupljene građe, Leder navodi da bi svaki pokušaj grupiranja ahbara prema zabilježenim naslovima bio proizvoljan i labilan.
Al-Hajsamov opus pokriva širok dijapazon tema i nedvojbeno je bio autoritet za razne discipline. Iako je najpoznatiji po svojim historijskim djelima, ibn al-Nadim u Fihristu bilježi da je pisao i ljubavne priče. Usto, prvi je poznati muslimanski pisac o osobama s invaliditetom. Uz ovu seriju o ljudima s manama (masalib), sastavio je i oprečnu seriju djela o ljudima s vrlinama (manakib). Njegova historijska djela okvirno se dijele na drevnu i islamsku historiju, te biografije i genealogije. Autor je jednog od prvih poznatih naslova o haridžitima, a predstavlja i značajan izvor za historiju šijitizma. Primjerice, al-Hajsamovi izvještaji uključuju historiografski kontroverzne detalje vezane za smrt Hasana ibn Alija, kao i najčešće citiranu verziju o testamentu kajsanitskog vođe Abu Hašima.
Reputacija
Reputacija al-Hajsama kao učenjaka bila je kontroverzna još za vrijeme njegovog života. Njegov najoštriji kritičar bio je al-Džahiz koji ga je optužio da izmišlja hadise i izvore, ima površan pristup i iskorištava priče o osobama s invaliditetom isključivo u svrhu zabave. Takve optužbe naišle su na plodno tlo kod brojnih suvremenika i al-Hajsam je u poznim godinama postao omražen do mjere da su mu negirali porijeklo i etiketirali ga haridžitom. Loš glas imao je odjeka i kod kasnijih historičara i muhadisa. Ipak, negativan stav vremenom je revidiran i historičari su počeli tvrditi da su optužbe protiv al-Hajsama bile neutemeljene i plod nečijih ličnih interesa. Također, postoji izgledna mogućnost da je njegovo utamničenje bilo rezultat klevete.
Negativna reputacija prouzročila je sistematsku cenzuru al-Hajsamovih izvještaja, ili pak samo njegovog imena. Al-Džahiz ga tako žestoko kritizira u Buhali, ali ga često citira u Hajavanu i Bajanu. Al-Zahabi u Mizanu al-itidalu i ibn Hadžar al-Askalani u Lisanu al-mizanu gotovo u potpunosti ignoriraju al-Hajsama, međutim, uzimaju u obzir kronologije iz njegovog Tabakata i Tariha. Al-Jakubi u svom djelu evidentno koristi al-Hajsamove naracije, ali bez navođenja imena. Al-Hajsamovo ime ponekad izostavlja i al-Tabari, no više zbog cirkumlokucije nego ignoriranja. S druge strane, al-Masudi u Murudžu al-zahabu opisuje al-Hajsama kao dobro informiranog o arapskoj historiji i često ga citira, kao i al-Balazuri koji je oponašao njegov Tarih al-ašraf.
Stavovi o al-Hajsamu variraju i kod suvremenih historičara. J. Fueck opisuje ga piscem zabavnih djela koji je preferirao historijske teme, uvažava opaske o lažiranju porijekla i tvrdi da je znanje o skandaloznim sjevernoarapskim kronikama koristio za pisanje iz osvete arapskoj aristokraciji koga ga je ismijavala. Na temelju naracije o padu Halida al-Kasrija, S. Leder navodi da al-Hajsam pretvara ahbar u medij književnog izražaja i da u strogom smislu književne kritike više predstavlja pisca nego historičara. W. Madelung smatra ga generalno pouzdanim izvorom, a C. F. Robinson hvali njegov kreativan pristup prenošenju i opisuje ga autoritativnim u odnosu na autore prethodnog vijeka.
Berkel
Berkel je rijeka u Njemačkoj i Nizozemskoj duga 115 km pritoka IJssela.
Hidrologija i historija
Berkel izvire kod Billerbecka u Njemačkoj saveznoj državi Sjeverna Rajna-Vestfalija, oko 22 km zapadno od Münstera. Odatle teče prema zapadu nekih 70 km, preko gradova; Coesfeld, Gescher, Stadtlohna i Vreden do Nizozemske, gdje nekoliko stotina metara formira nizozemsko - njemačku granicu.
Kroz Nizozemsku protiče preko gradova Eibergen, Borculo, Lochem do Zutphena gdje ima ušće u rukavac Rajne IJssel.
Tokom 20. vijeka korito rijeke je ispravljano, obzidavano, a po gradovima i natkrivano, tako da je 1970 bio jedna od zagađenijih rijeka, danas je situacija znatno bolja.
Porječje rijeke prostire se po površini od 792 km² po Njemačkoj saveznoj državi Sjeverna Rajna-Vestfalija i nizozemskoj provinciji Gelderland.
Loma del Pital, San Rafael
Loma del Pital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Schwaz (okrug)
Schwaz je jedan od 80 austrijskih okruga (bezirka) od 80,877 stanovnika.
Geografske karakteristike
Schwaz leži u Tirolu, sa zapada graniči sa Okrugom Innsbruck Land, sa istoka sa okruzima Kufstein, Kitzbühel i Pinzgau (Salzburg), sa sjevera graniči sa njemačkom Bavarskom i sa juga sa talijanskim Bolzanom.
Administrativna podjela okruga
Schwaz je administrativno podjeljen na 39 općina od kojih samo Schwaz koji je i Administrativni centar okruga ima status grada, a njih 4 trgovišta (oni su označeni masnim slovima).
Mendota Heights, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.071, što je 363 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cerro de Guadalupe, Pachuca de Soto
Cerro de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2401 m.
San Isidro Alta Huerta, Hidalgo
San Isidro Alta Huerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1758 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
Wolne miasto (film)
Wolne miasto je poljski crno-bijeli ratni film snimljen 1958. godine u režiji Stanisława Różewicza. Radnja prikazuje događaje na prvi dan Drugog svjetskog rata, kada je osoblje Poljske pošte u tadašnjem Slobodnom Gradu Danzigu, usprkos beznadne situacije i opkoljeno nadmoćnim njemačkim snagama napadačima pružilo herojski otpor.
Cascina Pasquali, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Ahl al Waşaţ, Sa'dah
Ahl al Waşaţ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Granadilla, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Cañada Verde, General Zaragoza
Cañada Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Agua Caliente, Urique
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Florinta, Scheia
Florinta je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Scheia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
Las Calandrias, Villa Comaltitlán
Las Calandrias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Santa Rosa, Salto de Agua
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
East Spencer, North Carolina
Ist Spenser je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
San Jerónimo Palmaritos, Libres
San Jerónimo Palmaritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
East Spencer, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.534, što je 221 (-12,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rincón de Cedeños, Hidalgo
Rincón de Cedeños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2116 m.
Capăta, Gura Văii
Capăta je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Gura Văii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Masereto, Parma
Masereto je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 498 m.
Copanatoyac, Copanatoyac
Copanatoyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2924 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1374 m.
Los Barrosos, General Zaragoza
Los Barrosos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1883 m.
La Loma de Lugo, Sinaloa
La Loma de Lugo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Prawdziwy koniec wielkiej wojny
Prawdziwy koniec wielkiej wojny je poljski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. godine u režijiJerzyja Kawalerowicza. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Lucyna Winnicka, je mlada žena koja održava ljubavnu vezu sa profesorom (čiji lik tumači Andrzej Szalawski) uvjerena kako joj je muž poginuo u Drugom svjetskom ratu. Radnja prikazuje kako joj je muž (koga tumači Roland Glowacki) preživio rat u njemačkim koncentracionim logorima te kako mu se ona vrati, ali život sa njim postaje sve teži jer se ispostavi da zbog svojih iskustava duboko traumatiziran. Prawdziwy koniec wielkiej wojny je jedno od niza tadašnjih ostvarenja poljske kinematografije koje su nedavni rat nastojala prikazati izvan standarda tadašnje službene propagande, odnosno kroz psihološke traume pojedinaca.
Emiliano Zapata, Villa Comaltitlán
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Qaw‘ah, Sa'dah
Qaw‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1384 m.
Cascina Resentera, Milano
Cascina Resentera je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Maguey Enterrado, Mezquital
Maguey Enterrado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2308 m.
Tlapanalco, Copalillo
Tlapanalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copalillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Dr. M
Dr. M je zapadnonjemačko-francusko-italijanski kriminalistički film snimljen u režiji Claudea Chabrola i premijerno prikazan 1990. godine. Predstavlja neslužbeni remake klasičnog nijemog filma Dr. Mabuse, der Spieler. Radnja je smještena u Zapadni Berlin u bliskoj budućnosti i prikazuje kako je taj grad pogođen serijom neobjašnjivih samoubistava. Protagonist, čiji lik tumači Jan Niklas je policijski detektiv koji zaključi kako bi ključ misterije mogao biti medijski tajkun (čiji lik tumači Alan Bates).
Dr. M, jedan od rijetkih Chabrolovih izleta u vode science fiction žanra, je nastojao original osuvremeniti motivom snage i mogućnosti zloupotreba modernih masovnih medija, prije svega televizije. Film je, međutim, imao nesreću da bude sniman na samom kraju Hladnog rata, odnosno tokom produkcije je pao Berlinski zid, zbog čega su predviđanja njegovih scenarista o nastavku podjele Njemačke odmah postala promašena. Kritičari su prema njemu ostali hladni, uglavnom navodeći kako se Chabrol nije snašao sa njemačkim glumcima.
El Roble, San Rafael
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Sedalce
Povijest
Do preustroja Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Delnice.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sedalce je imalo 24 stanovnika, kako slijedi:
El Limón del Río, Mezquital
El Limón del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1289 m.
San Isidro, Urique
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Casali di Serravalle, Perugia
Casali di Serravalle je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
San Isidro, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
Shotal, Salto de Agua
Shotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Cuartel Escamilla, Pisaflores
Cuartel Escamilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Câmpulung Moldovenesc, Câmpulung Moldovenesc
Câmpulung Moldovenesc je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Câmpulung Moldovenesc.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 19765 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
La Antigua, Chicontepec
La Antigua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Eagle Lake, Pennsylvania
Igl Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.
Colonia Ecológica Asociación de Lucha Social, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Loma Bonita, Libres
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2394 m.
Eibergen
Eibergen je grad od 9,385 stanovnika na istoku Nizozemske u Provinciji Gelderland.
Geografske karakteristike
Eibergen se nalazi pored granice sa Njemačkom duž lijeve obale Rijeke Berkel, udaljen 74 km istočno od Arnhema.
Historija
Prvi put je dokumentiran kao feud (Curtis Mallande) -1188., to je ostao sve do početka 19. vijeka, kad je ukinut feudalizam.
U grad je izrastao kad je otvorena predionica pamuka - 1834. u kojoj je radilo više od 700 radnika.
Negoiești, Ștefan Cel Mare
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 878 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Cascina Porcella, Novara
Cascina Porcella je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Las Playas, Sinaloa
Las Playas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Cascina Porcella, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Las Playas, Sinaloa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 428 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Madame Bovary (film, 1991)
Madame Bovary je francuski igrani film snimljen 1991. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Gustavea Flauberta. Radnja se događa u Normandiji 1850-ih, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Isabelle Huppert, je supruga lokalnog liječnika koja, mučena dosadom, spas pokušava pronaći u vanbračnim vezama koje će ne kraju dovesti do tragedije.
Motocești, Gura Văii
Motocești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Gura Văii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
El Pedregoso, Urique
El Pedregoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Charles City, Iowa
Čarls Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.652 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 7.652 stanovnika, što je 160 (2,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Madame Bovary (film, 1937)
'Madame Bovary' je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1937. godine u režiji Gerharda Lamprechta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana francuskog književnika Gustavea Flauberta. Protagonistica, čiji lik tumači Pola Negri, je lijepa žena koja monotoniju bračnog života pokušava razbiti preljubničkom vezom koja će na kraju dovesti do tragedije.
Al Qullah, Sa'dah
Al Qullah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2567 m.
El Terrero, Copalillo
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copalillo.
Massari, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
El Terrero, Copalillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
El Diamante, Salto de Agua
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Timimilco, Libres
Timimilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2990 m.
Mazocari, Sinaloa
Mazocari je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Limontitla, Chicontepec
Limontitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
La Pedregosa, General Zaragoza
La Pedregosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1918 m.
Kufstein (okrug)
Kufstein je jedan od 80 austrijskih okruga (bezirka) od 62,576 stanovnika.
Administrativna podjela okruga
Kufstein je administrativno podjeljen na 30 općina od kojih 3 ima status grada, a 2 trgovišta.
Administrativni centar okruga je grad Kufstein.
Quince de Junio, Villa Comaltitlán
Quince de Junio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Alberto Korda
Alberto Díaz Gutiérrez, poznatiji kao Alberto Korda ili samo Korda (Havana, 14. rujna 1928. – Pariz, 25. svibnja 2001.) je bio kubanski fotograf, najpoznatiji po svojim fotografijama revolucionarne historije Kube, među kojima se posebno ističe kultni portrer Che Guevare naslovljen Guerrillero Heroico.
Rođen je u Havani 1928. godine, a prvo iskustvo s fotografijom stekao je kada je uzeo očev Kodak 35mm i njime fotografirao svoju djevojku. Njegov je otac bio zaposlen na željeznici, a sam Korda je bio prisiljen raditi različite poslove prije nego je postao fotografski asistent. Karijeru je započeo radeći kao fotograf na banketima, vjenčanjima i zabavama, a imao je običaj odraditi snimanje, odjuriti do studija i razviti slike, a onda odmah trčati natrag i prodavati slike kao suvenire. Međutim, kvaliteta njegovih ranih radova je bila jako loša - fotografije su, nakon samo par mjeseci, postajale mutne, a papir bi požutio.
Većinu fotografija izrađivao je Pierce, a novac od poslova je Kordi omogućio da razvije svoj vlastiti fotografski stil, karakterističan po promatranju slike iz drugačijeg kuta, različitog od onog kojeg su koristili ostali fotografi. Studios Korda je ubrzo postao poznat upravo po tom karakterističnom fotografskom stilu. Njegov najznačajniji rani interes bila je moda te je Korda ubrzo postao glavni kubanski modni fotograf. U svom je radu odbijao umjetnu svjetlost, nazivajući ju "travestijom stvarnosti", te je koristio samo prirodno svjetlo u studiju. Ubrzo je postao majstor monokromne fotografije, tražeći savršenu kompoziciju u svom djelu. Korda je posjedovao jedinstvenu umjetničku ambiciju koju je iskoristio kako bi se izdigao iznad nemaštovite kulturne perspektive tradicionalne kubanske fotografije, a ta je jedinstvena kreativnost dovela do toga da Korda Studios nije više bio samo profitabilni biznis, već umjetnički atelje.
Pedesete godine su bile izrazito turbulentne za Kubu, a Korda je taj period obilježio cijelom serijom revolucionarnih fotografija. Imao je vrlo blizak odnos s Fidelom Castrom, s kojim je bio blizak prijatelj, a njihov odnos nikad nije bio onaj šefa i radnika, što je omogućilo Kordi da opušteno obavlja svoj posao. Na taj je način svaka njegova fotografija bila simbol revolucije, a ne tek dokumentirani prikaz njezina tijeka. Može se reći kako je Kubanska revolucija bila prekretnica u Kordinoj karijeri.
Dana 5. ožujka 1960. godine, radeći kao fotograf za novine Revolución, Korda je napravio seriju fotografija na kojima se našao i ikonski portret Che Guevare, znan kao Guerrillero Heroico. Fotografija je ubrzo postala globalni simbol revolucije i pobune. Korda nikada nije dobio tantijeme od djela jer Castro nije priznavao Bernsku konvenciju o zaštiti književnih i umjetničkih djela, mada je 2000. godine dobio $50,000 u izvansudskoj nagodbi sa Smirnoffom, koje je donirao kubanskom zdravstvu, a sve zbog tužbe za neovlašteno korištenje fotografije (Korda je smatrao da korištenje Cheove fotografije za promoviranje alkohola, smatrajući da to uništava njegovu reputaciju i ostavštinu). Nakon revolucije, Korda je 10 godina bio Castrov osobni fotograf, prateći ga na brojnim putovanjima i susretima sa stranim državnicima. U tom su periodu nastale fotografije poput one gdje Castro promatra tigra u njujorškom zoou, gdje igra golf i peca sa Che Guevarom, gdje skija i lovi u Rusiji te gdje se druži s Ernestom Hemingwayjem. Fotografirao je i druge društvene događaje, a jedna od najznačajnijih fotografija iz te serije znana je kao Don Quixote od ulične lampe, koja prikazuje Kubanca sa slamnatim šeširom, naslonjenog na stup ulične lampe u suprotnosti s masom ljudi tokom parade.
Od 1968. do 1978. se intenzivno bavio podvodnom fotografijom, međutim tada je jedna izložba u Japanu potakla međunarodni interes za njegovo djelo. Godine 1999. se kratko pojavio na početku Wendersova dokumentarca Buena Vista Social Club, međutim nije kreditiran. Preminuo je 2001. godine od srčanog udara dok je u Parizu predstavljao vlastitu izložbu. Pokopan je na groblju Cristóbala Colóna u Havani.
Zutphen
Zutphen je općina od 48,330 stanovnika i grad od 43,075 stan. u sredini Nizozemske u Provinciji Gelderland.
Geografske karakteristike
Zutphen se prostire na ušću Rijeke Berkel u IJssel, udaljen 30 km sjeveroistočno od Arnhema. Od Zutphena odnosno IJssela počinje Twentekanaal.
Historija
thumb|left|240px| [[Tlocrt utvrđenog Zutphena iz 17. vijeka]]
Ime je dobio od sintagme - Zuid (jug)-venne (močvarno tresetište), a to je u to vrijeme i bio kraj gdje je nikao. Negdje početkom 9. vijek Zutphen je postao rezidencija grofova od Hamalanda. Krajem 9. vijeka postao je meta vikinških napada i pljački, oni su ga nakraju i razorili. Ubrzo nakon tog podignut je okrugli zemljani bedem]] zajedno sa 20 metarskim jarkom, početkom [[11. vijek]]a bio je domena Biskupije Utrecht.
Cień
Cień je poljski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. godine u režiji Jerzyja Kawalerowicza. Po žanru je mješavina kriminalističkog, špijunskog i ratnog filma. Radnja započinje u suvremnoj Poljskoj i prikazuje kako nepoznatog muškarca ubiju izbacivanjem iz vlaka, te kako policijska istraga otkriva njegovu umiješanost u događaje za vrijeme i neposredno poslije Drugog svjetskog rata. Iako se film, napravljen u jeku Hladnog rata, držao okvira koje je prikaz ratnih i poratnih zbivanja bio dao tadašnji komunistički režim, kritičari su ga pohvalili zbog neobične narativne strukture i korištenja flashbackova nalik na Rashomon, te zbog atmosfere nalik na američke film noire.
Zutphen
Historija
Zutphen je kao jedan od važnijih gradova te grofovije dobio gradska prava negdje oko 1190. ili 1226. Kao član Hanzeatskog saveza, imao je važnu ulogu u trgovini duž Rajne. Ekonomski prosperitet trajao je 15. vijeka, kad se dobar dio trgovine preselio u holandske gradove.
Los Mariscos, San Rafael
Los Mariscos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Zutphen
Historija
16. vijek donio je Nizozemsku revoluciju zvanu Osamdesetogodišnji rat sa Španjolskim Imperijem. To je bio period opsada, privremenih okupacija i oslobađanja, kad se između 1582. -1591. većina stanovnika odselila ili je ubijena. Nakon tog je za Nizozemske Republike životario kao garnizonsko mjesto.
Period između 1672.-1673. proveo je pod vlašću Kraljevine Francuske. Početkom 18. vijeka bedemi su prošireni pa se slijedećih 100 godina širio unutar bedema, pa je od nekih 7,500 stanovnika 1795. narastao na više od 15 000 1860. na samo 16 hektara. Vojska Prve Francuske Republike zauzela je Nizozemsku Republiku 1795., nakon čega je Zutphen ostao pod francuskom kontrolom sve do 1813.
Drugi svjetski rat proveo je pod okupacijom Trećeg Reicha, poprilično je oštećen u oktobru 1944. u Savezničkom bombardiranju.
Los Mariscos, San Rafael
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Zutphen
Znamenitosti
Od srednjovjekovne fortifikacije preostala su dvoja vrata Berkel (1312.) i Nieuwe i toranj Drogenaps (1444-46.).
Od ostalih znamenitosti ima crkvu Grote Kerk (13. -15. vijek), poznatu po manuskriptima, vinski toranj (Wijnhuistoren) iz 1627., gradsku vijećnicu iz 1729. i zatvorenu tržnicu iz 15. vijeka.
Privreda
Današnji Zutphen je važno raskršće željezničkih pruga, vodenih puteva i trgovište za drvo.
Pobratimski gradovi
Zutphen ima ugovore o pobratimstvu sa slijedećim gradovima ;
Fălticeni, Fălticeni
Fălticeni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fălticeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 29576 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
San Lucas Huarirapeo, Hidalgo
San Lucas Huarirapeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1346 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2138 m.
Porfirio Armando Betancourt
Porfirio Armando Betancourt Cortez (La Lima, 10. listopada 1957.) je umirovljeni honduraški nogometaš i reprezentativac koji se smatra jednim od najboljih honduraških nogometaša u historiji. Profesionalnu karijeru je započeo u rodnom Hondurasu, odakle je 1982. godine prešao u francuski Strasbourg; ranije je igrao sveučilišni nogomet u Sjedinjenim Državama. Uz aktivnu profesionalnu nogometnu karijeru, Betancourt je dvije sezone igrao i dvoranski nogomet za američke klubove St. Louis Steamers i Kansas City Comets. Jednu sezonu igrao je i za španjolski CD Logroñés. Umirovio se 1988. godine.
Za reprezentaciju je debitirao 1982. godine te je sudjelovao u debitantskom nastupu svoje reprezentacije na Svjetskom prvenstvu 1982. godine u Španjolskoj; ranije je sudjelovao i u kvalifikacijama za Olimpijske igre 1980., međutim Honduras na kraju nije sudjelovao zbog bojkota igara. Posljednji nastup za reprezentaciju odigrao je 1985. godine.
Branko Bevanda
Branko Bevanda (Mostar, 21. kolovoza 1937. - Rijeka 6. lipnja 2008.), hrvatski motociklistički as i vrhunski ugostitelj.
Životopis
Branko Bevanda od ranog djetinjstva u Mostaru zavolio je ugostiteljstvo radeći uz oca u njegovoj gostionici. Motori su bili njegova prva ljubav, a brzina strast. Sredinom pedesetih godina stiže u Rijeku na služenje vojnog roka i tu ostaje sve do svoje smrti. Nakon vojske, Bevanda počinje raditi kao taksist i posvećuje se moto utrkama. U sportskim godinama osam je puta bio prvakom Jugoslavije, a Hrvatske i Slovenije 14 puta. Od profesionalne karijere oprašta se 1978. godine kada je službeno otvorio Automotodrom Grobnik.
Nakon nekoliko godina rada u Njemačkoj, Bevanda se vraća u Rijeku i s prvom suprugom Zdenkom 1971. godine otvara svoj prvi restoran na Biviju, na pola puta između Rijeke i Opatije. Nakon dvije godine, rad nastavlja u Voloskom kraj Opatije, a 2003. seli na opatijski Lido. Rekonstrukcija izazvala je protest riječke Uprave za zaštitu kulturne baštine zbog nepoštivanja konzervatorskih uvjeta prilikom podizanja kata gdje su smještena tri apartmana. U 35 godina rada, restoran “Bevanda” dobio je mnogobrojna strukovna priznanja u zemlji i inozemstvu. Možda je i najznačajnije priznanje "Zlatne ruke" koje mu je Hrvatska obrtnička komora dodijelila za životno dijelo 2005. godine .. .
Sredinom 90-ih bio je direktor HNK Rijeka.
Krajem ožujka 2007. godine, zajedno sa svojom drugom suprugom Valneom, s kojom je bio suvlasnik tvrtke Bevanda d.o.o., prodao je svoj posao riječkoj tvrtki Vila Perivoj d.o.o., u vlasništvu Zorana Maržića.
Umro je nakon duge i teške bolesti u Riječkom KBC-u u lipnju 2008.
Green City, Missouri
Grin Siti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 657, što je 31 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Plan, Pisaflores
El Plan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Rancho Arcoíris, Mezquital
Rancho Arcoíris je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2751 m.
La Ciénega, Pisaflores
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
El Charco, General Zaragoza
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1933 m.
Kitzbühel (okrug)
Kitzbühel je jedan od 80 austrijskih okruga (bezirka) od 62,576 stanovnika.
Geografske karakteristike
Kitzbühel leži u Tirolu, sa sjevera graniči sa njemačkom Bavarskom, sa zapada graniči sa okruzima Kufstein i Schwaz, i sa istoka i juga sa Okrugom Pinzgau (Salzburg).
Administrativna podjela okruga
Kitzbühel je administrativno podjeljen na 20 općina od kojih 1 ima status grada, a 2 trgovišta.
Administrativni centar okruga je grad Kitzbühel.
Collegium musicum Fluminense
Collegium musicum Fluminense je ansambl za staru glazbu na baroknim glazbalima, osnovan 1987. u Rijeci (Hrvatska).
Od osnutka umjetnički mu je voditelj David Stefanutti, a čine ga akademski muzičarii koji su ujedno članovi kulturno-umjetničkog udruženja Fratellanza pri Zajednici Talijana u Rijeci.
Pored poznatih baroknih majstora "Collegium musicum Fluminense" izvodi i djela manje poznatih autora kao i djela hrvatskih skladatelja. U interpretaciji ansambl teži spajanju povijesnih činjenica (autentični način izvođenja) i suvremenog umjetničkog pristupa. Suradnjom s pjevačima i solistima nastoji se širiti glazbeni repertoar i ilustrirati živost, raznolikost i izražajnog komorne glazbe od ranog baroka do bečkog klasicizma.
U tijeku svoje kontinuirane i bogate koncertne aktivnosti djelujući u gotovo istom sastavu ansambl je ostvario vrijedne uspjehe kako u zemlji tako i u inozemstvu.
Mongolska kultura
thumb|[[Tuvinci|Tuvanski pjevač iz grla u tradicionalnoj mongolskoj nošnji svira domaći instrument morin khuur]]
Mongolska kultura razvijena je pod snažnim utjecajem mongolskog nomadskog načina života. Na mongolsku su bogatu baštinu ostavili tragove tibetanski budizam, kulturni dosezi susjedne Kine, a kroz 20. je vijek preko Rusije i Sovjetskog Saveza Mongolija usvojila mnoge karakteristike europskih kultura.
Narodna nošnja
thumb|left|Umjetnice u narodnoj nošnji thumb|right|Stariji par u narodnoj nošnji Mongolska nošnja malo se promijenila od vremena Mongolskog Carstva jer je izuzetno dobro prilagođena uvjetima života u stepi i svakodnevnim aktivnostima stočarskih nomada. Deel ili kaftan tradicionalna je mongolska odjeća koja se nosi radnim i posebnim danima. To je duga, široka, opasana haljina krojena u jednom komadu s rukavima; ima visoki ovratnik i široko se preklapa sprijeda. Mongolski kaftani uvijek se vežu s desne strane nositelja i tradicionalno imaju pet vezova. Moderne haljine često imaju ukrasno iskrojene preklope, male okrugle rubne izreze oko vrata, a ponekad sadrže i mandarinski ovratnik. Historijski prikazi mongolskog kaftana za vremena Carstva ne sadrže ovratnike, izrezi su otvoreniji, a preklopi su jednostavniji, slični onima koje nose budističke lame.
Danas se ispod nošnje nose široke hlače, dok su se tijekom kasnijeg budističkog razdoblja nosile suknje i podsuknje. Na nekim su mongolskim slikama žene odjevene u široke hlače skupljene na gležnju, nalik šalvaru ili turskim hlačama. Suknje istog kroja i danas se nose u dijelu Mongolije i Kine; imaju obične prednje i stražnje stranice s usko naboranim bočnim stranicama.
Svaka etnička zajednica koja živi u Mongoliji ima vlastiti dizajn koji se razlikuje po kroju, boji i ukrasima. Prije mongolske revolucije svi su društveni slojevi u Mongoliji imali svoj način odijevanja. Stočari su, primjerice, nosili obične kaftane koje su im služile i ljeti i zimi, svećenici su nosili žute kaftane preko kojih je bio prebačen ogrtač, a svjetovni feudalci navukli su šešire i svilene prsluke.
Relikvija i fosili
Dana 20. maja 2012. rijedak kostur Tarbosaurus bataara prodan je nepoznatom kupcu za 1,052,500 američkih dolara na aukciji u New Yorku u SAD-u, unatoč naporima tadašnjeg mongolskog predsjednika Cahijagina Elbegdordža da zaustavi prodaju. Mongolska vlada je zabrinuta oko održavanja kontrole nad fosilima i kulturnim relikvijama svoje države, dok se znanstvenici brinu da će takvi predmeti nestati u privatnim kolekcijama.
Jedan je krijumčar osuđen na sudu u New Yorku u maju 2012. jer je pljačkao kosture tarbosaurusa bataara porijeklom iz Mongolije i prevozio ih u SAD-a radi prodaje.
Kuhinja
thumb|right|Priprema mongolskog jela [[khorkhog koji se sastoji od mesa i povrća kuhanog na vrućem kamenju zagrijanom u štednjaku]] Mongolska se kuhinja temelji na mesu i začinima te regionalno varira. Najčešće meso su jagnjetina i ovčetina, dok se u pustinjskim južnim krajevima koristi i meso deve, a planinskim sjevernim krajevima govedina (uključujući meso domaćeg jaka).
Popularna jela uključuju buuz (vrsta mesne okruglice), khuushuur (mesno pecivo), khorkhog (mesni gulaš, obično poseban obrok za goste) i boortsog (slatki biskvit).
Književnost
page=3|thumb|left|Mongolska [[sutra iz 19. vijeka]] thumb|right|Ilustracija Žangara na sovjetskoj markici, jedan od heroja iz mongolske [[epska poezija|epske poezije]] thumb|left|Pismo [[Argun-kan|Arguna, kana mongolskog Ilkanata, za papu Nikolu IV, 1290.]]
Na mongolsku književnost najveći utjecaj imaju nomadske usmene predaje. Takozvana "tri vrha" mongolske književnosti čine Tajna historija Mongola, Ep o kralju Gesaru te Ep o Žangaru. Najraširenije teme mongolske književnosti uključuju herojstvo, ljubav prema roditeljima, čežnja za domom iz djetinjstva i gostoljubivost. Riječ bataar prisutna u imenu glavnog grada Mongolije kao i u mnoštvu osobnih imena prevodi se kao "heroj"; riječ se rasprostranila diljem srednjovjekovnog Mongolskog Carstva, te se nalazi u jezicima poput bugarskog, ruskog, poljskog, mađarskog, perzijskog i gruzijskog. Konji su također oduvijek igrali važnu ulogu u svakodnevnom životu, kao i u umjetnosti. Mongolska književnost bila je odraz društva svog vremena, njegove razine političkog, ekonomskog i društvenog razvoja kao i vodećih intelektualnih trendova.