cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2413 van de Hulst
Ekscentricitet orbite iznosi 0,111, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 10,637 stepeni, a orbitalni period iznosi 1914,969 dana (5,242 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,80 a geometrijski albedo 0,162.
Asteroid je otkriven 24. septembra 1960. godine.
2414 Vibeke
Asteroid je otkriven 18. oktobra 1931. godine.
Buttenwiesen
Butenvisen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Dilingen an der Donau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.748 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9773122.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dilingen an der Donau Butenvisen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Dilingen an der Donau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 415 metara. Površina opštine iznosi 59,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.748 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Buxheim (Oberbayern)
Bukshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Ajhštet. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.577 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9176118.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhštet Bukshajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhštet. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 495 metara. Površina opštine iznosi 22,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.577 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Hijaluronoglukozaminidaza
Hijaluronoglukozaminidaza (, hijaluronidaza, hijaluronoglukozidaza, hondroitinaza, hondroitinaza I) je enzim sa sistematskim imenom hijaluronat 4-glikanohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe hidrolizuje 1,4-beta-D-glikozidne veze između N-acetil-galaktozamina ili N-acetilgalaktozamin sulfata i glukuronske kiseline u hondroitinu, hondroitin 4- i 6-sulfatima, i dermatanu.
Gornja Ploča
Gornja Ploča je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Lovinac, Ličko-senjska županija.
Zemljopis
Naselje Ploču čine zaseoci Gornja i Donja Ploča, a ranije i Mala Ploča (današnje Tušice). Nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Ličkog polja. U Gornjoj Ploči, podno Pločanskog klanca, izvire rijeka Jadova, najveća pritoka rijeke Like. Gornja Ploča je od Gračaca i Gospića udaljena 27 km, a od Plitvica 60 km.
Špilja Debeljača
Špilja u kamenolomu Debeljača nalazi se u Gornjoj Ploči, 5 km sjeverno od naselja Lovinac na istoimenom uzvišenju koje je sastavni dio Ličkog sredogorja. Kamen se na njegovim južnim padinama eksploatirao od 2002. do 2004. godine za potrebe izgradnje autoceste Zagreb-Split. U tom je razdoblju miniranjem urušen strop dijela špiljskog kanala i otvoren jamski ulaz u špilju dimenzija 20 x 10 m. U svibnju 2004. godine počelo se sa istraživanjem špilje. Do sada je istraženo i topografski snimljeno 908 m špiljskih kanala koji dopiru do dubine od 66,5 m čime se ova špilja ubraja u srednje duge speleološke objekte. Nedaleko od ulaza u glavnu špilju u smjeru sjeveroistok nalazi se mala špilja. Na temelju njenog položaja i speleomorfoloških karakteristika može se zaključiti da su one dio istog špiljskog sustava.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 22 stanovnika te 12 obiteljskih kućanstava.
Francis Ford Coppola
Francis Ford Coppola (Detroit, 7. travnja 1939.), američki redatelj, scenarist i producent
Uspjeh njegova gangsterskog epa, a ujedno i obiteljske kronike, filma Kum iz 1972., koji se našao na vrhu najkomercijalnijih filmova svih vremena i dobio tri Oscara, svrstava Coppolu među vodeće američke redatelje koji početkom sedamdesetih bitno utječu na holivudski film. Za nastavak svog najvećeg uspjeha Kum II dobiva šest Oscara 1974. godine. To mu 1979. godine omogućuje realizaciju njegova najambicioznijeg projekta, spektakla Apokalipsa danas.
Život i karijera (1960. - 1978.)
Francis Ford Coppola rođen je 7. travnja 1939. u Detroitu, Michigan, kao drugo od troje djece Carminea Coppole, u to vrijeme prvog flautista simfonijskog orkestra iz Detroita, i njegove žene Italie. Obitelj se ubrzo preselila u predgrađe New Yorka, Long Island, gdje je Francis proveo ostatak djetinjstva. Kao dječak prebolio je dječju paralizu koja ga je veći dio djetinjstva prikovala uz krevet. Rabeći očevu 8-milimetarsku filmsku kameru, počeo je snimati filmove s deset godina. Pohađao je sveučilište Hofstra gdje je diplomirao filmsku režiju te je preselio u filmsku školu sveučilišta u Los Angelesu (UCLA) gdje je snimio brojne kratke filmove. Dok je pohađao filmski odjel UCLA-a, Francis je upoznao Jima Morrisona, čiju će glazbu poslije upotrijebiti u Apokalipsi danas.
U ranim šezdesetim, Coppola je počeo svoju profesionalnu karijeru snimajući niskobudžetne filmove s Rogerom Cormanom te pisati scenarije. Svoj prvi poznati film snimio je s Cormanom, niskobudžetni Dementia 13. Nakon što je prešao na polje mainstream filmova, s filmom You're a Big Boy Now, Coppoli je povjerena filmska verzija broadwayskog mjuzikla Finianova duga, s Petuliom Clark u njezinom prvom američkom filmu, veteranom Fredom Astaireom u glavnim ulogama. Producentu Jacku Warneru zasmetala je Coppolina "hipi" pojava s čupavom kosom i bradom pa ga je ostavio da se sam snalazi. Odveo je glumce u Napa Valley kako bi snimili većinu vanjskih scena, ali te su scene bile u teškom kontrastu s onim snimljenim u ozvučenim holivudskim studijima, pa je film ispao nepovezan. Suočen sa zastarjelim materijalom u vrijeme kad mjuzikli više nisu bili popularni, Coppolin uradak je bio poluuspješan, ali je zato njegov rad s Clark pridonio njenoj nominaciji za Zlatni globus za najbolju glumicu. Tijekom ovog perioda, Coppola je živio sa svojom obitelji u Mandeville Canyonu u Brentwoodu, Kalifornija, prema autoru knjige Easy Riders, Raging Bulls, Peteru Biskindu.
1971., Coppola je osvojio Oscara za scenarij za film Patton. Međutim, afirmirao se kao ko-scenarist i redatelj kriminalističkih epova Kum (1972.) i Kum II (1974.), koji su dobili Oscare za najbolji film - i postali prvi serijal koji je to postigao.
Između Kuma i Kuma II, Coppola je režirao Prisluškivanje, priču o paranoičnom ekspertu za prisluškivanje i nadzor (kojeg je glumio Gene Hackman) koji se upetljao u moguće ubojstvo. Film je 1974. nominiran za Oscara za najbolji film, pa je Coppola postao jedan od rijetkih redatelja koji je snimio dva filma koji su se natjecali za Oscara u kategoriji za najbolji film. Dok je Kum II osvojio Oscara, Prisluškivanje je dobilo Zlatnu palmu 1974. na festivalu u Cannesu.
Tijekom ovog perioda, napisao je i scenarij za neuspješnu adaptaciju romana F. Scott Fitzgeralda, Veliki Gatsby (s Miom Farrow i Robertom Redfordom u glavnim ulogama) i producirao prvi značajniji film Georgea Lucasa, Američki grafiti. Coppola je i investirao u City Magazine, časopis iz San Francisca, zaposlio nove ljude i nazvao sebe izdavačem. Bilo je to kratkog vijeka, časopis je životario do 1976. kad je Coppola objavio posljednje izdanje.
Coppola je često u svojim filmovima surađivao s članovima svoje obitelji. Dva njegova sina nastupila su kao statisti u Kumu, tijekom ulične tučnjave i na pokopu don Corleonea. Njegova sestra, Talia Shire, glumila je Connie Corleone u sva tri Kuma, a u prvom i trećem nastupila je i njegova kćer Sofia. Njegov otac Carmine surađivao je na stvaranju glazbe za filmove Kum, Kum II i Apokalipsa danas.
Karijera: 1979. do danas
Nakon uspjeha Kuma, Prisluškivanja i Kuma II, Coppola se spremao snimiti film Apokalipsa danas, verziju romana Josepha Conrada, Srce tame, čija je radnja iz kolonijalne Afrike premještena u Vijetnamski rat. Prije nego je počeo snimanje, Coppola je otišao svom mentoru Rogeru Cormanu radi savjeta oko snimanja na Filipinima, budući da je sam Corman tamo snimao. Navodno je Corman rekao Coppoli: "Nemoj ići". Produkcija filma ušla je u holivudske povijesne knjige kao jedna od najgorih jer se ekipa našla u mnogim problemima, uključujući tajfune, slomove živaca, srčani udar Martina Sheena i nepripremljenog Marlona Branda, koji se pojavio predebeo (što je Coppola pokušao skriti snimajući ga u sjenama). Film je toliko odgađan da je dobio ime Apokalipsa Kada. Kad se konačno film pojavio 1979., kritika je hvalila film isto toliko koliko ga je kritizirala. Cijena filma toliko se popela da je umalo bankrotirao Coppolin studio u usponu, American Zoetrope.
Međutim, kao što je slučaj s Građaninom Kaneom, reputacija Apokalipse danas narasla je vremenom te film mnogi smatraju remek-djelom ere Novog Hollywwoda. Roger Ebert smatra kako je to najbolji film o Vijetanmskom ratu te ga je proglasio najboljim filmom svih vremena u izboru časopisa Sight and Sound, 2002.
Mnogima Apokalipsa danas predstavlja Coppolin kreativni vrhunac, djelo koje poslije nije uspio nadmašiti. U dokumentarcu iz 1991., Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse, kojeg je režirala Eleanor Coppola (Francisova žena), Fax Bahr i George Hickenlooper zabilježili su teškoće s kojima se ekipa suočila tijekom snimanja Apokalipse danas, a dokumentarac sadrži i zakulisni materijal koji je snimila Eleanor.
Nakon snimanja Apokalipse, Coppola je slavno izjavio: "Bili smo u džungli, bilo nas je previše, imali smo previše novca, previše opreme, i malo-pomalo smo poludjeli."
1986. je Coppola s Georgeom Lucasom režirao film s Michaelom Jacksonom za Disneyjeve tematske parkove, Captain Eo, koji je u to vrijeme bio najskuplji film po minuti ikad snimljen.
1990. je dovršio serijal Kum s filmom Kum III koji je, iako ga kritika nije prihvatila kao prva dva filma, ipak ostvario uspjeh u kinima. Neki kritičari prigovarali su zbog angažiranja Coppoline kćeri Sofije, koja je uskočila u ulogu koju je napustila Winona Ryder malo prije početka snimanja. Sofia Coppola je i prije nastupala u očevim filmovima, ali ovaj put su kritičari njezinu ulogu nazvali ridikuloznom. Sofia Coppola je poslije toga započela vlastitu redateljsku karijeru.
Njegov najstariji sin, Gian-Carlo Coppola, započinjao je svoju filmsku karijeru kad je poginuo, 26. svibnja 1986., u gliseru koji je vozio Griffin O'Neal. Coppolin drugi sin, Roman Coppola, je filmaš i redatelj glazbenih spotova.
Psametih II
Psametih II (također Psametik iliPsamtik) bio je staroegipatski vladar iz Dvadeset šeste dinastije Egipta (595. pne.-589. pne.). Njegov prenomen, Neferibre, znači "Lijepo je srce Re." (Clayton: p.195) Bio je sin faraona Nehoa II.
Psametih je nastavio politiku svog oca prema Levantu, te je godine 592. pne. poduzeo pohod u Palestinu s ciljem da izazove anti-babilonsko raspoloženje. Međutim, u tome nije imao uspjeha.
Psametih je imao više uspjeha prilikom pohoda na Nubiju, odnosno državu Kuš. Povod za pohod je bio dolazak na vlast kušitskog kralja Anlamanija, odnosno strah da bi Kušiti mogli u savezu s Babiloncima napasti Egipat i obnoviti XXV dinastiju. Psametihova vojska, čiji su veliki dio činili karijski i grčki prodrla je duboko na jug, sve do Četvrtog katarakta. Nakon toga je opustošena kušitska prijestolnica Napata, tamošnji hramovi opustošeni i uništeni kipovi kušitskih vladara. Kušiti su nakon ovoga svoju prijestolnicu premjestili dalje na jug, u Meroe, gdje su se smatrali sigurnijim.
Psametih nije uspio iskoristiti taj uspjeh, i egipatske granice su ostale iste. Međutim, prijetnja koju su predstavljali Kušiti bila je trajno otklonjena.
Psametiha je na prijestolja naslijedio sin Apries.
Krasnojarsk
thumb|right|270px|Brana hidrocentrale Krasnojarsk Krasnojarsk (ruski: Красноя́рск) je treći po veličini ruski grad u Sibiru, admistrativni centar Krasnojarskog kraja. Grad leži na rijeci Jenisej, i važno je čvorište na transibirskoj željeznici. To je grad od 909 341 stanovnika (po popisu iz 1989./1989.), ima važan aerodrom Krasnojarsk - Jemeljnovo. U doba hladnog rata Krasnojarsk je bio sjedište sjeveroistočne avionske baze (danas je na tom bivšem vojnom poligonu podignuto stambeno naselje).
Historija
thumb|240px|left|Neoklasicistička kuća iz staljinovih vremena u centru grada Grad je osnovan u junu 1628. kao ruska granična utvrda. Krasnojarsk kao i druge utvrde u slivu rijeka Kača i Jenisej, podignule su ruske jedinice pod vodstvom kozaka Andreja Dubenskog za zaštitu granica od navala lokalnih plemena. Utvrda je nazvana Krasni Jar, a to je bio staroruski prijevod lokalnog naziva za to mjesto Kyzyl Yar (na lokalnom turkmenskom jeziku, je to značilo Crvena Hrid). Kad je naselje dobilo status grada, prezvano je u Krasnojarsk. Naselje se počelo razvijati kad je do njega došla moskovska poštanska cesta M53, od 1735. do 1741., koja ga je povezala sa susjednom gradovima Ačinski, Kanski i ostalom Rusijom. Razvoj je pojačan otkrićem zlata, i dolaskom transibirske željeznice 1895.
1749, 270 km. južnije od Krasnojarska, pronađen je meteorit težine oko 700 kg. Pronašao ga je Peter Simon Pallas i 1772. prenio u Krasnojarsk. Ovaj meteor je bio značajan, jer je bio prvi takav objekt koji je temeljitije proučen. U 19. vijeku Krasnojarsk je postao centar pokreta sibirskih Kozaka. Godine 1822. dobio je status grada, i postao centar Jenisejske Gubernije. thumb|left|240px|Luka na Jeniseju Za Carevine Rusije, Krasnojarsk i njegov okrug bili su mjesto u kojem su završavali politički prognanici. Tako su osam Dekabrista protjerana iz Sankt Peterburga u Krasnojarsk, nakon slamanja pobune. thumb|right|270px|Željeznička stanica Krasnojarsk Nakon Oktobarske revolucije, u Krasnojarsku je podignuto jako puno velikih industrijskih pogona teške industrije i puno velikih hidrocentrala, između ostalog Krasnojarska hidrocentrala (i danas peta po veličini hidrocentrala na svijetu, druga u Rusiji).
Od 1934., novom teritorijalno administrativnom podjelom Rusije, oformljen je Krasnojarski kraj, a Krasnojarsk je postao njegov centar. U staljinovo vrijeme, Krasnojarsk je postao centar gulaga. Najveći takav logor bio je Kraslager ili Krasnojarski ITL (1938.-1960.) na dvije lokacije Kansk i Rešjoti. U samom gradu djelovao je Jenisejlager ili Jenisejski ITL, radni logor za vrijeme drugog svjetskog rata (1940.-1941.). Na početku drugog svjetskog rata, jako puno tvornica je preseljeno iz Ukrajine i Zapadne Rusije u Krasnojarsk i okolne gradove, i tako je ubrzan razvoj grada. Dobar dio ovih pogona nastavio je rad i nakon rada (Aluminijski zavod, Krasnojarski metaluruški zavod i mnogi drugi).
Nakon raspada SSSR-a, i sloma socijalističkog privrednog sistema, veliki industrijski pogoni Krasnojarska postali su predmet privatizacije. Dobar dio pogona je završio u bankrotu, a neki su postali predmet velikih političkih skandala poput Krasnojarskog aluminijskog zavoda, koji je privatizacijom pripao Anatoliju Bikovu, ali je kasnije to poništeno kada je optužen za ubistvo svojeg partnera Vilora Struganova. Problemi rada velikih industrijskih pogona i njihovog vlasništva Krasnojarska traju i danas.
Geografske karakteristike
right|thumb|270px|Karta Jeniseja sa položajem Krasnojarska Grad Krasnojarsk (sa prigradskim naseljima) se prostire na površini od 172 km². Prosječna temperatura u najhladnijem mjesecu januaru je -20 °C; a u najtoplijem julu 18 °C. Najniža temperatura izmjerana u gradu bila je -56 °C, a najviša 36 °C. Rijeka Jenisej teče kroz grad od zapada na istok. Nakon izgradnje Krasnojarske hidrocentrale i njezine velike brane 32 km uzvodno, Jenisej se više ne ledi, a ljeti ne prelazi temperaturu od 14 °C. Na rijeci ima nekoliko otoka od kojih su najveći Tatjišev i Otdiha, koji su rekracione zone.
Sa juga i zapada Krasnojarsk je okružen šumovitim bežuljcima prosječne visine 410 metara. Još južnije nalaze se velike stjenovite hridine - Stolbi (rezervat prirode).
Zapadno od grada nalazi se gorje Gremjačinskaja Griva, koje se prostire od brda Nikolajevska Sopka (poznato po skijaškim skakaonicama) do rijeke Sobakino. Sjevero zapadno od grada je jednoličan ravan šumoviti teren, a sa sjevero zapada su poljoprivredne površine. thumb|left|240px|Pogled na Krasnojarsk sa Jeniseja
Administrativna podjela grada
Krasnojarsk je podijeljen na sedam administrativnih zona:
Stanovništvo
Stanovništvo po godinama (oktobar 2007.)
Tetrahidroksi-1,4-benzohinon biskarbonat
Tetrahidroksi-1,4-benzohinon biskarbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 224,081 Da.
Gornja Garešnica
Gornja Garešnica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Berek, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 175 stanovnika te 59 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Unionville, Georgia
Junionvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.845, što je 229 (-11,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Martino I, Padova
San Martino I je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
2415 Ganesa
2415 Ganesa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,659 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Les Barthes
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 401, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km².
Saharoza 6F-a-galaktoziltransferaza
Saharoza 6F-a-galaktoziltransferaza (, uridin difosfogalaktoza-saharoza 6F-alfa-galaktoziltransferaza, UDPgalaktoza:saharoza 6fru-alfa-galaktoziltransferaza, saharoza 6F-alfa-galaktotransferaza, UDP-galaktoza:saharoza 6F-alfa-D-galaktoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-alfa-D-galaktoza:saharoza 6F-alfa-D-galaktoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u sintezi trisaharidne planteoze i viših analoga u semenu Plantago i Sesamum vrsta.
Orbitalni period
mini|desno|250px|[[Sinodički dan (Sunčev dan) je duži od sideričkog dana (zvjezdani dan). U vremenu od 1 do 2, Zemlja se potpuno okrene oko svoje osi vrtnje za 360° (1→2 = siderički ili zvjezdani dan). Ali tek otprilike 4 minute kasnije u položaju 3, Zemlja je dosegla kulminaciju (podne) u odnosu na Sunce (1→3 = sinodički ili Sunčev dan).]]
Orbitalni period ili ophodno vrijeme je vrijeme potrebno da planet ili drugo nebesko tijelo napravi jednu punu orbitu oko matičnog tijela (ustvari oko zajedničkoga središta mase). Za nebeska tijela koji se okreću oko Sunca razlikujemo više vrsta ophodnih vremena:
mini|center|700px|Razlika između [[Siderički mjesec|sideričkog i sinodičkog mjeseca.]]
Odnos između sideričke i sinodičke godine
Nikola Kopernik je u novom heliocentričnom sustavu trebao uvesti novu astronomsku veličinu, a to je zvjezdana ili siderička godina. Sinodička godina je ophodno vrijeme u kojem se ponovi isti položaj planeta i Zemlje u odnosu na Sunce, dakle razdoblje ponavljanja istih položaja tih triju tijela, i neposredno se mjeri kao osobina prividnog planetskog kretanja. Zbog Zemljinog kretanja oko Sunca, siderički i sinodički periodi nebeskih tijela se razlikuju. Dakle sinodička godina ne prestavlja samo osobinu nekog planeta, već ovisi i o tome kako se Zemlja giba oko Sunca. Siderička godina je vrijeme ophoda planeta oko Sunca u koordinatnom sustavu koji je vezan za daleke zvijezde, a centar ima u Suncu. Takav je period istinska fizikalna veličina koja pripada samo planetu. S druge strane siderička godina se ne može mjeriti izravno, pa je treba računski odrediti.
Pretpostavimo da se planeti gibaju stalnim brzinama po kružnici (vidi sliku desno). Zamislimo unutarnji planet (npr. Venera) u donjoj konjukciji (položaj 1) i pratimo njegovo kretanje i kretanje Zemlje oko Sunca, sve do trenutka iduće donje konjukcije. Planet se nalazi na kraćoj stazi i giba se brže, pa će prevaliti puni kut i još kut A do ponovne donje konjukcije (položaj 2). Do tog položaja protekla je jedna sinodička godina planeta S. Zemlja se u isto vrijeme S putanjom pomakla samo za kut A, a za vlastitu sideričku godinu Z imala bi prevaliti puni kut. Tom tvrdnjom iskazali smo odnos:
Kut od 360° planet prelazi u svojoj sideričkoj godini P. Kut 360° + A planet je prešao za vrijeme sinodičke godine, a sam kut A prešao je za vrijeme koje je jednako razlici sinodičke i sideričke godine. Time je izražen odnos:
Izjednače li se desne strane tih odnosa, izlazi za donje ili unutarnje planete:
gdje je: P - siderička godina unutarnjeg planeta; Z - siderička godina Zemlje; S - sinodička godina unutarnjeg planeta.
Za izračunavanje sideričke godine vanjskih (gornjih) planeta treba da u jednadžbi zamijenimo mjesta Zemlje i planeta. Ono što je Zemlja za unutarnji planet, to je vanjski planet za Zemlju! Tada se dobiva za gornje ili vanjske planete:
gdje je: P - siderička godina vanjskog planeta; Z - siderička godina Zemlje; S - sinodička godina vanjskog planeta.
Sinodička godina u tim odnosima je srednja sinodička godina. Inače se vrijeme između dva ista razmještaja Zemlje, planeta i Sunca mijenja zbog izduženosti staza i kretanja planeta s nejednakom brzinom po stazi. Tablica sideričkih i sinodičkih perioda za planete Sunčevog sustava, relativno u odnosu na Zemlju:
Sunčevo i zvjezdano vrijeme
mini|desno|250px|[[Zemljina rotacija|Zemljina vrtnja uzrok je prividnom okretanju nebeske sfere i izmjene dana i noći.]] mini|desno|250px|Prikaz položaja [[Zemlja|Zemlje i Sunca za 4 godišnja doba.]] mini|desno|250px|[[Nebeski ekvator i ekliptika.]] mini|desno|250px|[[Jednadžba vremena prikazuje razliku pravog i srednjeg Sunčeva vremena.]] mini|desno|250px|Karta [[Vremenska zona|vremenskih zona svijeta (od rujna 2011.).]]
U svakodnevnom djelovanju najvažnije razdoblje vremena određeno je izmjenom svjetlosti i tame (dnevnom izmjenom osunčenja ili insolacije). Položaj Sunca na nebeskoj sferi prestavlja kazaljku pomoću koje se ustanovljuje doba dana. Računanje vremena dana počinje u ponoć, u času kada se Sunce nalazi u donjoj kulminaciji. Sunčev dan (sinodički dan) je vrijeme koje proteče između Sunčeve dvije uzastopne istovjetne kulminacije (gornje u podne ili donje u ponoć). Slično tome, zvjezdani dan (siderički dan) je vrijeme u kojemu puni okret učini neka zvijezda, ili točnije rečeno proljetna točka. Sunčevo vrijeme služi za svakodnevne životne djelatnosti. Znajući trenutak Sunčeva vremena, u stanju smo odrediti položaj Sunca na nebu. Možda nam se čini da to nije problem, jer se Sunce iznad obzora lako ugleda. No kod zvijezda nije tako. Zvijezde su mnogo manjeg sjaja nego Sunce. Zvjezdano vrijeme potrebno je da bi se odredio položaj zvijezda, a osim u astronomiji, primjenjuje se u geodeziji i navigaciji.
Zvjezdano vrijeme
Kazaljka zvjezdanog vremena je proljetna točka. Zvjezdano vrijeme jednako je satnom kutu proljetne točke. Zvjezdani dan počinje kada se proljetna točka nalazi u gornjoj kulminaciji. Zvjezdano vrijeme povezano je u svakom času sa satnim kutom i rektascenzijom zvijezde. Ono je ograničeno time na razdoblje od 0 do 24h. Zvjezdano vrijeme teče onoliko jednoliko koliko se jednoliko Zemlja okreće. Tok zvjezdanog vremena određen je samo Zemljinom vrtnjom u odnosu na zvijezde. U toku vremena postoje male promjene. Razlozi tih promjena trojaki su. Jedan je učinak plime. Pri gibanju plimnih valova dolazi do trenja između vodenih masa i dna. Trenjem se gubi dio kinetičke energije vrtnje pa se ona usporava. Pojava se očituje u stoljetnim razmacima. Zatim, postoje sezonske promjene brzine vrtnje jer se ovisno o godišnjem dobu mijenjaju jačine i smjerovi vjetrova te morskih struja. Stoga se vrtnja i usporava i ubrzava u toku godine, ovisno o tome pomažu li strujanja Zemljinoj vrtnji ili odmažu. Treći razlog krije se u gibanjima u Zemljinoj unutrašnjosti i u fizičkom prostoru Zemljine okoline.
Sunčev dan zadan je ne samo Zemljinom vrtnjom oko vlastite osi, već i Zemljinom godišnjom putanjom oko Sunca. Pritom Zemlja učini jedan okret više oko svoje osi, s obzirom na proljetnu točku (ili zvijezde) nego s obzirom na Sunce. Obilaženje oko Sunca čini jedan dodatni okret Zemlje prema sustavu zvijezda. To znači da će broj zvjezdanih dana u Sunčevoj (tropskoj) godini biti za jedinicu veći od broja Sunčevih dana u Sunčevoj godini : gdje je T - Sunčeva ili tropska godina koja iznosi 365 d 5 h 48 min 46 s = 365,24219 d, pa dobivamo : Zvjezdani dan dijeli se sam po sebi u 24h zvjezdanog vremena, a sati, minute i sekunde zvjezdanog vremena također traju kraće od sata, minuta i sekundi Sunčeva vremena: Zvjezdano vrijeme ovisi o tome u kojem se godišnjem dobu nalazimo. Onog časa kada je Sunce u proljetnoj točki s kojom zajedno prolazi kroz gornju kulminaciju podne je (12h Sunčeva vremena), no istodobno je i početak zvjezdanog dana (0h zvjezdanog vremena). Narednog će se dana Sunce naći istočnije od proljetne točke jer ono među zvijezdama odmiče na istok, pa će u dnevnoj vrtnji neba "zaostajati" za zvijezdama i kasnije proći nego proljetna točka. Kada kut između satnog kruga proljetne točke i Sunca poraste na 90° (početak ljeta), zvjezdano će vrijeme biti "mlađe" od Sunčeva za 6h; kada poraste na 180° (početak jeseni), zvjezdano vrijeme jednako je Sunčevom; kada razlika dosegne 270° (početak zime), zvjezdano će vrijeme biti za 6h "starije" od Sunčevog.
Srednji Sunčev dan
Sunce se ne giba jednolikom brzinom po ekliptici, a ekliptika se ne podudara s nebeskim ekvatorom. Po ekliptici se Sunce ne giba jednoliko jer njegovo prividno gibanje samo odražava pravo gibanje Zemlje oko Sunca; Zemlja se po ekliptičnoj stazi giba promjenjivom brzinom. Stoga Sunce ne prelazi svakog dana jednake kutove po ekliptici. Sunce isto mijenja svoju kutnu udaljenost od nebeskog ekvatora. To znači da ono osim gibanja usporedo s nebeskim ekvatorom izvodi još i gibanje u smjeru okomitom na ekvator. Na primjer, dan poslije početka proljeća, Sunce će se naći nešto sjevernije od nebeskog ekvatora. Dnevni pomaci na sjever ili na jug od nebeskog ekvatora najveći su u doba ravnodnevnica, a u doba oko suncostaja Sunce se giba usporedo s nebeskim ekvatorom. To znači, i kada bi se Sunce ekliptikom i gibalo ravnomjerno, njegova se projekcija na nebeski ekvator ne bi gibala ravnomjerno.
Pravi Sunčevi dani ne traju zato jednako. Srednji Sunčev dan (ili naprosto dan) je prosjek svih pravih Sunčevih dana u toku tropske ili Sunčeve godine. Danas se trajanje srednjeg Sunčevog dana prati pomoću atomskih satova. 1967. dogovoreno je da se umjesto sekunde određene iz gibanja Zemlje, kao jedinica vremena iskoristi atomska sekunda ili sekunda određena atomskim satom. Ta je sekunda povezana s trajanjem tropske ili Sunčeve godine 1900. Sekundom se smatra razdoblje vremena koji je bio 31 556 925.9747 puta sadržan u toj tropskoj godini. Kako se duljina dana i tropske godine s vremenom mijenjaju, to se radi usklađenja vremena dana s kalendarom ubacuje u kalendarski dan dodatna (prekobrojna) sekunda.
Jednadžba vremena
Prirodne pojave, kao što su izlazak i zalazak Sunca, te gornja kulminacija (pravo mjesno podne), ovise o gibanju pravog Sunca. Da bi se trenutak dana povezao sa satnom kružnicom na kojoj se nalazi Sunce, ustanovljena je razlika pravog i srednjeg Sunčeva vremena. Razlika je poznata pod nazivom jednadžba vremena:
Srednje Sunčevo vrijeme
Pošto se svako vrijeme, i zvjezdano i Sunčevo, mjeri satnim kutom (u odnosu na meridijan promatrača), ono je lokalnog karaktera. Svaka zemljopisna dužina ima svoje vrijeme. Ako je kod nas podne, zapadno od nas bit će još jutro, a istočnije od nas bit će popodne. Svakih 15° zemljopisne dužine donosi razliku mjesnih vremena od 1 sat. Zato je na nekoj zemljopisnoj dužini λ, srednje Sunčevo vrijeme jednako: Kod istočnih zemljopisnih dužina predznak je pozitivan, kod zapadnih negativan. Svjetsko ili univerzalno vrijeme UT (eng. Universal Time) srednje je Sunčevo vrijeme na 0° meridijanu ili griničkom meridijanu. Zemljopisnu dužinu λ treba izraziti u vremenskim jedinicama koristeći slijedeće odnose: 1 h = 15°; 1 min = 15'; 1 s = 15"; 1° = 4 min; 1' = 4 s; 1" = 0.066 s.
Pravo Sunčevo vrijeme
Odnosima pravog i srednjeg Sunčevog vremena, mjesnog i zonskog, koristimo se kada želimo saznati koliko je sati u trenutku pravog vremena. Građansko vrijeme koje primjenjujemo srednje je Sunčevo vrijeme samo za određeni meridijan. U nas je to 15° E meridijan. Nalazimo li se 1° istočnije, na 16° E meridijanu (recimo u blizini Zagreba), naše srednje vrijeme bit će za 4 minute "starije" (srednjem Sunčevom vremenu treba dodati 4 minute).
Datumska granica
Trenutak ponoći u nekoj vremenskoj zoni odjeljuje prošli dan od idućeg dana. Dakle, postoji jedna prirodna granica datuma (nadnevka) koja se neprestano pokreće od vremenske zone do zone. Zato na Zemlji mora postojati još jedna granica datuma, jer dva područja na Zemlji, koja istodobno imaju dva različita datuma, moraju se sučeljavati na dvije, a ne samo na jednoj granici. Zato je postavljena čvrsta datumska granica, i to u najmanje naseljenom području Tihog oceana. S obje strane granice isto je vrijeme u danu, jer je jednaka osunčanost, ali se susreću dva različita datuma. Izvodimo pravilo da prilikom prelaska datumske granice treba jedan dan oduzeti putuje li se sa zapada na istok, a dodati jedan dan putuje li se s istoka na zapad. Putovanjem na istok putnik zalazi u područje sve "starijeg" dana, mora pomicati satnu kazaljku neprestano unaprijed, pa na čitavom krugu oko Zemlje napuni jedan dan. Zato stekne jedan dan više, pa ga pri prelasku datumske granice mora odbiti.
2417 McVittie
2417 McVittie je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,185 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Lestaurtinib
Lestaurtinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 439,463 Da.
Buch am Buchrain
Buh am Buhrajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Erding. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.413 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9177114.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Erding Buh am Buhrajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Erding. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 533 metra. Površina opštine iznosi 22,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.413 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Gu Kaizhi
thumb|Gu Kaizhi Gu Kaizhi (cca. 344 - 406) je bio znameniti slikar drevne Kine. Njegovo stilsko ime je bilo 'Changkang' (长康). Bio je rodom iz Wuxija u Jiangsuu, a prvu sliku je naslikao godine 364. u Nanjingu. Godine 366. je dobio status službenika (Da Sima Canjun, 大司馬參軍), a kasnije i kraljevskog službenika (Sanji Changshi, 散騎常侍). Bio je i darovit pjesnik i kaligraf. Napisao je i tri knjige posvećene slikanju - O slikanju (畫論), Uvod u znamenite slike dinastija Wei i Jin (魏晉勝流畫贊) te Slikanje planine Yuntai (畫雲台山記).
Gornja Petrička
Gornja Petrička je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Ivanska, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 136 stanovnika te 38 obiteljskih kućanstava.
Nevada County, Arkansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.997, što je 958 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Candor, New York
Kandor je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 851, što je 4 (-0,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zedekija
Zedekija, prvotno Tzidkiyahu (צִדְקִיָּהוּ, Şidhqiyyāhû; grčki: ζεδεκιας, Zedekias) bio je posljednji kralj Jude. Bio je treći sin kralja Josije, i Hamutal, kćeri Jeremije od Libne. Tako je bio brat kralja Joahaza i Joakima, odnosno stric kralja Joahina.
Ime mu na hebrejskom znači Şidhqî Yāhû (צִדְקִי יָהוּ), "YHWH [je] moja pravednost".
William F. Albright je vladavinu Zedekije smjestio u period 597-587. pne., a E. R. Thiele u period 597-586. pne..
Život i vladavina
thumb|left|200px|[[Nabukodonosor II|Nabukodonosor se suprotstavlja Zedekiji, koji drži plan Jeruzalema na baroknoj statui u Opatiji Zwiefalten u Njemačkoj]]
Originalno ime mu je bilo Mattanyahu (מַתַּנְיָהוּ, Mattanyāhû, "Gift of God"; Matanija). Godine 597. pne. su Babilonci pod Nabukodonosorom II opsjeli Jeruzalem. Nakon što su zauzeli i opljačkali grad, njegov nećak Joahin je svrgnut i protjeran u Babilon zajedno sa svojim dvorom, uglednicima i oko 10.000 stanovnika. Nabukodonosor je imenovao Mataniju za novog kralja, a on je pri tome promijenio ime u Zedekija.
Kada je došao na vlast imao je dvadesetjednu godinu. Prorok Jeremija mu je bio savjetnik, ali je usprkos toga "činio zlo naočigled Gospoda" (2 Kraljevi 24:19, 20; Jeremija 52:2, 3).
Zedekija je ispočetka bio vazal Nabukodonosora. Međutim, nakon deset godina je, usprkos Jeremijinih upozorenja i usprkos lošeg primjera svog prethodnika, odlučio da se pobuni protiv Babilonaca, odnosno uđe u savez s egipatskim faraonom Hofrom. Nabukodonosoru je to bio povod da "svu svoju vojsku" (2 Kraljevi 25:1) baci na Jeruzalem. Godine 589. pne. je otpočela opsada. Pozrajala je osamnaest mjeseci, a za to vrijeme je "svako najgore zlo palo na grad, koji je do posljednje kapi ispio pehar Božjeg gnjeva" (2 Kraljevi 25:3; Lamentacije 4:4, 5, 9).
Tako je Nabukodonosor uspio po drugi put u svojoj vladavini osvojiti Jeruzalem. Grad je opljačkan i porušen. Zedekija i njegovi sljedbenici su uspjeli pobjeći iz grada, ali su tada uhvaćeni na ravnici Jerihona i odvedeni u Riblu.
Zedekiji su tada pobijeni sinovi, a nakon toga izvađene oči. Potom je okovan lancima 587. pne. odveden u Babilon (2 Kraljevi 25:1-7; 2 Ljetopisi 36:12; Jeremija 32:4,5; 34:2, 3; 39:1-7; 52:4-11; Ezekijel 12:12), gdje je ostao zatočen do smrti.
Nakon pada Jeruzalem je babilonski kralj odredio Nebuzaraddana da uništi sve što je ostalo od grada. Stanovništvo je protjerano u Babilon, ali je mali broj vinogradara i pastira ostao (Jer. 52:16). Gedalija, zajedno s kaldejskim garnizonom Mizpahuje ostavljen da vlada nad Judom (2 Kraljevi 25:22, 24; Jer. 40:1, 2, 5, 6).
Zedekija u Knjizi Mormonovoj
Prema Knjizi Mormonovoj, Zedekijin sin Mulek je izbjegao smrti i, preplovivši oceane (Atlantik i Pacifik) došao u Amerike, gdje je osnovao naciju koaj će se spojiti s Nefitima.
Astenija
Organski uzroci zamora mogu biti: hronične infekcije, anemija, endokrine i metaboličke promene, hronično trovanje, upotreba depresivnih i sedativnih droga, maligno oboljenje, kolagena oboljenja i druga oboljenja koja izazivaju iscrpljenost.
Lopeño, Texas
Lopeño je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 174 stanovnika.
Châteaugiron
Šatožiron je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5500 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 632 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 68 metara (maksimalnoj 76 m, a minimalnoj 28 m).
Bar micva
Bar micva je jednako naziv za religiozno punoletnog dečaka, i za dan na koji steče religioznu punoletnost. Sa ceremonijom dečak se prima u zajednicu verujućih.
Bat micva (בת מצווה, ćerka dužnosti) je ista ceremonija za devojčice, u njih se ali ceremnonija čini nakon navršavanja 12 godine. Bat micvu uveo je reformistički ravi Mordehaj Kaplan 1922. godine i danas je naveliko prihvaćeno u judaizmu, posebno u reformističkom i liberalnom.
Od tog dana deca su dužna da izvršavaju verske zapovesti i mogu da prime verske obaveze kao na primer čitanje tore u sinagogi.
U Izraelu i drugim zemljama, bar micva je kod Jevreja veliko porodično slavlje, često sa nekoliko stotinu gostiju; dečak je u centru pažnje, slično mladencima na svadbi.
Prata-Peschiolo, L'Aquila
Prata-Peschiolo je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 950 m.
Popis vijetnamskih monarha
Dolje je naveden popis vijetnamskih monarha. Neki su sebe nazivali kraljevima (vua/vương) ili carevima (hoàng đế). S obzirom da je Vijetnam nominalno bio tributarna država Kine, mnogi od monarha su tražili investituru od kineskog dvora; neki nisu imali to dopuštenje (dinastija Ho) a neki je se uopće nisu ni trudili tražiti. Mnogi od monarha perioda Kansi Lê monarchs su bili nominalni vladari, dok je stvarna vlast bila kod njihovih vazala. Većina vijetnamskih monarha je poznata kroz hramska imena, dok je [dinastija [Nguyễn]] poznata kod imena era.
Dinastija Triệu (207. pne. - 111. pne.)
{| style="border-collapse: collapse" width="95%" border="1" cellpadding="2"
Dinastija Trưng (40-43)
Vạn Xuân (nezavisni): {| style="border-collapse: collapse" width="95%" border="1" cellpadding="2"
Rana dinastija Lý (544 - 602)
- Nhà Tiền Lý
Sjeverna dinastija - Dinastija Mạc (1527-1592)
Vladavina u Cao Bằngu do 1677:
Spring Lake, New Jersey
Spring Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.993, što je 574 (-16,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Antipsihotik
Antipsihotici (neuroleptici) su lekovi za lečenje shizofrenija, kao i drugih oblika psihoza. Zajedno sa anksioliticima i hipnoticima spadaju u grupu psiholeptika. Antipsihotici izazivaju psihomotorno kočenje i afektivnu indiferentnost, koji se jednim imenom nazivaju neuroleptički sindom. Na ćelijskom nivou, antipsihotici svoje dejstvo ostvaruju najčešće blokadom dopaminskih receptora (i to D2 receprora), ali se u terapiju sve češće uvode i blokatori noradrenergičkih i serotoninskih 5HT2.
Antipsihotici spadaju u „prljave“ lekove jer deluju na veliki broj različitih receptora, što je jedan od razloga zbog koga mehanizam njihovog delovanja nije do kraja razjašnjen.
Delovanje
Glavni antipsihotični efekat ovi lekovi postižu blokadom dopaminskih D2 receptora. Klasični antipsihotici se vezuju 50 puta jače za D2 nego za D1 receptore. Kako antipsihotici inhibišu (pored D2) i veliki broj drugih receptora (α1 i α2 adrenergičke, H1 histaminske, 5-HT2 serotoninske i holinergičke muskarinske receptore) u različitoj meri, to se razlikuje i klinički profil pojedinih antipsihotika. Ova širina spektra dejstva uzrokuje i terapijske ali i veliki broj neželjenih efekata.
2420 Ciurlionis
2420 Ciurlionis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,561 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Antipsihotik
Delovanje
Blokada dopaminskih receptora dovodi do pojave ekstrapiramidalnog sindroma, pojačanog lučenja prolaktina, poremećene ishrane (povećava se unos hrane) i akatizije (pacijenta „ne drži mesto“).
Blokadom 5-HT2 receptora se povećava terapijska efikasnost antipsihotika, a i umanjuje se ekstrapiramidalni sindrom izazvan blokadom D2 receptora. Inhibicija 5-HT2 receptora dovodi i do anksiolitičkog i antidepresivnog efekta (koji su poželjni), ali i do neželjenih dejstava – sniženja krvnog pritiska, sedacije i nemogućnosti ejakulacije.
Dejstvom na dopaminske i histaminske receptore postiže se antimetički efekat (sprečavanje povraćanja).
U centralnom nervnom sistemu antipsihotici blokiraju centar za termoregulaciju, što može dovesti i do hipotermije i do hipertermije, zavisno od spoljašnje temperature.
Fenotiazini
desno|mini|200p|[[Hlorpromazin, fenotiazin sa tercijarnim alifatičnim aminom u bočnom nizu]] desno|mini|200p|[[Flufenazin, fenotiazin sa piperazinom u bočnom nizu]]
Svi fenotiazini imaju kvalitativno isti efekat, a mogu se razlikovati po jačini dejstva. Hemijski se razlikuju po bočnom lancu, pa se dele na fenotiazine sa tercijarnim alifatičnim aminom (ATC N05AA), piperazinskim cikličnim aminom (ATC N05AB) i piperidinskim cikličnim aminom (ATC N05AC) u bočnom lancu. Prva grupa ima jako izraženu sedaciju, druga slabu sedaciju ali izražen ekstrapiramidalni sindrom, dok treća grupa deluje snažno antiholinergički.
Terapijsko područje primene fenotiazina obuvata i neurološke (shizofrenija, shizoafektivni poremećaj, manične faze bipolarnog poremećaja i kod poremećaja ponašanja u Alchajmerovoj bolesti), ali i nepsihijatrijske indikacije (povraćanje različitog uzroka, pruritus).
Butirofenoni
mini|desno|200p|[[Haloperidol, glavni predstavnik derivata butirofenona]] mini|desno|200p|[[Pimozid, derivat difenil butil piperidina farmakološki sličan butirofenonima]]
Uprkos hemijskoj razlici, butirofenoni (ATC: N05AD) su farmakološki vrlo slični piperazinskim fenotiazinima. Uzrokuju neuroleptički sindrom (emocionalno smirivanje, psihomotorno usporavanje nezainteresovanost za okolinu), a imaju i antiemetičko delovanje. Mehanizam njihovog delovanja isti je kao kod fenotiazina.
Osim u terapiji psihoza, butirofenoni se kombinuju sa jakim analgeticima (npr. fentanilom) radi postizanja neuroleptanalgezije. Neželjeni efekti butirofenona su ekstrapiramidalni sindrom, oštećenja jetre i kostne srži.
Glavni predstavnici butirofenona su haloperidol, droperidol i penfluridol.
Tioksanteni
mini|desno|200p|[[Tioksanten]]
Tioksantenski antipsihotici (ATC: N05AF) u svojoj osnovi imaju molekul tioksantena. Po svojim osobinama gotovo su identični fenotiazinima, mada se neželjena dejstva javljaju ređe. Glavni predstavnici tioksantenskih antipsihotika su zuklopentiksol, hlorprotiksen, klopentiksol i flupentiksol.
Netipični antipsihotici
Klozapin i njemu srodni lekovi (olanzapin i kvetiapin) ređe izazivaju ekstrapiramidalni sindrom čime su privukli veliku pažnju stručne javnosti. Međutim, i ovi lekovi imaju neželjena dejstva, od kojih su najozbiljnija groznica, leukopenija (smanjenje broja leukocita), sedacija, gojenje, a smanjuju i prag konvulzija.
Principi lečenja
Lečenje po pravilu počinje primenom jednog antipsihotika. Ako je bolesnik već lečen, koristi se onaj lek za koji je provereno da je pokazao dobre rezultate. Ako se bolesnik leči prvi put primenjuju se nešto niže doze nego kod recidiva, a lek se bira prema kliničkoj slici: ako postoji izrazit psihomotorni nemir koriste se antipsihotici sa izrazitijom sedacijom (hlorpromazin, haloperidol), ako su izraženi ekstrapiramidalni simptomi daju se netipični antipsihotici. Puno dejstvo se očekuje za 2-6 nedelja, ako u tom periodu nema poboljšanja menja se preparat.
Nakon postizanja maksimalnog terapijskog efekta pristupa se postepenom smanjivanju doze. U slučaju naglog prekida terapije postoji opasnost od vraćanja bolesti (oko 15% slučajeva).
Državnik
U užem smislu izraz državnik se koristi za političara koji je imao dugu i uspješnu karijeru, odnosno posebne kvalitete - najčešće one koje se tiču vođenja poteza koji su se ispostavili dalekovidnim, odnosno žrtvovanja kratkoročnih radi dugoročnih ciljeva.
Staatsman Státník Gwladweinydd Staatsmann Estadista Valtiomies Homme d'État Stàitire מדינאי Statista Valstybės veikėjas Државник Staatsman Mąż stanu Estadista Om de stat Государственный деятель The Statesman Državnik Nagarawan Statsman รัฐบุรุษ Державний діяч Estadistá 政治家
Malonatna dekarboksilaza nezavisna od biotina
Biotin-nezavisna malonatna dekarboksilaza (, malonat dekarboksilaza (saout biotin), malonat dekarboksilaza, MDC) je enzim sa sistematskim imenom malonat karboksilijaza (biotin-nezavisna). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Danilo Lazović
Данило Лазовић (Бродарево, 25. новембар 1951 — Београд, 25. март 2006) је био српски глумац.
Биографија
Рођен је у Бродареву на Лиму у Србији. Дипломирао je глуму на Академији за позориште, филм, радио и телевизију у Београду 1974. Прву значајнију улогу остварио је у ТВ серији „Отписани“ (1974). Био је један од најпопуларнијих домаћих драмских уметника. Глумио је у великом броју филмова и позоришних представа. Остао је упамћен по улози Шћепана Шћекића у домаћој ТВ серији Срећни људи (1993 — 1996) захваљујући којој је стекао велику популарност у Србији па и шире.[1] Значајнији филмови: „Двобој за јужну пругу“ (1978), „Лаф у срцу“ (1981), „Лазар“ (1984), "Најбољи" (1989), „Последњи круг у Монци“ (1989), „Мала (филм)“ (1991), „Три карте за Холивуд“ (1993), „Јагода у супермаркету“ (2003). Значајније ТВ серије: „Бољи живот" (1988), „Заборављени" (1990), „Крај династије Обреновић" (1994), „Срећни људи" (1993 — 1996), „Породично благо" (1998 — 2001), „Стижу долари" (2004 — 2005).
Позориште
Био је члан ансамбла Народног позоришта до 2001, али је играо и у многим другим позориштима, укључујући Атеље 212 и Звездара театар (у чијих је осам представа играо близу шест стотина пута, највише у Ковачевићевој „Клаустрофобичној комедији“ и Павловићевој „Малој“, која је имала и филмску верзију), као и сцене Студентског културног центра и других алтернативних сцена. У Народном позоришту је остварио велики број улога,[2] међу којима су Милош (Патка из врта краља Густава, Ж. Јовановића), Аранђел (Звоно за нашег професора, В. Ивановића), Бурнизијем (Суђење госпођи Бовари, Г. Флобера), Богослав (Руке Зане Марије, Ж. Ануја), Реља (Међа вука манитога М. Бећковић), Милутин Бојић (Госпођа Олга, М. Бојића) и Пуковник Скалузоб (Невоље због памети, А. С. Грибоједова). Играо је и као Вук (Станоје Главаш, Ђ. Јакшића), Владика Данило (Горски вијенац, П. П. Његоша), Гај Јулије Цезар (Вергилијева смрт, Х. Блоха), Лав Давидович Бронштајн-Троцки (Лењин, Стаљин, Троцки, К. Верморена), Стари Перишић (Кад су цветале тикве, Д. Михаиловића), Рогозин (Настасја филиповна, Ф. М. Достојевског и А. Вајде), Агамемнон (Орестија, Есхила), Грегер Верле (Дивља патка, Х. Ибзена).
Награде
1989. је примио Стеријину награду за глумачко остварење. Статуету „Ћуран“ је добио за најбољу улогу у представи Клаустрофобична комедија.[10] Од Српске православне цркве награђен је архијерејском захвалницом у Грачаници, због помоћи народу који живи на Косову и Метохији.
Филмографија
1974.	Димитрије Туцовић (серија) 1975.	Отписани (серија)	Срба
1978.	Двобој за јужну пругу	Комесар
1978.	Бошко Буха (серија) 1978.	Случај у трамвају (ТВ)
1979.	Пупинове звезде (ТВ)	Бил Нортон
1979.	Слом (серија)	Душан Личина
1979.	Господин Димковић (ТВ)	Поручник Илија
1980.	Снови, живот, смрт Филипа Филиповића
1980.	Посебан третман	Ћира