cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Larry Bird
Kasnija karijera (1988–1992)
Naredna sezona završila je za Birda nakon samo šest utakmica, nakon što su mu kirurški odstranjeni koštani izrasci u obje pete. U momčad se vratio 1989. godine, ali opetovani problemi s leđima, kao i ostarjela momčad Celticsa onemogućili su njegov povratak na formu iz sredine 80-ih godina. Međutim, Bird je unatoč tomu i u poznim godinama svoje karijere zadržao status jednog od najboljih igrača generacije. U posljednje tri sezone, Bird je imao prosjek od preko 20 poena (uz postotak od preko 45%), 9 skokova i 7 asistencija po utakmici te je vodio Celticse do doigravanja.
Nakon što je vodio Celticse do omjera 29:5 na početku sezone 1990./1991., Bird je propustio 22 utakmice zbog problema sa živcem u leđima, što je ozljeda koja će ga u konačnici prisiliti na umirovljenje. Van sezone je imao operaciju kojom mu je izvađen disk iz leđa, ali problemi su se nastavili tako da je propustio čak 37 utakmica naredne sezone. Bird je propustio čak četiri od sedam utakmica protiv Cleveland Cavaliersa u polufinalu Istoka 1992. godine zbog problema s leđima.
Larry Bird je ljeto 1992. godine proveo kao dio slavnog "Dream Teama", a onda je 18. kolovoza 1992. godine najavio svoje umirovljenje. Celticsi su promptno umirovili njegov dres s brojem 33, a u veljači 1993. godine i organizirali veliku ceremoniju povodom umirovljenja na kojoj je, među ostalima, govorio i Birdov veliki rival i prijatelj, Magic Johnson.
Reprezentativna karijera
Bird je još kao student po prvi puta igrao za nacionalnu selekciju Sjedinjenih Država, s kojom je nastupio na Univerzijadi 1977. u Sofiji. Momčad izbornika Dennyja Cruma predvodio je upravo Bird, a uz njega je u momčadi bio i budući All-Star Sidney Moncrief. Sjedinjene Države su došle do finala, gdje su pobjedile Sovjetski Savez i tako osvojile zlatnu medalju.
Po završetku sezone 1992., Larry Bird se pridružio Michaelu Jordanu, Magicu Johnsonu i drugim superzvijezdama kako bi igrao za reprezentaciju Sjedinjenih Država na Olimpijskim igrama 1992. u Barceloni. Reprezentacija se prije Olimpijade okupila kako bi u lipnju nastupila na Turniru Amerika 1992. godine, gdje je uvjerljivo pomela sve protivnike i osvojila zlato. Kada je kasnije nazvani "Dream Team" došao u Španjolsku, bio je to prvi put u historiji da su Sjedinjene Države poslale profesionalne igrače na olimpijski turnir. Momčad je, dakako, bila apsolutna senzacija i uvjerljivo je osvojila zlatnu medalju, pobjeđujući s prosječnom razlikom od 43.75 poena.
Sama momčad dobila je niz odlikovanja, a Kuća slavnih Naismith Memorial nazvala ju je "najvećim skupom košarkaškog talenta na planeti".
Igrački profil i ostavština
Bird je često opisivan kao jedan od najvećih košarkaša svih vremena i jedan od najboljih šutera u historiji. Čak je 12 puta bio NBA All-Star. Sa Celticsima je osvojio tri naslova prvaka (1981., 1984. i 1986.), a dva je puta bio MVP finalne serije. Tokom karijere je osvojio i tri uzastopne nagrade za MVP-a lige, što je prije njega uspjelo samo Billu Russellu i Wiltu Chamberlainu. Poznat je i kao jedan od najboljih "clutch igrača" u historiji košarke, igrajući iznimno dobro u utakmicama s visokim ulogom i u stresnim situacijama.
Larry Bird je svoju karijeru završio s prosjekom od 24.3 poena po utakmici, uz postotak šuta od .496, postotak slobodnih bacanja od .886 i prosjekom trica od .376. Prosječno je imao 10 skokova po utakmici u karijeri te 6.3 asistencije. Bird je bio prvi igrač u historiji lige koji je ostvario 50% šuta, 40% trica i 90% slobodnih bacanja u istoj sezoni, dok je istovremeno ostvario ligaški minimum za svaku od kategorija. To mu je uspjelo čak dva puta. Osvojio je i prva tri Natjecanja u tricama tokom NBA All-Star vikenda, a trice je znao vježbati zatvorenih očiju.
Osim kao šuter, Bird se pamti i kao izvrstan asistent i obrambeni igrač. Iako je bio relativno spor, Bird je imao dobar osjećaj za anticipaciju protivničke igre što ga je činilo kvalitetnim obrambenim igračem. U karijeri je ukupno ukao 1,556 lopti. U tri je navrata imenovan u drugu obrambenu momčad lige.
Bird je bio jedan od najdražih igrača legendarnog trenera Reda Auerbacha, koji ga je nazvao najboljim igračem svih vremena. Njegovi skromni korijeni donijeli su mu poznati nadimak "The Hick from French Lick", a bio je poznat i kao "The Great White Hope" (srpskohrvatski: "Velika bijela nada") i "Larry Legend" (srpskohrvatski: "Larry legenda"). Bio je i zloglasan po svom psovanju i uvredama na terenu.
Na dodjeli NBA nagrada 2019. godine, Bird je s Magicom Johnsonom podijelio nagradu za životno djelo.
Trenerska i službenička karijera
Nakon umirovljenja, Celticsi su zaposlili Birda kao posebnog košarkaškog savjetnika od 1992. do 1997. godine. Godine 1997. prihvatio je mjesto glavnog trenera Indiana Pacersa, rekavši odmah kako se ne namjerava zadržati na poziciji više od tri godine. Iako nije imao nikakvog trenerskog iskustva, Bird je vodio Pacerse do omjera 58:24, što je bio tadašnji klupski rekord, u svojoj debitantskoj sezoni, a tada dominantne Chicago Bullse doveo je do sedme utakmice u finalu Istoka. Za te je uspjehe proglašen trenerom godine. Pacersi su pod Birdom u naredne dvije sezone osvajali Centralnu diviziju, a 2000. godine su uspjeli doći do NBA finala, po prvi puta u historiji kluba. Nakon poraza od Los Angeles Lakersa u finalu, Bird se povukao s pozicije nedugo nakon završetka sezone, ispunivši tako obećanje da neće voditi klub više od tri godine.
Godine 2003., Bird je imenovan predsjednikom košarkaških operacija Indiana Pacersa. Po završetku sezone 2011./2012., Bird je imenovan službenikom godine, postavši tako prva i jedina osoba u historiji NBA lige koja je proglašena najboljim igračem, najboljim trenerom i najboljim službenikom. Dana 27. lipnja 2012. godine, dan prije NBA drafta, objavljeno je kako Pacersi i Bird prekidaju suradnju, a Bird je među razlozima odlaska naveo zdravstvene probleme. Bird se već 2013. godine vratio na poziciju u klubu, gdje je ostao do 2017. godine. Nakon odlaska, ostao je u klubu kao savjetnik.
Privatni život
Bird se već 1975. godine oženio za Janet Condru, ali taj je brak bio kratkotrajan i razveli su se nakon manje od godinu dana. U međuvremenu su se pokušali pomiriti te su 1977. godine dobili kćer Corrie, ali odnos svejedno nije opstao.
Godine 1989. oženio se s Dinom Mattingly, s kojom je posvojio dvoje djece, Connera i Mariah.
Bird u popularnoj kulturi
Bird je zbog svog ugleda na terenu, ali i izvan njega često referenciran u popularnoj kulturi. Primjerice, ptičica na logu društvene mreže Twitter nosi ime Larry po Larryju Birdu, a bend Dispatch napisao je pjesmu "Just Like Larry" u čast Larryja Birda, koji je bio njihov junak iz djetinjstva. Također, znanstvenofantastični sitcom The Neighbors ima lik vanzemaljca koji se zove Larry Bird, a tumačio ga je Simon Templeman.
Još od 80-ih godina, Bird se pojavljivao u video igrama. Prva od njih bila je One on One: Dr. J vs. Larry Bird, u kojoj Bird igra 1-na-1 protiv Juliusa Ervinga, dok je u nastavku, Jordan vs Bird: One on One, igrao protiv Michaela Jordana. Bird se pojavio kao igrač u igri NBA Jam, a pojavio se i na naslovnici igre NBA 2K12 zajedno s Magicom Johnsonom i Michaelom Jordanom.
Birdovo rivalstvo i prijateljstvo s Magicom Johnsonom također je iskorišteno u popularnoj kulturi. Njih su dvojica zajedno snimili reklamu za kompaniju Converse, gdje su reklamirali nove modele tenisica, a zajedno s Jackie MacMullan napisali su i knjigu naslova When The Game Was Ours. Bird je snimio i reklamu za McDonald's s Michaelom Jordanom, gdje su se njih dvojica natjecali u košarkaškim vještinama za Big Mac što ga je Jordan donio; godine 1994. snimljen je i svojevrsni nastavak reklame u kojem se Jordan i Bird natječu za dva Big Maca, pri čemu im se pridružio i Charles Barkley, koji je htio igrati s njima, ali su ga njih dvojica stalno odbijali. McDonald's je 2010. godine tokom Super Bowla emitirao novu verziju reklame s Dwightom Howardom i LeBronom Jamesom, koji se također natječu za Jamesov Big Mac, s tim da se na kraju reklame pojavljuje Bird i pohvali igrače, ali nakon što im je pojeo Big Mac. Bio je to prikladan hommage nikad razriješenom natjecanju Birda i Jordana iz prve reklame, a komični efekt postignut je kada su se Howard i James međusobno pogledavali i pitali tko je uopće Bird.
Filmografija
Larry Bird je glumio u ukupno tri filma u svom životu, a u sva tri filma glumio je fiktivnu verziju samoga sebe. Uz to, bio je tema nekoliko dokumentarnih filmova, ali oni nisu uvršteni na ovaj popis. Birdova filmografija izgleda ovako:
Sveučilišna karijera
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Regularna sezona
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Playoff
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Trenerska karijera
{| class="wikitable sortable collapsible " style="font-size:95%; text-align:right;" !Momčad !Godina ! data-sort-type="number" | U ! data-sort-type="number" | P ! data-sort-type="number" | I ! data-sort-type="number" | P–I% !Plasman ! data-sort-type="number" | PU ! data-sort-type="number" | PP ! data-sort-type="number" | PI ! data-sort-type="number" | PP–I% !Rezultat
Fujiwara no Mototsune
Fujiwara no Mototsune (藤原 基経), također poznat kao Horikawa Daijin, bio japanski političar, dvorjanin i državnik iz Heian perioda, poznat po tome što je učvrstio dominaciju klana Fujiwara na japanskom dvoru.
Bio je treći po redu sin Fujiwara no Nagayoshija i Fujiwara no Otoharu (藤原 乙春). Njegov stric je bio regent Yoshifusa, koji ga je usvojio nakon očeve smrti, a potom postavio za svog nasljednika na mjestu regenta. Kada je japanski car dosegao punoljetnost, Mototsune je, umjesto da odstupi s mjesta regenta, jednostavno izmislio titulu kampaku kojom je zadržao svoje regentske ovlasti.
Oženio se za princezu Soshi, kćer cara Ninmyoa, sa kojom je imao tri sina i tri kćeri. Jedan od tih sinova je bio Fujiwara no Tadahira, osnivač ogranka Hokke klana Fujiwara.
El Aventadero (razvrstavanje)
El Aventadero ima više značenja:
La Presa, San Miguel Tlacamama
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Tlacamama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Červari
mini|302x302piksel Červari su selo u središnjoj Istri, u sastavu Općine Kanfanar, Istarska županija.
Las Higueritas (razvrstavanje)
Las Higueritas ima više značenja:
Červari
Geografija
Červari se nalaze sjeverozapadno od Kanfanara i sjeveroistočno od Limskog kanala. Istočno se nalazi Barat, južno su Morgani i Korenići, jugoistočno Dubravci i Ladići, a zapadno Kršuli i Frnjolići.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 41 stanovnika te 14 obiteljskih kućanstava.
Ursodiol
Ursodiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 392,572 Da.
Zmogotin, Cornereva
Zmogotin je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Cornereva.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Las Hildas (razvrstavanje)
Las Hildas ima više značenja:
Ar Razm, Hajjah
Ar Razm je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Las Hojas (razvrstavanje)
Las Hojas ima više značenja:
Čepić
Čepić (talijanski Ceppich [ˈtʃeppitʃ]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Oprtalj, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 60 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
El Aventurero (razvrstavanje)
El Aventurero ima više značenja:
Bombone, Firenze
Bombone je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
F-104 Starfighter
F-104 Starfighter je američki jednomotorni nadzvučni presretač koji se kasnije koristio i kao lovac-bombarder. Osim SAD-a i saveznika, nekoliko aviona je do 1994. koristila i NASA za testiranja.
XF-104
1951. Lockheedov glavni dizajner Clarence "Kelly" Johnson je otputovao u Južnu Koreju kako bi ispitao američke pilote kakav avion bi po njima bio odgovarajući za njihove potrebe. Većina je tražila jednostavan lagan avion nove generacije, koji bi mogao postići velike brzine te imati odličnu okretnost prilikom manevara na velikim visinama. Do kraja oktobra 1952. razvijen je velik broj dizaja koji su se svodili na zajednički model oznake "L-246". Imao je strjelasti trup, kratka trapezoidna krila, T rep te novi turbomlazni motor General Electric (GE) J79. Model L-246 je bio predložen USAF-u upravo kada je bio u potrazi za novim avionima te je uskoro raspisan natječaj na koji su se prijavili, osim Lockheeda i: Northrop, North American i Republic. U završnom krugu natječaja u januaru 1953. pobijedio je Lockheed sa svojim dizajnom te je dobio ugovor prema kojem je trebao izraditi statičku maketu te dva letna prototipa. Avion je dobio tvorničku oznaku Model 83, te USAF-ovu oznaku 'XF-104'. mini|200px|lijevo|Formacija od 4 F-104A
Tony Levier je trebao biti prvi pokusni pilot. Avion je sam opisao kao "egzotičan" i impresivan, no pošto je ovo bio potpuno novi dizajn nije znao kakve će karakteristike pokazati i kako će se ponašati prilikom leta. Prvi XF-104 je napravljen u Lockheedovoj tvornici Burbank 23. februara 1954. te je sljedeće noći potajno odvezen u zračnu bazu Edwards.
XF-104 je bio strjelastog oblika s glatkim linijama, što je bila revolucija u odnosu na tadašnje avione. Prilikom izgradnje se najviše koristio aluminij te titanij oko ispuha motora; imao je iglasti nos te mjehurasti poklopac kokpita koji se otvarao prema lijevo. Krila su bila trapezoidnog oblika a repne površine su bile T oblika. Osim neobičnih krila, XF-104 je imao i potpuno novo sjedalo za katapultiranje koje pilota nije izbacivalo iznad aviona (kao kod većine) jer je postojala opasnost da će udariti u repne površine, nego ispod aviona. Zbog tog novog sustava, minimalna visina s koje se pilot mogao izbaciti je bila 152 metra. Iskustvo je kasnije pokazalo da ovaj način katapultiranja i nije tako dobar. Budući da u vrijeme testiranja GE J79 motor nije bio dostupan, prvi XF-104 je imao privremeno ugrađeni Wright J65-B-3 motor bez naknadnog sagorijevanja, a od jula 1954. mogao se unaprijediti na Wright J65-W-7 verziju s naknadnim izgaranjem. J65 je zapravo bila izmijenjena verzija Britanskog Armstrong-Siddeley Sapphire turbo mlaznog motora. J65-W-7 je stvarao 34,6 kN potiska (bez dodatnog sagorijevanja), a zrak je usisavao kroz dva bočna usisnika koja su bila malo odmaknuta od trupa kako ne bi usisali turbulentni zrak. mini|200px|XF-104 Testni pilot Levier je počeo s testiranjima na pisti 27. februara 1954. a prvi pravi let se odvio 4. marta 1954. no kako se podvozje zbog tehničkog kvara nije mogao uvući, let je trajao samo nekoliko minuta. ; sljedeći let je obavljen krajem mjeseca. Kako na početku nije imao motor s naknadnim izgaranjem XF-104A je mogao preći zvučnu barijeru tek u blago ponirućem letu, no ugradnjom J65-W-7 motora je mogao dostići brzinu od čak mach 1,6. Drugi XF-104 prototip je poletio 5. oktobra 1954., bio je opremljen s J65-W-7 motorom te je najviše korišten za ispitivanje naoružanja. Iako je izvorno bilo zamišljeno da bude opremljen s 30 mm topom, kasnije je odlučeno da se ugradi novi brzi 20 mm M61 Vulcan top te AN/ASG-14T-1 sustav upravljanja vatrom. mini|200px|lijevo|M61 Vulcan top 17. decembra 1954. prilikom testiranja topa na velikoj visini, testni pilot LeVier je pokušao ispaliti rafal no uskoro je došlo do eksplozije te se poremetio rad motora. Levier je ugasio motor, te sigurno prizemljio avion polako se spuštajući gotovo 80 kilometara. Kasnije je istragom utvrđeno da je prilikom pucanja eksplodirao jedan metak te oštetio dio topa koji se odlomio i uletio u stražnji dio aviona.
Avion je s vremenom popravljen te se ponovno vratio na testiranja, no 14. aprila se dogodila nova nesreća. Prilikom testnog pucanja topom zbog prevelikih vibracija, s dna aviona je otpao poklopac koji je bio dio mehanizma za katapultiranje što je izazvalo naglu dekompresiju te se odijelo pod pritiskom testnog pilota Hermana R. "Fish" Salmona toliko napuhalo da gotovo ništa nije vidio oko sebe. Na kraju se uspješno katapultirao a avion je pao na tlo te bio potpuno uništen.
I prvi XF-104 će kasnije biti izgubljen u nesreći. 11. jula 1957. testni pilot William M. "Bill" Park se katapultirao nakon što je otpao cijeli repni dio aviona.
YF-104A
mini|200px|Konus na desnom usisniku Gubitak XF-104 prototipova nije usporio razvoj, te je USAF 30. marta 1955. Lockheedu dao ugovor za izradu 17 YF-104 predprodukcijskih aviona koji bi se koristili za procjene. Do kraja godine, GE je isporučio YJ79-GE-3 motore za testiranja te je prvi YF-104A poletio 17. februara 1956. s pilotom Hermanom Salamonom; već 28. februara prvi YF-104 je probio zvučnu barijeru. Bio je 1,68 metara duži od XF-104 što mu je omogućilo smještaj J79 motora te veći unutarnji kapacitet goriva. Osim produženja, na usisnike su nadodani "prepolovljeni" fiksni konusi koji su služili kao zračni "amortizeri" te su bili tajna tijekom dizajniranja. Avioni su se prvotno koristili za testiranje naoružanja (GE M61 Vulcan topa te AIM-9 Sidewinder raketa) te dodatnih spremnika goriva koji su se spajali na vrhove krila, a imali su zapreminu od 644 litre svaki. Testni YJ79-GE-3 motori za YF su na testiranjima razvili 65,9 kN potiska s naknadnim izgaranjem. Nova elektronika je uključivala TACAN navigacijski sustav, radio te infracrveni ciljnik.
F-104A
F-104A je ušao u službu USAF-a u februaru 1958. Izgledom je bio dosta sličan YF-104 a pokretao ga je J79-GE-3B mlazni motor koji je bio pouzdaniji od svojih prethodnika. Samom motoru se moglo pristupit tako što bi se pomoću četiri vijka odvojio stražnji dio trupa. Cijeli Starfighter je dizajniran tako da bude lagan za održavanje. Osim motora koji je služio kao glavni izvor napajanja, u slučaju njegovog kvara, u donjem prednjem dijelu aviona se nalazila zračna turbina koja je određeno vrijeme omogućavala rad elektroničkih i hidrauličkih sustava na avionu. Jedino naoružanje F-104A su bile dvije toplinski navođene AIM-9B Sidewinder rakete koje su bile smještene na vrhovima krila, no prema nekim izvorima F-104A je mogao ponijeti i jednu nevođenu MB-1 Genie raketu zrak-zrak koja je nosila malu nuklearnu bojevu glavu a nosila se ispod trupa. Pretpostavlja se da ovo nikad nije praktički instalirano na F-104 osim prilikom testiranja. Iako je prvotno bilo zamišljeno da F-104A nosi GE Vulcan top, to se nije realiziralo budući da je Ge imao velikih problema s mehanizmima. Zbog toga je 1959. GE razvio pouzdaniji i kvalitetniji top M61A1 Vulcan koji će s vremenom biti ugrađen na sve Starfightere. Ukupno su napravljena 1953 F-104A ne računajući 17 YF-104A koji su kasnije unaprijeđeni te stavljeni u službu. mini|200px|F-104B Dok je Starfighter polako ulazio u službu, istovremeno je obarao rekorde. Tako je pilot Howard C. Johnson 7. maja 1958. postavio novi visinski rekord u YF-104A iznad baze Edwards. 16. maja pilot YFa-104A, kapetan Walter Irwin je postavio svjetski brzinski rekord prelazeći stazu od 15 x 25 kilometara prosječnom brzinom od 2260.75 km/h.
F-104B
Prvi let dvosjeda F-104 je bio 16. januara 1957. Po izgledu i dizajnu, F-104B je bio identičan A verziji; samo je ugrađen dvosjedni kokpit uklanjanjem topa a dužina aviona je ostala ista. Mogućnost nošenja oružja na vanjskim spojištima je bila moguća kao i kod F-104A. Lockheed je kasnije razvio i verziju oznake TF-104A koja je bila obični trener bez naoružanja te je predložio USAF-u no na kraju je odbijena. Stražnji kokpit u kojem je sjedio instruktor je bio malo uzdignut radi bolje preglednosti. F-104B je formalno ušao u službu 1958. paralelno s F-104A. Ukupno je napravljeno 26 aviona a korišteni su da bi se omogućio lakši prelazak novim pilotima na F-104. Postojale su i ideje o korištenju F-104B kao naprednog trenera za kadete zrakoplovstva, no ta ideja i nije baš provedena u praksi. mini|230px|F-104C
F-104C/D
Prvi let jednosjedne F-104C verzije koja je služila kao lovac-bombarder se odvio 24. jula 1958. te je u službu ušla kasnije te godine. Po vanjštini, F-104C je bilo teško razlikovati od osnovne A verzije, jedina razlika je bila što se na F-104C mogao ugraditi fiksni dodatak za nadolijevanje goriva u letu. Ispod aviona, po sredini trupa je nadodana nova spojna točka koja je bila namijenjena nošenju B28 nuklearne bombe koja je bila glavno oružje pri strateškim napadima. Osim toga, C verzija je mogla na tom mjestu ponijeti i dodatne dvije Sidewinder rakete na dvostrukom lanseru no to se rijetko koristilo budući da je stvaralo dosta zračnog otpora. Iznutra, F-104C je koristio poboljšani J79-GE-7A motor koji je razvijao 44,5 kN potiska pri normalnom radu te 70,3 kN s naknadnim izgaranjem. Problematično sjedalo za katapultiranje koje se lansiralo prema dolje je zamijenjeno s Lockheedovim C-2 koje je normalno funkcioniralo. Ukupno je napravljeno 77 aviona, a isporučivani su od 1958. do 1959. 14. decembra 1959. F-104C je postavio i tadašnji novi visinski rekord od 31.513 metara. Dvosjed F-104D je zapravo bio F-104B s poboljšanjima koji su ugrađivani na F-104C.
F-104G
mini|230px|Njemački F-104G Budući da se F-104 nije masovno koristio u SAD-u, Lockheed je počeo tražiti strane kupce aviona kako bi se cijeli program održao. Luftwaffe Zapadne Njemačke se pokazao kao obećavajući kupac jer su tražili novi višenamjenski avion koji bi zamijenio F-86 Sabre. 6. novembra 1958. objavljena je pobjeda F-104 na natječaju te je Lockheed dobio službeni ugovor 18. marta 1959. Avioni namijenjeni Njemačkoj su dobili oznaku F-104G a zapravo se radilo o F-104C ali s novim dodacima i poboljšanjima: poboljšana je struktura aviona za lovačko-bombardersku ulogu, ugrađen je najnoviji NASARR radar, poboljšana unutarnja elektronika koja je uključivala novi Litton LN-3 navigacijski sustav, novi J79-GE-11A turbo mlazni motor koji je razvijao 70,28 kN potiska budući da je avion postao teži uz svu novu opremu. Ugrađeno je i novo C2 sjedalo za katapultiranje a kasnije će se na neke avione ugrađivati i Martin Baker Mark 7 sjedalo. Također je izmijenjen sustav upravljanja a kočnice su poboljšane kako bi se mogle nositi s dodatnom težinom. F-104G je mogao nositi i dvije Sidewinder rakete ispod trupa na novim nosačima koji su bili aerodinamički prihvatljiviji. Nekoliko nacija je kupilo i jednosjedne RF-104G izvidnike koji su bili opremljeni s kamerama za izviđanje. Razvijen je i dvosjedni TF-104G koji je korišten za obuku pilota. Bio je osnovni F-104D ali s unaprjeđenjima kao i jednosjed G.
SAD
U oktobru 1958. nekoliko F-104A je pomoću C-124 Globemastera prebačeno na Tajvan no nisu sudjelovali u borbama. Prvi put su borbeno korišteni u Vijetnamu kada se rasplamsao zračni rat 1965. a poboljšana Sjeverno Vijetnamska zračna obrana te MiGovi su predstavljali ozbiljnu prijetnju američkim avionima. U aprilu 1965. 28 F-104C su također poslana u akciju. Starfighteri su uglavnom korišteni u borbenim patrolama te kao zaštita EC-121 Warning Star avionima za rano upozoravanje a često je uz njih letio i Boeing KC-135 zračni tanker. F-104 su došli u Vijetnam u svojoj normalnoj srebrenoj boji no kasnije su prebojani u maskirnu. Unatoč velikoj zračnoj moći Amerikanaca, gubici su se događali. 22. jula 1965. F-104C kojim je upravljao Roy Blakely je bio pogođen od strane neprijateljske vatre i nakon neuspjelog pokušaja prinudnog slijetanja, Blakely je poginuo. 20. septembra 1965. pilot Phil Smith je prilikom leta u teškim uvjetima zalutao iznad Kineskog otoka Hainan. Kada se spustio ispod oblačnog pojasa napali su ga Kineski MiG-19 te oborili, no uskoro su poslana dva druga F-104C u potragu za njim te su se zbog loših uvjeta i smanjenje vidljivosti sudarili. mini|200px|F-104C u bazi Da Nang F-104C su vraćeni u SAD do Božića 1965. budući da su se pojavili F-4 Phantomi, no povećano djelovanje brzih Sjeverno Vijetnamskih MiG-21 je dovelo odluku povlačenja u pitanje te je u junu 1966. vraćena 435 lovačko-bombarderska eskadrila. Uglavnom su korišteni kao potpora i obrana od MiGova za F-105 Thunderchiefove koji su izvodili napade na neprijateljsku PZO. Dva F-104C su oborena od strane protu-zračnih raketa 1. augusta 1966. pri čemu su poginula oba pilota. Naposljetku se ustanovilo da je cijeli koncept potpore F-105 Thunderchiefima beskoristan, a uloga potpore snagama na tlu također nije davala rezultate zbog neprijateljske protuzračne obrane. Iskusni veteran Korejskog rata Norman Schmidt je oboren 1. septembra 1966. iznad Laosa te zarobljen; 2. oktobra Charles Toffert je također oboren iznad Laosa od strane PZO što je označilo prekid uloge F-104 Starfightera kao aviona za potporu u jugoistočnoj Aziji.
Njemačka
Njemačka je bila prvi strani korisnik F-104 Starfightera te po broju nabavljenih aviona najveći korisnik. Lockheed im je prvo u kasnoj 1959. isporučio 30 F-104F trenera za obuku koji su bili manje više isti kao F-104D samo što su imali J79-GE-11A motor i pojednostavljenu elektroniku, a u službi su ostali do 1972. Njemačka ja nabavila i 605 F-104G, 145 RF-104G te 137 TF-104G kojima su zamijenili F-86 i F-84. Njemački F-104G su imali verziju F15A-41B NASARR radara, s načinima rada za navigaciju, bombardiranje i borbu zrak-zrak. Navigacijski i bombarderski način rada su uključivali praćenje i mapiranje terena te procjena udaljenosti dok je za borbu zrak-zrak imao mogućnost traženja i praćenja meta za Sidewinder rakete te Vulcan top. Većina F-104G drugih zemalja je imala F15AM-11 verziju radara.
Glavno oružje Luftwaffeovih F-104G koji su obavljali jurišne zadatke, je bila B43 nuklearna bomba od 1 megaton. Iako je Zapadna Njemačka formalno bila ne-nuklearna zemlja, SAD je Njemačku opremao takvim oružjem uz dvostruku kontrolu nad njim od strane vrha Luftwaffea i Američkih zapovjednika. No osim B43, Starfighteri su također mogli nositi i konvencionalno oružje za jurišne zadatke poput kasetnih bombi te nevođenih raketnih zrna. Neki Njemački RF-104G su modificirani na F-104G standard. Lockheed je kasnije Njemačkoj ponudio napredniju RTF-104G1 izvidničku verziju no Njemačka je to odbila, budući da je već kupila RF-4E Phantom. mini|200px|lijevo|Njemački TF-104G
Njemački mornarički ogranak Marineflieger je koristio ukupno 146 F-104G i 27 RF-104G a nabavljeni su kako bi zamijenili Britanske Hawker Sea Hawk lovce. Marinefliegerovi F-104G su uglavnom korišteni u protu-brodskoj ulozi noseći dvije Francuske AS-30 rakete koje su se navodile preko radio veze. Budući da se redilo o dosta ne efektivnim raketama, od 1977. su zamijenjene Kormoran raketama koje su se same mogle navoditi na metu. RF-104G koji za potrebe Marinefliegera su se posebno sastavljali a imali su dalekometne kamere smještene iza kokpita. Najčešće su izviđali brodove iznad Baltika koristeći bočne kamere, s tim da su pritom ostajali u međunarodnim vodama.
Kanada
mini|200px|Kanadski CF-104 Modificirani bivši Američki F-104A su dostavljeni Kanadi kao početak za proizvodnju CF-104. Avion je izvorno nosio oznaku CF-111 te tvorničku oznaku CL-90. Dostava CF-104 započinje 1961. s prvim gotovim avionima koji su izašli iz tvornice 18. marta 1961. Ukupno je napravljeno 200 aviona za Kanadsko avionstvo. CF-104 je bio gotovo identičan F-104G a pokretao ga je J79-OEL-7 turbomlazni motor koji se licencno proizvodio u Orenadi u Kanadi; izvorno je bio zamišljen kao jurišnik s nuklearnim naoružanjem stoga nije imao ugrađeni top i ciljnik, no to je ugrađeno tijekom ranih 1970-ih kada se počeo koristiti kao konvencionalni strateški jurišnik. Od tada je mogao nositi i CRV 70 nevođena raketna zrna, "nepametne" bombe te Britansku BL755 kasetnu bombu. Budući da je CF-104C bio namijenjen jurišnim zadacima, koristio je R24A verziju NASARR radara koja nije imala način rada za borbu zrak-zrak. Neki CF-104 su modificirani da nose Vinten kapsulu za izviđanje ispod trupa no ovi avioni nisu dobili posebnu oznaku. Kanadsko zrakoplovstvo je nabavilo i 38 CF-104D dvosjeda za obuku koji su bili slični F-104G a svi su se proizvodili u Lockheedu. Zadnjih 16 aviona je imalo unaprijeđenu elektroniku pa su dobili oznaku CF-104 Mark 2. Nakon završetka izrade kandaskih aviona, SAD je Canadairu dao ugovor za izgradnju 140 F-104G za američke saveznike.
Kanadski avioni su izvorno bili u metalnoj boji, no kasnije je gornji dio obojan u slojeve tamno zelene i maslinaste a dno u sivu. Zadnji avioni su povučeni tijekom 80-ih a zamijenili su ih F/A-18 Horneti. Kanadađni su imali i najveći broj nesreća sa Starfighterom izgubivši 110 aviona što je činilo oko 46% aviona.
Italija
mini|200px|Talijanski F-104 Fiat je proizveo ukupno 125 F-104G za potrebe Talijanskog ratnog zrakoplovstva, a prvi "domaći" avion je poletio 9. juna 1962. Prvi avioni su ušli u operativnu službu 1965. Od 125 aviona, 51 je prerađen da obnaša ulogu presretača, 54 su prerađena da sa služe kao jurišnici a 20 ih je modificirano u RF-104G ugradnjom kamere. Italija je nabavila i 12 TF-104G od Lockheeda te 12 istih od Aeriitalie. Tijekom 80-ih Luftwaffe je Italiji dao još 6 TF-104G koji su bili višak s tim da su barem dva obnovljena te ponovno korištena a ostatak je služio kao izvor rezervnih dijelova. Talijani su bili zadovoljni s avionima tako da su naručili poboljšanu CL-911 tj. F-104S verziju koja je mogla nositi Sparrow rakete zrak-zrak.
Japan
Japan je nabavio 210 F-104J jednosjeda i 20 F-104DJ dvosjeda za obuku. Tri F-104J su dostavljena od strane Lockheeda da služe kao osnovica buduće proizvodnje u Mitsubishi Heavy Industries. mini|lijevo|200px|Japanski F-104J 29 ih je sastavljeno pomoću dostavljenih dijelova dok je ostatak izrađen vlastitim resursima. Prvi let F-104J je bio 30. juna 1961. a proizvodnja u Mitsubishiu započinje u proljeće 1962. i traje do 1967. Svi F-104DJ su dostavljeni u dijelovima te su paralelno sastavljani s J verzijama. Japanske verzije su bile bazirane na F-104G i TF-104G no budući da se Japan držao stroge doktrine snaga za samoobranu ti su bili optimizirani samo za ulogu presretača. Imali su F15J-31 verziju NASARR radara koja je imala način rada samo za borbu zrak-zrak i pokretao ih je J79-IHI-11A (verzija J79-GE-11A) koji se licencno proizvodio u Ishikawajima-Harima Heavy Industriesu. Japanski Starfighteri su izvorno bili obojani u metalnoj boji s bijelim krilima na kojima je bio simbol izlazećeg sunca. Kasnije su prebojani u laganu sivu kako bi se spriječila korozija a nekim avionima su i nosevi obojani u crno.mini|desno|250px|F-104 dizajn Povučeni su iz službe sredinom 80-ih a zamijenio ih je F-15J Eagle. Neki su zadržani kako bi tada obavljali specijalne zadaće a neki su predani Tajvanu. 90-ih nekoliko aviona je pretvoreno u QF-104J bespilotne mete. Tijekom dva desetljeća službe, Japan je u nesrećama izgubio oko 15% svojih aviona što i nije loše u odnosu na druge korisnike.
Čehići
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 5 stanovnika te 2 obiteljskih kućanstava.
Santa Clara, Puerto Rico
Santa Klara je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 982, što je 156 (-13,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kosmos-1493
Kosmos-1493 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Domicella, Avellino
Domicella je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
El Avión (razvrstavanje)
El Avión ima više značenja:
M/T Bol
M/T Bol je trajekt za lokalne linije. U sastavu je flote hrvatskog brodara Jadrolinije. Trenutno plovi na relaciji Brestova-Porozina.
Izgrađen je 2005. u grčkoj Perami za potrebe grčkog naručitelja. Tamo je nosio ime Glikofilousa. 2008., zajedno sa još dva trajekta, koji danas nose imena M/T Ilovik i M/T Korčula, kupuje ga Jadrolinija. Od tada pa do 2009. trajekt je održavao relaciju Split-Supetar. Nakon toga premješten je na liniju Brestova-Porozina, kako bi se povećala protočnost te linije. To se i događa, jer Bol zamjenjuje rad dva trajekta.
Sumner County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Las Hojitas (razvrstavanje)
Las Hojitas ima više značenja:
Sumner County, Tennessee
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 160.645, što je 30.196 (23,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Waunakee, Wisconsin
Vonaki je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.097, što je 3.102 (34,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ilsede
Ilsede je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 8 opštinskih središta okruga Pajne. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.901 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3157003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pajne Ilsede se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Pajne. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 75 metara. Površina opštine iznosi 28,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.901 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 418 stanovnika/km².
Kosmos-1494
Kosmos-1494 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1494 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 31. avgusta 1983. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
837
Godina 837. (DCCCXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.
Colonia Unidad Antorchista (razvrstavanje)
Colonia Unidad Antorchista ima više značenja:
Dosso Bianco, Ferrara
Dosso Bianco je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -6 m.
Diez Hermanos, Gómez Farías
Diez Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Message in a Bottle (film)
Message in a Bottle (naslov preveden kao Poruka u boci) je američki igrani film snimljen 1999. u režiji Luisa Mandokija. Po žanru je ljubavna drama, a temelji se na istoimenom romanu američkog književnika Nicholasa Sparksa. Iako je imao solidne rezultate na kino-blagajnama, kritike su uglavnom bile negativne, a tumač glavne uloge Kevin Costner je nomiran za Razzie.
Diez Hermanos, Gómez Farías
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Message in a Bottle (film)
Kratak sadržaj
Ambiciozna i razvedena novinarka Tereza igrom slučaja džogirajući na obali okeana pronalazi poruku u boci. Poruka je od udovca Gareta, i puna je ljubavi i žala za prerano izgubljenom suprugom. Pokazavši poruku svojim kolegama, novinarka i ne sluti kakve će sve događaje izazvati pronađena poruka u boci. Podstaknuta emotivnošću nepoznatog muškarca, polazi u potragu za njim. Na samoj obali okeana pronalazi Gareta Blejka, restauratora brodova. On još uvek pati, nesposoban da se preda nekoj drugoj ženi. Tereza je takođe nesretna, nakon bračnog brodoloma, i u Garetu pronalazi ljubav svog života. Nekoliko dana provode zajedno, ali prošlost Gareta vraća u stvarnost. On ipak skuplja hrabrost da promeni svoj način života, preminuloj suprugi šalje niz okean oproštajnu poruku u boci u kojoj od nje traži blagoslov, da ostatak života podeli sa Terezom...
Ghimicești, Fitionești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Las Hormigas (razvrstavanje)
Las Hormigas ima više značenja:
Noćna mora
Noćna mora, neugodan san u kojem osoba doživljava stravične događaja uz osjećaj straha, a ponekad i tjeskobe, žalosti ili očaja. Tradicionalno se vjerovalo da se radi o noćnoj prikazi, zlom duhu nastanjenom u djevojci, koji noću luta, napada ljude, muči ih i pije im krv. To mitološko biće opisivalo se na razne načine, kao duha umrle osobe ili demona koji zna zasjesti na grudni koš i time uzrokovati paralizu sna.
San može sadržavati situacije kao što su razne opasnosti, nelagoda te psihički ili fizički teror. Pokazalo se kako noćne more mogu isto tako imati fizičke uzroke kao što su spavanje u neudobnom položaju. Zatim kod osoba koje su bolesne odnosno kod osoba koje imaju povišenu tjelesnu temperaturu. Razlozi mogu biti i različiti psihološki uzroci kao što su stres ili anksioznost.
Etimologija
To opasno i zlonamjerno biće se nazivalo mora, a pojavljuje se i u gotovo svim europskim kulturama (engleski: mare, njemački: Mahr, švedski i norveški: mara, danski: mare, što vjerojatno dolazi od indoeuropskoga korijena *mer- "umrijeti".
Valganciklovir
Valganciklovir je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 354,362 Da.
Lino Lárraga, Ciudad Valles
Lino Lárraga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
La Higuerita, Los Reyes
La Higuerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1293 m.
Ekscentricitet orbite
right|thumb|250px|Tri primjera sve većeg ekscentriciteta putanje U astronomiji, ekscentricitet orbite je jedan od orbitalnih elemenata i važna osobina putanja nebeskih tela u prostoru: (planeta oko Sunca, satelita oko planeta...). Govori nam koliko putanja nekog nebeskog tela odstupa od kružne. Što je ekscentricitet veći putanja nebeskog tela je izduženija. Uglavnom se obeležava malim slovom e.
El Mezquite, Granja, Tepezalá
El Mezquite, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Ekscentricitet orbite
Vrste ekscentriciteta[уреди] Ako objekat ima ekscentricitet nula (e = 0) onda on ima kružnu putanju. Ovakav slučaj je idealizovan i ne postoji u prirodi.
Ako je ekscentricitet putanje između nule i jedan (0 < e < 1) putanja je eliptična. Ako je neko telo gravitaciono vezano za neko drugo ( Zemlja je gravitaciono vezana za Sunce) imaće eliptičnu putanju oko centra mase sistema.
Ako je ekscentricitet jednak jedinici (e = 1) putanja je parabolična. Ovaj slučaj je takođe idealizovan. Ipak, ima dosta tela koja imaju eliptičnu putanju sa velikim ekscentricitetom koji teži jedinici, pa se može reći da je njihova putanja parabolična. Recimo, dugoperiodične komete najčešće imaju ekcentricitete e > 0.95.
Objekti sa putanjom ekscentriciteta iznad jedinice (e > 1) imaju hiperboličnu putanju. Odnosno taj objekat nije gravitaciono vezan za sistem u odnosu na koji ima hiperboličnu putanju. Recimo, ako bi neko telo proletelo pored Zemlje velikom brzinom, dovoljnom da ga Zemlja ne zarobi u svoju orbitu, ono će imati hiperboličnu orbitu u odnosu na Zemlju (a ako pripada Sunčevom sistemu, imaće eliptičnu putanju u odnosu na Sunce)
Generator signala
Analogni signal generator.|mini|desno|200px
Generator signala (signal generator, generator funkcija, funkcijski generator, ton generator, generator tona) je elektronski instrument koji je u stanju da proizvodi izlazne napone raznih oblika. Koristi se za dizajniranje, testiranje i popravke elektronskih uređaja.
Vrste
Moderni digitalni signal generatori.|mini|desno|200px
Garbagnate Monastero, Lecco
Garbagnate Monastero je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Generator signala
Vrste
Postoji više raznih vrsta, od jednostavnih tipova koji proizvode samo sinusoidalne talasne oblike do složenih uređaja koji proizvode čitav niz repetitivnih i impulsnih naponskih oblika. Generatori koji proizvode više vrsta talasnih oblika se ponekad zovu i generatori funkcija. Ako proizvode samo frekvencije čujnog spektra, ponekad se zovu samo ton generatori.
Garbagnate Monastero, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Fiordipiano, Pesaro e Urbino
Fiordipiano je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Generator signala
Rad
Svi generatori signala imaju u sebi oscilator kao izvor signala. Stariji analogni uređaji su koristili promjenu otpora ili kapaciteta u električnom kolu oscilatora za promjenu frekvencije. Digitalni uređaji obično koriste sintetizator (stvarač) frekvencija.
Fiordipiano, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Pasoš Barbadosa
Pasoš Barbadosa je javna putna isprava koja se državljaninu Barbadosa izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
Pasoš Barbadosa se izdaje za neograničen broj putovanja.
Jezici
Pasoš je ispisan engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Buroni, Sassari
Buroni je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Lajiḩ al ‘Akshah, Hajjah
Lajiḩ al ‘Akshah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Haleiwa, Hawaii
Halejva je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.970 stanovnika.
Eóganan mac Óengusa
Uuen ili Eogán (hipokoristički: Eóganán; ? - 839) bio je kralj Pikta i/li Fortriua u današnjoj Škotskoj od 836/837. do smrti.
Haleiwa, Hawaii
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.970 stanovnika, što je 1.745 (78,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Eóganan mac Óengusa
Bio je sin kralja Oengusa mac Ferguse a naslijedio je svog rođaka Dresta mac Caustantina (Drest IX). Jedini spomen o njemu je pogibija u sukobu sa Vikinzima. Naslijedio ga je Uurad koji će započeti kratkotrajnu dinastiju piktskih vladara.
Tres Arbolitos, La Trinitaria
Tres Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
Sukub
Sukub (lat. succubus) je, prema pučkom vjerovanju, mitološki ženski demon koji spolno opći sa muškarcima u snu, pojavljujući se u obliku lijepe žene. Njen muški pandan je inkub koji u snu opći sa ženama. Sukladno tradiciji još iz srednjega vijeka, vjerovalo se da višestruki odnosi sa sukubom mogu prouzročiti bolest ili čak smrt napadnutog muškarca.
Kraljica svih sukuba je Nahemah za koju se vjerovalo da ljudima krade duše, zbog čega su u srednjem vijeku koristili molitve i obrede kako bi se zaštitili od nje. Poznata sukuba je i Adamova prva žena Lilit, koja je s arkanđelom Samaelom izrodila mnogobrojne demone.
Tipton County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 61.081, što je 9.81 (19,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lunca Florii, Cornereva
Lunca Florii je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Cornereva.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 875 m.
San Rafael, Etzatlán
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Etzatlán.
El Sauz, San Cristóbal de la Barranca
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Cristóbal de la Barranca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1286 m.
Las Hortensias (razvrstavanje)
Las Hortensias ima više značenja:
Kosmos-1495
Kosmos-1495 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1495 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. septembra 1983. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1495 je bio osmatrački satelit.
Wei Zhuang
Wei Zhuang (, 836–910), stilsko ime Duanyi (端己), bio je kineski pjesnik i državni službenik iz doba kraja dinastije Tang, najpoznatiji po pjesmama u shi i ci stilu.
Rodio se u porodici učenjaka u gradiću Duling (杜陵), nedaleko od prijestolnice Changan. Na karijeru, ali i na djelo, su mu značajno uticali pobune u tadašnjoj Kini. Godine 880. su ga zarobili Huang Chaovi ustanici, a što je Wei Zhuanga kasnije inspiriralo da napiše poemu Baladu o Gospi Qin (秦妇吟). Nakon toga je gotovo deset godina lutao zemljom prije nego što je 894. položio jinshi i ušao u državnu službu. Godine 896. je Li Maozhen digao novi ustanak. Wei Zhuang je na kraju završio u Chengduu gdje je 901. Wang Jian proglasio nezavisnu državu Raniji Shu. Wei Zhuang je podržao novi režim te ga je Wang Jian proglasio svojim premijerom. Posljednje godine života je Wei Zhuang proveo prikupljajući pjesme.
William Hulbert
right|thumb|William Hulbert
William Ambrose Hulbert (23.10. 1832 - 10.4. 1882.) bio je američki poduzetnik i sportski funkcionar poznat po tome što je osnovao National League, profesionalnu bejzbol] ligu koja danas činio [[Major League Baseball, te bio predsjednik kako NL tako i kluba Chicago White Stockings.
Hulbert je godine 1874. postao jednim od direktora kluba i vrlo brzo postao svjestan ozbiljnih nedostataka NA - niskih kriterija za sudjelovanje klubova, nejasno zacrtanih pravila kao i ležernom odnosu prema njihovom kršenju, pogotovo kada su u pitanju bili transferi igrača iz kluba u klub. Ovo posljednje je Hulberta posebno tangiralo nakon što je Davy Force 1874. potpisao ugovor za Chicago White Stockings, a na kraju ipak prešao u Philadelphiju, što je vodstvo NA na kraju odobrilo. Hulbert je postao uvjeren kako je NA pod prevelikim utjecajem klubova s Istočne obale, a što se odrazilo i na neravnopravan položaj klubova na Srednjem Zapadu i pretjeranu dominaciju bostonskih Red Stockingsa koji su rutinski osvojili četiri od pet prvenstava NA.
Hulbert je odlučio klubove s Istočne obale tući njihovim vlastitim oružjem, u čemu mu je pomogao Bostonov pitcher Al Spalding, rodom iz Illinoisa. On je za vrijeme sezone 1875. ne samo potpisao tajni sporazum o prijelazu u Chicago godinu dana kasnije, nego je na isto nagovorio druge Bostonove zvijezde kao što su Cal McVey, Deacon White i Ross Barnes, dok su se iz Philadelphije sporazumu priključili Cap Anson i Ezra Sutton, mada će se Sutton kasnije povući iz sporazuma. Kada je sporazum otkriven novinama, javnost u Bostonu i Philadelphiji je bila zgrožena, ali je Hulbert - sada već predsjednik kluba - preduhitrio disciplinsku akciju povlačenjem iz NA i najavom formiranja nove lige kojoj su se obvezali priključiti i drugi zapadni klubovi - iz St. Louisa, Cincinnatija i Louisvillea.