cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Numerička analiza
Generacija i propagacija grešaka
Izučavanje grešaka sačinjava važan deo numeričke analize. Postoji nekoliko načina na koji se može uneti greška u rešenje problema.
Zaokruživanje
Greške zaokruživanja nastaju zato što je nemoguće precizno predstaviti sve realne brojeve na mašini sa konačnom memorijom (što je slučaj sa praktično svim digitalnim računarima).
Skraćivanje i greške diskretizacije
Greške skraćivanja nastaju kad se iterativni metod završi ili kad se matematička procedura aproksimira, i približno rešenje se razlikuje od tačnog rešenja. Slično tome, diskretizacija unosi grešku diskretizacije zato što se rešenje diskretnog problema ne poklapa sa rešenjem kontinualnog problema. Na primer, u iteraciji prikazanoj na desnoj strani da bi se izračunalo rešenje jednačine 3x^3+4=28, nakon 10 ili više iteracija, zaključuje se (na primer) da je koren oko 1,99. Stoga imamo grešku skraćivanja od 0,01.
Nakon generisanja greške, ona se generalno uvećava tokom proračuna. Na primer, već smo napomenuli da operacija + na kalkulatoru (ili računaru) nije precizna. Iz toga sledi da je sabiranje tipa a+b+c+d+e još nepreciznije.
Gore je pomenuto da dolazi do greške skraćivanja, kad se aproksimira matematička procedura. Poznato je da je za preciznu integraciju funkcije neophodno naći zbir beskonačno velikog broja trapezoida. U praksi se međutim može odrediti jedino zbir konačnog broja trapezoida, i stoga dolazi do aproksimacije matematičke procedure. Slično tome, da bi se diferencirala funkcija, diferencijalni element treba da teži nuli, dok je numerički moguće jedino izabrati konačnu vrednost diferencijalnog elementa.
Numerička stabilnost i dobro postulirani problemi
Numerička stabilnost je važan pojam u numeričkoj analizi. Algoritam se smatra numerički stabilnim ako se greška, nezavisno od izvora, znatno ne uvećava tokom proračuna. Do toga dolazi ako je problem stabilan, što znači da se rešenje malo menja sa malom promenom ulaznih podataka. U kontrastu s tim, ako je problem nestabilan, onda svaka mala greška u ulaznim podacima narasta u veliku grešku u rešenju.
Originalni problem i algoritam koji se koriste za rešavanje problema mogu da budu stabilni i/ili nestabilni, ili bilo koja kombinacija. Stoga algoritam koji rešava stabilni problem može da bude bilo numerički stabilan ili numerički nestabilan. Umetnost numeričke analize je da se nađe stabilan algoritam za rešavanje dobro postavljenog matematičkog problema. Na primer, izračunavanje kvadratnog korena iz 2 (koji je oko 1,41421) je stabilan problem. Mnogi algoritmi rešavaju taj problem počevši od inicijalne aproksimacije x1 od \sqrt{2}, na primer x1=1,4, i zatim izračunavaju poboljšanje pretpostavke x2, x3, etc.. Jedan takav metod je poznati Vavilonski metod, koji je dat sa xk+1 = xk/2 + 1/xk. Još jedan iterativni pristup, koji ćemo zvati Metod X, je dat sa xk + 1 = (xk2−2)2 + xk. Izračunali smo nekoliko iteracija ovog algoritma u donjoj tabeli, sa inicijalnim pretpostavkama x1 = 1,4 i x1 = 1,42.
Može se uočiti da Vaviloniski metod brzo konvergira nezavisno od inicijalne pretpostavke, dok Metod X konvergira ekstremno sporo sa inicijalnom pretpostavkom od 1,4 i divergira počevši od inicijalne pretpostavke 1,42. Stoga je Vavilonski metod numerički stabilan, dok je Metod X numerički nestabilan.
Oblasti izučavanja
Polje numeričke analize obuhvata mnoštvo potdisciplina. Neke od glavnih su:
Izračunavanje vrednosti funkcija
Jedan od najjednostavnijih problema je evaluacija funkcije u datoj tački. Najprostiji pristup unošenja broja u formulu nije uvek veoma efikasan. Za polinome, bolji pristup je korišćenje Hornerove šeme, pošto se time redukuje broj neophodnih množenja i sabiranja. Generalno je važno da se proceni i kontroliše greška zaokruživanja koja nastaje pri upotrebi aritmentike pokretnog zareza.
Interpolacija, ekstrapolacija, i regresija
Interpolacija rešava sledeći problem: polazeći od vrednosti neke nepoznate funkcije u više tačaka, koju će vrednost ta funkcija imati u nekoj drugoj tački između poznatih tačaka?
Ekstrapolacija je veoma slična interpolaciji, izuzev da je ovde cilj da se nađe vrednost nepoznate funkcije u tački koja je izvan opsega poznatih tačaka.
Regresija je takođe slična, izuzev da uzima u obzir podatke kao da su neprecizni. Polazeći od datog broja tačaka i izmerenih vrednosti neke funkcije u tim tačkama (sa greškom), cilj je da se odredi nepoznata funkcija. Metod najmanjih kvadrata je jedan od popularnih pristupa regresione analize.
Rešavanje jednačina i sistema jednačina
Još jedan fundamentalni problem je izračunavanje rešenja date jednačine. Dva slučaja se obično razlikuju, u zavisnosti od toga da li je jednačina linearna ili nije. Na primer, jednačina 2x+5=3 je linearna, dok 2x^2+5=3 nije.
Znatne količine truda su uložene u razvoj metoda za rešavanje sistema linearnih jednačina. Standardni direktni metodi, i.e., metodi koji koriste neku od dekompozicija matrica su Gausova eliminacija, LU dekompozicija, Čoleskijeva dekompozicija za simetrične (ili hermitijanske) ili pozitivno-konačne matrice, i QR dekompozicija za nekvadratne matrice. Iterativni metodi kao što je Jakobijev metod, Gaus-Zajdelova metod, sukcesivna prekomerna relaksacija i metod konjugovanog gradijenta su obično preferentni za velike sisteme. Opšti iterativni metodi se mogu razviti koristići podele matrice.
Algoritmi nalaženja korena se koriste za rešavanje nelinearnih jednačina (oni su tako nazvani zato što je koren funkcije argument za koji je vrednost funkcije nula). Ako je funkcija diferencijabilna i ako su derivati poznati, onda je Njutnov metod popularni izvor. Linearizacija je još jedna tehnika za rešavanje nelinearnih jenačina.
Optimizacija
Polje optimizacije se dalje deli u nekoliko potpolja, u zavisnosti od forme ciljne funkcije i ograničenja. Na primer, linearno programiranje se bavi sličajem gde su ciljna funkcija i ograničanja linearni. Poznati metod linearnog programiranja je simpleks metod.
Metod Langranžovih množioca se može koristiti za redukovanje optimizacionih problema sa ograničenjima do optimizacionih problema bez ograničenja.
Diferencijalne jednačine
Parcijalne differencijalne jednačine se rešavaju tako što se prvo diskretizuje jednačina, čime se dovodi u konačno-dimenzioni potprostor. To se može uraditi metodom konačinih elemenata, metodom konačnih razlika, ili (posebno u inženjerstvu) metodom konačnih zapremina. Teoretska zaleđina tih metoda obično obuhvata teoreme funkcione analize. Time se redukuje problem do rešavanja algebraske jednačine.
Softver
Od kasnog dvadesetog veka, većina algoritama je implementirana u više različitih programskih jezika. Netlib repozitorija sadrži razne kolekcije softverskih rutina za numeričke probleme, uglavnom u jezicima Fortran i C. Proizvodi u prodaji sadrže implementacije mnoštva različitih numeričkih algoritama uključujući IMSL u NAG biblioteke; slobodna alternativa je GNU naučna biblioteka.
Postoji nekoliko popularnih numeričkih računarskih aplikacija, kao što su MATLAB, TK Solver, S-PLUS, LabVIEW, i IDL, kao i alternative besplatnog i otvorenog izvornog koda: FreeMat, Scilab, GNU Octave (slično Matlabu), IT++ (C++ biblioteka), R (slično sa S-PLUS) i pojedine varijante Python jezika. Performance znatno variraju: dok su vektorske i matrične operacije obično brze, skalarne petlje mogu da variraju po brzini za više od jednog reda veličine.
Mnogi računarski algebarski sistemi, kao što je Mathematica, takođe koriste dostupnost arbitrane aritmetičke preciznosti koja može da omogući tačnije rezultate.
Softver za elektronske tabele (npr. Excel) isto tako može da se koristi za rešavanje jednostavnih problema iz polja numeričke analize.
Numeričko integriranje
right|thumb|Površina ispod funkcije f(x) (označene plavom) aproksimira se površinom trapeza ispod po dijelovima linearne aproksimacije (označene crvenom).
Osvaldo Valenti
Biografija
Valenti se rodio i odrastao u porodici sicilijanskog trgovca koji je živio u Istanbulu. Odatle se morao preseliti u domovinu nakon početka prvog svjetskog rata. Kao mladić je neko vrijeme studirao pravo u Milanu, prije nego što je odlučio potražiti sreću kao glumac, prvo u Parizu, a potom u Njemačkoj, gdje je dobio svoje prve angažmane.
Numerička analiza
Numeričko integriranje
Jedan od najčešćih problema s kojima se susrećemo u numeričkoj analizi je računanje vrijednosti određenog integrala:. Numerička integracija je u nekim okolnostima poznata kao numerička kvadratura. Popularne metode koriste jednu od Njutn–Koutsovih formula (poput pravila srednje tačke ili Simpsonovog pravila) ili Gausove kvadrature. Te metode se oslanjaju na strategiju „podeli i pokori“, tako što se integral na relativno velikom setu podeli u integrale na manjim setovima. U slučajevima velikog broja dimenzija, gde su ti metodi nedopustivo skupi u pogledu računarskih zahteva, pribegava se primeni Monte Karlovog ili kvazi-Monte Karlovog metoda (pogledajte Monte Karlo integracija), ili, kod umereno velikog broja dimenzija, metoda retke mreže.
Osvaldo Valenti
Biografija
Nekoliko godina kasnije se vratio u domovinu, ali nije imao većeg uspjeha sve dok se nije sreo sa režiserom Alessandrom Blasettijem, koji je u njemu prepoznao potencijal za veliku glumačku zvijezdu. Krajem 1930-ih je nastupio u nizu izuzetno uspješnih ostvarenja, što će kulminirati sa hvaljenim filmovima La corona di ferro (1941) i La cena delle beffe (1942). Valenti se tada upoznao sa Blasettijevom mladom štićenicom Luisom Feridom, koja mu je postala partnerica u stvarnom životu.
Numerička analiza
Numeričko integriranje
Dve osnovne metode numeričke integracije su proširena trapezna formula i proširena Simpsonova formula.
Osvaldo Valenti
Biografija
Kada je u ljeto 1943. godine Italija kapitulirala, te odmah potom bila okupirana od njemačkih snaga, Valenti i Ferida su odlučili podržati novostvoreni fašistički režim Socijalne Republike Italije (RSI) i za njihov račun snimati filmove u novostvorenim studijima Cinevilllaggio u Veneciji. Godine 1944. se, pak, priključio X flotili MAS, paravojnoj formaciji RSI te sudjelovao u njenim akcijama protiv antifašističkih partizana. Zbog toga je došao na partizanski popis za likvidaciju.
Numerička analiza
Numeričko integriranje
Kod proširene trapezne formule, interval integracije [a,b] podijeli se u n podintervala uz slijedeću oznaku: a=x0<x1<...<xn=b. U svim se točkama razdiobe izračunaju vrijednosti podintegralne funkcije yi=f(xi), te se nad svakim podintegralom formira trapez spajanjem točaka Ti(xi,yi) i Ti+1(xi+1,yi+1). Tim se trapezom, čija je površina jednaka Pi=(xi+1-xi)(yi+yi+1)/2, aproksimira stvarna površina ispod funkcije f(x) na tom intervalu. Uz uobičajen postupak ekvidistantne razdiobe, tj razdiobe intervala na n jednakih podintervala (kod kojeg je xi+1-xi=(b-a)/n ), te zbrajanjem površina trapeza konstruiranih nad svim intervalima razdiobe dobijamo trapeznu formulu:
Ocjena greške ove numeričke aproksimacije dana je s:
Osvaldo Valenti
Biografija
Na samom kraju rata su njega i Feridu 20. aprila zarobili partizani. Tokom sljedećih nekoliko dana su premještani iz zatvora, prije nego što su izvedeni pred prijeki sud koji ih je 29. aprila oboje zbog ratnih zločina osudio na smrt; obavijest o njihovom strijeljanju je, pak, objavljena dan ranije, odnosno dva dana prije pogubljenja, koje je izvršeno 30. aprila. Marozin, komandant jedinice koja je izvela pogubljenje, je kasnije tvrdio da je cijeli proces bio montiran, odnosno izgovor za izvršenje naređenja koje je izdao partizanski vođa i budući predsjednik Italije Sandro Pertini.
Numerička analiza
Numeričko integriranje
right|thumb|Površina ispod funkcije f(x) (označene plavom) aproksimira se površinom ispod parabole koja interpolira funkciju u tri zadane točke (označene crvenom). Proširena Simpsonova formula, kao i trapezna formula počinje razdiobom intervala [a,b] na n, ne nužno, jednakih podintervala. No ovoga puta se na svaka dva podintervala, odnosno kroz točke Ti-1(xi-1,yi-1), Ti(xi,yi) i Ti+1(xi+1,yi+1) povlači jedinstveno određena kvadratna funkcija (parabola). Zbog toga kod provođenja Simpsonove formule imamo dodatni zahtjev da je broj podintervala n paran. Računanjem površina ispod tako kontruiranih parabola, te njihovim zbrajanjem dobijamo proširenu Simpsonovu formulu:
Osvaldo Valenti
Biografija
Godine 2008. je o Valentiju snimljen biografski film pod naslovom Sanguepazzo, gdje je njegov lik tumačio Luca Zingaretti.
Numerička analiza
Numeričko integriranje
Ocena greške proširene Simpsonove formule data je izrazom:
Kako u pravilu parabola bolje aprokisimira nasumične funkcije od pravca, Simpsonova formula u pravilu daje tačniji rezultat od trapezne formule.
Numeričko rješavanje diferencijalnih jednadžbi
U numeričku analizu spadaju i metode kojima se traži numeričko aproksimativno rješenje "Cauchyjevog problema"; diferencijalne jednadžbe s zadanim početnim uvjetom. Razvijene su metode za numeričko rješavanje običnih, ali i parcijalnih diferencijalnih jednadžbi. Dvije osnovne metode su Eulerova metoda, i familija Runge-Kutta metoda.
Čibutkovica
Čibutkovica je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Nalazi se pored Ibarske magistrale i udaljeno je 14 kilometara južno od Lazarevca prema Ljigu.
Infrastruktura
U selu postoji vrtić, škola, crkva „Mihajlo Mladenović - Selja“ za učenike do 5. razreda, dom sa velikom salom , fudbalsko igralište FK Mladost Čibutkovica, igralište za male sportove, bazen, dva izvora mineralne vode, poljoprivredna apoteka, dva stovarišta građevinskog materijala, strugare za drva. , Spomenik poginulim borcima od 1912. do 1946.
Stanovništvo većinom radi u rudarskom basenu Kolubara. Poljoprivredom se uglavnom bavimo kao dodatan prihod. Do kraja devedesetih bilo drvoprerđivačko preduzeće „Šumadija drvo“, koje je u stečaju.
Demografija
U naselju Čibutkovica živi 995 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,0 godina (39,2 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 411 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine). Prema popisu iz 2002. bilo je 1260 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1357 stanovnika).
Tokio
Tokio  (japanski: 東京‎; Tōkyō ) nekadašnji Edo je glavni i najveći grad Japana od 8 535 792 stanovnika (po procjeni iz 2006).
Ali metropolitanski (prefektura) Tokio je puno veći, on ima oko 13 185 502 stanovnika, dok još 20 miliona ljudi svaki dan putuje iz okolnih područja radi posla. Tokio je centralno mesto japanske politike, ekonomije, kulture i obrazovanja, kao i grad u kom stoluje japanski car. Tokio je i poslovni i financijski centar istočne Azije.
Strukturna bioinformatika
Strukturna bioinformatika je grana bioinformatike koja je srodna sa analizom i predviđanjem trodimenzionalne strukture bioloških makromolekula poput proteina, RNK, i DNK. Ona se bavi generalizacijama makromolekulske 3D strukture kao što su poređenja sveukupnih savijanja i lokalnih motivima, principima molekulskog savijanja, evolucija i interakcije vezivanja, i relacije strukture/funkcije. Ona koristi eksperimentalno rešene strukture i računarske modele. Termin strukturna ima isto značenje kao i kod strukturne biologije. Strukturna bioinformatika se smatra delom računarske strukturne biologije.
Vidi još
• 2
Tokio
Zanimljivo je da ima daleko manje nebodera nego drugi gradovi slične veličine, a čemu je razlog standardi u gradnji koji su zahtevani zbog čestih zemljotresa. Zgrada gradske vlade (Tokio metropoliten) je najviši neboder u Tokiju. Tokio ima najkompleksniji sistem javnog prevoza na svetu.
U doslovnom prevodu Tokio znači "istočna prestonica" na japanskom, a ime je dobila zato što je stara prestonica (Kjoto) nalazila na zapadu i bila je preimenovana u "Saikio" (西京 Saikyō), što znači "zapadna prestonica", u toku devetnaestog veka. Do 1870. Tokio je bio poznat pod imenom "Edo" (u nekim evropskim jezicima se izgovara "Jedo"). Kada je Carska porodica preselila iz Kjota ime je promenjeno.
Istorija
Tokio je osnovan 1457. pod imenom Edo (江戸). Tokugava šogunat je osnovan 1603. sa Edom kao sedištem vlade. U septembru 1868., kada je prestao da postoji šogunat, car Meiđi je naredio da Edo bude preimenovan u Tokio.
Veliki Kanto zemljotres je pogodio Tokio 1923. godine, i u njemu je poginulo oko 140.000 ljudi. I pored toga grad je nastavio da raste do početka Drugog svetskog rata. Nakon katastrofalnog potresa 1923. u kojem je stradalo 700 000 kuća i poginulo oko 140 000 ljudi počela je gradnja modernog Tokija po američkom uzoru, s prostranim ulicama i neboderima. Tokio se dijeli na Donji (Shitamachi) i Gornji grad (Yamanote). Između tih dvaju dijelova nalazi se stara gradska jezgra. Nakon što su Amerikanci bombardirali Tokio u Drugom svjetskom ratu, pri čemu je poginulo oko 80 000 ljudi, grad je ponovo obnovljen.
thumb|left|DN toranj 21 se uzdiže iznad zgrade u kojoj je radio [[Douglas MacArthur]]
Tokom rata, Tokio je teško bombardovan, i veliki deo grada je sravnjen sa zemljom. Pored rušenja izazvanog bombama, veliki deo grada je nestao i u požarima izazvanim bombardovanjem. Broj stanovnika Tokia 1945. godine je bio samo polovina broja koji je imao 1940. godine.
Nakon rata, Tokio je bio pod vojnom okupacijom od strane savezničke vojske. Američko prisustvo u Japanu je bilo važan logistički i komandni centar tokom rata u Koreji. U Tokiju i dalje postoji nekoliko američkih vojnih baza.
Tokom pedesetih i šezdesetih godina dvadesetog veka Japan je često opisivan kao "ekonomsko čudo", koje je transformisalo zemlju od ratom razorene zemlje do druge ekonomske sile na svetu 1966. godine. Ponovna izgradnja ratom razrušenog Tokija je završena održavanjem Olimpijskih igara 1964. godine.
Početkom sedamdesetih godina dvadesetog veka, japanski gradovi su se suočili sa velikim prilivom radne snage i ruralnih delova zemlje, a Tokio je bio jedan od gradova sa najvećim prilivom stanovništva.
Tokio je bio u centru svetske pažnje 20. marta 1995. godine, kada je sektaška teroristička organizacija nervnim otrovom, sarinom, napala sistem podzemnih železnica u kome je 12 osoba poginulo, a hiljade povređeno.
Jezera, planine i ostrva
Sledeće planine se nalaze u Tokiju:
Ostrva koja se nalaze u Tokiju su:
Životna sredina
Tokio je doneo mere za smanjenje emitovanja gasova staklene bašte. Guverner Shintaro Ishihara je kreirao prvi japanski sistem emisionih maksimuma, s ciljem redukovanja emisije gasova zelene bašte za totalnih 25% do 2020 relativno na nivo iz 2000. Tokio je primer urbanog toplotnog ostrva, i fenomen je posebno ozbiljan u njegovim širim gradskim oblastima. Prema tvrdnjama Tokijske gradske vlade, godišnja srednja temperatura je povišena za oko 3 °C tokom zadnjih 100 godina. Tokio je navođen kao „ubedljiv primer relacije između urbanog rasta i klime.“
Godine 2006, Tokio je doneo „Desetogodišnji projekat za Zeleni Tokio“ koji bi trebalo da bude ostvaren do 2016. Planom je postavljen cilj povećanja broja stabala duž puteva u Tokiu na 1 milion (počevši od 480.000), i dodavanja 1.000 ha zelenog prostora, 88 koji bi bio novi park sa imenom "Umi no Mori" (morska šuma) koji bi bio na povraćenom ostrvu u Tokijskom zalivu, koje je ranije bilo deponija. Od 2007. do 2010. 436 ha od planiranih 1,000 ha zelenog prostora je kreirano i 220.000 stabala je posađeno, čime je totalni broj porastao na 700.000. Do 2014. broj stabala duž puteva u Tokiu se očekivao da poraste do 950.000 i bilo je planirano da se doda dodatnih 300 ha zelenog prostora.
Demografija
Celokupna prefektura je imala 12.790.000 stanovnika oktobra 2007. (8.653.000 u 23 oblasti), pri čemu se broj poveća za preko 3 miliona tokom dana. Tokio je zadnjih godina na svom najvišem nivou populacije svih vremena, dok su 23 oblasti zvanično imale 8.893.094 po popisu iz 1965, broj je bio opao na ispod 8 miliona po popisu iz 1995.
Godine 2005, najbrojniji stranci u Tokiu su bili Kinezi (123,661), Korejci (106,697), Filipinci (31,077), Amerikanci (18,848), Britanci (7,696), Brazilci (5,300) i Francuzi (3,000).
Godine 1889, Ministarstvo unutrašnjih poslova je zabeležilo 1.375.937 ljudi u gradu Tokio i totalno 1.694.292 ljudi u Tokyo-fu. Iste godine, ukupno 779 osoba strane nacionalnosti je zabeleženo da borave u Tokiu. Najzastupljenija nacionalnost su bili Britanci (209 rezidenta), čemu su sledeli amerikanci (182) i pripadnici dinastije Qing (137).
Ekonomija
thumb|left|220px|Neboderi u centru grada thumb|right|220px|Centralni Tokio (pogled sa Gradske većnice) se širi do dometa ljudskog oka.
Tokio ima najveću gradsku ekonomiju na svetu. Prema studiji koju je sprovela agencija PricewaterhouseCoopers, urbana oblast Tokija (35 miliona ljudi) je imala GDP od US$1,9 biliona 2012. godine (po paritetu kupovne moći), što ju je stavilo na vrh liste. Od kompanija na listi Global 500 u Tokiju je bazirana 51, što je skoro dva putva više od drugoplasiranog grada (Pariza).
Tokio je značajan međunarodni finansijski centar, u kome se nalaze sedišta nekoliko najvećih investicionih banki i osiguravajućih kompanija na svetu, i služi kao čvorište japanskog transportnog sistema, izdavačke, elektronske i radio difuznih industrije. Tokom centralizovanog rasta japanske ekonomije nakon Drugog svetskog rata, mnoge velike firme su preselile svoja sedišta i gradova kao što je Osaka (istorijske trgovačke prestonice) u Tokio, u pokušaju da iskoriste bolji pristup vladi. Taj trend je počeo sa usporavanjem zbog stalnog rasta populacije grada i troška života u njemu.
Economist Intelligence Unit je rangirao Tokio kao najskuplji grad (sa najvišim životnim troškovima) na svetu tokom 14 godina redom, što se okončalo 2006.
Tokio je bio opisivan kao jedan od tri „komandna centra“ svetske ekonomije, zajedno s Njujorkom i Londonom. Tokijska berza je najveća japanska berza, i treća po veličini u svetu po kapitalizaciji tržišta i četvrta prema prometu deonica. Godine 1990. na kraju japanskog mehura cena nekretnina, ona je činila više od 60% svetske berzne vrednosti. Tokio je imao 8.460 ha poljoprivrednog zemljišta 2003, prema Ministarstvu poljoprivrede, šumarstva i ribarstva, te je bio najmanja prefektura u zemlji u tom pogledu. Poljoprivredno zemljište je koncentrisano u Zapadnom Tokiju. Kvarljive namirnice kao što su povrće, voće i cvijeće se mogu podesno trasportovati na tržišta u istočnom delu prefekture. Komatsuna i španać su najvažnije povrće; Godine 2000, Tokio je snabdevao 32.5% količine komatsuna prodate na svoj centralnoj zelenoj pijaci.
Sa 36% svoje površine pokriveno šumom, Tokio ima ekstenzivni rast kriptomerija ijapanskog čempresa, posebno u planiskim zapadnim delovima: Akiruno, Ōme, Okutama, Hachiōji, Hinode, i Hinohara. Smanjenje cene drveta, povećanje u troškovima proizvodnje, i povećanje starosti među šumarskim stanovništvom dovele do pada u Tokijske proizvodnje prerađenog drveta. Pored toga, polen, posebno sa kriptomerija, je značajan alergen za obližnje populacione centre. Tokijski zaliv je nekad bio znatan izvor ribe. Trenutno, najveći deo Tokijske riblje proizvodnje dolazi sa spoljašnjih ostrva, kao što su Izu Ōshima i Hachijōjima. Tuna, nori, i aji su među okeanskim produktima.
Turizam u Tokiju isto tako doprinosi ekonomiji. Godine 2006, 4,81 miliona stranaca i 420 miliona japanaca je posetilo Tokio. Ekonomska vrednost tih poseta je iznosila 9,4 biliona jena prema izveštaju vlade Tokija. Mnogi turisti posećuju razne centre gradova, prodavnice, i zabavne distrikte širom susedstava posebnih okruga Tokija. Školskoj deci na ekskurzijama, poseta Tokijskom tornju je obavezna. Kulturna ponuda obuhvata sveprisutnu japansku pop kulturu i asocirane distrikte kao što su Shibuya i Harajuku, subkulturne atrakcije kao što je anime center studija Ghibli, kao i muzeji poput Tokijskog nacionalnog muzeja, u kojem se nalazi 37% umetničkog nacionalnog blaga zemlje (87/233).
Ribara Tsukiji u centralnom Tokiju je najveće tržište ribe i morskih plodova na veliko na svetu, a takođe i jedno od najvećih prehrabenih tržišta na veliko bilo koje vrste. Tsukiji tržište se strogo pridržava tradicija svog prethodnika, Nihombaši ribare, i opslužuje oko 50.000 kupaca i prodavaca svaki dan. Trgovci na malo i veliko, akcionari, i obični građani se okupljaju na tržištu, kreirajući jedinstven mikrokosmos organizovanog haosa koji još uvek nastavlja da napaja grad i njegove zalihe hrane nakon više od četiri veka.
Kultura
Mesta od religijskog značaja u Tokiju:
Sport
Fudbalski klubovi u Tokiju:
Palata
Sedište carske vlasti Japana nalazi se na mestu nekadašnjeg utvrđenja grada Edo, koje su nekada kao svoj dom koristili i šoguni. Ovu raskošnu građevinu okružuju brojni vrtovi, od kojih su neki otvoreni i za javnost. Iz njih se do palate i unutrašnjih vrtova stiže preko jednog od dva mosta. Međutim, ti delovi su otvoreni za javnost samo dva dana godišnje, za Novu godinu i za carev rođendan. Legenda kaže da je prvi car Japana, Jimu, sin boginje Sunca Amaterasu i da je krunisan pre otprilike hiljadu i po godina. Za razliku od gotovo svih drugih svetskih dinastija, ova se održala do danas, i današnji car je direktan potomak cara Jimua. Iako kroz istoriju carevi nisu uvek imali vlast, uvek su predstavljali autoritet koji su uvažavali nosioci stvarne vlasti. Čak i danas, kada je Japan moderna država sa demokratski izabranom vlašću, carska porodica smatra se izuzetno značajnom i uvaženom.
Železnica
mini|levo|300p|Šinkasen u Tokiju Železnica je osnovno prevozno sredstvo u Tokiju još od početka 20. veka. Zahvaljujući brižljivo planiranom javnom prevozu, ovaj grad uspešno izdržava 35 miliona svojih stanovnika koji neprekidno žure sa jednog na drugi kraj grada. Broj automobila, u odnosu na broj stanovnika, je relativno mali- vozovi su brži, tačniji i jeftiniji način kretanja kroz grad. Istini za volju, tokom špica su pretrpani do te mere da na prometnijim stanicama postoje ljudi kojima je posao da poguraju one koji vise sa vrata i pomognu im da stanu u već krcat vagon. Grad u Japanuski saobraćaj obuhvata preko 17 linija i više od 1000 stanica. Najprometnija je Šindžuku, koja je svakako i svetski rekorder sa preko 3 miliona putnika dnevno. Na samu stanicu se ulazi kroz jedan od 200 ulaza. Po površini prevazilazi je jedino železnička stanica u gradu Nagoji.
Ginza
Ovo je deo grada sa najviše prodavnica, restorana i noćnih klubova. Svaka robna marka koja nešto znači u svetu ima svoj prostor upravo u Ginzi. Nekada se tu nalazila kovnica srebrnjaka po čemu je ceo kraj dobio ime. Nakon velikog zemljotresa 1923, oblast je pretvorena u trgovinsku četvrt koja je brzo napredovala. Ginza je poznata po najskupljem zemljištu na svetu- kvadratni metar građevinskog zemljišta često prelazi cenu od 100000 američkih dolara. Tokom vikenda Ginza je pešačka zona, a brojni restorani otvaraju svoje bašte.
Akihabara
mini|300p|Akihabara U pitanju je četvrt koja najviše podseća na buvlju pijacu iz naučnofantastičnih filmova. Iako su glavni artikli elektronika, kompjuterske komponente i audio i video oprema, na istim tezgama može se kupiti sve i svašta, uključujući i voće i odeću. Putnik namernik ovde se najpre sreće s neonskim reklamama i video-bimovima, ali, za razliku od većine drugih bazara u svetu, ovde prodavci ne mame kupce glasnim reklamiranjem svoje robe i izvikivanjem cena. Naime, kako i dolikuje centru svetske elektronike, svi glasovi su snimljeni i vrte se neprekidno pojačani do maksimuma. Akihabara je zbog toga bučna, šarena i gotovo neprohodna.
Zemljotresi
Zemljotresi su česta pojava u Japanu. Manji potresi mogu se očekivati bar jednom mesečno i stanovništvo je prilično naviknuto na njih. Nažalost, neki od zemljotresa su jači i prilično razorni. Najteži udarac naneo je Veliki kanto zemljotres, 1. septembra 1923. godine. Za samo nekoliko minuta Tokio i susedna Jokohama su gotovo u celosti srušeni. Živote je izgubilo između 100000 i 150000 ljudi, a oko dva miliona ljudi ostalo je bez domova. Zemljotres je izazvao niz požara koji su se brzo proširili zahvaljujući tajfunu koji je duvao sa Pacifika. Usled medijske zbrke koja je nastala, danima nakon zemljotresa na ulicama su vladali haos i nasilje. Požari su ugašeni tek tri dana kasnije. Rekonstrukcija grada trajala je decenijama.
Jokohama
Jokohama možda najbolje ilustruje širenje Japana na okolne gradove i sela. Nekada, ona je bila ribarsko selo. Sa otvaranjem Japana ka svetu tokom 19. veka, selo se pretvorilo u luku, a zatim u mali gradić koji je brzo prihvatio uticaj dalekih zapadnih zemalja. Do kraja veka, tu su se objavljivale prve japanske novine, a ulice su po prvi put bile osvetljene lampama na gas. Budući da se nalazi na zapadnoj strani Tokijskog zaliva, na svega tridesetak kilometara od užeg centra grada, Jokohama je od 1927. povezana sa Tokiom redovnom metro linijom. Već deceniju kasnije, gradovi se stapaju u jedan. Zahvaljujući Jokohami danas je Tokio jedini grad na svetu koji ima predgrađe sa više od 3 miliona stanovnika.
Mistelbach
Mistelbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Bajrojt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.619 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9472166.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bajrojt Mistelbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bajrojt. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 408 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.619 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 264 stanovnika/km².
Himera (grad)
Himera, (grčki: Ἱμέρα) bio je antički grčki grad na sjevernoj obali Sicilije između današnjih gradova Cefalu i Termini Imerese.
Historija
Ostali važni nalazi su ostatci gradske nekropole, Dorski hram božice pobjede 475. pne. - 470. pne. i ostatci gospodarskih zgrada iz helenističko - rimskog razdoblja. Na nalazištu je pronađeno puno keramike, figura iz terakote sa jonskih otoka i Rodosa, iz druge polovice 6. vijeka pne. i puno dekorative keramike, ostataka skulptura i kovanica iz Magne Grecije iz 5. vijeka pne..
NK Željezničar Zagreb
NK Željezničar iz Zagreba je hrvatski nogometni klub osnovan 1. svibnja 1914. godine pod nazivom Željezničarski športski klub Viktorija . Osnivači kluba bili su B. Krčelić, Ć. Došek, J. Komotar, M. Najman i J. Soltan, a predsjednik Viktor Hein. Osim nogometne klub je imao atletsku, biciklističku, hazenašku, kuglačku, boksačku, zimsko-športsku, stolnotenisku i prosvjetno-zabavnu sekciju.
Povijest nogometnog kluba
Klub je odmah uredio igralište iza željezničkih radionica na kolodvoru. Nakon Prvog svjetskog rata ima s Viktorijom zajedničko igralište na Miramarskoj cesti. 1919. godine mijenja naziv u Športski klub Željezničar. 1922. godine osvaja jubilarni pehar na turniru Marsonije u Slavonskom Brodu i Hermesa u Ljubljani. Na turneji u Grčkoj 1924. godine pobjeđuju u sve četiri odigrane utakmice. Od sezone 1924./25. nastupa u 1. razredu Zagrebačkog nogometnog podsaveza. 1940. godine prvak je Zagrebačkog nogometnog podsaveza, te prvak doigravanja za Hrvatsku ligu. U ljetu 1941. ujedinjuje se s klubom ZEC (Zagrebačka električna centrala), te mijenja naziv u Hrvatski Željezničarski športski klub. Jednu od najjačih postava svih vremena imao je 1944. godine. Tri dana prije raspuštanja kluba odlukom Ministra narodnog zdravlja Federalne države Hrvatske od 6. lipnja 1945. godine željeznički i prometni djelatnici osnovali su novi klub Fizkulturno društvo Lokomotiva, te je tako klub nastavio djelovati unutar novoosnovanog društva.
Chapelle-Gonaguet
Šapel Gonage je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 863 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 179 metara (maksimalnoj 233 m, a minimalnoj 95 m).
Demetra
thumb|[[Cosmè Tura: Demetra, 15. stoljeće ]]
Demetra (grč. Δημήτηρ, Dêmếtêr = Majka Zemlja) božica je Zemlje, ratarstva, plodnosti, a u prvom redu žita. Demetrin je pandan u rimskoj mitologiji Cerera, a u egipatskoj Izida.
Karakteristike
thumb|Perzefona - preslika reljefa iz Pompeja
Obično je prikazivana uz žito, a najomiljenija ptica bila joj je roda. Atributi su joj:
Često je prikazivana na kočiji, a povezivana je i s prizorima žetve, uključujući cvijeće, voće i žito.
Darovi ljudima
Triptolema, sina eleuzinskog kralja Keleja Demetra je naučila uzgajati biljke, kao zahvala za to što su je Triptolemovi roditelji ugostili u svome domu dok je tugovala za Perzefonom, premda oni nisu znali da su primili božicu. Podala mu je zrnje žita i naučila ga orati te mu je rekla da to umijeće širi dalje.
Drugom je Kelejevu sinu, Demefontu, namjeravala podati besmrtnost uronivši ga u vatru. No, tada je naišla njegova majka Metanira i kriknula puna užasa. Na to se Demetra prestraši, ispusti dječaka u vatru, a on izgori. Nakon njezina odlaska, u Eleuzini je sagrađeno svetište u njezinu čast, koje je poslije postalo središte Demetrina kulta.
Demetra i Posejdon
U starijem obliku morske božice, Demetra je bila predmet Posejdonove požude. Ona mu je odolijevala i sakrila se u krdo konja. Posejdon se pretvorio u pastuha i navalio na nju. Demetra je zbog toga bila bijesna i otišla je oprati svoj gnjev u rijeku Ladon. Posejdonu je rodila jednu kći Despenu i konja Ariona s crnom grivom. Zato je u Arkadiji Demetra često bila štovana kao božica s konjskom glavom, što je slično egipatskim božicama.
Rim
thumb|Koloseum thumb|Piazza di Spagna
Rim (talijanski Roma [ˈroːma]) je glavni grad Italije i regije Lacij, ujedno i najveći grad u zemlji od 2 643 591 stanovnika (stanje 2011.)
Nadimci grada su: Caput mundi ("Prijestolnica svijeta"), la Città Eterna ("Vječni grad"), Limen Apostolorum ("Apostolski prag"), la città dei sette colli ("Grad na sedam brežuljaka") ili jednostavno l'Urbe ("Grad").
Unutar Rima nalazi se Vatikan, koji je suveren teritorij Svete Stolice.
Historijski centar Rima i Vatikan nalaze se na UNESCO-vom popisu svjetske baštine. Grad je i sjedište nekih međunarodnih institucija, kao što su UN-ove institucije: Organizacija za prehranu i poljoprivredu, Međunarodni fond za razvoj poljoprivrede i Svjetski program za hranu.
Legenda o osnivanju
left|thumb|Poznati kip [[Kapitolska vučica|Kapitolske vučice kako hrani Romula i Rema]] Grad Rim je, prema mitu, osnovao Romul, sin Ree Silvije i boga Marsa.
Prema legendi, svrgnuvši sa trona brata Numitora, Amulije je postao kralj grada Albe Longe; a da bi izbjegao rođenje nasljednika koji bi tron mogli tražiti natrag, prisilio je nećakinju Reu Silviju da postane vestalska djevica. No, ona se sjedini s bogom Marsom i rodi dva blizanca, Romula i Rema, koje je Amulije odmah po rođenju bacio u rijeku Tiber. Blizance je u podnožju Palatina, jednog od sedam brežuljaka, pronašla jedna vučica, koja ih je dojila vlastitim mlijekom. Blizance je potom našao pastir Faustul te ih je uzeo i othranio. Kad su odrasli, odlučili su na brežuljku Palatinu osnovati grad. Ubrzo su se počeli svađati koji će od njih dvojice vladati gradom te je Romul u toj svađi ubio brata.
Challenger 2
FV4034 Challenger 2 je britanski glavni borbeni tenk (MBT) kojeg trenutno koriste vojske Velike Britanije i Omana. Dizajnirala ga je britanska tvrtka Vickers Defence Systems, a proizvodila tvrtka Alvis Vickers. Proizvođač ga reklamira kao "najpouzdaniji svjetski glavni borbeni tenk". U siječnju 2008. službeno je izneseno da su samo dva Challengera 2 oštećena u borbi, dok je jedan uništen u "friendly-fire" incidentu.
Rim
Legenda o osnivanju
Po predaji, grad je osnovan 21. aprila 753. pne. Nazvan je po svome prvom kralju Romulu.
Zvonimir Cimermančić
Zvonimir Cimermančić (Zagreb, 26. kolovoza 1917. - Zagreb, 17. svibnja 1979.), hrvatski nogometni reprezentativac
Challenger 2
Challenger 2 je stvoren na temelju opsežnog redizajna Challengera 1, prethodnog glavnog borbenog tenka. Nasljednik koristi osnovni trup i auto dijelove svojeg prethodnika, dok su sve ostale komponente nove. Manje od 5% komponenti je izmjenjivo. Tenk je korišen u operacijama u BiH, na Kosovu i Iraku. Tijekom invazije na Irak 2003. godine, britanski Challenger 2 tenkovi nisu pretrpjeli gubitke.
Rim
Od osnivanja do Carstva
Sedam brežuljaka ranijeg Rima bili su: Kapitol (Capitolinus mons, nadmorske visine 50 m), Palacij (Palatium, 47 m), Aventin (Aventinus, 51 m), Celij (Caelius mons, 50 m), Eskvilin (Esquiliae, 65 m), Viminal (Viminalis collis, 60 m) i Kvirinal (Quirinalis, 61 m).
Challenger 2
Povijest
Challenger 2 je treći britanski tenk koji koristi to ime. Prvi je bio A30 Challenger, tenk iz 2. svjetskog rata sa Ordnance QF 17 topom. Drugi je Challenger 1 koji je poznat po operacijama tokom Zaljevskog rata, dok Challenger 2 predstavlja treći tenk sa tim imenom.
Zvonimir Cimermančić
Reprezentativna karijera
Nastupio 9 puta za "A" i 1 put za "B" sastav Jugoslavije, za koju je postigao i tri pogotka, a za hrvatsku nogometnu reprezentaciju 17 puta, te postigao 8 golova. Sudionik je Olimpijskih igara 1948. u Londonu, gdje osvaja srebrno odličje.
Challenger 2
Povijest
Tvrtka Vickers Defence Systems (kasnije Alvis Vickers, danas BAE Systems) je 1986. započela sa razvojem nasljednika Challengera 1, kao privatnim projektom tvrtke. Kasnije je Vickers britanskom ministarstvu obrane formalno prenio svoje planove za razvoj Challengera 2. Ministar obrane George Younger najavio je da će sa Vickersom potpisati ugovor vrijedan 90 milijuna GBP kako bi tvrtka razvila demonstracijsko vozilo. Dogovor je sklopljen u siječnju 1989. godine. Razvoj demonstracijskog vozila je podijeljen u tri vremenska perioda: rujan 1989., ožujak 1990. i rujan 1990. U posljednjem periodu Vickers je razvio 11 ključnih kriterija za dizajn tenka.
U lipnju 1991. britansko ministarstvo obrane je Vickersu ponudilo 520 milijuna GBP za 127 glavnih borbenih tenkova i 13 tenkovskih vozila za obuku posade. U drugom natječaju iz 1994. godine ministarstvo nudi 800 milijuna GBP za 259 glavnih borbenih tenkova i 9 tenkovskih vozila za obuku vozača. 1993. godine Oman je zatražio 18 Challengera 2 te još 20 tenkova u studenom 1997. godine.
Proizvodnja je započela 1993. u dvije primarne tvornice u Elswicku i Barnbowu, iako je u projekt proizvodnje uključeno preko 250 kooperanata. Prvi tenkovi isporučeni su u srpnju 1994.
Tenk Challenger 2 uspješno je položio ispit pouzdanosti proveden 1994. Tri tenka su testirana na 285 simulacijskih dana na bojnom polju. Tenk se provjeravalo tako da je svaki dan tenk morao izvesti:
Jednako važna bila je i demonstracija pouzdanosti tenka provedena 1999. godine. 12 tenkova sa sva četiri člana posade testirani su na testnoj stazi Bovington. Tenkovi su premašili sve očekivane zahtjeve.
Rim
Od osnivanja do Carstva
Taj grad se kasnije razvio u prijestolnicu Rimskog Kraljevstva (kojim je neprekidno upravljalo sedam kraljeva, što je bilo u skladu s tradicijom), pa Rimske Republike (od 509. pne., kojom je upravljao Senat) i konačno Rimskog Carstva (od 27. pne., kojim je upravljao car). Ovaj uspjeh je zavisio od vojnih osvajanja, trgovačke nadmoći i selektivne asimilacije susjednih civilizacija, prije svega grčke i etruščanske civilizacije. Rimska dominacija proširila se na veći dio Europe i obale Sredozemnog mora, tako da je broj stanovnika narastao na preko milijun. Skoro tisuću godina Rim je bio politički najznačajniji, najbogatiji i najveći grad zapadnog svijeta, a to je ostao i nakon propasti i podjele Carstva, čak i kada je konačno izgubio svoj status glavnog grada u korist Milana i potom Ravenne i nakon što ga je po prestižu i važnosti nadmašila istočna prijestolnica Carigrad.
Challenger 2
Povijest
Challenger 2 ušao je u britansku službu 1998. godine (Royal Scots Dragoon Guards raspoređen u Njemačkoj), dok je posljednji tenk isporučen 2002. godine. Očekuje se da će ovi tenkovi ostati u službi do 2035. Isporuka tenkova Omanu je završena 2001.
Pojedinačna cijena tenka Challenger 2 iznosi 4,217 milijuna GBP, odnosno oko 5,590 milijuna eura.
Vozila Titan i Trojan koja su razvijena na temelju Challengera 2 prikazana su javnosti u studenom 2006. Sa 66 takvih vozila opskrbljeni su Kraljevski inžinjerci, a ukupna vrijednost je iznosila 250 milijuna GBP.
Naoružanje
mini|250px|desno|Challenger 2 tenkovi britanske postrojbe Royal Scots Dragon Guards tijekom zajedničke vježbe pucanja u iračkoj Basri Challenger 2 je opremljen sa 120 mm topom L30A1, nasljednikom topa L11 koji se primjenjivao na tenkovima Chieftain i Challenger 1. Top je u potpunosti stabiliziran, a kupolu i top pokreće elektromotor. Kupoli je potrebno 9 sekundi za okretanje od 360 stupnjeva. Britanska vojska koristi HESH granate koje imaju domet do 8 km te su veoma učinkovite u gađanju građevina i lakih oklopnih vozila. Challenger 2 ukupno koristi projektile L27A1 (poznati i kao CHARM 3), L31 HESH (kumulativno-razorna granata) i L34 (granata sa bijelim fosforom), ovisno o situaciji. Kao sekundarno naoružanje, tenk koristi mitraljeze L94A1 (smješten lijevo od cijevi topa) i L7 (prstenasto montiran na kupoli), obje sa kalibrom od 7,62 mm. Mitraljezi imaju kapacitet od 4.200 metaka.
Rim
Period od 17. do 19. vijeka
Iako je broj stanovnika naglo narastao u 17. vijeka i prešao 100.000, grad je zaostajao za ostalim važnim gradovima u Europi, velikim dijelom i zbog crkvenog procesa katoličke obnove s kojim je Crkva bila zaokupljena. Grad su zahvatila i nacionalistička previranja u 19. vijeka te je dva puta dobio i izgubio neovisnost. Rim je postao i jedan od ciljeva pokreta za ujedinjenje Italije te ga je, nakon uklanjanja francuske zaštite 1870. godine, pripojila Kraljevina Italija 1871. godine. Rim je postao glavni grad nove ujedinjene Italije.
Challenger 2
Naoružanje
Challenger 2 je opremljen najsuvremenijim SUP-om koji mu omogućava pucanje iz pokreta uz veliku vjerojatnost pogađanja cilja prvom granatom. SUP sadrži sve najvažnije dijelove: termoviziju, laserski daljinomjer, balističko računalo i elektroničke panoramske naprave s termovizijom koja omogućuje otkrivanje mete noću i u teškim vremenskim uvjetima.
SUP i ciljnik
Digitalno upravljanje sustavom paljbe putem računala razvila je kanadska tvrtka General Dynamics. Sustav se sastoji od dva 32-bitna procesora sa MIL STD1553B podatkovnom sabirnicom te ima kapacitet da upravlja još jednim sustavom, npr. informacijskim sustavom kontrole na bojnom polju.
Zapovjednik ima mogućnost panoramskog pogleda pomoću ugrađenog SAGEM VS 580-10 sa laserskim daljinomjerom. Raspon elevacije iznosi od +35° do -35°. Zapovjednik tenka je opremljen i sa osam periskopa sa pogledom od 360°.
Termovizija i optika za artiljeriju imaju mogućnost rada po noći, a slika se prikazuje na monitoru. Laserski daljinomjer ima domet od 200 m do 10 km. Vozač je opremljen sa pasivnim periskopom za noćnu vožnju.
Rim
20. vijek
Nakon pobjede u Prvom svjetskom ratu, u Italiji je počela rasti fašistička ideologija pod vodstvom Benita Mussolinija, koji je umarširao u grad 1922. godine, proglašavajući novo talijansko carstvo te kasnije ulazeći u savez s nacističkom Njemačkom. U ovom razdoblju naglo je rastao broj stanovnika, od 212.000 stanovnika u vrijeme ujedinjenja pa do više od milijuna, ali je taj trend prekinuo Drugi svjetski rat. Za vrijeme ovog rata, Rim je bio razaran i od strane Saveznika i od strane nacističkog okupatora. Nakon pogubljenja Mussolinija i kraja rata, referendumom iz 1946. godine ukinuta je monarhija i proglašena republika.
Challenger 2
Obrana
Challenger 2 jedan je od najboljih oklopom zaštićenih tenkova na svijetu. Kupola i trup su zaštićeni sa drugom generacijom Chobham oklopa (poznat kao Dorchester ili sendvič oklop) dok su detalji oklopa tajni. Poznato je svega da je Chobham oklop jak kao dva čelična oklopa. Kao dodatnu zaštitu, tenk koristi ERA (eksplozivno-reaktivni) oklop. U kupoli se nalazi sustav nuklearno-kemijsko-biološke (NKB) zaštite, dok se na obje strane kupole nalazi po pet L8 izbacivača dimnih zavjesa. Također, tenk može stvoriti dim ubrizgavanjem dizelskog goriva u ispušni sustav.
Posada i smještaj
Britanska vojska je prilikom dizajniranja tenka zadržala vlastiti zahtjev za četiri člana posade (zapovjednik, topnik, punjač i vozač) nakon analize rizika od ugradnje automatskog punjača. Analiza je pokazala da je u slučaju mehaničkog kvara potrebno mnogo vremena za njegov popravak. Kao i svaki britanski tenk (počevši od Centuriona), i Challenger 2 ima ugrađen kotlić za kuhanje vruće vode koja se koristi za pripremu čaja, drugih toplih napitaka ili toplih jela u vrečici. To je jedna od jedinstvenih značajki britanskih vozila.
Operativna uporaba
mini|250px|desno|Manevri Challengera 2 u britanskoj vojnoj bazi Salisbury Plain Challenger 2 korišten je u mirovnim misijama u BiH i na Kosovu prije nego što je 2003. tijekom invazije na Irak prvi puta korišten i u borbenim svrhama. Britanska 7. oklopna bridaga, dio 1. oklopne divizije je sa 120 Challengera 2 sudjelovala u operacijama oko iračkog grada Basre. Tenkovi su pružali vatrenu podršku britanskim snagama te su se pokazali odličnima. Mnogo prije početka invazije na Irak, na vježbama su uočeni problemi začepljenja filtera zraka sa pijeskom, no ti problemi su riješeni te nisu predstavljali problem u iračkoj pustinji.
U jednom slučaju tenk je napadnut sa mitraljezima i bacačima granata. Vozačeva optika je oštećena dok su ostale optike oštećene prilikom zapovjednikove naredbe za kretanje unatrag, kada je tenk upao u jarak. Challenger je direktno pogođen sa osam sovjetskih RPG-7 i jednim francuskim protu-tenkovskim projektilom MILAN. Posada je preživjela napad, tenk je dan na popravak, dok su najteža oštećenja bila na optici. Nakon svega šest sati popravka, tenk je ponovo stavljen u uporabu. Drugi Challenger 2 uspio je "preživjeti" napad 70 sovjetskih RPG-7 projektila u incidentu pokraj Basre.
Rim
20. vijek
Nakon rata Rim je značajno narastao, kao rezultat poslijeratne rekonstrukcije i modernizacije. Rim je postao pomodan grad 1950-ih i ranih 1960-ih, u vrijeme razdoblja znanog kao "Slatki život" (la Dolce Vita), a trend rasta stanovništva nastavio se do sredine 1980-ih godina, kada je na području općine živjelo više od 2.800.000 stanovnika. Nakon toga, broj stanovnika se postupno smanjivao, zbog iseljavanja stanovništva u susjedna područja.
Challenger 2
Operativna uporaba
Britanska vojska je u Iraku pretrpjela još dva oštećenja Challengera te jedno uništenje tog tenka:
Rim
Položaj
Rim se nalazi u središnjoj Italiji u regiji Lacij, na ušću rijeka Aniene i Tiber. Iako se grad nalazi 24 km od Tirenskog mora, područje grada se proteže praktički do obale, gdje se nalazi okrug Ostia Antica. Najniža visina grada je 13 metara (na Piazzi del Popolo), a najviša 120 metara (Monte Mario). Rimska općina pokriva područje od 1.285,30 km2, što uključuje mnoge zelene površine.