cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ezel (TV serija)
Sinopsis
Osim što je svakodnevno razmišljao o izdaji svojih prijatelja i njihovim lažnim svedočenjima, Omera su fizički zlostavljali upravnik i čuvari zatvora, uvereni da će pomoću batina saznati gde su on i prijatelji sakrili ukradeni novac. Pri poslednjoj tuči Omer zadobija ozbiljne povrede, no uz pomoć Ramiza, mentora i moćnog mafijaša, uspeva da pobegne iz zatvora. Njegovo unakaženo i neprepoznatljivo lice trebalo je hitno operisati, a zajedno s promenom lica došlo je i do promene ličnosti – Omer postaje Ezel Bajraktar, mladi i uspešni biznismen, specijalizovan za razne borbene tehnike i čitanje ljudskih namera, te izrazito uspešan kockar.
Nakon dvanaest godina provedenih u patnji, njegova mržnja prema prijateljima postala je sve jača, pa odlučuje da kao potpuni stranac poseti Kipar kako bi im se osvetio.
Kaliman
Kaliman je naselje u opštini Ulcinj u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 8 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 15 stanovnika).
Demografija
U naselju Kaliman živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 61,8 godina (63,2 kod muškaraca i 60,9 kod žena). U naselju ima 3 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ustav Srbije od 1835. godine
thumb|Prva strana Sretenjskog ustava thumb|Zastava Kneževine Srbije 1835. godine po Sretenjskom ustavu. U sredini grb sa ocilima oivičen maslinovom i hrastovom granom. thumb|[[Dimitrije Davidović, tvorac Ustava.]]
Ustav Knjaževstva Srbije (slsrp. Уставъ Княжества Сербїе), poznat kao Sretenjski ustav, prvi je ustav Kneževine Srbije iz 1835. godine. Tvorac Ustava je Dimitrije Davidović, učeni Srbin iz Austrije.
Sretenjski ustav je prvi ustav u istoriji Srbije, i na prostoru bivše Jugoslavije. Ovaj kratkotrajni ustav je bio jedan od modernijih, demokratskijih i liberalnijih ustava svog doba, a predstavljao je najistočniji odblesak Francuske revolucije. Ukinut je pod pritiscima Turske, Rusije i Austrije 17. marta 1835. godine, samo mesec dana od donošenja, a njegov tvorac je isteran iz službe.
15. februar, dan kada je 1835. godine usvojen Sretenjski ustav, se obeležava kao Dan državnosti Srbije.
Stanje pre donošenja Ustava
Uzroci donošenja Ustava od 1835. godine su pre svega izloženi u karakteru vladavine tadašnjeg kneza Miloša Obrenovića. Knez je uspeo da se uz tursku podršku uzdigne na rang „baš kneza“ ili prvog kneza. Nakon Drugog srpskog ustanka, glavni knežev takmac u vlasti je bila Narodna kancelarija, pretvorena 1826. godine u Beogradski sud. Nezadovoljstvo Miloševim apsolutizmom je dovelo do dizanja mnogobrojnih buna. Njihov cilj je bio ograničiti Miloševu vlast. Miletina buna (januar 1835.) je bila neposredan povod za donošenje ustava.
Ustav je donet na skupštini na Sretenje 2/14. februara 1835. godine, te se naziva i „Sretenjski ustav“.
Sadržaj Ustava
U članu 5. proglašeno je načelo podele vlasti na zakonodateljnu, zakonoizvršiteljnu i sudsku. No, ovo načelo nije dosledno sprovedeno.
Centralni organi vlasti su: 1. knez 2. državni sovjet i 3. narodna skupština, dok „vlasti srpske“ čine samo knez i savet.
Knez je neprikosnovena i neodgovorna ličnost. Šef je države. Poslušavši Državni sovjet daje zakone i uredbe. Njegovo dostojanstvo je nasledno. Nasleđuju muški potomci, ako ih nema muški potomci kneževog brata, ako ni njih nema muški potomci kneževih kćerki.
Državni sovjet je telo kojim su srpski velikaši nastojali ograničiti kneževu vlast. To je svojevrstan oligarhijski organ. Članovi sovjeta su predsednik, sekretar, neodređen broj savetnika i popečitelji (ministri).
Pravo zakonodavne inicijative imaju knez i Državni sovjet. Zakonodavni organi su knez i sovjet čije članove imenuje knez. Knez ima pravo da dva puta odbije zakonski predlog. Treći put ga usvaja ako ne ide na „pagubu“ naroda, ustava ili države.
Izvršnu vlast dele knez i Državni sovjet. Sovjet u svom sastavu ima šest popečiteljstava: spoljašnji poslovi, unutrašnji poslovi, pravosuđe, finansije, vojska i prosveta. Popečitelji ne obrazuju kolegijalno telo - vladu. Za svoj su odgovorni knezu koji ih može smeniti, ali oni i dalje ostaju u Sovjetu kao savetnici. Savetnik je odgovoran za ono što čini i ne čini. Nisu politički odgovorni, ali odgovaraju za kršenje ustava, prava građana, povredu sultanove i kneževe ličnosti.
Narodna skupština je sazivana kada je knez želeo da dobije njenu saglasnost, koja inače nije obavezivala. Na skupštini se uglavnom razrezivao porez. Poslanici su sto najodabranijih deputata iz svih okruga Srbije, stariji od 30 godina. Knez saziva i raspušta skupštinu ukazom. Skupština zaseda o Đurđevdanu. Glavna funkcija je određivanje danka za godinu dana. Popečiteljstvo finansija podnosi račune o prihodima i rashodima pred članove. Skupština nema pravo zakonodavne inicijative niti može da poziva popečitelje na odgovornost, ali može da izrazi želju za donošenjem zakona ili preispitivanjem rada određemog popečitelja. Narodna skupština je učestvovala u promeni ustava. Kvorum je bio 3/4 članova, dok je za promenu ustava trebalo da glasa 2/3 od broja prisutnih. Shodno tome ovaj ustav spada u kategoriju čvrstih.
Sudska vlast pripada 1. okružnim sudovima 2. Velikom sudu u drugom stepenu kao apelaciji i 3. odeljenju Državnog sovjeta. Proglašeno je načelo nezavisnosti sdstva.
Prava i slobode građana proklamovane ustavom su: neprikosnovenost ličnosti, pravo na zakonito suđenje, sloboda kretanja i nastanjivanja, nepovredivost stana, pravo na izbor zanimanja. Prisutni su članovi koji pokazuju na ostatke feudalzma, jer se navodi da je zabranjen kuluk, zagrađivanje seoskih šuma, te se proglašava sloboda raspolaganja zemljom. Ustav ne sadrži politička prava. Član 127. navodi da je zvaničan jezik u sudstvu i upravi srpski jezik.
Činovnici su na položaju doživotno. Njihov položaj je nenasledan. Mogu biti otpušteni samo uz susku krivicu. Imaju pravo na penziju. Ne smeju se baviti trgovinom ni zanatstvom. Činovnici su bili retko pismeno stanovništvo.
Članovi o crkvi potvrđuju odredbe Konkordata od 1831. godine, koji je potpisan sa Carigradom.
Ishod Ustava
Imajući u vidu da je ustav najviši pravni akt jedne zemlje, a da je Srbija tada bila vazalna kneževina Osmanskog carstva, Porta se protivila njenom donošenju. Austrija je takođe bila protiv ustava, jer ga ni sama nije imala. Rusija je donošenje ustava prokomentarisla kao „francuski rasad u turskoj šumi“.
Kada je srpski izaslanik Mihailo German krajem februara odneo Ustav u Carigrad, turski ministar inostranih poslova je izjavio da je to "zarazitelna konstitucija". Ruski poslanik u Carigradu Butenjev bio je još strožiji, optužujući Srbe da su napravili francusko-švajcarsku konstituciju. Bile su mu problematične i boje na srpskoj zastavi jer su iste kao i na francuskoj. Knez Miloš, jedva je dočekao ovo odbijanje velikih sila, pa je Ustav ukinut već 17. marta 1835. godine, samo mesec dana od donošenja.
1838. godine je nametnut tzv. Turski ustav, izdat u formi turskih fermana. Uticaj na donošenje novog ustava vršili su Rusija (pokrovitelj) Turska (sizeren) i Austrija.
Značaj
Sretenjski ustav je prvi moderni srpski ustav. U njemu su izražene potrebe srpskog društva: nacionalna emancipacija, razbijanje feudalnih ustanova i autikratske vladavine. Ustav je rađen po uzoru na francuske ustavne povelje od 1814. i 1830. i belgijski ustav od 1831. godine, te je kao takav jedan od prvih demokratskih ustava svog doba.
Ustav Srbije od 1869. godine
Stanje pre donošenja Ustava
U drugoj polovini XIX veka, Srbija je privredno nerazvijena zemlja. 90% stanovništva se bavilo poljoprivredom, zanatstvom 5-6%, a građanski sloj je činio 4-5% populacije. To su: bogati trgovci, činovnici, inteligencija, bogate zanatlije i imućni seljaci. Knez Mihailo Obrenović je poverio nacrt za izradu Ustava predsedniku Apelacionog suda Radivoju Milojkoviću. 29. maja 1868. godine izvršen je atentat na kneza. Velika narodna skupština održana u Topčideru, 20. juna 1868, odobrila je proglašenje maloletnog Milana Obrenovića za kneza, te odredila namesništvo: Milivoje Blaznavac, Jovan Ristić i Jovan Gavrilović. U Srbiji su prisutne dve političke struje: konzervativci i liberali. Konzervativci (Ilija Garašanin) su se zalagali za ograničavanje narodne slobode u korist kneza, za razliku od liberala (Jovan Ristić) koji su se zalagali za šire političke i građanske slobode, suzbijanje birokratske samovolje i umerenu decentralizaciju vlasti.
Rad na donošenju Ustava
Na radu novog ustava učestvovao je Svetonikoljski odbor. Odlučeno je da je Srbiji potreban novi ustav; dvodomno narodno predstavništvo; uvođenje ministarske odgovornosti i slobode štampe. Postojale su i pravne smetnje koje je trebalo sanirati. Na osnovu Zakona o narodnoj skupštini od 1861, Ustav se ne može menjati za vreme vladaočevog maloletstva. Državni savet koji je trebao da odluči o promeni ustava se odrekao te funkcije u korist Velike narodne skupštine. 19. juna 1869. godine donet je Ustav. Ustav se najčešće naziva Namesnički ustav, ali i Trojički ustav te Ustav od 1869. godine.
Sadržina Ustava
U I glavi Ustava je utvrđeno nasledstvo kneževskog dostojanstva u dinastiji Obrenovića. Nasleđuju muški potomci po principu primogeniture u pravoj liniji, ako nema takvih onda u pobočnoj liniji. Ako ni takvih nema nasleđuju muški potomci Miloševih kćeri. Knez sa narodnom skupštinom vrši zakonodavnu vlast. Potvrđuje i proglašava zakone. Vrhovni je zapovednik vojske i predstavlja zemlju u inostranstvu. U slučaju kneževog maloletstva, vlast obavlja ministarski savet dok narodna skupština ne odredi namesništvo.
U II glavi se govori o građanskim pravima i slobodama. Proklamovani su jednakost građana pred zakonom, lična sloboda, nepovredivost prava svojine, sloboda štampe. U vanrednim okolnostima vlada ima pravo da privremeno suspenduje izvesna prava.
Sudstvo je nezavisno. Uvodi se porotno suđenje. Opštinama je priznata samouprava.
Narodna skupština je jednodomna; obična i velika. Poslanici su birani i virilni (postavljeni od strane kneza). Odnos je 3:1 za birane poslanike. Birani poslanici nisu mogli biti činovnici ni advokati. Oni su uglavnom ulazili u sastav kenževih poslanika. Vojnici nisu imali pravo glasa. Bira se jedan posalnik na 3000 poreskih glava. Aktivno biračko pravo ima svaki građanin koji plaća porez na imanje, rad ili prihod. Pasivno biračko pravo ima svaki građanin stariji od 30 godina koji plaća 6 talira poreza godišnje. Skupština deli zakonodavnu vlast sa knezom. Nijedan zakon ne može biti izdat, ukinut, promenjen ili protumačen bez pristanka Narodne skupštine. Knez ima pravo zakonske inicijative, dok Skupština može samo izražavati želje. Budžetsko pravo Narodne skupštine je bilo ograničeno. Utvrđena je krivična odgovornost ministara.
Velika narodna skupština je imala četiri puta više poslanika no obična. Čine je samo birani poslanici. Ona se saziva kada je potrebno: 1. da se uzabere knez, 2. da se izaberu namesnici, 3. da se rešava promena ustava, 4. da se rešava promena državne teritorije, 5. kada knez nađe za shodno da sasluša njeno mišljenje.
Državni savet je vrhovni administrativni sud. Članove saveta (11-15) imenuje knez.
Ishod Ustava
Konzervativci su tvrdili da je ustav donet na bespravan način i da je previše slobodouman. Liberali su bili nezadovoljni što Ustav nije proklamovao dovoljno prava i sloboda. Svetozar Marković je u članku „Srpske obmane“ žestoko kritikovao birokratski sitem u Srbiji. Iako je Srbija u tom periodu još uvek vazalna država, njen sizeren (Otomansko carstvo), nije reagovala na donošenje Ustava.
Tamara Tunie
Tamara Tunie (Homewood, Pennsylvania, 14. ožujka 1959.) je afroamerička glumica. Najpoznatija je po ulogama odjetnice Jessice Griffin McKechnie Harris u sapunici As the World Turns i Melinde Warner u seriji Zakon i red: Odjel za žrtve.
No, ipk je najpoznatija po svojim ulogama u kriminalističkim serijama. Igrala je ulogu Lillian Fancy u Njujorškim plavcima od 1994. do 1997., a od 2000. igra ulogu Melinde Warner. Kratko je nastupila i u prvoj sezoni serije 24, te u seriji Seks i grad.
Filmsku karijeru započela je u filmovima kao što su Slatka Lorraine i Wall Street. Najveća filmska uloga bila joj je u filmu Eve's Bayou gdje je pripovijedala priču. Nastupila je i u filmovima Đavolji odvjetnik i Zmijske oči.
Odgojena je u pogrebnici svog oca gdje je on radio kao pogrebnik. Trenutno je udata za jazzista Gregoryja Genereta i živi na Manhattanu.
Ustav Srbije od 1901. godine
Stanje pre donošenja Ustava
Kralj Milan Obrenović je abdicirao 22. febraura 1889. godine. Nasledio ga je maloletni sin Aleksandar, mesto koga je vladalo Namesništvo: Jovan Ristić, gen. Kosta Protić i gen. Jovan Belimarković. Zbog sukoba oko radikala i Namesništva u vezi sa trećim namesnikom nakon smrti gen. Protića, Namesništvo je smenilo radikalsku vladu, pa je formirana vlada liberala. Kralj Aleksandar je 1. aprila 1893. godine izvršio državni udar proglasivši se pre vremena za punoletnog. Dok su radikali odobrili ovakav potez liberali su bili suzdržani. Januara 1894. godine u srbiju se nezakonito vratio stari kralj Milan. Naime, Milan je sa radikalima sklopio dogovor po kome će nakon abdikacije otići iz zemlje i neće se više vraćati sem u slučaju bolesti mladoga kralja. Takođe se odrekao člana kraljevskog doma i srpskog državljanstva. Za uzvrat dobio je tri miliona franaka, od kojih je dva miliona obezbedio ruski car. Radikali su doneli i poseban zakon o tome kako bi ovezbedili poštovanje dogovora. Štampa je oštro napadala kralja Milana zbog njegovog mešanja u vlast. Štampa nije smela da napada članove kraljevskog doma, ali kralj Milan to nije ni bio, čak nije bio ni srpski državljanin. Izdat je ukaz (podzakonski pravni akt) kojim je suspendovan zakon o bivšem kralju. Kralj Aleksandar je 9. maja 1894. godine izvršio drugi državni udar, obustavio je Ustav Srbije od 1888. godine i vratio na snagu Ustav Srbije od 1869. godine. Srbiju su potom potresli sledeći događaji: Ivanjdanski atentat 1899. godine, ženidba kralja Aleksandra sa dvorskom damom njegove majke Dragom Mašin 1900. godine, smrt kralja Milana u Beču 1901. godine. Kralj Aleksandar je izvršio treći državni udar 6. aprila 1901. godine oktroišući novi ustav. Ustav od 1901. godine se naziva i Aprilski ustav, kao i Oktroisani sutav.
Sadržina Ustava
Plašeći se da neće imati muškog potomka u Ustav, kralj je uveo odredbu o mogućnosti da žena nasledi presto.
Uvedeno je dvodomno narodno predstavništvo - Senat i Narodna skupština. U Senat ulaze članovi „po pravu“: prestolonaslednik, beogradski arhiepiskop, niški episkop, 30 članova koje imenuje kralj (doživotni senatori) i 18 izbornih. Aktivno biračko pravo imaju osobe starije od 21 godinu koje plaćaju porez od bar 45 dinara. Pasivno biračko pravo imaju osobe starije od 40 godina koje plaćaju porez od bar 200 dinara. Narodna skupština ima 130 poslanika. Pravo da biraju imaju punoletne osobe koje plaćaju porez veći od 15 dinara, a pravo da budu birani imaju osobe starije od 30 godina koje plaćaju porez veći od 60 dinara. Mandat traje četiri godine. Nema Velike narodne skupštine.
Zakonodavnu vlast imaju kralj i narodno predstavništvo. Kralj putem svojih poslanika ima prevlast u zakonodavnoj vlasti.
Ministre imenuje kralj. Krivično su odgovorni za dela poput izdaje zemlje i vladaoca, povredu ustava i zakona, primanje mita.
Državni savet rešava o žalbama protiv ukaza. Članove postavlja kralj iz reda doživotnih senatora.
Ishod Ustava
Ustavu je zamerano na načinu na koji je donet; što ne proklamuje grđanska prava i slobode; dvodomna struktura narodnog predstavništva; ukidanje Velike narodne skupštine; prelazak zakonodavne i budžetske vlasti u ruke Senata (koji je pod kraljevim uticajem).
Nikotinatna dehidrogenaza
Termin nikotinatna dehidrogenaza ima više značenja.
Hacienda Vieja (razvrstavanje)
Hacienda Vieja ima više značenja:
Matteo Renzi
Mateo Renci (Firenca, 11. januar 1975) italijanski je političar i 56. predsednik Saveta ministara Republike Italije od 22. februara 2014. do 12. decembra 2016. godine i sekretar Demokratske partije od 15. decembra 2013. godine. Pre toga je bio predsednik okruga Firenca (2004—2009), i gradonačelnik Firence (2009—2014).
Kao 39-godišnjak, Renci je oborio Musolinijev rekord kao najmlađa ličnost koja je postala predsednik vlade Italije još od ujedinjenja 1861. godine.
Godine 2016. je podneo ostavku nakon neuspelog ustavnog referenduma, te ga je nasledio ministar spoljnih poslova Paolo Đentiloni.
Nikotinatna hidroksilaza
Termin nikotinatna hidroksilaza ima više značenja.
Rt dobre nade
Rt dobre nade (holandski: Kaap De Goede Hoop, afrikaans: Kaap die Goeie Hoop, engleski: Cape of Good Hope, portugalski: Cabo da Boa Esperança) je stjenoviti rt na južnom kraju Poluotoka Kejp u južnoafričkoj provinciji Western Cape. Ime Rt dobre nade od 17. do 20. vijeka koristilo se i za istoimenu nizozemsko-britansku koloniju na tom području.
Geografija
Rt dobre nade je visoka strma litica, koja poput jezičca ulazi 20 km u more. Nalazi se oko 45 km južno od Kaapstada, grada koji je po rtu dobio ime. Rt nije najjužnija točka Afrike, već je to 150 km udaljeni Aguljaski rt, jer tek od njega afrička obala skreće prema istoku i Indijskom oceanu. No, bez obzira na to što nije najužniji, Rt dobre nade ima posebno mjesto u svijetu pomoraca i toliko je slavan da ga jednostavno zovu samo Kejp (rt). thumb|left|240px| Karta Rta dobre nade Rt je praktički gola stijena, obrasla rijetkom travom i grmljem, koja se nastavlja i ispod vode i zalazi duboko u ocean sa brojnim stijenama koje leže samo 50 cm do 3 metra ispod površine vode, koji put im se za jake oseke vide vršci, ali najčešće ne. Zbog toga, kao i zbog jakih morskih struja i olujnih vjetrova, Rt dobre nade je u vrijeme jedrenjaka bilo izuzetno teško oploviti tako da su se brojni brodovi nasukali na njegove šiljate stijene i potonuli. Računa se da na dnu oko rta leži oko 3000 brodskih olupina.
Pomorska historija
thumb|right|300px| Slika Thomasa Whitcombea Pogled na [[Cape Town i Rt dobre nade]] Do Rta dobre nade prvi je doplovio i otkrio ga portugalski pomorac Bartolomeu Dias u aprilu 1488. godine, i to tek pri povratku u Portugal, nakon što je doplovio do kraja Afrike. Kad je plovio na jug, oplovio ga je u velikom luku, tako da ga nije ni vidio, ali kad se vraćao plovio je uz obalu i jasno ga uočio. On ga je navodno nazvao Cabo das Tormentas (dosl. Olujni rt), a tek mu je portugalski kralj João I. Portugalski, dao ime Cabo da Boa Esperança (Rt dobre nade) jer mu je to otkriće bilo dobar znak da se do Indije može doći morskim putem iz Evrope. Neki današnji historičari sumnjaju u vjerodostojnost tih tvrdnji i misle da ga je sam Dias nazvao Rtom dobre nade. thumb|left|240px| Nojevi na rtu Rt dobre nade poznat je među mornarima po olujnim nevremenima i jakim morskim strujama jer se tu sudaraju topla Aguljaska struja iz Mozambika i hladna Benguelska struja iz Antarktika. Na poluotoku postoji svjetionik, ali ne na Rtu dobre nade već na nešto istočnijem Rtu Point udaljenom oko 2 km. Od 1939. područje rta (jug poluotoka Kejp) je nacionalni park (Nature Reserve). U parku živi oko 250 vrsta ptica, 1100 vrsta biljaka, od kojih su mnoge endemske vrste. More je bogato kitovima, pingvinima, tuljanima i delfinima.
Charles Augustus Howell
Charles Augustus Howell (Oporto, 10. ožujka 1840. - London, 21. travnja 1890.) je bio trgovac umjetninama i, vjerojatno, ucjenjivač koji je najpoznatiji po tome što je uvjerio pjesnika i slikara Dantea Gabriela Rossettija da iskopa pjesme koje je pokopao sa suprugom Elizabeth Siddal. Njegov tadašnji ugled inspirirao je lik Charlesa Augustusa Milvertona iz istoimene priče Arthura Conana Doylea.
Život
Howell je rođen 10. ožujka 1840. u Portu od oca Engleza, Alfreda Williama Howella, i majke Portugalke. Tvrdio je kako je bio potomak portugalske plemićke obitelji te je nosio crvenu lentu "Reda Krista" koju je proglasio naslijeđenim obiteljskim redom. U Britaniju se preselio u mladosti.
Godine 1858., Howell je napustio Britaniju netom prije nego je njegov prijatelj, Felice Orsini, pokušao izvršiti atentat na Napoleona III., što je dovelo do glasina o njegovoj upletenosti. Vratio se 1864. godine.
Howellov odnos s obitelji Rossetti navodno je puknuo kada je Howell uvjerio svoju ljubavnicu, Rosu Corder, da proizvodi krivotvorene Rossettijeve crteže. Godine 1883., Rosa Corder je rodila Howellovu kći, krštenu kao Beatrice Ellen Howell..
Ugled
Okolnosti Howellove smrti kao i brojne glasine o njegovom nepoštenju i poslovnim prevarama dovele su do zaključka kako je Howell koristio pisma koja je posjedovao kako bi ucjenjivao istaknute ličnosti. Njegovi poznanici iz svijeta umjetnosti bili su podijeljeni. Edward Burne-Jones, Hall Caine i Algernon Charles Swinburne opisali su ga kao pokvarenog oportunista koji bi gazio i preko leševa da ostvari korist za sebe. Drugi umjetnici bili su blaži. Ford Madox Brown ga jest opisao neviđenog lažljivca i luđaka, ali je naglasio njegovu dobrohotnu prirodu, dok ga je James Abbott McNeill Whistler nazvao genijem. Njegova biografkinja, Helen Rossetti Angeli, nije mogla pronaći nikakve dokaze da je doista bio ucjenjivač.
Annawon
Annawon, prema Specku (1928) jedna od 9 glavnih skupina Wampanoag Indijanaca, a po Sultzmanu čine jedno od plemena konfederacije Wampanoag. Ime Annawon (kod Hodgea Annawan) osobno je ime poglavice-sagamore (Chief White Shell) pod zapovjedništvom Kralja Philipa.
Annawon je sa svojim Wampanoagima izbjegao u močvare Squannoconk, oko 8 milja od Taunton Greena, na jugu Rehobotha, gdje se sklonio na jedan otok poznat po stijenama koje će po njemu, nakon što ga je zarobio general Church, dobit ime Annawon's Rock.
Cappelletti-Petrilli, Benevento
Cappelletti-Petrilli je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Universidad San Sebastián
mini|desno|250px|USS Universidad San Sebastián (USS) je privatni univerzitet u Čileu, sa 26.500 studenata. Univerzitet je osnovan 1989. godine. Moto univerziteta je Crear, creer, emprender. Rektor je Carlos Williamson Benaprés.
Cappelletti-Petrilli, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 816 m.
Universidad San Sebastián
Fakulteti
U svom sastavu USS ima 14 fakulteta (španski nazivi):
Antivirus
Antivirusni softver ili antivirus (na engl. se često koristi akronim AV) je računalni softver koji se koristi za prevenciju, otkrivanje i uklanjanje štetnog softvera.
Za razliku od prvobitnih antivirusnih softvera, koji su se bazirali isključivo na tretiranju računalnih virusa, moderni antivirusni softveri štite od različitih štetnih programa, u koje osim "klasičnih" virusa spadaju i: crvi, trojanci, backdoor, rootkit, oglašivački programi, špijunski programi , dialeri , keyloggeri ... Mnogi današnji paketi nude zaštitu i od raznih vrsta socijalnog inženjeringa, poput fišinga (fishing).
Postoji više načina zaštite. Ona bazirana na potpisima uključuje otkrivanje i uklanjanje već poznatih napasti. No, problem je u tome što kompjuter može biti zaražen i nekim novim štetnim softverom za koji još ne postoji potpis. Zbog toga antivirusi često koriste metodu heuristike. Jedna vrsta heuristike se zasniva na generičkim potpisima, koji mogu otkriti novi štetni softver ili varijantu onog već poznatog, tako što u datoteci traže poznati štetni kod, ili njegove manje izmjene. Neki antivirusni softveri mogu predvidjeti djelovanje programa tako što će ga pokrenuti u sandboxu, i analizirati ga da provjere izvršava li kakve potencijalno zlonamjerne radnje. Sandbox je izolirano okruženje van kojeg program ne može prodrijeti i u slučaju da je štetan, ne može uraditi štetu stvarnom sistemu.
No, bez obzira koliko korisni mogu biti, antivirusi imaju i neke nedostatke. Oni utječu na korištenje sistemskih resursa, zbog čega može doći do smanjene brzine rada kompjutera (pada performansi). Neiskusni korisnici mogu također imati problema sa razumijevanjem obavijesti i odluka koje im antivirusni softver daje. Neispravna odluka, naime, može znatno oslabiti sigurnost sistema. Osim toga, ako se antivirus koristi heuristikom, uspješnost te metode ovisi o balansu između lažno pozitivnih i lažno negativnih rezultata. Lažno pozitivni rezultati (kada je bezazlen program prepoznat kao prijetnja) mogu imati jednako loše posledice kao i lažno negativni razultati - npr. gubitak važnog dokumenta ili čak važne sistemske datoteke.
Povijest
thumb|Primer besplatnog antivirusnog softvera ClamTk Većina kompjuterskih virusa napisanih tijekom ranih i sredinom 80-ih godina bili su ograničeni na širenje, te nisu činili značajnu štetu. No, to se počelo mijenjati kako su zlonamjerni korisnici postajali sve bolji u programiranju virusa, tako da su napravili viruse koji su mogli oštetiti ili izbrisati određenu količinu podataka na zaraženom kompjuteru.
Ustav Srbije od 2006. godine
Narodna Skupština Republike Srbije je 30.septembra 2006. godine, na posebnoj sednici kojoj su prisustvovali predsednik Republike Boris Tadić, premijer Vojislav Koštunica i članovi Vlade, jednoglasno usvojila predlog novog Ustava Republike Srbije. Predlog je dobio podršku građana na referendumu održanom 28. oktobra i 29. oktobra 2006. na kome je za predlog novog Ustava glasalo 53.04% od ukupnog broja građana sa pravom glasa.
Antivirus
Povijest
Fred Cohen je 1984. godine izdao jedan od prvih akademskih papira o kompjuterskim virusima. 1987. godine ispravno je izjavio, da nijedan algoritam ne može otkriti sve moguće viruse, a 1988. godine počeo je razvijati strateške metode za antiviruse, koje su uskoro prihvatili i ugradili njihovih kasniji proizvođači.
Na mreži BITNET/EARN 1988. je godine nastala mail lista VIRUS-L na kojoj je se raspravljalo o novim virusima, te o mogućnostima njihove detekcije i uklanjanja. Neki su članovi spomenute liste, kao što su John McAfee i Eugene Kaspersky, kasnije osnovali antivirusne tvrtke koje su razvijale i prodavale komercijalne pakete.
Prije velike dostupnosti interneta, virusi su se obično širili preko disketa. Antivirusni softver je u to vrijeme provjeravao izvršne datoteke i boot sektore na disketama i tvrdim diskovima, te je bio relativno rijetko osvježavan. Nakon što je internet postao raširen, i virusi su promijenili svoje glavno mjesto širenja, koje je se preselilo u spomenuto okruženje.
Tijekom godina postalo je neophodno da antivirusni softver provjerava više tipova datoteka, a ne samo izvršne, zbog sljedećih potencijalnih pretnji:
Sve navedeno znači da bi se kompjuter mogao inficirati pri samom otvaranju dokumenata sa skrivenim prikačenim makroima, zaražene e-mail poruke ili inače neizvršne datoteke sa kodom izvršnog objekta.
Kada su širokopojasne veze postale norma, pisanje štetnog softvera uzelo je maha; postalo je nužno da se što češće osvježavaju definicije potpisa antivirusnih alata. Pa čak i tada, uvijek postoji šansa da se nova prijetnja široko rasprostrani, prije nego što antivirusne tvrtke izdaju novi potpis.
Metode detekcije
Postoji više metoda otkrivanja štetnog softvera, a većina antivirusa koristi kombinaciju više njih:
Ustav Srbije od 2006. godine
U preambuli Ustava kaže se da je Kosovo i Metohija sastavni deo Republike Srbije, što sadrži i prethodni Ustav Srbije od 1990. godine, a prvi član kaže da je Srbija država srpskog naroda i svih građana koji u njoj žive.
Značajnije promene
Promene u odnosu na prethodni Ustav su sledeće:
Stranci mogu steći svojinu nad nepokretnostima što otvara vrata stranim investicijama
Antivirus
Detekcija bazirana na potpisima
Kako novi virusi nastaju doslovno svaki dan, detekcija bazirana na potpisima zahtijeva česta osvježavanja rječnika potpisa. Neki antivirusi omogućavaju korisnicima slanje novih virusa ili njihovih varijanata antivirusnim tvrtkama, gde se analiziraju i potom se u rječnik doda njihov potpis.
Još jedna potencijalna mana ove metode jest da neki autori virusa pokušavaju izbjeći sličnost sa postojećim potpisima te pribjegavaju morfičnim (oligomorfičnim, polimorfičnim i odnedavno metamorfičnim) virusima. Ta vrsta štetnog softvera šifrira (enkriptir a) dijelove svog koda, ili na druge načine izmjenjuje samog sebe, u svrhu prikrivanja, tj. da njegov potpis ne odgovara nekom u rječniku.
Heuristika
Dosta antivirusa koristi metodu heuristike za identifikaciju nepoznatog štetnog softvera ili novih varijanti postojećeg.
Tako primjerice trojanac Vundo ima nekoliko porodica, ovisno o klasifikaciji proizvođača antivirusa; Symantec klasificira "članove" Vundo porodice u dvije kategorije: Trojan.Vundo i Trojan.Vundo.B.
Iako identificiranje specifičnog virusa ima svoje prednosti, brži je način stvaranje generičkog potpisa za porodicu. Istraživači virusa pokušavaju kod porodica naći jedinstvene zajedničke karakteristike, tako da za njih mogu stvoriti jedan generički potpis.
Detekcija rootkita
Međutim, i na ovom polju ima nade obzirom da antivirusni program Avast ima licenciran GMER (program za detekciju rootkita) što znatno olakšava borbu protiv ove vrste štetnog programa.
Zaštita u stvarnom vremenu
Zaštita u stvarnom vremenu poznata je pod nazivima real-time protection, on-access scanning, background guard, resident shield i autoprotect. To je zaštita kakvu posjeduju skoro svi antivirusi, antispywarei (često ne u besplatnoj verziji) i drugi programi za zaštitu kompjutera. Ona bilježi aktivnosti na sistemu i promatra događaju li se kakve sumnjive aktivnosti, i to u stvarnom vremenu. To je drugim riječima razdoblje kada su podaci učitani u memoriju kompjutera: kad korisnik stavlja CD, otvara e-mail poruku, ili surfa internetom; ili pak razdoblje kad je datoteka na kompjuteru već učitana ili izvršena.
Lažni antivirusi
Neki programi koji su naizgled antivirusi zapravo su štetni softver koji se lažno predstavlja kao legitimni. To su primjerice WinFixer, MS Antivirus, i Mac Defender. Većina antivirusa će prepoznati ovakav štetni softver, no problem nastaje u tome što će lažni antivirus često onesposobiti pravi.
Lažne uzbune
Navest ćemo nekoliko slučajeva lažnih uzbuna:
U svibnju 2007. godine, loše napravljen Symantecov virusni potpis greškom je uklonio nekoliko esencijalnih sistemskih datoteka, zbog čega je tisuće kompjutera prestalo funkcionirati. Također u istom mesecu iste godine, Norton AntiVirus (tvrtke Symantec) detektirao je izvršnu datoteku bitnu za rad Pegasus Maila kao trojanca, te ju automatski obrisao. To je, razumljivo, uzrokovalo nemogućnost pokretanja spomenutog mail klijenta. Da stvari budu još gore, Norton AntiVirus pogrešno je prepoznao čak tri izdanja Pegasus Maila kao štetni softver, te bi obrisao njihovu pripadajuću instalacijsku datoteku. U tvrtki Pegasus Mail odgovorili su:
U travnju 2010. godine, McAfee je detektirao svchost.exe, bezazlenu Windows izvršnu datoteku, kao virus. To je se dogodilo na kompjuterima koji su pokretali Windows XP Service Pack 3, zbog čega bi korisnici izgubili vezu na internet ili bi se pak njihov kompjuter non-stop iznova pokretao. U prosincu iste godine, loše osvježenje AVG paketa oštetilo je 64-bitne verzije Windowsa 7 - zbog čega su se neprestano iznova pokretali te time postali onesposobljeni.
Sistemski problemi
Ponekad je neophodno privremeno isključiti antivirus, npr. tijekom instalacije servisnih paketa za Windowse (što je i preporuka Microsofta  ) i osvježavanja drivera za grafičku karticu - iz razloga što antivirus može djelomično ili posve spriječiti ovakve znatne sistemske izmene.
Na funkcionalnost nekoliko legitimnih aplikacija također mogu utjecati antivirusni programi. TrueCrypt, program otvorenog koda namijenjen enkripciji diskova, može se sukobiti s antivirusom, što dovodi ili do nemogućnosti funkcioniranja ili velike sporosti programa. I igre na Steam platformi mogu imati problema sa antivirusnim softverom, zbog čega će biti nestabilne ili spore.
Pouzdanost
Istraživanja provedena u prosincu 2007. godine pokazala su da se pouzdanost antivirusnog softvera smanjila u odnosu na prethodnu godinu, posebno protiv nepoznatih prijetnji. Njemački kompjuterski magazin c't otkrio je da se njihova razina detekcije smanjila sa 40-50% (2006.) na 20-30% (2007.). Iznimka je bio NOD32, koji je u to vrijeme uspio ostvariti razinu od 68 posto.
Problem je dodatno uvećan zbog činjenice da je, za razliku od nekad, danas česta praksa da pisce štetnog softver financiraju kriminalne organizacije. Nije rijetkost da kriminalne organizacije bez dovoljno tehničkog znanja za pisanje malwarea čak kupuju štetne pakete od programera, kojima cene variraju obično ovisno od kompleksnosti i broja opcija, a kreću se od tristotinjak pa sve do preko tisuću eura. Pakete je moguće zasebno podesiti da se izbace ili uvedu neke druge opcije, po želji kriminalaca, a onda ukupna cijena ovisi o komponentama koje su izabrane.
Neovisna testiranja antivirusa u veljači 2010. pokazala su da najbolja razina detekcije iznosi 99,6, a najmanja samo 81,8%. Svi antivirusi na testiranju imali su određen broj lažno pozitivnih rezultata, neki više, neki manje. Iako se metodologije razlikuju, neke istaknute neovisne kompanje za testiranje uključuju AV-Comparatives, ICSA Labs, West Coast Labs, Virus Bulletin, AV-TEST i ostale članice Anti-Malware Testing Standards Organization-a. Valja spomenuti da je testiranje antivirusnih programa vrlo složeno te da varira o mnogim faktorima.
Novi virusi
Antivirusni programi mogu biti nepouzdani protiv novih virusa, čak i kada koriste metode detekcije koje se ne baziraju na potpisima. Razlog za ovo je što pisci virusa testiraju svoja "djela" na najpoznatijim antivirusima kako bi bili sigurni da nisu prepoznati, prije nego što su pušteni "u divljinu".
Određeni štetni softver, nadasve ucjenjivački softver (koji zaključava pristup sistemu te prikazuje lažnu poruku korisniku da uplati određen iznos novca za njegovo otključavanje), koristi polimorfični kod kako bi onemogućila i izjbegla detekciju antivirusa. Sigurnosni analitičar Jerome Segura ovako je objasnio ovu pojavu :
Rootkit
Detekcija rootkita predstavlja veliki izazov za antiviruse - s obzirom na to da rootkiti imaju potpuni administratorski pristup kompjuteru, te su nevidljivi korisniku na popisu procesa u Task Manageru; također mogu izmijeniti unutrašnje funkcije sistema kao i antivirusa.
Oštećene datoteke
Datoteke oštećene virusima obično se ne mogu vratiti u prijašnje stanje. Antivirusni softver prilikom dezinfekcije uklanja virusni kod iz datoteke, ali ovo ne dovodi nužno to njenog vraćanja u originalno stanje. Tada se mogu povratiti jedino iz sigurnosnih kopija (backupa); softver koji je zbog oštećenja postao neiskoristiv treba se ponovno instalirati.
Srećom, ako su u pitanju datoteke Windowsa, postoji rješenje u vidu System File Checkera, malo poznate aplikacije koja dolazi sa ovim operativnim sistemom. U slučaju da otkrije oštećene datoteke, pokušat će ih zamijeniti ispravnima (da to uspije, ponekad će biti potrebno staviti instalacijski disk Windowsa).
Antivirus "u oblaku"
Antivirus u oblaku, ili na engl. cloud antivirus, je tehnologija koja koristi perolaki agentski sofver na njime zaštićenom kompjuteru. Jedan način implementacije antivirusa u oblaku uključuje skeniranje datoteka korištenjem više antivirusnim jezgri (enginea). Ovakav pristup populariziran je ranim oblikom implementacije koncepta cloud antivirusa koji se zove CloudAV. CloudAV je dizajniran da šalje programe i dokumente na tzv. mrežni oblak, gdje bi ih simultano skeniralo više antivirusa u svrhu poboljšavanja razine detekcije.
Primjeri antivirusa u oblaku su Panda Cloud Antivirus i Immunet.
Mrežni vatrozid
Mrežni vatrozidi sprječavaju da nepoznati programi i procesi pristupe sistemu. Oni nisu antivirusi niti njihove alternative; ne pokušavaju bilo što detektirati ili ukloniti. Ipak mogu sprječiti infekciju koja dolazi van zaštićenog kompjutera ili njegove mreže, te ograničiti aktivnosti štetnog softvera blokiranjem dolaznih i odlaznih zahtjeva na određenim TCP/IP portovima.
Online skeniranje
Neki antivirusni proizvođači na svojim internetskim stranicama nude besplatno skeniranje kompjutera: može se skenirati čitav sistem, samo kritična područja, lokalni diskovi, mape ili datoteke. Periodično skeniranje je i više nego dobra ideja, posebno zato što su antivirusi ponekad spori u hvatanju prijetnji. Može se dogoditi i da štetni softver onesposobi antivirus, pa je za barem otkrivanje prijetnje potrebno okrenuti se online skeniranju - osim ako štetni softver prethodno nije onesposobio sigurnosne stranice - i to je moguće.
Specijalizirani alati
Pokretanje antivirusnog softvera izvan instaliranog operativnog sistema može se vršiti pomoću bootabilnog diska za spašavanje (rescue disk), koji može biti CD, USB stick i slično. Ovakav antivirus na disku može biti koristan kada se operativni sistem više ne može pokrenuti, te je zaražen malwareom koji se odupire svim pokušajima uklanjanja "klasičnim" antivirusnim paketima. Ovakva rješenja postoje u vidu: Avirinog AntiVir Rescue System, Alternate Operating System Scanner PCTools-a , i AVG-ovog Rescue CD-a.
Rizici nekorištenja
Velike tvrtke godišnje izgube 12 milijuna dolara zbog problema sa štetnim softverom. Po anketi koju je 2009. godine proveo Symantec, čak trećina malih do srednje velikih tvrtki tada nije imala antivirusnu zaštitu, dok je preko 80% kućnih korisnika na svom kompjuteru imalo instaliran neki antivirusni softver.
Pozzilli, Isernia
Pozzilli je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Los Huizaches, Mezquitic
Los Huizaches je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Chioma, Livorno
Chioma je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Cerrito Colorado, Atlacomulco
Cerrito Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Aquinnah
Aquinnah (Gay Head Indijanci), Jedno od nekoliko preživjelih plemena Wampanoag Indijanaca danas naseljenih na plemenskoj zemlji u gradu Aquinnah i u okrugu Dukes na otoku Martha’s Vineyard, Massachusetts, te u drugim krajevima, svih skupa oko 1,100 u novije doba. Plemenski teritorij Aquinnaha područje je poluotoka koje je od Europljana nazvan Gay Head, po višebojnim klifovima na njegovoj obali. Pleme je federalni status, kao The Wampanoag Tribe of Gay Head (Aquinnah), dobilo 1987. Plemensko vijeće sastoji se od 11 članova koji se biraju svake tri godine i na čijem se čelu nalaze predsjedatelj, dopredsjedatelj, tajnik i blagajnik. Na tradicionalnim pozicijama u plemenskom vijeću su i poglavica i medicineman čiji je mandat doživotan.
Cerrito Colorado, Atlacomulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 458 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2545 m.
Las Bugambilias, Aguascalientes
Las Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
Aïcirits-Camou-Suhast
Ajsiri Kamu Sija je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 559 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58,23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,60 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 83 metara (maksimalnoj 155 m, a minimalnoj 26 m).
Valerija Mesalina
Valerija Mesalina (Valeria Messalina), skraćeno Mesalina (Messallina, cca. 17/20 – 48) bila je rimska carica i treća supruga cara Klaudija. Poznata je po snažnom uticaju na svog muža, zbog koga je postala jednom od najmoćnijih žena svog doba, ali i sklonosti promiskuitetu zbog koga je kod kasnijih generacija postala oličenjem razvrata, nemorala, dekadencije i izopačenosti Rimskog Carstva. Klaudije ju je dao smaknuti nakon što je otkrivena zavjera koju je protiv njega organizirala s jednim od svojih ljubavnika.
Kinderbeuern
Kinderbojern je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.070 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231067.
PaaZ (gen)
Termin PaaZ (gen) ima više značenja.
Severn (rijeka, Maryland)
Severn (engleski: Severn River) je mala rijeka u američkoj saveznoj državi Maryland duga 23 km.
Geografske karakteristike
Rijeka Severn izvire u Okrugu Anne Arundel, a ima ušće u Zaljev Chesapeake kod grada Annapolisa.
Severn ima sliv velik oko 210 km², koji se proteže kroz okrug Anne Arundel u Marylandu.
Halachó (razvrstavanje)
Halachó ima više značenja:
Ustav Srbije od 1974. godine
Kada je februara 1974. godine donet Ustav SFRJ, te iste godine doneti su i Ustavi svih jugoslovenskih republika. Po Ustavu Socijalističke Republike Srbije, pokrajine Vojvodina i Kosovo i Metohija dobile su velika ovlašćenja i prava, a teritorija Srbije izgledala je ovako:
Teritorija pokrajina nije se mogla menjati bez odluke pokrajinske Skupštine. Državno rukovodstvo Srbije imalo je nadležnosti nad pokrajinama jedino po pitanjima, tadašnje, narodne odbrane (JNA) i novca.
Rukovodstvo Srbije je 1989.godine donelo sledeće odluke: republička Skupština donela je,marta meseca,amandmane na Ustav Srbije. Pokrajinama su oduzeta obeležja državnosti i njihova ovlašćenja su znatno sužena. Međutim, ceo srpski Ustav trajao je sve do 1990. godine, kada je donet novi Ustav Srbije. On je potvrdio sve odluke o oduzimanju obeležja državnosti pokrajinama.
Assameekg
Assameekg, pleme i aselo Algonquian Indijanaca konfederacije Wampanoag, čije se glavno istoimeno selo 1698. nalazilo, po svoj prilici, u okrugu Bristol, blizu današnjeg Dartmoutha u Massachusettsu, osnovanog 1652. Selo Assameekg spominju Grindal Rawson i Samuel Danforth (1698: u Mass. Hist. Soc. Coll. 129-I34). Ugovor o prodaji indijanske zemlje naseljenicima potpisali su poglavica Wamsutta i na drugu stranu John Winslow i John Cooke za koloniste. O plemenu gotovo ništa nije poznato, i vjerojatno su osnutkom 'bijelih' naselja nestali poput ostalih plemena u populaciji Wampanoaga.
Medb
Medb (staroirski ispis ) – srednjoirski: Meḋḃ, Meaḋḃ; rani moderni irski: Meadhbh ; reformirani moderni irski Méabh, Medbh; ponekad anglicizirana u Maeve, Maev ili Maive – je jkraljica Connachta u Ulsterskom ciklusu irske mitologije. U većini priča je njen suprug Ailill mac Máta, iako je prije njega imala nekoliko muževa koji su također bili kraljevi Connachta. U njima je vladala iz Cruachan (danas Rathcroghan, Grofovija Roscommon). Predstavlja se kao neprijatelj (i bivša supruga) Conchobar mac Nesse, kralja Ulstera, a najpoznatija je po tome što je započela Táin Bó Cúailnge ("Otimanje stoke Cooleya") u kome je ukraden rasplodni bik Ulstera.
Skupština Kosova
Skupština Kosova (alb. Kuvendi i Kosovës) je zakonodavna institucija na Kosovu i Metohiji. Skupština ima 120 poslanika, od toga, 100 se bira neposredno na izborima dok je 20 mesta rezervisano za manje nacionalne grupe u pokrajini.
Centralnopacifička željeznica
Centralnopacifička željeznica (engleski Central Pacific Railroad, akronim: CPRR) bila je američka željeznička kompanija, koju je 1861. osnovala grupa kalifornijskih trgovaca; Collis P. Huntington, Leland Stanford, Mark Hopkins i Charles Crocker, koji su kasnije postali poznati kao - Big Four (Velika četvorka).
U historiji Sjedinjenih Američkih Država ostat će upamćeni kao graditelji prve američke transkontinentalne željeznička pruge.
Historija
Trasu te pruge je osmislio i izmjerio, inženjer Theodore Judah, koji je za realizaciju svoje ideje dobio financijsku podršku od grupe kalifornijskih investitora, koji su ubrzo dobili podršku federalne vlade u Washingtonu u obliku zakona izglasanog u Kongresu 1862., koji se zvao Zakon o pacifičkoj željeznici (Pacific Railway Act), na osnovu kojeg je vlada poklonila zemljište i osigurala subvencije Centralnopacifičkoj željeznici i tada partnerskom Union Pacificu. Obje kompanije su dobile financijsku podršku preko državnih obveznica, i usput osigurale kao dodatni poticaj, velike parcele zemlje duž cijele trase buduće željeznička pruge koje su dobile kao vladin poklon.
Izgradnja transkontinentalne pruge
Collis Huntington je bio zadužen za zastupanje kompanije na istočnoj obali, i vođenja financiranja i nabave, a djelovao je i kao politički lobist. u Washingtonu. Crocker je bio zadužen za izgradnju, a Stanford, koji je u međuvremenu postao guverner Kalifornije (1861.-1863.), vodio je kompanijine financijske i političke interesa na Zapadu. Kompanjoni su ispočetka uložili dio vlastitog novca ali većinu kapitala za samu izgradnju povukli su iz javnih fondova i bespovratnih kredita koje su dobili od vlade. Svi četvorica su se na izgradnji enormno obogatila. Od svih njih, Stanford je svoje bogatstvo kasnije utrošio na osnivanje i izgradnju Univeziteta u San Francisku koje i danas nosi njegovo ime Stanford.
Centralnopacifička željeznica počela je polagati prugu prema istoku iz Sacramenta, u Kaliforniji - 1863., s druge istočne strane kompanija Union Pacific počela je polagati prugu prema zapadu iz grada Omaha u Nebraski, dvije godine kasnije. Kako bi zadovoljili potrebe za jeftinom radnom snagom (koja im je nedostajala), Centralnopacifička željeznica zaposlila je na hiljade kineskih radnika, koje se regrutirala direktno u Kini, sa sela oko grada Kantonu. Radničke ekipe imale su težak zadatak trasiranja pruge, preko teškog terena Masiva Sierra Nevada, osobito je bilo probiti devet tunela. Niti ekipe Union Pacifica, s druge strane, nisu imale ništa lakši posao, one su uglavnom bile sastavljene od irskih imigranata i veterana američkog građanskog rata. Ono što je njima najviše muke zadavalo, su bile stalne borbe s indijancima i teški teren Stjenovitih planina. Nakon šest godina rada, dvije trase spojile su se kod Promontorya u Utahu - 10. maja 1869., nakon što su položile 2 900 km pruga. thumb|left|260px|Dionica Centralnopacifičke željeznice iz [[1865.]]