cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patnja (budizam)
Etimologija
U uobičajenom smislu, pali reč dukkha znači patnja, bol, muka, tuga, beda, neugoda, kao suprotnost reči sukha, koja znači sreća, ugoda, lakoća. U sanskritu, prefiksi su i dus označavaju dobro ili loše. Reč kha je izvorno označavala rupu na točku na vozilima drevnih Arijevaca, od čijeg kvaliteta je uglavnom zavisila ugodnost vožnje.
Budino učenje
mini|150p|[[Buda]] Suština Budinog učenja je, kako je i sam uvek uporno ponavljao, isključivo analiza patnje:
U širem smislu, patnja je za njega okvir unutar kojeg se sve stvari dešavaju:
Međutim, Buda naglašava da se ovaj život ne sastoji samo od patnje, već i od ugodnosti, zbog čega se ljudi vezuju za njega:
Tumačenja
Čitavo Budino učenje se zasniva na otkriću da je život – od rođenja do smrti pretežno neugodan i mukotrpan.
Pošto se sastojci neprekidno razlažu, ne možemo se pouzdati da će nam obezbediti trajnu zadovoljenost. Kakva god očekivanja da na njima baziramo, osuđena su na propast zbog njihove neizbežne promene. Tako, kada ih sagledamo sa uvidom, vidimo ih kao patnju.
Bad Emstal
Bad Emstal je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Kasel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.157 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6633006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kasel Bad Emstal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Kasel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 38,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.157 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Ložnica (Velenje, Slovenija)
Ložnica je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Ložnica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 164 stanovnika.
The Hill (film)
The Hill je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Sidneya Lumeta. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Raya Rigbyja, a radnja mu je smještena u britanski "staklenik", odnosno vojni zatvor u Sjevernoj Africi za vrijeme Drugog svjetskog rata gdje zatvorenici - britanski vojnici osuđeni zbog otkazivanja poslušnosti, dezerterstva, krađe i disciplinskih prekršaja - za kaznu moraju vršiti niz besmislenih, ali napornih zadataka, poput penjanja na "brdo" u središtu logora. Protagonist, koga tumači Sean Connery, je bivši tenkistički narednik osuđen zbog neposluha, koji brzo dolazi u sukob sa sadističkim čuvarem (koga glumi Harry Andrews), optužujući ga za smrt zatvorenika. The Hill je izazvao određenu pažnju kod kritike prije svega zbog toga što je Connery, koji je tada uživao vrhunac populanrosti glumeći Jamesa Bonda, nastupio u jednom "ozbiljnom" dramskom filmu; također se isticao za tadašnju publiku neatraktivnom temom, crno-bijelom fotografijom, kao i potpunim nedostatkom ženske publike. Iako nije imao naročiti komercijalni uspjeh, osvojio je niz prestižnih nagrada, uključujući nagaradu za najbolji scenario u Cannesu.
Winnemucca, Nevada
Vinemaka je grad u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.396, što je 222 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Džamija Al-Askari
Džamija Al ‘Askarī ili Džamija/svetište ‘Askariyya (مرقد الامامين علي الهادي والحسن العسكري Marqad al-Imāmayn ‘Alī l-Hādī wa l-Ħassan al-‘Askarī) je šijitsko muslimansko svetište smješteno u iračkom gradu Sāmarrā udaljeno 125 km od Bagdada. Predstavlja jednu od najvažnijih šijitskih džamija na svijetu, a sagrađena je 944.
Ostaci 10. i 11. šijitskih imama, ‘Alī al-Hādīja ("an-Naqī") i njegovog sina Hasan al-‘Askarīja, poznatih kao al-‘Askariyyain ("dva ‘Askarīja"), su pokopani u svetištu. U džamiji su također pokopani i Hakimah Khātūn, sestra ‘Alī al-Hādīja te Narjis Khātūn, majka Muħammad al-Mahdīja. Uz svetište se nalazi još jedna džamija, sagrađena iznad mjesta gdje je Dvanaesti ili "Skriveni" imam Muħammad al-Mahdī ušao u Manju okultaciju.
U suvremenom dobu je postala poznata nakon što joj je kupola uništena u bombaškom napadu od strane ekstremista u februaru 2006. dok su preostala dva minareta uništena u sljedećem bombaškom napadu u junu 2007. što je izazvalo sveopći bijes među iračkim šijitima i znatno doprinijelo eskalaciji sektaškog nasilja u Iraku. Dvije godine nakon toga džamija je restaurirana i otvorena za javnost.
Literatura
Abstract (characteristic of Smithsonian feature articles): "In 2006, sectarian violence engulfed Iraq after terrorists destroyed the Mosque of the Golden Dome, built on a site sacred to Shiites for 1,100 years. Today, Sunnis and Shiites are working together to restore the shrine and the war-torn city."
Hatfield, Wisconsin
Hatfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 141.
Camino a San Miguel, Panotla
Camino a San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Panotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2589 m.
Saint Moritz, Huitzilac
Saint Moritz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2615 m.
Opština Galicea Mare, Dolj
Galicea Mare je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Šramana
Šramana (sanskrit: समाधि śramaṇa) ili samana (pali: samaṇa), u prevodu pregalac, podvižnik, asketa, označava asketske tradicije u drevnoj Indiji.
Samane su odbacivale autoritet Veda i bilo kakve porodične veze. Živeli su kao lutajući učitelji i tragaoci za istinom, preživljavajući od hrane koju bi usput isprosili. Jedini njihov zadatak bio je da kroz različite meditativne prakse i asketsko lišavanje i trpljenje istražuju, a potom promišljaju i debatuju o izmenjenim stanjima svesti kroz koja su prolazili. Istorija poznaje više samanskih „škola” ili različitih učenja koja su bila u opticaju u Indiji u 5. veku p. n. e.
Ovim izrazom budisti nazivaju bilo kog redovnika druge škole, dok sebe nazivaju bhikkhu. S druge strane, njih pripadnici drugih škola nazivaju šramanama.
Etimologija
Pretpostavlja se da je sanskritska reč šramana izvedena iz korena , u značenju napor, trud, strogost. "Śramaṇa" otuda znači "onaj koji zapinje" ili "trudbenik".
Označava osobu koja je napustila konvencionalne obaveze društvenog života kako bi pronašla način života više „ispravan“ (sama) u odnosu na prirodu.
Pokret
U 5. veku p.n.e, u vreme Bude i Mahavire, ideje sadržane u najstarijim upanišadama počele su da prodiru u širu intelektualnu zajednicu, a o njima se nadugačko debatovalo kako među sveštenicima (bramanima), tako i među asketama (samanama). Askete su bili različiti isposnici i duhovni tragaoci koji su odbacivali autoritet vedskih tekstova, a pronalazili sopstvene odgovore na filozofske probleme s kojima su se hvatali ukoštac.
El Caballito, Santa María del Oro
El Caballito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Šramana
Pokret
Često se njihovo vežbanje graničilo s apsurdnim: na primer, u budističkom kanonu srećemo dvojicu asketa koji su se zavetovali da svoj život prožive poput psa i bika, idu na četiri noge, jedu sa zemlje i spavaju na njoj.
El Caballito, Santa María del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 882 m.
Šramana
Budizam
mini|[[Sidarta Gautama|Buda propoveda sveštenicima i asketama, reljef iz 8. veka, Borobodur.]]
Budizam je iznikao upravo iz ovakve asketske tradicije, koja svoje korene ima verovatno u predarijskoj Indiji i oštro se suprotstavlja bramanizmu. U svojim govorima, Buda sve religijske učitelje i praktičare naziva zajedničkim imenom brāhmana samana, što znači: sveštenici i askete.
Međutim, Buda nikada nije odobravao ekstremne prakse raznih asketa, smatrajući ih štetnim, već je upućivao na „srednji put”, između predavanja čulnim užicima i samomučenja.
Đainizam
Jednu od glavnih samanskih „škola” predstav­ljaju đaini, stara, autohtona indijska religija, koju je reformisao (neki kažu osnovao) Mahavira. Smatra se da budizam i đainizam potiču iz sličnog izvora unutar indijske kulture, tako da imaju prilično mnogo sličnosti. Čedomil Veljačić čak Budu smatra zapravo đainskim raskolnikom. I Buda i Mahavira dolaze iz kaste kšatrija, ratnika-vladara, sa severoistoka indijskog potkontinenta. Obojica su napustili porodični život u isto vreme (Buda sa 29, Mahavira sa 30 godina) i proveli niz godina eksperimentišući sa strogim asketskim vežbama. Buda je potom te vežbe odbacio kao nekorisne, dok je Mahavira nastavio da ih preporučuje. Na kraju svoje asketske faze obojica su doživeli neku vrstu probuđenja, krenuli da podučavaju i osnovali sopstvene grupe zamonašenih i laičkih sledbenika.
Pozzallo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 938 m.
Šramana
Ađivike (fatalisti)
thumb|[[Mahakasjapa sreće ađivike (levo) i Budina smrt (desno) ]]
Ađivike su bili jedna od vodećih tadašnjih asketskih škola, i značajni rivali Budinoj zajednici. Oni su se u Indiji održali otprilike do 14. veka, kada im se gubi svaki trag. Otuda sve što o njima znamo potiče iz suparničkih izvora. Njihov učitelj bio je Mahali Gosala, koji je proveo šest godina vežbajući zajedno s Mahavirom, pre nego što su se posvađali i razdvojili. I ađivike su smatrali da se svet razvija prema sopstvenim zakonima, a ne prema nekakvom božjem planu, ali su za razliku od budista i đaina smatrali da karma nema nikakav uticaj. Umesto toga, sudbina je unapred predodređena, bez obzira na postupke. Tako, sudbina vodi bića kroz seriju života tokom ogromnih vremenskih perioda, od najnižih životinjskih formi, ka ljudskoj egzistenciji, kada čovek, pre ili kasnije, postaje ađivika asketa i tako stiže na prag oslobađanja iz kruga preporađanja.
Buda je oštro kritikovao njihov fatalizam, smatrajući da je vrlo opasan, jer negira ličnu odgovornost. On Gosalino učenje označava kao najopasnije od svih:
Nihilisti
Postojala je i škola asketa koja je zagovarala nihilizam ili „anihilacionizam” (ucchedavāda ućedavada, od uccheda - uništenje), učenje da posle smrti ne postoji ništa i da je smrt konačni kraj bića. Oni smatraju da jedini oblik sopstva koji postoji jeste upravo onaj koji je vidljiv, a to je naše telo. Cilj ovih asketa, slično kasnije Epikuru u Grčkoj, bio je da vode uravnotežen život, uživajući u jednostavnim, sitnim zadovoljstvima. Svaki postupak videli su kao potpuno spontani događaj, bez karmičkih posledica, a duhovni napredak su smatrali nemogućim. Pali kanon kao njihovog glavnog zastupnika označava Ađitu Kesakambalija, čije se reči ovako navode:
Njihovo učenje je blisko savremenom materijalizmu.
Agnostici
Među asketskim grupama u antičkoj Indiji, postojali su i agnostici ili skeptici. Njih je, prema izvorima iz pali tradicije, predvodio Sanđaja Belataputa, koji je preporučivao da se ljudi ne priklanjaju nijednom od pravaca mišljenja aktuelnih u to vreme, da bi na taj način očuvali duhovni mir. Tako su agnostici odbijali da se izjasne o pitanjima kao što su preporađanje, karma ili sudbina probuđene osobe posle smrti.
Buda je o prva dva pitanja dao odgovor, dok je povodom trećeg i sam najradije ostajao nem. On je s njima delio stav da treba izbegavati „džunglu” međusobno sukobljenih gledišta, i ne gubiti vreme lupajući glavu oko njih. Umesto toga, savetovao je vežbanje i zaključivanje na osnovu sopstvenog iskustva kao daleko efikasniji metod.
El Guayabo, Tecoanapa
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 696 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Opština Tancítaro, Michoacán
Tancítaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 15450 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Ločica pri Vranskem
Ločica pri Vranskem je naselje u slovenskoj Općini Vranskom. Ločica pri Vranskem se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 151 stanovnika.
Spini, Turdaș
Spini je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Turdaș.
Contrada Conicelle, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Šašová
Šašová je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 164 stanovnika.
Paleocensko-eocenski termalni maksimum
thumb|300px|right|Klimatske promjene tijekom zadnjih 65 milijuna godina. Paleocensko–eocenski toplotni maksimum (PETM) se primjećuje u naglom padu temperature nakon istog na grafu.
Najekstremnija promjena na Zemljinoj površini tijekom Kenozoika dogodila nakon prijelaza Paleocena u Eocen, tj. prije negdje otprilike 55.0 millijuna godina. Ovaj događaj se naziva Paleocensko–eocenski toplotni maksimum (skraćenica PETM), a poznat je i pod nazivom Eocenski toplotni vrhunac (ETM1) te se tijekom tog razdoblja odigrao neobično brz i velik skok globalnog zatopljenja, velike promjene u ekosustavu i veliko narušavanje reda ugljikovog ciklusa.
Globalna temperatura tada je porasla za čak 6 °C u vremenskoj rasponu od samo 20,000 godina. To je otprilike 0.0003 °C godišnje. Mnoge bentoske foraminifere i kopneni sisavci su izumrli, ali su se pojavili i mnogi moderni sisavci, kao što su krave, konji i primati. Neke vrste, kao što su bube, pauci i skakavci, su se smanjili tijekom tog toplotnog porasta. Oceani su u tom razdoblju postali kiseliji za 0,4 stupnja na 14-stupanjskoj pH ljestvici te time postali nepogodniji za razne morske vrste. Ovaj događaj se povezuje sa svjetskim nalazištima ugljikovog stabilnog izotopa δ13C te rastapanjem karbonata smještenog u svim oceanskim uvalama. Kasnija promatranja navode na zaključak da se dogodilo masovno ispuštanje ugljika osiromašenog od ugljika 13 u hidrosferu ili atmosferu na početku PETM-a. Nedavno, znanstvenici su počeli istraživati utjecaj ugljikovog-dioksida na Zemljinu temperaturu.
Prema nekim procjenama, neobično snažna vulkanska aktivnost je tada izbacila višak magme u sedimente bogate ugljikom, te tako pruzročila izbacivanje metana u atmosferu, koji su pak prouzročili globalno zatopljenje. Druga mišljenja navode kako se mali komet ili asteroid sudario sa Zemljom i prouzročio porast ugljika te time i toplotno razdoblje koje je trajalo 100,000 do 150,000 godina. Nekoliko milijuna godina kasnije, temperatura se opet stabilizirala i smanjila, te dovela do razdoblja koje se zove "Eocenski optimum".
Hacienda de Guadalupe, Mexicali
Hacienda de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Donje Konjare
Donje Konjare je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Donje Konjare pripada opštini Kumanovo.
Donje Konjare ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.
Prirodni uslovi
Selo Donje Konjare se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, u ravničarskom kraju, na približno 340 metara nadmorske visine. Severno od naselja izdiže se planina Rujen.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Etnički sastav stanovništva:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Horst Wessel
Horst Ludwig Wessel (9. oktobar 1907 – 23. februar 1930) bio je njemački nacistički aktivist i komandant (Strumführer) Jurišnih odreda, poznat kao autor teksta za pjesmu "Die Fahne hoch" koja je kasnije postala nacistička himna, kao i po nasilnoj smrti koja ga je učinila jednim od najpoznatijih nacističkih mučenika.
Wessel je odrastao u porodici luteranskog svećenika, koji je bio pristaša nacionalno-konzervativne Njemačke nacionalne narodne partije (DNVP). Sa 15 godina se priključio njenom podmlatku Bismarckjugend, te je sudjelovao u uličnim okršajima sa pripadnicima podmlatka ljevičarskih socijaldemokrata i komunista. Godine 1926. je maturirao i upisao pravni studij na berlinskom Univerzitetu Friedricha Wilhelma. Iste je godine napustio DNVP i priključio se Nacističkoj partiji i Jurišnim odredima. Brzo je privukao pažnju Josepha Goebbelsa koji mu je povjerio komandu nad Odredom br. 26, čija je teritorija bio berlinski Alexanderplatz.
U septembru 1929. je Wessel upoznao 18-godišnju prostitutku Ernu Järnicke te se uselio u njen stan. Za njegovu stanodavku Elisabeth Salm se naknadno ispostavilo da joj je pokojni muž bio član Komunističke partije. 14. januara 1930. je Wessel otvorio vrata stana nakon kucanja, nakon čega je pogođen hicem iz pištolja u usta. Od zadobivenih rana je preminuo 23. februara. Nacisti su ga učinili svojim mučenikom, i od pogreba napravili spektakl.
Za zločin je okrivljen Albrecht Höhler, pripadnik komunističke paravojne formacije Roter Frontkämpferbund (RFB). Nakon skrivanja po Pragu je doveden u Berlin, gdje je 26. septembra proglašen krivim za ubistvo na mah i osuđen na šest godina zatvora. Prije nego što je izdržao kaznu, nacisti su došli na vlast. 20. septembra 1933. je ubijen od strane pripadnika SA.
Po Wesselu je u Trećem rajhu nazvan cijeli niz škola, ulica i trgova, a Der Fahne Hoch je postala poznata kao Horst Wessel Lied.
Mongardino, Asti
Mongardino je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Cuatro Caminos, Manuel Doblado
Cuatro Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Gillois
Žiloa je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 119 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 823 metara (maksimalnoj 957 m, a minimalnoj 690 m).
Bad Endbach
Bad Endbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Marburg-Bidenkopf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.463 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6534003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Marburg-Bidenkopf Bad Endbah se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Marburg-Bidenkopf. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290-500 metara. Površina opštine iznosi 39,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.463 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 212 stanovnika/km².
Paraje la Rufina, Tlalpan
Paraje la Rufina je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2970 m.
Los Alpes, Yajalón
Los Alpes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1555 m.
Šiba
Šiba je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 633 stanovnika.
Rodríguez Clara, Álamo Temapache
Rodríguez Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 526 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Loška Gora pri Zrečah
Loška Gora pri Zrečah je naselje u slovenskoj Općini Zreču. Loška Gora pri Zrečah se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 161 stanovnika.
Pieraccioni, Pisa
Pieraccioni je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Pineo, Savona
Pineo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Balsaminol B
Balsaminol B je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 488,742 Da.
Alton, Indiana
Olton je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55, što je 2 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Donje Sedlarce
Donje Sedlarce je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Donje Sedlarce pripada opštini Brvenica.
Geografski položaj
Naselje Donje Sedlarce je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 6 km jugoistočno.
Donje Sedlarce se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u središnjem delu Pološkog polja. Dalje ka zapadu se izdiže Šar-planina, a ka istoku izdiže Suva gora. Istočno od sela protiče Vardar. Nadmorska visina naselja je približno 440 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Donje Sedlarce je imalo 693 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Yoliátl, Villa de Ramos
Yoliátl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 443 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Bologhine ibn Ziri
thumb|120px|Statua Bologhinea ibn Zirija Bologhine ibn Ziri (? – 984) bio je prvi ziridski vladar Ifrikije, koji je vladao od 972. do smrti.
Bologhine je bio sin Ziri ibn Manada, praosnivača dinastije koji je za račun fatimidskih kalifa upravljao današnjim Alžirom i osnovao gradove Alžir, Miliana i Médéa. Nakon Zirijeve smrti u borbi protiv pobunjenih Berbera, Bologhine je naslijedio njegovo guvernersko mjesto i porazio berbersko pleme Zenata. Tada je uzeo veliki broj zarobljenika, koje je naselio u gradu Ašir od koga će se razviti suvremeni grad Alžir.
Bologhine je umro 984. pri povratku s jednog pohoda. Naslijedio ga je sin al-Mansur ibn Buluggin (984–995).
Prema njemu je nazvano Bologhine, jedno od predgrađa grada Alžira.
Río de Chicle, Santiago Tlazoyaltepec
Río de Chicle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2432 m.
Alma, Illinois
Alma je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 320, što je 66 (-17,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Plana, Panotla
La Plana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Panotla.
Cattaragna, Piacenza
Cattaragna je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
La Plana, Panotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
Stolac
Stolac je grad i opština u jugoistočnom dijelu Bosne i Hercegovine, na krajnjem istoku Hercegovačko-neretvanskog kantona Federacije BiH.
Naseljena mjesta
Aladinići, Barane (dio), Barića harem, Bjelojevići (Bjelovići), Bobanovo Selo, Borojevići, Burmazi (dio), Crkvina (Crkvine), Crnići-Greda, Crnići-Kula, Daorson, Do (dio), Dračevac, Gizdave, Gornja Duboka, Hodovo (dio), Hrgud (dio), Komanje Brdo (dio), Kozice, Kruševo, Masline, Njivice, Orašlje, Ošanjići (Ošanići), Pješivac-Greda, Pješivac-Kula, Podgrad, Poplašići, Poprati, Potkotašnica, Prenj, Rivine, Rotimlja, Stolac, Trijebanj i Vidovo polje.
Kameno doba
Kontinuitet prisutnosti ljudske zajednice na prostoru Stoca seže 16.000 godina u prošlost. Da je zainteresiranost za život na ovom prostoru bila još od najstarijih vremena, svjedoči pećina Badanj - paleolitsko stanište. U njoj su pronađeni crteži koji opisuju detalja lova s jasnim likom konja (Konj napadnut strelicama).
Doba Ilira
Stolac je prostor s najduljom i najraskošnijom historijom gradskog života u Bosni i Hercegovini, a spada u malu skupinu balkanskih prostora na kojima su sačuvana materijalna svjedočenja o urbanim oblicima života kroz razdoblje dugo preko 3.500 godina. Toliko su stari utvrđeni ostaci ilirskog grada Daorsona.
Rimsko doba
Rimljani su izgradili svoj muncipij Diluntum, uz koji se spominju castrum Vidoskij i loco dicto Stolaz
Srednji vijek
Naziv Stolac dobio je relativno kasno - prvi poznati podatak je iz XV. vijeka, povrh Stoca (IV-III vijek pne.). zatim, pa Vidosich, Vidoski grad, osmansko Ilce i IIstolce, potom Vidoska i konačno Stolac.
Iz ovog perioda su poznate nekropole stećaka na Radimlji, Boljunima, Rotimlji i Vidoštaku kao i sama tvrđava Starog grada.
Iz turskog vremena su spomenici, džamije, trgovi, crkve i biblioteke. Kasnije na te građevine nadovezivali su se obilježja mediteranske kulture.
To mjesto je bilo i ostalo jedno od svetišta Jevreja. Isto tako tu je grob jevrejskog rabina Moša Danona.
Novo doba
Stolac je bio grad muzej i grad spomenik. Grad koji je sa svojom historijskom baštinom bio pod zaštitom UNESCO-a od 1980.godine.
Stolac i stolački kraj su teško stradali u drugom svjetskom ratu.
Za vrijeme rata u BiH grad je nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku, uslijed čega je iz njega protjerano srpsko, a potom bošnjačko stanovništvo. Dio opštine koji je ostao pod kontrolom srpskih snaga je Daytonskim mirovnim sporazumom pripao Republici Srpskoj te danas čini opštinu Berkovići. Ostatak Stoca je pripao Federaciji BiH.
Kultura i znamenitosti
U toku ratnih dešavanja grad Stolac ostao je bez mnogih svojih značajki, uništena je džamija Ismail Kapetana Sarica, džamija Hadži Alije Hadžisalihovića, pravoslavna crkva iz 1870. god. Jedna od najstarijih džamija u Bosni i Hercegovini, sultana Selima iz 1519., zapaljena i srušena, nadovezuju se i drugi spomenici, Silahtar Jusuf paše hamam, Ali Paše Rizvanbegovića kuća, Stara kuća (Mujina), Džulhanimina kuća, mezarje, biblioteke.
Zapaljen je najstariji maslenik, koji je najviše udaljen od mora, kao i njegov uljni mlin, u ovome dijelu Evrope. Stolac je također poznat po Sahat-kuli.
Turističke atrakcije
Nekropola Radimlja, Ošanići, Badanj, Bregava, Mostovi u Stocu, Vidoški - stari grad Stolac i Sahat-kula
Wilgred od Lindisfarnea
Wilgred of Lindisfarne (ili Wigred) (? - 944) bio je biskup Lindisfarnea u današnjoj sjevernoj Engleskoj od 928. do 944.
Fudžaira
Fudžaira (arapski: الفجيرة, engleski: Fujairah) je glavni grad Emirata Fudžaira od 72.292 stanovnika, u federaciji Ujedinjeni Arapski Emirati.
Inače cijeli Emirat ima svega 182.023 stanovnika.
Geografija i klima
Grad Fudžaira leži na istočnoj brdovitoj strani poluotoka Musandam, duž ravne pješćane obale Omanskog zaljeva, tako da nema dobru prirodnu luku.
Fudžaira ima tropsku savansku klimu (tip AS) po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa toplim zimama i vrućim ljetima. Prosječna temperatura godišnja iznosi oko 26.9°C i rijetko prelazi 40°C. Prevladavaju istočni vjetrovi sa Indijskog oceana koji zimi donose kišu.
Godišnja količina oborina je mala, prosječno iznosi svega 102 mm, ali to je izuzetno puno u odnosu na ostali dio Arapskog poluotoka.
Historija
Sve do 1970-ih Fudžaira je bio malo ribarsko-trgovačko naselje, sa vrlo malom lučicom. Gradska općina osnovana je 1969. Od kad je početkom 1980-ih izgrađena nova kontejnerska luka, grad je izrastao u značajni transportni centar za prekrcaj roba.
Znamenitosti i obrazovanje
thumb|260px|left| [[Džamija al-Badija]] Najveća znamenitost Fudžaire je džamija al-Badija iz 1446. izgrađena od adobe opeka, ona je i najstarija mošeja u Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Značajna je i utvrda Fudžaira podignuta 1670. koju su Englezi teško oštetili u napadu početkom 20. vijeka. Ona je dugo vremena bila jedina kamena građevina na tom dijelu obale, a služila je podjednako za odbranu kao i dom vladarske dinastije.
Danas je atrakcija i velika moderna džamija šeika Zijada, koja zauzima površinu od tri nogometna igrališta iz koje se uzdiže 6 minareta od po 100 metara.
Univerzitet Adžman nauke i tehnologije osnovan 1988. je najstariji gradski univerzitet, pored njega u gradu djeluju i Visoki tehnološki koledž HCT osnovan 2004., Fudžaira koledž osnovan 2006. i Institut za primjenjenu tehnologiju osnovan 2005.
Privreda i transport
Za ekonomiju grada najvažnija je luka u koju dnevno stiže i po 40 tankera, i puno brodova sa stokom za ostale gradove Emirata i zaljeva. Fudžaira ima nekoliko tvornica za proizvodnju keramike i obradu mramora, podignutih krajem 20. vijeka.
Fudžaira se pored luke želi razviti i kao turistički centar, jer je Omanski zaljev puno ljepši za kupanje, a i klima je ugodnija nego u ostalim gradovima Emirata koji leže u Perzijskom zaljevu. Zbog tog se ubrzano grade brojni luksuzni hoteli Meridien, Hilton, Nur Ardžan...Isto tako forsira se izgradnja trgovačkih centara koji bi isto tako trebali privući turiste, kao i lokalno stanovništvo, nedavno je podignut City Cenar Fujairah od 34 000 m².
Grad je danas povezan dobrim magistralnim asfaltnim cestama sa Šardžom, i gradovima Omanskog zaljeva i susjednim Sultanatom Omanom. Jugo zapadno od centra grada nalazi se međunarodni aerodrom (IATA: FJR, ICAO: OMFJ).
Ložnica pri Žalcu
Ložnica pri Žalcu je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Ložnica pri Žalcu se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 413 stanovnika.
Opština Tangamandapio, Michoacán
Tangamandapio je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 794 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1848 m.
Los Magueyitos, Tecoanapa
Los Magueyitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 783 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 881 m.
Tepetzala, Huitzilac
Tepetzala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Canet (Od)
Kane je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Narbon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1072 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 37 m, a minimalnoj 18 m).
Unirea, General Berthelot
Unirea je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini General Berthelot.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1006 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Donja Belica
Donja Belica (, na aromunskom: Beala di Ghios, ("Kato Beala"), ) je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje zapadnom delu države. Donja Belica pripada opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Donja Belica je smešteno u krajnje zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (sedam kilometara zapadno od naselja). Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno osam kilometara severozapadno.
Donja Belica se nalazi u istorijskoj oblasti Drimkol, koja obuhvata priobalje Ohridskog jezera, oko mesta istoka reke Crni Drim iz jezera. Naselje je smešteno na severozapadnoj strani jezera. Zapadno od naselja izdiže se planina Jablanica, dok se istočno pruža Struško polje. Nadmorska visina naselja je približno 710 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Istorija
Donja Belica danas je većinski albansko mesto. U Donjoj Belici bio je veliki pritisak turske vlasti, a samo u sredinama gde je pritisak bio izuzetno jak bilo je i poturčenih Cincara, što je veoma retko, a kao skoro jedinstven primer navodi se upravo Donja Belica. Među Cincarima je čak postojao običaj da se devojkama urezuje na čelo krst, da bi se predupredila svaka želja muslimana da ih uzimaju ili otimaju za žene: „Bilo je muslimana koji su govorili vlaški u Donjoj Belici, u kojoj se sada isključivo govori na albanskom“ .
Početkom 20. veka većinu stanovništva činili su Cincari. Izgleda da je 1905. Donja Belica bila isključivo cincarsko mesto sa 1224 stanovnika. Prema statistici Vaseljenske patrijaršije iz 1906. godine Gornja i Donja Belica su sela sa 400 kuća. Prema drugim podacima iz 1900. pored 650 Cincara u Donjoj Belici živelo je i 50 Albanaca. U 19. veku pored cincarskih kuća bilo je i slovenskih. Prema podacima iz 1873. godine u Donjoj Belici bilo je 212 Cincara, 40 Slovena i 28 Albanaca, tj. muslimana. Do iznenadnog povećanja broja cincarskog stanovništva na samom početku 20. veka, došlo je, izgleda, najviše doseljavanjem Cincara u Donju Belicu iz Gornje Belice, koja je danas napuštena. Slovensko stanovništvo potpuno se iselilo ili asmilovalo. Kao što su se Cincari često asimilovali u Srbe, gde su oni bili većina, tako su se i Srbi često asimilovali u Cincare u sredinama gde su oni bili većina i gde je uticaj grko-cincarske kulture bio preovlađujući.
Паљуви
Паљуви је насеље у Србији у општини Уб у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 691 становника.
Donja Belica
Istorija
Cincari su se u Donju Belicu doselili iz Gornje Belice, gde su došli u 18. veku iz okoline tada razrušenog Moskopolja. Prvo su se zadržali u Smoljanima, zatim su naselili Gornju Belicu, a kasnije i Donju Belicu. Naredna rušenja Moskopolja od strane Albanaca predvođenih Ali-pašom Janjinskim, uticala su i na nove talase iseljavanja Cincara iz središnje Albanije.
Паљуви
Демографија
У насељу Паљуви живи 612 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,6 година (41,8 код мушкараца и 41,3 код жена). У насељу има 286 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,69.
Donja Belica
Istorija
U 18. veku zapadno od Jablanice i Mokre bile su uglavnom slovenske oblasti. Prema podacima iz 1873. kao i prema porodičnom predanju jedne od porodica, koja je poreklom iz Donje Belice, može se zaključiti da je krajem 18. veka u Donjoj Belici živelo stanovništvo koje je slavilo slavu i izjašnjavalo se kao Srbi. I danas u ohridsko-struškom kraju ima nekoliko stotina starosedelaca koji slave krsnu slavu a među njima jedan broj se i danas izjašnjava kao Srbi. Jedna od slava je Mitrovdan, Sveti Dimitrije. Poznata beogradska porodica Cincar-Jankovića, prema predanju zapisanom u porodici, poreklom je iz Donje Belice, gde je sredinom XVIII veka rođen otac vojvode Cincar-Janka (Ohrid, 1779 – manastir Ravanica, 1833), koji je kasnije, sedamdesetih i osamdesetih godina istog veka bio protojerej u Ohridu. Njihova porodica slavila je krsnu slavu Svetog Dimitrija - Mitrovdan. Zanimljivo je da u crkvi Presvete Bogorodice u Donjoj Belici među freskama iz XVIII veka, posebno se ističe freska Sv. Velikomučenika Dimitrija na konju. U Donjoj Belici je 1777. rođen Cincar-Jankov brat od strica Koste, Marko Kostić, vojvoda Cincar-Marko (Donja Belica, 1777 - Šabac, 1822), rodonačelnik beogradske porodice Cincar-Marković. Prema zapisanom porodičnom predanju Jankov otac je na Đurđevdan dobio dugo čekanu vest da je Janko živ zbog čega je od tada počeo da slavi Svetog velikomučenika Georgija. Cincar Janko i njegovi potomci, Cincar-Jankovići slavili su Đurđevdan, dok su Cincar-Marko i Cincar-Markovići produžili da slave Mitrovdan.
Isto zapisano porodično predanje ukazuje na razloge jednog, očigledno većeg iseljavanja Srba iz Donje Belice. Zbog incidenta u kome je ubio jednog Turčina, Janko je iz Ohrida otišao u Carigrad, a njegova porodica je za kaznu raseljena iz Donje Belice. Razloge njegovog odlaska iz Ohrida i starog kraja potvrđuje i jedna pesma Filipa Višnjića.
M62 (Engleska)
Autoput M62 (engleski: M62 motorway je engleski autoput dug 107 km koji ide od Liverpoola preko masiva Pennines i gradova Manchester i Leeds do Hulla na sjeveroistoku.
Kod Manchestera se ukrštava sa autoputem M1.
Opština Ghercești, Dolj
Ghercești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Паљуви
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
M62 (Engleska)
Karakteristike i historija gradnje
Prva dionica na tom pravcu od Stretforda do Ecclesa (Grofovija Greater Manchester) dovršena je 1960. Naredne dionice gradile su se od 1971. do 1976., posljednja dionica gradila se kod Liverpoola
Donja Belica
Istorija
Osim Cincar-Jankove uže porodice, raseljena je i šira porodica, kao „mnogi koji su podržavali Jankov postupak“. Nakon raseljavanja jedan Jankov rođeni brat Marko naselio se u Peći, čiji potomci su se prezivali Markovići. Drugi deo porodice otišao je u Svilajnac. Cincar-Marko se doselio u Valjevo. Kad su ohridski trgovci muslimani, prepoznali i prijavili Janka, on je morao da napusti Carigrad. Došao je u Srbiju i živeo je u Valjevu i Ubu do početka Prvog srpskog ustanka u kome od početka i Cincar-Janko i Cincar-Marko učestvuju, u prvim borbama često i zajedno. Izvesno je da je ovo raseljavanje uticalo na dalje iseljavanje stanovništva iz Donje Belice.
Stanovništvo
Donja Belica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.026 stanovnika.
Etnički sastav prema istom popisu bio je:
Pretežna veroispovest je islam.
Encino Colorado, Santa María del Oro
Encino Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1241 m.
Flaithbertach mac Inmainén
Flaithbertach mac Inmainén (? - 944) bio je opat samostana Inis Cathaig (Scattery Island) te kraće vrijeme kralj Munstera u južnoj Irskoj. Flaithbertach je pripadao plemenu Múscraige, dijelu naroda Érainn, odnosno nije pripadao vladajućem munsterskom klanu Eóganachta.
Prvi put se spominje 907. kada je sudjelovao u borbi protiv irskog velikog kralja Flann Sinne, a 908. protiv Leinstera, kada je poginuo munsterski kralj Cormac mac Cuilennáin, a sam Faluthbertach zarobljen. U zarobljeništvu je ostao sve do smrti leinsterskog kralja Cerball mac Muirecáina 909. Na mjesto munsterskog kralja je došao oko 914. O njegovoj vladavini ima malo podataka, ali se pretpostavlja da se morao braniti od vikinških napada. Po svemu sudeći je abdicirao 922. te poživio još oko dvadeset godina.
Birkenhead
Birkenhead (čita se Berkenhed) je lučki grad od 143,448 stanovnika u metropolitanskom boroughu Wirral, u metropolitanskoj grofoviji Merseyside.
Geografske karakteristike
Birkenhead leži na Poluotoku Wirral duž sjeverne obale estuarija rijeke Mersey preko puta Liverpoola.
Historija
Birkenhead je još 1810. bio selo od 106 stanovnika. Njegov kasniji brzi razvoj započeo je 1824. kad je William Laird, pionir u gradnji željeznih parobroda, podigao brodogradilište s tvornicom parnih kotlova u zaljevu estuarija -
Wallasey. Laird je također bio inicijator izgradnje Birkenheada po ortogonalnom urbanističkom planu. Od 1828. počeli su radovi na pretvaranju Wallaseya u suvremenu luku. Prvi dokovi izgrađeni su u manje od pet godina, i otvoreni - 1847. Tako je nastala luka sa gotovo 10 km operativne obale i pratećim objektima, kojom od 1857. upravlja Mersey Docks and Harbour Company.
Pored pretovara roba iz sliva Merseya, Birkenhead se specijalizirao za izvoz roba iz Midlandsa, uvoz stoke iz Irske, te izvoz i uvoz robe iz tropa. Dva najveća kompleksa dokova privukla su pažnju velikih mlinarskih kompanija, koji su nakon tog pretvorili Birkenhead u najveći evropski mlinarski centar. Velik broj stoke kolje se po klaonicama uz rijeku, a tu se odvija i trgovina mesom.
Znamenitosti
Jedna od najvećih atrakcija grada je njegov park uređen 1847.
Privreda i transport
Za privredu grada su uz metalurgiju, prehrambenu i tekstilna industrija i nadalje vrlo značajni brodogradnja i remont brodova. .
Još od 1330. funkcionira nešto nalik na trajektni transport preko Merseya za Liverpool. Prvi (željeznički) tunel ispod Merseya dovršen je 1886. godine, a prvi automobilski napravljen je 1934.
Pragate, Pavia
Pragate je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Donja Vraštica
Donja Vraštica je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Donja Vraštica je u sastavu opštine Konče.
Prirodni uslovi
Donja Vraštica je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 20 kilometara jugozapadno.
Naselje Donja Vraštica se nalazi u istorijskoj oblasti Lukavica. Naselje je položeno u dolini reke Krive Lukavice, na približno 460 metara. Dolina je zatvorena planinama, pa se zapadno od naselja izdiže Konečka planina, ka jugu Gradeška planina, a ka istoku Smrdeš. Pored sela je uspostavljeno veštačko Mantovo jezero, zbog kog je selo planski iseljeno.
Mesna klima je kontinentalna, sa uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Donja Vraštica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Pretežno stanovništvo bili su etnički Makedonci.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva bila je pravoslavlje.
Lisica rakojed
Lisica rakojed (Cerdocyon thous) također poznata i kao šuma lisica, drvena lisice, ili jednostavno lisica. Lisica rakojed je srednje velika vrsta iz porodice pasa, endemska je vrsta u središnjem dijelu Južne Amerike, a gdje se pojavila tijekom razdoblja pliocena. Naziv cerdocyon dolazi od grčke riječi kerdo što znači lisica i cyon (pas) što se odnosi na psa i lisicu što su i karakteristike ove životinje.
Stanište
Lisica rakojed obitava u savanama, suptropskim šumama, grmolikim šikarama i tropskim savanama poput caatinga, ravnica i campoa. (Eisenberg, 1999.) Njezino stanište također uključuje šumovite obale rijeke poput priobalnih šuma. Za vrijeme kišne sezone lisica se kreće uzbrdo, dok za sušne sezone spušta se prema nizini (Nowak, 1999.) Njihovo stanište pokriva sva okruženja osim prašuma, visokih planina i otvorenih travnatih savana. U nekim dijelovima svog staništa lisici prijeti istrebljenje.
Vrsta ima stanište u Brazilu, Argentini,  Venezueli,  Kolumbiji,  Peruu, Boliviji, Gvajani,  Surinamu,  Paragvaju,  Francuskoj Gvajani i  Urugvaju.
Izgled
Lisica rakojed je pretežno sivo-smeđe boje s crvenim područjima na glavi i nogama, te crnim vrhovima ušiju i repa. Ima kratke i snažne noge, rep joj je dugačak i prekriven gustom dlakom. Odrasle jedinke teže od 4,5 do 7,7 kg, duge su u prosjeku 64,3 cm, a prosječna duljina repa je 28,5 cm (Berta, 1982.). Ovaj lisica teži između 5-8 kilograma (A. Hover, C Yahnke, 2003.). Uglavnom je noćna životinja koja je također aktivna i u sumrak, dan provodi u brlogu koji su iskopale različite životinje. Lovi pojedinačno ili u paru, jede rakove, guštere i različite leteće životinje. Lako se pripitomi na npr. farmi, njezino krzno nije na visokoj cijeni kao kod ostalih vrsta lisica.
Zona Industriale, Palermo
Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Don José, Mexicali
Don José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Cres (otok)
mini|367x367piskel|Lubenice, El Greccov Toledo na Cresu Cres (tal. Cherso, njemački: Kersch, latinski: Crepsa, grčki: Chèrsos, Χερσος) otok je u Hrvatskoj, smješten u Kvarnerskom zaljevu u sjevernom Jadranskom moru. Cijeli otok administrativno pripada Primorsko-goranskoj županiji.
Cres je najveći otok Jadranskog mora, s površinom od 405,705293 km², uz susjedni otok Krk, koji je iste površine. Prema poslednjem popisu iz 2001. godine, na otoku je živjelo 3.184 stanovnika.
Etimologija
Prema jednoj teoriji, ime otoka potječe iz vremena prije klasične antike i izvedeno je iz proto-indoeuropske riječi *(s)quer- ("hrid"). Pema drugoj teoriji, temeljenoj na klasičnoj antici, grad su na otoku osnovali i naselili stari Grci i nazvali ga Hersos (Χέρσος); "chersos" na grčkom znači "neplodna zemlja", "neobrađena zemlja" i "suha pustinja". Kasnije je "Chersos" dalo "Cresta", odakle je na kraju izvedeno moderno ime "Cherso-Cres".
Prahistorija
Otok Cres bio je naseljen još od vremena paleolitika. Na nekoliko lokaliteta cresko-otočne skupine pronađene su koštane breče kvartarne starosti, kao i ostaci materijalne kulture iz doba paleolitika. Međutim, sjeverni je Jadran u to doba bio kopno, a današnji otoci njegov sastavni dio. Nalazišta fosilnih kosti na Cresu spominju se u blizini Plata (Gelboka) i na otočiću Ćutinu, a tragovi ognjišta s ostacima životinjskih kosti, keramike, koštanog oruđa i kremena u spilji Jami na Sredi na creskom poluotoku Punti Križa. Značajna su nalazišta iz gornjeg paleolitika na sjeveru otoka: Banićeva pečina istočno od zaselka Petrićevi, gdje su nađeni kosturi fosilnog mrkog medvjeda, od kojih je jedan bio pokriven sigom (tvorevinom nastala taloženjem vode cijednice u spiljama) za koju je ustanovljena starost od 12.150 godina. Najznačajniji je pretpovijesni nalaz iz najstarijeg stratuma Vele spilje na Osoršćici, koji pripada srednjem paleolitiku: tu su nađeni kremeni i koštani artefakti, kao i fragmenti impresso-cardium keramike (ukrašavanje utiskivanjem školjke cardium).