cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Bitka
Napadači su na samom početku uspjeli prodrijeti kroz ulazna vrata i zauzeti dio pošte, ali je dalje napredovanje zaustavila žestoka paljba poljskih branitelja uslijed koje je poginulo 2 Nijemaca. Drugi pokušaj prodora - kroz iskopanu rupu u zidu - je, pak, zaustavljen kada su poljski branitelji na njih bacili ručne bombe. Tom prilikom je od eksplozije vlastite bombe poginuo potporučnik Guderski, te je komandu nad braniteljima preuzeo poštanski službenik Alfons Flisykowski. Nakon tog neuspjeha je pukovnik Bethke predložio da se zgrada uništi podmetanjem eksploziva, ali je Forster to odbio.
Charles Wright Mills
Starost i smrt (1958-1962)
U jednoj od Milsovih biografija, napisanoj od strane Luisa Horovica, autor piše o Milsovoj svesti o svojoj bolesti srca i spekuliše da je to uticalo na to kako je živeo. Mils je opisivan kao neko ko je radio brzo, ali efikasno. To je možda rezultat njegove svesti o tome da neće dugo živeti zbog stanja svojeg srca. Mils je doživeo 4 srčana udara tokom života, i od četvrtog je umro 20. marta 1962. godine.
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Bitka
U 11 sati su lokalnim njemačkim snagama u pomoć došli pripadnici Wehrmachta sa dva topa 75 mm i jednom haubicom 105 mm. Usprkos artiljerijskoj podršci, branitelji su odbili još jedan napad. Prijedlog da se pošta napadne minobacačima je odbijen, jer se smatralo da bi zbog nepreciznosti mogli stradati i napadači.
Charles Wright Mills
"Beli okovratnici: američke srednje klase" (1951)
Ovo delo je studija američke srednje klase, koje objašnjava nastanak "nove klase" - "belih okovratnika". Kategorija otuđenja je glavna teorijska osnova Milsove analize »belih okovratnika«, koji su u suštini moderni robovi velikih korporacijskih sistema jer zapošljavanjem prodaju ne samo svoju radnu sposobnost nego i svoju ličnost, gube sve individualne odlike nezavisnosti, u večitom su strahu od gubitka posla pa brižljivo i bespogovorno obavljaju rutinske poslove u »timu eksperata« i tako u klasnu strukturu savremene Amerike unose niz novih psiholoških osobina poput apsolutne poslušnosti višim hijerarhijskim krugovima korporacije i društva, sebičnosti, ulagivanja šefovima, cinkarenja drugog da bi mu se preotelo radno mesto ili dobila povišica i sl.
"Novi ljudi moći: američke radničke vođe" (1948)
Zaključak ovog dela je da se rad odrekao svoje tradicionalne uloge i pomirio sa životom unutar kapitalističkog sistema.
"Elita moći" (1956)
Mils u ovom delu opisuje veze između političkih, vojnih i ekonomskih elita, napominjući da dele zajednički pogled na svet- da moć počiva u centralizaciji vlasti u okviru elita društva.
Kritika američkog društva
Čarls Rajt Mils predstavlja, van svake sumnje, najzanimljiviju figuru u američkoj sociološkoj misli XX veka. Izrazito levičarskog opredeljenja, podvrgao je oštroj kritici celokupno američko društvo na način koji je odudarao od stavova dotadašnjih kritičara. Stoga je na sebe još za života navukao gnev svojih akademskih kolega, a i šire američke javnosti.
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Bitka
Odbijanje Poljaka da se predaju u podrumu je natjeralo pukovnika Bethkea da pozove vatrogasce, koji su svojim cijevima u podrum upumpali velike količine benzina. Potom je benzin upaljen uz pomoć ručnih bombi; nakon što je troje poljskih branitelja živo izgorjelo, ostatak je konačno odlučio predati se. Prva dvojica koja su izašla - direktor Pošte dr. Jan Michoń i Józef Wąsik - su ustrijeljeni usprkos toga što su mahali bijelim zastavama. Ostatak je zarobljen, sa izuzetkom šest branitelja koji su uspjeli iskoristiti konfuziju i pobjeći, mada su dvojica od njih uhvaćena nekoliko dana kasnije.
Charles Wright Mills
Kritika američkog društva
Mils je sebe smatrao ne samo naučnikom nego i humanistom. Verovao je da se glavna misija nauke, pa u tom smislu i sociologije, sastoji u tome da služi ljudima i bori se protiv raznih oblika društvene nepravde. Sociologija – govorio je Mils – ima oslobodilačku funkciju za čoveka, ona mora da leči ljudske tegobe, a ne samo da ih objašnjava. Iako, po sopstvenim rečima, nije bio marksista, cenio je Marksov metod analize kapitalističkog društva XIX veka smatrajući da nijedan ozbiljan sociolog koji istražuje savremeno buržoasko društvo ne može da prenebregne značaj Marksovih naučnih dometa. Polazeći od takvih načela Rajt Mils je svakako najveći kritički analitičar kapitalizma XX veka, tačnije američkog kapitalizma kao njegove najizrazitije i najviše razvijene forme. Suštinu Milsovih istraživanja čini kritička analiza srednjih slojeva i američke elite.
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Posljedice
Tokom opsade je poginulo 10 njemačkih napadača te 8 poljskih branitelja (ne računajući dvojicu smaknutu na njenom samom kraju). Nijemci su uspjeli zarobiti 44 osobu iz pošte, a od čega je 16 ranjeno. Od ranjenih branitelja, njih 6, uključujući 10-godišnju kći kućepazitelja, naknadno preminulo u Gestapovoj bolnici.
Charles Wright Mills
Kritika američkog društva
Mils je smatrao da savremeno američko društvo nikako nije demokratsko, jer je hladna racionalnost korporacije čak i od vanredno dobro plaćenog službenika napravila čoveka koji prestaje da razmišlja svojom glavom (»vedro raspoloženi robot«) a porast tehničkog i materijalnog obilja doprineo je da ekonomska racionalnost više nije bila instrument proširenja čovekove slobode. Rađa se – pisao je Mils – novi tip racionalnosti bez uma koji postaje karakteristika civilizacije masovne proizvodnje, masovne potrošnje, masovne kulture i masovne dokolice (cveta industrija zabave koju Mils s pravom naziva opakom industrijom zaglupljivanja).
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Posljedice
Prva grupa branitelja je 8. septembra izvedena pred njemački prijeki vojni sud osnovan pri tzv. Grupe Ebberhard (60. pješadijska divizija), naknadno uključenoj u Wehrmacht od lokalnih paravojnih formacija. Optuženi su, da su kao civili bez jasnih oznaka, prekršili ratno pravo, odnosno djelovali kao nezakoniti borci, a što se, prema zakonu Trećeg Reicha iz 1938. godine kažnjavalo pogubljenjem. Isti su dan proglašeni krivim, a nakon što je molbu za pomilovanje odbio general Walther von Brauchitsch, strijeljani. Isti je postupak ponovljen 30. septembra za 10 branitelja koji su u međuvremenu pronađeni u Gestapovoj bolnici. Svi su ti postupci 1997. godine službeno poništeni odlukom suda u Lübecku u suvremenoj Njemačkoj, koji je presudio kako njemački vojni sud za taj slučaj nije bio nadležan.
Marzolara, Parma
Marzolara je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Charles Wright Mills
Kritika američkog društva
Iz svega rečenog američki kapitalizam, po Milsu, jeste idejno dezorijentisano društvo i duboko moralno rastočeno. Mils ga naziva društvom organizovane neodgovornosti želeći da ukaže na rastući jaz između ogromne moći elite i potpune bespomoćnosti mase.
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Posljedice
Četvorica branitelja pošte je uspjela preživjeti rat.
Marzolara, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 535 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Charles Wright Mills
Nagrada "Čarls Rajt Mils"
Društvo za proučavanje socijalnih problema (engl. The Society for the Study of Social Problems) ustanovilo je nagradu "Čarls Rajt Mils" 1964. godine za knjigu koja "na najbolji način oslikava izuzetno istraživanje u oblasti društvenih nauka i veliko razumevanje pojedinca i društva u okviru tradicije istaknutog sociologa Čarlsa Rajta Milsa".
Obrana poljske pošte u Gdańsku
Reference u kulturi
Obrana Poljske pošte je nakon završetka rata i ulaska Gdanjska u satav Poljske slavljena kao herojski čin, a njeni branitelji kao mučenici. U samoj Poljskom su im podignuti brojni spomenici i memorijalni objekti, a 1958. je događaj rekonstruiran u igranom filmu Wolne miasto.
Svjetskoj javnosti je događaj najpoznatiji po tome što je opisan kao jedna od epizoda znamenitog romana Limeni bubanj njemačkog pisca Günthera Grassa, a 1979. godine rekonstruiran i u njegovoj filmskoj ekranizaciji.
Ar Rafḩah, Sa'dah
Ar Rafḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Poiana, Mărgineni
Poiana je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Mărgineni.
La Ordeña, Gabriel Zamora
La Ordeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Francia Vieja, Chicontepec
Francia Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Libertad, Villa Comaltitlán
Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Francia Vieja, Chicontepec
Vidite još
Administrativna po
Libertad, Villa Comaltitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Plešce
Plešče je naselje u sastavu Grada Čabra u Republici Hrvatskoj. Nalazi se u unutrašnjosti Gorskog Kotara blizu granice sa Slovenijom.
Župa presvetog trojstva osnovana je 1807. godine.
thumb|Plešce
La Ciénega, Urique
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Le Cri du hibou
Le Cri du hibou je francusko-italijanski igrani film snimljen 1987. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Patricije Highsmith. Protagonist, čiji lik tumači Christophe Malavoy, je nedavno razvedeni muškarac koji upozna mladu ženu (čiji lik tumači Mathilda May) i sa njom započne ljubavnu vezu. Radnja prikazuje kako zbog toga postane metom osvetničkih manipulacija njenog bivšeg zaručnika (čiji lik tumači Jacques Penot) koji fingira vlastitu smrt kako bi svome suparniku "namjestio" optužbu za ubistvo.
La Ciénega, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Le Cri du hibou
Higsmithin roman je iste godine ekraniziran u Zapadnoj Njemačkoj pod naslovom Der Schrei der Eule, a 2009. godine kao američki film The Cry of the Owl.
Al Barak, Sa'dah
Al Barak je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1619 m.
Plopeni, Salcea
Plopeni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Salcea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2691 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Memorijalni atelje Zvonka Cara
mini|Memorijalni atelje Zvonka Cara
Memorijalni atelje Zvonka Cara u Crikvenici otvoren je u spomen na Zvonka Cara i njegov obiman i plodan rad.
Grad Crikvenica uredio je zgradu Carevog kiparskog ateljea i pretvorio u Memorijalni atelje Zvonka Cara, koji je otvoren povodom Dana Grada Crikvenice, 14. kolovoza 2007. godine. Središnje mjesto u Ateljeu zauzima stalni izložbeni postav s radovima koji se čuvaju u samome Ateljeu, te s izborom osobnih predmeta i umjetničkog materijala koji dočaravaju radnu atmosferu umjetnikova ateljea. Stalni postav prati prigodna izložba koja prezentira dio Carevih skulptura snimljenih u javnim prostorima.
Povijest
Zgrada ateljea vrlo je jednostavna, građena kao jedinstveni visoki prostor pravokutnog, izduženog tlocrta dimenzija 15 x 5 m, sa sjevernim prozorima postavljenim do 7 m visine, pod blago skošenim jednoslivnim krovom.
Tu su nastali mnogobrojni radovi, od javnih spomenika do kiparskih djela manjeg formata pa i slika, koji se danas nalaze ne samo u mjestima županije, nego i diljem svijeta. U ateljeu je umjetnik provodio veći dio svojega vremena, radio skice i studije skulptura u crtežu i glini, lijevao ih u sadri i pripremao za lijevanje u bronci. Tu je primao posjetitelje, prijatelje i kupce, znance i slučajne namjernike, a mnoge je privlačila upravo vedra i pristupačna umjetnikova narav.
Duško Korać
Duško Korać (Ivangrad, 4. jul 1955 – Beograd, 4. januar 2016) bio je srpski sportski komentator na RTS-u.
El Baño, General Zaragoza
El Baño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Duško Korać
Biografija
Rođen je u Ivangradu gde je završio osnovnu školu i gimnaziju. U Beograd je došao 1973. gde je godinu dana studirao ekonomski fakultet.
El Baño, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Mosty u Jablunkova
Mosti u Jablunkovu je naseljeno mjesto sa administrativnim statusom seoske opštine  u okrugu Fridek-Mistek, u Moravsko-Šleskom kraju, Češka Republika. Smešteno je u istorijskoj oblasti Cješinske Šleske na zapadnim obroncima Šleskih Beskida, a danas se nalazi u blizini granice sa Poljskom. Godine 1939. je, kao deo tadašnje Poljske, bio poprište tzv. Jablokonovskog incidenta koi je neposredno prethodio izbijanju Drugog svetskog rata.
Duško Korać
Biografija
1978. godine je preko konkursa, zajedno sa Brankom Surutkom, primljen na Radio-televiziju Srbije. 1985. od strane Mihajla Erića dobija ponudu da se bavi ekonomsko-političkim novinarstvom na RTS-u, što on odbija jer je hteo da se posveti sportu. Odbija i ponudu 1987. da bude glavni i odgovorni urednik sportske redakcije uz obrazloženje da urednici treba da budu iz Srbije.
Ayehualaco, Libres
Ayehualaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 636 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2490 m.
La Aurora, San Rafael
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
East Bend, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 612, što je 47 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cascina Monferrona, Novara
Cascina Monferrona je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
La Ciénega, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1797 m.
La Granja, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Las Palmitas, Pachuca de Soto
Las Palmitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Santa Teresita, Sinaloa
Santa Teresita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 614 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Cascina Piola, Milano
Cascina Piola je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Tlalquetzalapa, Copanatoyac
Tlalquetzalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 810 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1622 m.
Mława
Mlava je grad u Poljskoj u Vojvodstvu mazovskom. Po podacima iz 2012. godine broj stanovnika u mestu je bio 30 969.
Huxley, Iowa
Haksli je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.317 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.317 stanovnika, što je 1.001 (43,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Manzanas, General Zaragoza
Las Manzanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Une affaire de femmes
Une affaire de femmes je francuski igrani film snimljen u režiji Claudea Chabrola i premijerno prikazan početkom 1988. godine. Inspiriran je stvarnim događajima, odnosno istoimenoj knjizi Francisa Szpinera u kojoj je opisan slučaj Marie-Louise Giraud, jedne od posljednjih žena u historiji Francuske koje su bile pogubljene na giljotini. Protagonistica, čiji lik tumači Isabelle Huppert, je domaćica koja u međuratnom periodu pronalazi dodatni izvor prihoda obavljajuči tada ilegalne abortuse. Radnja prikazuje kako bude uhapšena od strane višijskih vlasti za vrijeme njemačke okupacije te joj je suđeno po novim zakonima koji za izvođenje abortusa propisuju smrtnu kaznu.
Barrio Nuevo, Villa Comaltitlán
Barrio Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
El Tordillo, Chicontepec
El Tordillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Casal di Mezzo, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
Āl Ḩaydir, Sa'dah
Āl Ḩaydir je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
El Paisano, Gabriel Zamora
El Paisano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Jours tranquilles à Clichy
Jours tranquilles à Clichy je francusko-italijansko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1990. godine u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju istoimenog poluoautobiografskog romana Henryja Millera. Radnja se događa u Parizu 1930-ih, a protagonisti, čije likove tumače Andrew McCarthy i Nigel Havers, su dva boemska prijatelja koja sve vrijeme i novac troše na žene.
1970. je isti predložak bio ekraniziran kao danski film Stille dage i Clichy.
Cieneguitas, General Zaragoza
Cieneguitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Doctor Francisco Rellero, Villa Comaltitlán
Doctor Francisco Rellero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Dos Arroyos 1ra. Sección, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Slobozia, Onești
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Onești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 788 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Văratec, Salcea
Văratec je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Salcea.
Theodor Billroth
Kao glazbenik cijeli život je bio prijatelj skladatelja Johannesa Brahmsa, bio je patron bečke glazbene scene toga vremena i prvi je pokušao znanstvenu analizu glazbe.
Životopis
mini|lijevo|Spomen-obilježje Theodoru Billrothu u Opatiji Rođen je u Bergenu na Rügenu (Njemačka) 26. travnja 1829. godine.
Billroth je završio u Greifswaldu, te je kasnije i studirao medicinu na Sveučilištu u Greifswaldu. Karijeru je nastavio na Svečilištu u Göttingenu, gdje je došao slijedeći profesora Wilhelma Bauma, a doktorirao je na Sveučilištu u Berlinu. Profesor kirurgije postao je 1867. godine na Sveučilištu u Beču. Zajedno s Rudolfom Wagnerom (1805.–1864.) i Georgom Meissnerom (1829.–1905.), Billroth je boravio u Trstu gdje su proučavali ribe drhtulje (rod lat. Torpedo).
Bio je učitelj i prijatelj mnogim hrvatskim liječnicima koji su studirali u Beču, a 1887. godine izabran je za počasnoga člana Hrvatskog liječničkog zbora (Sbora liečnika kr. Hrvatske i Slavonije). Već je od 1872. upozoravao na bioklimatske pogodnosti Opatije te ju je svojim pacijentima preporučivao za oporavak. Zahvaljujući njegovu autoritetu, Opatija je 1889. proglašena lječilišnim mjestom, a u njoj se Billroth u poznim životnim godinama stalno nastanio. Njegova pisma iz Opatije objavljena su, zajedno s drugim pismima, u knjizi Briefe von Theodor Billroth (Hannover i Leipzig 1895). Na opatijskome šetalištu Lungomare, uz crkvu sv. Jakova, podignuto mu je 1965. spomen-obilježje.
Preminuo je u Opatiji 1894.g.
Kirurgija
Billroth je u svome znanstvenom radu prvi uveo koncept revizije, prikazivanja svih rezultata, dobrih i loših, što je dovelo do otvorene rasprave o morbiditetu, mortalitetu, te boljeg odabira pacijenata za operativne zahvate. Billroth je izravno zaslužan za brojne pomake u kirurgiji; prva ezofagektomija (1871.), prva laringektomija (1873.), i najznačajnije prva gastrektomija zbog karcinom želuca (1881.). Legenda kaže da su Billroth kamenovali do smrti na ulicama Beča nakon što je pacijent preminuo poslije prvog pokušaja gastrektomije. Billrothov rad i metode značajno su utjecali na modernu kirurgiju, a suradnjom i učenjem je ostavio trag na brojne nasljednike od kojih su među najznačajnijima za modernu kirurgiju Alexander von Winiwarter, Jan Mikulicz-Radecki, John B. Murphy i William Halsted.
Las Mesitas, Mezquital
Las Mesitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Sopichichi, Urique
Sopichichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2057 m.
Duško Jeličić
Duško Jeličić (Zagreb, 12. kolovoza 1946.) hrvatski je pjevač iz Opatije, osnivač, tekstopisac i pjevač sastava Bonaca, otac Ča-vala i pokretač opatijske Balinjerade.
Životopis
Otac Duška Jeličića bio je iz Selca, a majka je bila rođena Zagrepčanka te je to glavni razlog da se rodio u Zagrebu, na Trnju. Djetinstvo je proveo u Splitu, a odrastao je u Opatiji, gdje je postao legenda. Predsjednik je HGU Podružnica Rijeka.
Bonaca
Ča-val grupa “Bonaca”, osnovana je krajem 1976. god i do današnjih dana djeluje u gotovo nepromijenjenom sastavu.
Sastav 1977. g. snima singl ploču “Opatijo,Opatijo” i “Mačak z Voloskega”, a kasnije i album “Pod Učkun” i “Ma va srce si mi ti”.
Značajno je spomenuti i glazbenu suradnju koju je grupa ostvarila sa Ivom Robićem, Đurđicom Barlović, Puhačkim orkestrom Lovran, Draženom Turinom - Šajetom i ostalima. Njegova pjesma "Beli, Cres i Lubenice" najizvođenija je pjesma popularne emisije "Glista" HR Radio Rijeke na čijoj je top listi bila više od 200 tjedana kontinuirano.
Povodom tri desetljeća glazbenog djelovanja, doprinosa popularnoj glazbi i prezentaciji Liburnijskog kraja i Opatije, sastav Bonaca nagrađen je 2007. g. godišnjom nagradom Grada Opatije. . 2012. postao je počasni građanin Lovrana i dobio nagradu grada Opatije za životno djelo.
Autorski rad
Autor je sljedećih pjesama:
Adh Dhiḩnah, Sa'dah
Adh Dhiḩnah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Miraflores, San Rafael
Miraflores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
El Cantil, Gabriel Zamora
El Cantil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Hotel Omorika
Hotel Omorika je hotel u Dramlju u neposrednoj blizini Crikvenice, 1,5 km od središta grada. Izgrađen je 1973. godine, a ime je dobio po zaštićenom endemskom stablu “omorika” koje je otkrio botaničar Josip Pančić, rođen u ovom kraju.
Hotel je smješten u blizini šljunčane plaže, okružen je bogatim mediteranskim raslinjem, raspolaže sa 115 soba (230 kreveta), sve imaju pogled na more. Između ostalog, savršen je izbor za organizaciju skupova, seminara ili zabave. Kongresni sadržaji sastoje se od dviju multifunkcionalnih dvorana: velike dvorane kapaciteta 250 – 400 osoba, ovisno o načinu postave, koja se može podijeliti na dvije dvorane, te društvenog salona kapaciteta 50 – 100 osoba za manje skupove, seminare, prezentacije ili sastanke.
Sale su prigodne za održavanje domjenaka, svečanih banketa i gala zabava te se mogu prilagoditi potrebama gostiju. Hotel posjeduje: LCD projektor, platno, flipchart, mikrofon, razglas.
U blizini hotela se nalaze sportski tereni: - 3 tenis igrališta, igralište za mali nogomet, stolni tenis, mini-golf, također adrenalinski park za one željne avanture. Mogućnost korištenja vanjskog bazena u kompleksu Ad Turres (cca 250 m) u periodu od lipnja do rujna. Ispred hotela je stanica turističkog vlakića koji vozi do centra Crikvenice u ljetnim mjesecima.
Hotel Omorika je renoviran 1998. godine. Njegova veličina, prostrani hodnici i sale govore o “glamouru” prošlih vremena. U hotelu su održavani poznati simpoziji i znanstveni skupovi, a najveću pažnju privukao je "I svjetski simpozij astronauta".
Cuauhtzolco, Libres
Cuauhtzolco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
Bitka kod Mlawe
Bitka kod Mlawe se odigrala od 1. do 3. septembra u Mazoviji između njemačkih snaga na jednoj, i poljskih snaga na drugoj strani, te je predstavljala dio tzv. Granične bitke, odnosno niza okršaja kojima je otpočela njemačka invazija Poljske i Drugi svjetski rat.
Do nje je došlo nakon što je njemačka 3. armija iz Istočne Pruske prešla tadašnju njemačko-poljsku granicu kako bi sa sjevera prodrla u područje poljskog glavnog grada Varšave. Tim snagama se suprotstavila poljska Modlinska armija koja se oslanjala na sistem utvrđenih položaja građen nekoliko mjeseci prije izbijanja sukoba. Poljske snage su Nijemcima ispočetka pružile žestok otpor i nanijele teške gubitke, ali se brzo iskazala kako njemačka nadmoć u ljudstvu, tako i u tehnici, koja je uključivala veliki broj tenkova i avijaciju koja je blisko surađivala sa kopnenom vojskom u skladu sa doktrinom blitzkriega. Već nakon tri dana su njemački inženjerci uspjeli probiti poljske linije te je poljski zapovjednik, uplašen da bi njegove snage mogle biti opkoljene, naredio povlačenje prema Varšavi. Tako je bitka kod Mlawe završila njemačkom pobjedom.
Marzuola, Parma
Marzuola je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 732 m.
Ulica vatrogasaca br. 25
Tüzolto utca 25 je mađarski igrani film snimljen 1973. godine u režiji Istvana Szabe. Po žanru je drama, a radnja se odvija u jednoj budimpeštanskoj stambenoj zgradi koja je određena za rušenje. Protagonisti su njeni stanari koji je napuštaju i koji se pri tome sjećaju mnogih burnih događaja u nedavnoj mađarskoj historiji. Film je 1974. prikazan na Filmskom festivalu u Locarnu gdje je osvojio Zlatni leopard.
Palo Flor, Chicontepec
Palo Flor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Drop Dead Gorgeous (film)
Drop Dead Gorgeous (, na prostoru bivše Jugoslavije distribuirana s naslovom Crkni ljepotice) je američka filmska komedija snimljena 1999. godine u režiji Michaela Patricka Janna. Napravljena je u mockumentary (pseudodokumenatnom) stilu i prati zbivanja u gradiću u Minnesoti gdje se odvija regionalni izbor ljepote. Protagonistica, čiji lik tumači Kirsten Dunst je lokalna djevojka iz siromašne i "problematične" porodice koja se kao natjecateljica suočava ne samo sa time da ima malo šanse u usporedbi sa favoriziranim suparnicama iz lokalne elite, nego i sa time da netko ne preza ne čak ni od ubistva da bi osigurao izbor svoje favoritkinje. Drop Dead Gorgeous je imao izuzetno slabu gledanost u kino-dvoranama, a loše je prošao i kod kritike, uključujući uticajnog Rogera Eberta, koji se žalio da je nespretni scenario i režija "upropastio dobru ideju". Usprkos toga, film je svejedno poslužio kao odskočna daska za karijere niza mladih glumica koje su u njemu nastupile, uključujući Amy Adams koja je imala prvu značajniju ulogu. Nakon određenog vremena je kod njihovih novih poklonika stekao svojevrsni kult status.
Pie de la Cuesta, Urique
Pie de la Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Miramar, Salto de Agua
Miramar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Częstochowa
Częstochowa (poljski izgovor: ) je grad u južnoj Poljskoj u Šleskom vojvodstvu. Unatoč tome, nije u Šleskoj, nego u pokrajini Malopoljskoj. Najpoznatiji je po svetištu Jasna gora sa ikonom Gospe Częstochowske. To je najpoznatije i najposjećenije svetište u Poljskoj.
Etimologija
Ime Częstochowa dolazi od osobnog imena Częstoch koje se u dokumentima još naziva Częstobor i Częstomir. 1220., grad se zvao Czanstochowa. Od 1382. do 1558. se zvao Częstochow. Danas se zove Częstochowa. Također je poznato njemačko ime Tschenstochau i rusko Ченстохов (Čenstohov).
Povijest
Grad je osnovan u 11. stoljeću. 1382. je Władysław Opolczyk (Vladislav Opolski) osnovao pavlinski samostan na Jasnoj gori. Dvije godine kasnije je donijeta slika crne Gospe Częstochowske i samostan je postao značajno hodočasničko svetište.
U 17. st. je oko samostana sagrađena tvrđava koja je bila jedno od posljednjih mjesta poljskog otpora švedskoj invaziji Poljske 1655. (bitka kod Jasne Gore u kojoj je Poljska pobijedila). Nakon druge podjele Poljske 1793. je Częstochowa postala dio Pruske. Grad je brzo narastao u doba Napoleonovih ratova kad je kratkotrajno postojalo Varšavsko vojvodstvo. 1826. su se ujedinili gradovi Częstochowa i Częstochówka (sagrađen 1717. kao Nova Częstochowa). 1846. je sagrađena pruga Varšava-Beč koja prolazi pokraj grada. Od 1870. se u blizini počinje kopati željezna ruda i to daje poticaj razvoju industrije u gradu. Osnivaju se mnoge tvornice (najveća željezara je Huta Częstochowa) te dolaze radnici i grad se brzo širi.
Nakon Prvog svjetskog rata prestaje iskapanje željezne rude, te zbog toga grad stagnira u razvoju. Njemačka je za Drugog svjetskog rata zauzela grad i preimenovala ga u Tschenstochau, i osnovala geto za Židove. Većina je ubijena (150 Židova je ubijeno već prvi dan nakon ulaska Nijemaca na "krvavi ponedjeljak" 3. 9. 1939).
Nakon rata komunistička vlast pokreće industrijalizaciju zemlje i ponovo se otvaraju željezare (najveća željezara Bolesław Bierut). Nakon toga grad ponovno počinje rasti. 1975. je osnovano posebno Częstochowsko vojvodstvo koje je postojalo do 1998. Nakon pada komunizma se grad jače profilira kao turističko i hodočasničko središte poznato i izvan granica Poljske. Poseban poticaj razvoju hodočašća je dao papa Ivan Pavao II. koji je dva puta posjetio svetište (1983. i 1991).
Geografija
Częstochowa se nalazi na rijeci Warti na jugu Poljske u povijesnoj pokrajini Małopolska. Małopolska je bogata rudama (posebno ugljenom i željeznom rudom) te je zbog toga centar razvoja industrije. Częstochowa je značajno željezničko čvorište, a postoje i cestovne veze prema Krakowu i Varšavi.
Svetište
Jasna Gora je najpoznatije poljsko marijansko svetište i jedno od najznačajnijih u svijetu (2004. je zabilježeno 3,5 milijuna hodočasnika iz 66 različitih država). Nalazi se na brdu unutar grada. Predmet štovanja je crna slika Marije koja se nalazi u crkvi Rođenja Marijina unutar pavlinskog samostana koja je 1906. proglašena bazilikom. Crkva je građena u 15. st., a u 17. i 18. st. je uređena u baroknom stilu. Postoje freske Karla Dankwarta. Glavni oltar Uznesenja Marijina je 1728. napravio Jakob Anton Buzzini.
Ocoapa, Copanatoyac
Ocoapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 852 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Vjekoslav Vojo Radoičić
Vjekoslav Vojo Radoičić (Požega, 10. studenoga 1930. – Rijeka, 15. srpnja 2017.), hrvatski slikar grafičar, ilustrator, scenograf, kipar
Životopis
Živi i radi u Rijeci, Beču i Begovom Razdolju. Vojo Radoičić održao je preko 180 samostalnih izložbi u Hrvatskoj i inozemstvu. Za potrebe televizijske i kazališne produkcije izradio je više od 40 scenografija. Poznat je njegov opus vezenih slika na dekorativnim krpama za kuhinjske zidove. , o kojima je HTV snimio dokumentarni film (u dokumentarcu nazvane su "krposlikama").
Cascina Nuova, Novara
Cascina Nuova je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
‘Arāyah, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Cascina Nuova, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
El Zapote, General Zaragoza
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Vjekoslav Vojo Radoičić
Nagrade i priznanja
Redovni član Hrvatskog društva likovnih umjetnika Rijeke i Zagreba i VBO-a (Verein Bildenden Kunstler Osterreichs, Wien – Schonbrun).
El Zapote, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Vjekoslav Vojo Radoičić
Nagrade i priznanja
Dobitnik je brojnih priznanja i nagrada, među ostalim, nagrade Ostende, Otkupne nagrade za fundus Gradskog muzeja, Godišnje nagrade Grada Rijeke, a odlikovan je i Redom Danice hrvatske s likom Marka Marulića za doprinos kulturi. Za ilustraciju dječje knjige dobio je nagradu Grigor Vitez i nagradu Ivana Brlić-Mažuranić.
Zapaluta, Villa Comaltitlán
Zapaluta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Little Murders
Little Murders je američka filmska komedija snimljena 1971. godine u režiji Alana Arkina kome je to bio cjelovečernji režijski debi. Predstavla adaptaciju istoimenog teatarskog komada Julesa Feiffera koji je također napisao scenario. Radnja, velikim dijelom inspirirana eksplozijom kriminala i nasilja u SAD 1960-ih, je smještena u New York gdje djevcojka (čiji lik tumači Marcia Rodd upoznaje polu-katatoničnog mladića (čiji lik tumači Elliott Gould) za koga se na kraju vjenča, ali čiji će zajednički život obilježiti bezraložno nasilje.
Uloge
(* = istu ulogu tumačio/tumačila u teatarskoj predstavi 1969. godine)
Granična bitka (1939)
Granična bitka je izraz kojim se opisuju početne operacije, odnosno kopnene bitke do kojih je došlo između njemačkih i slovačkih snaga na jednoj, i poljskih snaga na drugoj strani u prva četiri dana njemačke invazije Poljske, od 1. do 4. septembra 1939. godine.
Do njih je došlo nakon što su njemačke snage otpočele invaziju, odnosno prešle poljsku granicu na širokoj fronti od Istočne Pruske na sjeveru, do Karpata na jugu; pri čemu je, u skladu sa planom Fall Weiss, glavni cilj bilo probijanje poljskih linija, odnosno nastojanje da se, koristeći veću mobilnost oklopnih snaga u dva oklopna "klina" što prije dopre do Varšave, odnosno likvidiraju poljske snage u Pomeraniji ili tzv. Koridoru na obali Baltičkog mora. To je odmah izazvalo niz intenzivnih sukoba, jer je upravo na zapadnoj granici prema Njemačkoj bila raspoređena glavnina poljskih snaga; njihov cilj je bio zaustaviti, odbiti ili usporiti njemačko napredovanje, ali je glavni razlog za takav raspored bio političke prirode, odnosno demonstracija svjetskoj javnosti, ali prije svega zapadnim saveznicima da se Poljska spremna oružjem suprotstaviti Njemačkoj, odnosno braniti teritorije čiji je sporni status bio povodom za izbijanje sukoba sa Njemačkom.
Takav je raspored, sa druge strane, savršeno odgovorao njemačkim planerima, jer je omogućio da se, koristeći lokalnu brojčanu nadmoć, kao i novu taktiku blitzkriega izvede tzv. dvostruki obuhvat poljskih snaga, odnosno probiju se duboko u njihovu pozadinu i tako ih opkole. Tome je pridonijelo i to što su poljske snage bile kordonski raspoređene na samoj granici, a sa malim i neadekvatnim rezervama koje bi mogle intervenirati.
Iako su poljske snage na granici pružile žestok otpor, a u nekim rijetkim slučajevima, kao što je bitka kod Mokre, čak uspjele privremeno zaustaviti njemačke napade, njemačko korištenje avijacije i oklopnih jedinica je dalo rezultata, te su poljske linije obrane gotovo svuda probijene, a poljske snage razbijene, dezorganizirane i natjerane na povlačenje. Iako je poljski otpor ostvario svoj politički cilj, te su tako 3. septembra Britanija i Francuska objavile Njemačkoj rat, u vojničkom smislu je Granična bitka za poljske snage završila katastrofalno. Već 6. septembra je vrhovni poljski zapovjednik Edward Rydz-Smigly naredio da se poljske snage povuku sa granica sa liniju Visla-San, ali se ta zapovijed u nastalom kaosu nije mogla adekvatno izvršiti, te je ogroman broj poljskih trupa na granici završio u njemačkom obruču i vrlo brzo bio uništen.
Barrio Tiquixu, Pachuca de Soto
Barrio Tiquixu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2467 m.
Лепеница (притока Велике Мораве)
Лепеница, је највећа и најзначајнија река града Крагујевца. Извире на Гледићким планинама код брда Столице у Голочелу, а улива се у Велику Мораву као лева притока код Миљковог манастира. Од извора Студенца тече од југозапада у правцу североистока кроз Крагујевачку котлину до брда Шупљаја у Бадњевцу, затим тече према истоку кроз Бадњевачку котлину.
thumb|left|Река Лепеница у Крагујевцу Дужина тока Лепенице је 48 -{km}-. Раније је дужина тока износила 60 -{km}- јер је Лепеница текла упоредо са током Мораве поред Лапова и Марковца. Међутим, од велике поплаве 1897. године, она је код Рогота скренула ток према истоку. Тиме је скратила првобитни ток за 12 -{km}-.
Лепеница просечно даје близу 3 -{m³}- воде Великој Морави. При ниском водостају, за време већих суша, Лепеницом тече око 30 литара воде у секунди. Највећи водостај забележен је од 920.000 литара у секунди. На подручју Града Крагујевца Лепеница прима своје највеће притоке у Крагујевачкој котлини: Драчку реку, Дивостински поток, Ердоглијски поток, Сушички поток, Петровачку реку и Цветојевачки поток с леве стране, а Грошничку реку, Ждраљицу, Бреснички поток и Кормански поток с десне стране.
Příbram
Příbram (njem. Freiberg in Böhmen, Przibram or Pribram) češki je grad u samoupravnoj pokrajini Središnjoj Češkoj sa 33.160 stanovnika. Grad je smješten uz tok rijeke Litavke 60 kilometara jugozapadno od glavnog grada Praga. Budući da se nalazi u podnožju lanaca brežuljaka Brdy, grad je historijski bio poznat po rudarstvu i metalurgiji.
Grad je i poznat kao arheološko nalazište meteorita, koji je 7. aprila 1959. pao na području grada. Pronađen je u četiri komada ukupne mase 5,8 kilograma.
Od legendi do srednjeg vijeka
Příbram se nekoliko puta spominje u starim češkim legendama zapisanih u djelu Annales Bohemorum pisca Vjenceslava Hajeka iz prve polovice 16. vijeka. Legende govore o princezi Libuši koja je svojim proročanstvima predvidjela uništenje rudnika u cijelom kraju. U obje legende spominje se i vađenje (eksploatacija) srebra u lokalnim rudnicima.
Hájek u svojem djelu piše i o podrijetlu imena grada, iako etimologija za sada još nije uspjela objasniti nastanak imena grada. Neki povjesničari i etimolozi smatraju da ime grada izvedeno od imena neke utjecajne osobe u vrijeme gospodarskog uzleta grada; vjerojatno nekog utjecajnog trgovca ili gradonačelnika.
Od prvog pisanog spomena grada 1216. godine sva poljoprivredna zemljišta i gospodarstva nalazila su se u vlasništvu Praške nadbiskupije, koja je kao vlasnik ta dobra nastojala očuvati. Arnošt od Pardubica, prvi praški nadbiskup, dao je tokom svojeg episkopata izgraditi gradski dvorac. Tokom Husitskih ratova u 15. vijeku bio je na strani reformatora, pa je i četiri puta bio opljačkan od strane katoličkog plemstva.
Nadbiskup Zdeněk Zajíc od Hasenburka gradu je dao gradske povlastice, koje je i 1463. potvrdio i sam češki kralj Juraj Podjebradski. Titulu slobodnog kraljevskog grada Příbram je dobio od kralja Vladislava II. Jagelovića 1496. godine. Unatoč povlasticama, grad je ekonomski slabio zbog visokih rashoda i troškova gradskih vlastodržaca i jačanja sive ekonomije.
Suvremena historija
mini|desno|Rudnik Ševčinský. Zapisi o pronalasku novih nalazišta srebra i željeza u rudarskim se knjigama prvi put pojavljuju početkom 16. vijeka. Godine 1579., Rudolf II., car Svetog Rimskog Carstva, uzigao je grad nazvavši ga "Kraljevskim rudarskim gradom". No, Tridesetogodišnji rat odigrao je veliku ulogu u smanjivanju gradske populacije i pokušaja nove rekatolizacije stanovništva, koju su podržali i redovnici iz Svate Hore, poznatog katoličkog hodočastilišta.
17. vijek doveo je do svojevrsnog rudarskog procvata i ponovnog ekonomskog razvitka grada. Ipak, grad je veliki udio u dobiti od rudarstva bio prisiljen dati Bečkoj vladi, što je ubrzo usporilo razvoj grada i dovelo do ekonomske stagnacije. Ova stagnacija došla je u vrijeme najveće količine iskopanoga srebra, na samom vrhuncu rudarstva krajem 18. vijeka. Unatoč stagnaciji i visokim nametima, Příbram je sa svojih pet gradskih rudnika, sve do 1920. bio jedan od najmodernijih i najprofitabilnijih rudarskih mjesta u Evropi. Izrada obrazovnih sadržaja i kvalitetno obrazovanje mladih na Rudarskoj akademiji svakako su jedni od faktora, koji su i omogućili veliki razvoj i rudarstva, a neizravno time i trgovine, obrta i cjelokupne okolice. Rudarnik svete Marije teško je stradao u požaru 1892., pri čemu je poginulo 319 rudara, a osim ljudskih života izgubljena je i velika količina vrijedne sirovine.
Početkom 20. vijeka Příbram postaje obrazovno i kulturno središte Središnje Češke, uz Ostravu, Kladno i Mladu Boleslav. Tokom Drugog svjetskog rata příbramski okrug bio je poznat po jakom partizanskom otporu nacističkim okupatorima. Kao odgovor na jačanje otpora, Reichinspektor Reinhard Heydrich dao je 1942. pogubiti studenta Anthonija Stočesa, njegova oca i ravnatelja Příbramske gimnazije Josefa Lukeša. Njihovu životnu priču opisao je pisac Jan Drda u svom djelu Vyšší princip (sh. Visoki princip). General Richard Tesařík, narodni junak SSSR-a i vođa skupine "Oliver" sovjetskog pokreta otpora, pogubljen je u Brandenburgu 1945. godine, na samom kraju rata.
Početkom maja 1945. cijeli grad je oružano ustao protiv okupatora, a samoproglašena "češka vlast" preuzela je upravu nad gradom, nakon čega su jedinice Wehrmachta proglasili izvanredno stanje i pristale na pregovore. Nakon pregovora, dogovoreno je mirno povlačenje njemačkih snaga i predaja grada u ruke sovjetskih partizana. Prilikom predaje grada, partizani su uzbuđeno klicali svoju krilaticu Smrt fašizmu (češ.  Smrt fašismu, rus. Смерть фашизма). Kapetan Jevgenij Antonovich osobno je nadgledao primopredaju grada, iako su mnogi njemački vojnici već i prije sklapanja mira napustili položaje dalje prema zapadu. No, mnoge njih su, prije prelaska same crte razgraničenja, na gradnicama dočekale spremne sovjetske snage koje su general von Pücklera natjerali i na potpunu predaju 12. maja 1945., četiri dana nakon Dana pobjede nad fašizmom 8. odnosno 9. maja 1945.
1950. dva samoupravna grada Příbram i Březové Hory spojeni su u jedinstveni grad Příbram.
Rudarstvo je i dalje bila važna gospodarska grana i tokom 1950-ih, kada je u gradu radilo još nekoliko rudnika, u kojima su uglavnom radili zatvorenici i kažnjenici koji su se protivili komunističkom režimu Čehoslovačke. Osim u rudarstvu, kažnjenici su radili u industriji i na tzv. "javnim radovima". Takvi radni kampovi pokrenuti su u gradu još 1949. godine i mogli su držati i do 800 radnika. Tokom samo prvog tromjesečja 1949. izgrađena je gotovo polovica novih stambenih objekata u gradu, a neka su okolna sela (kao Zdaboř), zbog urbanizacije postala dio gradova. Tako je tokom 1950-ih i 1960-ih godina 20. vijeka grad brojio i do 40.000 stanovnika.
Zbog položaja u podnožju brežuljkastog lanca Brdy, grad je imao veliki vojni i geopolitički značaj, koji je tokom 1968. igrao važnu ulogu u Okupaciji Čehoslovačke od strane snaga Varšavskoga pakta. Tokom okupacije došlo do nereda i štrajkova radnika u rudnicima i tvronicama.
Stanovništvo
mini|desno|Jevrejsko groblje u gradu. Prema popisu stanovništva iz 1921. godine na području grada nalazilo se 1.104 kuća i stambenih objekata u kojima je živjelo 11.810 stanovnika. Od toga broja 6.295 stanovnika su činile žene, odnosno žene su u ukupnom udjelu stanovništva činile 53,33 %. Od 11.810 stanovnika, 11.536 izjasnilo se kao Čehoslovaci, 90 kao Nijemci i 16 kao Jevreji. Rimokatolika je bilo 10.318 (87,37 %), protestanata 137 (1,1 %), 432 pripadnika Čehoslovačke husitske crkve (3,66 %), 298 Jevreja (2,5 %) dok je ostalo popisano stanovništvo činilo ateiste i neizjašnjene (5,37 %).
Prema popisu iz 1930. u 1.199 stambenih objekata obitavalo je 10.469 stanovnika, od kojih se 10.146 izjasnilo kao Čehoslovaci (96,91 %), 117 kao Nijemci (1,12 %) i 206 kao pripadnici ostalih naroda ili kao neizjašnjeni (1,97 %). Prema vjerskoj pripadnosti živjelo 8.550 rimokatolika (1.768 manje nego 1921.), 161 protestant (24 više nego 1921.), 1.011 pripadnika Čehoslovačke husitske crkve (579 više nego 1921.) i 235 Jevreja (63 manje nego 1921.).
Rudarstvo
Gospodarstvo Příbrama se od Srednjeg vijeka pa sve do 1980-ih godina temeljilo uglavnom na rudarstvu i metalurgiji. Te sekundarne djelatnosti omogućile su i razvoj uslužnih djelatnosti kao obrtništva i trgovine. Od ruda najviše se iskapao uranij i mineralne sirovine. Za te vrste ruda postojale su i specijalizirane tvrtke; "Český státní uranový průmysl" (sh. Češki državni ured za iskapanje uranija) i tvrtka ZRUP (češ.  Základna rozvoje uranového průmyslu) specijalizirale su se za iskapanje i istraživanje novih nalazišta uranija, dok je tvrtka Hamiro iskapala mineralne sirovine.
Nakon Baršunaste revolucije i Raspada Čehoslovačke, tokom 1990-ih došlo je do restrukturiranja industrije i privatizacije, zbog prelaska na kapitalizam, pri čemu je došlo do zatvaranja rudnika i prerađivačkih pogona. Samo je nekoliko manjih i srednjih poduzetnika nastavilo prerađivati uvozne sirovine, dok su se zaposlenici iz sekundarnog sektora zaposlili u ugostiteljstvu, trgovini i drugim uslužnim djelatnostima.
Ostale djelatnosti
mini|desno|Centrala tvrtke Ravak, a. s., najvećeg proizvođača kada, [[tuševa i tuš-kabina u Srednjoj i Istočnoj Europi]] Popis većih ostalih tvrtki u gradu:
U gradu radi i nekoliko manjih poduzeća na području prehrambene industrije, a neke tvrtke su i od regionalnog značaja (pekarski proizvodi, pića, meso i mesne prerađevnie).
Okružna gospodarska komora osnovana je 1993. godine s ciljem poticanja razvoja lokalnog gospodarstva.