cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desant na Drvar
Padobranski desant
Nemci su napad otpočeli u šest časova izjutra 25. maja 1944. godine. Prvo su žestoko bombardovali čitav prostor, a zatim su počeli padobranski desant. Po Nemce je krenulo loše od samog početka. Jedna jedrilica je oborena u vazduhu od strane partizanske PVO, dok su tri uništene na sletanju sa celim posadama, a ostale jedrilice su sletele van desantnog cilja jer su ih transportni avioni koji su ih vukli otkačili prerano iz straha od PVO.
Nemci su neprekidno bacali pojačanja u grad, nove jedrilice su stizale. Oko svake kuće vodile su se žestoke borbe. Nemci su napadali i po njivama na kojima su se nalazile i radile drvarske omladinke. Nemci su ove devojke odmah hvatali i posle streljali.
Od vojnih jedinica u Drvaru i njegovoj užoj okolini nalazilo se jedino Prateći bataljon Vrhovnog štaba. Pitomci Više oficirske škole, koja se takođe nalazila u gradu, raspolagali su samo ličnim naoružanjem, uglavnom revolverima. Ipak, pojedine grupe iz oficirske škole počele su da pružaju organizovaniji otpor. U Drvaru su se zatekli i neki delegati s Drugog omladinskog kongresa koji se još nisu uspeli vratiti u svoje jedinice.
Nemci su pre podne streljali veliki broj seljaka u Drvaru. Svim zarobljenicima postavljali su kao prvo pitanje: „Gde je Tito?“ Kako niko nije hteo (ili nije znao) da odgovori, Nemci su ubijali sve od reda.
U gradu je besnela žestoka bitka. Čitavo rukovodstvo Okružnog komiteta SKOJ-a za Drvar je poginulo. Nemački padobranci bili su pali tačno pred kuću u kojoj su se nalazili skojevci i odmah je blokirali, tako da iz nje niko nije mogao da izađe. U zgradi je bilo šest članova OK SKOJ-a za Drvar i sekretar Sreskog komiteta SKOJ-a za Drvar. Tokom borbe, omladinci su vraćali nazad bombe koje su im Nemci ubacivali kroz prozor. Posle borbe od dva sata otpor je prestao, pošto su izginuli svi osim jednog skojevca, Ljube Bosnića. On je bio teže ranjen u nogu i u jednom trenutku je uspeo, posle pogibije svih svojih drugova, da se izvuče iz kuće i da se prebaci puzeći preko reke Unac. U kući u koju je ušao zatekao je jednu ženu kojoj je ispričao pogibiju članova OK SKOJ-a. U toku dalje borbe Nemci su naišli na kuću u koju se on bio sklonio. Zapalili su je i u njoj je izgorio i Ljubo Bosnić. Oko zgrade komiteta je kasnije nađeno na desetine mrtvih Nemaca.
Iz Trubara (udaljenost oko 10 km vazdušnom linijom) je usiljenim maršem stigla odmah oko 11 sati pre podne podneva Treća lička brigada i iz marša se upustila u borbu sa nemačkim padobrancima, kojih je bilo blizu hiljadu. U protivnapadu partizani su oslobodili američkog novinara Stojana Pribićevića, kog su Nemci u zoru zarobili sa još tri saveznička novinara.
Nemci, prikovani za zemlju, pokušali su da sa drugim delom snaga opkole partizane, ali je i taj deo snaga pao pod žestoku vatru partizanskih jedinica. Uskoro u 11:50 pojavio se i dugo očekivani drugi talas nemačkih padobranaca. I on je dočekan jakom PVO od strane NOVJ gde su Nemci takođe pretrpeli gubitke. Najveći problem drugog talasa što se spustio predaleko od cilja, skoro 15 km van zone desanta. Dok su se prikupili i organizovali, situacija za prvi talas Nemaca postala je toliko kritična da je Ribke naredio ujedinjavanje svih padobranskih delova kako bi uspeo da odbije talas za talasom partizanskih protivnapada.
Oko 16:00 situacija za Nemce je postala neizdrživa, i Ribke je morao da naredi povlačenje na gradsko groblje gde je naredio da se preživali padobranci ukopaju i odsudno drže dok ne dođe pomoć.
Od preko 800 padobranaca, do jutra ostalo ih je samo 250 sposobnih za borbu. Ostali su bili mrtvi ili ranjeni.
Poraz padobranaca je bio toliki da su povučeni na oporavak a 500. SS padobranski bataljon je izbrisan sa brojnog stanja, spojen sa drugim jedinicama u novi, 600. SS padobranski bataljon.
Tito se 3. juna, sa nekoliko pripadnika Vrhovnog štaba, svojim psom, šefom sovjetske vojne misije generalom Kornejevim i Vivijen Strit, vršiocem dužnosti britanske vojne misije, sovjetskom Dakotom sa Kupreškog polja, prebacio u italijanski Bari. Amerikanci su evakuisali pripadnike svoje vojne misije i ostalih 74 pripadnika glavnog štaba, Titove telohranitelje kao i 118 ranjenih partizana. Tri dana kasnije je Vrhovni štab britanskim razaračem Blekmurom, prebačen na ostrvo Vis.
Borbe sa napadnom grupom iz Srba
thumb|Borbe u Drvaru tokom nemačkog desanta 1944. U Srbu je pred 25. maj koncentrisan znatan deo 373. legionarske divizije. Za nastupanje prema dvadeset kilometara udaljenom Drvaru, oformljena je napadna borbena grupa pod komandom pukovnima Vilama. Nju su sačinjavali: 384. pešadijski puk, divizijski izviđački bataljon, ojačani divizionom artiljerije, manjim delovima 202. oklopnog bataljona i četom inženjerijskog bataljona. Ova borbena grupa krenula je u nastupanje prema Drvaru 25. maja u zoru, pod komandom komandanta divizije, generalmajora Aldriana.
Prema njoj se nalazila raspoređena Druga lička brigada, koja je tada imala oko 700 boraca na liniji fronta. Bila je ojačana sa dva brdska topa iz divizijske brdske baterije. S obzirom da su jedinice 373. divizije u tom periodu bile polovično popunjene, nemačka napadna grupa procenjena je na oko 2.000, od čega oko 1.500 u borbenom sastavu.
Nemačka borbena grupa nastupala je prema Drvaru uporno i sistematski, obilno se koristeći brojčanom nadmoći, znatnom artiljerijskom moći, primenjujući obuhvat i zabacivanje sa boka. Nemačke napade potpomogla je i avijacija, koja je taktički sadejstvovala trupama na tlu, tukući iz vazduha otporne tačke partizana.
Druga lička brigada imala je u tom trenutku znatnih teškoća. Tokom boravka na ovom području, trpela je od slabe ishrane, usled opustošenosti tog kraja. Zabeleženi su slučajevi smrti boraca od gladi i iscrpljenosti. Osim toga, zalihe municije bile su veoma male, bez mogućnosti popune. Brigadna radio-stanica bila je u kvaru, i nemogućnost održavanja veze sa bataljonima znatno je uticala na organizovanost otpora.
Nemci nisu ostvarili iznenađenje, jer je Druga lička brigada bila spremna i adekvatno raspoređena. Uprkos znatnoj nadmoći, tokom prvih sati napada, nisu postigli nikakve uspehe. Međutim, zahvaljujući rukovođenju komandanta divizije, napad nije gubio tempo. Upornim probijanjem kroz međuprostore i natkriljujući bokove partizanskih snaga, Nemci su ih iscrpljivali, uspevajući da izoluju bataljone jedan od drugog.
U 12.45 Nemci su zauzeli železničku stanicu Trubar, savladavši tako blizu polovinu distance između Srba i Drvara, odbacivši postepeno i po delovima 2. bataljon Druge ličke u stranu. U ovoj oblasti Nemci su obrazovali utvrđeni čvor i artiljerijski položaj za podršku daljeg nastupanja. Ispred Trubara obrazovana je nova linija odbrane, koju je poseo 3. bataljon Druge ličke, dok je 4. bataljon napadao nastupajuće nemačke snage s boka. 2. bataljon, budući da nije imao vezu sa štabom brigade, nije pratio liniju nemačkog nastupanja, nego je pokušavao da izvrši prvobitno naređenje o držanju visova kod Bogutovca, koji su ostali u pozadini. Kad su njegovi protivnapadi odbijeni, 2. bataljon je ostao praktično izolovan, i bez uticaja na dalje odvijanje borbi, izgubivši dodir sa ostalim snagama.
Nastavljajući napredovanje, Nemci su u toku poslepodneva uspeli da u znatnoj meri rastroje partizansku odbranu, odvojivši 1. i 3. bataljon Druge ličke i odbacivši ih u stranu. Padom mraka, nemačka borbena grupa krenula je u nastupanje preko planine Kamenice prema Drvaru, predvođena pukovnikom Vilamom, pošto se komandant divizije Aldrian vratio u Srb. Za to vreme, 1. i 3. bataljon Druge ličke kretali su se naporedo, izviđajući i pokušavajući da uhvate vezu. Iznenada, oko 22 časa, 3. bataljon Druge ličke naišao je na nemačku grupu u nastupanju. Energičnim jurišem 3. bataljona nemačka grupacija je raspršena. Panika je zahvatila i pukovnika Vilama. Neki delovi vratili su se čak u Srb. Komandu nad grupom preuzeo je komandant izviđačkog bataljona, kapetan Zajfrid sređujući i prikupljajući raspršene snage.
Borbe sa napadnom grupom iz Banjaluke i Jajca
minijatura|Borbe širom Jugoslavije tokom desanta na Drvar (maj-jun 1944 godine). Iz pravca Banjaluke, Mrkonjić Grada i Jajca 25. maja rano ujutro krenule su, koncentrično sa ostalim snagama, u nastupanje tri kolone 13. SS puka ojačanog Oklopnim grenadirskim bataljonom štaba Druge oklopne armije, 7. SS izviđačkim bataljonom, delovima 7. SS artiljerijskog puka i delovima Bosanskokrajiškog četničkog korpusa (3. brigada i brigada „Kočić“). Na pravcima njihovog nastupanja našle su se Prva i Trinaesta proleterska brigada.
Nemci su tokom 26. maja uspeli da zauzmu Šipovo i Ključ, a zatim i da uđu u Ribnik. S obzirom da se Vrhovni štab kretao opštim pravcem iz Drvara prema istoku, ovi nemački napadni klinovi pretili su da neposredno preseku pravac njegovog kretanja. S obzirom da je štab Druge oklopne armije imao dobre obaveštajne podatke, prebacio je težište napada na ovaj sektor. Dana 26. maja uveče naredio je 7. SS diviziji da formira „Specijalni lovački odred“ koji treba tokom noći da se probije kroz partizanske linije i likvidira Titov štab.
Nemački napadi nastavljeni su sa povećanom upornošću. S obzirom na položaj Vrhovnog štaba, brigade NOVJ prinuđene su na uporne odbrambene borbe, koje su bile posebno intenzivne na pravcu između železničkih stanica Mračaj i Potoci, gde se nalazio Vrhovni štab. Pokušaji „Specijalnog lovačkog odreda“ više puta su osujećeni, a glavnina nemačkih snaga nakon svakodnevnih borbi nastavila je 28. maja napad i tokom cele noći.
Dana 31. maja, prodorom nemačke borbene grupe iz Livna u Glamoč, došlo je sa nemačke strane do koncentracije gotovo kompletne 7. SS divizije na ovom prostoru. Time je sa strane NOVJ, privlačenjem Treće krajiške koja je odbijala napad iz pravca Livna, takođe koncentrisana Prva proleterska divizija na istom prostoru.
Narednog dana Vrhovni štab doneo je odluku o napuštanju ovog područja i odlasku na Vis, a Prvom proleterskom korpusu izdao je naređenje da se probije u Sandžak i Srbiju.
Oštre borbe između 7. SS divizije koja je svim sredstvima pokušavala da prodre, zabacujući napadne kolone po teškom terenu, i Prve proleterske divizije nastavljene su neprekidno, iz dana u dan.
Tokom 3. juna Vrhovni štab se sa Nacionalnim komitetom oslobođenja Jugoslavije (NKOJ) i drugim ustanovama prebacio u severozapadni deo Glamočkog polja. Odatle su tokom večeri i noći sovjetskim i savezničkim avionima prebačeni u Bari.
Time je Operacija Reselšprung okončana. Nakon operacije, glavne nemačke snage nisu se povukle u garnizone, već su oštre borbe nastavljene tokom naredna tri meseca. Nemačke jedinice tragale su za snagama NOVJ i upuštale su se u borbe po teškim brdskim terenima. Druga oklopna armija organizovala je jednu za drugom operacije protiv Prvog proleterskog korpusa, ali više nije postojala odbrana Vrhovnog štaba, NKOJ-a i ostalih ustanova kao opredeljujući motiv za obe strane. Nemci su ovakvu vrstu aktivnosti nazvali "slobodni lov". Tokom tih borbi nemački komandant 5. SS korpusa Artur Fleps izrazio je visoko mišljenje o snagama NOVJ.
Učešće četnika u Drvarskoj operaciji
25. maja 1944. Danilo Salatić depešom izveštava Mihailovića da četnici nastupaju uporedno sa Nemcima:
26. maja Đujić je obavijestio svoje korpuse da je »otpočela ofanziva sa svih strana na poslednju Titinu republiku na prostoru Bos. Grahovo — Drvar — Ključ — Kupres — Livno« i da »u ovoj akciji mora da uzmu učešća sve raspoložive jedinice Dinarske Četničke Oblasti koristeći opštu ofanzivu na neprijatelja«. Đujić je osobno komandirao četničkim snagama u drvarskoj operaciji. On je u podne 27. maja izišao na Dinaru, u Jelino polje.
Reakcija Saveznika i desant na Brač
thumb|Američki film o Titu i jugoslovenskim partizanima u Drvaru 1944.
Gubici
Ukupni gubici partizanskih jedinica od jutra 25. maja do prvih dana juna, kad je drvarski desant razbijen, a njemačko-kvislinške jedinice na svim pravcima prodora zaustavljene, iznose 247 poginulih, 470 ranjenih i 85 nestalih. Nijemci su, po podacima njihovih štabova, imali 343 poginula, 881 ranjenog i 135 nestalih.
Ishod
Značajniji od taktičkih bili su strateški rezultati. Nemačka armija nije uspela da se izvuče iz rata u Jugoslaviji — naprotiv, on se u narednom periodu intenzivirao, i onemogućio nemačke snage sa Jugoistoka (Armijsku grupu F) da odigraju ulogu u ratnom raspletu u Evropi.
Caregno, Brescia
Caregno je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
God Is Not Great
Bog nije velik: Kako religija truje sve jest knjiga pisca i novinara Christophera Hitchensa (1949.–2011.) objavljena 2007. godine u kojoj on kritizira religiju. U Ujedinjenoj Kraljevini objavio ju je Atlantic Books pod naslovom Bog nije velik: Slučaj protiv religije.
La Florida, Jesús María
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
God Is Not Great
U knjizi Hitchens drži da je organizirana religija "nasilna, iracionalna, intolerantna, združena s rasizmom, tribalizmom, i bigotnošću, zaogrnuta u ignoranciju i neprijateljska prema slobodnom istraživanju, prezriva prema ženama i prinudna prema djeci" te sektaška, i da bi shodno tomu "morala imati puno toga na svojoj savjesti." Hitchens podupire svoju poziciju mješavinom osobnih priča, dokumentiranih povijesnih anegdota i kritičkom analizom religijskih tekstova. U svojim se komentarima fokusira uglavnom na abrahamske religije iako se dotiče ostalih religija poput hinduizma i budizma.
Piedras Chinas, San Vicente Tancuayalab
Piedras Chinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
God Is Not Great
Poglavlje prvo: Blago rečeno
Hitchens piše da je u dobi od devet godina počeo propitivati poučavanja svoga biblijskog učitelja i počeo uočavati kritične manjkavosti u apologetičkim argumentima, posebice u argumentu iz dizajna. Dalje nastavlja o tome da je raspravljao s ljudima koji su postali ateisti, napisavši da su neki od njih bili oni koji nikad nisu vjerovali, dok su drugi pak zasebno odbacili religijske tradicije. Također iznosi da će ateisti, koji se međusobno ne slažu, naposljetku stati jedan uz drugoga o tome što određeni dokaz najsnažnije podupire. Ukratko raspravlja o tome zašto su ljudska bića sklona biti "vjerna" i tvrdi da će religija ostati ukopana u ljudsku svjesnost dokle god ljudska bića ne nadiđu svoje primitivne strahove, a naročito onaj o svojoj smrtnosti. Završava izjavom da ne bi želio iskorijeniti religiju ako će ga vjerni "pustiti na miru," no oni su naposljetku nesposobni to učiniti.
La Florida, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 552 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
God Is Not Great
Poglavlje drugo: Religija ubija
U ovom poglavlju Hitchens postavlja hipotetičko pitanje koje je njemu u jednom razgovoru postavio radijski voditelj Dennis Prager: da je sâm u nepoznatu gradu po noći i da mu se skupina stranaca počne približavati, bi li se osjećao sigurnije ili manje sigurno ako bi znao da su ti ljudi upravo došli s molitvenog susreta? Hitchens odgovara,
Piedras Chinas, San Vicente Tancuayalab
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
God Is Not Great
Poglavlje drugo: Religija ubija
On daje detaljne opise napetih društvenih i političkih situacija u ovim gradovima koje je osobno iskusio i pripisuje ih religiji. Stoga "ne nalazi to razboritim pravilom u traženju pomoći nakon što se molitveni susret svršio."
Zatim raspravlja o fatvi iz 1989. koju je na pisca i prijatelja Salmana Rushdiea izdao ajatolah Homeini zbog sadržaja njegove knjige Sotonskih stihova. Zatim prelazi na kritiku nekoliko javnih ličnosti koji su krivicu zbog incidenta svalili na samog Rushdiea. Također piše o događajima koji su uslijedili poslije napada od 11. rujna 2001., opisujući kako je religija, a pogotovo velike religijske ličnosti, dopustila da se stvari "pogoršaju u intervalu između uklanjanja talibana i svrgavanja Saddama Husseina"
Poglavlje treće: Kratka digresija o svinji, ili zašto nebesa mrze šunku
Hitchens raspravlja o zabrani jedenja svinja (Hitchens je naziva "porkofobija") u judaizmu, koju također prihvaća islam. Hitchens piše da ovaj propis nije samo biblijski ili dijetetski. On izvješćuje da dan-danas muslimanski revnosnici zahtijevaju da se Tri praščića, Miss Piggy, Praščić iz Winnieja Pooha i ostali tradicionalni kućni ljubimci i likovi "uklone od nevina pogleda njihove djece." Hitchens predlaže da se zabrana protiv svinjetine prisutna u semitskim religijama možda zasniva na propisu ljudskog žrtvovanja koji je proširen na svinje zbog sličnosti u izgledu i okusu između svinjećeg i čovječjeg mesa.
Poglavlje četvrto: Bilješka o zdravlju, po koje religija može biti rizična
U ovom poglavlju Hitchens objašnjava kako neke religije mogu biti neprijateljske u liječenju bolesti. On piše da su mnogi muslimani gledali na cjepivo protiv poliomijelitisa kao na zavjeru i tako omogućili širenje poliomijelitisa Zatim nastavlja raspravljati o odgovoru Katoličke crkve na širenje HIV-a u Africi, koja je ljudima govorila da su kondomi neučinkoviti što je, kako tvrdi, doprinijelo smrtnim gubicima. Primjećuje navodeći primjere da neki u katoličkim, a i u muslimanskim zajednicama iracionalno vjeruju da su HIV i HPV kazna za seksualni grijeh — pogotovo homoseksualnost. Religijske vođe opisuje kao "vjerske iscjelitelje" i uvjerava da su oni neprijateljski prema medicini jer ona neizbježno potkopava njihove pozicije moći.
Zatim kritizira židovski obred obrezivanja u kojem bi morao "uzeti dječački penis u svoju ruku, obrezati prepucij i dovršiti djelo stavljajući njegov penis u svoja usta, isisavajući prepucij i ispljunuvši amputirani bataljak zajedno s krvlju i slinom", te denuncira tradicionalnu afričku praksu sakaćenja ženskih genitalija. Poglavlje zaključuje pisanjem o religijskoj "želji za zataškavanjem" — za smrću u obliku dana apokalipse.
Poglavlje peto: Religijske metafizičke tvrdnje su lažne
Hitchens počinje ovo poglavlje pisanjem o tome da je čvrsta vjera koja se mogla suprotstaviti svakom obliku razuma davno nestala. On uspoređuje popularno znanje o svijetu iz vremena Tome Akvinskoga s onime što danas znamo o svijetu. Rabi Laplaceov primjer — "nemam potrebe za tom hipotezom [o Bogu]" — da demonstrira da nam Bog više ne treba za objašnjenje stvari; on tvrdi da religija postaje zastarjela kao objašnjenje kada postane opcionalna ili jedna među mnogim različitim vjerovanjima. Zaključuje tvrdnjom da skok vjere nije tek jedan skok; to je skok koji se opetovano čini, i skok koji postaje sve teže učiniti što ga se više čini: ovo je razlog zašto sada mnogi religionisti osjećaju potrebu da se odmaknu od puke vjere i navedu dokaz za svoja vjerovanja.
Cersei Lannister
Cersei Lannister (fonetski: Sersei Lanister) je fiktivni lik iz serije romana A Song of Ice and Fire američkog književnika Georgea R.R. Martina. U TV-seriji Igra prestola je tumači Lena Headey.
God Is Not Great
Poglavlje šesto: Argumenti iz dizajna
U ovom poglavlju Hitchens piše o tome da se abrahamske religije rabe zato da se ljude učini takvima da se osjećaju poput poniznih grešnika, potičući nisko samopoštovanje, a istovremeno ih navodeći da vjeruju da njihov stvoritelj iskreno brine o njima, tako napuhujući njihov osjećaj samovažnosti. On kaže da je praznovjerje do određene granice "prirodna prednost" zato što je pronađena mnogo stoljeća prije modernog doba ljudskog razuma i znanstvenog shvaćanja, te raspravlja o nekoliko takvih primjera kao i o takozvanim čudima.
Cersei Lannister
Fiktivna biografija
Najstarije dete lorda Tivina (par minuta starija od svog brata blizanca), Sersei je sestra bliznakinja Džejmiju Lanisteru. Ona je prelepa, sa dugačkom zlatnom kosom, blistavo zelenim ocima i savršeno zaobljenim telom. Posle Robertove Bune, udala se za novog kralja, Roberta Barateona, i postala je kraljica Sedam Kraljevstva. Tvrdoglava i ambiciozna, Sersei prezire zabrane koje je dobila zbog svog pola. Uvek brine o bezbednosti svoje dece, Džofrija, Mirsele i Tomena i sve će uraditi da ih zaštiti.
God Is Not Great
Poglavlje šesto: Argumenti iz dizajna
Zatim raspravlja o argumentima iz dizajna rabeći primjere kao što je propadanje čovječjeg tijela u starosti kao znak lošeg dizajna. Da je evolucija, piše on, krenula tek neznatno drugačijim smjerom, ne bi bilo apsolutno nikakvog jamstva da bi organizmi tek neznatno slični nama ikada postojali.
Cersei Lannister
Fiktivna biografija
Sersei je bila u ljubavnoj vezi sa svojim blizancem Džejmijem od kad su bili deca. Ta veza se nastavila i tokom njenog petnaestogodišnjeg braka sa Robertom. Otac njene dece je u stvari Džejmi, a ne Robert. Tu tajnu su otkrili Džon Erin, Edard Stark i Stanis Barateon koji ju je iskoristio u političke svrhe tokom rata Pet Kraljeva. U toku serijala, Serseina moć se povećavala. Kad je uredila ubistvo svog muza, postavila je svog trinaestogodišnjeg sina Dzofrija na presto i vladala je kao njegova kraljica namesnica. Medjutim, Lord Tivin je postavio svog najmladjeg sina Tiriona na mesto Kraljeve Desnice, što je on iskoristio da ograniči sestrinu vladavinu, praksa koju je Lord Tivin nastavio kad je preuzeo mesto Desnice. Oni su to radili jer je Sersei, zapravo, vrlo loš vladar. Džejmi kaze da ona za sebe misli kao o Lordu Tivinu, samo sa grudima, što u stvari nije tačno. Njihov otac je bio nemilosrdan i neumoljiv kao glečer, dok je Sersei neobuzdana kao šumski pozar. Ona jeste pametna, ali nema strpljenja i lako plane.
God Is Not Great
Poglavlje sedmo: Noćna mora Starog zavjeta
Ovdje Hitchens popisuje anakronizme i nedosljednosti u Starom zavjetu, te piše da se mnogi "jezivi, poremećeni događaji [...] nikad nisu zbili." On piše da je Petoknjižje "jedna loše sklepana fikcija, povezana u cjelinu dugo nakon samih nedogađaja koje i ne uspijeva opisati uvjerljivo ili čak prihvatljivo." On ističe, primjerice, da kada Mojsije naređuje roditeljima da kamenuju svoju djecu do smrti (vidi također popis smrtnih kazna u Tori) zbog nediscipline (navodeći Ponovljeni zakon ) to je vjerojatno kršenje najmanje jedne od samih zapovijedi koje je Mojsije spustio od Boga. On primjećuje da Mojsije "kontinuirano iznosi dementne objave ('Onaj tko je ranjen kamenjem ili je dao uškopiti se, neće ući u savez s Gospodinom')."
Cersei Lannister
Fiktivna biografija
Kada su Džofri i Tivin ubijeni, Sersei je nastavila da vlada kao regent za svog mladjeg sina Tomena. Kao Tivinovo najstarije dete, njen stric Kevan ju je priznao za naslednika Livačke Stene. Tako ovlašćena i nesputana, Sersei je osetila da ima priliku da se dokaže kao bolji vladar od Tivina. Započela je svoju vladavinu popunjavanjem Tomenovog Malog Veća svojim pristalicama, zanemarujuci sve što je prethodno Tivin uradio, kao i savete svog strica Kevana. Promene koje je donela u Malom Veću većina lordova i seljana nije podržavala i oni su ih prozvali Najmanje Veće.
Sersei je počela da sumnja na Tirele, koji su bili povezani sa Lanisterima preko Tomenovog braka. Mislila je da žele da joj 'preotmu' kraljevstvo. Započela je seriju intriga u pokušaju da ukloni sve Tirele koji su imali nešto moći u Kraljevoj Luci, uključujući i ženu njenog sina, Margeri i ser Lorasa, člana Kraljeve Garde. Ovo ju je otudjilo od Džejmija, koji ju je napustio zbog njene političke paranoje. Odbila je da ispoštuje i isplati dugove Krune, naljutivši moćne institucije kao sto su Gvozdena Banka Bravosa i Crkva.
God Is Not Great
Poglavlje osmo: "Novi" zavjet nadmašuje zlo onog "Starog"
Hitchens također ocrtava netočnosti Lukina pokušaja triangulacije triju svjetskih događaja u vremenu Isusova rođenja (to jest, naredbu cara Augusta o popisu stanovništva čitavog rimskog svijeta, vladavinu kralja Heroda u Judeji i Kvirinija kao upravitelja Sirije, vidi Kvirinijev popis stanovništva). On nadalje povezuje činjenicu da ne postoji zapis nijednog rimskog povjesničara o bilo kakvu Augustovu popisu stanovništva i da je, premda "židovski kroničar Josip spominje jedan koji se zbio — bez tegobna zahtjeva da se ljudi vrate u mjesta svoga rođenja", on bio poduzet "šest godina poslije pretpostavljena Isusova rođenja." K tomu Hitchens bilježi da je Herod umro 4. pr. Kr. i da Kvirinije nije bio upravitelj Sirije tijekom njegove službe.
José López Portillo, Santa María Chimalapa
José López Portillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chimalapa.
God Is Not Great
Poglavlje osmo: "Novi" zavjet nadmašuje zlo onog "Starog"
Hitchens označava Pasiju kao "sapunicu o Isusovoj smrti [...] koju je producirao australski fašist i glumator nazvan Mel Gibson", koji "pristaje uz ćaknutu i raskolničku katoličku sektu". Prema Hitchensovu pogledu film pokušava neumorno okriviti židove za Isusovu smrt. Hitchens tvrdi da Gibson nije shvatio da četiri evanđelja nisu uopće povijesni zapisi, te da ona imaju mnogostruke autore, a sva su napisana mnogo desetljeća poslije razapinjanja — i, štoviše, ona se ne slažu ni oko čega "važnoga" (npr. djevičanskog rođenja i Isusova rodoslovlja). On navodi mnoga proturječja u ovom području.
Cersei Lannister
Fiktivna biografija
U pokušaju da ocrni Margeri Tirel, poslala je Osney-ja(?) Ketlbleka da je zavede, ali je taj plan propao, jer Margeri nije pala na njegov šarm. Sersei je mučila Margerinog barda da prizna kako je spavao sa Margeri i njenim prijateljicama; takodje je naredila Osney-ju(??) da ode u obredniste i prizna kako je i on spavao sa Margeri. To je dovelo do toga da Margeri bude uhapšena. Ali taj plan je propao kada je Osney sve priznao. Sersei je uhapšena i zadržana u pritvoru, očekujući sudjenje. Njeni ministri su je napustili i preuzeli vlast dok je ona bila zatvorena. Optužena za tako ozbiljan zločin, jedina nada joj je bila da jedan vitez iz Kraljeve Garde bude njen šampion u sudjenju borbom. Ona je uputaila poziv Džejmiju, koji je on spalio.
José López Portillo, Santa María Chimalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1049 m.
God Is Not Great
Poglavlje osmo: "Novi" zavjet nadmašuje zlo onog "Starog"
On nadalje tvrdi da mnoga "proturječja i nepismenosti" Novog zavjeta, premda opisana naširoko u ostalim knjigama, nikad nisu objašnjenja drugačije osim kao "metafora" i "Krist vjere." On tvrdi da je "slabost" Biblije rezultat činjenice da su sve donedavno kršćani suočeni s argumentima protiv logike ili činjeničnosti Biblije "mogli jednostavno spaliti ili ušutkati svakoga tko je postavljao neugodna pitanja."
Poglavlje deveto: Kuran je posuđen iz židovskih i kršćanskih mitova
Deveto poglavlje procjenjuje religiju islam i istražuje porijeklo njegove svete knjige Kurana. Hitchens tvrdi da nema dokaza za bilo koju "čudesnu" tvrdnju o Muhamedu i da porijeklo Kurana nije bilo nadnaravno. Hitchens pokazuje da su religiju fabricirali Muhamed i njegovi sljedbenici i da je posuđena iz ostalih religijskih tekstova, a hadit je preuzet od općih maksima i izreka koje su se u to doba razvile širom Arabije i Perzije. Hitchens također identificira sličnosti između islama i kršćanstva, a također identificira plagijate židovske vjere.
Poglavlje jedanaesto: Kvarni počeci religije
U jedanaestom poglavlju raspravlja se o tome kako se religije oblikuju te se tvrdi da su većinu religija osnovali pokvareni, nemoralni pojedinci. U poglavlju se specifično raspravlja o cargo kultovima, pentekostalnom propovjedniku Marjoeu Gortneru i mormonizmu. Hitchens raspravlja o Josephu Smithu, osnivaču mormonizma, citirajući zapis iz sudskog postupka u Bainbridgeu u New Yorku od ožujka 1826. godine u kojem se on osuđuje kao "poremećena osoba i varalica" koji je u postupku priznao da je, prema Hitchensovim riječima, tvrdio da posjeduje nadnaravne moći i "priznao iznuđivanje građana" četiri godine prije nego što je tvrdio da je pronašao zlatne ploče koje su sadržavale Knjigu Mormona. Smith je rekao svome susjedu da samo on može vidjeti ploče i da neka zapiše njegov diktirani prijevod za koji Hitchens kaže da je oponašao Stari zavjet. Kada je susjedova skeptična žena zakopala 116 stranica prijevoda i izazvala Smitha da ga reproducira, Smith je tvrdio nakon nekoliko tjedana da je izvorni prijevod bio pokvaren i da je doživio drugu objavu i pronašao drugi skup ploča koje nitko drugi nije smio vidjeti. Ove su se ploče vratila na nebesa nakon što su bile prevedene.
Poglavlje trinaesto: Čini li religija ljude boljima?
U trinaestom poglavlju Hitchens postavlja pitanje da li se religiozni ljudi ponašaju čestitije od nereligioznih ljudi (ateista, agnostika ili slobodoumnika). Hitchens rabi borbu protiv ropstva u Sjedinjenim Državama i Abrahama Lincolna da podupre svoju tvrdnju da se nereligiozni ljudi bore za moralne ciljeve jednakom snagom i učinkom kao religiozni zagovornici.
Poglavlje četrnaesto: Ne postoji 'istočno' rješenje
Hitchens odbacuje budizam i hinduizam kao ideje koje nastoje "uspavati razum svojih sljedbenika ... i odbaciti njihove umove" u četrnaestom poglavlju koje se fokusira na neprilagođen i ubjedljiv hinduistički i budistički feudalizam i nasilje u Tibetu i Šri Lanki. Ono dotiče lukrativne karijere Chandre Mohana Jaina i Sathyanarayane Rajua i detaljno opisuje njegova promatranja "živahna strizanja", ispraznih rituala i nestabilnih štovatelja kojima je autor svjedočio tijekom inscenirana hodočašća u hinduistički ašram u Puneu koje je poduzeo radi snimanja dokumentarca BBC-a. On pokušava pronaći odgovor na pitanje "kako netko može lako dokazati da su 'istočnjačke' vjere bile identične neprovjerljivim pretpostavkama 'zapadnjačke' religije?" On zaključuje:
Poglavlje petnaesto: Religija kao istočni grijeh
U petnaestom poglavlju raspravlja se o pet religijskih aspekata koje Hitchens drži "pozitivno nemoralnim":
Poglavlje šesnaesto: Je li religija zlostavljanje djece?
U šesnaestom poglavlju Hitchens dokumentira kako se religija rabila za nanošenje štete djeci. On navodi primjere poput genitalnog sakaćenja, obrezivanja, te nametanja straha o nezdravim seksualnim aktivnostima poput masturbacije. On također kritizira način na koji odrasli rabe religiju u teroriziranju djece.
Poglavlje sedamnaesto: Anticipiran prigovor
U sedamnaestom poglavlju naznačen je najčešći kontraargument za koji Hitchens kaže da ga čuje, to jest da su najnemoralnija djela u ljudskoj povijesti počinili ateisti poput Adolfa Hitlera i Josifa Staljina. Hitchens započinje pišući "da je zanimljivo da se vjernici sada pokušavaju braniti time da kažu da nisu ništa gori od fašista ili nacista ili staljinista". On nastavlja analizirati ove primjere nemorala i pokazuje da iako su pojedini vođe mogli biti ateisti ili agnostici, religija je odigrala ključnu ulogu u tim događajima, a religiozni ljudi i religiozni vođe u potpunosti su sudjelovali u ratovima i zločinima.
Poglavlje osamnaesto: Finija tradicija: Otpor racionalista
U osamnaestom poglavlju raspravlja se o nekoliko važnih intelektualaca uključujući Sokrata, Alberta Einsteina, Voltairea, Spinoze, Thomasa Painea, Charlesa Darwina i sira Isaaca Newtona. Hitchens tvrdi da su mnogi od njih bili ateisti, agnostici ili panteisti, izuzevši Sokrata i Newtona. Hitchens kaže da su religioznih pobornici pokušali lažno predstaviti neke od ovih ikona kao religiozne. Hitchens opisuje kako su se neki od tih pojedinaca borili protiv negativnih utjecaja religije.
Poglavlje devetnaesto: Za zaključak: potreba za novim prosvjetiteljstvom
Hitchens tvrdi da ljudska rasa ne treba više religiju u onom opsegu koji je imala u prošlosti. On tvrdi da je došlo vrijeme da znanost i razum preuzmu istaknutiju ulogu u životu pojedinaca i većih kultura. On kaže da će neisticanje religije unaprijediti živote pojedinaca i pomoći napretku civilizacije. Ovo je u stvari skupni poziv ateistima da se bore protiv teokratskog nasrtaja na slobodno društvo.
Kritička recepcija
Teolog David Bentley Hart napisao je u Prvim stvarima da "[Hitchensov] Bog nije velik ne pokazuje nikakav znak ili štogod drugo da je on ikada namjeravao bilo što osim ludave burleske, bez ikakve pretenzije logičkog reda ili znanstvene strogosti. Njegovi sporadični prepadi u filozofski argument predlažu ne samo to da je on uplovio u nepoznate vode, već i to da on jednostavno nije zainteresiran u išta od toga." Štoviše, Hart je utvrdio da je "u pitanjima o jednostavnoj povijesnoj i tekstualnoj činjenici... Hitchensova knjiga toliko izvanredno nakrcana pogreškama da ih svatko ubrzo prestaje brojiti."
Kritičar Michael Kinsley u knjižnoj recenziji New York Timesa pohvalio je Hitchensove "... logičke cvatove i šaljive zagonetke od kojih će mnogi biti zabavni nevjernicima." Zaključio je da je "Hitchens nadmudrio Hitchensove gledatelje napisavši ozbiljnu i duboko osjećajnu knjigu, potpuno konzistentnu njegovim životnim uvjerenjima."
Jason Cowley u Financial Timesu nazvao je knjigu "elegantnom, ali izvedenom".
Kolumnist Ross Douthat iz New York Timesa, u Claremont Review of Booksu, izjavio je, "svaki talentirani pisac ima zadatak da bude svrdlo u najmanje jednoj temi, no kada se govori o religiji Christopher Hitchens zlorabi ovu povlasticu." O Hitchensovoj knjizi Douthat je napisao, "može se raspravljati o tome da bi kratkoća knjige i količina temelja koje pokriva trebala opravdati donekle manjkav strogi stil kojim se iznose njezini kontroverzniji argumenti. No zahtjevi za kratkoćom trebali bi razjasniti i usavršiti, dok Hitchens uspijeva biti kako kratak tako i nemaran."
Mary Riddell napisala je u The Observeru: "Hitchensova knjiga bit će mȁna preobraćenima, no njegova je eksplicitna zadaća pridobiti vjernike svome cilju. Sumnjam da će uspjeti prisvojiti jednu jedinu dušu."
Bruce DeSilva iz Associated Pressa napisao je,
"ovoga puta nadmašio je samog sebe [....] Bujica ateističkih govorancija stigla je nedavno u knjižare, no Hitchensova bi mogla biti najbolja još od Zašto nisam kršćanin (1927.) Bertranda Russella, postavivši bitne argumente sa snagom i preciznošću [....] Iznio je svoj slučaj u elegantnoj mada ujedljivoj prozi tako da možemo očekivati od njega [....] da je Hitchens reinkarnacija H. L. Menckena, pretposljednjeg društvenog kritičara prve polovice 20. stoljeća koji je rabio riječi poput pucnjeva, a većinu Amerikanaca smatrao 'bedacima'."
DeSilva nastavlja razmišljanje time da "Hitchens nije imao ništa novog za reći, iako se mora priznati da i to govori izvanredno dobro."
Odgovarajući na Hitchensovu tvrdnju da su "svi pokušaji pomirbe vjere sa znanošću i razumom predbilježeni na neuspjeh i podsmijeh", Peter Berkowitz iz Hooverove institucije (s kojom je Hitchens bio službeno povezan) citira paleontologa kojeg je sam Hitchens preporučio — Stephena Jaya Goulda. Referencirajući određen broj znanstvenika s religijskom vjerom, Gould je napisao, "ili je polovica mojih kolega enormno glupa, ili je znanost darvinizma potpuno kompatibilna s konvencionalnim religijskim vjerovanjima — i jednako kompatibilna s ateizmom." Što se njega tiče, Ross Douthat primijetio je da se "Hitchensov argument nastavlja prvenstveno anegdotom, a u najboljem je slučaju on uvjerljiv onoliko koliko mu njegov osobiti stil dopušta, to jest ne strašno."
Daniel C. Peterson, profesor islamskih studija i arapskog pri BYU-u, napao je točnost Hitchensovih tvrdnja u podužem eseju zaključivši, "knjiga...je pretrpana pogreškama do točke prsnuća, a zapanjujuća je stvar o ovome da su pogreške uvijek, uvijek, u Hitchensovu korist.... Ondje nema sporne činjenice ili činjenice koja me potresla svojom dvojbenošću da sam je provjerio u Hitchensovoj knjizi gdje se nije pokazalo da nije bio u krivu. Svaki pojedini put."
Recenzirajući knjigu u online periodici Taki's Magazineu, Tom Piatek napisao je, "iako je Hitchensova knjiga životno i dobro napisana, ona je fatalno pokvarena svojim mnogim retoričkim odstupanjima i lažima."
Povijest prodaje
Knjiga je izdana 1. svibnja 2007. godine i u tjedan je dana dosegla 2. mjesto na popisu najprodavanijih knjiga Amazon.coma (iza Harryja Pottera i Darova smrti), a 1. mjesto na popisu najprodavanijih knjiga New York Timesa tijekom trećeg tjedna.
Las Canoas, General Heliodoro Castillo
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1759 m.
La Pantera, Urique
La Pantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1200 m.
Masseria del Ponte, Benevento
Masseria del Ponte je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Kampan
Campanij je stadij geološke kronologije koji pokriva vrijeme od prije 83,5 ± 0,7 Ma do prije 70,6 ± 0,6 Ma (miliona godina).
Predstavlja srednji stadij epohe kasne krede.
Izvor struje
Strujni električni izvor je svaka naprava ili sustav koji stvaraju tzv. elektromotornu silu na svojim izlaznim priključnicama. U elektrotehnici, elektronici i drugdje stvarne električke izvore prikazujemo nadomjesnim pojednostavljenim naponskim ili strujnim izvorima.
Idealni strujni električni izvor
Idealnim strujnim električkim izvorom (u daljnjem tekstu: strujni izvor, struja, napon, otpor) podrazumijevamo takav električni izvor gdje struja koja protiče kroz izvor ne ovisi o padu napona na njemu, odnosno ne ovisi o opterećenju. Idealni strujni izvor uvijek će davati jednaku nazivnu struju I, bez obzira na vrijednost opteretnog otpora R i pad napona na njemu V (slika lijevo). Idealni strujni izvor ima beskonačno velik unutarnji otpor, gdje je napon na izlazu idealnog strujnog izvora uz datu struju izvora ovisan isključivo o priključenom otporu. Idealne strujne izvore često nazivamo i izvorima konstantne struje. Idealni strujni izvor možemo kratko spojiti bez ikakvih posljedica, a ako nije priključeno opterećenje napon na priključnicama idealnog strujnog izvora bio bi beskonačno velik.
Realni strujni izvor
U stvarnim prilikama strujni izvor možemo predstaviti idealnim strujnim izvorom beskonačno velikog unutarnjeg otpora i nazivne struje I te paralelno mu spojenim unutarnjim otporom R_I. Na izlaznim priključnicama takvog neopterećenog strujnog izvora pojavljuje se izlazni napon U jednak U= IR_I. Smanjenjem unutarnjeg otpora strujnog izvora, strujni izvor sve više gubi svoja obilježja i njegova struja na izlazu postaje sve ovisnija o priključenom opterećenju.
Strujni izvori u pravilu se nikada ne koriste u elektroenergetici. Zbog velikog unutarnjeg otpora praktički se sva snaga gubi u samom izvoru što je s energetskog stanovišta neprihvatljivo. Međutim, u elektronici se razmjerno često javlja potreba za strujnim izvorom kao dijelom složenijeg elektroničkog sklopa (generator pilastog napona, pojedini dijelovi pojačala i sl.). Takvi strujni izvori izvedeni su aktivnim elektroničkim komponentama i sklopovima te ih kao takve možemo smatrati i strujnim aktivnim električnim izvorima.
Strujni izvor s otpornikom
Premda su u svakodnevnom životu prisutni isključivo naponski izvori (električni generatori, baterije ili na primjer akumulatori) jednostavan primjer strujnog izvora može biti izveden naponskim izvorom gdje je u seriju s opterećenjem stavljen otpor čiji je otpor znatno veći (desetak i više puta) od otpora opterećenja. Električni izvor u takvom slučaju poprima osnovne karakteristike strujnog izvora.
Strujni i naponski električni izvori
U rješavanju različitih električnih mreža i elektroničkih krugova često je praktično zadane strujne izvore pretvarati u naponske električne izvore.
Ako je realni strujni izvor opisan, na primjer, nazivnom konstantnom istosmjernom strujom I= 10 A te njemu paralelno spojenom unutarnjem otporu Ri= 1 Ohm, tada će nadomjesni naponski izvor imati onaj nazivni napon elektromotorne sile koji je jednak padu napona na unutarnjem otporu strujnog izvora za slučaj praznog hoda, odn. slučaj kada nema opterećenja, dakle EMS= 10 V. U nadomjesnom naponskom izvoru unutarnji otpor će imati nepromijenjenu vrijednost Ri i bit će postavljen u seriju s naponskim izvorom.
Pretvorba strujnih izvora u naponske može se na isti način izvesti i za izmjenični i bilo koji drugi oblik napona i struje, ali uz preduvjet da se u slučaju električnih mreža i izvora s kompleksnim opterećenjima, odn. kompleksnim unutarnjim otporima pretvorba izvede sukladno pravilima kompleksnog računa.
Bévenais
Bevene je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 641 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 436 metara (maksimalnoj 705 m, a minimalnoj 426 m).
Slobozia-Conache, Galați
Slobozia-Conache je naselje u Rumuniji u okrugu Galac.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Thörnich
Ternih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 172 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Ternih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 127 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 172 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Cà di Fabbiani, Bologna
Cà di Fabbiani je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.
Zhu Yu (razvrstavanje)
Zhu Yu se može odnositi na:
La Jacaranda, Soledad de Doblado
La Jacaranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prentin Do
Prentin Do je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 18 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 27 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednjih pet popisa primećen je pad u broju stanovnika.
San José de la Paz, San Fernando
San José de la Paz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Tywin Lannister
Tywin Lannister je fiktivni lik iz serije romana A Song of Ice and Fire američkog književnika Georgea R.R. Martina. Takođe se pojavljuje u TV-seriji Igra prestola gde ga tumači britanski glumac Čarls Dens.
Fiktivna biografija
Gospodar Livačke Stene, Štit Lanisgrada i Zaštitnik Zapada, Tivin je proračunat, nemilosrdan čovek u 50-im godinama. Bio je srećno oženjen Džoanom Lanister, rodjakom, koja je umrla radjajući treće dete, Tiriona. Od tada se Tivin više nije ženio. Voli svoju stariju decu, blizance Džejmija i Sersei Lanister, ali prezire Tiriona zato što je izazvao smrt njegove voljene žene i zato što je kepec, deformisan, ni nalik svom bratu Džejmiju i zato što sramoti ime Lanister neprestanim kurvanjem.
Tivin je u mladosti uspeo da povrati staru slavu i moć kuće Lanister, koja je bila na ivici propasti, i od tada je neumorno radio na održavanju te moći.
Iako je nemilosrdan, Tivin se pokazao kao sposoban vladar tokom godina koje je proveo kao Kraljeva Desnica. Imao je poseban talenat za pronalaženje novca i punjenje Kraljevske Riznice, da su ljudi šapatom govorili kako Tivin sere zlato. Njegova ćerka, Sersei je jednom primetila kako su ljudi njega voleli duplo više od Ludog Kralja Erisa (iako samo upola toliko koliko su voleli princa Regara). Tivin je bio krajnje neosetljiv na to šta ljudi oko njega misle, očekujući odanost i poslušnost od svih. Tirion je jednom rekao kako se njegov otac nikada ne smeje. Iako ga deca poštuju, nijedno nije uspelo da ispuni njegova očekivanja, što je izazvalo razdor izmedju njih za vreme njegovog života.
Bio je moćna i ugledna Desnica Erisu II, sve dok Erisova ljubomora i paranoja nisu uništile njihov odnos. Pošto je Eris odbio da oženi svog naslednika, princa Regara sa Sersei i kad je proizveo Džejmija u viteza Kraljeve Garde bez Tivinove dozvole, Tivin je podneo ostavku na poziciju Desnice i vratio se na svoje zemlje.
Tokom Robertove Bune, Tivin je ostao u Livačkoj Steni, ne mešajući se u borbe sve do Robertove pobede na Trozupcu. Posle toga, Tivin je prikupio svoju vojsku i zaputio se ka Kraljevoj Luci. Pošto je Eris bio ubedjen da je Tivin napokon došao da mu pomogne, otvorio mu je kapije i pustio ga u grad. Tada su Tivinovi vojnici napali i napravili haos u gradu. Vitezovi zakleti Tivinu ubili su Regarovu ženu i decu.
Posle Robertove smrti, Tivin je postao Desnica svom unuku, kralju Džofriju. Ali posto je on bio zauzet na bojnom polju, boreći se protiv Kralja na Severu, Roba Starka, on je naložio svom sinu Tirionu da ga zameni. Tivin se iznenada povukao da bi napao Stanisa Barateona, time oslobodivši Kraljevu Luku njegove opsade i skršivši njegovu vojsku. Posle toga je smenio Tiriona sa pozicije Desnice. Na tom polozaju je ostao sve do smrti njegovog unuka Džofrija na sopstvenom venčanju. Posto je Džof bio otrovan, sumnja je pala na Tiriona. Lord Tivin lično je osudio Tiriona na smrt kad je njegov šampion poginuo na sudjenu borbom. Medjutim, Tiriona je oslobodio Džejmi i nedugo zatim je ubio svog oca u sopstvenoj odaji.
Grabbia, Lucca
Grabbia je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Las Jaulas, Jesús María
Las Jaulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 635 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1886 m.
Mastriht
Maastrichtij je posljednji stadij perioda krede, a samim time i mezozojske ere. Pokrivao je period od prije 70,6 Ma do prije 64,9 Ma (miliona godina).