cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bioko
Današnjica
Smješten na Punta Europa, zapadno od Malaba, plinsko postrojenje Alba obrađuje prirodni plin isporučen iz bušotina sa otvorenog mora. Postrojenjem upravlja Marathon Oil Company kroz svoje podružnice, Marathon Equatorial Guinea Production Limited(MEGPL). Postrojenje proizvodi ukapljeni prirodni plin (LNG), uključujući propan, butan, i kondenzirane proizvode. Većina ostataka plina iz Alba postrojenja dostavlja se postrojenju za ukapljenje prirodnog plina kojim upravlja EG LNG. Dio ostatka iz Alba postrojenja također se isporučuje Atlantic Methanol Production Company (AMPCO) i koristi se za proizvodnju metanola. Proizvodi iz sva tri postrojenja se su utovaruju na prekooceanske tankere za izvoz.
Chasnay (Nijevr)
Šane je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Kon Kur sir Loar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 133 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 350 m, a minimalnoj 189 m).
Sagoachi, Balleza
Sagoachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2272 m.
Francisco I. Madero, Santa María Teopoxco
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Teopoxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2026 m.
Seropacio, Uruachi
Seropacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
Jahja ibn Al-Kasim
Jahja ibn Al-Kasim (arapski : ar; Yahyâ ben al-Qâsim; ? - 904), ponekad navođen i kao Jahja III, bio je osmi po redu idrisidski vladar današnjeg Maroka, koji je vladao od 880. do smrti. Na prijestolje je došao nakon smrti svog prethodnika Alija ibn Umara (Ali II).
El Catorce, Uruapan
El Catorce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1392 m.
Dobsonova jedinica
mini|desno|300px|Najniže vrijednosti ozona, mjerene sa satelitom TOMS, svake godine u ozonskim rupama Dobsonova jedinica (DU) je mjerna jedinica za površinsku gustoću atmosferskog ozona, a odnosi se na količinu ozona u stratosferskom ozonskom omotaču. 1 DU bi iznosio sloj ozona debljine 0,01 mm, pod standardnom temperaturom i tlakom, 0 °C (273,15 K) i 100 kPa (1 bar). 1 DU prestavlja 2,69×1016 molekula ozona po kvadratnom centimetru (cm2) ili 0,4462 milimola (mmol) ozona po kvadratnom metru (m2). Normalna količina ozona iznosi 290 do 310 DU. Kad bi se sav ozon u stupcu od površine Zemlje do gornje granice atmosfere, doveo u uvjete standardne temperature i tlaka, debljina sloja bi bila svega 3 mm. U zadnjih 30 godina, iznad Antartike se mjeri količina ozona manja od 200 DU, što se naziva ozonska rupa, a nastaje zbog prisustva klora i broma, nastalih ljudskim aktivnostima.
Dobsonova jedinica je dobila naziv prema Gordonu Dobsonu, koji je bio istraživač na sveučilištu Oxford. 1920. napravio je prvi instrument za mjerenje količine ozona, koji se naziva Dobsonov ozonski spektrofotometar.
Tintoria Castagnola, Lucca
Tintoria Castagnola je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Santa Virginia, Tampico Alto
Santa Virginia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Großdubrau/Wulka Dubrawa
Grosdubrau ili Vulka Dubrava je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.482 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625160.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Grosdubrau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 203 metra. Površina opštine iznosi 54,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.482 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Тотово Село
Тотово Село је насеље у Србији у општини Кањижа у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. било је 618 становника.
Демографија
У насељу Тотово Село живи 556 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,6 година (40,8 код мушкараца и 42,4 код жена). У насељу има 281 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,50.
Ово насеље је великим делом насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Трешњевац, на којој се налазе два насеља, Тотово Село и Трешњевац.
Los Sauces, Mezquitic
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1203 m.
Jeremy Bentham
Jeremy Bentham (izgovor: ; London, 15. veljače 1748. [O.S. 4. veljače 1747.] – London, 6. lipnja 1832.) je bio engleski filozof, pravnik i ekonomist, koji se danas smatra začetnikom modernog utilitarizma. U središtu Benthamove filozofske misli stoji tzv. načelo najveće sreće, prema kojemu je "najveća sreća najvećeg broja ljudi mjera ispravnog i pogrešnog". Tokom plodne karijere se etablirao kao jedan od glavnih predstavnika anglosaksonske filozofije prava i politički radikal čije su ideje utjecale na razvoj ideje velferizma. Zagovarao je individualne i ekonomske slobode, sekularizam, slobodu izražavanja, jednaka prava za žene i dekriminalizaciju homoseksualnog ponašanja. Pozivao je i na ukidanje ropstva, smrtne kazne i fizičkog kažnjavanja, uključujući i onog prema djeci. U novijem dobu ga se opisuje i kao jednog od najranijih zagovornika prava životinja. Interesantno je, doduše, primijetiti kako je Bentham, iako se zalagao za maksimalno proširenje individualnih prava, bio oštar protivnik prirodnog prava, smatrajući ga besmislicom.
Njegov utjecaj bio je osjetan i tokom njegova života, ali i kasnije. Među njegovim učenicima bili su James Mill i njegov sin, John Stuart Mill, filozof prava John Austin te Robert Owen, jedan od začetnika socijalutopizma.
Rani život
Jeremy Bentham je rođen u Londonu 1748. godine u bogatoj obitelji koja je podržavala torijevce. Bentham je, navodno, već kao dijete pokazao iznimne sposobnosti: kada je imao samo tri godine, njegov otac, inače odvjetnik, pronašao ga je za svojim radnim stolom kako čita višetomnu historiju Engleske, a iste godine je počeo učiti i latinski. Većinu svoga djetinjstva proveo je na imanjima svojih dvaju baka.
Pohađao je Westminster School u Londonu, gdje je stekao reputaciju pišući pjesme na starogrčkom i latinskom jeziku. Godine 1760., sa samo 12 godine, upisuje Queen's College u Oxfordu, gdje tri godine kasnije stiče bakalaureat, a 1766. i magisterij. Bentham je studirao pravo i dosta je vremena provodio po sudovima, posebice onom Lorda Mansfielda te je 1769. godine, iako nije imao nikakve prakse, primljen u odvjetničku komoru. Njegova karijera u pravu prekinuta je prije nego je i započela, jer je Bentham bio duboko frustriran kompleksnošću engleskog pravosuđa. Tokom studija je imao priliku prisustvovati predavanju Williama Blackstonea, jednog od najuglednijih britanskih pravnika, međutim uočio je brojne pogreške u njegovim tezama, o kojima će progovoriti u svom djelu A Fragment on Government; Bentham je svoje studijske dane provodio vršeći kemijske eksperimente i baveći se teorijsko-apstraktnim pitanjima u pravu, dok je vrlo malo vremena proveo čitajući pravnu literaturu.
Magallanes (provincija)
Karakteristike
Provincija se prostire na krajnjem jugu južnoameričkog kontinenta, duž Magellanova tjesnaca na površini od 38,401 km² na kojoj živi 133,282 stanovnika.
Administrativni centar provincije je grad Punta Arenas u kom živi većina stanovnika (125,932).
Jeremy Bentham
Rani život
Godine 1785., Bentham je krenuo na put, preko Italije i Konstantinopola, za Rusiju, gdje je njegov brat Samuel radio kao inženjer u oružanim snagama. U Rusiji je napisao svoje djelo Defence of Usury, njegovo prvo djelo iz oblasti ekonomije. Napisano u formi trinaest pisama upućenih Adamu Smithu, djelo prikazuje Benthama kao sljedbenika Smithovih teorija, ali sljedbenika koji je jasno naglašavao da se Smith nije držao vlastitih postulata. Bentham je još jače naglašavao ekonomski individualizam, a sva njegova kasnija djela o ekonomiji će biti radikalno provođenje načela laissez-faire.
Zrelo razdoblje
U Englesku se vratio 1788. godine te je, razočaran neuspjehom u realizaciji političke karijere, odlučio proučiti načela zakonodavstva. Posljedica tog rada bilo je opsežno djelo An Introduction to the Principles of Morals and Legislation, na kojemu je Bentham radio punih devet godina, od 1780. godine do objavljivanja 1789. godine. U tom je djelu Bentham razvio svoju utilitarnu filozofiju te formulirao svoje poznato načelo najveće sreće, prema kojemu se vrijednost nečega mjeri prema tome koliko doprinosi najvećoj sreći najvećeg broja ljudi. Njegova djela su bila iznimno popularna i to je doprinijelo Benthamovom značajnom uspjehu u ovom periodu.
Godine 1792. postao je počasni francuski građanin, a u narednom je periodu s poštovanjem dočekivan u brojnim europskim državama pa čak i u Sjedinjenim Državama, prema kojima je bio javno kritičan. Također, održavao je korespondenciju s brojnim uglednicima svoga doba, među kojima su bili već spomenuti Adam Smith, ali i Octave Mirabeau te Francisco de Miranda. U ovom razdoblju, njegova glavna preokupacija bila je kodifikacija zakona, a glavna ambicija bila mu je postati tvorac kodeksa u svojoj, ali i nekim drugim zemljama; ta je njegova namjera oštro kritizirana, a on sam je optužen da ne razumije kompleksnost donošenja takvih tekstova. Ipak, Bentham je predlagao brojne društvene i pravne reforme, pri čemu se istaknuo kao jedan od pionira reforme zatvorskog sustava. Njegov idealni model zatvora, panoptikon, predstavljao je, tada, revolucionaran reformski prijedlog, kojega je Bentham svim silama pokušao realizirati, smatrajući da će na taj način poboljšati i sam sustav i uvjete u njemu. Godinama je pokušavao uvjeriti i nagovoriti političare na djelovanje, međutim osim novčane kompenzacije za trud (£23,000) iz 1813. godine, nije ostvario apsolutno ništa, barem ne u svojoj matičnoj zemlji. S druge strane, njegova ideja o panoptikonu će imati značajnog utjecaja u kasnijim periodima, kada su se u svijetu počeli javljati zatvori izgrađeni upravo prema njegovom planu (npr. Presidio Modelo na Kubi).
Godine 1823. pomogao je u osnivanju časopisa Westminster Review, zajedno s Jamesom Millom, koji je služio kao službeni list tzv. "Filozofskih radikala", skupinu mladih sljedbenika preko kojih je Bentham širio svoj utjecaj po javnom prostoru. Iako je bio odgojen u torijevskom duhu, Bentham je pod utjecajem prosvjetiteljske misli postao liberal. Kroz svoje tekstove je predlagao izbornu reformu i davanje prava glasa ženama, zalagavši se i za reformu bračnog prava kako bi razvod bio jednostavniji; sve su te ideje u tom periodu bile prilično revolucionarne, a Bentham je bio predvodnik reformskog pokreta u britanskoj političkoj misli.
Smrt
Jeremy Bentham je preminuo 6. lipnja 1832. u Londonu, u dobi od 84 godine; pisanjem se bavio sve do nekoliko mjeseci prije smrti. Bentham je još 1769., kada je imao samo 21 godinu, sastavio oporuku temeljem koje je svoje truplo ostavio obiteljskom prijatelju, liječniku i kemičaru Georgeu Fordyceu, čija je kći, Maria Sophia, bila supruga Benthamova brata, kako bi ga ovaj disecirao u javnosti. Bentham je želio od sebe napraviti autoikonu, što je dodano izvornoj oporuci 1832. godine. Počast mu je odana 9. lipnja, tri dana nakon smrti.
Nakon toga, njegov je kostur, zajedno s lubanjom, sačuvan i stavljen unutar ormara s izlogom, gdje je napunjen sijenom i odjeven u Benthamovu odjeću. Kostur je izvorno držao njegov učenik, Thomas Southwood Smith, ali ga je 1850. godine preuzeo Univerzitetski koledž u Londonu. Benthamov izvorni plan bio je da se njegova prava glava, mumificirana, zadrži na kosturu, međutim Southwood Smith nije bio uspješan u svojim eksperimentima pa je lubanji dodana voštana glava, kojoj je dodana Benthamova prava kosa. Prava glava je također bila izložena u ormaru, međutim je spremljena na sigurno nakon što su studenti zbijali šale s njom.
Benthamova autoikona se danas uglavnom nalazi na otvorenom i može se vidjeti u svako vrijeme, uz povremene iznimke. Tokom 100. i 150. obljetnice Koledža, Bentham je prenesen u Vijećnicu, gdje je bio "prisutan, ali bez prava glasa".
Bibliografija
Iako je bio vrlo predan pisac i često je korigirao svoje tekstove, Bentham je bio praktički nesposoban, osim u nekoliko rijetkih situacija, dovesti svoja djela do kraja i stanja za objavljivanje. Većina za njegova života objavljenih djela pripremljena je za tiskanje od strane drugih osoba, a dio djela objavljen mu je i na francuskom jeziku, što je bila zasluga Étiennea Dumonta.
Nakon smrti, za njim je ostalo tekstova s gotovo 30,000,000 riječi, većina kojih se čuva u posebnim zbirkama UCL-a (oko 60,000 rukopisa) i u Britanskoj biblioteci (oko 15,000 rukopisa). Za života objavljena djela su mu:
Oksidacioni broj
Oksidacioni broj - je u hemiji definisan kao broj elektrona, koje dati atom predao ili primio od drugog atoma dok je gradio sa njim hemijsko jedinjenje.
Oksidacioni broj se računa kao balans svih predatih i primljenih elektrona u datom atomu. Ukoliko atom daje jedan elektron više nego što prima, njegov oksidacioni broj će biti +1, ukoliko prima jedan više nego što daje oksidacioni broj će biti -1.
Oksidacioni broj nema konstantnu vrednost. Na primeru H2PtCl6 vrednost platine iznosi 8 (jer se jedini sa osam drugih atoma pojedinim vezama), dok njen oksidacioni broj iznosi +4, jer u vezama H-Pt dolazi do davanja vodonikovih elektrona platini, a u vezama Pt-Cl obrnuto.
Zhang Jun (kancelar)
Zhang Jun (張濬) (? - 20. januar 904 ), kurtoazno ime Yuchuan (禹川), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xizonga a kasnije i njegovog brata cara Zhaozonga. Na početku Zhaozongove vladavine je Zhang bio glavni zagovornik kampanje s ciljem da se obuzdaju regionalni gospodari rata, ali je smijenjen s dužnosti nakon katastrofalnog pohoda protiv Li Keyonga te potom prisilno umirovljen. Pred kraj Zhaozongove vladavine, kada je car bio pod fizičkim nadzorom gospodara rata Zhu Quanzhonga, Zhu se zabrinuo kako bi Zhang, iako je u prošlosti bio njegov saveznik, mogao pokrenuti sličan pohod i tako spriječiti njegove planove za preuzimanje carskog prijestolja i stvaranje nove dinastije. Zbog toga je potakao svog saveznika Zhang Quanyija da ubije Zhang Juna i likvidira njegovu porodicu.
1865
Godina 1865 (MDCCCLXV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po gregorijanskom odn. redovna godina koja počinje u petak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru (linkovi pokazuju kalendare).
April/Travanj
mini|200px|Ubistvo [[Abraham Lincoln|Abrahama Lincolna]]
Maj/Svibanj
mini|180px|[[Olympia (Manet)|Olympia]]
Jun/Juni/Lipanj
mini|150px|[[Orden Takovskog krsta]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|200px|[[Matterhorn]]
Kroz godinu
mini|180px|Moda u Parizu
Three Days Grace (album)
Three Days Grace je debitanski album kanadskog rock sastava Three Days Grace objavljen 22. srpnja 2003.
Polapski jezik
Polapski jezik (ISO 639-3: -{pox}-) je izumrli jezik Polapskih Slovena koji su nekada naseljavali prostor sjeveroistočne Njemačke. Bio je u upotrebi sve do 18. vijeka kada je pod pritiskom snažne germanizacije u potpunosti zamijenjen njemačkim jezikom. Poznat je samo po spomenicima iz 17. i 18. vijeka. Do danas je sačuvano oko 2800 riječi, a posledlja osoba koja je govorila ovaj jezik umrla je 1756. godine. Spada u grupu lehitskih jezika, a srodni su mu poljski, kašupski i šleski jezik.
Văluța, Crușet
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Nuakea
Nuakea (havajski jezik: Nuʻakea) bila je havajska princeza i kraljica havajskog otoka Molokaija. Rođena je na Oahuu, a nazvana je po havajskoj božici mlijeka.
The Ugly Duckling (film, 1959)
The Ugly Duckling je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1959. godine u režiji Lancea Comforta. Scenario se koristi motivima znamenite horor-priče Strange Case of Dr Jekyll and Mr. Hyde Roberta Louisa Stevensona, a protagonist, čiji lik tumači Bernard Bresslaw je skromni i neugledni apotekar koji se slučajno dočepa Jekyllovog napitka i od čije konzumacije se transfomira u samouvjerenog i šarmantnog zavodnika. Radnja prikazuje kako ga želja za uzbuđenjima potakne da okupi bandu kriminalaca sa kojom će vršiti spektakularne pljačke.
Nuakea
Njezin je otac bio princ Keaunui, poglavica ʻEwe. Njezina je majka bila plemkinja Wehelani, a brat joj je bio kralj Laakona. Njezin drugi brat bio je čarobnjak zvan Moʻi, čije ime znači "kralj" na havajskom.
Montebro, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
The Ugly Duckling (film, 1959)
The Ugly Duckling je snimljen u produkciji studija Hammer Film Productions, te je bio prva adaptacija Stevensonovog teksta. Već sljedeće godine je Terence Fisher snimio "čisti" horor film pod naslvom The Two Faces of Dr. Jekyll, a 1971. godine Dr. Jekyll and Sister Hyde.
Cristo Rey, Soto la Marina
Cristo Rey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Nuakea
Preko svoga oca je bila unuka poglavice Mawekea, koji se smatrao svetim plemićem "plave krvi".
Cristo Rey, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Nuakea
Prema legendi, Nuʻakea je bila vještica.
Udala se za Keoloewaakamauauu, kralja Molokaija. Njihova je kći bila kraljica Kapauanuakea, nasljednica svog oca.
Obiteljsko stablo
700px
Peleuli
Peleuli (Peleuli-i-Kekela-o-kalani) bila je kraljica Havaja kao supruga kralja Kamehamehe I. Velikog.
Biografija
Peleuli je bila kći poglavice Kamanawe I., koji je bio brat blizanac poglavice Kameeiamokua; oni su bili kraljevski blizanci. Njezina je majka bila Kekelaokalani, kći kraljice Kekuiapoive I. Tako je Peleuli imala mnogo kraljevskih predaka i rođaka.
Bila je nazvana po havajskoj božici Pele, gospodarici vatre i vulkana.
Udala se za kralja Kamehamehu, koji je zapamćen kao veliki vladar u povijesti Havaja. Bila mu je druga žena. On je prije nje bio oženjen za Kalolu.
Peleuli i Kamehameha imali su sljedeću djecu:
Poslije se udala za Kawelookalanija. Prema jednom izvoru, njihov je sin bio poglavica Kaukuna Kahekili.
Usvojila je svoju pokćerku Kīnaʻu.
Rostock
Rostok je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13003000. Nalazi se na mestu gde se reka Varnov širi, oko 15 kilometara pre ušća u Baltičko more.
Rostok je danas najveći grad nemačke savezne države Meklenburg-Zapadna Pomeranija sa blizu 200.000 stanovnika. Pored Kila i Libeka najveća je luka na nemačkoj obali Baltika. U privredi grada dominiraju brodogradnja, pomorstvo, turizam i uslužni sektor. Univerzitet je najvažniji izvor poslova za građane Rostoka.
Geografski i demografski podaci
Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 181,4 km². U samom gradu živi 201.096 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.108 stanovnika/km².
Energetski nivo
Energetski nivoi u hemiji predstavljaju skup elektronskih orbitala koje imaju isti kvantni broj n. Nazivaju se još i „putanjama“ ili „sferama“ i najčešće se obeležavaju slovima: K, L, M, N, O, P i Q.
Broj elektrona po nivou ne može da prekorači određeni maksimum, a za valentni elektronski nivo važi da u njemu ne može da bude više od osam elektrona. Time se objašnjava hemijska inertnost plemenitih gasova i osnova je teorije o valenci.
Atomi plemenitih gasova imaju potpuno popunjene energetske nivoe tako da im je elektronska konfiguracija stabilna, atomi ostalih hemijskih elemenata imaju nepotpuno popunjene energetske nivoe, zbog čega su u mogućnosti da grade jedinjenja sa drugim atomima.
Elektroni koji su bliži jezgru imaju manju energiju od onih koji su udaljeniji. Osim valentnih elektrona koji mogu da napuste atom, može da se desi da elektroni pređu na niži energetski nivo i tada oslobađaju energiju. Ova pojava se naziva luminiscencija i uočava se jer se tada emituje svetlost.
Potrero Ciénega, Tlacoapa
Potrero Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
San Leo-Apesana, Messina
San Leo-Apesana je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Valdobbiadene, Treviso
Valdobbiadene je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Buena Vista, Establo, Tijuana
Buena Vista, Establo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Valdobbiadene, Treviso
Svjetska baština
Valdobbiadene i susjedni Conegliano i njihova brda se smatraju gradovima vina Prošeka (Prosecco di Conegliano-Valdobbiadene), posebno, tipa Superiore di Cartizze.
Vinogradarski pejzaži Coneglianoa i Valdobbiadenea uvršteni su 2021. na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Buena Vista, Establo, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Harun od Tulunida
Harun ibn Humaravajh (Harun ibn Khumarawaih; ? - 30. decembar 904) bio je četvrti po redu tulunidski emir Egipta, koji je vladao od 896. do smrti. Naslijedio je svog brata Abul-Ashir ibn Khumarawaiha koga su ubili vojni komandanti. Harun je upravljanje državom prepustio svom veziru Abu Jafar ibn Alija kako bi se mogao prepustiti životnim užicima. To je dovelo do kolapsa državnih financija te su vojni komandanti stekli još veću moć.
Takvo su stanje stvari iskoristili Abasidi kako bi povratili vlast svog uzdrmanog kalifata. Godine 904. su napali tulunidske teritorije u Siriji, nakon čega su tulunidske trupe masovno dezertirale. To je abasidskim trupama omogućilo nesmetan prodor u dolinu Nila. Tada je došlo do vojne pobune u kojoj je Harun ubijen. Njega je naslijedio stric Šajban, posljednji tulunidski emir, koji se sljedeće godine predao Abasidima.
Ekstremna desnica
Krajnja desnica, ekstremna desnica, radikalna desnica ili ultra-desnica su izrazi kojima se označava krajnje desni spektar političkih ideologija. Politika krajnje desnice često uključuje supremacizam — uverenje da je superiornost i inferiornost urođena realnost između pojedinaca i grupa, kao i potpuno odbijanje koncepta društvene jednakosti kao norme. Krajnja desnica često podržava politiku segregacije, odnosno odvajanje grupa za koje smatra da su superiorne od grupa za koje smatra da su inferiorne. Politika krajnje desnice često uključuje autoritarnost, nativizam, rasizam i ksenofobiju.
U ekstremnu desnicu se obično smještaju ideologije kao što su militantni nacionalizam, neofašizam, neonacizam, vjerski fundamentalizam ili reakcionarne ideologije. Karakterizira se radikalnim odbacivanjem postojećeg političkog poretka odnosno svih ostalih političkih ideologija, pokreta i stranaka uključujući i one koji pripadaju tzv. umjerenoj desnici.
Lobi
Lobiranje (lobby) je izraz koji u najširem smislu označava aktivnosti kojima se neka organizacija, najčešće država, nastoji uvjeriti da prihvati određenu politiku. Naziv za pojedince i grupe kojima je zajedničko lobiranje za isti cilj se nazivaju lobi.
U užem smislu lobiranje znači profesionalnu aktivnost usmjerenu u cilju utjecaja na državne organe, najčešće parlament i druga zakonodavna tijela. Profesionalci koji se bave tim poslom se nazivaju lobistima.
Mnoge države u nastojanju da spriječe korupciju strogo reguliraju lobističke aktivnosti.
V. također
Λόμπυ שדולה Gruppo di pressione Lobby
Opština Roșiori, Bacău
Roșiori je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Arroyo del Maíz, Balleza
Arroyo del Maíz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2663 m.
Mount Zion, Illinois
Maunt Zajon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.833, što je 988 (20,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Unión, Uruapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1571 m.
Arnolds Park, Iowa
Arnolds Park je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.126 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.126 stanovnika, što je 36 (3,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Madonnella, Salerno
Madonnella je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Chemnitz
Kemnic (njem. Chemnitz, glsrp. Kamjenica) grad je na istoku Njemačke, u saveznoj pokrajini Saskoj. Chemnitz je treći grad po veličini u Saskoj i značajan industrijski centar. U doba Istočne Njemačke zvao se Karl-Marx-Stadt (grad Karla Marxa).
Povijest
Na području grada u ranom je srednjem vijeku nastalo slavensko naselje Kamienica. Godine 1143. osnovan je benediktinski samostan. Oko samostana se formirao grad kojem je car Fridrik I. Barbarossa 1170. dao prava slobodnog kraljevskog grada. Od srednjeg se vijeka u gradu razvija proizvodnja tekstila u kojoj je radila trećina stanovništva. U 19. stoljeću grad postaje značajan industrijski centar (zvan "Saski Manchester"). Postojala je i rafinerija nafte. Grad je pretrpio jako bombardiranje u Drugom svjetskom ratu, u savezničkoj operaciji Thunderclap 1945., u sklopu koje su bombardirani saski gradovi Leipzig, Dresden i Chemnitz.
Nakon rata, grad je postao dio Istočne Njemačke, u kojoj se sporo obnavlja te se grade zgrade u socijalističkom stilu. Godine 1953. grad je preimenovan u Karl-Marx-Stadt i to je ime zadržao do pada komunizma i ujedinjenja Njemačke 1990. Nakon ujedinjenja, grad se brže gospodarski razvija od ostatka bivše Istočne Njemačke, te je nakon 2000. Chemnitz među njemačkim gradovima s najvišom stopom gospodarskog razvitka. Problem je izrazito niska stopa rodnosti; smatra se da Chemnitz ima najnižu stopu rodnosti na svijetu.
Znamenitosti
S obzirom da se grad zvao Karl-Marx-Stadt, najvažnije turističke znamenitosti vezane su uz socijalističku povijest grada i bivše Istočne Njemačke. Turiste najviše privlači velika bista Karla Marxa koja i danas postoji u gradu. Značajna je stara gradska vijećnica s renesansnim portalom. Postoji muzej industrije koji je dio zaštićene Europske industrijske baštine (ERIH). Godine 2007. u bivšoj je zgradi banke otvoren muzej Gunzenhauser.
Zrinka Cvitešić
Zrinka Cvitešić (Karlovac, 18. srpnja 1979.) hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Životopis
Završila je Akademiju dramske umjetnosti u Zagrebu 2002. godine, a dotad je već nastupila u par filmova u manjim ulogama. Iste godine dobila je glavnu ulogu u filmu Konjanik u kojem je odmah privukla pozornost publike glumom, no i za hrvatski film hrabrom scenom seksa u kojoj se pojavila gola.
Albosaggia, Sondrio
Albosaggia je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Zrinka Cvitešić
Životopis
Zrinka Cvitešić je poznata po pobjedi u prvoj sezoni showa "Ples sa zvijezdama" te po filmu "Što je muškarac bez brkova?" koji joj je donio nagradu na Sarajevskom filmskom festivalu. 2009. snimila je hvaljenu bosansku dramu "Na putu" Jasmile Žbanić. Nominirana je za Europsku filmsku nagradu za najbolju glumicu.
Albosaggia, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Zrinka Cvitešić
Životopis
U siječnju 2011. prihvatila je biti kuma distributeru Discovery Film na hrvatskoj premijeri tragikomedije "Još jedna godina" Mikea Leigha.
Ulogom u mjuziklu “Once” čije su premijere 2013. bile u Dublinu i Londonu proslavila se kao nova zvijezda na londonskom kazališnom nebu. Njezinu su izvedbu hvalili čak vrsni i britanski kritičari. S kolegom iz mjuzikla Declanom Bennettom gostovala je u showu komičara Grahama Nortona. Nakon što su otpjevali "Falling Slowly" poznata pjevačica Jennifer Lopez je izjavila "Jedva čekam pogledati predstavu".
Филић
Филић је насеље у Србији у општини Нови Кнежевац у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. било је 136 становника.
Демографија
У насељу Филић живи 123 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 37,1 година (36,1 код мушкараца и 38,2 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Нови Кнежевац, на којој се налазе два насеља, Нови Кнежевац и Филић.
Großharthau
Groshartau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.178 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625170.
Mata Ñua Ji, Tlacoapa
Mata Ñua Ji je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2411 m.
Тараш
Историја
Тараш је село у Банату, у Војводини, које припада граду Зрењанину. Ради се о једном од најстаријих познатих места у Банату. Још у доба неолита на данашњем Селишту су живели људи. Прво помињање Тараша под овим именом (Тархус) је забележено у спису званом Аноним краља Беле из 1202. године. У турским дефтерима, помиње се Тахараш. Није познато значење имена села, премда корен назива указује на древно женско божанство старије од неолитског доба.
Опустело после турских освајања, поново је оживело после распуштања Потиско-поморишке војне границе, када су га у 18. веку населили бивши граничари, углавном из Елемира. Први командант Тараша је био поручник Јован Вучетић 1751. године. Године 1774. је Тараш припао слободном краљевском Великокикиндском дистрикту у коме су Срби имали слободну самоуправу и никад нису имали спахије. Револуционарне 1848. године је народ Тараша пружио отпор мађарској националној револуционарној војсци и она је Тараш бомбардовала топовима из правца Меленаца. Сто година касније, уочи ослобођења Зрењанина, тарашки партизани су ослободили село, које је због одмазде мађарски окупатор из Бачке бомбардовао минобацачима. Тарашки и елемирски пролетери (рисари, најамни жетеоци) учествовали су у познатом Елемирском житарском штрајку.
Становништво
Становници Тараша су углавном православни Срби, а у селу живе и православни Роми. Средњовековно мађарско становништво насеља на Селишту није опстало у Тарашу. Мало мађарских и словачких досељеника се претопило у Србе. Стари Тарашани су се сећали да је на старом гробљу (близу кафане Ловац) било неколико јеврејских гробова, али данас ни најстарији становници не памте да су у Тарашу живели Јевреји, који су долазили у Тараш као накупци, житарски трговци, а неки се као угоститељи и настањивали.
Архитектура
Данашња црква Св. Великомученика Георгија изграђена је 1850-1853, а црквени торањ 1901. године.
Школа се у Тарашу у документима први пут помиње 1768. године.
Ван села према Куману била је капелна црква, Водица.
Архитектура Тараша је типична за ушорено панонско село. Три „дужне улице“ које носе народне називе Велики сокак, Мали сокак и Логов. Има четири „прека сокака“ и део према Тиси који се зове Баџура. Све улице у селу су асфалтиране. Од цркве десно је ресторан „Ловац“. Близу села је река Тиса, а источно од села је вода Чикош. Некад је североисточна, природна граница Тараша била бара која се звала Рогозара, која је услед хидролошке ситуације последњих година углавном сува.
За време трајања Великокикиндског дистрикта, Тараш је имао велики житни магазин од печене цигле уз Тису, који је услед беспотребности након изградње пруге, порушен. На источном крају села је постојала ветрењача, која је срушена после Другог светског рата.
Током седамдесетих година XX века, један број тарашких завичајаца је услед носталгије за родним селом, подигао бројне викендице у тарашким Новим виноградима, јужно од села.
Саобраћај
Тараш удаљен од магистралних путева и традиционално је био веома лоше повезан са околним местима копненим путевима. Услед подводног, блатњавог атара, Тарашанима је било тешко и да дођу до коња, пошто су продавци нерадо продавали коње у место где ће њихова саобраћајна улога бити тешка. Тек кад је после Другог светског рата изграђена дегазолинажа на Бабатову, изграђен је уски асфалтни пут којим се из Тараша могло доћи до Елемира аутомобилом и уведена је редовна аутобуска линија.
Скела на Тиси која повезује Тараш са Ајлашом преко Тисе (такође део Тарашког атара), по предању постоји од доба царице Марије Терезије. До укидања редовног речног бродског саобраћаја, Тараш је био редовна станица на овом пловном путу путничког саобраћаја.
Спорт
У Тарашу је 1920. године било основано соколско друштво. Прва фудбалска лопта у село је донета 1932, а догодине је одиграна и прва званична фудбалска утакмица. Данас постоји фудбалски клуб „Тиса“, ловачко друштво „Зец“и фолклор Културно уметничко друштво Тараш-Елемир.
Културни живот
Тарашка сеоска слава је Преображење Господње и њено прослављање је везано за бербу грожђа. Поред овога, у Тарашу се одржава и популарна манифестација „Тарашки котлић“, као и „Купус-бал“. 14. јуна 2014. године ће по први пут бити одржан фестивал рода, јер се у селу те године гнездило 40 парова ових птица, што је највећа концентрација у земљи.
Знамените личности
Тараш нема много знаменитих људи. Први доктор медицине из Тараша је био Обрад - Суботин „Добра“, који је у доба Краљевине СХС дипломирао медицину у Загребу, професор филозофије Омер Маринков, академски вајар Љубица Тапавички, публициста Дејан Бошњак, бивши народни посланик у скупштини Југославије и Србије Милорад Крстин, Ђорђе Лудошки и други. Душан Аврамов, дипл. правник, југословенски дипломата, пок. супруг професорке Смиље Аврамов је детињство провео у Тарашу, мада је рођен у Н. Бечеју.
У Тарашу се родио Светозар Тоза Марковић, народни херој Југославије. У селу постоји његова спомен-кућа.
Привреда
Традиционално, становници су се бавили најпре рибарством, а затим овчарством, виноградарством и повртарством. Становници се и данас баве углавном пољопривредним занимањима. Поред житарица и индустријског биља, проиизводи се и воће и поврће. Тарашани гаје овце, а баве се и гушчарством.
Услед непопуларности пољопривреде и депопулације крајем XX века, престала је да се производи конопља и сирак.
Од 4432 хектара колико износи површина тарашког атара, једва половина је обрадива (подводна земљишта и деградирани хумус), а остало је пашњак и трстика. Најплоднија тарашка земља налази се у Ајлашу, преко Тисе, до које се долази скелом, која се по предању ту налази још од доба Марије Терезије.
Поред Ајлаша, плодни су и Стари и Нови виногради. Стари виногради служи као ораница, откад их је у деветнаестом веку уништила епидемија филоксере. Село је чувено по купусу и кромпиру (од 1802. године). Уместо некадашњег белог кромпира и сорте келбаба, данс се гаји хибрид тарашки кромпир који достиже и више од килограма по комаду. Производи се и грожђе и друго разно воће. Некада је постојала и сушара за камилицу, које у тарашком атару обилно успева и коју народ зове „жабњак“.
Демографија
У насељу Тараш живи 868 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,8 година (38,8 код мушкараца и 40,8 код жена). У насељу има 389 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,93.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Chapmanov ozonski ciklus
mini|desno|350px|Chapmanov ozonski ciklus Chapmanov ozonski ciklus je postupak kojim se ozon stalno obnavlja u Zemljinoj stratosferi, pretvarajući Sunčevo ultraljubičasto zračenje u toplinu. 1930. engleski meteorolog Sudney Chapman je riješio taj kemijski postupak.
Kemija
Ozon u stratosferi nastaje uglavnom djelovanjem ultraljubičastog zračenja sa Sunca, koje reagira sa dvoatomnim kisikom O2:
Jednoatomni kisik odmah reagira sa dvoatomnim kisikom da stvori ozon:
Molekule ozona koje su stvorene na taj način, upijaju ultraljubičasto zračenje sa Sunca valnih duljina između 240 i 310 nm, razbijajući triatomsku molekulu ozona u dvoatomnu molekulu kisika i jedan slobodni atom kisika:
Slobodni atom kisika odmah reagira sa dvoatomnom molekulom kisika da stvori ozon:
Gdje je “M” katalizator koji prenosi višak energije iz kemijske reakcije. Na taj način, kemijska energija koja se oslobađa kada O i O2 reagiraju, pretvara se u kinetičku energiju molekularnog kretanja. Cijeli ciklus omogućuje pretvaranje UV zračenja sa Sunca u toplinu, bez gubitka ozona. Ovaj ciklus omogućuje ravnotežu ozonskog omotača, koji štiti Zemlju od UV zračenja (UVB i UVC), štetnog za većinu živih bića. To je i jedan od glavnih izvora topline u stratosferi, koja je toplija od gornjih slojeva troposfere.
Osiromašenje ozonskog omotača
Ako se susretnu molekula ozona i atom kisika, oni u kemijskoj reakciji stvaraju dvije molekule dvoatomnog kisika:
O3 + O· → 2 O2
Ako se susretnu dva atoma kisika, oni stvaraju molekulu dvoatomnog kisika:
2 O· → O2
Yesterday's Enemy
Yesterday's Enemy je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1959. godine u režiji Vala Guesta. Predstavlja adaptaciju istoimene televizijske drame Petera R. Newmana emitirane prethodne godine na BBC-ju i inspirirane stvarnim incidentom koji se 1942. godine zbio u Burmi za vrijeme tamošnjih borbi u Drugom svjetskom ratu. Radnja prikazuje kako prilikom povlačenja pred nadmoćnim japanskim snagama mala britanska jedinica dolazi u britansko selo i otkriva tajne japanske planove koje može dešifrirati jedan od žitelja koji je surađivao sa Japancima. Protagonist, koga tumači Stanley Baker, je britanski oficir koji planove nastoje dešifrirati po svaku cijenu te u tu svrhu uzima žitelje kao taoce i prijeti da će ih pogubiti ukoliko ne dobije željene informacije.
Chapmanov ozonski ciklus
Osiromašenje ozonskog omotača
Neki slobodni radikali, kao što su hidroksil (OH), dušikov monoksid (NO), atomi klora (Cl) i broma (Br), djeluju kao katalizatori u kemijskim reakcijama ozona, stvarajući ozonski sloj tanjim i stvarajući ozonske rupe, što se ne bi dešavalo da nema tih katalizatora.
Yesterday's Enemy
Yesterday's Enemy je snimljen u Hammerovim studijima, pri čemu su Guy Rolfe i Gordon Jackson ponovili uloge iz TV-verzije. Usprkos niskog budžeta, Yesterday's Enemy je impresionirao kritičare svojim izuzetno mračnim tonom, kao i nesentimentalnim prikazom rata i njime stvorenih moralnih dilema, a posebne je pohvale dobio Baker za svoju ulogu. Režiser Val Guest je kasnije tvrdio da se od svih filmova u svojoj karijeri najviše ponosi sa Yesterday's Enemy.
Atehuac, Tamazunchale
Atehuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
One-X
One-X je drugi studijski album kanadskog rock sastava Three Days Grace objavljen 12. lipnja 2006.
El Arbolito, Balleza
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2116 m.
El Divisadero, Balleza
El Divisadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1919 m.
Ugljikov ciklus
Ugljikov ciklus je otkrio Antoine Lavoisire i Joseph Priestley, a kasnije je razvio Humphry Davy. Ugljikov ciklus uključuje sljedeće glavne spremnike ugljika: Godišnje kretanje ugljika ili izmjena između spremnika, se javlja zbog različitih kemijskih, geoloških i bioloških procesa. Ocean sadrži najveći spremnik ugljika, ali dijelovi u dubokim oceanima se ne izmjenjuju tako brzo s atmosferom.
Proračun svjetskog ugljika je ravnoteža izmjena (ulaza i izlaza) ugljika između raznih spremnika. Taj proračun nam govori da li neki spremnik služi kao izvor ili za taloženje ugljika.
Ugljik u Zemljinoj atmosferi
U Zemljinoj atmosferi ugljik prvenstveno postoji kao plin ugljični dioksid (CO2). Iako ga ima samo mali postotak (oko 0,039 %), igra vrlo važnu ulogu u održanju života. Ostali plinovi koji sadrže ugljik su metan i kloroflorougljik (CFC ili freoni – samo zbog ljudskog utjecaja). Stabla, trave i ostale zelene biljke, pretvaraju ugljični dioksid u ugljikohidrate, procesom koji se naziva fotosinteza, oslobađajući kisik u zrak. Taj proces je prilično obilan kod novih šuma, gdje stabla još uvijek rastu. Kod bjelogoričnih šuma je taj proces najjači u proljeće, kad se stvara lišće. To je dobro vidljivo na Keelingovoj krivulji mjerenja koncentracije ugljičnog dioksida. Prevladava najviše na sjevernoj polutci u proljeće, jer južna polutka nema toliko kopna u umjerenom pojasu. Ugljik se oslobađa u atmosferu na nekoliko načina:
Ugljik u biosferi
Ugljik je osnovni sastojak života na Zemlji. Oko polovina suhe težine (bez vode) kod živih organizama je ugljik. Igra važnu ulogu u izgradnji stanične opne, u biokemiji i ishrani svih živih stanica. Živi organizmi sadrže oko 575 x 1012 kg ugljika, od čega najviše imaju stabla. Zemlja ima oko 1 500 x 1012 kg ugljika, uglavnom u obliku organskog ugljika.
Ugljik u hidrosferi
Oceani sadrže oko 36 000 x 1012 kg ugljika, uglavnom u obliku bikarbonatnih iona. Ekstremne oluje, kao što su uragani i tajfuni, talože velike količine ugljika, budući da ispiru velike količine sedimenata. Jedna studija u Tajvanu je izvjestila da je jedan tajfun više isprao ugljika u ocean, nego kiše koje padaju cijelu godinu. Ti bikarbonatni ioni su vrlo važni za uspostavljanje pH vrijednosti u oceanima.
Ugljik se stalno izmjenjuje između oceana i atmosfere. U području uzlaznih struja, ugljik se oslobađa u atmosferu. Suprotno, padaline prenose ugljični dioksid u oceane. Kada ugljični dioksid se otopi u ocean, on slijedi čitav niz kemijskih reakcija, koje su u ravnoteži u određenom dijelu: Otapanje:
Pretvaranje u ugljičnu kiselinu:
Prva ionizacija:
Barrio Escondido, Santa María Teopoxco
Barrio Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Teopoxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1959 m.
Ugljikov ciklus
Ugljik u hidrosferi
Ravnoteža tih procesa se ispituje mjerenjima, koja su pokazala da je količina otopljenog ugljika u oceanima oko 10 % količine ugljika u atmosferi. Ako se količina ugljičnog dioksida poveća za 10 % u atmosferi, količina otopljenog ugljika u oceanima se poveća za 1 %.
U oceanima, otopljeni karbonati uglavnom reagiraju s kalcijem, stvarajući kruti kalcijev karbonat ili vapnenac (CaCO3), uglavnom kao zaštitne kućice za mikroskopske organizme. Nakon što ti organizmi uginu, vapnenac se taloži na dnu, što i prestavlja najveći spremnik u ugljikovom ciklusu.
Termopauza
mini|desno|250px|Termopauza ili egzobaza je granični sloj između termosfere i egzosfere Termopauza ili egzobaza je granični sloj Zemljine atmosfere, između termosfere i egzosfere.
Ispod egzobaze, atmosfera se određuje da sudjeluje u primanju Sunčevog zračenja ili insolacije, zbog prisustva težih plinova, kao što je na primjer jednoatomni kisik. Sunčeva konstanta se određuje za egzobazu. Iznad nje, egzosfera sadrži najlakše ostatke plinova, kao što su vodik i helij, sa vrlo velikim putanjama prije bilo kakvog sudara.
Točna visina egzobaze se dosta mijenja, ovisno o unosu energije sa Sunca kao što je Sunčev vjetar, o dobu dana, godišnjem dobu itd., i može biti 500 km do 1000 km iznad površine Zemlje. Jedan dio magnetosfere prolazi kroz egzobazu.
Iako je to sloj atmosfere, tlak je toliko mali, da ga neki smatraju i kao dio vanjskog svemira. Sateliti u orbiti ne doživljavaju značajno zagrijavanje zbog atmosfere, ali s vremenom ipak malo propadaju. Ispod egzobaze su prisutni Međunarodna svemirska postaja, Space Shuttle i Sojuz.
Фекетић
Фекетић је село у општини Мали Иђош у Севернобачком округу у Војводини. Према попису из 2011. било је 3980 становника.
Географија
Фекетић се налази на неколико брежуљака између којих протиче кривудава речица Криваја која није пловна, смештен у равничарском крају на Телечкој висоравни, надморска висина 96 m.
Поштански број насеља је 24323, а телефонски позивни број је 024 (спада у Севернобачки округ).
Култура
У Фекетићу је одувек био богат културни живот, нарочито на пољу духовности и музике. Данас омладину окупља више културно-уметничких друштава, обновљена библиотека са око 8.000 књига, новоосновани интернет центар „Теледом/Teleház", рукометни и фудбалски клуб, као и бројне невладине организације. Планира се и оснивање Завичајног музеја Фекетића.
Занимљиве програме испуњене традицијом имају манифестације „Дани насеља“, „Дани фекетићке вишње“, „Дани бербе грожђа“ и др.
У селу излази и локални месечник "Fecske" (Ласта).
Историја
Насеље се први пут спомиње 1465. године под називом Фекетееђхаз (Feketeegyház, Црна Црква), као посед племићке породице Мароти који касније краљ Матија Корвин дарује Милошу Белмошевићу. Године 1580. јавља се у документима под називом Фекетехеђ (Feketehegy, Црно Брдо).
Недавно је поново усвојен мађарски назив села коришћен пре Првог светског рата, Bácsfeketehegy (Бачко Црно Брдо).