cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Energetska efikasnost
Hlađenje stambenog prostora
Rashladne jedinice koje se koriste u stambenim prostorima najčešće su kompresijski rashladni sustavi za hlađenje zraka, pri čemu je kondenzator hlađen zrakom. Kao radne tvari u rashladnim sustavima koriste se halogenirani ugljikovodici (freoni) iz skupine HFC-a, koje još nazivamo ekološki prihvatljive radne tvari (R407C, R410A). Još uvijek se u postojećim uređajima koristi i radna tvar R22 iz skupine HCFC-a, ali zbog štetnog utjecaja na razgradnju ozona, njena uporaba u novim uređajima je zabranjena od početka 2006.
1871
Godina 1871 bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po gregorijanskom odn. redovna godina koja počinje u petak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Energetska efikasnost
Toplinske pumpe ili dizalice topline
Toplinske pumpe ili dizalice topline su sustavi jeftinog i ekološki čistog načina grijanja, one mogu crpiti toplinu iz vode, zemlje ili zraka. Rade na principu sličnom kao i rashladni uređaji. Osnovni proces koji objašnjava njihov rad je lijevokretni Carnotov kružni proces. Toplinske pumpe najčešće koriste freone kao rashladni medij, a mogu i neke druge plinove (npr. amonijak). Najjednostavniji oblici toplinskih pumpi su klima uređaji koji griju i hlade, tzv. inverteri. Oni crpe toplinu iz zraka, najlakši su za ugradnju i najjeftiniji. Složeniji oblici koji daju i više energije su sustavi koji se ukapaju pod zemlju gdje se koristi unutarnja toplina zemlje koja podiže temperaturu rashladnog medija (najčešće nekog od plinova freona). Toplinske pumpe danas još nisu stekle široku primjenu iako su bolji izvor grijanja od fosilnih goriva koja polako nestaju, zagađuju okoliš i imaju stalan porast cijena.
1871
Mart/Ožujak
mini|200px|[[Royal Albert Hall]]
Energetska efikasnost
Priprema potrošne tople vode
Na pripremu potrošne tople vode (PTV) u prosječnom kućanstvu u kontinentalnom dijelu Republike Hrvatske otpada otprilike 20% ukupne godišnje potrošnje toplinske energije, dok se ostatak troši na grijanje prostora (~73%) i kuhanje (~7%). U primorskim dijelovima taj je udio energije za pripremu PTV-a još i veći. Prosječni građanin potroši dnevno od 200 do 300 litara pitke vode, od čega u prosjeku od 40 do 70 litara otpada na potrošnu toplu vodu temperature 45 °C koja se uglavnom koristi za održavanje osobne higijene i pranje posuđa. U sezoni kada nema grijanja priprema, PTV-a predstavlja pojedinačno najveći izdatak za energiju jednog kućanstva, bez obzira koji se energent koristi. Učinkovita priprema i korištenje PTV-a može stoga znatno utjecati na smanjenje ukupnih troškova za energiju u kućanstvu.
Potrošnja električne energije u kućanstvu
U Hrvatskoj je danas vrlo teško naći kućanstvo koje nema dostupa do električne energije. Većina kućanstva u Hrvatskoj opremljena je štednjakom, hladnjakom, ledenicom za duboko zamrzavanje, perilicom rublja, bojlerom za pripremu tople vode, te televizorom i radioprijemnikom. Također, u stalnom porastu je broj kućanstava koja uz navedenu opremu imaju i sušilice rublja, perilice posuđa, mikrovalne pećnice, osobna računala, te uređaje za hlađenje unutarnjeg boravišnog prostora.
Veliki udio električne energije koja se troši u kućanskim aparatima (hladnjaci, ledenice, perilice, sušilice itd.), te za kuhanje (štednjaci, pećnice), ukazuje na činjenicu da se u Hrvatskoj još uvijek koristi razmjerno veliki broj starih, energetski manje učinkovitih, električnih uređaja. Visina ukupnih troškova u kućanstvu izravno ovisi o potrošnji električne energije pojedinih kućanskih uređaja. Značajne uštede u potrošnji električne energije se mogu ostvariti ako se potrošači prilikom zamjene ili kupnje novih uređaja odluče i na kupnju nove generacije nešto skupljih uređaja koji troše manje električne energije. To su svi oni uređaji s posebnom oznakom energetske učinkovitosti, koji svojim kupcima donose trajno niže kućanske troškove i smanjuju ukupnu potrošnju električne energije u cijeloj zemlji.
Duraznal (razvrstavanje)
Duraznal ima više značenja:
Indijska pustinjska mačka
Indijska pustinjska mačka (lat. Felis silvestris ornata) ili azijska stepska mačka je podvrsta divlje mačke koja živi u Aziji.
Od slične afričke divlje mačke razlikuje se drugačijim uzorkom na krznu, koje je više pjegasto, dok je kod afričkih prugasto. Nastanjuje područja od Bliskog istoka sve do zapadne Indije, pa dalje do sjeverozapadne Kine i Mongolije. Granica između europske i ove divlje mačke je Kavkaz.
Veličine je kao domaća mačka. Blijedožutog je tijela s crnim točkama. Trenutno se ovu vrstu mačaka smatra ugroženom do mjere da je uvrštena u Washingtonski sporazum o zaštiti vrsta, djelomice iz razloga zbog potražnje za njenim cijenjenim krznom.
Cesana Brianza, Lecco
Cesana Brianza je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Birka
thumb|lijevo| Položaj otoka Björkö u Švedskoj Birka (starornordijski: Bierkø, latinski: Birca) je bio srednjovjekovni vikinški grad na otoku Björkö (švedski za "Otok breza") u Švedskoj. Otok se nalazi na jezeru Mälaren, 30 km zapadno od današnjeg Stockholma, u općini Ekerö.
Birka je bila važno trgovačko središte koje je prometovalo robama iz Skandinavije, ali i središnje i istočne Europe, pa čak i Bliskog Istoka. Zajedno s gradom Hovgårdenom na obližnjem otoku Adelsö, Birka čini arheološki kompleks koji pokazuje složenu trgovačku mrežu skandinavskih Vikinga i njihov utjecaj na europsku povijest. On je kao najstariji švedski grad (zajedno s Hovgårdenenom), upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 1993. godine.
Povijest
thumb| Karta današnje svjetske baštine Birka thumb|250px| Model negdašnjeg izgleda Birke u muzeju Birka je osnovana u 8. stoljeću i brzo je postala važnim trgovačkim mjestom za luksuzne dekorativne predmete koja je trgovala s drugim trgovačkim mjestima na Sjevernom moru i Baltiku kao što su Ribe (osnovan oko 710.), Hedeby (810.), Skiringssal (Kaupang) (800.), Dorestad, Quentovic i Hamwith. Gradovi su bili pažljivo locirani kako bi omogućili trgovinu brodovima na najvećem mogućem području kao dio internacionalne trgovine. Lokalni zanatlije su svoje dragocjene predmete trampili za željezo i krzna lokalnih trgovaca, a ove predmete su trgovali za arapski nakit i tkanine iz Bizanta koje su stizale brodovima rijekom Rajnom, Sjevernim morem i Baltikom.
Drveni grad Birka je rastao oko ogromnog trga koji se nastavljao na unutarnju luku i imao je pravilnu mrežu ulica. Procjenjuje se da je u 9. stoljeću Birka imala oko 700 stalnih stanovnika i oko 3.000 tijekom tržnih dana. Nedavno je otkriveno oko 3,000 grobnih humaka na otoku Björkö. Na otoku Adelsö, kojeg od Birke dijeli uski tjesnac, nalazio se kraljevski dvorac Hovgården kojeg je navodno dao izgraditi kralj Svean.
Las Adjuntas (razvrstavanje)
Las Adjuntas ima više značenja:
Birka
Povijest
Birka je bila i mjesto prvog pokrštavanja Vikinga koje je poduzeo benediktinski opat Ansgar 829. godine. Njega je poslao franački kralj Ludovik I. Pobožni, no Ansgar je kasnije naveo kako je u mjestu već postojala malena crkva i određeni broj kršćana, iako su većina ipak bili pogani mnogobošci. Iako sve navodi da je Ansgar opisao Birku, postoji mogućnost da je riječ o drugim gradovima kao što su: Åland, Bjarke u Västergötlandu, Köpingsvik u Ölandu i Vreta kod Linköpinga.
Grad je napušten oko 960-ih kada je njegov ulogu trgovačkog središta preuzeo trgovački grad Sigtuna, također na obalama jezera Mälaren. Jedna od mogućnosti zašto je grad napušten je uzdizanje tla zbog kojeg je brodovima bilo otežano ploviti kroz Södertälje do Birke (slično se dogodilo i drugim lučkim baltičkim gradovima u povijesti, poput Luleå).
Adam Bremenski u svom djelu "Djela hamburških biskupa" (Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum) iz 1076. godine, nekoliko puta spominje grad Birku kao napušten i zaboravljen, nekada slavni trgovački grad.
Hjalmar Stolpe je započeo sustavna iskapanja u Birki 1870-ih, a značajna otkrića su se dogodila za vrijeme istraživanja koja je proveo Ambrosiani Björn 1970-ih i 1990-ih.
Rancho González, Ixtlahuacán de los Membrillos
Rancho González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Područje Vojnog zapovednika Srbije
Vojna uprava u Srbiji obrazovana je već 19. aprila 1941, da bi okupirana Srbija bila oslobođena nakon bitke za Srbiju 1944. godine.
Invazija i podela Jugoslavije
thumb|desno|250px|Okupacija i podela Jugoslavije U aprilu 1941. Nemačka i njene saveznice su napale i okupirale Jugoslaviju. Kraljevina Jugoslavija je podeljena: periferne delove jugoslovenske teritorije su okupirali i anektirali njeni osovinski susedi: Nemačka, Mađarska, Bugarska i Italija. Nemci i Italijani su osmislili i podržali osnivanje nove marionetske države, Nezavisne Države Hrvatske (NDH), koja je uključivala veći deo teritorije predratne Banovine Hrvatske uz dodatak područja današnje Bosne i Hercegovine i srpskog dela Srema. Iako formalno proglašena nezavisnom, NDH je ostala pod okupacijom nemačkih i italijanskih trupa. Severni delovi današnje Slovenije koje je anektirala Nemačka podeljeni su u administrativne oblasti koje su stavljene pod upravu gaulajtera Austrije. Italija je neke delove okupirane Jugoslavije anektirala direktno, dok je druge uključila u sastav svojih protektorata Crne Gore i Albanije.
Ostatak teritorije podeljene Jugoslavije je ušao u sastav Srbije, koja je obuhvatala veći deo područja kasnije poznatog kao Centralna Srbija, sever Kosova (oko Kosovske Mitrovice) i Banat. Srbija je stavljena pod nemačku okupaciju i vojnu administraciju.
Nemci su smatrali da je uspostavom okupacije Jugoslavija likvidirana kao država i da su umesto nje u državno-pravnom smislu formirane tri nove države, Hrvatska, Srbija i Crna Gora, iako ova poslednja nije smatrana posebnom zemljom, već protektoratom u sastavu Italije. Prema navodu objavljenom u listu "Službene novine" od 15. septembra 1942. godine, "na dan 22. jula 1942. potpisan je u Berlinu Sporazum o imovinsko-pravnom razdvajanju bivše jugoslavenske države“. Prema ovom sporazumu, "sva državna imovina bivše Kraljevine Jugoslavije i njenih banovina, koja se na dan 15. aprila 1941. nalazila na području koje je konačno pripalo jednoj od država-sticateljki, postala je od toga dana vlasništvo ove države-sticateljke. Države-sticateljke u smislu ovog Sporazuma su: Nemački Rajh, Italija (uključivo Albanija i Crna Gora), Mađarska, Bugarska, Hrvatska i Srbija." Ovakva državno-pravna promena nije bila priznata od strane Saveznika, koji su smatrali da Jugoslavija državno-pravno i dalje postoji i koji su priznavali autoritet Jugoslovenske vlade u izgnanstvu.
Uspostavljanje vojne uprave u Srbiji
thumb|desno|200px|Organizacija nemačke Vojne uprave u okupiranoj Srbiji. Još pre kapitulacije Jugoslavije, Vrhovna komanda Kopnene vojske je izdala proglas stanovništvu pod nemačkom okupacijom, objašnjavajući zakone koji će se primenjivati na svoj teritoriji koju su okupirali Nemci. Kada su se Nemci povukli sa jugoslovenske teritorije koja je anektirana od strane nemačkih saveznika, ti zakoni su se primenjivali samo u delovima današnje Slovenije koje je anektirala Nemačka, kao i u Srbiji. Za razliku od delova Slovenije, Srbiju Nemačka nije anektirala, već samo okupirala i stavila pod vojnu upravu. U Srbiji su na snazi ostali i domaći zakoni, po kojima su radile kvislinške administrativne i sudske vlasti. Granice okupirane Srbije je odredio Hitler u direktivi od 12. aprila 1941., a isti je takođe naredio i uvođenje vojne uprave. Za ovom je sledila direktiva koju je izdao načelnik Vrhovne komande nemačke armije, kojom je vojni zapovednik Srbije postavljen na čelu okupacionog režima, odgovoran Vrhovnoj komandi armije. U međuvremenu osoblje za vojnu upravu je skupljeno u Nemačkoj i dužnosti vojnog zapovednika Srbije su razrađivane. To je uključivalo zaštitu železničke pruge između Beograda i Soluna i plovnog puta Dunavom, izvršavanje ekonomskih naredbi (koje naredi Gering) i uspostavljanje i održavanje reda i mira. Da bi se to postiglo, osoblje vojnog zapovednika je podeljeno po vojnim i administrativnim ograncima, a formiran je i jedan policijski kontigent. Prvi vojni zapovednik Srbije je bio general Luftvafea Helmut Ferster, koji je stupio na tu dužnost 20. aprila 1941. i kome je asistirao šef vojne uprave u Srbiji, doktor Harald Turner.
Dersum
Derzum je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.464 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454007.
Područje Vojnog zapovednika Srbije
Uvođenje komesarske uprave
thumb|desno|250px|Plakat o naredbi za postupak sa Jevrejima nemačke vojne komande 25. aprila 1941. Hitler je na kratko razmatrao mogućnost brisanja svakog znaka postojanja srpske države, ali je brzo odustao od ove ideje i počeo da traži pogodnog Srbina da vodi kolaboracionistički režim. Nakon uzimanja u obzir bivšeg jugoslovenskog premijera Dragiše Cvetkovića, bivšeg ministra inostranih poslova Aleksandra Cincar-Markovića, bivšeg ministra unuštrašnjih poslova Milana Aćimovića, predsednika klerofašističkog pokreta Zbor Dimitrija Ljotića i šefa beogradske policije Dragog Jovanovića, vojni zapovednik Srbije se odlučio za Aćimovića, koji je oformio svoju komesarsku vladu 30. aprila 1941. i koja je imala deset komesara. Nemci nisu izabrali Ljotića jer su verovali da ima lošu reputaciju u srpskom narodu. Aćimović je bio izraziti anti-komunista i bio je u kontaktu sa nemačkom policijom i pre rata. Vlada je položila zakletvu krajem maja. Preostalih devet komesara bili su: Stevan Ivanić, Momčilo Janković, Risto Jojić, Stanislav Josifović, Lazo M. Kostić, Dušan Letica, Dušan Pantić, Jevrem Protić i Milosav Vasiljević. Svaki komesar je bio zadužen za određeno ministarstvo, koje je nasleđeno od predratne jugoslovenske vlade, osim ministarstva vojske i mornarice koje je ukinuto. Nekoliko komesara je imalo ministarska mesta u predratnoj jugoslovenskoj vladi, a Ivanić i Vasiljević su bili bliski Zboru. Jedan od prvih zadataka je bilo da se izvrši Turnerovo naređenje o registrovanju svih Jevreja i Roma u Srbiji i uvođenja strogih ograničenja na njihove aktivnosti. Implementaciju ovih naređenja je nadgledala nemačka vojna uprava, a Aćimović i njegov komesarijat unutrašnjih poslova su bili zaduženi za njihovo izvršavanje.
Tokom maja 1941. Ferster je izdao brojna naređenja, među kojima su zahtev da se registruju sve štamparske mašine, ograničenja slobode štampe, rada pozorišta i drugih zabavnih mesta i nastavak privredne proizvodnje. Takođe je rasputio Narodnu banku Kraljevine Jugoslavije i zamenio ju je Srpskom narodnom bankom. Ferster je kasnije prekomandovan, a 2. juna na mestu zapovednika Srbije ga je nasledio još jedan general Luftvafea Ludvig fon Šreder.
Polovinom maja, Aćimovićeva vlada je izdala deklaraciju da srpski narod želi „iskrenu i vernu saradnju sa njihovim velikim susedom, nemačkom narodom“. Većina lokalnih činovnika u okruzima i srezovima je ostala na svojim mestima, a nemačka vojna uprava je postavila svoje ljude da nadziru rad lokalnih vlasti.
Prvobitne okupacione snage
thumb|General Paul Bader je bio na čelu [[Viša komanda 65 za posebnu namenu|Više komande 65 za posebnu namenu koja je prvobitno kontrolisala nemačke garnizone na teritoriji okupirane Srbije i NDH. Nakon slamanja ustanka u novembru-decembru 1941. ova komanda je spojena sa funkcijom vojnog zapovednika Srbije.]] Kao dodatak vrlo ograničenim lokalnim vojnim i policijskim snagama dodeljenim vojnom zapoveniku Srbije, početkom juna 1941. Vermaht je u Beograd doveo Višu komandu 65 za posebnu namenu da komanduje nad četiri loše opremljene posadne divizije, pod zapovedništvom generala Paula Badera. 704. pešadijska divizija, 714. pešadijska divizija i 717. pešadijska divizija su bile razmeštene u Srbiji, a 718. pešadijska divizija je bila razmeštena u obližnjim delovima NDH. Status Baderove komande je bio takav da je vojni zapovednik Srbije mogao da naredi Baderu da izvrši operacije protiv ustanika, ali nije mogao drugačije da deluje kao Baderov nadređeni.
Problemi Aćimovićeve vlade
Iako su komesari imali iskustva u oblastima koje su im dodeljene, kao i iskustva u politici i javnoj administraciji, Aćimovićeva vlada je bila u izuzetno teškom položaju jer nije imala nikakvu naznaku stvarne vlasti. Tri glavna zadatka Aćimovićeve vlade su bila da osigura pomirenje stanovništva sa nemačkom okupacijom, da pomogne u obnavljanju državnih službi i da identifikuje i ukloni nepoželjne iz državne službe. Izbeglice koje su bežale od progona u NDH su počele masovno da stižu na teritoriju okupirane Srbije još pre nego što je Aćimovićeva vlada formirana.
Krajem juna 1941. Aćimovićeva vlada je izdala proglas u vezi uprave u Banatu, koji je uspostavljen kao autonomni region u sastavu Srbije, sa posebnom civilnom upravom pod kontrolom lokalnih folksdojčera na čelu sa Jankom Sepom. Iako je Banat zvanično bio u nadležnosti Aćimovićeve vlade, u praksi je bio suštinski samostalan u odnosu na Beograd. U vojnom smislu, Banat je, kao i ostatak Srbije, bio pod kontrolom Vojne uprave u Srbiji, preko oblasne vojne komande u Pančevu.
Početak ustanka
thumb|left|220px|Nemci streljaju 16 zarobljenih partizana 20. avgusta 1941. u [[Smederevska Palanka|Smederevskoj Palanci.]] Početkom jula 1941. počeo je oružani ustanak u Srbiji protiv Nemaca i Aćimovićeve vlade, koji je produbio krizu u zemlji. Ustanike su predvodili komunisti, ali su počeli da im se pridružuju i drugi patriotski orijentisani građani. Rojalistički pokret otpora pod vođstvom Draže Mihailovića je prvobitno sarađivao sa komunistima, ali se kasnije odlučio za pasivan otpor i pokretanje akcije protiv Nemaca kada se pruži povoljna prilika. Ustanici su u početku napadali okružne i sreske administrativne ustanove i žandarmerijske stanice, da bi ubrzo počeli da napadaju rudnike i železničke stanice, koje su Nemci upotrebljavali za pospešivanje svojih ratnih dejstava. Aćimovićeva administracija, koja je od oružanih snaga na raspolaganju imala jedino bivše jugoslovenske žandare, je između 1. jula i 15. avgusta pretrpela 246 napada, u kojima je poginulo 82 ustanika i 26 žandara. Nemci su počeli da streljaju taoce i pale sela kao znak odmazde. Polovinom jula, Mihajlović je poslao emisare Ljotiću i Aćimoviću da im stavi do znanja da njegovi vojnici nemaju ništa sa „komunističkim terorom“. Nemci su sugerisali Aćimoviću da napravi sporazum sa Mihajlovićem, ali je Mihajlović to odbio. Ipak, ni Nemci ni Aćimović nisu preduzeli efikasne akcije protiv Mihajlovića. Takođe u julu, nemačka vojna uprava je naredila predstavnicima jevrejske zajednice da svake nedelje predaju 40 talaca koji bi bili streljani kao odmazda za napade na pripadnike Vermahta i nemačke policije. Kada su streljanja talaca obznanjena, govorilo se da se ne radi o represalijama, već o streljanju „komunista i Jevreja“.
Krajem jula, novi nemački vojni zapovednik u Srbiji, general Hajnrih Dankelman, nije mogao da skupi dovoljno nemačkih vojnika i policajaca da uguši ustanak, pa je počeo da razmatra druge dostupne mogućnosti. Pošto je Dankelmanu naređeno da koristi dostupne snage najbezobzirnije moguće, Turner je predložio Dankelmanu da ojača Aćimovićevu vladu tako da ona može sama da uguši ustanak. Nemci su smatrali Aćimovićevu vladu nesposobnom i već polovinom jula su počeli da razmišljalju o smenjivanju Aćimovića.
Kao odgovor na ustanak, stotine poznatih i uticajnih Srba su potpisali Apel srpskom narodu, koji je štampan u beogradskim novinama 13. avgusta. Apel je tražio od srpskog stanovništva da pomogne vlastima na svaki način u njihovoj borbi protiv komunističkih ustanika, da bude lojalno Nemcima i osudio je partizanski pokret kao nepatriotski. Aćimović je naredio da se supruge komunista i njihovi sinovi stariji od 16 godina uhapse i drže kao taoci, dok su Nemci spaljivali njihove kuće i uvodili policijski čas.
Dankelman je istog dana, u nemogućnosti da nađe pojačanje na drugom mestu, naredio generalu Baderu da uguši ustanak, a Bader je dva dana kasnije izdao naređenje za početak akcije. Međutim, tri slabe posadne divizije nisu bile u stanju da spreče širenje ustanka. Aćimovićeva vlada je apelovala na ustanike da se vrate kućama i obećala nagrade za ubijanje ustanika i njihovoh vođa.
Da bi ojačao marionetsku vladu, Dankelman je morao da nađe Srbina koji je bio i poznat i poštovan među stanovništvom, a koji bi bio sposoban da osnuje efikasne srpske oružane odrede i da ih nemilosrdno iskoristi protiv ustanika, a da istovremeno ostane pod nemačkom kontrolom. Ovo je krajem avgusta dovelo do ostavke Aćimovićeve vlade i njene zamene Vladom narodnog spada generala Milana Nedića.
Vlada narodnog spasa
thumb|Kolaboracionistički propagandni plakat Kao odgovor na zahtev izaslanika Feliksa Benclera, koga je nemačko ministarstvo inostranih poslova imenovalo da pomaže Dankelmanu, Ministarstvo inostranih poslova je poslalo Edmunda Vesenmajera da pomogne u osnivanju nove marionetske srpske vlade koja će zadovoljiti nemačke zahteve. Pet meseci ranije, Vesenmajer je kumovao proglašenju NDH. Vesenmajer je učestvovao u nizu konsultacija sa nemačkim komandantima i zvaničnicima u Beogradu, ispitivao je brojne moguće kandidate za predsednika nove marionetske vlade, a onda odabrao generala Milana Nedića kao najboljeg kandidata. Nemci su morali da izvrše pritisak na Nedića da bi ga ubedili da prihvati ponuđeni položaj, uključujući pretnje da će dovesti bugarske i mađarske trupe na teritoriju Srbije i da će ga poslati u Nemačku kao ratnog zarobljenika. Za razliku od većine nekadašnjih jugoslovenskih generala, Nedić nije bio interniran u Nemačku nakon kapitulacije, već je stavljen u kućni pritvor u Beogradu.
Oko 75 poznatih Srba se okupilo na skupu 27. avgusta 1941. na kome je odlučeno da bi Nedić trebalo da sastavi Vladu narodnog spasa koja će zameniti Komesarsku upravu, a Nedić je istog dana pisao Dankelmanu da pristaje da postane predsednik nove vlade pod pet uslova, a tražio je i još neke dodatne ustupke. Dva dana kasnije, nemačke vlasti su imenovale Nedića za premijera i formirale njegovu vladu. Ne postoje izveštaji o tome da li je Dankelman prihvatio sve Nedićeve uslove, ali je pozitivno odgovorio na neke zatražene ustupke, kao što su upotreba srpskih narodnih i državnih simbola.
Nedić je bio motivisan brigom za opstanak srpskog naroda u Hitlerovom novom poretku. Želeo je da obezbedi utočište za Srbe koji su bili progonjeni u drugim delovima okupirane Jugoslavije, kao i da spreči pobedu komunista u ratu. Nedićev režim je verno izvršavao nemačke zahteve, pokušavajući da osigura Srbiji mesto u novom evopskom poretku koji stvaraju nacisti.
Režimska propaganda je predstavljala Nedića kao „oca Srbije“, koji obnavlja Srbiju i koji je prihvatio svoju ulogu da spase srpski narod. Institucije koje je osnovala Nedićeva vlada su bile slične onima u nacističkoj Nemačkoj, dok su dokumenti koje je potpisivao Nedić koristili rasističku terminologiju uzetu iz nacional-socjalističke ideologije. Propaganda je slavila „srpsku rasu“, prihvatajući njeno „arijevstvo“ i određivala srpski „životni prostor“. Apelovalo se na omladinu da prati Nedića u izgradnji novog poretka u Srbiji i Evropi.
Nedić je želeo da ubedi javnost da je za Srbiju rat završen aprila 1941. Svoje vreme je opisivao kao vreme posle rata, tj. kao „vreme mira, napretka i spokojstva“. Nedić je tvrdio da su sve akcije njegove vlade odobrene od okupatora, kome narod treba da bude zahvalan za „obezbeđen život i časno mesto saradnika u izgradnji novog sveta“. Međutim, kolaboracionistički režim u Srbiji nije uspeo da osvoji naklonost velikog dela srpskog naroda, koji se više okretao četnicima i partizanima. Zbog sve lošijeg stanja u Srbiji, Nedićevoj vladi je bilo potrebno da osnuje svoje oružane formacije - Srpsku državnu stražu, dok su pripadnici pokreta Zbor osnovali Srpski dobrovoljački korpus. U Srbiji je delovao i Ruski zaštitni korpus, koji su osnovali belogardejski ruski emigranti. Neki od ovih odreda su učestvovali u slamanju Užičke republike, velikoj ofanzivi kojom su partizani isterani sa teritorije Srbije u italijanski protektorat Crnu Goru.
Marionetska vlada Srbije čije su osnivanje inicirali Nemci imala je ograničene mogućnosti za delovanje. Ona nije imala međunarodno priznanje, jer međunarodna zajednica nije priznala ukidanje i podelu Jugoslavije. Njena ovlašćenja, ograničena od samog početka, sve više su smanjivana tokom vremena, što je bilo posebno frustrirajuće i teško za Nedića.
Obračun sa pokretima otpora
thumb|desno|220px|Nemačka obznana streljanja talaca u Kragujevcu 21. oktobra 1941. Stvarna vlast u okupiranoj Srbiji je ležala u administraciji vojnog zapovednika, koji je kontrolisao i nemačke i srpske kvislinške oružane snage. Franc Beme, vojni zapovednik Srbije, je odgovorio na napade ustanika sprovođenjem nemačke politike odmazde da se 100 osoba strelja za jednog ubijenog, a 50 osoba za jednog ranjenog Nemca. Prve odmazde na teritoriji na kojoj su delovali ustanici izvršene su u Mačvi, a najveći pokolji u Kraljevu i Kragujevcu. Odmazde su se na kraju pokazale kao kontraproduktivne za Nemce, pošto je time uništena svaka mogućnost da Nedićev režim stekne veću podršku Srba. Otkriveno je da su među streljanima u Kraljevu bili i radnici fabrike koja je proizvodila avione za sile Osovine. Nedić je apelovao da se streljanja Srba zaustave, a Beme se saglasio i naredio obustavu streljanja.
Kraj Vojne uprave
Do jeseni 1944. Istočni front je stigao do granica Srbije. Najveći deo Srbije oslobođen je nemačke okupacije tokom bitke za Srbiju, u kojoj su učestvovale jugoslovenske partizanske, sovjetske i bugarske snage. Sa otpočinjanjem Beogradske operacije NOVJ i Crvene armije, nemačka Vojna uprava je napustila ovo područje, a i Nedićeva kvislinška srpska vlada je početkom oktobra takođe evakuisana iz Srbije i premeštena u Beč.
Oficiri
thumb|desno|150px|[[Franc Beme, opunomoćeni komandujući general u Srbiji (19. septembar - 6. decembar 1941.)]] Oficiri koji su sližili kao vojni komandanti:
Delovanje Vojne uprave
Za ekonomiju je Vojna uprava najpre osnovala jednu od dve upravne grane odgovorne Vojnom komandantu u Srbiji. Punomoćnik za ekonomske poslove, Franc Nojhauzen, koji je bio Geringov lični izaslanik u Srbiji, bio je direktno odgovoran za izvođenje nemačkog četvorogodišnjeg plana i imao je potpunu kontrolu nad srpskom ekonomijom. U januaru 1942, postavljen je visoki SS i policijski šef u Srbiji čime je uspostavljena i policijska grana vojne vlasti. Šefovi ekonomske i policijske grane su teoretski bili odgovorni Vojnom komandantu u Srbiji, dok su u praksi bili direktno odgovorni nadležnima u Berlinu. Ovo je stvorilo značajan rivalitet i konfuziju između ovih grana vojne vlasti, ali je u isto vreme stvorilo i ogroman teret marionetskom režimu koji je bio odgovoran vojnoj administraciji a imao je malo uticaja na šefove drugih grana okupacione vlasti.
Administrativna podela
Nemačka Vojna uprava u Srbiji je područje pod svojom kontrolom nazivala „Područje Vojnog zapovednika Srbije" (nem. Gebiet des Militärbefehlshabers Serbien), a ono je imalo istovetne granice kao i marionetska država Srbija, na čijoj je teritoriji Vojna uprava delovala. Nemački okupatori su formirali četiri komande vojnih oblasti (nem. Feldkommandanturen) unutar područja pod njihovom kontrolom, pri čemu je svaka oblast bila dalje podeljena na jedan ili više okružnih vojnih komandi (nem. Kreiskommandanturen), a oko sto naselja i važnih lokacija imalo je gradske ili mesne komande (nem. Platzkommandanturen or Ortskommandanturen) koje su bile pod kontrolom okružnih komandi. Svaka komanda je imala svoje vojno, administrativno, ekonomsko, policijsko i drugo osoblje u zavisnosti od lokalnih potreba koje su dozvoljavale da šefovi Vojne uprave implementiraju nemačke odredbe širom okupirane Srbije.
U Banatu je oblasna komanda najpre uspostavljena u Pančevu, a okružna u Velikom Bečkereku. Pančevačka oblasna komanda je zatim prebačena u Kraljevo a okružna u Velikom Bečkereku je, sve do kolapsa Vojne uprave, nastavila da postoji kao zasebna administrativna jedinica koja je naredbe dobijala direktno od Vojne komande.
Od decembra 1941. do nemačkog povlačenja, Nemačke oblasne komande su sa okružnim komandama bile stacionirane u Beogradu, Nišu, Šapcu i Kraljevu:
Nemačke oblasne i okružne komande su rukovodile odgovarajućim predstavnicima marionetske srpske vlasti i nadzirale ih.
Politika
Tokom vojne uprave u Srbiji (1941-44), antisemitizam je postao jedna vrsta "kulturološkog rodnog pojma" koji je, između ostalog, obuhvatao komunizam, demokratiju, liberalizam, kapitalizam i ostalo.
Dersum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Derzum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 28,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.464 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Karloman Bavarski
Karloman Bavarski  (830—880) je bio najstariji sin Ludviga I Nemačkog, kralja Nemačke. Bio je kralj Bavarske od 876, a kralj Italije od 877. godine. Posle smrti Karla Ćelavog postao je 877. prvi nemački vladar Italije. Posle infarkta 879. postaje nesposoban da vlada, a umire 880. godine.
Pobuna protiv oca
Pobunio se 861, pa ponovo 863. protiv svog oca Ludviga I Nemačkog tražeći kraljevstvo. Ludvig I Nemački je bio prisiljen da mu dodeli kraljevstvo Bavarsku. Sledeće godine 865. Ludvig I Nemački je podelio ostatak svojih zemalja. Saksoniju sa Frankonijom i Tiringijom dao je Ludvigu Mlađem, a Švabiju sa Retijom predao je Karlu Debelom.
Krunisanje za kralja Italije
Na vest o smrti cara Ludovika II otac i sinovi su sklopili mir. Ludvig I Nemački je pokušao da dobije carsku krunu za Karlomana. Međutim pokazalo se da Ludovik II nije mrtav. Kada je umro 876. Ludvig I Nemački, Karloman nasleđuje njegov deo. Braća su posle toga koordinirala međusobne akcije.
Posle smrti Karla Ćelavog 877, Karloman je postao kralj Italije kao prvi nemački vladar. Preživeo je infarkt 879, ali bio je nesposoban da nastavi da dalje samostalno vlada. Zato je podelio svoje posede. Luju Mlađem i Karlu Debelom je predao Italiju. Njegov nezakoniti sin Arnulf Koruški dobio je vojvodstvo Karantaniju. Arnulf Koruški je kasnije postao kralj Nemačke, kralj Italije i car Svetog rimskog carstva.
Područje Vojnog zapovednika Srbije
Ratni zločini
Pored odmazdi i streljanja srpskih civila, nemački okupatori su na teritoriji Srbije izvršili i sistematsko uništenje jevrejskog stanovništva (u holokaustu na području Srbije stradalo je 90% lokalnih Jevreja). Okupatorski genocid je vršen i nad romskim stanovništvom. Nedužni civili upućivani su u koncentracione logore, odakle su izručivani vojnim streljačkim odredima.
Prisian, Buchin
Prisian je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Buchin.
Chester County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Prisian, Buchin
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Chester County, Tennessee
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 17.131, što je 1.591 (10,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tropisetron
Tropisetron (INN) je serotoninski 5-HT3 antagonist koji se prvenstveno koristi kao antiemetik za tretman mučnine i povraćanja nakon hemoterapije. On je eksperimentalno takođe korišten kao analgetik kod obolelih od fibromialgije.
Victor Franz Hess
Victor Franz Hess ili Victor Francis Hess (dvorac Waldstein, Austrija, 24. lipnja 1883. -, 17. prosinca 1964.), austrijsko-američki fizičar i dobitnik Nobelove nagrade za fiziku.
Duraznillo (razvrstavanje)
Duraznillo ima više značenja:
Tropisetron
Farmakologija
Tropisetron deluje kao selektivni 5-HT3 antagonist i α7-nikotinski agonist.
Victor Franz Hess
Biografija
Rođen je 24. lipnja 1883. u dvorcu Waldstein kao sin Vinzensa Hessa, šumara princa Öttingen-Wallersteina, i Serafine Edle von Grossbauer-Waldstätt.
Od 1901. do 1905. bio je pred-diplomac na Sveučilištu u Grazu, no nastavio je svoj studij te je 1910. dobio svoj doktorat. Od tada pa do 1920. radi u Institutu za proučavanje radija na Bečkoj akademiji znanosti, no 1921. odlazi u SAD gdje neko vrijeme radi u New Jerseyju i Washingtonu. Godine 1923. vraća se u Austriju gdje dobiva posao na matičnom sveučilištu, a 1925. postaje redoviti profesor eksperimentalne fizike u Grazu. Godine 1931. postaje profesor i ravnatelj Instituta za radiologiju pri Sveučilištu u Innsbrucku.
Godine 1936., Švedska akademija mu je uručila Nobelovu nagradu za fiziku "za otkriće kozmičke radijacije". Hess je te zrake otkrio puno prije, u periodu od 1911. do 1913., a njegovo je otkriće 1925. potvrdio američki Nobelovac Robert Andrews Millikan. Millikan je i dao ime tim zrakama. Glavni zaključak Hessovog rada, izdanog u časopisu Postupci Austrijske akademije znanosti, bio je taj da se količina radijacije sa zemlje smanjuje do nekih 1km visine, dok se, zbog prodora radijacije iz svemira, iznad te visine količina zračenja ponovo povećava. Tu tezu Hess je eksperimentalno dokazivao nizom letova na različitim visinama u periodu od 1911. do 1912. (najveća visina bila je 5,3km od zemljine površine). No, ti letovi su bili iznimno rizični jer ih je Hess obavljao i tijekom dana, ali i tijekom noći.
El Sabino, Gómez Farías
El Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Duraznotla (razvrstavanje)
Duraznotla ima više značenja:
Svjetska izložba
Svjetska izložba je naziv manifestacije koja se u obliku sajma ili izložbe održava od sredine 19. stoljeća pa do danas. Tom manifestacijom upravlja posebno tijelo po nazivom Ured za međunarodne izložbe (kraće BIE, što je kratica iz francuskog jezika za Bureau International des Expositions). BIE ima sjedište u Parizu i danas broji 98 država-članica. Uobičajeni naziv za Svjetske izložbe je EXPO, iako taj naziv nerjetko koriste i razne druge izložbe tematskog tipa, koje nisu pod patronatom BIE-a, te ne nose naziv Svjetske izložbe.
Prema pravilima BIE-a Svjetske izložbe su podijeljene u dvije kategorije:
Indijska matematika
Indijska matematika se razvila na Indijskom potkontinentu od 1200. pne. sve do kraja 18. vijeka. U klasičnom periodu indijske matematike (400 - 1200) su zabilježena značajna postignuća zahvaljujući učenjacima kao što su Aryabhata, Brahmagupta i Bhaskara II. Decimalni sistem brojeva koji se koristi danas se prvi put koristio u indijskoj matematici. Indijski matematičari su dali rani doprinos proučavanju koncepta nule kao broja, negativnih brojeva, aritmetike i algebre. Uz to se u Indiji razvila i trigonometrija, uključujući suvremene defincije sinusa i kosinusa. Ti matematički koncepti su se kasnije prenijeli na Bliski Istok, Kinu i Evropu te bitno pridonijeli razvoju koncepata koji danas tvore temelj mnogih područja matematike.
Klokot (Bihać)
Klokot je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 705 stanovnika.
Svjetska izložba
Međunarodne prijavljene izložbe:
Klokot (Bihać)
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Indijska matematika
Drevna i srednjovjekovni matematički tekstovi, svi napisani na sanskritu, najčešće su se sastojali od sutra u kojima su načela ili problemi izneseni u ekonomičnim stihovima kako bi ih učenik mogao što lakše upamtiti. Njih je slijedila druga sekscija koja se sastojala od komentara u prozi (ponekad nekoliko komentara od različitih učenjaka) koji su detaljnije obrazložili problem ili izložili njegovo rješenja. U proznom dijelu forma (i njena memorizacija) nisu bili tako važnio kao same ideje. Sva matematička djela su se prenosila usmenom predajom sve do oko 500. pne. a nakon čega su se prenosili i usmeno i preko rukopisa. Najstariji sačuvani matematički dokument na Indijskom kontinentu je rukopis iz Bakhshalija, otkriven godine 1881. u Bakhshaliju kraj Peshawara (moderni Pakistan) a koji datira iz 7. vijeka.
Svjetska izložba
Međunarodne priznate izložbe:
Osnovna ideja ovih izložbi da sve zemlje dobiju priliku prikazati ostatku svijeta svoj pogled na neku zadanu temu. Zemlje sudionice, u skladu s zadanom temom, uređuju po vlastitom nahođenju u odvojenim paviljonima svoje izložbene prostore.
Prva svjetska izložba u danšnjem smislu te riječi, održana je 1851.g. u Londonu, u Velikoj Britaniji tadašnjoj vodećoj sili u svijetu. Sve nacije bile su pozvane da doprinesu izložbi koja je predstavila najveća dostignuća svih grana ljudskoga djelovanja. Londonska izložba je ostvarila veliki uspjeh, te su uskoro i drugi veliki gradovi organizirali Svjetske izložbe – Pariz, Beč, Budimpešta, Chicago i drugi.
thumb|Hrvatski paviljon u Hannoveru 2000. godine
Al Laşīyah, Hajjah
Al Laşīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1285 m.
Bethel Census Area, Alaska
Betel popisna oblast je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Las Aguamas (razvrstavanje)
Las Aguamas ima više značenja:
Zalužnica
Zalužnica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vrhovine, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 98 stanovnika te 46 obiteljskih kućanstava.
Las Aguamitas (razvrstavanje)
Las Aguamitas ima više značenja:
Las Aguilillas (razvrstavanje)
Las Aguilillas ima više značenja:
Castelmozzo, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Dzemul (razvrstavanje)
Dzemul ima više značenja:
Kosmos-1359
Kosmos-1359 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1359 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. maja 1982. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1359 je bio komunikacioni satelit.
Durán (razvrstavanje)
Durán ima više značenja:
Kula (Bihać)
Kula je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 537 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Zenna, Arezzo
Zenna je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
El Águila, Tepezalá
El Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1910 m.
Claiborne County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Cavoleto, Pesaro e Urbino
Cavoleto je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Claiborne County, Tennessee
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 32.213, što je 2.351 (7,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cavoleto, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
San Miguel las Cuevas, Queréndaro
San Miguel las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Queréndaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2291 m.
Hijene
Hijene (Hyaenidae) su porodica iz reda zvijeri. Usprkos površnoj sličnosi s psima, to su ustvari mačkolike zvijeri, koje vjerojatno imaju zajedničko porijeklo s porodicom Viverridae, ili čak potječu od njih. Žive u južnoj i na području zapadne Azije, od Irana preko Bliskog istoka i Arabije do Afrike.
Način života
Hijene su općenito poznate kao strvinari, i nisu na "dobrom glasu". Tako ih je zoolog Alfred Brehm u 19. stoljeću opisao kao glupe, pakosne i kukavne životinje, i dalje: "Od svih zvijeri, hijene su najružnije građene i najodvratnije, a kad se na to nadoda i opaki karakter, to je dovoljno da ove životinje čini omraženim". Ovakvi su opisi u to vrijeme bili uobičajeni, dajući zapravo vrlo malo podataka o stvarnim osobinama hijena.
Prema današnjim spoznajama, teško je dati bilo kakve podatke o zajedničkim osobinama svih hijena. Dok su prugasta i smeđa hijena doista prije svega strvinari, pjegava hijena aktivno lovi plijen, a Proteles cristatus svojim načinom života potpuno odstupa i od jednih i od drugih. Ona se hrani termitima.
Anatomija
Obilježje svih hijena je, da su im prednje noge duže od stražnjih, dok kandže ne mogu uvući. Ženke imaju snažno izražene vanjske dijelove spolnog organa: njen klitoris je tako velik, da ga se naziva pseudopenisom. Osim toga, okružen je vrećastim kesicama koje potsjećaju na mošnice mužjaka, tako da se spolovi čak i kod bližeg promatranja jedva mogu razlikovati. Ova anatomska osobitost ranije je dovodila do pretpostavke, da su hijene hermafroditi, što definitivno nije točno.
Fosilne hijene
Hijene su vrlo stara grupa od kojih je poznato puno više fosilnih nego recentnih vrsta. Najstarijom hijenom smatra se Protictitherium iz miocena, iako izgledom još podsjeća na Viverridae, a živjela je na drveću. Kasniji rod Plioviverrops je nastanjivao i Europu. To je bila još mala hijena specijalizirana za prehranu kukcima. Može se pretpostaviti da su se već u to vrijeme razdvojile linija pravih hijena od Protelinae.
Nakon toga, hijene rastu. Krajem miocena je rod Ictitherium, koji je podsjećao na šakala, živio na području cijele Europe. Postojali su veliki strvinari (Adcrocuta), razbojničke hijene (Lycyaena i Hyaenictis) kao i jedan rod (Chasmaporthetes) koji je dospio do sjeverne Amerike. U pliocenu su većina rodova hijena izumrle, vjerojatno zbog konkurencije uspješnijih pasa. No, pjegave i prugaste hijene su još u pleistocenu živjele u Europi i vjerojatno u vrijeme ledenog doba još sretale europskog čovjeka.
Zaklopača (Plitvička jezera)
Zaklopača je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Plitvička jezera, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 9 stanovnika te 4 obiteljskih kućanstava.
Exposition Universelle (1855)
mini|Exposition Universelle Exposition Universelle 1855. bio je naziv druge Svjetske izložbe održane na Marsovim poljanama u Parizu od 15. svibnja, do 15. studenog, 1855. Puni naziv ove manifestacije bio je Exposition Universelle des produits de l'Agriculture, de l'Industrie et des Beaux-Arts de Paris 1855.
Fracción el Turu, Ciudad Valles
Fracción el Turu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Exposition Universelle (1855)
Ova izložba bio je najvažniji događaj u Francuskoj, u doba vladavine cara Napoleona III. Po svemu je trebala nadmašiti predhodnu londonsku Veliku izložbu ( Great Exhibition iz 1851.), pa je tako i velebna izložbena dvorana Palača Industrije (Palais d'Industrie), trebala nadmašiti londonsku Crystal Palace. Dvorana je podignuta 1855. po projektima Jean-Marie-Victor Viela i Alexandre Barraulta, srušena je 1897. da napravi mjesto za budući Grand Palais, za Svjetsku izložbu 1900.
Fracción el Turu, Ciudad Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Exposition Universelle (1855)
Po službenim izvješćima izložbu je posjetilo 5 162 330 posjetitelja, od toga je 4, 2 milijuna posjetilo industrijsku izložbu, a 0,9 milijuna umjetnički dio priredbe (Beaux Arts exposition). Izložba je održana na površini od 16 hektara (39 akri ) sa 34 zemlje učesnice. Zbog same priredbe, Napoleon III. naložio je da se napravi sustav klasificiranja najboljih francuskih vina ( zapravo samo vina iz Bordeauxa ), to je nakraju dovelo do značajnog zakona o klasifikaciji Bordoških vina iz 1855.
Od svih izložbenih prostora, danas je ostala samo zgrada théâtre du Rond-point des Champs-Élysées, kojeg je projektirao arhitekt Gabriel Davioud u kojem je održana francuska izložba (Panorama National).
Purísima, San Juan de los Lagos
Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Anela, Sassari
Anela je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 652 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Laurel, Maryland
Lorel je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.115, što je 5.155 (25,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Čudo (TV film)
Čudo je jugoslovenski crno-beli TV film snimljen 1971. godine u produkciji RTV Beograd i režiji po scenariju Đorđa Kadijevića. Predstavlja adaptaciju južnoslovenske srpske narodne pesme Bolani Dojčin.
Ash Shāmīyah, Hajjah
Ash Shāmīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1257 m.
Ciorăști, Ciorăști
Ciorăști je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ciorăști.
Ashley, Missouri
Ešli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 90.
Despetal
Despetal je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.365 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254010.
Coccomaro DI Cona, Ferrara
Coccomaro DI Cona je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Kulen Vakuf
Kulen Vakuf je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.063 stanovnika.
Civate, Lecco
Civate je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Isla la Patria Vieja, San Miguel Soyaltepec
Isla la Patria Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Soyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.