cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volim i ja vas
Milošević se pojavio na mitingu na Terazijama u 16.20 gde je dočekan ovacijama svojih pristalica. Televizija je prenosila događaj prikazujući samo najbližu okolinu, a komentator je preneo kako se skupilo 200.000 ljudi, ne prikazujući policijske kordone koji su gusto štitili pristalice SPS od učesnika protesta sa Trga koji su se približili govornici. Pokušavali su da nadjačaju pristalice. Stoga su oni glasno i često skandirali, čak i tokom govora Miloševića. Oni su mu u jednom trenutku skandirali „Slobo, mi te volimo“, na šta je Milošević prekinuo pripremljen govor i uzvratio rečima „Volim i ja vas“.
Ova rečenica je potom dobila mnoga tumačenja, parafraziranja i humorističke transformacije. Ostala je jedna od najčešće pominjanih rečenica druge polovine devedestih godina u političkom životu Srbije.
Uticaji
Ove reči inspirisale su Boru Đorđevića iz Riblje čorbe da napiše istoimenu sarkastičnu pesmu, za koju je kasnije napisana i muzika. Ova pesma je objavljena kao bonus pesma na albumu Njihovi dani, na kojem se nalazi devet pesama i sve su posvećene Slobodanu Miloševiću, njegovoj ženi Miri Marković i njihovom režimu.
Bukovščica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 139 stanovnika.
Dobri Dub
Dobri Dub može biti:
Slavko Janković
Životopis
Rođen je u Mikanovcima, međutim, već kao dijete odlazi iz sela. Poznati slavonski glazbenik, (etnomuzikolog), uglazbio Svatovac, slavonski bećarac, itd.
Naziv bećarac javlja se na početku 1950-ih godina u rukopisnim zbirkama Slavka Jankovića. U prvom svesku svojih Šokačkih pismica (1967.) napominje da bećarci „označuju samo vrstu napjeva, a ne pjesme (riječi)“
Slavko Janković je već 1945. prikupio zbirku Borbene i partizanske pjesme (97 primjera) za Odsjek za pučku muziku u zagrebačkom Etnografskom muzeju.
Umro je u Delnicama 29. lipnja 1971. godine.
Mazatepec, Morelos
Mazatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4975 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 994 m.
Villarrica (jezero)
Villarrica (španjolski: Lago Villarrica) je glacijalno jezero na jugu Čilea u Regiji Araucanía.
Karakteristike
To jezero površine 176 km², leži na nadmorskoj visini od 220 metara na rubu Centralne doline.
Jezero Villarrica ima formu izdužene elipse koja se proteže u smjeru istok-zapad 23 km, a široka je 11 km. Svoje porijeklo duguje terminalnoj moreni iz posljednjeg ledenog doba.
Vodom ga pune rijeke Pucon i Liucura koje uviru sa istoka, a otječe rijekom Tolten na zapadu kod grada Villarrice.
Na jezeru postoji samo jedan nenaseljeni otok - Aillaquillén, dijametra 300 m, koji leži 7,2 km od grada Villarrica. Temperatura vode ljeti se kreće od 19 °C do 22 °C, a zimi oscilira između 9 °C i 10 °C, što mu omogućuje da se pročisti.
Historija
Prvi evropljanin koji je došao do jezera bio je 1551. bio je španjolski konkvistador Pedro de Valdivia.
Danas je poznata turistička destinacija, sa dva resorta Villarrica i Pucón i polazna točka za obilazak Vulkana Villarrica, i nešto udaljenijeg Nacionalnog parka Villarrica.
Chergheș, Cârjiți
Chergheș je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Cârjiți.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Servicio de Publicaciones
Servicio de Publicaciones je izdavačka kuća Complutensijanskog univerziteta u Madridu u Španiji. Izdavačka kuća objavljuje veći broj akademskih časopisa koji su pretežno na španskom jeziku, kao i seriju od 9 monografija povezanih sa časopisima. Servicio de Publicaciones u elektronskom obliku objavljuje i izvrsno ocenjene doktorske dizertacije obranjene na Cumplutenseu.
Asad
Asad (, dosl. lav) se može odnositi na:
Crownpoint, New Mexico
Kraunpojnt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.278, što je 352 (-13,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vicekraljevstvo Peru
Vicekraljevstvo Peru (španjolski: Virreinato de Peru) bila je kolonija Španjolskog Imperija koja je egzistirala od 1543. do 1824. To je bilo drugo po redu od četiri vicekraljevstva koje je Španjolski Imperij osnovao da upravlja svojim američkim domenama.
Historija
Osnovano 1543. Vicekraljevstvo je u početku uključivalo svu Južnu Ameriku pod španjolskom vlašću, osim obale današnje Venezuele. Nakon osnivanja Vicekraljevstva Nova Granada 1739. izgubilo je nadležnost nad područjima koji danas pripadaju državama; Kolumbiji, Ekvadorru, Panami i Venezueli, a nešto kasnije - 1776. osnivanjem Vicekraljevstva Río de la Plata i nad današnjim Argentinom, Urugvajem, Paragvajem i Bolivijom.
Upravo je to lako stečeno bogatsvo, bio jedan od glavnih faktora koji je pridonio krhosti te kolonije, drugi razlog je bio geografski - položaj Lime na zapadnoj obali Južne Amerike koji joj je onemugućavao efikasnu komunikaciju sa Španjolskom, a zbog surovih planina Anda kolonijom je bilo vrlo teško vladati.
Između 1569. - 1581. Vicekraljevstvo Peru je konačno dobilo nasušno potrebnog vođu - vicekralja Francisca de Toleda. Toledo je reformirao administraciju, dao Indijancima pravo na ograničenu autonomiju i modernizirao rudarstvo. I njegovi nasljednici; Juan de Mendoza (1607–15), Francisco de Borja (1615–21), Pedro Antonio de Castro (1667–72) i Melchor Portocarrero (1689. - 1705.) - bili su solidni i sposobni upravitelji. thumb|left|200px| [[Karta početkom 19. vijeka]] Krajem 18. vijeka Vicekraljevstvu je hitno bila potrebna reforma. Eksploatacija Indijanaca dovela je 1780. do kratke, ali krvave pobune koju je poveo Túpac Amaru. Ta se buna proširila čitavim Peruom, pa iako je Túpac zarobljen i pogubljen 1781. Indijanci su nastavili ratovati protiv Španjolaca sve do 1783., uzrokujući lomove u ekonomiji Vicekraljevstva.
Kako priobalje kod Lime nije bilo osposobljeno za neku snažniju obranu - u nju je bez puno otpora ušao general José de San Martín i proglasio nezavisnost Peru]]a od Španjolske u jul 1821.
Nakon tog je 9. decembra 1824. španjolska kraljevska vojska, i pored prednosti u ljudstvu i oružju - poražena u Bitci kod Ayacucha u Andama, od revolucionarnih snaga pod vodstvom Antonia de Sucra.
Vicekralj i njegovi generali su zarobljeni, a iz tadašnjeg teritorija Vicekraljevstva su nikli Peru i Čile.
Alan Shearer
Alan Shearer (Newcastle upon Tyne, 13. kolovoza 1970.) je za mnoge jedan od najboljih napadača svijeta svih vremena, glavne vrline su mu bile hladnokrvnost prema protivniku, i precizan i jak udarac.
Rane godine
Svoje prve nogometne korake učinio je u nogometnoj školi Newcastle City School. Za tu školu je igrao turnir na St James' Parku, te je bio najzaslužniji za osvajanje tog turnira. Na tom turniru njegov talent je prepoznala ugledna engleska škola za sportove Wallsend Boy School. U toj školi se prikupljaju dječaci talentirani za razne sportove i usavršavaju svoj talenat. Dok je bio u toj školi Alan Shearer je išao na probe za mnoge klubove kao West Bromwich Albion, Manchester City i Newcastle United, ali nije prolazio. Prošao je jedno na probi u Southamptonu te je sa samo 16 godina išao živjeti na drugi kraj Engleske.
Southampton
Prve dvije godine u Southamptonu je bio junior, a svoj debi za Southampton bilježi 26. travnja1988. godine u utakmici protiv Chelseaja. A nakon samo 15-ak dana od svog debija bilježi hattrick u pobjedi 4-2 protiv Arsenala. Nakon toga nije puno dobivao prilike zaigrati u napadu Svetaca jer je konkurencija bila jaka (Le Tissier i Rod Wallace). Pravu priliku je dobio u sezoni 1989-'90 kada je u 23 utakmice zabio 3 gola. Ni sljedeća sezona nije bila za pamćenje, u 36 utakmica je zabio samo 4 pogotka. Tek u sezoni 1991-'92 počinje redovito zabijati pogotke, kada je u 41 utakmice zabio 13 pogodaka. Odmah nakon te uspješne sezone debitirao je za Englesku reprezentaciju i u debiju zabio pogodak. U to vrijeme je dobivao ponude od velikih Engleskih klubova, među kojim se ističe Manchester United, no sve je odbio.
Blackburn Rovers
Nakon što se Engleska reprezentacija nije kvalificirala na Euro 1992, na ljeto 1992. godine kupio ga je Blackburn Rovers za 3,6M Funta. Nakon što je prešao u redove Blackburna postao je standardni reprezentativac Engleske. U prvoj sezoni u Bleckburnu nije dobivao puno prilika, no druge sezone je bio onaj Shearer kakvog poznajemo, u 40 utakmica je postigao 31 pogodak. U trećoj sezoni u Blackburnu je igrao u napadu s Chris Sutton, te su njih dvojica činili tada najubojitiji napadački tandem poznat pod nazivom The SAS (Shearer and Sutton). Također te sezone (1994-'95) je Blackburn osvojio Premiership zahvaljujući njima. U napadu sa Chrisom Surronom je postigao 34 pogotka u 41 utakmici, te je pobjedničke sezone dobio nagradu za najboljeg igrača u Engleskoj. Sljedeća sezona za njega je bila također uspješna (31 pogodak u 35 utakmica), no za Blackburn katastrofalna jer su na kraju sezone završili kao 7. Te sezone je Blackburn igrao Ligu prvaka te je na kraju bio posljednji u skupini, a Alan je zabio samo jedan pogodak.
Newcastle United
thumb|right|180px|Shearer na treningu 2005.
Nakon Eura 96, u svoje redove ga je opet pokušavao dovesti Manchester United no ishod je bio iznenađujući. Shearer je prešao u Newcastle United. Tadašnji trener Newcastla Kevin Keegan ga je platio tada ogromnih 15M Funta, no više mu se nego isplatilo. Prve sezone na St James' Parku (1996-'97) je zabio 25 golova u 31 utakmici, te je opet dobio nagradu za igrača godine u Engleskoj. Druga sezone među svrakama je bila za zaborav, ozlijedio se te je nastupio u samo 17 i postigao 2 pogotka. Koliko je bio važan za momčad govori podatak da je te sezone Newcastle završio na razočaravajučem 13 mjestu, no u FA kupu su stigli do finala gdje ih je pobijedio Arsenal sa 2-0. Treču sezonu u Newcastlu (1999-2000) je u 37 utakmica zabio 23 pogotka te je odveo svrake od polufinala FA Kupa, izbacila ih je Chelsea. Ove sezone je prvi put u svojoj karijeri Shearer bio isključen, nakon 11 godina profesionalne karijere, što je dokaz da je bio korektan igrač. Sljedeća sezona (2000-'01) za Alana je bila frustrirajuća, oprostio se od reprezentacije nakon Eura 2000, ozljedio se i u nastupao je u samo 19 utakmica i zabio samo 5 pogodaka u prvenstvu. No sezona 2001-'02 je bila nezaboravna. Zabio je 23 pogotka u 37 utakmica, te je odveo svoj Newcastle do trećeg mjesta u prvenstvu što je jamčilo nastup u trećem pretkolu Lige Prvaka, također je te sezone po drugi put u karijeri dobio crveni karton. Sezona 2002-03 je bila jedna od najuspješnijih u Newcastlovoj povijesti. Nastupili su u Ligi Prvaka i to dosta uspješno. Prošli su prve skupine no u drugim skupinama su eliminirani. U prvenstvu je zabio 17 pogodaka u 35 nastupa te je Newcastle ponovno izborio nastup u trećem pretkolu Lige Prvaka teko što je u prvenstvu bio 3. U sezoni 2003-'04 Newcastle nije nastupio u Partizana na penale, no u Kupu UEFA je došao do polufinala gdje je eliminiran od Marseillea. Ta sezona za njega je bila jedna od boljih u dresu Newcastla, u prvenstvu u 37 nastupa 22 pogotka. Sezona 2004-'05 je za kako za Shearera tako i za Newcastle bila užasna. U prvenstvu su bili 14., a Shearer je zabio samo 7 pogodaka. U svojoj posljednjoj sezoni 2005-06 je postao prvi strijelac svraka svih vremena sa 206 pogodaka u svim natjecanjima. Oproštajnu utakmicu odigrao je protiv Celtica svih 90 min premda je bio ozlijeđen, postigao je pogodak iz penala za svrake za konačnih 3-2.
Reprezentacija
Za reprezentaciju Engleske je počeo nastupati 1990. godine, ali U21 reprezentaciju. Debi za seniorsku reprezentaciju je odigrao protiv Francuske 1992. te je u debiju zabio i pogodak. Nastupio je na Euru 96 te je zabio pet pogodaka i postao prvi strijelac tog prvenstva. Također je nastupio i na SP 1998g. gdje je zabio dva pogotka, po jedan Tunisu i Argentini. Na Euru 2000 se oprostio od reprezentacije zabivši po jedan gol Rumunjskoj i Njemačkoj, bio je najmanje kriv za taj debakl Engleske. Za reprezentaciju je u svim utakmicama zabio 30 golova u 63 nastupa te je 7. najbolji strijelac Engleske svih vremena. U cijeloj svojoj karijeri u svim službenim utakmicama zabio je 417 pogotka u 800 nastupa. Tijekom karijere dobio je nagradu Reda Britanskog kraljevstva. Ostao je upamćen kao nogometna legenda u cijelome svijetu, a pogotovo u Newcastlu gdje je učinio prvi i zadnje nogometne korake.
Trenerska karijera
1. travnja 2009. preuzeo je mjesto trenera Newcastle Uniteda koji se trenutno nalazi u poziciji za ispadanje u drugu ligu. Svoj debi na mjestu trenera upisao je u utakmici protiv Chelsea F.C. koju je izgubio rezultatom 2-0.
Bauchieri, Asti
Bauchieri je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Drobnjak (razvrstavanje)
Drobnjak može biti:
ili
Banc d'Arguin
Nacionalni park Banc d'Arguin (arapski: حوض آركين, francuski: Parc National du Banc d'Arguin) je nacionalni park u Arguinskom zaljevu na zapadnoj obali Mauritanije, između mjesta Nouakchott i Nouadhibou. Banc d'Arguin je osnovan kao park prirode, a 1978. godine je pretvoren u nacionalni park površine od 12.000 km². Upisan je 1989. godine na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi zbog njegove velike bioraznolikosti u srazu škrte pustinje i bogatog primorja.
Povijest
Arguinski zaljev je zbog svog ​​strateškog položaja promijenio kolonijalnu vlast nebrojeno puta. Prvi Europljani koji ga je posjetio bio je portugalski istraživač Nuno Tristão 1443. god. Portugalci su 1445. na otoku Arguin osnovali trgovačku postaju (koja je kasnije utvrđena) s koje se trgovalo gumarabikom. Do 1455., oko 800 robova je isplovljavalo s Arguina svake godine. Godine 1633., tijekom rata protiv Španjolske (koja je tada vladala Portugalom), Nizozemska je preuzela kontrolu nad zaljevom koji je ostao pod njihovom vlašću sve do 1678. godine. Britanci su ga osvojili 1665., a Francuzi nakratko u rujnu 1678. godine. Zaljev je tada bio napušten sve do 1685. godine. Arguinski zaljev je od 1685 - 1721. godine bio kolonija Brandenburga i Pruske (do 1701. kneževine Brandenburg, zatim Kraljevina Pruska). Francuska je tada preuzela kontrolu nad zaljevom, samo da bi ga opet sljedeće godine predala Nizozemskoj. Francuska ga je vratila od 1724. do 1728. kada se vratio pod kontrolu mauritanskih plemenskih poglavara. God. Iako je pripao Francuskoj Bečkim kongresom 1815. godine, zaljev je postao francuski posjed tek tijekom ranog dvadesetog stoljeća kao dio francuske kolonije Mauritanije. U njegovom plićaku se 1816. godine nasukao francuski brod Meduza, čija je tragična sudbina mornara postala temom slavne slike Théodorea Géricaulta, Splav Meduze. Zaljev je ostao pod do Mauritanske neovisnosti 1960. godine.
Odlike
Unutar parka se Banc d'Arguin nalazi 15 otoka od kojih su najveći Arguin, Tidra, Niroumi, Nair i Kijji, povezani plićakom koji ispunjava gotovo cijeli zaljev. Upravo su te pješčane obale važno gnijezdilište oko 3 milijuna jedinki i 108 vrsta ptica selica kao što su morske ptice pelikani, kormorani i čigre, te močvarice: plamenci, čaplje, žličarka (Platalea leucorodia), širokokljuna pješčana močvarica Limicola falcinellus, Chlidonias niger, prstenasti kulik (Charadrius hiaticula), sivi kulik (Pluvialis squatarola), Calidris canutus i dr. Okolne vode su jedne od ribom najbogatijih u zapadnoj Africi u kojima obitava više vrsta dupina i morskih kornjača.
Usprkos zaštiti, njegove okolne vode su žtva prekomjernog ribolova, što uvelike utječe na kolonije ptica u parku. Naime, Mauritanija je 2006. godine prodala koncesiju na ribolov u ovom području Europskoj Uniji za umanjenje njezinog vanjskog duga. Taj postupak je osudilo lokalno stanovništvo plemena Imragen (kojih oko 500 živi u selima na obalama parka) nazivajući ga oblikom neokolonijalizma i osudom održivog razvoja.
Santa María de la O, Jalostotitlán
Santa María de la O je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1759 m.
Chambly
Šambli je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza.
Domanek
Domanek može biti:
Chambly
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 7.140, a gustina naseljenosti je iznosila 555 stanovnika/km².
Dobri Dol
Dobri Dol može biti:
Contrada Rebuttone, Palermo
Contrada Rebuttone je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 695 m.
Dobri Dol
Republika Makedonija:
Bugarska:
Las Palmas, Santiago Jocotepec
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Günserode
Ginzerode je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kifhojzer. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 175 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16065027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kifhojzer Ginzerode se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 175 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Britof
Britof je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Britof se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 1,657 stanovnika.
Opština Xalpatláhuac, Guerrero
Xalpatláhuac je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4459 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1555 m.
Opština Cornereva, Caraș-Severin
Cornereva je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Vive Henri IV, vive l'amour
Vive Henri IV... vive l'amour! je francusko-italijanski historijski film snimljen 1961. u režiji Claudea Autant-Lare. Radnja je smještena u Francusku na prijelazu iz 16. u 17. vijek, odnosno za vrijeme vladavine kralja Henrija IV (čiji lik tumači Francis Claude) te prikazuje njegove napore da zavede 17-godišnju plemkinju (koju tumači Danièle Gaubert) ugovorivši joj brak za plemića (čiji lik tumači Jean Sorel) za koga pogrešno vjeruje da ga umjesto žena više zanimaju konji. Iako je u njega uložen novac, te korištena prilično dopadljiva muzika Renea Gloereca, Vive Henri IV je propao kod kritičara koji su mu zamjerali hladnoću i suhoparnost. Sa kritičarima se složio i Autant-Lara, priznavši kako mu je glavni motiv za snimanje bio novac, odnosno prikupljanje sredstava za mnogo poznatiji film Ne ubij.
Loma del Gallo, Tantoyuca
Loma del Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Duboka
Duboka može biti:
ili
Loma del Gallo, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Stadano, Massa e Carrara
Stadano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Jacobus Henricus van 't Hoff
Jacobus Henricus van 't Hoff (Rotterdam, 30. kolovoza 1852. – Berlin, 1. ožujka 1911) je bio nizozemski fizikokemičar i organokemičar. Bio je dobitnik prve Nobelove nagrade za kemiju 1901. godine. Istraživao je kinetiku kemijskih procesa, kemijsku ravnotežu, osmotski tlak i kristalografiju.
Počeci
Rodio se u Rotterdamu, u liječničkoj obitelji. Studirao je kemiju na Politehničkom institutu u Delftu, a kasnije na sveučilištima u Leidenu, Bonnu i Parizu. Doktorirao je na Sveučilištu u Utrechtu 1874.
Postignuća
Godine 1874. objavio je rad u kojem je objasnio optičku rotaciju kod nekih materija. Ovu pojavu je tumačio kao posljedicu tetraedarskog rasporeda kemijskih veza ugljikovih atoma i njihovih susjeda.
U svome djelu „Kemija u prostoru“ (La chimie dans l'éspace) iz 1874. godine, dao je primjere koji povezuju kemiju i geometriju i tako bio jedan od pionira stereokemije. U ovo doba ovo je bila revolucionarna ideja koju su dočekale brojne kritike.
Slijedeće značajno djelo van 't Hoff je objavio 1884. godine. To su bile „Studije o kemijskoj dinamici“ (Études de Dynamique chimique), u kojima je opisao novu metodu za opisivanje reda kemijske reakcije koristeći grafike i primjenio zakone termodinamike na kemijske sustave u ravnoteži. U znanost je uveo pojam kemijskog afiniteta. Kasnije se bavio kemijom rastvora i teorijom disocijacije elektrolita.
Godine 1901. bio je dobitnik prve Nobelove nagrade za kemiju za svoja istraživanja rastvora i otkriće osmotskog tlaka. Utvrdio je da se veoma razređeni rastvori ponašaju po matematičkim jednadžbama koje važe za plinove.
Aluminijum monohlorid
Aluminijum monohlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 62,435 Da.
Kole Čašule
Nikola „Kole” Čašule (Prilep, 2. mart 1921 — Skoplje, 22. septembar 2009) je bio makedonski pisac, dramaturg, novinar, političar i diplomata.
Biografija
Rođen kao Nikola Kepev, četvrto dete u porodici Steve i Ilije Kepevi, 1925. usvaja ga njegov stric Ilije Čašule. Osnovnu školu i nižu državnu gimnaziju završava u Prilepu, a državnu realnu gimnaziju u Bitolju. Godine 1938. upisuje studije medicine u Beogradu koje će se prekinuti u aprilu 1941. godine zbog početka rata u Jugoslaviji.
Kole Čašule sa gerilskom grupom podiže makedonski ustanak protiv bugarskih okupatora 11. oktobra 1941. godine u svom rodnom gradu Prilepu. U Skoplju je bio u fašističkom zatvoru za vreme rata.
Posle rata uređivao je više listova (Narodni vojnik, Trudbenik, Nova Makedonija) i časopisa (Novi Dan i Savremenost, glavni i odgovorni urednik Razgledi). Takođe, bio je glavni urednik (od 1945) pa direktor radio Skoplja, upravnik „Makedonskog narodnog pozorišta”. Jedan je od osnivača „Udruženja književnika Makedonije” i jedno vreme je bio njen predsednik. Bio je član „Makedonskog PEN centra” i „Makedonske akademije nauka i umetnosti”. U diplomatskoj službi, bio je generalni konzul SFRJ u Torontu (1952-1956), zatim ambasador u Boliviji, Peruu i Brazilu.
U svojim književnim delima daje hroniku Prlepa, grada heroja i njegovih ljudi u poslednjih osamdesetak godina, u domovini, u političkoj emigraciji i u pečalbi, u toku rata i mira. Dela su prevođena na sve jezike naroda i narodnosti u bivšoj SFRJ, ali i na brojne druge jezike.
Montechino, Piacenza
Montechino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Dušanovo
Dušanovo može da bude:
Montechino, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 518 m.
Kole Čašule
Biografija
1984. godine izabran je za predsednika Saveza književnika Jugoslavije.
Filmografija
desno|mini|Zvanični jugoslovensko-bolivijski razgovori, Kočabamba 30.09.1963.
Campigotto, Venezia
Campigotto je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Kevin McCarthy (kalifornijski političar)
Kevin McCarthy (26. januar 1965 -) je republikanski političar koji od 2007. zastupa 22. kongresni okrug Kalifornije u Predstavničkom domu Kongresa. Od 2002. do 2006. bio je član Državne skupštine Kalifornije, a od 2004. vođa republikanskog kluba. Bio je saveznik guvernera Arnolda Schwarzeneggera, a nakon dolaska u Kongres se smatra jednim od najistaknutijih pripadnika nove generacije republikanskih kongresnika.
Loma Triste, Comonfort
Loma Triste je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
El Chuche, Tanlajás
El Chuche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Adelaide od Italije
Godine 950. je njen muž otrovan, navodno od Berengara od Ivreje, koji je potom Adelaide nastojao prisilno udati za svog sina Adalberta. Odbijanje bračne ponude je dovelo do Adelaidinog zatvaranja u samostan u Comou. Odatle je uspjela pobjeći u Canossu, gdje joj je zaštitu dao grof Adalbert Atto. Kada je Canossu pod opsadu stavio Adalbert, Adelaide je preko izaslanika poslala poziv u pomoć njemačkom kralju Otonu. On je, pak, u Italiju 951. stigao s vojskom. Njih dvoje su se sreli u Paviji, gdje su se i vjenčali. Sa Otonom je imala četvoro djece koja su doživjela zrelu dob: sina Heinricha (r. 952), sina Bruna (r. 953), kćer Matildu, prvu kneginju-opaticu Quedlinburga, te Otona (r. 955), koji će na kraju naslijediti očevo prijestolje. Godine 962. je u Rimu Oton proglašen rimsko-njemačkim carem od strane pape Ivana XII, pri čemu je Adelaide službeno proglašeno caricom, što je predstavljao presedan.
Romain Rolland
Romain Rolland (Clamecy, 29. siječnja 1866. – Vézelay, 30. prosinca 1944.) je bio francuski pisac, dramatičar, esejist, povjesničar umjetnosti i mistik koji je 1915. godine dobio Nobelovu nagradu za književnost. Rolland je bio idealist duboko uvjeren u pacifizam, antifašizam, a većinu svoga rada posvetio je analizi umjetničkog genija.
Adelaide od Italije
Nakon što joj je muž 973. umro, Adelaide je postala najuticajnijom ženom na dvoru, a samim time i jednom od najuticajnijih žena u Evropi. To se, međutim, promijenilo kada joj se sin oženio za bizantsku princezu Teofano. Nevjesta je mladog Otona uspjela okrenuti protiv majke i ishoditi njeno protjerivanje s dvora 978. Adelaide je otišla u Italiju, da bi se 983. godine, uz posredovanje svog brata, burgundskog Konrada, pomirila sa sinom i vratila na dvor. Iste godine je Oton umro, a Adelaide i Teofano su proglašene ko-regenticima malodobnog Otona III. Teofano je iskoristila priliku da ponovno protjera Adelaide. Tek nakon što je Teofano 991. umrla, Adelaide se vratila na dvor i preuzela regentske dužnosti. Kada je 995. Oton postao punoljetan, povukla se u opatiju Seltz i posvetila crkvenom radu.
Romain Rolland
Rolland je rođen 1866. u Clamecyju u bogatoj obitelji. U dobi od 14 godina odlazi na školovanje u Pariz, gdje pronalazi društvo u duhovnom kaosu. S 20 godina je upisao École Normale Supérieure, izgubio vjeru, otkrio djela Barucha de Spinoze i Lava Tolstoja i razvio strast prema glazbi. Studirao je povijest, a doktorirao povijest umjetnosti nakon što je dvije godine studirao na École française de Rome u Italiji. Književnu karijeru započinje kao dramski pisac, no njegove drame ne uspijevaju privući publiku. Svoje drame je sabrao u dva toma - Les Tragédies de la foi (1913.; sadrži djela Saint-Louis, Aërt i Le Triomphe de la raison) i Le Théâtre de la révolution (1904.; koja sadrži drame Les Loups i Georges Danton).
Adelaide od Italije
Nakon smrti je proglašena sveticom.
Bukovje (Postojna, Slovenija)
Bukovje je naselje u slovenskoj Općini Postojni. Bukovje se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 151 stanovnika.
Žur
Žur može biti:
Romain Rolland
Godine 1912., nakon kratke profesorske karijere, Rolland daje ostavku kako bi se posvetio pisanju. Zajedno s Charlesom Péguyjem surađivao je u časopisu Cahiers de la Quinzaine, gdje je izvorno objavljivao svoje remek-djelo, roman-fleuve Jean-Christophe u deset tomova, koje je, zajedno s pacifističkim manifestom "Au-dessus de la mêlée", poslužio kao osnova za dodjeljivanje Nobela. Godine 1914. preselio se u Švicarsku, gdje je živio sve do 1937. godine, kada se vraća u rodnu zemlju.
Žur
ili:
Romain Rolland
Rolland je tokom života bio koncentriran na ono herojsko u čovjeku, što je iskazao kroz nekoliko biografskih tekstovima o velikanima ljudske povijesti. Prvu, Vie de Beethoven (1903.), postvetio je Ludwigu van Beethovenu, kojega je smatrao najvećim kompozitorom u historiji. Godine 1907., piše Michelangelovu biografiju naslova Vie de Michel-Ange, a četiri godine kasnije i Tolstojevu biografiju pod naslovom La Vie de Tolstoï.
Nakon što je 1919. napisao burlesknu fantaziju Colas Breugnon, započeo je rad na novom ciklusu romana, L'âme enchantée, u sedam tomova, u kojemu je razotkrio sve grozote političkog kadroviranja. Tokom 1920-ih godina se okrenuo azijskom misticizmu, posebice Indiji, želeći orijentalnu filozofiju interpretirati za Zapad. Jedno od djela iz tog perioda je i Mahatma Gandhi. Rolland je za sobom ostavio i seriju korespondencija s brojim intelektualcima svog doba poput Stefana Zweiga, Paula Claudela, Richarda Straussa, Hermanna Hessea (koji je Rollandu posvetio Siddharthu) i Sigmunda Freuda, tokom koje je nastao pojam "oceanski osjećaj". Važno je spomenuti kako je Rolland, iako njegove drame za njegova života nisu bile uspješne, značajno doprinio razvoju modernog teatra kroz esej "Le Théâtre du peuple", u kojemu je zagovarao ideju "narodnog teatra".
Kada se 1937. vratio u Francusku, otišao je u Vézelay, kojega su 1940. godine okupirali Nijemci. Rolland se povukao u potpunu izolaciju te je preminuo 30. prosinca 1944. godine.
De Jantjes (film, 1922)
De Jantjes je nizozemska nijema filmska komedija snimljena 1922. u režiji Mauritsa Bingera i B.R. Doxat-Pratta. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog mjuzikla Hermana Boubera. Radnja prikazuje dogodovštine trojice prijatelja, bivših mornara koji se nakon službe u Nizozemskoj Istočnoj Indiji vraćaju u Jordaan, radničku četvrt Amsterdama. Danas je sačuvano samo 8 od originalnih 85 minuta filma, dok se ostatak smatra izgublenim.
Godine 1934. je snimljen istoimena zvučna verzija.
Athapaskan
thumb|Rasprostranjenost jezično-etničke obitelji na tlu Sjeverne Amerike. Athapaskan (Atabaski, Atapaski; AmerEngl.: Athapaska, Athapasca, Athabasca, Athabaska, Déné, Tinné, Tinneh).- Etnički i lingvistički naziv plemenima i jezicima sjevernoameričkih Indijanaca raširenih na 3 lokacije na zapadu sjevernoameričkog kopna, koja čini najveću granu Velike porodice Na-Déné. Plemena koja se služe ovim jezicima nastanjuju velika područja sjeverne i zapadne Kanade, zapadnog SAD-a i Aljaske, to su:
Sjeverni (Northern Athapaskans)
Pacifički (Pacific ili Central Athapaskans)
Applegate, Bear River*, Chasta Costa, Chetco, Chilula*, Clatskanie, Coquille (Mishikhwutmetunne), Euchre Creek (Yukichetunne), Galice (Taltushtuntude), Gusladada, Henaggi, Hupa*, Joshua (Chemetunne), Kato*, Kekawaka, Kwalhioqua (Washington), Kwatami (Sixes River), Lassik*, Mattole*, Mikonotunne, Naltunnetunne, Nongatl (Saia)*, Pistol River (Chetleschantunne), Quatomah (Port Orford), Sinkyone*, Tolowa*, Tsnungwe, Tututni, Tututunne,Umpqua, Wailaki (Kenesti)*, Whilkut*, Wishtenatin (Khwaishtunnetunne). (*Kalifornija; neoznačeni Oregon)
Apache, Chiricahua (Warm Springs Apači, Mimbre), Jano*, Jicarilla, Jocome*, Kiowa Apache (Semat) (Oklahoma), Lipan (bande: Tucubante), Mescalero, Navaho, Pinaleño, Toboso*, Western Apache (: Cibecue; San Carlos Apache: Apache Peaks, Aravaipa, Pinal, San Carlos; Tonto; White Mountain) (*Mexico; neoznačeni SAD)
Literatura
IDEM, Traditions indiennes du Canada nord-ouest(Paris 1883); IDEM, Quinze ans sous le cercle polaire (Paris, 1889): IDEM, Autour du grand lac des Esclaves (Paris 1891); IDEM, Exploration de la région du grand lac des Ours (Paris, 1893), and many other works. IDEM Notes on the Western Dénés (Toronto 1894); IDEM Au pays de l'ours noir (Paris 1897) IDEM, The Great Déné Race (2 vols., Vienna Austria), and about a dozen monographs on the Dénés.
Žitinje
Žitinje može biti:
Carica Xiao
Carica Xiao se može odnositi na:
Günstedt
Ginštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 807 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Ginštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 133 metra. Površina opštine iznosi 12,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 807 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Aiglepierre
Eglpjer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 342 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 356 metara (maksimalnoj 631 m, a minimalnoj 278 m).
San Jorge, Comondú
San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Zrze
Zrze se može odnositi na:
Srbija:
Republika Makedonija:
Прилипац
Прилипац је насеље у Србији у општини Пожега у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 341 становника (према попису из 1991. било је 353 становника). Стари назив насеља је Капице.
У селу се сваке године почев од 1995. одржава ликовна колонија. Богородичина црква у Прилипцу је споменик културе, црквена општина у сарадњи са уметничком колонијом додељује награду Печат Кнеза Лазара. У селу се налази археолошки локалитет Велика хумка.
Демографија
У насељу Прилипац живи 263 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,4 година (40,5 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 91 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,75.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Švedski jezik
Švedski jezik (šv. : iliti svenska språket) je jezik kojim govori približno 10 miliona ljudi. Kao poseban jezik javlja se u VIII veku. Spada u grupu germanskih jezika, odnosno u podgrupu severnogermanskih jezika.
Osobine
Švedska morfologija je slična engleskoj. Ima dva roda – zajednički (uter) i neutralni (neuter) – i dva padeža (nominativ i genitiv). U većini dijalekata i dalje možemo razlikovati tri roda (muški, ženski i srednji). Postoji pet tipova deklinacija. Karakteristična je upotreba melodijskog akcenta koji je nestao iz većine indoevropskih jezika. Pravila pisanja u švedskom odgovaraju nekadašnjem izgovoru reči, tako da postoji jaz između pisane i izgovorene reči. Standardni red reči u rečenici je subjekt–glagol–objekt (jezici SVO), iako se često može promeniti da bi se naglasile određene reči ili fraze. Švedski je takođe fonetski zanimljiv zbog prisustva bezvučnog palatovelarnog frikativa [ɧ], veoma nestabilne konsonantne foneme.
Najjači strani uticaji na švedski jezik su došli iz donjonjemačkog jezika, gornjonjemačkog, francuskog i engleskog.
Švedski ima svoju uprirođenu sintetičnost i konkretnost koje bi ga mogle strancu učiniti osobito neformalnim. Na primer, uobičajeni svakodnevni pozdrav je hej! («zdravo») i koristi se takođe u formalnim prilikama, iako postoje manje popularniji izrazi kao hallå («zdravo»), goddag («dobar dan»), god kväll! («dobro veče»).
Istorija
thumb|left|255px| Codex Runicus (AM 28 8vo), rukopis sadrži jedan od najstarijih i najbolje očuvanih tekstova Skanskog zakona (Skånelagen). Istorijski, švedski jezik je jedan od potomaka staronordijskog jezika, jezik [Skandinavija|Skandinaviji]] u doba Vikinga, i to njegove istočne podvarijante. O švedskom kao posebnom jeziku može se govoriti tek završetkom vikinškog doba (oko 800. godine), kada nastaju razlike između zapadnih i istočnih nordijskih jezika, a tek oko 1100. počinju postojati izrazitije razlike između danskog i švedskog. Prva evoluciona faza švedskog naziva se runski švedski (šv. Runsvenska, 800-1225), jer je pisan runskim pismom. Zatim slijedi starošvedski (šv. fornsvenska), što je naziv za prvu fazu srednjovjekovnog švedskog jezika, počevši od 1225. godine. Teoretičari ga dijele na dvije podfaze: klasični starošvedski (šv. klassisk fornsvenska, 1225-1350), mlađi starošvedski (šv. yngre fornsvenska, 1350-1526). Ovaj period se odnosi na uspostavljanje Rimokatoličke crkve na ovim prostorima, pa su latinski i grčki imali snažan uticaj na ovaj jezik. Ranosrednjovekovni švedski znatno se razlikovao od modernog jezika. Možda su najveće razlike bile gramatičke, sa mnogo komplikovanijim sistemom padeža i roda. Imenice, pridevi, zamenice i neke brojičke reči su se deklinirale u četiri padeža, koje su pored savremenih nominativa i genitiva uključivale i dativ i akuzativ. Rodni sistem je više ličio na sistem savremenog nemačkog. Većina imenica muškog i ženskog roda je se kasnije spojila u jedan rod: utrum (opšti rod), ranije nazivan reale. Konjugacija glagola je takođe bila mnogo složenija, jer je uključivala i indikativ kao i subjunktiv, a glagoli su se flektirali prema licu i prema broju. Najstariji spomenik napisan na latinici je zakonik Västgötalagen, iz kojeg su pronađeni fragmenti iz 1250. godine.
Savremeni švedski počinje pojavom štamparije i evropske reformacije. Godine 1495. tiskana je prva knjiga na švedskom, O iskušenjima đavola, prijevod iz traktata francuskog teologa Jean Gerson.
thumb|right|250px| Naslovna strana Biblije Gustava Vase Savremeni švedski jezik je stvoren kada je kralj Gustav Vasa naredio da se Biblija prevede na švedski. Novi Zavet je preveden 1526., a cela Biblija 1541. Ovaj prevod se obično naziva Biblija Gustava Vase (šv. Gustav Vasas bibel). Biblija Gustava Vase se često smatra razumnim kompromisom između starog i novog švedskog. To je bio veliki korak ka uspostavljanju stalnog švedskog pravopisa. On je uspostavio korištenje samoglasnika „å”, „ä”, i „ö”, a pravopisni oblik „ck” umesto „kk”, jasno razlikujući na taj način tekst od danske biblije.
Ljudi koji su stajali iza prevoda bili su Laurentius Andræ (1470-1552) i braća Laurentius (1499-1573) i Olaus Petri (1493-1552) iz Örebra, svi uglavnom iz centralne Švedske (Mellansverige), što je verovatno uticalo da biblijski jezik bude bliži osrednjim švedskim narečima. Od 16. veka počinju da se javljaju prvi poddijalekti švedskog jezika, te je u južnom delu Švedske govorni jezik je podlegao veoma jakim danskim uticajima.
Gramatika u svakodnevnog jezika i profanija književnost su u velikoj meri bili pojednostavljeni i sličniji današnjem švedskom. Stare infleksije su se, međutim, donekle koristile u svečanoj prozi sve do 17. veka, a u nekim dijalektima su ostale do danas. Standardni jezik je počeo se oblikovati u 17. veku, zasnovan prvenstveno na Svea dijalektima koji se govore u Stokholmu i oko jezera Malar, ali i uz neke delove iz Geta dijalekata. Tokom 17. veka francuski je uzdignut na statusni jezik u evropskim kraljevskim kućama i plemstvu a to je sa prosvetiteljstvom i sa povećanim interesovanjem za kulturu doprinelo mnogim novim rečima u švedskom tokom 18. veka: reči kao što su möbel (nameštaj), balkong (balkon), garderob (garderoba'), salong (salon), parfym (parfem), mustasch (brkovi), kastrull (tiganj), balett (balet) i pjäs (dramska igra). U to vreme se pojavila i obrazovana srednja klasa koja je čitala novine: novinski jezik je počeo da se razvija. Švedski naučni jezik je takođe nastao kao rezultat mnogih uspešnih švedskih naučnika kao što su Carl von Linné i Anders Celzijus. Pisani jezik se potom energično razvija kao simbol nacionalne moći, a 1786. godine kralj Gustaf III osniva Švedsku akademiju.
Sa industrijalizacijom i urbanizacijom Švedske u poslednjim decenijama 19. veka, nova svest i novi talas autora su ostavili dubok trag i promenili švedski jezik: Carl Gustaf af Leopold, Erik Johan Stagnelius, Carl Jonas Love Almqvist, Carl August Hagberg, Klas Pontus Arnoldson, Esaias Tegnér, August Strindberg, Adolf Noreen, Selma Lagerlöf, Nathan Söderblom, Svante Arrhenius, Verner von Heidenstam, Erik Axel Karlfeldt, Sigurd Agrell. U drugoj polovini veka je probio svoj put puristička škola, prvenstveno sa književnikom Viktorom Rydbergom (1828-1895), koja je se nastojala da oslobodi švedski od navale stranih reči. Prvo izdanje «Rečnika švedskog jezika» (Ordlista ofver svenska spraket) objavljeno je 1874. Radikalnu reformu pravopisa sproveo je 1906. ministar prosvete Fridtjuv Berg. Uz nekoliko izuzetaka, i danas se koristi u ovom obliku.
U 20. veku je došlo do formalne standardizacije švedskog, kao i do manjih jezičkih promena, na primer, upotreba zamenice „ti“ u govornom jeziku. Standardni švedski jezik se naziva rikssvenska («državni švedski») ili högsvenska («visoki švedski»), mada je među jezikoslovcima rašireniji izraz standardsvenska («standardni švedski»). U lingvističkoj terminologiji period u koji spada današnji švedski naziva se nusvenska. Tokom 20. veka zajednički, standardizovani nacionalni jezik postao je dostupan svim Šveđanima. Pravopis je konačno ustaljen i bio je skoro potpuno ujednačen sa radikalnom reformom pravopisa od 1906. godine koju je sproveo tadašnji ministar prosvete Fridtjuv Berg. Sa izuzetkom oblika množine glagola i nešto drugačije sintakse – posebno u pisanom jeziku – jezik je bio isti kao što se danas govori švedski. Glagolski oblici u množini ostali su, u sve manjoj upotrebi, u formalnom (naročito pisanom) jeziku sve do 1950-ih, kada su konačno zvanično ukinuti čak i u zvaničnim preporukama lingvista.
Veoma značajna promena je se dogodila 1960-ih godina, sa takozvanim du-reformen (ti-reformom). Ranije je ispravan način obraćanja ljudima istog ili višeg društvenog statusa bio titula i prezime. Upotreba herr (gospodin), fru (gospođa) ili froken (gospođica) smatrala se prihvatljivom samo u početnom razgovoru sa strancima nepoznatog zanimanja, akademske titule ili vojnog čina. Početkom 20. veka učinjen je neuspešan pokušaj da se insistiranje na titulama zameni Ni – standardna zamenica drugog lica množine – što odgovara vous u francuskom i Sie u nemačkom. Ni je se koristio kao nešto manje arogantan oblik zamenice du koji se koristio za obraćanje ljudima nižeg društvenog statusa. Sa liberalizacijom i radikalizacijom švedskog društva 1950-ih i 60-ih godina, ove ranije značajne klasne razlike postale su manje važne i du je postao standard, čak formalnom i zvaničnom kontekstu.
Narečja
thumb|320px| Zgrada Švedske Akademije Trenutno se izdvajaju dve glavne vrste dijalekata u Švedskom jeziku: u Švedskoj i u Finskoj. U južnom delu Švedske - Skaniji (Skåne) – govorni jezik je podlegao veoma jakim danskim uticajima. Prema ustaljenoj podjeli švedskih dijalekata, postoji šest glavnih grupa dijalekata :
Rasprostranjenost
Švedski je zvanični državni jezik u Švedskoj.
U Finskoj postoji od 12. veka za vreme severnih krstaških ratova i danas je jedan od dva zvanična i nacionalna jezika Republike Finske. Ova dva jezika imaju formalno jednak status u skoro svim zakonima, iako je status švedskog u Finskoj dugo bio predmet društveno-političke rasprave.
Na autonomnom ostrvu Åland je jedini službeni jezik i njegov status je zaštićen Sjalvstirelselagom, zakonom koji garantuje autonomiju ostrva unutar Finske.
U Estoniji su nekad postojale zajednice koje govore švedski, posebno na ostrvima duž obale Baltika (Saaremaa i Vormsi, Hiiumaa). Švedska manjina bila je zastupljena u parlamentu i imala je pravo koristiti svoj maternji jezik u parlamentarnim raspravama. Kada su Rusi osvojili baltičke obale početkom 18. veka, oko 1.000 ljudi koji govore švedski bilo je prinuđeno da maršira u Ukrajinu, gde su osnovali selo Gammalsvenskby («Staro švedsko selo»), severno od Krima. U Estoniji je mala preostala švedska zajednica bila poštovana između Prvog i Drugog svetskog rata. Opštine duž obale sa švedskom većinom imale su švedski kao administrativni jezik, a švedsko-estonska kultura je doživela uspon. Međutim, većina ljudi koji govore švedski pobegla je u Švedsku na kraju Drugog svetskog rata kada je Estonija uključena u Sovjetski Savez. Nakon pada Sovjetskog Saveza jezik je ponovo oživeo, tako da su se kursevi predavali na ostrvima Hiiumaa i Saaremaa. Ipak estonski švedski faktički izumire oko 2000. godine, ali ga i dalje govori nekoliko starijih ljudi, prvenstveno povratnici u Švedskoj. Opština Nuckö (današnja Lääne-Nigula) je dvojezična.
Naravno švedski koristi u švedskoj dijaspori: SAD, Argentina, Australija, Kanada (349.640 osoba ), Novi Zeland, Brazil i Ujedinjeno Kraljevstvo. U 23.000 Šveđana živi u Njemačkoj.
U Norveškoj postoji velika zajednica emigranata, najviše u Oslu, sa više od 50.000 švedskih stanovnika. U nekim kontekstima se koristi ono što neki zovu Svorsk, miješani međujezik švedskog i norveškog jezika.
Camp Lake, Wisconsin
Kamp Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.665, što je 410 (12,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
David Keene
David A. Keene (20. maj 1945 -) je američki konzervativni aktivist, poznat kao osnivač i predsjednik Američke konzervativne unije. Osim toga vodi lobističku firmu Carmen Group Lobbying te piše redovne kolumne za časopis The Hill.
Keene se odnedavno smatra pripadnik libertarijanskog krila Republikanske stranke, a poznat je i kao pristaša Mitta Romneya i kritičar Sarah Palin.
Zvečan (razvrstavanje)
Zvečan može biti:
Località Rera, Pavia
Località Rera je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Zvečan (razvrstavanje)
ili
Località Rera, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Le Pavé de Paris
Le Pavé de Paris je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Henrija Decoina. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Daniele Gaubert, je mlada djevojka iz provincije koja dolazi u Pariz tražiti posao i životnu sreću. Radnja prikazuje kako njeni bližnji zahvaljujući fotografiji iz jednog magazina otkrivaju da je upetljana u seks industriju.
Club Baloncesto Málaga
CB Unicaja je španjolski košarkaški klub iz Málage. Trenutačno nastupa u ACB ligi. Osnovana je 1992. spajanjem dvaju gradskih klubova "Club Basket-ball Maristas de Málaga" i "El Caja de Ronda". Zbog sponzorskih razloga klub nosi ime Unicaja Málaga.
El Fresnal, Villa de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1491 m.
Tlacotepec, Morelos
Tlacotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4914 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1711 m.
Hojamán, Villa Corzo
Hojamán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
Los Planes, Jalostotitlán
Los Planes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Livovská Huta
Livovská Huta je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.