cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maksim Ispovednik
Greh
Za Maksima, greh je otuđenje u ontološkom smislu, jer odvaja čoveka od onog što je stvarno. Samoljublje je vrhunski greh, jer odvaja čoveka od ljubavi, odnosno od Boga. Sebeotuđenje od drugog, odnosno grehovni pad ličnosti, je istovremeno i otuđenje od bića uopšte, čime grešnik zapada u oblast nebića. Maksim greh i zlo određuje kao nedostatak bića, nebiće, nepostojanje. Bog je biće a čovek bivstvujuće, i postoji samo time što učestvovuje u najuzvišenijem biću. Stoga pakao nije prisustvo zla već odsustvo ljubavi, što razara samu bit čovekovog bića. Usled greha, čovekov egzistencijalni položaj je otpalost od stvarne egzistencije. Ovakvo otuđenje od samog postojanja Maksim naziva pravom smrću. Stoga je vrlina kod svetog Maksima ontološka a ne etička kategorija. Izvor čovekovog zla je u njegovoj slobodnoj odluci, ne u njegovoj prirodi. Maksim sebeljublju suprotstavlja ljubav, koja uvek znači voleti nekog drugog (čoveka, Boga).
Hristologija
Hristološki, Maksim je insistirao na strogom diofizitizmu, što se može posmatrati kao logičan zaključak njegovog naglašavanja oboženja. Prema njegovom shvatanju, Hrist je imao dve prirode (podjednako i ljudsku i božansku), a pošto volja pripada prirodi, Hrist je imao i dve volje na temelju dve prirode.
U pogledu spasenja, Maksim je, poput Origena i Grigorija Niskog, verovao u apokatastazu, ideju da će sve razumne duše biti iskupljene. Svoje uverenje o sveopštem pomirenju (en: universal reconciliation) je delio samo sa duhovno najzrelijim učenicima.
Maksimova teologija je na zapadu sve do skora bila potpuno zapostavljena, dok je na istoku oduvek imala znatan uticaj. Tako se Simeon Novi Bogoslov i Grigorije Palama smatraju nastavljačima njegove misli, a Maksimo učenje o logosima tvari se može smatrati pretečom Palaminog učenja o božanskim energijama.
Nasleđe
Treći carigradski (ili Šesti vaseljenski sabor, 680–681) je podržao Maksimovo učenje i proglasio da je Hrist imao i ljudsku i božansku volju. Ovom odlukom je monotelizam postao jeres, a Maksim je posthumno proglašen nevinim od svih optužbi pritivu njega. Na istom saboru su on i papa Martin I proglašeni za svece. Danas se sveti Maksim Ispovednik smatra jednim od otaca crkve. Pravoslavna crkva slavi ga 21. januara po julijanskom, a 3. februara po gregorijanskom kalendaru. Katolička crkva ga slavi 13. avgusta.
Beaumont-sur-Vesle
Bomon sir Vel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 744 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 130 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara.
GABA transporter
GABA transporteri su neurotransmiterski transporteri. Sledeći proteini pripadaju toj grupi:
Spisak EC brojeva (EC 3)
Ovaj spisak sadrži EC brojeve treće grupe, EC 3, hidrolaze, uređene u numeričkom redosledu po preporuci odbora za nomenklaturu Međunarodne unije za biohemiju i molekularnu biologiju. {{Columns-list|2|
Mensa
Termin mensa ima više značenja:
Star Valley, Arizona
Star Valley je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.310 stanovnika.
Ekdisteroid
Ekdisteroidi su hormoni seksa i presvlačenja insekata. Oni obuhvataju ekdizon i njegove homologe, poput 20-hidroksiekdizona. Ekdisteroidi se takođe javljaju kod drugih beskičmenjaka, gde oni imaju različite uloge. Fitoekdisteroidi su prisutni kod mnogih biljaka, uglavnom kao zaštitni agensi (toksini ili antifidanti) protiv herbivornih insekata.
Tretticatore, Frosinone
Tretticatore je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
CJ-033,466
CJ-033,466 je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 377,912 Da.
Tretticatore, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Banatski Sokolac
Banatski Sokolac je malo selo u Južnobanatskom okrugu, u Vojvodini. Pripada opštini Plandište. Selo ima 366 stanovnika.
= Istorija = Prvi put se pominje ime Bioseg 1375.godine naselio Dušin iz sela ( Bercse). U okrugu opštine Zichydorfs, 5,3 km severoistočno od grada prostire se pustara Bioseg. Desider Csanki Pripadalo srednjevekovnom Komitate Krasso Rumunija.
Banatski Sokolac - je jedno od manjih mesta u Vojvodini. Selo je nastanjeno početkom dvadesetih godina prošlog veka tako što su se nakon prvog svetskog rata doselili Ličani iz okoline Gracaca, Bosanci iz okoline Bosankog Petrovca i Bosanske Krupe kao i nekoliko porodica iz Hercegovine. Pustara na mestu gde se danas nalazi selo nosila je naziv Bioseg, i bila je u vlasništvu grofice Karoline Karačonji iz Budimpešte. Tu je bio njen letnjikovac, od kojeg je kasnije postala osnovna škola. Tek 1933 kada je grofica Karačonji prodala imanje, selo menja ime u Banatski Sokolac. Postoji i osnovna škola (do četiri razreda) koja jedva da ima po nekoliko đaka. U sastavu školskog dvorišta je i lep travnati teren za mali fudbal.
Demografija
U naselju Banatski Sokolac živi 50 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,0 godina (43,8 kod muškaraca i 46,1 kod žena). U naselju ima 143 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,56.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednjih šest popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Homogenizacija
__NOTC__ Termin homogenizacija ima više značenja.
Kultura
Kultura se odnosi na cjelokupno društveno naslijeđe neke grupe ljudi, to jest na naučene obrasce mišljenja, osjećanja i djelovanja neke grupe, zajednice ili društva, kao i na izraze tih obrazaca u materijalnim objektima. Riječ kultura dolazi iz latinskoga colere, što je značilo: nastanjivati, uzgajati, štititi, štovati. Za kulturu postoje i druge definicije koje odražavaju razne teorije za razumijevanje i kriteriji za vrednovanje ljudske djelatnosti. Antropolozi kulturu smatraju definirajućim obilježjem roda Homo.
Definiranje kulture
Mnogi ljudi danas koriste shvatanje "kulture" koje se razvilo u Europi tijekom 18. i ranog 19. stoljeća. To shvaćanje kulture odražavalo je nejednakost unutar europskih društava i među europskim silama i njihovim kolonijama diljem svijeta. Ono izjednačuje "kulturu" s "civilizacijom" i suprostavlja oboje "prirodi". Prema tom mišljenju neke su zemlje civiliziranije od drugih kao što su i neki ljudi kulturniji od drugih. Stoga su neki kulturni teoretičari zapravo pokušali izbaciti popularnu ili masovnu kulturu iz definicije kulture.
Kultura se u praksi odnosi na elitna dobra i aktivnosti kao što su haute cuisine, visoka moda ili haute couture, muzejska umjetnost i klasična glazba, te riječ kulturan označava ljude koji znaju o tim aktivnostima i sudjeluju u njima. Na primjer, netko tko koristi 'kulturu' u smislu 'kultivacije' može uvjeravati da je klasična glazba najotmjenija od glazbe radne klase kao što su punk rock ili domorodačka glazbena tradicija australskih Aboridžina.
Neke socijalne kritike od 18. stoljeća pa nadalje prihvaćaju taj kontrast između kulturnih i nekulturnih, ali naglašavaju da su rafiniranost i razrađenost kvarenje, a neprirodni razvoj onaj koji zakriva i izobličuje ljudsku suštinsku prirodu. Na račun toga, narodna glazba ljudi iz radne klase je iskreno izražavanje prirodnog načina života, dok je klasična glazba površna i dekadentna. Jednako, ljudi koji nisu sa Zapada često se vide kao 'plemeniti divljaci' koji žive autentičnim neokaljanim životima koji još uvijek nisu složeni i iskvareni visoko raslojenim kapitalističkim sustavom Zapada.
Danas mnogi društveni znanstvenici odbacuju monadno shvaćanje kulture te suprotnost kulture i prirode. Oni priznaju da su neelitne kulture jednako kulturne kao elitne (i da su ljudi koji nisu sa Zapada jednako civilizirani) – oni su samo kulturni na različit način. Stoga, socijalni promatrači kontrastiraju "visoku" kulturu elite s "popularnom" ili pop kulturom, koja označuje dobra i aktivnosti namijenjenih za proizvodnju i potrošnju neelitnih ljudi ili masa. Obje se kulture, visoka i niska, mogu vidjeti i kao supkulture.
Kultura kao "svjetski gledana"
Tijekom romantizma u Njemačkoj su znanstvenici, posebno oni zaokupljeni nacionalizmom (težnja za ujedinjenjem Njemačke i borba potlačenih naroda u Austro-ugarskoj Monarhiji), razvili obuhvatniji pojam kulture kao "svjetski gledane". Taj način razmišljanja, različit i neusporediv pogled na svijet, obilježje je svake etničke grupe. Iako obuhvatnije od ranijih gledišta, taj pristup još uvijek je dopuštao razlike među "civiliziranim" i "primitivnim" ili "plemenskim" kulturama.
Do kasnih godina 19. stoljeća antropolozi su prihvatili i prilagodili termin kultura na širu definiciju koju su mogli primjeniti na široku raznolikost društava. Oprezni prema teoriji evolucije, pretpostavili su da su se sva ljudska bića razvila jednako i da činjenica da svi ljudi imaju kulturu mora proizlaziti na neki način iz čovjekove evolucije. Oni su također iskazali nesklonost upotrebe biološke evolucije za objašnjavanje razlika između specifičnih kultura -- pristup koji je ujedno bio i legitimni oblik rasizma. Oni su vjerovali da će biološka evolucija proizvesti najobuhvatniji pojam kulture, shvaćanje koje su antropolozi mogli primjeniti jednako na društva s pismom i bez njega ili na nomadska i na sedentarna društva. Dokazivali su da su kroz smjer svoje evolucije ljudska bića razvila univerzalnu ljudsku sposobnost za određivanje iskustava, te za kodiranje i komuniciranje njima putem simbola. Kada su ti sustavi simbola bili naučeni ljudi su se počeli razvijati neovisno o biološkoj evoluciji (drugim riječima, jedno ljudsko biće može se naučiti vjerovanju, vrijednostima ili načinu stvaranja nečega, iako dva čovjeka nisu biološki u srodstvu). Stariji argumenti o prirodi protiv odgoja osporavaju da je ta sposobnost za simboličko razmišljanje i socijalno učenje proizvod ljudske evolucije.
Ljudi koji žive odvojeni jedan od drugoga razvijaju jedinstvene kulture, ali elementi različitih kultura mogu se lako širiti iz jedne grupe ljudi na drugu. Kultura je dinamična i može biti naučena, stvarajući ju potencijalno brzim oblikom adaptacije na promjenu fizičkih uvjeta. Antropolozi gledaju kulturu ne samo kao proizvod biološke evolucije nego kao njezin dodatak, kao glavna sredstva ljudske prilagodbe na svijet.
Takvo gledište kulture postalo je dominantnim između Prvog i Drugog svjetskog rata, a uključivalo je da je svaka kultura vezana i mora biti shvaćena kao cjelina, na svojim vlastitim terminima. Rezultat toga bilo je stvaranje kulturnog relativizma, tj. promatranja neke kulture sa stajališta te kulture. Takav pristup kulturi ne pita je li neka značajka moralna ili ne, nego kakvu ulogu ima u životu toga društva.
Usprkos tomu, shvaćanje da je kultura kodirana simbolima i stoga može biti naučena s jedne osobe na drugu određuje da se kultura, iako ograničena, mijenja. Kulturna promjena može biti rezultat otkrića i izuma, ali također može biti rezultat dodira između dviju kultura. Pod miroljubivim uvjetima dodir između dviju kultura može voditi ljude da "posude" (zapravo, nauče) jedni od drugih (difuzija (antropologija) ili transkulturacija). Pod uvjetima nasilja i političke nejednakosti, ljudi jednoga društva ipak mogu "ukrasti" kulturne tvorevine od drugih, ili nametnuti kulturne tvorevine drugima (akulturacija). Teorija difuzije inovacija predstavlja istraživački utemeljen model za određivanje kako, kada i zašto ljudi prihvaćaju nove ideje.
Sva ljudska društva bila su upletena u procese difuzije, transkulturacije i akulturacije, te malo antropologa danas vide kulturu kao ograničenu. Ti antropolozi pokazuju da umjesto razumijevanja kulturnih tvorevina u terminima njene vlastite kulture, mora biti shvaćeno u terminima šire povijesti uključujući i dodire i odnose s drugim kulturama.
Pored gore spomenutih procesa još od Kolumba svijet je bio na širokoj osnovi obilježen migracijama, uključujući kolonijalnu ekspanziju i prisilnu migraciju kroz ropstvo. Rezultat toga su mnoga kulturno heterogena društva. Neki antropolozi su dokazivali da su heterogena društva ipak ograničena nekakvim jedinstvenim kulturnim sustavom i da heterogeni elementi se bolje shvaćaju promatrajući ih kao supkulture. Drugi su dokazivali da ne postoji jedinstveni ili koordinirajući kulturni sustav i da se heterogeni elementi moraju shvatiti zajedno u obliku multikulturalnog društva. Multikulturalizam se podudarao s preporodom političkog identiteta koji uključuje zahtjeve za prepoznavanjem kulturnih jedinstvenosti socijalnih podgrupa.
Sociobiolozi dokazivali su da se mnogi aspekti kulture mogu najbolje shvatiti kroz koncepciju mema koje je prvi uveo Richard Dawkins u svojoj knjizi The Selfish Gene iz 1976. godine. Ideja govori o postojanju jedinicâ kulture ili memima koji su jako sličili genima u biologiji evolucije. Iako je to stajalište zadobilo neku popularnu vrijednost, antropolozi ga općenito odbacuju.
Komponente kulture
Drugi uobičajen način razumijevanja kulture je promatranje kulture koju čine njene komponente: simboli, jezik, vrijednosti, norme, i rituali.
Vrijednosti su apstraktne ideje o tome što je dobro, ispravno i poželjno. One su osnova za društvene norme. Norme su, dakle, društvena pravila ili upute što određuju prikladno ponašanje u određenim situacijama. Dijele se prema oštrini sankcija koje izaziva njihovo kršenje, a provodi ih društvo. Tako najblaže sankcije izaziva kršenje folkways normi (nerukovanje prilikom pozdravljanja, ne pokrivanje ustiju prilikom zijevanja...), dok kršenje mores (lat. običaj) normi i zakona izaziva najveće sankcije.
Pravilo je da se arheolozi fokusiraju na materijalnu kulturu, a kulturni antropolozi na simboličku kulturu, iako na kraju obje grupe zadržavaju zanimanje za odnose između tih dviju dimenzija. Nadalje, antropolozi shvaćaju "kulturu" za označavanje ne samo potrošnja dobara, nego na opće procese koji proizvode takva dobra i daje im značenje, na socijalne odnose i postupak u kojima takvi objekti i procesi postaju ugrađeni.
Kultura kao obrasci proizvoda i djelatnosti
U ranim godinama 20. stoljeća antropolozi su shvaćali kulturu ne za označavanje skupa zasebnih proizvoda i djelatnosti (bilo materijalnih bilo simboličkih) nego radije za podcrtavanje obrazaca istih. Nadalje, oni su pretpostavili da su takvi obrasci imali jasne granice (stoga neki ljudi miješaju "kulturu" s društvom koje ima posebnu kulturu).
U slučaju manjih društava u kojima se ljudi jedva razvrstavaju u kategorije dobi, spola, kućanstva i etničkog podrijetla, antropolozi su vjerovali da ljudi više-manje dijele isti skup vrijednosti i konvencija. U slučaju većih društava u kojima ljudi prolaze daljnje kategorizacije po regiji, rasi, etnicitetu i klasi, antropolozi su počeli vjerovati da su članovi istog društva često imali visoko kontrastne vrijednosti i konvencije. Oni su stoga koristili termin supkulture za označavanje kulturnih dijelova većih društava. Dok supkulture odražavaju položaj segmenta društva nasuprot drugim segmentima i društva u cjelini, oni često otkrivaju procese dominacije i otpora.
Kulturna promjena
Kulture su jednako predodređene za promjenu kao i za otpor prema njoj. Otpor može doći iz navike, religije, te integracije i međuneovisnosti o kulturnim značajkama. Na primjer, muškarci i žene imaju komplementarne uloge u mnogim kulturama. Jedan spol može željeti promjenu koja će utjecati na drugi, kao što se dogodilo u zapadnim kulturama u drugoj polovici 20. stoljeća.
Neka otkrića koja su utjecala na zapadnu kulturu u 20. stoljeću uključivali su pilulu za kontrolu rađanja, televiziju i internet. Pilula je pomogla obiteljima da imaju mnogo novaca i ženama da imaju veću slobodu. Televizija nije samo donijela slične vizualne programe u mnoge domove, nego je također utjecala kako i kada će članovi obitelji biti u međusobnoj interakciji.
Srodni procesi na individualnoj razini jesu asimilacija i transkulturacija, tj. prihvaćanje drukčije kulture od pojedinca.
Kulturna istraživanja
Kulturna istraživanja su se razvila u kasnim godinama 20. stoljeća dijelom kroz ponovno uvođenje marksističkog mišljenja u sociologiju i dijelom kroz artikulaciju sociologije i ostalih akademskih disciplina kao što je književna kritika. To se ponajprije dogodilo zato da se usredotoči na analize supkultura u kapitalističkim društvima. Slijedeći neantropološku tradiciju, kulturna se istraživanja općenito usredotočuju na proučavanje potrošnje dobara (kao što su moda, umjetnost i književnost). Zbog razlikovanje "visoke" i "niske" kulture tijekom 18. i 19. stoljeća koje se činilo neodgovarajućim za pripisivanje masovnoj proizvodnji i masovnoj tržišnoj potrošnji dobara koje kulturna istraživanja analiziraju, ti znanstvenici radije koriste termin "popularna kultura".
Danas su se neki antropolozi pridružili projektu kulturnih istraživanja. Većina ipak odbacuje pojam kulture kao ograničene, i shodno tome odbacuju pojam supkulture. Umjesto toga oni vide kulturu kao složenu mrežu promjenjivih obrazaca koji povezuju ljude u različitim situacijama i društvene formacije različitih osnova. Prema tome gledištu bilo koja grupa može izgraditi svoj vlastiti kulturni identitet.
Kulture suvremenih zemalja
''Glavni članak: Popis članaka o nacionalnim kulturama.
Eksterni linkovi
diq:Portal:Zagon
Huayangosaurus
Huayangosaurus je bio rod dinosaura stegosaura iz srednjojurske Kine. Naziv potiče od "Huayang", alternativnog naziva za Sichuan (provinciju u kojoj je otkriven), dok "saurus" znači "gušter". Živio je od perioda Bathonija do Callovija, prije oko 165 miliona godina, oko 20 miliona godina prije nego što se njegov poznati srodnik Stegosaurus pojavio u Sjevernoj Americi. Dug samo 4,5 metara, bio je mnogo manji od svog poznatog rođaka. Budući da je pronađen u donjoj formaciji Shaximiao, može se zaključiti da je Huayangosaurus dijelio svoje srednjojursko stanište sa sauropodima Shunosaurusom, Datousaurusom, Omeisaurusom i Protognathosaurusom, ornitopodom Xiaosaurusom i mesožderom Gasosaurusom.
Opis
thumb|left|Lubanja vrste Huayangosaurus taibaii, Paleozoological Museum of China thumb|left|Huayangosaurus tianfuensis u [[Hong Kongu]] Huayangosaurus je bio jedan od najmanjih poznatih stegosaura, dug samo 4,5 metara.
Tamara Zubčić
Tamara Zubčić (Zagreb, 7. siječnja 1995.) hrvatska je alpska skijašica.
Huayangosaurus
Opis
Kao i ostali stegosauri, Huayangosaurus je bio četveronožan biljojed sa malenom lubanjom i bodljama na repu. Kao i njegov poznatiji srodnik, Stegosaurus, Huayangosaurus je imao upadljiv dvostruki red ploča duž leđa, karakterističan za sve stegosaure. Te ploče su stajale uspravno u odnosu na leđa. Kod Huayangosaurusa, ploče su više podsjećale na bodlje nego kod Stegosaurusa. Međutim, kao i Stegosaurus, imao je dva para dugih bodlji koje su horizontalno stršile iz kraja repa. Za razliku od ostalih stegosaura, prednje noge su mu bile samo malo kraće od zadnjih.
Tamara Zubčić
Športska karijera
S pet godina počela je trenirati skijanje. Prvi treneri (učitelj) bili su joj Maja Senci i Marko Šuman, a prvu pobjedu ostvarila je 2003. godine.
Huayangosaurus
Opis
Zubi su mu bili maleni i prilagođeni ishrani biljem, kao i kod svih stegosaura. Huayangosaurus je imao malene rogove iznad očiju, a imao je 14 zuba u premaksilarnoj kosti, koje su kasniji stegosauri izgubili. Njuška mu je općenito bila kraća i viša nego kod ostalih stegosaura. U lubanji je imao maleni otvor ispred očiju, a imao je i maleni otvor na polovini donje čeljusti.
Otkriće i vrste
Ostaci dvanaest jedinki roda Huayangosaurus pronađeni su u nalazištu Dashanpu u blizini Zigonga u Sichuanu. Tom rodu su naziv dali Dong, Tang i Zhou 1982. godine. Tipična vrsta je H. taibaii.
Mössingen
Mesingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Tibingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 20.097 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8416025.
Huayangosaurus
Klasifikacija
Budući da je on najprimitivniji stegosaur, svrstava se unutar vlastite porodice Huayangosauridae. On je također i morfološki različit od kasnijih stegosaurida. Lubanja mu je bila šira i imao je premaksilarne zube. Svi kasniji stegosauri su izgubili te zube.
Mössingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Tibingen Mesingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Tibingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 477 metara. Površina opštine iznosi 50,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.097 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 402 stanovnika/km².
Huayangosaurus
Paleobiologija
Kao i mnogi drugi stegosauri, imao je ploče duž cijele dužine leđa, a na repu je imao bodlje. Iznad kuka imao je dvije velike bodlje, koje su mogle služiti za obranu od napada odozgo, budući da je on bio dosta nizak u odnosu na kasnije stegosaure. Ploče su mu bile manje nego kod roda Stegosaurus, sa mnogo manjom površinom, pa se zato smatra da ne bi bile efikasne kao termoregulatori.
Lubjanka
__NOTC__ Termin Lubjanka ima više značenja.
Pine Crest, Tennessee
Pajn Krest je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.388, što je 484 (-16,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Harrodsburg, Kentucky
Harodsburg je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.340, što je 326 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cervione
Servion je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Bastija.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1452 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 126 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 380 metara (maksimalnoj 934 m, a minimalnoj 0 m).
Bao Xun
Bao Xun (? - 224) bio je ministar na dvoru kineske države Cao Wei, jednog od Tri kraljevstva. Bio je sin Bao Xina, generala dinastije Han poginulog u borbi sa Žutim turbanima. Na dvoru gospodara rata Cao Caoa i njegove države Cao Wei se isticao svojom odrješitošću i sklonošću da svakoga kritizira zbog pogrešaka. To je uključivalo i cara Cao Pija kojemu su sa vremenom te kritike dozlogrdile, te je Bao Xuna dao pogubiti.
Šuštar
Šuštar (perz. شوشتر) je grad u jugozapadnom Iranu odnosno pokrajini Huzestan, oko 90 km sjeveroistočno od Ahvaza. Geografski je smješten u dolini rijeke Karun na nadmorskoj visini od 65 m. Osnovan je u starom vijeku kao grad-tvrđava, a najpoznatiji historijski spomenici su šuštarski hidraulički sistem i mostovna brana Band-e Kaisar iz sasanidskog razdoblja. Tokom 1970-ih godina zapadno preko rijeke izgrađen je Novi Šuštar, moderno satelitsko naselje čija je industrija orijentirana na mljevenje šećerne trske. Od visokoobrazovnih instutucija u Šuštaru djeluju Univerzitet Sama, lokalni Islamski slobodni univerzitet, te Poljoprivredni fakultet. Cesta 39 povezuje grad s Ahvazom i Dezfulom. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Šuštaru je živjelo 73.354 ljudi.
Normalizacija
Termin normalizacija ima više značenja.
2F
__NOTC__ Termin 2F ima više značenja.
Bitka za Liège
Bitka za Liège je prva bitka Prvoga svjetskoga rata i početna bitka tijekom njemačke invazije na Belgiju. Bitka za Liège je trajala od 5. kolovoza do 16. kolovoza 1914. godine, kada se i zadnja tvrđava oko grada konačno predala.
Plan
Nakon njemačke pobjede u francusko-pruskom ratu, Helmuth von Moltke Stariji započeo je sa formulacijom rata na dva bojišta, protiv Francuske i protiv Rusije. Njemačka je trebala izvršiti invaziju jedne, a istovremeno se braniti od druge. Pri kraju 19. stoljeća postalo je jasno da Francuska postaje moćniji i opasniji protivnik. Njemačka je posjedovala Alasace-Lorraine kao plodove pobjede iz francusko-pruskoga rata, a Francuska je željela vratiti nazad ta područja.
2E
__NOTC__ Termin 2E ima više značenja.
Bitka za Liège
Plan
Grof Alfred von Schlieffen je odlučio da se sa ruskom prethodnicom obračuna samo sa jednom vojskom, a da za napad na Francusku upotrijebi sedam armija. Međutim, Francuzi su izgradili sustav obrane duž istočne granice. Njemačka nije mogla da napadne preko Švicarske, jer je Švicarska imala 500.000 dobro osposobljenih vojnika. Njemačka nije mogla ni izravno napasti Francusku, jer je bio izgrađen jak obrambeni sustav. Zbog toga su von Schlieffen i njegov nasljednik Helmuth von Moltke Mlađi odlučili da izvrše invaziju Francuske sa sjevera kroz Belgiju i da tako dođu do srca Francuske. Mnogo manje vojske bi ostavili na njemačko-francuskoj granici, ali glavni napad bi išao preko Belgije. Ali taj plan je narušavao neutralnost Belgije, što je uvlačilo Veliku Britaniju u rat. Osim toga i grad Liège je bio na putu njemačke vojske.
Liège je bio jako dobro utvrđen grad. Rijeka Meuse je prolazila središtem grada. Na južnoj obali rijeke postojala su industrijska postrojenja i tvornice. Grad se nalazio u riječnoj dolini sa Ardenima na istoku i belgijskim planinama na zapadu. Glavna željeznička veza između Njemačke i Bruxellesa išla je kroz Liege, a kasnije se od Bruxellesa nastavljala do Pariza. Tu željeznicu su von Schlieffen i von Moltke namjeravali koristiti za prij,evoz vojske u Francusku. Osim toga oko grada su postojale utvrde iz 19. stoljeća, što je olakšavalo obranu grada. Postojalo je 6 utvrda na svakoj strani rijeke, a te utvrde su bile jako dobro naoružane.
Utvrde
Leige leži između Ardena na jugu i Maastrichta u Nizozemskoj na sjeveru. Nalazi se u dolini rijeke Meuse u koju utječe rijeka Ourthe. Rijeka Meuse protječe kroz kanjone u Liegeu, pa je predstavljala jaku prepreku za njemačko napredovanje. Osim toga, tu se nalazilo 12 utvrda izgrađenih 1892. godine po njemačkim metodama fortifikacije. Utvrde su pokrivale jedna drugoj zaštitne vatrene zone, tako da ako jedna utvrda padne, dvije susjedne mogu da napadaju bilo koju vojsku, koja bi se nastojala provući na mjestu zauzete utvrde.
Šest utvrda je sagrađeno kao osnovne utvrde i imale su peterokutni oblik sa okružujućim preprekama. Utvrde su bile jako dobro naoružane. Tipična utvrda imala je 2 topa od 150 mm četiri topa od 120 mm, dva minobacača od 210 mm, jednu haubicu od 210 mm i mnoštvo topova od 57 mm. Ukupno su utvrde imale 400 artiljerijskih oruđa. U to vrijeme njemački Krupp je bio pod ugovorom o zamjeni streljiva, tako da su Nijemci bili upoznati sa artiljerijom na utvrdama. Među slabosti utvrde mogao se ubrojiti nedostatak ljudstva za obranu grada i nedostatak poljske artiljerije da pokrije otvaranje rupa. Obranom Liegea zapovjedao je general Gerard Mathieu Leman, koji je imao 25.000 vojnika.
Bitka
Belgiji je objavljen rat ujutro 4. kolovoza 1914. godine. Nijemci su formirali specijalne snage od 30.000 vojnika pod zapovjedništvom Otta von Emmicha, a pratio ih je Erich von Ludendorff kao promatrač. Specijalne snage su se sastojale od šest pješadijskih brigada i tri divizije konjice. Nekoliko sati po proglašenju rata, specijalne jedinice su prešle granicu sa Belgijom. Kad su došli do rijeke Meuse našli su uništene mostove, pa su istoga dana prešli rijeku sjeverno od Visea. Belgijska treća divizija je uspješno 5. kolovoza odbila njemačke napade. Nijemci su pretrpili velike gubitke. Poslije neuspjelog napada, Nijemci su izveli prvi zračni napad u povijesti. Koristili su cepeline i bacali su bombe na Liege. U međuvremenu, konjica je uspjela okružiti grad s južne strane. Leman je naredio trećoj diviziji povlačenjee iz grada i priključivanje belgijskoj armiji na zapadu.
Erich von Ludendorff je preuzeo zapovjedanje nad 14. brigadom, koja se uspjela provući između utvrda. Uspješno su zauzeli Liege 7. kolovoza 1914. godine. Međutim, vanjski prsten utvrda spriječavao je njemačko napredovanje. TUtvrde su odolijevale velikim bombardiranjima. Jedino je na utvrdi Fleron artiljerijskom vatrom uništen mehanizam na kupoli. Utvrda Barchon je jedina pala u pješadijskom napadu 10. kolovoza 1914. godine. Nijemci su protiv utvrda počeli koristiti masivnu artiljeriju. Dovukli su kruppove haubice "Debela Berta" od 420 mm i Škodine topove od 305 mm. Granate s tih topova su padale okomito nautvrde, pa su probijale beton, a eksplodirale bi sa odgodom, tek kad bi se probile unutar tvrđave. Jedna po jedna tvrđava je bombardirana do predaje. Zadnja utvrda se predala 16. kolovoza 1914. godine. Desetodneva stanka kod Liegea nije bila predviđena po strateškom planu njemačke vojske Schlieffenovom planu. Nijemci su izgubili dva dana. Ipak, njemački zapovjednici su tvrdili da opsada Liegea nije značajnije odgodila njemačku vojsku u njenoj namjeri. Međutim, desetodnevna opsada je podigla moral saveznicima. Francuski predsjednik je gradu Liegeu i njegovim stanovnicima dodijelio orden Legije časti.
CL-218,872
CL-218,872 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 278,233 Da.
2B
__NOTC__ Termin 2B ima više značenja.
Yong Kai
Yong Kai (? -224) bio je prefekt Kapetanije Jianning u kineskoj državi Shu Han, jednom od Tri kraljevstva. Kada se Meng Huo, poglavica tamošnjih Nanman plemena, pobunio protiv vlasti Shu Hana, Yong Kai mu se pridružio. Zhuge Liang, kancelar i regent Shu Hana, je, nastojeći ugušiti ustanak, iskoristio cijeli niz psiholoških trikova kako bi izazvao sumnju i raskol između Yong Kaija i drugog pobunjeničkog vođe Gao Dinga. To je urodilo plodom, te je Yong Kai ubijen.
2A
__NOTC__ Termin 2A ima više značenja.
Auby (selo)
Obi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Due.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 7958 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1117 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 22 metara (maksimalnoj 32 m, a minimalnoj 18 m).
2D
__NOTC__ Termin 2D ima više značenja.
Case Marazzato, Padova
Case Marazzato je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
2C
__NOTC__ Termin 2C ima više značenja.
Filip Zubčić
Filip Zubčić (Zagreb, 27. siječnja 1993.) hrvatski je alpski skijaš. Od sezone 2013/2014 član je "A" reprezentacije Hrvatske
Skijaška karijera
Broj nastupa na Svjetskom prvenstvu:4
Prvi nastup na Svjetskom prvenstvu: 20.02.2011.Garmisch-Partenkirchen (Slalolm)
Najbolji rezultat na Svjetskom prvenstvu: 28. mjesto(15.02.2013. Schladming, Veleslalom)
Broj nastupa u Svjetskom kupu: 4
Broj nastupa u Europskom kupu: 25
Prvi nastup u Europskom kupu: 07.03.2010. Platak (Slalom)
Prvi bodovi u Europskom kupu: 19.01.2013. Kirchberg (Veleslalom)
Najbolji Europskom kup rezultat: 4. mjesto (28.01.2013. Arber, Slalom)
Broj nastupa u NOR-AM kupu: 4
Prvi nastup u NOR-AM kupu: 22.11.2013 Loveland CO (USA) (veleslalom)
Najbolji NOR-AM rezultat: 16. mjesto (25.11.2013. Loveland CO, Slalom)
Prvi nastup na Svjetskom juniorskom prvenstvu: 31.01.2010. Les Houches (Veleslalom)
Prvenstvo Hrvatske:
3. mjesto u slalomu PH 2012.
3. mjesto u slalomu PH 2013.
1. mjesto:
15.1.2013 FIS race Slalom
2. mjesto:
10.12.2009. National Junior Race Slalom
13.3.2011. National Junior Race Slalom
2.4.2011. Junior Race Veleslalom
25.2.2012. National Junior Championship
11.12.2012. National Junior Race Veleslalom/GiantSlalom
Steamboat, Arizona
Steamboat je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 284 stanovnika.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj se pojavljuju sredinom 10. veka, pod uticajem bogumila iz Makedonije i pavlićana doseljenih iz Jermenije.
Okolnosti
Vizantijski car Konstantin V Kopronim (741-75) je, tokom više navrata, raseljavao veliki broj pavlićana iz Jermenije i Sirije u Trakiju. Tako se od početka pokrštavanja Sloveni susreću, pored vizantijskog hrišćanstva, i sa prisustvom pavlićanskog hrišćanstva. Već je grčki pisac Teofan 817. primetio da ti doseljenici šire svoja „jeretička mišljenja“ po Bugarskoj. Veoma je moguće da su slovenski seljaci prvo dolazili u dodir sa bogomilskim verovanjima nego sa pravoverjem, rimske i romejske crkve, koje su prvo prihvatili viši slojevi.
Hronologija
Oko 872. godine novopostavljeni arhiepiskop Bugarske prima od Petra Sicilijanskog raspravu o dualističkoj jeresi, koju je Petar istraživao po zapovesti cara Vasilija I.
Početkom 10. veka već se pojavljuju i prvi pisani tragovi o počecima bogomilstva. To je jedna lista anatema provincijskog sinodika pravoslavlja, donesena između 912. i 925. godina, za vreme patrijarha Nikole. I isto vreme Jovan Egzarh, bugarski sveštenik i teolog, napada dualističke jeretike u Šestodnevu, napisanom oko 915. godine. On naširoko raspravlja o tome da ne postoji zlo načelo (zъla sila) u stvaranju. Carigradski patrijarh Teofilakt (933—956) u svom pismu odgovara bugarskom caru Petru (927—969) na pitanje kako da postupa sa novom jeresi i kakvim kaznama da kažnjava jeretike. Patrijarhovo pismo se završava sa 14 anatema protiv glavnih dogmi i učitelja jeresi.
Oko 975. godine car Jovan I Cimiskije vrši još jedno veliko preseljenje pavlićana iz Male Azije u oblast oko Filipopolja (današnji Plovdiv) u Trakiji, koji postaje jedan od centara bogumilstva. 976. godine, pod Samuilovim vođstvom brojna slovenska plemena dižu ustanak i osnivaju veliku južnoslovensku državu koja obuhvata Makedoniju, Srbiju, Crnu Goru i zapadnu Bugarsku. Samuilova majka je bila Jermenka, i pojedini članovi njegove porodice su bili pristalice bogomilskog učenja. Smatra se da je Samuilo bio naklonjen bogumilima, koji su se protivili romejskoj vlasti i helenizaciji zemlje i crkve. Za vreme cara Samuila se bogomilstvo širi u Srbiju i Bosnu.
Braća Asen obnavljaju Bugarsko Castvo 1186. godine a njih pomažu bogumili.
Parksosaurus
Parksosaurus ("gušter Williama Parksa") je rod ornitopoda hipsilofodonata iz perioda maastrichtija iz kasnokredske formacije Horseshoe Canyon u Alberti (Kanada). Zasniva se na većini djelomično sklopljenog skeleta i nepotpune lubanje, po kojima se raspoznaje da je bio malen, dvonožan dinosaur-biljožder. Spada u nekolicinu opisanih ornitopoda iz kasnokredske Sjeverne Amerike (prije oko 70 miliona godina), koji ne spadaju u hadrosauride.
Warrenton, Georgia
Vorenton (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.937 stanovnika.
Parksosaurus
Opis
thumb|left|Usporedba veličine Parksosaurusa i čovjeka thumb|left|Odljev lubanje Parksosaurusa Detaljne procjene sveukupne dužine Parksosaurusa su rijetke; Gregory S. Paul je 2010. procijenio dužinu na 2,5 metara, a težinu na 45 kg. William Parks je ustanovio da je zadnji ud njegove vrste T. warreni otprilike iste dužine kao i kod vrste Thescelosaurus neglectus (93 cm za T. warreni nasuprot 95,5 cm za T. neglectus), mada je goljenična kost bila kraća od bedrene kod T. neglectus, a obrnuto kod T. warreni. Tako se može zaključiti da se Parksosaurus može usporediti sa bolje poznatim rodom Thescelosaurus po pitanju linearnih dimenzija, unatoč proporcijskim razlikama (visina od 1 metra u kukovlju, dužina od 2 do 2,5 metara). Zbog razlika u proporcijama on bi vjerojatno izgledao lakši, budući da je manje težine bilo koncentrisano oko bedra. Kao i Thescelosaurus, imao je tanke, djelomično okoštale hrskavičaste ploče duž rebara. Rameni pojas bio je snažno građen. Parksosaurus je imao barem 18 zuba u maksilarnoj kosti, a oko 20 u donjoj čeljusti; broj zuba u premaksilarnoj kosti je nepoznat.
Warrenton, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.937 stanovnika, što je 76 (3,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Hronologija
1202. godine Kalojan, vladar Bugarske, u želji da osigura nezavisnost od Vizantije, obraća se papi povodom krunisanja. 1204. papin legat kruniše Kalojana. 1206. papa Inoćentije III, poznati progonitelj jeretika, šalje izaslanika u Bugarsku, nakon čega car Borilo, koji dolazi na vlast 1207, počinje da progoni bogumile.
Filip Zubčić
2. mjesto:
17.1.2013. FIS race Slalom
Di
__NOTC__ Termin di ima više značenja.
Filip Zubčić
2. mjesto:
18.01.2013. FIS race Slalom
3. mjesto:
31.3.2011. National Championship Superkombinacija
14.3.2012. FIS race Veleslalom
16.1.2013. FIS race Slalom
16.3.2013. National Junior Championship Veleslalom
30.3.2013. National Championship Slalom
Parksosaurus
Klasifikacija
Parksosaurus se još od prvog opisa smatra hipsilofodontom. U novijim pregledima se naučnici nisu toliko bavili tom tematikom,  mada su David B. Norman i kolege (2004.) smatrali da je on, u okviru parafiletične porodice Hypsilophodontidae, sestrinski takson roda Thescelosaurus, a Richard Butler i kolege (2008.) su zaključili da bi mogao biti u bliskom srodstvu sa južnoameričkim rodom Gasparinisaura. Međutim, filogenija primitivnih ornitopoda je trenutno slabo istražena, mada se provode neka istraživanja na tom polju. Kao i Thescelosaurus, Parksosaurus je imao relativno snažno građene zadnje udove i izduženu lubanju, koja nije toliko imala oblik luka koliko lubanje drugih hipsilofodonata.
Otkriće i historija
thumb|left|Fosil, Royal Ontario Museum Paleontolog William Parks je 1926. opisao skelet ROM 804 kao da pripada vrsti Thescelosaurus warreni, koja je otkrivena 1922. godine u formaciji kod rijeke Red Deer, koja se u to vrijeme nazivala formacija Edmonton. Skelet se sastojao od nepotpune lubanje (kojoj je nedostajao kljun), od većine lijevog ramenog pojasa (uključujući i supraskapularnu kost, koja se obično može naći kod guštera, ali se zbog grubih krajeva lopatica može naći kod nekih ornitopoda u vidu hrskavice), lijeve ruke (bez šake), rebara i dijelova prsne kosti, oštećenog lijevog dijela zdjelice, desne Os ischii, lijeve noge bez nekoliko nožnih prstiju, artikulisanih leđnih, kukovnih i repnih kralježaka i velikog broja okoštalih tetiva oko kraja repa. Tijelo te životinje bilo je položeno na lijevu stranu, a većina desne strane je uništena prije nego što je pokrivena sedimentima; uz to, glava je odvojena od tijela, a vrat je izgubljen. Parks je na osnovu proporcija nogu odvojio novu vrstu od T. neglectus; T. warreni je imao dužu goljeničnu od bedrene kosti, kao i duže nožne prste.
Charles M. Sternberg se, nakon otkrića primjerka kojeg je nazvao Thescelosaurus edmontonensis, ponovo vratio na T. warreni i zaključio da se ta vrsta može svrstati u poseban rod (koji je dobio naziv u jednom apstraktu, što nije uobičajeno, ali njegov primjerak je ipak već bio detaljno opisan). On je 1940. predstavio detaljniju usporedbu i našao veliki broj tjelesnih razlika između ta dva roda. Svrstao je rod Parksosaurus u Hypsilophodontinae sa rodovima Hypsilophodon i Dysalotosaurus, a rod Thescelosaurus u Thescelosaurinae. Rod Parksosaurus nije privlačio mnogo pažnje sve dok Peter Galton nije započeo svoju reviziju hipsilofodonata tijekom 1970-ih. Parksosaurus je 1973. dobio ponovni opis, prema kojem se smatralo da je u srodstvu sa linijom Hypsilophodon\Laosaurus\L. minimus. Nakon toga je ponovo zaboravljen.
George Olshevsky je 1992. izmijenio naziv vrste u P. warrenae, budući da se drugi dio naziva odnosi na ženu (gđu. H. D. Warren, koja je finansijski podržavala istraživanje), ali se, osim na Internet stranicama, radije koristi izvorni oblik naziva.
Paleoekologija i paleobiologija
Parksosaurus je dijelio stanište formacije Horseshoe Canyon sa hadrosauridom Edmontosaurusom, Saurolophusom i Hypacrosaurusom, ankilosauridom Euoplocephalusom, nodosauridom Edmontoniom, rogatim dinosaurima Montanoceratopsom, Anchiceratopsom, Arrhinoceratopsom i Pachyrhinosaurusom, pahicefalosauridom Stegocerasom, ornitomimosaurima Ornithomimusom i Struthiomimusom, velikim brojem slabo poznatih malenih teropoda, u koje spadaju trudontidi i dromeosauridi, te sa tiranosauridima Albertosaurusom i Daspletosaurusom. Smatra se da je formacija Horseshoe Canyon bila pod znatnim djelovanjem mora, zbog prodiranja Zapadnog unutrašnjeg morskog prolaza, plitkog mora koje je pokrivalo središnji dio Sjeverne Amerike tijekom većeg dijela perioda krede.
Baldwinville, Massachusetts
Boldvinvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Parksosaurus
Paleoekologija i paleobiologija
Za života je Parksosaurus, kao hipsilofodont, bio malen i brz dvonožni biljožder. Imao je umjereno dug vrat i malenu glavu sa keratinskim kljunom, kratke ali snažne prednje udove i duge zadnje udove. Paul je 2010. predložio mogućnost da su dugi nožni prsti bili prilagodba hodanju po blatu ili glini blizu rijeka, a da je ruke koristio za kopanje jazbina.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Hronologija
Car Borilo 11. februara 1211. godine saziva crkveni sabor protiv bogumila u Bugarskoj prestonici Trnovo. NJemu prisustvuju svi viši duhovnici i prestonički velikaši, a rukovodi ga car, koji ispituje dovedene bogumile. Odluke sabora su zapisane u “Sinodiku cara Borila”, koji nabraja imena sledećih bogumilskih starešina: Mihajlo, Todor, Dobri, Stefan, Vasilije i Petar, koje proklinje. Petar Kapadokijski se navodi kao dedec (djed) Sredeca, naselja u Sofiji. Nakon sabora, deo bogumila se odrekao učenja i ponovo pokrstio, a oni, koji su ostali tvrdi u veri, su izopšteni iz društva, osuđeni na teške telesne kazne i zatočeni, poput bogomilskih vođa Petra Kapadokijskog i Luke i Mateja Rodobolskog.
Baldwinville, Massachusetts
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.028, što je 176 (9,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Hronologija
1316. parohijski pop sela Bukoviča u južnoj Trakiji je optužen za bogumilstvo. Uako je optužba odbačena na svetom sinodu u Konstantinopolju, selo Bukovič se ponovo spominje u vezi bogomilstva na procesu iz 1330. godine.
Nakon što je grupa svetogorskih monaha osuđena zbog bogumilstva i prognana sa Atosa 1320-ih, neki od njih dolaze u Trnovo, o čemu svedoči Žitije Teodosija Trnovskog: „''Posle dođoše od Atoske Svete Gore u Trnovo nekakva dva monaha, jedan Lazar, a drugi Kiril, s nadimkom Bosota (bosi), koje sabor atoskih svetih otaca beše izgnao zbog njihove mesalijanske, bogomilske, adamitske i ikonoborne jeresi, i koji dođoše ovde i ne mogoše dugo kriti svoje zablude. Lazar započe da jurodivi i obilaziše celi grad sasvim go...''“ O drugom prognanom monahu, Kirilu Bosoti, se govori da je postepeno počeo da izjavljuje jeres, huleći ikone i krst, jedući i pijući po domovima, učeći muževe i žene da odstupe od zakonitoga braka. A sebi je našao i učenika, popa Stefana. Zbog njihovog prisustva u Trnovu, patrijarh Teodosije zatraži od bugarskog cara da sazove sabor.
Car Jovan Aleksandar, šurak cara Dušana, je oko 1350. godine sazvao sabor protiv bogumila na kome su bili ispitivani i osuđeni glavni propovednici pop Stefan i Kiril Bosota. Kada se sabralo crkoveno sveštenstvo, dovedoše „sejače jeresi“, koje je patrijah Teodosije ispitivao. Teodosije ih upita: "Kakvo je to novo i necrkveno učenje, koje čujemo da učite i govorite?" Oni odgovoriše: "Nije novo, kakto ti kazivaš, niti je necrkveno, već su Gospodnje reči i apostolske zapovedi. ... Sledimo te zapovesti, zato smo prigrnuli siromaštvo, neprestano se molimo..." Teodosije ih ukori jer se nazivaju sveštenici i podučavaju, a nemaju od episkopa rukopoloženje i zapovest za učiteljstvo. Nakon toga im je patrijarh Teodosije iznosio sve njihove zablude. Lazar razbra svoju zabludu i ostatak života provede u pokajanju. No Kiril i učenik mu Stefan ostadoše pri svome. Zato „blagočestivi car zapovedi da im žigošu lica s užarenim železom i da budu izgnani van iz predela njegovog carstva“. Tako završi sabor.
Dalaj Lama
mini|[[Tenzin Gjatso, 14. Dalaj Lama]] Dalaj Lama je izvorno titula poglavara žute sekte Gelug, tibetanskog budizma. Na mongolskom jeziku „dalaj“ znači „okean“, a „lama“ (tib. -{bla ma}-) je isto što i na sanskritu guru. Titulu je 1578. mongolski vladar Altan-kan dodelio Sonamu Gjatsou, poglavaru manastira Drepung, najistaknutijemu lami u to vreme. Budući da se Sonam Gjatso računao kao treća inkarnacija te linije nasleđivanja, posthumno je titula dodeljena i njegovim prethodnicima. Tibetanski budisti veruju da je dalaj lama jedna od nebrojenih inkarnacija (otelovljenja) bodisatve milosrđa Avalokitešvare (tib. -{Chenrezig}- [-{spyan ras gzigs}-]). Dalaj Lama se smatra vrhovnim poglavarom tibetasnkog budizma, a sledbenici sva četiri pravca smatraju ga najvišim lamom u svoj tibetasnkoj tradiciji. Kao titula, dalaj lama se piše malim slovom, a kao zamena za lično ime — velikim slovom, Dalaj Lama. Vrlo često ispred njegove titule stoji i HH (-{His Holiness}-, tj. njegovo visočanstvo). Tibetanci Dalaj Lamu nazivaju -{Gyalwa Rinpoche}-, što znači „cenjeni pobednik“ ili -{Yishun Norbu}-, što znači „dragulj koji ispunjava želje“.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Hronologija
U to vreme je živeo i monah Teodosije, koji nikoga nije trpio da mu bude nastavnik i učitel. I živeše po svojoj volji, pazeći uzdržanje i post, obilazeći planine i humove. Na osnovu reči Jevanđelja: "Ako neko hoće da me sledi, neka se odrekne sebe, da uzme krst svoj i me sledi", započe da obilazi gradove i sela i protivzakonito učaše žene da napuštaju muževe i muževe žene svoje. I velik broj žena, dece i muških mu se pridruži, on ih sve obuče u monašku odeću, i boraviše na pustim mestima i pešterima. On je često svlačio odeću i hodao go, i njima je govorio da čine isto. I svi su tako zajednički živeli pod istim krovom.
Dalaj Lama
Istorija
Nakon smrti jednog dalaj lame, visoki sveštenici kreću u potragu za detetom koje će proglasiti idućom inkarnacijom linije dalaj lama, a otkrivaju ga po tome što dete „prepoznaje“ predmete koji su pripadali umrlom dalaj lami. Dete, za koje nađu da je novootelovljeni dalaj lama, odvode u Lasu, gde ga do odraslog doba poučavaju ostale visoke lame. Potraga za novim dalaj lamom obično traje nekoliko godina. Izbor novog dalaj lame je gotovo uvek bio praćen političkim unutarhijerarhijskim i izvanhijerarhijskim manipulacijama. U borbama za vlast u vrhu tibetanske budističke hijerarhije bilo je ubijeno pet dalaj lama od strane budističkih dvorjana. Od 17. veka do 1959. godine, Dalaj Lama je bio poglavar Tibetanske vlade i upravljao je zemljom iz glavnog grade Lase. U delom samostalnoj državi, a delom u autonomnoj pokrajini u sastavu Kine, dalaj lame su do 1959. delimično imale i narodnu vlast. 14. dalaj lama Tenzin Gjatso je te godine, nakon tibetanske pobune i kineske vojne intervencije, otišao u izbeglištvo u Indiju i od tada je dobio nešto moći da vlada u izgnanstvu. On sada traži veću autonomiju Tibeta.
Bogumili u srednjovekovnoj Bugarskoj
Hronologija
Bogomilstvo su u Bugarskoj suzbijali i Mađari od 1365–70 kada su zauzeli vidinsku oblast, i omogućili franjevcima da ovde „pokrste nebrojene patarene“.
1393. godine je Bugarska osvojena od strane Turaka.
Pivara
thumb|Pivovara Moninger u [[Karlsruheu]] thumb|Kotao za varenje [[Pivo|piva]]