cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šume u Hrvatskoj
Kulture i plantaže
U Hrvatskoj su gotovo zanemarive i zauzimaju manje od 1% površina. U krajoliku će se primijetiti ili pionirske kulture borova i sličnih vrsta na bujadarama i vrištinama Korduna i Like, ili industrijske plantaže topola u Baranji. Iako podignute s idejom brze proizvodnje drvne mase od toga se odustaje i jedne i druge samo su stadij pripreme terena za ponovno uvođenje autohtonih vrsta i prirodne vegetacije.
Corbiolo, Verona
Corbiolo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Ekbatana
thumb|right|Karta [[Irana s ucrtanim Hamadanom, gradom na području drevnog grada Ekbatane]]
Medija
thumb|300px|Zlatni [[riton iz ahemenidskog perioda pronađen u Ekbatani, (Nacionalni muzej u Iranu)]] thumb|300px|Zlatni vrč pronađen u Ekbatani, [[ahemenidska Monarhija|ahemenidski period, (Nacionalni muzej u Iranu)]] thumb|300px|Arheološko nalazište grada Ekbatane
Starogrčki izvori govore kako je Ekbatana bila glavni grad Medije, a njenu gradnju pripisuju Dejoku (Daiukku prema klinastom pismu), koji je oko grada dao izgraditi sedam koncentričnih gradskih zidina u različitim bojama.
U 5. vijeku pne. grčki historičar Herodot o Ekbatani piše: ''Medijci su sagradili grad Ekbatanu, sa jakim zidinama velikih dimenizija, koji su u krugovima opasavali grad. Nacrt palače je takav da svaki zid natkriva onaj prethodni pomoću grudobrana. Priroda okolice ima oblik blagog brežuljka što odgovara navedenom razmještaju obrane, no položaj je uglavnom produkt ljudskog umijeća. Broj obrambenih zidina je sedam, a unutar zadnjeg i najmanjeg nalazi se kraljevska palača i riznica. Vanjski opsadni zid bio je podjednakih dimenzija zidina u Ateni. Na tom zidu grudobrani su bijele boje, na sljedećem crne, trećem crvene, četvrtom plave, petom narančaste; zidovi su ličeni bojama. Zadnja dva grudobrana bila su srebrne, odnosno zlatne boje. Sve navedene fortifikacije građene su za Dejoka i za obranu njegove palače.''
Arheološka istraživanja Ekbatane i brda Hagmatana oskudijevaju pronalascima iz medijskog doba, dok obiluju onim iz partskog razdoblja. Također, Ekbatana se uopće ne spominje u asirskim zapisima. Neki povjesničari tvrde kako je Sagbita ili Sagbat iz asirskih zapisa raniji oblik naziva Ekbatana ili Hagmatana iz kasnijih grčkih i ahemenidskih izvora. Prema njihovim tvrdnjama, slovo „S“ postalo je slovom „H“ u mnogim iranskim jezicima. Sagbita iz asirskih zapisa bila je smještena nedaleko od gradova Kishesim (Kar-Nergal) i Harhar (Kar-Sharrukin).
Henry Rawlinson pokušao je dokazati kako postoji drugi i stariji grad Ekbatana u Medija Atropateni kod današnjeg mjesta Taht-e Sulejman, no zapisi na klinastom pismu govore kako je postojao samo jedan grad imena Ekbatana, a Taht-e Sulejman se spominje kao Ganzak ili Gazaca u starom vijeku.
Ahemenidski period
Ekbatana, koja se nalazila podno planine Alvand, u vrijeme perzijskih kraljeva (od sredine 6. vijeka pne.) iz dinastije Ahemenida postaje njihovom ljetnom rezidencijom. Grad je nakon perzijskog ustanka 550. pne. osvojio Kir Veliki i priključio ga Perzijskom imperiju. Vladar Artakserkso II. u Ekbatani je dao izgraditi veliku terasu s brojnim stupovima.
Partski period
U doba vladavine Parta (3. vijek pne. - 3. vijek) korištena je kao jedan od glavnih gradova Partskog kraljevstva, uz Suzu i Ktezifont. Iz partskog doba datiraju brojni pronalasci u okolici grada. U Ekbatani se nalazila jedna od partskih kovnica novca koja je kovala brončani dram (antička kovanica i mjera za težinu). Ekbatana je spomenuta i u Bibliji, u knjigi o Ezri.
Moderno doba
Na području antičke Ekbatane nalazi se moderni iranski grad Hamadan, koji prema popisu iz 2005. godine ima 550.284 stanovnika. Ekbatanu u Iranu ne treba miješati s Ekbatanom (Hamath) u Siriji, gdje je prema Herodotu umro perzijski vladar Kambiz II.
El Porvenir Yaxchilán, Ocosingo
El Porvenir Yaxchilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 747 m.
Ilona Štaler
Ilona Štaler (, 26. 11. 1951. godine), poznatija pod svojim umetničkim imenom Ćićolina (Cicciolina), je mađarsko-italijanska porno zvezda, pevačica i političarka.
Biografija
Ilona Štaler je rođena u glavnom gradu Mađarske Budimpešti. Njen otac, Laslo Štaler, je napustio porodicu kada je bila vrlo mlada devojka, pa je podigla njena majka, koja je bila babica i očuh koji je bio funkcioner u mađarskom ministarstvu unutrašnjih poslova.
Godine 1964. Ilona počinje da radi u agenciji za modele. Nakon što se udala i uzela italijansko državljanstvo, preselila se u Italiju. U ranim sedamdesetim, upoznala se sa rediteljem pornografskih filmova Rikardom Skikijem.
Ćićolinin prvi pornografski film u celosti „Il telefono rosso“, objavljen je 1983.
Njeni memoari, pod nazivom „Confessioni erotiche di Cicciolina“ objavljeni su u Milanu 1987. Iste godine je glumila u filmu „Carne bollente“. Sam film je predmet žestoke debate nakon što je postalo jasno da su testovi pokazali da je glumac Džon Holms HIV pozitivan. Poslednji porno film Ilona je snimila 1992. godine.
Udala se 1991. godine za američkog vajara Džefa Kunsa. Njihov brak se završio razvodom posle godinu dana, imaju sina Ludviga. Ilona je napustila SAD sa detetom.
Sarađivala je sa predstavnicima magazina Plejboj u različitim zemljama. Njeno prvo pojavljivanje u ovom časopisu je bilo u Argentini, 1. marta 1988. (u septembru 1990. slikala se za časopis ponovo). Druge slične pojave su u Mađarskoj (1. jun 2005), Srbija (1. jul 2005) i u Meksiku, u septembarskom izdanju magazina Plejboj.
Glumila je u kultnom filmu „Replikator“ iz 1994. U septembru 1995. godine boravila je u zvaničnoj posjeti Moskvi, gde se sastala sa ruskim političarom Vladimirom Žirinovskim.
Politička karijera
Godine 1979. Ćićolina je predstavljena kao kandidat za italijanski parlament od strane Lista del Sole (prve italijanske Zelena stranka). Godine 1985. se priključila Italijanskim radikalima. Godine 1987. je izabrana za italijanski parlament 1987. sa oko 20.000 glasova. Dok je na dužnosti i pre početka rata u Zalivu ponudila je da ima seks sa iračkim liderom Sadamom Huseinom u zamenu za mir u regionu. Ilona je bila među osnivačima drugog italijanskog političkog pokreta, koji se zove „Partito dell'Amore“ (Stranka Ljubavi), a predvodila je njena prijateljica i koleginica porno zvezda Moana Poci.
Bagno, Reggio Emilia
Bagno je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1714 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Melanie Lynskey
Melanie Jayne Lynskey (16. svibnja 1977.), novozelandska filmska glumica.
Životopis
Rođena je u New Plymouthu, Novi Zeland. Majka joj je trgovac nekretninama, a otac ortoped. Najstarija je od petero djece, ima tri mlađa brata i sestru. Nakon završetka srednje škole za djevojke u rodnom gradu,otišla je na sveučilište u Wellingtonu, gdje je studirala kazalište i englesku književnost.
Završivši obrazovanje, počela se profesionalno baviti glumom. Smatra se karakternom glumicom, a do sada je ostvarila gotovo šezdeset uloga. Među njene uloge spadaju filmovi: Rajska stvorenja, Djevojke iz Coyote bara, Detroit Rock City, Ni na nebu, ni na zemlji, Charlijev svijet, Tražeći prijatelja za kraj svijeta. Od televizijskih uloga tu su serije House, Dva i pol muškarca, Uvijek je sunčano u Philadelphiji, i Ženske priče.
Od 2007. do 2014. bila je udana za glumca Jimmia Simpsona. Jedna od djeveruša na vjenčanju bila je i Emily Deschanel. Trenutno živi u Los Angelesu.
Leavittsburg, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.973, što je 227 (-10,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Žjar (Revuca)
Žjar je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 157 stanovnika.
Kolone
Kolone se može odnositi na:
Gommerville (Er i Loar)
Gomervil je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šartr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 473 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 151 m, a minimalnoj 123 m).
Capoltitla, Acaxochitlán
Capoltitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Acaxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2182 m.
Tracy, California
Tracy je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 82.922 stanovnika.
Dušan Zivlak
Dušan Zivlak rođen je 1950. godine u Nakovu, Srbija. Školovao se u Nakovu i Kikindi. Diplomirao je na Akademiji likovne umetnosti u Beogradu. Bavi se slikarstvom i skulpturom. Od 1980. godine živi u Parizu. Član je La Maison des Artistes de Paris od 1983. godine.
Dušan Zivlak je 2011. pozvan da gostuje na Université des Beaux-Arts(Kede College of Capital Normal University) Peking, Kina. Tamo je učestvovao na konferenciji i demonstraciji na temu Umetnost svetske komnikacije. Dušan Zivlak je proglašen profesorom po pozivu l’Université des Beaux-Arts of Kede College of Capital Normal University, Beijing.
Važnije izložbe
Mairie dу 18e Paris.
Nanning( Chine).
El Ocote del Terrero, Ixtlán del Río
El Ocote del Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ixtlán del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1226 m.
Dimetiletanolamin
Dimetiletanolamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 89,136 Da.
Granja Aguilar, Valle de Santiago
Granja Aguilar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Valle de Santiago.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Col Roigo Alto, Vicenza
Col Roigo Alto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Cascina Chiambrani, Cuneo
Cascina Chiambrani je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Colle di Sopra, Bolzano
Colle di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
La Loi du survivant
La Loi du survivant je francuski igrani film snimljen 1967. godine u režiji Joséa Giovannija kome je to bio režijski debi. Predstavlja adaptaciju Giovannijevog vlastitog romana Les Aventuriers, odnosno njegovog drugog dijela. Protagonist, koga tumači Michel Constantin, je veteran rata u Indokini koji se obogatio u Aziji i oko 1960. godine dolazi provesti odmor na Korzici. Tamo ga zaintrigira tajanstvena žena (čiji lik tumači Alexandra Stewart) koju lokalni nasilnici drže zatvorenu i tjeraju na prostituciju, te je odluči osloboditi.
Prvi dio Giovannijevog romana je istovremeno bio ekraniziran kao nešto poznatiji film Les Aventuriers sa Linom Venturom i Alainom Delonom u glavnim ulogama.
Crkva sv. Georgija u Velikoj Kladuši
'''Crkva sv. Georgija u Velikoj Kladuši''', Bosna i Hercegovina, pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi i eparhiji bihaćko-petrovačkoj. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 9. do 12. februara 2012. godine u Sarajevu, donijela je odluku da se crkva proglasi za nacionalni nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Historija
Nakon pada Pećigrada, a zatim Podzvizda 20. oktobra 1878. godine pod austrougarsku upravu došla je i Velika Kladuša posljednje mjesto u Bosni i Hercegovini. Veliki priliv stanovništva u Velikoj Kladuši prouzrokovao je potrebu za izgradnjom dodatnih sadržaja – trgovina, zanatskih radionica, stambenih objekata, kao i intenziviranje izgradnje vjerskih objekata.
Sagrađena je 1901. godine, a otvaranje i njeno osvećenje održano je 1913. godine. U Drugom svjetskom ratu znatno je oštećena. Od inventara ostao je sačuvan samo ikonostas od drveta. Dana 29. jula 1941. godine, u crkvi su ustaše izvršile pokolj stanovnika srpske nacionalnosti. Na zapadnom zidu crkve, blizu ulaznih vrata nalazi se spomen-ploča sa natpisom o tom događaju.
Opis
Apsida je na istočnoj strani čiji poluprečnik iznosi oko 2,50 m. Mjereno na istočnoj fasadi objekta, visina zida apside od kote terena do početka krovišta iznosi cca 7,00 m. Krov apside ima kupasti oblik i njegov vrh se završava cca 0,5 m ispod sljemena dvovodnog krova crkve i prekriven je pocinčanim limom. Oltarski prostor sa proskomidijom, đakonikonom i časnom trpezom smješten je u apsidi. Proskomidija i đakonikon su izrađene kao niše u vanjskom istočnom zidu, širine 70 i dubine 35 cm. Centralno mjesto u oltaru zauzima časna trpeza koja je izrađena od kamena i čije dimenzije iznose cca 80x70 cm.
Crkva je zgrađena od kamena. Svi unutrašnji i vanjski zidovi crkve su malterisani i bojeni, dok su na vanjskoj strani po rubnim dijelovima, zatim oko portala i prozorskih otvora, postavljene ploče širine 35–55 cm, kao dekoracija.
Zvonik je visine 18,30 m. i smješten je iznad centralnog prostora priprate, kvadratne je osnove dimenzija 3,5 × 3,5 m. Krov zvonika ima oblik lukovice sa izduženim kubičnim nastavkom na čijem se vrhu nalazi krst. Na fasadama se u donjoj zoni zvonika nalaze okulusi, a u gornjoj otvori sa žaluzinama koji se polukružno završavaju.
Korpus ikonostasa koga čini 17 ikona različitih dimenzija, podijeljen je u tri horizontalna niza. Opšta karakteristika ikona ogleda se u jednostavnom inkarnatu. Većim dijelom na kompozicijama dominira siva podloga, a u donjem, preostalom dijelu maslinasto zelena.
Opština Mălini, Suceava
Mălini je opština u Rumuniji u okrugu Sučava.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Babuna (Veles)
Babuna je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Babuna je naselje u okviru opštine Veles.
Prirodni uslovi
Selo Babuna se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Severno od sela pruža se Veleška kotlina, dok se južno izdiže planina Klepa. Pored sela protiče rečica Babuna, koja se kilometar istočnije uliva Vardar. Nadmorska visina sela je približno 170 metara.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Istorija
Babuna je relativno mlado naselje, obrazovano od doseljenika nedaleko od ušća reke Babuna u Vardar. Ovo selo se smatra za prigradsko naselje grada Veles, sa kojim ima zajednički atar.
Stanovništvo
Babuna je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 24 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Cruz, Alvarado
La Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Alborz
thumb|desno|300px|[[Damavand, najveća iranska planina i dio gorja Alborz]] thumb|desno|300px|Karta središnjeg Alborza Alborz (, poznat i kao Alburz, Elburz ili Elborz) je planinski masiv u sjevernom Iranu.
Etimologija
Ime „Alborz” potječe od Harā Bərəzaitī, legendarne planine koja se spominje u zoroastrijskoj svetoj knjizi Avesti. Naziv legendarne planine proizlazi iz protoiranskog imena Harā Bṛzatī (Hara = „čuvar”, „stražar” + Brzant = „visoko”). Identičnu etimologiju dijeli i kavkaska planina Elbrus čiji je naziv metateza imena „Alborz”.
Zoroastrijanci lanac identificiraju kao obitavalište Pešjotana, a zoroastrijanska filozofska škola Ilm-e Hšnum planinu Damavand identificira kao dom Saheb-e Dilana („Gospodar Srca”). U iranskom nacionalnom epu Šahnami, pjesnik Firdusi govori o planinama „kao da leže u Indiji”. To može ukazati na raniju upotrebu istog naziva za razne druge planinske vrhove kao što su Elbrus na Kavkazu i Elbariz (Albariz) u Kermanskoj pokrajini iznad Hormuškog tjesnaca. Također, u 19. vijeku u sjeverozapadnom dijelu Hindukuša odnosno južno od Balha na britanskim vojnim kartama jedan se vrh spominjao kao Elburz. Sva ta imena ukazuju na iransko jezično podrijetlo i dijele identifikaciju s legendarnom planinom Harā Bərəzaitī iz Aveste.
Geografija
Alborz se proteže od granica s Azerbajdžanom i Armenijom na sjeverozapadu i južnim rubom Kaspijskog jezera na jugu, a završava na istoku na granici s Turkmenistanom i Afganistanom. Sastavni dio ovog gorja je i planina Damavand čiji je vrh od 5671 m najviši na Bliskom istoku. Gorje je široko svega 60-130 km, a predstavlja prirodnu granicu između južnog kaspijskog područja i teheransko-kazvinske visoravni koja je sjeverozapadni ogranak Iranske visoravni.
Geologija
Gorje Alborz sastoji se od sedimentnih nizova koji datiraju od gornjeg devona do oligocena, a dominira jurski vapnenac preko granitne jezgre.
Ekologija
S ekološkog gledišta južni dijelovi Alborza su uglavnom suhi s vrlo malo drveća, dok sjeverni obronci spadaju u kaspijsko-hirkanijsku ekoregiju koja je vrlo bogata šumama, prašumama i džunglama.
Sport
Pod obroncima Alborza u okolici Teherana nalaze se i brojna skijališta među kojima su najpoznatiji Dizin, Šemšak, Točal i Darbandsar.
Drškovce
Drškovce je naseljeno mjesto u okrugu Revuca, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 552 stanovnika.
Zastava 101
Zastava 101, popularno zvana „Kec“ i „Stojadin“ je automobil koji je proizvodila srpska fabrika automobila „Zastava“ iz Kragujevca. Ovaj automobil nastao je na bazi „Fijata 128“, sa malo izmenjenim zadnjim delom - petim vratima. Proizvodio se od 15. oktobra 1971. do 20. novembra 2008. godine i proizveden je u više od milion primeraka.
Milioniti „Stojadin“ je proizveden 1991. godine, a rekordna godišnja proizvodnja bila je 1979. godine, kada je sa montažnih traka sišlo 88.918 „Zastava 101“. Proizvodio se u varijantama sa pet i troje vrata, sa motorom od 55 konjskih snaga, zapremine 1100 kubika.
Istorijat
mini|Fiat 128 mini|Zastava 101 mini|Unutrašnjost modela 101 konfort mini|Zastava 101 GT 55 mini|Jugo Skala 55 mini|Zastava Skala 55 mini|Zastava 1100p, proizvođena u Poljskoj od 1973. do 1983. godine mini|Motor Zastave 101 Krajem 1960-ih godina rukovodstvo Zavoda Crvena zastava, predvođeno direktorom Prvoslavom Rakovićem tragalo je za novim modelom koji bi uvrstili u svoj proizvodni program. Rukovodstvo „Fijata“ je Zastavi najpre nudilo „Fijat 124“, ali su oni to odbili (proizvodnju ovog modela su potom prihvatili Rusi i od njega je nastala Lada). Posle dugih pregovora sa rukovodstvom Fijata, Zastavi je ponuđena odbačena varijanta „Fijata 128“ - pod radnim nazivom „Fijat 128 b1“. Fijatov model „128“ počeo je da se proizvodi 1969. godine, a već naredne 1970. je proglašen za evropski auto godine, sa tada veoma unapređenim sistemom za upravljanje i kočenje. Fijatov konstruktor Aurelio Lampredi je uporedo sa standardnom verzijom modela „124“, napravio još dve verzije - sa pet i troje vrata. Oba ova modela bila su u danas preovlađujućoj „hečbek“ varijanti. Pošto tada nije bila praksa da se automobili proizvode u ovoj varijanti, Fijat je odustao od ovih modela. Zastava je prihvatila model sa petoro vrata, a model sa troje vrata je kasnije poslužio kao uzor za „Fiat 127“. Kasnije se ispostavilo da je prepuštanje ovog modela Zastavi bila velika fijatova greška jer je ona postala proizvođač prvog modernog „hečbek“ vozila.
„Zastava 101“ je javnosti predstavljena 15. marta 1971. godine na sajmu automobila u Beogradu, a serijska proizvodnja je započela 15. oktobra 1971. godine. Ubrzo po početku proizvodnje ovaj automobil je stekao status „nacionalnog vozila“. Uz nekoliko krupnijih izmena - 1979, 1983, 1988. i 1994. godine, uglavnom enterijera, Zastava 101 se sa ne preterano velikim tehničkim izmenama proizvodila sve do 20. novembra 2008. godine. Tada je posle 37 godina sa proizvodnih traka zastavine fabrike sišla i poslednja 1.273.532. Zastava 101.
Seedorf (Kreis Segeberg)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Zedorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 30 metara. Površina opštine iznosi 48,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.223 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Zastava 101
Istorijat
Zastava 101 predstavlja najuspešniji i najprodavaniji automobil kragujevačke Zastave. Rekordna proizvodnja Zastave 101 je bila 1979. godine kada je proizvedeno 88,918 komada. Rekordna mesečna proizvodnja je bila oktobra 1979. godine sa 9,027 primeraka, a dnevni rekord je napravljen 16. januara 1980. godine kada su proizvedene 442 Zastave 101. Milionito vozilo Zastave, proizvedeno 1976. godine bilo je upravo Zastava 101, a milioniti „101“ proizveden je 1991. godine.
Modeli
Novi modeli su se proizvodili sve do sredine 1983. godine, kada su ih zamenili modeli Zastava 101 GT/GTL 55/65. Nove brojne estetske izmene preuzete su tada sa novih verzija „Fijata 128“, pa su tako novi modeli Zastave 101 dobili - novi širi branik sa pozicionim svetlom i migavcem, novu masku hladnjaka, bočne migavce u obliku romboida, novu braon instrument tablu i novi enterijer u kojem je dominirala braon boja, nov dizajn felni i dr. Tehničke izmene su se ogledale u modifikaciji kočionog sistema, mekšem i udobnijem vešanju, čime je vozilo dobilo na stabilnosti. Motori su bili standardni 1.116 cm³ sa jednogrlim karburatorom (model 55) i 1.301 ccm³ sa dvogrlim karburatorom (model 65).
Godine 1987. izmenjen je naziv modela pa su preimenovani u YUGO 1,1 i Jugo 1,3 GX. Već naredne 1988. godine dolazi do novog preimenovanja modela u Skala 55/65 i taj naziv su zadržali do kraja proizvodnje, 2008. godine. Tada su usledile i nove estetske promene - nova maska hladnjaka, uvodnik vazduha na poklopcu motora, prednja stakla bez leptira, retrovizori podesivi iznutra, enterijer u sivoj i oker žutoj-boji (ova boja izbačena je proizvodnje 1991-92. godine). Modeli Skala 65 su imali motor od 1.301 ccm³ i menjač sa pet brzina.
Godine 1994. dolazi do novih promena i tada nastaju novi modifikovani modeli Skala 55 c/65 c, tada je petostepni menjač ugrađen u oba modela, a uvedena je nova instrument tabla i novi veći plastični branici. Ovi modeli ostali su nepromenjeni do kraja proizvodnje, s tim što su 2003. godine dobili nove uže branike i novu oznaku Zastva Skala 55/65, umesto dotadašnje Jugo. Sredinom 2007. godine, pred sam kraj proizvodnje u pojedine modele je ugrađivana nova savremena instrument tabla sa digitalnim brojačem pređenih kilometara, pokazivačem broja obrtaja i elektronskim brzinomerom.
Pored putničkih vozila, Zastava 101 pravljena je i kao lako teretno vozilo - Skala 1.1 Poly, Skala 1.1 Pick-Up, Skala 1.1 Poly Kombi, Skala 1.1 Poly Pekar i Skala 1.1 Poly JV.
Izvoz
„Zastava 101“ izvožena je u veliki broj zemalja, kako zapadne, tako i istočne Evrope. Prilikom izvoza umesto oznake „101“ modeli su imali oznaku „1100“, jer je Pežo polagao pravo na trocifrene oznake modela. Pored izvoza u Nemačku, Francusku, Luksemburg, Švajcarsku, Belgiju, Holandiju i Veliku Britaniju, model „101“ je bio veoma popularan u zemljama tadašnjeg istočnog bloka - Čehoslovačkoj, Poljskoj, Mađarskoj, Bugarskoj i Rumuniji. U okviru saradnje između Zastave i poljske Fabrike putničkih automobila (FSO) u Varšavi su od 1973. do 1983. godine sklapane Zastave 101 pod oznakom „1100p“. Takođe u okviru ove razmene u Zastavi su sklapani modeli - „Fiat 125p“ tzv. pezejac i „Fiat 126p“ tzv „peglica“. U periodu od 1975. do 1979. godine u Poljskoj je proizvedeno 36,000 „Zastava 1100p“. Model Zastave 101 sa troje vrata pod nazivom „mediteran“ najpre se proizvodio u Poljskoj (naziv mediteran je korišćen na jugoslovenskom tržištu, a za izvoz je imao oznaku 311).
Babica babaroga
Babica babaroga (Parablennius tentacularis), ili rogata slingura - rogata babica je pripadnik familije babica - (lat. Blenniidae). Dobila je ime po velikim kožnim ticalima, koja su veća i izraženija nego kod drugih vrsta babica. Sivo crvene je boje, s mnogo mrlja i pruga po tijelu. Živi u plićim dijelovima, iako je se može naći i dublje (do 30 m). Stanište joj je većinom pješčano sa stijenama i malo vegetacije, gdje je se može pronaći skrivenu u rupama. najveća zabilježena veličina iznosi 15 cm. Kod ove vrste babica mužjak čuva jajašca, koje je više ženki izleglo u proljetnom periodu.
Rasprostranjenost
Može se naći u istočnom Atlantiku, oko obala Portugala, Španjolske i Maroka, pa južno sve do Gvineje, kao i oko Kanarskih otoka. Također i širom Mediterana, osim obala Sirije, Libanona, Izraela i Egipta.
Camp (stil)
250px|thumb|Američka serija [[Batman (TV serija)|Batman (1966. - 1968.) dosegla je enormnu popularnost zbog naglašenog camp stila koji je bio popularan i u stripovima iz tog vremena.]] Camp predstavlja estetički senzibilitet koji određeni fenomen smatra privlačnim ili smiješnim zbog njegove ridikulozne prirode. Koncept je uvelike sličan onome kiča tako da su ta dva fenomena estetički vrlo slična. Kada se termin prvi put pojavio, 1909. godine, označavao je ponašanje koje se opisivalo kao razmetljivo, pretjerano, zahvaćeno, teatralno i ženstveno, a do sredine 70-ih definicija je glasila: banalnost, lukavstvo, prosječnost i razmetanje tako ekstremno kako bi imao perverzno sofisticiranu draž. Esej američke spisateljice Susan Sontag, Notes on "Camp" (1964.), definirao je, kao temeljne odlike stila: lukavstvo, frivolnost, naivna, srednjeklasna pretencioznost i 'šokantni' višak. Camp estetika popularna je od 60-ih do danas.
Camp estetiku popularizirali su umjetnici poput Georgea i Mikea Kuchara, Andyja Warhola i Johna Watersa, potonji posebice u svojim filmovima Pink Flamingos, Hairspray i Polyester. Poznate osobe povezane s campom su izvođači Dame Edna Everage, Divine, RuPaul i Liberace. Camp je bio dio antiakademske obrane pop-kulture tokom 60-ih, a veliku je popularnost dosegao tokom 80-ih s raširenim prihvaćanjem postmodernističkog pogleda na društvo.
Sammons Point, Illinois
Samons Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 279.
Ferrol
Ferrol (španjolski: El Ferrol) je lučki grad od 67,569 stanovnika na krajnjem sjeverozapadu Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Galiciju i Provinciju La Coruña.
Geografske karakteristike
thumb|260px|left| [[Fortifikacija|Utvrda San Filipe na ulazu u zaljev]]
Ferrol leži na sjevernoj obali istoimenog zaljeva Atlantskog oceana, udaljen 19 km morem prema sjeveroistoku od svog administrativnog centra La Coruñe.
Ime je dobio po svjetioniku (farol) koji je označavao ulaz u njegovu luku. Nedaleko od grada na Atlantiku leži velika podmornička baza - La Graña.
Historija
Historija Ferrola kao grada počela je - 1726. kad kralj Felipe V odabrao tada još ribarsko selo Ferrol kao mjesto za pomorsku bazu. Za vladavine kralja Fernanda VI u periodu od 1746. do 59. podignuto je brodogradilište. Nakon njega je kralj Carlosa III između 1769. - 1774. dao podići kraljevski mornarički arsenal i utvrde.
Od 1939. promjenjeno je ime gradu, koji se odtad do 1980-ih zvao - El Ferrol del Caudillo, u čast generalisimusa Francisca Franca, jer je to bilo njegovo rodno mjesto.
Znamenitosti
Ferrol je jedna od međustanica Puta Svetog Jakova za Santiago de Compostelu koji je 1987. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Privreda
Današnji Ferrol je jedna od glavnih španjolskih pomorskih baza, jer ima izvrsnu prirodnu luku, zaštićenu sa svih strana stjenovitim brdima. I pored toga nije se uspio razviti kao luka trgovačke mornarice, zbog konkurencije nedaleke La Coruñe, a i zbog tog što sve do 1904. nije podignuta željeznička pruga. Na mjestu nekadašnjeg brodogradilišta podignute su zgrade Pomorske akademije i arsenala sa brojnim radionicama i nekoliko suhih dokova.
Izvoz iz luka je minimalan, a uvoz je uglavnom ograničen na sirovine za metalurgiju.
Trevignano Romano, Roma
Trevignano Romano je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Bagnolo in Piano, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7663 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Yadonashi
Beskućnici (無宿) je japanski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Kōichija Saitōa. Predstavlja remake francuskog filma Les Aventuriers iz 1967. godine. Protagonisti, koje tumače Shintaor Katsu i Ken Takakura, su dva kriminalca koji sticajem okolnosti istovremeno budu pušteni iz zatvora te zajedno lutaju bez novaca i perspektive. Radnja prikazuje kako sretnu neobičnu prostitutku (čiji lik tumači Meiko Kaji) koja zna gdje je skriveno blago za kojim žude yakuze te se sa njom udruže kako bi ga uzeli.
Roxboro, North Carolina
Roksboro je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.362, što je 334 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Libertad, Acatlán
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1197 m.
Babica balavica
Babica balavica (Parablennius sanguinolentus) ili balava slingura je jedna od većih Jadranskih babica. Pripada obitelji slingurki (Blenniidae). Može narasti i do 20 cm duljine ) . Ova vrsta je vegetarijanska, najčešće se hrani algama, iako će u nedostatku biljne hrane posegnuti i za crvićima ili školjkama. Živi uz obalu, u plitkom moru, na dubinama od 0,5 - 3 metra. Živi na kamenitom dnu, na stijenama obraslima algama, koje su pune sunčev svjetlosti. Zimi odlazi u dublje more (koje je i toplije), gdje miruje dobro skrivena.
Tijelo balavice je izduženo i bočno spljošteno. Glava je velika u odnosu na tijelo. Ima mala usta, s vrlo snažnim čeljustima i mnoštvom oštrih zuba. Iznad svakog oka ima po jednu malu kožnu izraslinu. Na tijelu nema ljusaka,ono je golo i prekriveno slojem sluzi. Prsne peraje su posebo razvijene, s njima ova babica klizi po dnu. Boje mogu biti razne, od maslinasto zelene, tamnosmeđe do svijetložute sa tamnim mrljama. Osobitost izgleda čine sitne crvene točkice na tijelu, zbog kojih ovu babicu često nazivaju hrđava ili ruzinava babica. U sezoni mriješćenja mužjaci su crne boje. Od svibnja do srpnja se razmnožava, a parovi ostaju zajedno i poslije sezone mriješćenja.
O vijencu
O vijencu (grčki: ) naslov je znamenitog govora koji je 330. pne. održao čuveni atenski državnik i govornik Demosten.
Govor je svoj povod imao u sukobu između anti-makedonske stranke na čijem je čelu bio Demosten i pro-makedonske stranke na čelu s Demostenovim suparnikom Eshinom. Godine 336. pne. je Demostenov pristaša Ktesifon atenskoj skupštini predložio da se Demostenu za njegove zasluge uruči zlatni vijenac. Eshin je, pak, iskoristio proceduralne nepravilnosti u tom prijedlogu kako bi Ktesifona optužio za zloupotrebu položaja.
Dabravine
Dabravine je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Nahomy, Delicias
Nahomy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1162 m.
El Pinito, Badiraguato
El Pinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1485 m.
Alkej (komediograf)
Alkej (grč. Ἀλκαῖος, 4. vek pne.), sin Mika (Μίκκος), bio je starogrčki komediograf koji je stvarao u okviru stare atičke komedije. Prema Sudi, bio je rodom iz Mitilene, no tu je sastavljač leksikona možda pomešao ovoga komediografa s čuvenim grčkim liričarem Alkejem.
Godine 388. pne. izveo je na pozornicu komad Pasifaja (Πασιφάη) na istom nadmetanju na kojem je Aristofan prikazao drugo izdanje svoga Pluta, no, ako je verovati jednom tumačenju kriptične rečenice u Sudi, osvojio je tek peto (poslednje) mesto na tom takmičenju. Sastavio je deset komedija, a sačuvani naslovi sugerišu da je posebno voleo mitološke travestije:
Ranije se smatralo da je postojao i tragički pesnik s imenom Alkej, no zapravo se radi o istom ovom Alkeju, a do greške je došlo zbog pogrešnog čitanja naslova njegove Komediotragedije.
Coasco, Savona
Coasco je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Opština Benjamín Hill, Sonora
Benjamín Hill je opština u Meksiku, u saveznoj državi Sonora. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Natrijum sulfid
Natrijum sulfid je hemijsko jedinjenje sa formulom Na2S, ili češće u hidratnom obliku, Na2S·9H2O. Oba oblika su bezbojne u vodi rastvorne soli koje formiraju jake alkaline rastvore. Kad su izloženi vlažnom vazduhu, Na2S i njegovi hidrati emituju vodonik sulfid, koji ima zadah pokvarenh jaja. Neki komercijalni uzorci su specificirani kao Na2S·xH2O, gde je težinski procenat Na2S specificiran.
Struktura
Na2S poprima antifluoritnu strukturu, što znači da Na+ centeri zauzimaju mesta fluorida u CaF2 poretku, a veći S2− zauzimaju mesta Ca2+. U rastvoru se soli disociraju. Dianjon S2− nije prisutan u značajnim količinama u vodi. Sulfid je suviše jaka baza da koegzistira sa vodom.
Produkcija
Industrijski Na2S se proizvodi redukcijom Na2SO4 ugljenikom, u obliku uglja:
U laboratoriji, anhidratna so se može pripremiti redukcijom sumpora natrijumom u anhidratnom amonijaku. Alternativno, sumpor se može redukovati natrijumom u suvom THF-u sa katalitičkom količinom naftalena:
Reakcije
Proces rastvaranja se može opisati sledećom reakcijom:
Natrijum sulfid se može oksidovati zagrevanjem do natrijum karbonata i sumpor dioksida:
Nakon tretmana sumporom, se formiraju polisulfidi:
Rosa Blanca, Jala
Rosa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Jala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1940 m.
Quechuleño, Tierra Blanca
Quechuleño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Žakovce
Žakovce je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 856 stanovnika.
Odrihei, Coroisânmartin
Odrihei je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Coroisânmartin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 514 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Seedorf (Lauenburg)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Zedorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 45 metara. Površina opštine iznosi 27,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 528 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Buxières-sous-Montaigut
Biksjer su Montegi je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Riom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 243 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 580 metara (maksimalnoj 631 m, a minimalnoj 491 m).
Col Roigo Basso, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Matiniti II, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Jagten
Lov je danski film iz 2012. režisera Tomasa Vinterberga u kome glavnu ulogu tumači Mads Mikelsen. Radnja se odvija u malom danskom gradiću u periodu oko Božića i prati čoveka koji postaje meta masovne histerije nakon što je nepravedno optužen za zlostavljanje devojčice u vrtiću gde radi kao vaspitač.
Lov je premijerno prikazan na Filmskom festivalu u Kanu 2012, gde je Mikelsen osvojio nagradu za najboljeg glumca. Sam film je osvojio brojna druga priznanja uključujući nagradu Nordijskog filmskog saveta za najbolji film. Takođe je bio nominovan za Oskara i BAFTU u kategoriji „Najbolji strani film“, a trenutno se nalazi na listi 250 najboljih filmova sajta IMDb.
Tranquillity, California
Tranquillity je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 799 stanovnika.
Cascina Combe, Cuneo
Cascina Combe je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Dimetilglioksim
Dimetilglioksim je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,119 Da.
Natrijum sulfat
Natrijum sulfat je so natrijuma i sumporne kiseline. U anhidratnoj formi, je beli kristalni prah sa hemijskom formulom Na2SO4, dok je kao dekahidrat poznat kao Glauberova so ili (čudesna so) sa formulom Na2SO4 ·10H2O. Sa godišnjom proizvodnjom od 6 miliona tona je jedna od najvažnijih trgovačkih hemikalija.
Natrijum sulfat se najviše koristi u proizvodnji deterdženata, u Kraftovom procesu proizvodnje papira. Oko dve trećine svetske proizvodnje se dobija iz mirabilita, prirodnog minerala u formi dekahidrata, te ostataka iz proizvodnje nekih hemijskih sirovina poput hlorovodonične kiseline.
Istorija
Hidrat natrijum sulfata je poznat i kao Glauberova so, koja je dobila ime po njemačko-holandskom farmakologu Johann Rudolf Glauberu (1604–1670), koji ju se otkrio u izvorima u Mađarskoj. On lično ju je nazvao čudesna so, zbog njenih medicinskih svojstava. Kristali se generalno koriste kao laksativ, dok nije otkrivena njena današnja primjena početkom 20. veka.
U 18. veku Glauberova so se počela upotrebljavati kao sirovina u industrijskoj proizvodnji sode (natrijum karbonat), putem reakcije sa kalijum karbonatom. Pošto su se povećale potrebe za sodom, povećana je i potražnja za natrijum sulfatom. Do tada, Leblancov proces, kojim se natrijum sulfat dobijao kao intermedijarni proizvod je bio glavni metod u proizvodnji sode.
Monterdito, Guazapares
Monterdito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Samostan sestara Kćeri Božje ljubavi Josipovac
Samostan sestara Kćeri Božje ljubavi Josipovac je rimokatolički samostan u Vrhbosanskoj nadbiskupiji, Tuzla, Bosna i Hercegovina. Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 7. novembra 2014. godine donijela je odluku da se samostan proglasi za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u slijedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući) i Ljiljana Ševo.
Značaj dobra
Samostan Josipovac pripada grupi veoma rijetkih objekata arhitekture ruralne Bosne i Hercegovinekoji koji su građeni sa namjerom života u kolektivu, tj. života većeg broja ljudi, ali i većeg broja domaćih životinja unutar jedinstvenog objekta. Radi se o objektu koji je ujedno imao i profani karakter ekonomije, ali i sakralnost samostana, što ga svakako čini jedinstvenim.
Historija
Bosanska vlada godine darovala je 1885. Družbi Kćeri Božje ljubavi zemljište koje se nalazilo dvadesetak minuta udaljeno od središta Tuzle prema Simin Hanu. Na tom zemljištu vremenom se formirala ekonomija prozvana Josipovac. Gradnja samostana na ovoj ekonomiji počela je 29. maja 1886. godine, a završena 6. septembra iste godine. Pored glavne zgrade, časne su imale i kućnu kapelicu.
Nakon Drugog svjetskog rata vlasti su nacionalizirale samostan i ekonomiju. U bivšem samostanu bila je poljoprivredna škola, potom razne poslovne djelatnosti i privatni stanovi. Neodgovarajuće održavanje i nemar doveli su do devastiranja i samostana i ekonomije i nakon 62 godine samostan je prestao postojati. U objektu još uvijek živi nekoliko porodica. Groblje časnih sestara se nalazi na udaljenosti od oko 150 metara sjeveroistočno od lokacije samostanske zgrade i u njemu su sahranjene 34. časne sestre.
Zavod za zaštitu i korištenje kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa Tuzlanskog kantona je već duži niz godina uključen u rješavanje očuvanja i zaštite navedenog dobra kulturne baštine.
Opština Mânăstirea Humorului, Suceava
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 737 m.
Babica buljooka
Babica buljooka (Paralipophrys trigloides) riba je iz porodice slingurki (lat. blenniidae). Jedina je poznata babica koja je aktivna i noću. Naraste do 10 cm, golog je, sluzavog tijela, velike i izražene glave, s velikim očima i ustima s očnjacima u obje čeljusti. Peraje su razvijene, a leđna peraja se proteže cijelom duljinom leđa, podijeljena u dva dijela. Ova vrsta babica nema očne izdanke. Boja tijela joj ovisi o boji okoline, a kreće se od sivo-maslinaste, tamno smeđe pa do tamno sive. Bočno ima nekoliko okomitih tamnijih područja. Mužjaci su u sezoni mriješćenja smeđi. Ove babice su jako neaktivne, malo se miču, osim u sezoni parenja. Najčešće ih možemo naći na kamenjima koja vire iz vode, gdje nepomično stoje u kakvoj rupi ili procjepu. Mogu ostati dugo izvan vode, udišući zrak, čak i do 10 sati. Hrane se školjkama, raznim životinjicama i algama. Razmnožava se od veljače do svibnja.
Полумир
Полумир је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 309 становника (према попису из 1991. било је 346 становника).
Име
По предању је 1208. године свети Сава на овом месту измирио завађену браћу Вукана и Стефана, над ковчегом Стевана Немање и зато је место и названо Полумир.
Демографија
У насељу Полумир живи 250 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,5 година (41,5 код мушкараца и 41,5 код жена). У насељу има 85 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,64.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Kivalina, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 374, što je 3 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Isidro, Ocosingo
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 807 m.
Nacionalni spomenici u Novom Goraždu
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Novo Goražde se nalaze sljedeći spomenici:
Punta de Gamboa, Alvarado
Punta de Gamboa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Trigoria Alta, Roma
Trigoria Alta je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Dulovce
Dulovce je naseljeno mjesto u okrugu Komoran, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Trigoria Alta, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Dulovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.800 stanovnika.
Cuautenco, Acaxochitlán
Cuautenco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Acaxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
El Encinal, Apaseo el Alto
El Encinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2070 m.
Spomenik rudarima u Tuzli
Spomenik rudarima u Tuzli (spomenik rudarima palim u Husinskoj buni i Narodnooslobodilačkoj borbi) je smještena u centru grada, u Parku nekadašnjeg Radničkog doma Moša Pijade (sada Bosanskog kulturnog centra) u Tuzli (park u Kreki). Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 16 maja 2019. godine donijela je odluku da se spomenik proglasi za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u slijedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović. Nacionalni spomenik čine vajarsko djelo i park u kojem je postavljeno.
Historija
Spomenik je podignut u sjećanje na Husinsku bunu kako je prozvan štrajk rudara iz 1920. godine. Ovaj događaj u historiografiji se razmatra u okvirima radničkog pokreta koji se javio neposredno nakon Prvog svjetskoga rata. Radnički pokret imao je za cilj izboriti se za prava radničke klase. Na mjestu gdje je podignut spomenik Husinski rudar sahranjivani su i stanovnici Husinja poginuli u narodnooslobodilačkoj borbi između 1941. do 1945. godine.
Inicijativu za podizanje spomenika Husinskom rudaru pokrenuo je 1952. godine Pašaga Mandžić. Odbor za izgradnju spomenika ustvrdio je i temu spomenika (rudar koji odbacuje alat, a uzima pušku i odlazi u borbu). Savjetnik za izbor rješenja bio je Ismet Mujezinović.
Put 21 (Iran)
Cesta 21 (perz. جاده ۲۱) je državna cesta u zapadnom Iranu koja spaja grad Džolfu na azerbajdžanskoj (nahčivanskoj) granici u Istočnom Azarbajdžanu s Ilamom u Ilamskoj pokrajini. Druge pokrajine kroz koje prolazi su Zapadni Azarbajdžan, Kurdistanska pokrajina, Kermanšaška pokrajina i Luristan, a veći gradovi uključuju Marand, Tabriz, Mijandoab, Bukan, Sakez, Sanandadž i Kermanšah. Prometnica ima duljinu od 978 km i geografski se proteže od Arasa na sjeveru, dolinom Talhe-Ruda i uz obronke Sahanda, deltom Zarine-Ruda, te planinskim područjima Zagrosa prema jugu. Manjim dijelovima trase preklapa se s cestom 32, 14, 16 i 19. Iranska cesta 21 na sjeveru se nadovezuje na azerbajdžansku nahčivansku cestu R65 odnosno M8 koja je dijelom europskog koridora E002.
Francisco I. Madero, Jala
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Jala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 842 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.