cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brno
Historija
Nakon starta industrijske revolucije, Brno se razvio u industrijski centar Moravske. Zbog brojnih tekstilnih tvornica zvali su ga "češki Manchester". Viša tehnička škola osnovana 1899., iz koje je 1919., izrastao Masarikov univezitet. Zidine oko Špilberka stajale su sve do polovice 19. vijeka, tad su porušene i po uzoru na bečki Ringstrasse zamijenjene parkovima i zgradama.
Privreda
Brno je važan industrijski centar, sa puno tekstilnih tvornica, i jakom metalnom industrijom; traktori Zetor, oružje Zbrojovka. Brno je i poznati sajamski grad, u kom se međunarodni sajmovi održavaju od 1928.
Ubalac
Ubalac je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 8 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 31 stanovnika).
Demografija
U naselju Ubalac živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 61,1 godina (61,1 kod muškaraca i 0 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,60.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Плочица (Ковин)
Плочица је село у општини Ковин. Према попису из 2011. године има 1794 становника. Насеље је настало 1690. године за време сеобе Срба под Арсенијем Чарнојевићем. Становништво се бави претежно пољопривредом.
Историја
Плочица - се налази југозападно од Ковина. Асфалтним путем повезана је преко Скореновца са Ковином, а са Панчевом преко Банатског Брестовца, Омољице и Старчева.
1688
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|150px|left|[[Zamak Munkač]]
Schellweiler
Šelvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 522 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336091.
Плочица (Ковин)
Историја
Село Плочица је првобитно било лоцирано 2 километара од садашњег места о чему сведочи положај гробља, које је и даље на старој локацији села. Куће су биле већином земунице. Услед великих поплава житељи села су се временом изместили на данашњу локацију.
1688
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|150px|[[Stolni Biograd (oko 1740)]]
Schellweiler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Šelvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 522 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 121 stanovnika/km².
Плочица (Ковин)
Историја
Постоје два извора о томе како је село добило име. Први извор наводи да је у околини овог села пронађена плоча од историјског значаја из давних времена. Други извор, много поузданији тврди да је село добило име захваљујући свом потковичастом облику. Некада се у селу потковица звала плочица, па отуда и назив места.
1688
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|250px|[[Opsada Beograda (1688)|Opsada Beograda]] mini|200px|[[Kninska tvrđava]]
R.S.C. Anderlecht
FK Anderlecht (RSC Anderlecht) je belgijski kraljevski fudbalski klub iz Anderlehta, jedne od 19 opština Brisela. Osnovan je 1908. kao SK Andreleht, a u RSK Andrerleht je preimenovan 1933. Anderlecht je najuspešniji belgijski klub u evropskim takmičenjima (5 trofeja) kao i u Belgijskoj prvoj ligi (30 titula). Iako je klub osnovan 1908. godine, prvi trofej je osvojio tek posle Drugog svetskog rata (1947.). Od tada, nijednu sezonu nisu završili izvan prvih šest u Belgijskoj prvoj ligi. U prvoj ligi se nalazi od 1935. godine.
Zbirni evropski rezultati
Od 10. decembar 2013.
1688
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
mini|200px|Plan [[Opsada Philippsburga (1688)|opsade Philippsburga, početnog sukoba Rata Velike alijanse]] mini|210px|[[Slavna revolucija: dolazak Williama III. Oranskog u Englesku]]
Плочица (Ковин)
Историја
Католичка црква изграђена је 1836. године, а 1847. године католички становници оснивају своју парохију. Следеће године почело се са грађењем православне цркве које је завршено 1858. године. Ковинској компанији Плочица је припојена 1854. године. Прва црквена школа отворена је 1873. године. Исте године била је велика поплава, када је уништено Ђурђево и оштећен велики број кућа.
R.S.C. Anderlecht
Zbirni evropski rezultati
IG = Igrao utakmica; D = Dobio; N = Nerešeno; IZ = Izgubio; GD = Golova dao; GP = Golova primio
Плочица (Ковин)
Историја
Прва читаоница је основана 1924. године, а 1927. године и прво ватрогасно друштво. По првом попису од 1869. Плочица је имала 1.509. становника. У 1953. години забележен је највећи број становника 2.702. По последњем попису из 2002. године Плочица је имала 2.182 становника, углавном Срба. Основна школа „Ђура Филиповић“ основана је 1950. године, а настава је била организована у четири објекта. До тада школа је била четвороразредна. Од 1967. године настава се изводи у новој школској згради. Школа је центар и културних активности села, а запажен је рад школског фолклорног ансамбла. У Плочици постоји библиотека и омладински дом, здравствена станица са апотеком.
Ignazia, Benevento
Ignazia je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Плочица (Ковин)
Плочички Рит
Плочици припада и Плочички Рит, насеље салашког типа које се налази у атару села, сеоским путем удаљено 6 km од села. Према попису из 2002. године овај заселак има 224 становника. До скора се овај заселак звао Скореновачки Рит.
Демографија
Према попису из 2002. било је 2044 становника (према попису из 1991. било је 2013 становника).
У насељу Плочица живи 1593 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 39,5 година (38,1 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 665 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
R.S.C. Anderlecht
Trenutna postava
Od januara 2014.
Potrerillos, Batopilas
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 776 m.
Agua Zarquita, Totatiche
Agua Zarquita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
Incassata, Salerno
Incassata je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Aristodem od Kume
Aristodem, rođen oko 550. pne., također poznat po nadimku Malakos, što znači predivan na dodir), bio je tiranin starogrčkog grada Kuma na području današnje Italije.
Kao strategos je pobijedio etrurske vojske 524. pne. te u bitci kod Aricije 506. pne. Zahvaljujući popularnosti među narodom, uspio je svrgnuti aristokratsku oligarhiju te se proglasio tiraninom. Rimska tradicija navodi kako je Tarkvinije Oholi, posljednji rimski kralj, kod njega pronašao utočište nakon proglašenja Republike.
Aristodema je navodno oko 493. pne. ubijen nakon što se narod okrenuo protiv njega. Drugi izvori navode da je zajedno s Hijeronom iz Sirakuze godine 474. pne. sudjelovao u velikoj bitci kod Kume kojom je uništena etrurska flota.
Fossato, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Hooksett, New Hampshire
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.147, što je 538 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jules Dalou
Aimé-Jules Dalou (31. decembar 1838 – 15. april 1902) bio je francuski kipar, koji se isticao realističkim stilom i koji se smatra jednim od najvećih francuskih kipara 19. vijeka.
Odrastao je u porodici hugenotskog porijekla, gdje je stekao sekularna, republikanska i socijalistička uvjerenja, koje kasnije nije krio. Zbog toga je, usprkos talenta, bio u nemilost pod režimom Drugog carstva, a 1871. je aktivno sudjelovao u Pariškoj komuni. Zbog toga je nakon njenog pada pobjegao u Engleskoj, dok je u Francuskoj in absentia osuđen na doživotni zatvor. Za vrijeme egzila je stekao veliki ugled u Britaniji, te, između ostalih, radio i za kraljicu Viktoriju. U domovinu se vratio 1879. nakon proglašenja amnestije. Njegovo monumentalno djelo Trijumf Republike iz 1889. se često tumači kao izraz pomirenja vlastitih uvjerenja s novim francuskim režimom.
Tacit
Publije ili Gaj Kornelije Tacit ( ili Gaius Cornellus Tacitus) (56-117), bio je rimski govornik, pravnik i senator i jedan od najvećih antičkih istoričara.
Njegovi glavni radovi Anali i Istorije su za predmet imali istoriju Rimskog carstva prvog veka od smrti cara Avgusta 14. godine do smrti Domicijana u 96.
Biografija
Tacitovi radovi sadrže vredne informacije o njegovom svetu ali nedostaju detalji iz njegovog života. Čak i njegovo ime nije pouzdano utvrđeno. Ono malo što znamo dolazi iz rasutih detalja iz njegovog rada, pisama njegovog prijatelja i obožavaoca Plinija Mlađeg, natpisa nađenih u Milasi i Kariji i naučničkih nagađanja.
Tacit je rođen u 56. ili 57. u viteškoj porodici kao i mnogi drugi latinski autori Zlatnog i Srebrnog doba, bio je iz provincije, verovatno iz Galije Naarbonensis sa severa Italije ili Hispanije. Tačan datum i mesto rođenja nigde nisu izričito navedeni. Isto je i sa njegovim imenom. U nekim pismima Sidonija Apolinarisa i u nekim starim i nevažnim natpisima njegovo ime je Gaj ali u velikom preživelom rukopisu njegovog rada njegovo ime je Publije.
Nasleđe i mesto rođenja
Njegovo nipodaštavanje zbog socijalnog penjanja je dovelo do hipoteze da je njegova familija vodila poreklo od nepoznate grane patricijskog roda Kornelijevaca, ali nijedan Kornelijevac nikada nije imao deo imena Tacit. Starije aristokratske familije su u velikoj meri bile uništene u haosu koji je pratio kraj republike i Tacit je lično smatrao da za svoj rang duguje carevima iz dinastije Flavijevaca. Hipoteza da je vodio poreklo od oslobođenog roba nije potvrđena u bilo kojoj njegovoj izjavi, govorima koje bi senatori i vitezovi izgovarali kada govore o oslobođenicima i stoga je lako odbačena.
Njegov otac je verovatno bio Kornelije Tacit. On je bio prokurator Belgike i Germanije. Sin ovog Kornelija Tacita je pominjan od strane Plinija Mlađeg kao primer neverovatnog rasta i starenja uključujući i brzu smrt. Ovo znači da ovaj sin nije istoričar ali senior Kornelije Tacit bi mogao da bude njegov ujak. Iz ove veze i prijateljstva između Plinija Mlađeg i mladog Tacita izvlači se zaključak da su dve familije iz iste klase, načina života, da su bili ekviti iz provincijskih familija sa značajnim bogatstvom.
Tačna provincija iz koje je poticao je nepoznata. Njegova ženidba sa ćerkom senatora Narbonensisa Gneja Julija Agrikole može da se tumači kao da je i on iz Galije Narbonensis. Možda je španskog porekla od Fabija Justusa kojem je Tacit posvetio Dijalog što po nekima sugeriše familijarnu vezu sa Hispanijom. Njegovo prijateljstvo sa Plinijem pokazuje na severnu Italiju kao na njegov dom. Nijedan dokaz nije konačan. Gnej Julije Agrikola je mogao znati Tacita sa druge strane. Martial posvećuje poemu Pliniju a ne izvrsnom Tacitu što ne bi bio slučaj da je Tacit bio iz Hispanije. Martijalov često podrugljiv stil nije odgovarao Tacitovom dostojanstvenom i ozbiljnom maniru. Ne postoje dokazi da su Plinijevi prijatelji iz severne Italije poznavali Tacita niti Plinijeva pisma nagoveštavaju da su dva prijatelja delila istu provinciju. Suprotno najsnažniji dokaz koji je u knjizi 9 Slovo 23 kaže kako je Tacit pitan da li je iz Italije ili provincije i pošto je usledio nejasan odgovor bio je pitan kasnije da li je on Tacit ili Plinije. Budući da je Plinije bio iz Italije, Tacit mora da je bio iz druge provincije pa je Galija Narbonensis najbliža istini.
Javni život, brak i književna karijera
Kao mladić je studirao retoriku u Rimu kao pripremu za karijeru u zakonodavstvu i politici a možda je studirao kao Plinije kod Kvintilijana. 77. ili 78. se oženio Julijom Agrikolom ćerkom čuvenog generala Agrikole. Ne znamo ništa o njihovom braku ili kućnom životu osim da je Tacit voleo lov i čist vazduh. Početak svoje karjere duguje Vespazijanu kao što nam i sam kaže u Istoriji, ali je pod Titusom ušao u politički život kao kvestor 81. ili 82. Napredovao je u počasnim službama da bi postao pretor u 88. godini i držao je poziciju u religioznom veću petnaestorice, sveštenika koji su se starali o Sibilinim knjigama i Sekularnim Igrama. Bio je izvikan kao pravnik i govornik, njegovo umeće u javnom nastupu tumačeno je ironično u svetlu njegovog imena jer Tacit na latinskom znači tih.
Služio je u provinciji od 89. do 93, možda kao komandant legije možda kao civil. Njegova ličnost i imovina su preživele Domicijanovu vlast i teror (93-96) ali iskustvo ga je učinilo iznurenim i ljutim. Možda se stideo zbog sopstvenog saučesništva. U svakom slučaju posle toga je u njegovim radovima evidentna mržnja prema tiraniji. Prvi od svoje familije je postao konzul 97. za vreme vladavine Nerve. Za to vreme je dostigao vrhunac svoje slave kao govornik kada je održao posmtrni govor slavnom starom vojniku Verginiju Rufusu.
Chalfant, Pennsylvania
Šilfhanti je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Победа (Бачка Топола)
Победа је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 271 становника.
Chalfant, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 800, što je 70 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Победа (Бачка Топола)
Демографија
У насељу Победа живи 273 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,1 година (40,6 код мушкараца и 41,5 код жена). У насељу има 131 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,58.
Tacit
Istorije
U jednom od prvih poglavlja Agrikole Tacit je rekao da je želeo da priča o godinama vladavine Domicijana, Nerve i Trajana. U Istoriji je projekat modifikovan: U uvodu Tacit kaže da će se vladavinom Nerve i Trajana baviti kasnije. Umesto toga on će pokriti period koji je počeo sa građanskim ratovima godinom četvorice careva koja se završava despotizmom Flavija. Samo prve četiri knjige i 26 poglavlja pete knjige su sačuvane i pokrivaju 69. godinu i početak 70. Veruje se da je rad nastavljen do smrti Domicijana 18 Septembra 96. Peta knjiga sadrži kao uvod u Titusovo suzbijanje velike jevrejske pobune kratak etnografski izveštaj o antičkim Jevrejima i neprocenjiv zapis o gledištu učenih Rimljana na ove ljude.
Anali
Anali su Tacitov poslednji rad koji pokrivaju period od smrti Avgusta Cezara 14. godine. Napisao je bar 16 knjiga ali one od 7. do 10. i delovi 5, 6, 11. i 16. nedostaju. Knjiga 6 se završava smrđu Tiberija i knjige 7-12 sadrže vladavine Kaligule i Klaudija. Ostatle knjige sadrže vladavinu Nerona možda do njegove smrti u junu 68. ili do kraja te godine da bi se povezale sa Istorijom. Druga polovina knjige 16 nedostaje (završava se sa događajima iz godine 66). Ne znamo da li je Tacit kompletirao rad kao ni da li je završio druge radove koje je planirao da uradi. Umro je pre nego što je mogao da završi planirane istorije Nerve i Trajana i nije sačuvan nijedan zapis o radu na Avgustu Cezaru i početku Carstva sa kojim je nameravao da završi svoj prvi rad kao istoričar.
Manji radovi
Tacit je napisao i tri manja rada sa različitim temama:Agrikola biografija Gneja Julija Agrikole, Germanija monografija o zemljama i plemenima varvarskih Germana i dijalozi o umetnosti retorike.
Germanija
Germanija je etnografski rad o različitim germanskim plemenima izvan Rimskog carstva. Germanija se izdvaja u tradiciji koju su postgavili autori od Herodota do Julija Cezara. Knjiga počinje opisom zemlje, zakona i običaja kod Germana (poglavlja 1-27), zatim opisuje pojedinačna plemena počevši od onih koja su živela bliže rimskim zemljama i završava se sa onim plemenima koja su živela na krajnjim obalama Baltičkog mora sa opisom primitivnih i divljih Fena i nepoznatim plemenima iza njih.
Dijalog
Nije pouzdano utvrđeno kada je Dilajog ( nastao ali je verovatno napisan posle Agrikole i Germanije. Mnoge karakteristike su uzete iz drugih Tacitovih dela i to ide toliko daleko da se čak osporava da je Tacit to napisao iako je uvek u rukopisnoj tradiciji grupisano sa Agrikolom i Germanijom. Način pisanja u Dijalozima više je blizak Ciceronovim naučnim radovima - otmen ali ne i dosadan stil što je inspirisano učenjem Kvintilijana. Nedostaje neslaganje koje je tipično za Tacitove velike istorijske radove. Možda je napisan kada je Tacit bio mlad. Posveta Fabiju Justu daje datum objavljivanja ali ne i datum pisanja. Neobičan klasičan stil može verovatnije da se objasni time da su Dijalozi rad koji se bavi retorikom. Za radove u retoričkom žanru struktura jezik i stil Cicerona su bili uobičajeni modeli.
Izvori Tacita
Tacit je bio u položaju da koristi zvanične izvore Rimske države kao što su: senatska akta i kolekcija odluka vlade i novosti u sudstvu i glavnom gradu. Mogao je da čita i govore nekih careva kao što su Tiberije i Klaudije. Tacit je bio podozriv istoričar koji je obraćao mnogo pažnje svojim istorijskim radovima. Mali nedostaci koji se pojavljuju u Analima bi mogli da budu zbog činjenice da je Tacit umro pre nego što ih je dovršio i stoga nije mogao da ih pročita po završetku. Pored ovih koristio je i druge istorijske i literarne izvore. Koristio ih je slobodno i nije bio jednostran već je birao između različitih izvora sa različitim tendencijama.
Tacit neke od njih i direktno citira kao na primer Plinija Starijeg koji je napisao delo Germanski Rat ( i istorijski rad koji je bio nastavak Aufidija Basusa. Tacit je mogao koristiti i neke kolekcije pisama i razne beleške. Uzeo je neke informacije iz drugih radova istorijskog žanra kao na primer Exitus illustrium virorum. Ovo je bila kolekcija knjiga onih koji su bili protivnici careva.
Literarni stil
Tacitova dela su poznata po svojoj na mah oštroj i zbijenoj prozi, retkoj blistavosti kao suprotnosti popustljivom stilu nekih njegovih savremenika kao što je Plutarh. Poraz rimske armije 63 koji je opisao u prvom delu Anala je jedna od retkih prilika kada se latio neke vrste blistavosti, ali i onda je radije pisao o kraju neprijateljstava sa mirnoćom nego da se služi doteranim frazama. U najvećem delu svojih spisa služi se striktnim hronološkim redom u svojoj naraciji, teško je uopštavao već je ostavljao čitaocu da on sam napravi „veću sliku“ za sebe.
Bez obzira na to kada je skicirao veću sliku kao na primer u uvodnim delovima Anala kada je sumirao situaciju pri kraju vladavine Avgusta nije mu trebalo više od nekoliko fraza da uvede čitaoca u srce priče.
Pristup istoriji
Tacitov istorijski stil kombinuje različite pristupe istoriji u njegov saopstveni metod. Postoje neke sličnosti sa Salustijem Krispom kao što su hronološki ispisane činjenice, moralne lekcije i doterano dovođenje u centar dramatičnih zbivanja. Njegov istorijski rad karakteriše pesimizam.
Tacit sam kaže da je njegov cilj da izlaže činjenice bez emocija kao što su gorčina ili ljubav koje je u potpunosti izbacio iz svog dela. Iako je ovo najbliže što se moglo doći u pogledu neutralne tačke gledišta u antici postojale su izvesne rasprave o Tacitovoj neutralnosti odnosno ljubavi ka drugima.
U svojim radovima Tacit se prvenstveno bavio odnosom snaga Rimskog Senata i Rimskih Careva. Njegovi radovi su puni priča o korupciji i tiraniji u vladajućoj klasi. Oni su potrošili njihovu dugo čuvanu kulturnu tradiciju slobode govora i samopoštovanja jer su morali da se ulizuju carevima od kojih su retki bili dobroćudni.
Još jedna važna tema je uloga vojske u dolasku na vlast i ostanku na vlasti pojedinih careva. Tacit opisuje vodeću ulogu legija koje su čuvale Rimske granice kao i vojske u samom Rimu Pretorijanske Garde u izboru Careva.
Tacitova politička karjera se odigrala uglavnom za vreme cara Domicijana tako da je iskusio tiraniju, korupciju i dekadenciju tog doba što može da objasni njegov ljute i ironične analize. On upozorava na opasnosti neograničene moći neutemeljene na principima, korupcije koja je nagrizala blagostanje carstva. Možda je ta tiranija koju je isuksio bila uzrok njegovom negativnom stavu prema carevima iz Julijevsko-Klaudijevske dinastije.
Bez obzira na to slika koju je izgradio o Tiberiju u prvih šest knjiga Anala nije ni samo sumorna ni samo odobravajuća. Veliki broj naučnika smatra da je slika Tiberija u prvoj knjizi dobra da bi postala negativna u sledećim knjigama što je povezano sa intrigama Sejana.
Победа (Бачка Топола)
Демографија
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Гунарош, у којој се налази шест насеља, Гунарош, Богараш, Кавило, Оборњача, Победа и Багремово.Републички геодетски завод
Tacit
Stil proze
Tacitovo umeće u pisanju je veliko. Nijedan drugi autor se ne smatra jednakim njemu izuzev možda Cicerona. Njegov stil se razlikuje kako od onog iz Srebrnog Doba tako i od onog iz Zlatnog Doba. Doduše imao je proračunatu veličanstvenost i rečitost što je u mnogome mogao da zahvali činjenici da je bio obrazovan u govorništvu. Njegov stil je krajnje sažet čak epigramski. Rečenice su retko tečne ili lepe ali njihova poenta je uvek jasna. Isti stil je bio u isto vreme ismejan kao „grub, neprijatan i težak“ i nagrađivan kao „dostojanstven, kratak i jezgrovito rečit“.
Njegovi istorijski radovi su kao centar interesovanja imali psihu i unutrašnje motive ličnosti, često sa ulaženjem u unutrašnjost pojedinca mada je pod znakom pitanja koliko su ta ulaženja u unutrašnjost ličnosti ispravna i ubedljiva. On je najbolji kada izražava dvoličnost, licemerstvo i udvorištvo. Na primer, on pominje Tiberijevo odbijanje titule Otac Otadžbine tako što je opozivao instituciju zakona koja zabranjuje izdajničke govore ili pisanja i neosnovane optužbe koje rezultiraju sudskim procesima (Anali,1.72). Na drugom mestu (Anali 4,64-66) on poredi Tiberijevu javnu deobu novčane pomoći sa njegovim neuspehom da zaustavi zloupotrebu pravde. Međutim, ova vrsta pronicanja u nešto mu je donela nagrađivanje, bio je takođe kritikovan zbog ne davanja veće slike događaja koje je opisivao.
Tacit za svoj jezik i metod najviše duguje Salustiju Krispu. Amian Marcelin je kasniji istoričar čiji rad mu se najviše probližava po stilu.
Studije i shvatanje istorije
Plinije Mlađi u svom sedmom pismu Tacitu kaže: „Predviđam a moja predviđanja su obično dobra da će tvoje istorije biti besmrtne“.
Tacit je zapamćen kao najveći i najslavniji rimski istoričar jednak ako ne i bolji od Tukidida najvećeg starogrčkog istoričara. Enciklopedija Britanika smatra da je Tacit zaslužio jedno od najviših mesta među ljudima od pera svih vremena. Njegov uticaj daleko prevazilazi samo istoriju. Njegovo delo se čita i zbog njegovih saveta iz morala zbog njegovog dramatičnog pripovedanja, zbog njegovog neuporedivog stila proze. Kao politički teoretičar je veoma uticajan i van polja istorije. Političke lekcije iz njegovog rada idu u dva smera. Prvi je crvenoi Tacit koji podržava republikanske ideale a drugi je crni Tacit kojeg neki vide kao lekciju iz Makjavelijeve realnepolitike.
Iako je njegov rad najvredniji izvor za istoriju njegovog vremena njegova preciznost je ponekad pod znakom pitanja. Anali su bazirani na izvorima iz druge ruke čija pouzdanost je nepoznata i postoje neke očigledne manje greške kao na primer mešanje dve ćerke Marka Antonija i Oktavije Minor obe sa imenom Antonija. Istorije su pisane na osnovu dokumenata iz prve ruke i mnogo je preciznija kada je u pitanju period Flavijevaca iako je Tacitova mržnja prema Dimicijanu izgleda obojila njegov ton i izlaganje.
Opština Poienarii de Argeș, Argeș
Poienarii de Argeș je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
La Compuerta Colorada, Tamasopo
La Compuerta Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Jon Huertas
Jon Huertas je američki glumac, najpoznatiji po ulogama narednika Antonija Espere u mini-seriji Generation Kill te kao njujorški policijski detektiv Javier Esposito u TV-seriji Castle.
Huertas je prije početka glumačke karijere proveo osam godina služeći u američkom Ratnom zrakoplovstvu te je učestvovao u invaziji Paname 1989. i Prvom zaljevskom ratu 1991. Većina likova koje je tumačio u filmovima i TV-serijama su, pak, služili u američkim marincima.
Jankovac (Sokolovac)
Zemljopis
Sjeverozapadno su Vrhovac Sokolovački, Prkos i Gliboki potok, sjeverno je Rasinja, jugoistočno su Domaji, južno je Grdak, jugozapadno su Prnjavor Lepavinski, Mali Botinovac i Veliki Botinovac.
Loma del Rayo, Xochistlahuaca
Loma del Rayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 551 m.
Ciupercenii de Olteț, Alimpești
Ciupercenii de Olteț je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Alimpești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Pinares de Rancho Viejo, Arteaga
Pinares de Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2157 m.
Guijorachi, Batopilas
Guijorachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 880 m.
Signori, Treviso
Signori je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Schenkelberg
Šenkelberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 669 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Šenkelberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 395 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 669 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 190 stanovnika/km².
Nathan Fillion
Nathan Christopher Fillion (27. mart 1971 - ) je kanadski glumac. Postao je poznat zahvaljujući ulozi kapetana Malcolma Reynoldsa u kratkotrajnoj, ali kultnoj SF-seriji Firefly i njenom filmskom nastavku Serenity. Slavu je stekao kao Richard Castle, naslovni protagonist kriminalističke TV-serije Castle.
Beaulieu (Nijevr)
Bolije je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 44 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 307 metara (maksimalnoj 296 m, a minimalnoj 218 m).
Libarna, Alessandria
Libarna je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Leteći čunak
Leteći čunak je uređaj koji je bio važna karika u automatizaciji tkanja, i industrijskoj revoluciji.
Karakteristike i historija
Leteći čunak je bio izum Johna Kaya koji ga je patentirao 1733. Do njega se na tadašnjim razbojima - čunak morao ručno prepletati, tako da niti potke pređu preko niti osnove. Tako da je za tkanje širih tkanina bilo potrebno dva tkalca, koji su sjedili uz razboj, rame uz rame i provlaćili čunak, između sebe.
San Fernando, Soto la Marina
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Leteći čunak
Karakteristike i historija
Kay je montirao svoj čunak sa kotačićima na prugu i povezao ga žicama sa polugama, tako da je jedan tkalac mogao jednim pokretom potjerati čunak skraja na kraj. Tako je odtad - korištenjem letećeg čunka, jedan tkalac mogao istkati tkaninu brže nego dvojica prije tog.
San Fernando, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Kamenica (Sokolovac)
Kamenica je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Paunovac, sjeverozapadno su Velika Mučna i Reka, sjeverno je Koprivnica, sjeveroistočno je Starigrad, Draganovec i Bakovčica, istočno je Jagnjedovec, jugoistočno su Gornji Mosti i Gornja Velika, južno su Hudovljani, jugozapadno Peščenik, Brđani Sokolovački i Gornji Maslarac.
3-Acetil-6-metoksibenzaldehid
3-Acetil-6-metoksibenzaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 178,185 Da.
Prunecchio, Lucca
Prunecchio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Fluorit
Fluorit je mineral čiji je hemijski sastav kalcijum fluorid, CaF2. Kristališe u kubičnom kristalnom sistemu, često gradi i srasle kristale. Naziv fluorit je izveden iz latinske riječi fluo što znači teći, zbog toga što se topi brže od ostalih minerala. Po njemu je hemijski element fluor dobio ime.
Rapano Superiore, Messina
Rapano Superiore je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Nuklearna elektrana Gundremmingen
Nuklearna elektrana Gundremmingen je najveća nuklearna elektrana u Njemačkoj, s instaliranom snagom od 2 688 MW. Smještena je u mjestu Gundremmingen, u okrugu Günzburg (njemačka savezna pokrajina Bavarska). Operator elektrane je tvrtka Kernkraftwerk Gundremmingen GmbH, koja je udruženje tvrtki RWE Power AG iz Essena (75%) i E.ON Kernkraft GmbH iz Hannovera (25%). Trenutno su dva nuklearna reaktora u pogonu, nuklearni reaktori Gundremmingen B i C. Nuklearni reaktor Gundremmingen A je zatvoren zbog nesreće (razina 2 po INES ljestvici) koja se dogodila 1977. Nuklearna elektrana Gundremmingen isporučuje oko 30% potreba savezne pokrajine Bavarske za električnom energijom.
Tehnički podaci
Nuklearna elektrana Gundremmingen ima ukupno 3 nuklearna reaktora:
La Chila, Santa María Ozolotepec
La Chila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ozolotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
Nuklearna elektrana Gundremmingen
Nuklearni reaktor Gundremmingen A
Početni plan je bio da se nuklearna elektrana gradi u mjestu Bertoldsheim (između Donauwörtha i Neuburga an der Donau), ali je grad Nürnberg uložio prigovor jer se na tom mjestu koristi pitka voda iz ušća rijeke Lech. Promjena plana je ubrzo usvojena i gradnja je preseljena oko 50 kilometara uzvodno u mjesto Gundremmingen. 1975. se dogodila nesreća u kojoj su poginula dva radnika zbog ionizirajućeg zračenja radioaktivne pare.
13. siječnja 1977. se dogodila nezgoda (razina 2 po INES ljestvici) koja se uvjetovala zatvaranje Nuklearnog reaktora Gundremmingen A. Za vrijeme hladnog i vlažnog vremena, dvije linije na elektroenergetskom sustavu su doživjele kratki spoj. Kao posljedica je sljedilo brzo gašenje nuklearnog reaktora, što je dovelo do ljudske pogreške. Za 10 minuta razina rashladne vode je narasla do 3 metra unutar zaštitne zgrade reaktora, a imala je temperaturu oko 80 ºC. Zbog greške je pušteno previše dodatne rashladne vode, koja se koristi za hlađenje reaktora u slučaju nužde, kako bi se mogao ugasiti. Kroz ventil za ograničavanje tlaka je izašlo između 200 do 400 m3 (procjene su različite) radioaktivne rashladne vode u zaštitnu zgradu (kontejment). Ta voda, a ujedno i plinovi su ispušteni kasnije u okoliš.
To je bila prva veća nuklearna nesreća u Njemačkoj, pa je politička odluka bila da se kod popravka Nuklearnog reaktora Gundremmingen A ugradi i moderniji sustav kontrole i zaštite nuklearnog reaktora. Kako je popravak trebao biti vrlo skup (oko 180 milijuna njemačkih maraka), a u to vrijeme su se gradili nuklearni reaktori Gundremmingen B i C, operatori su odlučili da zatvore Nuklearni reaktor Gundremmingen A. Čelična konstrukcija koja je doživjela radioaktivno zagađenje je smještena u zaštitne spremnike i odnešena u privremeno skladište radioaktivnog otpada u Mitterteichu.
1983. je donesena politička odluka da se Nuklearni reaktor Gundremmingen A potpuno rastavi, a kako je to bilo vrlo skupo i zahtjevno, rastavljanje se protegnulo do 2005. Prema procjeni operatora, stvorilo se oko 10 000 tona otpada, od kojeg je 86% ponovno iskorišteno, a ostalih 14% je spremljeno u odlagalište radioaktivnog otpada. Dozvola za rastavljanje je sadržavala i ispuštanje radioaktivnih plinova kroz dimnjak i to: maksimalno 50 MBq godišnje za plinovite radionuklide s vremenom poluraspada većim od 8 dana (bez joda-131), 0,5 MBq za jod-131 i 100 000 MBq za tricij.
Nuklearni reaktori Gundremmingen B i C
Nuklearni reaktori Gundremmingen B i C su jednake konstrukcije kao Nuklearni reaktor Gundremmingen A. Svaki kipući reaktor BWR ima svoju zaštitnu zgradu i svoj 160 metara visok rashladni toranj, ali dijele zajednički dimnjak visok 170 metara. Gradnja ova dva nuklearna reaktora je započela 20. srpnja 1976. Nuklearni reaktor Gundremmingen B je završen 9. ožujka 1984., dok je Nuklearni reaktor Gundremmingen C završen 26. listopada 1984. Svaki reaktor ima u početku 136 tona nuklearnog goriva, a nuklearni gorivni ciklus traje 5 godina, što znači da se težina nuklearnog goriva smanji za petinu svake godine. Rashladna voda se dovodi iz obližne rijeke kroz kanal dug 1,4 kilometara i isparava u rashladnim tornjevima (0,7 m3 u sekundi). Dio rashladne vode se vraća podzemnim cijevima.
Kipući reaktor ili reaktor s ključajućom vodom (eng. Boiling Water Reactor - BWR) ima rashladno sredstvo na nižem tlaku (70 bar) od tlačnog reaktora PWR, što omogućava ključanje vode unutar reaktorske posude tako da para, nakon prolaska kroz separatore vlage i sušionike pare, direktno odlazi u parnu turbinu. S obzirom da para nastaje u nuklearnom reaktoru, sekundarni krug i parogeneratori nisu potrebni. Svaki reaktor ima 784 nuklearnih gorivnim elemenata, a svaki nuklearni gorivni element sadrži 174 kilograma obogaćenog uranija. Nazivna snaga svakog reaktora je 1 300 MW, dok se maksimalno koristi 1 344 MW (u rujnu 1999. su radili sa snagom od 1 450 MW). Planira se reguliranje izlazne snage, kako bi se za vikende potrošnja električne energije mogla smanjiti.
1995. se prvi puta počelo koristiti MOX nuklearno gorivo, koje ima dio plutonija iz nuklearnog oružja. Od tada počinju pojačani antinuklearni protesti, a operator se obavezao na sigurno gašenje reaktora za vrijeme normalnog rada i u svakom nuklearnom gorivnom ciklusu je potrebno izvjestiti javnost o reaktivnosti jezgre nuklearnih reaktora (njemački sigurnosni propis KTA 3104). Mjerenja 2004. su pokazala da je zrak u okolišu nuklearne elektrane zagađen s 3 TBq, a voda s 5 TBq. Zatvaranje bi trebalo biti 2016. za Nuklearni reaktor Gundremmingen B, odnosno 2017. za Nuklearni reaktor Gundremmingen C, ukoliko se ne produlji radna dozvola do 2021.
Privremeno odlaganje istrošenog nuklearnog goriva
mini|desno|290px|Privremeno odlagalište istrošenog nuklearnog goriva (bijela zgrada u prednjem dijelu slike). Privremeno odlagalište istrošenog nuklearnog goriva je započelo s radom 2006., a sadrži preko 2 250 tona radioaktivnog otpada. Cijena koštanja je bila oko 30 milijuna eura. Zgrada je duga 104 metra, 38 metara široka i 18 metara visoka, a sadrži 192 spremnika za istrošeno nuklearno gorivo. Da bi se smanjilo ionizirajuće zračenje, zgrada ima dvoje vrata koja su teška svaka 50 tona i debele betonske zidove (850 mm debeli zidovi su ipak tanji od Nuklearne elektrane Brokdorf, čiji su zidovi debeli 1 200 mm). Krov koji ima debljinu 550 mm je isto dosta tanji od Nuklearne elektrane Brokdorf, čiji je krov debljine 1 300 mm. Ekološke udruge prigovaraju da bi to odlagalište istrošenog nuklearnog goriva moglo biti i stalno, budući da nigdje u svijetu ne postoji stalno odlagalište istrošenog nuklearnog goriva, a SAD je čak i odustao od gradnje stalnog odlagališta radioaktivnog otpada u planinama Yucca (stalnog odlagalište je potrebno za milijun godina?).
Kvarovi
2007. je bilo 9 nezgoda (5 nezgoda na Nuklearnom reaktoru Gundremmingen B i 4 nezgode na Nuklearnom reaktoru Gundremmingen C). Sve nezgode nisu prešle prag sigurnosti, prema izvještaju tehničkog nadzora. 2006. je bilo 10 nezgoda, a 2011. je bilo 7 nezgoda.
Njemačka odluka o prijevremenom zatvaranju svih nuklearki do 2022.
Službenu izjavu o zatvaranju prati i najava velikih promjena u njemačkom elektroenergetskom sustavu, smanjivanje potrošnje električne energije za 10 % i jasno još veće oslanjanje na obnovljive izvore energije u iznosu od 35 % do 2022. Premda je ovo više nego tehnički izazovno, jer Njemačka već vrlo racionalno troši električnu energiju i ima natprosječno veliki udio korištenja varijabilne i slabo predvidive energije vjetra i Sunca, to je vjerojatno moguće izvesti, ali ostaje za vidjeti uz koju cijenu. Ne samo da će ovime Njemačka imati značajno skuplju električnu energiju, nego je vrlo izvjesno da će trebati uvoziti značajne količine električne energije iz nuklearki u Francuskoj, elektrana na ugljen iz Poljske ili će sama morati graditi dodatne fosilne izvore (time se dakle ponašati upravo suprotno kako svojoj antinuklearnoj orijentaciji, tako i nastojanju da se smanji emisija stakleničkih plinova). Jasno je da će time utjecati i na porast cijene električne energije u regiji. Austrija i Italija su poznate nenuklearne zemlje koje uvoze električnu energiju proizvedenu u nuklearkama susjednih zemalja. Njemački planovi da smanji 40 % emisije CO2 do 2020. ovime za jedne izgledaju realniji, a za druge posve neostvarivi.
Nuklearne elektrane su 2010. proizvele 22 %električne energije u Njemačkoj, a obnovljivi izvori energije 17% (ostalo su fosilni izvori s dominacijom ugljena). Dodatno povećanje udjela obnovljivih izvora energije na 35% se planira korištenjem energije vjetra, Sunca, hidroenergije, geotermalne energije i biomase iz otpada. Problem za sebe, ekonomski i tehnički, predstavlja činjenica da je većina vjetroelektrana na sjeveru, a industrija i nuklearke na jugu.
Antinuklearni prosvjedi
Dana 14. ožujka 2011. je nekoliko desetaka tisuća ljudi formiralo ljudski lanac između Nuklearne elektrane Neckarwestheim i Stuttgarta, na prosvjedu kojim su pozivali na zatvaranje te elektrane. Više od 100 000 ljudi sudjelovalo je u antinuklearnim prosvjedima, kojima su pozivali na zatvaranje nuklearnih centrala zbog dramatičnih zbivanja u Japanu, u više od 450 gradova. Prosvjednici smatraju da nijedna od 17 nuklearnih elektrana u Njemačkoj ne bi trebala dobiti radnu dozvolu zbog sigurnosti.
Carrizalillo, Quitupan
Carrizalillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
Paturio, Tzitzio
Paturio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1115 m.
Sully Prudhomme
Sully Prudhomme, pravim imenom René François Armand Prudhomme (16. ožujka 1839. - 7. rujna 1907. ), francuski književnik iz doba parnasovskog pokreta, pokreta koji je htio obnoviti eleganciju romantizma u francuskoj poeziji. Godine 1901. je prvi dobio Nobelovu nagradu za književnost
Prudhomme je studirao znanost, no zbog očne bolesti nije mogao nastaviti karijeru. Prvo je radio u tvornici, no 1860. je počeo studirati pravo. Godine 1865. je počeo pisati malenkolične pjesme inspirirane ljubavi. Stances at poemes (1865) sadrži njegovu najpoznatiju poemu Razbijena vaza. Trials i Solitude su također pisane u tom njegovom početnom sentimentalnom stilu.
Aunay-en-Bazois
Onej an Bazoa je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Warwick, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 148, što je 87 (-37,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Poienarii de Muscel, Argeș
Poienarii de Muscel je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Schiersfeld
Širsfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 255 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Širsfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 202 metra. Površina opštine iznosi 7,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 255 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
2. saziv Hrvatskog sabora
[[File:2nd-Sabor-Seats (Chamber of Representatives).svg|thumb|right|300px|Sabor Republike Hrvatske po zastupničkim mandatima, 1992.
Predsjednik, potpredsjednici, tajnik
Dužnost predsjednika Zastupničkog doma obnašali su Stjepan Mesić (HDZ) (7. rujna 1992. - 24. svibnja 1994.) i Nedjeljko Mihanović (HDZ) (24. svibnja 1994. - 28. studenog 1995.).
Iscalonga, Salerno
Iscalonga je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Mesa del Piloncillo, Batopilas
Mesa del Piloncillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Susan Sullivan
Susan Michaela Sullivan (18. novembar 1942 -) je američka glumica najpoznatija po nastupima na televiziji. U karijeri joj se ističu uloge Leonore Curtin Delaney u sapunici Another World (1971 - 1976), Maggie Gioberti Channing u sapunici Falcon Crest (1981–1989) i Kitty Montgomery u sitkomu Dharma & Greg (1997–2002). Odnedavno je poznata po ulozi Marthe Rodgers, majke naslovnog junaka u TV-seriji Castle.
Mesa del Piloncillo, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 901 m.
La Brecha, Tamiahua
La Brecha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Microsoft Office 2010
Microsoft Office 2010, kodnog naziva Office 14, je programski paket za Microsoft Windows operativne sisteme i nasljednik je paketa Microsoft Office 2007. Donosi brojna poboljšanja kao što su formati datoteka i poboljšano korisničko sučelje. Office 2010 ne podržava Windows XP Professional x64 Edition.U prodaji je od 15.6. 2010.
Office 2010 prvi donosi besplatne web aplikacije i to Word, Excel, PowerPoint i OneNote, koje se otvaraju unutar popularnih web browsera (Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome i Apple Safari). Verzija Office Starter 2010 zamjenjuje oslabljeni paket Microsoft Works, a trenutačno se razvija i Office Mobile 2010 za mobilne uređaje koji koriste Windows Mobile 6.5 i Windows Phone 7.
Povijest
Razvoj paketa Office 14 započinje 2007 kada Microsoft završava rad na paketu Office 12 poznatom kao Microsoft Office 2007. Inačica 13 preskočena je zbog nepopularnosti broja 13! Pretpostavljalo se da će prva inačica Office 14 paketa ugledati svjetlo dana u prvoj polovici 2009.
10.1. 2009. testeru su procurili prvi screen shotovi, a 15.4. 2009. Microsoft je potvrdio da će Office 14 biti objavljen u prvoj polovici 2010. Microsoft je 14.7. 2009. poslao je pozivnice za testiranje. Beta inačica build 4417 je 30.8. 2009. procurila na Internet.
Javna beta verzija bila je dostupna od 16.11. 2009. za sve pretplatnike TechNet, MSDN i Microsoft Connect korisnike. Svim ostalim korisnicima javna beta bila je dostupna od 18.11. 2009. Radi se o besplatnoj, potpuno funkcionalnoj verziji Office 14 paketa čija licenca istječe 31.10. 2010. Beta inačicu skinulo je 9,5 milijuna korisnika.
15. lipnja 2010. Microsoft Office 2010 je pušten u prodaju.
Promjene
Microsoft Office 2010 ima poboljšanu podršku za ISO/IEC 29500:2008, međunarodni standardni Office Open XML (OOXML) datotečni format,Office 2010 podržava OpenDocument Format (ODF) 1.1, standard konzorcija OASIS.
Nove su i značajke poput alata za hvatanje slike ekrana, zaštitni mod dokumenta, novi SmartArt predlošci i dozvole autora teksta. Promijenjen je i Ribbon, sučelje koje imaju svi Office programi, uključujući Office Outlook, Visio, OneNote, Project i Publisher. Office programi usklađeni su s Windows 7 sustavom i imaju tzv. Jumplist - listu linkova za brzi pristup važnim stvarima za određenu aplikaciju baš kao i Windows 7 OS.
Vidi još
Microsoft Office 2010
Bajada Tierra Colorada, Xochistlahuaca
Bajada Tierra Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
Ubli (Podgorica)
Ubli je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 341 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 339 stanovnika).
La Almendrilla, Arteaga
La Almendrilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Ubli (Podgorica)
Demografija
U naselju Ubli živi 271 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,3 godina (38,5 kod muškaraca i 42,0 kod žena). U naselju ima 107 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,19.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
La Almendrilla, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2299 m.
Vasil Gendov
Vasil Gendov (24. novembar 1891 - 3. septembar 1970) bio je bugarski glumac, režiser i scenarist, poznat po važnoj ulozi u nastanku i prvim godinama bugarske kinematografije. Godine 1915. je režirao Bugarin je galantan, danas izgubljeno ostvarenje koje se smatra prvim bugarskim igranim, odnosno cjelovečernjim filmom, a 1933. je režirao Pobunu robova, prvi bugarski zvučni film. Nakon Drugog svjetskog rata se posvetio prikupljanju i čuvanju filmske građe, te je imao značajnu ulogu u stvaranju današnje Bugarske filmske arhive.
La Mesa Grande, Quitupan
La Mesa Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.