cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adigrat
Historija
Za vrijeme Prvog talijansko-abesinskog rata, Talijani su okupirali Adigrat 25. marta 1895, i koristili ga kao bazu za prodor prema Mek'eleu. Nakon poraza u Bitci kod Adve, general Antonio Baldissera utvrdio se u Adigratu ali se nakon pregovora sa carem Menelikom II koji je ustrajao na predaji morao povući 18. maja 1896 godine.
Do 1970-ih, Adigrat je bio jedini etiopski grad na sjeveru koji je imao srednju školu istočno od Adve i sjeverno od Mek'elea.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005., Adigrat je imao 65,237 stanovnika, od toga je 32,586 muškaraca i 32,651 žena.
Nuevo Gómez Farías, Saltillo
Nuevo Gómez Farías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Dumbrăvița, Ruginoasa
Dumbrăvița je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ruginoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Selva, Pistoia
Selva je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Malito, Cosenza
Malito je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Veliki Slatnik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 127 stanovnika.
Burkinabin C
Burkinabin C je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 492,429 Da.
Ekonomija rada
Ekonomija rada proučava kako su radnici podeljeni po zanimanjima, kako se određuju njihove plate i kako na njihovu efikasnost utiču razni faktori.
Radna snaga države uključuje sve one koji rade za dobit na bilo koji način, kao i nezaposlene koji traže posao. Mnogo faktora utiče na način na koji se radnici koriste i plaćaju, uključujući i:
Ostali faktori kao što su običaj i promene u poslovnom ciklusu su takođe uvaženi.
Određeni opšti trendovi su široko prihvaćeni od strane ekonomista rada. Na primer, nivo plata je viši na poslovima sa visokim rizikom, u industrijama koje zahtevaju viši nivo obrazovanja ili obuke, u ekonomijama koje imaju visok procenat takvih industrija i u industrijama koje imaju veoma razvijen sindikalni pokret.
Slater-Marietta, South Carolina
Slejter-Marijeta je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.176, što je 52 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paso Piñón, Santo Domingo Zanatepec
Paso Piñón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Zanatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Smiljević
Smiljević ili Smilović je naselje u Poljanici, grad Vranje u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Od centra Vlasa, gde je sedište Mesne zajednice, udaljeno je oko 5 km. Prema popisu iz 2002. bilo je 83 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 140 stanovnika).
Istorija i opis
Smiljević je selo u jugoistočnom delu Poljanice, na severnim padinama Oblika (1310 m), na samoj granici Poljanice sa opštinom Vladičin Han, u izvorišnom delu Smiljevačke (Uševačke) reke, oko Slaničke i Ljutičke doline. Smešteno je između sela: Beliševo na istoku, Urmanica na severu, Uševce na zapadu i Sikirje na jugu. U selo se stiže iz Uševca, uz korito Smiljevačke (Uševačke) reke. Moguć je jednostavan prilaz iz doline Južne Morave, preko Lepenice, Beliševa i Urmanice, pa su stanovnici sela češće trgovali u Vladičinom Hanu nego u Vranju.
Ime je, navodno, dobilo po nekoj Smiljani koju su Arnauti oteli i poturčili.
Razbijenog je tipa, podeljeno u dve mahale, Miljkovsku, na mestima Ćeranište i Slanište, i Kovandžisku u Mrtvičkoj dolini. Obraslo je u bukovoj i hrastovoj šumi i bujnim voćnjacima. Stanovnici se bave poljoprivredom, seju ovas, limac i raž, dok pšenica slabo uspeva.
Najpoznatiji izvori vode su Studeni kladanac, Kladančiki, Dobra voda, Dub i Padina.
Priča se da je ovo selo u početku postojalo zajedno sa Uševcem, Sekirjem i Urmanicom, pri ušću Smiljevačke (Uševačke reke) u Veternicu, pa su se u toku vremena izdvojili jedno od drugoga. Najstarija porodica u selu bili su Solaci, kojih ovde više nema, ali je obližnja Solačka Sena svakako po njima dobila ime. Starinci su i Kovačevci (Deda-Petrovi ili Stanimirovci) i Stojilkovići. Ostale porodice su doseljene, i to: Kovandžici iz Dobrejanca, Cokinci (Zloverci ili Stojanci) iz Tibužda, Baba-Smiljanci iz Kalimanca, Deda-Jovanovi ili Ule iz Uševca, Miljkovci iz Gumerišta, a Stajini ili Ramčinci i Mijajlini (Rašini) iz Urmanice.
Seoska slava (krste, litije) je na Duhove.
Demografija
U naselju Smiljević živi 75 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,0 godina (49,0 kod muškaraca i 56,5 kod žena). U naselju ima 34 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,44.
Stanulovci
Stanulovci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Stanulovci su selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Stanulovci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 30 kilometara severozapadno.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Stanulovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
La Isleta, Tempoal
La Isleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Castelnovo ne'Monti, Reggio Emilia
Castelnovo ne'Monti je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10046 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Slobodan Ivkov
Slobodan Ivkov (Subotica, 7. februar 1959) je stalni sudski veštak za oblast Autorskih prava registrovan  pri Ministarstvu pravde Republike Srbije (u registru i rokovnicima advokata pod: Intelektualna svojina). Od 1997. povremeno obavlja ovaj posao, a od 2000. do danas ima rešenje resornog Ministarstva da je stalni veštak, koje je potvrđeno na 2 u međuvremenu od 2000. do danas raspisivana konkursa. Teoretičar, kritičar i istoričar umetnosti, slobodni srpski novinar i neposredni likovni umetnik (grafički dizajn, ilustracija, fotografija, karikatura, strip) koji je izlagao na oko 120 grupnih i 8 individualnih izložbi (bio je i autor koncepcija još oko 20 postavki tuđih radova), publicista, pisac, književni i likovni kritičar, urednik knjiga, novina, časopisa, komercijalnih i umetničkih kataloga... Živi i radi u Beogradu.
Biografija
Od 1986. je redovni član profesionalnog Udruženja likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDS), i to: Sekcije za teoriju, kritiku i istoriju umetnosti i Dizajn sekcije. Radovi su mu zastupljeni u stalnim zbirkama Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu, Sterijinog pozorja (Novi Sad) i Muzeja pozorišne umetnosti (Beograd). U ULUPUDS-u je u po jednom celom mandatu bio predsednik Umetničkog saveta i član Upravnog odbora. Od 2015. je odlukom Skupštine član Suda časti ULUPUDS-a.
Bio je imenovan za predsednika ili je bio član više desetina stručnih žirija. Od 2014. je član Saveta Salona savremene umetnosti Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu. Publicistikom i novinarstvom je počeo da se bavi 1978. u "Glasu ekonomista", a od 1987. je redovan član Udruženja novinara Srbije (UNS). Urednik ili član redakcija više časopisa i druge periodike. Već 28 godina stalni saradnik nedeljnika "NIN", a oko 10 godina (2007-2016) dnevnog lista "Blic". Imao i višegodišnju redovnu saradnju sa dnevnim listom "Politika", sve dok 2007. nije prestala da plaća honorare svojim spoljnim saradnicima, među kojima je bio i on. U nedeljnom dodatku "Knjiga" dnevnog lista "Blic" je duže od 5 godina (2010-2015.), sve do prestanka izlaženja tog separata, u kontinuitetu bio honorarni urednik naučne i popularne knjige. Od 2007. do danas ima redovne kolumne u "Blicu". Više puta nagrađivan najvišim studentskim nagradama (izbor: Oktobarska nagrada grada Beograda za diplomski rad iz predmeta sociologija) i profesionalnim priznanjima (izbor: "Pavle Vasić" za doprinos teoriji primenjene umetnosti, 3 godišnje nagrade ULUPUDS-a, od toga 2 na predloge od strane Dizajn sekcije i 1 od Sekcije teoretičara, kritičara i istoričara umetnosti...).. Zvanje: Istaknuti umetnik. Status: samostalni umetnik i novinar, nezaposlen. Pored strogo profesionalnih aktivnosti, šire oblasti interesovanja su mu: prirodne nauke, likovna naracija/strip, karikatura i razni oblici fantastike, naročito naučna fantastika (NF/SF). Bio je sa 22 godine, 1981. jedan od 10 osnivača društva "Lazar Komarčić", a u mladosti, vreme studiranja, i stripske grupe "Beogradski krug 2" (1979-1986). Ima autorsku zbirku karikatura (1983.), a objavio je i zbirku NF/SF priča (1994.). Do 1994. je pisao scenarije za neke od najbitnijih stripskih crtača bivše Jugoslavije.[1] Kao kritičar, istraživač i urednik je do pre 2 - 3,5 decenije (osamdesetih, do sredine devedesetih) znatno uticao na razvoj jugoslovenskog stripa.
Sudski veštak za autorska prava
Ispred Udruženja likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDS-a) je prvi put bio delegiran za sudskog veštaka u sporovima na polju primenjene umetnosti i autorskog prava 1997. godine, a na listi stalnih veštaka Ministarstva pravde Republike Srbije za širu oblast autorskog prava nalazi se od 2000. Ponegde u registrima i advokatskim rokovnicima nalazi se i u kategoriji: Intelektualna svojina.
Umetničke funkcije
Bio jedan od selektora 39. Oktobarskog salona (Beograd, 1998), dve Majske izložbe (Beograd, 2011. i 2012.) i običan član ili predsednik oko 40 stručnih žirija. U periodu 2008 - 2012. bio u Odboru sekcije istoričara umetnosti ULUPUDS-a. U periodu 2010 - 2012. na izbornoj Skupštini od strane članstva izabran za člana Umetničkog saveta ULUPUDS-a, a potom određen i za Predsednika Umetničkog saveta ULUPUDS-a. U periodu 2010 - 2012. bio je i član Upravnog odbora ULUPUDS-a. Od kraja 2015. Skupština ULUPUDS-a ga je u narednom mandatu predložila i imenovala za člana petočlanog Suda časti Udruženja, koje u vreme održavanja godišnje skupštine broji oko 1800 redovnih članova. 2014 - 2016. član Saveta Salona savremene umetnosti Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu.
Nagrade i priznanja
Oktobarska nagrada grada Beograda za diplomski rad iz predmeta sociologije (1985)
Tri godišnje nagrade ULUPUDS-a za stvaralaštvo: dve na predlog Dizajn sekcije za ostvarenja u 1996. i 1999. (dodeljene 1997. i 2000.), kao i jedna na predlog Sekcije za teoriju, kritiku i istoriju umetnosti za rad u 2013. (dodeljena 2015.).
Nagrada „Pavle Vasić“ koju u rektoratu beogradskog Univerziteta umetnosti jednom godišnje zajedno dodeljuju Muzej primenjene umetnosti, Fakultet primenjenih umetnosti i Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDS) "za afirmaciju kritičko-teorijske misli u oblasti primenjenih umetnosti i dizajna u Srbiji".
Članstvo u profesionalnim udruženjima
Od 1986. je član ULUPUDS-a (Udruženja likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije), i to od 1986. Sekcije za dizajn, a od 2008. član i Sekcije za teoriju, kritiku i istoriju umetnosti. Osnivač je i vlasnik umetničkog ateljea Art studio "Overdrive", registrovanog pri ULUPUDS-u 1993.
Članstvo u ostalim udruženjima
Od osnivanja 1981. do 1991. bio je aktivni član društva "Lazar Komarčić", čiji je kao student bio i jedan od desetorice osnivača.
Od osnivanja 2011. je član Udruženja stripskih umetnika Srbije (USUS), a od 2014. član i Udruženja karikaturista Srbije FECO (ogranak međunarodnog udruženja FECO).
Likovne i primenjene umetnosti
Od 1977. se profesionalno bavi likovnim umetnostima, grafičkim dizajnom, primenjenom grafikom (stripom, karikaturom i ilustracijom) i fotografijom, što kao neposredan stvaralac, što kao urednik, istoričar umetnosti, teoretičar, likovni kritičar i istraživač.
Ilustracijom i karikaturom se kontinuirano, neposredno kreirajući originalna dela, bavio 1977-1990., stripom 1977-1993., fotografijom 1980-1987., dizajnom (pretežno grafičkim) 1978-2004., a teorijom, istorijom i kritikom umetnosti bez prekida od 1980. do danas.
Objavio je 1975. prve ilustracije i karikature u somborskom listu "Pokret". U periodu 1977-1990. intenzivno se bavio honorarnim ilustrovanjem i objavljivanjem karikatura. Štampano mu je blizu hiljadu crteža (ilustracija, karikatura i stripova) u mnogim najznačajnijim časopisima iz različitih oblasti: publicistika (nedeljni časopisi "NIN", "Duga", "Danas", "Nedeljni Dnevnik", "Privredni pregled"...), periodični ("Kvad-art", međunarodni "Jugoslovenski pregled"/"Jugoslav Review" ...), dnevni listovi ("Borba", "Politika ekspres"...), ekonomija ("Glas ekonomista"...), popularna nauka ("Galaksija"...), humor i satira ("Jež" i "Ošišani jež"), sport (nedeljnik "Tempo"), studentska i omladinska štampa ("Student", "Vidici", "Mladost", "NON", "Glas omladine"...), strip ("YU strip", "Denis"), književnost ("Književna reč").
Fotografija
Fotografije objavljivao u "Književnoj reči", "Vidicima", "Studentu", "Mladosti"...
Do 2016. sa svojim delima učestvovao na oko 110 grupnih izložbi, imao i 8 samostalnih, a bio u selekcionim komisijama i žirijima za nagrade, bilo kao član ili predsednik žirija, oko 40 puta. Od 2004. ima zvanje Istaknuti umetnik. U mladosti, vreme studiranja, bio je pripadnik stripske grupe "Beogradski krug 2" (1979-1986), sa kojom je izlagao više puta i objavljivao crteže u periodici.
Dizajn
Časopis beogradskih studenata "Student" likovno i grafički je kao dizajner, grafički i tehnički urednik, a i član redakcije, opremao u dva maha: 1979/1980. i u toku 1983. Od 1982. do 1986. radio je kao grafički dizajner časopisa "Vidici". U međuvremenu je dizajnirao: od 1978. do 1983. "Glas ekonomista", 1984/85. časopis "NON" ("Nove omladinske novine"), časopis "A&B" i još neke listove. Od 1989. do 1991. oblikovao je časopis "Demokratija danas", a tokom 1996. "Književnu reč". Grafičko-dizajnerski je uobličio nekoliko stotina, ne samo knjiga, već i knjiški dizanirane periodike i brošura različitih izdavača: "SIC" ("Studentski izdavački centar"), UKSSO Beograda, "Dosije", IP "Fokus", "Radnička štampa", "Vidici", "SBM", IP "Princip"... Od 1985. do 1990. bio je stalno zaposlen kao grafičko-tehnički urednik izdavačke delatnosti "Radničke štampe" Saveza sindikata Jugoslavije, od 1990. do 1993. isti posao je stalno obavljao u izdavačkom preduzeću "Fokus", tokom 1993. je radio kao stalno zaposleni grafički dizajner u art-studiju "Crno na belo", a od januara 1994. je slobodni umetnik. Bavio se dizajnom plakata: Konferencija UNESKO-a u Beogradu 1980, Ekonomijada 1980, razne proslave beogradskih studenata, brucošijade i slične manifestacije (na primer, praznik 25. maja 1980.), razni propagandni plakati izdavačkih kuća (za Sajmove knjiga u Beogradu, prodajne kampanje...).
Od 1991. do početka 1994. bio je stalni dizajner somborskog Narodnog pozorišta (plakati za predstave, programi, diplome, ulaznice i ostali propratni štampani prozvodi). Radovi iz ovog perioda se nalaze u stalnim postavkama Pozorišnog muzeja u Beogradu, Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu i Sterijinog pozorja / Muzeja Vojvodine u Novom Sadu.
Bavio se i dizajnerskim propagandnim poslovima (katalog kompanije za proizvodnju pisaćih traka "HBM", štampani oglasi u periodici: "Politici", "NIN"-u, "Borbi", "Praktičnoj ženi", "Ekonomskoj politici", "Književnoj reči", "Književnim novinama", "Oku", "Uni", "Računarima"...), te ambalažom (kutije za pisaće trake firme "HBM"...), etiketama, zaštitnim znacima, vizuelnim identitetom preduzeća...
Scenaristika i proza
Po Ivkovljevim scenarijima, uglavnom kraće stripove su radili poznati crtači Srbije i bivše Jugoslavije: Dragan Bosnić, Goran Parlov, Milan Jovanović, Bogdan Jovanović, Dejan Đurović, Ratomir Petrović, Bojan M. Đukić, Željko Pahek, Vojislav Vasiljević, Dušan Gačić, Aleksa Gajić, Tihomir Čelanović, a dve godine je bio scenarista crtaču Lazi Sredanoviću na serijalu „Dikan“ u Politikinom Zabavniku. Po sopstvenim scenarijima crtao je stripski serijal „Zemljani“.
Alincthun
Alenkten je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Bulonj sir Mer.
Slobodan Ivkov
Scenaristika i proza
Naučnofantastične priče je objavljivao u časopisima Sirius (Zagreb), Alef (Novi Sad) i Emitor (Beograd).
Alincthun
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 343 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 98 metara (maksimalnoj 120 m, a minimalnoj 33 m).
Kronsgaard
Kronsgard je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 251 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059136.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Kronsgard se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 251 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Slobodan Ivkov
Publicistika, istorija umetnosti i uređivanje
Od 1979. publikovao preko 650 teorijskih tekstova o različitim disciplinama čiste i primenjene likovne umetnosti u stručnoj periodici ("Likovni život", "Moment", "Kvad-art"...), u ostaloj periodici ("Vidici", "NIN", "Politika", "Književna reč", "Pegaz", "Borba", "Oko", "Sineast"...), kao i predgovore katalozima, autorske priloge hrestomatijama i zbornicima.
Pisao preporuke, kao recenzent, za oko 30 stručnih knjiga i knjiški uobličenih časopisa:(izbor): monografija "Čika Uroš" (o slikaru Urošu Prediću, Banatski Kulturni centar, 2013), foto-monografija "Duše tela" (Banatski Kulturni centar, 2013), Natali Endžier "Žena" (ženske studije, NNK Internacional, Beograd, 2010), "O ilustrovanju knjiga poezije", "Video-ilustracija knjige", teorijske knjige Žike Bogdanovića, časopis "Pegaz"...
El Pedregal, Tlalnepantla
El Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlalnepantla.
Slobodan Ivkov
Publicistika, istorija umetnosti i uređivanje
Bio urednik rubrika u dnevnim novinama, časopisa i stručnih knjiga.
Osnovao 2013. ediciju teorijskih knjiga o primenjenoj umetnosti "Primenljivo" (Banatski kulturni centar).
Kilómetro 58, Zaragoza
Kilómetro 58 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2300 m.
Slobodan Ivkov
Publicistika, istorija umetnosti i uređivanje
Pored ostalog, stalni je kritičar listova NIN i Blic.
Izabrana bibliografija
<ul>*Zid, knjiga karikatura, Književna omladina Srbije, Beograd 1983.</ul>
Jasmina Mihajlović
Jasmina Mihajlović (*Niš, 1960) je srpska književnica, naučnica i kritičarka. Staratelj je Legata Milorada Pavića u Beogradu i nosilac autorskih prava na Pavićeva dela.
Biografija
Diplomirala je 1987. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu — Grupa za jugoslovenske književnosti i opštu književnost. Od 1987. predavala je književnost u srednjim školama u Beogradu; u razdoblju 1989-1991. bila je saradnik Instituta za književnost i umetnost u Beogradu na projektu „Srpska književna kritika“, a od 1991. do avgusta 1999. direktor Saveta za promovisanje srpske kulture u svetu, pri Svetskoj srpskoj zajednici sa sedištem u Ženevi. Njen muž je bio književnik Milorad Pavić.
Esejističko–kritički tekstovi i proza prevođeni su joj na engleski, ruski, slovenački, ukrajinski i grčki. Pisala kolumne za časopise Lisa, Grad, Jasmin, Fame, Bazar, Ona.
Bibliografija
Objavljene knjige:
Naučni rad (izbor) Antologije
Mek'ele
Mek'ele je grad i woreda sjevernoj Etiopiji, upravno je sjedište Regije Tigraj i sjedište Mirovne misije Ujedinjenih Naroda za Etiopiju i Eritreju - (UNMEE). Upravno to je grad u woredi Enderta u Zoni Debubaji. Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2084 m, udaljen oko 650 km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe.
Privreda, školstvo
Mek'ele je jedan od najznačajnijih privrednih i obrazovnih središta Etiopije. Grad ima novi međunarodni aerodrom - Mekele Alula Aba Nega (ICAO kod HAMK, IATA MQX) Od maja 2000. u gradu djeluje i Univerzitet Mekele, nastao spajanjem dotadašnjih viših škola; Mekelle Business College i Mekelle University College. U gradu djeluje jedna od najvećih tvornica cementa u zemlji.
Gradske znamenitosti
Gradom dominira novopodignuti spomenik Oslobodilačkog fronta naroda Tigre, koji je podignut u spomen na otpor vojnom režimu Derg. Palača cara Johanesa IV na sjeveru grada je drugi značajan objekt u gradu. Nju je koncem 19. vijeka gradio talijanski arhitekt Giacomo Naretti uz pomoć Williama Schimpera, palača je dovršena 1884 Palača danas služi kao muzej. Ostale znamenitosti Mekelea su gradske crkve; Enda Gabir, Enda Jesus, Mek'ele Bete Mengist, Mek'ele Jesus, Mek'ele Marjam, Mek'ele Selasije i Mek'ele Tekle Hajmanot. Mekele ima sajmeni dan svakog ponedjeljka koji se u gradu održava od 1890 godine.
Historija
Mek'ele je osnovan u 13. vijeku, uz Antalo je bio najznačajniji centar Pokrajine Enderta. Značaj grada porastao je krajem 19. vijeka kad ga je etiopski car Johanes IV odabrao za svoje sjedište. Talijani su zauzeli Mekele na početku Prvog talijansko-abesinskog rata pri kraju 1895 godine, nakon opsade poludovršene utvrde kod crkve Inda Jesus Talijani su izgradili prvu telegrafsku liniju Asmara - Adis Abeba između 1902 - 1904 koja je prošla i kroz Mek'ele.
Za vrijeme Drugog talijansko-abesinskog rata, talijanske snage pod zapovjedništvom generala Emilia De Bona zauzele su Mekele novembra 1935 thumb|left|240px|Aerodrom Mekele Alula Abanega Mekele su zauzeli pobunjenici septembra 1943 za vrijeme "Ustanka Vojane" nakon što su predhodno zauzeli Kvihu i magistralnu cestu Asmara - Adis Abeba. Vladine snage ponovno su zauzele grad oktobra 1943 nakon što su porazile pobunjeničke snage u Bitci kod Amba Alagija thumb|right|300px|Spomenik otpora [[Dergu, koji danas dominira gradom]] Za vrijeme vojnog režima Derg, okolica Mekelea postala je snažno uporište pobunjenika protiv režima, tako da su vladine snage uspjele kontrolirati jedino grad i njegovu okolicu od 15 km. Naposlijetku su snage Oslobodilačkog fronta naroda Tigre zauzele grad 25. februara 1989 Za vrijeme Eritrejsko-etiopskog rata 5. juna 1998 Eritrejska avijacija bombardirala je Mekele i teško oštetila školu Ajder.
Mirovna misija UN
Od 2000 u gradu je sjedište Mirovne misije Ujedinjenih Naroda za Etiopiju i Eritreju - (UNMEE) nakon uspostave primirja poslije Eritrejsko-etiopskog rata. Kako napetost i dalje traje Mirovna misija i nadalje djeluje u gradu i okolici.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 Mekele je imao 169,207 stanovnika, od toga 85,876 muškaraca i 83,331 žena. Mekele je šesti grad po veličini u Etiopiji, i najveći grad Sjeverne Etiopije. Dvije najveće etničke grupe u gradu su; Tigre (96.5%) i Amharci (1.59%), u gradu žive i stranci iz Eritreje (0.99%), sve ostale etničke grupe imaju 0.98% satnovništva. tigrinju kao materinski jezik govori 96.26% stanovnika, 2.98% njih amharski, a ostatak od 0.76% stanovnika govori neki drugi jezik. Većina stanovnika Mekelea, njih 91.31% su vjernici Etiopske tevahedo Crkve, a njih 7.66% muslimani. Čitati i pisati zna 51.75% stanovnika grada ( u Zoni Mekele je to samo 15.71%), 91.11% školske djece pohađa osnovnu školu, ali samo 17.73% pohađa srednju školu. Dobar dio stanovnika je priključen na vodovod - 88%, a 51% i na kanalizaciju.
Rancho las Elisas, Chihuahua
Rancho las Elisas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1611 m.
1230-e pne.
Značajni ljudi
Años 1230 a. C.
Pinot gris
Pino gri je sorta belog grožđa koja vodi poreklo iz Burgundije u Francuskoj i nastala je mutacijom od pino blana. Sive je boje, ali može imati tonove od bele pa do crne. Ima ukus pomorandže i breskve. Gaji se i u Austriji, Slovačkoj, zatim Nemačkoj, Luksemburgu, Mađarskoj, Argentini, ali i u Srbiji („burgundac sivi“), Hrvatskoj i dr.
Ill Met by Moonlight
Ill Met by Moonlight, također poznat i pod naslovom Night Ambush je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1955. godine u režiji Michaela Powella i Emerica Pressburgera, poznat kao posljednji koji su službeno napravili kao tandem kroz produkcijsku kompaniju "The Archers". Radnja se temelji na stvarnim događajima koji su se zbili za vrijeme Drugom svjetskom ratu na Kreti, odnosno na istoimenoj knjizi britanskog tajnog operativca W. Stanleya Mossa. Protagonist, čiji lik tumači Dirk Bogarde, je Patrick Leigh Fermor, je vođa agenata Uprave za specijalne operacije (SOE) koji odlaze na Kretu pod njemačkom okupacijom sa zadatkom da otme njemačkog generala Heinricha Kreipea (čiji lik tumači Marius Goring).
Uloge
U filmu se u malim ulogama, nanavedeni na špici, pojavlju Christopher Lee (kao njemački oficir u zubarskoj ordinaciji) i  David McCallum (kao britanski mornar koji kupi članove tima).
Ravenna (provincija)
Provincija Ravenna (talijanski: Provincia di Ravenna) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je istoimena Ravenna od 153 740 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Ravenna prostire se većim dijelom duž obale Jadranskog mora na istoku, i po Dolini Poa na zapadu. Glavni grad Ravenna, udaljen je oko 75 km istočno od Bologne. Provincija Ravenna ima površinu od 1 858 km², u kojoj živi 384 761 stanovnika (2011. godine).
San Isidro de los Camacho, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
San Isidro de los Camacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Ferrara (provincija)
Provincija Ferrara (talijanski: Provincia di Ferrara) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je istoimena Ferrara od 132 545 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Ferrara prostire se duž obale Jadranskog mora na istoku, i po Dolini Poa na zapadu. Glavni grad Ferrara, udaljen je oko 50 km sjeveroistočno od Bologne. Provincija Ferrara ima površinu od 2 630 km², u kojoj živi 353 481 stanovnika (2011. godine).
Kronshagen
Kronshagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.981 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Kronshagen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 5,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.981 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 2.239 stanovnika/km².
Verdun (Novo Mesto, Slovenija)
Verdun je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Verdun se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 78 stanovnika.
Minimalna plata
Minimalni prihod je minimalna, zagarantirana zarada za određeni posao koju poslodavac mora isplatiti prema zakonu ili ugovoru. U većini zemalja definira se odredbama zakona o radu. Kao indikator siromaštva, minimalni prihod pokazao se nepouzdanim, jer i sam nije uvijek iznad praga siromaštva i u njega ne ulazi dopunska zarada. U praksi socijalnog rada koristi se procjena minimuma potreba klijenata kako bi im se zajamčila pravična naknada do minimalnog životnog standarda.
Filozofski fakultet Sveučilišta u Rijeci
mini|282x282piksel|Zgrada Nautičke akademije na [[Belveder (Rijeka)|Belvederu iz 1902., od 1962. FIP-a, od 1977. Pedagoškog fakulteta te od 1998. Filozofskog fakulteta ]] Filozofski fakultet je visokoškolska ustanova, članica Sveučilišta u Rijeci. Izvodi preddiplomske, diplomske i postdiplomske studije iz društvenog i humanističkog područja. Izdaje znanstvene i stručne knjige, znanstvene časopise (Psihologijske teme, Fluminensia, European Journal of Analytic Philosophy, Ikon, Časopis za povijest zapadne Hrvatske) i provodi niz nacionalnih i međunarodnih znanstvenih projekata. Pod sadašnjim imenom djeluje od 1998. kada Pedagoški fakultet mijenja naziv. . Od početka 2011. djeluje na Sveučilišnoj kampusarni na Trsatu. Organiziran je u 11 odsjeka i jednu katedru. Na fakultetu djeluje nekoliko centara i škola u kojima se provodi znanstvena i istraživačka djelatnost, te djelatnost po načelima povezivanja prakse, znanosti, umjetnosti i visokog obrazovanja.
Povijest
mini|271x271piksel|Zgrada Više pedagočke škole (od 1952.), tj. Pedagoška akademija Rijeka (od 1960.) mini|265x265piksel|Zgrada Filozofskog fakulteta od 2011. u Campusarni Današnji Filozofski fakultet ima porijeklo u Višoj stručnoj pedagoškoj školi koja je djelovala u Rijeci (1953.), te u Pedagoškoj akademiji u Rijeci (1960.) sa podružnicama u Puli (1961.) i Gospiću (1963.). Viša stručna pedagoška škola prerasta u Visoku industrijsko-pedagošku školu (1962.), zatim i u Fakultet industrijske pedagogije (1972.). Udruživanjem Fakulteta industrijske pedagogije i Pedagoške akademije iz Rijeke (Pule i Gospića) nastao je 1977. riječki Pedagoški fakultet. Uz društvene i humanističke studije, Pedagoški fakultet je naslijedio i studijske grupe svojih prethodnica: studije fizike, matematike, politehnike, praktične nastave, razredne nastave, predškolskoga odgoja, likovnih umjetnosti.
Pedagoški fakultet mijenja ime u Filozofski fakultet 27. II. 1998. Povećava se broj studijskih grupa, i razvijaju postdiplomski studiji iz humanističkih i društvenih područja.
Ubrzo se iz sastava Filozofskog fakulteta izdvajaju studiji predškolskoga odgoja i razredne nastave pa 1998. nastaje Visoka učiteljska škola. kasnije Učiteljski fakultet.
Izdvajanjem Odsjeka za likovnu kulturu započeto je formiranje današnje riječke Akademije primijenjenih umjetnosti.
Studiji matematike, fizike i informatike se odlukom sveučilišnog senata 2007./2008. izdvajaju iz sastava Filozofskog fakulteta i postaju Sveučilišni odjeli za matematiku, informatiku i fiziku.
Organizacija i uprava
mini|261x261piksel
Katedre (odsjeci)
Filološke katedre: Ostale katedre:
Knjiga Brojeva
Knjiga Brojeva (heb. במדבר baMidbar; grč. Ἀριθμοί; lat. Numeri) je četvrta knjiga Starog zavjeta i Petoknjižja, to jest židovske Tore. Kratica za ovu knjigu: Br. Također je poznata i kao Četvrta knjiga Mojsijeva.
Naziv
Srpskohrvatski naziv »Knjiga Brojeva« prijevod je grčkog naziva Ἀριθμοί, odnosno latinskog Numeri. Oba u prijevodu znače »Brojevi.« Na takav naziv ove knjige utjecao je sadržaj njezinih prvih njezinih poglavlja u kojima se donosi popis Izraelaca koji su izišli iz Egipta.
Hebrejski naziv במדבר baMidbar znači »u pustinji«, a to je ujedno i prva riječ ove knjige u njezinu hebrejskom izvorniku.
Struktura
Knjiga Brojeva otvara se prebrojavanjem naroda u Sinajskoj pustinji (Br 1-4), nakon čega slijedi kratka zbirka različitih propisa i zakona (Br 5-6), te opis prinosa za posvetu levita (Br 7-8). Potom slijedi opis druge Pashe i odlazak sa Sinaja (Br 9-10), te dolaska u Kadeš (Br 11-14). Slijedi još jedna zbirka propisa o žrtvama te pravima i dužnostima svećenika i levita (Br 15-19), a onda i opis nastavka putovanja od Kadeša do Moaba (Br 20-25), pa opet zakonske odredbe s ponovnim popisom Izraelaca (Br 26-30). U nastavku Knjiga Brojeva donosi izvještaj o ratu protiv Midjanaca i naseljavanju Transjordanije (Br 31-32), te sažeti prikaz izlaska iz Egipta (Br 33), a zaključuje se naputcima za osvajanje Kanaana (Br 34-36).
Na taj se način u Knjizi Brojeva neprestano izmijenjuju tekstovi pripovjedačke prirode s onima zakonodavnih obilježja koji nadopunjuju zakonodavstva sa Sinaja.
Književni sastav
Knjiga Brojeva zbog svoje isprepletene strukture sadrži i različite književne vrste, ponajprije onu pripovjedačku i onu zakonodavnu. I u njoj se, kao i u ostalim knjigama Petoknjižja, prepoznaju razni, međusobno izmiješani, slojevi tradicije. Usto, u svojim pripovjedačkim dijelovima, ova je knjiga u mnogočemu paralelna nekim izvještajima iz Knjige Izlaska.
Sadržaj Knjige Brojeva
U prvom odsjeku (Br 1-4), koji potječe iz svećeničke tradicije, koja nastaje nakon povratka iz babilonskog progonstva, popisom se želi prikazati Izrael kao sveta i uređena zajednica. Sve u tome popisu okreće se oko levita kao duše te zajednice. Sam čin popisa podsjeća na vjerski čin.
I zakoni koji slijede (Br 5-6) pripadaju svećeničkoj tradiciji, a stilom slijede duh ranijih propisa iz »Zakona čistoće« u Levitskom zakoniku (Lev 11-16). Osim toga, podsjećaju i na dodatne zakone koju su umetnuti u »Zakon svetosti« (npr. Lev 20,22-25). Novost svećeničke predaje vidi se i u tome što Šator sastanka zamišlja unutar izraelskog tabora, za razliku od starijih tradicija koje ga smiještaju izvan tabora (usp. Izl 33,7).
Lagro, Indiana
Largo je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Knjiga Brojeva
Sadržaj Knjige Brojeva
Svećenički izvještaj nastavlja se i u pripovijedačkom dijelu koji donosi propise o glavarskim prinosima i posveti Levita (Br 7-8), koji su stavljeni na istu ravan sa žrtvom, te se moraju očistiti od svake prljavštine profanog svijeta.
Lagro, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 415, što je 39 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Knjiga Brojeva
Sadržaj Knjige Brojeva
Iz iste tradicije potječe i izvještaj o drugoj Pashi i odlasku sa Sinaja (Br 9-10). Osobita je značajka ovog izvještaja u tome što on, donoseći propise o blagdanu Pashe, vodi računa o Židovima u dijaspori.
Svećenička predaja ponovno dolazi do punog izražaja, te donosi propise o žrtvama i pravima i dužnostima svećenika i levita (Br 15-19). Bitna svrha ovih poglavlja nalazi se u opravdanju Aronova prvenstva među svećenicima, a to se postiže izvještajem o pobuni njegovih suparnika Koraha, Datana i Abirama.
U sljedećim poglavljima (Br 20-25) miješaju se svećenička, jahvistička i elohistička predaja, a i čitav je odlomak u bliskoj vezi s ostalim tekstovima Petoknjižja koji pripadaju jahvističkoj i elohističkoj predaji. Tako se ovdje nalaze jedno kraj drugoga izvještaji vrlo različita duha i teško ih je u detaljima razlikovati. Glavna je tema ovog odsjeka napredovanje zajednice kroz pustinju, a ta je zajednica prikazana kao sveta unatoč protivljenja i pobuna.
Slijedi čitav jedan zakonodavni dio s novim odredbama (Br 26-30), a u cijelosti pripada svećeničkoj predaji. Ovdje je sadržan još jedan popis Izraelaca, razni propisi, među kojima i oni koji se odnose na javno bogoslužje sa svakodnevnim i blagdanskim žrtvama.
U dva poglavlja prikazan je rat protiv Midjanaca i zauzimanje teritorija u Transjordaniji (Br 31-32). U prvom od ova dva poglavlja (Br 31) riječ je o vrlo kasno sastavljenom tekstu iz svećeničke predaje, a u njemu se govori o pravilima svetog rata, podjeli plijena i podijeli Kanaana. U sljedećem poglavlju (Br 32) prisutna je deuteronomistička predaja s određenim značajkama svećeničke tradicije, no služi se jednim drevnim izvorom (Br 32,1-4.16-19), a opisuje stanje naseljavanja područja preko Jordana u doba nakon što su Izraelci osvojili Kanaan.
U nastavku nam Knjiga Brojeva donosi sažetak izvještaja o izlasku iz Egipta (Br 33), a taj tekst predstavlja drugi stadij u svećeničkoj predaji. U njemu se koriste zemljopisne naznake starijih tekstova iz knjiga Izlaska, Brojeva i Ponovljenog zakona, no više od polovice toponima novi su i pripadaju nekoj drugoj predaji.
U završnim poglavljima ove knjige (Br 34-36) imamo vjerojatno najtočniji opis zemlje Kanaana, pa se ovdje opisane granice poklapaju s granicama egipatske pokrajine Kanaan s kraja 13. stoljeća pne. (usp. također Izl 47,13-21).
Cassiano-Grugnaleto, Ancona
Cassiano-Grugnaleto je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 479 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Lidija Šentjurc
Biografija
Rođena je 18. marta 1911. godine u mestu Hrastnik, u Sloveniji. Njen otac Franc, koji je bio rudar, poginuo je tokom Prvog svetskog rata, pa ju je odgajila majka, koja je vodila gostionicu. Nakon završene osnovne škole u rodnom mestu, pohađala je građansku školu u Krškom. Zatim je završila Učiteljsku školu u Ljubljani i upisala se na Filozofski fakultet Ljubljanskog univerziteta. Diplomirala je na pedagoškoj grupi 1938. godine.
Još kao učenica Učiteljske škole, u Ljubljani, preko svog školskog druga Edvarda Kardelja, povezala se sa revolucionarnim omladinskim pokretom. Za vreme studija učestvovala je u radu revolucionarnog studentskog pokreta i 1932. postala član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Zbog komunističkog delovanja, 1933. godine je uhapšena i izvedena pred Državni sud za zaštitu države, koji ju je osudio na dve godine robije, koju je izdržala u zatvoru u Požarevcu.
Po povratku iz zatvora, nastavila je revolucionarni rad, delujući među studentima i radeći u ženskim organizacijama. Politički je radila i među rudarima u Trbovlju, gde je 1939. godine učestvovala u organizovanju štrajka. U periodu od 1935. do 1937. godine, nalazila se u Zagrebu, gde je radila kao član Agitpropa Centralnog komiteta Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) i član uredništva lista „Glas omladine“. Posle policijske provale u zagrebačku partijsku organizaciju, februara 1936. godine, postala je član Pokrajinskog rukovodstva SKOJ-a za Sloveniju i uredništva njegovog legalnog glasila „Mlada pota“. Od jeseni 1937. godine je radila u omladinskim komisijama pri Centralnom komitetu KP Jugoslavije i Centralnom komitetu KP Slovenije i kao član Okružnog komiteta KPS za Trbovlje.
Narodnooslobodilačka borba
Odmah posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, Nemci su otpočeli sa masovnim iseljavanjem Slovenaca iz delova Slovenije koje su pripojili Trećem rajhu. Zajedno sa nekoliko hiljada, svojih sunarodnika, bila je internirana u Srbiju. U toku avgusta, po partijskom zadatku, je ilegalno došla u okupiranu Ljubljanu i uključila se u rad na osnivanju masovne narodnooslobodilačke omladinske organizacije - „Omladinski Oslobodilački front Slovenije“, čiji je u početku bila sekretar.
Od proleća 1942. do proleća 1943. godine radila je kao sekretar Okružnog komiteta KPS u Ljubljani, a po odlasku rukovodstva Narodnooslobodilačkog pokreta iz grada, postala je član Povereništva Centralnog komiteta KP Slovenije i Izvršnog odbora Oslobodilačkog fronta za Ljubljanu. Potom je prešla na oslobođenu teritoriju, gde je uključena u članstvo CK KPS. Na Kočevskom zboru, oktobra 1943. godine, izabrana u Slovenački narodnooslobodilakčki odbor.
Početkom 1944. godine, CK KPS ju je uputio na politički rad u Slovenačko primorje, gde je bila sekretar Povereništva CK KPS za Slovenačko primorje, Gorenjsku, Korušku i Trst. U Trstu je učestvovala u stvaranju slovenačko-italijanske antifašističke organizacije „Radničko jedinstvo“, i u formiranju komande mesta NOVJ. U februaru 1945. godine postavljena je za organizacionog sekretara Centralnog komiteta KP Slovenije.
Posleratna karijera
Posle oslobođenja Jugoslavije, vršila je mnoge odgovorne državne i partijske dužnosti. Bila je ministar prosvete u Vladi Federalne Slovenije (1946) i ministar za komunalne poslove u Vladi Narodne Republike Slovenije (1947–1949). U periodu od 1952. do 1968. godine, radila je u saveznim instucijama, u Beogradu - bila je potpredsednik Savezne skupštine i predsednik Odbora za socijalnu politiku i narodno zdravlje, član Saveznog izvršnog veća i sekretar za socijalnu politiku i komunalne poslove. Do 1961. godine bila je član Glavnog odbora SSSRN Slovenije, a od 1966. član Izvršnog odbora i potpredsednik Centralnog odbora SSRN Jugoslavije i predsednik njegove komisije za organizaciona i kadrovska pitanja. U periodu od 1945. do 1953. birana je za narodnog poslanika slovenačke skupštine, a u periodu od 1945. do 1963. godine narodnog poslanika Savezne skupštine. Od 1963. godine bila je član Saveta federacije.
Za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije birana je na Šestom, Sedmom i Osmom kongresu, a za člana CK SK Slovenije na Prvom i Drugom kongresu. U periodu od 1949. do 1952. godine obavljala je dužnost organizacionog sekretara Centralnog komiteta KP Slovenije. Od 1969. godine, kao predsednik Istoriske komisije pri Predsedništvu CK SKS radila je na sakupljanju građe za istoriju Saveza komunista Slovenije. Na ovoj dužnosti ostala je sve do penzionisanja 1980. godine.
Bila je udata za slovenačkog i jugoslovenskog političara Sergeja Krajgera, koji je od maja 1981. do maja 1982. godine obavljao dužnost predsednika Predsedništva SFRJ. Preminula je 25. decembra 2000. godine u Ljubljani.
Boltiere, Bergamo
Boltiere je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5568 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Sopot (Sveti Nikola)
Sopot je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Sopot je selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Sopot je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 40 kilometara severozapadno.
Naselje Sopot se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo nije smešteno u samom polju, već severozapadno od polja, na istočnim padinama Gradištanske planine. Nadmorska visina naselja je približno 500 metara.
Soderce
Soderce je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 326 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 387 stanovnika).
Sopot (Sveti Nikola)
Prirodni uslovi
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Soderce
Demografija
U naselju Soderce živi 243 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (36,6 kod muškaraca i 39,8 kod žena). U naselju ima 87 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,75.
Sopot (Sveti Nikola)
Stanovništvo
Sopot je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 89 stanovnika.
Soderce
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Sopot (Sveti Nikola)
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Dripping Springs, Oklahoma
Driping Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 50, što je 9 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hipotermija
Hipotermija, ili pothlađenost definira se kao unutarnja temperatura tijela manja od 35.0 °C kod čovjeka. Simptomi ovise o temperaturi. Kod blage hipotermije, simptomi su drhtanje i zbunjenost. Kod umjerene hipotermije, drhtanje se smanjuje, a zbunjenost povećava. Kod teške hipotermije, moguće je tkzv. paradoksalno svlačenje, tijekom kojeg osoba svlači odjeću sa sebe, kao i povećani rizik srčanog zastoja.
Hipotermija se događa se zbog dva glavna razloga. Tipično nastupi nakon izloženosti hladnim vremenskim uvjetima ili hladnoj vodi. Također može nastupiti zbog bilo kakvog stanja koje smanjuje proizvodnju topline ili povećava gubitak topline. To najčešće uzrokuje trovanje alkoholom, ali može ga uzrokovati i nizak šećer, anoreksija, i starija dob. Normalna temperatura tijela održava se od 36.5 do 37.5 °C, kroz termoregulaciju. Proces povećanja tjelesne temperature uključuje drhtanje, svojevoljne povećanu tjelesnu aktivnost, i oblačenje toplije odjeće. Hipotermija se može dijagnosticirati po simptomima, zajedno s riskantnim faktorima, ili mjerenjem temperature tijela.
Comuna, Biella
Comuna je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Los Valles, Tijuana
Los Valles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Hipotermija
Hipotermija je uzrok najmanje 1,500 smrti godišnje u SAD-u. Češća je kod starijih ljudi i muškaraca. Jedna od najnižih zabilježenih tjelesnih temperatura, s kojom je netko sa slučajnom hipotermijom preživio je 13.0 °C, a imala ju je 7-godišnja djevojčica koja se skoro utopila u Švedskoj. Neki su preživjeli nakon čak šest sati reanimacije. Kod onih kod kojih se koristi EKMO ili cirkulacija, stopa preživljavanja je oko 50%. Smrti zbog hipotermije igrale su bitnu ulogu u mnogim ratovima. Izraz dolazi iz grčke riječi ὑπο, hupo, značenja "ispod", i θερμία, thermía, značenja "toplina". Suprotno od hipotermije je hipertermija, povišena tjelesna temperatura zbog neuspješne termoregulacije.
Los Valles, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Hipotermija
Klasifikacija
Hipotermija se najčešće definira kao temperatura tijela niža od 35 °C. Po ovoj metodi je podijeljena na stupnjeve jačine, baziranoj na unutarnjoj temperaturi tijela.
Drugi sistem klasifikacije, tkzv. švicarski sistem, dijeli hipotermiju na stadije, bazirajući se na simptome, što se preporučuje kada nije moguće utvrditi unutarnju temperaturu tijela.
Druge ozljede povezane s hladnoćom koje mogu biti prisutne same ili u kombinaciji s hipotermijom su:
Navodi se da je normalna tjelesna temperatura čovjeka između 36.5–37.5 °C. Hipertermija i vrućica, definirani su kao tjelesna temperatura čovjeka između 37.5–38.3 °C.
Znakovi i simptomi
Znakovi i simptomi variraju ovisno o stupnju hipotermije, pa se tako mogu podijeliti u tri stadija. Dojenčad s hipotermijom mogu osjetiti hladnoću na dodir, sa svjetlo-crvenom kožom, i neuobičajenim gubitkom energije.