cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kasekemui
Kasekemui (? - 2686. pne.) je bio peti i posljednji faraon druge egipatske dinastije. Bio je muž Nimaetap i otac Džozera.
Kasekemui se obično navodi kao nasljednik Seth-Peribsena, iako neki egiptolozi vjeruju da je drugi faraon po imenu Khasekhem, vladao između njih. Većina, međutim, drži da su Khasekhem i Khasekhemwy, u stvari, jedna te ista osoba. Khasekhem je možda promijenio svoje ime u Khasekhemwy nakon što je ponovno ujedinio Gornji i Donji Egipat nakon građanskog rata između sljedbenika boga Horusa i Seta. Drugi vjeruju da je porazio vladajućeg kralja, Seth-Peribsena nakon što se vratio u Egipat poslije pobune u Nubiji. U svakom slučaju je završio međusobne ratove Druge dinastije i ponovno ujedinio Egipat.
Kasekemui je poseban u egipatskoj povijesti zbog toga što je imao i simbole Horusa i simbole Seta na svom serekhu. Neki egiptolozi vjeruju da je to bio pokušaj da pomiri dvije zaraćene frakcije; ali nakon njegove smrti, Set je trajno izbačen iz serekha. Neki egiptolozi vjeruju da je on, a ne Narmer ili Menes, bio prvi faraon čija se vlast uistinu prostirala cijelim Egiptom.
Sagradio je tvrđave kod Nekhena i kod Abydosa (danas poznat kao Shunet ez Zebib) te je sagrađen u nekropoli kod Umm el-Qa'aba. Prema studiji koju je Toby Wilkinson napravio na Kamenu od Palerma u Royal Annals of Ancient Egypt, taj njemu vremenski blizak dokument Khasekhemwyju pripisuje vladavinu od 17.5 ili skoro 18 punih godina.
Literatura
Toby Wilkinson, Royal Annals of Ancient Egypt: The Palermo Stone and Its Associated Fragments, (Kegan Paul International), 2000.
HNK Hajduk Split - sezona 1990./91.
U sezoni 1990./91., posljednjoj u Jugoslaviji, Hajduk je osvojio svoj deveti Kup maršala Tita. U prvenstvu je osvojeno 6. mjesto. Zbog UEFA-ine kazne Hajduk nije sudjelovao u europskim natjecanjima. Treneri momčadi su bili Luka Peruzović, Josip Skoblar i Stanko Poklepović.
Strijelci za Hajduk u natjecateljskim utakmicama
Nisu uzeti u obzir golovi postignuti raspucavanjem jedanaesteraca.
Carentan
Karantan je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6340 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 404 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 6 metara (maksimalnoj 30 m, a minimalnoj 0 m).
Treća dinastija Egipta
Dok Manethon spominje izvjesnog Necherophesa, a Torinski popis kraljeva navodi ime Nebke, kao prvog faraona Treće dinastije Egipta, većina današnjih egiptologa vjeruje da je Djoser bio prvi kralj te dinastije, ukazujući na poredak kojim su neki od prethodnika faraona Khufu u Papirusu Westcara koji sugerira kako bi se Nebka trebao smjestiti između Djosera i Hunija, a ne prije Djosera. Mnogo je važnije to da su pečati s Djoserovim imenom pronađeni na ulazu u Khasekhemwyjev grob u Abydosu što ukazuje da je Djoser, a ne Sanakhte pokopao i naslijedio tog kralja. Pisar koji je sastavio Torinski popis kraljeva je, pak, Djoserovo ime napisao crvenom tintom što ukazuje da su drevni Egipćani priznali historijskog važnost tog kralja za njihovu kulturu.
U svakom slučaju je Djoser najpoznatiji od svih kraljeva ove dinastije, i to zato što je od svog vezira Imhotepa naručio najstariju danas očuvanu piramidu, Stepenastu piramidu. Neki stručnjaci vjeruju da je Imhotep živio i u doba faraona Hunija.
Postoji malo pouzdanih podataka o Sekhemkhetu. S druge strane se vjeruje kako je Khaba najvjerojatnije sagradio Naslaganu piramidu kod Zawyet el'Aryana.
Huni, posljednji kralj dinastije je, kao i Djoser, imao uvaženog vezira zvanog Kagemni. U doba XX dinastije, tekst zvan Upute je pripisan Kagemniju.
Beta hidroksilna kiselina
thumb|right|[[3-Hidroksipropionska kiselina, jednostavna beta hidroksilna kiselina]] Beta hidroksilna kiselina je organsko jedinjenje koje sadrži karboksilnu i hidroksilnu funkcionalnu grupu koje su razdvojene sa dva ugljenikova atoma. Beta hidroksilne kiseline su usko povezane sa alfa hidroksilnim kiselinama, u kojima su dve funkcionalne grupe razdvojene jednim ugljenikovim atomom.
Osobine
U poređenju sa kiselinama bez hidroksilnih grupa, ove kiseline su jače. One su slabije od alfa hidroksi kiselina. Usled većeg rastojanja, intramolekulski vodonični most se teže formira u odnosu na alfa hidroksi kiseline.
Nyctosaurus
Opis
thumb|left|Usporedba veličine odrasle jedinke sa krestom (zeleno) i čovjeka Nyctosaurus je anatomski bio sličan svom bliskom srodniku, Pteranodonu, koji je živio u isto vrijeme kao i on. Imao je relativno duga krila, koja su oblikom podsjećala na krila današnjih morskih ptica. Međutim, bio je manji od Pteranodona, sa rasponom krila odraslih jedinki od 2 metra i maksimalnom težinom od oko 1,86 kg. Sveukupna dužina tijela iznosila je 37 cm. Kod nekih primjeraka očuvala se i karakteristična kresta, koja je kod dobno starijih jedinki bila visoka barem 55 cm, što je bilo relativno divovski u usporedbi sa ostatkom tijela, a naročito glavom, koja je bila triput manja. Kresta se sastojala od dva duga, užlijebljena šiljka, koji su iz zajedničke osnove stršili prema gore i nazad. Bili su gotovo jednake dužine, a oba su bili skoro jednako dugi ili čak i duži od ostatka tijela. Šiljak koji je stršio prema gore imao je dužinu od 42 cm, a onaj koji je stršio prema nazad barem 32 cm.
Čeljusti Nyctosaurusa bile su duge i izrazito šiljaste. Vrhovi čeljusti bili su dugi i oštri kao igle, a kod fosiliziranih primjeraka su često odlomljeni, dajući utisak da je jedna vilica bila duža od druge, mada su u stvarnosti najvjerovatnije bile iste dužine.
Nyctosaurus je jedini pterosaur koji je izgubio svoje "prste" sa kandžama, sa izuzetkom krilnog prsta (kod kojeg je, međutim, nedostajala četvrta falanga), što mu je vjerovatno otežavalo kretanje na kopnu. To je navelo naučnike na zaključak da je provodio gotovo svo vrijeme u letu i rijetko sletao. Neposjedovanje kandži Nyctosaurusu bi sasvim onemogućilo penjanje po stijenama i drveću.
Funkcija kreste
Pronađeno je samo pet relativno potpunih lubanja roda Nyctosaurus. Od njih je jedna pripadala mladoj jedinci i ne posjeduje krestu (primjerak FMNH P 25026), a dvije su starije i pokazuju znake da su imale krestu, ali su previše zdrobljene da bi se to moglo za sigurno reći (FHSM 2148 i CM 11422). Međutim, dva primjerka (KJ1 i KJ2) opisana 2003. godine očuvana su sa ogromnom krestom sa dva šiljka.
Nekolicina je naučnika isprva hipotezirala da je ta kresta, koja podjeća na rogove, podržavala jedro, koje je služilo za veću stabilnost pri letu. Iako ne postoje fosilni dokazi za takvo jedro, istraživanja su pokazala da bi membrana povezana sa koštanom krestom pružala aerodinamičke prednosti. Međutim, u stvarnom opisu fosila, paleontolog Christopher Bennett se zalagao protiv mogućnosti postojanja membrane ili ekstenzije mekog tkiva na kresti. Bennett je naveo da su rubovi oba šiljka bili glatki i zaobljeni, te da nisu pokazivali tragove bilo kakvih tačaka za spajanje mekog tkiva. Također je usporedio Nyctosaurusa sa tapežaridima sa velikim krestama, kod kojih su očuvane ekstenzije mekog tkiva, koje su šiljci podržavali; mjesta spajanja tog tkiva sa krestom kod tih su vrsta očita, jer su na prelazu sa kosti na meko tkivo postojala nazubljenja. Bennett je zaključio da je kresta najvjerovatnije služila isključivo za pokazivanje, za usporedbu navevši slične strukture kod današnjih životinja. Prilikom istraživanja iz 2009. godine, u kojem su Xing i kolege testirali aerodinamiku divovske kreste sa jedrom, također je testirana aerodinamika iste kreste bez jedra, te se pokazalo da ona nije imala neke značajne nedostatke, što znači da ogromna kresta ne bi smetala tim životinjama tokom leta. Mnogo je vjerovatnije da je kresta imala ulogu u pokazivanju, te da su aerodinamički efekti imali sekundarnu ulogu. Bennett je također tvrdio da kresta vjerovatno nije bila osobina po kojoj su se spolovi razlikovali (seksualni dimorfizam), već da su je, kao što je slučaj sa većinom pterosaura sa krestama, uključujući i srodnog Pteranodona, posjedovala oba spola, kod kojih su one imale različit oblik i veličinu. Primjerci roda Nyctosaurus bez kresti najvjerovatnije su potekli od neodraslih jedinki.
FZD3
Uvojiti-3 je protein koji je kod ljudi kodiran FZD3 genom.
Nyctosaurus
Funkcija kreste
Funkcija tako velike kreste kao što je Nyctosaurusova još uvijek je velika misterija. Teoretizira se da je jedro na njoj moglo upregnuti dinamične vjetrove i dodati snagu pri letu. Pri kontaktu sa vodom, dijelovi koji bi dodirivali vodu služili bi kao kobilica čamca, pružajući bolju kontrolu nad smjerom letenja. Gubitak 1., 2. i 3. prsta također je dodatno je povećavao aerodinamičnost krila.
FZD3
Članovi familije 'uvojitih' proteina su 7-transmembranski receptori za Wnt signalne proteine. FZD3 protein sadrži signalni peptid, cisteinom bogati domen u N-terminalnom ekstracelularnom regionu, 7 transmembranski domen, i C-terminalni PDZ vezujući motiv. FZD3 transkript je izražen u različitim tkivima. Funkcija ovog proteina nije poznata. Postoje izvesne indikacije da učestvuje u razvoju folikula dlake kod sisara.
Nyctosaurus
Ekologija
thumb|upright|Crtež Nyctosaurusa u četveronožnoj pozi na tlu Svi poznati fosili Nyctosaurusa potiču iz kredskih stijena Smokey Hillsa u Kansasu, koje su dio formacije Niobrara. Preciznije, mogu se naći samo u uskoj zoni karakterističnom po brojnosti fosila amonita vrste Spinaptychus sternbergi. Te naslage vapnenca nastale su tokom morske regresije Zapadnog unutrašnjeg morskog prolaza, koja je trajala od prije 85 do 84,5 miliona godina. Iz toga se da zaključiti da je Nyctosaurus bio relativno kratkovječna vrsta, za razliku od svog srodnika, Pternodona, koji se može pronaći u gotovo svim slojevima formacije Niobrara i u formaciji Pierre Shale, koja ju prekriva, što znači da je egzistirao prije između 88 i 80,5 miliona godina.
Ekosistem očuvan u toj zoni bio je jedinstven po brojnosti vrsta kičmenjaka. Nyctosaurus je dijelio nebo sa pticom Ichthyornis i vrstom Pteranodon longiceps, mada je druga vrsta roda Pteranodon iz Niobrare, P. sternbergi, do tada bila već bila nestala u fosilnim zapisima. U vodama Zapadnog unutrašnjeg morskog prolaza plivali su mozasauri (Clidastes, Ectenosaurus i Tylosaurus), ptica neletačica Parahesperornis, te razne ribe, uključujući i Protosphyraena, koja je ličila na sabljarku, grabežljivog Xiphactinusa i ajkulu Cretolamnu.
Otkriće i vrste
thumb|left|Primjerak CM 11422 vrste N. gracilis, Carnegie Museum Prve fosile Nyctosaurusa opisao je Othniel Charles Marsh 1876. godine na osnovu fragmentiranih ostataka, odnosno holotipa YPM 1178 iz nalazišta Smoky Hill River u Kansasu. Marsh je taj primjerak priključio vrsti svog novog roda Pteranodon, kao Pteranodon gracilis. Kasnije te iste godine Marsh ga je reklasificirao u vlastiti rod, koji je nazvao Nyctosaurus, što znači "noćni gušter" ili "gušter-šišmiš", budući da mu je struktura krila bila dosta slična onoj kod šišmiša. Marsh je 1881. neispravno pretpostavio da je taj naziv već bio zauzet, te ga je promijenio u Nyctodactylus, što ga čini mlađim sinonimom. Samuel Wendell Williston je 1902. opisao najpotpuniji tada poznati skelet (P 25026), kojeg je H. T. Martin otkrio 1901. godine. Williston je 1903. dao naziv još jednoj vrsti, N. leptodactylus, ali se ona danas smatra identičnom vrsti N. gracilis.
Llewellyn Ivor Price je 1953. nepotpunoj ramenoj kosti, DGM 238-R, pronađenoj u Brazilu, dao naziv N. lamegoi; naziv vrste dat joj je u čast geologa Alberta Ribeira Lamega. Ta vrsta ima procijenjeni raspon krila od četiri metra; danas se većinom smatra formom drukčijom od Nyctosaurusa, ali još uvijek nije premještena u zaseban rod.
George Fryer Sternberg je 1962. otkrio novi skelet, FHSM VP-2148, koji je 1972. dobio naziv N. bonneri; danas se većinom smatra identičnom vrsti N. gracilis.
Gregory Brown je 1978. pripravio najpotpuniji poznati skelet roda Nyctosaurus, UNSM 93000.
Robert Milton Schoch je 1984. preimenovao Pteranodon nanus (Marsh 1881), "patuljka", u Nyctosaurus nanus. Ispitivanje validnosti te vrste još uvijek je u toku.
Kenneth Jenkins je tokom ranih 2000-ih prikupio dva primjerka Nyctosaurusa, koji su bili prvi kod kojih se definitivno moglo vidjeti ne samo da je ta vrsta imala krestu, već i da je ona kod odraslih primjeraka bila veoma velika i složena. Te primjerke je kupio privatni kolekcionar u Austinu, Texas. Unatoč tome što su bili u privatnim rukama, a ne u muzejskoj kolekciji, paleontolog Chris Bennett je bio u stanju istražiti ih i dati im oznake KJ1 i KJ2 (za Kenneth Jenkins). Bennett je objavio opis tih primjeraka 2003. godine. Osim po neobičnim krestama, uopće se nisu razlikovali od prethodnih primjeraka Nyctosaurusa. Međutim, tadašnje vrste, koje još nisu bile imenovane, bile su izuzetno slične Bennetovim primjercima, te ih je on odbio priključiti bilo kojoj od njih, ostavivši to za nakon daljnjih istraživanja razlika (ili nedostatka istih) među vrstama roda Nyctosaurus.
Ramačandranov dijagram
thumb|right|220px|Originalni relaksirani tau φ,ψ regioni Ramašandrana thumb|left|140px|Diedralni uglovi φ i ψ (i ω) proteinske osnove thumb|200px|right|Ramačandranov grafikon generisan za ljudski [[Proliferišući ćelijski nuklearni antigen|PCNA, protein trimerne DNK stege koji sadrži β-ravan i α-heliks . Crveno, smeđe i žuto obojeni regioni predstavljaju favorizovane, dozvoljene i „generalno dozvoljene“ regione po ProCheck definiciji]]
Granvilla, Belluno
Granvilla je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Kotor
Kotor je primorski grad u opštini Kotor na obali Bokokotorskog zaliva u Crnoj Gori. Urbana cjelina u okviru bedema ima oko 1 333 stanovnika, a opština Kotor 23 000 stanovnika (2003).
Stara mediteranska kotorska luka, okružena impresivnim gradskim zidinama, je vrlo dobro sačuvana i pod zaštitom je UNESKO-a, kao svetska kulturna baština. Između 1420-1797 Kotor je sa okolinom pripadao Veneciji pa je venecijanski uticaj ostavio trag na gradskoj arhitekturi. Kotorski zaliv (Boka Kotorska) jedan je od najdubljih i najdužih zaliva na Jadranskom moru pa se često naziva najjužnijim fjordom Evrope. Litice Orjena i Lovćena koje natkriljuju grad predstavljaju jedan od najveličanstevnijih predela na Mediteranu.
Poslednjih godina sve je veći broj turista koje privlače kako prirodna lepota Boke Kotorske tako i sam stari kotorski grad.
Istorija
thumb|Ulica u Kotoru thumb|Katedrala sv. Trifuna
Kotor je prvi put bio naseljen u vrijeme antičkog Rima, kada je bio poznat kao Acruvium i bio deo rimske provincije Dalmacije. Ascrivium ili Ascruvium prvi put se pominje 168. pne..
Kotor je bio utvrđen još od ranog srednjeg veka, kada je imperator Justinijan I sazidao tvrđavu Ascrivium 535, posle proterivanja Gota, a drugi grad je verovatno sazidao Konstantin Porfirogenit u 10. veku na visijama iznad grada. Grad su 840. poharali Saraceni.
Današnje ime, Kotora potiče iz 9. stoljeća. Podatak je preuzet iz djela Baltazara Splićanina, neosporno kasnog pisca, koji, u vezi sa zbivanjima u 9. stoljeću spominje Bosansko kraljevstvo i porijeklo imena današnjeg grada Kotor u Boki Kotorskoj, koji je kao i Risan, tada bio u graničnom području jugoistočnog dijela Kraljevine Bosne Prema oba izvora, prilikom imenovanja budućeg grada Kotor, u to vrijeme su Ugri često upadali u Bosansku Kraljevinu i da su više puta opustošili  teritoriju bosanskog grada Kotora, koji je  u 2. knjizi svoje Geografije Gerard Rudniger označio kao Vesekatro, u blizini Banje Luke. Plemići iz bosanskog Kotora, po imenu Nedor, Miroslav i Vuksan, uz još neke druge, saznavši da se zida novi grad na moru, krenuše sa svom svojom imovinom velike vrijednost u zlatu i srebru prema poznatoj lokaciji, budući da je Bosansko Kraljevstvo bilo bogato rudama plemenitih metala. Kada su, prema navodima Mihajla Solinjanina (u opisu Dalmacije), stigli  u Risan, razglasili su svoju  namjeru da tu podignu tvrđavu u kojoj će biti  sigurni. Kad su to doznali građani tadašnjeg naselja Askrivija, pozvali su da planirani trošak koji su ulože u izgradnju već započetog grada, "te da združeni žive kao pravi prijatelji i građani".
Godine 1002. opljačkali su ga sloveni, a kasnije ga je makedonski car Samuilo predao Srbiji, ali je grad, pod zaštitom Srbije, a u savezu s Dubrovnikom, sačuvao nedirnutim svoje republikanske institucije, i svoje pravo da zaključuje ugovore i učestvuje u ratu. U to vreme on je već bio episkopsko sedište a u 13. veku su ustanovljeni dominikanski i franjevački manastiri da spreče širenje bogumilstva
Nakš-e Džahan
Trg Nakš-e Džahan (perzijski: ميدان نقش جهان, Mejdani nakš-e džahan u značenju: "Trg slike svijeta"), poznat i kao Imamov trg (میدان امام) i Šahov trg (میدان شاه), je kvadratični trg u središtu grada Isfahana u Iranu. Izgrađen je od 1598. do 1629. godine, okružen iznimnim građevinama iz vremena kada su Perzijom vladali Safavidi, te promjerom od 160 x 508 metara (89.600 m²) je jedan od najvećih trgova na svijetu. Zbog toga je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1979. godine. mini|lijevo|[[G. Hofsted van Essen, Trg Nakš-e Džahan 1703. godine, Sveučilišna knjižnica u Leidenu]]
Tabriški bazar
Tabriški bazar (perzijski: بازار تبریز, Bāzār-e Tabriz) je golema tržnica u gradu Tabrizu na sjeverozapadu Irana, najveći natkriveni bazar na svijetu i jedan od najstarijih na Bliskom istoku zbog čega je 2010. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji.
Nakš-e Džahan
Povijest
Kada je 1598. godine Abas I. odlučio premjestiti prijestolnicu Perzijskog Carstva iz Kazvina u grad u središtu države, Isfahan, započeo je najveći perzijski urbanistički pothvat: potpuna izgradnja novog grada. Odabrao je ovaj grad zbog kultiviranog poljoprivrednog područja rijeke Zadžanderud ( زاینده رود za "Davateljica života") u kojem se nalazio, ali i zbog zaštiti prijestolnicu od napada Osmanlija i Uzbeka s kojima je ratovao, te zbog želje da ovlada Perzijskim zaljevom kojim su do tada dominirali Nizozemski i Britanski trgovci Istočno indijskih kompanija. Još jedan od važnih razloga za osnivanjem nove prijestolnice je bilo jačanje centralne vlasti jer je prije Abasa I. Perzija bila decentralizirana i različite državne institucije (poput vojske Kizilbaša) su se s različitim pokrajinama Carstva borile za vlast.
Kotor
Istorija
U 14. vijeku trgovina grada Cattaro, kako je tada zvan, konkurisala je dubrovačkoj i izazivala zavist Venecije. Treba spomenuti da je grad Kotor imao statut iz 1301. godine, kojim se dokazuje da je uvijek imao status grada. Za vrijeme dinastije Nemanjića, Kotor je uživao veliku autonomiju i povlastice. Pad Srbije 1389. ostavio je grad bez zaštite, i pošto je naizmjenice padao u ruke Mlečana i Mađara, konačno je 1420. došao pod mletačku vlast.
Tabriški bazar
Tabriz je oduvijek bio važnim sjecištem putova gdje se obavljala kulturna razmjena, te je tabriški bazar već u starom vijeku postao važnom stanicom na Putu svile. Najunosnije vrijeme za trgovce u Tabrizu bilo je 16. stoljeće kada je Tabriz bio prijestolnicom safavidskog Irana. Iako je grad u sredinom 16. stoljeća izgubio status glavnog grada, Tabriški bazar je ostao važnim trgovačkim i gospodarskim središtem, ne samo grada neko i cijelog sjeverozapadnog Irana sve do danas.
Nakš-e Džahan
Povijest
mini|Džamija šejha Loftalaha noću Glavni arhitekt ovog kompleksa bio je šejh Bahai koji se koncentrirao na želju Abasa I. da s obje strane avenije Čahar Bag ( چهارباغ za "Četiri vrta") smjesti najvažnije gradske institucije, kao što su rezidencije stranih diplomata, a koja vodi do trga Nakš-e Džahan. Genijalnost ovog sveobuhvatnog trga je bila u tome što je sada Abas I. imao tri glavne vlasti Perzijskog carstva u svom osobnom dvorištu: vjerske poglavare u glavnoj državnoj džamiji Masdžedi Šahu, trgovina u najvećem državnom trgovištu, Carskom bazaru, i naravno njegovo sjedište Carstva u palači Ali Kapu.
Kotor
Istorija
Kotor su opsađivali i Turci 1538. i 1657, posjećivala ga kuga 1572, a gotovo je uništen u zemljotresima 1563 i 1667. Po Sporazumu iz Kampo Fromija iz 1797. prešao je u ruke Austrije; ali je 1805, po sporazumu iz Presburga, dodeljen Italiji, da bi konačno postao dio francuskog carstva 1810.
Tabriški bazar
Tabriški bazar se sastoji od više spojenih bazara koji su trgovali specijaliziranom robom, poput Amir bazara (zlato i nakit), Muzafarije (bazar sagova), bazar obuće, i dr. Bazar se koristio i za vjerske ceremonije od kojih je najpoznatija svečanost "Noć Ašure" tokom koje trgovci prestaju trgovati na 10 dana. Poput drugih bazara u Bliskom istoku, iza njega je izgrađeno nekoliko džamija od kojih je najznamenitija Džamija Džameh.
Nakš-e Džahan
Povijest
Tijekom vladavine Abasa I., Isfahan je postao kozmopolitski grad s trajnom populacijom Turaka, Gruzijaca, Armenaca, Indijaca, Kineza i sve većeg broja Europljana. Sam trg je tijekom dana bio ispunjen šatorima trgovaca, zabavljača, a vlasnici trgovina su čak plaćali vodonoše da dijele posjetiteljima besplatnu vodu i kriške dinje. Noću bi se trgovci pokupili i trg prepuštali dervišima, žonglerima, lutkarima, akrobatima i prostitutkama.
Kotor
Istorija
Godine 1814, grad je vraćen Austriji posle Bečkog kongresa. Pokušaj prisilnog regrutovanja stanovništva, napušten 1869, ali uspešan 1881, izazvao je dve kratkotrajne pobune među Krivošijama na zapadnoj strani planine Orjena, za koje vrijeme je Kotor bio sjedište austrijskog štaba.
Tabriški bazar
Treba spomenuti da je Tabriški bazar imao i veoma važnu političku ulogu u iranskoj ustavotvornoj revoluciji od 1905. do 1907. godine, ali i tokom Iranske revolucije 1979. godine.
Kotor
Istorija
U Prvom svetskom ratu Kotor je bio poprište žestokih borbi između Crne Gore i Austro-Ugarske. Posle 1918. Kotor je postao deo Jugoslavije, a posle 1945. deo tadašnje Socijalističke Republike Crne Gore u okviru socijalističke Jugoslavije.
Rovno
Rovno danas službeno Rivne (ukrajinski: Рівне, ruski: Ровно, njemački: Röwne, poljski: Równe) je glavni i najveći grad Rivnenske oblasti od 250 333 stanovnika.
Geografske karakteristike
Rovno leži na sjeverozapadu Ukrajine, na obalama riječice Ustja, na posljednjim obroncima planinskog masiva Karpati. Od Kijeva je udaljen 327 km u smjeru zapada. thumb|left|260px| Željeznička stanica
Historija
Prvi dokumentirani zapis o mjestu potiče iz 1282. tad je bio malo poljsko mjesto. Sve do 1795. Rovno je bio u sastavu Poljsko-Litavske unije, a od onda Carske Rusije. Od 1797. Rovno ima status grada.
Grad je naglo uznapredovao od kraja 19. vijeka, kad je postao željezničko čvorište. Nakon Prvog svjetskog rata (od 1920. - 1938.) podpada pod Poljsku.Za vrijeme Drugog svjetskog rata bio je administrativni centar - njemačkog okupacionog Reichskommissariata Ukrajina.
Tabriški bazar
Vanjske veze
Hamid-Rezā Hosseini, The Largest Bazaar of Iran, Jadid Online, 4. rujna 2008., (in Persian). Audio slideshow (s engleskim podnaslovima): (5 min 54 sec).
Kotor
Istorija
Do početka 20. veka Hrvati su u Kotoru (starom gradu) i drugim pojedinim mestima Boke Kotorske činili većinu, dok su u Boki inače većinu činili Srbi. U proteklom veku procenat Hrvata je u ovom području naglo opadao, tako da danas većinu stanovništva čine Crnogorci i Srbi.
Rovno
Obrazovanje i kultura
Rovno ima brojne obrazovne institucije i institute, a u njemu djeluje i podružnica kijevskog univerziteta.
Privreda
Rovno je jako narastao 1960-ih kad su izgrađeni pogoni strojarske i kemijske industrije.
Nakš-e Džahan
Odlike
mini| Isfahanski bazar Trg je zamišljen kao veliko kvadratično mjesto za skupljanje velike mase ljudi i trgovište robama iz cijeloga svijeta na koji se ulazilo kroz Carski bazar, dvokatnu natkrivenu tržnicu, na sjeveru.
Kotor
Istorija
15. april 1979. godine, Kotor je doživio užasan zemljotres, i ostali gradovi Crne Gore i cijele Jadranske Obale su pretrpjeli znatna oštećenja. Rekonstrukcija je trajala 10 godina pa i više za određena važna zdanja: Katedrala Svetog Trifuna, Crkva Svetog Luke, Kneževa palata itd.
Nakš-e Džahan
Odlike
Središnja građevina na trgu je Šahova džamija (مسجد امام, Mesdžidi Šah) koja je zamijenila stariju Džamiju Džameh na južnoj strani trga. Ona ima najveću kupolu u gradu, s jedne strane ima medresu gdje su se i prepisivale knjige, a s druge zimsku džamiju gdje su vjernici molili za lošeg vremena. Ulaz s trga joj nije u istoj osi kao ostatak džamije, jer je trg orijentiran prema stranama svijeta, a džamija prema kibli u Meki.
Kotor
Naseljena mjesta
Bigova, Bratešići, Bunovići, Čavori, Dobrota, Donji Morinj, Donji Orahovac, Donji Stoliv, Dragalj, Dražin Vrt, Dub, Glavati, Glavatičići, Gornji Morinj, Gornji Orahovac, Gornji Stoliv, Gornji Škaljari, Gorovići, Han, Kavač, Knežlaz, Kolužunj, Kovači, Kostanjica, Kotor, Krimovica, Kubasi, Lastva Grbaljska, Ledenice, Lipci, Lješevići, Mali Zalazi, Malov Do, Mirac, Muo, Nalježići, Pelinovo, Perast, Pištet, Pobrđe, Prijeradi, Prčanj, Radanovići, Risan, Strp, Sutvara, Šišići, Škaljari, Špiljari, Trešnjica, Ukropci, Unijerina, Veliki Zalazi, Višnjeva, Vranovići, Zagora, Zvečava.
Nakš-e Džahan
Odlike
Džamija šejha Lotfalaha ( مسجد شيخ لطف الّله, Mesdžidi Lotf-olah) se nalazi na istočnoj strani trga i ona je bila dvorskom i haremskom džamijom, te zbog toga je manja od Šahove džamije i nema minarete. Tek nakon što je otvorena javnosti ukazao se njezin dekor od pocakljene opeke koji je raskošniji od onog u Šahovoj džamiji.
Kotor
Kultura
U srednjem veku u Kotoru su stvarali grčki slikari, medju kojima Nikola i Manojlo na početku XIV. vijeka. U XIII i XIV vijeku Kotor ima svoju apoteku i ljekare, zlatare, kovače oružja i kovačnicu novca, biblioteku, klasično obrazovanje, teologe, komunalno uređenje grada i Statut, notarske knjige... Pre više od pet vekova u Kotoru je živio poznati dućandžija Marin Druško. Vredi pomenuti i poznatog trgovca i kotorskog kapetana Marka Grgurovića. Kada je u pitanju kotorska renesansa književnost valja pomenuti Đorđa Bizantija, koji već 1532. u Veneciji štampa stihove na italijanskom i latinskom. Ipak, najpolodonosniji renesansni poeta je Kotoranin Ludovik Paskvalić (1500 - 1551). Uz prethodnu dvojicu, XVI vek u Kotoru obilježio je i pjesnik Ivan Bona Borilis.
Grobnica šejha Safija
Grobnica šejha Safija (perzijski: مجموعه آرامگاه و خانقاه شیخ صفی الدین, šejh Safi al-Din Hanegah) je mauzolej u kojemu je sahranjen šejh Safi Adin (1252. – 1334.), sufijski duhovni vođa sjevernog Irana po kojemu je nastao eponim dinastije Safavida. mini|lijevo|300px| Tlocrt svetišta šejha Safija u ArdabiluKompleks grobnice sa svetištem je izgradio šejhov sin Sadraldin Musa u mjestu Ardabilu 1334. godine, koji je bio najveći grad u Iranu, prije mongolskih osvajanja. Sastoji se od više građevina koji su tokom stoljeća imali različite namjene kao što su: mauzolej, džamija, medresa, knjižnica, cisterna, bolnica, kuhinja, pekarna i uredi. Između ostalog, središnji dio je put do svetišta (khanegah) koji se sastoji od sedam dijelova, čime se zrcali sedam etapa misticizma sufizma. Različiti dijelovi mauzoleja u odvojeni s osam vrata, koji također simboliziraju osam stanovišta sufizma.
Kompleks ima bogato urešena pročelja i unutrašnjost, te bogatu kolekciju starih predmeta. On predstavlja rijedak sklop elemenata srednjovjekovne islamske arhitekture, zbog čega je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2010. godine.
Kotor
Kultura
I teološki pisci su dali veliki kultorolški doprinos Kotoru. Jedan od najznačajnijih je Luka Bizanti, koji je 4. decenije upravljao kotorskom crkvom.
Obrazovanje
U Kotoru se nalazi Institut za biologiju mora Univerziteta Crne Gore. Takođe u Kotoru postoje Pomorski fakultet kao i Fakultet za turizam i hotelijerstvo Univerziteta Crne Gore. Kotor ima studetski dom u Dobroti "Spasić-Masera".
U srednjoškolski centar koji se nalazi u Dobroti spadaju Gimnazija, Srednja medicinska škola, Srednja ekonomska škola kao i Nautička i Brodomašinska škola.
Opština Kotor suočena sa krahom opštinskog budžeta za 2011/12. nije raspisala konkurs za stipendiranje talentovanih studenata, dok stipendiranje talentovanih učenika i nije predviđeno opštinskim budžetom. Tokom godine 2010/11. dodjeljeno je samo 20 stipendija, i za tu svrhu je izdvojeno 20.000 eura, dok se, primjera radi, za kancelarijski materijal potreban Opštini godišnje izdvaja 25.000 eura.
Nakš-e Džahan
Odlike
Palača Ali Kapu (عالی‌قاپو, ali je arapski za "uzvišeni", a kapu je turski za "portal") se proteže od monumentalnog paviljona s uzdignutim trijemom na zapadnoj sredini trga, sve do avenije Čahar Bag. Veliki kvadratični paviljon koji svojom otvorenom teraom s masivnim drvenim stupovima gleda na trg je visok 48 metara i ima šest katova. Najveća prostorija je na šestom katu i ovdje su perzijski vladari zabavljali važne goste i inozemne veleposlanike.
Carski bazar je jedan od najstarijih i najvećih na Bliskom istoku. Iako je većinom izgrađen za Safavida, osobito njegov dva kilometra dug nadsvođen hodnik koji ga povezuje s Novim gradom, njegovi najstariji dijelovi potječu iz vremena kada su vladali Seldžuci.
Komunesin B
Komunesin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 508,654 Da.
Džozer
Džozer je organizirao nekoliko vojnih ekspedicija na Sinajski poluotok, kada je pokoreno lokalno stanovništvo. Također je slao ekspedicije koje su za cilj imale prikupljanje minerala kao što su tirkiz ili bakar. Moguće je da je Džozer ustanovio južnu granicu kod 1. katarakta.
Candoglia, Verbano-Cusio-Ossola
Candoglia je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Međunarodni olimpijski odbor
Međunarodni olimpijski komitet (MOK) ili Međunarodni olimpijski odbor (MOO) (engl. International Olympic Committee, IOC), međunarodna sportska organizacija sa sjedištem u Švicarskoj, u gradu Lausannei. Osnovana je 23. lipnja 1894. na kongresu u Parizu, pod idejnim vodstvom baruna Pierrea de Coubertina. Njegova je ideja bila oživjeti oblik natjecanja poznat u staroj Grčkoj po modelu sportskog međunarodnog natjecanja najvišeg ranga. Na istom je kongresu odlučeno da će domaćin I. Olimpijskih igara biti Atena, te je za godinu održavanja odabrana 1896.
Predsjednici MOO-a
Predsjednici MOO se biraju na kongresima na period od više godina. Postoje inicijative da se zbog potencijalno velikog utjecaja koje predsjednik ima na cijeli Olimpijski pokret, pa i konkretnih problema vezanih uz korupciju, mandat predsjednika i članova ipak ograniči a izbor napravi transparentnijim. Do sada su međutim predsjednici bili birani na period od više godina, tako da je do sada ukupno bilo samo 8 predsjednika MOO:
Privreda
Privreda ili gospodarstvo kao pojam opisuje sve ustanove i ljudske postupke sa ciljem, u svijetu postojeće i od čovjeka stvorene resurse da koriste, da bi održanje i sigurnost života ljudima garantirali i potpomogli i njihove materijalne i nematerijalne potrebe zadovoljili. Ljudske potrebe mogu se podjeliti na tri oblasti, čiji redosljed prioritetnu podjelu resursa predstavlja:
Biskup Sherbornea
Biskup Sherbornea (Bishop of Sherborne) je titula koju nose ili su nosili sljedeći crkveni velikodostojnici u Engleskoj:
Selenit (jon)
thumb|150px|Struktura jona selenita thumb|150px|Model selenita
Selenitni anjon je selenski oksoanjon sa hemijskom formulom SeO32−. Selenit je isto tako i jedinjenje koje sadrži ovaj jon.
U blago kiselim uslovima se formira jon hidrogenselenita, HSeO3−. U kiselijim uslovima se javlja selenasta kiselina, H2SeO3.
Većina selenitnih soli se može formirati zagrevanjem relevantnih metalnih oksida sa selen dioksidom, e.g.:
Profil (nakladnik)
Profil je jedna od najvećih izdavačkih kuća u Hrvatskoj, središte joj je u Zagrebu. Najveći dio posla kuće odnosi se na izradu školskih udžbenika, gdje je, zajedno sa Školskom knjigom, najveći izdavač.
FBI
250px|right Federni biro za istrage (engleski Federal Bureau of Investigation, skraćeno FBI) je federalna kriminalistička služba, obavještajna služba, kao i glavni istražni organ Ministarstva pravde SAD (DOJ). FBI trenutno ima nadležnost nad preko 2000 kategorija federalnih zločina te je po opsegu nadležnosti u čuvanju zakona jedino iza Službe šerifa SAD (iako USMS svoju praksu ograničava na pravosudne djelatnosti, što FBI čini de-facto vodećom policijskom službom vlade SAD). Moto Biro ja Vjernost, Hrabrost i Poštenje (engleski "Fidelity, Bravery, Integrity").
Osnovan je godine 1908. kao Biro za istrage (Bureau of Investigation, BOI) te nije dobio ime Federalni biro za istrage sve do 1935. J. Edgar Hoover, prvi direktor FBI, nastavio je svoj mandat direktora BOI, te postao najdugovječniji direktor FBI. Također je odgovoran za mnoge reforme i promjene koje su FBI učinile jednom od vodećih policijskih službi u svijetu. Zgrada J. Edgar Hoover Building, FBI Akademija i Informacioni kompleks krivičnog prava služe kao glavni uredi za podršku svakog od terenskih ureda koje se nalaze širom SAD.
Flourtown, Pennsylvania
Flauertaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.538, što je 131 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Campitelli, Frosinone
Campitelli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Onaga, Kansas
Onaga je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 702, što je 2 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gémozac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2 352 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 74 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od metara (maksimalnoj 48 m, a minimalnoj 17 m m).
Aspin-en-Lavedan
Aspen an Lavedan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 223 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 125 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 622 m, a minimalnoj 370 m).
Ekvivalentna razmena
Ekvivalentna razmena je proces koji su alhemičari koristili do kraja 19. veka. To znači da se za nešto traženo (dobijeno) mora dati nešto iste vrste. Alhemičari su verovali da bi pomoću ekvivalentne razmene mogli vratiti čoveka iz mrtvih postavljanjem raznih jednačina. Da bi se čovek vratio iz mrtvih morao se dati jedan ljudski život. Alhemičari to nisu uspevali, međutim uvek su mislili da greše u jednačinama. Problem je ležao u tome što je to, naravno, u stvarnosti bilo nemoguće učiniti.
Tramozzini, Chieti
Tramozzini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine
Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine je zakonodavno tijelo Bosne i Hercegovine. Sastoji se od dva doma:
Obaveze parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine su:
Haloalkan
thumb|250px|[[Tetrafluoroetan (haloalkan) je bezbojna tečnost sa znatno nižom tačkom ključanja od sobne temperature.]] Haloalkani (halogenoalkani ili alkil halidi) su grupa hemijskih jedinjenja izvedenih iz alkana koji sadrže jedan ili više halogena. Oni su potskup opšte klase halougljenika, mada se razlika obično ne naglašava. Haloalkani imaju široku primenu, i konsekventno postoje brojna hemijska i komercijalna imena. Oni se koriste kao sredstva za suzbijanje plamena, u aparatima za gašenje požara, sredstvima za hlađenje, propelantima, rastvaračima, i lekovima. Mnogi halougljenici su ozbiljni zagađivači o toksini. Na primer, hlorofluorougljenici dovode do oštećenja ozonskog omotača. Metil bromid je kontroverzni fumigant. Haloalkani koji sadrže hlor, brom i jod predstavljaju opasnost za ozonski omotač, dok fluorinisani isparljivi haloalkani teorijski mogu da deluju kao gasovi staklene bašte. Metil jodid je prirodna supstanca, koja ne doprinosi osiromašenju ozonskog sloja. Haloalkani ili alkil halidi imaju opštu formulu RX, gde je R alkil ili substituisana alkil grupa, a X je halogen (F, Cl, Br, I).
Haloalkani su bili poznati vekovima. Etil hlorid je sintetički proizvođen u 15. veku. Sistematska sinteza takvih jedinjenja je razvijena u 19. veku uporedo sa razvojem organske hemije i razumevanja strukture alkana. Razvijeni su metodi za selektivno formiranje C-halogen veza. Posebno svestrane metode obuhvataju dodavanje halogena u alkene, hidrohalogenaciju alkena, i konverziju alkohola u alkil halide. Ti metodi su veoma pouzdani i lako primenljivi, te su haloalkani postali dostupni po pristupačnim cenama za upotrebu u industrijskoj hemiji, gde se halidne grupe zamenjuju drugim funkcionalnim grupama.
Canfinello, Verbano-Cusio-Ossola
Canfinello je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Haloalkan
Mada se većina haloalkana formira sintetičkim putem, postoje prirodni izvori haloalkana, gde oni nastaju posredstvom bakterija, gljiva, a posebno morskih makroalgi (morskog korova). Više od 1600 halogenisanih organskih jedinjenja je identifikovano, pri čemu su bromoalkani najzastupljeniji. Bromirana organska jedinjenja u biologiji zastupljena u opsegu od metil bromida do nealkanskih aromatičnih i nezasićenih jedinjenja (indola, terpena, acetogenina, i fenola). Halogenisani alkani su ređe sreću u kopnenim biljkama. Primer takvog jedinjenja je fluoroacetat, koje se formira kao toksin u više od 40 biljnih vrsti. Poznati su i specifični dehalogenazni enzimi kod bakterija koji uklanjaju halogene Sa haloalkana.
Canfinello, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 764 m.
Komplanin
Komplanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 311,483 Da.
Trento
Trento (latinski: Tridentum, njemački: Trient) je grad na sjeveroistoku Italije, glavni grad regije Trentina i Južnog Tirola odnosno Trentske provincije. Grad je 2011. imao 114.198 stanovnika.
Geografija
Trento leži u Sjevernoj Italiji u kotlini rijeke Adigea, blizu njena ušća u rijeku Brentu. Udaljen je 50 km južno od Bolzana.
Historija
Za Napoleonskih ratova Trentom su vladali Francuzi, a nakon pada Napoleona pripao je Austrijskom Carstvu. Nakon Ujedinjenja Italije u gradu je narastao iredentistički pokret među većinskim talijanskim stanovništvom, što je izazvalo žestoke reakcije kod austrijskih vlasti. Trento je 1918. postao dio Kraljevine Italije, nakon Prvog svjetskog rata. Grad je teško stradao za velikih poplava 1966. godine.
Znamenitosti
mini|lijevo|250px| Oslikana Case Relle na Piazzi Duomo Trento ima puno rimskih spomenika, teatar i dijelove gradskog bedema. Njegova romaničko-gotička katedrala San Vigilio posvećena je 1145. i izgrađena kao rigorozni objekt, bez puno dekoracija (u njoj je održan Tridentski koncil). Impresivne su i dvije romaničke crkve, San Apollinare i San Lorenzo. Trento ima puno renesansnih građevina, od njih su najvrednije crkva Santa Maria Maggiore iz 1520. i zamak Castello del Buon Consiglio, čija je gradnja započela još u 13. vijeku. Zamak je od 15. vijeka rezidencija princa-biskupa, a između 1528. i 1536. dograđeno mu je veličanstveno renesansno dvorište. Danas se koristi kao nacionalni muzej.
Privreda
Današnji Trento je pretežno industrijski grad s bogatom poljoprivrednom okolicom, poznatom po proizvodnji povrća i voća. Grad ima nekoliko štamparija i tvornica koje proizvode lake strojeve, tekstil, namještaj i kožne proizvode.
Carantilly
Karantiji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 530 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 92 metara (maksimalnoj 119 m, a minimalnoj 67 m).
Kolbe–Šmitova reakcija
500px|center|Kolbe–Šmitova reakcija
Upotrebom kalijumove soli formira se 4-hidroksibenzojeva kiselina koja je prekurzor niza molekula parabenske klase biocida. Oni se na primer koriste u proizvodima za ličnu zaštitu.
Mehanizam reakcije
Kolbe–Šmitova reakcija se odvija mehanizmom nukleofilne adicije fenolata na ugljen dioksid, čime se formira salicilat. Krajnji korak je reakcija salicilata sa kiselinom pri nastaje formira salicilna kiselina.
700px|center|Mehanizam Kolbe–Šmitova reakcije
Otapalo
Otapalo (rastvarač) je tekućina koja otapa (rastvara) drugu tekućinu, gas ili drugu materiju, a rezultat otapanja se naziva otopina (rastvor).
Najčešće otapalo u svakodnevnom životu je voda. Ostala otapala su uglavnom organski spojevi. Otapala obično imaju nisku tačku ključanja te dosta lahko isparavaju, te ih je lahko ukloniti destilacijom. Kada se upotrebljavaju otapala, potrebno je izabrati takva otapala koja ne stupaju u hemijske reakcije s spojevima koja se otapaju, odnosno moraju biti inertna. Dalje, otapala se mogu dodavati radi izvlačenja (ekstrakcije) nekih tvari iz smjese. Primjer za to je spravljanje čaja, gdje prokuhana voda izvlači korisne sastojke iz lišća i time omogućuje iskorištavanje tih sastojaka. Koncentracija otopine je količina otopljenih materija u određenoj količini otapala. Rastvorljivost je maksimalna količina određene materije koju je moguće otopiti u određenom otapalu na datoj temperaturi. Prilikom rastvaranja supstanci vrijedi empirijsko pravilo: Slično se rastvara u sličnom, dakle, polarne molekule se obično dobro rastvaraju u polarnim rastvaračima (npr. voda, metanol), a nepolarne u nepolarnim (heksan, benzen). Mjerilo polarnosti otapala je njegova dielektrična konstanta.
Surayud Chulanont
General Surayud Chulanont (tajlandski: สุรยุทธ จุลานนท์) je bivši oficir tajlandske vojske, bivši komandant vojske, vrhovni komandnat, tajni savjetnik kralja Bhumbila Adulyadeja i bivši premijer Tajlanda. Na mjesto premijera ga je 1.10. 2006. imenovao Sonthi Boonyaratkalin, šef vojne hunte koja je srušila izabranu vladu Thaksina Shinawatre. S mjesta premijera je sišao nakon demokratskih izbora na kojima je pobijedila Stranka narodne vlasti Samaka Sundaraveja.
1675
Godina 1675 (MDCLXXV) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u petak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
White Blood Cells (album)
White Blood Cells je treći po redu album američke rock grupe The White Stripes, izdan godine 2001).
Album se smatra komercijalnim probojem grupe. White Blood Cells je dopro do #61 na Billboard 200, postavši zlatna ploča i prodavši se u preko 500.000 primjeraka. Album je također dopro do #55 u Britaniji, zahvaljujući uspjehu "Fell in Love with a Girl" i korišteju Lego animacije u spotu koga je režirao Michel Gondry.
Popis pjesama
Sve pjesme napisali The White Stripes.
Vijeće ministara Bosne i Hercegovine
Vijeće ministara Bosne i Hercegovine je organ izvršne vlasti Bosne i Hercegovine.
Historija Južne Azije
Izraz Južna Azija podrazumijeva političke entitete Indijskog podkontinenta i obližnjih otoka. U to spadaju današnje države Indija, Pakistan, Bangladeš, Nepal, Butan te otoci Sri Lanka i Maldivi.
Vijeće ministara Bosne i Hercegovine
Ponekad je u upotrebi i termin Vlada Bosne i Hercegovine.
Historija Južne Azije
Pojedinačni članci koji pokrivaju to područje su, zasada:
Vijeće ministara Bosne i Hercegovine
Vijeće ministara Bosne i Hercegovine imenuje Predsjedništvo, a odobrava Parlamentarna skupština. Predsjedavajući zatim imenuje ministre. Vijeće ministara čine predsjedavajući i devet ministara koji se nalaze na čelu 9 ministarstava unutar Vijeća ministara.
Gravazze, Belluno
Gravazze je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Geološko skladištenje ugljen-dioksida
Geološko skladištenje CO2 je osnovni segment tehnologije zahvatanja i skladištenja CO2 (CCS).
Ostale opcije, kao što su slojevi uglja i bazaltne stene, koje su još uvek u fazi istraživanja, mogu takođe biti rešenja za skladištenje u budućnosti. CO2 se upumpava kroz bušotine u duboke stenske formacije koje sadrže pore između zrna ili pukotina, zamenjujući i komprimujući postojeći fluid u njima: prirodni gas, vodu ili naftu. Rezervoar stene sa dobrom poroznošću i permeabilitetom predstavljaju povoljnu sredinu za skladištenje. Obično se nalaze u sedimentnim basenima i nastali su taloženjem sedimenata u geološkoj prošlosti. Finozrni nepropusni sedimenti u ovim basenima stvaraju barijere između propusnih formacija. Pojava ležišta nafte, prirodnog gasa ili čistog CO2 dokazuje njihovu sposobnost da zadrže fluide milionima godina.
Geološke formacije, ležišta i povlatne stene formiraju kompleksne strukture, koje su heterogene, neravnomerno raspoređene i izrasedane. Zbog toga je neophodno kompleksno proučavanje terena i geološko iskustvo da bi se procenila pogodnost predložene podzemne strukture za dugoročno skladištenje CO2.
6. venecijanski filmski festival
6. venecijanski filmski festival je održan od 8. do 14. augusta 1938. godine. Na njemu je prvi put održana tematska retrospektiva, odnosno prikazan je izbor najvažnijih ostvarenja francuske kinematografije od 1891. do 1933. godine. Najvažniju nagradu - Mussolinijev kup - osvojili su Luciano Serra pilota u kategoriji italijanskog te njemački film Olympia u kategoriji stranog filma.
Geološko skladištenje ugljen-dioksida
Nacionalni primeri potencijalnih skladišta
Primer oblasti koja ispunjava navedene uslove je Južni Permski basen, koji se prostire od Engleske do Poljske. Peskovi su se taložili u nekoliko navrata tokom geološke istorije. Na sedimente su uticali procesi formiranja stena, usled kojih su se prostori između pora ispunjavali slanom vodom ili prirodnim gasom. Međuslojna glina je formirala nepropusne slojeve, koji sprečavaju migraciju fluida ka površini. Većina formacija peščara nalazi se na dubini 1-4 km, gde je pritisak dovoljno visok da se CO2 skladišti u gustoj fazi. Sadržaj soli u formacionim vodama povećava se u ovom intervalu dubina od oko 100 g/l do 400 g/l, to znači da je voda zasićena solju, pa čak i mnogo većeg saliniteta od morske vode. U ovom basenu registrovano je na stotine struktura formiranjem doma usled migracije soli, koje su predstavljale zamke za akumuliranje prirodnog gasa. Ove zamke su predmet istraživanja za određivanje potencijalnih geoloških skladišta CO2 i pilot projekata.
Kapacitet skladišta
Procene kapaciteta skladišta CO2 obično su veoma aproksimativne i zasnivaju se na prostornom rasporedu potencijalno povoljnih formacija. Kapacitet skladišta može se utvrditi u različitim razmerama, počev od nacionalnih – za grube procene, do preciznijih proračuna basena i dimenzija ležišta, uzimajući u obzir specifičnu heterogenost terena i kompleksnost realnih geoloških struktura.
Obično se određuju različiti nivoi kapaciteta skladišta:
Možemo zaključiti da je volumetrijski kapacitet za skladištenje CO2 u Evropi visok, ali postoje i brojne nedoumice, naročito u slučaju dubokih slanih akvifera. Akviferi imaju kapacitet za skladištenje CO2 koji emituju velika postrojenja tokom nekoliko decenija. Obnavljanje podataka i dalje istraživanje novih potencijalnih kapaciteta skladišta u Evropi predmet su stalnog istraživačkog rada u mnogim državama, ali i u okviru projekta EU CO2STOP za Evropu u celini.
Stony Creek, Virginia
Stoni Krik je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 198 stanovnika.