cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mark Selby
2012/2013.
mini|200px|Mark Selby s trofejem s [[European Tour 2012/2013 – 1. turnir|Paul Hunter Classica 2012.]] Objavio je da je 90% spreman tik prije početka sezone 2012/13. još uvijek se oporavljajući od bolova u vratu. Prvi turnir na kojem je nastupio nakon povratka bio je Wuxi Classic, gdje mu je, ironično, u 1/16 finala protivnik bio Hawkins. Selby je ovog puta pobijedio 5-2, a zatim prohujao pokraj Copea 5-0. Ipak, u četvrtfinalu ga je savladao Stuart Bingham 4-5. Selby je zatim dobio 7 uzastopnih mečeva na putu do četvrtfinala SP-a u snukeru "šestici", ali tu ga je porazio Trump 5-7. Nakon toga je doživio pomalo šokantan poraz u 1. kolu  Australian Goldfields Opena od Jamieja Burnetta (3-5).
Život izvan snukera
Navijač je nogometnog kluba Leicester City, i to još od djetinjstva. Njegova pobjeda na SP-u desila se istog dana kad su nogometaši Leicester Cityja proslavljali povratak u englesku Premijer-ligu paradom na ulicama Leicestera.
U junu 2006. osvojio je SP u bilijaru "osmici", koje je održano u Blackpoolu, pobijedivši u finalu Darrena Appletona 11-7. Također je poznat kao ljubitelj pikada; pobijedio je Erica Bristowa 2007, a igrao je i protiv Raymonda van Barnevelda u egzibicijskim mečevima.
Selbyjev nadimak u svijetu snukera glasi "Šaljivdžija iz Leicestera" ("The Jester from Leicester"), koji je dobio od najavljivača snukerskih mečeva, Richarda Bearea.
Selby je u braku s Vikki Layton, profesionalnom irskom igračicom bilijara, koja često prati njegove mečeve iz publike. Zaruke su objavili u augustu 2010, a vjenčali su se u Cancúnu (Meksiko) 24. maja 2011.
Rangirni turniri: 12 (4-8)
{|
Nerangirni turniri: 11 (4-7)
{|
Choccolocco, Alabama
Choccolocco je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 2.804 stanovnika.
Klana
Klana je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Primorsko-goranskoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Klana imala je 1.931 stanovnika, raspoređenih u 5 naselja:
Povijest
Ime Klana prvi put se spominje 1235. g. u zapisu o posjetu pulskog biskupa (u rimskoj biblioteci). Zbog svog zemljopisnog položaja na raskrižju putova sa sjevera prema jugu i sa istoka prema zapadu, kao i zbog svojih šuma koje obiluju divljači i izvorima pitke vode, ovo područje bilo je pogodno za život još u pradavna vremena. Tako neki nalazi upućuju na postojanje života još u 6. ili 5. st. prije Krista.
Hrvati Istru, pa tako i ovaj kraj naseljavaju već u VII. st. i vrlo rano prihvaćaju kršćanstvo. U crkvi se bogoslužje vrši na staroslavenskom jeziku i piše se glagoljicom o čemu svjedoči podatak iz vatikanskog arhiva o staroslavenskoj Službi Božjoj u crkvici sv. Trojstva na Gradini još u XIII. st., kao i glagoljski natpis iz 1439. g. uzidan iznad vrata sakristije župne crkve sv. Jerolima. O čitanju sv. mise na staroslavenskom u XVII st. piše i Jochann Weichard Valvasor.
U srednjem vijeku Klana je bila važno trgovište i ograđena mitnica, a ovuda se odvijala i poštanska služba između Kranjske i tadašnje Rijeke. U to doba je Klani kao i cijeloj Europi prijetila stalna opasnost od Turaka koji su više puta poharali ovaj kraj.
No 2. veljače 1559. g. Turci pod vodstvom Malkoč – bega ovdje doživljavaju težak poraz. Tijekom dugih stoljeća, Klanu je posjedovalo više plemićkih obitelji: Devinski, Walsee, a od 15. st. pa sve do 1918. g. – uz kratku vladavinu Napoleonove Francuske – ustaljena je vlast austrijskih Habsburgovaca koji Klanu darivaju ili daju u zakup raznim gospodarima.
Godine 1843. u Klani počinje s radom pučka škola, a prvi poznati učitelj bio je Josip Corsiga. Nakon ukinuća kmetstva 1848. g. Klanjci 1861. od baruna Andrije Negovetića otkupljuju njegov dio posjeda, pa tako i pravo na izbor župana koje je zamrlo početkom XX. st.
Godine 1852. u Klani je rođen Matko Laginja, narodni preporoditelj Istre i hrvatski ban ranih 1920-uh.
Klanu 1870.g. pogađa katastrofalni potres koji je uništio većinu kuća, ali na sreću ljudskih žrtava nije bilo. Iste godine osnovana je pošta, a 1882. uvedena je plinska rasvjeta.
Početkom XX. st. Klana se – unatoč gubitku važnosti iz prošlih stoljeća – i dalje razvija. Tako je 1908. g. pošta dobila telegraf, 1911. trgovac Anton Medvedić osniva pilanu, a 1913. Klana dobiva prvi vodovod. U to vrijeme osnovana je i čitaonica, knjižnica i tamburaško društvo.
Tada izbija Prvi svjetski rat. U ratnom vihoru Klanjci poput ostalih susjeda ratuju po bojišnicama diljem Europe. Raspadom Austro-Ugarske 1918. g., Klana ulazi u sastav Kraljevine SHS, no gotovo istovremeno okupira ju Italija kao i sva okolna mjesta. Rapalskim ugovorom dvije godine kasnije povučena je granica između Klane i Studene, tako da je Studena ostala u sastavu Kraljevine SHS, a Klana, Škalnica, Lisac i Breza pripojeni su Italiji. Klana ubrzo postaje jedan od najvećih pograničnih garnizona kraljevine Italije, gdje biva stacionirano i do 10 000 talijanskih vojnika. No unatoč toj velikoj koncentraciji trupa i pokušaju odnarođivanja koji je odmah počeo raznim represijama i uvođenjem talijanskog jezika u školu i druge ustanove, Klanjci su ipak očuvali svoju nacionalnu svijest, a jedan od najhrabrijih čuvara hrvatskog jezika bio je svakako župnik Ivan Koruza, inače Slovenac, koji je u Klani bio od 1896 – 1942.
Sredinom 30-ih godina mnogi su Klanjci prisilno mobilizirani i poslani na bojišnicu u Abisiniju (Etiopiju). Kapitulacijom Italije i odlukom ZAVNOH-a iz 1943. g., Klana je zajedno sa Istrom pripojena matici Hrvatskoj, no još predstoje dvije teške ratne godine. U Klanu dolaze Nijemci i 1944. još bolje utvrđuju Rapalsku granicu, tako da se u travnju i svibnju 1945. ovdje vode žestoke borbe. Klana je napokon oslobođena 5.svibnja 1945.
Nakon II. svj. rata, Klana je od 1945. do 1953. samostalna općina, a potom Mjesna zajednica u okviru bivše Općine Rijeka. U Klani postoje pilana i šumarija, izgrađena je nova škola, vatrogasni dom, zadružni dom, obnovljene su crkve i unatoč depopulacije klanjsko se područje urbanizira.
Godine 1991. u domovinskom ratu sudjelovalo je mnogo ljudi iz kraja. Godine 1993 Klana ponovno postaje općina zajedno sa Studenom, Škalnicom, Liscem i Brezom i tako su stvoreni preduvjeti za razvoj kroz lokalnu samoupravu.
Obrazovanje
Za početak organiziranog školstva u Klani prihvaćena je 1843. godina. Od onda sa nastava odvijala na više lokacija do 1968. g. kada je izgrađena nova školska zgrada.
Na Liscu, u Škalnici i u Brezi u vrijeme talijanske okupacije organiziraju se posebne škole, a u studeni se 1922. g. organizira nastava u jednoj sobi privatne kuće za 62 učenika, a 1934. izgrađena je škola koja je djelovala (samo niži razredi) sve do devedesetih godina.
Danas u Klani djeluje osnovna škola koju pohađa 123 učenika iz svih mjesta naše općine, a dječji vrtič koji je otvoren 2001. pohađa 46-ero djece u dobi od 3 - 7 godina. U obrazovne svrhe djelomično služi i Multimedijalni centar u kojemu se organiziraju različiti tečajevi za sve dobne skupine.
Kultura
Organizacija kulturnog života u Klani počinje već krajem 19. st. kada učitelj Jakob Lusnik podučava zborno pjevanje, a neki imućniji mještani počinju nabavljati hrvatski tisak koji se čita i širi kroz mjesto. Tako je 1902. g. osnovan tamburaški zbor, a 1904. Čitalnica "Napried". U to vrijeme u Klani kao učitelj djeluje Ivan Matetić Ronjgov koji uz crkveno podučava i svjetovno zborno pjevanje. Kontinuitet razvoja kulturnih djelatnosti prekida I. svj. rat kada s radom prestaje tamburaški zbor, a u vrijeme talijanske okupacije zamire svaki vid kulturne aktivnosti. Nakon II. svj. rata osniva se Dom kulture u sklopu kojega djeluju čitaonica i knjižnica, obnavlja se kino dvorana, a ponovno se osniva tamburaško društvo i pjevački zbor, koji međutim djeluju svega nekoliko godina. Jedinu konstantu organiziranog kulturnog djelovanja predstavlja crkveno pjevanje, koje u Klani nikad nije zamrlo.
Redfield, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.297, što je 140 (12,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Filostrat
Filostrat ili Lucije Filostrat (Lucius Philostratus, cca. 170 - 247) je bio grčki sofist rodom iz Atene poznat kao autor nekoliko važnih književnih djela sa kraja antičkog perioda. Otac mu se također zvao Filostrat i također bio poznat kao sofist. Vjeruje se da se doselio u Rim gdje je postao članom kružoka buduće carice Julije Domne. Za nju je napisao biografsko djelo Život Apolonija iz Tijane, poznato kao glavni izvor podataka o Apoloniju iz Tijane. Osim toga je napisao zbirku biografskih eseja Životi sofista, djelo Gymnasticus posvećeno Olimpijskim igrama i zbirku erotske poezije Epistolae.
Lokve pri Dobrniču
Lokve pri Dobrniču je naselje u općini Trebnje u Sloveniji.
Spomenik palim Krajišnicima
Izgled spomenika
Spomenik palim Krajišnicima nalazi se na Sehitlucima (403 metra nadmorske visine), iznad Banje Luke, i udaljen je oko 5 kilometara od grada. Zbog svojih dimenzija (visina 13, a dužina 24 metra) jedno je od prepoznatljivih obeležja grada, a sa njega se pruža jedan od najlepših pogleda na Sehitlucima.
Kebineng
Kebineng (172–235) je bio jedan od poglavica naroda Xianbei koji su živjeli sjeverno od Kine u doba Tri kraljevstva. On sam i njegov narod su ojačali nauštrb naroda Wuhuan, poraženih od strane kineskog gospodara rata Cao Caoa u bitci na planini Bijelog Vuka. Cao Cao je ispočetka Kebinenga i Xianbeije uzeo kao saveznike, te je Kebinengu pomagao u sukobu sa suparničkim poglavicom Budugenom. Kasnije je došlo do sukoba između Kebinenga i države Cao Wei koji nije prestao sve do Kebinengove smrti.
Spomenik palim Krajišnicima
Izgled spomenika
Spomenik je mauzolejskog tipa i izgrađen je od belog bračkog kamena. Ima jedinstvenu formu, posebnu dinamiku i gledan iz daljine, deluje kao „metak ispaljen u pravcu Bosanske krajine“ (Kozare i Grmeča). Na pročelju spomenika, iznad ulaznih vrata, nalazi se figura nagog mladića koji u ruci drži zastavu. Na bokovima spomenika nalaze se reljefi koji u nizu slika prikazuju - okupaciju, zčočine okupatora i domaćih izdajnika, ustanak i borbu protiv neprijatelja do konačne pobede. Spomenik se veoma malo razlikuje od originalne makete, koju je autor izradio, i koja se nalazi u Galeriji „Antun Augustinčić“ u Klanjecu u Hrvatskoj.
Unutrašnjost spomenika, na temu revolucionarne epopeje, oslikao je slikar Ismar Mujezinović, prema nacrtima svoga oca, Ismeta Mujezinovića poznatog jugoslovenskog i bosanskohercegovačkog slikara.
Istorija
Spomenik se nalazi na mestu na kom se nalazila šumska kuća u kojoj je 8. juna 1941. godine održana Oblasna konferencija KPJ za Bosanku krajinu na kojoj su učesnici savetovanja upoznati sa odlukama i zaključcima Majskog savetovanja CK KPJ i razmatrane organizaciono-političke mere oko pripremanja ustanka. Tada su postavljeni zadataci za pripreme oružanog ustanka protiv okupatora i formiran je Oblasni vojni komitet za Bosansku krajinu, a njegove članove izabrani su: Osman Karabegović, Branko Babić, Kasim Hadžić i Josip Mažar Šoša. Ovim savetovanjem je rukovodio sekretar Oblasnog komiteta KPJ za Bosansku krajinu Đuro Pucar Stari, a pored njega savetovanju je prisustvovalo još 14 članova: Osman Karabegović, Velimir Stojnić, Branko Babić Slovenac, Ljubo Babić, Vaso Butozan, Šefket Maglajlić, Boško Šiljegović, Ilija Došen, Josip Mažar Šoša, Ivica Mažar, Mićo Šurlan, Karlo Rojc, Kasim Hadžić i Relja Lukić.
Spomenik je izgrađen 1961. godine, a svečano je otvoren 27. jula 1961. godine, na Dan ustanka naroda Bosne i Hercegovine, u okviru proslave dvadesetogodišnjice ustanka. Od tada je postao mesto koje su posećivali posetioci iz svih krajeva Jugoslavije, ali i iz inostranstva. Aprila 1966. godine, prilikom posete Banja Luci, spomenik je obišao i predsednik SFRJ Josip Broz Tito.
U toku izgradnje spomenika, slikar Ismet Mujezinović je obećao da će, po njegovom završetku, oslikati unutrašnjost slikama na temu revolucije naroda Jugoslavije. Pošto je po završetku spomenika, voda prodirala u unutrašnjost, od ove ideje se privremeno odustalo. Kada je krajem osamdesetih godina, saniran problem ulaska vode, slikar Ismar Mujezinović, ispunio je obećanje svog pokojnog oca Ismeta Mujezinovića i oslikao unutrašnjost spomenika. Posebnom tehnikom na izbrušene kamene ploče, preneo je crteže svoga oca.
Aforizam
Aforizam (og grčkog αφοριζειν, definisati, odrediti), doslovno, određenje ili definicija, je termin koji se koristi za opisivanje principa iskazanih sažeto u par reči ili opšte istine iskazane kratkom rečenicom, na takav način da jednom kada se čuje teško iščili iz sećanja.
Bacugno, Rieti
Bacugno je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 753 m.
9-nor-9β-Hidroksiheksahidrokanabinol
9-nor-9β-Hidroksiheksahidrokanabinol (HHC), je sintetički kanabinoidni derivat koji se formira modifikacijom strukture tetrahidrokanabinola. Ovo jedinjenje je originalno napravljeno u kontekstu potrage za najjednostavnijim jedinjenjem koje zadovoljava zahteve vezivanja za kanabinoidni receptor, čime se proizvodi kanabisu slična aktivnost. HHC potentnost je slična sa THC. Dalja pojednostavljenja i varijacije ove strukture proizvode još potentnije molekule, kao što su CP 47,497 i CP 55,940.
Carica Dou Miao
Carica Dou Miao (竇妙) (? -172), formalno Carica Huansi (doslovno "savjesna i dubokoumna carica") je bila kineska carica iz dinastije Han. Titulu je dobila kao treća po redu supruga cara Huana. Nakon njegove smrti 168. je služila kao regentica njegovom nasljedniku caru Lingu, pri čemu su joj pomagali njen otac Dou Wu te konfucijanski učenjak Chen Fan (陳蕃). Kasnije iste godine je sukob Doua i Chena sa moćnim dvorskim eunusima doveo do dvorskog prevrata u kome su obojica ubijeni. Carica Dou Miao je nakon toga smještena u kućni pritvor, gdje je ostala do smrti.
Knjižnica Andrija Štampar
Knjižnica Andrija Štampar nalazi se u Zagrebu.
Povijest knjižnice "Andrija Štampar"
Sve ove promjene utjecale su na fond knjižnice „Andrija Štampar“.
U knjižnici se mogu pronaći vrlo stare i rijetke knjige. Zahvaljujući profesoru A. Štamparu i njegovim poznanstvima po svijetu, posebno vezi sa Svjetskom zdravstvenom organizacijom i Rockefellerovom zakladom, kompletiran je fond časopisa iz vremena Drugog svjetskog rata kada je knjižnica bila zatvorena. Na taj je način ova knjižnica postala doista jedinstvena ne samo u Hrvatskoj nego i u Europi.
U međuvremenu knjižnica je proširila područja svojeg interesa. Osim javnog zdravstva, svoje mjesto našla su i druga biomedicinska područja, npr. socijalna medicina, epidemiologija, istraživanje zdravstvene zaštite, mikrobiologija, imunologija, virologija, parazitologija, mikologija, ekologija, ispitivanje vode, medicina rada, medicinska statistika, medicinska informatika, obiteljska medicina, gerontologija, menadžment u medicini. Knjižnica je 2007. godine preuzela softverski program Voyager kao novi knjižnični sustav, te se radi na implementaciji softvera u radu knjižnice.
Fond
Knjižnica posjeduje oko 60.000 svezaka knjiga i časopisa. te prima oko 150 tekućih naslova časopisa. Knjižnica je otvorenog tipa. Knjižnica ima pristup elektroničkim bazama koje omogućavaju pretraživanje časopisa u full-text obliku, koji sve više zamjenjuje tiskanu formu časopisa. Korisnici Knjižnice mogu se koristiti najnovijom kompjutorskom opremom, pretraživati baze podataka i printati.
Suradnja
Od 1997. do 2002. godine Knjižnica "Andrija Štampar" bila je uključena u projekt „Sustav znanstvenih informacija Republike Hrvatske - podsustav Biomedicina - u okviru Ministarstva znanosti i obrazovanja“ (sadašnjeg Ministarstva znanosti, obrazovanja i športa) s ciljem uspostavljanja informacijskog sustava koji bi pružao sve potrebne informacije znanstvenicima.
Giovanni Caboto
Giovanni Caboto, u Engleskoj poznat kao John Cabot (Genova, Republika Genova, oko 1450.– proglašen mrtvim 1499), bio je istraživač i pomorac, prvi veliki engleski moreplovac.
Biografija
O njegovom pravom porijeklu i pravom imenu se i danas malo zna. Ne zna se točno ni gdje je rođen, u mjestu Castiglione Chiavarese u tadašnjoj Republici Genovi ili u mjestu Gaeti u Napuljskom Kraljevstvu. Njegov sin Sebastijan tvrdio je da mu je otac rođen u Genovi. Jedini pismeni dokument o njemu je iz Venecije, datiran 1476. kada je dobio državljanstvo, gdje su ga zvali po venecijanskom Zuane Caboto.
U svakom slučaju, zna se da se vrlo rano preselio u Veneciju, negdje oko 1461. ili možda čak i ranije, budući da je postao građanin Mletačke Republike 1476. (građanin Venecije se moglo postati tek nakon 15 godina života u njoj). Zaposlio se u nekom venecijanskom trgovačkom poduzeću i po njihovom nalogu, plovio Levantom, pa se zna da je posjetio Meku, tada veliki trgovački centar u kom se razmjenjivala orijentalna i zapadna roba. Na tim plovidbama se izvještio u navigacijskim tehnikama, pa ga more nije plašilo i čini se da je sam, potpuno nezavisno od Kristofora Kolumba, došao do spoznaje da bi se do Azije moglo doći ploveći na zapad.
Istraživanja Amerike i Sjeverozapadnog prolaza
mini|lijevo|220px|Replika broda Matthew u [[bristolskoj luci]] O boravištu i aktivnosti Cabota od sredine 1480-ih do sredine 1490-ih se ne zna ništa, ali se predpostavlja da se preselio sa porodicom u Englesku i da se nastanio u Bristolu negdje krajem 1495. godine. Engleski kralj Henrik VII dodijelio je 5. marta 1496. njemu i njegovim sinovima patent kojim ih je ovlastio da plove u potragu za nepoznatim zemljama i donose buduću egzotičnu robu u bristolsku luku, te da uživaju monopol od te trgovine. Nekako u isto vrijeme do Engleske je doprijela vijest o senzacionalnom otkriću Kolumba na račun Španjolske. Taj događaj bio je poticaj za englesku akciju i vrlo brzo osigurao materijalnu podršku bristolskih trgovaca za ekspediciju Cabota na plovidbu prema Novom svijetu.
Caboto je 1496. ispovio iz Bristola s jednim brodom, ali se nakon naporne plovidbe morao vratiti u bristolsku luku zbog lošeg vremena, nedostatka hrane i nesuglasica u posadi. Na novi put krenuo je iz bristolske luke u maju 1497. na malom brodu Matthew, s posadom od 18 ljudi. Oplovio je oko Irske a onda uzeo smjer prema sjeverozapadu, da bi u jutro 24. juna ugledao kopno Amerike. Mjesto na kojem se iskrcao na američkoj obali nikada nije točno utvrđeno, pa se ne zna dali je to bio jug Labradora, Newfoundland, ili otok Cape Breton. Plovivši uz obalu, učinilo mu se primijetio znakove koji su ukazivali da je kraj naseljen, ali nije vidio ljude. Na obali je pribio dvije zastave, englesku i mletačku, te tako simbolički proglasio to posjedom Engleske (kako su oni to kasnije tvrdili).
Posljednja plovidba i pogibija
Poput Kolumba, on je također mislio da je doplovio sjeveroistočne obale Azije. Caboto se vratio u Bristol na 6. augusta 1497. godine. Svoje investitore je izvijestio da je zemlja izvrsna, klima umjerena, a more dovoljno bogato ribom, tako da bi to moglo u budućnosti osigurati Engleskoj dovoljno ribe i dokinuti ovisnost o isporukama s Islanda. Usred oduševljene dobrodošlice, on je najavio novi plan da ponovno otplovi na isto mjesto, a od tamo prema Japanu, za kog se znalo da je bogat mirodijama i draguljima. Priliku za novu ekspediciju dobio je 3. februara 1498. kada mu je pismeno odobrena. Njegova flota se ovaj put sastojala od pet brodova s posadom od 200 ljudi. Ubrzo nakon isplovljenja flota je uletila u oluju iz koje se spasio samo jedan koji je oštećen potražio utočište u Irskoj, tako da je 1499. Caboto proglašen mrtvim. Caboto je svojom plovidbom preko sjevernog Atlantika dokazao da je i tom kraćom rutom moguće doploviti do Novoga svijeta, a to je omogućilo Britaniji da kasnije osnuje svoje kolonije po Sjevernoj Americi.
Chunchula, Alabama
Chunchula je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 210 stanovnika.
Lokve (Krško)
Lokve su naselje u općini Krško u Sloveniji.
Dettey (Saona i Loara)
Dete je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 107 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 526 metara (maksimalnoj 530 m, a minimalnoj 274 m).
Portrait of Jennie
Portrait of Jennie je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1948. u režiji Williama Dieterlea. Po žanru je fantastična melodrama, a temelji se na istoimenoj pripovjetci Roberta Nathana. Protagonist, čiji lik tumači Joseph Cotten, je siromašni umjetnik koji godine 1934. u njujorškom Central Parku upoznaje tajanstvenu mladu ženu (čiji lik tumači Jennifer Jones). Radnja prikazuje kako mu ona služi kao inspiracija, ali isto tako pri svakom novom susretu neobjašnjivo stari. Portrait of jennie je producirao David O. Selznick, koji je također inzistirao da u njemu glavnu žensku ulogu tumači njegova tadašnja ljubavnica (i buduća supruga) Jennifer Jones. Iako je u njega uložio ogroman novac, Portrait of Jennie je doživio komercijalni neuspjeh. Kritika mu je, međutim, bila daleko blagonaklonija. Cotten je za svoju ulogu dobio Kup Volpi na venecijanskoj Mostri, a pjesma iz filma pod naslovom Portrait of Jennie je postala veliki hit u izvedbi Nat King Colea.
Old Field, New York
Old Fild je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Minovincin
Minovincin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 382,453 Da.
Portrait of Jennie
Vanjske veze
Streaming audio
Old Field, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 918, što je 29 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Električni orgazam
thumb|desno|Srđan Gojković - Gile na koncertu [[Rimtutituki u Beogradu.]] Električni orgazam 2008. godine|thumb|250px
Električni orgazam je muzička grupa iz Beograda.
Bend je osnovan januara 1980. godine, nakon koncerta grupe Leb i sol, u kafani „Mornar“. Grupu osnivaju Srđan Gojković Gile (dotadašnji bubnjar grupe Hipnotisano pile), Ljubomir Jovanović Jovec (gitarista grupe Hipnotisano pile) i orguljaš Ljubomir Đukić. Početkom 1981. sa beogradskim grupama Idoli i Šarlo akrobata snimili su zajednički album Paket aranžman na kojem su bili zastupljeni sa pesmama „Krokodili dolaze“, „Zlatni papagaj“ i „Vi“. Smatra se jednim od najboljih i najznačajnijih albuma tadašnje YU rok scene čime je započeo novi talas.
Električni orgazam je u više od 30 godina karijere izdao 12 studijskih, 7 živih i 3 kompilacijska albuma.
Prepuštovec (Zagreb)
Prepuštovec je selo u okolici Zagreba, nadomak Sesveta i Kašine. Administrativno pripada Gradu Zagrebu.
Povijest
Podno južnih obronaka istočne Medvednice, tik do Kašine smjestilo se selo Prepuštovec, mnogima poznato kao omiljeno zagrebačko izletište u kojemu se nekada nalazio veliki podrum, koji je nekad bio u vlasništvu prve vinarske zadruge prigorskih vinogradara. U tom podrumu nalazile su se velike izrezbarene bačve pune domaćeg, prigorskog vina zvano kraljevina ili imbrina, za koju ovdašnji ljudi tvrde da je "dobroćudna kao i svi Imbre i Imbreki". Prepuštovec je dobio ime po zagrebačkom prepoštu (kanoničkom starješini) Ćirijaku koji svoje rodoslovlje vuče iz tadašnje najodličnije i najbogatije obitelji Kuča i koji je bio zemljišni posjednik u kašinskom kraju. Godine 1217. u povelji hrvatsko-ugarskog kralja Andrije II. ne samo da se opisuju međe posjeda Kašine s Blagušom ("Cassina cum Blagussa") nego se spominju i vinogradari prepošta Ćirjaka ("inde descendit et ibi transitur et per transitum ad Ciriaci prepositus et per viam ascendit ad montem") koji se nalazili između Kašine i Blaguše. Bit će da je već tada postajalo selo koje je ime dobilo po prepoštu Ćirijaku, tj. Prepuštovec. R. Gajer navodi kako nije isključeno "da su kaptolski prepošti i poslije Ćirijaka uživali prihode tog sela". Dakle, Prepuštovec je, uz Kašinu, Blagušu, Planinu, Vugrovec i Dobrodol, staro srednjovjekovno naselje ovog dijela Prigorja.
Godine 1850. Prepuštovec ima 15 kuća. Podaci iz 1866. su potpuniji i navode da je Prepuštovec selo u zagrebačkoj županiji, da pripada rimokatoličkoj župi Kašina Donja, kotru Sv. Ivan i sudičiji Vurnovec, te pošti Popovec. Tada Prepuštovec ima 15 kuća i 225 stanovnika.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 346 stanovnika te 105 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništa iz 1991. godine u mjestu je živjelo 319 stanovnika.
Mjesto je dobro prometno povezano sa Sesvetama i Zagrebom, a djeca pohađaju osnovnu školu u Kašini dok srednju školu pohađaju u Gradu Zagrebu.
Izviđačka škola
Izviđačka škola osnovana je s ciljem brže i cjelovite tranzicije hrvatskih izviđača u programe i načela Svjetske organizacije skautskog pokreta - WOSM. Osposobljavanje voditelja djevojčica i dječaka u dobi od 8 do 15 godina standardizirano je kroz europski sustav upravljanja kvalitetom nastave ISO 9001:2000. Programi se primjenjuju po odobrenju Ministarstva prosvjete i športa Republike Hrvatske.
Osnovni podaci
Ime udruge i kratica
Datum osnivanja
Adresa
Nacionalno
Misija i vizija
Misija je obrazovanje i osposobljavanje ljudskih potencijala za potrebe skautizma, a vizija je Republika Hrvatska, članica EU, u kojoj je 1% mladih uključeno u aktivnosti skautskih udruga na zajedničkim osnovama pokreta, sukladno temeljnim principima Svjetske organizacije skautskog pokreta – WOSM.
Program osposobljavanja voditelja prema programu Izviđačkog odreda "Sava"
Cilj ovog verificiranog programa je naobrazba izviđačkih voditelja kompatibilna ciljevima i zadaćama odgojno-obrazovnog rada u osnovnim i srednjim školama u RH i temeljnim principima Svjetske organizacije skautskog pokreta (WOSM). Aktivnosti, metode i oblici rada preuzete su iz sustava obrazovanja nastavničkih fakulteta jer su korisnici studenti istih, a aktivnosti se sastoje od teoretskog (60 sati) i praktičnog, višednevnog (minimalno 30 sati) dijela. U svakom jednogodišnjem razdoblju planiramo educirati 150 voditelja izviđačkog pokreta, raznih profila i razne edukacije, što u praksi i provodimo. Program se provodi pri Učiteljskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, VUŠ Petrinja, kao izvannastavni dvosemestralni kolegij, i VUŠ Gospić Sveučilišta u Rijeci, mjestima terenskih vježbi i u prostorijama vježbaonica (osnovnih škola gradskih četvrti Trnje i Trešnjevka) i Udruge.
Program socijalne prevencije djece i mladeži Grada Zagreba naziva "Čudesna Hrvatska"
Program je osmišljen 1996. godine te se do danas kontinuirano provodi uz nadogradnju po rezultatima godišnje evaluacije. Povjerenstvo Vlade RH za prevenciju poremećaja u ponašanju djece i mladih procijenilo je 13. kolovoza 2003. godine da program najbolje zadovoljava prepoznate standarde kvalitete te ga je uvrstilo u stručnu literaturu s ovog područja. Osnovni cilj programa je utjecati na djecu i mladež uz stalnu socijalnu podršku, na njihovo socijalnu prilagodbu i to jačanjem samopouzdanja, samopoštovanja i osjećaja iskrenosti mladih kroz stjecanje novih vještina i znanja uz grupni rad u prirodi. Program se sastoji od psiho-socijalne podrške (sastanci sa određenim temama o prevenciji zlostavljanja, ovisnosti i sl.); rekreativnih (plivanje, morski kajak, ronjenje, planinarstvo, konačarstvo, izletništvo, veslanje, spašavanje, igre, koturaljkanje, športska rekreacija i dr.), edukativnih (rad sa računalima – osnove informatike, zaštita okoliša, orijentacija, signalizacija, muzičke slušaonice, prva pomoć, maketarstvo, prometna kultura, foto, kino i video programi i dr.) i aktivnosti prije, za i poslije ljetnog (zimskog) kamp programa. U svakom jednogodišnjem razdoblju planiramo kroz program provesti 300 korisnika. Broj korisnika ovisi o primljenoj donaciji odnosno učešću roditelja i sponzora. Korisnik obuhvaćen programom tijekom godine provede 32 dana aktivnog sudjelovanja. Program je primjenjiv za korisnike iz urbanih sredina.
Korisnici
Korisnici edukacijskih modula (programa/projekata) udruge su njeni članovi i roditelji članova, djeca-učenici osnovnih i srednjih škola, studenti nastavničkih usmjerenja, djelatni učitelji, osoblje pravnih osoba - organizatora i davaoca usluga u mladeškom turizmu.
Publikacije
Za svaku aktivnost (taborovanje, kantonovanje, specijalistički izleti, bivaci i dr.) voditelji aktivnosti izrađuju pomoćnu literaturu pod nazivom "dokumentacija".
Campertogno, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Manon (film)
Manon je francuski crno-bijeli film snimljen 1949. u režiji Henri-Georgesa Clouzota. Predstavlja slobodnu adaptaciju klasičnog romana Manon Lescaut Abbéa Prévosta. Radnja je premještena u (tada) suvremenu Francusku i započinje na kraju Drugog svjetskog rata kada pripadnik pokreta otpora (čiji lik tumači Michel Auclair) spašava djevojku (čiji lik tumači Cécile Aubry) od optužbi da je surađivala sa njemačkim okupatorima. Manon je godine 1949. osvojio "Lav sv. Marka" (preteču Zlatnog lava) na venecijanskoj Mostri.
A-84,543
A-84543 je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. Ovaj molekul je agonist neuronskog nikotinskog acetilholinskog receptora koji je visoko selektivan za α4β2 receptor. On nalazi široku primenu u naučnim israživanjima strukture i funkcije tog receptora. Ovaj ligand je bio polazno jedinjenje u razvoji velike familije srodnih derivata.
Citronelle, Alabama
Citronelle je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.905 stanovnika.
Veronica Avluv
Veronika Avluv (Roulet, SAD, 23. novembar 1972) američka je porno glumica.
Biografija
Pojavila se do sada u preko 100 porno filmova i osvojila jednu XRCO nagradu. Veronika Avluv sebe opisuje kao biseksualku, ali i navodi da je ona uglavnom imala seks sa ženama tokom svog života.
Bila je udata za Hansa Avluva od 1996. dok nije preminuo od srčanog udara 26. marta 2013, a imaju dvoje dece zajedno. I Veronika i Hans imaju po jedno dete iz prethodnih brakova.
Lokve (Črnomelj)
Lôkve je naselje u Sloveniji koje se nalazi u općini Črnomelj.
Historija
U blizini Lokvi je prilikom isprobavanja minobacača godine 1944. smrtno stradao partizanski komandant Franc Rozman-Stane. Na mjestu događaja se nalazi spomenik.
Geografija
Nadmorska visina naselja je 175 m.
Najbliža naselja su: Otovec (1 km) i Črnomelj (4 km).
Brugnac (Lot i Garona)
Brinjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Marmand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 167 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 172 m, a minimalnoj 49 m).
Delway, North Carolina
Delvej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 203, što je 67 (-24,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Veternik (Novi Sad)
Veternik je naselje u gradu Novi Sad u Južnobačkom okrugu. Veternik predstavlja kombinaciju urbane i ruralne sredine. Prema popisu iz 2011. bilo je 17454 stanovnika.
Istorija
Veternik je osnovan 1918. godine kao naselje za ratne vojne invalide-veterane iz Prvog svetskog rata, koji su se borili na planini Veternik u Makedoniji. Tadašnji Veternik imao je svega dve ulice. Izgrađene kuće bile su tipske, a neke od njih su i danas autentične. Po završetku Prvog svetskog rata kralj Aleksandar je svojim dobrovoljcima koji su učestvujući u velikoj bici protiv bugarskih snaga, bili oslepljeni trajno nervnim gasom, dodelio zemlju u okolini Novog Sada, a na području današnjeg Veternika. Ti solunci i njihove porodice su naselile plodnu ravnicu i stvorili zametak ovog naselja.
Obrazovno-kulturne institucije
Od obrazovnih ustanova u Veterniku postoje OŠ „Mihajlo Pupin“, OŠ „Marija Trandafil“, predškolska ustanova „Radosno detinjstvo“. Od kulturnih ustanova u Veterniku postoje Kulturno-privredni centar (KPC), Kulturno-umetničko društvo „Sava Vukosavljev"; Folklorno udruženje „Veliko kolo“ - za uzrast od 3 do 77 godina.
Veternička crkva posvećena „Sv. Simeonu Mirotočivom“ spada među najlepše verske objekte u Srbiji sagrađene krajem 20. veka.
Od specijalnih, postoji jedinstvena i najveća ustanova u Srbiji Dom za decu i omladinu ometenu u razvoju.
Zdravstvene institucije
U Veterniku se nalazi veliki Dom zdravlja, i u okviru istog više različitih dispanzera, ali i određeni broj poznatih i priznatih privatnih zdravstvenih ordinacija, kao što je Očni Centar Radnović, na čelu sa uglednim novosadskim oftalmologom dr Dragicom Radnović, lekarom specijalistom sa za lečenje očnih bolesti dece i odraslih.
Sport
U Veterniku se nalazi Sportski centar „Vujadin Boškov“, trenažna i boravišna baza fudbalskog kluba „Vojvodina“ N. Sada, sa 6 travnatih terena. FK Veternik, KK Roling, KK Veternik, OK Reljić
Od poznatih ličnosti iz sveta sporta u Veterniku žive (najpoznatija sportska porodica u Srbiji, Kačar) braća Kačar, Tadija (1956) i Slobodan (1957), profesor fizičke kulture, a Tadija je Magistar sporta i fizičke kulture. Osvajači su najvredniji trofeja u bokserskom sportu. Olimpijskih, svetskih, evropskih, mediteranskih i balkanskih medalja. Slobodan je postao i profesionalni svetski prvak IBF federacije, 21.12.1985., Pezaro, Italija;Proglašen je za najboljeg sportista AP Vojvodine XX veka, 2001. god. Nenad (Tadija) Kačar (1982.), vaterpolista, diplomirao na fakultetu tehničkih nauka, klupski prvak Evrope sa VK Bečej, Bečej, Srbija 2000. godine. Od 2006. igra u Kataniji na ostrvu Sicilija u Italija., ; Gojko (Sreto) Kačar (1987.) fudbaler, FK Vojvodina Novi Sad, FC Herta Berlin, HSV Hamburg. Reprezentativac Srbije, 2. mesto, Evropsko prvestvo za mlade 2007. Učesnik Olimpijskih igara Peking 2008.
Stanovništvo
U naselju Veternik živi 18.626 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,1 godina (34,4 kod muškaraca i 35,8 kod žena). U naselju ima 5.323 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,39.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine). Stanovništvo Veternika je između dva popisa (1991. i 2002. godine) poraslo za skoro 100 procenata. Godine 1991. u naselju je živeo 10.271 stanovnik dok je 2002. godine bilo 18.626 stanovnika. Ovaj porast broja stanovnika je posledica rata u Bosni i Hrvatskoj kao i posleratnih iseljavanja iz tih država. Što se tiče nacionalnih manjina, u Veterniku žive Mađari, Romi, Hrvati i Slovaci.
Velos, Belluno
Velos je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
The Quiet One (film)
The Quiet One je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1948. u režiji Sidneya Meyersa. U njemu se prikazuje 10-godišnji crni dječak iz Harlema koji je zapao u niz emocionalnih i drugih problema, odnosno nastojanja osoblja škole da mu u njemu pomogne. Film, za koga je komentar napisao ugledni scenarist i filmski kritičar James Agee, je dobio niz nagrada, uključujući međunarodnu nagradu na venecijanskoj Mostri.
Uniontown, Pennsylvania
Juniontaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.372 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 10.372 stanovnika, što je 2.050 (16,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rudi Stipković
Rudi Stipković je svoj cijeli radni vijek proveo u Sportskim novostima, gdje je i objavio svoju prvu karikaturu 20. rujna 1953. (još kao gimnazijalac), kada se list zvao Narodni sport. Počeo je studij prava, ali crtanje je bilo jače od studija, te se zaposlio u Sportskim novostima kao likovno-grafički urednik lista, SN Revije i Sprinta, te kasnije komentator-karikaturist. U preko 50 godina rada procjenjuje se da je objavio oko 20.000 karikatura, prvenstveno sportaša, ali i političara i drugih osoba iz javnog života.
Nagrade
Više od samih nagrada govori njegovo djelo, njegova karikatura Dražena Petrovića dovoljno realistično prikazuje Draženovu glavu, ali tu karikaturu vrhunskom čini prikaz ruku u obliku krakova hobotnice koji s loptom radi što želi - istovremeno simboličan i realističan prikaz čarobnjaka košarke.
A-366,833
A-366,833 je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. On deluje kao agonist na neuronskom nikotinskim acetilholinskim receptorima. Selektivan je za α4β2 podtip, i izučavan je za moguću primenu kao analgetik, mada nije uspešno prošao kroz klinička ispitivanja.
Francuska škola Zagreb
Francuska škola u Zagrebu je neprofitabilna školska ustanova konvencionirana od strane AEFE (Agencija za francusku nastavu u inozemstvu), koja je u partnerstvu s Njemačkom školom osnovala EuroCampus - Zagreb 1. rujna 2005. godine. Obje škole su se pod ovim nazivom obvezale na pedagošku suradnju koja uključuje ponudu jezičnih i nejezičnih aktivnosti za učenike obiju škola. Škola je osnovana 1996. godine s ciljem da omogućuje djeci svih zemalja pohađanje nastave na francuskom jeziku u skladu s pravilima Francuskog Ministarstva prosvjete pod voditeljstvom francuskih diplomiranih učitelja. Škola garantira obiteljima koje žive van Francuske kontinuitet u školovanju po francuskom sistemu i istovremeno otkrivanje nove sredine, kao što nudi i djeci hrvatskih obitelji upoznavanje s francuskom kulturom.
Lokve (Nova Gorica)
Lokve je naselje u gradskoj općini Nova Gorica.
Nalazi u šumovitoj dolini na sjeverozapadnom dijelu Trnovske visoravni. Naselje je 20 km udaljeno od Nove Gorice, a kroz nju vode ceste prema Ajdovščini, Idriji, Čepovanu i Mostu na Soči. Na sjevernoj strani se iznad Lokava pruža Veliki vrh ili Škol (1190 m), odakle se pruža pogled na Čepovansku dolinu, na istoku su Mali Češevik (1104 m) i Ilovica (1166 m), s južne strane na Lokve gleda Prezren (1128 m), na jugoistoku leži Trogarski hrib, na sjeveroistoku pogled prema Grgarju blokira Črni vrh (1066 m) i Koprivnica.
Lokve i okolica leže na krškom tlu, pa zato nema tekućih voda. U prošlosti je bilo voda stajaćica, tj. lokava, koje su nastali radi nepropusne ilovače a koju su prvotni stanovnici – pastiri koristili za napajanje stoka. Do danas su ostale dvije bare, jedna se naziva Goveji kal i leži na sjeverozapadnom dijelu selu. Na tom području se u prošlostzi bavilo sa staklarstvom.
U sredini doline se nalazi brdo, na kojem se u 18. vijeku postavila kapelica, a danas tamo stoji crkva sv. Antona Padovanskog.
Lokve (Alibunar)
Lokve (rumunski: Locve ili Sânmihai, mađarski: Végszentmihály) je naselje u opštini Alibunar u Južno-banatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2002 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2973 stanovnika).
Istorija
Sveti Mihalo ( Lokve ) Prvi put se spominje 1404.godine imenom Szentmihal, 1717-Sent Mihaj, 1779-Sent Mihály, 1911.-Veg-Sént- Mihály, 1922.-Sveti Mihalo.
Sveti Mihalo je 1404.godine pripadao Krašovskom komitatu, a bio je u posedu porodice de Osiak (de Osiak ). U to doba oduzeo je kralj Sigmund ovaj posed od porodice Osiak i poklonio ga Jovanu de Marotu (de Marot ). Za vreme turske vladavine (1662 ) još postojalo ovo naselje. 1716 godine ušlo je već opustošeno naselje u sastav Vršačkog dištrikta.
1740. u Sveti Mihaj doselilo se 40 rumunskih porodica iz Vlaške, koje su već 1743. imale nameru da se odsele na pustaru Lovrin, a 1745, na poljsko dobro Ostine mare (Uzdin).
1749.godine Sveti Mihalo 44 doma. 1744. dodeljen je Ilirskoj, a 1776.Nemačko-banatskoj regimenti. 1782. brojao je 1063 pravoslavna stanovnika. 1814. podignuta sadašnja crkva. 1843. bilo je četiri sveštenika na2371 stanovnika pravoslavne vere, a dva učitelja poučavalo je 296 đaka. 1845. Sveti Mihaj je dodeljen Srpsko-banatskoj regimenti. 29 i 30. juna 1848. počeo je srpsko-mađarski rat kod Sv.Mihala, i selo je uništeni požarom.
1854. Sveti Mihalo je pripadao alibunarskoj kompaniji i imao 2896 stanovnika. U deceniji od 1872, do 1882.godine snašla je opštinski atar, skoro svake godine, poplava. 1873.pripojen Sveti Mihalo alibunarskom srezu Torontalskok komitata. Oko 1900. godine osnovana je Vegsentimaljska Opštinska štedionica.
Brojno kretanje stanovništva poslednjih decenija bilo je: 1869.godine 3236 stanovnika; 1880-2856;1890-3369;1900-3950;1910-4095 stanovnoka. Po popisu na dan 31.januara 1921. Sveti Mihalo je imao 3970 stanovnika, od kojih je bilo: Srba-21; Ostalih Slovena-1; Rumuna 3918; Nemaca 21; Mađara-9.
Demografija
U naselju Lokve živi 1638 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (43,0 kod muškaraca i 45,3 kod žena). U naselju ima 620 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Rumunima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Vanjske veze
thumb|200px|Rumunska pravoslavna crkva
<!-->
Don't ask, don't tell
Don't ask, don't tell (DADT, na engleskom doslovno: "Nemoj pitati, nemoj kazati") je kolokvijalni izraz za kadrovsku politiku oružanih snaga SAD u odnosu na homoseksualne i biseksualne osobe temeljenu na zakonu izglasanom 1993. godine koja je zvanično ukinuta 20. 9. 2011. Srž te politike je bila da se pripadnicima oružanih snaga zabranjuje otvoreno iskazivati svoju homoseksualnu orijentaciju, i to pod prijetnjom otpusta iz vojne službe; istovremeno je pretpostavljenima bilo zabranjeno istraživati seksualnu orijentaciju svojih potčinjenih. U praksi to znači da su homoseksualne osobe mogle služiti u američkim oružanim snagama, ali jedino pod uvjetom da nikome od svojih kolega i suboraca odaju da su homoseksualci.
thumb|desno|300px|Predsjednik SAD Barrack Obama potpisuje zakon kojim se ukida Don't ask, don't tell Politika je uvedena krajem 1993. kao kompromis između predsjednika Billa Clintona - koji se zalagao za potpuno ukidanje zabrane služenja homoseksualaca u oružanim snagama - i tadašnje demokratske većine u Kongresu koja je nastojala održati dotadašnje zabrane. Formalno je uvedena Clintonovom uredbom, a nakon žestoke rasprave u kojoj su na Clintonovoj strani bile LGBT organizacije i lijevo krilo Demokratske stranke, a na strani Kongresa konzervativni političari, vjerske grupe, ali i vodeći oficiri koji su tvrdili da će biti narušen borbeni moral.
U godinama koje su slijedile DADT je bila predmetom oštrih kritika od strane lijeve i liberalno nastrojene javnosti, a nakon izbijanja ratova u Afganistanu i Iraku se koristio i argument da se SAD ne smije lišavati svojih vojnika iz tako "trivijalnih" razloga kao što je njihova seksualna orijentacija. Takvom stavu su se za vrijeme predsjedničke kampanje 2008. godine priklonili i svi demokratski kandidati, uključujući i Baracka Obamu koji je najavio ukidanje DADT kao dio svog programa. U decembru 2010. je Kongres izglasao zakon kojim se DADT službeno ukida. Politika je službeno ukinuta 20. 09. 2011.
Bonnétage
Bonetaž je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 674 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 960 metara (maksimalnoj 1.045 m, a minimalnoj 615 m).
86. dodjela Oscara
86. dodjela nagrade Oscara, koju je organizirala Američka akademija filmskih umjetnosti i nauka (AMPAS), odala je počast glumcima, tehničkim dostignućima i filmovima za 2013. godinu i održana je 2. marta 2014. u pozorištu Dolby Theatre u Hollywoodu, Los Angelesu. Svečanost je zakazana sedmicu dana kasnije nego što je uobičajeno kako bi se izbjeglo emitiranje za vrijeme Zimskih olimpijskih igara 2014. Tokom svečanosti, Akademija filmskih umjetnosti i nauka uručila je nagrade za 24 kategorije. Ceremoniju je prenosila američka tv-stanica ABC, u produkciji Neila Merona i Craiga Zadana, i u režiji Hamisha Hamiltona. Komičarka Ellen DeGeneres je bila domaćin emisije po drugi put, nakon što je također bila domaćin 79. svečanosti 2007. Sa 43,740,000 gledalaca, ovo je bila najgledanija svečanost dodjele Oscara od 2000. godine.
Film Gravitacija osvojio je najviše nagrada ukupno 7, uključujući i najbolju režiju za Alfonsa Cuaróna. Film 12 godina ropstva osvojio je 3 nagrade, uključujući i onu za najbolji film i najbolju sporednu glumicu za Lupitu Nyong'o. Poslovni klub Dallas također je osvojio 3 nagrade, postavši tako peti film u historiji dodjele Oscara koji je osvojio nagradu za najbolju glavnu i sporednu mušku ulogu, za Matthewa McConaugheyja i Jareda Leta respektivno. Ostali dobitnici su Sniježno kraljevstvo i Veliki Gatsby, sa po 2 nagrade. Cate Blanchett osvojila je nagradu za najbolju glumicu za film Tužna Jasmine. Ostali filmovi koji su osvojili samo po 1 nagradu bili su: Velika ljepota, Helij, Ona, Dama pod brojem 6: muzika je spasila moj život, Gospodin Hublot i 20 Feet from Stardom. Cuarón i Catherine Martin bili su jedini koji su osvojili više nagrada (po 2).
Pobjednici i nominirani
Nominacije za 86. dodjelu nagrada Akademije objavljene su 16. januara 2014. u Samuel Goldwyn Theateru na Beverly Hillsu, od strane Cheryl Boone Isaacs, predsjednice Akademije, i glumca Chrisa Hemswortha. Filmovi Američka prevara i Gravitacija imali su najviše nominacija (po 10).
Drugu godinu za redom, film koji je osvojio najviše Oscara nije pobijedio u kategoriji za najbolji film ( prije ceremonije iz 2012. ovo se posljednji put desilo na 77. dodjeli "Oscara". Po dvadeset treći put, Akademija je odlučila da razdvoji nagrade za najbolji film i najbolju režiju, pa su nagrade otišle za film 12 godina ropstva i režiseru Gravitacije Alfonsu Cuaronu respektivno. Kandidatkinja za najbolju glumicu Meryl Streep oborila je svoj vlastiti rekord po broju nominacija koju je ikada mogao dobiti glumac ili glumica sa ukupno 18 nominacija. Sa njenom nominacijom za film Američka prevara, Jennifer Lawrence je postala najmlađa glumica,(23 godine) sa ukupno tri nominacije, rekord koji je do sada držala zvijezda filma Gospođa Miniver Teresa Wright. Film Američka prevara je postao 42. film u historiji koji je dostigao 5 vrhunskih nominacija i 15. sa nominacijama u sve 4 glumačke kategorije, što je prethodno ostvario režiser David O. Russell sa svojim filmom iz 2012. Silver Linings Playbook. Međutim, Američka prevara se pridružuje filmovima True Grit (2010) i Bande New Yorka na trećem mjestu sa 10 nominacija bez ijedne pobjede. Filmovi The Turning Point (1977) i The Color Purple (1985) i dalje vode na toj listi sa po jedanaest nominacija svaki.