cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Famiglie Baldisseri, Vicenza
Famiglie Baldisseri je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Đuro Cvijić
Đuro Cvijić Duka (pseudonim: Krešić; Zagreb, 25. mart 1896 — Moskva, 26. april 1938) je bio hrvatski revolucionar, jedan od prvaka socijaldemokratskog te komunističkog pokreta, politički sekretar Komunističke partije Jugoslavije, pokretač Borbe i jedan od najboljih komunističkih novinara.
Koštana srž
desno|mini|280px|Presjek anatomije stanica u koštanoj srži desno|mini|280px|Biopsija koštane srži desno|mini|280px|Primjerak koštane srži u goveda
Đuro Cvijić
Još kao gimnazijalac učestvovao je u atentatu na hrvatskog bana Cuvaja. Zbog revolucionarne djelatnosti više je puta hapšen. 1920-ih godina Đuka Cvijić je bio vođa tzv. "leve frakcije" u KPJ, koja se dugo vremena smatrala predstavnicom linije Kominterne. 1930-ih je zbog sukoba sa rukovodstvom isključen iz KPJ.
Koštana srž
Koštana srž (znana i kao medulla, osium i koštana moždina), je krvotvorno tkivo smješteno u moždinskim šupljinama kosti i u prostorima među gredicama spužvastog koštanog tkiva. U njoj nastaju sve krvne stanice, razgrađuju se eritrociti i stvara rezerva željeza nastala raspadanjem hemoglobina.
Las Cuevas, Del Nayar
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Đuro Cvijić
Ubijen je zajedno sa svojim bratom Stjepanom i drugim istaknutim jugoslovenskim komunistima tokom staljinističkih čistki.
Frassineto, Bolzano
Frassineto je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Koštana srž
Crvena i žuta koštana srž
Pri rođenju, sva koštana srž je crvena. S godinama, sve veći dio se transformira u žutu srž. Odrastao čovjek ima oko 2.6 kilograma koštane srži, a polovice od toga je crvena. U odrasla čovjeka se nalazi samo u pljosnatim kostima (prsna kost, kralješci, rebra, ključna kost, kosti zdjelice i svoda lubanje), a u mlađih osoba i u proksimalnim epifizama nadlaktične i bedrene kosti. Žuta Koštana srž nadomješta crvenu u dugim (cjevastim) kostima odraslog čovjeka. Sastoji se najvećim dijelom od masnih stanica. Nediferencirane mezenhimske stanice mogu se diferencirati u krvotvorno tkivo (crvena koštana srž) u slučaju krvarenja, hipoksije i pojačanje razgradnje eritrocita. U starosti i nekim bolesnim stanjima smanjuje se broj masnih stanica, a retikulske stanice nabubre zbog povećanja sadržaja vode (želatinozna koštana srž).
Đuro Cvijić
Biografija
Đuro Cvijić rođen je u Zagrebu 25. marta 1896. godine. Još od djetinjstva 1902-1903 je bio prijatelj sa Miroslavom Krležom. Njegov mlađi brat Štefek, kasnije također istaknuti revolucionar, je rođen 1905. godine.
Revolucionarna hrvatska omladina
Đuka od školskih dana pripada omladinskom revolucionarnom pokretu, kao jedan od intelektualnih vođa hrvatske ljevice. Pripadao je krugu lijevih intelektualaca, kao M. Krleža, A. Cesarec, K. Horvatin, S. Miljuš.
Las Cuevas, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Đuro Cvijić
Revolucionarna hrvatska omladina
Ali, nije se završilo na tome. Cvijić i školski drugovi Luka Jukić, August Cesarec, Kamilo Horvatin i drugi su organizirali atentat na komesara Cuvaja. Zbog učešća u atentatu od 8. lipnja 1912. godine Cvijić je osuđen prvo na pet, a potom na tri godine robije. Odležao je ukupno godinu i po dana u kaznionici u Sremskoj Mitrovici. Uvjetno je oslobođen 4. III 1914. godine.
Quadro, Roma
Quadro je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Koštana srž
Vrste matičnih stanica
Koštana srž sadrži par tipa matičnih stanica;
Đuro Cvijić
Revolucionarna hrvatska omladina
Izišavši iz zatvora, u rujnu 1914. godine, započinje se baviti novinarstvom u zagrebačkom listu »Novosti«. Od ožujka 1915. surađuje u zagrebačkom dnevniku "Obzor", sve do odlaska u rat.
Koštana srž
Bolesti
Normalna koštana srž se može oštetiti malignim tvorevinama ili infekcijama poput tuberkuloze, koja vodi do smanjivanja stvaranja krvnih stanica. I leukemija je opasna. Kako bi se dijagnosticirale bolesti, katkad se izvodi biopsija koštane srži. Ovo obično uključuje šuplje injekcije kako bi se uzeo primjerak crvene srži pod lokalnom anestezijom. Izloženost radijaciji i kemoterapiji će ubiti mnoge brzo razvijajuče stanice srži te će tako smanjiti učinkovitost imunog sustava. Mnogi simptomi bolesti radijacije su nastali zbog štete stanica koštane srži.
Đuro Cvijić
Revolucionarna hrvatska omladina
1917. godine, kada je stasao za vojsku, poslan je na Istočnu frontu. Već poslije deset mjeseci je otpušten iz vojske, zbog upale pluća i promrzlina. U veljači 1917. godine je smešten u bolnicu, zbog smrzavanja nogu na Karpatima. Po izlasku iz bolnice radi u vojnodopisnom uredu, a zatim kao administrator u redakciji časopisa Hrvatska njiva i Moderna knjižnica. Iste godine pristupa Socijaldemokratskoj stranci Hrvatske i Slavonije. Početkom 1918. godine liječi se na Brestovcu.
Koštana srž
Donacija i transplantacija koštane srži
Moguće je uzeti hematopoetske stanice iz jedne osobe i ubrizgati ih u drugu, ili u istu osobu nakon nekog vremena. Ako su davatelj i primatelj kompatiblini, ubrizgane stanice će putovati do koštane srži i pokrenuti proizvodnju krvnih stanica. Matične stanice se mogu uzeti iz crvene srži ili hrbata, uglavnom pod potpunom anestezijom.
Frassineto, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1076 m.
Koštana srž
Donacija i transplantacija koštane srži
Transplantacija se izvodi pod teškim slučajevima bolesti koštane srži; srž pacijenta se prvo ubije uz pomoć droge ili radijacije, a onda se nove matične stanice ubrizgaju u tijelo. Prije radijacije ili kemoterapije se kod nekih pacijenata hematopoetske matične stanice izvade te kasnije vrate natrag u tijelo kada terapija završi kako bi se obnovio imunološki sustav.
Fraccionamiento Villas la Salud, Villagrán
Fraccionamiento Villas la Salud je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Đuro Cvijić
Ujedinjenje revolucionarne ljevice
Po završetku prvog svetskog rata, raste plima revolucionarnog pokreta. Cvijić se 1918. godine vraća u Zagreb i aktivno uključuje u obnovljeni socijalistički pokret. Radio je kao novinar i tajnik zagrebačke mjesne organizacije socijaldemokratske stranke. Potkraj 1918. godine surađuje u socijalističkom časopisu Novo društvo. Od studenog 1918. postaje glavni urednik socijalističkog lista »Sloboda«, u kojem Krleža intenzivno surađuje. U siječnju 1919. postaje član Akcionog odbora Zemaljske konferencije te nastupa na političkim zborovima po čitavoj zemlji.
levodesno|mini|Spomen-ploča u Zagrebu, na zgradi u kojoj su [[Socijaldemokratska stranka Hrvatske i Slavonije|hrvatski socijaldemokrati na konferenciji održanoj 19. marta 1919. godine izabrali delegate za Osnivački kongres SRPJ(k).]]
Bio je jedan od vodećih predstavnika lijeve struje u radničkom pokretu Hrvatske i inicijatora za »kongres ujedinjenja ljevice« u Beogradu, oko kojeg dolazi do sukoba revolucionara i reformista u Socijaldemokratskoj stranci Hrvatske i Slavonije. U to vrijeme Đuro Cvijić je bio sekretar zagrebačke organizacije. On je vodio revolucionarno radništvo na sastanku Mjesne konferencije Zagreba u siječnju 1919. godine, kada se obračunavaju s oportunističkim vodstvom stranke.
U proljeće iste godine u Zagrebu je među osnivačima i predavačima socijalističke radničke škole. Bio je jedan od urednika partijskog organa Istina. Uhapšen je 9. VIII 1919. godine zbog umešanosti u Aferu Diamantstein (navodni pokušaj komunističkog ustanka u Jugoslaviji). Pred opasnošću novog zatvaranja u rujnu je emigrirao u Austriju. Tamo je predavao u klubu jugoslovenskih studenata marksista u Beču.
Komunistička partija Jugoslavije
U zemlju se vratio početkom 1920. godine. Na Drugom kongresu Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista) u Vukovaru od 20–24. VI 1920. godine, zajedno s Vladimirom Ćopićem, u ime komunista iz Hrvatske se suprotstavio »centrumašima« i, zajedno s većinom, izborio da partija promijeni ime u Komunistička partija Jugoslavije. Na kongresu je sudjelovao u stvaranju prvog partijskog Programa i ponovno je izabran za člana Centralnog partijskog vijeća.
thumb|Teoretski časopis [[Borba (novine)|Borba, koji je Đuka Cvijić uređivao.]]
Donošenje Obznane decembra 1920, kojom je zabranjen rad partije i sindikata, i hapšenje komunističkih poslanika koje je usledilo, zadalo je ozbiljan udarac KPJ. U to je vrijeme bilo tri rukovodstva KPJ — jedno izabrano na Vukovarskom kongresu, koje je bilo uglavnom u zatvoru, zatim Zamjenički izvršni odbor u ilegali u zemlji, i treće, Izvršni odbor formiran u Beču, kao Zagranični biro. Đuro Cvijić je bio je član, a veoma kratko i sekretar, Zagramičnog komiteta KPJ u Beču.
Đuro Cvijić je, zajedno sa Kamilom Horvatinom, bio urednik partijskog časopisa Borbe od njenog pokretanja 1922. godine. Od 3. do 17. jula 1922. godine sudjeluje na Prvoj partijskoj konferenciji u Beču. Đuro Cvijić je na Drugoj zemaljskoj konferenciji u Beču maja 1923. godine izabran u ljevičarsko rukovodstvo i ujedno za delegata KPJ na proširenoj sjednici Izvršnog komiteta Komunističke internacionale u Moskvi. Učestvovao je u radu Treće zemaljske konferencije KPJ januara 1924. godine u Beogradu, gde je podnio referat o nacionalnom pitanju.
Tokom 1924. godine u Cvijić se u Borbi uključuje u unutarpartijsku raspravu o nacionalnomu pitanju, o čemu diskutira i na V proširenom plenumu IK Kominterne. Tih godina su vođene intenzivne rasprave o nacionalnom i seljačkom pitanju u KPJ, i žestoke frakcionaške borbe. Đuka Cvijić je bio vođa tzv. "leve frakcije" u KPJ, dok je dr Sima Marković bio vođa desne.
Generalni sekretar KPJ i uklanjanje
Zbog frakcijskih borbi u KPJ, Kominterna je smijenila partijsko rukovodstvo izabrano na Trećoj konferenciji KPJ i za sekretara Privremenog rukovodstva (u travnju 1925. godine ) postavila Đuru Cvijića. On je pripremao Treći kongres KPJ u Beču 1926. godine, na kojem je izabran u Centralni komitet, ali na čelo partije dolazi njegov rival, vođa desne frakcije Sima Marković. Međutim, već na Plenumu CK KPJ u studenom iste godine Đuro Cvijić je izabran za političkog sekretara.
U travnju 1928. sudjeluje na moskovskom savjetovanju na kojem je prihvaćeno Otvoreno pismo IK Kominterne KPJ, koje osuđuje frakcije u KPJ. Bio je jedan od prvih koji se složio s tim pismom. Djelatnost frakcija osuđena je u studenom 1928. na Četvrtom kongresu KPJ u Drezdenu, na kome je Đuro Cvijić, nakon žestoke borbe, uklonjen sa položaja šefa partije. Umesto njega je Jovan Mališić izabran za generalnog sekretara Centralnog komiteta KPJ.
Hapšenje, robija i oslobađanje
U prosincu 1928. godine Đuro Cvijić se vraća u zemlju poslije Četvrtog kongresa KPJ. Ali, u međuvremenu je za njim raspisana policijska potjernica i on je uhapšen. O tom hapšenju je u »Zaštiti čovjeka« pisao August Cesarec:
Đuro Cvijić je suđen kao glavni urednik »Borbe«. Samo u 1928. godini, od 106 brojeva Borbe, čak 52 su bila zabranjena. Protiv Cvijića su podignute 32 optužbe (optužnica je imala ukupno 200 stranica). On je zbog članaka pisanih u »Borbi« osuđen na dvije i pol godine zatvora. Proglašenje šestojanuarske diktature 1929. godine zateklo ga je u zatvoru. Nakon proglašenja diktature situacija po zatvorene komuniste se drastično pogoršala, nakon čega je njegov prijatelj iz detinjstva Miroslav Krleža intervenirao preko Dragiše Vasića da se on pusti iz zatvora. Zahvaljujući intervenciji Krleže, Đuka je u veljači 1931. godine oslobođen.
"Kada je Cvijiću za vrijeme Aleksandrove diktature zaprijetila smrtna opasnost, Krleža je iskoristio prisnost s D. Vasićem da ga preko krugova beogradske visoke politike izbavi, o čemu je sročio pismenu izjavu za partijski vrh u Beču."
Po izlasku sa robije, Đuka u ilegalnim uvjetima pokušava u Zagrebu i drugim gradovima da oživi partijske organizacije koje su bile skoro potpuno razbijene diktaturom, masovnim hapšenjima i ubojstvima najviđenijih komunista.
Emigracija u Beču
Nakon ustaškog "ustanka" u Hrvatskoj, koji je podržala KPJ, Cvijić 1933-1934. godine po direktivi partije izdaje list »Hrvatski put«, koji je bio organ tzv. nacionalno-revolucionarnih grupa formiranih u zemlji.
Sukob sa rukovodstvom
Od 1933. godine Đuka ulazi u sukob sa Čižinskim povodom čistke i njegove uloge u partiji. Nakon što je na januara 1933. godine u Moskvi najavljeno radikalnije čišćenje Savezne komunističke partije (boljševika), to su prihvatile i druge partije. O provođenju čistke u KPJ prvi put se raspravljalo na sjednici Politbiroa CK KPJ 28. II. 1933. Đuka Cvijić je oštro protestirao, da je provođenje čistke po direktivi Kominterne i SKP (b) miješanje u unutrašnje stvari KPJ te da se eventualnom čistkom treba baviti bez udjela drugih partija. Partijsko je rukovodstvo na takav Cvijićev stav reagiralo vrlo oštro i nije se složilo s njegovom ocenom da je čistka »pretresala posljedice organizacionog sloma partije bez izučavanja uzroka«. Jedan od razloga protesta Đure Cvijića bilo je i isključenje iz KPJ njegove žene Tatjane Marinić, koja je sa njim bila u emigraciji.
Cvijić je tražio da se korigiraju odluke Kominterne i izmijeni rad Gorkićevog rukovodstva KPJ, smatrajući ga neprimjerenim prilikama u zemlji i punim propusta. Sve to rezultira odlukom privremenog rukovodstva KPJ u rujnu 1934. godine da se on udalji sa rada u KPJ jer ne može surađivati s ostalim članovima rukovodstva.
Emigracija u SSSR
Zbog protivljenja partijskom vrhu, Đuka je od ljeta 1935. godine poslat na rad u Međunarodni agrarni institut u Moskvu, gde su sklanjani bivši rukovodioci i umirovljeni kadrovi. U SSSR-u je živeo pod pseudonimom "Krešić". Sredinom svibnja 1935. godine sudjeluje u raspravama uoči Sedmog kongresa Komunističke intemacionale. U srpnju 1935. godine jugoslavenska delegacija na Sedmom kongresu Kominterne bavila se "Đukinim pitanjem".
21. jula 1936. godine Tito je okarakterisao Đuku Cvijića kadrovskom odelu Kominterne kao jednog od vođa "leve frakcije". Naveo je da on "širi razne priča o radu rukovodstva i položaju partije u zemlji", da u "ovaj CK nema povjerenja" i da se "on lično odnosi vrlo neprijateljski prema drugu Gorkiću".
Zbog suprotstavljanja vođstvu, "Krešić" je 17. svibnja 1937. godine isključen iz partije. Istog dana Fleischer, partijski predstavnik u Kominterni, izveštava generalnog sekretara CK KPJ Josipa Čižinskog u Parizu o isključenjima Jugoslovena i Đukinom "drskom" držanju:
Đuka je nakon isključenja iz partije izbačen s posla u Agrarnom institutu. Narednih meseci teško je živeo bez prihoda. Pomagali su ga neki drugovi, između ostalih Karlo Štajner. Pisao je Staljinu, ali bez rezultata. U jesen 1937. godine, portir hotela »Sojuznaja« ga je izbacio na ulicu riječima: "Evo, tu su vam stvari, ja imam nalog da vas više ne pustim unutra." Nakon toga je neko vreme ilegalno spavao u skladištu tipografije u kojoj je nekad radio.
Hapšenje i smrt
Đuka je bio sve nezadovoljniji dešavanjima u SSSR-u. U poslednjim danima je često odlazio Hercigonji, sa kojim je vodio duge razgovore. 23. kolovoza 1937. godine su do pola noći razgovarali o hapšenjima komunista i opštoj političkoj situaciji:
Hapšenje Đuke Cvijića je izazvalo nevericu u jugoslovenskoj koloniji u Moskvi. Đuka je bio jedan od najvećih Gorkićevih rivala i njegov ogorčeni protivnik. Kada je Gorkić uklonjen, pronela se vest da će ga na poslu zameniti Đuka Cvijić. Umesto toga, on je uhapšen, jer je njegova kritika protiv Milana Gorkića počivala na „nezdravoj bazi“, što je bio samo izgovor. Glavni razlog njegovog ubistva verovatno leži u tome što je u svoje vreme bio „levičar“.
minijatura|Stari manastirski kompleks [[Suzdalj služio je kao zatvor u kojem je, između ostalih, likvidiran i Đuro Cvijić.]] Đuka Cvijić je likvidiran u staljinskim čistkama u Sovjetskom Savezu 1938. godine. Prema svedočenju Karla Štajnera, izvesni anarhista Nehamkin mu je u zatvoru pričao da je 1938. godine ležao zajedno s Đukom Cvijićem u starom kompleksu manastirskih zgrada u Suzdalju. Prema njegovom svedočenju, Đuka Cvijić tu pogubljen. Međutim, sovjetski izvori tvrde da je streljan 26. aprila 1938. na poligonu Komunarka jugoistočno od Moskve.
Zajedno sa Đukom uklonjen je i njegov brat Stjepan Cvijić, bivši sekretar Komunističke omladine Jugoslavije, koji se takođe nalazio u Moskvi u emigraciji. Čak i Ivan Gržetić, predstavnik KPJ pri Kominterni, i Zigmas Angarietis, predsjednik Kontrolne komisije Kominterne, koji su sudili Đuki i isključili ga iz partije, kasnije su takođe uhapšeni i likvidirani.
Na sjednici CK KPJ pod Titovim rukovodstvom u svibnju 1939. godine, posthumno je potvrđena osuda Đuke Cvijića i njegovo isključenje iz KPJ. Đuro Cvijić je posmrtno rehabilitovan odlukom Vojnog kolegija Vrhovnog suda SSSR od 10. oktobra 1963. godine. Prema drugom izvoru, rehabilitovan je u SSSR već 1957. godine, kao nevina žrtva staljinskih čistki.
Novinarski rad
Đuro Cvijić je bio istaknuti novinar i odgovorni urednik mnogih socijalističkih glasila. Surađivao je u listovima:
Bio je saradnik Ruske telegrafske agencije (ROSTA) odmah po njenjom osnivanju, a zatim i TASS-a. Najznačajniji je trag ostavio u »Borbi«, gdje je godinama radio kao urednik i vrlo plodan pisac-novinar.
Malje Dvornjiki
Malje Dvornjiki je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Draž (Draž)
Draž (lokalno Daraž, mađarski Darázs [ˈdɒraːʒ]), naselje i sjedište istoimene Općine Draž u Hrvatskoj.. Nalazi se u Osječko-baranjskoj županiji.
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Dražu su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Drometrizol trisiloksan
Drometrizol trisiloksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 501,841 Da.
Чибуковац
Чибуковац је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 1114 становника (према попису из 1991. било је 1029 становника).
Демографија
У насељу Чибуковац живи 899 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,3 година (37,7 код мушкараца и 38,9 код жена). У насељу има 349 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Seldžuci
Seldžuci (turski: Selçuklu, arapski: سلجوق, Saljūq, ili السلاجقة al-Salājiqa; perzijski: Saljūqiyān) je naziv za vladarsku dinastiju, ali i za glavnu granu Oguza jednog od turkijskih plemena koje je vladalo dijelovima Srednje Azije i Bliskog Istoka od 10. do 13. vijeka.
Danas se Turci Seldžuci smatraju precima zapadnih Turaka, današnjih stanovnika Turske, Azerbejdžana i Turkmenistana.
Porijeklo i uspon
Tokom 10. vijeka za velike migracije turkijskih plemena iz Centralne Azije i jugoistočne Rusije, jedna skupina nomadskih plemena, na čelu sa vođom po imenu Seldžuk naselila se u donjem toku rijeke Sir Darja. Tokom vremena prihvatili su sunitski islam. Oni su igrali važnu ulogu u graničarskim snagama Samanidsko Carstvo i kasnije Mahmuda Gaznevija. Seldžukova dva unuka, Čagri beg i Togrul beg, uz perzijsku podršku osnovali su vlastita kraljevstva. Čagri je vladao većim dijelom Horasana a Togrul beg je u trenutku svoje smrti 1063. bio je na čelu carstva koje je uključivalo zapadni Iran i Mezopotamiju.
Seldžučka država
Pod sultanom Arp Arslanom i njegovim sinom Malik Šahom I, Seldžučko carstvo proširilo se na cijeli Iran, Mezopotamiju, Siriju i Palestinu. Alp Arslan uspio je 1071 pobijediti veliku bizantsku vojsku u Bitci kod Manzikerta i zarobiti bizantskog cara Romana IV Diogena. Nakon te bitke je otvoren put za naseljavanje turkijskih plemena po Maloj Aziji.
Nakon pobjede Togrul bega nad Bujidima u Bagdadu 1055., Seldžuci su isplivali kao restauratori muslimanskog jedinstva pod sunitskim kalifatom. Dok su Alp Arslan i Malik-šah I proširili carstvo sve do granica Egipta, Seldžučki vezir Nizam al-Mulk nadgledao je carstvo u oba kraljevstva. Seldžučko carstvo ostavilo je snažan trag u islamu, zbog svoje političke i vjerske prirode. Za vrijeme Seldžučke vladavine izgrađena je mreža medresa, koja je osposobila velik broj sposobnih državnih administratora i vjerskih vođa, kao i brojne džamije kao što je npr. Saborna džamija u Isfahanu. Za njihova carstva procvjetala je perzijska kulturna autonomija. Kako Seldžuci nisu imali vlastitu islamsku tradiciju ili veliku književnu baštinu, oni su prilagodili jezik i kulturu svojih perzijskih učitelja islamu. Na taj način proširili su perzijski po cijelom Iranu, i istisnuli arapski, koji je preživio samo u uskim teološkim krugovima.
Raspad monarhije
Seldžučka Monarhija nije bio u mogućnosti spriječiti širenje šijitske vjerske sekte Nizari, koja je izgleda bila odgovorna za ubistvo vezira Nizam al-Mulka - 1092. Još pogubnija za budućnost carstva bila je praksa podjela provincija sinovima, koji su nakon smrti svojih očeva otpočeli međusobnu borbu za vlast do istijebljenja.
Posljednji iranski seldžučki vladar poginuo je na bojnom polju - 1194., tako da su 1200 zadržali vlast samo u u Anadoliji.
Rimski sultanat
U Bizantu su Seldžuke angažirali kao najamne vojnike, brojni rivalski nastrojeni bizantski generali u svojim zakulisnim borbama za carski tron u Konstantinopolisu, tako da su Seldžuci vremenom imali sve veći uticaj na bizantske političke prilike. Istovremeno su kontrolirali sve veći teritorij Anadolije kao saveznici bizantskog cara. Sredinom 12. vijeka za vrijeme Drugog križarskog rata Križari iz Sirije potisnuli su ih u unutrašnjost Anadolije 1097.
Stisnuti između Bizanta na zapadu i križarske države u Siriji na istoku, Seldžuci organizirali su u Anadoliji svoju državu poznatu kao Rimski sultanat sa prijestolnicom Konya. Iako je stanovništvo te države bilo jako mješano vjerski, nacionalno i rasno; kršćani, muslimani, židovi, Armenci, Grci, Aramejci i Perzijanci - njihova država je ipak prosperirala tako da se danas u suvremenoj Turskoj smatra za predhodnika današnje države. Tome je svakako pridonijela rasna i religijska tolerancija, koja je pridonijela procvatu trgovine, poljoprivrede i umjetnosti i ukopnoj stabilnosti zemlje.
Propast dinastije Seldžuka
Rat protiv perzijskog Horezmijskog Carstva kojeg je otpočeo 1230. sultan Rimskog sultanata - Kej Kubad I na kraju je doveo do raspada države i propasti Seldžučke dinastije. Uništenje horezmijske tampon države, otvorilo je Mongolima put za napad na anadolske istočne granice, koje Seldžuci nisu mogli odbiti. Nakon poraza u Bitci kod Köse Dagha 1243., Seldžuci su zauvjek izgubili svoju samostalnost. Iako je formalno Rimski sultanat nastavio svoju egzistenciju kao mongolska provincija a pojedini turkmenski emiri nastavili vladati u svojim malim zabačenim planinskim okruzima. Seldžučka dinastija izumrla je na kraju 13. vijeka.
Vladari
Vladari Seldžučkog carstva:
Opadanje dinastije, sultani Hamadana odnosno istočne Perzije:
S time imamo otcijepljivanja seldžučke države u više sultanata:
Ofelia Muñoz Hernández, Apaseo el Grande
Ofelia Muñoz Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Konditorska industrija
Konditorska industrija (od latinskog conditor, - condire = začiniti, zasladiti ) ili industrija slastica je jedna od grana prehrambene industrije.
Karakteristike
Tri osnovne sirovine konditorske industrije su šećer, kakaovac i brašno, od kojih se proizvode tri glavna proizvoda bomboni, čokolade i kolači (uz kekse).
Historija
Još se na egipatskim hijeroglifima starim najmanje 3000 godina spominje vještina pravljenja slastica. A u iskopinama rimskog Herkulaneuma pronađena je slastičarna, sa alatima sličnim današnjim.
Antički slastičari nisu znali za šećer, već su se koristili medom kao sladilom, uz voće, orahe i začine.
Tokom srednjeg vijeka po Perziji se proširio uzgoj šećerne trske, pa su počeli praviti bombone od šećera. Za razliku od tog do Evrope su tokom srednjeg vijeka dospjevale tek male količine šećera, koji se koristio za proizvodnju slastica.
Venecijanci su tokom 14. vijeka počeli uvoziti šećer iz Arabije i proizvoditi bombone. Već do 16. vijeka razvilo se slastičarstvo na bazi kuhanog šećera miješanog s voćem, orašastim plodovima. mašinska proizvodnja bombona započela je krajem 18. vijeka.
Dossi, Verona
Dossi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
San Michele, Modena
San Michele je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Șilea Nirajului, Măgherani
Șilea Nirajului je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Măgherani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 552 m.
Perkins, Oklahoma
Perkins je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
El Tejocote, Apan
El Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2528 m.
Mad
Mad je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 531 stanovnika.
Fourges
Furž je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Bilje
thumb|right|250px|Mapa općine Bilje Bilje (mađarski Bellye [ˈbɛljɛ]), naselje i sjedište istoimene Općine Bilje u Hrvatskoj. Smještena je u Osječko-baranjskoj županiji.
Fourges
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 772 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 100 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 20 m).
Bilje
Bilje (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem istoimenog dijela naselja u samostalno naselje Mece (općina Darda), za koje sadrži podatke u 1880., 1890., 1921. i 1931. Istovremeno smanjeno za dio područja naselja koje je pripojeno naselju Darda (općina Darda), te sadrži dio podataka za naselje Darda (općina Darda) do 1961. U 1921. sadrži podatke za naselja Kopačevo, Podunavlje, Vardarac te podatke za naselje Podravlje (grad Osijek).''
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Bilju su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Ekologija
Stepska Livada - na području Općine Bilje nalaze se jedini ostatci stepske livade na području RH.
Kultura
Početkom veljače 2005. godine osnovana FOLKLORNA SKUPINA BILJE u sklopu Hrvatsko – mađarskog kulturnog centra. U svom početku skupina je brojala 20-tak odraslih članova.
Prvi značajni nastup bio je 19.03.2005. godine na Zagrebačkom velesajmu „Dani gastronomije i turizma“, što je bio i sam presedan za njen ozbiljniji rad, ubrzo nakon toga osnovane su dječje skupine.
Dosadašnjim radom i zalaganjem njenog voditelja i samih članova Folklorne skupine ostvareni su mnogobrojni nastupi u Hrvatskoj i inozemstvu ; ( Mađarska, Njemačka) te na domaćoj sceni uzvratni posjeti gostiju iz ostalih folklornih društava diljem Hrvatske i inozemstva.
Važno je napomenuti da kod mlađe skupine djece ima čak i mlađih od 4 godine. Kod odraslih je članstvo također raznoliko ( što se godina tiče); od 15 – 50 a što samo čini ovu Folklornu skupinu još boljom i zanimljivijom.
Odnedavno FS Bilje ima i svog glazbenog voditelja, te čvrsto vjerujemo da ćemo na ovaj način još bolje i kvalitetnije predstavljali široj javnosti ljepotu hrvatskog folklora.
Redovito organiziramo svoj godišnji koncert kao prikaz dosadašnjeg rada ove Folklorne skupine te sudjelujemo u raznim manifestacijama na području Općine Bilje te ostalim događanjima.
Fantoni, Vicenza
Fantoni je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Luč na Ostrvu
Luč na Ostrvu je naseljeno mjesto u okrugu Dunajska Streda, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 749 stanovnika.
Los Pinos, Amatlán de los Reyes
Los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Michael T. Weiss
Michael Terry Weiss (2. februar 1962 -) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Jaroda, protagonista TV-serije The Pretender.
Opština Vedea, Teleorman
Vedea je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Chiaudieres, Cuneo
Chiaudieres je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 717 m.
El Palomar, Guadalupe y Calvo
El Palomar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2525 m.
Opština Ixtacuixtla de Mariano Matamoros, Tlaxcala
Ixtacuixtla de Mariano Matamoros je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11638 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
Puente del Muerto, Tihuatlán
Puente del Muerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Ambrogio Lorenzetti
Ambrogio Lorenzetti ili Ambruogio Laurati (Siena, oko 1290. – Siena, 1348.) bio je talijanski slikar gotike; mlađi brat Pietra Lorenzettija.
Biografija i djela
thumb|200px|[[Predstavljanje u hramu, 1342., 257 × 168 cm, galerija Uffizi, Firenca.]] thumb|200px|Madona, prva polovica 14. st., tempera na dasci, 90 × 45 cm, Pinakoteka u Sieni. Dvadeset sedam godina nakon trijumfalne procesije Ducciovog oltara Maestà, inovativni sienski slikar Ambrogio Lorenzetti naslikao je svoje glavno djelo “Alegorija dobre i loše vladavine” u sienskoj gradskoj vijećnici (Palazzo Pubblico). Njegova alegorija je profana i pokazuje novi humanistički interes za republikansku vlast i upravu.
Na ”Učinci dobre vladavine“ narativnim načinom prikazao je realističke prizore iz svakodnevnog gradskog i seoskog života. Od lijeva prema desno, žene nose odjeću po najnovijoj modi dok plešu i pjevaju slaveći dobru vladavinu, ljudi na konjima jašu između zgrada čiji otvoreni lukovi pokazuju školu, trgovinu i konobu; na krovovima se vide ljudi koji nose korpe i slažu cigle; dok seljaci ulaze u grad da prodaju svoju robu.
Novina na ovoj slici je čuveni panoramski prikaz Siene iz ptičje perspektive. Na dnu, grupa seljaka obrađuje zemlju, dok kultivirani pejzaž u pozadini odvlači gledateljevo oko u nepreglednu daljinu.
Iznad scene lebde alegorijske figure “Sigurnosti” koja u jednoj ruci drži svitak s natpisom u kojemu podsjeća gledatelja da mir vlada po njenim pravilima; a u drugoj ruci drži vješala s obješenim kriminalcem pokazujući što se dešava kada netko ne bi slijedio pravila.
Koncert za Bangladeš
Koncert za Bangladeš (The Concert for Bangladesh) je naziv za dva dobrotvorna koncerta koje su organizirali George Harrison i Ravi Shankar i održali 1. augusta 1971. pred ukupno 40.000 ljudi u njujorškoj dvorani Madison Square Garden. Svrha koncerata je bilo skretanje pažnje međunarodne javnosti na stradanja stanovništva Bangladeša koji je u samo nekoliko mjeseci prije bio pogođen katastrofalnim ciklonom Bhola, kao i pustošenjima izazvanim ratom za nezavisnost, odnosno prikupljanje financijskih sredstava za pomoć tamošnjem stanovništvu. U tu svrhu je snimljen i istoimeni koncertni album, kao i dokumentarni film koji se u kinima počeo prikazivati protekle godine. Harrisonu i Shankaru se na pozornici priključio niz tada uglednih i popularnih izvođača kao Bob Dylan, Eric Clapton, Billy Preston, Leon Russell, kao i Ringo Starr, što je bio prvi slučaj da bivši Beatlesi zajedno nastupaju nakon raspada benda. Iako su zbog financijsko-pravnih nedoumica (koje se tumače neiskustvom organizatora) sredstva prikupljena na koncertu u Bangladeš stigla tek nakon deset godina, koncert se smatrao uspjehom te je poslužio kao uzor za slične projekte kao što je Live Aid sredinom 1980-ih.
The Pretender (TV serija)
The Pretender je američka igrana TV-serija koja se originalno emitirala na programu TV-mreže NBC od 1996. do 2000. Njen naslovni protagonist je bio Jarod (čiji je lik tumačio Michael B. Weiss), genije i bivši vunderkind s nevjerojatnom sposobnosti da stekne i koristi bilo kakvu vještinu, odnosno preuzme identitet i posao bilo kakve osobe. Radnja je pratila njegove napore da izbjegne operativce tajanstvene korporacije "The Centre" koja ga je odgojila - bivšeg mentora Sydneya (čiji je lik tumačio Patrick Bauchau) i prijateljicu iz djetinjstva Miss Parker (koju je glumila Andrea Parker). Snimanje serije je 2000. godine obustavljeno nakon četiri sezone, nakon čega je mreža TNT snimila nastavke u obliku dva TV-filma - The Pretender 2001 i The Pretender: Island of the Haunted - od kojih su oba završili s cliffhangerima, tako da The Pretender još uvijek nema "pravo" finale.
Alvordton, Ohio
Alvordton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
El Tesoro, Ocozocoautla de Espinosa
El Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
The Pretender (TV serija)
Steven Long Michael i Craig Van Sickle, autori serije, tvrde da im je kao inspiracija za lik Jaroda poslužio Ferdinand Waldo Demara, legendarni varalica koji je operirao 1950-ih.
Loano, Savona
Loano je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
The Pretender (TV serija)
Godine 2012. je serija emitirana na srpskohrvatskom govornom području na programu kanala Fox Crime.
Alvordton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 217, što je 88 (-28,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Loano, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11014 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El Tesoro, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Balayogini
Balayogini (பாலயோகினி; బాలయోగిని; doslovno: "Dijete svetac") je indijski crno-bijeli film snimljen 1937. godine u režiji K. Subramanyama, koji se često navodi kao prvi film za djecu u historii južnoindijske kinematografije. Radnja prikazuje kako kćer siromaha koji je završio u zatvoru zbog neplaćanja dugova dobiva pomoć od milosrdnih članica porodice sakupljača duga, ali koje nakon toga postaju žrtvama kastinskih predrasuda. Subramanyam je film velikim dijelom snimio iz političkih pobuda, odnosno nastojao je osuditi kastinski sistem čije su žrtve bile udovice iz brahmanskih porodica. Za naslovnu ulogu djevojčice koja svojim šarmom uspijeva smekšati srca dotada zadrte okoline je izabrao svoju nećaku Baby Saroja. Film je postigao veliki uspjeh, a Baby Saroja je dobila titulu "Shirely Temple Indije". Ulogu, koju je originalno glumila na tamilskom je nedugo potom ponovila i u telugu verziji.
Mexcaltochintla, Ajalpan
Mexcaltochintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 699 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
La Bastide-de-Sérou
Bastid de Seru je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 907 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 43,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 406 metara (maksimalnoj 692 m, a minimalnoj 354 m).
Hydaburg, Alaska
Hajdaburg je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 376, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mala Čjerna
Mala Čjerna je naseljeno mjesto u okrugu Žilina, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 331 stanovnika.
DSP-4
DSP-4 je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 276,601 Da.
Quarticciolo, Roma
Quarticciolo je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Güisasogachi, Bocoyna
Güisasogachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2517 m.
El Tajo del Parral, Villagrán
El Tajo del Parral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
El Purgatorio, Concordia
El Purgatorio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1171 m.
El Palmar, Ocozocoautla de Espinosa
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Fara Vicentino, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Via Purgatorio, Reggio Calabria
Via Purgatorio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Andrea Parker
Andrea Nicole Parker (Okrug Monterey, Kalifornija, 8. mart 1970 -) je američka glumica i bivša balerina. Najpoznatija je po ulozi Miss Parker, progoniteljice protagonista TV-serije The Pretender.
Los Sabinos, Apaseo el Grande
Los Sabinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1775 m.
South Haven, Indiana
Saut Hejven je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.282, što je 337 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fagot
Fagot, skraćeno -{Fg.}-, je drveni duvački instrument, sa dvostrukim jezičkom od trske. Dosta dugačka cev (oko 2,5 metara) ima dva uporedna dela, koji su povezani u tzv. kolenu – donjem, dvostruko izbušenom, kao latinično slovo -{U}-. U kraći od gornjih krakova utaknuta je metalna cevčica, izvijena kao latinično slovo -{Ѕ}-, takozvana -{esѕo}--cev, a u nju jezičak. Drugi, duži gornji krak je završni deo cevi i okrenut je uvis. Kao i drugi drveni duvački instrumenti, fagot ima niz rupica na svim delovima cevi i složen mehanizam poklopaca i poluga koje ih pokreću. Zahvata veliki tonski raspon dubokog i srednjeg registra. Ton mu je u dubini masivan, iako ne prodoran, a u višem registru mek i raspevan (tzv. saksofonski registar). U tehničkom pogledu je dosta pokretljiv, pa se koristi i za živahne teme, često šaljivog karaktera, ali i za izrazite, mirne melodije. Čini dobar bas y grupi drvenih duvača, a osim u orkestru, ne retko nalazi mesta i u kamernim ansamblima, pre svega u duvačkom kvintetu, kao najniži glas. Fagot se razvio već početkom 16. veka iz velike basovske bombarde, ali je postepeno usavršavanje, otežano velikim dimenzijama, dovršeno tek u 19. veku. Međutim, već od baroknog doba, fagot povremenom nalazi i solističku, koncertantnu primenu.
Fagot se zapisuje i u bas- (-{F}-) ključu, kao i u tenorskom -{C}--ključu. Nekada se koristila registarska varijanta fagota, tzv. bas-fagot (zvuči kvintu niže), ali danas se više ne koriste druge registarske varijante, osim kontrafagota koji zvuči oktavu niže.
Obim fagota
El Guayabo, Del Nayar
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
El Mirador, Apan
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2593 m.
Lutiše
Lutiše je naseljeno mjesto u okrugu Žilina, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 761 stanovnika.
Spinzola, Modena
Spinzola je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
William Pitt Mlađi
Vilijam Pit Mlađi (28. maj 1759 – 23. januar 1806) je bio britanski političar sa kraja 18. i početka 19. veka. Postao je 1783. najmlađi premijer Velike Britanije sa 24 godine. Napustio je funkciju 1801., ali je bio ponovo premijer od 1804. sve do smrti 1806. Bio je takođe i kancelar blagajne za vreme svog mandata premijera i lord upravnik pet luka od avgusta 1792. Dobio je nadimak „mlađi“ da bi se razlikovao od svog oca Vilijama Pita Starijeg, koji je takođe bio premijer.
Prvim mandaomt mlađeg Pita na mestu premijera, koji je bio za vreme vladavine Džordža III, su dominirali veliki događaji u Evropi, kao što su Francuska revolucija i Napoleonovi ratovi. Pit je često nazivan „torijevcem“ ili „novim torijevcem“, ali on je sebe smatrao za „nezavisnog vigovca“ i uglavnom se protivio razvoju strogog partijskog političkog sistema.
Najpoznatiji je jer je predvodio Britaniju u velikim ratovima protiv Francuske i Napoleona. Pit je bio izvrsni upravnik koji je tražio efikasnost i reforme, i doveo je novu generaciju sjajnih upravitelja. Podigao je poreze da plati troškove rata protiv Francuske i suzbio je radikalizam. Da bi otklonio opasnost od irske podrške Francuskoj, osmislio je Zakone o uniji iz 1800. i pokušao je bez uspeha da progura katoličku emancipaciju kao deo sporazuma. Pit je osnovao novi torizam, koji je obnovio torijevsku stranku i omogućio mu da ostane na vlasti narednih četvrt veka.
Banastre Tarleton
mini|Banastre Tarleton Banastre Tarleton (Liverpool, 21. kolovoza 1754. – Leintwardine, 16. kolovoza ili 25. siječnja 1833.), britanski časnik i političar.
Njegova reputacija je bila vrlo velika zbog njegove brutalnosti, čak je i nazvan "krvavim banom" te je često prozivan zbog ratnih zločina kao Masakr kod Waxhawsa. U Američkom ratu za neovisnost imao je čin pukovnika i bio je vrhunski zapovjednik britanskog konjaništva.
Mladi dani
Banastre Tarleton je bio četvrto dijete rođeno u obitelji bogatog trgovca i robovlasnika Johna Tarletona koji je ujedno i bio gradonačelnik Liverpoola. Tarleton je nakon srednje škole završene u Londonu otišao Oxford gdje je i diplomirao 1771., nakon čega se prijavio u vojsku. Jako mlad je ostao bez oca te je od njega primio nasljedstvo od 5 000 funta koje je na brzinu prokockao. 1775. promaknuli su ga za zapovjednika postrojbe 1st Dragoon Guards gdje se dokazao kao nadareni zapovjednik.
Američki rat za neovisnost
U prosincu 1775. Tarleton je krenuo u Američki rat za neovisnost gdje je u početku bio pod zapovjedništvom Charlesa Cornwallisa. 1776. dokazao se kao nadaren vođa te je promaknut u zapovjednika konjice.
Pod zapovjedništvom pukovnika Williama Harcourta, Tarleton je bio dio izviđačke postrojbe koja je trebala pripaziti na poteze generala Charlesa Leeja u New Jerseyu. U petak 13. prosinca Tarleton je opkolio Leejevu kuću u New Jerseyu i prisilo ga na predaju prijeteći da će spaliti kuću. Nakon tog događaja postao je zapovjednikom dijela britanske vojske poznate kao i Tarletonovi jahači.
Politička karijera
Tarleton se nakon završetka rata vratio u domovinu i započeo političku karijeru kandidiravši se 1784. za zastupnika Parlamenta u rodnom Liverpoolu. Prvi pokušaj nije uspio, ali je 1790. konačno izabran; Liverpool je zastupao sve do 1812. godine. Iako je pripadao nominalno liberalnoj stranci Vigovaca, protivio se ukidanju ropstva, a za što je najveći motiv bio ekonomski interes njegovih birača, odnosno Liverpoola gdje su se mnogi obogatili trgovinom robljem. Zbog toga je u Parlamentu žestoko kritizirao abolicioniste na čelu sa Williamom Wilberforceom.
Na filmu
U filmu Amazing Grace njegov lik tumači irski glumac Ciaran Hinds.
U filmu Patriot (2000.) pojavljuje se lik britanskog pukovnika Williama Tavingtona koji vrši mnoge zločine nad civilnim stanovništvom tijekom rata. Njegov lik je uvelike baziran na Tarletonu.
Amphitryon (film)
Amphitryon – Aus den Wolken kommt das Glück je njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimlje 1935. u režiji Reinholda Schünzela. Radnja se temelji na motivima Plautove komedije Amfitrion, odnosno njenih kasnijih obrada od strane Molierea i Heinricha von Kleista. Radnja je smještena u drevnu Grčku, a naslovni protagonist, koga tumači Willy Fritsch, je tebanski vojskovođa koji odlazi u rat, a što koristi bog Jupiter kako bi, prerušen u njega, pokušao zavesti njegovu suprugu Alkmenu (čiji lik tumači Käther Gold). Film je dobio uglavnom povoljne kritike, te solidan komercijalni uspjeh. Kasnijim je kritičarima, međutim, postao zanimljiv zbog toga što su pojedine scene protumačene kao implicitna parodija scena nacističkih zborova u Trijumfu volje.
Mangan(II) oksid
Mangan(II) oksid je oksid mangana hemijske formule MnO, gde je oksidacioni broj mangana +2.
Chaptuzat
Šatiza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Riom.
Mangan(II) oksid
Dobijanje
Može se dobiti na više načina:
Svojstva
Ovo je zelena supstanca koja se ne rastvara u vodi. Bazan je oksid, jer reaguje sa kiselinama dajući soli dvovalentnog mangana. Na vazduhu se brzo oksiduje.
Chaptuzat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 366 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 354 metara (maksimalnoj 535 m, a minimalnoj 352 m).
Torba, Măgherani
Torba je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Măgherani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.