cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitridat I od Iberije
Mitridat I (također poznat i kao Mihrdat, ? - 106?) bio je kralj Kartlija, područja koje čini istočni dio današnje Gruzije. Poznat je isključivo po dvojezičnom zapisu pronađenom u ostacima prijestolnice Armazi i datiranom u godinu 75., a u kojoj je opisan kao saveznik Rimljana i njihovog cara Vespazijana, čijom pomoći je Armazi utvrđen od mogućih napada Alana. Prema istom zapisu je njegov otac bio kralj Farazman; kasniji rimski zapis spominje kralja Amazaspa kao njegovog brata.
Srednjovjekovne gruzijske kronike šute o njegovog postojanju. Usprkos toga je Cyril Toumanoff došao do zaključka da je Mitridatova vladavina trajala od 58. do 106.
Lake Almanor Country Club, California
Lake Almanor Country Club je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 419 stanovnika.
Cayehuachi, Guachochi
Cayehuachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2346 m.
Schulendorf
Šulendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 483 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Šulendorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 11,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 483 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Benedikt (općina)
Općina Benedikt (slovenski: Občina Benedikt) je jedna od 212 slovenskih općina od 2.430 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Benedikt v Slovenskih goricah.
Geografske karakteristike
Općina Benedikt prostire se istočno od Maribora, u brdima Slovenskih gorica, na površini od 24.1km², na kojoj leži 14 naselja. Sve do 1998. bila je dio Općine Lenart.
Naselja Općine Benedikt
Benedikt v Slovenskih goricah, Drvanja, Ihova, Ločki Vrh, Negovski Vrh, Obrat, Spodnja Bačkova, Spodnja Ročica, Stara Gora, Sv. Trije Kralji v Slovenskih Goricah, Trotkova, Trstenik, Štajngrova, Ženjak.
Zakintos
Zakintos ili Zante (grč. Ζάκυνθος, eng. Zante, ital. Zacinto ), treće po veličini, od sedam većih jonskih ostrva, a ujedno i jedno od najlepših grčkih ostrva. Zakintos leži u južnom delu Jonskog mora, koje je deo Sredozemnog mora. Ostrvo sa nekoliko susednih malih ostrva čini prefekturu Zakintos, a glavno naselje na ostrvu, istoimeni grad Zakintos, je njeno upravno središte.
Položaj ostrva
thumb|260 px|right|Položaj Zakintosa u Grčkoj thumb|260 px|right|Jedna od mnogobrojnih malih plaža na ostrvu thumb|260 p|desno|Južni, pitomiji deo Zakintosa thumb|260 px|desno|[[Zakintos (grad)|Grad Zakintos]] thumb|260 px|desno|Luka na ostrvu Ostrvo Zakintos se nalazi na krajnjem zapadu države Grčke, a u jugoističnom delu Jonskog mora. Od kopna (zapadnog Peloponeza) ostrvo je udaljeno oko 25 km ka zapadu. Najbliže drugo Jonsko ostrvo je Kefalonija na 20 km ka severu. Ka zapadu i jugu je otvoreno more.
Prirodni uslovi
Na Zakintosu se razlikuju pojedini delovi po reljefu. Južni deo je niži i ravniji, time i plodniji, dok je sever planinski, suv i ogoljen. Tu se i nalzi najviši vrh ostrva, Vrahionas (758 m n.v.). Površina ostrva je 409 km, pri čemu je najveća dužina oko 40 km, a šierina oko 20 km. Ukupna dužina obale 123 km. Obala nije jako razuđena i najveći oblici na njoj su omanji zalivi i plaže. Većina plaža je u visu žala, do 100 m dužine, okružena okomitim liticama.
Klima na ostrvu je sredozemna sa dugim i tolim letima i blagim i kišovitim zimama. Biljni i životiski svet je osoben za Sredozemlje. Gajene kulture se gaje u nekoliko malih dolina - maslina, vinova loza, agrumi, povrće i voće.
Istorija
Zahvaljujući arheološkim nalzima danas se zna da je Zakintos bio naseljen još u vreme praistorije. Prvi pit Zakintos je spomen u Homerovom delu Ilijadi. Istorijski gledano, prvi pomen ostrva vezan je za njegovo osvajanje od strane kralja Arkeizija, vladara susedne Kefalonije. Posle njega, ostrvo je osvoji legendarni Odisej. Posle toga ostrvo se osamostalilo i postalo polis, čije uređenje nije bilo uzdrmano duže od 650 godina.
U 2. veku pre n.e. Zakintos osvajaju Rimljani, a u srednjem veku nasleđuju ih Vizantinci. Međutim, kako su Zakintos i ostala Jonska ostrva bila na samom obodu carstva i otvorena ka Italiji, Mlečani ih prvi put osvajaju još u 13. veku. Ovo je sačuvalo Zakintos od duge i teške otomanske vladavine, koja ej vekovima vladala većim delom današnje Grčke. Tokom ovog razdoblja došlo je do snažnog uticaja Zapada na život ostrva (arhitektura, nošnja, govor). I pored toga mesno stanovništvo je sačuvalo grčki jezik i pravoslavnu veru. Početko 19. veka upravu na ostrbom preuzima Velika Britanija i Britanci ga nazivaju "Zante". Pod Velikom Britanijom će ostrvo biti do 1864. g., kada se vraća matici, tj. novosonovanoj državi Grčkoj.
Tokom Prvog i Drugog svetskog rata ostrvo nije bilo uništavano, ali je zato bilo teško pogođeno zemljotresom iz 1953. g. Veoma malo zgrada je preživelo zemljotres, ali su nove građene po strogim propisima, tako da noviji zemljotresi nisu napravili mnogo štete.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo na ostrvu Zakintos su Grci, mada pored njih ima nastanjenih nekadašnjih turista, kao i doseljenika-stranaca, koji rade u turističkoj privredi ostrva. Po poslednjem popisu iz 2001. g. ostrvo ima 38.596 st., pri čemu 1/3 živi u gradu Zakintosu. Kretanje stanovništva na ostrvu bilo je sledeće:
Sve ovo govori da je posldenjih godina broj stanovnika ostrva u stalnom porastu, po čemu Zakintos spada u najbrže rastuće prefekture u Grčkoj. Zanimljivo je i to da je porast stanovništva osoben kako za grad Zakintos tako i za sela.
Privreda
Zakintos spada u bogatija ostrva Grčke. Zahvljujući većoj vlažnosti poljoprivreda je razvijena i savremena, posebno na nižem i ravnijem jugu. Dominiraju masline i agrumi. Ostrovje posebno poznato po tzv. "Zakintoskoj ribizli".
Nguyễn Công Phượng
(21. januar 1995.) je vijetnamski nogometaš.
Zakintos
Privreda
Zanati su tradicionalno razvijeni, čemu je doprinela i bliska veza ostrva sa bogatijim Zapadom.
Boca del Río, Texistepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 393 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Badiraguato, Sinaloa
Badiraguato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3634 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Citrus crveno 2
Citrus crveno 2 je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,331 Da.
Zakintos
Privreda
Turizam se razvija još od kraja 19. veka, a danas je on visoko razvijen. Posebno su privlačne brojne male plaže sa finim peskom, uočvirene liticama sa strana. Postoje i iizvanredne mogućnosti za ronjenje, jer je okolno more izuzetne čistoće. Grad Zakintos nudi obilje sadržaja i buran društveni život.
Na Zakintosu postoji međunarodni aerodrom, posebno prometan tokom letnje turističke sezone, a postoje i stalne veze feribotom sa najbližim lukama na Peloponezu.
Bunčani
Bunčani je naselje u slovenskoj Općini Veržeju. Bunčani se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 206 stanovnika.
Felipe Torres, Tecomán
Felipe Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Heinrich II Sveti
mini|280px||Krunidba Henrika II. - [[minijatura iz careva sakramentara]] Henrik II., zvan „Sveti“ (njemački Heinrich II. der Heilige) (* 6. svibnja 973. ili 978. u Bad Abbachu ili Hildesheimu; † 13. srpnja 1024. u Groni) bio je rimsko-njemački kralj od 1002., rimsko-njemački car (1014. - 1024.).
Kao sin bavarskoga vojvode Henrika Svadljivog Henrik je bio praunuk kralja Henrika I. i time potjecao iz sporedne loze Otonske dinastije. Majka mu je bila princeza Gizela Burgundska. Nakon što je 9. srpnja 1002. okrunjen za njemačkoga kralja, papa Benedikt VIII. okrunio ga je 14. veljače 1014. za njemačko-rimskog cara. Henrik je bio posljednji car iz Otonske dinastije; papa Eugen III. proglasio ga je 1146. svetim. U braku s Kunigundom, koja je također proglašena svetom, nije imao djece.
Za razliku od svoga prethodnika Otona III. Henrik je svoju pažnju usmjerio na zemlje sjeverno od Alpa, nekoliko puta ratovao je protiv Poljske; u Italiji je pak tri puta morao voditi rat, jer su ga na to prisilile tamošnje prilike. Odbacio je težnje svoga prethodnika za obnovom Rimskoga Carstva i htio je za razliku od njega postići obnovu Franačkoga Carstva. Henrik je uskim osobnim i političkim vezama s Crkvom iznutra učvrstio državu. Darivanjem posjeda Crkvi i osnivanjem novih samostana Henrik je stabilizirao biskupije kao nositelje svoje kraljevske vlasti i tražio za to protuusluge. Osim toga također je pokušao ojačati kraljevsku vlast reformom samostana koji su morali davati dio vojnika kralju.
Jedan od najvažnijih izvora za život Henrika II. i njegovo doba je kronika Thietmara Merseburškog, kojega je Henrik 1009. imenovao biskupom Merseburga.
Mladost
Henrik je za vrijeme dok je njegov otac Henrik Svadljivac (koji se više puta bunio protiv njegovih prethodnika Otona II. i Otona III.) bio u progonstvu živio u Hildesheimu. U tamošnjoj katedralnoj školi odgajan je za duhovni stalež, vjerojatno po uputi cara Otona II., koji je time htio sina svoga protivnika isključiti iz bilo kakvog sudjelovanja i utjecaja na prilike u državi. Henrik je svoje školovanje dovršio u Regensburgu.
Nakon smrti svoga oca godine 995. Henrik je postao vojvodom Bavarske.
Oko godine 1000. vjenčao se s Kunigundom iz kuće luksemburških grofova. Tim vjenčanjem stekao je Henrik korisne rodbinske veze na zapadu države.
Kralj
Usprkos svome porijeklu i rodbinskim odnosima s carem Otonom III., koji je umro bez djece, nisu svi prihvatili Henrikovu pretenziju za prijestoljem, budući da Oton III. nije odredio tko će ga, u slučaju da umre bez djece, naslijediti. Ipak, druga dvojica kandidata odrekla su se svojih pretenzija, a presudila su i Henrikova obećanja plemstvu i Crkvi da će im darovati nove posjede. Većina svjetovnih i duhovnih velikaša izabrala ga je stoga 7. srpnja 1002. za kralja. Henrik je isti dan i okrunjen u Mainzu.
Iako je novi vladar bio veoma religiozan i željan da njegova vladavina bude doba mira i pravičnosti, njegova je vladavina bila ispunjena brojnim ratovima.
Henrik postaje kraljem Langobarda (Rex Langobardorum)
Godine 1004. poveo je Henrik rat protiv markgrofa Arduina od Ivreje, koji se proglasio za kralja Langobarda, a podržavali su ga i neki talijanski biskupi. No nisu svi biskupi bili zadovoljni. Biskup Verone pozvao je u pomoć Henrika. Većina velikaša i biskupa sjeverne Italije prešla je tada u Henrikov tabor, koji je 14. svibnja 1004. u Paviji okrunjen za kralja Langobarda (Rex Langobardorum). No Pavija se pobunila protiv novoga kralja tako da je još iste noći izvršen masakr. Henrikova vojska opustošila je grad, ubila mnoge njegove stanovnike i opljačkala njihova trupla.
Nakon što su ga i ostali velikaši gornje Italije priznali za kralja Henrik se u ljeto 1004. povukao u Njemačku ne stekavši carsku krunu. Arduin od Ivreje konačno je pobijeđen tek nakon deset godina borbi.
Arduin je umro 14. veljače 1015. u jednom samostanu. On je bio posljednji nacionalni kralj Italije za duga stoljeća, sve do Viktora Emanuela II., koji je 1861. postao kraljem ujedinjene Italije.
Ratovi protiv Poljske
Henrik je između 1004. i 1018. vodio tri duga i više manjih ratova protiv poljskoga kneza, kasnije kralja Boleslava I. Hrabrog. Boleslav je naime još 1001. okončao svaku ovisnost Poljske o Svetom Rimskom Carstvu, a zatim je od Henrika dobio Lužicu kao lenski posjed, dok je Meissensku marku osvojio oružjem. Boleslav je još k tome 1003. intervenirao u Češkoj te cijelu Češku i Moravsku pripojio Poljskoj, koja je tako postala snažna država te ugrožavala njemačke interese na Istoku. Henrik se isprva zbog pobuna u svojoj državi i rata u Italiji nije mogao oduprijeti takvom razvoju događaja te je tek nakon povratka iz Italije 1004. organizirao široku koaliciju protiv Poljske. Mir je sklopljen nakon godinu dana borbi (1005.) kojim se Češka otela poljskoj vrhovnoj vlasti, ali je morala priznati njemačku vrhovnu vlast; Lužica je pripala Njemačkoj, a Poljska je zadržala Moravsku i Slovačku.
No već nakon nekoliko mjeseci Henrik je opet napao Poljsku. Ali njegova je vojska poražena, tako da je morao sklopiti novi mir s Boleslavom. Sve je ostalo na statusu quo.
1007. poveo je Henrik i treći rat protiv Poljske, koji je potrajao šest godina. Pri tome nije postigao praktički nikakve vojne uspjehe. Mir je sklopljen 1013. Došlo je do kompromisa: Boleslav je dobio Lužicu kao vazal njemačkoga kralja, ali je sva ostala područja, uključujući i Meissensku marku mogao zadržati kao samostalan vladar.
Krunidba u Rimu
Budući da se Henrik za razliku od svojih prethodnika koncentrirao na sjeverna i istočna područja, u Rimu je feudalna aristokracija postavljala pape po svojoj volji, jer od smrti Otona III. 1002. nije bilo okrunjenog cara. Henrik je krajem 1013. pošao na drugi vojni pohod na Italiju, ali je ovaj put s vojskom produžio sve do Rima. Tamo ga je papa Benedikt VIII. 14. veljače 1014. okrunio za njemačko-rimskog cara. Henrik se zatim povukao u gornju Italiju ostavivši papi neposrednu vlast u Papinskoj državi.
Četvrti rat protiv Boleslava Hrabrog
Odnosi su se međutim opet zakomplicirali. Boleslav se naime upleo u sukobe u Kijevskoj državi (1018. osvojio je Kijev). Nakon što se vratio iz Rusije osvojio je Lužicu, ali se opet morao vratiti u Kijev zbog međusobnih razračunavanja sinova kneza Kijevske Rusije Vladimira. Car Henrik je s druge strane bio prisiljen braniti svoje posjede u Flandriji i intervenirati u kraljevstvu Arelat (sjedinjenoj Gornjoj i Donjoj Burgundiji) gdje se tamošnji kralj Rudolf III. obvezao da će svoje kraljevstvo nakon smrti ostaviti Henriku. Car je međutim 1015. započeo i četvrti rat protiv Poljske. Budući da Henrik i opet nije postigao nikakve vojne uspjehe, sklopljen je godine 1018. mir. Tim mirom morao je Henrik konačno priznati da je Poljska ravnopravna država Njemačkoj.
Rat protiv Bizanta
Henrikov angažman u Italiji i njegova krunidba za cara doveli su ga u sukob s Bizantom, koji je upravo u to doba pod vladavinom cara Bazilija II. bio na vrhuncu moći. Bizant je ojačao svoju vlast u južnoj Italiji što ga je dovelo u sukob s njemačkim carem. Henrik je na želju pape, koji se osjećao ugrožen zbog jačanja bizantske vlasti na jugu Italije, krenuo 1021. u rat protiv Bizanta. Ali doživio je neuspjeh jer je njegova vojska bila oslabljena bolestima. No ni Bizant nije imao koristi od toga jer je Bazilije II. uskoro (1025.) umro nakon čega u Bizantu počinje doba stagnacije što rezultira među ostalim i gubljenjem pozicija u južnoj Italiji.
Smrt
Henrik II. umro je 13. srpnja 1024. Pokopan je u katedrali u Bambergu. Budući da nije imao djece, njegovom smrću izumrla je Otonska dinastija u muškoj lozi. Naslijedio ga je Konrad II..
Značaj
Henrikova vladavina izgradila je za budućnost veoma važne odnose na području crkvene politike u Njemačkoj. Prihvaćajući i pomažući crkvenu reformu, on je smatrao da će se svećenstvo najbolje disciplinirati, ako dođe pod strogi nadzor svjetovne vlasti. U tu je svrhu inzistirao na svome isključivom pravu da imenuje biskupe i opate samostana. Svoj je utjecaj nametao Crkvi i u dogmatskim pitanjima. Premda su za njegove vladavine uspjesi reformnoga pokreta bili znatni, u biti se pod nadzorom njegove vlasti izgrađivala nova, snažna crkvena hijerarhija. Reformirani samostani bili su striktno podvrgnuti mjesnome biskupu, a ovi opet izravno kralju. Njihova javna djelatnost doprinijela je ozdravljenju crkvenog života, ali je u isti mah bila i snažan oslonac kraljevskoj i carskoj vlasti protiv velikaša. U tom mislu, iako u malo drugačijim okolnostima, ostvareni je odnos obnavljao savez vladara i Crkve, kakav je bio u doba cara Otona I., a protiv vlasti velikaša. Tako je Henrik II. stjecajem povijesnih okolnosti Crkvu u Njemačkoj podvrgao sebi, dok je Italiju, osobito Papinsku državu, prepustio feudalnoj anarhiji. Njegova je crkvena politika uvelike pridonijela discipliniranju svećenstva, ali je i padom Crkve u ovisnost o državi, stvorena klica budućih sukoba, koji će se u borbi za investituru rasplamsati u drugoj polovici 11. stoljeća.
Ficareto, Siena
Ficareto je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
L'Incrostolo, Reggio Emilia
L'Incrostolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
Castéras, Ariège
Kastera je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Pamje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 30 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 404 m, a minimalnoj 308 m).
Fiumarella, Cosenza
Fiumarella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Opština Brusturi-Drăgănești, Neamț
Brusturi-Drăgănești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Vitamin K
mini|200p|Vitamin K1 mini|200p|Vitamin K2 Vitamin K je poznat kao koagulacijski (otuda i ono K u nazivu), odnosno antihemoragični vitamin, jer ima važnu ulogu u zgrušavanju krvi. Nedostatak ovog vitamina može rezultirati raznim hemoragičnim bolestima. Ovo je skupina od nekoliko vitamina od kojih su neki topljivi u vodi, a neki nisu. Oni su derivati 2-metil-1,4-naftohinon (3-). Ova grupa vitamina obuhvata dva prirodna provitamina: vitamin K1 i vitamin K2.
Ta skupina od nekoliko vitamina po svojoj su strukturi naftokinoni. Vitamini K1 (fitomenadion) i K2 (menakinon) su prirodnog porijekla, a K3 (menadion) se dobiva sintetski. Oni nisu topivi u vodi i pod utjecajem svjetlosti se raspadaju. Često se koriste preparati menadiol-natrij-fosfat i menadion-natrij-bisulfit.
Dnevne količine vitamina K su jako male. Zdrava ga osoba može dovoljno nabaviti putem hrane ili sintezom menakinona pomoću bakterija koje se nalaze u crijevima. Za odraslu zdravu osobu RDA se kreće između 60 μg i 80 μg.
Vitamin K je prijeko potreban za sintezu bjelančevina koje sudjeluju u procesu koagulacije krvi. Sinteza tih bjelančevina odvija se u jetri.
Opština Santiago Yolomécatl, Oaxaca
Santiago Yolomécatl je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2119 m.
Chelința, Ulmeni
Chelința je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ulmeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Palmska bitka
Palmska bitka je bitka koja se vodi radi zauzimanja mozambičkog grada Palma. Vode je Odbrambene oružane snage Mozambika, druge mozambičke sigurnosne snage i privatni vojni kontraktori, protiv islamističkih terorista koji su povezani sa Islamskom državom (ISIL). Bitka je dio bune u Kabo Delgadu, koja je počela 2017. godine i rezultovala smrću hiljada ljudi – uglavnom lokalnih civila.
Po prvi put tokom bune, pobunjenici su „namjerno ciljali na strane radnike”. U svom izvješću o bici, ISIL se pohvalio da je njegova operacija „rezultovala smrću 55 [pripadnika] mozambičkih snaga i kršćana uključujući kontraktore van zemlje”. Mozambička vlada priznala je da je sedmero ljudi umrlo tokom zasjede u hotelu „Amarula”, dok su ’nezavisni posmatrači’ procijenili da je i do 50 ljudi umrlo tokom zasjede.
<div style="font-size:90%;line-height:110%;position:absolute;width:6em;top:-0.75em;right:5px;text-align:right"> Palma      Lokacija Palme
Lake Almanor Peninsula, California
Lake Almanor Peninsula je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 356 stanovnika.
Sweetwater, Oklahoma
Svitvoter je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 87.
Veržej
Veržej je naselje i središte istoimene općina u sjevernoj Sloveniji. Veržej se nalazi na desnoj obali rijeke Mure i južno od Murske Sobote.
Stanovištvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Veržej je imao 956 stanovnika.
Freeport, Minnesota
Friport je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 632, što je 178 (39,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Scapezzano, Ancona
Scapezzano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 374 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
La Esperanza, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Mânău, Ulmeni
Mânău je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ulmeni.
Akira Kitaguchi
(8. mart 1935.) je bivši japanski nogometaš.
Stadum
Štadum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.022 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Štadum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 19,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.022 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Dorengt (En)
Doran je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Verven.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 142 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 178 m, a minimalnoj 132 m).
Cuasso al Monte, Varese
Cuasso al Monte je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 524 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Rancho las Iguanas, Yautepec
Rancho las Iguanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1199 m.
La Lupita, Tecomán
La Lupita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Santo Roa, Molango de Escamilla
Santo Roa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Molango de Escamilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
Rancho Conchita, Totontepec Villa de Morelos
Rancho Conchita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Totontepec Villa de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Lake Almanor West, California
Lake Almanor West je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 270 stanovnika.
Las Rocas, Actopan
Las Rocas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Llano Blanco, San Miguel de Allende
Llano Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2047 m.
Case di Bertulla, Savona
Case di Bertulla je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
Colonia la Paz, Actopan
Colonia la Paz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 609 m.
Tioridazin
Tioridazin (Melaril, Novoridazin, Tioril) je piperidinski tipični antipsihotik iz fenotiazinske grupe. On je ranije široko korišćen za treatman šizofrenije i psihoze. Zbog moguće kardiotoksičnosti i izazivanja retinopatije pri visokim dozama ovaj lek se retko koristi, osim kod pacijenata kod kojih drugi lekovi nisu efikasni, ili imaju kontraindikacije. Ozbiljna nuspojava ovog leka je potencijalno fatalni neuroleptički maligni sindrom. On deluje putem centralnog adrenergičkog i dopaminskog blokiranja. U manjoj meri ispoljava antiholinergičku aktivnost.
Serralunga, Biella
Serralunga je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Tioridazin
U starijim referencama, on se ponekad opisuje kao atipični, dok ga skorije reference uglavnom klasifikuju kao tipični antipsihotik, dok se termin „atipični“ obično rezerviše za agense koji pokazuju D4 selektivnost ili serotoninski antagonizam.
Hemija
Tioridazin, (±)-(10-[2-(1-metil-2-piperidil)etil]-2-(metiltio)fenotiazin) se sintetiše putem alkilacije 2-metiltiofenotiazina sa 2-(2-hloroetil)-1-metilpiperidinom.
Opština Ceahlău, Neamț
Ceahlău je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Serralunga, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Opština Ceahlău, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Bajío de los González, Guachochi
Bajío de los González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2433 m.
Los Arzola, Mexicali
Los Arzola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Bus (Pa de Kale)
Bi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 134 metara (maksimalnoj 132 m, a minimalnoj 113 m).
Parmenion
Parmenion (također Parmenio) (na grčkom, Παρμενίων, cca. 400–Ekbatana, 330. pne.) bio je makedonski vojskovođa koji je služio kralja Filipa II i njegovog sina Aleksandra Velikog.
Parmenion je na samom početku vladavine stekao veliki ugled kada je godine 357. pne. porazio Ilire. Historičari smatraju kako je bio jedna od ključnih ličnosti za vojne reforme koje je poduzeo Filip, odnosno transformirao pretvaranje makedonske vojske u profesionalnu, stajaću formaciju te uvođenje nove taktike, odnosno makedonske falange naoružane sarisama. Te su reforme Makedoniju učinile hegemonom Grčke, a kasnije omogućile i velike pobjede nad Perzijancima.
Parmenion je bio drugi po činu u Aleksandrovoj vojsci, te je komandirao lijevim krilom u bitkama kod Isa i Gaugamele. Suvremenici su ga smatrali jednim od najsposobnijih i najpouzdanijih Aleksandrovih generala.
Godine 330. pne. njegov sin Filota je optužen za izdaju, a potom pogubljen. Nastojeći spriječiti Parmeniona da osveti sina, Aleksandar je naredio da se Parmenion ubije prije nego što bi uopće mogao čuti za cijeli slučaj.
U filmu Alexander je njegov lik glumio John Kavanagh.
Seishiro Shimatani
(6. novembar 1938. - 24. oktobar 2001.) je bivši japanski nogometaš.
Jovito Serrano, Yautepec
Jovito Serrano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1206 m.
Stafstedt
Štafštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 348 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058155.
Statističke regije Slovenije
Statističke regije Slovenije (slovenski: Statistične regije Slovenije) su oblik teritorijalne podjele koji koristi Statistički ured Republike Slovenije (SURS) za potrebe skupljanja i iskazivanja statističkih podataka. Ovaj oblik podjele nema nikakvu upravnu funkciju niti ima veze sa povijesnim pokrajinama. Ovakva podjela uvedena je 2005. kako bi se statistička podjela zemlje "uskladila s evropskim standardima". Zemlja je podijeljena na 12 regija, a unutar svake se nalazi veći broj općina.
Statističke regije Slovenije su:
Chen Mu
Chen Mu (, ? - 75) bio je kineski general u službi Istočne dinastije Han, poznat po tome što je služio kao prvi Generalni zaštitnik Zapadnih regija pod Istočnim Hanom između 74-75. Za vrijeme službe je poginuo prilikom ustanka pobunjenika iz država Yanqi i Qiuci godine 75.
Lake Arrowhead, California
Lake Arrowhead je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12.424 stanovnika.
Ruseghino, Bologna
Ruseghino je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Krinid
Krinid ili Krenid (grčki, suvremeni/monotonički: Κρηνίδες, drevni/politonički: ; slavenski: Рахче, Рахча - Rakhche, Rakhcha) je grad u Grčkoj poznat po arheološkom lokalitetu na kome su ostaci drevnog grada Filipi. Nalazi se u periferiji Istočna Makedonija u prefekturi Kavala. Krinid predstavlja administrativno sjedište općine Filippoi južno od planine Pangeon. Krenid se nalazi jugoistočno od Serresa, istočno od Soluna, jugozapadno od Drame i sjeverozapadno od Kavale.
Emiliano Zapata, Texistepec
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ohuezco, Molango de Escamilla
Ohuezco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Molango de Escamilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Livello, Reggio Emilia
Livello je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Opština Santiago Yosondúa, Oaxaca
Santiago Yosondúa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4709 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2341 m.
Fighine, Siena
Fighine je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Arduzel, Ulmeni
Arduzel je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ulmeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 980 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Barrio la Guadalupe, Trinidad Zaachila
Barrio la Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Trinidad Zaachila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 599 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Allende Parte Alta, Zona Ecológica, San Miguel de Allende
Allende Parte Alta, Zona Ecológica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1980 m.
Località Mursia, Trapani
Località Mursia je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Cinco Hermanos, Tecomán
Cinco Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Stokesdale, North Carolina
Stoksdejl je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.047, što je 1.78 (54,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hico, West Virginia
Hajko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 272.
Nezim Frakulla
Nezim Berati (oko 1680–1760), poznat i kao Nezim Frakulla ili Ibrahim Nezimi, bio je prvi veliki pjesnik tzv. bejtadžijske književnosti, kako se nazivaju književna djela koja su u muslimanskoj tradiciji stvarali albanski književnici na albanskom jeziku ali uz uporabu arapskog pisma. Rođen je u selu Frakulu blizu Fiera, a dio života živio je u Beratu. Frakulla je studirao u Istanbulu, gdje je pisao svoju prvu poeziju na turskom, perzijskom i možda arapskom jeziku, uključujući dva divana. Oko 1731. godine vratio se u Berat, gdje je bio uključen u književno rivalstvo s drugim pjesnicima tog razdoblja, posebno s Imamom Alijom, beratskim muftijom. Između 1731. i 1735. godine sastavio je jedan divan i raznu drugu poeziju na albanskom jeziku, uključujući i omanji albansko-turski rječnik u stihu. Iako ne posjedujemo njegov cijeli izvorni divan, postoje kopije nekih 110 pjesama iz njega. Neki od njegovih stihova uglazbljeni su i usmeno su se prenosili tijekom stoljeća. Nezim Frakulla tvrdio je da je prvi sastavio divan na albanskom jeziku.
Frakullin divan uključuje stihove koji se kreću od panegirika o lokalnim pašama i vojnim pohodima, do oda prijateljima i pokroviteljima, kao i pjesme o udaljenosti i čežnji za njegovim prijateljima i ljubavnicima, pjesme s opisima prirode u proljeće, religioznim stihovima i, posebno, ljubavne pjesme. Pjesničke slike njegovih gazala (vrste arapske ljubavne poezije), od kojih su neki posvećene njegovom nećaku, odražavaju motive iz arapske, perzijske i turske poezije s mnogim klasičnim temama, metaforama i aluzijama.
Guo Xun
Guo Xun (, ? - 75) bio je kineski oficir u službi Istočne dinastije Han. Bio je pomoćnik generala Ban Chaoa te zajedno s njim poslan u Zapadne oblasti kao dio diplomatske msije Dou Gua. Godine 75. je ubijen zajedno sa Chen Muom kada su se pobunile države Yanqi i Qiuci.
Jōseki Gasan
Gasan Jōseki je bio japanski zen učitelj. Govorio je da se prosvetljenje postiže neprekidnom meditacijom:
Врановац (Јагодина)
Врановац је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 137 становника.
Историја
До Другог српског устанка Врановац (тада познат и као Врањевац) се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Врановац улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Врановац живи 130 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,5 година (42,6 код мушкараца и 48,3 код жена). У насељу има 65 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,45.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Stakendorf
Štakendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 458 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057078.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Štakendorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 8,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 458 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Opština Cândești, Neamț
Cândești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Logor Treblinka
Logor Treblinka (njemački: Vernichtungslager Treblinka) bio je uz Auschwitz glavni nacistički logor i logor smrti, smješten pored sela Treblinka, 80 km sjeveroistočno od Varšave na magistralnoj željezničkoj pruzi Varšava-Białystok.
Historija i karakteristike
Zapravo se radilo o dva logora; Treblinka I. i Treblinka II. Nacisti su podigli Treblinku I. u januaru 1941., kao radni logor 4 km od željezničke stanice. Drugi puno veći - ultratajni logor - u službenim depešama označavan kao T.II (Treblinka II) - udaljen 1,6 km od prvog izgrađen je u julu 1942. kao logor za istrebljenje Židova i dio konačnog rješenja židovskog pitanja - holokausta. Nacisti su osnovali taj logor - zajedno sa logorima Belzec i Sobibor - u sklopu Operacije Reinhard, akcije za istrebljenje Židova iz Okupirane Poljske. thumb|left|240px| [[Deportacija zatvorenika iz Siedlca u Treblinku]] Masovna deportacija Židova iz Varšave započela je 22. jul 1942. Tokom sljedeća dva mjeseca, Nacisti su uspjeli deportirati preko 250 000 ljudi iz Varšave u Treblinku. Nacisti su u tom roku također pobili više od 100.000 Židova iz drugih krajeva Poljske u tom logoru.
Po dolasku u Treblinku II u željezničkim teretnim vagonima, logoraši su razdvojeni po spolu, skidani do gola i po grupama slani u barake u kojima su bile takozvane kupaonice - zapravo plinske komore u kojima su iz cijevi sa stropa puštan ugljični monoksid. Logor je možda kasnije koristio i otrovni plin Ciklon B.
Prvi komandant logora Irmfried Eberle, je u augustu 1942. zamijenjen drugim SS oficirom Franzom Stanglom, koji je prethodno radio u Logoru Sobibor. Ono što je interesantno je da samo oko 30 njemaca (uključujući i Stangla) radilo u logoru. Svi su oni bili veterani Akcije T4 u kojoj su ubijani invalidi i hendikepirani. Većina stražara bilo nekih stotinjak Ukrajinaca, kojima je u radu logora pomagalo oko 700–1000 židovskih zatvorenika. Oni su uglavnom čistili logor i uklanjali leševe (prethodno im izvadivši zlatne zube) i bacali ihu masovne grobnice.
U početku je tempo ubijanja bio spor zbog ograničenog kapaciteta plinskih komora, mjesec dana nakon otvaranja Nacisti su izgradili dodatne plinske komore, i tako utrostručili kapacitet ubijanja. Ukupan broj ubijenih u Treblinki iznosio je oko 750 000 (pa čak i više), što ga svrstava na drugo mjesto po broju ubijenih Židova nakon Auschwitza.
U logoru je 2. augusta 1942. izbila pobuna, koju je podigla grupa od nekih 200 židovskih zatvorenika, oni su pobili ukrajinske stražare i jednog SS-ovca, i pobjegli. Zbog slabe organizacije i nepoznavanja terena većina ih zarobljena ili ubijena.
Nacisti su zatvorili objekte u Treblinki II u oktobru 1943., a one u Treblinki I u julu 1944. Za razliku od nekih drugih sačuvanih logora kao što je Auschwitz ili Majdanek, Treblinku su Nacisti u velikoj mjeri uništili zbog napredovanja Crvene armije, kako bi sakrili dokaze o tome što se tamo događalo.
Nakon oslobođenja logora u njemu se nalazilo samo 100 preživjelih logoraša.
Šesdesetih Poljska država podigla je impresivan spomenik na mjestu nekadašnjeg logora, koji je dovršen 1962. Sastoji se od 17 000 kamena, koji označavaju gdje se nalazio logor. Betonski blokovi nalik na željezničke pragove označavaju ulaz u logor. Veliki blok od kamenih blokova podignut je na mjestu gdje je bila baraka sa plinskim komorama, a polje sa crnim kamenima označava mjesto na kom su leševi spaljivani.
Nakon rata u Zapadnoj Njemačkoj je suđeno je desetorici stražara i oficira Logora Treblinka. Na tom suđenju koje je trajalo 10 mjeseci i završilo u augustu 1965., najvišu kaznu doživotnog zatvora dobio je zamjenik komandanta logora Kurt Franz. Komandant logora Franz Stangl također je osuđen na doživotni zatvor na suđenju 1970.
Georgij Žukov
Georgij Konstantinovič Žukov (rus. Георгий Константинович Жуков, 2. prosinca 1894. - 18. lipnja 1974.), sovjetski general i zapovjednik.
Mladost
thumb|left|220px|Žukov fotografiran [[1916. godine.]] Godine 1896. u seocetu Strelkovka jugozapadno od Moskve, postolaru Konstantinu Andrejeviču Žukovu i njegovoj ženi Justiniji, seljanki, rodio se 19. studenog po starom tj. 2. prosinca po novom sin Georgij. Devet godina kasnije (1903.) mladog Georgija poslali su u crkvenu školu u susjednom selu Veličkovu. Tamo je dobivao najbolje ocjene. Kada je 1906. godine završio školu njegovi ponosni roditelji obdarili su ga novom košuljom i parom čizama. Nastavak školovanja bio je luksuz koji njegovi roditelji nisu mogli podnijeti pa je dvanaestogodišnji dječak pošao na zanat imućnom ujaku u Moskvu, krznaru Mihailu Pilihinu. Kada mu je bilo 15 godina Georgije je bio izučeni krznar.
Prvi svjetski rat
Prvi susret s oružjem doživio je s 20 godina, kada je 7. kolovoza 1915. mobiliziran. Obradovalo ga je to što je raspoređen u konjicu jer se oduvijek divio tom romantičnom rodu vojske. Obuka u Žukovljevoj jedinici bila je oštra pa je već u proljeće 1916. Žukov bio jedan od 30 konjanika odabranih iz njegove jednice da pođu na obuku za dočasnika. Početkom kolovoza 1916. raspoređen je u 10. konjaničku diviziju koja je bila na fronti u blizini Harkova. Čim su izašli iz vlaka u području Kamenec-Podoljski Žukov i njegovi suborci doživjeli su vatreno krštenje: neprijateljski izviđački zrakoplov kružio je nad njima i bacio nekoliko bombi. Iste godine u listopadu doživio je težak potres mozga kada ga je eksplozija mine zbacila s konja. Evakuiran je u Harkov gdje je boravio u bolnici sve do prosinca. Otpušten je iz bolnice slab i oštećenog sluha te prebačen u jedinicu za obuku. U to je doba Žukov bio najviše odlikovani dočasnik carske vojske: imao je dva Križa svetog Georgija.
Revolucija 1917.
Dana 27. veljače 1917. Žukovljev je eksadron, zajedno s još nekoliko, upućen prema Balakaji, stožeru 5. rezervnog konjičkog puka. Tamo se stasiti konjanik Žukov obratio vojnicima objašnjavajući im da radnička klasa više ne priznaje cara i da ruski narod želi jedino mir, zemlju i slobodu. Nekoliko tjedana kasnije Žukov je jednoglasno, ako izuzmemo zapovjedni kadar jedinice, izabran za predsjednika komiteta eksadrona i za delegata u sovjetu puka. U svibnju su u sovjetu puka postupno nadvladali eseri i menjševici koji su bili na strani privremene vlade. Posljedica toga bila je da se nekoliko jedinica Žukovljeva puka pridružilo ukrajinskom kozaku Petljuri, a komitet eskadrona odlučio je raspustiti jedinicu u kojoj je služio Žukov. Dana 30. studenog 1917. nekoliko tjedana nakon što su boljševici osvojili vlast Žukov se vratio u Moskvu. Prosinac i siječanj proveo je u svome selu s roditeljima, a onda se odlučio pridružiti Crvenoj gardi. Svoj je naum uskoro morao odložiti jer se teško razbolio od tifusa i groznice. Mjesecima je bolovao, tako da se tek sredinom ljeta uspio dovoljno oporaviti kako bi se pridružio Crvenoj armiji. U kolovozu 1918. Žukov se prijavio kao dobrovoljac i dodijeljen je 4. moskovskoj konjičkoj diviziji. Nakon toga sudjelovao je u žestokim borbama oko Carina (poslije Staljingrad, danas Volgograd). U rujnu 1919. teško je ranjen u borbi prsa u prsa s bjelogardejcima: krhotine ručne granate zarile su mu se u lijevi bok i bedro. I nakon izlaska iz bolnice bio je lošeg zdravlja, pa je dobio mjesec dana dopusta za oporavak. Ni kada se vratio u jedinicu nije u potpunosti prizdravio pa ga je vojni komitet u siječnju 1920. poslao na tečaj za konjaničke zapovjednike Crvene armije. Završivši tečaj Žukov je dobio časnički čin i poslan je u borbu protiv snaga generala Pjotra Vrangela. Nakon poraza generala Vrangela i povlačenja iz Rusije premješten je u 1. konjički puk. Postao je zapovjednik voda i dobio zadatak da čisti teren od zaostalih grupa jedinica nelojalnih novoj vlasti. Ubrzo je imenovan zapovjednikom eskadrona i upućen na područje Voronježa gdje je predvodio svoje ljude u gušenju pobune kulaka i likvidiranju gerilskih bandi. Tada je u borbi prsa u prsa Žukovu ubijen konj i on se našao priklješen pod konjskim lešom. Neki neprijateljski vojnik upravo se spremao likvidirati bespomoćnog Žukova, ali ga je ubio Žukovljev suborac i pomogao mu da se izvuče ispod trupla. Istoga dana ubijen je i drugi konj kojeg je jahao Žukov, a onaj isti vojnik opet je Žukova spasio sigurne smrti.