cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adolf Galland
Generalni inspektor lovačke avijacije
Ostavljajući samo dva lovačka puka na zapadnom frontu, Luftvafe je bacila gotovo svoje celokupne lovačke snage na istočno ratište. I Melders je sa svojim pukom prekomandovan na istok, dok je Galand ostao u Francuskoj sa svojim 26. pukom. Uskoro nakon toga, Melders je bio izabran za inspektora lovačke avijacije, ali je poginuo u vazduhoplovnom udesu na svom odlasku na sahranu Ernsta Udeta koji je izvršio samoubistvo. Pošto su i Melders i Udet bili njegovi prijatelji, njihova smrt je Galanda jako pogodila. Nakon što je u novembru 1941. godine postigao svoju poslednju zvaničnu pobedu (postigao je 97 vazdušnih pobeda), Herman Gering ga je postavio na položaj generala lovačke avijacije unapredivši ga u čin general-majora. Tako je postao najmlađi nemački general.
Pod rukovodstvom načelnika generalštaba Luftvafe Hansa Ješoneka Galand je bio sada kontrolor svih lovačkih zadataka koji su se ticali nemačkog lovačkog vazduhoplovstva na istočnom frontu, na Balkanu, u Sredozemlju i na zapadu. Uprkos zahtevima nastalim zbog sukcesivnih nemačkih ofanziva tokom 1942. Luftvafe je ipak zadržala inicijativu na svim frontovima tako što je svoje jedinice selila sa ratišta na ratište a pomagala joj je i ubrzana proizvodnja aviona. Galand je, međutim, stalno snažno zagovarao svoje ubeđenje, da zbog ulaska SAD u rat i narastanja britanskih bombarderskih snaga, Luftvafe premalo čini za zaštitu same Nemačke koja će neizbežno postati meta savezničkih vazdušnih snaga. Smatrao je da je osnovna greška Hitlera i Geringa što su uporno smatrali da Luftvafe treba pre svega da pruža podršku kopnenim snagama. Potpuno je zanemarena i noćna odbrana Nemačke. Relativno mali broj noćnih lovačkih pukova bio je u uzanom pojasu raspoređen preko čitave Evrope, od Finske do Sredozemlja. Nemačke fabrike aviona i gradovi bili su bukvalno otvoreni ciljevi za savezničke bombardere.
Odbrana Trećeg rajha
250px|mini|desno|Generalni inspektor lovačke avijacije Adolf Galand u obilasku nepoznatog nemačkog vojnog aerodroma na jugu Italije, 1943. god. Slutnje koje je Galand izrekao počele su da se ostvaruju u nedelju 24. jula 1943. kada je izvršen prvi iz niza pustošećih dnevnih i noćnih vazdušnih napada na Hamburg koji su trajali čitavu sedmicu. Avioni RAF-a su bacali staniolske trake zvane „prozor“ da bi stvorile konfuziju u nemačkoj radarskoj mreži i onemogućili odbranu protiv bombardera, dok su noćni lovci bili nesposobni da dođu u kontakt sa nadolazećim bombarderskim formacijama. Tada je postalo očigledno da treba poslušati što traži Galand i nekoliko lovačkih pukova je vraćeno u Nemačku. Galand je delovao brzo i efikasno, što je bilo i neophodno obzirom na najnoviji razvoj u američkoj dnevnoj bombarderskoj ofanzivi na nemačke gradove i bombarderi B-17 „leteće tvrđave“ i B-24 „liberatori“ ubrzo su suočeni sa poboljšanom nemačkom odbranom. Usklađeno obaveštavanje i usmeravanje nemačkih lovaca sa mrežom osmatračkih stanica na zemlji i usklađeni napadi velikog broja bolje naoružanih lovaca naneli su dramatične gubitke američkim bombarderima, što je kulminiralo u pogubnom napadu na Švajnfurt 14. oktobra 1943. godine. Galand je često leteo sa aerodroma na aerodrom za vreme ovih napada, da bi se i sam osvedočio kako se sprovode njegova naređenja. Sa uvođenjem odličnih američkih lovaca velikog doleta P-51 „mastanga“, ratna sreća je opet napustila Nemce, a tako je i ostalo sve do kraja rata. Mastanzi su nadvladali formacije Meseršmita i Foke Vulfa i saveznički teški bombarderi skoro su neometano napadali svoje ciljeve.
Jednog dana, početkom 1944. godine, Galand i pukovnik Hanes Trautloft (inspektor za dnevne lovce na Istoku), poleteli su u dva Foke Vulfa Fv-190 da bi izbliza osmotrili vazdušnu borbu blizu Magdenburga, između ogromne formacije bombardera B-17 u pratnji lovaca P-51, i oko 300 nemačkih lovaca. I njih dvojica su uspeli da izdvoje jednu leteću tvrđavu i da je obore, a onda su ih napali mastanzi. Trautloftovi topovi su otkazali i oba najviša oficira nemačkih lovaca morala su ubrzano da se povuku. Kada su se saveznici iskrcavali u Normandiji, Luftvafe je bila skoro sasvim odsutna. Galand je zbog novog shvatanja prioriteta morao sve svoje lovačke snage da povuče u takozvani „unutrašnji krug“ Nemačke. Pre toga je doživeo još jedno jako razočaranje: izvanredni mlazni lovac meseršmit Me-262 koji je na izričit Hitlerov zahtev trebalo da se koristi kao lovac-bombarder, još uvek nije bio u tehničkom pa ni u taktičkom smislu dovoljno dorađen i spreman za upotrebu, tako da u presudnom trenutku američkih masovnih bombardovanja nemačkih gradova nije bio ni od kakve koristi.
Mlazni lovci prekasno u akciji
250px|mini|desno|Nemački mlazni lovac Meseršmit Me 262 na kakvom je leteo Adolf Galand u 44. lovačkom puku. U kakvoj tajnosti je razvijan prototip novog nemačkog mlaznog lovca Meseršmit Me-262 svedoči podatak da je Galand, uprkos tome što je bio generalni inspektor lovačke avijacije, za njega saznao tek početkom 1942. godine. Prvu priliku da leti na Me 262 imao je 22. maja 1943. godine kada je poleteo na četvrtom prototipu. Posle ovog leta Galand je svoje iskustvo opisao na sledeći način: "Osećao sam kao da me anđeli nose...". Bio je izuzetno oduševljen novim avionom i zalagao se za njegovo što brže uvođenje u jedinice lovačke avijacije. Pod Galandovim uticajem Erhard Milh je samo 72 sata nakon ovog leta naredio da se otpočne sa serijskom proizvodnjom Meseršmita Me 262. Međutim, Hitler je odlučio da se novi avion mora koristiti kao bombarder, a ne kao lovac. Pod pritiskom Galanda i njegovih istomišljenika pristao je da se na svakih 20 proizvedenih bombardera Me 262 proizvede jedan lovački avion Me 262. Tek 4. novembra 1944. godine Hitler je dao dozvolu da se započne puna proizvodnja lovačke verzije Meseršmita Me 262.
Na Galandovu inicijativu 9. decembra 1943. godine formirana je prva eksperimentalna mlazna lovačka jedinica pod nazivom Operativno test odeljenje 262, EKdo 262 (Erprobungskommando 262). Jedinica je bila bazirana na aerodrom Lešfild, koji se nalazio južno od Meseršmitove fabrike u Augsburgu, u Bavarskoj. Jedinica pod komandom hauptmana Vernera Tierfeldera imala je zadatak da vrši preobuku lovačkih pilota sa klipnih na mlazne lovce Me 262. EKdo 262 će, nakon što je postala operativna, biti integrisana u jedinicu "Novotni".
Tek oktobra 1944. kada su se britanske, kanadske, američke i sovjetske armije već jako približile nemačkim granicama, Galand je konačno dobio odobrenje za formiranje nove lovačke jedinice koja bi letela mlaznim avioniina. Komandu je poverio majoru Valteru Novotniju, poznatom pilotu, starom 23 godine. Jedinica „Novotni“ uskoro je demonstrirala nesumnjivu superiornost mlaznih lovaca Me-262 u odnosu na neke druge savezničke ili nemačke lovce. Galand je potom razrešen položaja lovačkog inspektora i na lični Hitlerov zahtev formirao je novu jedinicu lovaca Me-262, 44. lovački puk (Jagdverband 44). Lično je njome komandovao i u njoj prikupio najbolje pilote što ih je bilo moguće naći. Od ukupno 61 pilota koji je prošao kroz ovu jedinicu, njih osamnest su bili nosioci Viteškog krsta, a njih petnest je imalo preko 50 vazdušnih pobeda. Ova jedinica ubrzo je postala poznata po nadimku "Galandov cirkus". U poslednjih pet meseci rata, otpor nemačkih pilota lovaca bio je ogorčen no potpuno beznadežan. Britanski i američki lovci stalno su krstarili po nemačkom nebu i obrušavali se na svakog neprijateljskog lovca koji bi ugledali i grupa JV-44 je i sama trpela gubitke. Mnogi Galandovi piloti su oboreni, a mnogi jednostavno nisu više mogli da izdrže napore i da se nose sa još nepoznatim avionom i razbijali su se. Tek ponekad bi se uspeli probiti kroz savezničke lovce i naneti razaranje među bombarderima. U poslednjoj nedelji rata, preostali Me-262 iz JV-44 su ostali bez goriva na aerodromu kod Salcburga koji su uskoro zauzele savezničke jedinice. Adolf Galand je svoj poslednji borbeni let obavio nedelju dana ranije, kada je predvodio šestorku mlaznih Me-262 protiv formacije bombardera B-26 „maroder“ iznad Nojburga. Posle munjevitog napada na bombardere, Galand je bio uhvaćen u makaze od lovaca iz pratnje koji su oštetili njegov avion i prisilili ga da se prinudno spusti na aerodrom u Remsu, koji je upravo bio pod napadom američkih P-47 „tanderbolta“. Galand se spustio brzinom od preko 240 kilometara na čas i uleteo u krater od eksplozije bombe. Zbog lakše povrede kolena prebačen je u bolnicu gde je dočekao kraj rata.
Zarobljen je 14. maja 1945. godine i bio je u zarobljeništvu sve do 1947. godine. Rat je završio sa 104 postignute vazdušne pobede, od kojih 7 na mlaznom lovcu Meseršmit Me 262, za šta je odlikovan Viteškim krstom sa hrastovim lišćem, mačevima i dijamantima.
Posle rata
Posle oslobađanja je radio u RAF-u gde je obučavao engleske pilote taktici. Od 1948. do 1955. godine radio je zajedno sa poznatim nemačkim konstruktorom aviona Kurtom Tankom i drugim veteranima Luftvafe kao savetnik u Argentinskom ratnom vazduhoplovstvu. Nakon 1982. godine i Folklandskog rata između Argentine i Velike Britanije, više puta je izneo mišljenje da je za odlične rezultate dejstva Argentisnkog ratnog vazduhoplovstva možda zaslužna obuka koju su on i njegove kolege veterani vršili u Argentini. U februaru 1954. godine oženio se Silviniom fon Donholf. Potom se vratio u Nemačku gde je radio za više avijacijskih firmi. Bio je predsednik Udruženja pilota lovaca (Gemeinschaft der Jagdflieger). Umro je 9. februara 1996. godine, u svojoj kući u Obervinteru, u Nemačkoj.
Njegova biografija „Od prvog do poslednjeg“ objavljena je 1957. god.
Visingsö
Visingsö je najveći otok u Jezeru Vättern u švedskoj Grofoviji Jönköping (Općina Jönköping).
Karakteristike
Visingsö ima površinu od 25 km², vrlo je izdužen 14 km i uzak na njužem dijelu svega 600 m, a na najširem 3 km. Šumovit je i nizak, najviša točka na otoku ima samo 33 m.
Na njemu živi 800 stalnih stanovnika, od Jönköpinga je udaljen 30 km, a od Gränna svega 6 km.
Historija
Visingsö je legendarni kraljevski otok, jer su na njemu tokom 12 i 13. vijeka živjeli i umrli brojni švedski monarsi. Tad je na južnoj strani podignut prvi švedski kraljevski dvorac, - Magnus III bio je jedan od vladara koji je živio u njemu.
Za 17. vijeka dvorac Visingsborg bio je politički centar zemlje.
Teen Choice Awards
Dodela Izbor tinejdžera (Teen Choice Awards) je američka nagrada za koju glasaju tinejdžeri za svoje omiljene osobe iz oblasti muzike, filmova, televizije te ostalih kategorija. Pobjednici kao nagradu osvajaju surfersku dasku.
Ceremonija 2014. je održana 10. 8. u Los Angelesu. Ceremonija iz 2007. godine bila je prva koja se prenosila uživo. Voditeljica programa je bila zvijezda serije "The Big Bang Theory" Kaley Cuoco.
Historija
Prva dodjela nagrada "Teen Choice" je bila 1999. Koncept ovih nagrada osmislili su Bob Bain i Michael Burg. Od 2001. godine "Teen Choice" nagrada se održavaju u Gibson Amphitheatreu u Universal City, CA. Godine 2008. Fox i producenti showa kreirali su oficijalni web site nagrada. Te godine, 32,000.000 glasova su stigli. Sljedeće godine, broj glasova povećava se na 83 miliona. Te godine, na Twitteru se pojavila "teenchoicegirl". Ona je tinejdžerka koja obavještava fanove o novostima vezane za show. Za samo nekoliko sedmica, ona je dobila 28.000 pratioca ("followers").
Armaiolo, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Kadmeja
thumb|275px|Ostaci Kadmeje.
Huiscolotila, Manzanillo
Huiscolotila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Kadmeja
Kadmeja (grčkki: Καδμεία, latinski: Cadmea) je bila citadela drevnog grčkog grada Tebe, koja je ime bila dobila po mitskom junaku Kadmu. Vjeruje se da je prvi put bila nastanjena još u ranom brončanom dobu, iako pouzdani dokazi za naseljavanje datiraju tek od mikenskog perioda (cca. 1400. pne.).
Huiscolotila, Manzanillo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Pilica (rijeka)
Pilica (njemački: Pilitza) je rijeka u sredini Poljske najduža lijeva pritoka Visle, duga 319 km.
Krakus
Krak ili Krakus (latinski: Gracchus) bio je legendarni poljski vladar, čije je postojanje vrlo upitno.
Kadmeja
U klasičnom i ranom helenističkom periodu je Kadmeja služila u iste svrhe kao i Akropola u Ateni - tamo su bile javne zgrade i mjesta održavanja skupova kao što su kongresi Beotskog saveza. Zbog strateške važnosti su je u svoje vrijeme Spartanci u periodu od 382 do 379. pne. Godine 335. pne. ju je dao uništiti Aleksandar Veliki kao upozorenje svim grčkim polisima koji su razmišljali o pobuni protiv njegove vlasti. Aleksandrov nasljednik Kasandar je, pak, godine 316. pne. obnovio Kadmeju i na njoj postavio makedonski garnizon.
Krakus
Krak je kako legenda kaže bio osnivač Krakova i otac Wande svoje nasljednice, a danas je eponim za Krakov.
Pilica (rijeka)
Hidrologija
Pilica izvire na obroncima Krakovsko-čenstohovskih Jura, kod gradića Pilica. Od tamo teče uz velike meandre prema sjeveroistoku do ušća u Vislu kod sela Ostrówek u Mazovjeckom vojvodstvu.
U donjem toku nešto prije grada Tomaszów Mazowiecki, rijeka je krajem 1960-ih pregrađena zemljanom branom i tako je stvoreno akumulaciono jezero - Sulejowski, dugo 15 km, na površini od 2450 hektara, zapremine 84,200 000 m³.
Krakus
Legendu o Kraku i njegovoj kćeri Wandi prvi je zabilježio u 12. vijeku krakovski biskup Wincenty Kadłubek, u djelu Chronica Polonorum. Sličnu legendu o Kroku i Libuši, imaju i Česi, koju je zabilježio biskup Kozma Praški.
Pilica (rijeka)
Hidrologija
Porječje rijeke veliko je 9,300 km² i prostire se po Šleskom, Svjetokžiškom, Lodzkom i Mazovjecko vojvodstvo. Prosječni godišnji protok na ušću je 48,6 m³/s.
Krakus
Legenda o njemu toliko je utjecala na poljsko društvo, da su brojni stručnjaci pokušali pronaći tragove njegova postojanja. Tumulus u Krakovu pored Visle odavno se smatra njegovim grobom, zbog tog su između 1934. - 38. provedena opsežna arheološka iskapanja, koja nisu otkrila nikakvu grobnicu, iako su pronađeni artefakti starijih arheoloških kultura.
Ángel Linares, Acayucan
Ángel Linares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Macahuitillo Dos, Técpan de Galeana
Macahuitillo Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Roșcani, Roșcani
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Winston Graham
Winston Mawdsley Graham OBE (30. jun 1908 – 10. jul 2003.) bio je engleski romanopisac, najpoznatiji po Poldark, seriji historijskih romana koji su 1970-ih poslužili kao predložak za popularnu BBC-jevu TV-seriju.
Graham se rodio u Victoria Park kraj Manchestera da bi u dobi od 17 godina otišao u Perranporth u Cornwallu, koji će kasnije biti mjesto radnje njegovih Poldark romana. U mladosti je igrao tenis, ali se rano okrenuo pisanju te svoj prvi roman The House with the Stained Glass Windows objavio 1934. godine. U septembru 1939. godine se oženio za Jean Mary Williamson, koju je bio upoznao u dobi od 13 godina, i koja će mu suprugom ostati do smrti.
Graham se ispočetka specijalizirao za trilere, a kao karakterističan primjer njegove proze se navodi Night Journey, roman iz 1941. godine smješten na evropski kontinent pod nacističkom okupacijom, a čiji se junak ističe za drugi svjetski rat neobično pesimističnim mišljenjem o šansama za britansku pobjedu. Ross Poldark, prvi roman iz svoje najpoznatije serije, počeo je pisati 1945. godine dobivši inspiraciju nakon što je u vlaku slučajno upoznao jednog veterana RAF-a.
Osim te serije je nastavio pisati trilere, od kojih je najpoznatiji Marnie iz 1961. godine koga je četiri godine kasnije ekranizirao Alfred Hitchcock u filmu s Tippi Hedren u glavnoj ulozi. Graham se počeo zanimati i za pisanje historijskih knjiga, od kojih je najpoznatija The Spanish Armadas, u kojoj opisuje drugi, manje poznati pokušaj španskog kralja Filipa II da 1598. godine osvoji Englesku.
Črmošnjice (Semič, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 125 stanovnika.
Opština Căzănești, Mehedinți
Căzănești je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Elk (rijeka)
Ełk (antički Łek, njemački: Leck, Lyck) je rijeka na sjeveroistoku Poljske, desna pritoka rijeke Biebrze duga 114 km.
Hidrologija
Ełk izvire pod imenom Czarna Struga kod brda Šeška, nedaleko beloruske granice. Nakon tog pod imenom Łaźna Struga teče prema jugu do Regije Mazurska jezera i protiče preko jezera; Łaźno, Łaśmiady i Ełk do grada Ełka. Tu mjenja ime u Ełk i teče preko močvarnog kraja prema jugozapadu do grada Grajewo.
Porječje rijeke veliko je 1,500 km² i prostire se po Varminsko-mazurskom i Podlaskom vojvodstvu. Prosječni godišnji protok na ušću je 9,6 m³/s.
Montalto Uffugo, Cosenza
Montalto Uffugo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Molinengo, Biella
Molinengo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Elije Teon
Elije Teon (Αἴλιος Θέων, ) bio je aleksandrijski retoričar i sofist koji je napisao zbirku preliminarnih retoričkih vježbi (progymnasmata) za obuku govornika. Vjerojatno je živio i radio polovinom ili krajem 1. stoljeća nove ere; njegova zbirka prvo je sačuvano djelo s retoričkim progymnasmata.
Las Pilas, Villa de Tamazulápam del Progreso
Las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tamazulápam del Progreso.
Hermagora iz Temnosa
Hermagora iz Temnosa (Ἑρμαγόρας Τήμνου, fl. 1. stoljeće pne.) bio je starogrčki retoričar, pripadnik rodske retorske škole i učitelj retorike u Rimu, gde je, prema bizantskoj enicklopediji Sudi, umro u dubokoj starosti.
Las Pilas, Villa de Tamazulápam del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2084 m.
Elije Teon
Zbirka retoričkih vježbi pod naslovom Προγυμνάσματα sačuvana je, premda nepotpuno. Vjerojatno je bila priložena kao dodatak priručniku iz retorike. Pokazuje visok stupanj autorovog obrazovanja i ukusa te sadrži vrijedne obavijesti o stilu i govorima majstora atičkog govorništva. To je izvrstan je i koristan spis o pravilnom sustavu pripreme za poziv govornika, sukladno pravilima koja su postavili Hermogen i Aftonije.
Hermagora iz Temnosa
Čini se da je nastojao odlikovati se kao govornik (ili prije kao deklamator) i kao učitelj retorike. No nama je poznat prije svega kao učitelj retorike. Pripadnici njeove škole, među kojima je bio i pravnik Tit Akcije, nazivali su sebe "hermagorejcima" (Hermagorei). Hermagorin glavni suparnik bio je Posidonije s Rodosa, a Plutarh kaže da su se njih dvojica jednom prilikom nadmetali u raspravi u Pompejevoj prisutnosti.
Elije Teon
Prema bizantskoj enciklopediji Sudi, Teon je sastavio i spis o retoričkom umijeću (Τέχνην) te komentare o Ksenofontu, Izokratu i Demostenu, spis Retoričke teme (Ῥητορικὰς ὑποθέσεις), Pitanja o jezičnoj kompoziciji (Ζητήματα περὶ συντάξεως λόγου) "i mnoge druge".
Translajtanija
Translajtanija (mađarski: Lajtántúl, njemački: Transleithanien, slovački: Zalitavsko, poljski: Zalitawia, ukrajinski: Транслейтанія) bio je neslužbeni naziv za ugarski jugoistočni dio Austro-Ugarske od 1867. do 1918.
Hermagora iz Temnosa
Hermagora se osobitu pažnju posvećivao dijelu retorike koji se bavio iznalaženjem tema i argumenata za govor (inventio) i napravio je specifičnu podjelu govora na dijelove, koja se razlikovala od podjele koju su prihvaćali drugi retori. Ciceron se suprotstavljao tom sustavu, a Kvintilijan ga je branio, premda u nekoliko navrata Kvintilijan kritizira ono što Ciceron odobrava. No, u svojoj želji da sistematizira dijelove govorništva, govorilo se da je potpuno izgubio iz vida praktično gledište s kojeg se govorništvo mora promatrati.
Translajtanija
Službeni naziv Translajtanije bio je zapravo Zemlje Krune Sv. Stjepana (mađarski: Szent István Koronájának Országai, njemački: Länder der heiligen ungarischen Stephanskrone, slovački: Krajiny Svätoštefanskej koruny, rumunjski: Teritoriile Coroanei Sfantului Stefan) ali se po austrijskoj štampi rađe pisalo Translajtanija ili Ugarske zemlje.
Hermagora iz Temnosa
Hermagora je sastavio nekoliko spisa, koja su danas sva izgubljena. Suda navodi ova djela: Retorika (Ρητορικαί, u 5 knjiga),O obradi [teme] (Περὶ εξεργασίας), O izričaju (Περὶ φράσεως), O jasnoći (Περὶ πρέποντος) te O stilskim figurama (Περὶ σχημάτων), premda neke od ovih spisa, ako ne i sve, treba pripisati njegovom mlađem imenjaku, Hermagori Karijskom, učeniku Teodora iz Gadare.
Elije Teon
Vanjske veze
130].
Translajtanija
Nakon Austro-Ugarske nagodbe i podjele monarhije 1867. granica između Transletanije i Cislajtanije (austrijski dio) povučena je duž riječice Leithe pritoke Dunava. Pa su po latinskom zemlje do rijeke dobile prilog cis a zemlje preko rijeke trans.
Hermagora iz Temnosa
Hermagorina metoda podjele teme na njenih "sedam okolnosti" (tko, što, kada, gdje, zašto, na koji način i kojim sredstvima) pružila je korijene tzv. "5 W", koja se široko koristi u novinarstvu, obrazovanju i policijskoj istrazi kako bi se osigurala temeljitost izvještavanja o određenom incidentu ili temi.
Translajtanija
Translajtanija je 1910. imala 20 800 000 stanovnika, što je bilo 40 % od ukupnog broja stanovnika Austro-Ugarske, glavni grad, sjedište kralja i parlamenta bio je Budim do 1873. a nakon toga Budimpešta
Historija
Nakon dugog otezanja sa transformacijom monarhije iz apsolutičke u ustavnu, koje je trajalo od 1848. car Franjo Josip je 1861. proglasio novi ustav carevine poznat kao Februarski patent. Nakon tog je osnovan dvodomni parlament - Carevinsko vijeće, sa poslanicima koje su izabrale skupštine austrijskih krunskih zemalja. Mađari su i nadalje ostali nezadovoljni svojim položajem u monarhiji i odbacili taj ustav 1865. pa je to nakraju dovelo do Austro-Ugarske nagodbe - 1867. thumb|left|280px|Palača [[Parlament (Budimpešta)|parlamenta Translajtanije u Budimpešti]] I nakon sklapanja Austro-Ugarske nagodbe habsburgški car Franjo Josip ostao je kralj Ugarske, ali je prema nagodbi ugarska vlada preuzela kontrolu nad svojim dijelom monarhije. Ugarska vlada imala je premijera sa svojim kabinetom, kojeg je formalno imenovao car, ali je on odgovarao dvodomnom parlamentu, čiji poslanici nisu birani na izborima, već su ulazili po svom društvenom statusu i poziciji u društvu (biskupi, veleposjednici, plemstvo). U sferi zajedničkih poslova sa austrijskim dijelom carstva, ostali su vanjski poslovi, obrana i financije. Ministri u tim ministarstvima odgovarali su istovremeno Carevinskom vijeću (Cislajtanijski parlament) i Ugarskom parlamentu. Iako formalno zajedničko - Ministarstvo obrane, ostalo je pod kontrolom carske vojske, sa carem kao vrhovnim komandantom, i njemačkim kao jezikom komandiranja. Nagodbom je dogovoreno da trgovina, monetarna politika, carine, željeznice i neizravno oporezivanje budu i nadalje zajedničke, ali da se o njima ponovno pregovara svakih deset godina.
Prilikom sklapanja Austro-Ugarske nagodbe 1867., Ugarski parlament uspješno se odupro odvajanju Kneževine Transilvanije iz Translajtanije, budući da je ona predstavljala dio srednjovijekovne Ugarske. S druge strane, hrvatsko-ugarska strana nije uspjela postići da u Translajtaniju uđu Kraljevina Dalmacija, Bosna i Hercegovina i Kraljevstvo Galicije i Lodomerije, koje su ostale pod Cislajtanijom. Formalno Ugarsko - hrvatski parlament se nikad nije pomirio s takvim stanjem, pa ih je i nadalje tretirao svojim zemljama, iako nije imao nikakvu efektnu vlast.
Na inzistiranje Franje Josipa, postignuta je Hrvatsko-ugarska nagodba 1868. - sličan kompromis kao i između Austrije i Ugarske, kojim je Kraljevina Hrvatska i Slavonija dobila poseban status u Ugarskoj. Nagodbom je priznata hrvatska samostalnost i data autonomija nad unutarnjim poslovima, koja je u praksi bila prilično ograničena. Hrvatskog bana odtada je nominirao ugarski premijer, a imenovao kralj. U sferi zajedničkih poslova ostale su financije, valutna politika, trgovina, pošta i željezniznica. Hrvatski je postao službeni jezik hrvatske vlade, a hrvatski poslanici mogli su raspravljali u Ugarskom parlamentu svojim jezikom, ali samo o zajedničkim poslovima.
Političke prilike
Politikom Translajtanije dominirala je Liberalna partija, prvi premijer 1867. bio je Gyula Andrássy. On je bio pristalica Austro-ugarske nagodbe i vjerni sljedbenik politike laissez-faire. I pored izvjesnih pozitivnih stvari, triput se povećao izvoz, izgrađeno je dosta željezničkih pruga i cesta, politika njegove vlade je u cjelini bila loša, jer se suviše oslanjala na vanjske kredite. Odmah nakon Nagodbe silno se namnožila birokracija, pa porezni prihodi više nisu mogli pokrivati rashode vlade, pa je naglo narastao državni dug. Nakon ekonomske krize sredinom 1870e, vlada Gyule Andrássyja morala se povući, nakon optužbi za loše upravljanje i brojne skandale.
Nakon Gyule Andrássyja dominirala je Liberalna partija, koja je isturila Kalmana Tiszu za premijera. On je 1875, preuzeo vlast, cilj njegove administracije je bio kontrolirati korupciju, koja je procvjetala zahvaljujući potpuno nedemokratskom izbornom sistemu (imovinski cenzus, stečena prava) i manipulacije od žalosno nereprezentativnima izbornog sustava. Osim toga, Tise vlada morala izdržati obje nezadovoljni nacionalnosti i Mađari koji su mislili Tisa previše pokoran Austrijanaca. Liberali tvrdio da dualizma poboljšana Mađarske ekonomski položaj i poboljšane svoj ​​utjecaj u europskoj politici.
Tisina vlada podigla je poreze, i uspjela uravnotežiti budžet, i dovršila nekoliko velikih infrastrukturnih projekata. Trgovina i industrija su procvjetale. Ali to nije dugo trajalo jer su između1880e i 1890e pale cijene poljoprivrednih proizvoda.
Sastav
Nakon Austro-Ugarske nagodbe 1867., Translajtanija se sastojala od Kraljevine Ugarske (u kojoj su bile Mađarska, bivša Kneževina Transilvanija i bivše Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat), autonomne Kraljevine Hrvatske i Slavonije i Grada Rijeke s okolicom. Vojna krajina bila je pod posebnom upravom od 1873. pa sve do 1882., kad je ukinuta, a njene teritorije inkorporirane u Kraljevinu Ugarsku i Kraljevinu Hrvatsku i Slavoniju.
Transletanija je trajala do 29. oktobra 1918. kad je Hrvatski sabor donio je odluku o ulasku u Državu Slovenaca, Hrvata i Srba, a 26. novembra 1918. Kraljevina Ugarska je i službeno prestala postojati, kad je proglašena Republika Mađarska.
Felton, California
Felton je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.057 stanovnika.
Ciklam
Ciklam je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 200,324 Da.
Tepetzintla, Matlapa
Tepetzintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 873 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Spettoleria, Bologna
Spettoleria je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Prata Camportaccio, Sondrio
Prata Camportaccio je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Josip Abramović
Biografija
Dr. Josip Abramović je rođen 15. 1. 1882 u Temišvaru za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije u porodici Zaharije i Jeanette Abrahamsohn. Dr. Abramović je sudjelovao na zasjedanju Prvog cionističkog kongresa u Osijeku 1904 godine kao dio skupine "Osječki hrvatski akademičari Mojsijeve vjere". Dr. Abramović je u svom govoru cionizam označio kao izraz slabosti utopističkih ljudi koji nemaju snage za borbu s antisemitizmom te da on ne zna drugu domovinu osim Hrvatsku. U svom govoru je također istaknuo da se svaka nacionalna težnja kosi s drugim narodom: "Vi gojite židovski jezik, a hrvatski narod hrvatski. Tu mora doći do sukoba. Sijonizam je šport i to vratoloman. Vašim radom dovesti će te i u Hrvatskoj do Kišnjeva. Hrvatska je naša majka, a mi smo njezini sinovi. Budimo Hrvati i ništa drugo i riješili smo židovsko pitanje u Hrvatskoj.". Zbog ove izjave nastala je velika graja u dvorani, tako da je predsjednik nakon toga oduzeo riječ tada mladom pravniku dr. Abramoviću. Dr. Abramović je na tom kongresu bio optužen da je kao asimilant neprijatelj cionizma među Židovima. 1927 bio je izabran za gradskog zastupnika u Brodu na Savi s posebne Židovske liste. 1930 bio je izabran za predsjednika Židovske općine Brod na Savi. Tu je dužnost obnašao do 1934 godine. Za vrijeme njegovog mandata sazidana je kapela na groblju, a također je izvršena adaptacija stare zgrade iza sinagoge u kojoj su stanovali rabin i kantor. Od 1934 bio je član Rotari kluba Brod na Savi. 1935 godine, na Božić, dr. Abramović je uz Maksa Bosnića sudjelovao u darivanju školske djece slabijeg imovinskog stanja. Dobitnik je zlatne knjige Keren Kajemet Le Israel. Dr. Josip Abramović je bio oženjen za Jelisavu Abramović sa kojom je imao dvojicu sinova; Đuru i Zlatka. Ubijen je u januaru 1942 od strane ustaša u koncentracijskom logoru Jasenovac za vrijeme marionetske Nezavisne Države Hrvatske (NDH).
Zlatna jabuka i devet paunica
Zlatna jabuka i devet paunica je narodna bajka sa područja današnje BiH i Srbije. Protagonist je carević koji traga za tajanstvenom djevojkom koju je prvi put vidio u obličju paunice. Objavljena je 1853. godine u djelu Vuka Stefanovića Karadžića "Srpske narodne pripovetke". Književni rod je epika, a književna vrsta narodna bajka.
Carcanières
Karkanijer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Zlatna jabuka i devet paunica
Tema
Osnovnom temom narodne bajke "Zlatna jabuka i devet paunica" se može smatrati ljubav između dvoje mladih ljudi. Ali to nije bilo kakva ljubav već ona istinska, čista u kojoj je svako spreman na razna odricanja i ustupke, samo da bi bio sa voljenom osobom.
Carcanières
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 46 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1176 metara (maksimalnoj 1.391 m, a minimalnoj 895 m).
Zlatna jabuka i devet paunica
Mjesto i vrijeme radnje
Kao u svim bajkama nemoguće je odrediti precizno vrijeme i mjesto radnje. Linearno protičući, vreme bajke je neodređeno, davna prošlost nekadašnjih zbivanja. Radnja započinje naglo, i od tog trenutka smenjuju se dani i noći, neosetno se nižu meseci i godine, tokom kojih se likovi ne menjaju i ne stare. U ovoj bajci se ne imenuje nijedan naveden toponim niti se istorijsko-geografski određuje. To čini prostor ove bajke apstraktnim. Kao što je za vreme bajke značajna opozicija dan/noć, tako je za prostor bajke značajna svoj/tuđi prostor. Na početku bajke se spominje carev dvor u kojem su car i njegova tri sina. Ispred dvora se nalazi zlatna jabuka. Lako je uočljivo da se prostor deli na svoj i tuđi već na početku. „Svoj“ prostor je onaj gde je polazište glavnog junaka. Junak bajke, treći carev sin, polazi iz dvora. On ulazi u „tuđi“ prostor time što je izašao iz svog. Za taj prostor karakteristično je delovanje neljudskih i fantastičnih sila i bića.
Analiza djela
Bajka je kratka, ali puna raznih motiva kojima se razvija njena radnja, a neki od glavnih su borba i potraga za čistom ljubavi, bitka sa nestvarnim stvorenjima i još dosta njih. Posebnost ove priče je govor životinja. Odlikuje je uobičajeni početak i kraj, te piščevo održavanje živosti svojim kazivanjem. Njegovo pisanje je na narodnom srpskom jeziku, bogato epitetima i ostalim stilskim figurama, među kojima su hiperbola i gradacija. Specifičnost narodnih pripovjetki je često ponavljanje, koje se može naći i u ovom djelu. Djelo je poznato po pobjedi dobra nad zlim, zato je to jedan od motiva. Mladi car i njegova draga pobjeđuju svo zlo koje se na njihovom putu nađe.
U ovom djelu ima dosta likova od kojih su glavni car sa svojom dragom. Nijedno od njih ne odustaje od njihove ljubavi, ma koliko god to bilo teško. Glavne karakteristike cara su njegovo poštenje, predanost, snalažljivost, hrabrost, okrutnost, ali i pravednost. Ove karakteristike mogu se vezati i za njegovu dragu.
Poruka djela
Osnovnom porukom bajke "Zlatna jabuka i devet paunica" može se smatrati da je ljubav ta koja premošćava sve prepreke ako je iskrena i čista. Svaki čovjek ima potrebu da voli, bude voljen i bori se za svoju ljubav.
Ekranizacija
Godine 1987. je ekranizirana u obliku istoimenog TV filma u produkciji TV Sarajevo.
Bonito, San Miguel de Allende
Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Zincalco, Tequila
Zincalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1507 m.
El Jagüey de las Marzanas, Totolapan
El Jagüey de las Marzanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1857 m.
Campo Número Doscientos Cincuenta y Cinco, Cuauhtémoc
Campo Número Doscientos Cincuenta y Cinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Peggs, Oklahoma
Pegs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 813.
Život na Marsu (razvrstavanje)
Život na Marsu je izraz kojim se koristi naučno istraživanje mogućnosti održavanja različitih životnih oblika na planetu Mars. Također može označavati:
Vaishali (distrikt)
Distrikt Vaishali je distrikt u indijskoj državi Bihar. Ime je dobilo po drevnom gradu Vaishali. Ime ovog područja se spominje u drevnom indijskom epu Mahabharata, kao i u budističkoj i džainističkoj tradiciji.
Pisma iz Amarne
mini|[[diplomacija|diplomatsko pismo nađeno u Amarni]] Pismima iz Amarne (često i Arhiva iz Amarne) naziva se bogati nalaz glinenih pločica pisanih babilonskim klinastim pismom koje su bile arhiv faraona Ehnatona u njegovoj rezidenciji u Amarni u Egiptu.
Historija nalaza
Kopajući u potrazi za nepečenom opekom na jednom brežuljku u Amarni, jedna žena je 1885. slučajno naišla na nekoliko glinenih pločica. Pločice, ispisane klinastim pismom, znanstvenici su u početku smatrali lošom krivotvorinom, da bi se kasnije utvrdilo da su to diplomatska pisma raznih kraljeva Ehnatonu. Mnoga od njih su pisali relativno nevažni kraljevi tražeći da im Egipat za njihovu lojalnost uzvrati robom i zlatom.
Flinders Petrie uspio je 1891./1892. otkopati cijeli državni arhiv u Akhetatonu, i pronaći nove glinene pločice. Do danas je poznato 379 tih pločica. Sadržavaju dio azijske korespondencije egipatskog dvora kroz više decenija. Starija pisma su iz vremena vladavine Amenhotepa III., dok su mlađa iz vremena vladavine Ehnatona. Kako većina pisama nisu datirana, njihov vremenski redosljed je problematičan. Etikete od alabastera dokazuju, da su pločice bile uredno obilježene i složene u drvenim sanducima. Osim tri, sva druga pisma pisana su klinastim pismom akadskim jezikom, dijelom sa snažnim lokalnim obilježjima. U to vrijeme je akadski bio općeprihvaćen kao latinski u srednjem vijeku ili engleski danas.
Iz nekih pisama moglo se zaključiti kakva je bila vanjskopolitička situacija Egipta. Glinene pločice su kako pisma pojedinih knezova i kraljeva Ehnatonu, tako i odgovori (spremljene i odložene kopije) koje je slao Ehnaton. Neka pisma su samo moljakanje pojedinih vladara da im faraon pošalje zlato. Na glinenim pločicama javljani su i odnosi između pojedinih rivalizirajućih provincija. U ovim pismima nailazi se i na prvo spominjanje naroda Habiru o čijoj povezanosti s hebrejima se još raspravlja.
Pisma daju uvid i u položaj pisca u odnosu na faraonovu vlast. U jednom pismu autor se raspituje o zdravlju Teje, Ehnatonove majke, koja je također živjela u Akhetatonu. Teje je očigledno imala istaknuto mjesto na dvoru faraona.
Problemi u istraživanju
Čini se neobičnim, da državni arhiv nije otpremljen iz Amarne nakon što su se ponovo uspostavili stari odnosi. Na više pločica se faraona preklinje za pomoć. Dramatično opisani događaji čine se rezultatom odsustva faraonovog djelovanja, čija posljedica je bila gubitak vlasti a ponekad i života pojedinih pošiljaoca pisama. To dovodi do teze, da je Ehnaton živio u Amarni odvojen od svijeta i da je u vrijeme njegove vladavine izgubljen niz provincija. No, neki egiptolozi, među njima Cyril Aldred, smatraju, da te države ne treba gledati kao dio egipatskog carstva, nego samo kao ovisne države. Aldred smatra, da su faraoni smišljeno pomagali ili se držali po strani od utjecanja na te male azijske vladare kako ni jedno od tih malih kraljevstava ne bi dobilo značajniju ulogu. Dramatično pisanje je, smatra on, bilo u to vrijeme uobičajeni stil vladara, a faraoni su namjerno odbijali pomoći određena kraljevstva kako bi očuvali ravnotežu moći između njih.
Кушићи
Кушићи су насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Налазе се у подножју планине Јавор, на надморској висино од 1.000. метара, на 25 километара од Ивањице. Окружени су листопадним шумама и ливадама, на којма влада планинска клима, са кратким и свежим летима и дугим и хладним зимама. У Кушићима се сваке године традиционално одржава Јаворски сабор двојничара и свирача на старим народним музичким инструментима.
Овде се налази основна школа са веома дугом традицијом. Прва школска зграда изграђена је 1927. године и од самог почетка имала је велики број ђака. Од 1962. године, школа носи име мајора Илића, који је 1876. године у Првом српско-турском рату, погинуо на Јавору, 15 километара југозападно од села.
У селу се налази Хотел Јавор, са две звездице, у приватном власништву, реновиран 2011. У непосредној близини налази се скијашка стаза са лифтом, у дужини од 400 метара, на располагању посетиоцима, али и спортистима, који овде долазе на припреме.
Село је познато по гајењу кромпира.
Демографија
Према попису из 2002. било је 555 становника (према попису из 1991. било је 617 становника). У насељу Кушићи живи 420 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,7 година (35,7 код мушкараца и 39,9 код жена). У насељу има 167 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,32.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ritzerau
Ricerau je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 282 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053101.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Ricerau se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 11,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 282 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Čisti Breg
Čisti Breg je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Čisti Breg se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 24 stanovnika.
Lunarni ciklus
Ilustracija 2:Položaj Mjeseca prema Zemlji i sunčevim zrakama
Mjesečeve su mijene posljedica okretanja Mjeseca oko planeta Zemlje. Ovo kretanje se može pratiti svakim danom i pri tome se zamijetiti da Mjesec putuje od zapada ka istoku i to u približno istom pojasu kao i Sunce i svakim danom se pojavljuje i nestaje kasnije. Ovo kretanje Mjeseca mijenja i međusobni odnos položaja Sunca, Zemlje i Mjeseca.
Objašnjenje pojave
Kad se Mjesec na svojoj putanji nađe u blizini Sunca, mi ga više ne vidimo i kažemo da je tada mladi Mjesec ili mlađak i moguće ga je vidjeti idućih večeri po zalasku Sunca, kao neki tanki srp na nebu (broj 1 i broj 2 na ilustracijama).
U slijedećih sedam dana Mjesec postupno dolazi u položaj u kojem ga u odnosu na Sunce vidimo pod pravim kutom i tada vidimo osvjetljenu desnu polovicu, jer je tom stranom okrenut prema Suncu i to je tzv. prva četvrt (broj 3 na ilustracijama).
Poslije toga, njegova se osvjetljena strana povećava svakim danom dok se ne nađe na suprotnoj strani Sunca, 14.5 dana od mladog Mjeseca (broj 4 na ilustraciji 1). Tada je potpuno osvijetljena strana prema nama i tu pojavu zovemo puni Mjesec ili uštap (broj 5 na ilustracijama). Zatim se osvijetljena strana postupno smanjuje i pri tome se Sunce nalazi s lijeve strane i kad se smanji na točno polovicu onda je to zadnja faza i to nazivamo zadnja četvrt (broj 6 i 7 na ilustracijama).
Mjesec se potom ponovno prividno približava Suncu, sve je manje vidljiv, gubi se u odsjaju Sunca (broj 8 na ilustracijama) te se nakon 29,5 dana ponovno vraća u položaj gdje započinje novi ciklus kao mladi Mjesec ili mlađak. Ovaj početak se često u književnosti naziva rađanje mjeseca.
Značaj u religiji, filozofiji i astrologiji
Također za pojavu mladog Mjeseca je obično i vezan mjesec posta, Ramazan, u Islamu gdje se mlađak naziva hilal i kaže se da mjesec Ramazan počinje kad se vidi hilal..... U mnogim životnim filozofijama, kao npr. u nekim indijskim itd. ili u nekim pseudoznanostima kao što je astrologija, utjecaj i promjena položaja Mjeseca se smatra vrlo važnim. U Bibliji se pominju mladine (1.Sam.20:5,18,24, Kološanima 2:16,17). To je mjesečni praznik, mlad mjesec. Pored mjesečnik, postoje i praznici koji se slave jednom u godini i jednom sedmično - subota. U knjizi proroka Izaije, u 13. stihu 47. poglavlja piše: Neka ustanu oni koji nebo premjeravaju, koji zvijezde gledaju, koji proriču svaki mlad mjesec i što će te snaći.
Praktična primjena
Osim toga, pomoću mjesečevih mijena može se približno odrediti i pravac sjevera. Mjesec u prvoj četvrti izlazi oko podne, a oko 18 sati je na jugu. Pun Mjesec ili uštap je uvijek nasuprot Suncu, izlazi na istoku odmah po zalasku Sunca, oko pola noći je na jugu a ujutro na zapadu. Zadnja četvrt pojavljuje se oko ponoći na istoku a oko 6 sati ujutro je na jugu.
Ponte Nuovo, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Ca' Rizzoli, Bergamo
Ca' Rizzoli je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Opština Santa Cruz Amilpas, Oaxaca
Santa Cruz Amilpas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 10120 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1544 m.
Ferndale, California
Ferndale je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.371 stanovnika.
Los Cinco Hermanos, Acayucan
Los Cinco Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
El Represo, Francisco I. Madero
El Represo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 343 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Arnano, Siena
Arnano je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Audicija
Audicija (lat. auditio - slušanje) predstavlja proces u kome glumci, pjevači, plesači, muzičari, manekeni ili drugi zabavljači demonstriraju vještine u svrhu profesionalnog angažmana (casting) ili prijema u stručnu školu. To obično podrazumijeva izvođenje ili čitanje kratkih dramskih tekstova ili njihovih dijelova, pjesme, plesne ili mađioničarske točke, pri čemu izbor materijala za audiciju može načiniti sam kandidat ili osobe koje ga namjeravaju angažirati.
Don Tomás, Manzanillo
Don Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Morello, Ancona
Morello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Ejido Laguna Salada, Mexicali
Ejido Laguna Salada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Audicija (razvrstavanje)
Audicija predstavlja probno izvođenje glumačkih, muzičkih, plesnih i drugih točaka u svrhu castinga ili prijema u stručne škole. Također može označavati:
Zlatna jabuka i devet paunica (TV film)
Zlatna jabuka i devet paunica je jugoslavenski televizijski film za djecu snimljen 1987. u produkciji TV Sarajevo i režiji Aleksandra Jevđevića po scenariju Ljiljane Zurovac. Predstavlja adaptaciju istoimene bajke.
Saraxhi, Villa de Tamazulápam del Progreso
Saraxhi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tamazulápam del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2027 m.
Opština Cireșu, Mehedinți
Cireșu je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Šentjakob
Šentjakob je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Šentjakob se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 34 stanovnika.
Barastre
Baratr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 232 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara (maksimalnoj 133 m, a minimalnoj 113 m).
Edis Žilić
Rođen u Tuzli 18. februara 1985. godine. Akademiju dramskih umjetnosti u Tuzli upisuje u klasi profesora Zijada Gračića i Zlatka Svibena, diplomira 2008. godine predstavom "Brehtovi songovi". Član je ansambla Narodnog pozorišta u Tuzli. Edis Žilić je kao glumac poznat po likovima iz regionalnih serija od kojih je najzapamćeniji kao lik Nikole u seriji "Ne daj se Nina!".
Televizija
Glavne uloge za reklame :RAIFFEISEN BANK, GRAWE OSIGURANJE, BH TELECOM
Valea Lupului, Valea Lupului
Valea Lupului je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Valea Lupului.