cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hauffenia wienerwaldensis
Stanište
Stanište vrste su slatkovodna područja.
Hunski luk
Izrada i način korištenja
Koristiti ovakvo oružje bez uvežbanosti je nemoguće, isto tako je potrebna i snaga da bi se strela odapela. Huni, koji su odrastali sa konjima i strelom, su za to bili sposobni i zato su postali čuveni i strah za okolne narode.
Canaima (film)
Canaima (također poznat i pod naslovom El dios del mal) je meksički crno-bijeli film snimljen 1945. u režiji Juana Bustilla Ora. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana venezuelanskog pisca Romula Gallegosa. Glavni lik, koga tumači Jorge Negrete je Marcos Vargas, mladić koji se nakon završetka studija zaputi u divlje selve u Venezueli kako bi tamo pokušao pronaći sreću, te doživljava niz pustolovina. Scenarij filma je u mnogo čemu odstupio od predloška, pogotovo vezanim uz dijelove u kojima protagonist ima dijete sa domorotkinjom.
Hunski luk
Izrada i način korištenja
Poboljšanje ovog oružja su napravili Mađari, taj luk je poznat kao Mađarski luk.
Aerodrom Diseldorf
Aerodrom Diseldorf ima piste za parkiranje 107 avionA istovremeno. Terminal može primiti do 22 miliona putnika godišnje. Kao i Aerodrom Frankfurt, Aerodrom Minhen i Aerodrom Keln-Bon, Aerodrom Diseldorf može da primi i najveće putničke avione Erbas A380.
Aerodrom ima dve piste dugačke 3.000 (05R/23L) i 2.700 (5L/23R) metara. Planira se produženje piste 05R/23L do 3.600 metara, međutim, uprava grada Ratingena, koji se nalazi na koridoru do piste, ometa sprovođenje tih planova.
Istorija
Aerodrom Diseldorf otvoren je 19. aprila 1927. nakon dvogodišnje izgradnje. Međutim, prva letelica koji je sletela na aerodrom Dizseldorf bio je cepelin LZ-III 1909. Godine 1950. pista je produžena na 2.475 metara. Planiranje izgradnje terminala sa kapacitetom od 1.400.000 putnika započeto je 1964. Godine 1969. glavni pista je produžena na 3.000 metara. Da bi se smanjilo zagađenje, avio-kompaniji je zabranjeno sletanje aviona u periodu os 23.00 naveče i 06.00 ujutro. Godine 1973. otvoreni su nova centralna zgrada i terminal B. Izgradnja železničke pruge između diseldorske Centralne stanica i aerodroma započeta je 1975. Izgradnja terminala A završena je 1977. Godine 1986. kroz aerodrom je prošlo 8,22 miliona putnika i u tom periodu aerodrom Diseldorf bio je drugi aerodrom po veličini u Nemačkoj. Godine 1986. otvoren je i terminal C. Godine 1992. kroz aerodrom je prošlo 12.300.000 putnika; a sagrađena je i druga pista u dužini od 2.700 metara. Godine 1996. u požaru na krovu terminala A poginulo je 17 putnika. Godine 1998. otvoren je obnovljeni terminal A a aerodrom je promenio naziv iz „Aerodrom Rajn-Rur“ u „Međunarodni aerodrom Diseldorf“. U maju 2000. otvorena je nova železnička stanica, "Fernbahnhof Düsseldorf Flughafen", sa kapacitetom od 300 odlazaka vozova dnevno. U toj godini kroz aerodrom je prošlo 16.000.000 putnika.
Dana 12. novembra 2006. prvi Erbas A380 je sleteo na aerodrom Diseldorf. U slučaju nevremena na aerodromu Frankfurt, za sletanje i poletanje aviona Erbas A380 Lufthanza namerava da koristi aerodrom Diseldorf.
Terminal B
mini|300p|A380 na aerodromu Diseldorf
Berneuil (Soma)
Bernej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 214 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 138 metara (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 78 m).
Mount Blanchard, Ohio
Maunt Blančard je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Canaima (roman)
Canaima je roman venezuelanskog književnika Romula Gallegosa objavljen 1935. godine. Protagonist je Marcos Vargas, mladić koga pustolovni duh nakon studija potakne da potraži sreću radeći u transportnom poduzeću u divljim selvama u dolini rijeke Orinoco. Slično kao i svom ranijem i mnogo poznatijem romanu Doña Bárbara, Gallegos je kao temu imao sukob barbarstva i civilizacije, odnosno kritizirao fenomen caudillizma. Godine 1945. je po romanu snimljen istoimeni film.
Mount Blanchard, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 492, što je 8 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Neustadt-Glewe
Nojštat-Gleve je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.701 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054081.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ludvigslust Nojštat-Gleve se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 35 metara. Površina opštine iznosi 94,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.701 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
NGC 6042
NGC 6042 je eliptična galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Urbanonim
Urbanonim je geografsko ime koje se odnosi na dio nekog grada odn. naselja.
Bojna kosa
thumb|right|200px Bojna kosa (poljski kosa bojowa ), je vrsta oružja na motki slično glejvu. U dosta slučajeva ovo oružje se pravilo samo tako što bi se preradila kosa. Uglavnom su je koristili seljaci, na primer u 18. i 19. veku bojna kosa je bila široko rasprostranjena među poljskim radnicima i seljacima, ali koristila se i van Poljske u Evropi i u drevnim vremenima. Kosa kao alatka za košenje je u 19. veku bila jako popularna među seljacima, jer je vrlo lako mogla da se pretvori u smrtonosno oružje.
Kao oružje na motki bojnu kosu karakteriše veliki domet (u bliskoj borbi ), i velika sila proboja pomoću snage poluge. Ima zabeleženih podataka kako je kosa probijala metalne šlemove. Kose su se mogle koristiti u zavisnosti od taktike za sečenje ili za probadanje, a svojim izgledom su imale psihološki uticaj na neprijatelja.
Glutamin-tRNK ligaza
Glutamin-tRNK ligaza (, glutaminil-tRNK sintetaza, glutaminil-transfer RNK sintetaza, glutaminil-transfer ribonukleatna sintetaza, glutamin-tRNK sintetaza, glutaminska translaza, glutaminil ribonukleinska kiselina, GlnRS) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamin:tRNKGln ligaza(formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Torretta-Manfredonia, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Naginata
125px|right|thumb|Samuraj sa naginatom Naginata (なぎなた, 長刀 or 薙刀), je oružje na motki koje su koristili japanski ratnici samuraji. Sastoji se od drvenog štapa na čijem vrhu je zakrivljena oštrica, naginata je slična evropskom oružju zvanom glejv. Veština rukovanja naginatom se naziva naginata-džicu (naginata-jutsu).
Fenoterol
Fenoterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 303,353 Da.
Zauvijek susjedi
Zauvijek susjedi je prva dnevna humoristična serija koja je sa emitiranjem krenula 24. rujna 2007. na programu Nova TV. 30. svibnja 2008. prikazana je posljednja epizoda i direktor programa Nove TV, Siniša Svilan, je u medijima potvrdio kako se druga sezona serije neće snimati.
Sinopsis
U jednoj Zagrebačkoj zgradi žive dinamični susjedi koji uvijek upadaju u nevolje, a naprave ih upravo najbolji prijatelji. To su Ferdo, usamljeni čovjek kojeg je ostavila žena i otišla sa krotiteljom životinja, te Jura, koji ima ženu Lili koja ga neprestano gnjavi, koja je neugledna, no brine se za svog muža iako to uvijek pokazuje agresivno i glasno. Jozo Bubalo zvani Grof također živi u istoj zgradi. Ima puno smisla za biznis, stoga umišlja da je najveći biznismen na svijetu. On je poznat i kao veliki ženskaroš. Tu je i Grofov batler zvani Koma, umirovljenik koji se boji Grofa, te Sanja, Ferdina kćer iz njegova braka sa bivšom ženom Suzanom, Sanja je jako inteligentna, ali živi sa dvije ne inteligentne djevojke, Anđom i Viki. Anđa je zavidna svakome tko u životu prolazi bolje od nje, a Viki je lijepa, samo što nije previše inteligentna. Tu je još i Babićka, čije lice nikad nije prikazano. Opisana je kao stara dama koja se zanima za Komu. Ferdo, Jura, Grof i Koma često okupljaju u obližnjem kafiću, gdje je prikazano skoro 50% događaja.Oni se zovu Zauvijek susjedi zato što su zauvijek ostali komšije nikad niko nije otišao i tako je nastao naziv Zauvijek susjedi.
Zanimljivosti
= Vlatka Pokos: Baš su me pošteno namagarčili =
Vlatka Pokos prihvatila je epizodnu ulogu u seriji “Zauvijek susjedi”. Nadimak Dekanica asocira na Dikanica, što je bolesno, kaže Vlatka
Voditeljica i pjevačica tvrdi da su joj producenti serije "Zauvijek susjedi" prešutjeli bitne detalje oko karaktera Sofije Frajt, lika koji tumači, kao i detalje oko Sofijine prijateljice koja proživljava sličnu "bračnu dramu" u seriji kao Vlatka na javi.
- Generalno sam razočarana. Imala sam tekst svoje role i role mog partnera. Zaslijepljena srećom što glumim s Kerekešom, mojim najdražim glumcem, nisam pitala za detalje serije - priča Vlatka, koja je preko odvjetnika zatražila da se epizoda ne prikaže ukoliko se "ismijava ili banalizira njezina trenutačna životna situacija".
- U seriji imam nadimak 'Dekanica', što asocira na 'Dikanica'. Glupa i bolesna insinuacija. Osim toga, koji dekan ima love da si priušti život na visokoj nozi? - kaže Vlatka. Na Novoj TV tvrde da je Vlatka znala sve detalje oko uloge i prije nego je počelo snimanje.
- Vlatka je dobila cijeli scenarij prije snimanja. Ukoliko joj nešto u vezi uloge nije odgovaralo, mogla je reagirati odmah - rekao je Siniša Svilan, direktor programa Nove TV. Budući da je Vlatka autorska prava prepustila producentskoj kući Core Media, prikazivanje sporne epizode, za koju Vlatka smatra da ismijava njezinu sudbinu, nije zaustavljeno.
VLATKA U EPIZODI TUMAČI ZLOČESTU DEKANOVU ŽENU
Vlatka u seriji "Zauvijek susjedi" tumači ulogu Sofije Frajt, žene dekana Pravnog fakulteta. Vlatkin lik u seriji izluđuje vozača Ferdu (Ljubomira Kerekeša). U jednoj od scena, Sofija Ferdu pošalje po svoju prijateljicu koju je suprug izbacio "na ulicu" bez odjeće. Vlatka se u reklami za RBA kartice svjesno pristala šaliti na svoj račun, ali ovo joj je degutantno. Njezin bivši suprug, Josip Radeljak kaže da ne vjeruje da Vlatka nije znala o čemu se radi u scenariju. Poručuje joj da prestane graditi karijeru besramno prodajući njihovu intimu.
NK Pomorac
NK Pomorac je hrvatski nogometni klub sa sjedištem u Kostreni, predgrađu Rijeke. Kostrena je mjesto koje leži na Kvarnerskom primorju, poznato po svojoj pomorskoj tradiciji, koja se ogleda u klupskom imenu. Osnovan 1921. godine NK Pomorac važi za jednog od najstarijih nogometnih klubova u Hrvatskoj. Trenutačno se natječe u Drugoj HNL. Pomorac je sezone 2009./10. i 2011./12. završio na drugom mjestu, ali mu je odbijen zahtjev za promociju zbog nedobivanja licencije za ulazak u Prvu ligu. Od 2012. godine Pomorac postaje filijala susjedne prvoligaške ekipe Rijeke.
Jedna od najboljih sezona u povijesti
(Pomorac: Knez, Duda, Smeraldo, Žagar (kapetan), Gajsler, Kolar, Uremović, Smolić, Matrljan, Miletić, Rožmanić, Karlovčan, Aleksić, Matković, Lukarić, Ivančić, Gregorović, Jurčić, Laser). Izvrstan način za proslavu 75. godišnjice kluba! Iste godine, Pomorac je s Hajdukom odigrao nezaboravnih 180 minuta. Bilo je 0:2 na Žuknici i 1:1 u Poljudu.
Trofeji
Druga HNL: Treća HNL
Nastupi NK Pomorac u Hrvatskom nogometnom kupu
U sezoni 2011./12. trener ovog kluba bio je Predrag Stilinović koji završetkom sezone prelazi u HNK Rijeka za voditelja omladinske škole. Klub je sezonu 2011./12. završio na 2. mjestu 2. HNL te time treći puta zaredom u tri godine rezultatski ostvario plasman u 1. HNL. Zbog nedostatka financijskih sredstava, klub je ostao u 2. HNL. U sezoni 2012./13. trener ovog kluba je Stjepan Ostojić kojeg naslijeđuje Ranko Buketa. Sezonu 2012./13. klub završava na 7. mjestu 2. HNL, čime je osiguran ostanak u novoformiranoj jedinstvenoj 2. HNL koja broji 12 klubova. U novoj sezoni 2013./14. trener je Alen Horvat.
La porta del cielo
La porta del cielo je italijanski crno-bijeli film snimljen 1944. u režiji Vittorija De Sice. Radnja prikazuje kako grupa od nekoliko stotina katoličkih hodočasnika, među kojima su brojni bogalji i bolesnici, dolazi u Rim. Film je sniman za vrijeme drugog svjetskog rata, odnosno za vrijeme njemačke okupacije Rima. De Sica je namjerno otezao sa snimanjem, dijelom kako bi izbjegao da njega i članove ekipe vlasti kvislinške Italijanske Socijalne Republike odvedu u Veneciju gdje je djelovao novi filmski studio Cinevillaggio, a dijelom i zbog toga što su među brojnim statistima bili Jevreji kojima je prijetila deportacija u logore. Produkcija, kojoj su značajno pomogli katolički krugovi, dovršena je tek iza oslobođenja Rima. Premijera je održana u novembru 1944. godine, iako je film formalnu cenzorsku dozvolu dobio tek u proljeće sljedeće godine.
Azerbejdžan
Azerbejdžan (ili Azerbajdžan; azerbejdžanski: Azərbaycan [ɑzæɾbɑjd͡ʒɑn]), službeno Republika Azerbejdžan (ili Republika Azerbajdžan; azerbejdžanski: Azərbaycan Respublikası), najveća država u regionu južnog Kavkaza. Nalazi se na kontaktu između jugozapadne Azije i istočne Evrope te se kao takva smatra Evroazijskom zemljom. Graniči se sa Rusijom na severu, Gruzijom na severozapadu, Jermenijom na zapadu i Iranom na jugu. Na istoku Azerbejdžan izlazi na obale Kaspijskog jezera. Azerbejdžanu pripada i eksklava Nahičevan koja se graniči sa Jermenijom na severu i istoku, na jugu i zapadu sa Iranom, dok je na severozapadu kratka granica sa Turskom.
Protein-L-izoaspartat(D-aspartat) O-metiltransferaza
Protein-L-izoaspartat(D-aspartat) O-metiltransferaza (, protein-L-izoaspartatna O-metiltransferaza, protein-beta-aspartatna O-metiltransferaza, D-aspartil/L-izoaspartilna metiltransferaza, L-izoaspartil/D-aspartil protein karboksilna metiltransferaza, proteinska (D-aspartat) metiltransferaza, protein D-aspartatna metiltransferaza, protein L-izoaspartatna metiltransferaza, protein L-izoaspartilna metiltransferaza, proteinska O-metiltransferaza (L-izoaspartat), L-aspartil/L-izoaspartil proteinska metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:protein-L-izoaspartat O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
D-aspartat ostatak unutar proteina takođe može da bude akceptor.
Azerbejdžan
Azeri pripadaju grupi turkijskih naroda i islamske su veroispovesti (šiitski islam). Azerski jezik kojim govori većina stanovništva i koji je službeni jezik zemlje je član turkijske jezične grupe (najpoznatiji član ove grupe je turski jezik). Azerbejdžan je jedna od 6 nezavisnih turkijskih država i aktivni je član Turskog saveta i sveturske kulturne organizacije TJURKSOJ. Država ima diplomatske odnose sa 158 zemalja širom sveta i članica je u 38 međunarodnih organizacija. Jedan je i od osnivača organizacije GUAM i Organizacije za zabranu hemijskog naoružanja. U decembru 1991. bila je i među osnivačima Zajednice nezavisnih država. Azerbejdžan je i punopravni član u UN, OEBS, Savetu Evrope, NATO programu Partnerstvo za mir i Pokretu nesvrstanih. Ima status posmatrača u STO, a svoju kancelariju u zemlji ima i Evropska komisija EU-a.
Magazin Newsweek je svrstao Azerbejdžan na 69. mesto na svom spisku kvaliteta života među svetskim državama. Prema podacima Međunarodnog monetarnog fonda, Azerbejdžan je jedna od najboljih zemalja za biznis i najbogatija država regiona južnog Kavkaza.
Etimologija
Termin Azerbejdžan (ili tačnije Azarbajdžan - آذربایجان) se pojavljuje po prvi put kao arabizovana forma persijskog termina Āδarbāyagān. Termin je nastao od reči Āturpātākān koja podstiče iz mrtvog srednjepersidskog jezika (aram. Aδorbāyγān). Spada u kategorije horonima i etnonima koji vode poreklo od određene ličnosti koja se smatra ocem određene nacije. U ovom slučaju termin se odnosi na poslednjeg ahemenidskog satrapa Midije Atropata (Āturpāt) koji je 320.pne. u severnim delovima Midije osnovao nezavisnu državu pod imenom Atropatena (današnji iranski Azerbejdžan). Termin Āturpāt u bukvalnom prevodu znači „onaj koji je zaštićen svetom vatrom“. Kada se imenici Āturpāt doda iranski petronim -akān dobije se naziv Āturpātākān koji se može prevesti kao „Zemlja (svete) vatre“. Prvobitno ime zemlje „Mad i Atrupatakan“ (odnosno Atropatova Midija) se vremenom menjalo, prvo u Aturpatakan zatim u Adarbagan (Ādharbādhagān) > Azarbajdžan do današnjeg termina Azerbejdžan.
Nakon što je Arapski kalifat zavladao Persijom tokom VII—VIII veka toponim Āturpātākān je pod uticajem arapskog jezika transformisan u Azarbajdžan (آذربایجان). Istorijski gledano, taj toponim se odnosio isključivo na teritoriju nekadašnje Atropatene (današnji Iranski Azerbejdžan ili južni Azerbejdžan). Arapski geografi su u svojim opisima jasno razdvajali područje Atropatene od Arana (današnji Azerbejdžan) i Jermenije na severu. I početkom HH veka u svetskim enciklopedijama se terminom Azerbejdžan označavala isključivo iranska provincija južno od reke Araks, dok je područje današnje Republike Azerbejdžan označavano kao Rusko istočno Zakavkazje. Čak ni azerski autori XIX vek nisu nazivali istočni Kavkaz Azerbejdžanom.
Današnje ime Azerbejdžan je nastalo pod uticajem turske kulture i prvi put je upotrebljeno 27. maja 1918. godine na sednici Transkavkaskog sejma, kada su muslimanski članovi tražili uspostavljanje Republike Azerbejdžan a sebe proglasili Nacionalnim Savetom Azerbejdžana.
Fizičko-geografske karakteristike
thumb|desno|300px|Fizička karta Azerbejdžana
Azerbejdžan je najveća država u regionu južnog Kavkaza i nalazi se na prelazu između jugozapadne Azije i istočne Evrope te se može smatrati Evroazijskom zemljom. Državna teritorija se prostire između 38° i 42° severne geografske širine i 44° i 51° istočne geografske dužine na površini od 86.600 km². Prostire se u pravcu sever jug u dužini od 400 km, a od zapada ka istoku 500 km.
Ukupna dužina međunarodnih granica iznosi 2.648 km. Na severu se graniči sa Rusijom (Dagestan - 390 km), na severozapadu sa Gruzijom (480 km), na zapadu je Jermenija (1.007 km), na jugu Iran (765 km) i na krajnjem severozapadu Nahičevana je međunarodna granica sa Turskom (15 km). Na istoku Azerbejdžan izlazi na obale Kaspijskog jezera, a dužina obalne linije je 456 km.
U fizičko-geografskom smislu Azerbejdžan se može podeliti na tri celine:
Geologija
Teritorija Azerbejdžana je smeštena između krajnjeg istočnog segmenta Kavkaskog dela alpske orogeneze i kaspijske depresije na istoku. Severni delovi zemlje koji pripadaju megaantiklinarijumu Velikog Kavkaza su izgrađeni od sedimenata iz doba jure, krede, paleogena i neogena. U tom delu dominiraju škriljci i gline iz perioda jure i pozno jurski fliš. Idući ka jugu starije naslage se postepeno zamenjuju mlađima vulkanskog tipa. Centralni delovi su depresije prekrivene moćnim neogenskim naslagama na čijem dnu su formirane doline Kure i donjeg Araksa. thumb|left|200px|Blatni vulkan u [[Gobustanu]] U geološkoj građi Malog Kavkaza dominiraju srednjo-jurske vulkanske stene te krečnjaci pozne krede, dok se u severnim delovima primećujui slojevi prekambrijumskih metamorfnih stena, a primetne su i brojne granitne intruzije iz poznog eocena. Tališke planine koje se nalaze na krajnjem jugu (od Malog Kavkaza odvojene poprečnom depresijom donjeg Araksa) predstavljaju sistem maritimnih paleogenih nabora sa vulkanskom osnovom.
Kao reliktni nekadašnje intenzivne vulkanske aktivnosti, na krajnjim jugoistočnim obroncima Velikog Kavkaza, širom centralne nizije nalazi se preko 200 aktivnih blatnih vulkana. Seizmička aktivnost celog regiona je izrazito visoka.
Reljef
Reljefna slika Azerbejdžana je veoma raznovrsna i na njoj dominiraju dva glavna oblika reljefa: nizije i planine. Oko 40% državne teritorije je planinskog karaktera, a prosečna nadmorska visina iznosi oko 400 m. Hipsometrijski najniža tačka je Kaspijsko more koje se nalazi na 28 metara ispod nivoa svetskog mora, dok je najviši vrh Bazardjuzju (4.466 m) na krajnjem severu. Tako je razlika između dva hipsometrijska ekstrema čak 4.494 metara. thumb|desno|250px|Planina [[Murovdag]] thumb|desno|250px|[[Bazardjuzju, najviši vrh Azerbejdžana]] Planinski sistem Azerbejdžana čine Veliki i Mali Kavkaz i Tališke planine. Veliki Kavkaz u Azerbejdžanu predstavlja krajnji jugoistočni obod ovog planinskog lanca i prostire se severnim i severoistočnim delom zemlje. U Azerbejdžanu je predtsvaljen preko dva planinska lanca: južni Bazardjuzju visine 4.466 m i severniji Šahdag visine 4.243 m. Idući ka jugoistoku nadmorska visina postepeno opada na 1.000 — 700 metara. Mali Kavkaz se prostire u zapadnim i jugozapadnim delovima zemlje i znatno je niži i ravniji. Glavni planinski lanci su Murovdag, Zangezur i Šahdag. Južno od Murovdaga se prostire Karabaška vulkanska visoravan koja se pruža ka jugu sve do doline reke Araksa. Ovaj deo zemlje je obrastao bujnim listopadnim šumama. Tališke planine se nalaze na krajnjem jugoistoku zemlje, uz granicu sa Iranom, i predstavljaju prelaz od Malog Kavkaza ka Elbrusu. Maksimalna visina ovih planina iznosi 2.477 metara.
Istorija
thumb|300px|Azerbejdžan posle rata za Nagorno-Karabah Tragovi ljudskih naselja u području Azerbejdžana podstiču iz mlađeg kamenog doba. Tada je stanovništvo verovalo u gereći izvor nafte u blizini Abšerona. Početkom prvog milenijuma na jugu Azerbejdžana osnovana je nezavisna država Mana, koja je u 6. veku došla pod vlast Persije, a u 7. veku Medije. Pobedom Aleksandra Velikog nad Persijancima osnovana je poluseverna državica Medija Atropatena. U 2. veku su je osbojili Parti. Godine 226. počinje da se naziva Aderbajganom ili Azerbejdžanom. 28. aprila 1920. godine nastaje Azerbejdžanska SSR, a 1991. nezavisna država Azerbejdžan. Državom je praktično od osamostaljenja vladao Hejdar Alijev a 2003. godine nasledio ga je sin Ilham Alijev.
Jezik
Službeni jezik: azerski.
Jezici: azerski (95%), ruski, jermenski (Nagorno-Karabah).
Religija
Sloboda veroispovesti u Azerbejdžanu je garantovana ustavom Azerbejdžana. Prema zvaničnim podacima muslimani čine između 93.4% i 96% stanovništva od čega su 85% šiiti i 15% suniti. Hrišćani čine između 3% i 4% stanovništva od kojijh naviše ima vernika Ruska pravoslavna crkva i Armenska apostolska crkva (Nagorno-Karabah). .
Bordes-de-Rivière
Bord de Rivjer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 359 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 516 m, a minimalnoj 379 m).
Middle Island, New York
Midl Ajland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Kratki mač
desno|bezokvira|132x132piksel Kratki mač, isto jednoručni mač, je definicija za mača sa dužinom sečiva od 40 do 80 cm, ponekad i metar.
Middle Island, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.483, što je 781 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kratki mač
Mada se u jednoručne mačeve ponekad broje i dugi mačevi sa sečivom dužim od gore navedene klasifikacije, jer se vode jednom rukom, na primer sablja ili spata, naziv je ipak postao sinonim za kratke mačeve kao što su rimski gladius ili japanski vakizaši.
Prednost kratkog mača je u štednji materijala pošto je manje gvožđa i čelika potrebno za kovanje mača, i u tesnom i uskom terenu kao npr. u jednoj sobi ili gustoj šumi u vezi baratanjem mača. Na otvorenom polju kratki mačevi bili su u jasnom nedostatku u odnosu na duge mačeve, pre svega zbog dometa sa mačem.
Chester, Massachusetts
Čester je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 627.
Lucoli Alto, L'Aquila
Lucoli Alto je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1128 m.
Ljubomir Kerekeš
Ljubomir Kerekeš (Varaždin, 16. 1. 1960.) hrvatski filmski, kazališni i televizijski glumac.
Flavoksat
Flavoksat je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 391,460 Da.
L-serin-fosfatidiletanolamin fosfatidiltransferaza
L-serin-fosfatidiletanolamin fosfatidiltransferaza (, fosfatidilserinska sintaza 2, enzim II razmene serina, PTDSS2 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom L-1-fosfatidiletanolamin:L-serin fosfatidiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim sisara katalizuje reakciju razmene u kojoj se polarna čeona grupa fosfatidiletanolamina zamenjuje L-serinom.
Papendorf (Vorpommern)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Iker-Randov Papendorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 10,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 248 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
711
Godina 711. (DCCXI) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 711. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Hrvatska nogometna liga - sezona 2002./03.
Nastupi klubova u Evropi
3. kolo: Marek - Slaven Belupo 0:3, 1:3; 1/2 finale:  VfB Stuttgart - Slaven Belupo 2:1, 1:0
Fenilalanin-tRNK ligaza
Fenilalanin-tRNK ligaza (, fenilalanil-tRNK sintetaza, fenilalanil-transfer ribonukleatna sintetaza, fenilalanin-tRNK sintetaza, fenilalanil-transfer RNK sintetaza, fenilalanil-tRNK ligaza, fenilalanil-transfer RNK ligaza, L-fenilalanil-tRNK sintetaza, fenilalaninska translaza) je enzim sa sistematskim imenom L-fenilalanin:tRNKPhe ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Granze, Padova
Granze je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1950 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Canapville (Kalvados)
Kanapvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 11 metar (maksimalnoj 115 m, a minimalnoj 3 m).
Willis, Kansas
Vilis je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38, što je 31 (-44,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Villa Vasi I, Gorizia
Villa Vasi I je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Jogo do pau
Hogo do pau (pt. jogo do pau, igra štapom ili palicom) je jedna portugalska borilačka veština i tradicionalni običaj, i upražnjava se sa štapom.
Poreklo ove borilačke veštine je u srednjovekovnom mačevanju, mada su mogući uticaji raznih azijskih i dalekoistočnih borilačkih veština koje su portugalski moreplovci doneli sa sobom. Hogo do pau je srodan sa kanarskim huego del palo (palo kanarijo).
Za vreme fašističke diktature u Portugalu bio je zabranjen i izvodio se tajno ili u toku folklorističkih igara, te malo je falilo da se ova stara tradicija zaboravi. Posle revolucije 1974. i demokratizacije Portugala nastala je renesansa ove borilačke veštine i danas je cenjena ne samo u Portugalu. Danas se hogo do pau trenira sa aspektom samoodbrane, a postoje i sportska nadmetanja. Borbe se vode sa zaštitnom opremom slično onom u kan de komba ili kendo.
Mahafali (narod)
Mahafali su jedan od 18 naroda Madagaskara, od 294 000 pripadnika (1.6 % stanovnika Madagaskara), koji žive na krajnjem jugozapadu otoka uz obale Mozambičkog kanala u Regiji Atsimo-Andrefana.
Njihovo ime na malagaškom znači oni koji se drže tabua koji ih čine sretnim. Mahafali kao i većinski Merine govore - malagaški makrojezik, - varijantu zvanu Malagaški Bara jezik, ali svojim dijalektom.
Historija
thumb|left|200px|Karta rasprostranjenosti [[Malgaši|malgaških etničkih grupa]] Mahafali su mala etnička skupina koja se doselila na Madagaskar iz Afrike u 12. vijeku. Tokom 16. vijeka, malgaška plemena počela su osnivati svoja kraljevstva. Među Mahafalijima su u to vrijeme postojali klanovi zemljoposjednika koji su željeli osigurati dominaciju nad svojim zemljama i kontrolirati svoje potčinjene i robove. Kraljevi Mahafalija bili su iz jedne jedine dinastije Maroserana, koja je bila u krvnom srodstvu sa vladarima iz susjednih kraljevstva Sakalava i Antanosi. Svi mahafalijski klanovi tvrdili su za sebe da imaju porijeklo od Zafi-Raminija (doseljenika arapskog porijekla koji su se naselili na jugoistočnu obalu Madagaskara). I plemenska aristokracija Bara i Antandroja također je tvrdila da vuče porijeklo od Zafi-Raminija, i da su na taj način srodnici Mahafalija.
Od početka 19. vijeka, postali su dio Kraljevstva Merina ali su praktički nastavili živjeti po svome u svom siromašnom kraju.
Geografska rasprostranjenost
Mahafali su uglavnom nomadski pastiri, ali uzgajaju i kukuruz i manioku.
Običaji i kultura
Nadgrobni spomenici Mahafalija imaju brojne skulpture zvane aloalo, koje podižu iznad samih grobova. One su ukrašene geometrijskim motivima i prizorima iz života pokojnika. Grobove su ukrašavali i rogovima zebua, količina rogova označavala je i bogatstvo pokojnika i njegove porodice, tako je grob kralja Tsiampodija bio ukrašen sa 700 rogova. Riječ aloalo na malagaškom znači "glasnik" -"posrednik", oni simbolički povezuju svijet živih i mrtvih.
Mahafali imaju vrlo karakteristične tetovaže i frizure, a poznati su i po svom nakitu i drvenim skulpturama.
Chéronnac
Šeronak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 338, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km².
Protein-glutamat O-metiltransferaza
Protein-glutamat O-metiltransferaza (, metil-prihvatajuća hemotaksna proteinska O-metiltransferaza, S-adenozilmetionin-glutamil metiltransferaza, metil-prihvatajuća hemotaksna proteinska metiltransferaza II, S-adenozilmetionin:protein-karboksil O-metiltransferaza, proteinska metilaza II, MCP metiltransferaza I, MCP metiltransferaza II, proteinska O-metiltransferaza, protein(aspartat)metiltransferaza, protein(karboksil)metiltransferaza, proteinska karboksil-metilaza, proteinska karboksil-O-metiltransferaza, proteinska karboksilmetiltransferaza II, proteinska karboksimetilaza, proteinska karboksimetiltransferaza, proteinska metiltransferaza II) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:protein-L-glutamat O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3-O-alfa-D-manopiranozil-alfa-D-manopiranoza ksilozilfosfotransferaza
Mn2+ je neophodan za aktivnost.
Parchim
thumb|left| Parhim je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.831 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Parhim Parhim se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 50 metara. Površina opštine iznosi 106,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.831 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 177 stanovnika/km².
Traghetto, Brindisi
Traghetto je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Najbolje godine (TV serija)
Najbolje godine je hrvatska dramsko-obiteljska serija. Glavni redatelji su Mladen Dizdar, Robert Orhel, Goran Rukavina i Kristijan Milić, dok je kreativni producent Milivoj Puhlovski. Serija je s emitiranjem krenula 14. rujna 2009. na programu Nove TV. Prikazivala se od ponedjeljka do četvrtka u večernjem terminu, a snimanja serije počela su početkom kolovoza navedene godine.
Sinopsis
Radnja serije se vrti oko života nekoliko seoskih obitelji, njihovih problema i ljubavnih zgoda i nezgoda, a u središtu je pozornosti gradska djevojka Lorena, koja se vraća u selo kako bi prodala kuću koju je naslijedila od pokojne majke.
Tarik ibn Zijad
Tarik ibn Zijad (Tariq ibn Ziyad; طارق بن زياد, ? - u. 720) bio je berberski muslimanski vojskovođa u službi Omejadskog Kalifata poznat po tome što je godine 711. po naredbi kalifa Al-Valida I iz današnjeg Maroka poveo veliku vojsku protiv Vizigotskog Kraljevstva na Iberijskom poluotoku, čime je započelo muslimansko osvajanje Iberijskog poluotoka. Smatra se jednom od najvažnijih ličnosti historije Iberijskog poluotoka, a ime mu je ovjekovječeno zahvaljujući tome što je mjesto na kome se iskrcao prozvano Jabal Tāriq (جبل طارق), odnosno "Tarikova planina" na arapskom, te kasnije na španskom dobilo današnji naziv Gibraltar.
Trion, Georgia
Trajon je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.827 stanovnika.
Berny-en-Santerre
Berni an Santer je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 62 m).
Dugi mač
Istorija
Kao dugi mač prvo se naziva antička takozvana spata, koji su razvili Kelti i posle njih Rimljani i Germani. Spata je sa nekih 75-110 cm bila duža od tada uobičajnog gladiusa ili saksa i vodila se uglavnom jednom rukom. U kasnom antičkom dobu pa sve do ranog srednjeg veka ovaj tip mača dominira među ondašnjim vrstama mačeva. Sečivo je bilo oštro sa obe strane, kasnije, pak, radi smanjivanja težine kovano i sa jednom brazdom.
Sa razvijanjem vatrenog oružja gde se, kao posledicom, iz potrebe gube oklopi (mada dobar oklop mogao je da izdrži ispaljeni metak još u XVI veku), nestaju isto teški i dugački mačevi kao i buzdovani, ratne sekire itd., a na njihovo mesto stupile su sablje, floreti i drugi laki mačevi. Time se izgubila i tradicija starih evropskih borilačkih tehnika, dok su u ponekim krajevima razne tehnike adaptirane u narodnjačke borbe sa štapom kao npr. u hogo do pau.
Novije vreme
U novije vreme sa pojačanim interesovanjem za evropske borilačke veštine raste i popularnost dugih mačeva, čemu su doprinule isto literatura i filmovi iz oblika fantastike.
Saratoga Springs, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.781, što je 16.778 (1673,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Flekainid
Flekainid je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 414,343 Da.
Punikalin
Punikalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 782,525 Da.
Lucoli, L'Aquila
Lucoli je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 944 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 954 m.
Villa Vasi II, Gorizia
Villa Vasi II je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Protein-histidin N-metiltransferaza
Protein-histidin N-metiltransferaza (, proteinska metilaza IV, proteinska (histidin) metiltransferaza, actin-specifična histidinska metiltransferaza, S-adenozil metionin:protein-histidin N-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:protein-L-histidin N-tele-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je visoko specifičan za histidinske ostatke, na primer u aktinu.
Skijavoneska
150px|thumb|Ilustracija skijavoneske
Skijavoneska ili spada skijavoneska (, slovenski mač) je mač, obično vrste jednoiporučnih mačeva, koji se prvi put javljaju u jugoistočnoj Evropi kasnog XIV veka.
Jednoiporučni mačevi nastaju u kasnijem srednjem veku kao nova forma dugačkih mačeva, adaptirani iz borba sa teškim čeličnim oklopima u kojima su se retko koristili štitovi, pri čemu su bili potrebni modifikovani mačevi i nove, razvijenije mačevalačke tehnike. Jednoiporučni mačevi (dužina sečiva 75-110 cm, obično oko 105 cm) bili su duži od jednoručnih (40-80 cm, ponekad i metar), ali kraći i lakši od teških dvoručnih mačeva (120-150 cm, neki i po dva metra, mada su ovo bili više mačevi za pokazivanje nego za borbu), i mogli su se voditi jednom i obema rukama. Izvori pak govore da su se tehnike izvodile obično obema rukama, zbog čega se često klasifikuju kao dvoručni mačevi, a sa obe ruke bile su izvodljive bolje tehnike u odnosu na ranije jednoručne ili teške dvoručne mačeve.
Osobina mača skijavoneske bila je u nakrsnici u obliku latiničkog slova S. Uloga takve nakrsnice mogla je da se sastoji u tome da se sečivo protivnikovog oružja na trenutak otkloni u stranu ili uglavi u povijenom kraku nakrsnice i time omogući dovoljno vremena da se uzda kontratehnika ili udarac. Takav manevar bilo je moguće izvesti pre svega protiv sečiva sablje, posebno turskog tipa sablje zvane kilidž. Tehnika je navodno adaptirana iz borba sa Osmanlijama i njihovim sabljama.
Spoljašne veze
Replika; Nije moguce da schiavonesca potjece iz Srbije, jer su kovacnice u srbiji tog doba bile zakonom zabranjene.
CDP-L-mio-inozitol mio-inozitolfosfotransferaza
CDP-L-mio-inozitol mio-inozitolfosfotransferaza (, CDP-inozitol:inozitol-1-fosfat transferaza (bifunkcionalni CTP:inozitol-1-fosfat citidililtransferaza/CDP-inozitol:inozitol-1-fosfat transferaza (IPCT/DIPPS)), DIPPS (bifunkcionalni CTP:inozitol-1-fosfat citidililtransferaza/CDP-inozitol:inozitol-1-fosfat transferaza (IPCT/DIPPS))) je enzim sa sistematskim imenom CDP-1L-mio-inozitol:1L-mio-inozitol 1-fosfat mio-inozitolfosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kod mnogih organizama ova aktivnost je katalizovana bifunkcionalanim enzimom.
Die letzte Chance
Die letzte Chance je švicarski crno-bijeli ratni film snimljen 1945. godine u režiji Leopolda Lindtberga, poznat kao jedan od prvih filmova nagrađenih Zlatnom palmom u Cannesu, odnosno kao jedno od najpoznatijih ostvarenja švicarske kinematografije.
Nominalni protagonisti filma su saveznički oficiri koji su se tokom Drugog svjetskog rata našli u osovinskom zarobljeništvu, te koji u ljeto 1943. godine koriste kaos nastao kapitulacijom Italije kako bi pobjegli. Radnja prikazuje kako im se priključuje velika grupa bivših zarobljenika i izbjeglica koji se pred Nijemcima koji su okupirali Italiju pokušavaju skloniti u neutralnoj Švicarskoj.
Film se počeo snimati dok je rat još trajao, a Sjeverna Italija, gdje se odvija najveći dio radnje, još uvijek bila pod njemačkom okupacijom. Snimanje su obilježile brojne poteškoće, ali je Lindtberg vješto koristio ne samo impresivne švicarske lokacije, nego i veliki broj stvarnih izbjeglica koji su mu poslužili umjesto profesionalnih glumaca. Film se zbog toga odlikovao izuzetnom autentičnošću, ali i dubokim humanizmom i propovijedanjem suradnje među različitim narodima. Premijeru je imao nedugo nakon završetka rata, i vrlo brzo je osvojio kritičare širom svijeta. Osim Zlatne palme 1946. godine (koju je podijelio s nizom filmova), godine 1947. je osvojio i specijalni Zlatni globus.
Fudbalska reprezentacija Istočne Njemačke
Fudbalska reprezentacija Istočne Nemačke je fudbalski tim koji je predstavljao Istočnu Nemačku od 1952. do 1990., igrajući kao jedan od tri posleratna Nemačka tima, zajedno sa reprezentacijom Sarlanda i reprezentacijom iz Savezne Republike Nemačke (tada se zvala Zapadna Nemačka).
Nakon ujedinjenja Nemačke 1990., Fudbalski savez Istočne Nemačke (Deutscher Fußball Verband der DDR (DFV)) zajedno sa reprezentacijom Istočne Nemačke, se pridružio Fudbalskom savezu Nemačke (Deutscher Fußball Bund (DFB)) i Nemačkom timu koji je upravo osvojio Svetsko prvenstvo.
Chapelle-Montbrandeix
Šapel Monbrande je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Rošešuar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 262 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 482 m, a minimalnoj 319 m).
Fudbalska reprezentacija Istočne Njemačke
Istorija
desno|mini|250p|Igrači pred prvi meč Istočne Nemačke na Svetskom prvenstvu 1974. 1949. pre nego što je osnovana NDR i dok su regularni privatni klubovi bili zabranjeni pod Sovjetskom okupacijom, bilo je pokušaja da se fudbal ipak igra. Helmut Šon je tada trenirao selekcije Saksonije i Sovjetske okupacione zone pre nego što je otišao na zapad. 6. februara 1951. Istočna Nemačka je podnela zahtev za članstvo u FIFA, što je bilo protestovano od strane DFB, koja je već bila punopravan član. FIFA je prihvatila asocijaciju Istočne Nemačke (kasnije nazvanu DFV) 6. oktobra 1951. kao privremenog člana, a 24. jula 1951. kao punopravnog člana.
Mount Cory, Ohio
Maunt Kori je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Fudbalska reprezentacija Istočne Njemačke
Istorija
Prvu međunarodnu utakmicu, ne takmičarsku nego radije prikaz dobre volje, je odigrala 21. septembra 1952. sa Poljskom u Varšavi, gde je pred 35.000 prisutnih gledalaca izgubila sa 3-0. Prvu utakmicu na domaćem terenu je odigrala 14. juna 1953. protiv Bugarske, a pred 55.000 gledalaca na stadionu Hajnc-Štejer u Drezdenu rezultat je bio 0-0. Samo tri dana kasnije Pobuna u Istočnoj Nemačkoj je sprečila dozvoljeno skupljanje tolikog broja Nemaca. Pa je igranje utakmica nastavljeno tek 8. maja 1954., u porazu od 1-0 od Rumunije. Istočna Nemačka nije ni razmatrala da učestvuje na Svetskom prvenstvu koje je dva meseca ranije osvojeno od strane Zapadne Nemačke. Ovo je uzrokovalo veliku euforiju ne samo na Zapadu, i NDR je pokušala da se suprostavi ovome tako što je napustila njihovu politiku predstavljanja socijalističkih uzora njihove „nove Nemačke države“ nego su igrači počeli da se biraju isključivo na osnovu svojih sposobnosti. Istočna Nemačka je ušla u kvalifikacije za Svetsko prvenstvo 1958. i bila je domaćin Velsu 19. maja 1957. na Centralnom stadionu u Lajpcigu. Zatraženo je 500.000 karata, zvanično je prihvaćeno 100.000, ali je 120.000 ljudi na krcatom stadionu prisustvovalo pobedi od 2-1.
Mount Cory, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 1 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fudbalska reprezentacija Istočne Njemačke
Istorija
Istočna Nemačka nije bila uspešna u Svetskim prvenstvima i Evropskim prvenstvima kao što je bila Zapadna Nemačka. Nikad se nije kvalifikovala na završni turnir Evropskog prvenstva i samo se jednom kvalifikovala na Svetsko prvenstvo i to na Svetsko prvenstvo 1974. Međutim, oni su uvek bili ozbiljan kandidat u kvalifikacijama kroz svoju istoriju.
Istočna Nemačka je međutim postigla znatno veći uspeh na Olimpijskim igrama u odnosu na amaterski tim sastavljan od strane Zapadnog NOK-a Nemačke. Pre 1968., oba tima su slala Ujedinjeni tim Nemačke. Kako bi bili izabrani da učestvuju na Olimpijskim igrama 1964. tim Istočne Nemačke je morao da pobedi kolege iz Zapadne Nemačke. Na Olimpijskim igrama 1964. su osvojili bronzu za EUA (Ujedinjeni tim Nemačke). Kao Istočna Nemačka, osvojili su bronzu 1972. u Minhenu, zlato 1976. u Montrealu i srebrnu medalju 1980. u Moskvi, u odsustvu zapadnih zemalja koje su bojkotovale Olimpijske igre.
Igrači sa najviše nastupa
Ispod je lista sa 25 igrača sa najviše nastupa za Istočnu Nemačku. Brojevi su sa sajta Fudbalskog saveza Nemačke i uključuju deset kvalifikacionih i završnih turnira Olimpijskih igara koji se više ne računaju od FIFA. Brojevi koje FIFA računa su stavljeni u zagradu.
Igrači sa najviše golova
Ispod je lista sa 25 igrača sa najviše postignutih golova za Istočnu Nemačku. Brojevi su sa sajta Fudbalskog saveza Nemačke i uključuju golove postignute na deset kvalifikacionih i završnih turnira Olimpijskih igara koji se više ne računaju od FIFA. Brojevi koje FIFA računa su stavljeni u zagradu.
Igrači sa nastupima za Istočnu Nemačku i Nemačku posle 1990.
Pre ujedinjenja Nemačke 1990. godine pravila FIFA su zabranjivala da igrači koji su igrali za Istočnu Nemačku posle igraju za Zapadnu Nemačku.
Glutamat-tRNKGln ligaza
Glutamat-tRNKGln ligaza (, nondiscriminišuća glutamil-tRNK sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:tRNKGlx ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Pasewalk
Pazevalk je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.545 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062043.
Granzette, Padova
Granzette je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Cordey
Korde je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 159 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 183 metara (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 142 m).
Penkun
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Iker-Randov Penkun se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 78,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.013 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Molitva (pjesma)
Molitva (ćirilica Молитва) je pjesma koju izvodi srpska pjevačica Marija Šerifović. Tekst pjesme je napisao Saša Milošević Mare, a komponovao Vladimir Graić. Kao pjesma pobjednica Beovizije 2007., Marija Šerifović je sa ovom pjesmom predstavljala Srbiju na Eurosongu 2007. Pjesma je sa 268 glasova osvojila prvo mjesto na Eurosongu 2007. i odvela Eurosong u Beograd.
Od ukupno 41 zemlje (izuzev Srbije) koje su glasale na Eurosongu, Molitva je čak devet puta dobila maksimalnih 12 bodova (od čega pet puta od bivših jugoslovenskih zemalja) i s razlikom od 33 boda pobijedila ispred ukrajinskog predstavnika. Srbija je bila zemlja debitantica na ovom natjecanju i odmah su u prvom nastupu zabilježili pobjedu. Mariju Šerifović je u Srbiji dočekalo između 70 i 90 tisuća građana koji su joj željeli izraziti zahvalnost na odličnom predstavljanju njihove zemlje.