cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos-1717
Kosmos-1717 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. januara 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1717 je bio komunikacioni satelit.
Rusmir Mesihović
Rusmir Mesihović rođen je u Sarajevu 25. januara 1964. gdje je završio osnovnu školu, Prvu gimnaziju i 1988. godine Medicinski fakultet. Specijalizaciju iz interne medicine završio je u Ljubljani, educirao se iz gastroenterohepatologije u Engleskoj, Njemačkoj, Italiji, Hrvatskoj, Sloveniji i drugim evropskim zemljama.
Predsjednik Savjeta za zdravstvo od 2009. do 2014, predsjednik aktuelnog odbora za zdravstvo SDP BiH, potpredsjednika SDP BiH. U periodu od 2006. do 2014. godine izabran u Zastupnički dom Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine, od 2006. do 2010. bio je predsjednik Odbora za obrazovanje ZD PFBiH.
0d marta 2011. do januara 2015. vršio je funkciju Ministra zdravlja u Vladi Federacije Bosne i Hercegovine. Od januara do decembra 2015. vršio je funkciju Generalnog direktora UKCS.
Od 2018 savjetnik u Kabinetu člana Predsjedništva BiH iz reda hrvatskog naroda Željka Komšića
Reference
<references group="reference" responsive="" />
Le Songe du critique
Le Songe du critique (srpskohrvatski: Kritičarev san) je impromptu Jeana Anouilha iz 1960. godine, premijerno izveden 5. listopada iste godine povodom Anouilhove produkcije Molièreovog Tartuffea. U ovom kratkom dramskom tekstu, Anouilh se izruguje s kritičarima i njihovim pogrešnim procjenama tako što u usta svog protagonista, također kritičara, stavlja iste one formule koje su kritičari ranije primjenjivali na njemu, istovremeno vršeći obranu vlastite režije Tartuffea. L'Avant-Scène Théâtre je tiskala ovaj improptu tokom 1961. godine, a isti nikada nije uvršten u neki od Anouilhovih dramskih nizova, već je jedno od ukupno devet njegovih dramskih djela koje ne spada ni u jedan niz.
Ovo je bio Anouilhov drugi improptu, nakon što je 1948. godine napisao "farsičnu" jednočinku Épisode de la vie d'un auteur, koja je premijerno izvedena povodom uprizorenja drame Ardèle ou la Marguerite.
Šopron (Kalnik)
Šopron je naselje u sastavu Općine Kalnik, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 162 stanovnika.
DuPont, Washington
DuPont je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.199 stanovnika.
Chevy Chase Section Five, Maryland
Čevi Čejs Sekšon Fajv je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 658, što je 17 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
John Barrymore
John Sidney Blyth Barrymore (15.2. 1882 – 29.5. 1942.) je bio američki glumac, često nazivan jednim od najvećih svoje generacije. Slavu je stekao u kazalištu, zahvaljujući hvaljenim nastupima u ulozi Hamleta i Richarda III. Uspjeh mu se nastavio u eri nijemog i zvučnog filma. Njegov nos i crte lica su mu dali nadimak "Veliki profil".
Poznat je i kao član jedne od najpoznatijih glumačkih dinastija u Americi, odnosno brat Lionela i Ethel Barrymore, te djed Drew Barrymore.
La Alameda, Rincón de Romos
La Alameda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Crucitas (razvrstavanje)
Crucitas ima više značenja:
La Alameda, Rincón de Romos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1901 m.
Whom Gods Destroy (Star Trek: The Original Series)
Whom Gods Destroy je epizoda američke science fiction TV-serije  Zvjezdane staze premijerno prikazana 3. januara 1969. godine. Radnja prikazuje kako se kapetan Kirk prilikom dostave lijeka bolnici za najopasnije duševne bolesnike suoči sa jednim od pacijenata - bivšim kapetanom Zvjezdane flote koji je stekao sposobnost mijenjanja lika te je nastoji iskoristiti da preuzme Enterprise kako bi pokušao zavladati univerzumom.
Llano del Toro (razvrstavanje)
Llano del Toro ima više značenja:
Čokići
U ratu 1683-99 izvršena je velika seoba Srba pod Arsenijem III Čarnojevićem, u ratu 1737-39 seoba pod Arsenijem IV Jovanovićem – Šakabentom, u ratu 1788-91 ogromne mase iz Srbije i Bosne preplavile su Vojvodinu, Slavoniju i Hrvatsku, a posle sloma prvog srpskog ustanka 1813 ogroman broj srpskog stanovništva prebegao je na područje Srema i Banata. U XVIII veku je jedno jako udruženo bratstvo krenulo, odnosno pobeglo iz okoline Skadra. Bratstvo Čokića se iz Skadra preko Pešteri uputilo ka Raškoj oblasti (iz Crne Gore preko Novog Pazara i Raške). Vođa im je bio Petar (Pera) prstenjar od koga su današnji Čokići. Sa bratstvom Čokića je krenulo i bratstvo čiji je vođa bio Jovan, od koga su Jovančevići iz Vlaške, slave sv Jovana. Jovanovo bratstvo je iz drugog plemena i kumovalo je Perinom bratstvu. Petrovo bratstvo je bilo dobro odeveno i naoružano i svi su jahali na dobrim konjima. Lutajući dođu u selo Ratari kod Smederevske (Hasan Pašine) Palanke i tu se nastane. Petrovo bratstvo se zadrži u Ratarima, ograde sebi kolibu u kojoj će stanovati. Petar tu udaje sestru Živanu u jednu dobru porodicu, i od nje ima familija u Ratarima. O tom naseljavanju, obavljenom pre Kočine krajine (1788), Gaja Pantelić Vodeničarević, kasnije znamenita ličnost Prvog srpskog ustanka, navodi da je Petar Čokić iz Masloševa (Stragari kod Topole) preseljen u selo Zagorica, koje je u blizini Ratara.
Čokići u Šumadiji
Petrov brat Damnjan u zavadi ubije Turčina u Ratarima i odmetne se u hajduke. Petar se od straha od turske odmazde sa preostala 3 brata i snahom Rumenom preseli u Kovačevac. Petar se u Kovačevcu ženi sa Ankom Pantić iz Azanje i sa njom ima sina Marka, od koga su današnji Čokići. Petar i Rumena se u početku bave trgovinom nakita po Jasenici, a onda su proširili posao do Pešte, da bi kasnije počeli trgovati stokom. Stoku su do Grocke gonili pešice a u Grockoj su je utovarivali u šlepove pa su lađom prevozili do Pešte. Od Petrova 2 brata (Vladislav i Ranisav) u Kovačevcu su od Vladislava: današnji Vlajići, Ivanovići, Jovanovići, Stevanovići (od Vlajića), Rakići i Ivkovići; a od Ranisava: Ristići i Pantići. Svi slave sv. Đurđic.
W. C. Fields
W. C. Fields (29.1. 1880 – 25.12. 1946.) bio je američki žongler, komičar i glumac, poznat po tome što je za potrebe svoje karijere u Hollywoodu i američkoj radio-industriji 1930-ih razvio jedan od najpoznatijih komičnih likova svih vremena.
Čokići
Čokići u Šumadiji
Godine 1735 pominje se knez Petko u Pavlovcu sa 40 hlebova (domova). Petkovići - Petkaći (Pavlovići, Petrovići-Ćerimovići, Dačići-Ivanovići, Ivkovići-Džudžići, Milenići-Lazarevići, Đurići, Brankovići, Radosavljevići-Uroševići, Serdarovići, Bakalovići, Čokići, Živanovići-Milančevići, Milošičići). Svi slave sv. Đurđic. Čokići u Koraćici tvrde da su im stari doseljeni pre 300 godina od Pešteri. Njihov predak je bio Petko (Petar?), sin Stojšin (Stojan?). Braća su mu po predanju bila Milanac, Pavle, Darije i Mardarije. Petko je imao šest sinova: Miloja (čiji je jedan sin Nikola imao nadimak „Čoka“ te se Milojevi potomci zovu Čokići), Dimitrija (čiji se potomci zovu Dišići), Todora (čiji se potomci po sinu Lazaru zovu Lazarevići, a po ženi Mileniji imaju nadimak „Milenići“), Vojina (čiji se potomci po sinovima Ivku i Pavlu zovu Ivkovići i Pavlovići, Ivkovići stanuju u Kusarliji i imaju nadimak Džudžići), Uroša (čiji se potomci po jednom sinu mu – Radosavu – zovu Radosavljevići) i Aleksu (od koga su postali Aleksići). Knez Vićentije Petrović je rođen u Koraćici u prvoj polovini XVIII veka. Bio je jedan od pokretača ustanka Srba 1804 godine. Kao seoski knez učestvovao je na prvom sastanku ustanika, a zatim i na dogovoru u Orašcu na praznik Sretenje Gospodnje 1804 godine, a bio je i među glavnima koji su ustanike vodili na Turke. Učestvovao je i u Drugom srpskom ustanku 1815 godine, kada ga je knez Miloš Obrenović postavio za oberkneza Nahije gročanske. Umro je u dubokoj starosti u Koraćici 31. oktobra 1820 godine. Nekadašnji Vićentijevi Petrovići nastali su od prethodno pomenute koraćičke porodice Petkovića - Petkaća. Vićentijev sin Jovan Vićentijević takođe je bio koraćički knez. Nakon gušenja Đakove bune 1825 godine, uhvatio je Miloja Đaka u bekstvu u Malom Mokrom Lugu i odveo knezu Milošu. Živeo je od 1794 do 8. oktobra 1831 godine, imao je turski nadimak Ćerim sa značenjem veran, plemenit, a sahranjen je u crkvi sv apostola Petra i Pavla u Nemenikuću. Od Jovana Vićentijevića – Ćerima nastala je porodica Ćerimović u selu Koraćici. Oko 1740 godine, žitelji Koraćice (Pavlovca) su zbog nesnosnih turskih zuluma, s knezom Petkom na čelu i 40 domova prebegli u Srem. Nedaleko od današnje Rume knez Petko je poboo svoj dugački štap i to je bio znak da će tu da se nastane. Osnovali su selo sa istim imenom – Pavlovci i iz postojbine preneli isto ime crkve – Sveti Nikola.
W. C. Fields
Biografija
Fields se rodio kao William Claude Dunkenfield u porodici trgovca potrošnom robom u Philadelphiji. Dom je napustio još u dobi od 11 godina kako bi nastupao u vodviljima. U početku je naučio žonglerske vještine, a potom i pantomimu kako bi viualnim gegovima nadomještao jezične barijere u stranim zemljama. S vremenom je razvio i vještine glumačke improvizacije, koje će mu dobro doći u karijeri.
Čokići
Čokići u Šumadiji
Čokići u Blaznavi: Nikolići (Čokići) 12 kuća. Slava: sv. Nikola. Doselio se praded iz Mutnja (Kačer). Zovu ih i Mutnjanovićima. Za vreme propasti bežali u Srem, gde imaju familiju. Ima 3 familije koje vode poreklo od Čokića u Blaznavi, to su Nikolići, Stevanovići, Jovanovići, svi slave sv Nikolu. Kačer (ili Kačerski kraj) je oblast u Šumadiji, koja obuhvata basen reke Kačer. Nekada je činio srez u okviru Rudničkog okruga. Mutanj je naselje u Srbiji u opštini Gornji Milanovac u Moravičkom okrugu. Sve je seosko stanovništvo doseljeno za vreme Prvog ustanka od Novog Pazara, Sjenice i jugozapadne granice Užičkog okruga.
Čokići na Kosovu i Metohiji
Čokići iz naselja Gornje Kusce, Gnjilane po podacima iz 1929: Čokići (6 kuća) slave Sv. Nikolu, doseljeni iz prilepskog kraja, u drugoj polovini XVII veka.
W. C. Fields
Biografija
Godine 1900. se Fields oženio za Harriet "Hattie" Hughes, članicu zbora u vodvilju u kome je nastupao. Ona mu je godine 1904. rodila sina Claudea Fieldsa Juniora.
Čokići
Čokići u Tuzlanskom kantonu
Temišvar je pao pod Otomansku vlast 30 jula 1552 godine i ostao naredne 164 godine. Privilegovana zajednica muslimana došla je da se pridruži već postojećim zajednicama u gradu - Rumunskim, Srpskim i Mađarskim, organizovanim po crkvama. Školstvo u Temišvaru se sastojalo od sedam škola za decu i višeg muslimanskog obrazovnog sistema. Karlovačkim mirom 1699 Otomanska imperija je zadržala severno od Dunava samo Banat sa Temišvarom, da bi i to izgubila 1716 godine bitkom kod Petrovaradina. Ova se ratovanja završavaju Požarevačkim mirom 1718 godine. Predak familije Čokić iz Kovača je Hasan Islamović Čoka koji je bio muderis (profesor) u Temišvaru, odakle je došao u selo Kovače kod Živinica početkom XVIII veka. Hasan se ubrzo oženio sa suprugom iz susednih Bašigovaca, sagradio kuću i zasnovao mnogobrojnu porodicu. Kada bi ga pitali koliko ima dece kratko bi odgovarao ČOK (što na turskom znači mnogo), po čemu je dobio nadimak Čoka. Prema legendi Čokina supruga je imala dva brata koji se iznenada razboleše i jedan na samrti poveri sestri gde je zakopan ćup zlata. Kada je sahranila brata, sa mužem Čokom je iskopala zlato. Pošto je u to vreme zemlja bila jeftina, s malo zlata su kupili skoro svu zemlju u Kovačima i okolini, a svoju decu su slali u Tursku na školovanje. Hasan-efendijin sin je Sulejman, njegov sin Osman-baša Čoka, a njegov sin Mula Mehmed je carskim Beratom postavljen za muteveliju vakufa obnovljene medrese u gornjoj Tuzli. Njegov sin Ahmed Ferhad takođe carskim Beratom je postavljen za muderisa obnovljene medrese u gornjoj Tuzli. Mustafa Čokić, tzv Mujo je treći sin Mula Mehmeda Čokića po kome su njegovi potomci dobili prezime Mujić. Jedan od sinova Mula Mehmeda Čokića, Ahmed Čokić, odselio je u podmajevičko mjesto Čelić, gdje je zasnovao porodicu i čelićku lozu porodice Čokić.
W. C. Fields
Biografija
Fields je nešto kasnije uspio doći na Broadway i postati dio Ziegfeld Follies, varijete-šoua postavljenog od legendarnog producenta Florenza Ziegfelda. Dolazak zvučnog filma ga je odveo u Hollywood, gdje je njegov talent za verbalne doskočice omogućio nastup u cijelom nizu kratkometražnih i dugometražnih filmova.
Sredovječni Fields se brzo nametnuo kao jedan od najpopularnijih komičara izgradivši alter ego mizantropa i alkoholičara koji uvijek pokušava nekoga prevariti, ili je sam prevaren. Holivudski studiji su svojom propagandnom mašinerijom nastojali stvoriti mit o tome da se Fields u stvarnom životu previše ne razlikuje od likova koje je tumačio na ekranu. U stvarnosti je Fields bio požrtvovni suprug i otac, ali se 1936. godine teško razbolio, djelomično i zbog sklonosti alkoholu. Zbog toga je kraće vrijeme morao prekinuti karijeru i nastupati u radio-dramama, da bi se nekoliko godina kasnije vratio u Hollywood, gdje je radio sve do pred smrt.
Čokići
Čokići u Vojvodini
Čokići u Srbobranu slave Todorovu subotu, navode poreklo iz Bosne. Nakon austrougarsko-turskog rata 1737 godine, 7. septembra 1739 godine granica dve imperije postaje Dunav. Pomeranjem granice ka Dunavu, stara granica na Tisi i Morišu gubi smisao i pred Srbima se nalaze dve mogućnosti: da postanu kmetovi ili da se pomere na novu granicu na Dunavu. Da bi smirili strasti među graničarima, carski dvor 1751 godine donosi dekret da svi oficiri koji se neprekidno nalaze u vojnoj službi od 1740 godine imaju prava da dobiju plemstvo i određenu površinu zemlje. Među oficirima koji su tada dobili plemstvo bio je i Đorđe Čokić. Plemićki list i grbovnica (Ugarska) dati su u Beču 10.03.1751 godine poručniku Đorđu Čokiću u Starom Bečeju, ženi mu Ruži Živanov i deci im Jovanu i Živani. U popisu plemića Bačke županije 1786 godine spomenuti su Nikola i Sebastijan, sinovi Jovana Čokića. U građi za biografiju oficira potisko – pomoriške vojne granice od Slavka Gavrilovića piše: „Poručnik Đurađ Čokić, 51 godinu star, 1735 godine kao kaplar u Šleziji kod Vidina, napredovao je u pogledu svoje službe do Cornet-a i njegova uredba bila je qva talis od 8. aprila 1739. izdata od generala Piosasqve, koji je komandovao do Praga, a zatim bi prešao kao njegov poručnik odlukom g-dina de Fabrj od 21.marta 1743, dakle zapovedao bi u Bavarskoj, Carstvu, i Elzasu.“ U Bečejskom arhivu u najstarijoj knjizi rođenih se od 1748-67 godine kao roditelji rođene dece javljaju Georgije (Đurađ) i Ruža, Jakov i Poleksija, Jovan i Jelisaveta, Isak i Marija, kao i Sava i Marija iz familije Čokić. Osim u Bečeju od 1750 do 1850 Čokići žive i u Kovilju, Čurugu, Nadalju, Žablju i Srbobranu. Ima ih u javnom životu, pa tako 1790 srećemo Mihajla Čokića iz Sentomaša (Srbobran) kao plemića i učesnika Temišvarskog sabora. 1848 godine predstavnik Bečeja u potisko-krunskom distriktu bio je Georgije Čokić. Poslednji potomci ove plemićke porodice testamentom ostavljaju svoju kuću Srpskoj Pravoslavnoj crkvi. Kuća se nalazila u centru Bečeja pored placa takozvanog „Starog Magistrata“. 1923 godine Srpska Pravoslavna crkva prodaje opštini ovaj plac sa kućom i spajanjem ova dva placa dobija se mesto gde se gradi Bečejska gimnazija Rođaci ove plemićke porodice sada žive u Novom Sadu, Srbobranu i Sremskoj Kamenici (dodali prezime Simeunović).
Čokići u Orlovatu slave sv Stevana, kažu da su došli iz Crne Gore preko Novog Bečeja. Po dokumentima prvi koji je došao u Orlovat bio je Nikola sa 5 sinova u periodu između 1720 i 1730. godine. Kod Novog Bečeja je bio sabirni centar selo Vranjevo, gde su dolazile izbeglice iz Otomanske imperije. Odatle su ih raspoređivali po Vojvodini, Hrvatskoj i Rumuniji.
Čokići u Istočnoj Srbiji
Prema Drobnjakoviću u Popovnjaku (okolina Despotovca u Pomoravskom okrugu) je živela familija Krstići-Čokići (20 kuća), slave sv Stevana i došli su sa Kosova. Pre ovoga selo se zvalo Donja Resavica.
U Trućevcu (Resava) je živela familija Čokići (5 kuća), slave sv Konstantina i Jelenu, doseljeni iz Aleksinačkog kraja.
Čokići u Hrvatskoj
Čokići iz Donjeg Budačkog, Krnjak, Karlovačka županija slave Đurđevdan.
Kloštar Podravski
Definicije
Značenje prezimena Čokić: a) Veliko bratstvo – različite slave, religije, a isto prezime, kazuje da Čokići pre seobe nisu bili jedna familija, već rod, bratstvo ili pleme. U nahijama stare Crne Gore svako selo je pleme za sebe, a u njima postoje više familija sa različitim ili istim slavama, kao i religijama (na primer Kuči). Karakteristika prezimena poreskih obveznika iz Kovačevca 1836. godine je da su patronimije (imena po ocu ili pretku), izuzev kod Marka Čokića čije je prezime staro i u Kovačevac donešeno iz starog kraja. b) Imaju velike posede – familija sa čitavim potezima zemljišta u bivšem i sadašnjem vlasništvu po katastarskim knjigama u Kovačevcu. v) Nekome su se mnogo zamerili – pobegli su u Šumadiju jer su se zakrvili sa Turcima, a i usput su proveli dosta vremena probijajući se i tukući sa Turcima. g) Među ekavizmima koje nalazimo u Vukovom rečniku iz 1818, nalazi se i imenica čovek. Osnovna su tri njena oblika: čovek, čovjek i čovik. Uz to dolaze i različite fonetske izmene koje su pratile ove reči u toku razvitka našeg jezika: čojek, čoek, čok, ček i slično. Oblik čoek, sa mogućim varijantama: čojk, ček. Čok i sl. nalazimo u svim crnogorskim govorima, istočnocrnogorskog: čoek, ček, čok; iz Kuča i Pipera: čok – čoka. I u govorima centralne Šumadije imamo: čoek, čoeka, čoeče.
Bratstvo predstavlja rođačke grupacije, dok pleme teritorijalne. U stara vremena plemena su predvodili serdar ili vojvoda. I danas postoji familija Serdarovići (vodi poreklo od Petkovića) u Koraćici kod Mladenovca za koje se navodi da ima rođačke veze sa familijom Čokića iz Koraćice i Kovačevca.
Istorijski osvrt
Posle učešća Klimenta u austrijskom ratu protiv Turske skadarski vezir Hodaverdi-paša Mahmudović, u nameri da se oslobodi njihovog pritiska na Skadar, silom preseljava jedan deo Klimenta iz Malesije na Pešter 1700 godine. Prva faza procesa islamiziranja srpskog stanovništva na Pešteru bila je završena do tursko-austrijskog rata 1737-1739 godine. Kad je ćesarski pukovnik Lentulus 1737 godine prodro do Novog Pazara i Peštera, on tamo nije našao katolička naselja, niti su Klimenti muslimani s Peštera pristali uz njega. Uz njega su pristali pravoslavni Srbi i Klimente katolici iz Brda, i kad se on povukao u Srbiju, s njim su se povukli i oni i naselili su se neki ispod planina Rudnika i Avale, a drugi su prešli čak u Srem i nastanili su se u selima Hrtkovcima i Nikincima kod Sremske Mitrovice.
Severno od plemena Klimenti živi pogranično pleme Kuči. Kuči slave sv. Nikolu, kao i Todorovu subotu. Takođe posle Morejskog tursko mletačkog rata 1684-1699. zbog turskih represivnih mera mnogi iz plemena Kuča i Pipera morali su da se sele za Srbiju. Do masovnijeg preseljenja Kuča u Srbiju došlo je kasnije posle prvog turskog progona 1774 godine.
U Šumadiji prema ispitivanju Cvijićevih đaka i sledbenika prevagu u stanovništvu imaju doseljenici sa crnogorskih Brda, osobito sa visoravni oko Durmitora i od Pive, zatim od Pešteri i Sjenice. U dinarskoj struji najjača je ona njena grana koja je polazila od Bijeloga polja, Sjenice, Pešteri i Bihora i preko Javora i Kokinog broda naselila Stari Vlah i Dragačevo, zatim visoke šumadijske oblasti. Ova je grana preko Kačera i Gruže doprla i u Jasenicu i odatle dalje na sever u beogradsku okolinu. Većina sadašnjeg stanovništva Šumadije je doseljena posle 1690 godine, ili se naselila, posle lutanja, prilikom većih i manjih seoba 1718, 1737, Kočine krajine 1788, i kasnije. Selo Ratari se 1717 godine tokom Habsburške okupacije navodi kao naseljeno mesto od ukupno 19 u Smederevskom okrugu. Dolazak Petra Čokića sa braćom u Šumadiju poklapa se sa Drugom seobom Srba nakon Požarevačkog mira 1739. godine pod patrijarhom Arsenijem IV Jovanovićem Šakabentom.
Cruz Alta (razvrstavanje)
Cruz Alta ima više značenja:
Case Bosco, Firenze
Case Bosco je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Poecilia
Poecilia je rod slatkovodnih riba iz porodice Poeciliidae. Sve ribe iz ovog roda, izuzev gupija i endlerovog gupija, još se nazivaju molijima. U prošlosti je ovaj rod bio podijeljen na rod Mollienesia i rod Lebistes.
Ime roda, Poecilia, izvedeno je od grčke riječi ποικίλος što znači "raznolik", a odnosi se na varijabilne sposobnosti riba ove vrste. Endlerov gupi i obični gupi mogu se međusobno križati, kao i svi moliji, što dovodi do raznolikosti boja i oblika tijela riba. Nije poznata mogućnost međusobnog kržanja gupija i molija.
Izuzev dvije ugrožene vrste, ribe ovoga roda, kao i ostale živorotke, ekološki su opasne invazivne vrste.
Vrste
Rod Poecilia obuhvaća 40 vrsta riba
Arijarat VI od Kapadokije
Arijarat VI Epifan Filopator (Ἀριαράθης Ἐπιφανής Φιλοπάτωρ, Ariaráthēs Epiphanḗs Philopátōr; ? - 116. ili 111. pne.) bio je kralj Kapadokije, koji je vladao od 130. do 116. pne. ili od 126. do 111. pne. Bio je sin kralja Arijarata V, poginulog prilikom gušenja protu-rimskog ustanka u Pergamu. Nakon Arijaratove smrti je vlast kao regentica preuzela Arijaratova udovica Nisa, te, nastojeći se zadržati na vlasti, dala pogubiti petoro svoje djece. Arijarat, tada malo dijete, je jedini preživio, a narod ogorčen zbog tog zločina se pobunio i ubio Nisu. Pontski kralj Mitridat V je iskoristio priliku kako bi stekao vlast nad Kapadokijom, te je uredio da se Arijarat oženi za njegovu kći Laodiku. Mitridatov sin i nasljednik Mitridat VI od Ponta|Mitridat Vi je, pak, preko svog saveznika Gordija dao Arijarata likvidirati nakon četrnaest godina vladavine. U metežu koji je nastao Kapadokijom je nakratko ovladao bitinijski kralj Nikomed III, ali ga je odatle protjerao Mitridat i na prijestolje postavio Arijaratovog sina Arijarata VII.
Ar Rabi‘, Hajjah
Ar Rabi‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 930 m.
Paltin, Paltin
Paltin je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Paltin.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Borova Ravan
Borova Ravan je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 198 stanovnika.
Kosmos-1718
Kosmos-1718 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1718 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. januara 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1718 je bio komunikacioni satelit.
Villa Tumiati, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Patrick County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.490, što je 917 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Quiringucua, San Lucas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Standardni jezik
Standardni jezik (također standardni dijalekt ili standardizirani dijalekt), nadregionalni oblik jezika svih slojeva društva. Nadregionalnost je njegovo osnovno svojstvo i glavni motiv njegovog nastanka. Svojom nadregionalnošću standardni jezik se razlikuje od dijalekata, koji su regionalni idiomi. A svojstvom da obuhvaća sve slojeve društva standardni jezik se razlikuje od sociolekata, koji su jezici pojedinih slojeva društva. To znači da standardni jezik ima šire područje prostiranja od dijalekata i od sociolekata. Zato se u definicijama standardnog jezika navodi da on natkriljuje dijalekte i sociolekte. Standardni jezici mogu biti monocentrični, kakav je japanski ili ruski, a mogu biti i policentrični, kad različite nacije govore svaka svoju standardnu varijantu jednog zajedničkog standardnog jezika, kakav je slučaj s engleskim jezikom, njemačkim, srpskohrvatskim, francuskim, španjolskim, portugalskim, arapskim, malajskim, hindustanskim, nizozemskim.
U istočnoeuropskoj lingvističkoj tradiciji se termin "književni/literarni jezik" uobičajeno rabi kao sinonim termina "standardni jezik",  iako neki autori smatraju literarni jezik jednim od funkcionalnih stilova jezika, stavljajući ga u opoziciju govornom idiomu, ili tretiraju taj pojam kao izraz za "jezik književnosti".
Zašto dolazi do standardizacije jezika
Između jezično različitih regija ili jezično različitih slojeva društva postoje poteškoće u komunikaciji. Kad se takve poteškoće u komunikaciji žele ukloniti, dolazi do standardizacije jezika. Tada se odabire jedan jezik za nadregionalni, i regije koje ga dotad nisu govorile i slojevi društva za koje dotad nije bio karakterističan počinju ga koristiti.
thumb|300px|Standardni srpskohrvatski jezik.Tako su npr. u 19. stoljeću jezično različite kajkavska, čakavska i štokavska regija odlučile uzeti štokavski za nadregionalni jezik. Istovremeno je u istočnim dijelovima štokavske zone dokinuta sociolekatska podvojenost, koja se sastojala u tome što su niži slojevi društva govorili štokavski, a viši slojevi društva dotad pisali slavjanoserbski. Štokavski jezik je tako postao standardni jezik jer svojom nadregionalnošću natkriljuje dijalekte i svojim obuhvaćanjem svih slojeva društva natkriljuje sociolekte. S obzirom da je štokavski ionako bio najrasprostranjeniji na teritoriju o kojem je riječ, razumljivo je što je upravo on uzet za nadregionalni jezik.
Širenje standardnog jezika u svim regijama i slojevima društva, njegova implementacija, omogućeni su time što je krajem 19. stoljeća uvedeno da je on obavezan u školama. Da bi se standardni jezik lakše učio, nastajala su kodificirajuća djela (gramatike, rječnici, pravopisi) koja su opisivala njegove upotrebne norme. Kodifikacija, dakle, nije izmišljanje i nametanje normi, nego „u normalnom slučaju je kodificiranje jezičnih normi zapisivanje zbroja onoga što je već prihvaćeno“.
Ramiro I od Asturije
thumb|[[Santa María del Naranco u prijestolnici Oviedo, prvotno kraljevska palača, potom crkva.]]
Ramiro I (cca. 790 – 850) bio je Asturije od 842. do smrti. Otac mu je bio bivši kralj Bermudo I, a naslijedio je dugogodišnjeg kralja Alfonsa II. Alfonso, u čiju je korist Bermudo bio abdicirao, bio je u dobrim odnosima sa njim, pa je nasljedstvo trebalo proći bez problema. Međutim, već na samom početku vladavine se Ramiro morao boriti sa uzurpatorom Nepocianom, koga je porazio u bitci na mostu Cornellana. Nakon toga je ukinuo običaj prema kome su asturijskog kralja birali plemići. Potom je otišao u Kastilju gdje se oženio za jednu tamošnju princezu po imenu Paterna. S obzirom na dob njegovog sina Ordona, vjeruje se da mu je to bio drugi brak.
Kronike navode da se morao boriti protiv napada Vikinga sa sjevera, koje je porazio 845. te Maura s juga, koje je porazio u bitci kod Clavijoa, navodno uz pomoć Svetog Jakova Starijeg koji se tada ukazao u oklopu. Godine 846. je, pak, morao primiti kršćanske izbjeglice iz Leona. Usprkos ratova, kratku vladavinu je obilježio i procvat kulture, te je sagrađena znamenita crkva Santa María del Naranco.
Naslijedio ga je sin Ordono I.
483
Godina 483. (CDLXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Aginancija bez kolege (ili, rjeđe, godina 1236. Ab urbe condita). Oznaka 483. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Crkvice (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Crkvice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 271 stanovnika.
Los Fresnos, Rincón de Romos
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1934 m.
Zalcitabin
Zalcitabin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 211,218 Da.
San Giuseppe della Chiusa, Trieste
San Giuseppe della Chiusa je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Llano Grande (razvrstavanje)
Llano Grande ima više značenja:
Banda (razvrstavanje)
Banda može značiti:
Rakošijeva buna
Rakošijeva buna (mađarski: Rákóczi-szabadságharc) vođena između 1703. - 1711. bio je prvi značajniji pokušaj da se ograniči moć Habsburgovaca u Ugarskoj.
Historija
Bunu je poveo Ferenc Rákóczi koji se 1694. vratio u Ugarsku i okupio brojne pristaše među ugarskim plemstvom - za ideju samostalnosti, za koju su mislili da je došao pravi trenutak ohrabreni skorim izbijanjem Rata za španjolsko nasljeđe, pa su on i njegovi kolege zatražili pomoć od francuskog kralja Louisa XIV. Ali ih je posrednik izdao, pa je Rákóczi uhapšen i bačen u tamnicu, od smrti ga je spasila žena koja mu je pomogla da pobjegne iz tamnice.
Nakon dvije godine provedene u egzilu u Poljskoj, vratio se 1703. da se stavi na čelo seljačke bune poznate i kao Kurucki ustanak. Ustanici su na početku postigli značajne pobjede, ali im je anglo-austrijska pobjeda u Bitci kod Blenheima 1704. pokopala sve nade u pomoć iz Francuske i uspjeh u borbi, iako su se borbe po Ugarskoj nastavile sve do 1711.
U međuvremenu su Transilvanci oduševljeni Rákóczijem proglasili nezavisnost, i izabrali ga za kneza 6. jula 1704. Rezultat tog čina bio je pokapanje svih nada u neki mogući kompromis sa carem Leopoldom I, koji je također bio ugarski kralj. Kako ruskog cara Petra Velikog za borbu protiv Habsburgovaca, a njegovi seljački ustanici pretrpjeli su čitav niz teških poraza, on je kraju zauvijek napustio zemlju 21. februara 1711., svega nekoliko mjeseci prije potpisivanja Satmarskog mira sa dvorom.
Nakon potucanja po Poljskoj i Francuskoj, Rákóczi je na poziv sultana da pomogne organizirati vojsku protiv Austrijanaca, otišao 1717. u Istanbul. Kako je u međuvremenu sklopljen Satmarski mir prije nego što je stigao, sultan je ocjenio da neće imati nikakve koristi od njegovih usluga, pa je odustao od svega, a Rákóczi je ostatak svog života proživio u egzilu u Turskoj.
Roberto López García, Ciudad Valles
Roberto López García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
El Carmen, González
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Canterwood, Washington
Kantervud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.079.
Plevna, Missouri
Pleven je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
La Mesita, San Juan de los Lagos
La Mesita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Kosmos-1719
Kosmos-1719 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Plevna, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21.
La Mesita, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
Kosmos-1719
Kosmos-1719 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. januara 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1719 je bio komunikacioni satelit.
Spettino, Bergamo
Spettino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 853 m.
Coste Anitra I, Avellino
Coste Anitra I je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Duvall, Washington
Duvall je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.695 stanovnika.
Žedno
Žedno je selo na otoku Čiovu. Smješteno je na brdu. Administrativno pripada gradu i općini Trogir.
Nalazi se u unutarnjosti otoka, južno od Mastrinke, jugozapadno od Arbanije, sjeveroistočno od Okruga Gornjeg, zapadno i jugozapadno od čiovskog dijela Trogira. mini|lijevo|250px|Vrtić "Sunce" u Žednom Selo ima crkvu Sv. Mavra iz 4. stoljeća u kojoj su se okupljali pustinjaci, a u središtu sela crkvu Bl. Ivana trogirskog.
Cestovno je povezano s Arbanijom, Mastrinkom, Trogirom i Okrugom Gornjim.
El Paraíso, La Trinitaria
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
John Lydon
John Joseph Lydon (31. januar 1956 -), također poznat pod bivšim umjetničkim pseudonimom Johnny Rotten, je engleski muzičar i kompozitor, najpoznatiji kao bivši pjevač i tekstopisac punk rock grupe Sex Pistols 1970-ih, te post-punk grupe Public Image Ltd. 1980-ih i 1990-ih.
Lydon je postao kontroverzna ličnost u medijima 1970-ih kao vođa punk pokreta, te po svojim stavovima protiv muzičkog establišmenta, religije i kršćanstva te klasnog sistema i britanske monarhije.
Sex Pistols
Studijski albumi
Kompilacije i live albumi
Singlice
Public Image Ltd.
Studijski albumi
Ermentrude od Orléansa
Ermentrude od Orléansa (Ermentrude d'Orléans; Irmentrud; 27. septembar 823 – 6. oktobar 869) bila je kraljica Franaka, odnosno supruga zapadnofranačkog kralja i rimsko-njemačkog cara Karla Ćelavog. Bila je kći orleanskog grofa Oda i njegove supruge Engeltrude.
John Lydon
Public Image Ltd.
Kompilacije i live albumi
Ermentrude od Orléansa
Za Charlesa se udala krajem 842. S njim je imala sljedeću djecu:
John Lydon
Public Image Ltd.
Singlice
Ermentrude od Orléansa
Ermentrude je u kronikama opisana kao žena obdarena vezačkim vještinama i interesom za vjeru. Muž joj je poklonio Opatiju Chelles. Od njega se rastavila nakon što joj je 866. dao pogubiti brata Guillamea nakon neuspjelog ustanka. Otišla je u samostan. Nakon smrti je pokopana u bazilici St. Denis.
John Lydon
Time Zone
Single
Solo
Studijski albumi
Kompilacije
Singlice
Cruz Barrida (razvrstavanje)
Cruz Barrida ima više značenja:
Lilienthal
Lilintal je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Osterholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 18.239 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3356005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osterholc Lilintal se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osterholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0–12 metara. Površina opštine iznosi 72,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.239 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 253 stanovnika/km².
Where No Man Has Gone Before
When No Man Has Gone Before je 3. epizoda američke SF-serije Zvjezdane staze, premijerno emitirana 22. septembra 1966. godine. Iako je treća po redu emitiranja, u stvarnosti je bila druga snimljena, odnosno poslužila je kao drugi, odnosno uspješni pilot za seriju, nakon neuspješne epizode The Cage. Radnja prikazuje kako posada USS Enterprise istražuje 200 godina staru olupinu olupinu svemirskog broda USS Valiant te zbog toga dolazi na rub galaksije, gdje će se suočiti s tajanstvenom neprohodnom barijerom, ali i time da su neki od članova posade razvili ESP moći što brod stavlja u opasnost.
Rafnic, Lupac
Ravnik (rumunjski Rafnic [ˈrafnik]), naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Lupac.
Where No Man Has Gone Before
Epizoda je bila snimljena u ljeto 1965. godine, i u njoj se William Shatner prvi put put pojavio u ulozi kapetana Jamesa Kirka. Također su kao redovni likovi uvedeni šef strojarstva Montgomery Scott (koga glumi James Doohan) i brodski fizičar Sulu (koga glumi George Takei).
Rafnic, Lupac
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 642 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Where No Man Has Gone Before
James Blish je novelizirao epizodu kao novelu u okviru zbirke Star Trek 8 objavljene 1972. godine.
Kosmos-1720
Kosmos-1720 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 9. januara 1986. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1720 je bio komunikacioni satelit.
Gabon
Gabon je država u središnjoj Africi. Na zapadu izlazi na Gvinejski zaljev, dio Atlantskog oceana. Graniči na sjeverozapadu s Ekvatorskom Gvinejom, na sjeveru s Kamerunom te na istoku i jugu s Republikom Kongo (Brazzaville).
Llano Largo (razvrstavanje)
Llano Largo ima više značenja:
Gbaja
Najviše ih ima u Centralnoafričkoj Republici (oko 577.000 ili 17 % ukupnog stanovništva), a nešto manje u Nigeriji, Kamerunu i Republici Kongo. Po vjeri su uglavnom kršćani i muslimani, ali je dosta jaka i animistička tradicija.
Yuan Xun
Yuan Xun (元恂) (483–497), rođen kao Tuoba Xun (拓拔恂, ime promijenjeno 496), kurtoazno ime originalno Yuandao (元道), potom Xuandao (宣道, promijenjeno 496), bio je krunski princ kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Wei.
Bio je najstariji sin cara Xiaowena i njegove konkubine Gospe Lin. Otac ga je proglasio krunskim princom 490. Godine 496. je u okviru programa sinizacije preselio prijestolnicu iz Pinchenga u u drevnu kinesku prijestolnicu Luoyang, a njegov sin, kao i svi članovi klana Tuoba su carevom naredbom o promjeni Xianbei imena u Han imena su prezime "Tuoba" promijenili u "Yuan". Tako je i Tuoba Xun postao Yuan Xun.
Yuan Xun je time, kao i mnogi pripadnici Xianbei plemstva, time bio nezadovoljan. Prema kineskim historijskim izvorima je bio gojazan, i mučilo ga je to što se nije mogao prilagoditi na topliju klimu u Luoyangu. Kada mu je otac 496. krenuo na jug kako bi vodio pohod protiv dinastije Južni Qi, Yuan Xun je formalno ostavljen da vodi prijestolnicu. Međutim, on je to pokušao iskoristiti kao priliku da pobjegne natrag u Pincheng, pri čemu je ubio pomoćnika Gao Daoyuea (高道悅) koji ga je u tome spriječio. Međutim, general Yuan Yan je dao zatvoriti gradske dveri i prijestonasljednik je pri carevom povratku išiban, degradiran u pučanina i stavljen u kućni pritvor, a novim prijestonasljednikom je proglašen njegov mlađi brat Yuan Ke. Godine 497. ga je carski službenik Li Biao (李彪) lažno optužio da kuje zavjeru protiv cara, zbog čega je otrovan.
Xiao Baojuan
Xiao Baojuan (蕭寶卷) (483–501), rođen kao Xiao Mingxian (蕭明賢), poznat i po posthumnoj tituli Markiz od Donghuna (東昏侯), kurtoazno ime Zhizang (智藏), bio je car Kine iz dinastije Južni Qi. Rođen je kao sin cara Minga koga je naslijedio 498. Njegova kratkotrajna vladavina je bila obilježena nasiljem, odnosno sklonošću da naređuje pogubljenja velikodostojnika bez ikakvih razloga. Zbog svega toga je izazvao cijeli niz pobuna, od kojih je posljednja, koju je vodio general Xiao Yan, rezultirala opsadom prijestolnice Jiankang u kojoj je godine 501. ubijen. Nakratko ga je, kao Xiao Yanova marioneta, naslijedio brat Xiao Baorong, čijim će formalnim svrgavanjem Xiao Yan 502. okončati dinastiju Južni Qi i uspostaviti vlastitu dinastiju Liang.
Lon Chaney (razvrstavanje)
Lon Chaney se može odnositi na dvije ličnosti:
La Croce di Cerasa, Pesaro e Urbino
La Croce di Cerasa je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Curry Foley
thumb|right|Curry Foley Charles Joseph "Curry" Foley (Milltown, Irska, 16.1. 1856 - Boston, 20.10. 1898.) bio je američki ljevoruki bejzbol igrač irskog porijekla koji je kao pitcher, outfielder i prvi baseman igrao u klubovima National Leaguea kao što su Boston Red Caps (1879-80) i Buffalo Bisons (1881-83).
Profesuionana karijera je Foleyu trajala šest sezona. Igrao je 337 utakmica - kao udarač je imao prosjek .286 (373-for-1305) sa šest home runova, 128 RBI, 192 runova, 57 doubleova i 12 triplea. Kao pitcher je imao omjer pobjeda i poraza 27-27 s 127 strikeouta i 3.54 ERA u 442 izmjene.
25.5. 1882, Foley je postao prvi igrač MLB koji je pogađao lopte u ciklusu.
Šljivoševci
Zemljopisni položaj
Šljivoševci se nalaze na 96 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Selo se nalazi na raskrižju županijske ceste ŽC 4031 Koška D2 - Magadenovac D53 i županijske ceste ŽC 4049 Marijanci- Šljivoševci. Susjedna naselja: zapadno općinsko središte Magadenovac, jugoistočno Beničanci, južno Lacići, te istočno Brezovica i sjeveroistočno Čamagajevci naselja u sastave Općine Marijanci. Sjeverno se nalaze Radikovci i sjeverozapadno Miholjački Poreč naselja u sastavu grada Donjeg Miholjca. Pripadajući poštanski broj je 31542 Magadenovac, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Šljivoševci je 10,81 km2.
Stanovništvo
U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja u novoformirano naselje Magadenovac, za koje sadrži dio podataka do 1971.
Crkva
U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Grgura Velikog Pape koja je i sjedište istoimene župe, a pripada donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 12. ožujka.
Obrazovanje i školstvo
U selu se nalazi škola do četvrtog razreda koja radi u sklopu Osnovne škole Matija Gubec u Magadenovcu.
Kultura
Kulturno umjetničko društvo "Seljačka sloga" Šljivoševci.
Šport
Nogometni klub Graničar Šljivoševci natječe se u sklopu 2.ŽNL NS Valpovo- Donji Miholjac. Klub je osnovan 1928.
Ostalo
U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Šljivoševci, osnovano 1928.
Ekstrasenzorna percepcija
mini|[[Zenerove karte se koriste kako bi se otkrilo ima li neko moć ekstrasenzorne percepcije]] Ekstrasenzorna percepcija ili ESP je naziv za prijem informacija koje se ne stiču fizičkim čulima, nego umom. Termin je usvojen od strane psihologa Džosefa Banksa Rina, za označavanje psihičke sposobnosti kao što su telepatija, dobar sluh, i vidovitost. Ekstrasenzorna percepcija se ponekad naziva šesto čulo.
Parapsihologija, nauka o paranormalnim psihičkim fenomenima, uključuje i ekstrasenzornu percepciju. Parapsiholozi uglavnom smatraju takve testove kao pružanje uverljivih dokaza o postojanju ekstrasenzorne percepcije, ali naučna zajednica odbacuje dokaze o njenom postojanju zbog nedostatka dokaza.
Ždrelac
Ždrelac je naselje na otoku Pašmanu, u sastavu istoimene općine. Naziv je dobio po uskom prolazu, Ždrilu, a kojim je otok Ugljan razdvojen od otoka Pašmana. Naselje prema popisu iz 2001. broji 245 stanovnika.
Otoci su 1973. spojeni 210 metara dugim mostom, uz koji je veliko vikend naselje. U Ždrelcu je crkva sv.Luke, jer je sveti Luka zaštitnik Ždrelca. Inače, crkva sv.Luke je glavna crkva u Ždrelcu koji je oduvijek bio dio Banja, od kojeg se odcijepio 1825.godine. Ždrelac se formirao oko crkve sv.Luke. Naziv se spominje 1397.godine. Zatim se 1446.godine <<Zdrelac<< spominje kao najsjeverniji zaselak Banja, a 1555. u izvorima dolazi <<Zdrelac overo Bagno<< i 1668. <<Zdrelac di Bagno<<. Talijanski oblik preuzeo je i crkveni skematizam Zadarske nadbiskupije 1840. Gospodarska je osnova poljodjelstvo, vinogradarstvo, maslinarstvo, ribarstvo i turizam. Lijepe plaže i čisto more privlače turiste i vikendaše pa je Ždrelac omiljeno izletište Zadrana. Na regionalnoj je prometnici.
Pittsylvania County, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 63.506, što je 1.761 (2,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jacales de Enmedio, Encarnación de Díaz
Jacales de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Gvineja
Gvineja je država u zapadnoj Africi. Na zapadu izlazi na Atlantski ocean, a na kopnu graniči sa sljedećim državama: Gvinejom Bisau i Senegalom na sjeveru, Malijem na sjeveroistoku, Bjelokosnom Obalom na istoku, Liberijom na jugu te Sijera Leoneom na jugozapadu.
U kolonijalnom razdoblju dio Francuske Zapadne Afrike, Gvineja je umnogome tipična afrička država. Zajednica je više naroda koji su prisutni i u susjednim zemljama: do 1984. dominirao je narod Malinke (Mandingo) čiji je pripadnik bio prvi predsjednik Sékou Touré, a od tada vodeću ulogu ima narod Susu iz kojeg potječe današnji predsjednik Lansana Conté; najmnogoljudniji su Fulani (Peuhl). Islam je religija gotovo cijelog stanovništva. U postkolonijalnom razdoblju politički sustav Gvineje bio je stabilan (samo dva predsjednika), ali autoritaran. Predsjednik Conté dopustio je u devedesetima nekoliko višestranačkih izbora koji nisu doveli do promjene vlasti. Krajem desetljeća ponovno su ojačale autoritarne tendencije.
Samo se 20% stanovnika ne bavi poljoprivredom, ali nepoljoprivredni sektor ostvaruje 75% BDP-a. Rudarstvo donosi većinu izvoznih prihoda – Gvineja je drugi po veličini izvoznik boksita i posjeduje 30% svjetskih rezervi. Važno je i dobivanje zlata i dijamanata. BDP je u 2004. iznosio 2.100 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Cruz Bendita (razvrstavanje)
Cruz Bendita ima više značenja:
Llano Largo, San Pablo Huixtepec
Llano Largo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Huixtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.
Univerzitet u Cataniji
Univerzitet u Cataniji (Università degli Studi di Catania; Univirsitati di Catania; Siciliae Studium Generale) je najveći sicilijanski univerzitet sa sedištem u Cataniji. Univerzitet je osnovan 1434. godine i najstariji je univerzitet na ostrvu kao i 13. najstariji u Italiji i 29. na svetu. Univerzitet u Cataniji centar je visokog obrazovanja krajnjeg juga Italije.