cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nehren (Mosel)
Neren je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135069.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Neren se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 91 metra. Površina opštine iznosi 0,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 106 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 139 stanovnika/km².
Jofre, Celaya
Jofre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 647 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Barbacoas, Tierra Blanca
Barbacoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
La Cebadilla, Compostela
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Šandal
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 310 stanovnika.
Врх (Краљево)
Врх је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 94 становника (према попису из 1991. било је 127 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Canova, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 782 m.
Niederweiler (Hunsrück)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Nidervajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 387 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
Audrehem
Odreem je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Sent Omer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 357 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 61 metar (maksimalnoj 171 m, a minimalnoj 42 m).
Višijevska Francuska
Višijevska Francuska ili Višijski režim je bila vlada Francuske od srpnja 1940. godine do kolovoza 1944. godine. Nasljedila je Treću Republiku. "Francuska država" (L'État Français), kako je nazvana u kontrast s "Francuskom republikom", je proklamirana od strane maršala Pétaina nakon vojnog poraza Francuske od Trećeg Reicha tijekom Drugog svjetskog rata. Glasovanjem Nacionalne skupštine od 10. srpnja 1940. godine, Pétain je dobio skoro sve izvršne moći, te je proglašen "Predsjednikom skupštine", a ne predsjednikom Francuske. Pétain je vodio reakcionarni program zvan Révolution nationale, čiji je cilj bio "regeneracija Nacije".
Višijska Francuska je imala legalni autoritet i nad sjevernim djelom države, koji je okupirao Wehrmacht, i nad južnim "slobodnim dijelom" države, gdje se nalazio Vichy, središte države. Južna zona je pod Vichyevskom upravom bila sve do 1942. godine.
Pétain i Višijski režim su dobrovoljno kolaborirali s Nijemcima. Francuska policija je organizirala uhićenja i deportaciju Židova i ostalih koje je Treći Reich smatrao nepoželjnim. mini|lijevo|150px|Predsjednička zastava Legitimnost Pétaina i Višijske Francuske izazvao je general Charles de Gaulle, koji je vodio Slobodnu Francusku. Nakon Savezničke Operacije Overlord, de Gaulle je u lipnju 1944. godine proglasio Provizornu vladu Francuske Republike. Nakon potpunog oslobođenja, Provizorna vlada je za svoje središte uzela Pariz. Saveznici su 23. listopada 1944. godine priznali Provizornu vladu kao legitimnu vladu Francuske.
Nakon pada Višijske Francuske, pobornici režima su uspostavili vladu u egzilu koju je do travnja 1945. godine vodio Pétain.
Dačke tvrđave u planinama Orăștie
Dačke tvrđave u planinama Orăștie je naziv za šest utvrđenja podignutih od strane Dačana tokom 1. vijeka pne. u današnjoj Rumunjskoj u svrhu obrane od eventualnih rimskih napada. Te tvrđave - Sarmizegetusa, Blidaru, Piatra Roșie, Costești, Căpâlna i Bănița - su organizirane u obrambeni sistem od strane dačkog kralja Decebala krajem 1. vijeka. Godine 1999. je njihove ostatke UNESCO proglasio Svjetskom baštinom.
Teenage Mutant Ninja Turtles
Nindža kornjače (, skraćeno "TMNT") jesu izmišljeni tim koji čine četiri antropomorfne kornjače. Njihov sensei, učitelj Splinter, načinio je od njih vešte ratnike. Njihovi neprijatelji su Sekač, nindže Stopala, robot Nano, Ljubičasti Zmajevi i mnogi drugi.
Mladi mutanti nindža kornjače vode poreklo iz američkog stripa koji je izdao Miraž Stjudioz 1984. godine. Koncept je nastao od šaljivih skica koje je nacrtao Kevin Istman sa svojim prijateljem Piterom Lerdom. Koristeći novac dobijen povraćajem poreza i pozajmicom od strica, mladi umetnici su sami izdali prvi broj stripa kao parodiju na četiri najpopularnija stripa početkom 1980-ih: „Derdevil“ i „Novi mutanti“ Marvel Komiksa, „Serebus“ Dejva Sima i „Ronin“ Frenka Milera.
Veliki deo zasluga za uspeh Nindža kornjača idu agentu za licenciranje Marku Fridmanu, koji je predložio Istmanu i Lerdu da šire reklamiraju svoj strip. Oni su januara 1988. posetili kalifornijsku firmu Plejmejt Tojs, mali fabriku za proizvodnju igračaka, koja je želela uđe na tržište akcionih figura. Praćeni popularnom animiranom serijom, Nindža kornjače su ubrzo postale deo popularne kulture. Na vrhuncu svoje popularnosti, likovi kornjača mogli su se naći u širokom luku proizvoda za decu, poput PEZ-kutijica, skejtbordova, kukuruznih pahuljica, pasti za zube, školske opreme itd.
Popularnost Nindža kornjača danas je ponovo velika zbog uspeha nedavne animirane serije, nove linije akcionih figura, video-igara izdavača Konamija i Ubisofta i kompjuterski-animiranog igranog filma.
Elektronički karijon
Elektronički/elektronični karijon je skupni termin koji se koristi za spominjanje automatizovanog sistema koji oponaša zvuk karijona. Ovi sistemi simuliraju i amplifiraju (pojačavaju) zvuk zvona kada se isti pušta sa zvučnika smještenih na zvonicima.
Teenage Mutant Ninja Turtles
Prva animirana serija (1987-1996)
Televezijsku premijeru, Nindža kornjače su imale u seriji Mladi mutanti nindža kornjače 10. decembra 1987. godine. Serija se zasniva na prethodnih stripovima Kevina Istmana i Pitera Lerda, ali ima dosta novina zbog prilagođavanja dečjoj publici. Priča počinje upoznavanjem Ejpril O'Nil sa Nnidža kornjačama i otkrivanjem njihove prošlosti. Takođe, serija počinje prvim sukobom i početkom borbe protiv Sekača. U ovoj verziji serije se pojavljuje još zlikovaca, Nindža Stopala, Krang iz Dimenzije iks, Bibop i Rokstedi.
Gojira tai Destoroyah
Godzilla vs. Destoroyah (ゴジラvsデストロイア) je japanski science fiction film snimljen 1995. godine u režiji Takaa Okaware. Predstavlja 22. film u seriji o Godzilli, odnosno sedmi i posljednji iz tzv. Heisei perioda. Radnja prikazuje kako je u Godzillinom tijelu započela nuklearna reakcija koja može dovesti do eksplozije koja će uništiti Zemlju, te kako napori da se to zaustavi dovode do oživljavanja orijaškog prahistorijskog čudovišta u Tokijskom zalivu. Kompanija Toho je Godzilla vs. Destoroyah, uvjerena da će predtojeći američki film Godzilla zasjeniti sve napore, odlučila službeno okončati seriju te je najavila da će u filmu lik Godzille konačno umrijeti. Film, koji je imao brojne reference na prvi film iz 1954. godine, je dobio pohvale i imao je solidan komercijalni uspjeh. Bijes fanova, ali i razočaranje američkom verzijom, je natjeralo Toho da odustane od svoje odluke, odnosno da "oživi" lik Godzille koji će se ponovno pojaviti 1999. godine u filmu Godzilla 2000 kojim je započeta treća, ili tzv. "Millennium" serija.
Elektronički karijon
Zbog troškova povezanih sa instaliranjem, održavanjem i operiranjem tradicionalnih karijona, mnoge crkve i univerziteti danas koriste ovu vrstu sistema.
Rad
Elektronički karijoni koriste unutrašnje elektroničke satove da se odredi kada će se oglasiti. Vestminsterski kvarteri su često programirani da se oglašavaju svakog sata (a i u dijelovima sata), uz muzičke selekcije. Muzika je sačuvana kao medijum koji se obično može mijenjati ili proširivati.
Sistemi, takođe, mogu da imaju klavijature ili konzolu. Ovo omogućava muzičaru da operira instrumentom na način sličan načinu kako radi tradicionalni karijon. Ove klavijature ponekad se integrišu sa ili spajaju na organičarevu konzolu.
Rani automatizovani karijoni koristili su električke tajmere kojima se jednostavno pravio određen zvuk. Moderni kompjuterizovani karijoni mogu da budu programirani da se oglašavaju za vrijeme Uskrsa, kao i za druge fiksne ili praznike kojima nije određeno vrijeme kada se obilježavaju ili slave.
Pošto ovi sistemi koriste amplifikatore i zvučnike, mnogi se unapređuju da takođe imaju sisteme oglašavanja u slučajevima nužde (npr. na kampusima koledža).
Teenage Mutant Ninja Turtles
Prva animirana serija (1987-1996)
Ukupno je snimljeno 193 epizode u 10 sezona, a poslednja je prikazana 2. novembra 1996.
Igrana serija: Nova mutacija (1997-1998)
Nakon završenog snimanja anirimane serije, kao tri dela igranih filmova, snimljena je igrana serija bazirana na priči o Nindža kornjačama. Iako je predstavljana kao nastavak priče iz animirane serije, nakon emitovanja je očigledno da to nije slučaj. Po mnogo čemu predstavlja nastavak igranih filmova, jer Kornjače i Splinter žive u istoj napuštenoj podzemnoj železničkoj stanici kao u flimu, a i korišćeni su neki isti kostimi. Ipak, postoji razlika i od toga, jer se pojavljuje Sekač, koji je u filmu ubijen, a iz serije u potpunosti odsustvuju Ejpril O'Nil i Kejsi Džons.
Po prvi put, Nindža kornjačama se pridružuje novi član, Venera. Pored toga, među njihovim protivnicima se nalaze i zmajevi, koji ranije nisu prikazani ni u jednoj verziji. Prikazivano je 2 sezone, od ukupno 26 epizoda. Poslednja je premijerno emitovana 20. marta 1998. godine.
Druga animirana serija (2003-2009)
Prikazivanje druge verzije istoimene serije je započeto 8. februara 2003. u okviru Televizijske kompanije Foks, a završeno na 4Kids kanalu. Osobine Nindža kornjača su izmenjene u odnosu na seriju iz 1987. da bi bili približniji originalnim likovima iz stripova. Više je naglašena akcija i borba protiv zla u odnosu na prethodnu verziju, kada je bilo i smešnih momenata. U seriji se opisuje veliki spektar borbe sa protivnicima, pa tako Kornjače putuju u svemir, u alternativne dimenzije, kroz vreme itd. Prvih nekoliko sezona su fokusirane na okršaje sa Sekačom i Klanom Stopala, a kasnije i sa drugima. Emitovano je 159 epizoda raspoređenih u 7 sezona, a poslednja epizoda je prikazana 21. novembra 2009. godine
Završni specijal: Kornjače zauvek
Televizijski film „Kornjače zauvek“ iz 2009. godine, kasnije pretvoren u tri poslednje epizode serije, predstavlja završnicu serijala. U njemu se pojavljuju Nindža kornjače, ali i ostali dobri i zli likovi iz prethodne verzije serije. Dve grupe Kornjača se zajedno bore protiv zlikovaca iz i jedne i druge serije, čak u pomoć pozivaju i Nindža kornjače u obliku, kakvi su bili u originalnom stripu. Ovaj specijal se može smatrati konačnom borbom protiv Sekača i zla, ali i zajedički kraj za dve verzije serija.
Treća animirana serija (2012)
Poznati američki dečji kanal Nickelodeon je najavio snimanje nove verzije serije i emitovanje od 2012. godine.
Church-Turingova teza
U teoriji izračunljivosti, Church-Turingova teza (poznata i kao Churchova teza, Churchova konjektura te Turingova teza) je hipoteza o prirodi računala, kao što je digitalno računalo ili ljudsko biće sa olovkom i papirom, a koji se podvrgavaju skupu pravila. Teza tvrdi da je bilo koji izračun koji je uopće moguć, moguće napraviti algoritmom koji se izvršuje na računalu, uz dostatne vremenske i prostorne resurse. Teza ne može biti matematički dokazana, te se stoga ponekad predlaže kao fizikalni zakon ili kao definicija.
Neformalno, Church-Turingova teza iskazuje da se intuitivna predodžba algoritma može precizirati, te da računala mogu izvršavati te algoritme. Nadalje, računalo teoretski može izvršavati bilo koji algoritam. Drugim riječima, sva uobičajena računala su međusobno ekvivalentna u terminima teoretske računske moći, i stoga nije moguće izgraditi uređaj za računanje koji će biti moćniji od najjednostavnijeg računala (Turingovog stroja). Valja uočiti da ova formulacija moći zanemaruje praktične faktore kao što su brzina ili memorijski kapacitet - razmatra se sve što je teoretski moguće, uz dano neograničeno vrijeme i memoriju.
Tezu je prvi predložio Stephen C. Kleene 1943., ali je imenovana po Alonzu Churchu i Alanu Turingu.
Tiuringo mašina
Leon Štukelj
alt=Osvajač prve zlatne olimpijske medalje za Jugoslaviju|thumb|Leon štukelj Leon Štukelj (Novo Mesto, 12. novembar 1898 — Maribor, 8. novembar 1999) je bio jugoslovenski gimnastičar slovenačkog porekla, osvajač prve zlatne olimpijske medalje za Jugoslaviju.
Štukelj se rodio u Novom Mestu, tada Austrougarska, danas Slovenija. Gimnastikom je počeo da se bavi veoma rano zahvaljujući jačanju sokolskog pokreta u Sloveniji, a već na Svetskom prvenstvu u Ljubljani 1922. godine pokazao je svoj gimnastički talenat osvojivši sedmo mesto, iako se u to vreme kao i ostali članovi Sokola bavio i drugim sportovima. Leon Štukelj je bio i odličan atletičar i plivač.
Nastupio je na sedam velikih takmičenja i ukupno osvojio 20 medalja: 8 zlatnih, 6 srebrnih i 6 bronzanih. Samo na olimpijskim igrama osvojio je 6 medalja: dve zlatne na Olimpijskim igrama u Parizu 1924, zlato i dve bronze na Olimpijskim igrama u Amsterdamu 1928 i srebro na Olimpijskim igrama u Berlinu 1936. i tako postao najuspešniji je reprezentativac Jugoslavije na Olimpijskim igrama. Njegova zbirka medalja bi sigurno bila još brojnija da je Kraljevina Jugoslavija učestvovala na Olimpijskim igrama u Los Anđelesu 1932.
Godine 1927. završio je studije prava. Po završetku sportske karijere postao je sudija najpre u Novom mestu, a zatim u Lenartu i Mariboru, gde je živeo do kraja života.
Devedesetih godina 20. veka bio je najstariji živi olimpijski pobednik (dobitnika zlatne medalje). Zbog toga bio je specijalni gost na Svečanom otvaranju Olimpijskim igrama u Atlanti 1996. Na njegov 100. rođendan organizovana je velika proslava u njegovom rodnom Novom mestu.
Sve do smrti četiri dana pred 101. rođendan svakodnevno je vežbao kod kuće. Umro je u Mariboru od srčanog udara.
U znak zahvalnosti i sećanja, sportske dvorane u Novom Mestu i Mariboru nose njegovo ime.
Sastavi reprezentacija sa kojima je Leon Štukelj osvajao medalje u ekipnom višeboju
'''Olimpijske igre 1928. bronza'''
Leon Štukelj, Josip Primožič, Anton Malej, Edvard Antosijevič, Dragutin Ciotti, Stane Derganc, Boris Gregorka, Janez Porenta,
'''Svetsko prvenstvo 1922. srebro'''
Leon Štukelj, Slavko Hlastan, Stane Derganc, Stane Vidmar, Petar Sumi, Vladimir Simončič
'''Svetsko prvenstvo 1926. srebro'''
Leon Štukelj, Josip Primožič, Stane Derganc, Stane Vidmar, Mihael Osvald, Petar Sumi, Srečko Sršen, Oton Župan
'''Svetsko prvenstvo 1930. bronza'''
Leon Štukelj, Josip Primožič, Anton Malej, Boris Gregorka, Rafael Ban, Petar Sumi, Neli Župančič, Stane Žilić
Spoljašnje veze
http://www.oks.org.rs/
Poroinița, Rogova
Poroinița je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Rogova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 297 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Njitranske Hrnčjarovce
Njitranske Hrnčjarovce je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.929 stanovnika.
Gavadi, Genoa
Gavadi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1191 m.
Castiglione, Verona
Castiglione je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Capultitlán, Lolotla
Capultitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1610 m.
Centerville, Minnesota
Sentervil je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Corneville-sur-Risle
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1170 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 21 metar (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 12 m).
Chiclana de la Frontera
Chiclana de la Frontera ili samo Chiclana (kako ga vlastiti stanovnici zovu) je grad od 83.148 stanovnika na jugu Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Andaluziju i provinciju Cádiz.
Camellini, Vicenza
Camellini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Chiclana de la Frontera
Geografske karakteristike
Chiclana leži na obali Kadiškog zaljeva (dio Atlantika), udaljena dvadesetak km južno od Cádiza. Ona je centar poljpoljoprivrednog kraja, idilično mjesto okruženo vinogradima i borovim šumarcima pa je i popularno odmaralište zbog dugih pješčanih plaža: Sancti Petri, La Barrosa i El Puerco.
Historija
Grad je osnovao 1303. Alonso Pérez de Guzmán kapetan kastiljskog kralja Fernanda IV Kod grada se na plažai La Barrosa 5. mart 1811 u vrijeme Rata za nezavisnost odigrala jedna od bitaka toga rata u kojoj su udružene britansko - španjolske snage pobjedile francusku vojsku.
Kako je tokom 13. vijeka taj kraj bio granica (frontiera) prema Maurima,  i Chiclana je kao i puno veći Jerez dobila sufiks sa granice (de la Frontera), kao i čitav niz naselja iz tog kraja.
Znamenitosti
Na plažai Sancti Petri (točnije na istoimenom otočiću) nalaze se ruševine Heraklovog hrama, a tu se nalazi i maurski zamak iz 13. vijeka.
Privreda
Glavna privredna aktivnost je proizvodnja soli i vina, uz to je i turizam važan, od kad su izgrađeni brojni hoteli.
Nea Moni
Nea Moni (grčki: Νέα Μονή - "Novi manastir") je kompleks građevina iz 11. vijeka na grčkom otoku Hios. Nea Moni je 1990 godine uvršten na UNESCO-vu listu Svjetske baštine. Nea Moni se nalazi na obroncima planine Provateio Oros u unutrašnjosti otoka, oko 15 km od grada Hiosa. Osobito je poznat po svojim mozaicima koji su uz one u manastirima Dafni i Hosios Lukas, najljepši primjerci stila u bizantskoj umjetnosti zvanog Makedonska renesansa u Grčkoj.
Historija
Nea Moni je počeo propadati nakon poznatog Masakra na Hiosu za vrijeme Grčkog rata za nezavisnost 1822. Tad je opljačkan i demoliran, nakon toga se više nikad nije oporavio. Razorni potresi 1881., doprinijeli su njegovoj daljnjoj propasti, tad se urušila kupola u glavnoj crkvi, a nekoliko manastirskih zgrada se srušilo, poput zvonika iz 1512. U moderna vremena manastir Nea Moni je zahvatila druga vrst nedaća, - nedostatak monaha, pa je stoga 1952 pretvoren u ženski manastir. Prema posljednjem popisu stanovnika iz 2001., u njemu su živjele samo tri monahinje.
Građevine u manastiru
Manastirski kompleks ima oko 17,000 m2 u njemu se nalaze: glavna crkva ("katolikon"), dvije manje crkve (posvećene Svetom Križu i sv. Pantelejmonu) blagovaonica ("trapeza"), monaške ćelije ("kelia"), recepcija "triklinon" i podzemna cisterna ("kinsterna"). Čitav kompleks bio je okružen zidinama (izvorne bizantinske urušili su se za potresa 1822), na sjeveroistočnom kraju nalazi se obrambeni toranj, koji se ranije koristio kao biblioteka. Izvan zidina, nalazi se monaško groblje s malom kapelom sv. Luke. Središnji, glavni manastirski objekt ("katolikon") je crkva posvećena Djevici Mariji. To je oktogonalni objekt u tlocrtu sa narteksom i egzonarteksom. Takozvani otočki tip crkve kakve se tad gradilo osim na Hiosu i po Cipru. Današnji objekt je rezultat ozbiljne rekonstrukcije provedene u 19. vijeku nakon razornih potresa. Zvonik je nanovo podignut 1900, namjesto starijeg srušenog iz 1512
Uz dijelove u glavnoj crkvi (u egzonarteksu), jedino izvorno preostalo iz 11. vijeka su djelovi zvonika (ugrađeni u novopodignuti), kapela sv. Luke, cisterna i dijelovi blagovaone (trapeza). Monaške ćelije, koje su danas većinom u ruševnom stanju, su iz razdoblja kad je otokom vladala Mletačka republika i Republika Genova. Unutar glavne crkve je 1992 (u jednoj manjoj bočnoj prostoriji) otvoren muzej crkvenih relikvija koje su većinom iz 19. vijeka.
Borgo San Martino, Cuneo
Borgo San Martino je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 693 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Rough and Ready, California
Rough and Ready je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 963 stanovnika.
Paxtepec, Altotonga
Paxtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 975 m.
Las Golondrinas, Ocosingo
Las Golondrinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Badice
Badice je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 318 stanovnika.
Pino, San Luis de la Paz
Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1887 m.
Cordón de Enmedio, Chínipas
Cordón de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
Novšaher
Novšaher (perz. نوشهر, dosl. Novi grad) je lučki grad u pokrajini Mazandaran na sjeveru Irana. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u Novšaheru je živjelo 43.378 ljudi.
Audresselles
Odresel ili Odersel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 587, a gustina naseljenosti je iznosila 103 stanovnika/km².
La Haciendita, Guazapares
La Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Aplit
mini|Aplit Aplit je kisela magmatska stena, diašistni žični ekvivalent granitske grupe stena. Nastaje kristalizacijom kiselih magmi u Zemljinoj kori, i to unutar pukotina, nakon čega zadobijaju izgled žice.
La Haciendita, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1572 m.
Aplit
Aplit izgrađuju:
Struktura aplita je zrnasta. Često je panidiomorfno zrnasta, a retko može biti i porfiroidna. Tekstura je masivna.
Granice aplitskih žica prema okolnim stenama su oštre. Bele su boje, ponekad svetlostive. Uvek su svetliji od matičnog plutona, koji redovno prate.
Iași
Iași (fonetski Jaš) je drugi grad po veličini u Rumunjskoj i središte rumunjskog dijela historijske pokrajine Moldavije. Jaši je historijski, kulturni, ekonomski i univerzitetski centar istočnog dijela Rumunjske (rumunjske Moldavije).
Geografske karakteristike
Jaši leži u centralnom dijelu Moldavije u nizini okružen brdima s brojnim šumama i vinogradima. I Jaši je kao Rim sagrađen na 7 brežuljaka, i on poput Rima ima rijeku Bahlui (istina puno manju od Tibera) koja ga dijeli na dva dijela. Grad leži udaljen 10 km od rijeke Prut koja formira granicu s državom Moldavijom.
Historija
Jaši se razvio na mjestu gdje je nekada egzistirao rimski grad Jassi (Jassiorum municipium), koji je dobio alanskom plemenu Jassi. Rimski kamen s tim imenom je kod Osijeka pronašao Matija Petar Katančić, ali se ne zna dali se radi o rumunjskom Jašiju, ili nekom drugom rimskom naselju, jer postoji i lokalitet Aquae Iasae kod Varaždinskih Toplica.
Jaši se prvi put spominje u spisu moldavskog vojvode Alexandru cel Buna 1408. godine. Za grad je bila značajna 1564. je sjedište vojvode preseljeno iz Suceave u Jaši, te se otad grad brže razvija kao glavni grad Moldavije. Grad su [[1513. poharali Tatari, 1538. Turci, a 1686. Rusi. Unatoč svim nevoljama grad se razvijao kao kulturno i obrazovno središte. U Jašiju je 1792. sklopljen Mirovni ugovor kojim je završen Rusko-turski rat 1787.-1792..
Kad su se Kneževina Moldavija i Kneževina Vlaška ujedinile - 1862. i stvorile Rumunjsku. Za glavni grad nove države odabran je Bukurešt, tako da je Jaši izgubio dotadašnju funkciju administrativnog centra. Gubitak se je jače osjetio nakon 2. svj. rata kad je SSSR zauzeo Moldaviju istočno od rijeke Prut. Za vrijeme operacija oslobađanja zemlje od nacističkih snaga 1945., Crvena armija je u Iași-Kišinjevskoj ofenzivi zauzela nakon teških borbi i razaranja.
Stanovništvo i privreda
Jaši je sa 315 214 stanovnika drugi po veličini grad u Rumunjskoj, izrazito nacionalno homogen, čak 98% stanovnika su Rumunji, druga po veličini je mala zajednica Roma kojih ima 1,2%. U gradu je razvijena trgovina i bankarstvo. Danas se jače razvija IT sektor te izrada softwarea.
Znamenitosti
Jaši je poznat kao vjersko središte i najznačajnije mesto hodočašća na tlu Rumunjske. Ima preko 50 značajnih pravoslavnih crkava. Najpoznatija i najposjećenija je Saborna crkva mitropolije Moldavske, u koju su u 18. vijeku iz Istanbula prenijete relikvije svete Petke. U Jašiju se nalazi najstariji rumunjski teatar i jedan od najstarijih univerziteta. Jaši ima poznati botanički vrt, jedan od najvećih u Rumunjskoj.
San Antonio Espinoza, Celaya
San Antonio Espinoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 795 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Neuendorf (Eifel)
Nojendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 101 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232272.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Nojendorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 520 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 101 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Sovjetska civilna uprava
Sovjetska civilna uprava (ruski: Советское гражданское управление) je naziv za okupacijsku "paralelnu vladu" koja je upravljala Sjevernom Korejom od 3. listopada 1945. godine do formiranja Privremenog narodnog komiteta 1946. godine. Naime, ubrzo nakon uspostave Narodne Republike Koreje, Sjedinjene Države su, optužujući Narodni komitet za komunističke afilijacije, dekretom ukinule NRK i proglasile vlastitu vojnu upravu. NRK je de facto nastavila postojati, međutim Sovjetski Savez je reagirao i na sjevernom dijelu Korejskog poluotoka proglasio civilnu upravu, koja je de facto imala odlike vojne okupacije.
Glavni proponent ideje o uspostavi centralne uprave koja bi koordinirala Narodne komitete bio je Terentij Štikov. Civilnu upravu predložio je general Ivan Čistjakov, a njezini vođe su bili generali Andrej Romanenko i Nikolaj Lebedov.
Гледић
Гледић је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 352 становника (према попису из 1991. било је 482 становника).
Демографија
У насељу Гледић живи 312 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,5 година (45,1 код мушкараца и 51,9 код жена). У насељу има 137 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,57.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bitka kod Isa
Bitka kod Isa (današnji turski grad İskenderun jer je tursko ime za Aleksandra - İskender) odigrala se u novembru 333. pne. između vojske Aleksandra Makedonskog i perzijske vojske Darija III. Aleksandar Makedonski u toj bici pobeđuje Darija III. Bitka kod Isa je bila odlučna Aleksandrova pobeda i označava početak kraja Perzije. Makedonce i njihove grčke saveznike je predvodio Aleksandar Makedonski. Ta vojska je brojala nešto više od 40.000 vojnika, dok je perzijska vojska imala između 25 – 100.000 ljudi.
Bitka se odvijala kod grada Isa, koji je blizu današnjeg İskenderuna u Turskoj, na samoj granici sa Sirijom na obali Mediterana. Dvije protivničke strane su se bile postavile na suprotne strane rijeke Pinar. Na tom području razmak između zaliva i planina je samo 2,6 km, tako da to nije bilo pogodno mjesto za veću vojsku.
Boca de Arroyo, Badiraguato
Boca de Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Bitka kod Isa
Uvod u bitku
left|thumb|200px|Kretanja prema bojištu
Aleksandar je krenuo u Aziju 334. pne. i pobjedio je lokalne perzijske satrape. Onda je odlučio da zauzme Malu Aziju. Dok je Aleksandar bio u Tarsusu, na granici današnje Turske i Sirije, čuo je da Darije III priprema veliku vojsku u Babilonu. Ako Darije III zauzme Is to bi značilo da može koristiti pomoć perzijske flote u Mediteranu, olakšavajući snabdevanje, a i otvarajući mogućnost lakšeg iskrcavanja trupa iza neprijateljskih linija. Aleksandar šalje Parmeniona da zauzme obalu oko Isa. Saznavši da je Perzijska armija došla u Siriju, Aleksandar odlučuje da se južno napreduje od Isa do važnih planinskih prevoja.
Darije III je znao da Parmenion drži planinske prijevoje i zato da bi izbegao zasede i nepovoljan teren izabire sjeverni duži put. Perzijanci ulaze u Is i ubijaju sve zarobljenike. Tako je Darije postavio svoju armiju iza neprijateljskih linija i sasjekao joj linije snabdjevanja. Postavio se na dobru poziciju za bitku i čekao Aleksandra.
Namjere
thumb|desno|300px|Početni raspored Perzijskih i Makedonskih trupa (odeljenje istorije američke vojne akademije)
Aleksandar je vodio defanzivan rat, prema savjetu svojeg ratne skupštine. Izbjegavao je obračun sa većom perzijskom vojskom. Darije sa druge strane je imao problem sa snabdevanje vojske tokom zime, a i gradovi u Fenikiji su se bunili. Dariju je zato bila potrebna bitka. Teren koji je odabran daje prednost manjoj vojsci, a ne većoj. Da je Darije odabrao otvoren širi teren Aleksandar ne bi prihvatio bitku. Aleksandar je bio prinuđen da prihvati bitku, jer je Darije zauzeo važno mjesto.
Bitka
left|thumb|300px|Aleksandrov odlučni napad na desnom krilu
Makedonci su prošli kroz Sirijska vrata do reke Pinar gde ih je čekao Darije. Aleksandar se nalazio na desnom krilu sa elitnom konjicom. Konjica tesalskih Grka je bila na lijevom krilu, a centar sa makedonskom falangom vodio je Parmenion.
Darije je tešku konjicu konjanika koncentrisao uz obalu, nasuprot tesalske konjice. Pored njih raspoređuje falanks od grčkih plaćenika veličine 12.000 ljudi. Pored grčke falange raspoređuje perzijsku pješadiju, duž rijeke i uz planine. Ovaj dio na planinama je ugrožavao desni bok Aleksandrove vojske. Raspored Darijeve vojske je imo oblik grčkog slova gama. Darije je smjestio u središnjicu sa najboljom pješadijom, grčkim plaćenicima i kraljevskom gardom.
Perzijska konjica je bila na lijevoj strani snažnija od grčke i prva je započela bitku udarom po lijevoj strani po Parmenionovoj konjici. Ali Parmenion, iako slabiji držao se dovoljno dugo nasuprot nadmoćnijeg protivnika i najačeg dijela perzijske vojske. Držao se dovoljno dugo da sa desne strane Aleksandar svojom elitnom konjicom napravi rupu po desnoj strani kroz perzijske linije. Nakon pravljenja rupe Aleksandar sa konjicom udara direktno prema Dariju, koji bježi sa bojišta. Nakon toga Perzijanci napuštaju bitku, a Aleksandrova konjica čini masovan pokolj Perzijanaca u bijegu. Perzijanci se neorganizovano povlače i u bijegu stradaju od Aleksandove vojske, koja ih proganja.
Opština Zalha, Sălaj
Zalha je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Santa María Acuexcomac, Puebla
Santa María Acuexcomac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2153 m.
Pontagliara, Reggio Calabria
Pontagliara je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Gazzo, Genoa
Gazzo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Salcia, Salcia, Mehedinți
Salcia je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Salcia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Rancho Nuevo, Tierra Blanca
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Mahunarke
Fabaceae, Leguminosae ili Papilionaceae, odnosno mahunarke ili lepirnjače obično poznate kao leguminoze, grašci ili porodica grahova – je velika i ekonomski značajna porodica cvjetnica. Obuhvata drveće, grmove i višegodišnje ili jednogodišnje zeljaste biljke, koje se lahko prepoznaju po mahunama i zaliscima lišća. Ova grupa je široko rasprostranjena, treća po veličini porodica kopnenih biljaka po broju vrsta, samo iza orhideja (Orchidaceae) i zvjezdarki (Asteraceae), sa 630 rodova i preko 18.860 vrsta. mini|desno|200px|Rasprostranjenje [[bioma sa pripadnicima porodice Fabaceae]] Pet najvećih od 630 rodova mahunarki su
Rancho Nuevo, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Mahunarke
Nedavne molekulski i morfološki dokazi idu u prilog tome da su Fabaceae jedna monofiletska porodica. Ovo gledište ne podržava samo stepen međusobne povezanosti koju pokazuju različite grupe unutar porodice u odnosu na one među mahunarkama i njihovim najbližim srodnicima, već i sve nedavne filogenetičke studije zasnovane na analizi sekvenci DNK. These studies confirm that the Leguminosae are a monophyletic group that is closely related with the Polygalaceae, Surianaceae and Quillajaceae families and that they belong to the order Fabales.
Uz žitarice, neko voće i tropsko korjenje, brojne mahunarke su osnova ljudske ishrane tpkom milenija. A njihova upotreba usko je povezan sa evolucijom čovjeka. Brojni su važne poljoprivredne i prehrambene biljke, uključujući i  Glycine max  (soja),  Phaseolus  (grah),  Pisum sativum  (grašak),  Cicer arietinum  (leblebija),  Medicago sativa  (lucerna),  Arachis hypogaea  (kikiriki),  Lathyrus odoratus  (slatki grašak),  Ceratonia siliqua  (rogač) i  Glycyrrhiza glabra  (sladić). Veliki broj vrsta su također ukrasne u različitim dijelovima svijeta, uključujući:  Cytisus scoparius  (metlika), Robinia pseudoacacia (bagrem) , Ulex europaeus  (evropska štipalica),  Pueraria lobata  (kudzu), kao i brojne vrste roda 'Lupinus'' (leće).
Etimologija
Naziv 'Fabaceae' dolazi od ugašenog roda Faba, sada uključenog u Vicia. Izraz "faba" dolazi od latinskog, i čini se da jednostavno znači "grah". Termin mahunarke, iako stariji naziv, i dalje se smatra važećom, a odnosi se na plodove ovih biljki – mahune.
Opis
thumb|upright|180px|Plod [[Gymnocladus dioicus]] Opseg izgleda Fabaceae se kreće od gigantskog drveća (kao što je Koompassia excelsa) do malih jednogodišnjih zeljastih biljaka, s većinom zeljastih trajnica. Biljke imaju neodređene cvasti, koje su ponekad svedene na jedan cvijet. Cvjetovi imaju kratak hipantij i jednu karpelu sa kratkim ginoforom, a nakon oplodnje proizvodite plodove koji su mahune.
Vanjski izgled
Mahunarke imaju široku paletu oblike rasta, uključujući i drveće, grmlje ili zeljaste biljke ili čak loze ili lijane. Zeljaste biljke mogu biti jednogodišnje, dvogodišnje ili višegodišnje, bez baznog ili vršnog okupljanja listova. Uspravne su biljke, epifite ili loze. Potonji imaju sopstvenu podršku pomoću izdanaka da se okreću oko potpore, pomoću vitica ili lisnih pramenova. Biljke mogu biti heliofite, mezofte ili kserofite.
Listovi
Listovi su obično naizmjeničnio poredani. Najčešće su parni ili čak neparni, sa listićima u obliku spojenog pera, npr. Caragana i Robinia), često s tri listića (npr. Trifolium (djetelina), Medicago (grahorica) i rijetko prstasto spojeni (npr. Lupinus). Kod Mimosoideae i Caesalpinioideae su najčešće dvoperasti (npr. Roinia - Robinia bagremi i mimoza - Mimosa). Uvijek imaju sporedni listić, koji može biti listolik (npr.  grašak ), kao i trn (npr. Robinia), ili biti prilično neupadljiv. Listne plojke su cijele ili, ponekad naborane ili uvrnute da omoguće nastijske pokrete. U neke vrste, su se razvile u pramenove (npr.  Vicia  – grahorica).
Mnoge vrste imaju lišće sa strukturama koje privlače mrave da štite biljke od biljojednih insekata (oblik uzajamnosti). vanlisne nektarije su uobičajena među Mimosoideae i Caesalpinioideae, a nalaze se I u nekim Faboideae (npr. Vicia sativa). U nekim vrstama roda Robinia (bagremi), u modificirane šuplje stipule naseljavaju se mravi i poznati su kao domaćini.
Cvjetovi
thumb|desno|200px|Cvijet [[Wisteria sinensis]] Cvjetovi mahunarki često imaju pet generalno spojenih čašičnih i i pet slobodnih kruničnih listića (latica). glavnom su dvospolni (hermafroditni), a imaju kratak tučak, najčešće u obliku kupe. U ocvijeću je obično deset prašnika i jedan izduženi superiorni jajnik, zaobljenog oblika. Obično su raspoređeni u vršne cvasti. Fabaceae su obično entomofilni, tj. oprašuju se pomoću insekata, a cvjetovi su obično razmetljivo obojeni da bi privukli oprašivače.
U grupi Caesalpinioideae, cvetovi su često zigomorfni (nepravilnog oblika), kao u Cercis ili gotovo simetričnj sa pet jednakih latica u Bauhinia. Gornje latice su najskrivenije, za razliku od Faboideaea. Neke vrste, poput nekih u rodu Senna, imaju asimetrične cvjetove, s jednom nižom laticom koja je veća od suprotne, sa pojasom nagnutim na jednu stranu. Čašica, krunica i /ili prašnici mogu biti razmetljivo upadni u ovoj grupi.
Kod mimoza (Mimosoideae), cvjetovi su aktinomorfni, i raspoređeni u loptaste cvasti. Latice i prašnici su mali, kojih može biti i više nego samo 10; imaju duge, obojene filamente, koji su najuuočljiviji dio cvijeta. Svi cvjetovi u cvasti se otvaraju odjednom.
Kod Faboideae, cvjetovi su nepravilni (zgomorfni), a imaju leptirast cvijet specijalizirane strukture. Gornji latica, zvana zastavica, je velika i obavija ostatak latica pri korijenu, često presavijena tokom cvjetanja. Dvije susjedne latice, krila, okružuju dvije donje latice. Te latice su spojeni zajedno na tjemenu (slobodne u bazi), formirajući strukturu koja je nalik na brodski pod nazivom kobilica. Prašnika ima uvijek deset, a njihovi filamenti mogu biti spojeni u različitim konfiguracijama, često u grupi od devet prašnika plus jednu odvojeni – stamen. Razni geni porodice  Cycloidea (CYC) / Dichotoma (DICH)  se ispoljavaju u gornjoj (leđnoj) latici u nekih vrsta, kao u Cadia, ovi geni su izraženi u cijelom cvijetu, proizvodeći zrakasto simetrični cvijet.
Plod
thumb|desno|180px|Mahuna [[Vicia angustifolia]] Jajnik većine leguminoza obično se razvija u mahunu. To je jednostavni suhi plod koji se obično ima dehiscenciju (otvara se uz šav) na dvije strane. Zajednički naziv za ovu vrstu ploda je "mahuna", iako to se može primijeniti na nekoliko drugih vrsta plodova. Nekoliko vrsta je od osnovnih mahuna evoluiralo plod u tzv. samara plod, u ovoju (folikulu), kao indehiscentne mahune, ahene, koštunice i bobice.
Fiziologija i biohemija
Mahunarke su rijetko cijanogene, ali onda kada su, od cijanogeni spojevi se izvode iz tirozina, fenilalanina ili leucina. Često sadrže alkaloide. Proantocijanidini mogu biti prisutan ili kao cijanidsk i delfinidinski ili oboje u isto vrijeme. Često su prisutni i flavonoidi, kao što su kemferol, kvercetin i miricetin. Elaginska kiselina nikada nije pronađena u bilo kojem od rodova ili vrsta koje su analizirane. Šećeri se prenose u biljkama u obliku saharoze. C3 fotosinteza je pronađena u širokom spektru rodova. U ovoj porodici je također razvijena jedinstvena hemija sastojaka. Pterokarpani su klasa molekula (derivata izoflavonoida) koja se može naći samo u Fabaceae
Rasprostranjenje i staništa
Fabaceae su rasprostranjene u suštini diljem svijeta, jer su utvrđeno svuda osim Antarktika i visokog Arktika. Drveće se često nalazi u tropskim područjima, dok su zeljaste biljke i grmlje dominantni u vantropskim regijama.
Biološko usvajanje dušika
thumb|180px|Korijenje [[Vicia sa vidljivim bijelim korijenovim kvržicama]] thumb|180px|Poprečni presjek korijenove kvržice [[Vicia posmatran pod mikroskopom]] Biološku dušikofiksaciju (BNF), obavljaju organizami zvani diazotrofi, što je vrlo star proces koji je vjerojatno nastao u arhajskom eonu, kada je u početnoj atmosferi nedostajalo kisika. Ona se izvodi samo kod Euryarchaeota i samo kod 6 od više od 50 koljena bakterija. Neke od tih loza su koevoluirle zajedno sa cvjetnicama utvrđivanju molekulske osnove obostrano korisnih simbiotskih odnosa. Taj proces se odvija u čvorićima koji se uglavnom nalaze u korteksu korijena, iako se povremeno nalazi i u matičnom tkivu kao u Sesbania rostrata. Spermatophyte su ostvarile evolucijsku suradnju sa aktinoriznim diazotrofima (Frankia) ili sa rizobijima da uspostave simbiozu, a pripadaju u 11 porodica koje se nalaze u kladusu Rosidae (utvrđeno proučavanjem gena rbcL molekulske filogeneze, koji su kodirajući za dio RuBisCO enzima u hloroplastima). Ova grupa pokazuje da je predispozicija za formiranje čvorića u cvjetnica vjerovatno nastala samo jednom i da se može smatrati predačkom. Karakteristično je da je u određenim lozama konzervirana ili izgubljena. Međutim, tako široka distribucija porodica i rodova unutar ovog reda ukazuje na to da je imao višenodulacijsko porijeklo. Od 10 porodica grupe Rosidae, 8 ih formira su čvoriće:
Rizobiji i njihovi domaćini moraju biti u stanju da prepoznaju jedni druge za početak formiranja nodula. Rhizobiji su specifični za određene vrste domaćina, iako jedna vrsta rizobija često može inficirati više od jedne vrste domaćina. To znači da je jedna biljne vrste može biti zaražena putem više od jedne vrste bakterija. Naprimjer, čvorići u Acacia senegal mogu sadržavati sedam vrsta rizobija koji pripadaju u tri različita roda. Najistaknutije karakteristike koje omogućuju formiranje rizobija treba razlikovati odvojeno sa brzinom njihovog rasta i vrste korijenskog nodula koji su u dodiru sa svojim domaćinom. Čvorići se mogu svrstati kao Neodređeni čvorići su karakteristične za mahunarke iz Sjeverne Amerike, dok se određena nodula se obično nalaze kod vrsta tropske ili suptropske klime. Formiranje nodula je uobičajeno u cijeloj grupi mahunarki, što je utvrđeno u većini njihovih pripadnika koji udružuju sa rhizobjima, što zauzvrat čine ekskluzivnu simbiozu s mahunarkama (s izuzetkom Parasponi, jedinog od 18 rodova Ulmaceae (johinih) rodova je sposobno da formira nodule). Stvaranje čvorića je prisutno u svim potporodicama mahunarki, iako je manje uobičajeno kod Caesalpinioideae-a. Sve vrste koje ih formiraju u potfamiliji Papilionoideae imaju:
Evolucija
Red Fabales sadrži oko 7,3% od eudikotiledonih vrsta, a najveći dio ove raznolikosti je u samo jednoj od četiri porodice: Fabaceae. Ova grana (kladus) uključuje i porodice Polygalaceae, Solanaceae i Liliaceae, čiji korijeni datiraju od prije 94-89 miliona godina, iako je počeo diversifikaciju prije nekih 79-74 miliona godina. Dakle, mahunarke su raznolike od ranog tercijara, kada su postale sveprisutan dio modernih Zemljinih bioma., zajedno sa mnogim drugim porodicama koje pripadaju cvjetnicama.
Mahunarke su ostavile brojne i raznovrsne fosilne tragove, posebno iz perioda tercijara. Fosili cvjetova, plodova, listova, drveća i polena iz ovog perioda su pronađeni na brojnim lokacijama.
Pojava glavnih grana Cesalpinioideae kladusa se procijenjuje na između 56 i 34 miliona godina, a bazna grupa Mimosoideae-a 44 ± 2,6 miliona godina.
Podjela između Mimosoideae i Faboideae je datirana na prije između 59 i 34 miliona godina, a ishodišna grupa Faboideae na prije 58,6 ± 0,2 miliona godina. Moguće je da se tada dogodila i divergencija nekih grupa unutar Faboideae, iako je unutar svakog roda bila relativno novijeg datuma.. Na primjer,  Astragalus je odvojen od Oxytropisa prije nekih 16-12 miliona godina. Osim toga, razdvajanje aneuploidnih vrsta roda Neoastragalus  počelaje prije 4 miliona godina. Inga - još jedan rod iz grupe Papilionoideae, sa oko 350 vrsta, izgleda da se odvojio dva posljednja dva miliona godina. Fosili predstavnika tri potporodice koje se tradicijski prepoznaju kao Leguminosae – Cesalpinioideae, Papilionoideae i Mimosoideae — kao članovi velikog kladusa unutar ovih pod-porodica – kao što su genistoidi (Genista) – nađeni su još kasnije, prije oko 55 do 50 miliona godina. U stvari, široka varijacija taksona u klavnoj leguminoznoj liniji nađena je u fosilnim ostacima koji su datirani u srednji do u kasni eocen, sugerirajući da glavnina suvremenih grupa Fabaceae i tada postojala i da se njihova diversifikacija odvijala u tom periodu.
Na onovu filogenetičkih dokaza, sugerirano je da su mahunjače izvorno evoluirale u suhim ili polusuhim regijama duž obala okeana Tetisa, tokom palaeogena. Međutim, drugi zaključuju da se Afrika (ili čak Amerike) još ne mogu isključiti kao mjesto porijekla ove porodice.