cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osječki skauti
Između dva svjetska rata
Veliki broj skautskih jedinica u Slavoniji polučio je osnivanjem Skautska župe za Slavoniju i Hrvatsku u Osijeku 1922. godine. U Parizu 1922. godine predstavnici izviđača iz kraljevine Jugoslavije sudjeluju na osnivačkom sastanku Svjetskog skautskog pokreta, a 1928. godine na osnivačkom sastanku WAGGGS. Godine 1923. pokrovitelj skauta Jugoslavije postaje sam kralj, po uzoru na ostale kraljevine u Europi (kojima su još i danas patronati kraljevi i predsjednici država). Te godine počinje izlaziti list Skautske župe za Hrvatsku i Slavoniju "SKAUT", a osnovao ga je Franjo Pakaci. Taj list izlazio je sve do 1928. godine kada su kraljevskim dekretom Aleksandar I. Karađorđević 6.siječnja 1929. godine (Šestosiječanjska diktatura) zabranjene sve organizacije koje ispred ne nose naziv Jugoslavenski. (Odred izviđača "Quercus" iz Osijeka ponovno je pokreno izviđački list "SKAUT" 1994. godine).
Izviđači
1951. godine u svim tadašnjim republikama Jugoslavije se osnivaju republički savezi izviđača (prvi je ZTS u Sloveniji, drugi je SIH u Hrvatskoj). • 1953. Antun Mladen Štern osniva patrolu “Munja” u Domu Kulture u Osijeku, a nedugo za tim i patrolu planinki, koje je vodila Marija Mamirović.
27.11.1953. godine u Osijeku zbog omasovljenja dolazi do osnivanja prvog poslijeratnog Odreda izviđača "Ivo Lola Ribar". U Drvari (ul. K. Branimira 5). Prvi načelnik je A. M. Štern, a starješina Ivo Šimunović. Odredu pomažu i neki od starih skauta poput Antuna Ganzija. 1954.g. organiziran je prvi logor u Logarskoj Dolini (SLO) Osječkih izviđača. 1958. godine zbog masovnost u Osijeku se osnivaju novi odredi: "Moša Pijade", "Boško Buha". 10.9.1959.g. nakon prve smotre izviđača pomoraca i porječana 1959.godine, a koji su inicirali Dragomir Šulc (tada starješine O.I. "I.L. Ribar", Zvonko Valenteković -Barba i Josip Seligman -Selac osniva se Odred izviđača porječana "Mate Jerković" Osijek. 16.2.1960. godine osniva se Odred izviđača "Bratstvo i jedinstvo" unutar kojeg je djelovala i četa izviđača zrakoplovaca "Franjo Kluz".
• 1960. godine se svi ovi odredi udružuju u Savez izviđača Općine Osijek, koji je tada bio prva općinska organizacija izviđača u Hrvatskoj. (djelovao je do 1992.god)
27.10.1968.g. osnovan je Odred izviđača "VI Slavonski korpus" Osijek. Imao je 120 članova. 22.12.1968. godine u Šećeranskom domu izdvajanjem istoimene čete osniva se Odred izviđača zrakoplovaca "Franjo Kluz" Osijek, koji je tada bio jedina izviđačka jedinica specijalizirana za zrakoplovstvo kod nas. 15.9.1970. osniva se u Laslovu Samostalna četa izviđača "Bratstvo i jedinstvo" Njen starješina bio je Stanko Stokanović, vođa čete Bocka Lajoš - Picika a instruktor čete Zdenko Popović Pop.
1980-ih u Osijeku djeluju slijedeće jedinice: O.I. "Bratstvo i jedinstvo", O.I. "Ivo Lola Ribar", O.I.P. "Mate Jerković", O.I.Z. "Franjo Kluz", S.Č. "Anka Butorac", O.I. "I. B. Mali" Čepin, S.Č.I. "Bratstvo i jedinstvo" Laslovo, S.Č.I. "Jurica Ribar" Tenja, S.Č. "Braća Guštin" Višnjevac, O.I. "Ljubimir Milinković" Bijelo Brdo, O.I. "Vladimir Nazor" Čepin.
1988. god se osniva drugi porječanski odred izviđača u Osijeku. To je O.I.P."DUŠAN VUKASOVIĆ DIOGEN". Starješina odreda bio je Zdenko Popović, načelnik Damir Jugović. Odred je postojao do početka domovinskog rata kada se rasformirao. Narednih godina izviđačka organizacija je jačala i u Osijeku je 1986. brojala više od 3000 članova, sve do rata u Hrvatskoj 1991.
Casalsigone, Cremona
Casalsigone je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Osječki skauti
Domovinski rat
1991 osječki izviđači ponajprije iz O.I.Z. "Franjo Kluz" i O.I.P. "Dušan Vukasović Diogen" koji su djelovali u S.I.O. Osijek, još jednom organizirali u obrani domovine na sve moguće načine: od izobrazbe vojske, civilne zaštite, evakuacije do sudjelovanja na prvim bojišnicama. Mnogi izviđači su dali svoje živote za Domovinu. Veliki dio članova se pridružio Civilnoj zaštiti grada i Zboru narodne garde, a poslije hrvatskoj vojsci. Većina naše izviđačke opreme SIOO-a kompletna logistika za 300 tinjak osoba (šatori, kuhala, kreveti, čamci, kanui,...) je stavljena na raspolaganje Zboru narodne garde, a poslije Hrvatskoj vojsci na korištenje. Sva ta oprema je nestala u vihoru rata, a ostatak je uništen prilikom pogotka granate u krov ekonomata, a priroda tj. Kiša je učinila svoje. Neki od članova su izgubili život u Domovinskom ratu (Vladimir Miklavčić, Božidar Moher...).
Kronologija u nezavisnoj Hrvatskoj:
Casalsigone, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 310 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Osječki skauti
Današnji izviđači
Kao što smo rekli izviđači su članovi izviđačkog pokreta, te tako u Osijeku trenutno djeluje samo Udruga izviđača "Slavonski hrast.
Castione Marchesi, Parma
Castione Marchesi je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Fresnitos, Coyuca de Catalán
Fresnitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1449 m.
Guanapuchi, Ocampo
Guanapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2107 m.
Dragan Mrljak
Dragan Mrljak (Osijek, 1891. – ?), bio je kulturni radnik vojvođanskih Hrvata.
Bio je hrvatski kulturni djelatnik u Subotici. Bio je direktorom štedionice, subotičke podružnice Prve hrvatske štedionice, kao i Miroslav Mažgon. Osim toga bio je dioničarem u nekoliko subotičkih poduzeća. Vojna obavještajna služba Kraljevine Jugoslavije izvijestila je 1934. da su njih dvojica, uz ugledne subotičke odvjetnike Mihovila Katanca i Mateja Jankača te uz još nekolicinu drugih Hrvata sustavno i neumorno radili i organizirali subotičke Hrvate. Marljivi rad tih hrvatskih kulturnih radnika osujetio je srpske pokušaje da se Hrvate privuče u "patriotske", zapravo velikosrpskom hegemonističkom režimu odane organizacije kao što su Narodna odbrana, Soko, Četničko udruženje i dr. Uspjeh je bio toliki da su izvješća govorila o apstinenciji bunjevačkih Hrvata od tih udruženja.
Drexel, North Carolina
Dreksel je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.858, što je 80 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Azafrán, Rosario
El Azafrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 817 m.
Arroyo del Soldado, Chacaltianguis
Arroyo del Soldado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chacaltianguis.
La Gloria, San Fernando
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Fernando.
Arroyo del Soldado, Chacaltianguis
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Grigno, Trento
Grigno je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
La Gloria, San Fernando
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 913 m.
Romanore, Mantova
Romanore je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 678 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Bivio Pomonte, Perugia
Bivio Pomonte je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
El Siete A, General Bravo
El Siete A je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Turț Băi, Turț
Turț Băi je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Turț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Escatachuchut, Ixtepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 914 m.
An Naqa‘, Sa'dah
An Naqa‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Bitka kod Lützena (1813)
Bitka kod Lützena se odigrala za vrijeme Šestog koalicijskog rata u periodu Napoleonskih ratova, između Francuske i prusko-ruske koalicije. Poslije jednog dana intenzivnih borbi, Prusija i Rusija se povlače, ali bez konjice Francuzi ne uspijevaju do kraja uništiti neprijatelja u povlačenju.
Prethodni događaji
thumb|left|250px|Bitka kod Weissenfelsa. Rad Karla i Paul Girardeta Napoleon Bonaparte, ponovno ustrojava svoje postrojbe s preživjelima iz neuspjele ruske kampanje i maršira u Njemačku u travnju 1813. da bi se suočio s Rusima i Prusima. Nakon ujedinjenja sa snagama kojima je zapovijedao Eugenio de Beauharnais, napreduje prema Leipzigu u Saskoj.
Napoleon dolazi u Erfurt 25. travnja, dok maršal Ney pobjeđuje u bitci kod Weissenfelsa. Napoleon seli svoj stožer u Weissenfels i gradi 3 mosta za prelazak na desnu obalu rijeke Saal. 1. svibnja, maršal Ney napreduje s jedonom divizijom prema Poserni koja je branjena sa šest topova i 15.000 pripadnika konjice. Iza Neya su marširale snage Gerarda, Marchanda, Breniera i Ricarda i u samo nekoliko sati konjanici se povlače pred snagama francuske infanterije. U ovoj bitci poginuo je od topničke vatre, Jean-Baptiste Bessieres, vojvoda od Istre, što je duboko pogodilo cara.
U noći između 1. i 2. svibnja, Napoleon postavlja svoj logor u Lützenu. Ney se smjestio u centru osvojenog sela Kaja. Lijevo, na rijeci Elster, se odmarala mlada vojska, dok su iskusniji vojnici bili desno formirajući krug oko Napoleona.
U jutro 2. svibnja francuske snage uočavaju rusko-pruske snage.
Bitka
Glavni napad rusko-pruske koalicije bio je usmjeren na francuski centar. Veliki broj koalicijskih vojnika marširao je u formaciji prema selu Kaji, praćeni mnogobrojnom konjicom. Selo Kaja je osvajano i izgubljeno nekoliko puta, da bi na kraju ostalo u rukama generala Gerarda, koji je bio nekoliko puta ranjen no nije htio napustiti bojno polje. Ruske trupe su ponovo marširale prema francuskom centru tražeću u njemu slabu točku da bi opet preuzeli selo Kaju, ali ih Napoleon odbija i prelazi u napad.
Bitka je trajala cijeli dan i kasno uvečer bojno polje je bilo u francuskim rukama. Bitka se trebala nastaviti i sutradan ali Wittgenstein nagovara cara Aleksandra I. i pruskog kralja Friedricha Wilhelma II. na povlačenje.
Rusko-pruske trupe imale su gubitke od 30.000 poginulih i ranjenih. Francuski gubici su bili oko 10.000 mrtvih.
Casas Blancas, Jerécuaro
Casas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Bolovănești, Mușătești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
Belén, Ocampo
Belén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
El Mirador, San Bartolo Tutotepec
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Santo Tomás, Las Rosas
Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
Casanova del Morbasco, Cremona
Casanova del Morbasco je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 935 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Las Mesas, Chacaltianguis
Las Mesas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chacaltianguis.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 568 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
El Potrero Grande, Chinicuila
El Potrero Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Los Álamos, San Bartolo Tutotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1335 m.
Lexington, Minnesota
Leksington je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.049, što je 165 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Puerto, General Bravo
El Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Bravo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Židovska smotra
Židovska smotra je bila hrvatski mjesečnik odnosno polumjesečnik iz Zagreba.
Izlazile su od studenoga 1906. do 1916. godine. Pokrenuli su ju cionistički Židovi. Kad je u Osijeku 1909. osnovano Zemaljsko udruženje cionista južnoslavenskih zemalja Austro-Ugarske, sjedište lista premješteno je u Osijek te je list ondje izlazio dvije godine.
Židovska smotra je bila židovsko glasilo, službeni list Zemaljskog udruženja cionista južnoslavenskih krajeva Austro-Ugarske. Bila je prvi židovski list na hrvatskom jeziku.
Izdavači su bili Herman Licht, zatim Cionističko društvo Theodor Herzl te Marko Bauer. Ratna zbivanja omela su izdavanje ovog lista. Na baštini ovog lista nastavio je izlaziti list Židov.
Vonera, Cuneo
Vonera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 428 m.
Āl aḑ Ḑaybān, Sa'dah
Āl aḑ Ḑaybān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Turulung, Turulung
Turulung je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Turulung.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3815 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Adolfo López Mateos, San Fernando
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 725 m.
Stećci u Crnoj Gori
Stećci u Crnoj Gori se nalaze u zapadnom dijelu, najvećim dijelom u opštinama Pljevlja, Žabljak, Šavnik, Nikšić i Plužine, u krajevima starih župa: Onogošt, Piva, Drobnjak, Jezera i Breznice. Nazivaju se i: grčko groblje, mramor (grčki naziv - Marmaros i latinski naziv - Marmor: kameni spomenici na nečiji grob), krstovi, kaursko groblje (oznaka za kršćansko groblje). Prema sistematskim istraživanjima i popisu stećaka iz 20-og vijeka na 3.162 lokaliteta u četiri države evidentirano je 69.356 stećaka. U Crnoj Gori je do tada evidentirano 107 lokaliteta sa 3.049 stećaka.
To su prava umjetnička djela različite veličine: od tankih kamenih ploča do monumentalnih kamenih blokova. Rađeni su od lokalnog krečnjaka, a veliki broj nosi klesane ukrase i natpise.
Historija
Na kraju XII veka durmitorska i oblast Pive ulazi u sastav Raške, kojom vlada Stefan Nemanja. Takvo stanje trajalo je do smrti cara Dušana, kada dolazi do slabljenja centralne vlasi i Srbijom stvarnu vlast preuzimaju oblasni gospodari. Navedenim područjem vladali su Vojinovići. Moć Vojinovića, koje je predvodio Nikola Altomanović, slomila je koalicija kneza Lazara, bana Tvrtka i mađarskog kralja Ludovika. Zemlja Vojinovića je podijeljena i godine 1373. pivska župa ušla je u sastav Bosanske banovine. Godine 1377. Bosna je postala kraljevina pod Tvrtkom I Kotromanićem, kada Pivom počinje upravljati kraljev veliki knez Vlatko Vuković.
Nakon njegove smrti (1392-1393), župom su upravljali pripadnici najmoćnije plemićke porodice Kosača. Vlatkov rođak Sandalj Hranić je vladao do 1435. godine, a naslijedio ga je drugi rođak herceg Stefan Vukčić Kosača, koji je vladao do 1466. godine. Prijestolno mjesto Kosača bila je tvrđava Soko (Sokol) sa podgrađem u Šćepan polju. Tvrđavu i cijelo područje Osmanlije su osvojile oko 1465. god.
Steći u Nikšiću
Prema nekim ranijim istraživanjima, na teritoriji opštine Nikšić nalazilo se više od 1.300 stećaka. Zapise o nikšićkim stećcima prvi je ostavio 1877. god. engleski arheolog Artur Evans, uskoro nakon oslobođenja Nikšića od Osmanlija. Ruski naučnik P. A. Rovinski ostavio je dragocjene podatke o mnogim nekroplama stećaka.
Lokaliteti
Na području opštine Nikšić nalaze se brojne nekrople stećaka. One su uglavnom koncentrisane na brežuljcima, pored puteva i oko srednjovjekovnih crkava. Obično se u središnjem dijelu nekrople nalaze stećci većih dimenzija, dok su oko njega grupisani niži u obliku sanduka i ploča.
Evidentirane nekrople stećaka su: crkva svetog Petra i Pavla u Nikšiću, u Počekovićima, crkva svetog Arhangela Mihaila u Podgradini kod Velimlja, crkva u Počivalima, u Podljutu, Barama Božovića (Rastovac), Grebnice (Rastovac), Grebnice (pod Uzdomirom), Grebnice u Cerovici, Bobotovo Groblje, Vratkovići (Golija), Bogetići, Željev Do pod Stražištem, Smrduša (kod Podbožura), Stuba, Balosave, Šipačno, Lukovo. Potkupić, Višnjića Do (Golija), Prevale, Trepča, Pilatovci, Tupan na Tanurovom brdu u Banjanima, Vilusima, Mokri Do, Vraćenovići, Miruše, Štrpca, Maočići, Broćanac Nikšićki, Gornje Polje kod Grahova, Klenku, Zagrad, Miolje Polje, Glibavac, Liverovići, Carine, Broćanac Baćovića, Spila, Broćanac Budoški, Peraj Do (kod Brezovika), Vir (Gornje Polje), Opačka (pod Budošom), Perast (kod Vira), crkva svetog Nikole u Grahovu, Milovići (Velimljsko polje), Miljanići (Velimljsko polje), Klenje (kod Velimlja), Moštanica, Ništice (Golija), Koravlica, Macavare (kod Velimlja), Proplanak (kod Vidrovana) i Riječani.
Na velikom broju stećaka nalaze se klesani ukrasi i natpisi. Kao dekorativni elementi na njima se javljaju vegetabilni i zoomorfni motivi, ornamentalne cik-cak trake, simbolični motivi kruga, mjeseca, sunca, rozeta, scene iz lova i dr.
Nekropola kod crkve svetog Petra i Pavla
Crkva svetog Petra i Pavla podignuta je u centru nekropole stećaka u samom urbanom naselju Nikšića. Iako nema preciznih podataka o vremenu gradnje ove crkve na osnovu njenog živopisa smatra se da ona ne može biti starija od 17. vijeka. Zbog svoje karakteristične arhitekture ova crkva je od 1960. godine registrovana kao kulturno dobro. Nekropola stećaka je pod nazivom „Groblje oko crkve svetog Petra i Pavla“ još 1950. godine imala status zaštićenog kulturnog dobra i bila upisana u Centralni registar spomenika kulture 1961. godine.
Početkom devedesetih godina XX stoljeća stručnjaci Republičkog zavoda za zaštitu spomenika kulture popisali su svega pedesetak. Nakon tog perioda premješteni su izvan ograde ovog groblja i smješteni oko Zavičajnog muzeja Nikšić, tj. dvorca kralja Nikole i podno Saborne crkve svetog Vasilija Ostroškog. Godine 2014. izmješteni su u novoizgrađeni lapidarijum u blizini dvorca, oko 40 komada. Riječ je o stećcima koji su svojevremeno bili izmješteni iz gradskog groblja i bili rasuti po okolini, na kojima su izvršeni restauratorski i konzervatorski radovi i koji su postavljeni u reprezentativni objekat.
Za nepune dvije godine vandali su uspjeli da devastiraju ovo neprocjenjivo kulturno blago.
Nekropola u Počekovićima
Nekropola u Počekovićima, se nalazi na oko tri kilometra od Petrovića prema Bileći. Na njoj je 5 ogromnih ploča od kojih su na jednoj od njih ugravirani ljudski likovi i visoki izvrnuti sljemenjak koji na podužnim stranama ima arkade i stubove sa kapitelima. Iznad arkada izveden je friz od rozetica. Stotinjak metara sjevernije nalazi se druga grupa stećaka koju čini takođe 5 velikih monolitnih ploča. Među njima je i jedan sanduk koji na podužnim stranama ima arkade i stubove. U blizini nekropole stećaka sagrađen je hram svetog Ignjatija, koji je obnovljen 1897. godine. Prilikom njene gradnje majstori su u zidove hrama ugradili mnoge stećke.
Nekropola u Prigredini (Podgradini)
Nalazi se u porti crkve svetog arhanđela Mihaila, blizu Velimlja nalazi se reprezentativna grupa stećaka (6 ploča, 2 sanduka i jedan sljemenjak). Na ovoj nekropoli je prije podizanja i obnove crkve bilo znatno više stećaka. Mnogi su ugrađeni u zidove crkve kao građevinski materijal, o čemu svjedoče i stećci sa natpisom. Jedan iz sjevernog zida pominje Stjepana, a drugi ženu po imenu Stanislava. Od sačuvanih nadgrobnika oni u obliku ploče imaju borduru od lozica, a sanduci arkade i stubove sa frizovima iznad njih. Svojom veličinom i ljepotom zanatske izrade ističu se visoki sanduci. Jedan od njih ima arkade sa potkovičastim lukovima uz jasno naznačene kapitele. Wenzelova ovaj tip lukova naziva "prelazni A" jer predstavlja razvojni stepen od polukružnih ka čisto potkovičastim lukovima. Oni i sljemenjak na podužnim stranama imaju arkade i stubove, motiv štita i mača, a na jednom je prikazan čovjek na konju. Od dekorativnih motiva i simbola na njima se sreće i krst sa tri kraka i romboidna mreža. Trokraki krst uklesan je na zapadnoj strani sljemenjaka i na jednoj nadgrobnoj ploči pored njega. Zbog svoje reprezentativnosti i istorijskog, umjetničkog i arheološkog značaja, nekropola stećaka u Velimlju je od 1950. godine registrovana kao kulturno dobro.
Stećci u Plužinama
Potrebu evidentiranja i proučavanja stećaka u Pivi, početkom 60-ih godina prošlog vijeka uslovili su i ubrzali započeti poslovi oko izgradnje hidroenergetskog sistema na rijeci Pivi, kojim je bilo predviđeno potapanje nekoliko mjesta sa stećcima. U tim poslovima učestvovao je tokom 1966. i 1967. bosanski istraživač Šefik Bešlagić. Rezultat njegovog rada bio je stručni separat "Stećci u Pivi", objavljen u Starinama Crne Gore 1975. godine. Bešlagić je u svom radu naglasio da su stećci na crnogorskim prostorima u veoma lošem stanju, a na lokalitetima su već sasvim nestali. Tada su u Pivi registrovane 23 nekropole sa 611 primjerkom stećaka.
Nekoliko godina kasnije tačnije 1974. godine, Bešlagić je ponovo dolazio na prostor Pive da bi se upoznao sa radovima oko prenosa Pivskog manastira. Tada je ustanovio da je u zidovima crkve na starom lokalitetu, bilo 20 čitavih stećaka u obliku sanduka i desetak fragmenata od sanduka, koji su na novoj lokaciji ponovo ugrađeni u zidove crkve. Istom prilikom Bešlagić je pronašao, odnosno registrovao 3 nove lokacije.
U Plužinama su lokaliteti: Brezna, Pivski manastir, Ravno, Brvna (Pišča), Boričje, Stabna, Stolac, Knežev Do, Boškovo groblje Donji Unač, Bukovac, Ilijino brdo, Stubline (Donja Brezna), Gornja Brezna, Donji Broćanac, Sinjac, Goransko, Smriječno, Gradac, Plužine, Zagrebine, Valje, Grgureva bara, Krivodo, Šćepan-Polje, Papratište Šćepan-Polje, Zagrađe Šćepan-polje, Lužnica Miloševići, Magude Ružin grob, Rudinice, Miljkovac, Todorov do, Suvodo Brljevo, Trsa, Pirni do, Crkvište, Grac, Grgureva bara, Nikolin dol, Hercegova crkva, Mratinje, Mramorje Brljevo, Borkovića katun, Boričje.
U selu Rudnice koje se nalazi visoko iznad kanjona rijeke Komarnice evidentirane su tri grupe stećaka koje su u međusobnoj neposrednoj blizini. Na lokalitetu koji je kod mještana poznat pod imenom \"groblje\", nalazi se velika nekropola sa ukupno 113 stećaka, od čega 21 ploča, 90 sanduka i 2 krstače sa pločama i pretežno su slabo obrađeni. Ukrašeno je 6 primjeraka, i to 1 ploča i 5 sanduka. Oko 80 m južno od prethodne nekropole, na vrlo blagoj glavici, smještena je skupina sa 7 stećaka, od čega 6 sanduka i 1 krstača sa pripadajućim joj sandukom. Obrada i očuvanost ovih nadgrobnika su dobri. Ukrašena su 2 primjerka, i to 1 sanduk i 1 krstača. Treća grupa stećaka nalazi se oko 80 metara zapadno od prve, na nižem i blago kosom terenu. Tu je 11 stećaka, od čega 10 ploča i 1 sljemenjak. Nadgrobnici su dobro obrađeni, ali su ploče prilično utonule. Na ovoj lokaciji ukrašen je samo sljemenjak. On je vrlo lijepo klesan i očuvan. Gore je nešto širi nego dolje. Na svim vertikalnim stranama su obične arkade, sa tordiranim stubovima i lukovima, a iznad ovih je friz od povijene lozice sa spiralnim zavojima, te iznad ovoga vrpca od kosih paralelica.
Stećci u Pljevljama
Istraživanja stećaka u opštini Pljevlja nikada nisu vršena na sistematičan ili od strane neke institucije organizovan način. Ipak stećcima u Pljevaljskom kraju bavili su se Nada Miletić, Šefik Bešlagić u svojim radovima iz 1971. godine, a nešto kasnije i arheolog Mitra Cerović. Nekoliko nekropola sa stećcima u pljevaljskom kraju obradila je tokom 1999. godine Vanja Beloševac, u to vrijeme arheolog u opštinskom muzeju.
U selu Pižuri, na lokalitetu Grobnice, Livadice nalazi se velika nekropola sa stećcima u narodu poznata pod nazivom "grčko groblje". Nadgrobnici su dosta oštećeni i zarasli u šumu. Na ovoj nekropoli postoji 230 stećaka, od čega 226 sanduka i 4 sljemenjaka.
U selu Glisnica, udaljenom 20 kilometara sjevero-zapadno od Pljevalja, nalaze se 4 nekropole sa stećcima. Na brežuljku u blizini osnovne škole, u savremenom groblju, nalazi se nekropola od 20-ak stećaka, od čega najviše sanduka, 3 sljemenjaka i 1 stub. Stećak oblika stuba jedan je od najbolje ukrašenih i najljepših primjeraka u ovom kraju. U zaseoku Rovići, na lokalitetu Čardak, nalazi se grupa od 4 stećka oblika sanduka, postavljenih na pravcu istok-zapad. U savremenom groblju takozvanom Mirovića groblju nalazi se grupa od 4 stećka oblika sanduka. U zaseoku Zaviđen, nalazi se nekropola od 18 stećaka. Nadgrobnici su dobro obrađeni i imaju oblik sanduka a 1 je ukrašen predstavom mača.
Na gornjem dijelu nekropole stećaka u Gornjem Gradcu nalaze se 4 velika stećka od čega 3 sanduka i 1 sljemenjak. Nadgrobnici su dobro obrađeni, velikih dimenzija, ali nemaju ukrasa. Ostali dio nekropole smješeten je odmah uz obalu Ćehotine, na mjestu gdje se danas nalaze kuće. U dvorištu privatne kuće na jednoj ploči urezana je predstava mača. Većina nadgrobnika na ovom lokalitetu je utonula a neki su dislocirani pa im se ne može odrediti tačan broj.
U selu Donja Brvenica, 17. kilometara udaljenom od Pljevalja, na lokalitetu Poda u savremenom groblju, nalazi se nekropola stećaka. Na ovoj lokaciji ranije je zabilježeno 40 stećaka od kojih su 3 bila oblika sanduka, a 4 sljemenjaka. Danas je ovaj broj daleko manji i u lošem su stanju. Na jednom sljemenjaku sa postoljem, urezana je kompozicija ruke koja drži mač.
U selu Kruševu udaljenom od Pljevalja desetak kilometara nalazi se nekropola sa 37 stećaka. Nadgrobnici su prilično slabo obrađeni i većina je nepravilnog, amorfnog oblika. Ukrašena su samo 4 primjerka, od čega 3 sanduka i 1 sljemenjak. Postavljeni su u nizove.
Stećci u Cetinju
Na Cetinju, u dvorištu Vlaške crkve, sa obe strane puta koji vodi ka njenom portalu, nalazi se po jedan stećak oblika sanduka. Kako stoji u natpisu iznad portala crkva je podignuta 1450. godine. Stećak sa lijeve strane puta ka crkvi je ukrašen, nešto malo oštećen, dok je drugi neukrašen i oštećen na desnoj bočnoj strani.
Strane stećka oivičene su bordurom od tordiranog kanapa dok je ovakva plastična traka izostala na gornjoj površini. Na zapadnoj bočnoj strani stećka prikazano je kopljište sa trolisnim završetkom i nejasnim parom kosih ureza sa obije strane pri njihovom dnu. Na južnoj strani stećka prikazan je konj sa jahačem u sedlu usmjeren u pravcu zapada. Konjanik u ruci i pod pazuhom, drži koplje uzdignuto prema gornjem lijevom uglu polja. Vrh koplja, bodež jasno se razlikuje od drvenog kopljišta, na kome se primjećuje nataknuti predmet u obliku prstena. Konj je prikazan statično u trenutku zaustavljanja. Nogama ukošen unaprijed neobično je povio glavu i rep a iza njega je prikazano drvo. Glavu jahača je nemoguće rekonstruisati jer je na tom mjestu stećak teško oštećen. Kompletna scena fiksirana je za tlo urezanom linijom. Na istočnom bočnom polju ne postoji nikakav ukras osim bordure koja oivičava neoštećenu površinu. Na sjevernoj strani predstavljen je štit romboidnog oblika. Oko njegovih ivica primjećuje se šrafirana ukrasna bordura. Površina štita presječena je sa dva paralelno i vertikalno postavljena ureza, koji pored uloge ukrašavanja vjerovatno imaju kao i bordura utilitarnu funkciju u njegovom ojačanju.
Gornje polje ukrašavano je najmanje dva puta. Urezani mač pripada prvobitnom, originalnom ukrasu. Uvučen je u korice sa opasačem na kome se vidi pređica. O pojasu je obješena ukrašena torbica, neobičnog oblika, možda relikvijar ili neka vrsta insignije. Na maču se jasno razlikuju krsnica sa okruglom jabukom i nakrsnica jednostavnog vodoravnog tipa. Mač je predstavljen u prirodnoj veličini. Pri vrhu mača simetrično su urezana dva polumjeseca. Dva krsta od kojih je jedan urezan preko centralnog dijela oštrice mača a drugi u jugozapadnom uglu polja, nesumnjivo su iz kasnijeg perioda.
Ukrasni motivi identični onim na stećcima mogu se primijetiti na mnogim crkvama u okolini Cetinja, posebno u Katunskoj nahiji, a upotrebljavani su kao spolije i na nekim objektima u basenu Skadarskog jezera.
Svjetska baština
Na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a su 20 nekropola u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj. Iz UNESKA su prepoznali vrijednost stećaka kao jedinstvenog, za to vrijeme novog, kulturnog fenomena koji nije vezan za granice, već za 4 države sa ovih prostora. Na toj listu su nekropole:
Kao zajednička kulturna, ali i nacionalna baština kultura stećaka je okupila ove četiri zemlje i povezala ih u najveći zajednički regionalni kulturni projekat. UNESCO je u ovom projektu prepoznao interkulturalni dijalog koji istovremeno relaksira i međunacionalne odnose i u tom smislu dao mu punu podršku.
Zbog činjenice da su se pod stećcima u isto vrijeme sahranjivali pripadnici triju kršćanskih konfesija - pravoslavne, katoličke i crkve bosanske, potvrđuje tezu da se u srednjovjekovnoj Bosni radilo o jednoj vrsti mekoga multikulturalizma, gdje granice između određenih kultura i konfesionalnih identiteta nisu bile tako oštro iscrtane kao u ostalom dijelu srednjovjekovne Evrope.
Grotta, Trento
Grotta je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Zajnab bint Ali
Zajnab bint Ali (Medina, 626. – Damask, 682), kćer Alija ibn Abi Taliba i njegove prve supruge Fatime, unuka islamskog poslanika Muhameda i jedan od najistaknutijih ženskih članova njegove porodice (Ahl al-bajt). Zajnab se udala za Abdulaha ibn Džafara s kojim je imala četiri sina i jednu kćer. Kada se njezin brat Husein 680. suprotstavio Jazidu ibn Muaviji, Zajnab je bila uz njega. Odigrala je važnu ulogu u zaštiti svog nećaka Alija ibn Huseina i zbog svoje žrtve i hrabrosti postala je poznata kao "heroina Karbale". Umrla je 681. godine i džamija Zajnabija u kojoj je sahranjena nalazi se u Damasku u Siriji. Zbog pripadnosti Muhamedovoj porodici, historijske uloge tokom Druge fitne, vrlina poput požrtvovnosti, snage i skrušenosti, Zajnab je visoko cijenjena kod muslimana, kako sunitskog tako i šijitskog pravca.
Rani život
Ranoislamska historiografija pruža veoma malo podataka o Zajnabinom životu do bitke kod Karbale. Bila je treće dijete Alija ibn Abi Taliba i Muhamedove kćerke Fatime. Zajnabini roditelji imali su još starije sinove Hasana i Huseina, odnosno mlađu kćer Um Kulsum i sina Muhsina koji je ili stradao kao fetus ili preminuo kao novorođenče. Primarni izvori navode da je Zajnab rođena u Medini 5. džumade-l-ule 5. ili 6. AH, što odgovara datumima 5. oktobra 626. ili 25. septembra 627. po gregorijanskom kalendaru. Kao alternativni islamski datum rođenja spominje se još 1. šabana. Kao i njezinoj braći Hasanu i Huseinu, ime joj je nadjenuo Muhamed kada se vratio s putovanja, nekoliko dana poslije rođenja. Samo ime Zajnab u doslovnom prijevodu znači "očev ukras". Ponekad su je zvali i Zajnab al-Kubra (dosl. Zajnab starija), budući da su isto ime nosile još dvije Alijeve kćeri. Historičari pišu da je njezino lice odražavalo dostojanstvo i sličnost Muhamedu, dok je najviše nalikovala svom ocu. Izvori posebno naglašavaju njenu mudrost. Fatima je umrla kada je Zajnab imala sedam godina. Ovaj tragični događaj u ranim godinama života i želja majke da se nakon njene smrti brine o Hasanu i Huseinu doveli su do Zajnabine uske vezanosti uz braću, posebno Huseina.
Brak i porodični život
Kada je porasla Zajnab se u skromnoj ceremoniji udala za svog rođaka i Alijevog nećaka Abdulaha ibn Džafara. Iako je njezin suprug bio imućan, par je živio skromnim životom i većina njihovog imetka je udjeljena siromašnim i potrebitim. Abdulah ibn Džafar je zbog darežljivoti i filantropije u Medini stekao reputaciju i nadimak "Ocean darežljivosti". Zajnabin brak nije smanjio njezinu čvrstu vezu sa svojom porodicom. Kada je Ali 656. postao kalif i preselio sjedište kalifata u Kufu, Zajnab se sa suprugom preselila u taj grad, što govori o snažnoj vezi između oca i kćeri. Zajnab i Abdulah imali su petero djece – sinove Alija, Avna, Muhameda i Abasa, te kćer Um Kulsum. Određeni izvori navode da je Zajnab držala predavanja kako bi pomogla ženama da se bolje upoznaju s Kuranom i islamom. U "Pobjedi istine", jednoj od njenih biografija, navodi se da je ovu praksu započela u Medini i nastavila u Kufi nakon preseljenja.
El Gatal, Jerécuaro
El Gatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2163 m.
Zajnab bint Ali
Bitka kod Karbale
mini|desno|225px|[[Tal al-Zajnabija, brdo u Iraku s kojeg je Zajnab promatrala Huseina tokom bitke kod Karbale]] Nakon Muavijine smrti, na položaj kalifa stupio je njegov sin Jazid čime su prekršene odredbe sporazuma Hasana i Muavije da potonji neće postaviti nasljednika. Iako su Omejadi okupili potporu u Siriji i među plemstvom Hidžaza, mnogi muslimani širom kalifata, uključujući Huseina, Zajnab i njihovu porodicu, odbili su dati prisegu Jazidu zbog manjka legitimiteta i neislamskog ponašanja. Zbog opasnosti od atentata od strane Jazidovih pristaša u Meki i pozivnih pisama koja su dolazila od Kufljana, Husein se 8. zul-hidžeta zajedno sa Zajnab i porodicom uputio prema Iraku. Ipak, prije nego što su stigli u grad, Huseinu je stigla vijest o izdaji Kufljana i ubojstvu Muslima ibn Akila kojeg je poslao da izvidi stanje u Kufi prije njegovog dolaska. Nakon toga, put prema Kufi bio je blokiran od strane Hura ibn Jazida, zbog čega su Husein i porodica otišli u pravcu Karbale i tamo naišli na vojsku Omara ibn Sada. Dvije suprotstavljene strane potom su se sukobile u bitki kod Karbale.
Zajnab se tokom ovih događaja nizom postupaka iskazala kao uzor borbe protiv ugnjetavanja i drugih oblika nepravde. Kada je njezin nećak Ali ibn Husein (Zajn al-Abidin) osuđen na smrt od strane kufanskog guvernera Ubajdulaha ibn Zijada, Zajnab je svojim tijelom spriječila guvernera da priđe Aliju govoreći: "Tako mi Boga, neću vam ga dati, ako ga želite ubiti morat ćete onda ubiti i mene". Zatečeni Zajnabinim potezom, poštedjeli su mu život. Ali ibn Husein je bio jedini Huseinov sin koji je preživio bitku na Karbali i ovaj hrabri Zajnabin potez bio je ključan za očuvanje opstanka važnog dijela Alijeve porodične linije, a time i budućih imama u šijitskom islamu.
Govor na Jazidovom dvoru
Kada su preživjeli zarobljenici Karbale zajedno s glavama palih mučenika stigli u Damask 1. safera, dovedeni su na dvor Jazida i zatim su mu prezentirali identitet svakog od njih. Jazid je svoju pažnju usmjerio na jednu zarobljenicu i upitao tko je ona. Zajnab je ustala i rekla: "Zašto pitaš njih, pitaj mene, ja ću ti kazati. Unuka sam Muhameda, Božjeg poslanika i kćerka Fatime". Ljudi na dvoru su ostali zapanjeni, a Zajnab je potom održala svoju poznatu propovijed ili govor:
Smrt i sahrana
mini|desno|225px|Kupola [[Zajnabina džamija u Damasku|Zajnabine džamije u Damasku]] mini|desno|225px|Kupola [[Zajnabina džamija u Damasku|Zajnabine džamije u Kairu]] Precizan datum i mjesto Zajnabine smrti nisu potpuno jasni, ali se pretpostavlja da je umrla 62. godine AH (681/682. AD), nekih šest mjeseci nakon povratka u Medinu. Godišnjica njezine smrti se računa kao 11. ili 21. džumade-sanija, 24. safera ili 16. zul-hidžeta. O lokaciji njenog groba postoje tri verzije – prema prvoj i najpopularnijoj sahranjena je u Zajnabinoj džamiji u Damasku, prema drugoj u Zajnabinoj džamiji u Kairu, a prema trećoj na groblju al-Baki u Medini. Među islamskim pravcima, šijitski imamiti favoriziraju prvu verziju, dok suniti i šijitski ismailiti i davuditi favoriziraju drugu. Potonji tvrde da postoje historijski dokazi da je Zajnab pred kraj života živjela u Kairu i da u grobnici u Damasku zapravo počiva njena istoimena sestra Um Kulsum, odnosno da je vremenom došlo do miješanja njihovih nadimaka Zajnab al-Kubra (dosl. Zajnab starija) i Zajnab al-Sugra (dosl. Zajnab mlađa). Kod historičara ne postoji konsenzus oko točne lokacije.
El Aguacate, Rosario
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Rosario.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Las Playas, Chinicuila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 990 m.
NK Olimpija Osijek
NK Olimpija je hrvatski nogometni klub iz grada Osijeka.
Povijest
Klupsko ime Olimpija prvi se put spominje 1921. Ipak, službenim početkom rada kluba smatra se 7. rujna 1923. kada je održana Skupština Športskog društva Olimpija. Prvi predsjednik bio je Ervin Roscher.
Za vrijeme bivše Jugoslavije, NK Olimpija je dugo vremena slovila kao "najhrvatskiji" klub u gradu.
Najveći uspjeh zabilježen je u sezoni 1995./96. kada je nedostajalo 6 bodova da se "ljubičice" plasiraju u 1. HNL.
Casanova d'Offredi, Cremona
Casanova d'Offredi je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Catangeli, Parma
Catangeli je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Bârlogu, Negrași
Bârlogu je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Negrași.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Drăgușeni, Turulung
Drăgușeni je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Turulung.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Santa Rita, Promotora Minera Ocampo, Ocampo
Santa Rita, Promotora Minera Ocampo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1853 m.
Paso Hondo, Las Rosas
Paso Hondo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1018 m.
Avon, Pennsylvania
Ejvon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.667, što je 1.189 (-41,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zračna luka Osijek
Zračna luka Osijek je jedna od devet većih zračnih luka u Hrvatskoj. Smještena je uz regionalnu cestu Osijek-Vukovar, a udaljena 20 kilometara od grada Osijeka. Osim osnovne djelatnosti prihvata i otpreme putnika, robe, pošte i stvari, osječki aerodrom pruža trgovačke, ugostiteljske i medicinske usluge, avio-taksi itd.
Takaltzáps, Ixtepec
Takaltzáps je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
Bivio Pozzo, Perugia
Bivio Pozzo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Aş Şinjā’, Sa'dah
Aş Şinjā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Nacionalni spomenici u Derventi
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Derventa se nalaze sljedeći spomenici:
Caxtamusín, Ixtepec
Caxtamusín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Les Carabiniers
Les Carabiniers je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Jean-Luc Godarda. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Beniamnina Joppola. Protagonisti, koje tumače Marino Masè i Patrice Moullet, su dva siromašna podanika jedne fiktivne monarhije koji pristaju priključiti se kraljevoj vojsci u ratu u zamjenu za basnoslovne nagrade i ratni plijen. Radnja, koja njihov ratni put prati kroz razglednice koje šalju svojim suprugama, prikazuje kako sudjeluju u zvjerstvima, ali i kako obećana nagrada nikako ne dolazi.
Santa Rita, San Fernando
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Fernando.
Paso del Cura, Chacaltianguis
Paso del Cura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chacaltianguis.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Barrio del Canjoy, San Bartolo Tutotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1190 m.
Le Petit Soldat
Le Petit Soldat je francuski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i premijerno prikazan početkom 1963. godine. Po žanru je mješavina špijunskog i ljubavnog filma, te se bavio tada aktualnom temom alžirskog rata za nezavisnost. Protagonist, koga tumači Michel Subor, je mladić koji je, ne želeći služiti vojni rok i sudjelovati u ratu, pobjegao u Švicarsku, ali koji na kraju pristaje surađivati sa francuskom obavještajnom službom i špijunirati aktiviste i simpatizere alžirskog pokreta za nezavisnost (FLN). Radnja prikazuje kako pri tom upozna i zaljubi se u FLN-ovu simpatizerku (čiji lik tumači Anna Karina).
Le Petit Soldat je snimljen 1960. godine, i nedugo nakon produkcije se Godard oženio za Karinuu. Francuske vlasti, međutim, nisu dozvolile njegovo prikazivanje dok je sukob trajao, pri čemu su najveći problem bile scene mučenja koje koriste obje zaraćene strane.
Grumes, Trento
Grumes je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 855 m.
Candayoa, Carlos A. Carrillo
Candayoa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carlos A. Carrillo.
Bande à part (film)
Bande à part je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1964. godine u režiji Jean-Luc Godarda, poznat kao jedno od najpoznatijih ostvarenja Novog vala. Radnja se temelji na romanu Fools' Gold Dolores Hitchens. Protagonisti su grupa mladih ljudi koja dolazi na ideju opljačkati osamljenu kuću, ne znajući se da će im se planovi izjaloviti i dovesti do krvoprolića. Film je stekao brojne poklonike, a među kojima se posebno ističe Quentin Tarantino koji je po njemu nazvao svoju produkcijsku kompaniju, te citirao scenu plesa u svom filmu Pulp Fiction.
Al Gharbīyah, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1926 m.
Toledo, Iowa
Tolido je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.341 stanovnika.
Nanteuil-le-Haudouin
Nanteuil-le-Haudouin je grad i općina od 4,201 stanovnika na sjeveru Francuske u Departmanu Oise.
Geografske karakteristike
Nanteuil-le-Haudouin se nalazi na izvoru rijeke Nonette, udaljen šesdesetak km sjeveroistočno od Pariza.
Toledo, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.341 stanovnika, što je 198 (7,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nanteuil-le-Haudouin
Historija
Iako se točno nezna kad je nastao, zna se da je Nanteuil riječ keltskog porijekla koja je značila Kraj ribnjaka i izvora. Mjesto se 1230. zvalo Nantholium, a nakon tog za Francuske revolucije Nanteuil la Nonette. Današnji pridjev Haudouin dobio je po grofovskoj porodici Hilduin, čiji je feud nekada bio.
Nantheuil je bio jedna od najbogatijih rimskih latifundija u Galiji, koju je franački kralj Klodvig I poklonio kao feud jednom od svojih generala koji se zvao Chagueric. U 7. vijeku po nasljednom pravu pripao je grofu Walbertu, kasnijem opatu Opatije Luxeuil. Tako da je nakon njegove smrti feud podijeljen između Opatije Luxeuil i grofova od Grofovije Ponthieu.
Na taj su način - Hilduini grofovi od Breteuila, vazali Grofovije Ponthieu stekli vlasništvo nad Nanteuilom i vladali njime više od jednog vijeka. Nakon tog su se do Francuske revolucije izredali brojni vlasnici, među njima je bio najpoznatiji Louis od Orleana, brat francuskog kralja Charlesa VI, koji je bio vlasnik krajem 13. vijeka.
Ronchi, Mantova
Ronchi je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
El Limoncito, Rosario
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Simon de Crépy
Simon de Crépy (Crépy-en-Valois, 1048. - Rim, 30. septembar 1082.) bio je grof, koji se odrekao svjetovnog bogatstva i život posvetio Bogu kao redovnik.
Biografija
Kako je bio rođak žene Williama Osvajača (1035.-1087.) Matilde od Flandrije, nakon majčine smrti odgajan je na Williamovom dvoru.
Prema legendi nagovarao je svoju vjerenicu, jednu od kćeri grofa Auvergnea, da zajedno sa njim pobjegne i zaredi se, ali mu to nije uspjelo. Zna se da mu je William ponudio ruku svoje kćeri Adelr od Normandije.
Kako nije imao hrabrosti da direktno pred Williamom odbije njegovu ponudu, zaputio se u Rim [[1077. pod izgovorom da želi vidjeti dali je to u skladu sa kanonskim pravom jer mu je ona daljnja rođakinja. Na putu se zaustavio u opatiji sv. Klaudija u Masivu Jura gdje se zaredio.