cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
From Russia with Love
Produkcija
Kad je predsjednik Kennedy izjavio kako mu je Iz Rusije s ljubavlju jedna od njegovih deset najdražih knjiga, producenti Broccoli i Saltzman odabrali su je kao nasljednika Dr. Noa. Roman Iana Fleminga bio je hladnoratovski triler, međutim producenti su negativce odlučili prikazati kao članove organizacije SPECTRE umjesto sovjetskih tajnih agenata iz SMERSHA-a. Film je koristio poznatu uvodnu sekvencu, a popularni pjevač pjevao je temu, dok se u odjavnoj špici pojavila rečenica "James Bond will be back". Igrom slučaja, film je postao zadnji kojeg je Kennedy pogledao prije atentata.
Iako nije potpisan, glumac koji je glumio Ernsta Stavro Blofelda, ili Broja Jedan, čelnika SPECTRE, bio je Anthony Dawson, koji je glumio Profesora Dawsona u prethodnom filmu, Dr. No, kojeg je također režirao Terence Young. U odjavnoj špici, Blofeld je potpisan s upitnikom.
Navodno se u filmu pojavio i Ian Fleming, autor Jamesa Bonda, stojeći pokraj vlaka u Istanbulu, noseći sive hlače i bijeli đemper; neki izvori su demantirali ovu informaciju.
Scena u kojoj Bond pronalazi Tatjanu u krevetu u svojoj hotelskoj sobi postao je standardni test za buduće glumce koji su se natjecali za ulogu. Na specijalnom DVD izdanju postoji isječak s jednog takvog testa, s Jamesom Brolinom, Seanom Beanom, Samom Neilom i budućim Bondom, Pierceom Brosnanom. Scena je korištena i u izboru mnogih glavnih glumica, kao što su Maryam D'Abo i Maud Adams.
Radnja
U uvodnoj špici, počinje po noći u ukrašenom vrtu u kojem se James Bond igra mačke i miša s visokim plavokosim ubojicom. Bonda je zarobio i nasilno zadavio do smrti Red Grant. Odjednom se pale veliki reflektori, ispostavlja se da je 'Bond' čovjek koji je nosio Bondovu masku - sve je to bio trening koji je provodila SPECTRE.
Kronsteen, SPECTRE-in šahovski velemajstor i planer, smislio je plan kako ukrasti uređaj za dekodiranje, Lektor, od Rusa i tako dovesti u nepriliku Britansku obavještajnu službu u osvetu za ubojstvo njihovog operativca Dr. Noa. Bivša agentica SMERSH-a, Rossa Klebb, postavljena je na čelo misije, koja je već angažirala rusku šifranticu u veleposlantvu u Istanbulu. Klebb se nalazi na SPECTRE-inu otoku, tajnoj bazi za treninge, kako bi procijenila ubojicu Reda Granta.
U Londonu, M kaže Bondu kako je Romanova, šifrantica u istanbulskom veleposlanstvu, kontaktirala obavještajce u Istanbulu kako je spremna predati Lektor, uređaj za dekodiranje koji godinama traže i MI6 i CIA. Osim toga, Romanova tvrdi kako se zaljubila u Bonda. Iako je shvatio da je to zamka, M odlučuje da Bond ipak krene na misiju.
Nakon kratkog flerta s Monepenny (tijekom kojeg M zatraži da mu se vrati fotografija Romanove koju je dao Bondu da je pogleda, na kojoj piše s ljubavlju, iz Rusije), Bond odlazi u Istanbul gdje ga od aerodroma počinju pratiti jedan neuredni čovjek u naočalama i Red Grant, dok se on ide sastati s Karimom Beyom, kojeg poslije umalo ubijaju kad je eksplodirala mina pričvršćena na zid njegove kuće.
Sljedećeg dana, nakon špijuniranja ubojice Krilencua u divovskom podzemnom kompleksu ispod ruskog konzulata koristeći periskop, odlaze u romsko naselje na turskom selu, u kojem Bey ima kontakte. Međutim, selo napadaju Krilencuovi ljudi, nakon čega počinje pucnjava i obračun noževima. Grant, skriven, počinje pucati na svakoga tko mu se čini kao Bond, dok su se stanovnici uspjeli oduprijeti Bugarima. Bey se, ranjen u napadu, osvećuje Krilencuu ubivši ga sljedećeg dana snajperom u hotelu, iza divovskog jumbo-plakata s filmom Call Me Bwana, u kojem nastupaju Bob Hope i Anita Ekberg.
Nakon što se Bond vratio u hotel, pronalazi Romanovu kako ga čeka. Bond i Romanova počinju voditi ljubav, nesvjesni da ih snimaju Grant i Klebbova.
Sljedećeg dana, Romanova odlazi na dogovoreni sastanak u obližnju džamiju Aja Sofija. Bond primjećuje čovjeka koji ga je pratio sve od aerodroma, ali ovog ubija Grant, što Bond nije vidio. Nakon što je Bond pronašao tijelo, pronalazi planove ruskog konzulata koje je ovaj skrivao, ostavivši Beya kojem je sumnjivo kako je sve jednostavno.
San Martino, Bologna
San Martino je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Пријевор (Чачак)
Пријевор је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 1576 становника (према попису из 1991. било је 1537 становника).
Култура
У селу Пријевор је постојала Народна библиотека и читаоница још 1934. године и она је радила до почетка Другог светског рата. Након завршетка рата мештани отварају библиотеку која је радила до 1963. године. После дванаестогодишње паузе огранак ове библиотеке поново почиње са радом, а током 1985. године добија посебне просторије у обновљеном Дому културе. На лето 1995. године библиотечки стационар је затворен и тек 2002. године огранак је реновиран и поново отворен. Библиотека у Пријевору ради као огранак Градске библиотеке „Владислав Петковић Дис“, отворена је четвртком, има око 2.000 књига и 200 чланова.
From Russia with Love
Radnja
Bond se dogovara s Romanovom da se nađu na trajektu i snimi je dok ona govori o Lektoru, što poslije potvrđuju u MI6 u Londonu. Traži vizu od ruskog konzulata, što bi mu omogućilo ulazak u zgradu. Bey u međuvremenu aktivira eksploziv u odaji ispod zgrade nakon čega počinje curiti suzavac. U sveopćem kaosu, Bond pronalazi Romanovu i dekoder, nakon čega odlaze na Orient Express, dok ih progoni sovjetski zaštitar, Benz, koji je prepoznao Romanovu. Red Grant je već na vlaku. Bey i Benz su kasnije pronađeni mrtvi u kupeu.
Пријевор (Чачак)
Демографија
У насељу Пријевор живи 1324 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,9 година (42,1 код мушкараца и 43,8 код жена). У насељу има 465 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,39.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
From Russia with Love
Radnja
Dok ona leži u nesvijesti u jednom dijelu kabine, Grant obara Bonda u drugu polovicu male kabine i počinje mu se rugati, rekavši mu kako se SPECTRE igra s Britancima i Rusima i okreće ih jedne prema drugima, ostavljajući njega živog dok im ne nabavi Lektor. Kaže Bondu kako će inscenirati njegovu smrt da bude zločin iz strasti te da će oni podmetnuti pismo Romanove u kojem ona prijeti kako će objaviti film s njom i Bondom Bondom kako vode ljubav. Međutim, u zadnjem pokušaju da spasi život, Bond mu ponudi da kupi njegovu zadnju cigaretu za 50 zlatnika. Grant nasjeda na zamku s aktovkom, a Bond ga ubija nakon nasilne borbe.
Na dogovorenoj točki na kojoj je Grant sredio svoj bijeg, Bond napušta vlak s omamljenom Romanovom, svladava SPECTRE-inog operativca na kamionu s cvijećem i odlazi na balkansko selo. Helikopter ih odvodi do glisera kojim kreću za Veneciju, ali ih presreće mala flota glisera s granatama. Nakon što je primijetio da je oštećeno nekoliko bačvi s gorivom, Bond skače u more s Romanovom pretvarajući se da se predaje pucajući u vodu punu nafte, koja eksplodira i diže u zrak ostale glisere.
Bond i Romanova konačno stižu u Veneciju i prijavljuju se u hotel, gdje Rosa Klebb, prerušena u sobaricu, pokušava otuđiti Lektor Bondu ispred nosa dok on telefonira. Međutim, Romanova razoružava Klebbovu, koja tada pokušava udariti Bonda svojim otrovnim nožem skakavcem, ali je Romanova upuca. S izvršenom misijom, Bond i Romanova odlaze na romantični izlet gondolom, a Bond baca u kanal film s njim i Romanovom kako vode ljubav. Počinje odjavna špica s glazbenom temom, pjesmom "From Russia With Love".
La Loma, Tlayacapan
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
Amharski jezik
Amharski jezik zvan još i abesinski, etiopski, amarigna (ISO 639-3: amh), je južnosemitski jezik uže etiopske skupine, kojim govori preko 17.000,000 ljudi, od kojih većina u Etiopiji To je drugi po raširenosti semitski jezik na svijetu, nakon arapskog. Službeni je jezik Etiopije, tako da ga upotrebljavaju kao drugi jezik i mnogi Etiopljani kojima to nije materinji jezik.
Đavato (razvrstavanje)
Đavato je naziv vezan za toponime u Makedoniji, a ima grčko poreklo (u značenju prevoj).
Amharski jezik
Amharski je službeni jezik u Regiji Amhara, Regiji Benišangul-Gumuz, Regiji Gambela i multietničkoj Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa. To je radni jezik u vladinim ustanovama, vojsci i Etiopskoj pravoslavnoj tevahedo crkvi još od srednjega vijeka.
Đavato (razvrstavanje)
Pojam Đavato sreće se:
Amharski jezik
Izvan Etiopije, amharski govori još oko 2.7 miliona ljudi, najviše u Džibutiju, Eritreji, Egiptu, Švedskoj, SAD-u i u Izraelu, gdje ga govore iseljeni pripadnici naroda Falaša.
Amharski je materinji jezik pripadnicima etničke grupe Amhara ili Etiopljanima, koje su u starija vremena zvali Abesinci. Amharski kao materinji jezik govori približno oko 12% etiopskog stanovništva. Amharsko pismo je prilagođena abugida (slogovno pismo) izumrlog jezika giz. .
Opština Bâlvănești, Mehedinți
Bâlvănești je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Ponte Barone, Reggio Emilia
Ponte Barone je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 954 m.
Istražna izolacija Černokozovo
Istražna izolacija Černokozovo je bio koncentracioni logor kraj mjesta Černokozovo u Naurskom kraju Čečenije, a koji su ruske vlasti za vrijeme Drugog čečenskog rata koristile kao dio sistema tzv. "filtracijskih točaka" kojim se nastojalo identificirati pripadnike separatističkih formacija i njihovih simpatizera među domicilnim čečenskim stanovništvom na područjima pod ruskom kontrolom. Černokozovo je bila najpoznatija i najzloglasnija od takvih institucija, s obzirom da su tamo zatvoreni civili ostavili brojna svjedočanstva o masovnom zlostavljanju i kršenju ljudskih prava.
Logor je originalno podignut u sovjetsko doba kao zatvor za obične kriminalce, te je kao takav služio i prvim godinama nezavisne Čečenije 1990-ih. Kada je u decembru 1994. izbio Prvi čečenski rat, zatvoren je, odnosno kontrolu nad njime su preuzele ruske snage, ali ga nisu koristile, kao ni čečenske vlasti. Krajem 1999. su nad tim područjem ponovno nadzor preuzele ruske snage i na mjestu zatvora organizirale tzv. "prihvatni centar za ličnosti pritvorene u činu skitnje i prošnje". U stvarnosti su optužbe za takve prekršaje služile kao izgovor ruskim snagama za masovno zatvaranje čečenskih civila koje bi sreli prilikom racija, tzv. akcija "čiščenja" u naseljima ili na vlastitim kontrolnim točkama; oni su se zatvarali bez ikakve pravne osnove i bili izlagani premlaćivanjima, silovanjima i drugim vrstama zlostavljanja. Među zatvorenicima se našao i ruski ratni reporter Andrej Babicki, koga su ruske snage tokom januara 2000. uhapsile za vrijeme druge bitke za Grozni pod optužbom za pomaganje separatistima; Babicki je u Černokozovu proveo nekoliko tjedana prije nego što je u razmjeni zarobljenika predan čečenskim militantima, a Černokozovo je kasnije opisao kao mjesto "gdje se događalo sve o čemu se nekada čitalo o Staljinovim, odnosno što se zna o nacističkim logorima". Nedugo po puštanju Babickog su iz logora počeli izlaziti i prvi čečenski zatvorenici, od kojih je dio kontaktirao ruske i svjetske medije, odnosno organizacije za ljudska prava. Na temelju njihovih svjedočenja se stvorila percepcija o Černokozovu kao mjestu teških povreda ljudskih prava: zabilježena su mučenja i okrutno postupanje, silovanje, dok je nekoliko zatvorenika ubijeno. Jedan 13-godišnji dječak tvrdi da je svjedočio kako su stražari zatvorenicima čupali nokte i stavljali zapaljene šibice u genitalije. Ostavili su ga da visi sa letećeg helikoptera kako bi ga prisilili da prizna da je surađivao sa pobunjenicima. Lupali su ga po bubrezima, nogama i prsima, ali ne po licu, kako ne bi bilo odmah vidljivo za slučaj da dođu strani promatrači. Jedna djevojka, žrtva silovanja stražara, imala je tek 14 godina. Za Amnesty International je dala izjavu:
Osim zlostavljanja zatvorenika, ruske vlasti, odnosno pripadnici ruskih vojnih i paravojnih formacija su praktirali i masovne iznude, odnosno od porodica zatvorenika tražili novac u zamjenu za njihovo puštanje, a u nekim slučajevima i novac u zamjenu za leševe umrlih zatvorenika.
Najpoznatija zatvorenica Černokozova je, pak, bila Zura Bitijeva, čečenska aktivistica koju su ruske snage tamo zatvorile početkom 2003. godine te je pustile nakon mučenja i štrajka glađu. Bitijeva je zbog postupanja ruskih vlasti godine 2000. podnijela tužbu Evropskom sudu za ljudsa prava (ECHR); tri godine kasnije je zajedno sa još tri člana porodice ubijena od grupe nepoznatih napadača. Godine 2007. je ECHR presudio da je njeno zatvarenje bilo u skladu s "potpunim zanemarivanjem zakonitosti", te da se ubojstvo njene obitelji može pripisati državi, kao i da nije bilo ispravne istrage o ubojstvima.
Vijesti o zlostavljanju su do svjetske javnosti počele dolaziti u februaru 2000. godine. Ruske vlasti su na kritike u medijima reagirale s operacijom koju je Amnesty International u svom izvještaju proglasio masovnim "zataškavanjem". Najteže pogođene žrtve su premještene u druge logore ili zatvore u samoj Rusiji, a sam zatvor na brzinu preuređen te dovedeni novi čuvari koji su umjesto ruskim vojnim i paravojnim formacijama pripadali Ministarstvu pravde. Sve je to učinjeno kako bi se pred u zatvor dovedenim međunarodnim promatračima i medijima pokazalo kako navodi o zlostavljanjima i kršenjima ljudskih prava nisu istiniti.
Prema službenim navodima ruskih vlasti, a koje je kasnije potvrdila i organizacija Memorijal, u tri godine je kroz Černokozovo prošlo 10.000 zatvorenika.
Godine 2005. je Istražna izolacija Černokozovo predana na korištenje vlastima Čečenske Republike i njenog pro-ruskog predsjednika Ramzana Kadirova, a koje je otada koriste kao redovni zatvor.
SKUD Ivan Goran Kovačić
Studentsko kulturno-umjetničko društvo »Ivan Goran Kovačić« osnovano je 1948. godine u okviru Sveučilišta u Zagrebu.
U sklopu SKUD-a danas djeluju:
Društvo je osnivač i organizator književne manifestacije Goranovo proljeće.
Folklorni ansambl
Folklorni ansambl okuplja stotinjak pjevača, plesača i tamburaša. Zbirka narodnih nošnji Društva broji gotovo 500 kompleta iz svih krajeva Hrvatske, dio kojih je i muzejske vrijednosti. Koreografije za folklorni ansambl pripremali su Đuro Adamović, Ivan Ivančan, Zvonimir Ljevaković, Goran Knežević, Branko Šegović, Branka Mikakić i ini. Prigodom šezdesete obljetnice djelovanja snimio je Ansambl dvostruki nosač zvuka, predloženog za Porina u kategoriji »Najbolji album folklorne glazbe«. Pjevači ansambla snimili su i nosač zvuka »O, mila Majko nebeska« s hodočasničkim (romarskim) marijanskim popijevkama.
El Villano, Francisco I. Madero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
Črešnjevec pri Dragatušu
Črešnjevec pri Dragatušu je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Črešnjevec pri Dragatušu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 7 stanovnika.
Sayaka Ohara
Sayaka Ohara (大原 さやか) japanska je glasovna glumica. Njen poslodavac je Haikyō. Njeni najpoznatiji animei su Space Pirate Mito, Kaleido Star, xxxHolic, Aria, Code Geass, Cowboy Bebop, Fairy Tail, Fate/Zero i School Rumble. 2013. dobila je nagradu za najbolju glasovnu glumicu na sedmim Seiyu nagradama.
Utah
Utah [] je federalna država na zapadu Sjedinjenih Američkih Država. Granići sa državama Arizona, Idaho, Colorado, Wyoming, Nevada i New Mexico.
Oko 80% stanovnika Jute živi u Solt Lejk Sitiju. Bili su domaćini zimskih olimpijskih igara 2002. godine. Oko 60% stanovnika Jute su pripadnici mormonske crkve. Krajem 19. veka Juta je svojim rudnim bogatstvom privukla doseljenike. U Juti se nalazi najveći otvoreni rudni kop na svetu. Tu se nalazi rudnik bakra.
Ime
Naziv Utah dolazi po plemenu Ute (izg. Juti), njegovim prastanovnicima Indijancima koji označava  'planinski narod'  ( 'people of the mountains' ), ili po drugom tumačenju znači 'the people from the land of the sun', što bi značilo da je Utah  'planinska zemlja'  ili  'sunčana zemlja'  ili  'zemlja sunca' .
Historija
Područje Utaha prvi istražuju 1776, španjolski franjevci Escalante i Dominguez, a 1824 Jim Bridger, poznati američki lutalica, skaut i traper otkriva Great Salt Lake (Veliko slano jezero). Dvadesetak godina kasnije (1847) počinju pristizati prvi bijeli ljudi, bili su to Mormoni, koji počinju graditi Salt Lake City. U ruke SAD-a regija Utaha doći će tek 1848, nakon završetka rata sa Meksikom, a 1869. završena je i prva transkontinentalna željeznica (First Transcontinental Railroad), kada je zabijen zlatni klin, posljednji ceremonijalni klin kod Promontorya (danas Golden Spike National Historic Site) u okrugu Box Elder, čime je obilježen njezin završetak, pa je time Leland Stanford službeno spojio dvije trase željeznička pruge; Central Pacific i Union Pacific. Mormoni, većinsko bjelačko stanovništvo doći će u sukob sa federalnom vladom zbog prakticiranja poligamije što će završiti tek 1890., šest godina prije nego što je Utah postao država, kada mormonska crkva ukida ovu praksu.
Prirodna bogatstva
Bogati prirodni resursi omogućavali su Utahu da dugo bude vodeći proizvođač bakra, zlata, srebra, olova, cinka i molibdena. Obiluje i naftom u obliku oil shale-a i niskosumpornim ugljenom. Tradicionalnoj agrikulturnoj industriji i rudarstvu danas treba pridodati povečanje turizma što omogućava bogatstvo prirode, to je 11,000 milja vodnog toka za ribiće i mnogi atraktivni parkovi, viz.: Nacionalni parkovi: Arches, Bryce Canyon, Canyonlands, Capitol Reef i Zion; Nacionalni spomenici: Cedar Breaks, Dinosaur, Hovenweep, Natural Bridges, Rainbow Bridge, Timpanogos Cave i Grand Staircase (Escalante); Mormon Tabernacle u Salt Lake Cityju; Monument Valley, plemenski park plemena Navaho.
Ca' Maltrotti, Bergamo
Ca' Maltrotti je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Monika Herceg
mini|Monika Herceg dobitnica nagrade 'Strašne žene' uz svoj portret, Zagreb, 2021. godine. Monika Herceg (Sisak, 1990.), hrvatska pjesnikinja, dramaturginja, scenaristica i urednica. Dobitnica je više književnih nagrada, te popularnoznanstvena aktivistica, feministica, zagovarateljica jednakopravnosti žena i prava migranata.
Biografija
Rođena je i odrasla u okolici Siska, srednju školu završila u Petrinji. Studira fiziku na Sveučilištu u Rijeci, a živi u Zagrebu.
Supokretačica je natječaja Kvant književnosti, prirodoslovno-matematičke udruge studenata PRIMUS, s ciljem poticanje pisanja radova popularno-znanstvene tematike.
Objavila je treću knjigu poezije Vrijeme prije jezika u izdanju Frakture koja je također naišla na dobre kritike, te je dobila nagradu ‘Zvonko Milković’.
Za kratku dramu Mrtve ne treba micati osvojila je regionalnu nagradu ‘Priče s balkona, priče s Balkana’.
2021. godine postala je jedna od dobitnica nagrade Strašne žene. "S Barbarom Matejčić i Dadom Ćosićem vodi akcije vezane uz suzbijanje nasilja nad migrantima. Sudjelovala je uz poeziju na komemoraciji za Aleksandru Zec...Pokrenula je i ciklus tribina ‘Pjesnikinja petkom’ gdje u fokus stavlja stvaralaštvo pjesnikinja."
Njena poezija je prevedena je na desetak jezika - uključujući i na engleski, njemački i litvanski jezik od strane Versopolisa, europske platforme za mlade autore/ice poezije. Izbor pjesama izašao je na francuskom jeziku (Ciel sous tension, L’Ollave, 2019.). Početne koordinate objavljene su na makedonskom jeziku u sklopu nagrade Mostovi Struge.
Wolf Creek, Utah
Vulf Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.336.
Bardello, Varese
Bardello je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Nueva Jerusalén, Acayucan
Nueva Jerusalén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Čudno selo
Čudno selo je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Čudno selo se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 90 stanovnika.
La Iglesia, Técpan de Galeana
La Iglesia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
El Sabino, Soledad Etla
El Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Soledad Etla.
Guadalupe Victoria, Cuauhtémoc
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
El Sabino, Soledad Etla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1592 m.
Cijanoketon
Cijanoketon je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 355,514 Da.
Rendswühren
Rendsviren je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 806 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Rendsviren se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 19,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 806 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Enver Kazaz
Enver Kazaz (Ilijaš, 15. januara 1962.), bosanskohercegovački teoretičar književnosti. Završio je studij na Odsjeku za južnoslavenske književnosti Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1985. Pohađao je postdiplomski studij na Filološkom fakultetu u Beogradu, gdje je odbranio magistarski rad pod nazivom: Poezija Muse Ćazima Ćatića – književno naslijeđe i duh moderne 1991. Doktorsku disertaciju pod nazivom: Bošnjački roman XX vijeka odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 2000. Radio je u Institutu za književnost u Sarajevu u periodu 1986-1992. Na Odsjeku za književnosti naroda BiH Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od 1996. Profesor je za područja bosanskohercegovačke i hrvatske književnosti i komparativne južne slavistike.
Fântânele, Fântânele, Iași
Fântânele je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Fântânele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1853 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Rebalse, Manzanillo
Rebalse je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Ivana Bago
Ivana Bago hrvatska je kustosica, povjesničarka umjetnosti i istraživačica koja djeluje u polju suvremene umjetnosti.
Su-osnivačica je Delve - Instituta za trajanje, mjesto i varijable zajedno sa Antoniom Majačom, sa kojom je radila i u Galeriji Miroslav Kraljević. Kurirala je u Kontejneru - birou suvremene umjetničke prakse. Periodički doprinosi uglednim međunarodnim i regionalnim medijima. Doktorirala je na Sveučilištu Duke. Živi u Zagrebu i djeluje internacionalno.
Njen rad se često bavi problemima tijela, roda, jezika, konteksta Istočne Europe i uvjeta djelovanja umjetnika i kulturnih radnika.
Članica je hrvatske sekcije AICA - Međunarodnog udruženja kritičara u umjetnosti. 2020. godine dobila je nagradu Igor Zabel.
Minazia, Biella
Minazia je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Het (razvrstavanje)
Het ili HET može biti
Montespirello, Ancona
Montespirello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Solin
Solin je grad u Hrvatskoj koji administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Naseljena mjesta
Bilankuša, Mravince, Kučine, Sveti Kajo, Vranjic, Rupotina, Ninčevići.
Historija
Solin je prvotno postojao pod imenom Salona i bio je grčka kolonija osnovana u 3.st.pr.Kr., a zatim i rimska. O salonitanskoj prošlosti postoji uistinu mnogo podataka i mogle bi se ispisati stranice, no da se shvati veličina Salone, dovoljno je reći nekoliko činjenica. Salona je imala 60 000 stanovnika i bila je četvrti po veličini grad u Rimskome Carstvu. Bila je središte provinicije Ilirik, a kasnije i nadbiskupsko središte ovih krajeva. Salona je pala pod navalom Slavena i Avara u 7.st.n.e., no još nije precizirana godina njenog pada zbog različitih dokaza. Još i dan danas traju iskapanja nekad veličanstvenog grada, koji je bio značajan i u starohrvatskoj i starokršćanskoj povijesti. On se navodi kao mjesto prvih pokrštavanja Hrvata te se rijeka Jadro koja protječe Solinom navodi kao ,,hrvatski Jordan", u crkvi Sv. Petra i Mojsija je okrunjen hrvatski kralj Zvonimir, a kraljica Jelena Slavna je podigla dvije crkve, od kojih jedna još uvijek postoji iako je nekoliko puta uništena, ali svaki put obnovljena, te je najstarije marijansko svetište u Hrvata, te mjesto posjeta pape Ivana Pavla II. 4. 10.1998.
Solin je sve do 1980-ih bio dio splitske općine, kada je, zajedno sa susjednim Kaštelima postao općina u okviru Gradske zajednice općina Split, a zatim samostalna općina. Teritorijalnom reorganizacijom Hrvatske 1992. godine dobio je status grada.
Administracija i politika
Solin ima status grada i trenutno je 21. u Hrvatskoj po broju stanovnika. Vlast obnaša koalicija političkih stranaka HDZ, HB i HSP.
Agostoli, Siena
Agostoli je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Solin
Ekonomija
Solin se počeo snažno gospodarski razvijati u drugoj polovici prošlog stoljeća. Nositelj doseljavanja stanovništva i pokretanja cijelog niza djelatnosti bila je proizvodnja cementa. U Solinu se nalaze dvije cementare tvrtke "Dalmacijacement", najvećeg proizvođača cementa u Republici Hrvatskoj.
Agostoli, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Solin
Ekonomija
Iako proklamirani zaštitnici okoliša, povremenim nepoštivanjem ekoloških propisa predstavljaju rizik za zdravlje okolnog stanovništva. Najveću ekološku opasnost pak predstavlja tvornica azbestnih proizvoda Salonit, smještena u solinskom naselju Vranjic, za čije se zatvaranje zalaže lokalna sredina. U istom je naselju smješteno i remontno brodogradilište "Viktor Lenac" te "Jadranska pivovara".
Također, u Solinu se nalazi i središte poslovne jedinice Ine za ovaj dio Dalmacije, koje se sastoji od administrativnog i skladišnog dijela te lučkog terminala za prekrcaj naftnih derivata. Zbog blizine grada Splita ovdje su se smjestili i veliki prodajni centri, autosaloni i slični uslužno-trgovački objekti. Poduzetništvo u odnosu na okruženje nije snažnije razvijeno. Turizam, koji zbog povijesne baštine ima potencijala, praktički ne postoji.
Demografija
Solin rast stanovništva kroz posljednjih stotinjak godina duguje različitim čimbenicima. U početku se radilo o priljevu stanovništva vezano uz razvoj industrije cementa u samom gradu. Grad je u tom periodu narastao s par tisuća stanovnika na desetak tisuća stanovnika. U idućem periodu, od 80-ih godina 20. stoljeća, cijena građevinskog zemljišta u Splitu tjera investitore da ulažu u stanogradnju u Solinu. Zajedno s gradnjom bespravnih obiteljskih kuća, na koju vlast zatvara oči, to dovodi do brojke od petnaestak tisuca stanovnika početkom devedesetih. Kako se i u samostalnoj Hrvatskoj nastavljaju isti trendovi, grad dolazi do 19 tisuća stanovnika po zadnjem popisu 2001.
Naglo povećanje broja stanovnika u zadnjih 15 godina dovelo je do niza problema s infrastrukturom (s odvodnjom fekalija, u elektroenergetskoj mreži, s neuvjetnim prometnicama i sl.) te s nedostatkom odgojno-obrazovnih ustanova. Ti se problemi u pojedinim djelovima rješavaju, ali nažalost presporo.
Obrazovanje
U Solinu se nalaze tri osmogodišnje osnovne škole: "Don Lovre Katić" na Bilankuši, u centralnom dijelu grada, "Vjekoslav Parać" u Sv. Kaju, zapadnom dijelu Solina te "Kraljice Jelene" blizu crkve Gospe od Otoka. U rubnim gradskim naseljima nalazi se nekoliko područnih, četverogodišnjih škola. U izgradnji je osmogodišnja osnovna škola na Arapovcu, u naselju Priko vode. U gradu nema srednjih škola.
Kultura i sport
U Solinu djeluju mnogi ansambli i kulturno-umjetnička društva: mažoretkinje, gradska glazba "Zvonimir", muška klapa "Vokalisti Salone", ženska klapa "Tamarin", pučki pivači "Gospe od otoka", brojne druge ženske i muške te mješovite klape, folklorno društvo "Salona", mandolinski orkestar "Ad Libitum" i još drugih. Svi oni često osvajaju nagrade i priznanja na manifestacijama u zemlji, ali i inozemstvu. Svake godine održavaju tradicionalne koncerte u Solinu na kojima pokazuju plodove svog upornog rada. Uz sve koncerte lokalnog karaktera, u Solinu se već više od deset godina održava i međunarodni Ethno-Ambient koji ugošćuje glazbenike iz cijelog svijeta. Od 2005. godine u Solinu se održava i međunarodna izožba karikatura. U gradu postoje javna knjižnica, izložbena galerija, kino dvorana, a kulturne se aktivnost često odvijaju i na otvorenome, posebice u Gradini.
Solinjani mogu s pravom reći da žive u sportskom gradu. Gotovo je 10% stanovništva registrirano u profesionalnim ili amaterskim sportskim klubovima, što iznosi preko 1500 stanovnika. Najpoznatija sportska drustva su ŽRK Lipovac koji već nekoliko godina nastupa u 1. HRL gdje je pri samom vrhu u svim uzrastima, od kadetkinja do seniorki. Njihovi muški kolege RK Solin od 2005. su također u 1. HRL. Od nogometnih predstavnika Solin ima NK Solin koji je u 2. HNL, u kojoj obično prvenstvo završava u gornjoj polovici ljestvice, te NK Sloga i NK Omladinac koji nasupaju u županijskim ligama.
Solidne rezultate postižu i košarkaši, muški KK Solin u A2jug ligi i ženski KK Salona u jedinstvenoj A2 ligi. Ipak, jedan od najuspješnijih sportskih klubova je onaj streljački "Dalmacijacement" koji je dao i daje mnoge prvake i prvakinje Hrvatske, ali i olimpijsku pobjednicu, Vesnu Domazet (danas Vitez). Čelni čovjek tog kluba, Siniša Vitez je izbornik hrvatske streljačke reprezentacije s kojom je polučio mnogo uspjeha. Prvi Hrvat koji je biciklom obišao svijet također je Solinjanin, Ante Tokić. On je od 1991-1995. za vrijeme rata u Hrvatskoj u misiji Za mir u Hrvatskoj biciklom prošao kroz 56 zemalja svijeta i dao više od tisuću intervjua svjetskim medijima moleći svijet da zaustavi rat. U Solinu djeluju i poznati šahovski klub "DC Mravince" koji je bio prvak Hrvatske nekoliko puta, zatim teniski klub, judaški klub itd. Sve je više mladih koji se uključuju u rad klubova i postižu značajne rezultate, a neki od njih postanu i dio velikih i moćnih klubova kao npr. Joško Jeličić (nekadašnji igrač Hajduka i Dinama), te hrvatski nogometni reprezentativac Nikola Kalinić, Kristina Franić (mlada i perspektivna rukometašica Podravke i hrvatske reprezentacije), Andrija Žižić (košarkaš, bivši igrač splitskih "žutih", igrač Barcelone i hrvatske reprezentacije), itd.
El Palmito, Villa de Arista
El Palmito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Amalga, Utah
Amalga je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Car Jomei
Car Jomei (舒明天皇) bio je 34. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Amalga, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 488, što je 61 (14,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Balconi Rossi, Verona
Balconi Rossi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Zejneb bint Džahš
Muhamed
Predislamski običaj koji se zadržao i u to vrijeme Muhameda jeste da se usvojeni sin smatrao u istoj ravni kao i biološki sin. I za njega su važili svi propisi kao i biološkim, samim time smatralo se neprimjerenim (incest) ženidba sa ženom koja je bila udata za posinka, razlog radi kojega je napokon, oženio Zejneb bint Džahš je opisan u Kur'anskom pasusu:
Mamula (razvrstavanje)
Mamula se može odnositi na:
La Venturina, San Miguel de Allende
La Venturina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2045 m.
Camino Real los Reyes, Tlayacapan
Camino Real los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Brian Kernighan
Brian Wilson Kernighan (rođen 1. januara 1942) kanadski je naučnik iz oblasti računarstva koji je radio u Bell Labs na Unix operativnom sistemu zajedno sa Kenom Thompsonom i Dennisom Ritchiem. Takođe je koautor programskih jezika AWK i AMPL. Od 2000. godine Kernighan je profesor na Odeljenju za računarstvo Univerziteta Princeton.
Počeci i školovanje
thumb|Brian Kernighan priča o Dennis Ritchieju 2012. godine u [[Bell Labs.]] Rođen u Torontu, Kernighan je studirao na Univerzitetu u Torontu od 1960. do 1964. godine, gde je i diplomirao u oblasti inženjerske fizike. Doktorat iz elektrotehnike stekao je na Univerzitetu Princeton, gde i danas predaje.
El Campanario, Tequila
El Campanario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 684 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1350 m.
Čučja Mlaka
Čučja Mlaka je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Čučja Mlaka se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 20 stanovnika.
Whitman koledž
Whitman koledž (Whitman College) je privatni koledž u Walla Walli u saveznoj državi Washington u Sjedinjenim Američkim Državama. Institucija je osnovana 1859. godine, a pretvorena je u četverogodišnji koledž 1883. godine. Koledž je akreditiran od strane Sjeverozapadne komisije za univerzitete i koledže. Od ukupno prijavljenih kandidata za upis 2014. godine institucija je ponudila upis za 41% kandidata.
Koštunica (plod)
Koštunica (ili drupa) je naziv za tip jednoplodnog, sočnog, nepucajućeg ploda, koji sadrži košticu sa jednom sjemenkom.
Karakteristike
To je voćni plod, kod kog je vanjski sloj - egzokarp tanka kožica, srednji sloj egzokarp je gust i najčešće mesnat (iako ponekad može biti tvrd, kao kod badema ili vlaknast kao u kokosa) a unutarnji sloj - endokarp, znan kao - koštica, tvrd je poput kamena. Unutar koštice nalazi se obično po jedna sjemenka, a rijetko, dvije ili tri, ali se od njih samo jedna formira u potpunosti.
Mamula
-42.39528°N, 18.55833°W 200px|desno|mini|Ostrvo Mamula Mamula (u pomorskim kartama uglavnom uvedeno kao Lastavica) je malo ostrvo u Jadranskom moru, u Crnoj Gori, na ulazu u Bokokotorski zaliv. Nalazi se u hercegnovskom delu zaliva, između poluostrva Luštica i Prevlaka, 3,4 nautičke milje udaljeno od Herceg Novog. Kružnog je oblika, prečnika 200 metara.
200p|desno|mini|Tvrđava na Mamuli
Oko 80% površine ostrva zauzima tvrđava, koju je sredinom 19. veka izgradio austrougarski general Lazar Mamula, po kome je ostvro na kraju i dobilo ime. Tokom oba svetska rata tvrđava je služila kao zatvor. U Drugom svetskom ratu ga je 30. maja 1942. je preuzela fašistička Italija i tamo zatvarala partizane i antifašiste iz okolnih područja; tada je postao poznat po okrutnom postupanju. O tim zbivanjima je godine 1959. snimljen igrani film Kampo Mamula.
Otok danas služi kao turistička atrakcija. Godine 2014. je izazvao pažnju kao lokacija srpskog horor-filma Mamula.
Familia Córdova, Mexicali
Familia Córdova je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Jim Thompson (pisac)
Thompson je napisao preko trideset romana, od kojih su većina prvotno izdana u u mekim koricama od strane pulp izdavačkih kuća kasnih 1940-ih i ranih 1950-ih. Iako su ih hvalili kritičari jkao Anthony Boucher iz New York Timesa, Thompson nije bio priznat kao veliki pisac za svog života. Priznanje je stekao tek nakon smrti, kada je kasnih 1980-ih nekoliko njegovih romana izdala kuća Black Lizard.
Rethwisch (Steinburg)
Retviš je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 580 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Retviš se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 580 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Opština Breznița-Motru, Mehedinți
Breznița-Motru je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Peavine, Oklahoma
Pivajn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 423, što je 65 (18,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Črni Potok pri Kočevju
Črni Potok pri Kočevju je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Črni Potok pri Kočevju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 138 stanovnika.
Živa antika
Živa antika časopis jugoslovenskih klasičnih filologa, izlazi u Skoplju od 1951. Osnovan 1950. godine na sastanku profesorâ klasične filologije najvećih univerzitetskih središta Jugoslavije: Beograda, Skoplja, Zagreba i Ljubljane, održanom 26–28. avgusta u Zagrebu na inicijativu profesora Mihaila Petruševskog.
Naslov časopisa objasnio je profesor Milan Budimir u uvodnom tekstu prvog broja. U njemu je istakao da je svrha tome časopisu upoznati čitaoce s tim koliko je tesna veza između balkanskih slovenskih naroda sa antičkom naukom, umetnošću i kulturom.
Kada su sedamdesetih osnovana republička udruženja za klasične nauke i jugoslovenski savez tih društava, Živa antika postala je njegovo glasilo. Dok su pedesetih samo četiri saradnika pisala iz inostranstva, sada ih je bilo mnogo više: šezdesetih 26, sedamdesetih 95. Urednički odbor potom je otpočeo objavljivati vredne doprinose u zasebnim sveskama.
Za pedeset godina (1951–2000) izašlo je oko 80 svezaka, uključujući 9 monografija. Objavljeno je više od 2000 priloga iz raznih oblasti klasičnih nauka: filologije, filozofije, historije, arheologije, epigrafije, numizmatike, arhitekture, umetnosti, astronomije, prava, sociologije, matematike i drugih disciplina.
Na Ohridu je 2000. godine održan naučni skup Pedeset godina Žive antike (5–10. decembra).
Urednički odbor časopisa koji danas izdaje Društvo za antičke studije Republike Makedonije čine:
Philipp Terr
Philipp Terr (Mittelberg, 16. maj 1967.) je nemački istoričar i profesor na Bečkom univerzitetu. Predmet njegovih radova su uglavnom istraživanja komparativne kulturne i društvene istorije Nemačke i centralne evrope, a naročito nacionalizam, istorija migracija i savremena istorija.
Studirao je istoriju u Ragensburgu i Minhenu, a magistrirao na Džordžtaun univerzitetu u SAD a doktorirao na Slobodnom univerzitetu u Berlinu. Od 2010. je redovan profesor na Bečkom univerzitetu. Dobitnik je nekoliko nagrada, uključujući i nagradu Richard Georg Plaschka.
Barlam, Varese
Barlam je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
San Miniato, Bologna
San Miniato je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Isaac Bashevis Singer
Isaac Bashevis Singer (21. novembar 1902 – 24. jul 1991) bio je jevrejsko-američki pisac poznat po novelama, kao i jedna od vodećih ličnosti pokreta jidiš književnosti, te kao dobitnik Nobelove nagrade za književnost godine 1978.
Rođen je 14. Jula 1904 u Leonicinu, Poljska a umro 24. Jula 1991. godine u Surfside, Florida. Singer je pisac novela, kratkih priča i eseja koji se smatra jednim od najvećih Jevrejskih autora. U 1978. godini mu je dodijeljena Nobelova nagrada za književnost. Njegove priče vrlo osjećajno i punog srca govore o životu Jevreja u Poljskoj i USA. Njegova kratka priča je puna nekog elana, ironije, znanja, dogodovština a ponekada i kulta i budalaština. On je stalno u jednom rascjepu između smijeha i plača, kao čovjek kome je poznato sve ljudsko. Njegovi junaci uvijek nose teret njihove kulture, ne odgoja, jer se bore za preživljavanje. Oni upadaju u situacije gdje je daleko važnije biti slobodan nego pravilan, i uvjek pobijede radije svojom malom naivnošću nego velikim naporima. Poruka mu je da ljudi dobre duše mogu uspijevati u svakoj okolini bez obzira na njihove vanjske osobine.
Singer je rođen u porodici Hasidskih rabina i obrazovan je u tradicionalnoj Varšavskoj rabinskoj školi. Slično njegovom starijem bratu (I.J. Singer), on je više volio da bude pisac nego vjerska osoba. Njegova prva novela "Đavo iz Goreja" je štampana u 1935 godini. Nakon godinu dana pobjegao je u Ameriku, plašeći se Njemačke okupacije Poljske. Smjestivši se u Njujorku, počeo je pisati za Jevrejske novine "Jevrejski dnevnik", koje je potpisivao sa imenom Varšovski (Warshofsky). U 1943. godini je postao Američki državljanin.
Singer je pisao Jevrejskim jezikom a zatim oprezno prevodio svoja djela na Engleski. Njegove najpoznatije novele su: "Porodica Moskat" (1950), "Mađioničar iz Lublina" (1960), "Rob"(1962), "Nasljedstvo" (1969), "Neprijatelji, ljubavna priča" (1972), i "Šoša" (1978). Sve popularnije zbirke njegovih kratkih priča su: "Spinoza sa Marketa" (1961), "Kratki petak" (1964), "Seansa" (1968), "Kruna od perja" (1974) i "Naftali i njegov konj" (1976). Jedna od njegovih najpoznatijih zbirki za djecu je "Kad je Šlemil išao u Varšavu i druge priče". Njegova autobiografska pisanja uključuju: "Na sudu moga oca" (1966), "Dan zadovoljstva" (1969) i "Dječak u potrazi za Bogom" (1976).
Ponte Beviera, Reggio Emilia
Ponte Beviera je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Hărmăneștii Vechi, Hărmănești
Hărmăneștii Vechi je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Hărmănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Grigorij Tokati
Grigorij Aleksandrovič Tokajev (Григорий Александрович Токаев; Токаты Ахмæты фырт Гогки; također poznat kao Grigory Totakty (13. oktobar 1909 - 23. novembar 2003) bio je britanski avio-inženjer rodom iz današnje Rusije. Karijeru je započeo u SSSR-u, gdje se i obrazovao, a za vrijeme Drugog svjetskog rata radio na razvoju raketne tehnologije, odnosno sovjetskih balističkih projektila. Nakon rata je zbog toga je poslan u sovjetsku okupacionu zonu u Njemačku gdje je bio neposredno podređen maršalu Žukovu i nadgledao potragu za nacističkom raketnom tehnologijom. Odatle je 23. oktobra 1947. službeno opozvan u Moskvu; doznavši da mu je supruga uhapšena od strane službe sigurnosti, iskoristio je priliku da prebjegne u britansku okupacionu zonu. Karijeru je nastavio u Britaniji, te je između ostalog, surađivao sa NASA-om na projektima Mercury i Apollo.
Chaux-lès-Clerval
Šo le Klerval je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 189 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 329 metara (maksimalnoj 650 m, a minimalnoj 272 m).
San Carlos, Manzanillo
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Biscione, Trapani
Biscione je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Kostroševci
Kostroševci (Коштросевци) su naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 81 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 122 stanovnika).
Demografija
U naselju Kostroševci živi 77 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 58,1 godina (56,1 kod muškaraca i 60,3 kod žena). U naselju ima 43 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,88.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).
Arroyo de Caña, Acayucan
Arroyo de Caña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Cabriel
Cabriel valencijanski: Cabriol je rijeka na jugoistoku Španjolske duga 220 km, velika pritoka rijeke Júcar.
Šalka vas
Šalka vas je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Šalka vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 674 stanovnika.
Cabriel
Karakteristike
Cabriel izvire na padinama planine Muela de San Juan u Iberijskog gorja) na 1.620 metara nadmorske visine. Od tamo teče prema jugoistoku do ušća u Júcar kod naselja Cofrentes.
Sliv rijeke velik je 4.754 km² i proteže se preko provincija Teruel, Cuenca, Albacete i Valencia.
Kako Cabriel teče kroz relativno puste i nenaseljene krajeve vode su mu vrlo čiste, pa ima pastrva i vidri.
Jednim dijelom svog toka formira granicu između provincija Cuenca i Valencija, a nešto niže i između Albacete i Valencije.
Duž njegovih obala nalaze se mjesta kao Villar del Humo i Selva Pascuala koja su 1998. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao fenomen Špiljska umjetnost iberijskog mediteranskog bazena.
Na rijeci su podignute hidroelektrane sa akumulacijama; Víllora, Contreras i Mirasol.