cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wallace Shawn
Dobio je nagradu Obi za svoje predstave Tetka Den i Limun (1985), Određeni ožalošćenik (1996) i Trava hiljadu boja (2008). Takođe, napisao je scenario za film Moja večera sa Andreom zajedno sa Andreom Gregorijem, kao i filmsku adaptaciju Majstor graditelj (2013), zasnovanu na istoimenoj predstavi Henrika Ibsena. Njegova knjiga Eseji objavljena je 2009. godine od strane Hajmarket buksa.
Detinjstvo i mladost
Volas Šon je rođen u Njujorku, u jevrejskoj porodici. Njegovi roditelji bili su Vilijam Šon (1907–1992), dugogodišnjeg urednika Njujorkera, ui novinarke Selestije Šon (rođene Lion; 1906–2005); dok je njegov brat, Alen, kompozitor. Šon je pohađao Patni školu, privatnu srednju školu za slobodne umetnosti u Patniju, Vermont, i diplomirao na Harvard koledžu. Studirao je filozofiju, politiku i ekonomiju, kao i latinski, na Magdalen koledžu, Oksford, prvobitno nameravajući da postane diplomata. Takođe je putovao u Indiju kao nastavnik engleskog jezika, na Fulbrajtov programu. Potom je predavao latinski u Menhetnu, ali od 1979. počinje da se bavi glumom.
NGC 2391
NGC 2391 je zvijezda u zviježđu Blizancima.
Belcești (razvrstavanje)
Belcești ima više značenja:
Early, Iowa
Erli je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 557 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 557 stanovnika, što je 48 (7,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Koncil u Pisi
Koncil u Pisi održan 1409. bio je još jedan u nizu očajničkih pokušaja katoličke crkve da se nekako razriješi Velika zapadna šizma, za vrijeme koje su stolovala dvojica rivalskih papa, jedan u Rimu, a drugi u Avignonu, svaki sa svojom kurijom i birokracijom.
La Lima (razvrstavanje)
La Lima ima više značenja:
Mičijevići
Mičijevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 332 stanovnika.
La Folie des vaillants
La Folie des vaillants je francuski nijemi film snimljen 1926. u režiji Germaine Dulac. Film, inspiriran po motivima djela Maksima Gorkog, autorica je zamislila kao "filmsku poemu" smještenu u ciganski milje.
Olera, Bergamo
Olera je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
San Antonio de Buenavista (razvrstavanje)
San Antonio de Buenavista ima više značenja:
Firth of Lorn
Firth of Lorn (škotsko-gelski: An Linne Latharnach) je fjord (škotski firth) na zapadu Škotske između otoka Mull i kopna Argyll i Buta.
Geografija
Fjord je dug nekih 26 km, a širok od 4,8 do 10 km. Duga uska kotlina u kojoj leži fjord dio je rasjeda Great Glen, koji se nastavlja na škotsko kopno kao dolina - Glen Mor, ali i nastavlja prema jugozapadu sve do Irske. Firth of Lorn na svom sjeveroistočnom kraju ima brojne rukavce od kojih su najveći Loch Linnhe i Loch Etive, i grupu otoka Slate.
Smoke Gets in Your Eyes (Homicide: Life on the Street)
Smoke Gets in Your Eyes je epizoda američke policijske TV-serije Homicide: Life on the Street, premijerno prikazana 24. marta 1993. godine. Radnja prikazuje kako se Howard i Bayliss pokušavaju odviknuti od pušenja, Giardello otkriva tajne radove na uklanjanju azbesta iz prostorija njegove jedinice, a Munch i Bolander istražuju slučaj 14-godišnjeg dječaka pretučenog na smrt.
U epizodi je prvi put prikazan trik koji koristi baltimorska policija kako bi osumnjičenike navela na priznanje zločina, a pri čemu se fotokopir-mašina namjesti tako da izbacuje papire s natpisima "istinito" i "pogrešno", a osumnjičeniku kaže kako je u pitanju detektor laži.
Smoke Gets in Your Eyes je originalno bila zamišljena kao finale prve sezone, ali ju je NBC odlučio prikazati ranije, držeći da bi Night of the Dead Living bila prespora i premalo atraktivna za održavanje gledanosti prije samog kraja.
El Nahuache, Cocula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1335 m.
Juan Hernández, Piedras Negras
Juan Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Piedras Negras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Deliverance
Deliverance je američki igrani film snimljen 1972. godine u režiji Johna Boormana, poznat kao jedno od najpopularnijih i najuticajnijih filmskih ostvarenja svog doba.
Po žanru je mješavina drame i pustolovnog filma, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jamesa Dickeya, koji je također napisao scenario i koji se pojavljuje u maloj ulozi šerifa. Protagonisti - koje tumače Jon Voight, Burt Reynolds, Ned Beatty i Ronny Cox - su četvoricxa relativno situiranih muškaraca iz velikog grada koji preko vikenda odlaze na izlet kanuom niz rijeku u planinskoj divljini sjeverne Georgije koja bi uskoro trebala biti potopljena zbog izgradnje hidroelektrane. Radnja prikazuje kako se tamo suočavaju sa siromašnim, neobrazovanim i prema došljacima sve neprijateljski nastrojenijim stanovnicima, te kako serija sitnih incidenata eskalira u zastrašujuće nasilni sukob, tjerajući ih da iskoriste sve svoje vještine, ali i odbace "civilizirane" skrupule kako bi pokušali preživjeti.
Deliverance je postigao izuzetan komercijalni uspjeh, postavši petim najgledanijim filmom 1972. godine u sjevernoameričkim kino-dvoranama. To se ponekad tumači time što je svojom temom tada sve aktualnije pitanje očuvanja okoline i tradicionalne američke divljine, ali i prikaz naličja američkog društva, prije svega kroz sukob obrazovane, "prosvijećene" i liberalne urbane srednje klase sa konzervativnim siromašnim ruralnim bijelcima. Kao takav, Deliverance je u mnogo čemu ustanovio negativni stereotip američkih hillbillyja koje će Hollywood koristiti do današnjeg dana. Sa druge strane, prema kulturi planinskih stanovnika je pozitivan stav izrazio kroz vješto korištenje američke folk muzike, prije svega kroz popularnu instrumentalno kompoziciju Duelling Banjos koja predstavlja svojevrsni zaštitni znak filma. Publici je, međutim, najviše u oči zapao izuzetno mračan ton filma, ali i dotada zbog cenzorskih obzira nezamislivi sadržaji, a što uključuje i antologijsku scenu brutalnog homoseksualnog silovanja, jednu od prvih takve vrste u američkom mainstream filmu. Kritičarima je, pak, najviše u oči zapao Boormanov neobični režijski stil, koji je često odražavao zbunjenost protagonista, a kulmnirao u epilogu koji sugerira povratak u filmu pobijeđenog Zla, a koji će kasnije citirati brojna horor ostvarenja kao što je Petak 13.
Godine 1976. je u Turskoj režiser Şerif Gören snimio neslužbeni remake pod naslovom Nehir (Rijeka).
Beiuș (razvrstavanje)
Beiuș ima više značenja:
La Limonaria (razvrstavanje)
La Limonaria ima više značenja:
San Antonio de Eguía (razvrstavanje)
San Antonio de Eguía ima više značenja:
Beica de Jos (razvrstavanje)
Beica de Jos ima više značenja:
Beidaud (razvrstavanje)
Beidaud ima više značenja:
Casa Blanca, Piedras Negras
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Piedras Negras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Beculești (razvrstavanje)
Beculești ima više značenja:
Breuil-Barret
Brej Bare je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Vandeja koja pripada prefekturi Fontne le Konte.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 694 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 246 m, a minimalnoj 93 m).
Birgel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Birgel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 487 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
The Black Widow (film, 1951)
The Black Widow je britanski crno-bijeli triler film snimljen 1951. godine u režiji Vernona Sewella. Predstavlja adaptaciju BBC-jeve radio-serije Return from Darkness. Protagonist, koga tumači Robert Ayres, je muškarac koji je zbog udarca u glavu izgubio pamćenje te pokušava otkriti svoj identitet. Radnja prikazuje kako ga vlastita supruga (koju tumači Christine Norden) namjerava likvidirati, te kako protagonist odluči fingirati amneziju kako bi je raskrinkao.
Magnetit
Fizička svojstva
Tvrdoća magnetita kreće se od 5,5 do 6,5 na Mohsovoj skali, a specifična težina iznosi 5,18. Magnetit obično tvori oktaedarske kristale. Magnetsko uređenje magnetita na sobnoj temperaturi je ferimagnetsko s Curieovom temperaturom od 850 K.
Kristalna struktura
thumb|250px|lijevo|Prikaz strukturnog i magnetskog uređenja magnetita s označenom jediničnom ćelijomMagnetit ima strukturu inverznog spinela u kojoj se u šupljinama unutar kubične guste slagaline kisikovih aniona nalaze željezovi kationi oksidacijskog stanja +2 i +3. U jednoj četvrtini raspoloživih tetraedarskih šupljina smješteni su kationi Fe3+, dok su u polovini oktaedarskih šupljina smješteni kationi Fe2+ i Fe3+.
Okrug Suwayr, 'Amran
Suwayr je okrug u Jemenu u pokrajini Amran.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1109 m.
Rancho de los Suárez, Matamoros
Rancho de los Suárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Colle Umberto, Treviso
Colle Umberto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Frutas Concentradas, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1925 m.
San Antonio de la Cueva (razvrstavanje)
San Antonio de la Cueva ima više značenja:
Đušnica
Ђушница је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 59 становника (према попису из 1991. било је 71 становника).
Starship Mine
Starship Mine je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 28. marta 1993. godine. Radnja prikazuje kako se USS Enterprise evakuira radi procesa dekontaminacije prilikom redovnog održavanja, te kako to koristi grupa kriminalaca da se dočepa vrijednih resursa, pri čemu će njihove planove pomrsiti kapetan Picard koji se nije stigao na vrijeme evakuirati.
Đušnica
Демографија
У насељу Ђушница живи 50 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,5 година (49,3 код мушкараца и 52,1 код жена). У насељу има 22 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,68.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Starship Mine
U epizodi se u ulozi Devora, jednog od kriminalaca, pojavljuje Tim Russ, koji će kasnije postati slavan po ulozi Tuvoka u TV-seriji Star Trek: Voyager.
Resumidero, Rioverde
Resumidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1603 m.
Oratino, Campobasso
Oratino je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Beclean (razvrstavanje)
Beclean ima više značenja:
Oratino, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 931 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
Loch Etive
Karakteristike
Zaljev Etive leži u Argyll i Bute, on je samo rukavac puno većeg zaljeva - Firth of Lorn.
Zaljev je dug nekih 31,6 km, i proteže se od estuarija rijeke Etive na sjeveroistoku do sela Connel (5 km sjeverno od Obana) na jugozapadu na ustima zaljeva. Širok od 1,2 km do 1,6 km, a dubina mu jako varira.
Pantelimon, Pantelimon, Constanța
Pantelimon je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Pantelimon.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Mi smo naše planine
thumb|Spomenik "Mi smo naše planine" mini|200px|Spomenik na kovanici "Mi smo naše planine" (jermenski: Մենք ենք մեր սարերը) je spomenik koji se nalazi na ulazu Stepanakert, glavni grad nepriznate države Nagorno-Karabah i rad je Sargis Baghasarijana. Iako je novijeg datuma spomenik je postao simbol Nagorno-Karabaha jer reflektuje moto države. Spomenik je napravljen od kamena tuf i odslikava starog muškaraca i ženu.
Spomenik je poznat i kao Tatik i Papik (Տատիկ և Պապիկ)
Statua se nalazi u centralnom delu grba Nagorno-Karabaha.
Torre Giulia, Firenze
Torre Giulia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Mika Špiljak
Mika Špiljak (Odra kod Siska, 28. 11. 1916. — Zagreb, 18. 5. 2007.) bio je hrvatski partizan, komunist i političar, a od 15. 5. 1983. do 15. 5. 1984. predsjednik Predsjedništva SFRJ.
Životopis
Rodio se Odri, prvom selu do Siska na cesti prema Zagrebu. Otac Dragutin bio radio je na željeznici. Po školovanju je Mika Špiljak bio postolar.
Već 1933. priključuje se radničkom pokretu, 1935. postaje članom SKOJ-a, a 1938. Komunističke partije Jugoslavije.
Antifašistička borba
Kad je 22. 6. 1941. nacistička Njemačka napala Sovjetski Savez i time raskinula Pakt Ribbentrop-Molotov, Mika Špiljak bio je u skupini onih komunista koji su izašli iz grada, prvo u Žabno, susjedno selo Odri, a potom i u šumu Brezovicu, gdje su osnovali Prvi sisački partizanski odred (vidi: Dan antifašističke borbe). Od svibnja 1942. bio je politički komesar 6. banijskog bataljuna, a do krja Drugog svjetskog rata ostaje na važnim dužnostima u SKOJ-u i KPJ.
Uspon u politici poslijeratne Hrvatske
Nakon Drugog svjetskog rata bio je tajnik Narodne fronte za grad Zagreb, a od 1949. do 1950. bio je i gradonačelnik Zagreba. Od 1945. do 1951. bio je i sekretar Gradskog komiteta Komunističke partije Hrvatske. Veliki utjecaj na život glavnog grada Hrvatske omogućio mu je i uspon u političkoj hijerarhiji u tadašnjoj Hrvatskoj, tako da je od 1951. do 1958. djelovao u Izvršnom komitetu CK Saveza komunista Hrvatske, a od 1963. do 1967. bio predsjednik Izvršnog vijeća Sabora SR Hrvatske, to jest tadašnje hrvatske vlade. U tom je svojstvu sudjelovao i na pripremama za Brijunski plenum SKJ (održan 1. 7. 1966.), na kojem je politički likvidiran Aleksandar Ranković.
Jačanje utjecaja u Hrvatskoj
U vrijeme ekonomske krize u SFRJ, 1982. ulazi u Presjedništvo Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske, a ubrzo, nakon smrti Vladimira Bakarića (1983.), ulazi i u Predsjedništvo SFRJ. U to je vrijeme i član Savjeta za zaštitu ustavnog poretka. Kao predsjednik Predsjedništva SFRJ, 1984. u Sarajevu izgovorio je i rečenicu: „Proglašavam da su 14. zimske olimpijske igre u Sarajevu otvorene!“
Među hrvatskim komunistima bio je jedan od predstavnika tvrđe struje, zajedno sa Stankom Stojčevićem. Do 1986. bio je predsjednik Predsjedništva CK SKH, kad ga na tom mjestu zamjenjuje upravo Stanko Stojčević. Premda je Bakarić već bio mrtav, sukobi među Hrvatskim komunistima nastavili su se između Špiljaka i Stojčevića s jedne strane, te Stipe Šuvara i starijih komunista, Bakarićeve struje, koji su ga javno ili potajno podržavali.
Deux ou trois choses que je sais d'elle
2 ili 3 stvari koje znam o njoj (francuski 2 ou 3 choses que je sais d'elle) francuski je art film iz 1967. koji je režirao i napisao Jean-Luc Godard. Glavne uloge tumače Marina Vlady, Joseph Gehrard, Anny Duperey i Roger Montsoret. Film nema prave radnje nego je vrsta eksperimentalnog filmskog eseja u kojem Godard govori o svojim razmišljanima: politici, kapitalizmu, socijalizmu, životu, ljubavi i svijetu. Godard je ovaj film snimao istodobno kada i Made in USA, njegov posljednji film u kojem glumi Anna Karina. Godard je snimao 2 ili 3 stvari koje znam o njoj ujutro i prijepodne a Made in USA popodne i navečer, i tako tijekom cijelog mjeseca.
Ovaj film je nadahnuo članak u časopisu Le Nouvel Observateur o prostituciji u predgrađima Catherine Vimeneta. Godard je rekao da je htio da ovaj film bude "nastavak pokreta kojeg je pokrenuo Resnais filmom Muriel: pokušaj opisa fenomena znanog kao "složenost" u matematici i sociologiji." Režiser je dodao: "U biti, tjeram gledatelja da dijeli nasumičnu prirodu mojih izbora, i potragu za općenitim pravilima koji bi mogli opravdati određeni izbor." Po njemu, "ovo nije film, već pokušaj filma te je tako i predstavljen."
Kritike
Roger Ebert je filmu dao tri od četiri zvijezdice:
Modrac
Modrac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 703 stanovnika.
La Limonera (razvrstavanje)
La Limonera ima više značenja:
Beciu (razvrstavanje)
Beciu ima više značenja:
Becicherecu Mic (razvrstavanje)
Becicherecu Mic ima više značenja:
San Antonio de la Huerta (razvrstavanje)
San Antonio de la Huerta ima više značenja:
Varine
Varine je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 55 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 78 stanovnika).
Indeks članaka Republike Arcah
Indeks članaka Republike Arcah:
Varine
Demografija
U naselju Varine živi 49 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,0 godina (49,7 kod muškaraca i 52,1 kod žena). U naselju ima 18 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Las Peñitas, Tepalcatepec
Las Peñitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Liberalna stranka (Kambodža)
Liberalna stranka (kmerski: គណបក្សសេរីនិយម), inicijalno znana kao Konstitucionalistička stranka, bila je konzervativna, profrancuska politička stranka u Kambodži. Osnovana je 1946. godine za vrijeme francuske uprave u Kambodži, a nakon što je Pariz odobrio osnivanje političkih stranaka i organiziranje izbora u svom protektoratu. Njezin vođa bio je princ Norodom Norindeth.
Stranka se zalagala za umjeren pristup problematici kambodžanske nezavisnosti, a uživala je podršku među Francuzima i kmerskim plemstvom. Iako nikada nije pobijedila na izborima, Liberalna stranka je bila druga politička opcija u zemlji, iza dominantne Demokratske stranke, koja se zalagala za radikalan pristup problematici nezavisnosti.
Antipapa Aleksandar V.
Aleksandar V, rođen u Kandiji kao Petros Filargos, kog Italijani zovu Pietro di Candia bio je kratkotrajni antipapa katoličke crkve, od 26. juna 1409. do 3. maja 1410. u vrijeme Velike zapadne šizme (1378.- 1417.) kad je crkva bila razjedinjena borbama nacionalnih rivala koji su zahtjevali papinski tron.
Historija
Aleksandar je bio odličan učenik, pa je poslan na najbolje univerzitete te je postao ugledan franjevački teolog. Nakon što je bio biskup u nekoliko gradova Sjeverne Italije - 1402. postavljen je za Milanskog nadbiskupa. Nakon tog ga je papa Inocent VII. 1405. proglasio kardinalom i papinskim legatom za Lombardiju. Jednoglasno je izabran za papu na kontraverznom (i ilegalnom) Koncilu u Pisi 1409. kada je imao 70 godina.
Aleksandrov pontifikat trajao je samo 10 mjeseci, jer je brzo umro, pa su se nade da će njegovim izborom dokinuti Velika zapadna šizma, vrlo brzo izjalovile, tim više što koncil nije uspio uvjeriti rivale Grgura XII. i Benedikta XIII da podnesu ostavke i abdiciraju, pa je 1410. bilo čak tri pape (umjesto dva).
Aleksandar je ostao zapamćen po tom što je praškom nadbiskupu Zbyneku poslao bulu kojom je naredio spaljivanje heretičkih djela Johna Wycliffea. Kako je Aleksandar pomalo misteriozno umro, vrlo brzo proširile su glasine, iako bez dokaza - da je otrovan od svog nasljednika antipape Ivana XXIII.
Adelaide
Adelaide je najveći i glavni grad australske države Južna Australija od 1,105.840 stanovnika (2006) i peti grad po velični u Australiji.
Geografija
Adelaide leži na obroncima Masiva Lofty udaljen 14 km od zaljeva sv. Vincenta. Grad ima mediteransku klimu s vrućim ljetima (srednja temperatura u februaru je 23 °C), i blagim zimama (u julu je prosječno 12 °C), sa prosječnom godišnjom količinom oborina od 530 mm. Adelaide je planski podignut grad, sa velikim zelenim površinama koje odvajaju centar grada od stambenih predgrađa.
Historija
Adelaide je izabran kao buduće naselje 1836. od strane tadašnjog prvog australskog guvernera Williama Lighta, na blago uzdignutim terenu uz rijeku Torrens, koja ga dijeli na južni poslovni i sjeverni stambeni dio. Ime Adelaide je dobio prema ženi tadašnjeg britanskog kralj]a Williama IV.
Adelaide je još 1840. kao prvi australski grad, dobio vlastito Gradsko vijeće, ali je ono raspušteno 1843. zbog dugova, pa je vođenje grada preuzela pokrajinska vlada do 1849., kada je ponovno formirano Gradsko vijeće, koje je ponovno dobilo grad na upravljanje 1852. Od 1919. Adelaide ima na svom čelu gradonačelnika.
Znamenitosti
U Australiji je Adelaide poznat kao grad brojnih crkava, anglikanska katedrala Sv. Petra i katolička Sv. Franje Ksaverskog su najveće znamenitosti grada uz palaču pokrajinskog parlamenta i palaču Univerziteta koji je osnovan 1874. Ostale znamenitosti grada su Prirodoslovni muzej i Zoološki vrt.
Adelaide je u Australiji poznat po svom bijenalnom Festivalu umjetnosti, koji djeluje od 1960. kao prvi australski međunarodni festival.
Privreda i transport
Plodnost okolnih ravnica, i laki pristup dolini rijeke Murray istočno od grada, kao i bogatstvo ruda u obližnjim brdima pridonijelo je ubrzanom rastu grada.
Od 1962. Adelaide ima veliku rafineriju nafte na Hallet Covu, južno od grada pored Port Noarlunga, druga rafinerija u Port Stanvacu radila je do 2003. Adelaide je povezan plinovodom sa nalazištem zemnog plina Gidgealpa u bazenu Cooper (sjeveroistok Južne Australije).
Bechet (razvrstavanje)
Bechet ima više značenja:
Adelaide
Privreda i transport
Kao veliko transportno čvorište za željeznički, pomorski, zračni i cestovni transport, u Adelaide se slijevaju proizvodi iz doline rijeke Murray, koja nema luku na svom ušću. Luka Adelaide je Port Adelaide Enfield, udaljena 11 km sjeverozapadno od centra grada.
Night of the Dead Living
Night of the Dead Living je epizoda američke policijske TV-serije Homicide: Life on the Street, premijerno emitirana 31. marta 1993. godine, a koja je predstavljala finale njene prve sezone. Radnja se događa u kancelarijama Odjela za umorstva jedno izuzetno toplog dana prilikom koga, na svačije iznenađenje, nema dojava o novim ubistvima te se njeni pripadnici moraju baviti ličnim problemima. Night of the Dead Living je trebala biti prikazana ranije u sezoni, ali ju je NBC stavio na sam kraj uvjeren da će njen spor tempo i ograničenost radnje uticati na opću gledanost.
San Antonio de las Huertas (razvrstavanje)
San Antonio de las Huertas ima više značenja:
Area Industriale, Salerno
Area Industriale je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Becheni (razvrstavanje)
Becheni ima više značenja:
Velika (Plav)
Velika je naselje u opštini Plav u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 317 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 505 stanovnika).
Geografija
Selo Velika (Opština Plav) je planinsko naselje koje se nalazi na krajnjem severoistoku Crne Gore. Raštrkano je po padinama okolnih brda i planina i uskoj dolini Veličke rijeke, a prostire se na površini od 5.027 ha i nadmorskoj visini između 900 i 1700 metara. Osim uske doline Veličke reke, gde je zemljište plodnije i pogodnije za zemljoradnju, ostali deo naselja uglavnom čine šumsko-pašnjačka zemljišta. Od okolnih planina posebno je značajna planina Čakor, na staroslovenskom jeziku surova planina, čija je prošlost sudbinski vezana sa Velikom.
Istorija
Srednji vijek
Prvi pisani trag gde se pominje selo Velika, je u Hrisovulji manastira Visoki Dečani pisanoj 1330. godine. Velika je tada pripadala Srbiji kojom je vladao Stefan Uroš III Dečanski, a Velika je bila metoh manastira Visoki Dečani. Od 1356. godine do 1421. godine Zetom vladaju Balšići. Velika i Gornje Polimlje u jednom kratkom periodu su pripadali Zeti i Balšićima.
Beceni (razvrstavanje)
Beceni ima više značenja:
Velika (Plav)
Istorija
Godine 1455., u oblasti Brankovići, kojoj su pripadali Velika i Gornje Polimlje, izvršen je popis stanovništva.
Turska vladavina
1479. godina Okupirane srpske zemlje, od strane turskih osmanlija, organizuju i dele na sandžake. Velika i Gornje Polimlje pripajaju Skadarskom sandžaku.
1582-83 Turci u Polimlju vrše popis stanovništva. Dokumenti koji i danas postoje, govore da na teritoriji Gornjeg Polimlja, Velike, Plava i Gusinja živi isključivo srpsko — pravoslavno stanovništvo.
Kotorski plemić i putopisac Marijan Bolica je 1614. godine izvršio popis stanovništva u Skadarskom sandžaku, kome pripadaju Velika i Gornje Polimlje.
Godine 1574. Mahmut Begović napada i pali Veliku i Gornju Ržanicu.
1859. godina Da bi povratili svoju vlast i osvetili se Veličanima zbog autonomije i Francuske zaštite, Turci su iznenada i divljački napali Veliku. Turci i šiptari su napali iz pravca Peći, Đakovice, Plava i Gusinja. Napad je organizovao i vodio gusinjski mundir Ali-beg (kasnije Ali-paša). Tom prilikom su spalili više stotina kuća, ubili preko dvadeset ljudi, mahom staraca i djece, pedeset žena uglavnom devojaka i nevesta su odveli u ropstvo. Opljačkali su oko 5.000 ovaca, oko hiljadu goveda i konja i pokrali ostalo pokućstvo.
1862. godina Turska vojska ušla u Veliku, Gornju Ržanicu, Mašnicu, Murinu, Ulotinu, Gračanicu. Sva sela su spaljena i opljačkana. Tog dana je poginuo Ilija Šoškić — stotinaš, Ilija Dragović iz Đulića i drugi.
1866. godina Turska vojska ponovo napada Veliku, pljačka i pali. Velički kapetan Mileta Krivanović — Paunović, Mileta Stamatović i 10 drugih glavarskih porodica protjerano iz Velike u Surgun u Bosni.
1876. godina Velika se digla na ustanak. Po naređenju kralja Nikole, prethodnih godina Velika i Šekular nisu učestvovali u bunama. 16. mart. Rade Mikić i Trifun Laban su razorili tursku forticu — karaulu na Ivan polju i pobili tursku posadu. 10. maj. Formira se Polimski bataljon. Za komandira bataljona postavljen Trifun Laban. 18. avgust. Uništene su turske kule na Kruševu, Previji, Pšeničištu, Gračanici, Gornjoj Ržanici, Sućesci i Lugama. Prilikom ovih akcija, upotrebljena je preteča današnjeg tenka, kojeg su izmislili Rade Mikić i Trifun Laban. Na kolima napravljenim od suvih bukovih debelih dasaka, gurani su „lagumi“ napravljeni od punjenog baruta u goveđe kože kojima su gađani turci. Crnogorskim ustanicima komandovao je Miljan Vukov, a turskom vojskom Husein paša. Istog dana, turci su napali, opljačkali i zapalili Veliku, Gornju Ržanicu i Novšiće.
1690. godina zbog turskog terora, srpsko — pravoslavno stanovništvo sa Patrijarhom srpskim Arsenije Čarnojević, prinuđeno je na iseljavanje sa prostora današnje Makedonije, južne Srbije — Kosova i Metohije, severne Albanije i Crne Gore. Prostori Velike i Gornjeg Polimlja ostaju skoro potpuno pusti. Nekoliko decenija nakon seobe, šiptari — Klimenti dolaze u dolinu Lima.
1809. godina Prvi srpski ustanak, podignut 1804. godine., pod vođstvom vožda Karađorđe Petrović, probudio je nadu u čitavom srpskom narodu. Narod Velike i Polimlja je dao ogroman doprinos Ustanku u ovim krajevima i sa oduševljenjem je dočekao 1809. godine., Karađorđeve ustanike i vojvode Čolak Ante i Hadži-Prodan Gligorijević, koji su napravili utvrđenje na Previji (Karađorđevi šančevi). Podelili su sedam barjaka u Vasojevićima. Jedan od tih barjaka doneli su sa četom Radič Zogović i Kosto Vujošević iz Kuča i postavili ga na obalu Plavskog jezera.
1850. godina Od 1850. do 1857. godine, Velika je dobila autonomiju. Velički prvaci na čelu sa popom Dmitrom Popovićem, ubedili su francuskog konzula Ekara u Skadru, da isposluje kod Napoleon III da Francuska republika stavi Veliku pod svoju zaštitu. Velika je dobila autonomiju. Izabran je knez Veljo Ivezić, čime je Velika postala Kneževina i bila je pod zaštitom Francuske.
1854. godina Nakon otvaranja škole na Cetinju, u Velici u Vukadinovom potoku u kući Arsenija Tatića Jokića, počela je sa radom prva osnovna škola. Jednog od prvih učitelja Stevana Mihajlovića je doveo iz Peći, pop Dmitar Popović. Učitelj je radio u Velici do 1867. godine. Jedan od prvih učenika škole u Velici, Ilija Vučetić je prvi doktor nauka u Crnoj Gori.
Carinola, Caserta
Carinola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Beba Veche (razvrstavanje)
Beba Veche ima više značenja:
Caesar IV
Caesar IV (Cezar IV) je strateška računarska igra čija je radnja smeštena u Starom Rimu. Igra je nastavak Caesara III. Caesar IV je trebao da se pojavi na tržištu avgusta 2005, ali je to odloženo za januar 2006. godine. U igru je implementirana 3D računarska grafika i individualno modeliranje ljudskih ponašanja.
Max, North Dakota
Maks je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Caesar IV
Kao prvobitno izdanje Caesara iz 1993, igra simulira gradsku administraciju u istorijskom Rimu. Kao igra Childern of the Nile iz 2004, Caesar IV nastavlja sa novim trendom izgradnje objekata sa odličnim dizajnom i igrivošću.
Max, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 334, što je 56 (20,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Carinola, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Velika (Plav)
Istorija
1886. godina U Velici se otvara državna osnovna škola. Prethodno 1854. i 1864. godine., radile su privatne osnovne škole u Velici.
La Lira (razvrstavanje)
La Lira ima više značenja:
Velika (Plav)
Istorija
1857. godina Formirane su Polimska i Velička kapetanija. Za Veličkog kapetana izabran Mileta Krivanović — Paunović.
1878. godina Sanstefanski sporazum je prvi međunarodni dokument nakon Turske okupacije, po kome su Velika i Gornje Polimlje pripali Crnoj Gori.
1878. godina Na Berlinskom kongresu je napravljen ugovor, postignut između velikih sila, po kojem se Velika i sva okolna sela uključujući Plav i Gusinje, pripajaju Crnoj Gori. Tako je pravno završena više-vekovna Turska okupacija. Za formalnu i stvarnu slobodu, narod Velike i Gornjeg Polimlja će se izboriti tek u prvom Balkanskom ratu 1912. godine.
1879. godina na Berlinskom kongresu je doneta odluka da turska Visoka porta mirnim putem preda Plav i Gusinje Crnoj Gori. Turci su taj uslov prihvatili, ali su tajno pripremali otpor. Ali-paša Šabanagić gusinjski imajući tursku podršku, nije hteo mirnim putem da preda knjazu Nikoli Plav i Gusinje. Ni knjaževa diplomatska aktivnost nije urodila plodom. Crnogorska vojska je pod komandom kučkog vojvode Marka Miljanova sa brdskim plemenima Vasojevića, Kuča i Bratonožića te mjesnim borcima Velike, Šekulara i Mašnice, počela pripreme u jesen 1879. godine., da vojno oslobodi Plav i Gusinje. Bici na Novšiću je prethodilo tursko obećanje Knjazu Nikoli da će Turci mirno predati Plav i Gusinje, usled čega je Knjaz raspustio polovinu crnogorske vojske, a ostala polovina je zauzela odbrambene pozicije. U borbama na Novšiću brojčano nadmoćnija Ali-pašina vojska potpomognuta turskom vojskom i šiptarima iz Peći, Rugove i Albanije (između 10 i 15 hiljada boraca), vojno je porazila malobrojnu crnogorsku vojsku (oko 4.000 boraca).
1880. godina Nakon bitke na Novšiću, usledio je drugi napad tursko-šiptarske vojske na položaje crnogorske vojske u Pepiću i Murini. Napad se dogodio drugog dana Božića. Bitka je trajala sedam sati i Ali-pašina vojska je bila naterana da odstupi ka Plavu i Gusinju.
Prvi balkanski Rat je počeo crnogorskom objavom rata Turskoj 8. oktobra 1912. godine. Rat Turskoj su objavili i Kraljevina Srbija, Kraljevina Bugarska i Kraljevina Grčka. Sutradan 9. oktobra, crnogorska vojska je napala Turke.
Veličani su na Ćafi Prijedolskoj počeli borbe 10 dana prije zvanične objave rata i početka Prvog Balkanskog Rata. Veličanima je pripala čast da prvi započnu borbu protiv viševjekovnog neprijatelja, nakon čega je i došlo do objave rata i uključivanje u borbu svih balkanskih naroda za konačnu slobodu.
1912. godina Odmah po prelasku crnogorsko-turske granice oslobođen je Mojkovac (9. oktobar), Bijelo Polje (11. oktobar), Berane (16. oktobar), Plav (19. oktobar), Gusinje (20. oktobar), Rožaje (26. oktobar), Pljevlja (28. oktobar), Peć (30. oktobar), Dečani (2. novembar). Crnogorska vojska je zajedno sa srpskom vojskom (4. novembra) oslobodila Đakovicu. Esat — paša je Crnogorcima predao Skadar 23. aprila 1913. godine. U prvom Balkanskom ratu Velički bataljon je bio u sastavu Gornjo-vasojevićke brigade. Komandant Gornjo-vasojevičke brigade bio je Đeneral Ratomir Vešović. Komandant bataljona je bio major Konstatin Mikić, njegov zamenik Mikaile Janković, a bataljonski barjaktar Radule (Radonjin) Gojković — Marić, koji je ranjen na Bardonjolu. Velički bataljon je učestvovao u bitkama za oslobođenje Metohije, a dejstvovao je na pravcu: Čađevica — Streočke planine — Dečani — Đakovica. Velički bataljon je osvojio utvrđeno brdo Čabrat iznad Đakovice i na njemu istakao svoju zastavu. Međe prvima su se sreli sa bratskom Srpskom vojskom — Drinskom divizijom drugog poziva. Nakon oslobađanja Kosova i Metohije, glavnina Veličkog bataljona je upućena na Skadar a deo je zadržan u Metohiji. U bici za Skadar Velički bataljon je učestvovao u osvajanju čuvenog utvrđenja brda Bartonelt koje je osvojeno borbom prsa u prsa čime je stvoren uslov za pad — predaju Skadra. U prvom Balkanskom ratu, Velički bataljon je imao velike gubitke, a najveće junaštvo su pokazali Radevići, kada su poginula petorica braće braneći četni barjak, i odbranili ga.
1915. godina Čakorski odred po formiranju brojao je 700 vojnika. Komandant odreda je bio Radovan Radović. Odred je imao zadatak da štiti odstupnicu srpske vojske od Peći kroz Rugovu preko Čakora prema Andrijevici.
1915. godina povlačenje Srpske vojske preko Albanije i Crne Gore (Albanska Golgota). Prva kolona je krenula, 26. novembra 1915. iz Prizrena preko Vezirovog mosta prema Skadru i Lješu, u kojoj su bili kralj, vlada i diplomatski kor. Nekoliko dana kasnije, 30. novembra 1915. iz Prizrena kreće druga kolona, ali drugim pravcem, preko Ljum Kule, Piškopeje, Elbasana i Tirani. A, iz Peći u povlačenje kreću sve tri srpske armije, glavnina vojske, pravcem Peć — Andrijevica — Podgorica — Skadar.
1916. godina Čakorski odred je u bici, koja je trajala od 06. do 10. januara, sprečio austrougarsku vojsku (delove devete brdke divizije) da prodre prema Andrijevici.
Jugoslavija
1918. godina Početkom savezničkih ofanziva pred kraj Prvog svetskog rata, i probijanja Solunskog fronta, četovođa Boško Đuričanin doneo je odluku o sveopštem napadu na austrougarsku vojsku. Narod Gornjeg Polimlja je dignut na oružje 13. oktobra. 1918. godine. Istog dana je jedan austrougarski bataljon koji je brojao preko 700 vojnika, položio oružje u selu Donje Luge, na istom mestu gde je 1916. godine položio oružje Polimski bataljon. Ova je bio početak oslobađanja Crne Gore i prva pobeda komita u okupiranoj zemlji. Dana 14. oktobra, Šekularski komiti koje je vodio major Milo Saičić sa Beranskim ustanicima, oslobodio je Berane, a komite Boška Đuričanina su oslobodile Plav.
1918. godina U Andrijevici je 23. oktobra održan zbor, građana čitavog Gornjeg Polimlja i Gornjih Vasojevića. Na zboru je traženo ujedinjenje sa Srbijom. Sutradan 24. oktobra, je održan zbor sa istim zahtevima u Beranama.
1919. godina 7. februara, muslimani i Albanci su se pobunili protiv ujedinjenja. Došlo je do odmetništva. Pod komandom Lakića Vojvodića i Polimskog bataljona šiptarsko-muslimanska pobuna je ugušena. To je bio i povod da se formira stalna vojska i granične jedinice. Uspostavljena je vlast u Polimlju i Velici. Imenovan je prvi predsednik polimske opštine Milija S. Ćulafić. Prvi predsednik Veličke opštine bio je Mirko Petrović. Za komandanta vojske, postavljen je Boško Đuričanin.
Kralj Aleksandar I Karađorđević je 17. septembra 1925. godine, posetio Čakor, i tada je put Murina — Čakor — Peć, predao na upotrebu. Na Čakoru, u pozdravnoj poruci nakon što je kralju Aleksandaru iznet so i hleb, Novica Popović — tada narodni poslanik, između ostalog rekao je: Dobro nam došao Gospodaru!Dočekujući Vas danas ovdje, gdje su kroz vjekove zviždali kuršumi i sijevali handžari, u ljutim bojevima sa otomanskim i Šiptarskim najezdivačima, braneći srpstvo, mi ponosno završavamo poslednje stranice naše stare istorije i otvaramo novu istorisku knjigu na čijim koricama piše:Živelo slobodno srpstvo! Živeo naš kralj Alekasndar I. Slava palim za krst časni i slobodu zlatnu, vo vjeka vjekov! Zatim je Novica pokazao kralju gde su se vodile vekovne borbe, razrušene nizamsko — Arnautske karaule, nakon čega je nastalo narodno veselje.
1944. godina 28. jul Zbog teškog poraza u nemačkoj operaciji Draufgenger (Andrijevička operacija), nemački i albanski vojnici su izvršili osvetu nad civilnim stanovništvom u Velici i Gornjoj Ržanici. U Velici je samo za dva sata, zverski ubijeno, zaklano, odrano i zapaljeno 428. djece, žena i staraca. Taj pokolj su izvršili motorizovane kolone ostatka 14. SS puka 7. SS dobrovoljačka brdska divizija Princ Eugen i 21. SS brdska divizija Skenderbeg (1. albanska) popunjene sa balistima i šiptarima iz Albanije, Kosmeta, Raške, Plava i Gusinja. Komandant SS trupa general-major August Šmithuber, koji je naredio ovaj zločin, pravdao je sledećim rečima: "Očevidno je da je selo Velika, naseljeno Crnogorcima, na odgovarajući način neprijatelju pružalo pomoć. Prema izjavi jednog zarobljenika iz Velike, tamo su ponovo boravila propagandna odeljenja bandita i zavrbovali su 20 mladih Crnogoraca. Stanovništvo nije nikada izveštavalo o dolasku ovih crvenih propagandnih odeljenja. Tako isto nisu obaveštavali o prelasku mladića na stranu bandita i odlasku u Crnu Goru.“ Svake godine na taj dan, Veličani se okupljaju kod crkve Sv. Kirika i Julite u Velici, radi pomena na žrtve.[1]
1947. godine August Šmithuber, general koji je naredio pokolj civilnog stanovništva u Velici i Gornjoj Ržanici, istaknuti nacista, od 1933. godine, pripadnik SA odreda a od 1935. godine, pripadnik SS, pred vojnim sudom u Beogradu je u procesu od 5. februara do 13. februara 1947. godine, proglašen krivim za ratne zločine i osuđen na smrt streljanjem. Streljan je 27. februara 1947. godine.
Godine 2014. je, na inicijativu NVO "Klub Velika", formirana Narodna biblioteka u Velici. Na javni poziv Kluba da se prikupe knjige za formiranje prve biblioteke u Velici, pored brojnih Veličana, odazvali su se i oni koji ne vode porijeklo iz Velike, pa čak ni iz Crne Gore. Danas biblioteka broji 6.590 knjiga koje su donirali i neke izdavačke kuće i preduzeća:Izdavačka kuća — Unireks (Podgorica), Izdavačka kuća — IKC Solaris (Novi Sad), Preduzeće — Radoje Dakić (Podgorica). Najveći broj knjiga donirao je Branko Jokić (1 980)
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
{| style="width:50%; background:none;"
Bașcov (razvrstavanje)
Bașcov ima više značenja:
Bazna (razvrstavanje)
Bazna ima više značenja:
Paraje Saucipres, San Raymundo Jalpan
Paraje Saucipres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Raymundo Jalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1538 m.
Zamak
Zamak (castello po romanskim zemljama, od latinskog castellum, burg po germanskim zemljama, château po frankofonskim zemljama) je srednjovjekovna fortifikacija, najčešće rezidencija kralja ili feudalnog vladara kraja u kom je podignuta. Utvrde oblikovane s istom namjenom podizane su po cijelom svijetu, uključujući i Japan, Indiju i druge zemlje.
Historija
Zamak se u Zapadnoj Evropi naglo razvio u 9. vijeku. Fortifikacije građene u Francuskoj u 10. vijeku često imaju visoki nasip okružen jarkom, natkriven bedemom, kao kašteli Blois i Saumur. Kasnije se, počevši od nasipa, nadograđuju jedno ili više unutrašnjih dvorišta (opasanih zidinama). Tokom 11. vijeka taj tip privatne utvrde poznat kao Motte proširio se širom Zapadne Evrope.
Debljina zidova zamka varirala je zavisno o terenu na kom je podizan, ponekad je sama priroda omogućavala dobru obranu. Obrana vanjskog zida zamka uglavnom se rješavala pomoću jednog ili više redova jaraka, premošćivanih pokretnim mostovima koji su mogli biti izvučeni natrag ili podignuti s unutarnje strane kako bi se spriječio prijelaz. Prilaz ulaznim vratima često se štitio barbakanom (utvrdom ispred vrata), a prolaz kroz vrata se branio portcullisom, mašikulama i samim vratima. Portcullis je obično bio izrađen od hrastova drva i ojačan željeznim okovom, i mogao se pomicati gore-dolje po kamenim žljebovima i tako blokirati prolaz. Postojala su dva tipa mašikula, jedni sa otvorima u krovu, kroz koje se bacalo projektile da ometaju napadače, i drugi sa otvorima između konzola parapeta kroz koje se također bacalo smrtonosne projektile.
Prostor u podnožju nasipa bio je opasan palisadama, a kasnije zidanim bastionima i tornjevima. Gotovo istovremeno s kružnim tornjem po Zapadnoj Evropi se gradio i pravokutni toranj, kompaktnije forme od citadele. Primjer takve gradnje je donžon zamka Château de Loches u Francuskoj (oko 1020.) i toranj u Rochesteru u Engleskoj (oko 1130.)
Toranj ili donžon, bio je centralna točka zamka, u koji se za vrijeme opsade, kada bi pali vanjski zidovi, cijeli garnizon povukao. To je dakle bio najsnažniji i pažljivo utvrđen dio obrane, koji je imao sve što je potrebno za dugotrajnu opsadu, privatne odaje, radne i pomoćne prostorije.
Hardin, Missouri
Hardin je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Zamak
Historija
Nakon trećeg križarskog rata (1189. - 1192.) birala su se mjesta za gradnju novog zamka (tamo gdje je to bilo moguće) po vrhovima strmoglavih brda, tako da se citadela stere iznad litice. Na taj način je fokus obrane bio koncentriran na prilaz, po kojem se često gradilo po dvije, tri linije bedema. Stambeni dio zamka sa salonom, pomoćnim prostorijama i kapelom građen je u unutrašnjem dvorištu. Još uvijek se gradio donžon, ali se najčešće više nije koristio za stanovanje, već kao posljednja linija obrane, ali je bio je manji i masivniji, od starijeg prethodnika.
Hardin, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 569, što je 45 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zamak
Historija
Razvoj i sve veća primjena vatrenog oružja tokom 15. i 16. vijeka bio je toliko brz, da je zahtijevao radikalnu promjenu vojne arhitekture. Francuska vojska promarširala je kroz Apenine 1494. i sa sa zapanjujućom brzinom, svojim topovima, zauzela zamak za zamkom.
To je bio kraj srednjovjekovnog zamka i početak doba moderne vojne arhitekture. Princip dizajna novih fortifikacija izgrađenih širom Evrope, svodio se na to da cijela građevina treba biti koncentrirana u jednom kompaktnom bloku, tako da se njezini niski bedemi mogu braniti artiljerijom odnosno topovima postavljenim po bastionima i redanima.
Okrug Habur Zulaymah, 'Amran
Habur Zulaymah je okrug u Jemenu u pokrajini Amran.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1004 m.
Prline
Prline je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 308 stanovnika.
La Llave (razvrstavanje)
La Llave ima više značenja:
Ramaráma
mini|Govorno područje Indijanaca Ramaráma Ramaráma (Rama-rama), južnoamerička indijanska etnolingvistička porodica iz brazilske države Rondônia koja obuhvaća istoimene Indijance Ramaráma ili Itangá, Urumí, Urukú, Arara-Gavião ili Arara do Rio Machado i Itogapúk (Ntogapíd, Ntogaapig, Itogapúque).
Porodica Ramaráma čini dio Velike porodice Tupian.
Blaignac
Blenjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 221 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 69 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 63 m, a minimalnoj 12 m).
Conan the Barbarian (film, 1982)
Conan Barbarin je pustolovno fantastični film iz 1982. kojeg je režirao i napisao John Milius. Zasniva se na pričama Roberta E. Howarda, pisca pulp časopisa iz 1930-ih, koje se odvijaju oko istoimenog naslovnog junaka u fiktivnom, pretpovijesnom svijetu čarobnjaka i mačeva. Glavne uloge tumače Arnold Schwarzenegger i James Earl Jones, a govori o mladom barbaru koji želi osvetu nad nedodirljivom vođi vojske i zmijskog kulta, Thulsa Doomom. Buzz Feitshans i Raffaella De Laurentiis producirali su film za svojeg oca, Dina De Laurentiisa. Basil Poledouris je preuzeo skladanje glazbe.
Ideja za film o Conanu rodila se još 1970. Edward R. Pressman i producent Edward Summer htjeli su započeti snimanje filma 1975., ali im je trebalo dvije godine kako bi dobili filmska prava, nakon čega su zadužili Olivera Stona za pisanje sinopsisa priče. Pressmanu je manjkalo kapitala za pokretanje projekta, te je 1979., nakon što su veliki filmski studiji odbili investirati u priču, prodao projekt De Laurentiisu. Millius je postao redatelj i prepravio scenarij.
Snimanje je trajalo pet mjeseci u Španjolskoj, većinom u provinciji Almeria. Scenografija se zasnivala na kulturama mračnog razdoblja i skicama Conana koje je izradio Frank Frazetta. Milius je izabrao mehaničke konstrukcije nad vizualnim efektima, dok je Schwarzenegger osobno izveo većinu svojih kaskaderskih scena. Montaža je trajala preko godinu dana a nekoliko nasilnih scena je izrezano.
Conan je bio umjeren komercijalni uspjeh za producente, zaradivši preko 100 milijuna $ u kinima diljem svijeta. Akademičari i kritičari su i hvalili i kudili film, optuživši ga da promovira teme fašizma ili hvalili jer promovira individualizam. Većina negativnih kritika usmjerena je protiv Schwarzeneggerove glume i nasilja. Schwarzenegger je svejedno ovim filmom stekao svjetsku slavu, usljedio je jedan nastavak, Conan razarač iz 1984., te remake 2011. godine.