cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kolonijalni Brazil
Kolonijalna eksploatacija Brazila tokom prvih 300 godina povijesti bila je temeljena na iskorištavanju drva brazila (XVI. stoljeće), proizvodnji šećera (XVI. – XVIII. stoljeće) te, na koncu, zlatu i dijamantima (XVIII. stoljeće). Robovi, mahom oni dovedeni iz Afrike, činili su temelj radne snage u kolonijalnom Brazilu.
Za razliku od susjednih španjolskih posjeda, portugalski posjed je i nakon sticanja nezavisnosti zadržao svoj teritorijalni i jezični integritet, što je omogućilo nastanak najveće države Južne Amerike.
La Lagunilla del Carmen, Salvatierra
La Lagunilla del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salvatierra.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Kvarcit
mini|Kvarcit Kvarcit je masivna metamorfna stena koja nastaje metamorfozom kvarcnog peščara. Metamorfoza peščara u kvarcit dešava se usled velikog pritiska i temperature. Takvi termodinamički uslovi vezani su za tektonsku kompresiju u orogenim pojasevima. Čist kvarcit je obično beo do svetlosiv, mada se može javiti i u različitim nijansama roze i crvene boje, koje potiču od od oksida gvožđa. Druge boje (žuta, narandžasta) se mogu javiti, ako su prisutne manje količine drugih elemenata.
Ortokvarcit je veoma čist kvarcni peščar, izgrađen uglavnom od dobro obrađenih zrna kvarca, povezanih silikatnim vezivom. Ortokvarcit obično sadrži oko 99% silicijum-dioksida, veoma male količine oksida gvožđa i tragove rezistentnih minerala, kao što su: cirkon, rutil i magnetit. Iako može sadržati fosile, u ovoj steni je sačuvana originalna tekstura i sedimentna struktura.
Kvarcit je stena koja je veoma otporna na eroziju, pa zbog toga veoma često izgrađuje grebene i vrhove. Veoma mali sadržaj silicijuma u steni, dovodi do toga da se eluvijacijom formira veoma mala količina rastresitog pokrivača. Iz tog razloga su mase kvarcita pokrivene veoma tankim slojem rastresitog pokrivača (eluvijuma) i veoma malom količinom vegetacije.
Uskelanjoki
Uskelanjoki je rijeka na zapadu Finske duga 25,5 km
Geografske karakteristike
Uskelanjoki nastaje spajanjem potoka Rekijoki, Terttilänjoki, Mustjoki i Hitolanjoki, od tamo teče prema zapadu preko ruralnog kraja do ušća u zaljev Halikonlahti (Botnijski zaljev) kod grada Salo.
Uskelanjoki ima sliv velik 566,5 km² od kog je 44% pod oranicama.
San Rafael, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1351 m.
Weybridge
Weybridge je grad od 29,772 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Administrativno podpada pod Distrikt Elmbridge.
Geografske karakteristike
Weybridge je jedno od londonskih predgrađa na sjeveru Surreya, koje se proteže duž rijeke Wey, nedaleko od njena ušća u Temzu, udaljen 11 km sjeveroistočno od Wokinga i 25 km od centra Londona.
Historija
Weybridge je izrastao u 13. vijeku pored mosta preko rijeke Wey, po kojem je dobio i ime.
El Huerto, San Diego de la Unión
El Huerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
Savage (rijeka)
Savage je jedna od riječica u američkoj saveznoj državi Aljaska, duga 27 km, pritoka rijeke Teklanika, koja je danas poznata kao jedna od atrakcija Nacionalnog parka Denali.
Geografske karakteristike
Savage izvore iz ispod planina Margaret na sjeveru Aljaškog masiva u Okrugu Denali. Od tamo teče prema sjeveru kroz Nacionalni park Denali do ušća u rijeku Teklanika.
Kotlina gornjeg toka riječice u nacionalnom parku koristi se za kampiranje posjetioca parka.
Lucha Campesina, Las Margaritas
Lucha Campesina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1369 m.
Las Juntitas, Arteaga
Las Juntitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Colubro, Roma
Colubro je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Flat Rock, Ohio
Flat Rok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 233.
Las Palomas, Zempoala
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2498 m.
Paskal II
Paskal II. (? - 21. januar 1118), rođen kao Rainerio Raineri bio je 160.- papa, koji je stolovao od 13. augusta 1099. do 21. januara 1118. godine. Njegov pontifikat, neuobičajeno dug za srednjovjekovne standarde, bio je obilježen uspostavljanjem dominacije Katoličke crkve nad od strane križara osvojenim područjima Levanta, ali i bezuspješnim pokušajima da se okonča borba za investituru sa rimsko-njemačkim carevima.
Biografija
Rodio se u zamku Bleda (današnje mjesto Santa Sofia kraj Forlija, kao sin lokalnog plemića. U mladosti se priključio benediktincima, a potom klinijevcima. Kao sljedbenika gregorijanske reforme ga je papa Grgur VII imenovao 1076. kardinalom, odnosno biskupom crkve lateranske crkve San Clemente. Za vrijeme Urbana II je služio kao papski legat u Španiji.
Za papu je izabran nakon Urbanove smrti 1099. godine. Njegov glavni suparnik, antipapa Klement III, umro je 1101. u izgnanstvu u Ravenni. Paskal se brzo obračunao s dva njegova nasljednika - Teodorikom i Albertom - koji su se iste godine zarobljeni. Sukob sa carevima se činio završenim 1104. kada je ekskomunicirani car Heinrich IV svrgnut od strane vlastitog sina Heinricha V, koji je od Paskala tražio oprost. Međutim, već nakon očeve smrti 1105. Heinrich je odlučio, kao i otac, uspostaviti svjetovnu investituru, te je sukob obnovljen. Iste godine je u Rimu lokalno plemstvo za novog antipapu izabralo Silvestra IV, zbog čega je Paskal prisiljen bježati u Tivoli. Odatle je 1106. otišao u Francusku tražiti podršku od kralja Filipa I i princa Louisa, ali se septembra 1107. vratio u Italiju bez rezultata.
Il Troccolo, Modena
Il Troccolo je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Paskal II
Biografija
Nakon nekoliko godina je sa Heinrichom uspio postići načelni kompromis - prema njemu bi car odustao od investiture, a zauzvrat bi se Crkva odrekla svih svojih posjeda u Toskani, kao i svjetovne vlasti. Heinrich je došao u Rim kako bi ga Paskal okrunio za cara, ali je u gradu izbio ustanak. Heinrich se povukao, ali je sa sobom kao zarobljenike poveo papu i kuriju. Nakon što je od pape ishodio obećanje da se prihvatiti sve njegove zahtjeve, Heinrich se vratio u Rim, gdje ga je 13. aprila 1111. Paskal okrunio za cara. Međutim, čim se Heinrich vratio u Njemačku, Paskal je sazvao crkveni sinod koji je papine odluke poništio, proglasivši ih iznuđenim silom.
Il Troccolo, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1236 m.
Paskal II
Biografija
Papa je nastavio vladati Rimom sljedećih nekoliko godina. 15. februara 1113. je donio ukaz kojim odobrava rad ivanovaca, a 1116. proglasio križarski rat protiv muslimana u Španiji. Također je potvrdio Erika Gnupssona za prvog biskupa Grenlanda, odnosno, prema današnjim tumačenjima, prvog biskupa u Sjevernoj Americi.
Rancho Catalina Gabriela, Chiautla
Rancho Catalina Gabriela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
La Molienda, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Nenana, Alaska
Geografske karakteristike
Nenana leži u sredini Aljaske na južnoj obali rijeke Tanana, svega par kilometera istočno od ušća rijeke Nenana, na autoputu George Parks sa kojim je povezana sa Fairbanksom, koji leži 88 km jugozapadno.
Naselje leži na transaljaškoj željezničkoj pruzi, i važna je stanica na toj pruzi, jer je upravo tu 1923. izgrađen željezni most preko rijeke Tanana, sa kojim je konačno povezan Anchorage koji leži 489 km jugozapadno, sa Fairbanksom, i tako dovršena ta pruga.
Historija
Od tog se Nenani nije oporavio do danas.
Privreda
Malobrojni stanovnici Nenanaja bave se ribarstvom i uslugama.
Colonia Revolucionaria Veracruzana, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Târsa-Plai, Avram Iancu
Târsa-Plai je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Avram Iancu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 963 m.
Čanadska županija
mini|desno|300px|Čanadska županija u 14. veku Čanadska županija je bila županija, odnosno upravna jedinica srednjovekovne Kraljevine Ugarske (11-16. vek), kao i habzburške Kraljevine Ugarske (između 17. i 20. veka). Upravno sedište županije bio je grad Mako (danas u sastavu Mađarske).
Tokom istorije županija je menjala svoje granice. U srednjem veku je obuhvatala područja na obe strane reke Moriš, odnosno severno i južno Pomorišje sa severozapadnim delom današnjeg Banata. U sastavu županije tada su se nalazila današnja mesta Segedin, Mako, Kikinda, Novi Kneževac, Čanad, Nadlak, Veliki Semikluš, Perjamoš, itd. U 16. veku, ovaj prostor ulazi u sastav Osmanskog carstva, koje ovde formira Temišvarski pašaluk.
Nakon uspostave habzburške uprave krajem 17. veka, županija je obnovljena ali sa umanjenim granicama, tako da je tada obuhvatala samo prostor severnog Pomorišja. Županija je kasnije proširena uključenjem delova razvojačene Pomoriške vojne granice. Nakon Prvog svetskog rata, područje tadašnje Čanadske županije je podeljeno između Mađarske i Rumunije. Od delova ove županije koji su pripali Mađarskoj uspostavljena je nova županija Čanad-Arad-Torontal. Celokupna istorijska teritorija koju je ova županija zahvatala u srednjem veku danas je podeljena između Mađarske, Rumunije i Srbije.
Evaporat
mini|Primer evaporata Evaporat ili evaporit je hemijska sedimentna stena i pripada grupi soli. Koristi se za eksploataciju raznih vrsta soli (kuhinjske, gipsa).
Minerali koji izgrađuju evaporat su:
Struktura evaporata je kristalasta, dok je njegova tekstura slojevita. Takođe, može se javiti i u vidu izduženih sočiva.
Nastaje taloženjem minerala iz zasićenog rastvora. Taj proces se vrši u zatvorenim basenima i lagunama. Prilikom toga, voda iz zasićenog rastvora isparava, nakon čega zaostaje čvrsta supstanca. Njenim vezivanjem nastaje ova stena.
Huicorachi, Carichí
Huicorachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2040 m.
Бргулице
Бргулице је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 490 становника.
Демографија
У насељу Бргулице живи 388 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,4 година (40,0 код мушкараца и 38,7 код жена). У насељу има 145 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,46.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
El Palmar, La Yesca
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1012 m.
Gesta Danorum
Gesta Danorum (srpskohrvatski: Podvizi Danaca) je manuskript koji je napisao Saxo Grammaticus krajem 12. vijeka.
Karakteristike
Prvih devet svezaka Geste priča o 60 legendarnih danskih kraljeva. U tom dijelu svoje knjige Saxo se oslanjao na antičke i islandske sage. Pretpostavlja se da je njegova Legenda o Amlethu bila inspiracija za Hamleta Williama Shakespearea, a priča o strijelcu Toku (Palnatoku), prototip za švicarskog Wilhelma Tella. Saxo je ugradio i mitove o nacionalnim bogovima za koje je tradicija tvrdila da su bili danski vladari, kao i mitove o stranim herojima.
Posebno se ističu tri junačka epa koje je Saxo preveo na latinske heksametre. Ta tri najstarija poznata danska epa su; Bjarkemaalet - himna namijenjena podizanju borbernog morala; Ingjaldskvadet - ep koji naglašava koruptivnu opasnost luksuza za stari vikinški duh; i Hagbard i Signe-ep o tragičnoj ljubavi i porodičnim svađama.
Posljednjih sedam svezaka sadrži Saxonov prikaz historijskih događaja od 1047. do 1186. Među mnogobrojnim podatcima, koji su preuzeti iz različitih izvora te nisu kronološki poredani, nalaze se i oni o baltičko-polapskim Slavenima.
U tom dijelu knige Saxo je uvjerljiv kad kazuje o događajima bliskim njegovom vremenu, ali proizvoljan kad piše o starim. Njegov cilj bio je patriotski, predstaviti Dansko kraljevstvo kao vrlo staro, i monarhiju kao faktor jedinstva.
Saxova knjiga bila je izvor inspiracije brojnim danskim romantičarskim pjesnicima 19. vijeka.
La Muralla, Catemaco
La Muralla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Slučaj Holmec
Slučaj Holmec odnosi se na ubojstvo i ranjavanje vojnika JNA tijekom desetodnevnog rata u Sloveniji 1991, za koje se optužuju pripadnici Teritorijalne obrane Slovenije; taj se slučaj ponekad smatra jednim od neprocesuiranih ratnih zločina tijekom raspada SFRJ.
Uvod
Nakon što je Slovenija proglasila neovisnost od Jugoslavije 25. juna 1991., jedinice JNA su po nalogu saveznog premijera Ante Markovića krenule prema graničnim prijelazima Slovenije uspostaviti carinski nadzor na granici i vratiti granične oznake Jugoslavije, a koje su Slovenci zamijenili slovenskim oznakama. 13. korpus JNA iz Rijeke upućen je prema talijanskoj granici, dok je 1. četa 62. koruškog odreda upućena prema austrijskoj granici. 27. juna 1991., oko 17:30 sati, pripadnici JNA iz karaule na Holmcu su stigli na Granični prelaz Holmec gdje ih je dočekalo 15 pripadnika slovenske Teritorijalne obrane. JNA je izdala ultimatum da imaju 15 minuta za predaju prelaza. Pomoć jedinicama iz karaule na Holmcu je stigla u vidu 1. čete 62. koruškog odreda JNA koji držao položaje okolo Holmca od 04:00 sati ujutro. Slovenski teritorijalci su prihvatili ultimatum i predali granični prijelaz. Nakon prepuštanja graničnog prelaza i povlačenja, u pomoć slovenskim teritorijalcima je stiglo 20 policajaca iz Slovenjskog Gradca. U noći sa 27. na 28. juna 1991. slovenski teritorijalci i policajci su opkolili karaulu u blizini graničnog prelaza. Podpukovnik jedinice, Major Miladinović, naredio je vojnicima da se utvrde položaji, očekujući pomoć ratnog zrakoplovstva JNA. Slovenci su 28. juna 1991. u 5:05 sati ujutro napali karaulu. Bitka za Holmec je završila oko 7 sati. Po prestanku pucanja ambulantna vozila pokupila su ranjenike s obije strane. Prva skupina vojnika JNA predala se je oko 10:30 sati, a druga, veća skupina vojnika JNA predala se oko 13:30. U sukobu su poginula dva pripadnika slovenske teritorijalne obrane, a trojica su teško ranjena. Kod JNA ubijena su 3 regruta, šest je bilo ranjenih i 45 zarobljenih. U sukobu je sudjelovalo 220 pripadnika teritorijalne obrane i 40 policajaca, naspram 62 pripadnika JNA.
Slučaj
mini|[[Antonijo Šimunović, jedan od 3 ubijena ročnika JNA.]] "Slučaj Holmec" ugledao je svjetlo dana 28. decembra 1998. godine, nakon što je novinar Bojan Budja objavio članak u "Slovenskim novicama". Budja je došao do saznanja o "slučaju Holmec" kada mu je bivši ravnatelj slovenske policije Marko Pogorelec rekao neka istraži slučajeve poput Holmeca, gdje su se dogodile puno ozbiljnije stvari. 1999. godine slovenska televizija POP TV prikazala je snimku austrijske televizije ÖRF-a iz 1991. godine, a na kojoj se vidi kako je 6 vojnika izašlo s bijelom plahtom i podignutim rukama pred slovenske teritorijalce. Nakon toga čula se brzometna paljba koja je oborila dio vojnika, dok su se ostali bacili na pod. Ubijeni su regruti Goran Maletić (19 g.) iz Novog Sada, Zoran Ješić (18 g.) iz Sakula kod Opova, obojica Srbi, te Hrvat Antonijo Šimunović (19 g.) iz Jablanice. Prema nalazima patologa, Šimunović i Ješić odmah su preminuli, a Maletić je iskrvario nakon nekog vrjemena. Slovenski teritorijalci su isprva tvrdili kako je vojnike JNA ubio s leđa njihov prepostavljeni koji im nije dopustio predaju. Međutim, na snimci se jasno vidi kako su pogođeni sprijeda i s boka, što su potvrdili i nalazi patologa. Autor snimke snimatelj ÖRF-a Ivan Klarić, Hrvat iz Austrije, je izjavio: "U to vrijeme snimali smo granične prelaze koje je zauzela JNA te smo tako stigli i do Holmeca. Sjećam se skupine vojnika koja je stajala s rukama u zraku i bijelom plahtom, a potom se začula rafalna paljba nakon koje su vojnici popadali po zemlji. Teško mi je bilo prosuditi tko je pucao, a ne znam ni što se dogodilo s vojnicima, je li koji i koliko ih je uistinu pogođeno. Poslije rafala i pada nastala je tišina, a ja više nisam ništa vidio. Spreman sam svjedočiti o cijelome slučaju i na sudu ako to bude potrebno." Obitelji Maletića i Ješića saznale su za cijeli slučaj od srpskih novinara, dok Šimunovićeva obitelj od 1991. do 2006. godine nije znala ništa o okolnostima smrti njihovog sina. Srpski tjednik Vreme objavio je arhivski dokument Ministrstva za notranje zadeve Republike Slovenije (slovenski MUP) iz kojeg je vidljivo priznanje ratnog zločina. U dokumentu piše: "Poseban događaj, u koji su umješani samo organi unutarnjih poslova, predstavlja radnju koja se prema međunarodnom pravu ubraja u ratne zločine. Pripadnici milicije pucali su na nenaoružane pripadnike JNA iz karaule na Holmecu, u trenutku kada su se predavali s bijelom zastavom u rukama. Događaj je dokumentiran video-kamerom i imamo ga u našoj dokumentaciji."
Reakcije u Sloveniji, Hrvatskoj i Srbiji
21. maja 2003. slovenski predsjednik Milan Kučan u Haagu je pred sudskim vijećem Međunarodnog suda za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije u predmetu protiv Slobodana Miloševića, u svojstvu svjedoka optužbe, dao iskaz u kojem je potvrdio da je na vojnike pucano.
Predsjednica Slovenskog helsinškog odbora Neva Miklavčič-Predan je zbog "Slučaja Holmec" bila izložena pritiscima i prijetnjama u Sloveniji. U gotovo svim slovenskim medijima protiv Miklavčič-Predan širio se govor mržnje, huškanje na progon, zahtjevi da ju se strpa u zatvor i ludnicu. Slovensko državno tužilaštvo podnijelo je tri kaznene prijave protiv Miklavčič-Predan "zbog uvrede države". 2006. godine okružni sud u Ljubljani oslobodio je Miklavčič-Predan optužbi za klevetu u procesu koji je 26 slovenskih ratnih veterana pokrenulo zbog njezinih izjava o tamnoj strani slovenskog rata za neovisnost, odnosno o ratnom zločinu slovenskih teritorijalaca nad ročnim vojnicima tadašnje JNA.
Hrvatska radiotelevizija je 18. aprila 2006. godine raspravljala o slučaju Holmec u svojoj emisiji "Otvoreno".
2006. godine, Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije u Haagu je objavio priopćenje u kojem ističe da je odustao od procesuiranja zločina u Holmecu, jer im je istekao mandat za pokretanje daljnjih istraga, te zbog toga što je sudu "dat mandat za istraživanje samo ozbiljnih slučajeva kršenja međunarodnog humanitarnog prava u toku produženog oružanog sukoba između dvije ili više sukobljenih strana", a Desetodnevni rat u Sloveniji nije okrakteriziran kao produženi oružani sukob.
Drugi slučajevi
Slovenski helsinški odbor je 2006. godine objavio svjedočenja dvojice Hrvata, Josipa Birkića iz Semeljaca kraj Đakova i Ante Bačka iz Velike Gorice, 1991. regruta JNA koji su sudjelovali u sukobu kod Nove Gorice. I Birkić i Bačak tvrde da su slovenske snage počinile ratni zločin i prekršili međunarodno humanitarno pravo tokom rata u Sloveniji. Slovenski teritorijalci pucali su na Bačka dok se nenaoružan i ranjen skrivao iza stabla, dok su na Birkića pucali kada je nenaoružan i ranjen pokušao pobjeći iz gorućeg tenka M-84. Obojica su uslijed tih ranjavanja ostali doživotni invalidi. Birkić je kasnije bio sudionik Rata u Hrvatskoj. Slovenski helsinški odbor je 2006. u Zagrebu najavio da će preko hrvatskog državnog odvjetništva tužiti Republiku Sloveniju zbog ratnog zločina nad Birkićem.
Slovenski helsinški odbor isto je tako objavio svjedočenja Marka Martinkovića iz Domaljevaca kod Orašja i Tomislava Šute iz Bugojna, obojica Hrvati. Martinković i Šuta su bili najteže ranjeni u sukobu za vrijeme Desetodnevnog rata u Sloveniji. Neva Miklavčič-Predan, predsjednica Slovenskog helsinškog odbora, tvrdi da su: "To bili mladići kojima je bilo naređeno da transporterima iz kasarne Vrhnika kraj Ljubljane krenu ka Brniku. Tada su odjednom bili zapaljeni. Nisu bojno djelovali. Ostali su doživotno osakaćeni."
Methuselah's Game
"Methuselah's Game" (japanski: メトスラの遊戯 Metosura no Yūgi) je deseta epizoda prve sezone animea Psycho-Pass. Premijerno je emitirana 14. prosinca 2012. u 00:00 tokom programskog bloka noitaminA, kojeg je Fuji TV pokrenuo kako bi povećao gledanost animea na svojoj televiziji. Epizodu je režirao Naoyoshi Shiotani, a scenarij zajednički potpisuju Makoto Fukami i Gen Urobuchi. Direktor animacije za desetu epizodu bio je Kazuo Sakai.
Epizoda se nastavlja na događanja iz prethodnih epizoda te započinje novi slučaj u kojemu je, uz Makishimu, principijelni negativac Toyohisa Sengūji. Nakon što oni uspiju namamiti i izolirati Kōgamija, a ovaj postane dio njihove igre, Sengūji sa svojim psima započne lov s ciljem da ubije Enforcera. Istovremeno, Akane ga mora pronaći i dokazati kako Kōgami nije samo inscenirao situaciju kako bi pobjegao. Naslov epizode referira na biblijskog Metuzalema, čovjeka koji je s 969 godina u trenutku smrti bio najstariji lik u toj knjizi, a simbolički si se ta igra odnosi na Sengūjija, koji je kiborgizacijom vlastitog tijela sebi omogućio nadljudski životni vijek.
Sinopsis
Dodatna scena prikazuje Makishimu kako u Sengūjijevoj vili razmišlja o svojim planovima. S velikim zanimanjem govori o Kōgamiju, kojeg naziva najvećim problemom u svojim dosadašnjim zločinima. Makishima za sebe govori da on stoji u koje je "svjetlosnim godinama udaljeno od zločina i kazne ovoga svijeta" te kako uobičajene metode neće biti dovoljne. Govori kako će, za hvatanje njega, biti potreban točan kompas i mapa, pitajući se ima li Kōgami nužna sredstva. O sebi otkriva kako ni kao dječak nije bio dobar u igrama bez suigrača te kako je uvijek tražio dihotomiju i dekonstrukciju, mada tek nakon što bi se nauživao u samom natjecanju sa suigračima. Sa velikim zanimanjem i užitkom zbog predstojećeg natjecanja, Makishima želi testirati Kōgamija, a preko njega i samoga sebe.
Akane je u međuvremenu pozvala pojačanje tako da joj se pridružio cijeli Division 1. Masaoka zaključi kako je podrum definitivno izgubljen, a napunjen je onečišćenom vodom i tekućim otpadom te bi izazvao snažne ozljede. S druge strane, Ginoza pokazuje zlobnu skepsu kada sugerira da je Kōgami prevario Akane i zapravo pobjegao, u što ova odbija povjerovati. Kako bi ublažio tenzije, Masaoka sugerira da prate navigaciju, a ne mapu, koja je pokazala da je Kōgami prošao kroz zid. Akane navodi da se Kōgamijev signal najednom počeo kretati jako brzo u ravnoj liniji te zaključuje kako je morao biti u nekakvom vozilu. Yayoi potvrdi kako je tim dijelom išla podzemna linija, ali je ista zatvorena prije 60 godina.
Natrag u vagonu, Kōgami saznaje informacije od Yuki - ona nije ta koja je poslala poruku Akane, ali se isto tako ne sjeća kako je završila u vagonu. Sjeća se da je došla s posla, okupala se i otišla spavati, a probudila se u vagonu. Kōgami još jednom pusti snimku Akaneina glasa, a kada ju Yuki prepozna, govori kako to nije zapravo ona već dobra montaža. Iz toga zaključuje kako su otmičari znali da Akane neće ići u podrum već netko drugi, sumnjajući, mada uz dozu skepse, da su otmičari, zapravo, cijelo vrijeme ciljali njega. U tom trenutku vagon staje, a Kōgami i Yuki izlaze na napuštenu stanicu podzemne željeznice. Signal je i dalje blokiran, a na stanici se nalaze otvorena vrata koja vode dublje u podzemlje. Kōgami komentira kako je naporno što moraju raditi kako im otmičari govore, no u tom se trenutku pojavljuje Kafka, crveni Sengūjijev robotski pas i napada ih. Kōgami i Yuki ulaze kroz vrata i daju se u bijeg samo da bi došli do labirinta koji je, zapravo, Sengūjijevo lovište. Njihov dolazak promatraju upravo Sengūji i Makishima u društvu Lovecrafta, drugog Sengūjijevog psa. Sengūji komentira kako su brzi, zaključujući kako inteligentniji plijen čini lov uzbudljivijim. Nakon što Makishima izrazi svoje zadovoljstvo, Sengūji ga upita zašto i on ponekad ne sudjeluje u lovu; Makishima odgovara kako njega zanima isključivo što će proizaći iz ovoga lova, dok ga sam proces ne intrigira pretjerano. U labirintu, Kōgami i Yuki pronalaze torbu s kemijskim svjetlom. Kōgami razlomi štapiće i baci ih pred njih, objašnjavajući Yuki kako bi nošenje svjetla u rukama bilo ravno samoubojstvu. Dok istražuju labirint i pronalaze brojne smrtonosne zamke, naiđu na još jednu torbu i Yuki potrči da ju uzme. Iako ju Kōgami pokuša zaustaviti, ne uspijeva; čim Yuki podigne torbu, aktivira se zvučni signal i ubrzo se pojavi Lovecraft i krene za njima. Dok bježe, nailate na Sengūjija koji ispali dva metka prema njima, međutim Kōgamijevo manevriranje im osigura uspješan bijeg. Kōgami uspijeva naći privremeno skrovište i zaključi kako se njihovi otmičari žele zabaviti lovom na lisice, a kako su njih dvoje lovina. Nakon toga pregleda torbu koju je Yuki uzela i u njoj pronalazi prijenosni komunikacijski uređaj, koji će im omogućiti komunikaciju unatoč blokiranom signalu. Međutim, uređaju nedostaju baterija i antena. Kōgami ubrzo govori Yuki da se ostane skrivati dok on eliminira jednog od pasa; naime, s dva lovačka psa nisu imali nikakvih izgleda, dok su samo s jednim šanse izgledale puno bolje.
Noseći električnu palicu, Kōgami se otkriva psima, a ubrzo i Sengūjiju. I dalje uspješno manevrira kroz njegove metke, a trenutak punjenja koristi kako bi pobjegao. Kad dođe u situaciju da su ga psi opkolili, Kōgami skoči na Kafku i pokuša ga eliminirati palicom, međutim bezuspješno. Ipak, na njegovim leđima otkrije zalijepljenu bateriju. Dok se Kafka i Lovecraft međusobno sudare, Kōgami ponovo bježi. Prilikom bijega, uspije namamiti Kafku pod zamku koja ga prepolovi i tako ugasi; Kōgami uspijeva pokupiti bateriju i vratiti se Yuki. Sengūji komentira vještinu svoga protivnika s Makishimom, koji ga upozorava da i lisice imaju oštre zube, no da postoji mogućnost da ovoga puta lovi vuka. Sengūji zaključi kako je Makishima unio izmjene u igru mimo njegova znanja, na što Makishima govori da ove igre testiraju i njegovu lovinu, ali i njega samoga. Sengūji osjeća gotovo perverzno zadovoljstvo zbog te činjenice, dodajući kako mu Makishimino patroniziranje zapravo i ne smeta.
Kōgami i Yuki pronalaze novo skrovište. Kōgami razmišlja o slučaju - iako je poruka stigla Akane, prava meta je, cijelo vrijeme, bio on. Yukina uloga je trebala završiti s porukom, međutim otmičari su i dalje inzistirali na njezinoj participaciji. Kōgami iz ovoga zaključuje kako je Yuki važna te ju zamoli da se skine. Yuki ga naziva pervertitom ali ipak pristaje, nakon čega skine spavačicu i baci ju Kōgamiju, međutim ona nije bila od koristi. Kōgami tada uoči da Yuki nema usklađeno donje rublje te ju zamoli da skine i njega. Yuki mu naredi da odvrati pogled te baci grudnjak na njega. Nakon što ga je pregledao, Kōgami je u njemu uspio pronaći antenu i aktivirati komunikacijski uređaj.
Ginoza, Akane i ostatak odjela su, u međuvremenu, došli do lokacije gdje su Kōgami i Yuki napustili vagon. Yayoi komentira kako je ometanje signala na ovom području dosta snažno. Ginoza naređuje da se područje detaljno pregleda kako bi se Kōgami pronašao te odobrava korištenje Dominatora čim ga netko ugleda. Akane pokuša obraniti Kōgamija, tvrdeći kako ne bi pomogao i kako nema razloga da ga se tretira kao kriminalca, međutim Ginoza samo navodi kako će Sibyl donijeti tu odluku. Nakon toga se, hladno i cinično, obruši na Akane, optužujući ju za cijelu ovu situaciju i smtrajući ju nesposobnom te joj govori da će, ukoliko itko izgubi život, krivac biti isključivo ona. Akane se gotovo rasplače, međutim tada iznenada intervenira Masaoka, koji svojom robotskom rukom zgrabi Ginozu, podigne ga i baci u mobilnu računalnu postaju kojom upravlja Yayoi, upozoravajući ga da je pretjerao sa svojim komentarima. Dok su Ginoza i Akane iznenađeni, Masaoka se samo veselo nasmije. U tom trenutku dolazi poziv od Kōgamija, što izazove osmijeh na Akaneinom, Masokinom i Kagarijevom licu.
Kōgami navodi kako je u tijeku kod 108 i kako hitno treba pojačanja. Ginoza naredi slanje svih raspoloživih dronova na sve moguće puteve kako bi barem jedan došao do Kōgamija. Akane i Masaoka zajednički kreću kroz vrata kojima je do labirinta došao i Kōgami.
Podaci o Psycho-Passu
Koncept Psycho-Passa je izrazito važan za cjelokupno razumijevanje animea i njegove radnje. Sukladno tomu, likovima se kroz epizode redovito mjeri razina Psycho-Passa, a te se brojke prikazuju ne Dominatoru kao i na službenim evidencijama koje dostavlja Sibyl. Deseta je epizoda, međutim, bila prva u nizu koja nije ponudila nikakve podatke o Psycho-Passu. Naime, kako Dominator nije upotrebljen u ovoj epizodi, a članovi PSB-a nisu provjeravali ničije podatke, nije se pokazala prilika za predstavljanjem novih podataka. Deseta epizoda je bila prva takva epizoda u dotadašnjem tijeku animea. Iako malobrojna, do kraja sezone će se formirati jedna skupina takvih epizoda.
Reference na popularnu kulturu
Psycho-Pass je kao anime u cjelini imao karakteristiku da često vrši reference na zapadnu filozofiju i pop-kulturu. Taj je običaj započeo s trećom epizodom te se nastavlja u daljnjima. U desetoj epizodi je izvršena samo jedna referenca i to u samom naslovu epizode. Tokom radnje iste referenci, ovoga puta, nije bilo. Naslov epizode referira na Metuzalema, čovjeka koji je sa svojih 969 godina u trenutku smrti bio najstarija osoba u Bibliji. Njegovo se ime u kolokvijalnom govoru često koristi kao metafora za nekog tko je jako star. U kontekstu ove epizode, Metuzalem je bio simbolička referenca na Toyohisu Sengūjija, koji je, kako je otkriveno u ranijim epizodama, u cijelosti kiborgizirao svoje tijelo (osim mozga i neurološkog sustava) i tako si omogućio minimalno 150 godina života, iako je objektivno već prilično star. Uz to, ranije su epizode objasnile da je pronašao način kako konstantno revitalizirati vlastiti um i tako si dodatno produžiti životni vijek, došavši jako blizu besmrtnosti. Tako je Sengūji opisan kao "biblijski starac", a Metuzalemova igra, na koju referira naslov, zapravo je lov kojeg Sengūji provodi kako bi zadovoljio svoje afinitete i revitalizirao svoj um.
Glazba
Uvodna pjesma korištena tokom prve polovice prve sezone bila je "abnormalize" benda Ling Tosite Sigure. Glazbu i tekst uvodne pjesme potpisuje frontmen benda TK. Tokom ove epizode nije prikazana i uvodna špica koja će kasnije biti prisutna, već je uvodna pjesma pratila radnju same epizode. Odjavna pjesma, uz prisutnu odvajnu špicu, bila je "Namae no Nai Kaibutsu" u izvedbi dua EGOIST. Glazbu, tekst i aranžman za pjesmu potpisuje ryo, instrumentalist benda.
Ostalu glazbu potpisuje kompozitor Yūgo Kanno, koji je potpisao glazbu za cjelokupni anime.
Kritike
Deseta epizoda animea je kritički osjetno odskočila u odnosu na prethodnice i dobila, dotad, uvjerljivo najbolje kritike. Na portalu IMDb je dobila visoku ocjenu 8.6/10, završivši na petom mjestu najbolje ocijenjenih epizoda prve sezone, a s istom ocjenom kao četrnaesta, dvadeset druga i petnaesta epizoda. Samo su dvije epizode imale bolje ocjene od ove skupine. Što se portala MyAnimeList.net, čiji čitatelji na forumu daju ocjene epizoda, on je desetoj epizodi, temeljem nešto više od 450 glasova, dao ocjenu 4.8/5, čime je i ovdje postala dotad najbolje ocijenjena epizoda. Kritički konsenzus ovih dvaju portala jest, neupitno, da je deseta epizoda izdigla anime na jednu višu razinu.
S druge strane, Thomas Zoth s portala The Fandom Post.com nije bio toliko impresioniran desetom i jedanaestom epizodom, za koje je napisao zajedničku kritiku. Epizodama je dao zajedničku ocjenu "B+", nešto lošiju od njegovih par prethodnih ocjena, zaključivši kako će fanovi Gena Urobuchija zasigurno uživati u ovim epizodama, međutim oni koji to nisu neće biti previše zadovoljni. Na kraju je dodao kako Psycho-Pass neupitno jest dobra serija, međutim kako nije siguran da je uvijek dobra iz razloga zbog kojih to želi i biti.
Colonia Palmitas, Zempoala
Colonia Palmitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2438 m.
Georg Büchner
Karl Georg Bihner, rođen je 17. oktobra 1813, a umro je 19. februara 1837, bio je nemački književnik.
Biografija
Rođen je u gradiću kraj Darmštata. Prožet idealima Francuske revolucije, napisao je 1834. godine letak "Der Hessische Landbote" u kojemu je pozvao seljake Hesenske kneževine da učine ono što su učinili seljaci u Francuskoj. Blizak je romantizmu, na sceni se služio drastičnim konstrastima, a rado se služio groteskom i zvučnim dijalozima. Bio je student medicine i prirodnih nauka, zaverenik, begunac i pisac prvoga revolucionarističkog političkog letka u Nemačkoj, a znao je da nema napretka bez obaranja feudalizma. Umro je veoma mlad, sa samo 23 godine u Cirihu.
Dantonova smrt
Dantonova smrt (Dantons Tod) je kazališni komad njemačkog pisca Georga Büchnera, napisan 1834. godine i objavljen 1835. godine. Sastoji se od četiri čina radnjom smještenih u Francusku u doba Revolucije. Naslovni protagonist je Georges Danton, jedan od revolucionarnih vođa koji je, u nastojanju da zaštiti revoluciju od vanjskih i unutrašnjih neprijatelja, pokrenuo Teror, ali je s vremenom shvatio da se on, pod vodstvom njegovog prijatelja Robespierrea, izrodio u besmisleno krvoproliće i izdaju svih revolucionarnih principa, te ga bez uspjeha pokušava zaustaviti, postavši na kraju i sam njegova žrtva. Büchner je djelo napisao kao vatreni zagovornik liberalizma i protivnik konzervativne reakcije koja je dominirala u post-napoleonskoj Vormärz Njemačkoj. U njega je uložio veliki trud kako bi što vjernije rekonstruirao historijske događaje. Dantonova smrt je na kraju, iako uveliko cenzurirana postalo jedino Büchnerovo djelo objavljeno za vrijeme njegovog života. Njegov eksplicitno politički angažman je, međutim, decenijama priječio javno izvođenje, te je premijeru imao tek 1902. godine. Kasniji historičari književnosti su ga prozvali dramom koja je bila ispred svog vremena, odnosno pretečom tzv. dokumentarnog teatra. Danas se smatra jednim od najpopularnijih i najčešće izvođenih dramskih djela njemačke književnosti.
Sunčanica
Sunčanica može da se odnosi na sledeće:
Arcești, Pleșoiu
Arcești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Pleșoiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 521 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
La Chilillera, Arteaga
La Chilillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Bacanje kugle
desno|250px|thumb|Bacač kugle thumb|250px|desno|Rotaciona tehnika bacanja kugle, [[Asmir Kolašinac.]]
Bacanje kugle je atletska disciplina u kojoj bacač nastoji baciti kuglu što dalje. Ova atletska disciplina služi za razvijanje snage, brzine, specifične izdržljivosti i okretnosti. Osim bacanja koje je propisano atletskim pravilima, kugla se može bacati na razne načine. Pri tome, u skladu sa uzrastom takmičara, upotrebljava se kugla različite težine.
Istorijat bacanja kugle
Pretpostavlja se da su se prva takmičenja u bacanju kugle (topovskog đuleta) održavana u Velikoj Britaniji. Hroničari beleže da su se vojnici oko 1346. godine takmičili u bacanju topovskog đuleta teškog 16 funti (7,257 kg. U početku se bacalo iz mesta i to jačom i slabijom rukom. Vremenom su se iskristalisala pravila bacanja koja su se odnosila i na prostor iz kojeg se bacala kugla.
Prvi službeni rezultati vode se u Velikoj Britaniji od 28. maja 1860, kad je H. Vilijams bacio kuglu 36 stopa tj 19,972 metra. U početku se kugla bacala bičnom tehnikom. Najbolji rezultat tim načinom bacanja postigao je Džim Fuš (SAD) 17,95 metara (1950). Peri O‘Brajen iz SAD prvi se prilokom bacanja u početnom položaju okrenuo leđima prema pravcu bacanja. Pri tom položaju moglo se jače uključiti mišiće, usled čega kugla dobija veće ubrzanje. O‘Brajen je ubrzo prebacio 18 metara, a 1956. i 19,25 metara. Od žena prvi svetski rekord postigla je Violeta Moris iz Francuske 10,15 metara — 1924.
Među prvim bacačima kugle između dva rata na terenima Jugoslavije istakli su se Karolji Ambrozi, V. Narančić i A. Kovačević, a posle Oslobođenja P. Šarčević, Dako Radošević, Milija Jocović, Petar Barišić, Tomislav Šuker, Ivan Ivančić, Vladimir Milić i Dragan Perić. Žene su u početku bacale kuglu od 5 kg. Prvi priznati rekord Jugoslavije postavila je 5. oktobra 1923. Marijana Jerina iz AK Primorje, rezultatom 6,24 metra.
Intermedio San Diego la Noria, San Diego de la Unión
Intermedio San Diego la Noria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Bacanje kugle
Pravila takmičenja
Kugla se baca s ramena jednom rukom iz kruga promera 2,135 metara. Na sredini srednjeg spoljnog luka učvršćen je segment. U trenutku kad atletičar zauzima u krugu stav za početak izvođenja bacanja, kugla mora dodirivati bradu ili biti vrlo blizu nje, ne sme se povući iz ravni ramena, a ruka se pri izvođenju bacanja ne sme povući naniže od zauzetog stava. Svaki takmičar ima pravo na tri pokušaja. Šestorica najboljih, a na velikim takmičenjima osmorica, imaju pravo na još tri pokušaja. Nijedan takmičar, nama pravo na naknadna tri pokušaja, ako mu bacanja u prva tri hica nisu uspela. Takmičar ne sme napustiti krug, dok kugla nije pala na zemlju, a posle toga obavezno mora napustiti krug za bacanje od pozadi. Pored toga nije dozvoljeno, koristiti rukavice kao ni umotavanje dva ili više prstiju zajedno.
Seniori bacaju kuglu tešku 7,257 kg, juniori mlađi od 18 godina 6 kg, pioniri 4 kg. Seniorke, starije i mlađe juniorke bacaju kuglu od 4 kg, a pionirke 3 kg.
Piobesi Torinese, Cuneo
Piobesi Torinese je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Bacanje kugle
Vrste takmičenja
Bacanje kugle se nalazi na svim važnijim takmičenja. Na programu Letnjih olimpijskih igara bacanje kugle za muškarce se nalazi od prvih Igara 1896. u Atini, a kod žena od Igara 1948. u Londonu. Na Evropskim prvenstvima 1934. za muškarce, a za žene od 1938.
Polazni položaj i priprema za poskok
Bacač se postavlja leđima okrenut smeru bacanja. Težina tela je na zadnjoj nozi. Trup je oružen i uspravan. Ruka u kojoj se nalazi kugla je savijena u laktu, tako da drži kuglu uz vrat. Telo se nalazi u potpunoj statičkoj ravnoteži.
Poskok
Poskok je pokretačka snaga u prvoj fazi bacanja i završava se dolaskom u izbačajnu poziciju, osnosno, u trenutku kad obe noge uspostave kontakt sa tlom. Početak poskoka treba biti opušten, slobodan, ali ne i prebrz. Previše brz početak poskoka prouzrokuje gubitak ravnoteže tokom njegovog izvođenja i ne omogućava pravilno bacanje.
Izbačajna pozicija (za dešnjake)
Desna noga je u centru kruga, leva noga spoljašnjim delom stopala dodiruje unutrašnju površinu segmenta. Težina tela nalazi se na desnoj nozi, koja je povijena, trup je leđima okrenut u pravcu bacanja savijen u suprotnom smeru. Leva noga je opružena u zglobu kolena.
Intermedio San Diego la Noria, San Diego de la Unión
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2052 m.
Bacanje kugle
Faza izbacivanja (maksimalnog napora)
Za vreme izbacivanja karakteristično je kretanje tela gore i napred povezano sa istovremenim okretanjem tela do prednjeg položaja u smeru bacanja uz neprestano narastanje brzine. Vrlo bitno za bacanje u celini je povezivanje poskoka sa izbacivanjem.
Faza održavanja ravnoteže
Zajedničko delovanje svih sila u smeru bacanja mora biti u završnoj fazi zaustavljeno kako bacač ne bi prešao preko ivice kruga i napravio prekršaj. Posle završenog izbacivanja bacač poskokom vrši zamenu položaja nogu.
Lista najboljih rezultata — bacanje kugle za žene na otvorenom
Ovo je lista atletičarki, koji su bacale više od 21,70 metara, sa stanjem na dan 15. jun 2017. godine. (Napomena: većina atletičarki je po nekoliko puta prebacilo tu dužinu u prikazanom rasponu. Prikazan je samo najbolji rezultat.)
Lista najboljih rezultata — bacanje kugle za muškarce u dvorani
Ovo je lista atletičara, koji su bacili kuglu preko 21,85 m, sa stanjem na dan 15. jun 2017. godine. (Napomena: većina atletičara je po nekoliko puta prebacilo tu dužinu u prikazanom rasponu. Prikazan je samo najbolji rezultat.)
Muški rekordi u bacanju kugle na otvorenom
(stanje 15. jun 2017)
Ženski rekordi u bacanju kugle na otvorenom
(stanje 15. jun 2017.)
Muški rekordi u bacanju kugle u dvorani
(stanje 15. mart 2013)
Ženski rekordi u bacanju kugle u dvorani
Stanje 15. mart 2012.
Santa Rosa Tejocote, Salvatierra
Santa Rosa Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salvatierra.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Veliki Borak
Veliki Borak je naselje u opštini Barajevo u Gradu Beogradu. Kuće su grupisane duž seoskih puteva, pa je naselje više zbijenog tipa. Deli se na Gornju i Donju malu, Trnjačku i Starovlašku mahalu. Po popisu iz 1818. godine koji je rađen po uputniku kneza Miloša, Borak ima 59 kuća sa 169 duša, a 1844. ima 92 kuća.
Istorija
U vreme Prvog srpskog ustanka, ovaj kraj je dao više znamenitih ličnosti među kojima su najpoznatiji Knez Sima Marković iz Velikog Borka i veliki junak Milisav Čamdžija, koji je ostao zapamćen po tome što je prvi ispred ustanika ušao u beogradsku tvrđavu Kalemegdan («Haj braćo Srbi, krila sokolova! K meni, k meni, ja sam na endeku. I Čamdžija već na topu sedi»! Na ovaj, Čamdžijin znak, pojačan je pritisak i čitava Beogradska varoš bila je osvojena).
U Velikom Borku je 1805. godine održana prva Narodna skupština ustaničke Srbije. Na Skupštini je ustanovljen Praviteljstvuješći sovjet srpski, prvi organ izvršne vlasti u Srbiji. Za predsednika Sovjeta izabran je prota Mateja A. Nenadović, a za sovjetnika Beogradske nahije Pavle Popović iz Vranića. U Velikom Borku, za vreme Prvog srpskog ustanka radila je i prva pošta u Srbiji.
U vreme Drugog svetskog rata, ovo selo je trpelo četnički teror, zbog podrške partizanima. 3. bataljon Posavske brigade Avalskog korpusa JVUO, čiji je komandant bio Milorad Todorović "Sitničar", 18. decembra 1943. je uhapsio veću grupu meštana Velikog Borka, Leskovca i Šiljakovca. Oni su u zatvoreni u selu Veliki Borak, gde su maltretirani. Istog dana desetoro je streljano, dok je više desetina osuđeno na javno batinanje.
Demografija
U naselju Veliki Borak živi 1060 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (40,7 kod muškaraca i 44,1 kod žena). U naselju ima 459 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Nacachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2178 m.
Santo Stefano, Bolzano
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 943 m.
Courtland, Minnesota
Kortland je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 611, što je 73 (13,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Conquista, Las Margaritas
La Conquista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1435 m.
El Tarral, Tuxpan
El Tarral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Schitu din Deal, Pleșoiu
Schitu din Deal je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Pleșoiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Gumadiol
Gumadiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 386,352 Da.
Salo (Finska)
Salo je grad i općina na zapadu Finske od 54,238 stanovnika.
Geografske karakteristike
Salo leži u Regiji Prava Finska, kod ušća rijeke Uskelanjoki u zaljev Halikonlahti (Botnijski zaljev), udaljen 52 km istočno od Turkua i 112 zapadno od Helsinkija.
Historija
Salo je kao naselje nastao na obalnom putu uz Botnijski zaljev, na mjestu gdje se on križa sa vodenim putem Uskelanjoki pa je vrlo rano postao trgovište. Ime - Salo se prvi put pojavilo 1325. u dokumentima katedrale iz Turkua.
Od 17. vijeka Salo je poznat po svom sajmu koji se održava svakog četvrtka. Od ruskog cara Aleksandra III dobio je 1887. povelju da mu je dodjeljen status trgovišta. Ali je ubrzo nakon toga doživio katastrofalan požar, od kog se ipak brzo oporavio.
Težak udarac doživio je polovicom 19. vijeka, uvođenjem parobroda, za koje je njegova riječna luka bila preplitka. Dolazak željeznice do grada - 1899. označio je početak novog doba za grad i njegovu okolicu. Nakon tog je stalno napredovao pa je 1960. dobio status grada.
Velika promjena za Salo desila se 2009. kad mu je pridruženo 10 općina; Halikko, Kiikala, Kisko, Kuusjoki, Muurla, Perniö, Pertteli, Salo, Suomusjärvi i Särkisalo, pa je narastao na 55 000 stanovnika.
Rarimuchi, Carichí
Rarimuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2073 m.
Almolunca, Chiautla
Almolunca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Danton (film, 1921)
Danton je njemački nijemi historijski film snimljen 1921. u režiji Dimitrija Buchowetzkog. Predstavlja adaptaciju drame Dantonova smrt Georga Büchnera. Radnja se događa u Francuskoj za vrijeme revolucionarnog Terora, a naslovni protagonist, koga tumači Emil Jannings, je revolucionarni vođa Georges Danton koji i sam postaje njegova žrtva nakon što se sukobio sa svojim sudrugom Robespierreom (koga glumi Werner Krauss).
Agua Calientilla, Choix
Agua Calientilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.