cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Protesilaj
Kult
Protesilajev grob, u kome su se nalazile mnoge dragocenosti, pokazivan je blizu grada Eleunta na Hersonezu Tračkom. Oko njegovog groba rasli su brestovi, za koje se verovalo da su ih posadile nimfe; one grane okrenute prema Troji olistale bi pre nego druge, ali je istovremeno i lišće brže venulo i umiralo. Neki su govorili i to da bi drveće uvenulo kad bi doseglo visinu s koje se mogla videti Troja i da su potom iz njegovog korenja nicali novi izdanci. Protesilaju je u Eleuntu podignut velelepni hram, a u Filaki, gde je poštovan kao božanstvo, postojalo je njegovo svetilište, u kome su održavane pogrebne igre. O osvetničkom duhu Protesilajevom, koji je delovao još u vreme grčko-persijskih ratova, pisao je Herodot. Lik Protesilajev bio je predstavljen na zidu riznice Kniđana u Delfima.
Euripid je napisao tragediju Protesilaj, od koje su sačuvani samo fragmenti.
The Adventure of the Greek Interpreter
"The Adventure of the Greek Interpreter" (srpskohrvatski: Prevoditelj s grčkog) je jedna od 56 kratkih priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Izvorno objavljena u Strandu 1893. godine uz Pagetove ilustracije, danas je priča sastavni dio zbirke The Memoirs of Sherlock Holmes. Navedena kao sedamnaesta među Doyleovih devetnaest najdražih, ovo je prva priča u kojoj se pojavljuje Mycroft Holmes, Sherlockov genijalni, ali prilično flegmatični brat.
Slučaj
Jednog ljetnog popodneva, dok razgovaraju o nasljednim osobinama, dr. Watson saznaje kako Sherlock Holmes zapravo ima brata, čije deduktivne sposobnosti, barem tako Holmes kaže, nadilaze čak i njegove vlastite. Posljedica toga je da Watson u poznati klub Diogenes dolazi i upoznaje Mycrofta Holmesa, brata svoga prijatelja. Iako prilično flegmatičan i intertan, Mycroft je često prezentirao rješenje problema koje bi mu Sherlock predstavio. Ipak, u ovom slučaju, Mycroft je trebao pomoć svoga brata. Gospodin Melas, prevoditelj s grčkog i Mycroftov susjed, dolazi kako bi im ispričao svoju neobičnu priču.
Jedne noći, Harold Latimer je došao po Melasa, tražeći od njega, hitno, usluge prevođenja. Pristavši, Melas je odveden u kočiju sa zamagljenim prozorima te mu je zaprijećeno. Melas se potužio, ali mu je obećana naknada. Vozili su se neka dva sata, a sve kako Melas ne bi znao kamo se voze, nakon čega je prevoditelj uveden u slabo osvijetljenu kuću gdje ga je dočekao drugi muškarac, po imenu Wilson Kemp.
Ubrzo je doveden i treći muškarac, Grk, koji je bio evidentno otet i mučen. Dvojica muškaraca, ne znajući ni riječi grčkog, trebali su Melasa kako bi uvjerio nepoznatog Grka da potpiše nekakve papire. Svjestan činjenice da njegovi "poslodavci" ne znaju grčki, Melas je iskoristio njihova pitanja kako bi ubacio svoja i dobio određene odgovore. Saznao je da da se muškarac zove Paul Kratides, da je u Londonu već tri tjedna, da nema namjeru potpisati papire, da ne zna gdje se nalazi kuća u kojoj ga drže te da ga njegovi otmičari izgladnjuju. Kako mu je preko usta zalijepljena traka, svoje je odgovore pisao. Iz Kratidesovih odgovora Latimeru, Melas je zaključio kako ova dvojica žele da Kratides prepiše svoju imovinu njima te kako je u sve to uključena ženska osoba. Kratidesovo nećkanje neće joj biti od koristi.
Melas bi izvukao još više podataka da u sobu, naglo i iznenadno, nije upala spomenuta žena koja je ubrzo prepoznala Kratidesa (nazvala ga je "Paul"). Prepoznao je i on nju (nazvavši ju "Sophy"), ali oboje su izgledali kao da nisu očekivali da će vidjeti jedno drugo. Melasov angažman tu je završen te je vraćen u kočiju i, nakon duge vožnje, izbačen daleko od svog doma, odakle je hvatao posljednji vlak.
Ubrzo je poslan oglas da se traže informacije o navedenom slučaju. Na oglas se javi izvjesni gospodin Davenport, koji navodi kako je ženu vidio u jednoj kući u Beckenhamu. Sherlock, Watson i Mycroft pokupe inspektora Gregsona i krenu po Melasa, u slučaju da im bude trebao prevoditelj, ali otkriju kako su otmičari već dohvatili prevoditelja i oteli ga, evidentno znajući kako ih je odao. Nakon što uspijevaju dobiti sudski nalog za pretres, odlaze u Beckenham i otkrivaju da se doista radi o kući koju traže. Ipak, kuća je prazna, a tragovi otkrivaju kako je napunjena kočija nedavno napustila imanje. Ulazeći u kuću, otkrivaju kako su otmičari pokušali otrovati Kratidesa i Melasa; pravovremenom intervencijom doktora Watsona, Melas je spašen, ali je Kratides umro.
Acarina
mini|Eriophyes inangulis na lišću drveta [[Alnus glutinosa (crna joha)]] Acarina, zajednički naziv za grinje i krpelje, životinje koje spadaju među prve kopnene člankonošce. Najstariji potjeću iz kasnog devona, ali su zbog svoje male veličine rijetki u fosilnim zapisima.
Njihova dva velika reda su Acariformes i Parasitiformes.
Loma de Reinoso, Santa Catarina Ixtepeji
Loma de Reinoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Ixtepeji.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Joan Osborne
Joan Elizabeth Osborne (Džoan Ozborn, rođena 8. jula, 1962.) je američka country pevačica. Najpoznatija je po pesmi One of Us i po svom radu sa članovima grupe Grateful Dead.
Biografija
Krajem 1980-ih preselia se iz rodnog Kentuckya u New York, gde je osnovala svoju muzičku kuću Womanly Hips, kako bi izdala par nezavisnik snimaka, pre nego što je potpisala ugovo sa Mercury Records; Soul Show: Live at Delta 88 (1991) bio je njen prvi album. Njen drugi (prvi za veliku kuću) album bio je Relish (1995), koji je postao hit zahvaljujući singlu "One of Us". Pesma je više pop od ostatka albuma koji je bio obojen countyjem, bluesom i folkom. "Right Hand Man" i "St. Teresa" su manji hitovi koji su pratili uspeh "One of Us".
Radila je 2002. godine na dokumentarnom filmu Standing in the Shadows of Motown i išla je na turneju sa Funk Brothers. Ona i njen bend su pratili Dixie Chicks na nacionalnoj turneji tokom leta, 2003. godine, tokom koga se pridružila i bendu The Dead kao vokal i objavila svoj četvrti album, pod nazivom How Sweet It Is, koji je kolekcija kasičnih rock i soul obrada.
Tokom 2005. i 2006. Osborne je nastupala u više navrata sa Phil Lesh and Friends. Februara, 2007. nastupala je na Grand Ole Opry.
Maja, 2007. objavila je Breakfast in Bed, koji je označio povrtak soul muzici. Obradila je How Sweet It Is. Breakfast in Bed sadrži i dve pesme ("Heatwave" i "What Becomes of the Brokenhearted") koje je obradila za film Standing in the Shadows of Motown.
Pevala je glavni vokal za "Spoonful" na solo albumu Vivian Campbell, Two Sides Of If. Pevala je vokale i za "Wayfaring Stranger" koja se pojavila na albumu Chocolate Supa Highway Spearheada, 1997. godine. Obradila je pesmu Dolly Parton "Do I Ever Cross Your Mind" na albumu Just Because I'm a Woman: Songs of Dolly Parton, 2003.
Njen poslednji album, Little Wild One, objavljen je septembra, 2008. godine.
Privatni život
Osborne je biseksualna. . Pesma "After Jane" sa njenog albuma Pretty Little Stranger govori o vezi sa ženom.
Decembra, 2004. godine rodila je svoje prvo dete, ćerku.
Siksto IV.
Siksto IV. (21. jul 1414. - 12. august 1484.) bio je papa od 9. augusta 1471. do 12. augusta 1484.
Po njemu je nazvana Sikstinska kapela, koju je za pontifikata njegova nećaka Julija II., koju oslikao freskama Michelangelo. Po njemu nosi ime i jedna kapela u katedrali Savone u kojoj su pokopani njegovi roditelji.
Biografija
Francesco rođen je u bogatoj i utjecajnoj savonskoj porodici della Rovere, koja je dala još jednog papu (Julije II.) i osnovala Vojvodstvo Urbino.
Francesco je ušao u franjevački red kao petnaestogodišnji dječak 1429. , kao franjevac studirao je filozofiju i teologiju na Univerzitetu Pavija (1431.-1432.). Dobar dio života bio je profesor na mnogim talijanskim univerzitetima. Francesco della Rovere je imenovan generalom franjevačkog reda 1464. Ubrzo ga je papa Pavao II. postavio za kardinala 1467.
Pontifikat Siksta IV. obilježilo je produženje rada španjolska Inkvizicija, i poništenje zaključaka Koncila iz Konstanza. Bio je čuven zbog otvorenog nepotizma, i sudjelovanja u zloglasnoj Uroti Pazzi, ipak njegovom zaslugom se renesansa počela širiti i po Rimu.
La Escurana, Tiquicheo de Nicolás Romero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Franklin Center, New Jersey
Franklin Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.460.
Selvapiana, Campobasso
Selvapiana je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
La Nueva Joya, Salinas
La Nueva Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2145 m.
Las Palmas, Centro Cristiano, Matamoros
Las Palmas, Centro Cristiano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Rasprava o uskrsnuću
Rasprava o uskrsnuću, poznata i kao Pismo Reginusu (lat. De Resurrectione ili Epistula ad Rheginum) je kratak ranokršćanski spis (pismo od osam stranica), koji objašnjava pojam uskrsnuća. Nastao je krajem 2. vijeka, a pronađen u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi.
Spis daje jasnu neortodoksnu interpretaciju kršćanskog učenja o životu poslije smrti, o vaskrsenju. Spis potječe od nekog od ogranaka valentinske gnoze.
Nastanak
Proučavanje razvojne faze novozavjetnog kanona koju autor očito poznaje, zatim mjesta koje učenje Rasprave o uskrsnuću zauzima u kontekstu ranocrkvenih rasprava o uskrsnuću, te konačno stupnja u njoj sadržanih srednjoplatonističkih ideja, zajedno ukazuju da je djelo vjerojatno sastavljeno koncem 2. vijeka. Što se, pak, mjesta nastanka tiče, ne postoje nikakvi unutarnji ili vanjski dokazi pomoću kojih bi ga bilo moguće odrediti. Zna se samo da Reginus, kome je pismo upućeno, živi u Palestini.
Autor tvrdi da je nauku o uskrsnuću, koju predaje učeniku Reginu, zadobio od Isusa Krista (49, 37—50, 1). Autor, kao glavni autoritet za svoje tvrdnje navodi Novi Zavet, iz čega se može zaključiti da je autor hrišćanski gnostik, kome nisu nepoznate ni ideje platonizma.
Sadržaj
Anonimni autor spis tvrdi da mu znanje dobiveno od samog Isusa (49,41-50,2) omogućuje da ponudi jasne odgovore na pitanja o životu nakon smrti, koja mu je postavio njegov učenik, Reginos (43,25). Kao prvo, pitanje uskrsnuća stvar je vjere u stvarnost uskrsnuća Isusa Krista i njegove pobjede nad smrću (46,14-19).
Kao drugo, oblik života nakon smrti bit će "uskrsnuće", koje se ne shvaća kao bukvalno “uskrsnuće tijela”, već u trenutku svoje biološke smrti "izabrani" vjernik doživljava odvajanje svojih unutarnjih, "živih udova", čija se priroda objašnjava referencama na "um" i "misao", od vanjskoga "tijela" "propadljivih", "vidljivih", vanjskih "udova" (43,38-48,2; 45,39-46,2; 45,19-21). To "uskrsnulo tijelo", prekriveno novom "puti" (47,4-8) ili "ruhom od svjetlosti" ("zraka" u 45,30-31) zadržava prepoznatljiva osobna obilježja, kao što to potvrđuju i ukazanja Ilije i Mojsija prilikom Isusove preobrazbe (Mk 9,2-8). Takvo je "duhovno uskrsnuće" koje "guta" (tj. uništava, čini besmislenim) uskrsnuće bilo gole "duše", bilo fizičkog "tijela" (46,39-46,2).
Kao treće, za razliku od saborne crkve, koja se u obećanju uskrsnuća držala "eshatološke odgode" (tj. ideje da će do potpunog uskrsnuća doći tek nakon Kristova konačnog povratka), autor Rasprave drži da bi vjerniku, koji je proleptički sudjelovao u Kristovoj smrti, uskrsnuću i uzašašću (45,24-28), morala biti jasna nova stvarnost: uskrsnuće postoji već sada. Ukratko, ovaj pisac poučava da se uskrsnuće već dogodilo, poput Himeneja i Fileta koji bivaju prozvani u Drugoj poslanici Timoteju 2,18. On to potkrepljuje svojevrsnim egzistencijalnim dokazom: vjernik koji zna za neminovnost smrti trebao bi se smatrati već umrlim, čime, pak, već sudjeluje u uskrsnuću (49,16-30). Vjernik zato mora posjedovati "vjeru" u stvarnost Kristove pobjede nad smrću (45,14-46, 4,14-17; 46,8-13), kako bi izbjegao "sumnju" (47,36-48,3), "upoznao" "Sina Čovječjeg" i istinu o njegovu uskrsnuću (46,13-17, 30-32) i vježbao oslobođenje od neprijateljskih kozmičkih sila (49,30-33) putem ispravne misli.
Analiza
Proučavanjem teksta je utvrđeno kako je njegov autor kršćansko-gnostički učitelj na kojeg je snažno utjecao valentinski gnosticizam. Postoje jasne paralelame između ovog nauka da se duhovno uskrsnuće već odigralo, i izvještaja o Valentinovoj "ostvarenoj eshatologiji" u Tertulijanu (De praes. haer. 33.7; De res. mort. 19,2-7) i Ireneju (Haer. 2.31.2). Ovo shvaćanje veoma podsjeća na ono što Tertulijan pripisuje valentinovcima kao aksiom: »Jao onome koji nije već u ovome tijelu uskrsnuo« (De res. mort. 19, 6). Tertulijan kaže da valentinovci kod toga misle: »Jao onome koji, dok je u ovome tijelu, ne spozna heretičke tajne (arcana haeretica)«.
Mădârjac (razvrstavanje)
Mădârjac ima više značenja:
Rasprava o uskrsnuću
Analiza
U Raspravi o uskrsnuću nalazimo koncepte svojstvene valentinizmu, poput ideje o primordijalnoj pleromi koja je pretrpjela izrađivanje i konzekventni "nedostatak" (46,35-47,1; 49,4-5), koji Spasitelj mora "obnoviti" (44,30-33). U tekstu su prisutne i platonističke ideje koje su utjecale na sam valentinizam, kao, primjerice, razlikovanje svijeta bića i sfere nastajanja i propadanja, razliku "razumskog" i "osjetilnog" svijeta (46,35-17,1) i ideje o prapostojanju duša (46,38-47,1; usp. 47,4-6; 49,30-36) i "pripremi" za umiranje (49,28-33). Međutim, ove ideje pisac nije nije preuzeo izravno iz platonizma već su filtrirane kroz valentinski gnosticizam.
Uskrsnuće
Uskrsnuće ima dva momenta: primanje gnoze u ovom životu i prijelaz u kraljevstvo svjetla po smrti. Čovjek koji je dobio gnozu, već je uskrsnuo, budući da gnozom »Shvaća sama sebe ponovno onako kako je bio na početku«: gnoza je spoznaja božanskog Duha kao takvog, na taj način što čovjek, kad doživljava preporođenje, postaje svjestan da je dio Duha: gnoza je povratak samome sebi. Iskustvo spasenja počinje primanjem gnoze, a dovršuje se povratkom Duha u kraljevstvo svjetla po smrti. Gnostik se mora asketski ponašati, da ostane u jedinstvu s Duhom. Tijelu je svojstveno da se smanjuje, ali to je za gnostika samo milost. Tjelesna smrt ne znači ništa teško za gnostika, jer ona je samo čas neposrednog uspona Pneume u carstvo svjetla.
Kristologija
Isus Krist, naš Gospodin, Spasitelj, Sin Božji, »bio je Sin čovječji, i obuhvaćao ih je obojicu, jer je posjedovao čovještvo i božanstvo« (44, 22—26). Kad je bio u tijelu, objavio se kao Sin Božji (44, 15—17). Dolazak Kristov na svijet shvaćen je kao donošenje objave; došao je »da ništa ne ostavi sakriveno, nego da sve razotkrije« (45, 6—8). No Spasiteljevo se djelo ne ograničuje samo na objavu, on je kao Sin Božji pobijedio smrt kad je, omogućio ljudima apokatastazu u Pleromu (44, 13—36). On će po smrti omogućiti uspon Duha vjernika u kraljevstvo svjetla: »Mi ćemo biti od njega povučeni u nebo, kao zrake od sunca, a da nas nitko (tu se misli na arhonte) neće moći zadržati« (45, 36—39). Nakon što je boravio na svijetu, Spasitelj je taj svijet ostavio i »preobrazio se u neprolaznog Eona« (45, 16—18). Spis spominje i Spasiteljevo trpljenje: »Mi smo s njime trpjeli i s njime smo uskrsnuli i s njime smo na nebo uzašli« (45, 24—28). Kod toga se poziva na Pavla.
Lugaid Lámderg
Lugaid Lámderg ("crvenoruki"), sin Eochaid Uaircheasa, je bio, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Lebor Gabála Érenn navodi kako je vladao zajedno sa Conaing Bececlachom, i to tako da je držao južni dio otoka, a Conaing sjeverni; na prijestolje je došao ubivši južnog vladara, Conaingovog brata po imenu Eochu Fíadmuine, dok Keating i Four Masters navode da je prilikom Eochuovog ubistva svrgnuo i Conainga te zavladao cijelim otokom sam. Vladao je sedam godina prije nego što ga je Conaing ubio i postao veliki kralj cijelog otoka. Lebor Gabála navodi kako je Lugaid vladao u doba Artakserksa I (465-424. pne.) i Darija II (423-404. pne.) od Perzije. Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu smješta u period 616-609. pne., a Annals of the Four Masters u 839-832. pne.
C18H19NO3
Molekulska formula C18H19NO3 se može odnositi na:
Abwehr
Abwehr (izgovor: Abver) je bila nemačko informaciono i protivobaveštajno odeljenje Vrhovne komande oružanih snaga nacističke Nemačke, tokom Drugog svetskog rata to jest nemačka vojna obavještajna služba koja je postojala između 1921. i 1944. godine. „Abwehr“ je nemačka reč, koja se obično prevodi kao „odbrana“, i dolazi od reči Amt Ausland Abwehr.
El Rojo (razvrstavanje)
El Rojo ima više značenja:
Abwehr
Abver se javljao kao centralna strateška insitucija za organizaciju i izvođenje subverzivne delatnosi širokog obima u inostrantsvu. Nastala je spajanjem odeljenja za inostranstvo Ausland i odbranu Abwehr ministarstva odbrane, od kojih se prvo bavilo vezom između armije i vanjskih poslova a drugo obaveštajnim delatnostima.
Tijekom rata osim klasičnih obavještajnih i diverzantskih akcija Abver je osnovao i klasične vojne jedinice koje su sudjelovale u borbama. Najpoznatije od njih su bile nemačka branderburška divizija i kvislinška ukrajinska armija pod zapovjedništvom Stepana Bandere i Mikole Lebeda.
Tecorral (razvrstavanje)
Tecorral ima više značenja:
Oh! What a Lovely War
'Oh! What a Lovely War' je britanski filmski mjuzikl snimljen 1969. u režiji Richarda Attenborougha. Temelji se na kazališnom predstavi Oh, What a Lovely War!, koja je, pak, bila inspirirana knjigom The Donkeys historičara Alana Clarka. Radnja simbolički prikazuje prvi svjetski rat kroz muzičke točke u kojima se kroz tekst tada popularnih pjesama na sarkastičan način opisuje krvoproliće na zapadnom frontu i besmisleno stradanje miliona ljudi. Snimljen u doba burnih šezdesetih i vijetnamskog rata, ''Oh! What a Lovely War'' se odlikovao pacifističkom i anti-establišmentskom porukom u skladu s duhom vremena. Poznati pisac Len Deighton, koji je sudjelovao u pisanju scenarija, ispočetka zbog neslaganja s Attenborroughom tražio da mu se ime skine sa špice, ali je kasnije izjavio da žali zbog te odluke. Attenborroughu je ovaj film predstavljao režijski prvijenac, i stvorio je njegovu reputaciju specijalista za filmove historijske tematike.
C18H22O6
Molekulska formula C18H22O6 se može odnositi na:
Добри До (Куршумлија)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Tecoripa (razvrstavanje)
Tecoripa ima više značenja:
El Romeral (razvrstavanje)
El Romeral ima više značenja:
Redovne linije Jat Airwaysa
Ovo je spisak svih odredišta do kojih srpska aviokompanija Jat Airwaysa leti na svojim redovnim linijama.
Osim ovih aerodroma, Jat ervejz održava i široku mrežu sezonskih letova do sredozemnih odredišta, čarter letove (recimo do odredišta od interesa za velika srpska preduzeća), itd.
Măcărești (razvrstavanje)
Măcărești ima više značenja:
Bakije
Bakije je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 160 stanovnika.
Mădulari (razvrstavanje)
Mădulari ima više značenja:
Winkelbach
Vinkelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 234 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143313.
513
Godina 513. (DXIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Proba i Klementina (ili, rjeđe, godina 1266. Ab urbe condita). Oznaka 513. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Gama-endorfin
Gama-endorfin je endogeni opioidni peptid sa sledećom sekvencom: Tyr-Gly-Gly-Phe-Met-Thr-Ser-Glu-Lys-Ser-Gln-Thr-Pro-Leu-Val-Thr-Leu. Gama endorfin, alfa endorfin i Met-enkefalin se formiraju ektracelularno iz lipotropin C fragmenta.
Mada je gama-endorfin istraživan od 1970-tih, malo je poznato o Njegovoj ulozi u telu.
Gornja Bijela
Gornja Bijela je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 98 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 137 stanovnika).
Le Creusot
Le Creusot je grad u Francuskoj u regionu Burgundy, u departmanu Saône-et-Loire.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 22.783.
Gornja Bijela
Demografija
U naselju Gornja Bijela živi 82 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (40,3 kod muškaraca i 41,2 kod žena). U naselju ima 29 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,38.
Philip Johnson
Philip Cortelyou Johnson (Filip Džonson - 8. jul, 1906. – 25. januar, 2005.) bio je uticajni američki arhitekta. Sa svojim okruglim naočarama debelog okruglog okvira bio je decenijama najprepoznatljivija figura u američkoj arhitekturi.
Gornja Bijela
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Philip Johnson
Godine 1930. osnovao je Odeljenje arhitekture i dizajna u Muzeju moderne umetnosti u New Yorku (MoMA), a 1978. je, kao poverenik, dobio zlatnu medalju od Američkog instituta arhitekata i prvu Pritzkerove nagradu za arhitekturu (1979). Kada je umro, januara, 2005. godine, iza sebe je ostavio dugogodišnjeg životnog partnera, Davida Whitneya, koji je umro par meseci kasnije, 12. juna, 2005.
Rani život
Johnson je rođen u Clevelandu. Njegova porodica je poreklom iz Novog Amsterdama, a lista njegovih predaka uključuje i hugenota Jacques Cortelyoua, koji je napravio prvi plan grada Novog Amsterdama za Peter Stuyvesanta. Studirao je na Harvardu, gde se bavio istorijom i filozofijom, posebno predsokratovcima. Studije je nekoliko puta prekidao putovanjima po Evropi. Ova putovanja su bila veoma važnja u njegovom obrazovanju, jer je nakon poseta znamenitosti postao fasciniran arhitekturom.
Godine 1928. Johnson sreće arhitektu Ludwiga Mies van der Rohea, koji je u to vreme projektovao Nemački paviljon za Expo 1929 u Barseloni. Ovaj susret je bio veoma značajan za Johnsona i odredio je njihov dalji odnos, koji je bio ujedno i saradnički i suparnički.
U knjizi koja je pratila izložbu, a koju je priredio sa Hitchcockom, Johnson ističe da nova arhitektura prati tri formalna principa:
thumb|[[Puerta de Europa u Madridu]] Johnson je nastavio svoj rad kao zagovarač moderne arhitekture, koristeći MoMA-u kao propovedaonicu. Organizovao je prvu posetu Le Corbusiera Americi, 1935. godine, a zatim je radio na tome da dovede Miesa i Marcela Breuera u SAD kao emigrante.
Tokom 1930. Johnson je izrazio simpatije prema nacizmu i ispoljavao je antisemitističke ideje. O ovom periodu svog života je kasnije izjavio: "Nema opravdanja za takvu neverovatnu glupost... Ne znam kako se okajava krivica."
Tokom Velike krize, Johnson je prestao da radi u MoMA-i, kako bi okušao svebe u novinarstvu i agrarnoj populističkoj politici. Njegov entuzijazam je bio skoncentrisan na kritiku liberalne države blagostanja, čiji je "neupseh" delovao očiglednim tokom 1930-ih. Kao novinar, Johnson je pratio Nirnberški miting i invaziju na Poljsku, 1939. godine. Invazija je bila prekretnica u njegovom interesovanju za politiku i novinarstvo; vratio se u SAD i priključio se vojsci. Nakon nekoliko neuspešnih godina u vojsci nastavio je studije dizajna na Harvardu.
Centro E, Grosseto
Centro E je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Philip Johnson
The Glass House
thumb|Model [[Glass House izložen u MoMA-i u New Yorku.]] Johnsonov prvi uticaj u argitekturi bila je njegova upotreba stakla; njegovo remek-delo je Glass House (1949), Kuća od stakla, koju je dizajnirao kao svoju kuću u New Canaanu i koja se ispostavila kao veoma uticajan rad. Koncept Glass Housa postavljene u okruženje, sa pogledom kao "pravim zidovima" bio je razvijan u nemačkoj Glasarchitektur drawings tokom 1920-ih i već je bila skicirana od strane Johnsonovog mentora, Miesa. Građevina je esej minimalističke strukture, geometrije, proporcije i efekta transparentosti i refleksije.
Centro E, Grosseto
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Philip Johnson
The Glass House
Huća se nalazi na ivici iznad ribnjaka na Johnsonovom imanju. Spoljni zidovi zgrade su od stakla i čelika ugljene boje; pod od cigli nije u ravni sa zemljom, već je uzdignut 25 centimetra. Unutrašnjost je otovren prostor podeljen niskim ormanima od orahovine, a cigleni valjak, unutar koga je kupatilo, je jedini objekat koji doseže od poda do plafona.
Johnson je nastavio da gradi na svom imanju radeći arhitektonske studije. Pedeset stopa od Glass Hausa izgradio je gostinjsku kuću, koja odražava proporcije Glass Housa i potpuno je zazidana ciglom, osim malih okruglih prozora sa zadnje strane). Sadrži kupatilo, biblioteku i spavaću sobu sa pozlaćenim lučnim plafonom i debelim tepihom. Izgrađena je u isto vreme kada i Glass Hous i može se posmatrati kao njen formalni parnjak. Johnson je izjavio da je namerno dizajnirao kuću da ne bude udobna, jer "gosti su kao ribe, treba da traju tri dana najviše."
Kasnije je Johnson dodato galeriju sa inovativnim mehanizmom sa rotirajućim zidovima koji drže slike, kao i galeriju skulptura. Poslenje građevine koje je dodao bile su biblioteka i zgrada za prijem, koja je crveno crna i krivih zidova. Johnson je smatrao da je grupa zgrada od po jedne prostorije ukupno umetničko delo.
Zgrada Seagram
Nakon nekoliko kuća pod Miesom i Breuerom, Johnson se pridružio Miesu kao arhitekta 39-ospratnice poznate kao Seagram Building (1956). Johnson je imao ključnu ulogu u usmeravanju projekta na Miesove ideje, radeći sa Phyllis Lambert, ćerkom direktora Seagrama. Krajnji rezultat ove saradnje klijenta i ahritekte je bronzano-staklena zgrada na Park Avenue-u.
Prospi, Caserta
Prospi je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Philip Johnson
Zgrada Seagram
Završetak Seagram Buildinga sa Miesom ozačio je promenu u Johnsonovoj karijeri. Nakon ovog uspega, njegova praksa je rasla sa projektima koji su dolazili iz sfere javnih zgrada, uključujući glavni plan Lincoln centra i kompleks New York State Theatera. U meuvremenu, Johnson je počeo da se dosađuje sa ortodoksijama internacionalnog stila.
Kasnije zgrade
thumb|upright|[[Postmoderna arhitektura|Postmoderna AT&T Building, danas Sony Building]] U početku zapanjujući, kule od stakla i čelika već su 1960-ih postali uobičajena stvar, što je Johnsona nateralo da se posveti još impresivnijoj gradnji spektakularnih, kristalnih zgrada, obloženih isključivo staklom. Mnoge od njih odmah su postale ikone, kao npr. PPG Place u Pittsburghu i Kristalna katedrala u Garden Grove-u, Kaliforniji. thumb|left|Crystal Cathedral, Orange County, CA
Johnsonova arhitektura predstavlja ravnotežu između dva dominantna trenda u posleratnoj umetnosti SAD-a: "ozbiljnijeg" pokreta minimalizma i popularnijeg pokreta Pop art-a. Njegovi najbolji radovi izražavaju karakteristike oba pokreta; Johnsonove privatne kolekcije daju primer toga - u Muzej moderne umetnosti uveo je umetnike poput Mark Rothkoa, kao i Andy Warhola. Naravno, kako se nalazio između ta dva pokreta, puristi obe strane smatrali su da je njegov rad isuviše zatrovan ili pod uticajem one druge strane.
thumb||right|Atrium [[New York State Theatera u Lincoln Center-u.]] AT&T Building na Manhattnu, danas Sony Building, dovršena je 1984. godine i odmah je postala kontroverzna zbog svog neo-gorgijanskog pedimenta. U to doba zgrada se smatrala velikom provokacijom jer je po mnogima narušavala izgled Manhattana, izgledom podsećajući na veliki orman. Odudarala je od svake estetike modernizma, koji je generacijama odbacivao koristiti bilo kakve uzorke ranijih stilova. U retrospektivi, neki kritičari vide tu zgradu kao prvi izraz postmodernizma, nužan u slijepoj ulici modernističke estetike.
Značajni radovi
thumb|upright|[[PPG Place u Pittsburghu]] thumb|[[Hines College of Architecture na Houstonskom univerzitetu]] thumb|The Johnson Building u [[Boston Public Library]]
48. pne.
Godina '''48. pne.''' je bila godina predjulijanskog rimskog kalendara. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezara i Vacije illi, nešto rjeđe, '''godina 706. Ab urbe condita'''. Izraz 48. pne. (prije Krista) se za ovu godinu počeo koristiti u ranom srednjem vijeku, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala uvriježena metoda za imenovanje godina.
thumb|300px|Shema bitke kod Farsala
Alen (hemija)
right|thumb|150px|[[Propadien, najjednostavniji alen, takođe poznat kao alen.]]
Alen je jedinjenje u kome jedan atom ugljenika ima dvostruke veze sa svakim od svoja dva susedna ugljenika. Aleni se klasifikuju kao polieni, zajedno sa ostalim dienima. Osnovno jedinjenje alena je propadien. Jedinjenja sa strukturama alenskog tipa i sa više od tri ugljenika se nazivaju kumuleni. Aleni su mnogo reaktivniji od alkena. Na primer, njihova reaktivnost sa gasovitim hlorom je slična reaktivnosti alkina.
Geometrija
thumb|right|3D prikaz alena. Centralni ugljenik alena formira dve sigma veze i dve pi veze. Centralni ugljenik he sp-hibridizovan, i dva terminalna ugljenika su sp2-hibridizovana. Ugao između veza formiranih između tri alenska ugljenika je 180°.
Simetrija
none|left|300px Simetrija i izomerizam alena je dugo fascinirao organske hemičare. Za alene sa četiri identična supstituenta postoje dve ose rotacije kroz centralni ugljenik. Treća osa rotacije prolazi kroz C=C=C veze. Postoji i ravan simetrije koji prolazi kroz obe CH2 ravni. Ova klasa molekula pripada D2d tačkovnoj grupi. Usled simetrije, nesupstituisani alen nema dipolni moment.
Ragonese, Catania
Ragonese je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
El Rosado (razvrstavanje)
El Rosado ima više značenja:
Tecualilla (razvrstavanje)
Tecualilla ima više značenja:
Gibson Flats, Montana
Gibson Flats je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Măcrești (razvrstavanje)
Măcrești ima više značenja:
Gibson Flats, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 199.
Măceșu de Sus (razvrstavanje)
Măceșu de Sus ima više značenja:
Genesis (Star Trek: The Next Generation)
Genesis je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 21. marta 1994. godine. Radnja prikazuje kako posada Enterprisea postaje žrtvom virusa koji mijenja njihovu DNK i pretvara ih u stvorenja iz ranijih stadija evolucije.
Genesis je jedina epizoda koju je režirala Gates McFadden, članica glumačke postave koja tumači lik dr. Crusher.
West Ferriday, Louisiana
Vest Veridej je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 1.541.
Măceșu de Jos (razvrstavanje)
Măceșu de Jos ima više značenja:
Mârșa (razvrstavanje)
Mârșa ima više značenja:
Agua Zarquita, Colotlán
Agua Zarquita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Colotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1968 m.
C18H26O2
Molekulska formula C18H26O2 se može odnositi na:
Vaga
Vaga se može odnositi na:
AAE
Termin AAE ima više značenja.
Brenon
Brenon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Var koja pripada prefekturi Draginjan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 22 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 900 metara (maksimalnoj 1.264 m, a minimalnoj 782 m).
Tecuanapa (razvrstavanje)
Tecuanapa ima više značenja:
Mânăstireni (razvrstavanje)
Mânăstireni ima više značenja:
El Santuario (razvrstavanje)
El Santuario ima više značenja:
C18H26O3
Molekulska formula C18H26O3 se može odnositi na:
El Sapo (razvrstavanje)
El Sapo ima više značenja:
Winnen
Vinen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143314.
Isihazam
Istorijat
Isihastičko upražnjavanje kontemplativnog života se zasniva na slovu Jevanđelja: "Carstvo je Božije unutra u vama" (Luka 17,21) i na savetima Apostola Pavla: "Molite se neprestano" (1. Sol. 5,17), vuče korene iz ranih monaških centara hrišćanskog Istoka: Kapadokije, Egipta, Sinaja, Carigrada. U 13. i 14. veku je isihazam doživeo značajan procvat kao širok monaško-crkveni pokret na Svetoj gori, u Vizantiji, na Balkanu i potom u Rumuniji i Rusiji. Neki zapadni teolozi ga smatraju "jedinim velikim mističnim pokretom u pravoslavlju".
Winnen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Vinen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 428 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 136 stanovnika/km².
Isihazam
Isihastički spor
U vreme kada se isihazam javio, izazvao je mnoge burne reakcije. Varlam Kalabrijski, teolog i monah iz južne Italije, se usprotivio pokretu isihazma i optužio za jeres učenje Grigorija Palame, koji je branio isihazam, tvrdeći da je poznanje Boga čin iskustva. Grigorije Palama govori o neposrednom sozercavanju Boga u vidu nestvorenih božanskih energija. Između Varlaama i Palame se vodila vatrena polemika. Protiv Varlaama, koji je oboženje svodio na podražavanje Boga, Palama navodi da je oboženje stvarno učestvovanje, lično opštenje sa Bogom. Blagodat je prenošenje sile božje u naš život, ali i pored Božijeg prisustva u nestvorenim energijama, tajna božije suštine ostaje nepoznata. Spoznaja znači sjedinjenje sa Bogom, prodiranje u unutrašnjost Boga koliko je dopušteno čoveku, koji nikad ne može da shvati i iscrpe božansku suštinu.
Pomesni sabori u Carigradu 1347. i 1351. godine, kojima predsedava car Jovan VI Kantakuzin, su i pored protivljenja pojedinih teologa, proglasili pravovernost isihazma i Palamine doktrine.
Teološke implikacije isihastičkog duhovnog iskustva vrlo su značajne, jer vode neposrednom bogopoznanju, shodno kojem se Bog javlja svojim energijama, pri čemu svojom suštinom ostaje nedostupan. Isihazam je uticao na život i kulturu hrišćanskog Istoka, i na oblikovanje celokupne životne filozofije pravoslavnih naroda kroz vekove.
El Saucillo de Abajo, Ramos Arizpe
El Saucillo de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1585 m.
Mânăstirea (razvrstavanje)
Mânăstirea ima više značenja:
Oyonnax
je grad u Francuskoj u regionu Rhône-Alpes, u departmanu Ain.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 22.650.
Aghmat
Aghmat (arapski: أغمات,, berberski: Aɣmat) poznat i kao - Joumâa Aghmat je gradić od 1,208 stanovnika i arheološko nalazište u sredini Maroka u Regiji Marrakesh-Safi.
Geografske karakteristike
Aghmat leži na obroncima Visokog Atlasa u dolini rijeke Ourika, udaljen tridesetak km jugoistočno od svog regionalnog administrativnog centra Marakeša.
Historija
Aghmat je jedan od najstarijih gradova u Maroku, nastao prije Muslimanskog osvajanja Sjeverne Afrike.
Historija tog grada i do danas je nejasna, pretpostavlja se da je nastao početkom 9. vijeka kao jedna od prijestolnica idrisidske dinastije. U dokumentima iz onog vremena opisuje se kao važno raskršće trgovačkih puteva, uspješan grad i važan centar poljoprivredne proizvodnje, koji se razvilo se na obalama rijeke Ourika. thumb|left|240px| [[Dinari Jusuf ibn Tašfina]] Almoravidi su nakon što su napustili Saharu, zauzeli Aghmat negdje oko 1058. i izabrali ga za prvu prijestolnicu svog magrebskog imperija. Taj status međutim nije dugo uživao, jer je otprilike dvije dekade kasnije, tridesetak kilometara sjevernije - osnovan Marakeš koji je preuzeo tu funkciju. Uspon Marakeša nije zasjenio prosperitet i utjecaj Aghmata, koji usprkos tome ostao grad značajnih dimenzija sve do 14. vijeka, kad je počeo neumoljivo propadati. Putopisac Leon Afrikanac posjetio je grad u 16. vijeku i otkrio je da djelomično razrušen, i dijelom naseljen od strane okolnih seljaka.
Aghmat je i danas moćno simbolično mjesto otkad je postao objekt pobožnog hodočašća, zbog grobnica svetaca koji su u njima pokopani.
Od 1959. Aghmat ima status ruralne općine.
Arheološko nalazište
Od 2005. ekipa arheologa iz Maroka, Sjedinjenih Američkih Država i Francuske provodi iskapanja na tom lokalitetu, koji je zasad zatvoren za javnost. Nalazište Aghmat nalazi se ispod jezgre današnjeg naselja, jednim dijelom ispod današnjih zgrada, ali se većina lokalita leži ispod oranica, što je sretna okolnost jer je na taj način ostao uglavnom očuvan.
Eva Marie Saint
Eva Marie Saint (4. srpnja 1924.) je američka filmska, televizijska, radijska i kazališna glumica, dobitnica Oscara za najbolju sporednu glumicu (1954. godine).
Biografija
Eva Marie Saint je rođena u Newarku. Nakon završene srednje škole, studirala je glumu na univerzitetu Bowling Green State. Slijedile su uloge na Broadwayju, radiju i televiziji, sve do filmskog debija 1954. u filmu Na dokovima New Yorka. Film je osvojio čak 8 Oscara, uključujući one za najbolji film, glavnog glumca (Marlon Brando), a Saint je debitantski nastup okrunila Oscarom za najbolju sporednu glumicu. Istodobno je dobivala brojna priznanja za njen kazališni i televizijski rad, posebno za TV mjuzikl "Our Town" s Paulom Newmanom i Frankom Sinatrom, te je zaradila usporedbe s velikom glumicom Helen Hayes.
Slijedili su filmovi A Hatful of Rain i Okrug Raintree (oba iz 1957. godine). U Okrugu Raintree, spektaklu o Američkom građanskom ratu, nastupila je uz zvijezde Elizabeth Taylor i Montgomeryja Clifta.
Eva Marie Saint je, na vrhuncu popularnosti, odlučila malo "usporiti" filmsku karijeru, kako bi se mogla posvetiti suprugu i djeci. Od značajnih uloga mogu se spomenuti one u Israel Exodusu (1960., ponovo s Paulom Newmanom), All Fall Down (1962., s Warrenom Beattyjem, Karlom Maldenom i Angelom Lansbury), The Sandpiperu (1965., redatelj Vincente Minnelli, glumci Elizabeth Taylor, Richard Burton i Charles Bronson), kao i u filmovima The Russians Are Coming, The Russians Are Coming i Grand Prix (oba iz 1966. godine).
Gama-butirolakton
Gama-butirolakton (γ-butirolakton ili GBL) je higroskopna bezbojna uljasta tečnost sa slabim karakterističnim mirisom, rastvorana u vodi. GBL je uobičajeni rastvarač i reagens u hemiji. On se koristi kao jedinjenje arome, kao sredstvo za uklanjanje mrlja, i superlepka, kao sredstvo za uklanjanje boje, i kao rastvarač u nekim mokrim aluminijumskim elektrolitičkim kondenzatorima. U telu čoveka on dejstvuje kao prolek za GHB, i koristi se kao rekreacioni intoksikant.
Eva Marie Saint
Biografija
Saint se pojavila u brojnim televizijskim serijama, kao što su "Taksi", "Slučajni partneri", "Frasier", te u nekoliko filmova, od kojih je posljednji Povratak Supermana iz 2006. godine.
Gama-butirolakton
Nalaženje
GBL je nađen u ekstraktima iz uzoraka čistih vina. Ovaj nalaz ukazuje da je GBL prirodna komponenta nekih vina, i da može da bude prisutan u sličnim proizvodima. Detektovane koncentracije su aproksimativno 5 μg/mL i lako se opažaju koristeći jednostavne ekstrakcione tehnike i GC/MS analizu.
Eva Marie Saint
Biografija
Godine 1990. Saint je dobila nagradu Emmy za ulogu u TV filmu People Like Us. Danas živi u Santa Monici, sa suprugom Jeffreyjem Haydenom, s kojim je u braku od 1951. godine.
Gama-butirolakton
Priprema
GBL se može sintetisati iz gama-hidroksibuterne kiseline (GHB) odstranjivanjem vode ili destilacijom iz takve smeše. On se takođe može dobiti putem oksidacije tetrahidrofurana (THF). Jedan takva proces, sa GBL prinosom od 80%, koristi brom generisan in situ iz vodenog rastvora natrijum-bromata i kalijum-bisulfata. Jedan drugi proces koristi komercijalno-dostupan kalcijum hipohlorit u prisustvu aktivirajuće sirćetne kiseline i odgovarajućeg rastvarača kao što je acetonitril.
Loma de Murguías, Zapotitlán de Vadillo
Loma de Murguías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotitlán de Vadillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1096 m.
Molinos, Asientos
Molinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
Pimenteira
Pimenteira (Pimenteiras), izumrlo pleme američkih Indijanaca koje je u kolonijalno doba obitavalo uz lagunu Pimenteiras u brazilskim državama Piauí i Pernambuco. Pimenteiras su doživjeli sudbinu sličnu plemenima Cariris, Icós, Sucurus, Carabaças i Coremas, nastanjenih po državama Pernambuco, Bahia, Paraíba, Ceará i Piauí koja su izmasakrirana od strane brazilskih bandeirantesa, u čemu se u 17 st. osobito istakao Domingos Jorge Velho
Jezično se klasificiraju u Veliku porodicu Macro-Cariban, i južnoj grani karipske porodice.
Tecuanapilla (razvrstavanje)
Tecuanapilla ima više značenja:
Vaga (mjerni instrument)
mini|Kuhinjska vaga Vaga, kantar ili terazije , instrument za mjerenje mase (težine) tijela.
Istorijat vage
U petom milenijumu p. n. e. pronađene su prve vage u praistorijskim grobnicama Egipta i prvi tegovi u Mesopotamiji. Vage nalazimo naslikane na papirusu 2000 godina prije naše ere i to su viseće vage napravljene od užeta. Etrurci ih 500 godina p. n. e. usavršavaju. Kod Rimljana srećemo kantare a alhemičari u renesansi tačnost i osjetljivost vaga usavršavaju do zavidnih nivoa. Francuz Joakim de Rozental Rome je 1669. godine konstruisao panelvagu kod koje je, za preciznost mjerenja, bilo nebitno mjesto na koje postavljen mjereni predmet. Rihard Wagner je 1833. sagradio vagu sa ekranom na kome se direktno čitala težina. Decimalne i ostsle skale na vagama nastala su u prvoj polovini 19. v.
Već oko 1850. godine pokušano je da se izmjerene vrijednosti automatski i štampaju. 1895 u Sjedinjenim Američkim Državama se već automatski prikazivale i štampale težina i cijena mjerenog.
C18H23NO6
Molekulska formula C18H23NO6 se može odnositi na:
Tecuapa (razvrstavanje)
Tecuapa ima više značenja:
Mărăcineni (razvrstavanje)
Mărăcineni ima više značenja:
El Sardinero (razvrstavanje)
El Sardinero ima više značenja:
Mândra (razvrstavanje)
Mândra ima više značenja:
El Sargento (razvrstavanje)
El Sargento ima više značenja:
Pemon
Pemon (Pemong), pleme ili grupa plemena američih Indijanaca porodice Cariban, naseljeni u području poznatom kao Gran Sabana i dolinama rijeka Caroní, Carun i donja Paragua, u državi Bolívar, Venezuela. Pemoni se sastoje od tri različite skupine, to su Camaracoto u dolinama Kamarata, Uriman i dijelom uz Paragua. Južna skupina poznata je kao Taurepan (Taurepang ili Taulipang), i sjeverna kao Arekuna ili Arecuna. Ove skupine govore srodnim dijalektima, od kojih se Camaracoto možda razlikuju.
C18H24O5
Molekulska formula C18H24O5 se može odnositi na:
Pemon
Život i običaji
Direktnih kontakata sa Europljanima sve do iza 1900. bilo je minimalno. Populacija Pemona iznosila je 1970. 8,000, a 1982, popisano ih je 11,600. Pemoni su lovci, ribari, sakupljači i obrađivači tla, posijeci-i-spali. Uzgagaju gorku manioku, batatu, ocumo, banane, kukuruz i drugo. Pamuk uzgajaju zbog izrade visećih ležaljki-hamaka. Uzgoj duhana su zanemarili jer su u mogućnosti nabaviti komercijalne cigarete. Lov je danas značajan, hvata se tapir, jelen, pekari, paka, aguti i ptice, a u njega se ide puškom. U prehranu također ulaze i palmino voće, neki leteći insekti i larve.
Kao obrtnici vješti su u pletenju spomenutih hamaka ili visećih mreža za spavanje, i mreža za nošenje malene djece; izradi dugout kanua, (monoksila), koji se dube u jednom komadu drveta; nadalje u košaraštvu (dekorirane košare), izradi glinenih lonaca i ogrlica od trgovačkih bisera.
Posao je podijeljen na muški i ženski. tako muškarci idu u lov, ribolov (kod nekih papuanskih plemena to je ženski posao), pletenje košara, gradnja kuća i sakupljanje divlje hrane. Ženama je posao u polju, kuhanju, pletenju pamučnih artikala, izradi piva od manioke, posao oko djece.
Terminologija sistema srodstva je irokeškog tipa s nekim varijacijama (za bratića). Kreolski termini, posebno za šurjaka, koriste se kod bilingualnih Pemona. Za tradicionalne Pemone osobno ime je tabu, a ono je čest slučaj kod južnoameričkih Indijanaca.
Vjeruju u različite duhove sa kojima komuniciraju šamani, zaduženi i za liječenje bolesnih.
Colleferro, Caserta
Colleferro je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Enkelad (mesec)
Enkelad (Enceladus) je prirodni Saturnov satelit kojeg je 1789. otkrio astronom William Herschel. Ime je dobio od giganta Enkelada iz starogrčke mitologije. Ovaj satelit ima drugo ime Saturn II. Satelit Enkelad ophodi Saturn svakih 32 h 53 m 7 s, ima prosječni promjer od 498.9 km i masu od 8.6 kg. Prosječna gustoća Enkelada je 1.3 g/cm3. Raznim mjerenjima iz svemirske letljelice Cassini-Huygens utvrđeno je da je satelit Enkelad napravljen većinom od leda, vode i možda male količine kamena i metala. Početkom 2006. NASA-ina letjelica Cassini snimila je, vjerojatno, tekuću vodu koja izbija iz gejzira na Enkeladusu.
Vanjske veze
Slike
Ozun, Ozun
Ozun je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Ozun.
La fea más bella
La Fea Mas Bella je meksička telenovela nastala u produkciji Rosy Ocampo. Rimejk kolumbijske telenovele Yo soy Betty, la fea (Ja sam ružna Betty). Slična joj je i serija Ružna Betty.
U Srbiji se pod naslovom Ružna Leti emitirala na programu RTV Pink, a u Hrvatskoj pod naslovom Ružna ljepotica na programu Nova TV.