cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radenko Mišević
Život
U rodnoj Rogatici stekao je osnovno obrazovanje, a srednju tehničku školu, arhitektonski odsek, završio je u Sarajevu. Slikarstvo je završio u Beogradu u klasi profesora Mila Milunovića, od 1940. do 1946. godine. Specijalizovao se kod Ivana Tabakovića, Marka Čelebonovića i Nedeljka Gvozdenovića. U Sarajevo odlazi 1953. godine, po pozivu da radi Muzej Gavrila Principa, gde ostaje devet godina i radi kao urednik nedeljnika „7 dana“. Bio je profesor Akademije likovnih umetnosti u Beogradu (1964-1985) i Akademije likovnih umetnosti u Sarajevu (1972-1985). Školovao se i u ateljeu Andre Lota u Parizu. Jedno vrijeme je izučavao freske i mozaik u Italiji. U dva mandata je bio dekan beogradske Likovne akademije. Osnivač je Škole za dizajn u Beogradu. Redovno je izlagao na kolektivnim izložbama ULUS-a. Jedan je od osnivača grupe „Samostalni“ sa kojom je izlagao u Beogradu, Ljubljani i Mariboru. Bio je član grupa „Sarajevo 55“ i „Grupa 57“. Jedan je od osnivača Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine i u dva mandata bio je njegov predsednik.
Najveći deo svog života Radenko Mišević proveo je u Beogradu, na Senjaku. Bio je profesor Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu od 1964. do 1985. godine i Akademije likovnih umjetnosti u Sarajevu od 1972. do 1985. godine. Osnivač je Škole za dizajn u Beogradu, u kojoj je bio i profesor. Takođe je predavao i u Centru za likovnu kulturu u Beogradu. Za mesto profesora na Fakultetu likovnih umetnosti izabran je 1964. godine, gde je u zvanju profesora i penzionisan. Predavao je predmete Slikanje i crtanje i Teorija forme. U toku rada na fakultetu u dva mandata je biran za dekana, a 1979. godine je osnovao Galeriju FLU.
Pored slikarstva se bavio novinarstvom i pozorišnom i filmskom scenografijom. Režirao je kratkometražni film „Ova kuća bogata“ za koji je dobio međunarodno priznanje. Tokom života je priredio oko 40 samostalnih i preko 150 zajedničkih izložbi. Izlagao je u skoro svim značajnim galerijama SFRJ. Godine 1985. organizovana je njegova retrospektivna izložba u Umetničkom paviljonu „Cvijeta Zuzorić“, za koju je nagrađen Oktobarskom nagradom Beograda. Bio je autor knjiga za predmet Teorija forme koji je predavao na Fakultetu likovne umetnosti u Beogradu, autor knjige „Dani i godine“, a bavio se i dizajnom i ilustracijom knjiga.
Dela Radenka Miševića zastupljena su u zbirkama Narodnog muzeja u Beogradu, Muzeja savremene umetnosti u Beogradu, Muzeja grada Beograda i u mnogim drugim značajnim muzejima u Srbiji i zemljama bivše SFRJ, kao i u značajnim muzejima i galerijama u inostranstvu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom grobnju u Beogradu. Po njemu je nazvana likovna galerija u njegovoj rodnoj Rogatici.
Conservas de la Casa, Pabellón de Arteaga
Conservas de la Casa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1887 m.
Palos Gordos, Mazamitla
Palos Gordos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mazamitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2113 m.
Las Perlas, Sayula de Alemán
Las Perlas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Samuel W. Bodman
right|thumb|Samuel Bodman Samuel Wright Bodman (rođen 1938.) je američki sekretar za energetiku u administraciji Georgea W. Busha.
Bodman ima diplomu s MIT-a gdje je neko vrijeme bio i predavač. Nakon toga je imao važne položaje u nizu američkih korporacija.
Darfur
Darfur (arapski: دار فور‎ / Dār Fūr, što znači Zemlja Fura ) je ime za historijsku i geografsku regiju na zapadu Sudana, u kojoj od 2003. traje Rat, koji je rezultirao velikim brojem izbjeglica.
Geografske karakteristike
Darfur je ogromna rijetko naseljena valovita visoravan, površine od oko 440 000 km², na kojoj živi 9 044 340 stanovnika (2016).
Arapi odavno prevladavaju na sjevernom dijelu Darfura, za razliku od tog na jugu prevladavaju negroidne etničke grupe; Furi, Bedže, Zagave, Nubijci i Dadže. Obilne kiše u masivu Marre omogućuju intenzivni uzgoj žitarica, riže i voća, na sušnijem jugu uzgaja se sirak, proso, sezam, kikiriki i povrće. Po polupustinjskom sjeveru stanovnici se bave nomadskim stočarstvom (deve, ovce, koze). Njala i Fašer su glavni i najveći urbani centri.
Historija
Period kad je Kršćanstvo prodrlo do Darfura vjerojatno je trajao od 900 do 1200., a završilo je napredovanjem islama prema istoku i stvaranjem imperija Kanem-Bornu (sa centrom kod Jezera Čad).
Početkom 17. vijeka Darfur je postao samostalni sultanat, kojim od 1640. do 1916. vlada je Dinastija Keira, iz plemena Fur koje je prvi put dokumentirano 1664. Od sredine 19. vijeka Egipatski kedivi uz svesrdnu britansku pomoć nastoje proširiti svoju vlast na Sudan pa tako i Darfur. Darfur je 1874. i formalno anektiran u Egipatski Kedivat, ali je nakon izbijanja Mahdījevog ustanka - 1883. ponovno nezavisan. To je trajalo do 1898. kad je Britanska vojska ponovno zauzela sve sudanske regije. Darfur je De jure bio nezavisan sultanat sve do 1916., kad je i formalno anektiran u anglo - egipatski kondominijum - Sudan, kao jedna od provincija.
Krajem 1990-ih s vremena na vrijeme počeli su izbijati sporadični vjerski i etnički sukobi po Darfuru, zbog islamizacije koju je poticao sudanski režim. Oni su od 2003. prerastasli u Rat u Darfuru, u kom su naročitu ulogu imale uz snage regularne sudanske vojske i paravojne milicije Džandžavidi, koje su se naročito isticale svojom brutalnošću u progonjanju pobunjenika i nemuslimanskoga stanovništva. Na pritisak međunarodne zajednice u maju 2006. sklopljen je Mirovni sporazum pa su te iste godine raspoređene mirovne snage Afričke unije, a od 2007–08. i snage Ujedinjenih nacija (UNAMID). Stanje u Darfuru preraslo je u humanitarnu katastrofu, procjenjuje se da je broj poginulih i umrlih od posljedica Rata oko 400 000 (uz približno dva milijuna raseljenih i izbjeglih). Radi poticanja Mirovnog procesa su zaraćene strane pod međunarodnim nadzorom pregovarale u maju 2011. Rat je pogoršao odnose Sudana i Čada (dio pobunjenika ima podršku iz Čada, u koji se sklonilo oko 250 000 darfurskih izbjeglica).
U julu 2008. Međunarodni krivični sud izdao je nalog za hapšenje sudanskog predsjednika Omara al-Bašira, tvrdeći da snosi kaznenu odgovornost za krizu u Darfuru, optuživši ga da je orkestrirao genocid, ratne zločine i zločine protiv čovječnosti koji se događaju u regiji, ali je sudanska vlada odbacila optužbe. Međunarodni krivični sud je ponovno 4. marta 2009. izdao nalog za hapšenje Omara al-Bašira, optužujući ga za ratne zločine i zločine protiv čovječnosti, ali ne i za genocid, nalog je ponovno izdan 12. jul 2010]].
Empalme (razvrstavanje)
Empalme ima više značenja:
Boško Perošević
U specijalizovanim časopisima je objavio veći broj stručnih radova, dok je kao konstruktor alata i uređaja patentirao nekoliko inovacija. Objavio je studiju Kalupi za injekciono presovanje plastomera, a zajedno sa trojicom koautora i knjigu Promenama do uspešnog preduzeća.
Jedno vreme je radio kao inženjer u odžačkoj industriji Ivo Lola Ribar, da bi 1992. godine bio postavljen za predsednika Skupštine Opštine Odžaci. Na ovoj funkciji je proveo samo godinu dana i 1993. godine postaje predsednik vojvođanske vlade, sa najdužim stažom u palati banovine.
Od samog osnivanja je bio član Socijalističke partije Srbije i Pokrajinskog odbora vojvođanskih socijalista, a od 1990. do 1995. i njihov predsednik. Boška Peroševića je 2000. godine ubio portir Novosadskog sajma, Milivoje Gutović iz Ratkova, rodnog mesta prvog čoveka vojvođanske vlade.
Vanjske veze
Predsednici Izvršnog veća: Perošević Boško
Kraljica Kristina
Kraljica Kristina može označavati:
Kiril Mihajlovski
Kiril Mihajlovski Grujica (1916 — 1991), učesnik Aprilskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Makedonije, general-major JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 9. 6. 1916. godine u Vinici kod Kočana. Roditelji su mu bili učitelji. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a gimnaziju u Leskovcu, gde su mu roditelji službovali. Još kao gimnazijalac u Leskovcu uključio se u napredni omladinski pokret. Njegov rad u revolucionarnom pokretu postao je aktivniji u vreme dok je pohađao učiteljsku školu. Kada se upoznao sa osnovama marksizma-lenjinizma, umeo je da vodi čitalačke grupe na kojima se govorilo o revolucionarnim događajima u Sovjetskom Savezu i Španiji. Bio je aktivan u KUD-u „Abrašević“ i u upravnom odboru „Seoske sloge“ u Leskovcu. Bio je odgovoran za prikupljanje „Crvene pomoći“. Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije postao je 1937. godine.
Njegovo javno deklarisanje o sopstvenim uverenjima usledilo je za vreme decembarskih izbora 1938. godine, posle krvavih obračuna s policijom. Kiril se sklonio u selo Vrbičane, gde mu je brat bio učitelj. Ovde se povezao sa rukovodiocima Komunističke partije Jugoslavije za Kosovo i aktivirao se u organizovanju učitelja. Zbog svoje aktivnosti bio je uhapšen i odveden u Prizren. U proleće 1939. godine otišao je u školu rezervnih oficira u Mariboru. U školi su se komunisti povezali i razvili aktivnost kakva je bila moguća u uslovima kasarnskog života. Ova aktivnost se uglavnom svodila na čitanje ilegalne literature i informisanje.
Aprilski rat 1941. godine zatekao ga je u Stracinu, kao rezervnog potporučnika. Posle okupacije vratio se u Leskovac i uključio se u pripreme za oružani ustanak. U junu 1941. godine, bio je upućen kao član KPJ u Prokuplje, radi organizovanja partizanskog odreda. Posle formiranja Topličkog odreda, postao je komesar čete. Do tada poznat pod imenom Uča, sada je uzeo partizansko ime Grujica. Bio je komandant bataljona, komesar Prvog južnomoravskog bataljona, zatim Prve južnomoravske brigade, te načelnik Operativnog štaba crnotravskih, kosovskih i makedonskih jedinica. Osim toga, bio je i većnik Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije i Antifašističkog sobranja narodnog oslobođenja Makedonije.
Kiril je s vremenom zatražio od KPJ da bude upućen u partizanske jedinice u Makedoniji. To mu je bilo odobreno krajem marta 1943. godine. Kad je formirana Treća makedonska brigada, 26. 2. 1944. godine, bio je postavljen za političkog komesara brigade. U julu iste godine postao je komesar Četvrte makedonske brigade. U toku završnih operacija za oslobođenje Makedonije bio je komandant 50., a zatim 51. divizije NOVJ i komandant Štipske vojne oblasti.
Ronchi Davo Bonfadina, Brescia
Ronchi Davo Bonfadina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Kiril Mihajlovski
Biografija
Posle oslobođenja ostao je u službi Jugoslovenske narodne armije do 1966. godine, kada je penzionisan u činu general-majora. Biran je za poslanika Narodne i Savezne skupštine. Bio je član Saveta federacije.
Umro je 20. 5. 1991. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više stranih i jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 29. 11. 1953. godine.
.gw
.gw je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gvineju Bisao.
Oslonac
Oslonac ili veza u statici (mehanici) je mehanički ili fizički dio (uređaj) koji ograničava ili spriječava gibanje nekog tijela. Ako se tijelo ili čestica ne može od oslonca odvojiti, oslonac se naziva postojanim (na primjer prsten na užetu), u protivnom oslonac je nepostojan. Na primjer uteg na stolu može se premještati po stolu i pri tome se oslonac ne prekida, ali se može i podići, a time je oslonac prekinut. Oslonci koje ne zavise od vremena zovu se stacionarni oslonci, a one koje zavise od vremena su nestacionarni oslonci.
Razlikuju se unutarnji i vanjski oslonci sustava. Unutarnji oslonci spriječavaju relativni pomak pojedinih tijela unutar sustava. Prema tome, ako su oslonci ona tijela koja pripadaju promatranom sustavu, onda su to unutarnje oslonci i obratno. Materijalni sustav koji ima samo unutarnje oslonce zove se slobodni sustav. Djelovanje oslonaca na materijalni sustav očituje se u tome što oslonci spriječavaju, odnosno mijenjaju gibanje sustava koje bi priložene vanjske sile pobudile kad bi sustav bio slobodan. Zbog toga se može smatrati da oslonci stvaraju isto djelovanje kao i sile, pa se u statici djelovanje oslonaca, prema četvrtom pravilu statike, zamjenjuje silama koje se zovu reakcije oslonaca ili samo reakcije.
Sile koje ne zavise od oslonaca zovu se zadane (aktivne), a reakcije oslonaca zavisne (pasivne) sile. Reakcije oslonaca razlikuju se od zadanih sila koje djeluju na tijelo u tome što njihovi iznosi uvijek zavise od zadanih sila i nisu unaprijed poznate. Na primjer, pri krutom štapu reakcija oslonca ima pravac djelovanja uzdužne osi, a takva veza može prenositi vlačne i tlačne sile.
Ako se kruto tijelo oslanja na idealno glatku površinu (bez trenja), onda dodirna točka s površinom može slobodno po njoj kliziti, ali se ne može pomicati u pravcu normale na površinu. Prema tome, reakcija N idealno glatke površine usmjerena je u pravcu normale na tangencijalnu ravninu kroz dodirnu točku. Kad je veza s trenjem, pojavljuje se u dodirnoj točki još i tangencijalna reakcija FT. Ukupna ili totalna reakcija takvog oslonca nagnuta je od normalne reakcije za neki kut φ.
DCF
Termin  ima više značenja.
Highwood, Montana
Hajvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 176, što je 13 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Australski stribor
Australski stribor (Wollemia nobilis) je četinjača iz porodice Araucariaceae.
Australski stribor je jedna od najstarijih i najrjeđih živućih vrsta, a pronađen je 1994. oko 200 km zapadno od Sydneya u nacionalnom parku Wollemia, a pronašao ga je David Noble.
Ime je dobio po mjestu na kojem je nađen i po svom pronalazaču (Wollemia nobilis). Ova vrsta je pod posebnom zaštitom australske vlade, a mjesto pronalaska je tajno čak i za botaničare koji ga izučavaju.
Australski stribor raste i do 40 metara u visinu, iglice su svijetlo zelene boje a kora je sa tamnosmeđim izbočinama.
thumb|lijevo|Australski stribor u kavezu Organizacija Wollemi pine International ima zadatak spriječiti ljudsko upletanje u razvoj ove vrste na njenom prirodnom staništu a u isto vrijeme uzgaja kultivirane jedinke koje prodaje diljem svijeta u svrhu povećavanja šansi za daljnje preživljavanje ove vrste.
U Hrvatskoj se nalazi jedan primjerak Australskog stribora koji je donacija australske vlade, a posađen je u zadarskom perivoju Vladimira Nazora. Biljka se nalazi u kavezu koji onemogućava neposredni pristup biljci.
Napad kod Botaničkog vrta
mini|desno|300p|Spomen-ploča kod Botaničkog vrta, gde je izvršena diverzija. Tekst na ploči glasi: „ Usred dana 4. kolovoza 1941. godine grupa omladinaca koje je odgojila KPJ na ovom mjestu napala je s bombama četu ustaša – studenata. Tom prilikom ubijeno je i ranjeno 28 fašista i izdajnika. Povodom kongresa SKOJ-a podiže Mjesni komitet SKOJ-a Zagreb.-“
Dana 4. avgusta 1941. u centru Zagreba, u Runjaninovoj ulici kod Botaničkog vrta grupa omladinskih aktivista KPH i SKOJ-a izvela je napad bombama i revolverima na jednu satniju (četu) ustaškog sveučilišnog bataljona.
Napad je izveden nakon desetodnevnih priprema, u neposrednoj organizaciji Pokrajinskog komiteta SKOJ-a. U tom periodu provođena je partijska linija odlučnog i trenutnog prelaska na beskompromisnu oružanu borbu, a među aktivistima KPH i SKOJ-a vladalo je ubeđenje da je moguće voditi oružanu borbu protiv režima NDH i okupatora i u gradovima.
Pripreme
U zgradi studentskog doma u Runjaninovoj ulici nakon okupacije i uspostavljanja NDH razmestila se ustaška „sveučilišna bojna“ (bataljon). Aktivisti su uočili da se svakog dana u isto vreme, u 11:45 pre podne, jedna četa ovog bataljona postrojava ispred zgrade u neposrednoj blizini ograde Botaničkog vrta. Ta četa bi zatim produžila paradnim korakom prema Hrvatskom narodnom kazalištu i dalje Frankopanskom ulicom u Gornji grad, kao smena straže pred Pavelićevom rezidencijom i ostalim ministarstvima i institucijama NDH. Na osnovu ovog zapažanja razrađena je zamisao napada.
U to vreme, sekretar univerzitetske organizacije bio je Vicko Raspor. Istovremeno je bio i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a. Zajedno sa Slavkom Komarom, Milanom Borošakom, Tvrtkom i Dragom Seljanom i drugim studentima-komunistima izradio je plan napada. Za vođu napada odredili su Slavka Komara. Tada su Raspor i Komar celokupni plan izložili Vladi Popoviću koji se usaglasio, pa se moglo pristupiti izvršenju.
Za napad je određena grupa od 12 omladinaca, koju su činili studenti Slavko Komar, Milan Borošak, Tvrtko Seljan, Drago Seljan i LJubo Marković, radnički omladinci Anđelko Berislavić, Pero Rukavina i Ivo Gluhak, srednjoškolci Dušan Vidaković i Krešo Rakić i još dvojica omladinaca kojima se ne znaju imena. U samom napadu bombama i revolverima učestvovali su Komar, Tvrtko i Drago Seljan, Vidaković i Gluhak. Ostali su bili raspoređeni na osiguranja. Prema planu, šestorica su naoružana ručnim bombama i revolverima, a ostala šestorica samo revolverima. Nakon bacanja bombi, planirano je da se na ustaše otvori vatra iz revolvera. Akcija je zakazana za 4. avgust, a vreme od 26. jula do 3. avgusta iskorišćeno je za uvežbavanje i utvrđivanje detalja plana.
Napad
4. avgusta u 11:45, prema utvrđenom planu, četiri omladinca iz Botaničkog vrta i dvojica iz Runjaninove ulice bacili su bombe na postrojenu ustašku četu. Mnoge ustaše popadale su po trgu. Međutim, tada je na napadače otvorena mitraljeska vatra iz stražarskog mitraljeskog gnezda sa zgrade studentskog doma, koje napadači prethodno nisu primetili. Usled toga, nije bilo moguće izvesti drugi deo plana i revolverima napasti uzdrmane ustaše, već se odmah moralo početi sa izvlašenjem utvrđenim pravcima.
Napad je izazvao veliku uzbunu i konfuziju. U neposrednoj blizini zatekla se četa poluvojničkog fašističkog udruženja „Hrvatski radiša“, pa udarna grupa nije uspela da spreči zatvaranje vrata Botaničkog vrta, tako da su trojica članova grupe uhvaćena na licu mesta. Ostali su se uspeli izvući sa mesta događaja, prolazeći kroz mnoge napete susrete i uzbudljive situacije.
Reakcije
Ustaška vlast drastično je reagovala na ovaj napad. Već 5. avgusta objavljeno je kako su streljana četvorica napadača. „Osim toga su osuđeni na smrt po senatu pokretnog prijekog suda kao saučesnici i intelektualni začetnici tog napadaja 98 Židova i komunista, te su strijeljani." Sutradan, 6. avgusta, objavljeno je streljanje dodatnih "87 Židova i komunista“ kao „dalji saučesnici i intelektualni začetnici“ ovog napada. Ovoj akciji bila je posvećena i emisija Radio-Moskve. U toj emisiji navodilo se da je neprijatelj za odmazdu streljao 305 ljudi.
Tokom prva dva dana u ruke ustaša palo je 5 učesnika u napadu i nekoliko saradnika. Od 12 učesnika u napadu 4. avgusta 1941. samo su Slavko Komar i Dragan Seljan dočekali oslobođenje, dok je ostalih 10 poginulo u borbi.
Slavko Komar opisao je ovaj događaj u zborniku "Revolucionarni omladinski pokret u Zagrebu".
U popularnoj kulturi
Napad je prikazan u 3. epizodi TV-serije Nepokoreni grad, kao svojevrsni epilog zbivanja vezanih uz Bijega iz kerestinečkog logora.
Guamuchilar, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 610 m.
DCT
Termin  ima više značenja.
Spencer Abraham
Edward Spencer Abraham (rođen u 12. 6. 1952. in East Lansingu u američkoj saveznoj državi Michigan) je američki republikanski političar.
Odrastao u familiji libanonskih arapskih imigranata, Abraham je diplomirao pravo na Harvardu. Nakon toga je bio predavač na Pravnom fakultetu Thomas M. Colley.
Od godine 1983. do 1990. bio je predsjednik Republikanske stranke u Michiganu. Godine 1990. postao je pomoćnikom potpredsjednika SAD Dana Quaylea. Od 1991. do 1993. bio je predsjednik Nacionalnog republikanskog kongresnog komiteta.
Godine 1995. Abraham je u Michiganu izabran za američki Senat. Tamo se istakao sa zakonodavstvom usmjerenim na reguliranje Interneta.
Godine 2000. ga je na izborima tijesno porazila demokratska protukandidatkinja Debbie Stabenow.
Umjesto toga ga je George W. Bush imenovao za sekretara za energetiku u svojoj administraciji. Na dužnost je stupio 2000. godine, a 15. 11. 2004. najavio ostavku. S dužnosti je odstupio 1.2. 2005. kada ju je preuzeo njegov nasljednik Samuel W. Bodman.
Abraham danas radi kao član konzervativnog trusta mozgova poznatog kao Hooverov institut.
.gy
.gy je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Gijanu. Administriran je od strane Univerziteta Porto Rika, kao i .gd, .kn i .pr.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Arginello, Lucca
Arginello je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Brouviller
Bruviler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sarbur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 389 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 348 m, a minimalnoj 268 m).
Osman Hadžić
Osman Hadžić (rođen 9. septembra, 1966. u Cazinu, Bosna i Hercegovina) je popularni bosanskohercegovački folk pjevač.
Niederotterbach
Nideroterbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 333 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Nideroterbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 151 metra. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 333 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Ortonovo, La Spezia
Ortonovo je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 306 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Arnulf od Chocquesa
Rodio se kao nezakoniti sin svećenika u Flandriji, a u mladosti se školovao u Caenu zajedno sa Lanfrancom, budućim nadbiskupom Canterburyja. 1070-ih je bio tutor Cecilije, jedne od kćeri Williama Osvajača; također je bio i učitelj kasnijeg križarskog kroničara Raoula od Caena. U križarski rat je 1096. pošao kao jedan od kapelana normandijskog vojvode Roberta Curthosea. Uživao je veliki ugled među normanskim učesnicima pohoda, dok su ne-normanski križari za njega držali da je korumpiran i često o njemu pjevali skaredne pjesme.
Za vrijeme pohoda je došao u sukob sa Raymondom Tuluškim s obzirom da je za Petra Bartolomeja, pronalazača navodnog Svetog koplja u Antiohiji, držao da je običan šarlatan. Upravo zbog njega je Petar prošao kroz sud vatrom nakon koga je umro od opekotina. S druge strane, Arnulfovoj se propovjedničkoj djelatnosti pripisuje podizanje poljuljanog morala križarske vojske tokom opsade Jeruzalema koja je uspješno okončana 1099. U zauzetom Jeruzalemu je Arnulf prošao Istinski križ koji, za razliku od Koplja, nikada nije bio predmetom kontroverze te postao jednom od najvažnijih relikvija Jeruzalemskog Kraljevstva.
Nakon što je Raymond 1. augusta 1099. napustio Jeruzalem, Arnulf je izabran za prvog latinskog patrijarha uz podršku križarskog vođe Godefroya Bujonskog. Arnulf je zauzvrat prihvatio Godefroya kao prvog jeruzalemskog kralja. Arnulf je međutim brzo stekao neprijatelje, dijelom i zbog inzistiranja na latinskom obredu kojim je od sebe odvratio jeruzalemske pravoslavne i sirske kršćane. Mnogo ozbiljniji je bio spor oko kanonske valjanosti njegovog izbora, s obzirom da nije bio đakon. Novi papa Paskal II je u Jeruzalem poslao Dagoberta od Pise da riješi taj spor; on je Arnulfa smijenio i postavio sebe za novog patrijarha. Arnulf je umjesto toga imenovan jeruzalemskim arhiđakonom.
Nakon što je patrijarhom postao 1112. godine, kao izuzetno nepopularna ličnost je na sebe navukao niz optužbi. Tvrdilo se da spolno opći s muslimankama i prakticira simoniju, ali najozbiljnije bilo njegovo blagosiljanje bigamije, s obzirom da je odobrio brak kralja Balduina I s Adelaide del Vasto usprkos toga što je kralj već bio oženjen za Ardu od Armenije. Zbog toga je Paskal II ponovno poslao legata u Jeruzalem koji je 1115. Arnulfa privremeno smijenio; ponovno je postavljen sljedeće godine nakon što je poništio Balduinov sporni brak s Adelaide. Umro je dvije godine kasnije.
La Loma, Río Bravo
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Podrimce
Podrimce je naselje u opštini Leskovac u Jablaničkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 283 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 348 stanovnika).
Demografija
U naselju Podrimce živi 244 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,2 godina (45,2 kod muškaraca i 51,2 kod žena). U naselju ima 98 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,89.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ebony, Virginia
Eboni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 161.
PFI
Termin  ima više značenja.
Encarnación de Díaz (razvrstavanje)
Encarnación de Díaz ima više značenja:
Statička neodređenost
mini|300px|desno|Statički neodređena greda s tri [[oslonac|oslonca (veze).]]
Statička neodređenost je pojam koji se koristi u statici kod rješavanja zadataka o ravnoteži tijela ili neke neslobodne čestice. Reakcije oslonaca (veza) s kojima se radi u statici su u većini slučajeva nepoznate, bilo po pravcu bilo po iznosu (intenzitetu). Broj nepoznanica od broja i svojstava oslonaca. Ako taj broj nije veći od broja jednadžbi ravnoteže koje sadrže reakcije oslonaca, zadatak je statički određen, a pripadni sustav tijela (ili čestica) zove se statički određeni sustav. U protivnom se govori o statički neodređenim zadacima, odnosno sustavima.
Primjer statički neodređenog sustava
Primjer statički neodređenog sustava je na primjer kada neka sila djeluje na gredu, koja ima tri oslonca koji leže u istoj ravnini. Tada postoje četiri nepoznanice (iznos sila A, A, B i C), a samo su tri jednadžbe ravnoteže (Σ = 0, Σ = 0 I ΣA = 0). Prema tome, zadatak je jedanput statički neodređen. Statička neodređenost je posljedica prekobrojnog oslonca. Da bi sila bila u ravnoteži, dovoljna su samo dva oslonca u gredi. Za rješavanje statički neodređenih zadataka mora se odbaciti pretpostavka o krutosti tijela i uzeti u obzir njegova deformacija. Takvi se zadaci razmatraju u statici deformabilnih tijela.
Za gredu na slici desno su četiri nepoznate reakcije oslonaca (veza) A, B, C) i A. Jednadžbe ravnoteže su:
The Private Lives of Elizabeth and Essex
Privatan život Elizabete i Eseksa je američki igrani film snimljen 1939. godine u režiji Majkla Kertica. Po žanru je istorijska ljubavna drama, a u njoj Beti Dejvis nastupa u ulozi engleske kraljice Elizabete I, a Erol Flin glumi njenog miljenika i ljubavnika lorda Eseksa. Film je bio nominovan za pet Oskara.
Statička neodređenost
Primjer statički neodređenog sustava
Σ V = 0:
Σ H = 0:
Σ MA = 0:
Primjer statički određenog sustava
Statički određen sustav s ljestvama se može riješiti grafički (na lijevoj strani slike dolje) i analitički (s jednadžbama ravnoteže). Sustav postaje statički neodređen (nestabilan) ukoliko je podloga skliska pa se ne može stvoriti sila trenja t, i zato je uvijek poželjno da netko zadrži ljestve dolje umjesto sile trenja.
Za ljestve na slici su četiri nepoznate reakcije oslonaca (veza) 2V, 2H, p i t (težina radnika na ljestvama je poznata). Jednadžbe ravnoteže su:
Σ V = 0:
Σ H = 0:
Σ MA = 0:
Σ MB = 0:
Kako imamo 4 nepoznanice i 4 jednadžbe ravnoteže, dobivamo statički određen sustav.
Bruggi, Alessandria
Bruggi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Queen Christina
Queen Christina je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1933. u režiji Roubena Mamouliana, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja u filmografiji Grete Garbo, odnosno posljednji koji je snimila sa svojim partnerom Johnom Gilbertom.
Film je snimljen na poticaj same Garbo, koja je tokom 18-mjesečne pauze u snimanju filmova pročitala knjigu o Kristini, švedskoj kraljici iz 17. vijeka i zaključila kako bi upravo ona, dijelom i zbog sličnosti u godinama, bila savršena za tumačenje lika. Scenarij, koji je radnju smjestio u doba Tridesetogodišnjeg rata, je, doduše, unio brojne fiktivne elemente, uključujući tragičnu ljubavnu priču sa španskim ambasadorom koga tumači Gilbert. Usprkos toga je Queen Christina dobila izvrsne kritike i postigla komercijalni uspjeh, te se danas smatra jednom od klasičnih hollywoodskih melodrama. Kasnijim historičarima je postala zanimljiva i zbog scena u kojima Christina nosi mušku odjeću i implicitnog lezbijstva njenog lika, a što se često navodi kao primjer "opuštenijih" sadržaja u tzv. predkodovskom Hollywoodu početkom 1930-ih.
.hm
.hm je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Herd i MekDonald ostrva.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Salitrillo, Santa María del Río
Salitrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
1,4-Butinediol
1,4-Butinediol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 86,089 Da.
.hn
.hn je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Honduras.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Ghizdăvești, Celaru
Ghizdăvești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Celaru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Spiljski lav
Spiljski lav (Panthera Leo spelaea ) izumrla je podvrsta lava.
Obilježja
mini|150px|lijevo|Kostur spiljskog lava iz pećine Sloup u blizini [[Brno|Brna u Češkoj]] thumb|left|Kostur spiljskog lava izložen u [[zagrebačkom zoološkom vrtu]] Bio je jedan od najvećih lavova. Kostur odraslog mužjaka, pronađen 1985., imao je ramena na visini od 1,2 metra i dužine tijela od 2,1 metra bez repa. To je slično današnjem lavu .Težili su oko 400 kilograma. Prema fosilima i primjerima iz pretpovijesne umjetnosti, imali su zaobljene, izbočene uši, čupav rep, a možda i pruge. Živjeli su od oko prije 370.000 do prije 10.000 godina. Bio je jedan od ključnih pripadnika pleistoceske faune u Euroaziji.
Leonardo DiCaprio
Leonardo Vilhelm Dikaprio (Leonardo Wilhelm DiCaprio [liːəʊˈnɑːrdəʊ ˈwɪlhɛlm dɪˈkæprioʊ]; Los Anđeles, 11. novembra 1974.), američki je glumac i producent.
Pet puta je nominovan za nagradu Oskar, za najboljeg glumca u glavnoj ulozi u filmovima Avijatičar (2004), Krvavi dijamant (2006), Vuk sa Vol Strita (2013) i Povratnik (2016), za koji je i dobio ovu nagradu. Takođe, bio je nominovan i za najboljeg glumca u sporednoj ulozi u filmu Šta izjeda Gilberta Grejpa (1994), četiri puta za nagradu BAFTA, a jedanaest puta za nagradu Zlatni globus. Dobitnik je nagrade BAFTA za najboljeg glumca u glavnoj ulozi za ulogu Hju Glasa u filmu Povratnik (2016). Takođe je dobitnik i tri Zlatna globusa – za najboljeg glavnog glumca u drami za ulogu Hauarda Hjuza u filmu Avijatičar (2004), za najboljeg glavnog glumca u komediji ili mjuziklu za ulogu Džordana Belforta u filmu Vuk sa Vol Strita (2013) i za najboljeg glavnog glumca u drami za ulogu Hju Glasa u filmu Povratnik (2016). Takođe je bio nominovan za nagrade Satelit, Nagradu Udruženja filmskih glumaca i Saturn.
Glumačku karijeru je započeo devedesetih godina prošlog veka nastupajući u reklamama i sapunicama kao što su Santa Barbara, Roditeljstvo, te u sitkomu Od muke do nauke. Prvu zapaženiju filmsku ulogu ostvario je u filmu Dečakov život iz 1993, gde mu je partner bio Robert de Niro. U drami Šta izjeda Gilberta Grejpa iz 1993. godine imao je sporednu ulogu, a u biografskom filmu Košarkaški dnevnici iz 1995. glumio je zavisnika Džima Kerola. Postaje popularan 1996. zahvaljujući ulozi u modernoj adaptaciji Šekspirovog dela Romeo i Julija u režiji Baza Lurmana. Međunarodnu slavu stiče glavnom ulogom u ljubavnom filmu Titanik iz 1997. režisera Džejmsa Kamerona, koji je u to vreme bio film sa najvećom zaradom u istoriji kinematografije. Početkom 21. veka kritika je hvalila njegove izvedbe u filmovima Uhvati me ako možeš (2002), Bande Njujorka (2002), Avijatičar (2004), Krvavi dijamant (2006), Dvostruka igra (2006), Revolucionarni put (2008), Zatvoreno ostrvo (2010), Početak (2010), Đangova osveta (2012), Vuk sa Vol Strita (2013) i Povratnik (2016).
Firriato, Messina
Firriato je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Salvador Novo
Salvador Novo López (30. jul, 1904. – 13. januar, 1974.) bio je meksički pisac, pesnik, dramski pisac, prevodilac i televizijski voditelj i zvanični hroničar grada Meksika, u kome se rodio i gde je živeo. Kao istaknuti intelektualac uticao je na popularno viđenje meksičke politike, medija, umetnosti i meksičkog društva uopšte. Bio je član grupe Los Contemporáneos, koja je okupljala meksičke pisce, kao i Meksičke jezičke akademije.
Firriato, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Edgar de Evia
Edgar Domingo Evia y Joutard, poznat kao Edgar de Evia (30. jul, 1910. – 10. februar, 2003) bio je meksičko-američki fotograf.
Leonardo DiCaprio
Detinjstvo i porodica
Dikapriovi roditelji upoznali su se dok su pohađali fakultet, a nakon diplomiranja preselili su se u Los Anđeles, gde se Leonardo rodio. Njegova majka osetila je pokret u stomaku dok je u jednom italijanskom muzeju posmatrala sliku Leonarda da Vinčija, pa je sinu dala ime po ovom čuvenom slikaru. Glumčevi roditelji su se razveli godinu dana nakon njegovog rođenja. Leonardo je pretežno živeo sa majkom na nekoliko lokacija u Los Anđelesu, među kojima su Eho Park, Hilherst Avenija i okrug Los Feliz. Njegova majka je radila i po više poslova istovremeno kako bi izdržavala porodicu. Dikaprio je oca viđao povremeno, a deo detinjstva je proveo u Nemačkoj sa majkom i njenim roditeljima. Završio je „Sids“ osnovnu školu (engl. Seeds Elementary School), srednju školu „Džon Maršal“ (engl. John Marshall High School), a zatim i četvorogodišnji fakultet „Los Angeles Center for Enriched Studies“.
Edgar de Evia
Tokom karijere koja je trajala između 1940-ih i 1990-ih njegove fotografije su se pojavljivale u časopisima kao što su: Town & Country, House & Garden, Look i The New York Times Magazine i radio je reklamne kampanje za Borden Ice Cream, Owens-Corning Fiberglas Corporation, Jell-O i druge.
Od sredine 1960-ih je bio u vezi sa Robertom Denningom sve do svoje smrti, sa kojim je i poslovno sarađivao.
Umro je u svojoj 92. godini u bolnici na Manhattanu od upale pluća nakon preloma kuka.
Leonardo DiCaprio
Prve uloge
Prvu ulogu na televiziji dobija 1989. u seriji Novi Lesi, a 1990. glumi Gerija Bakmena u seriji Roditeljstvo, televizijskoj adaptaciji istoimenog filma. Tokom pojavljivanja u seriji Roditeljstvo, Dikaprio je igrao manje uloge u serijama Santa Barbara i Rozen. Nakon toga je u Ej-Bi-Si-jevom sitkomu Od muke do nauke (1991 – 1992) tumačio ulogu Luka Brauera, dečaka beskućnika koga je prihvatila porodica Siver. Za uloge u serijama Roditeljstvo, Santa Barbara i Od muke do nauke bio je nominovan za nagradu Mladi umetnik (engl. Young Artist Award).
1991–1995: Početak filmske karijere
Prvi film u kome je nastupio bio je naučnofantastični horor Čupavci 3 iz 1991, u kome je igrao pastorka zlog zemljoposednika. Tu ulogu je opisao kao „prosečnu ulogu, bez dubine, bio sam običan klinac sa plavom kosom“. Film je odmah počeo da se distribuira u video formatu, bez premijere u bioskopima. Prvu zapaženiju filmsku ulogu ostvario je u biografskoj drami Dečakov život, gde glumi zajedno sa Elen Barkin i Robertom de Nirom koji ga je na kastingu među 400 drugih kandidata lično izabrao za tu ulogu. Kritičari su pohvalili njegov nastup u pomenutom filmu.
Godine 1993. u tragi-komičnoj drami Šta izjeda Gilberta Grejpa, Dikaprio tumači ulogu mentalno onesposobljenog dečaka Arnija, jednog od članova disfunkcionalne porodice mladića Gilberta Grejpa, koga glumi Džoni Dep. Iako režiser Lase Halstrom u početku nije želeo da mu poveri ovu ulogu jer je smatrao da je „previše zgodan“, nije uspeo da nađe nekog drugog ko bi i po načinu glume, i po fizičkom izgledu, u potpunosti odgovarao liku, i na kraju se odlučio za Dikaprija koga je smatrao „najpažljivijim glumcem“ među svim kandidatima. Kako bi se pripremio za ulogu Arnija Grejpa, Dikaprio je neko vreme proveo sa mentalno onesposobljenim tinejdžerima. Film je naišao na pozitivne reakcije publike i kritičara, koji su bili impresionirani njegovom glumom. Dženet Mazlin iz Njujork Tajmsa pohvalila je Dikapriovu izvedbu i napisala da je „njegov portret Arnija toliko potresan i živopisan da ga je na početku zastrašujuće posmatrati... njegova gluma je izuzetno oštra i dramatična od početka do kraja filma“. Dikapriju je ovaj film doneo nekoliko nagrada, kao i nominacije za Oskara i Zlatni globus u kategoriji Najbolji glumac u sporednoj ulozi.
Godine 1995. zajedno sa svetski poznatim zvezdama poput Džina Hekmena, Rasela Kroua i Šeron Stoun glumi u vesternu Brzi i mrtvi, u kome tumači ulogu Hekmanovog sina Kida. Filmski studio Soni Pikčers dvoumio se oko toga da li da unajmi Dikaprija zbog visine njegovog honorara i ograničenog budžeta filma, ali je na kraju Šeron Stoun odlučila da sama plati njegov honorar i Dikaprio je dobio ulogu. Film je loše prošao na bioskopskim blagajnama i jedva je dostigao zaradu od 18,5 miliona dolara u SAD-u, a mišljenja kritičara su bila podeljena. Iste godine nastupa u filmu Totalno pomračenje, čija radnja prikazuje homoseksualnu vezu između Artura Remboa, koga glumi Dikaprio, i Pola Verlena, koga igra Dejvid Tjulis. Dikaprio je zamenio glumca Rivera Finiksa koji je umro u toku pred-produkcije filma. Film je ostvario skroman uspeh na bioskopskim blagajnama zaradivši 0,34 miliona dolara. Poslednji film u kome je nastupio te godine, bila je biografska drama Košarkaški dnevnici o mladom košarkašu Džimu Kerolu čiji se snovi o profesionalnoj karijeri ruše kada postane heroinski zavisnik. Ova uloga donela mu je prvi milionski honorar.
U to vreme Dikaprio je takođe snimio kratkometražni crno-beli film Donova šljiva sa prijateljima Tobijem Megvajerom i Kevinom Konolijem. Iako je prvobitno planirano da se distribuira kao video, režiser R. D. Rob je kasnije želeo da film bude dugometražni sa bioskopskom premijerom. Tome su se usprotivili Megvajer i Dikaprio koji su sudskom presudom obezbedili da se film ne prikazuje u bioskopima, jer su smatrali da režiser pokušava da iskoristi njihovu novostečenu popularnost kako bi ostvario veću zaradu, mada oni nikada nisu pristali da snime dugometražni film. Film je premijerno prikazan 2001. godine na Berlinskom filmskom festivalu i bio je dobro prihvaćen od strane kritike. Novinar Majk D'Anđelo je u svojoj kolumni napisao da je to „najbolji film koji je gledao na Filmskom festivalu u Berlinu“.
1996–2001: Svetski uspeh i slava
Kasnije, iste godine, glumi u porodičnoj drami Marvinova soba režisera Džerija Zaksa, gde ponovo sarađuje sa glumcem Robertom de Nirom. Skot Makferson, autor predstave iz 1991. po kojoj je film snimljen, takođe je bio zadužen za pisanje scenarija. Radnja prati dve rođene sestre, koje je nakon 17 godina otuđenosti ujedinila porodična tragedija. Dikaprio glumi Henka, problematičnog tinejdžera koji se nalazi u mentalnoj instituciji nakon što je izazvao požar u kući svoje majke (Meril Strip). mini|left|upright| Leonardo Dikaprio na pres-konferenciji za film [[Plaža (film)|Plaža, februar 2000.]] Godine 1997, Dikaprio zajedno sa Kejt Vinslet igra glavnu ulogu u ljubavnoj drami Titanik režisera Džejmsa Kamerona. Tumači lik dvadesetogodišnjeg Džeka Dosona, siromašnog mladića iz Viskonsina, koji na kocki dobija dve karte za putovanje trećom klasom brodom Titanikom. Iako je prvobitno odbio ponudu da nastupi u filmu, Kameronovo poverenje u njegove glumačke sposobnosti na kraju ga je ohrabrilo da prihvati ulogu. Suprotno očekivanjima, Titanik je na bioskopskim blagajnama zaradio više od dve milijarde dolara, i stekao titulu najprofitabilnijeg filma svih vremena (rekord je držao sve do 2010. kada ga je po zaradi prešao futuristički film Avatar koji je, takođe, režirao Kameron). Dikaprio je zahvaljujući ovoj ulozi postao internacionalna zvezda i stekao je veliki broj obožavatelja, pretežno tinejdžerki. Pomama za njim, koja je nastala zahvaljujući filmu Titanik u medijima je bila poznata pod nazivom „Leo-manija“. Više od 200 njegovih obožavatelja pisali su pisma protesta Američkoj filmskoj akademiji kada 1998. nije bio nominovan za nagradu Oskar. Dikaprio je bio nominovan za brojne druge prestižne nagrade, uključujući Zlatni globus. Povodom svog uspeha u filmu Titanik dao je izjavu časopisu Tajm 2000. godine: „Tokom tog perioda, nisam bio svestan fenomena Titanika'' i toga da sam postao poznat širom sveta. Znam da nikada neću ponovo dostići takvu popularnost, ali to i ne očekujem. To nije nešto što ću pokušavati da postignem“.''
.hk
.hk je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Hong Kong. Napravljen je 1990. godine.
Leonardo DiCaprio
1996–2001: Svetski uspeh i slava
Naredne godine, pravi kameo u filmu Poznata ličnost Vudija Alena, satiričnom osvrtu na holivudsku industriju, a u svom kratkom pojavljivanju ruga se na sopstveni račun. Nakon toga nastupa u drami Čovek sa gvozdenom maskom režisera Rendala Volasa, rimejku istoimenog filma iz 1939, u kome tumači dve uloge – braću blizance, iskvarenog kralja Luja XIV i njegovog brata Filipa koji je godinama bio zatočen i okovan metalnom maskom. Iako je naišao na veliki broj negativnih komentara, film je postao hit na bioskopskim blagajnama sa ukupnom zaradom od 180 miliona dolara. Dikapriovu izvedbu kritičari su uglavnom pozitivno ocenili, a Oven Glajberman je za Entertejnment vikli napisao da „izgleda kao neko kod koga još nisu proradili hormoni, ali ipak oduševljava svojom instinktivnom glumom i anđeoskim licem“. Uprkos tome, Dikaprio je za ovu ulogu osvojio Zlatnu malinu za najgori filmski par.
.hk
Do 2004. godine, bilo je jako malo drugostepenih domena ispod .hk, jer je bilo moguće registrovati samo trećestepene domene. Slede glavni drugostepeni domeni:
Leonardo DiCaprio
1996–2001: Svetski uspeh i slava
Slično je prošao i njegov sledeći projekat, avanturistička drama Plaža iz 2000. režisera Denija Bojla, snimljena po istoimenom romanu Aleksa Garlanda. Pored Dikaprija, u filmu nastupaju Tilda Svinton i Robert Karlajl, a radnja prati američkog turistu Ričarda koji traga za savršenim načinom života na jednom tajnom ostrvu u Tajlandskom zalivu. Uprkos negativnoj reakciji kritičara, film je na bioskopskim blagajnama zaradio 144 miliona dolara. Tod Makarti je za časopis Varajeti napisao da je: „Ričard previše tipičan Amerikanac, nedovoljno definisan kao ličnost da bi mogao u potpunosti da zadrži pažnju i interesovanje gledalaca, a Dikaprio ga svojom glumom ne obogaćuje nikakvim specifičnim karakteristikama koja bi mu dale kompleksnost“. Ova uloga donela mu je još jednu nominaciju za nagradu Zlatna malina.
.hk
Međutim, od 2004. postalo je moguće registrovati drugostepene .hk domene, tako da će ovi uskoro postati uobičajeni.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Salvador Novo
Glavne karakteristike
Novo je definisao mačizam i konzervativni katolicizam kao dominantne pojave u meksičkoj kulturi 20. veka i nije ulagao nikakve napore da prikrije svoju homoseksualnost. Uprkos tome, bio je prihvaćen od strane meksičke vlade. Bio je član Meksičke jezičke akademije i imao je televizijsku emisiju o istoriji Meksika. Pred kraj života farbao je kosu u narandžasto, nosio je razmetljivo prstenje i šarena odela. Upoređivali su ga sa Oscarom Wildeom, ali za razliku od Wildea, Novo nikada nije izazvao skandal, niti je bio progonjen, već je bio prihvaćen i uvažavan u društvenim i političkim krugovima do kraja života.
Prema tradiciji, ulica u kojoj je živeo dobila je njegovo ime kada je postao zvanični hroničar grada Meksika, što je doživotno zvanje.
Loma de Guadalupe, Almoloya de Juárez
Loma de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 640 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2822 m.
Leonardo DiCaprio
2002–2007: Priznanje kritike
Iste godine, Dikaprio po prvi put nastupa u filmu režisera Martina Skorsezea – istorijskoj drami Bande Njujorka. Radnja filma odigrava se u njujorškom okrugu „Fajv points“ polovinom 19. veka i prati sukobe između domorodaca i irskih imigranata. Skorseze se borio da nađe finansijere za film sve dok se Dikaprio nije zainteresovao za ulogu Amsterdama Valona, mladog vođe irskih imigranata, nakon čega se Miramaks uključio u finanasiranje projekta. Prekoračenja budžeta i stalne prepirke između režisera i producenata rezultirali su time da snimanje traje osam meseci, a troškovi su na kraju iznosili 103 miliona dolara, čime je ovo postao najskuplji projekat koji je Skorseze do tada režirao. Film je odmah nakon premijere doživeo komercijalni i kritički uspeh. Iako su kritičari pohvalili Dikaprija, ostao je u senci Danijela Dej-Luisa čija je izvedba uglavnom naišla na bolje komentare.