cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4-Hidroksibenzoat 1-hidroksilaza
4-Hidroksibenzoat 1-hidroksilaza (, 4-hidroksibenzoatna 1-monooksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 4-hidroksibenzoat,NAD(P)H:kiseonik oksidoreduktaza (1-hidroksilacija, dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzima je neophodan FAD. Enzim iz Candida parapsilosis je specifičan za 4-hidroksibenzoatne derivate. On ima preferenciju za NADH u odnosu NADPH.
Bignac
Binjak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Angulem.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 198 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 78 metara (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 42 m).
Passo Lavazè, Trento
Passo Lavazè je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Konradsreuth
Konradsrojt je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Hof. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.467 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9475142.
Passo Lavazè, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1816 m.
Konradsreuth
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hof Konradsrojt se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hof. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 552 metra. Površina opštine iznosi 43,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.467 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
Poșta, Frecăței
Poșta je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Frecăței.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 686 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Ejido de Pomas, Maravatío
Ejido de Pomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Maravatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 536 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
Plan del Higo, Acala
Plan del Higo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Quitman, Texas
Quitman je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.809 stanovnika.
Trifluorosirćetna kiselina
Trifluorosirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,023 Da.
Puerto Rico, Jalapa
Puerto Rico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Barrio de Guadalupe, San Luis Acatlán
Barrio de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 354 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2146 m.
Vale Summit, Maryland
Vejl Samit je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139.
Metizolin
Metizolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,329 Da.
Konzell
Koncel je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Štraubing-Bogen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.831 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9278143.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štraubing-Bogen Koncel se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Štraubing-Bogen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 500–900 metara. Površina opštine iznosi 26,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.831 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Archiud, Teaca
Archiud je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Teaca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 805 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Piedilama, Ascoli Piceno
Piedilama je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Víctor Fernández Manero 1ra. Sección, Jalapa
'''Víctor Fernández Manero 1ra. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jalapa.
Piedilama, Ascoli Piceno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 828 m.
Víctor Fernández Manero 1ra. Sección, Jalapa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Britanska kratkodlaka mačka
Britanska krakodlaka mačka je stara britanska pasmina domaće mačke.
TSC1
Hamartin takođe poznat kao tuberozno sklerozni protein 1 je kod ljudi kodiran TSC1 genom.
Britanska kratkodlaka mačka
Karakteristike
Britanska kratkodlaka mačka je izuzetno prijatne naravi, inteligentna je, mirna i tolerantna. Vrlo je poželjna kao kućni ljubimac, također je izvrstan lovac.
Od drugih kratkodlakih pasmina razlikuje se velikim postotkom jedinki s krvnom grupom B.
Jackson County, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.848, što je 448 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Britanska kratkodlaka mačka
Tjelesne osobine
mini|desno|220px|Tabby mačić britanske kratkodlake na izložbi mačaka
TSC1
Interakcije
TSC1 formira interakcije sa:
Metiltiouracil
Metiltiouracil je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 142,179 Da.
Johova
Johova je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kozarska Dubica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 174 stanovnika.
Tuniski zaljev
Tuniski zaljev (arapski: خليج تونس‎) je veliki plitki zaljev na jugu Sredozemnog mora na sjeveru Tunisa.
Geografija
Zaljev se proteže u širinu od nekih 150 km duž obale Tunisa u smjeru istok- zapad, od Rta Sidi Ali El Mekki na zapadu do Poluotoka Bon na istoku.
U zaljev nedaleko od arheološkog nalazišta feničanske Kartage utječe najveća tuniška rijeka Majardah.
Na dnu zaljeva u plitkoj laguni leži grad Tunis koji je sa zaljevom spojen kanalom dugim 10 km.
Putney, Georgia
Patni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Los Ríos, San Juan Juquila Mixes
Los Ríos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Juquila Mixes.
Triacilglicerol—sterol O-aciltransferaza
Triacilglicerol—sterol O-aciltransferaza (, triacilglicerol:sterol aciltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom triacilglicerol:3beta-hidroksisterol O-aciltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3281 Maupertuis
3281 Maupertuis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,349 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7.
Petruro Irpino, Avellino
Petruro Irpino je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
3282 Spencer Jones
3282 Spencer Jones je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,189 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Changy (Loara)
Šanži je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Loara koja pripada prefekturi Roan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 582 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 360 metara (maksimalnoj 556 m, a minimalnoj 298 m).
San Dorligo della Valle
Dolina (talijanski: San Dorligo della Valle) je općina (comune) od 5954 stanovnika u autonomnoj regiji Furlanija-Julijska krajina u Sjevernoj Italiji.
Geografija
Teritorij općine se nalazi 4 kilometra od središta Trsta u kraškim brdima iznad grada Trsta, uz granicu sa Slovenijom. Općina San Dorligo della Valle graniči sa talijanskim općinama Muggia (Milje) i Trst (Trieste) te sa slovenskim općinama Sežana, Hrpelje-Kozina i Kopar.
Na teritoriju općine ima dva granična prijelaza prema Sloveniji: Pesek – Kozina i Caresana – Osp.
Historija
Od sredine 18. vijeka do 1918. Dolina je pripadala Habsburgovcima. Od 1813. do 1918. Dolina je administrativno pripadala pod Istru, u okviru ondašnje austrugarske podjele zemlje i bila dio Austrijskog primorja. Do 1923. općina se zvala Dolina, a onda je za vrijeme opće fašizacije prezvana u San Dorligo Della Valle. Čak i danas se na lokalnom triestinskom dijalektu zove isto (Dolina). Vlasti su 2003. odlučile da će se na oba dva jezika općina ponovno zvati Dolina, ali se nije promijenilo ništa i nadalje se na talijanskom općina zove službeno San Dorligo della Valle.
Stanovništvo
U općini živi većinom slovensko stanovništvo (70,5%) i manjina Talijana (29,5%), prema popisu iz 1971. godine.
Naselja u općini Dolina
Naselja (frazioni) na području općine su:
Radar Base, Texas
Radar Base je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 762 stanovnika.
Jošik
Jošik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kozarska Dubica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 646 stanovnika.
Karboksipeptidaza T
Karboksipeptidaza T (, CPT) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je izolovan iz Thermoactinomyces vulgaris.
Dos Corazones, Pánuco
Dos Corazones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Metkefamid
Metkefamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 600,729 Da.
Okupacija Luksemburga u Prvom svjetskom ratu
mini|desno|280px|Luksemburžani pozdravljaju saveznike koji su oslobodili njihovu zemlju nakon primirja s Njemačkom u studenom 1918.
Njemačka okupacija Luksemburga u Prvom svjetskom ratu bila je prva od dvije vojne okupacije Velikog vojvodstva Luksemburg u dvadesetom stoljeću. Od kolovza 1914., pa sve do kraja rata u studenom 1918., Luksemburg je bio pod potpunom okupacijom Njemačkog carstva. Njemačka vlada je opravdavala okupaciju potrebom da pruže podršku svojim jedinicama raspoređenim u susjednoj Francuskoj, mada su Luksemburžani drukčije tumačili njemačke postupke.
Tijekom tog razdoblja Luksemburgu je dozvoljeno zadržati svoju vladu i politički sustav, iako se prisutnost njemačke vojske osjećala krajnje neugodno. Bez obzira na distrakciju koju je okupacija donijela, Luksemburžani su se trudili voditi život kao i inače. Političke stranke su svoju pažnju usmjerile na ekonomiju, obrazovanje i ustavne reforme.
Pozadina
Londonskim sporazumom iz 1867. godine Luksemburgu je priznat status neutralne države. U Luksemburškoj krizi Pruska je osujetila pokušaj Francuske da kupi Veliko vojvodstvo od Nizozemske. Neutralnost Luksemburga tada je prihvatio i pruski kancelar Otto von Bismarck koji se hvalio:
U lipnju 1914., Gavrilo Princip je u Sarajevu ubio nadvojvodu Franju Ferdinanda, austrougarskog prijestolonasljednika, što je naglo pogoršalo odnose između Srbije i Austro-ugarske. Njemačka je podržavala Austro-ugarsku dok se Srbija oslanjala na Rusku carstvo. Austro-ugarska je 28. lipnja 1914. objavila rat Srbiji, što je izazvalo mobilizaciju ruske vojske, pa je Njemačka u skladu sa svojim savezničkim obavezama objavila rat Rusiji. mini|desno|200px|Po [[Schlieffenov plan|Schlieffenovom planu planu njemačka vojska je trebala proći kroz Luksemburg i Belgiju kako bi zaobišla glavna francuska uporišta na granici. ]] Po ovoj strategiji koju je 1905. osmislio Alfred von Schlieffen Njemačka je trebala prodrijeti u Francusku kroz slabo branjene zemlje, Belgiju i Luksemburg. Na taj način bi njemačka vojska stigla do Pariza zaobišavši najjača francuska obrambena uporišta na jugu, osvojila ga i natjerala Francusku na predaju. Poslije toga bi Nijemci svu pažnju mogli usmjeriti na Istočno bojište.
Još od šezdesetih godina 19. stoljeća, Luksemburžanima su bile jasne njemačke težnje i vlada Luksemburga je bila svjesna posljedica Schieffenovog plana. Godine 1911. premijer Paul Eyschen je imenovao inženjere kako bi ispitali željezničku mrežu u zapadnoj Njemačkoj, a osobite izglede za okupaciju Luksemburga uslijed potrebe osiguravanja logističke podrške za kampanju u Francuskoj.. Povrh svega, u Luksemburgu je živio veliki broj etnički čistih Nijemaca, pa se strahovalo da će Njemačka anektirati Luksemburg i pripojiti ga svome carstvu. Vlada Luksemburga se trudila ovo izbjeći ističući neutralnost zemlje. .
Invazija
mini|lijevo|200px|Glavni njemački invazijski pravac kroz grad Luksemburg Dana 1. kolovoza 1914. Njemačka je objavila rat Rusiji. Kada su zaratili sa svojim istočnim susjedom, Nijemci su aktivirali Schieffenov plan. Ovim su se obistinila strahovanja luksemburške vlade. U početku Luksemburg je bio samo tranzitna točka za njemačku Četvrtu armiju koja je bila pod zapovjedništvom Albrechta von Württemberga. Jedna željeznica sa sjevera Rajnske oblasti prolazila je kroz Troisvierges na krajnjem sjeveru Luksemburga i prva šteta koju je Njemačka nanijela luksemburškom suverenitetu bilo je nelegalno korištenje ove željezničke stanice. Eyschen je protestirao, ali nije mogao spriječiti njemačko napredovanje.
Sljedećeg dana povrede suveriniteta su postale ozbiljnije jer su Nijemci pokrenuli opću ofanzivu. Njemački vojnici su napredovali kroz jugoistočni dio Luksemburga, prešli rijeku Mosel kod Remicha i Wasserbilliga i nastavili napredovati ka prijestolnici - Luksemburgu. Desetine tisuća njemačkih vojnika se raspodijelilo po Luksemburgu za 24 sata. Velika vojvotkinja Marie Adelaide naredila je maloj vojsci vojvodstva, koja je brojala manje od 400 ljudi,da ne pružaju otpor i 2. kolovoza ona i Ayschen su se sreli sa pukovnikom von Tessmarom na Adolfovom mostu, simbolu modernizacije Luksemburga. Oni su blago prosvjedovali, ali i mladoj vojvotkinji i iskusnom premijeru bilo je već jasno da je njemačko vojno prisustvo bilo neizbježno.
mini|desno|200px|Theobald von Bethmann-Hollweg, njemački kancelar Dana 2. kolovoza njemački kancelar Theobald von Bethmann-Hollweg pravdao je potpunu okupaciju Luksemburga vojnim razlozima, tvrdeći kako je Francuska planirala isti potez. Francuska je tvrdila da ona ne bi narušila luksemburški suverenitet prije Njemačke[12]. Bhetmann-Hollweg je pokušao izraziti žaljenje zbog čina koji je učinila njegova zemlja, nudeći Luksemburgu kompenzaciju za štetu nanetu vojnim prisustvom[11]. Dana 4. kolovoza Hollweg je pred Reichstagom izjavio:
.
Međutim, kako je izgledalo da se Njemačka približava pobjedi, njemački kancelar je promijenio mišljenje. U svom Rujanskom programu, Bhetmann-Hollweg je predložio da Luksemburg postane njemačka savezna država, i da se na to prisili luksemburški narod kada Njemačka bude proglasila svoju neminovnu pobjedu nad Antantom]]. Znajući ovo, za mnoge Luksemburžane je predstavljalo pravo olakšanje vijest da je njemačko nastupanje zaustavljeno na Marni sredinom rujna. Za sukobljene nacije ovo je značilo početak rovovskog ratovanja ali za Luksemburg je to bilo produženje njemačke okupacije unedogled.
Ayschenova vlada
Dana 13. listopada1914. godine njemačke vojne vlasti su uhitile luksemburškog novinara, Karla Dardera, zbog objavljivanja antinjemačkih priča. Darder je odveden u Koblenz, gdje ga je vojni sud osudio na tri mjeseca zatvora. Eyschen je bio zapanjen, jer su Nijemci oteli luksemburškog građanina i prekršili svoja teritorijalna ovlaštenja i nije krio svoje ogorčenje. Njemačkom poslaniku u Luksemburgu rekao je kako je ovaj akt predstavljao izravno kršenje suvereniteta Velikog vojvodstva..
Ovakvi žestoki prosvjedi su se ponovili, i od strane Eyschena i od Viktora Torna, kada su u siječnju 1915. uhićeni željeznički radnici jer su navodno surađivali s francuskom vojnom obavještajnom službom. Njima je potom suđeno u Trieru. Kao ministar pravosuđa, Thorn je bio bijesan zato što je na taj način sudski sustav Luksemburga tretiran sa omalovažavanjem. Njemačka uprava nije s odobravanjem primala ovakve prigovore. Međutim, iako im je smetala Eyschenova tvrdoglavost, on je bio koristan jer je bio jedina osoba koja je mogla ujediniti različite političke frakcije u Luksemburgu.
Eyschen nije bio jedini koji je zarad svojih principa otežavao normalno funkcioniranje vlade. U ljeto 1915. Eyschen je pokušao smanjiti utjecaj katoličke crkve u državnom školskom sustavu. Velika vojvotkinja, Marie Adelaide, bila je protiv toga jer je bila jako pobožna katolkinja (kao i većina stanovnika njene zemlje ali ne i njen pokojni otac, koji je bio protestant) ona je navodno rekla: „Neću dozvoliti da najdragocenije naslijeđe [rimokatolicizma] bude ukradeno dok ja imam ključ.. “ Marie Adelaide je odbila popustiti pa je čak pozvala Eyschena da da ostavku ukoliko nije bio spreman prihvatiti njenu odluku. Eyschen je skoro to i učinio, ali se ipak uspio obuzdati. Ipak, nije dugo poslije toga ostao na premijerskom položaju.
Eyschenova smrt
mini|lijevo|280px|Sahrana Paula Eyschena Dana 11. listopada 1915. godine smrt Paula Eyschena je nanijela težak udarac i gotovo je paralizirala luksemburški politički sustav. Kada je izbio rat, Eyschen je imao 73 godine i njegov dvadesetsedmogodišnji mandat je bio jedina vlada koju je pamtila većina Luksemburžana. Tijekom prve godine njemačke okupacije, bio je oslonac za luksemburški narod. Također je bio od velikog značaja i za Mariju Adelaide. Velika vojvotkinja nije bila pripremljena za položaj koji je zauzimala, bila je 53 godine mlađa od Eyschena i smatrana je i politički naivnom i opasno pristrasnom za jednog ustavnog monarha, a ograničenja moći njene funkcije i položaja su bila relativno kozmetičke prirode.
Od osobitog značenja je bilo to što je Eyschen imao povjerenje Poslaničke komore i što je uspijevao držati na okupu u vladi sve značajne luksemburške stranke, naizgled samo svojim autoritetom. Da bi situacija bila još gora po nacionalno jedinstvo iskušenja okupacije su dovele do obnove antiklerikalnog saveza između socijalističke i liberalne stranke. Zbog toga ni klerikalci ni njihovi oponenti nisu mogli imati zakonodavnu većinu. Katolički konzervativci su oformili najveći blok, ali ni oni nisu uspjeli okupiti većinsku koaliciju.
Vlada Mathiasa Mongenasta
Dan nakon Eyschenove smrti, velika vojvotkinja Marie Adelaide je pozvala Mathiasa Mongenasta, ministra financija još od 1882. godine, da formira manjinsku vladu. Mongenastov specijalni status privremenog premijera bio je potvrđen i službenom titulom. Naime on, za razliku od svojih prethodnika od 1857. godine, nije bio predsjednik vlade već je imao manje zvučnu titulu predsjednika vijeća.
Villa Chiara, Brescia
Villa Chiara je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Okupacija Luksemburga u Prvom svjetskom ratu
Vlada Mathiasa Mongenasta
Pošto se sukobljavala sa Mongenastom, velika vojvotkinja je odlučila formirati kabinet samo od konzervativaca. Poslanička komora se tome snažno protivila; desnica je u ovom tijelu imala samo 20 od 52 poslanika, a bila joj je potrebna većinska podrška.. Marie Adelaide je pokušala izaći iz slijepe ulice raspuštanjem poslaničke komore i pozivanjem građana da povjere mandat konzervativcima. Ovo je razbijesnilo ljevicu, koja je pretpostavila da njeni poslanici sami imaju ustavno pravo dati povjerenje vladi. Oni su smatrali da je ovim činom velika vojvotkinja izvršila državni udar. Ipak 13. prosinca Luksemburžani su izašli na birališta. Iako su pozicije desnice poboljšane jer je dobila 25 mandata, ona nije bila dovoljno jaka da formira većinsku vladu. Dana 11. siječnja 1916. u poslaničkoj komori je prošao prijedlog o nepovjerenju i premijer je razrešen dužnosti.
Whitehall, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.706 stanovnika, što je 178 (6,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Montvale, New Jersey
Montvejl je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.844, što je 810 (11,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
North and South (miniserija)
North & South je zajednički naziv za tri američke miniserije temeljene na istoimenoj trilogiji romana Johna Jakesa koje su originalno emitirane na programu mreže ABC od 1985. do 1994. godine. Radnja je smještena u SAD u doba prije, za vrijeme i poslije američkog građanskog rata te kroz sudbinu dvojice najboljih prijatelja - Orryja Mainea (koga je tumačio Patrick Swayze) iz Južne Karoline i Georgea Hazarda (koga je tumačio James Read) iz Pensilvanije - i njihovih porodica prati razvoj političkih podjela koje će eskalirati u rat. Prva od tri serije - North & South je predstavljala jedan od najskupljih i najambicioznijih projekata američke televizije, ali je doživjela ogroman uspjeh; njega je ponovila druga mini-serija "North & South: Book II". Godine 1994. je snimljen i treći nastavak North & South: Heaven & Hell, ali je on doživio neuspjeh i kod publike i kod kritike.
Prve dvije mini-serije je kao jednu seriju, pod nazivom Sever i Jug, krajem 1980-ih u bivšoj Jugoslaviji prikazala Radiotelevizija Beograd u okviru tadašnje mreže JRT. 1990-ih je u Hrvatskoj treći nastavak prikazan na HRT.
Los Carlos, Villa Corzo
Los Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Tonalán, Teocaltiche
Tonalán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Teocaltiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1717 m.
Jicamaltepec, San Luis Acatlán
Jicamaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Kottgeisering
Kotgajzering je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Firstenfeldbruk. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.584 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9179131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Firstenfeldbruk Kotgajzering se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firstenfeldbruk. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 542 metra. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.584 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 193 stanovnika/km².
Greci, Greci, Tulcea
Greci je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Greci.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Jasper County, Iowa
je okrug u američkoj saveznoj državi Ajova.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 36.842, što je 371 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mottola, Taranto
Mottola je naselje u Italiji u provinciji Taranto, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Aquí Estoy, Aquí me Quedo, Benito Juárez
Aquí Estoy, Aquí me Quedo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Humberto Serrano, Acala
Humberto Serrano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Prvi karlistički rat
Prvi karlistički rat naziv je za građanski rat u Španiji koji je trajao od 1833. do 1839. godine. Vođen je između hristinaca, pristalica Marije-Hristine, supruge bivšeg kralja Ferdinanda sa jedne i karlista tj. pristalica infanta Karlosa, Ferdinandovog brata.
Uzroci
250px|mini|levo|Marija Kristina od Dve Sicilije Nakon gušenja Španske liberalne revolucije (1820—1823) nastupila je dugotrajna reakcija. Učesnici revolucije bili su pogubljeni, zatvoreni ili prognani iz zemlje. Sve tekovine revolucije su uništavane. Godine 1833. umro je kralj Ferdinand VII. Na presto je došla njegova ćerka Izabela II. Pošto je Izabela bila maloletna, državom je upravljala njena majka Marija-Hristina. Mlađi brat pokojnog kralja, vođa apsolutističko-klerikalne stranke "apostola", don Karlos, koji je sebe smatrao jedinim naslednikom Ferdinanda, podiže ustanak sa ciljem da se domogne krune. Otpočeo je građanski rat poznat kao prvi karlistički rat. Španija je podeljena u dva tabora. Prvi je bio tabor karlista (odnosno Karlovih pristalica), a drugi tabor hristinaca (pristalica Izabele i Marije-Hristine). Najreakcionarniji slojevi plemstva i katoličko sveštenstvo staje na stranu karlista. Sa sobom su povukli i zaostalo seljaštvo severne Španije. Stanovništvo baskijskih oblasti i Navare nadalo se da će im don Karlos pomoći da odbrani svoje slobode od centralističke politike madridske vlade i da će nameti biti smanjeni. Karlistima su, sem Baskije, prišle i Navara, Stara Kastilja, Aragonija i deo Katalonije u kojoj su postojale jake autonomističke težnje. Parola karlističkog ustanka postala je: "bog i fuerosi".
Marija-Hristina je na svoju stranu pridobila liberalnu buržoaziju i gradsko stanovništvo. Obećala im je reforme. Karlistički rat je, na prvi pogled, dinastički rat, ali je u stvari borba između feudalnog i buržoaskog društva. Rusija, Austrija i Pruska, verni reakcionarnim tradicijama Svetog saveza, staju na stranu karlista, a Engleska i Francuska na stranu hristinovca.
Rat
250px|mini|Karlos Burbon, vođa karlista Marija-Hristina je prinuđena, kako bi zadržala svoje saveznike, da 1834. godine objavi ustav kojim je zaveden parlament (kortesi) od dva doma - Senata i Narodne skupštine. Senat su sačinjavali prelati (više sveštenstvo), nasledni grandi (velikaši) i senatori koje postavlja kralj iz redova najkrupnijih sopstvenika. Poslanici za narodnu skupštinu birani su dvostepenim glasanjem na osnovu visokog imovinskog cenzusa. Ustav iz 1834. godine izazvao je veliko nezadovoljstvo liberala. Nezadovoljstvo se ispoljilo u pustošenju manastira i obračunavanju sa kaluđerima (1834—1835). U gradovima se obrazuju revolucionarne hunte koje otpuštaju omrznute činovnike, ukidaju teške namete i upućuju kraljici zahteve da se odmah sazovu revolucionarni kortesi i da se uvede ustav. Ponegde se proglašava ustav iz 1812. godine. Saragonska hunta sebe je proglasila za vrhovnu vlast i naređuje da se zatvore manastiri.
Marija-Hristina traži intervenciju sila. Ipak, samo Engleska šalje omanji odred. Pokušaji da se ustanak uguši završavali su time da generali pređu na stranu ustanika i ubijaju generale. Uvidevši da se ustanak ne može ugušiti, Torenov kabinet donosi ukaz o progonstvu jezuita. Time narod ipak nije zadovoljen. Kraljica je u vladu morala pozvati vođu liberala, bankara Mendizabelja. Mendizabelj je zatvorio gotovo sve manastire, rasprodao crkvenu imovinu, ukinuo desetak i vlastelinska prava. Time je napravio razdor među huntama i tako ih oslabio. Od Engleske je uzeo veliki zajam. Otpušten je 1836. godine. U više gradova izbija pobuna. Pobunjenici, kojima prilazi i garnizon kraljevske letnje rezidencije San-Iljdefonso, traže da se uvede ustav iz 1812. godine. Kraljica je pozvala liberale koji su izradili nov ustav (1837). Bio je radikalniji od prethodnog ustava iz 1834. godine. U naredne dve godine karlisti odnose više pobeda nad hristinovcima.
Okončanje ustanka
Međutim, u redovima karlista dolazi do razdora između krajnje reakcionarnog i umerenijeg krila (general Maroto). Zamoreni ratom, Marotovi vojnici su sve upornije zahtevali mir. I kod Baskijaca, koji su podnosili najveći teret rata, javlja se struja za mir. Sve to dalo je mogućnost generalu Esparteru da zaključi mir sa Marotom koji je bio na čelu pokreta za okončanje rata. Karlistički vojnici nisu više hteli ratovati za Karlosa koji je morao prebeći u Francusku. Otpočelo je gonjenje liberala i demokrata. Za predsednika vlade postavljen je general Espartero, jedan od najpopularnijih vođa "progresista" koji je, zbog aktivnog učešća u borbi protiv karlista, dobio titulu "hercoga de la Vitoria" odnosno "hercega pobede". Marija-Hristina se 12. oktobra 1840. godine morala odreći regentstva i pobeći u Francusku.
Jesús María, Jalapa
Jesús María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
John Jakes
John William Jakes (također poznat i po pseudonimu Jay Scotland, Chicago, 31. mart 1932 - ) je američki književnik, poznat po historijskim romanima.
Jakes je počeo pisati za pulp magazine tokom studija, a nakon magisterija engleske književnosti na The Ohio State University radio u reklamnoj agenciji, povremeno pišući djela iz žanra vesterna, epske fantastike i SF-a. Godine 1971. se u potpunosti posvetio pisanju. Krajem 1970-ih je objavio seriju knjiga The Kent Family Chronicles koja opisuje život jedne američke porodice od doba rata za nezavisnost do kraja 19. vijeka. Ona je postala bestseler, isto kao i trilogija romana North & South iz 1980-ih posvećena građanskom ratu.
Ekranizacije
The Bastard je 1978. postao mini-serija, koju je slijedila "The Rebels" (1979) i "The Seekers" (1979). Trilogija North and South je ekranizirana u obliku miniserija od 1985. do 1994.
Barrio de San Miguel, Maravatío
Barrio de San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Maravatío.
SIDA
Sida (od (Syndrome d'immunodéficience acquise);  (acquired immune deficiency syndrome) — sindrom stečene imunodeficijencije; u srpskom jeziku je češće u upotrebi reč sida, jer se morfološki lakše menja po padežima nego ejds) je polno prenosiva bolest koja se ne prenosi dodirom. Predstavlja poslednji stadijum infekcije organizma virusom humane imunodeficijencije (HIV), a karakteriše je progresivno slabljenje imunskog sistema što pojedince čini podložnim širokom sprektru infekcija i tumora.
Barrio de San Miguel, Maravatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 519 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2133 m.
SIDA
Postoji razlika između pojmova HIV pozitivna osoba i osoba obolela od side. To su dve povezane ali različite stvari, koje se često pogrešno poistovećuju. HIV pozitivna osoba je zaražena virusom (HIV-om), ali to još uvek ne znači da ima sidu. Do pojave bolesti može da prođe vremenski period od dve do deset godina. HIV pozitivna osoba može da izgleda potpuno zdravo, sposobna je za rad ili bilo koju drugu aktivnost, poput zdravih pojedinaca.
Virus se najčešće prenosi seksualnim putem, a nešto ređe preko zaražene krvi, sa zaražene majke na dete tokom trudnoće, porođaja ili dojenja itd. Virus se ne može preneti uobičajenim socijalnim kontaktima, niti putem životinja. U cilju prevencije, u mnogim zemljama se sprovode različite aktivnosti sa svrhom edukacije ljudi o načinu prenošenja virusa i merama koje se mogu preduzeti kako do infekcije ne bi došlo. Za sada ne postoji efikasan lek ili vakcina, koji garantuju izlečenje. Ipak, antiretroviralni lekovi mogu da produže period trajanja infekcije i odlože ulazak u fazu side.
Prema podacima programa Ujedinjenih nacija i Svetske zdravstvene organizacije o HIV virusu i sidi (UNAIDS), od pojave ovog oboljenja pa zaključno sa 2008. godinom u svetu je bilo zaraženo ukupno oko 60 miliona ljudi, a od komplikacija povezanih sa sidom je do tog trenutka umrlo oko 25 miliona ljudi. Krajem 2008. virusom je bilo zaraženo oko 31,3 miliona odraslih pojedinaca i 2,1 milion dece.
Istorijat
Grupa naučnika predvođena Majklom Vorobijem, profesorom ekologije i evolucione biologije sa Univerziteta Arizona, sprovela je istraživanje koje je pokazalo da se prvobitni oblik HIV virusa pojavio u Africi u periodu između 1884. i 1924. godine. Analizirajući izmet šimpanzi, zaključeno je da je virus sa njih prešao na čoveka u jugoistočnom delu države Kamerun, približno oko 1908. godine. Teoriju da je virus prenet sa majmuna na ljude su potvrdila i istraživanja naučnika sa univerziteta Notingem, Monpelije i Alabama. Virus se širio među lokalnim stanovništvom, a infekcija je poprimila veće razmere kada je stigla do Kinšase. Iz tog grada potiču i dva najstarija uzorka HIV-a, jedan izolovan iz krvne plazme muškarca 1959. i drugi koji je izolovan iz limfnih čvorova žene 1960. godine. thumb|200px|Lik Montanjije Polovinom 1981. godine smrt kao posledica oportunističkih infekcija, koje su se pre toga uglavnom javljale kod pacijenata u postoperativnom periodu nakon transplatacije, počela je da se javlja kod zdravih muškaraca homoseksualne orijentacije u Los Anđelesu, San Francisku i Njujorku.. Tokom 1982. je postavljena prva klinička definicija sindroma stečenog nedostatka imuniteta. Francuski virolog Lik Montanjije, naučnik na Pasterovom institutu u Parizu, je 1983. izolovao novi tip virusa sa drugačijim tipom reprodukcije koji se razmnožavao u limfnim čvorovima čoveka. Nazvao ga je LAV, jer je u početku virus usko povezivan sa limfnim sistemom. Za svoje otkriće Montanjije je 2008. dobio Nobelovu nagradu za medicinu. Dve grupe naučnika u Americi, predvođene Robertom Galoom sa Nacionalnog instituta za rak u Merilendu i Džejom Levijem sa Univerziteta u San Francisku, izolovale su 1984. retrovirus kod obolelih od side i osoba koje su imale neposredan kontakt sa njima ali nisu imale simptome. Galo ga je nazvao HTLV-III jer je otkrio vezu između CD4+ T-ćelija i virusa, dok ga je Levi označio kao ARV. Sve tri grupe naučnika izolovale su zapravo isti virus, koji je 1986. nazvan virusom humane imunodeficijencije.
Opšte osobine virusa
thumb|200px|Građa virusa Virus humane imunodeficijencije (HIV) pripada porodici retrovirusa. Dimenzije ovog patogena iznose 100-140 nm. Čitava ćelija ima dvoslojnu lipoproteinsku membranu, ispod koje je smešteno nukleoproteinsko jezgro. U njemu se nalazi ribonukleinska kiselina i različiti enzimi. U genomu virusa su smeštena tri strukturna gena potrebna za njegovo razmnožavanje i sedam gena koji regulišu taj proces. Oko genoma i enzima jezgra nalazi se proteinski omotač, nazvan protein 24 (p24). Na površini virusne ćelije se nalazi lipoproteinski omotač, koji nastaje od omotača ćelije domaćina u kojoj se virus razmnožava, dok drugi deo omotača potiče od samog virusa i njega čine glikoproteinski molekuli 41 (gp41) i 120 (gp120) koji poput šiljaka vire iz omotača.
HIV je relativno osetljiv i temperatura od 56 °C ga inaktiviše za 30 minuta. Sa druge strane, otporan je na niske temperature (do -70 °C) i ultraljubičaste i gama zrake. Virus je osetljiv na visoke ili niske vrednosti pH (vrednosti ispod 3 i iznad 10).
Postoje dva tipa virusa: HIV-1 i HIV-2. Oba tipa vode poreklo od virusa majmunske imunodeficijencije.
Načini prenošenja
HIV se može preneti na više načina: nezaštićenim seksualnim odnosom, preko zaražene krvi i sa majke na dete (vertikalna transmisija). Virus je prisutan u svim telesnim tečnostima, ali u dovoljnoj količini da bi se neko zarazio ima ga samo u krvi, vaginalnom sekretu, spermi, prosemenoj tečnosti i majčinom mleku. HIV se nalazi u visokim koncentracijama i u cerebrospinalnoj tečnosti (likvoru) i ušnoj masti (cerumenu), ali preko njih nije moguće inficiranje zbog nepostojanja načina transmisije sa jedne osobe na drugu.
Prema izveštaju Ujedinjenih nacija za 2008. godinu, približno 2/3 novih slučajeva zaraze se dogodi tokom heteroseksualnih odnosa, oko 11% prenošenjem virusa sa majke na dete, oko 10% slučajeva kod intravenskih narkomana koji koriste upotrebljenu iglu za ubrizgavanje droge, 5-10% slučajeva zaraze je registrovano kod homoseksualaca i ostatak tokom raznih medicinskih procedura (transfuzija krvi i sl).
HIV se ne može preneti rukovanjem, grljenjem, ljubljenjem i drugim uobičajenim socijalnim kontaktima, konzumiranjem hrane koju je spremila zaražena osoba, boravkom u istoj prostoriji sa takvom osobom i sl. Životinje i insekti (poput komaraca) ne mogu preneti HIV ili sidu niti oboleti od nje, jer se samo u krvi čoveka nalaze limfociti sa CD4 molekulima za koje se virus vezuje.
Epidemiološki podaci
thumb|250px|Prevalenca side u svetu među populacijom starosti između 15 i 49 godina Na globalnom planu, širenje virusa poprima oblike pandemije. Od približno 33,4 miliona ljudi koji su bili HIV pozitivni ili su imali sidu krajem 2008. godine, u podsaharskoj Africi je živelo 22,4 miliona (67%) iako stanovništvo te regije čini samo 10% ukupne svetske populacije. Od pojave epidemije, preko 83% smrtnih slučajeva je registrovano u Africi. U najteže pogođenoj oblasti, podsaharskoj Africi, u urbanim sredinama je svaki četvrti stanovnik inficiran, a 70% novoinficiranih osoba godišnje potiče iz ove regije.
Infekcija je prisutna i u ostalim delovima sveta, iako slabije u poređenju sa Afrikom. Tokom 2008. na globalnom planu je zabeleženo 2,7 miliona novoinficiranih (od čega 430.000 dece) i oko 2 miliona smrtnih slučajeva (280.000 dece).
procenat obolelih ili zaraženih među populacijom starosti između 15 i 49 godina.
Epidemija side u Srbiji je zvanično počela 1984. godine, mada postoje i podaci o ranijim slučajevima ove bolesti. Incidenca je relativno niska, ali je prema nekim procenama ukupan broj zaraženih pet do deset puta veći od zvaničnih podataka. Od 1985. godine do kraja 2009. registrovano je ukupno 2.440 HIV pozitivnih osoba, od kojih je 1.489 (61%) obolelo od side, a 1.042 umrlo.
Među istočnoevropskim državama, u Srbiji i Rumuniji je zabeležen najveći rast novozaraženih od početka 90-ih godina 20. veka.
Infekcija
thumb|250px|Pričvršćivanje virusa za površinu CD4+ T-limfocita Najčešći tip HIV virusa u Evropi, Americi i centralnoj Africi je tip HIV-1. U zapadnoj Africi, bolest je prouzrokovana tipom HIV-2, koji je jako sličan tipu 1.
Da bi došlo do infekcije i razvoja bolesti virus mora da dospe u krv, gde se vezuje za CD4+ T-limfocite. Virus se delovima svog omotača (gp120) „prikači“ za receptore na površini ovih ćelija. Nakon vezivanja on ulazi unutar ćelije, „ugrađuje“ se u jedro domaćinske ćelije i pod uticajem različitih stimulanasa počinje da se razmnožava. Ishod je najčešće smrt inficiranih ćelija. Tokom vremena dolazi do postepenog smanjenja broja ovih limfocita, kojih u zdravom organizmu ima oko 1200/mm3 krvi. Posle dugo vremena kada njihov broj padne ispod neke kritične vrednosti (oko 200/mm3), čovek počinje obolevati od najrazličitijih (tzv. oportunističkih) infekcija. Tada nastupa sida. Ove infekcije su za ljude obolele od side često teške, a neke od njih i smrtonosne, jer su upravo limfociti nosioci odbrane od mikroorganizama, tumora i različitih stranih materija.
Primarna infekcija
Primarna ili akutna infekcija je period naglog razmnožavanja virusa neposredno nakon što mu je osoba bila izložena. Ona može u potpunosti da izostane, a kada postoji (u oko 20% slučajeva) ova faza traje nekoliko nedelja. Tokom primarne infekcije većina osoba pokazuje karakteristične simptome poput prehlade, visoke temperature, glavobolje, upale žrela i ponekad osipa. Ova pojava, slična gripu, se ponekad naziva i bolest serokonverzije.
U proseku tri nedelje nakon infekcije pojavljuje se veliki broj drugih simptoma, za koje se obično i ne sumnja da imaju veze sa sidom. Neretko se dešava da bude postavljena i pogrešna dijagnoza, jer je u tom početnom periodu teško razlikovati simptome side i drugih bolesti. Međutim, postavljanje prave dijagnoze je veoma važno jer su u ovom periodu osobe najzaraznije. Najčešći simptomi u tom periodu su nagli gubitak telesne težine, natekle limfne žlezde, gubitak pamćenja, temperatura i glavobolja.
Klinički asimptomatska faza
Ova faza u proseku traje oko 10 godina, mada individualno može trajati kraće ili duže. Kako joj i samo ime govori, karakteriše je potpuno odsustvo bilo kakvih simptoma bolesti, mada se ponekad mogu javiti otečeni limfni čvorovi po telu. Količina virusa u perifernoj krvi pada na veoma niske vrednosti, ali osobe i dalje ostaju inficirane i antitela na HIV se mogu detektovati u krvi. Novija istraživanja pokazuju da virus u ovoj fazi ne miruje, već je izuzetno aktivan u limfnim čvorovima. Velika količina T-limfocita se inficira i umire, a produkuju se velike količine virusa. Danas je dostupna nova vrsta testa koja meri one male količine HIV-a koje dospeju iz limfnih čvorova u cirkulatorni sistem. Ovaj test koji meri RNK molekul (genetički materijal) virusa se naziva test virulencije HIV-a i ima sve veću ulogu u tretmanu HIV infekcije.
Simptomatska HIV infekcija
Kako vreme protiče, imunski sistem postaje sve slabiji i više nije u stanju da obuzda i zadrži virus. Ovo se događa iz tri razloga:
Kako imunski sistem zakazuje, javljaju se i prvi simptomi bolesti. U početku su simptomi slabi, ali se vremenom pogoršavaju i postaju sve teži.
Sida
U SAD se dijagnoza side i kategorizacija stepena infekcije vrši na osnovu definicija koje sastavlja i obnavlja Centar za kontrolu bolesti i prevenciju u Atlanti. Centar je 1993. proširio svoj spisak i u njega uvrstio i zdrave osobe koje imaju virus ili im je broj CD4+ T-limfocita manji od 200 jedinica na mikrolitar krvi.
Otkrivanje i dijagnostika
thumb|200px|Robert Galo sa saradnicima Iako je HIV u Sjedinjenim Američkim Državama poznat od 1981. godine, identifikacija virusa kao uzročnika bolesti nije obavljana do 1983. Tokom 1985. Uprava za hranu i lekove u SAD je odobrila prvi test za otkrivanje virusa, koju je razvila naučna grupa Roberta Galoa. Ovaj test može da pokaže prisustvo antitela protiv HIV-a u krvi, što je pokazatelj da je osoba bila izložena virusu. Međutim, u periodu od četvrte do osme nedelje nakon inficiranja, test je negativan, zbog odloženog imunog odgovora organizma. U testiranje je 1996. uvedena i dodatna metoda, koja otkriva prisustvo antigena, odnosno proteina koje proizvodi sam virus. Prema tome, test može da otkrije prisustvo virusa i pre reakcije imunskog sistema. Novije, još preciznije metode, omogućavaju otkrivanje virusnog genetičkog materijala. Osim toga, ove metode omogućavaju i razlikovanje tipa otkrivenog virusa.
Centar za kontrolu i prevenciju bolesti je 1993. postavio kriterijume za dijagnostifikovanje side. Smatra se da pojedinac ima sidu ukoliko je broj CD4 T-ćelija ispod 200 po mm3 krvi ili CD4 ćelije čine manje od 14% svih limfocita, kao i uslučaju pojave jedne ili više bolesti ili infekcija koji ukazuju na sidu sa spiska koji je objavio Centar. Ove bolesti i infekcije se mogu javiti i nezavisno od side, ali su karakteristične za njen poslednji stadijum pa stoga predstavljaju dodatni kriterijum za postavljanje dijagnoze. One se generalno mogu podeliti u četiri grupe: oportunističke infekcije (pluća, usne duplje, mozga, očiju, jetre, debelog creva i genitalija), bolesti centralnog i perifernog nervnog sistema (jedan oblik demencije, neuropatija, miopatija, mijelopatija), tumori (Kapošijev sarkom, Hočkinovi i Nehočkinovi limfomi, tumori vrata) i veliki gubitak telesne težine (uzrokovan neadekvatnom ishranom, netretiranim infekcijama i poremećajima metabolizma).
Corona-Macchiarelle, Bologna
Corona-Macchiarelle je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
SIDA
Otkrivanje i dijagnostika
Razvoj bolesti, od trenutka infekcije HIV-om do pojave prvih simptoma, traje duži vremenski period (nekada i do desest godina). Tok bolesti može biti praćen metodom surogat-markera. Ovom metodom se uočava opadanje broja CD4 T-leukocita. Što je broj ovih ćelija manji, imunski sistem je slabiji i samim tim je brže napredovanje bolesti. Tokom 1996. postalo je evidentno da se količina HIV-a u krvi obolelih (tzv. virusna težina) može koristiti kao parametar kako bi se predvideo razvoj side bez obzira na broj CD4 T-ćelija u krvotoku obolelih. Napretkom tehnologije određivanje virusne težine brzo je postalo standardno sredstvo za testiranje pacijenata.
Corona-Macchiarelle, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 958 m.
SIDA
Testiranje na HIV
thumb|200px|OraQuick test - vrsta brzog testa koji daje rezultate za 20 minuta Da bi se testiranje na HIV uspešno sprovelo, potrebno je da u krvi obolelog postoji dovoljna količina specifičnih antitela. To se dešava tek 6-8 nedelja nakon infekcije, a vremenski period do tog trenutka se zove „period prozora“. U tom periodu rezultat testa može biti negativan čak i ako infekcija postoji (lažno negativan rezultat). Zbog toga se u slučaju negativnog rezultata, testiranje obično ponavlja nakon šest meseci.
Trifluoroacetinski anhidrid
Trifluoroacetinski anhidrid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 210,031 Da.
SIDA
Testiranje na HIV
Najčešće se koristi tzv. imunoenzimski test. On se zasniva na vezivanju antitela iz krvi pacijenta sa antigenima koji su vezani za podlogu. U reakciju se mogu uključiti i antitela životinjskog porekla koja su obeležena enzimom radi boljeg uočavanja. U zavisnosti od vrste korišćenog antigena, ovi testovi mogu imati različitu osetljivost i na osnovu toga se vrši njihova klasifikacija na generacije. Dobre rezultate daju testovi treće i četvrte generacije.
Tzv. brzi testovi, koji se mogu kupiti u apotekama, daju rezultate za svega desetak minuta ali nisu dovoljno precizni. Većina ovakvih testova ima osetljivost 99% i specifičnost 98%.
Rezultati
Rezultat testa može biti:
Pozitivan rezultat znači da je organizam stvorio antitela na virus, da su ta antitela registrovana u krvi obolelog i da postoji infekcija. Lažno pozitivan rezultat može da se javi usled greške napravljene tokom testiranja ili usled nespecifične ili unakrsne reakcije na test ELISA. Zbog toga se pozitivan rezultat uvek mora proveriti i potvrditi drugom vrstom testa. Negativan rezultat znači da antitela na HIV nisu detektovana u krvi. To znači ili da osoba nije zaražena ili da u organizmu nije došlo do stvaranja dovoljne količine antitela kako bi ona bila detektovana testom („period prozora“). Jedna od mogućnosti je i areaktivnost u uznapredovaloj fazi side. Zbog svih ovih činilaca, u slučaju negativnog rezultata potrebno je test ponoviti nakon određenog vremena (3-6 meseci).