cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Perla, Altamira
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Portocivitanova, Macerata
Portocivitanova je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31064 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Cucco, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Kosmos-131
Kosmos-131 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-131 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. novembra 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-131 je bio osmatrački satelit.
Helmstadt-Bargen
Helmštat-Bargen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.778 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226106.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Nekar Helmštat-Bargen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 219 metara. Površina opštine iznosi 28,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.778 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 135 stanovnika/km².
La Sabanilla, Cerro de San Pedro
La Sabanilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cerro de San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
Masontown, West Virginia
Mejsontaun je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 546, što je 101 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Komsomoljsk (film)
Komsomoljsk je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1938. godine u režiji Sergeja Gerasimova. Radnja je smještena na ruski Daleki istok i prikazuje kako je, nekoliko godina ranije, tokom Prvog petogodišnjeg plana, zahvaljujući prvenstveno radu dobrovoljaca iz komunističke omladinske organizacije Komsomol u dotada zabačenom području sagrađen moderni industrijski grad Komsomoljsk-na-Amuru. Gerasimov je film snimao na autentičnim lokacijama, te je u brojnim scenama koristio naturščike, odnosno učesnike stvarnih događaja koji su tumačili sami sebe.
Stopan
Stopan je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kotor Varoš koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 346 stanovnika.
Cochirleanca, Cochirleanca
Cochirleanca je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cochirleanca.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Chase County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.966, što je 102 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pianezzo
Pianezzo ima više značenja:
Uemura Shōen
Uemura Šoen (jap. 上村 松園, Hepburnova romanizacija: Uemura Shōen; Kjoto, 23. aprila 1875. – Heiđo, Nara, 27. augusta 1949.), pseudonim važne umjetnice japanskog slikarstva tijekom perioda Meiđi, Taišo i ranog Šova. Njezino je pravo ime bilo Uemura Cune (Uemura Tsune). Šoen je prvenstveno bila poznata po biđin-gama, slikama lijepih žena u stilu nihongi, premda je proizvela mnoga djela s historijskim temama i tradicionalnim predmetima.
Rani život
Šoen se rodila u Šimogjo-kuu u Kjotu kao druga kći trgovca čajem. Rodila se dva mjeseca poslije smrti svojeg oca, pa je odrasla zajedno sa svojom majkom i tetkama u posve ženskom domaćinstvu. Majčina trgovina čajem privlačila je rafiniranu, kulturnu klijentelu za umjetnost japanske ceremonije čaja. Kao dijete, Šoen je crtala slike i pokazivala priličnu vještinu u crtanju ljudskih figura. Postala je opsjednuta Hokusaijevim radovima ukijo-eima. Njezina je majka poduprla njezinu odluku da gradi umjetničku karijeru.
Šoen je bila poslana u Prefekturalnu likovnu školu u Kjotu, gdje je studirala u klasi Suzukija Šonena (1849. – 1918.), slikara pejzaža u kineskom stilu. Također je počela studirati slikarske stilove Kanove i Sesšuove škole, a Suzuki je bio toliko impresioniran da joj je dao prvi kanđi sa svojim pseudonimom »Šonen« (Shōnen) kao priznanje njezina talenta. To je bio izniman proboj u to doba; no, njezina je reputacija nakratko bila zasjenjena jer su je osumnjičili za vezu s njezinim učiteljem, što je možda i bila istina; ubrzo zatim rodila je nezakonitog sina, budućeg slikara Uemuru Šokoa (Uemura Shōkō), kojeg je odgojila kao samohrana majka. Poslije je rodila kćer i slično tomu nije nikada otkrila ime oca.
Rana umjetnička karijera
Godine 1894. Šoen je postala učenica Kona Baireija, a poslije i njegova nasljednika Takeućija Seihoa. Prvu lokalnu nagradu dobila je 1898. za rad izabran za Izložbu nove i stare umjetnosti (jap. Šinko Biđucu Tenrankai ili Šinkoten) u Kjotu, a prvu nacionalnu nagradu 1900. za sliku prijavljenu za izložbu pod pokroviteljstvom Japanske umjetničke akademije (jap. Nihon Biđucuin) i Japanskog slikarskog udruženja (jap. Nihon Kaiga Kjokai). Poslije se fokusirala na proizvodnju rada za prikaz i prodaju na buntenskim izložbama pod pokroviteljstvom vlade, počevši od 1907. Nakon što je vojvoda Connaughta prilikom svojeg posjeta Japanu kupio njezinu sliku Ljepotice u četirima životnim dobima (四季美人図, Šiki biđin-zu, 1890.), uzdignuta je bila na status slavne ličnosti.
Šoen je na osnovi vlastite umjetničke izobrazbe i osobnog interesa za ksilografske otiske i stare slikarske stilove crtanjem razvila nove tehnike i stilove kompozicije sa širokim rasponom subjekata. Teme i elementi iz tradicionalne drame no često su se pojavljivali u njezinim radovima, no slike lijepih žena (biđinga) počele su prevladavati u njezinim djelima. Konačno, njezini će radovi kombinirati teme i noa i žena u jednoj jedinoj kompoziciji. Od 1917. do 1922. zapala je u krizu i odbijala je sudjelovati na izložbama nekoliko godina.
Godine 1924. vratila se u svijet umjetnosti izloživši sliku s naslovom Princeza Joki (楊貴妃, Jokihi, 1922.) na Četvrtoj izložbi Carske umjetničke akademije. Slika se danas nalazi u Šohakuovu muzeju u Nari.
Kasna karijera
Tijekom 1930-ih, kada je Šoen bila u kasnim pedesetima i ranim šezdesetima, počela je proizvoditi vrlo velika djela. U njih se ubrajaju Proljeće i jesen (春秋図, Šunđu-zu, 1930.), Predigra za ples no (序の舞, Đo-no-mai, 1936.) i Komaći pere knjigu (草子洗い小町, Soši-arai Komaći, 1937.). Mnoga ova djela, posebice Đo-no-mai, danas se smatraju njezinim najvećim remek-djelima.
I Đo-no-mai i Soši-arai Komaći inspirirani su teatrom no. (Đo-no-mai je ples koji se izvodi u uvodu drame no, a Soši-arai Komaći jest naslov drame no o pjesnikinji Ono no Komaći iz perioda Heian.) Obje su slike karakterizirane snažnim osjećajem veličanstva, s velikom centralnom figurom nasuprot praznoj pozadini. Upotreba boje pažljivo je planirana tako da se svijetle površine na odjeći i drugim predmetima izrazito ističu nasuprot negativnom prostoru.
Godine 1941. Šoen je postala prva slikarica u Japanu koja je pozvana u članstvo Carske umjetničke akademije. Također je bila postavljena za dvorsku slikaricu pri Carskoj dvorskoj upravi 1944.
Tijekom Drugog svjetskog rata podupirala je nacionalizam u djelima poput Kasne jeseni (晩秋, Banšu, 1943.), koja prikazuje lijepu ženu dok obavlja posao kako bi pomogla u ratu. Unatoč svojoj uznapredovaloj dobi, putovala je čak u ratnu zonu u Kini na poziv japanske vlade u svrhu propagande, da bi pokazala ljudima kod kuće da je sve u redu. Mnoga njezina djela iz ovog perioda, uključujući Sumrak (夕暮, Jugure, 1941.), Vedar dan (晴日, Haruhi, 1941.) i Kasnu jesen, prikazuju radne žene u svakodnevnim kućanskim poslovima, koje pokazuju snažan osjećaj živosti. Kao i u svojim djelima iz 1930-ih, Šoen pokazuje vještu upotrebu negativnog prostora, s realističnim detaljem, čistim linijama i mirnom upotrebom boje. Budući da se ratna situacija pogoršavala, Šoen je u februaru 1945. bila evakuirana iz Kjota u predgrađe Nare.
Godine 1948. postala je prva žena koja je primila japanski prestižni Orden kulture. Njezina slika Đo no mai također je bila prva slika neke Japanke koju je Agencija za kulturne poslove označila važnim kulturnim dobrom.
Umrla je od raka pluća 27. augusta 1949. u svojoj planinskoj kolibi u selu Heiđo u prefekturi Nari.
Filatelija
Japanska vlada izabrala je djela Uemure Šoen dvaput kao predmet komemorativnih poštanski maraka:
Godine 2000. sama Uemura Šoen bila je predmet komemorativne poštanske marke serije kulturnih vođa koju je izdala Japanska pošta.
Selačka (Kotor Varoš)
Selačka je naseljeno mjesto u općini Kotor Varoš, Bosna i Hercegovina. Obuhvata nekoliko naseobina, pretežno na sjevernim i sjeveroistočnim padinama Šipraškog brda.
Na popisu stanovništva 1991. u ovom selu su živjela 303 stanovnika, a prema preliminarnim rezultatima popisa 2013. bilo ih je 41.
Kosmos-132
Kosmos-132 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-132 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 19. novembra 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-132 je bio osmatrački satelit.
Osteria, Rovigo
Osteria je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Selačka (Kotor Varoš)
Istorija
Selačka je stara naseobina na nepristupačnom terenu, pa se pretpostavlja da je njihva daleka historija vezana za događaje u dolini Vrbanje, od autohtonog starobosanskog naselja i Ilira do današnjih dana.
Hearts of Soul
Hearts of Soul je bio nizozemski pop sastav koji su sredinom 1960-ih godina osnovale tri sestre: Bianca, Stella i Patricia Maessen.
Isprva su sestre bile studijski prateći vokali za druge pjevače. Godine 1968. izašle su na scenu, a 1969. izdaju prvi album. Godine 1970. su nastupile na Euroviziji s pjesmom "Waterman", koju je napisao Pieter Goemansas. Plasirale su se na 7. mjesto (od 12) te im taj nastup nije značajno pridonio karijeri. Nakon toga se nisu prečesto pojavljivale na nizozemskoj estradi; značajnija im je suradnja bila ona s Mariusom Monkauom na singlu duhovne glazbe "Oh Complete Jesus".
Sredinom 1970-ih sestre se sele u Belgiju i s bivšim rockerom Lucom Smetsom, koji je oženjen Biancom, osnivaju grupu Dream Express. Godine 1977. su predstavljali Belgiju na Euroviziji, što je bilo prvi put da je predstavnik Belgije pjevao na engleskom. Pjevali su pjesmu "A Million in One, Two, Three" i osvojili 7. mjesto među 18 natjecatelja.
Godine 1979. su promijenili ime u LBS. Njihovi singlovi "LBS" i "Uncle Jim" doživjeli su veliki uspjeh na radijskim postajama.
Stella je nastupala samostalno pod imenom Stella Mason. Predstavljala je Belgiju (na francuskom jeziku) na Euroviziji 1982. s pjesmom "Si tu aîmes ma musique", postigavši zavidan plasman: 4. mjesto od 18 natjecatelja.
Bianca je također 1980-ih i početkom 1990-ih imala nekoliko singlova u Belgiji.
Treća sestra, Patricia, nastupila je na Euroviziji 1986. kao prateći vokal za kasniju pobjednicu, Sandru Kim, u pjesmi "J'aime la vie". Godine 1987. također je pjevala na Eurosongu, kao prateći vokal za predstavnicu Luksemburga. Umrla je u 1996., u 44. godini.
Selačka (Kotor Varoš)
Istorija
U bližoj historiji, uz ostala sela šipraškog kraja, i Selačka je bila aktivno uključena u NOB, osobito za vrijeme Šeste neprijateljske ofanzive.
Za vrijeme Rata u Bosni, bošnjački dio Selačke su snage bivše JNA i srpskih (para)vojnih jedinica rastjerale.
Nakon 1996., u projektu obnove porušenih sela, većina šipraških bošnjačkih sela je djelimično obnovljena, zahvaljujući Vladi i vojnicima Luksemburga, tj. bataljonu BELUGA (skr. od: Belgium – Luxembourg – Greece – Austria; u okviru EUFOR-SFOR-a.
Arica
Arica je lučki grad na sjeveru Čilea u kom živi 231,890 stanovnika
Arica je administrativni centar Regije Arica y Parinacota i Provincije Arica.
Geografske karakteristike
Arica se nalazi blizu peruanske granice koja je udaljena svega dvadesetak km, ali je od svog glavnog grada udaljena preko dvije hiljade km. Grad se prostire duž obale Tihog oceana, u podnožju strmog brda Morro, koje dominira gradom. Na južnim granicama grada već počinju pješčane dine Pustinje Atacama. thumb|left|240px| Centar [[grada]]
Historija
Arica je osnovana 1541. pod imenom - Villa de San Marcos de Arica, na mjestu pretkolumbijskog naselja. Sve do 1879. kad ga je zauzela čileanska vojska, bila je dio Perua. Čile je stekao kontrolu nad Aricom 1883. nakon potpisivanja Ugovora iz Ancona sa Peruom, ali je pitanje granica konačno rješeno tek 1929.
Sve do sredine 20. vijeka Arica je bila slobodna luka, koncentrirana na transport roba za Boliviju. Ona je još uvijek besplatna luka za Boliviju i trgovački centar za taj dio Perua i sjevernog Čilea.
Privreda i transport
Današnja Arica je grad prehrambene industrije (prerada i konzerviranje ribe).
Poljoprivreda je razvijena u navodnjavanim dolinama Azapa i Lluta, gdje se uzgajaju masline i agrumi za izvoz.
Arica je važno transportno raskršće, željezničkom prugom preko Anda, dugom 458 km povezana je sa La Pazom, a kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, preko nje ide sav transport za zemlje sjevera. Uz to je naftovodom povezana sa bolivijskom Orurom, pa je njena luka vrlo prometna. Pored nafte velik dio tereta odnosi se na izvoz ruda iz Bolivije; kositar, volfram, bakar, antimon, salitru i vunu i pamuk.
Osteria, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Piangrande
Piangrande ima više značenja:
Arica
Privreda i transport
Grad ima i internacionalni aerodrom - Chacalluta (IATA: ARI, ICAO: SCAR).
Uz sve to Arica je i popularno ljetovalište dobro stojećih Bolivijaca.
Pobratimski gradovi
Arica_panorama.jpg
SB-408,124
SB-408,124 je lek koji je ne-peptidni selektivni antagonist oreksinskog receptora, tipa OX1. On je oko 70 puta selektivniji za OX1 nego OX2 receptor, ima poboljšanu oralnu biodostupnost u poređenju sa starijim OX1 antagonistom SB-334,867. On se koristi u naučnim istraživanjima funkcije oreksinergičkih neurona u telu.
Piani
Piani ima više značenja:
La Nueva Tenochtitlán, San Miguel Amatitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1385 m.
Ante Dulčić
Životopis
Studirao je na zagrebačkoj Akademiji dramske umjetnosti na kojoj je diplomirao 1955. godine. Bio je dugogodišnji član ansambla zagrebačkog Gavelle.
Salnik
Salnik je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Svetog Ivana Zeline. Naselje se proteže na površini od 2,37 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Salniku žive 72 stanovnika i to u 23 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 30,38 st./km².
Comedy Central
Comedy Central je kablovski i satelitski TV kanal u Sjedinjenim Državama i, od 19. 10. 2006. u Poljskoj te od 15. 1. 2007. u Njemačkoj. Postao je dostupan u još dvije države, od 30. 4. u Nizozemskoj, odnosno od maja u Italiji. Kao što ime sugerira, kanal uglavnom emitira humoristički program, bilo originalni, bilo tuđi program. Dok je nekada bila mala kablovska mreža koju je gledalo malo ljudi, posljednjih godina je narasla u jedan od najpopularnijih kablovskih kanala, čiji se program rado gleda i hvali.
El Repartidero, Platón Sánchez
El Repartidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
El Chacolote, Pajacuarán
El Chacolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pajacuarán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Herbertingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zigmaringen Herbertingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Zigmaringen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 562 metra. Površina opštine iznosi 38,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.936 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Colorio, Forlì-Cesena
Colorio je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 798 m.
Raleigh, Florida
Rali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Cherry County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.713, što je 435 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Arena, Tepatitlán de Morelos
La Arena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Muzza Piacentina, Lodi
Muzza Piacentina je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Gilberton, Pennsylvania
Gilberton je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 769, što je 98 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Laguna, Cuquío
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1786 m.
Delureni, Ionești
Delureni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Ionești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Politička večera
Politička večera je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1968. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Slavka Kolara. Režirao ju je Dragoljub Švarc.
Piano del Lago
Piano del Lago ima više značenja:
Kosmos-133
Kosmos-133 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-133 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 28. novembra 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Граничар (Војна крајина)
thumb|270px|Граничар из [[Поморишје|Поморишја, 18. век]] Граничари или крајишници је назив за становништво некадашње Војне крајине у оквиру Хабзбуршког царства. Граничари су углавном потицали из редова Срба, Буњеваца и Хрвата.
Граничари су били становништво посебног положаја у оквиру Хабзбуршког царства, будући да су као стално војна лица имали дужност ратовања за потребе царства. Са друге стране граничари су и уживали и одређене повластице у области намета и обавеза везаних за феудални систем.
Граничари су настали од пандура, као незваничне војне посаде пограничних крајева Хабзбуршког царства према Отоманском. у 18. веку граничари су чинили трећину хабзбуршке војске. У време ратова углавном су били пешадија. Током 19. века, с опадањем опасности од Турака, њихов број је стално смањиван, да би били потпуно угашени са распадом Аустроугарске.
Archi 2, Avellino
Archi 2 je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Nitroglicerin
Nitroglicerin je teška, bezbojna, masna, eksplozivna tečnost dobijena nitracijom glicerola. Od 1860. korišćen je kao aktivni sastojak u proizvodnji eksploziva, specifično dinamita, i kao takav korišćen je u rudarstvu. Takođe je od 1880. bio korišćen u vojsci kao aktivni sastojak, i želatinizator za nitrocelulozu u nekim solidnim raketnim gorivima, kao Kordit i Balistit. Nitroglicerin je takođe korišćen i u medicini kao proširivač krvnih sudova za lečenje srčanih bolesti, kao što su angina i hronične srčane bolesti.
Kemijska formula na 13 °C glasi: C3H5N3O9 ili C3H5(NO3)3, a na 16 °C: C3H5(ONO2)3. Gustoća mu je na 15 °C: 227,0872 g/mol i 1,599 g/cm3, a na 13.2 °C 1,1.
Iako ga nije izumio, Alfred Nobel ga je iskoristio za proizvodnju dinamita, stabiliziravši ga miješanjem s infuzorijskom zemljom. Dinamit je u povijesti bio vrlo korišteni eksploziv, no zbog visoke osjetljivosti, istisnuli su ga moderniji i stabilniji eksplozivi.
Danas ponajviše služi kao lijek kod srčanih stanja (angina pectoris, itd.), te kao plastifikator kod nekih čvrstih goriva. Maksimalna temperatura izgaranja gliceril-trinitrata je oko 4650 °C, a brzina detonacije gotovo 8000 m/s. Spontani raspad, koji uključuje ispuštanje dušikovih oksida, odvija se iznad temperature od 50 °C.
Istorija
Nitroglicerin je otkrio Askanio Sobrero 1846. radeći za T. Đ Peluz na torinskom univerzitetu. Najbolji proces proizvodnje razvio je Alfred Nobel šezdesetih godina 19. veka. Njegova firma izvozila je mešavinu nitroglicerina i baruta pod imenom Švedsko Eksplozivno Ulje, ali je bilo jako nestabilno. Rezultat te ekstremne nestabilnosti su brojne tragične katastrofe.
Tečni nitroglicerin je bio široko zabranjen, i to je dovelo do razvitka dinamita, napravljenog mešanjem nitroglicerina sa inertnim upijajućim materijalima.
Salinovec
Salinovec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Varaždinskoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Ivanca. Naselje se proteže na površini od 4,76 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Salinovcu živi 512 stanovnika i to u 145 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 107,56 st./km².
San Pietro di Castello
San Pietro di Castello je mali otok u Venecijanskoj laguni na sjeveroistoku Castella, kvarta (sestiera) koji je po otoku dobio ime.
Geografija
Otok San Pietro di Castello je dug 380 i širok 245 metara, te ukupne površine 6 hektara ili točnije 62.612 m².
Historija
thumb|left|240px|Pozicija otoka San Pietro di Castello na karti Venecije thumb|right|280px|Slika [[Francesco Guardi|Francesca Guardija: otok Castello u 18. vijeku]] Otok se u 6. vijeku zvao Olivolo i bio je poznat po kaštelu koji se nalazio na njemu, što je uz Rialto bilo jedno od prvih naselja u Venecijanskoj laguni. Od 7. vijeka Olivolo je sjedište Venecijanske patrijarhije i to je bio sve do 1807. godine. U 9. vijeku izgrađena je crkva San Pietro di Castello i bila je sjedište patrijarhije i katedrala Venecije, a ne kao što se uobičajeno misli Bazilika sv. Marka koja je zapravo bila crkva venecijanskih duždeva. Na otoku se nalazi i veliki park San Pietro, jedna od rijetkih zelenih oaza u Veneciji. Otok se zvao Olivolo jer su na njemu tad rasle masline, ili pak zbog svog oblika koji liči na plod masline. Otok je bio razdvojen kanalima San Pietro i Rio de Quintavale sve do 19. vijeka kada su izgrađena dva drvena mosta, San Pietro i Quintavalle.
Valdivia
Valdivia je grad u sredini Čilea u kom živi 150,727 stanovnika
Piano Insediamenti Produttivi
Piano Insediamenti Produttivi ima više značenja:
Valdivia
Valdivia je administrativni centar Regije Los Ríos i Provincije Valdivia.
Geografske karakteristike
Valdivia se prostire duž ušća rijeka Calle-Calle i Cruces, koje kod Valdivije formiraju rijeku Valdiviju. Grad je udaljen 18 km od Tihog oceana.
thumb|left|240px| Pogled na grad i [[rijeka|rijeku Calle-Calle]] thumb|left|240px| Centar grada
Historija
Iako je osnovana još 1552. kao važna utvrda španjolskog kolonijalizma Valdivia je doživjela procvat tek od sredine 19. vijeka, kad se u grad doselilo puno njemačkih kolonista, koji su svojim kapitalom i znanjem unaprijedili privredu grada.
Grad je sa svojim industrijskim predgrađima na sjevernoj obali rijeke Calle-Calle, povezan sa dva mosta, a jednim velikim mostom preko rijeke Valdivia sa pacifičkom obalom.
Valdivija je zajedno sa svojom lukom Corral teško oštećena u Potresu 1960 i tsunamiju koji je uslijedio nakon njega. Zbog tog se posljedice vide još i danas svuda po gradu, jer su brojne građevine podignute kao montažne, od valovitog lima.
Privreda
Valdivija je grad prehrambene i drvne industrije, a ima i štavionice kože i tvornice metalnih proizvoda.
Transport
Gotovo sva njegova važna pomorska trgovina obavlja se šlepovima po rijeci Valdiviji do morske luke Corral, na ušću rijeke.
Pobratimski gradovi
Valdivia_panorama.jpg
Castello (sestiere)
thumb|right|300px|Pozicija Castella u Veneciji thumb|desno|300px|Bratovšina Scuola Grande di San Marco u Castellu thumb|desno|300px|Ulaz u venecijanski [[Arsenal (Venecija)|Arsenal]] Castello je jedan od šest sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji, površinom najveći kvart u Veneciji od 186 hektara. U kvartu Castello živi oko 18 000 stanovnika.(2006.)
Historija
Ovaj sestiere dobio je ime po rano srednjovjekovnoj utvrdi - kaštelu koja se nalazila na otoku Olivolo (danas San Pietro di Castello) to je bilo jedno od prvih naselja uz Rialto u Venecijanskoj laguni.
Od 7. vijeka San Pietro di Castello je sjedište Venecijanske patrijarhije i to je bio sve do 1807 kad ga je Napoleon premjestio u Baziliku sv. Marka, koja je do tad zapravo bila privatna kapela venecijanskih duždeva. U 9. vijeku izgrađena je crkva San Pietro di Castello, ona je bila sjedište patrijarhije i katedrala Venecije do 1807. Castello je počeo rasti od 13. vijeka kad se počeo širiti Arsenal središte moći Mletačke republike.
Površina Castella je povećana za napoleonske uprave u Veneciji kad su isušeni i dosipavanjem zemlje napravljeni Gardini di Castello, gdje je danas smješten Venecijanski bijenale i dosipavanjem zemlje oko otoka Sant’Elena u 20. vijeku.
Znamenitosti
U sestieru Castello uz nekadašnju venecijansku katedralu San Pietro di Castello, poznate su još i bratovšine Scuola Grande di San Marco i Scuola di San Giorgio degli Schiavoni i crkve; Santa Maria Formosa, San Zaccaria, Zanipolo i palače; Donà i Venier
Most Ponte della Paglia preko kanala Rio di Palazzo povezuje Castello sa kvartom San Marco.
Al Lafij, Hajjah
Al Lafij je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1592 m.
Trbovlje
Trbovlje (njemački:Trifail) je grad od 14.842 stanovnika. i administrativni centar istoimene Občine Trbovlje u centralnoj Sloveniji.
Trbovlje je već dva vijeka poznato kao rudarski centar u kom se kopa ugljen.
Geografske karakteristike
Trbovlje leži u sredini Slovenije u pokrajini Štajerska. Centar grada rasprostro se duž 7 km uske kotline, koja se proteže od ušća potoka Bevščica u rijeku Savu i svija na istok okružena planinama; Kum (1220 m), Mrzlica (1122 m) i Sveta Planina (1011 m).
Grad je udaljen oko 60 km istočno od Ljubljane i oko 35 km od Celja.
Historija
Naselje pod imenom Prefeul, Prevuol, Trevol, Triuella, Trefeul, pojavljuje se prvi put između 1220. - 1230., kao feudalni posjed Babenbergovaca. Sve do početka 19. vijeka to je bilo malo selo izgrađeno oko crkve sv. Martina, tad je pronađen ugljen koji se počeo iskapati 1804. thumb|left|240px| [[Cementara Trbovlje]] Veliki doprinos razvitku mjesta bila je izgradnja željezničke pruge Ljubljana - Celje koja je do Trbovlja stigla 1849., tako da je već iduće 1850. mjesto postalo općinsko središte.
Važna je bila i 1873. kad je osnovano dioničko društvo - Trboveljska premogokopna družba, u koju su se ujedinili svi dotadašnji ugljenokopi.
Znamenitosti
thumb|left|240px| [[Termoelektrana Trbovlje]] Pored crkve sv. Martina iz 13. vijeka, koja je temeljno obnovljene i dograđena u 19. vijeku, znamenitost tog industrijsko-rudarskog grada je i dimnjak termoelektrane visok 360 metara.
Privreda
Trbovlje je i danas rudarsko - industrijski grad, koji živi od svojih bogatih naslaga uglja.
Merwede
Merwede (ponekad pisan i Mervede) je nizozemska rijeka duga 25 km (uključujući rukavce), dio zamršene delte Rajne, Meuse i Scheldta.
Geografija
Merwede je donji dio Rajninog rukavca Waala koji se zapadno od grada Woudrichema spaja sa rijekom Meuse, a nadalje zove se Boven Merwede (Gornji Merwede). Nekoliko kilometara nizvodno on se dijeli na desni Beneden Merwede (Donji Merwede) i lijevi Nieuwe Merwede (Novi Merwede), koji nekoliko kilometara zapadnije kod grada Dordrechta uviru u estuarij Hollandsch Diep. Merwede formira granicu između nizozemskih provincija Južne Holandije i Sjevernog Brabanta, a plovan je čitavom dužinom za sve vrste brodova.
El Catalán, Altamira
El Catalán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Herdwangen-Schönach
Herdvangen-Šenah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Zigmaringen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.316 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8437124, NUTS i LOCODE  kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zigmaringen Herdvangen-Šenah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Zigmaringen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 605 metara. Površina opštine iznosi 36,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.316 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Kosmos-134
Kosmos-134 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-134 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 3. decembra 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-134 je bio osmatrački satelit.
San Rafael Matriz, Ciudad del Maíz
San Rafael Matriz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1020 m.
Chebopa, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1107 m.
Candelaria, Altamirano
Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1290 m.
Corniolo, Forlì-Cesena
Corniolo je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Aglabidi
Aglabidi su dinastija emira, članova arapskog plemena Bani Tamim, koji su vladali Ifrikijom (severna Afrika), nominalno u ime abasidskog Kalifa, oko jednog veka, dok nisu zbačeni od strane Fatimida.
Osnivač dinastije je Ibrahim ibn el Aglab kojem je Harun el Rašid dao 800. godine u nasledni posed Keruan s Tunisom, zapadnom Tripolitanijom i istočnim Alžirom. Aglabidi su svoju vlast širili prema Siciliji i vizantijskim oblastima južne Italije (Saraceni). Vasilije I potisnuo ih je iz južne Italije (876—886), a ustanak Berbera slomio im je vlast. Godine 909. Berberi proteruju u Egipat poslednjeg Aglabida, kalifa Zijadata Alaha III.
SB-612,111
SB-612,111 je ligand opioidnog receptora. On je potentan i selektivan antagonist za nociceptinskog receptora (ORL-1). Ovaj ligand je nekoliko puta potentniji od starijeg leka J-113,397. On ne proizvodi analgetičke efekte, nego sprečava razvoj hiperalgezije. Pokazano je da ima antidepresivno dejstvo u studijama na životinjama.
Socijalistička partija Jugoslavije
Socijalistička partija Jugoslavije (SPJ) je bila levičarska stranka u Kraljevini Jugoslaviji, nastala izdvajanjem demokratske struje iz Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), u kojoj je prevladala autoritarna struja koja je zahtevala revoluciju po boljševičkom konceptu. Bila je protivnik KPJ u radničkom pokretu Jugoslavije između dva svetska rata.
Osnivanje
Socijalistička partija Jugoslavije osnovana je 18. decembra 1921. godine, od strane izdvojene, demokratske struje Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), Jugoslovenske socijaldemokratske stranke i Socijaldemokratske stranke Jugoslavije.
Na Prvom kongresu, septembra 1923. godine, SPJ je pristupila "Radničkoj i socijalističkoj internacionali", usvojila program kojim je proglasila da su reforme i dugotrajna legalna klasna borba jedini put u socijalizam, zatražila unitarističku parlamentarnu republiku Jugoslaviju sa širokim samoupravama, založila se za agrarnu reformu i drugo.
Međunarodno članstvo
Bila je članica "Radničke i socijalističke internacionale" između 1923. i 1929, i ponovno između 1934. i 1940. godine.
Stranačka štampa
Stranka je objavljivala sedmičnik "Radnički novine" (Beograd). Ostali sedmični listovi su bili "Delavec" (Ljubljana), "Delavska Politika" (Maribor) i "Radničke novine" (Zagreb). Stranka je objavljivala svakih pola meseca u Mariboru list "Volksstimme" (Glas naroda), na nemačkom jeziku.
Dalji razvoj
SPJ se održavala zahvaljujući čvrstim uporištima u radničkim socijalnim ustanovama i sindikatima. Početkom 1928. godine imala je oko 4.000 članova, od ​​kojih oko 300 žena. Omladinska organizacija stranke imala je oko 1.500 članova. Učestvovala je na skupštinskim izborima 1923. godine, dobivši dva mandata, 1925. i 1927. godine, sa jednim mandatom. Stranka je dobila oko 25.000 glasova na opštinskim izborima 1927. godine i osvojila oko 100 mesta u lokalnim skupštinama širom zemlje. Na parlamentarnim izborima iste godine izabran je jedan kandidat stranke, Josif Petejan.
Stalno je imala negativan stav prema svim boljševičko-komunističkim pokretima, smatrajući ih teorijskom i praktičnom devijacijom.
Tokom vladavine Milana Stojadinovića, stranka se suprotstavila uvođenju fašističkog oblika vlasti, modelovanog u Italiji i Nemačkoj.
SPJ je razvijala saradnju sa građanskom opozicijom. Na skupštinskim izborima 1938. godine, kandidati SPJ su učestvovali na listi opozicionog bloka, čiji je nosilac bio Vlatko Maček.
Tokom Drugog svetskog rata, deo predratnog članstva SPJ svrstao se uz Jedinstveni narodnooslobodilački front Jugoslavije, koji je postao deo Narodnooslobodilačkog pokreta Jugoslavije, dok je stranački funkcioner Živko Topalović postao blizak saradnik Dragoljuba Mihailovića.
Narodnooslobodilačka borba na Kosovu i Metohiji
minijatura|Kosovski partizanski odred na Kozjaku 1944.
Narodnooslobodilačku borbu na Kosovu i Metohiji vodili su zajedno jugoslovenski i albanski partizani protiv okupatora i njegovih saradnika balista.
Dogovor jugoslovenskih i albanskih partizana je bio da se nakon rata Kosovo priključi Albaniji, koja bi se priključila jugoslovenskoj ili balkanskoj federaciji. Ovi planovi usled raskida Tita i Staljina nisu ostvareni.
Italijanska okupacija
thumb|desno|Veći deo Kosova bio je u okviru italijanske okupacione zone
Marciano della Chiana, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2757 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Narodnooslobodilačka borba na Kosovu i Metohiji
Italijanska okupacija
Između 1941. i 1945. godine, za vreme okupacije Sila osovine, Kraljevina Italija je anektirala najveći deo Kosova i priključila marionetskoj Kraljevini Albaniji, pod italijanskim protektoratom (vidi: Velika Albanija). Manje delove Kosova zauzimaju Nemci i Bugari. Italijani se prikazuju kao oslobodioci Albanaca, uvode albanski jezik u upravi i školstvu, i dozvoljavaju upotrebu albanske zastave. Od Albanaca su formirali jedinice pomoćne policije, bataljon fašističke milicije i razne dobrovoljačke kvislinške formacije. Zbog terora okupatora i albanskih kvislinških odreda, veliki broj Srba i Crnogoraca se iseljava sa Kosova. Brojni srpski i crnogorski kolonisti su proterani nazad u Crnu Goru i Srbiju, a mnogi su ubijeni.
Počeci otpora
U oktobru 1941. je osnovan Metohijski narodno-oslobodilački partizanski odred, sastavljen uglavnom od Srba i Crnogoraca. Albancu u početku nisu prilazili partizanima jer nisu želeli obnovu Jugoslavije u kojoj su bili diskriminisani. U jesen 1942. je formiran Glavni štab za Kosmet i prvi albanski odred "Zejnel Ajdini". Šarplaninski narodnooslobodilački partizanski odred je u početkom 1943. ujedinio delove reorganizovanih albanskih odreda "Zejnel Ajdini" i "Emin Duraku", i srpskih i crnogorskih partizanskih četa, te je u to vreme imao oko 220 boraca. Od aprila 1943. na Šar-planini boravi delegat Vrhovnog štaba i CK KPJ Svetozar Vukmanović Tempo, čime je učinjen napredak u organizovanju oružane borbe protiv okupatora. Istog meseca, aprila 1943. ginu Boro Vukmirović i Ramiz Sadik, članovi CK KP. Uprkos svim naporima, do konačnog oslobođenja Jugoslavije, na Kosovu i Metohiji nije bilo slobodne teritorije i partizani deluju u vrlo teškim uslovima. Takođe, tokom Drugog svetskog rata na teritoriji Kosova delovale su i četničke jedinice Koste Milovanovića Pećanca, koje su počinile brojne zločine nad stanovnicima albanskih sela na granici Kosova i Sandžaka.
Nemačka okupacija
175px|thumb|Narodni heroji [[Boro Vukmirović i Ramiz Sadiku.]]
Nakon kapitulacije Italije 1943. godine, Nemci okupiraju Albaniju i Kosovo. Nemci formiraju kvislinške organizacije Drugu prizrensku ligu 16. septembra 1943. i Kosovski puk (Regjiment Kosova) krajem 1943. godine. Januara 1944. je održana Bujanska konferencija, na kojoj je Narodnooslobodilački odbor Kosova doneo odluku o priključenju Kosova Albaniji. Odluka kosovskih partizana o priključenju Kosova Albaniji nije sprovedena zbog velikog uticaja Srba i Crnogoraca u jugoslovenskom komunističkom vrhu.
Nemci i balisti sredinom februara 1944. godine počinju napad na partizanske jedinice na Kosovu i uspevaju skoro da unište Glavni štab NOV za Kosovo. Tek sredinom 1944. dolazi do masovnijeg razvoja ustanka i od juna se formira ukupno oko 7 brigada NOV, pod imenom kosovsko-metohijske brigade. U oktobru 1944. počelo je povlačenje nemačke vojske (grupa armija E) iz Grčke preko Kosova, i počela je kosovska operacija, kojom je trebalo uništiti glavninu nemačkih snaga. U tome se nije uspelo, ali područje zauzimaju jugoslovenski partizani posle povlačenja Nemaca u novembru 1944.
Oslobođenje
Nakon oslobođenja Kosova od Nemaca, u decembru 1944. u većem delu Kosova dolazi do masovne pobune Albanaca (tzv. balistička pobuna), koji nisu želeli da ponovo potpadnu pod jugoslovensku odnosno komunističku vlast. Glavno žarište toga ustanka bilo je u Drenici. Vrhovni štab NOV i POJ šalje oko 30.000 vojnika JNA radi gušenja ustanka. Najteže borbe su vođene u Drenici, a zatim u Uroševcu, Gnjilanu i Kosovskoj Mitrovici. U toku borbi dolazilo je do odmazdi nad stanovništvom koje je podržavalo ustanak. 8. februara 1945. godine je zavedena Vojna uprava na Kosovu i Metohiji. Ovim merama je tek u martu 1945. slomljen glavni otpor kosovskih Albanaca. U slamanju kosovskog otpora su učestvovale i dve brigade Narodno-oslobodilačke vojske Albanije.
Prema posleratnom sporazumu Broz-Hodža, Albanija je zajedno sa Kosovom trebalo da bude sedma republika Jugoslavije, a planirano je i da obe zemlje postanu članice Balkanske federativne republike. Međutim, ovi planovi su propali nakon rezolucije Informbiroa.
Boboc, Cochirleanca
Boboc je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cochirleanca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1655 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Berchiddeddu, Olbia-Tempio
Berchiddeddu je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 507 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Krum
Kan Krum (803.–814.) je bio jedan od tri kana koji su imali naziv Kanas (u) Bigi (Kan (od) Bogа). Bio je naslednik kana Kardama i rodom je od panonskih Prabugara, koji su bili u službi Avara. 805. se oslobodio nadvlade Avara i iskoristio je priliku za ekspanziju preko Karpata u Trasilvaniju sve do Dunava i istočne Panonije. Tada je graničio sa Francima i kraljevstvom Karla Velikog.
Odnosi sa vizantijskim carem Nićiforom I
Kan Krum se zalagao sa oslobođenje Slovena na Balkanu i njihovo potpadanje pod bugarsku državu. 807. bugarske snage su pobedili vizantijsku armiju u sutjesci reke Strume. 809. su uspešno opsedali Serdiku (današnja Sofija). Krum je vizantijskoj vojsci obećao siguran izlazak iz tvrđave, ali prekršio je obećanje i pobio 6.000 vojnika. To je navelo cara Nićifora I, da naseljava ljudstvo iz Male Azije na bugarsko-vizantijsku granicu. Takođe je probao povratiti Serdiku, ali neuspešno.
thumb|220px|Krumov kaganat
811. Niđifor je predvodio veliku armiju protiv Bugara i stigao je do Karnobata. Tu se Krum 11. jula 811. založio za pregovore, ali Nićifor je nastavio sa pohodom. Vizantijska armija je uspešno prešla balkanske planine i bugarske sačekuše i potukla je bugarski odred od 12.000 vojnika, koji je pokušavao sprečiti upad u Meziju. Drugi bugarski odred od 50.000 vojnika je bio potučen pored zidina prestolnice Pliske 20. jula 811.
Vizantijska vojska je popljačkala Plisku i počinila je veliki masakr. Vraćali su se najkraćim putem preko planina. Knez Krum ih je uhvatio u zasedi. Pobio je celu vojsku i vizantijskog cara Nićifora. Od njegove lobanje je napravio pehar za vino.
Zoja Bojić
Zoja Bojić (Beograd, 28. april 1963), istoričar umetnosti.
Predavala je na Univerzitetu u Delhiju (Indija) od 1989. do 1993, na Univerzitetu Novog Juznog Velsa UNSW od 2005 i na Australijskom nacionalnom univerzitetu ANU od 2009. Od 1994. živi u Sydneyu, u Australiji, gde je radila kao novinar, kritičar i urednik jugoslovenskih i australijskih publikacija na srpskom i engleskom jeziku i kao predstavnik za štampu Saveta Australije za umetnost i u ustanovi multikulturnih umetnosti Karnivale.
Cheyenne County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 9.998, što je 168 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zoja Bojić
na engleskom jeziku
Takodje je autor vise radova objavljenih u naucnim publikacijama.
Napomena
Kćerka je prevoditeljice Marine Bojić i novinara i urednika Mirka Bojića, nekadašnjeg dopisnika iz Indije, a unuka književnika Milana Kašanina.
Kosmos-135
Kosmos-135 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-135 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 12. decembra 1966. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 355 kilograma. Kosmos-135 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
SB-649,868
SB-649,868 je antagonist oreksinskog receptora u razvoju od strane kompanije GlaksoSmitKlajn. Ovaj lek je u fazi 2 kliničkih ispitivanja za poremećaje spavanja.
La Mohonera, Chilapa de Álvarez
La Mohonera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1808 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1500 m.
Ebro, Minnesota
Ibro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 64.
Salajci
Salajci su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno su u sastavu općine Gradec. Naselje se proteže na površini od 2,53 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Salajcima živi 88 stanovnika i to u 26 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 34,78 st./km².
Masakr u Souhaneu
Najveći od svih masakra u Souhaneu se dogodio u planinskom gradiću Souhane (oko 25 km južno od grada Alžira, između Larbaae i Tablat)u u noči 20-21.8. 1997. godine. U tom masakru su ubijene 64 osobe, a 15 žena je oteto; rezultat svega je bio masovni egzodus, zbog čega je stanovništvo s 4000 ljudi prije masakra palo na samo 103 osobe prema podacima 2002 godine.
Uz ovaj su se u Souhaneu dogodili manji masakri 27.11. 1997. (ubijeno 18 muškaraca, 3 žene, 4 djeteta) te 2.3. 2000. kada su gerilici ubili oko 10 pripadnika istog domaćinstva. Svi ti masakri su pripisani GIA-i.
Posvećeno Antonu
Posvećeno Antonu je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1970. godine. Režirao ju je Mario Fanelli, a scenario je napisao Mirko Kovač.
Muzza, Lodi
Muzza je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Pianta
Pianta ima više značenja:
Potenza Picena, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Hemokin
mini|300px|right|Struktura u rastvoru [[interleukin 8|interleukina 8, hemokin CXC potfamilije]]
Hemokini (, kretanje) su familija malih citokina, ili proteina izlučenih iz ćelija. Njihovo ime potiče od njihove sposobnosti da indukuju usmerenu hemotaksu u okolnim responsivnim ćelijama; oni su hemotaksni citokini. Proteini su klasifikovani kao hemokini na osnovu zajedničkih strukturnih karakteristika, kao što je mala veličina (oni su svi imaju molekulsku težinu od aproksimativno 8-10 kDa), i prisustva četiri cistein ostatka u konzerviranim lokacijama koje su ključne za formiranje njihovog 3-dimenzionalnog oblika. Međutim, ovi proteini su istorijski bili poznati pod nekoliko drugih imena uključujući SIS familija citokina, SIG familija citokina, SCY familija citokina, Trombocit faktor-4 superfamilija ili interkrini. Neki hemokini se smatraju proinflamatornim i mogu biti indukovani tokom imunog odgovora da privuku ćelije imunskog sistema na mesto infekcije, dok se drugi smatraju homeostaznim. Oni učestvuju u kontroli migracije ćelija u toku normalnih procesa održavanja tkiva ili tokom razvoja. Hemokini su prisutni u svim kičmenjacima, nekim virusima i bakterijama, a nisu prisutni kod beskičmenjaka. Ovi proteini dejstvuju putem interakcija sa G protein-spregnutim transmembranskim receptorima koji se nazivaju hemokinski receptori, i koji se selektivno nalaze na površini ciljnih ćelija hemokina.