cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicole Brown Simpson
Nicole Brown Simpson (19.5. 1959 – 12.6. 1994) je bila bivša supruga igrača američkog fudbala O.J. Simpsona, poznata kao žrtva dvostrukog ubistva za koje je njen suprug bio suđen na zloglasnom Suđenju stoljeća.
Rođena je kao Nicole Brown u Frankfurtu, ali je odrasla u gradu Dana Point u američkoj saveznoj državi Kaliforniji. Poslije završene srednje škole se zaposlila kao konobarica u noćnom klubu gdje je i upoznala svog budućeg supruga.
Simpson i Brownova su se vjenčali 2.2. 1985. Zajedno su imali dvoje djece - Sydney Brook Simpson (rođenu 17.10. 1985.) i Justina Raya Simpsona (rođenog 6.8. 1986.). Od Simpsona se Nicole Brown razvela 1992. godine, navodeći kao razlog bračno zlostavljanje.
Izmasakrirano truplo Nicole Brown Simpson je 12.6. 1994. pronađeno u dvorištu njenog doma u losanđeleskoj četvrti Brentwood zajedno s truplom Ronalda Goldmana, mladog konobara koji joj, prema izjavama svjedoka bio došao vratiti naočale izgubljene u restoranu Mezzaluna. Za ubistvo je ubrzo optužen njen suprug, koji je nakon medijski eskponiranog i više od godinu dana dugog kontroverznog suđenja oslobođen optužbe. Godine 1997. je O.J. Simpson za isto zlodjelo proglašen odgovornim u građanskoj parnici i prisiljen porodicama žrtava isplatiti odštetu.
Denise Brown, sestra Nicole Brown Simpson, je nakon ubistva postala jedna od vodećih američkih aktivistica za prava zlostavljanih žena, a po sestri je nazvala zaklada dobrotovornu zakladu The Nicole Brown Charitable Foundation.
Blues rock
Blues rock razvio se iz britanskog bluesa tijekom 1960-ih godina. Bazično se sastoji od troakordne blues skladbe i instrumentalne rock improvizacije. Svojim dugim instrumentalnim improvizacijama temelji se na blues dvanaestici i čvrstim riffovima.
Začetnici blues rocka bili su sastavi Cream, The Paul Butterfield Blues Band i Canned Heat. Orijentirali su se na riffove i bili su glasniji od ostalih sastava pod utjecajem bluesa, a stil im je sadržavao dugačke solo dionice kao stalna pojava kod nadolazećih rock glazbenika. Prva tri albuma sastava Cream (Fresh Cream, Disraeli Gears i Wheels of Fire), prihvaćeni su kao klasični predstavnici blues rocka. Među vodećim sastavima ovog stila tu su također još i Led Zeppelin, The Rolling Stones, Free, The Allman Brothers Band, dok su među izvođačima najistaknutiji Jimi Hendrix (zajedno sa svojim sastavom The Jimi Hendrix Experience), Carlos Santana i Rory Gallagher.
Krajem 1960-ih u Velikoj Britanij blues rock se počeo razvijati u heavy metal, dok je u Sjedinjenim Državama spajanjem električnog bluesa s elementima countrya i folka, lagano prelazio na južnjački blues rock. Albumi poput The Allman Brothers Band , Idlewild South i Live at the Fillmore East otvorili su put mnogim sastavima južnjačkog stila uključujući i Lynyrd Skynyrd te Black Oak Arkansas. Trio ZZ Top također je proizašao iz blues rocka koristeći se boogie stilom i time stekao veliku popularnost tijekom 1970-ih i 1980-ih. Istovremeno u Velikoj Britaniji satstav Free postiže veliku popularnost blues rock skladbama "All Right Now" i "Wishing Well". Nakon toga na obje strane Atlantika pojavljuju se mnogi drugi izvođači blues rocka poput blues gitarista Bernarda Allisona, Dave Hole, Ronnia Earla i Waltera Trouta te pjevačice Bonnie Lynn Raitt.
1095 Tulipa
1095 Tulipa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 31,52 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,025 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,017 stepeni, a orbitalni period iznosi 1921,968 dana (5,262 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,025. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,42 a geometrijski albedo 0,120.
Asteroid je otkriven 14. aprila 1926. godine.
3,5,7-Trioksododekanoil-KoA sintaza
3,5,7-Trioksododekanoil-KoA sintaza (, TKS, olivetolna sintaza) je enzim sa sistematskim imenom malonil-KoA:heksanoil-KoA maloniltransferaza (formira 3,5,7-trioksododekanoil-KoA). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova poliketidna sintaza katalizuje prvi korak u biodintezi kanabinoida u biljci Cannabis sativa.
Glen Elder, Kansas
Glen Elder je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 445, što je 6 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Guilherme Posser da Costa
Guilherme Posser da Costa (1953 -) je saotomeanski političar koji je bio premijer Sao Tomea i Principea od 1999. do 2001.
Posser da Costa je služio kao ministar vanjskih poslova u tri navrata: 1987.-1988., 1990.-1991. i 1994.-1996. Premijerski mandat mu je trajao od 5. januara 1999. do 26. septembra 2001.
U novembru 2004. je optužen za vandaliziranje kancelarije vrhovnog državnog tužitelja, a za što je 2005. godine kažnjen uvjetnom kaznom od dvije godine zatvora.
27. februara 2005. je na kongresu Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea izabran za novog predsjednika stranke, naslijedivši njenog osnivača Manuela Pintu da Costu.
Schnackenburg
Šnakenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Lihov-Danenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 613 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3354021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lihov-Danenberg Šnakenburg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lihov-Danenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 17 metara. Površina opštine iznosi 23,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 613 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Gabriel Costa
Gabriel Arcanjo Ferreira da Costa (1954 -) je saotomeanski političar koji je bio premijer Sao Tomea i Principea od 26. marta 2002. do 7. oktobra 2002. Član je Pokreta za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD).
Anarhistički simboli
Iako su anarhisti povijesno uvelike osporavali važnost simbola u političkom pokretu, ipak su prihvatili određene simbole za svoju svrhu, od kojih su najpoznatiji zaokruženo-A i crna zastava. Od ponovnog oživljavanja anarhizma početkom 21. stoljeća usporedno s jačanjem anti-globalizacijskog pokreta, anarhistički kulturni simboli postali su široko prisutni.
Povijest crne zastave
thumb|desno|190px|crna zastava - tradicionalni simbol anarhizma Crna zastava i općenito crna boja vežu se uz anarhiju od 1880-ih godina. Mnoge anarhističke grupe sadrže riječ "crno" u svom imenu. U srpnju 1881. godine, Crna internacionala se sastala u Londonu. Ovo je bio pokušaj da se reorganizira anarhističko krilo nedavno raspuštene Prve internacionale. Slično tome, postojala je i "Crna traka" u Francuskoj (1882.) i "Mano Negra" (Crna ruka) u Andaluziji, (1883.). Ovi datumi su neposredno praćeni demonstracijama Louise Michel (1883.) i crnim zastavama u Chicagu (1884.). Paul Avrich piše da je 27. studenog 1884. godine crna zastava bila nošena na čikaškim demonstracijama. Tako piše da je August Spies, jedan od poznatih hajmarketških mučenika, "primijetio kako je ovo bio prvi slučaj razvijanja (crne zastave) na američkom tlu." (Avrich, The Haymarket Tragedy, 144-145). U još težoj situaciji, 13. veljače 1921. godine bio je datum koji je obilježio kraj crnim zastavama u Rusiji. Tog dana je u Moskvi pokopan Petar Kropotkin. Velik broj ljudi koji su bili u povorci koja se protezala kilometrima, noseći crne transparente na kojima je pisalo: "Gdje ima vlasti nema slobode" (Avrich, The Anarchists in the Russian Revolution, 26). Prema dostupnim podacima, crne zastave se u Rusiji nisu pojavile sve do osnivanja pokreta "Černoe zhania" ("Crni barjak") 1905. godine. Samo dva tjedna nakon što je Kropotkin pokopan, izbija Kronstadtski ustanak, nakon čega je anarhizam u Rusiji trajno uništen. 1831. godine izložena je crna zastava kao simbol protesta tijekom ustanka svilarskih radnika u Lyonu; vijorila se također 1840-ih tijekom pobuna zbog gladi, kao simbol očaja gladujuće gradske sirotinje. Prvi put je povezana s anarhizmom 1880-ih, gdje se vijorila u znak žalosti zbog žrtava Pariške komune 1871. Francuski anarhistički list Le Drapeau Noir ("The Black Flag"), koji je postojao do 1882. godine, prva je tiskovina koja je prihvatila crnu kao boju anarhizma. Za vrijeme Ruske revolucije 1917., Makhnove anarhističke snage su bile kolektivno poznate kao Crna vojska. Borili su se pod crnom zastavom i izvojevali neke uspjehe; oslobodili su velik dio teritorija Ukrajine i na njima organizirali život po anarhističkim principima, dok nisu bili zgaženi od strane Crvene armije.
Emiliano Zapata, meksički revolucionar 1910-ih godina koristio je crnu zastavu s lubanjom i prekriženim kostima, na kojoj je bila ispisana parola Tierra y Libertad (Zemlja i Sloboda). 1925. japanski anarhisti formirali su Ligu Crne Mladeži, imali su ogranke u tadašnjoj koloniji Tajvanu. 1945. grupa je svoj bilten nazvala Kurohata (Crna zastava). Pariški studenti su tijekom čuvenog masovnog generalnog štrajka u Maju 1968 nosili crne (i crvene) zastave, u isto vrijeme ove zastave su viđene na nacionalnoj konvenciji američkih Studenata za Demokratsko Društvo. U to vrijeme pokrenut je britanski časopis Black Flag, koji postoji i danas. Crne zastave ostaju simboli anarhista i anarhistica sve do današnjih dana.
Simbolika crne boje
Uniformirana crnina ove zastave predstavlja negaciju svih opresivnih struktura. Jednostavna crna zastava je umalo anti-zastava (raznobojne zastave su simboli nacija-država). Osim toga, bijela zastava je univerzalni simbol predaje jačoj sili - stoga se crna zastava može promatrati kao suprotnost od predaje. Drugi su predlagali da crna zastava simbolizira tugu (korotu) za one koji su mučeni tokom borbe. Za anarhiste crna zastava obilježava odsutnost zastave, stoga stoji u opoziciji samom spominjanju nacija-država i hijerarhijskih institucija. U tom svjetlu zastavu možemo promatrati i kao odbacivanje koncepta predstavništva, to jest ideje da bilo koja osoba ili institucija može odgovarajuće predstavljati grupu pojedinaca. Moderni anarhizam dijeli srodnost - između ostalih ideologija kao što su liberalizam i socijalizam, s pokretom čvrsto povezanim sa crvenom zastavom. Kako se anarhizam sve više i više udaljavao od socijalizma, 1880-ih godina prihvatio je crnu zastavu u pokušaju da se lakše razlikuje od njega. Bookchin tvrdi da je "crna zastava simbol radničke bijede i izraz njihovog bijesa i ogorčenosti". Povijesno gledajući, crna boja je povezivana s krvlju, odnosno osušenom krvlju, kao i crvena zastava. Tako da, iako je bila povezana s radničkim buntom, predstavljala je i simbol nihilizma tog vremena.
Zaokruženo A
thumb|left| tradicionalna verzija simbola Zaokruženo A zasigurno je najpoznatiji anarhistički simbol današnjih dana. To je monogram koji se sastoji od velikog slova "A" zakoruženog velikim slovom "O". Slovo "A" predstavlja prvo slovo riječi "anarhija" ili "anarhizam" u većini europskih jezika, koje se isto piše i u latiničnom i ćirilićnom pismu. Slovo "O" na engleskom stoji za "Order", što znači "red". Zajedno znače "Anarchy is Order", tj. prevedeno na hrvatski "Anarhija je red", prvi dio Proudhonovog čuvenog citata. Na internetu se često upotrebljavaju simboli "@" ili "(A)" da bi se ukratko predstavilo zaokruženo A. Prije nego što su simbol počeli koristiti anarhisti, koristile su ga razne okultističke, pa i masonske organizacije još za vrijeme Prve internacionale. Sudeći po George Woodcocku ovaj simbol u to vrijeme nisu koristili anarhisti. U Bruxellesu je 25. studenog 1956. godine Alliance Ouvriere Anarchiste ("Anarhistička Radnička Alijansa") tijekom svog osnivanja prihvatili ovaj simbol. Čak i ako se vratimo još unatrag, BBC-jev dokumentarac o Španjolskom građanskom ratu pokazuje jednog člana anarhističke milicije sa zaokruženim A jasno ispisanim na njegovoj kacigi. 1964. godine mala Francuska grupa Jeunesse Libertaire ("Slobodarska Mladež") također je koristila ovaj simbol, kojeg je kasnije prihvatila grupa mladih iz Italije zvana Circolo Sacco e Vanzetti. 1968. ovaj simbol postao je popularan širom Italije, a otuda se jako brzo proširio svuda po svijetu. Kao što se vidi iz navedenog, ovaj simbol je upotrebljavan puno ranije od Anarho punk pokreta, koji je bio dio punk-rock pokreta kasnih 1970ih. Ipak, punk pokret je znatno pomogao u širenju ovog simbola, te pomogao podići svjesnost o postojanju tog simbola među ne-anarhistima. Ovaj proces je započeo kada je bend Sex Pistols počeo upotrebljavati anarhistički imidž, iako je Crass bio prvi punk bend koji je koristio zaokruženo A ali i promicao ozbiljne anarhističke stavove. Oni su taj simbol otkrili ranije dok su putovali Francuskom - kao jedan iznimno ezoterični politički amblem. Punk pokret je stvorio specifičnu - buntovničku verziju zaokruženog A simbola.
S vremenom je simbol, te "anarhija" kao nejasni sinonim za buntovništvo, ugrađen u zajednički punk imidž. To je dovelo do postepenog pojavljivanja u mainstream kulturi tijekom nekoliko godina, a to je značilo komercijalizaciju i udaljavanje od prvobitne ideje. Sve to je pak povezano s idejom anarhije i namijenjeno klasičnim senzacionalističkim marketinškim trikovima, igrajući se s mainstream povezivanjem anarhije s kaosom što je dodatno naštetilo već tradicionalno demoniziranom anarhističkom pokretu. Ovaj proces bio je odraz ulaska punk subkulture u mainstream, koji se odvijao otprilike u isto vrijeme.
Crno-crvena zastava i zvijezda
Crno-crvena zastava je najprepoznatljiviji i najčešće korišten simbol cjelokupnog anarhističkog pokreta, uz zaokruženo A. Ona je ujedno i primarni simbol internacionalnog liberterskog radničkog pokreta. Njene boje simboliziraju osnovne principe i ciljeve anarho-sindikalizma: crvena - materijalnu i socijalnu jednakost; crna - od anarhističke zastave, slobodu i solidarnost. U tom smislu, boje anarho-sindikalističke zastave su stalni podsjetnik liberterskih sredstava kojim se anarho-sindikalisti/kinje bore, te njihovog cilja - slobode od države i "platnog ropstva". U originalu, crna i crvena boja bile su postavljene vertikalno, jedna nad drugom. Kasnija inovacija postavila je dijagonalu od donjeg lijevog do gornjeg desnog kuta, s crvenim trokutom iznad, a crnim ispod dijagonale. Ovo križanje predstavlja internacionalni aspekt anarho-sindikalističkog pokreta kroz negiranje (slično kao u smislu i s ciljem kod crne anarhističke zastave) svih drugih zastava. Često se koristi i crno-crvena zvijezda.
thumb|desno|Zastava anarho-sindikalista Smjer dijagonale također ima važnu simboličku vrijednost i tendira da bude striktno vezana uz nju: "''Ako crvena boja simbolizira ekonomsku borbu koju anarho-sindikati vode dan za danom, crno simbolizira anarhističke principe i ciljeve koji hrane želju za borbom protiv autoritarijanizma i otpor suradnji i integraciji u sistem klasne potlačenosti. Smjer dijagonale, sa anarhističkom crnom koja se uzdiže do maksimuma u gornjem desnom kutu simbolizira rast revolucionarnog raspoloženja kao i pokreta kao cjeline - pad u aktivnosti baziranoj samo na animalističkom znanju nečijih vlastitih nužnosti i rast aktivnosti baziranoj na idealizmu, znanju i edukaciji, te želji za oslobođenjem od platnog ropstva. Smjer linije je izjava protiv reformizma i redukcije sindikata na instrument međuklasne suradnje i mehanizma koji kontrolira i pokorava radnike/ce umjesto da igra svoju ulogu osloboditelja. Kao i anarhistička zastava, crno-crvena zastava anarho-sindikalizma koristi se od strane aktivista/kinja liberterskog radničkog pokreta umjesto njihove nacionalne zastave. To je izjava protiv nacionalizma, laži koja porobljava i viktimizira većinu ljudi manjini eksploatatora i tlačitelja njihovog ranga, koja stvara patriote od onih koji su bez nasljeđa. Drugim riječima, korištenje crno-crvene zastave je izjava koja ide u prilog internacionalizmu i zajedništvu i solidarnosti, nerazdvojnosti cijelog čovječanstva bez obzira na izmišljene linije na kartama''".
Crna mačka
Crna mačka, u engleskom jeziku također poznata pod nazivima "wildcat" ili "sabot-cat", najčešće nakostriješena, uzdignutih leđa, istaknutih kandža i stisnutih zubiju usko je povezana s anarhizmom, pogotovo anarho-sindikalizmom. Dizajnirao ju je Ralph Chaplin, koji je bio istaknuta figura IWW-a (Industrijskih Radnika Svijeta). S obzirom na njen stav, odnosno borbeni položaj mačka sugerira divlje štrajkove i radikalni sindikalizam. IWW (znani kao "Wobbliesi") su bili važan industrijski sindikat, te su bili prvi u Americi koji su u svoj sindikat uključivali žene i ljude drugih rasa, također su odigrali kritičnu ulogu diljem zemlje u borbama za osmosatno radno vrijeme i slobodu govora početkom 20. stoljeća. Podrijetlo simbola crne mačke je nejasno, ali sudeći po jednoj priči dolazi od štrajka IWW-a koji je krenuo po zlu. Nekoliko članova je prebijeno i hospitalizirano. Za to vrijeme je neka mršava, crna mačka ušetala u štrajkački kamp. Štrajkači su nahranili mačku i kako se mačka oporavljala - štrajk je naglo krenuo nabolje. U međuvremenu su radnicima u štrajku odobreni neki od zahtjeva, te su oni preuzeli mačku kao svoju maskotu. IWW postoji i danas, na vrhuncu svog djelovanja brojao je oko 200 000 članova, dok danas broji tek oko 2000. Ipak, od 1990-ih godina bilježi veliki porast, te predstavlja jedan od najbrže rastućih sindikata u Americi, a ujedno i najveću tamošnju eksplicitno anti-kapitalističku organizaciju. Ime Crna mačka, odnosno "Black cat" često je korišteno od strane raznih anarhističkih organizacija i kolektiva. Također je često korištena kao simbol ili logotip raznih grupa, projekata i organizacija, kod nas je primjer pulski Infoshop "Mica-Maca". Povijesno gledajući, crna mačka kao simbol se povezivala sa crnom magijom, vješticama i raznoraznim okultnim skupinama, a neke od njih i dan danas koriste crnu mačku kao svoj simbol, naravno ne i u borbenom položaju.
Crni križ
thumb|right|70px|crni križ Anarhistički crni križ (Anarchist Black Cross) je međunarodna organizacija kojoj je primarni cilj ukidanje svih zatvora. Svoj nastanak bilježi za vrijeme carske Rusije, kao organizacija za potporu političkim zatvorenicima. Njihov simbol je crni križ, modificiran tako da je gornja linija križa pretvorena u podignutu stisnutu šaku, što je također simbol koji se veže uz anarhizam, otpor autoritetima, te općenito osnaživanje pojedinaca. Šaka tako predstavlja udruživanje, kao "mnogo slabih prstiju koji se mogu spojiti i tako načiniti snažnu šaku".
Ovaj križ modifikacija je Crvenog križa kojeg koristi Međunarodni Crveni križ i Crveni polumjesec (osnovan 1863. godine), najveća svjetska udruga humanitarnih organizacija. Originalno nazvan Anarhistički Crveni križ, ime je promijenjeno oko 1920-e godine da bi se izbjegla zabuna kada je Crveni križ također počeo organizirati potporu zatvorenicima. Baš kao i crvenom križu, ovom simbolu nije namjera da bude povezan s kršćanstvom, iako bi podrijetlom mogao nastati od kršćanskog križa. Crveni križ i anarhistički crni križ su humanitarni simboli; kršćanski križ je religijski simbol.
Pomorije
Pomorije je grad u Republici Bugarskoj, u istočnom delu zemlje, sedište istoimene opštine Pomorije u okviru Burgaske oblasti.
Anarhistički simboli
Drvena klompa ili Sabot
thumb|left|Drvena klompa, ili sabot simbol je radničke sabotaže Ovaj simbol, drvena klompa - korišten je od strane anarhista u 19. i ranom 20. stoljeću, ali otada njegova uporaba je drastično opala. Francuska riječ za drvenu klompu - sabot, vjerojatno je korijen riječi sabotaža: odnosi se na taktiku koju su koristili rani nizozemski sindikalisti ubacujući drvene klompe u zupčanike tvorničkih ili poljoprivrednih strojeva, učinkovito zaustavljajući posao sve dok oprema nebi bila popravljena. U Americi je pojam monkeywrenching istovjetan ovoj francuskoj riječi, i odnosi se na sličnu taktiku ubacivanja alata u strojeve s namjerom da ih onesposobe za daljnji rad te spriječe pojedince da potpisuju ugovore umjesto samih sindikata u štrajku.
U Philadelfiji, Pensilvanija postoji anarhistička knjižara po imenu "The Wooden Shoe" (Drvena klompa). U Danskoj je od 2001. do 2003. postojao magazin koji se zvao Sabot. Postoji američka muzička izdavačka kuća fokusirana primarno na punk-rock i žanrove temeljene na njemu, zvana Sabot Productions koja koristi potpuno isti simbol s lijeve strane kao svoj logo.
Pomorije
Pomorije je poznato letovalište na obali Crnog mora, koje rado posećuju i ljudi iz Srbije.
Prirodni uslovi
Položaj: Pomorije se nalazi u istočnom delu Bugarske. Od prestonice Sofije grad je udaljen 420 -{km}- istočno, a od oblasnog središta, Burgasa grad je udaljen 20 km istočno.
Reljef: Oblast Pomorija se nalazi na bugarskoj obali Crnog mora. Gradsko priobalje čini niz plaža, a u pozadini se izdižu prva brda Stare planine.
Klima: Klima u Pomoriju je izmenjeno kontinentalna klima sa uticajem mora.
Vode: Pomorije je smešteno na omanjem poluostrvu Crnog mora.
Istorija
Oblast Pomorija je prvobitno bilo naseljeno Tračanima, a posle njih ovom oblašću vladaju stari Rim i Vizantija. Južni Sloveni ovo područeje naseljavaju u 7. veku. Od 9. veka do 1373. godine oblast je bila u sastavu srednjovekovne Bugarske.
1885. godine grad je postao deo savremene bugarske države. Naselje postoje ubrzo središte okupljanja za sela u okolini, sa više javnih ustanova i trgovištem.
Stanovništvo
Po procenama iz 2007. godine Pomorije je imalo oko 14.000 stanovnika. Ogromna većina gradskog stanovništva su etnički Bugari. Ostatak su mahom Romi. Poslednjih godina grad raste zbog položaja na moru i bugarskoj rivijeri.
Pretežan veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Lolicore
Lolicore je glazbeni stil nastao pod utjecajem speedcorea i housea.
Karakteriziraju ga vrlo distorzirani i povišeni loli glasovi te ekstremni tempo često popraćen techno ritmom. Pjesme uobičajeno traju ne više od 2 minute (neke traju i manje od 1 minute, no na sceni postoje mnogi producenti gdje pjesma traje i preko 3 minute), glasovi se sastoje od male djece (ženskih vokala iz anime serija) i povišenih vriskova (većinom euforičnih). "Teme stihova" su u dometu od lolicona do japanske kulture i svega između ostalog. Brzi drum ritmovi pružaju, uz korištenje uzoraka, konstantnu prepreku buke. Lolicore ima utjecaje iz speedcore i breakcore.
U biti, lolicore ismijava lolicon - opsjednutost hiperseksualiziranim mladim djevojkama koje se mogu naći u japanskim mangama, animeima and J-pop kulturi idola tako reciklirajući uzorke i glazbu iz tih subkultura u abrazivne kolaže koji ističu “pogrešnosti” vrste glazbe na granici lake pornografije za pedofile. Nasuprot tome, postoje izvođači koji koriste glazbu za veličanje pedofilije, koristeći iste metode za sviranje u počast pojedinim parafilijama. (Nevjerujte ovom pedofilstvu napisanom ovdje, neki metalac pisao ovo, pedofilija nema veze s ovim tipom glazbe, ovo je samo lakši i simpatičniji oblik speedcore, extratone, splittercore, flashcore i sl. nastao pod utjecajem breakcore. Simpatične vokale djevojaka koje čujete su izrezi iz anime-a, ali i hentai-a bez izravne namjere pedofilstva. Na raznim forumima i stranicama činjenice, koje objašnjavaju ljudi koji nemaju veze za ovim tipom glazbe, su pretjerali u svakom pogledu seksualnosti ove glazbe.)
Producenti: Etc.
CDP-arheol sintaza
CDP-arheol sintaza (, CDP-2,3-di-O-geranilgeranil-sn-glicerol sintaza, CTP:2,3-GG-GP etar citidililtransferaza, CTP:2,3-di-O-geranilgeranil-sn-glicero-1-fosfat citidiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom CTP:2,3-bis-O-(geranilgeranil)-sn-glicero-1-fosfat citidililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje jedan od koraka biosinteze polarnih lipida kod arheja.
EXP-561
EXP-561 je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 201,307 Da.
Gabber metal
Gabber metal ili metalcore je glazbeni stil hardcore techna.
Mješavina je elemenata hardcore/gabbera, terrorcorea, speedcorea i heavy metal glazbe, obično distorziranih, digitalnih bass drumova svirajući four-to-the-floor beatove i distorirane, električne gitare koje sviraju nedvosmislene ritmove. Prije nastanka ovoga stila hardcore techna, križanac hardcore punka i ekstremnog metala je popularizirao pojam, odnosno, dobio naziv "metalcore", a gabber metal se najčešće naziva isto "metalcore", u duhu speedcorea, terrorcorea, itd.
Jedna od poznatih hardcore/gabber izdavačkih kuća gdje se objavljuju gabber metal izdanja je Industrial Strength Records.
Primjeri izvođača su: A Blunted Vision, Delta 9, Rob Gee, The Berzerker, ...
Schneverdingen
Šneverdingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Zoltau-Falingbostel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.997 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3358019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zoltau-Falingbostel Šneverdingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Zoltau-Falingbostel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 97 metara. Površina opštine iznosi 234,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.997 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
1096 Reunerta
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 9,486 stepeni, a orbitalni period iznosi 1532,667 dana (4,196 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,192. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,30 a geometrijski albedo 0,063.
1097 Vicia
1097 Vicia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 21,08 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,641 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,533 stepeni, a orbitalni period iznosi 1568,243 dana (4,293 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,294. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,70 a geometrijski albedo 0,083.
Asteroid je otkriven 11. avgusta 1928. godine.
Canisteo, New York
je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Vicenne, Pescara
Vicenne je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Canisteo, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.270, što je 66 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vicenne, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Smyrna, Georgia
Smirna je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 51.271 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 51.271 stanovnika, što je 10.272 (25,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Eup (Gornja Garona)
Ep je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 530 metara (maksimalnoj 1.259 m, a minimalnoj 471 m).
Maria das Neves
Maria das Neves Ceita Baptista de Sousa (1958 -) je saotomeanska političarka, poznata po tome što je bila žena premijer u historiji Sao Tomea i Principea.
Član je Pokreta za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD).
Političku karijeru je započela kao službenica u Ministarstvu financija, a potom Afričkoj banci za razvoj. Od 1999. do 2001. je služila kao ministrica ekonomije, a 2002. godine kao ministrica trgovine, industrije i turizma. Nakon kolapsa vlade Gabriela Coste, predsjednik Fradique de Menezes ju je 3. oktobra 2002. imenovao premijerkom. Za vrijeme mandata se dogodio državni udar, prilikom koga je de Neves doživjela srčani udar i podnijela ostavku 1. augusta 2003. Nakon okončanja državnog udara, predsjednik Menezes ju je 9. augusta ponovno imenovao na mjesto premijera. Menezes ju je, pak, 15. septembra 2004. smijenio zbog optužbi za korupciju. Zamijenio ju je Damião Vaz d'Almeida.
Acid jazz
Acid jazz glazbeni je žanr orijentiran na groove stil koji kombinira elemente jazza, funka i hip hopa i ima naglasak na jazz dance. Izraz Acid jazz prvi puta se spominje krajem osmadesetih kao naziv britanske kompilacijske serije jazz funka i rare groovea te kao ime američke diskografske kuće.
Acid jazz (kao i svi njegovi srodnici) imao je čvrsto uporište u klupskoj sceni te u izdavačkim kućama Talkin' Loud Records i Acid Jazz Records za koje su objavljivali londonski sastav Galliano, britansko-američki sastav Young Disciples, zatim Brand New Heavies, Jamiroquai, Corduroy, James Taylor Quartet i mnogi drugi.
Razvoj stila
Razvio se u Velikoj Britaniji tijekom 1980-ih i 1990-ih godina miješanjem jazz baštine (posebno cool jazza s elementima elektroničke plesne glazbe). Kao začetnici žanra često se spominju jazz funk glazbenici poput Roya Ayersa, Donalda Byrda i Granta Greena. Acid jazz također je imao manji utjecaj na soul, house, acid rock i disco.
Zanimanje je najprije pobudila londonska klupska scena, gdje su tamošnji DJ-i puštali rijetke jazz funk kompozicije sedamdesetih godina. Francuski DJ glazbenik Gilles Peterson jedan je od prvih koji se poistovjećuje s acid jazzom. Krajem osmadesetih zajedno s britanskim DJ-om Eddiem Pillerom osniva izdavačku kuću Acid Jazz Records. Kasnije se osamostalio te osnovao vlastitu pod nazivom Talkin' Loud. Među poznatije britanske acid jazz sastave tijekom 1990-ih ubrajaju se Brand New Heavies, Incognito, James Taylor Quartet, Jamiroquai (također i kao funk i disco), Us3 (kao jazz rap) i mnogi drugi manje komercijalni sastavi. Prema knjizi The Techno Primer album britanske skupine Young Disciples Road to Freedom iz 1993. godine, imao je vrlo jaki utjecaj na žanr i ostale sastave tog pravca.
Popularnost
Acid jazz na glazbenoj sceni počeo je dominirati 1990. godine kada je sastav The Brand New Heavies objavio svoj istoimeni prvijenac na etiketi izdavačke kuće Acid Jazz Records. Sastav je bio nadahnut Jamesom Brownom i američkim funk sastavom The Meters, čije su se ploče vrlo često slušale na groove sceni. Nakon njihove pojave i sastava kao što su Galliano te nekoliko manjih britanskih acid jazz skupina, diskografske kuće počele su s masovnim objavljivanjem kompilacija, što je dovelo do određene zbunjenosti jer se nije moglo znati koji je to stil i tko ga izvodi. Tome je još više pridonijelo kada se u ranim devedesetima diljem Sjedinjenih Država počelo pojavljivati sve više neovisnih acid jazz zajednica. Izraz se već tada počeo primjenjivati na bilo što od komercijalnog soul funka što ga je izvodio Jamiroquai do James Taylor Quarteta i njihove skladbe "Starsky And Hutch Theme" ili do hip hop poezije američkog sastava Groove Collective. Veliku popularnost žanru donio je britanski kantautor Jason Kaya sa svojom skupinom Jamiroquai. Sastav je svojim fuzijama house ritmova i soul/funka iz vremena sedamdesetih došao na vrhove top ljestvica širom svijeta. Britanski časopis Q u jednom svom izdanju piše kako je acid jazz bio najvažnija jazz forma koja je proizašla iz britanske glazbene scene.
Tijekom devedesetih jazz glazbenici poput Courtneya Pinea, Pharoaha Sandersa te Amerikanca Pata Methenyja, nastavljaju svojim izvedbama popularizirati žanr. Pine i Sanders u Velikoj britaniji objavljuju kompilacviju pod nazivom Rebirth Of The Cool (po albumu Milesa Davisa, Birth Of Thje Cool), dok je skupina Pata Methenyja vrlo uspješno koristila hip hop grooves na svom albumu We Live Here, iz 1995. godine.
Pomak iz mainstrema
Od devedesetih preko plesnih podija klupske house glazbe, acid jazz se pomaknuo iz glavne struje te se počeo razvijati u nu jazz (nu fuziju ili future jazz). Kombinacijom udaraljki, akustično-električnim klavijaturama i programiranim ritmom te prožetim hip hop/drum'n' bass ponavljanjem house glazbe i živim jazzom stvorio se ozbiljan jazz ugođaj kojeg je komercijalno iskoristio francuski glazbenik St. Germain. Američki pijanist Herbie Hancock također je imao veliki utjecaj u ovom stilu sa svojim albumom Future2Future iz 2001. godine. Glavne etikete nu jazza su njemačka izdavačka kuća Compost i britanska West London Collective.
Silovanje
thumb|200px| Silovanje u najširem smislu predstavlja akt kojim se određena osoba prisiljava sudjelovati u seksualnoj aktivnosti protiv svoje volje odnosno upotrebom nasilja, prijetnji ili korištenjem činjenice da se ta osoba uslijed posljedica bolesti ili omamljenosti tu aktivnost nije u stanju odbiti ili joj se suprotstaviti. U gotovo svim ljudskim društvima, odnosno zakonodavstvima svih država se smatra najozbiljnijim od svih seksualnih delikata.
Pravne definicije silovanja u užem smislu variraju od države do države. Neka zakonodavstva smatraju da su sve seksualne aktivnosti poduzete protiv volje jednog od sudionika silovanje, dok druga pod njim podrazumijevaju isključivo heteroseksualni vaginalni snošaj, odnosno vaginalnu penetraciju.
Masakr u Ćuškoj
Masakr u Ćuškoj (Masakra e Qyshkut) je masakr Albanaca za vrijeme NATO bombardovanja Jugoslavije. Odigrao se u selu Ćuška (u okolini Peći), na Kosovu, 14. maja 1999. godine.
Prema izveštajima, srpska policija i paravojne formacije su okupile meštane u tri seoske kuće, poubijale ih automatskim oružjem i zapalile. Prema optužnici je u ovom oružanom napadu na civilno stanovništvo sela Ćuška lišeno života 44 civila, dok je iz sela proterano više od 400 civila. Optuženima se stavljaju na teret ubistva civila, silovanja, pljačke i paljenje imovine stanovništva. Ubistva su vršili na svirep i podmukao način, neretko pucajući žrtvama u leđa, nakon čega su većinu tela zapalili kako bi sprečili utvrđivanje identiteta žrtava. Među ubijenima su bili i Hasan Čeku, otac tadašnjeg ratnog zapovednika OVK Agima Čekua, sa još nekoliko članova njegove porodice.
Slučaj “Ćuška” je jedan od najvećih slučajeva ratnih zločina koji se procesuiraju na beogradskom sudu, a vodi se u saradnji sa Euleks-om.
Masakr
Rano ujutro 14. maja 1999, srpske snage bezbednosti su ušle u malo selo Ćuška, nekoliko milja istočno od Peći. Bojeći se odmazde, mnogi ljudi su pobegli u brda u blizini, dok je ostatak stanovništva nasilno okupljen u centru sela. Procenjuje se da je, tokom jurnjave, poginulo dvanaest ljudi u različitim delovima sela.
Oko 8:30 časova, snage bezbednosti u maskirnim uniformama, i sa maskama preko lica, su odvojile okupljene žene, decu i starce od preostalih muškaraca koji nisu uspeli da pobegnu. Više od 200 seljana je maltretirano i sistematski im je opljačkan novac, nakit i druge dragocenosti. Njihovi identifikacioni dokumenti su uništeni.
Trideset i dva muškarca, starosti između 19 i 69 godina, su podeljeni u tri grupe i odvedeni u tri odvojene kuće, gde su bili primorani da se postroje. U sve tri kuće, uhvaćeni muškarci su pobijeni iz automatskog oružja. U jednoj od kuća, nekoliko žrtava je pojedinačno dokrajčeno pištoljem. Svaka kuća je zatim zapaljena i ostavljena da izgori.
Imenom i prezimenom je poznata 41 žrtva masakra. Masakr je preživelo par ljudi.
Suđenja
Zločin u selu Ćuska se pominjao i na suđenju Slobodanu Miloševiću u Hagu, a istraživali su ga i Human Rights Watch, Fond za humanitarno pravo i American RadioWorks.
Neki izveštaji su za masakr u selu Ćuška smatrali odgovornom milicijsku grupu “Munja” iz Peći, koja je delovala u okviru MUP-a Srbije, a bila je nadaleko čuvena po nasilju i kriminalu. Pored milicijske grupe Munja, u Ćuški su navodno bili i Frenkijevci, Operativna grupa (OPG), elitna jedinica srpske policije, i Anti-teroristicka jedinica Treće armije VJ. Preživeli meštani su imenom i prezimenom identifikovali dvojicu pripadnika srpskih snaga za koje tvrde da su bili u Ćuški 14. maja: Srećka Popovića. Glavni osumnjičeni Nebojša Minić "Mrtvi", koji je komandovao oružanom formacijom "Šakali", uhapšen je 2005. godine u Argentini po poternici MKSJ-a, ali je tokom ekstradicionog postupka umro od AIDS-a. Minić je bio rezervni policajac iz Peći, a pripadao je i paravojnim grupama Munje i Grupa 77.
3-oksoacil-(acil-nosilac-protein) reduktaza
3-oksoacil-(acil-nosilac-protein) reduktaza (, beta-ketoacil-(acil-nosilac protein) (ACP) reduktaza, beta-ketoacil acil nosilac protein (ACP) reduktaza, beta-ketoacilna reduktaza, beta-ketoacil tioesterska reduktaza, beta-ketoacil-ACP reduktaza, beta-ketoacil-acil nosilac-protein reduktaza, 3-ketoacil acil nosilac-protein reduktaza, NADPH-specifična 3-oksoacil-(acil nosilac-protein) reduktaza, 3-oksoacil-(ACP)reduktaza, (3R)-3-hidroksiacil-(acil-nosilac-protein):NADP+ oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (3R)-3-hidroksiacil-[acil-carrier protein]:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Masakr u Ćuškoj
Suđenja
Na aerodromu u Ljubljani je 16. Februara 2007. uhapsen tada tridesetdvogodišnji Igor Golubović, državljanin Slovenije i Srbije. Uhapšen je prema poternici slovenackog Interpoola radi sudelovanja u Masakru u selu Čuska i drugih zlocina pocinjenih na teritoriji Peči. Golubović je bio pripadnik jedinice Munje i jedan od bližih saradnika Vidomira Šalapure. Okružni sud u Ljubljani je Igora Golubovića 12. oktobra 2009. osudilo na 20 god.zatvora radi ubistva najmanje 4 civila Albanske nacionalnosti u selu Čuska radi pljacke i nasilnog proterivanja, ranjavanja i maltretiranja albanskog stanovnistva u Peći. Odlukom Višeg Suda u Ljubljani od 21.decembra 2011 Igoru Goluboviću je smanjena zatvorska kazna sa 20 na 12 godina.
Januara 2012. je pred beogradskim sudom svedočio ključni svedok za ratni zločin u selu Ćuška, bivši pripadnik jedinice "Šakali" Zoran Rašković, koji je rekao da njegovoj porodici i njemu, zbog svedočenja, stižu pretnje iz moćnih centara, uključujući i vrh policije, a policajac zadužen za njegovu bezbednost ga naziva "smradom" uz pogrde "gadiš mi se". Rašković je svedočio da je teško opisati rečima ono što se događalo u selu Ćuška i da kao najgoru scenu koju je u životu video pamti kada je Ranko Momić silovao trudnu Albanku, koju je zatim ubio, ispalivši joj nekoliko metaka u leđa. Rašković je kazao da svedoči bez zaštite iz uverenja da tim aktom ne izdaje srpstvo.
1098 Hakone
1098 Hakone je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 24,73 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,006 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,372 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,117, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 13,370 stepeni, a orbitalni period iznosi 1611,105 dana (4,410 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,20 a geometrijski albedo 0,240.
Asteroid je otkriven 5. septembra 1928. godine.
3-oksoacil-(acil-nosilac-protein) reduktaza
Ovaj enzim pokazuju znatnu supstratnu preferenciju za acil-noseće-proteinske derivate u odnosu na KoA derivative.
Mastic, New York
Mastik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.481, što je 45 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Propionaldehid
Propionaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 58,079 Da.
Damião Vaz d'Almeida
Damião Vaz d'Almeida (28. april 1951 - ) je saotomeanski političar koji se trenutno nalazi na mjestu potpredsjednik Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea - Socijaldemokratske stranke, a koji je bio na mjestu premijera od 2004. do 2005.
Karijeru je započeo u regionalnoj vladi otoka Principe, a potom bio ministar u kabinetima Gabriela Coste i Marije de Neves. Premijerom ga je 15. septembra 2004. imenovao predsjednik Fradique de Menezes, prethodno smijenivši Mariju de Neves zbog korupcije. D'Almeida je vladu sastavio uz pomoć vlastite stranke i Nezavisne demokratske akcije (ADI). 2. juna 2005. je podnio ostavku navevši kao razlog neslaganje s predsjednikom oko štrajka državnih službenika.
Presepe, Brindisi
Presepe je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Reap the Wild Wind
Reap the Wild Wind (naslov preveden kao Požanji divlji vjetar) je američki avanturistički film snimljen 1942. u režiji Cecilea B. De Millea. Radnja se temelji na istoimenom romanu Thelme Strabel i smještena je na obale Floride 1840-ih gdje operiraju često beskrupulozni sakupljači tereta sa havariranih brodova.
Snimljen u boji i s relativno visokim budžetom, u kina je došao nedugo nakon američkog ulaska u drugi svjetski rat i doživio veliki uspjeh, što se često tumači time da je ratom zabrinutoj publici pružio dva sata raskošne eskapističke budžeta. Historičarima filma je zanimljiv i kao jedna od rijetkih filmova gdje John Wayne tumači lik antiheroja.
GDP-L-galaktoza fosforilaza
GDP-L-galaktoza fosforilaza (, VTC2, VTC5) je enzim sa sistematskim imenom GDP:alfa-L-galaktoza 1-fosfat guanililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje jednu od reakcija u Smirnof-Vilerovom putu, koji je glavni put biosinteze askorbata kod biljki.
Eurosong 2008.
thumb|desno|325px|Beogradska Arena, mesto održavanja
Pesma Evrovizije 2008. je 53. takmičenje za najbolju pesmu Evrovizije, čiji je domaćin bila Srbija. Takmičenje se prvi put održavalo sa dve polufinalne večeri 20. i 22. maja 2008. i finalnom večeri 24. maja u glavnom gradu Srbije, Beogradu. Takmičenje je održano u Beogradskoj areni,  jednoj od najvećih zatvorenih hala u Evropi, sa kapacitetom od preko 20.000 sedišta. Srbija je dobila pravo da organizuje takmičenje nakon pobede Marije Šerifović na Pesmi Evrovizije 2007. u Helsinkiju, Finska. Odgovorni emiter ovog takmičenja bila je Radio-televizija Srbije.
Svante Stokselius, „glava“ Evrovizije najavljivao je da će najverovatnije od 2009. Evrovizija, umesto jedne, imati dve polufinalne večeri. , međutim posle pedesetog sastanka TV Komiteta Evrovizije u Veroni, prihvaćen je predlog fanova da se dve polufinalne večeri pre velikog finala održe na takmičenju 2008. godine. Nacionalni emiteri nisu bili obavezni da prenose polufinalno veče u kojem nije učestvovao njihov predstavnik.
14. septembra gradonačelnik Helsinkija predao je „Ključ Evrovizije“ Gradu Beogradu. Ova ceremonija je prvi put održana i postaće tradicija za ubuduće. Na ključu su inače ispisana imena svih gradova u kojima je Pesma Evrovizije održavana. Kozmetička kompanija Wella je „zvanični partner“ takmičenja.
U Finale su se direktno plasirale samo država domaćin i „Velika četvorka“: Francuska, Nemačka, Španija i Ujedinjeno Kraljevstvo, dok su svi ostali učesnici bili grupisani u dve polufinalne večeri. Italiji je ponuđeno da bude u „Velikoj petorki“, ali je odbila, te ne učestvuje na takmičenju.
Vizuelni plan
RTS, odgovorni organizator Pesme Evrovizije 2008. u Beogradu, bio je objavio konkurs za kreaciju brenda Evrovizijskog takmičenja 2008. Bina izabrana od strane RTS nosila je naziv „Sastajanje“ da bi simbolisala geografski položaj Beograda na dve evropske reke, Savi i Dunavu. Naziv je takođe ukazivao na ušće, koje se nalazi pod Kalemegdanskom tvrđavom. Prema RTS bina je predstavljala nacionalne identitete, istoriju i modernost punu simbola koji šalju univerzalnu i prepoznatljivu poruku. Bina je bila tehnički moderna sa LCD displej ekranima i imala je sve novije elektronske mogućnosti, uključujući i neke pokretne delove bine. Bila je vidljiva sa svih strana Arene i okružena TV prenosnicima. Organizatori Evrovizije iz RTS rekli su da je sav scenski materijal podešen za postavljanje u Beogradskoj areni.
Mesto održavanja
Zbog uzavrele atmosfere u Beogradu nakon jednostranog proglašenja nezavisnosti Kosova i Metohije i „potencijalnih bezbednosnih rizika za učesnike“, Evropska unija za radiodifuziju je 22. februara 2008. održala telefonske konsultacije na visokom nivou na kojima je razmotrena mogućnost održavanja Pesme Evrovizije 2008. u drugoj državi. Šel Ekholm, menadžer Pesme Evrovizije 2007, ponudio je ispred finskog emitera YLE Helsinki kao rezervno mesto održavanja. Međutim, EUR je krajem tog dana izdala saopštenje prema kojem će takmičenje ipak biti održano u Beogradu uz punu podršku i poverenje RTS, pri čemu će RTS od Vlade Srbije pribaviti sigurnosne garancije za sve učesnike i posetioce.
Predstavnici 2008.
Zemlje su počele sa biranjem svojih predstavnika za Pesmu Evrovizije 2008. još krajem decembra 2007. i početkom januara, dok su poslednji predstavnici zemalja bili izabrani tek početkom marta 2008. Većina država svoje predstavnike je izabrala na nacionalnim šou-programima, poput srpske Beovizije, na kojima su gledaoci odabrali predstavnike svojih država.
Polufinale
24. januara 2008, svih 38 zemalja iz polufinala je bilo podeljeno u sledeće grupe na osnovu istorije glasanja (i država), kao i na osnovu geografskih lokacija država.
Učesnici
Na Pesmi Evrovizije 2008 je moglo maksimalno da učestvuje 58 zemalja. Iz mnogih razloga, mnoge nisu učestvovale. Ipak, u Beogradu su se takmičile rekordne 43 zemlje u dve polufinalne i jednoj finalnoj večeri. Azerbejdžan i San Marino su ove godine prvi put nastupile na Pesmi Evrovizije. Austrija je objavila da neće učestvovati zbog, kako su objasnili, „blokovskog glasanja“. Italija, Monako, Slovačka i Luksemburg se nisu vratile takmičenju ni u 2008. godini. Ni neke arapske zemlje, iako članovi Evrovizije, nisu učestvovale.
Zemlje učesnice u polufinalima
U tabeli ispod naveden je spisak učesnika dve polufinalne večeri koji su svoje pesme izveli u utorak 20. maja i četvrtak 22. maja 2008. EBU je razvrstao zemlje u dve polufinalne grupe po geografskom položaju i uobičajenom glasanju, kako bi se izbeglo blokovsko glasanje na koje se Austrija žalila.
Prvo polufinale
Prvo polufinale održano je 20. svibnja 2008. godine, a sudjelovalo je ukupno 19 zemalja. U ovom polufinalu su glasovale Njemačka i Španjolska. Posebna pozadina označava zemlju koju je kao desetog finalista odabrao žiri.
Drugo polufinale
Drugo polufinale održano je 22. svibnja 2008. godine, a sudjelovalo je ukupno 19 zemalja. U ovom su polufinalu glasovale Francuska, Srbija i Ujedinjeno Kraljevstvo. Posebna pozadina označava pjesmu koju je u finale poslao žiri.
Finale
Finale se održalo 24. svibnja 2008. godine, a sudjelovalo je ukupno 25 zemnalja.
Mape
thumb|600px|center|Pregled učesnika: {{legend|#A0E200|Učesnici polufinala}} {{legend|#44AA00|Direktni finalisti}} {{legend|#00AA88|Zemlja debitant}} {{legend|#E2DF00|Zemlje koje su učestvovale ranije, ali ne i ove godine}}
center|thumb|688px|
Maria do Carmo Silveira
Maria do Carmo Trovoada Pires de Carvalho Silveira (1962 -) je saotomeanska političarka koja je bila na mjestu premijera od 2005. do 2006. Članica je Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea - Socijaldemokratske stranke (MSLTP - PSD). Od 1999. do 2005. je bila guverner Centralne banke. Na mjesto premijera je imenovana 8. juna 2005. i na njemu je ostala sve do 21. aprila 2006. godine, nakon što je njena stranka poražena na parlamentarnim izborima 2006. godine. Na mjestu premijera ju je naslijedio Tomé Vera Cruz.
4-Hidroksikumarin sintaza
Enzim, poliketidna sintaza, takođe može da deluje na benzoil-KoA kao supstrat.
Schöningen
Šeningen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Helmštet. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.428 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3154019.