cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izmjenjivač topline
Izmjenjivači topline s promjenom agregatnog stanja
U ovu skupinu izmjenjivača topline također se ubrajaju i izmjenjivači koji u svojoj strukturi imaju materijal koji mijenja agregatno stanje. Ta pretvorba je najčešće iz krutog u kapljevito agregatno stanje zbog male promjene volumena tih stanja. Ta promjena agregatnog stanja efikasno djeluje kao međuspremnik, jer se odvija pri konstantnoj temperaturi, ali svejedno omogućuje da izmjenjivač topline primi dodatnu toplinu. Jedan od primjera gdje se to pokušava primijeniti je u zrakoplovnoj elektronici.
Izravni izmjenjivači topline
Kod izravnih izmjenjivača topline se prolaz topline između vrućih i hladnih struja odvija bez razdjelne površine. Podjela takvih izmjenjivača topline s obzirom na agregatno stanje je sljedeća: Većina izravnih izmjenjivača topline spadaju pod kategoriju plin-kapljevina gdje se toplina prenosi između plina i kapljevine u obliku kapljica, tankih slojeva ili mlazeva (raspršina). Ovakvi izmjenjivači topline se najviše koriste u klima uređajima, uređajima za ovlaživanje zraka, hlađenje vode i kondenzacijskim postrojenjima.
Primjena u HVAC (grijanje, ventilacija i klimatizacija) sustavima
U mnogim dijelovima svijeta, HVAC sustavi na vodu ili paru mogu biti izloženi uvjetima zamrzavanja. Pošto se volumen vode povećava tijekom zamrzavanja, ti skupi i teško zamjenjivi izmjenjivači topline lako se mogu oštetiti ili uništiti za vrijeme niskih temperatura. Zbog toga je zaštita od zamrzavanja glavna briga konstruktora HVAC sustava.
Izmjenjivači topline u pećima s izravnim izgaranjem, karakteristični za mnoge zgrade su plin-zrak izmjenjivači koji se rade od čeličnih prešanih ploča. Produkti izgaranja prolaze s jedne strane izmjenjivača, a zrak za zagrijavanje s druge. Pojava pukotina u ovim izmjenjivačima je opasna i zahtjeva brzo uočavanje i popravak jer bi produkti izgaranja mogli ući u prostor gdje ljudi žive.
Spiralni izmjenjivači topline
thumb|250px|Shematski prikaz spiralnog izmjenjivača topline.
Spiralni izmjenjivač topline može biti u obliku zavinutih cijevi, ali češće se pojam spiralnog izmjenjivača odnosi na par ravnih površina koje su zavinute kako bi činile dva kanala koji rade na protustrujnom načelu. Svaki od kanala ima jedan dugački zakrivljen prolaz. Glavna prednost spiralnog izmjenjivača topline je njegova velika iskoristivost prostora.
El Salto, Huejotitán
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Huejotitán.
Izmjenjivač topline
Konstrukcija
Udaljenost između ploča u spiralnim kanalima se održava korištenjem svornjaka koji se zavare prije namatanja u spiralu. Kada se glavni spiralni paket namota, dopunski gornji i donji bridovi se zavaruju i svaki kraj se zatvara brtvenom ravnom ili koničnom navlakom koja se pričvrsti vijcima za konstrukciju. To omogućava da ne dođe do miješanja dvaju fluida. Bilo koje curenje se odvija ili prema atmosferi ili u prolaze koji sadrže isti fluid.
Samočišćenje
Spiralni izmjenjivači topline se često koriste za zagrijavanje fluida koji sadrže krutine pa može doći do stvaranja naslaga unutar izmjenjivača. Malen pad tlaka omogućava spiralnom izmjenjivaču topline da se bolje nosi s naslagama. Oni koriste mehanizam samočišćenja pri čemu naslage uzrokuju povećanu brzinu fluida u tom području, čime se povećava trenje fluida na površini s naslagama i one se otkidaju. Time izmjenjivač topline ostaje čist. Unutarnje stjenke koje čine površinu izmjene topline su često dosta debele, što čini spiralne izmjenjivače vrlo robusnima. Iz tog razloga oni imaju dug vijek trajanja u zadanim okolinama. Također, lako se čiste jer se mogu rastvoriti te se naslage mogu očistitit pranjem pod visokim tlakom.
El Salto, Huejotitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1620 m.
Izmjenjivač topline
Načini strujanja
thumb|400px|Istostrujni i protustrujni tok.
Postoje tri glavna tipa strujanja u spiralnom izmjenjivaču topline:
Primjena
Spiralni izmjenjivač topline je dobar za primjene kao što su pasterizacija, predgrijavanje i sl.
Izbor izmjenjivača topline
S obzirom da postoji mnogo vrsta, izbor optimalnog izmjenjivača topline nije lagan. Najčešće je potrebno mnogo iteracija. Zbog toga se izmjenjivači topline najčešće biraju kompjuterskim programima na kojima rade ili konstruktori izmjenjivača (najčešće inženjeri) ili prodavači opreme.
Održavanje i nadgledanje
Online nadgledanje komercijalnih izmjenjivača topline se obavlja računanjem sveukupnog koeficijenta prolaza topline. Sveukupni koeficijent prolaza topline može s vremenom pasti zbog stvaranja naslaga.
U=Q/AΔT lm
Periodičkim računanjem sveukupnog koeficijenta prolaza topline izmjenjivača iz temperatura i ukupnog toplinskog toka, vlasnik izmjenjivača topline može predodrediti kada je potrebno čišćenje izmjenjivača. Mehaničko nadgledanje izmjenjivača topline se može provesti nerazornim metodama.
Stvaranje naslaga
thumb|250px|izmjenjivač topline u parnom postrojenju onečišćen naslagama.
Naslage se stvaraju kada se na površinu izmjenjivača topline uhvate nečistoće. Do primanja nečistoća dolazi iz raznih razloga:
Učestalost pojave naslaga je određena učestalošću primanja čestica. Ovaj model su originalno predstavili Kern i Seaton 1959. godine.
Stvaranje naslaga u postrojenjima sa sirovom naftom. U komercijalnom prerađivanju sirove nafte, ona se grije s 21 °C na 343 °C prije ulaska u dio za destilaciju. Niz izmjenjivača topline tipa cijev u plaštu izmjenjuju toplinu između sirove nafte i drugih struja nafte kako bi zagrijali sirovu naftu na 260 °C prije zagrijavanja u peći. Naslage nastaju na strani sirove nafte radi netopljivosti asfaltena.
Stvaranje naslaga u postrojenjima za hlađenje vode. Sustavi za hlađenje vode su skloni pojavi naslaga. Lokalno taloženje disociranih krutina se javlja na površini izmjenjivača topline zbog toga što su temperature stijenke više od temperature fluida. Male brzine fluida omogućavaju krutinama u fluidu da se zaustave na površini izmjenjivača topline. Hlađena voda je najčešće na strani unutarnje cijevi u izmjenjivaču topline cijev u plaštu jer se lako čisti. Kako bi spriječili pojavu naslaga, konstruktori osiguraju da brzina hlađene vode bude viša od 0,9 m/s, a temperatura okolnog fluida se održava na manje od 60 °C. Još jedan od načina sprječavanja stvaranja naslaga je korištenje kemikalija.
Održavanje
Pločasti izmjenjivači topline se moraju povremeno rastaviti i očistiti. Cijevni izmjenjivači topline se mogu čistiti različitim metodama, poput čišćenja kiselinom, pjeskarenja, ispiranja pod visokim tlakom, sačmarenjem itd.
U velikim sustavima hlađenja vode koriste se tretmani vodom poput pročišćavanja i dodavanja kemikalija kako bi se pojava naslaga na izmjenjivačima topline svela na minimum. Drugi tretmani vodom se također koriste u parnim postrojenjima u elektranama kako bi se smanjila korozija i pojava naslaga na izmjenjivačima i ostaloj opremi.
Mnoge tvrtke su počele koristiti nove tehnologije koje isključuju primjenu kemikalija, čime se smanjuje pad tlaka u izmjenjivačima topline.
Ljudi
Ljudski nosni kanali služe kao izmjenjivači topline, grijući udahnuti zrak i hladeći izdahnuti zrak. To se može isprobati stavljanjem ruke ispred lica i izdisanjem prvo kroz nos pa kroz usta. Zrak izdahnut iz usta je topliji od onog iz nosa.
Ptice, ribe i morski sisavci
thumb|right|300px|Krug protustrujnog očuvanja izmjene
Protustrujni izmjenjivači topline se u prirodi javljaju u cirkulacijskom sustavu riba, kitova i ostalih morskih sisavaca. Arterije usmjerene prema koži nose toplu krv i isprekidane su venama usmjerenim od kože koje nose hladnu krv. To uzrokuje izmjenu topline između tople arterijske krvi i hladne venske. To smanjuje sveukupni gubitak topline u hladnoj vodi.
Izmjenjivači topline su prisutni i u jezicima plavetnih kitova, pošto velika količina vode prolazi kroz njihova usta.
Močvarne ptice na sličan način ograničavaju gubitke topline iz njihovog tijela dok stoje u vodi.
Izmjenjivači topline u industriji
Izmjenjivači topline nailaze na široku primjenu u industriji, kako za hlađenje, tako i za zagrijavanje procesa u raznim postrojenjima. Vrsta i veličina izmjenjivača topline se odabire ovisno o vrsti fluida, njegovom agregatnom stanju, temperaturi, gustoći, viskoznosti, tlakovima, kemijskoj strukturi i mnogim drugim termodinamičkim svojstvima.
U mnogim industrijskim procesima postoji rasipanje energije ili struja fluida pa se izmjenjivači topline mogu koristiti za ponovno dobivanje te topline i njeno korištenje za grijanje neke druge struje u procesu. Ovaj princip uštedi dosta novca u industriji, pošto bi toplina dovedena ostalim strujama u izmjenivačima topline inače dolazila iz vanjskog izvora koji bi bio skuplji i štetniji za prirodu. Izmjenjivači topline se koriste u mnogim industrijama, uključujući:
U tretiranju otpadnih voda, izmjenjivači topline igraju glavnu ulogu u održavanju idealnih temperatura anaerobni h organizama kako bi se potaknuo rast mikroorganizama koji uklanjaju zagađivače. Česti tipovi izmjenjivača topline koji se koriste u ovim primjenama su izmjenjivač s dvostrukom cijevi i pločasti izmjenjivač s okvirom.
Izmjenjivači topline u zrakoplovstvu
U komercijalnim zrakoplovima, izmjenjivači topline se koriste kako bi odveli toplinu od sustava za uljenje motora kako bi zagrijali hladno gorivo. To smanjuje potrošnju goriva, a također smanjuje mogućnost da se voda koja se nalazi u gorivu zamrzne u dijelovima motora.
Početkom 2008. godine, Boeing 777 British Airwaysa se srušio nedaleko od piste. Početkom 2009. godine je otkriveno da je problem vezan uz izmjenjivače topline između ulja i goriva u motorima Rolls-Royce-a. Na ostale izmjenjivače topline ili avione marke Boeing 777 pokretane GE ili Pratt and Whitney motorima nije utjecao ovaj problem.
Săcălușești, Agapia
Săcălușești je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Agapia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 623 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Мирашевац
Мирашевац је насеље у Србији у општини Рача у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 558 становника.
Демографија
У насељу Мирашевац живи 617 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (42,8 код мушкараца и 45,3 код жена). У насељу има 210 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,53.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Turik
Turik je naseljeno mjesto u okrugu Ružomberok, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Campo Paralelo 38, Culiacán
Campo Paralelo 38 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Turik
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 226 stanovnika.
Tarvò, Reggio Calabria
Tarvò je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Sajama
Sajama (狭山) je grad u Japanu u prefekturi Saitama. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 158.074 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 158.074 stanovnika.
Chezelles (Endr)
Šezel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi Šatoro.
El Zapote, Ocozocoautla de Espinosa
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Chezelles (Endr)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 409 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 163 metara (maksimalnoj 171 m, a minimalnoj 132 m).
El Zapote, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Evoksin
Evoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 347,362 Da.
Tomas Lindahl
Tomas Robert Lindahl [ ˈtɔmas ˈrɔbert ˈlɪndɑːl ]  (Stockholm, 28. januara 1938), švedski znanstvenik. Specijalizirao se u istraživanju raka. Član je Kraljevskog društva i Akademije medicinskih znanosti u Ujedinjenom Kraljevstvu.
S američkim kemičarom Paulom L. Modrichem i turskim kemičarom Azizom Sancarom podijelio je 2015. dodijeljenu im Nobelovu nagradu za kemiju za izučavanja mehanizama popravka DNA.
Obrazovanje
Lindahl se rodio u Kungsholmenu u Stockholmu kao sin Folkea Roberta Lindahla i Ethel Hulde Hultberg. Doktorski stupanj stekao je 1967., a zvanje doktora medicine 1970. na Karolinska Institutetu u Stockholmu.
Karijera
Poslije doktorata Lidnahl je počeo poslijedoktorsko istraživanje na Univerzitetu u Princetonu i Rockefellerovu univerzitetu. Bio je profesor medicinske kemije na Univerzitetu u Göteborgu od 1978. do 1982. Nakon što se preselio u Ujedinjeno Kraljevstvo, pridružio se 1981. kao istraživač Imperijalnom fondu za istraživanje raka (sada Cancer Research UK). Od 1986. do 2005. na Cancer Research UK-u bio je prvi direktor Laboratorija Clare Hall u Hertfordshireu, od 2015. dio Instituta Francisa Cricka. S istraživanjem je nastavio do 2009.
Nagrade i počasti
Lindahl je također napravio brojne značajne doprinose u razumijevanju mehanizma transformacije limfocita B uzrokovane Epstein-Barrovim virusom na razini DNA. Najznamenitiji među njima bio je prvi opis pojave zatvorene kružne dvostruke virusne DNA u limfoidnim stanicama.
Aleksandrów Łódzki
Aleksandrów Łódzki je grad od 21,754 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Aleksandrów Łódzki se prostire duž južne obale rijeke Bzure, udaljen petnaestak km sjeverozapadno od centra Łódźa. Danas je stambeno-industrijsko predgrađe Łódźa sa kojim je spojen tramvajem, poznat širom Poljske po proizvodnji čarapa, tako da ima i muzej posvećen njima.
Historija
Aleksandrów Łódzki je jedan d rijetkih gradova tadašnje Mazovije, koji je izgrađen od nule početkom 19. vijeka. To je bilo vrijeme kad se i Łódź razvio kao industrijski centar. Inicijator osnivanja tekstilne industrije bila je vlada, u to vrijeme relativno autonomne Kongresne Poljske.
Novo naselje uz predionicu tekstila niklo je 1816. na goloj ledini, po modernom Urbanističkom planu. Već 1820. naselje je brojilo preko 1000 stanovnika.
Brz industrijski razvoj okrunjen je dodjelom statusa grada - 22. marta 1822. Grad je dobio ime Aleksandrów po ruskom caru Aleksandru I. Od samog početka je dobio i dodatak, da se zna kom administrativno pripada, tako da je u startu bio Aleksandrów Łęczycki, nakon tog Aleksandrów Fabryczny i na kraju Aleksandrów Łódzki.
Prosperitet Aleksandrówa trajao je do Novembarskog ustanka (1830-1831). Nakon sloma ustanka desio se i kolaps tekstilne industrije. Nakon perioda kratkotrajnog oporavka 1835.-1845., usljedila je nova kriza, pa se stanovništvo raselilo tako da je Aleksandrów ponovno spao na selo, zbog tog su mu ruske vlasti 1869. oduzele status grada.
Aleksandrów se za Prvog svjetskog rata našao na prvoj liniji fronta, nakon teških borbi trupe njemačkog cara Wilhelma II zauzele su Aleksandrów krajem 1914. i uvele okupacionu upravu, koja je trajala do novembra 1918.
Prve godine u ponovno rođenoj Poljskoj bile su teške, zbog razaranja tokom rata. Nakon puno napora za obnovu industrije Aleksandrówu je 1924. vraćen status grada.
Pobratimski gradovi
Aleksandrów Łódzki ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima:
La Providencia, Tlacotalpan
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacotalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Tuhinja
Tuhinja je naseljeno mjesto u okrugu Ilava, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 780 stanovnika.
Junaci dana
Junaci dana je jugoslovenska humoristička TV drama premijerno snimljena u produkciji RTV Beograd i premijerno prikazana 1962. godine Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario su pisali Dušan Gligorijević i Novak Novak. Predstavlja adaptaciju pripovetke Junak dana Stevana Sremca.
El Zopilote, Ruíz
El Zopilote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ruíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 390 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
UEFA Liga prvaka
UEFA Liga prvaka (ili jednostavno Liga prvaka; prije službeno, ali često i danas zvana Kup prvaka) godišnje je nogometno natjecanje koje organizira UEFA za najbolje europske klubove. Jedan je od najprestižnijih sportskih turnira u Europi, ali i u svijetu zajedno s južnoameričkim Copa Libertadoresom. Finale ovog natjecanja je najgledaniji godišnji športski događaj, kojeg gleda više od 300 milijuna televizijskih gledatelja.
Turnir je osnovan 1955., na prijedlog francuskog novinara i urednika L'Équipea Gabriela Hanota, kao kontinentalno natjecanje za klubove pobjednike liga iz kojih dolaze nazvano Europski kup klubova prvaka. U sezoni 1992./93. naziv turnira promijenjen je u UEFA Liga prvaka, i od tada se na turniru natječu samo najbolje momčadi europskih nogometnih liga, iako neke od njih nikad nisu bili prvaci u svojoj ligi. Liga prvaka ne bi trebala biti poistovijećena s UEFA Europskom ligom, Kupom UEFA-e ili s već ukinutim Kupom pobjednika kupova i Kupom velesajamskih gradova.
Real Madrid je najuspješniji klub u povijesti natjecanja, osvojivši naslov trinaest puta, uključujući i prvih pet sezona zaredom. Uz to, španjolski su klubovi osvojili najviše naslova Europskih prvaka, čak 13. Natjecanje su osvojila 22 različita kluba, od kojih je 12 osvojilo više od jednog naslova. Otkad je natjecanje promijenilo ime i strukturu 1992., nijedan klub nije obranio naslov, s Milanom kao zadnjim klubom koji je obranio naslov 1990.
Trenutačni europski prvak je Manchester City, koji je porazio Inter s 1:0 u finalu.
Povijest
Izvorno nazvan Europski kup klubova prvaka, ili skraćeno Europski kup (u Hrvatskoj zvan Kup prvaka), turnir je započeo 1955./56., a koristio je dvokružni sustav izbacivanja gdje bi momčadi igrale dvije utakmice jedna protiv druge, jednu kod kuće, a jednu u gostima, a momčad kojoj je ukupni rezultat u obije utakmice donio pobjedu išla bi u idući krug natjecanja. Ulaz u natjecanje bio je ograničen samo na pobjednike domaćih liga i prošlogodišnjeg osvajača kupa. Ovakav kvalifikacijski sistem bio je sve do 1997. godine. Od sezone 1997./98., pravila su promijenjena kako bi turnir dobio veću napetost (i dodatni novac sponzora), i kako bi trebao biti „zanimljiviji“. Momčadi koje nisu bili prvaci u državi mogle su se natjecati, bazirane naravno na relativnoj snazi njihove lige – sa UEFA-inog gledišta, drugoplasirana momčad iz španjolske La Lige je bila vrjednija automatske kvalifikacije u Ligu prvaka, nego na primjer, prva momčad iz poljske Orange Ekstraklase. Kao rezultat toga, sustav je promijenjen tako da „slabiji“ državni prvaci moraju na kvalifikacije za Ligu prvaka, dok drugoplasirani iz „jačih“ liga mogu direktno. Taj sustav se koristi i danas.
Kvalifikacije
right|thumb|450px|Karta članica [[UEFA-e podjeljena po nastupima u natjecanju po skupinama Lige prvaka  ]] Liga prvaka dostupna je svim državnim prvacima iz država koje pripadaju UEFA-i (osim Lihtenštajnu, koji nema vlastitu ligu), te drugoplasiranim, trećeplasiranim i četvrtoplasiranim iz jačih liga. Od siječnja 2007. dvije najniže rangirane lige igraju kvalifikacije i predstavljaju svoju državu u natjecanju. Te dvije države su trenutno Andora i San Marino.
Broj klubova u Ligi prvaka koji ima jedan savez ovisi o njezinom rankingu na UEFA-inoj listi koeficijenata:
Za razdoblje od 2009. do 2012. godine UEFA je pripremila novi sustav kvalifikacija po kojem će 22 ekipe imat izravan nastup u natjecanju po skupinama umjesto dosadašnjih 16 (6 novih kvalifikanata će biti trećeplasirane momčadi iz tri prvorangirane lige + prvaci liga rangiranih od 10. do 12. mjesta), dok će se preostalih 10 mjesta tražit kroz dvije različite kvalifikacijske putanje. Jedna će bit rezervirana za neprvake saveza rangiranih od 1 do 15, tj. ekipe su koje su u nacionalnom prvenstvu zauzele mjesta odmah ispod izravnih sudionika po skupinama. Druga će biti rezervirana za prvake saveza rangiranih od 13. mjesta naniže. Obje kvalifikacijske putanje igrat će se neovisno jedna od druge i svaka će kao konačne pobjednike izdvojit po 5 momčadi koji će biti posljednji sudionici natjecanja po skupinama. Svrha ove ideje je da se prvacima slabijih liga omogući lakši pristup do Lige prvaka kroz njihove međusobne dvoboje, nego protiv klubova iz jakih europskih liga koji to nisu učinili kroz domaće prvenstvo.
Dodatno mjesto u fazi po skupinama rezervirano je za prošlogodišnje prvake, u slučaju da se oni ne kvalificiraju u Ligu prvaka. No, jedan savez je limitiran na slanje najviše četiri momčadi po sezoni. To znači da prošlogodišnji prvak, ukoliko se na plasira kao jedna od četiri (ili manje, ovisi o ligi) momčadi, zauzima mjesto četvrtoplasirane momčadi, a nju smješta na 5. mjesto, koje tu momčad vodi u Kup UEFA.
Povelja iz 1244
Povelja kao falsifikat
Zašto rimski papa, ugarski kralj i kaločki nadbiskup, nakon znamenite povelje iz 1244. godine, ponovo spremaju rat? Odgovor na ovo pitanje daje istoričarka Nada Klaić koja smatra da je znamenita povelja falsifikat koji je nastao kasnije, i da te 1244. godine ništa nije riješeno kako se to navodi u povelji. Svoj stav Nada Klaić zasniva na osnovu nekoliko elemenata:
UEFA Liga prvaka
Kvalifikacije
Također, gledajući sportske kriterije, svaki klub mora biti licenciran od strane saveza iz kojeg dolazi kako bi sudjelovao u Ligi prvaka. Kako bi dobio licencu, klub mora zadovoljiti određene stadionske, infrastrukturne i financijske uvjete.
Povelja iz 1244
Povelja kao falsifikat
Arheolog i istoričar Pavao Anđelić navodi da je darovnica sačuvana u mnogo kasnijem i barem dva puta prepisivanom izvodu. Ninoslavljeva povelja izdata je nešto prije 1244. godine i pisana je vjerovatno narodnim pismom i jezikom. Latinska kancelarija Bele IV napravila je izvod iz te ranije bosanske povelje i sa očitim teškoćama slavenske glasove pokušala izraziti latinskom grafijom. Vjerovatno je i autor teksta bio Mađar pa je došlo do velike razlike u nazivima župa i drugih topografskih imena.
UEFA Liga prvaka
Kvalifikacije
Kontroverza se dogodila kada se Liverpool, koji je osvojio Ligu prvaka 2004/05., nije uspio kvalificirati među ćetiri najbolje momčadi u Premiershipu. FA je odlučila da će Everton FC (koji je bio četvrti) zauzeti zadnje mjesto. No, UEFA je donijela odluku da oba kluba mogu nastupiti u Ligi prvaka, no Liverpool je startao od 1. pretkola, a Everton od 3. pretkola. Liverpool je te sezone postao prvi klub, uz slovačku Artmediu, koji se iz 1. pretkola kvalificirao u fazu po skupinama. Liverpool je te sezone postao i prva momčad koja je iz 1. pretkola došla do faze ispadanja Lige prvaka.
Boys Town (film)
Boys Town je američki crno-bijeli film snimljen 1938. godine u režiji Normana Tauroga. Scenario je inspiriran stvarnim događajima, odnosno aktivnostima katoličkog svećenika Edwarda J. Flanagana koji je osnovao sirotište za "problematične" adolescente poznato kao "Grad dječaka". Zaplet je uglavnom fiktivne prirode i prikazuje kako se Flanagan (čiji lik tumači Spencer Tracy) bori da nadvlada predrasude i strah okoline, pogotovo kada jedan od njegovih štićenika (čiji lik tumači Mickey Rooney) zapadne u nevolje. Boys Town, koji je svojom socijalnom porukom pogodio sentiment publike još uvijek neoporavljene od Velike depresije, postigao je veliki komercijalni uspjeh. Sljedeće godine je Tracy za svoj nastup nagrađen Oscarom za najboljeg glumca. Godine 1941. je snimljen nastavak pod naslovom Men of Boys Town.
Povelja iz 1244
Povelja kao mjestopis
Bez obzira na istorijsku vrijednost, dokument ima svoju vrijednost zbog navođenja naziva oblasti, župa i crkvi toga doba.
Boys Town (film)
Iako su specijalnost njegovog studija bili raskošni eskapistički spektakli, mjuzikli i melodrame, šef MGM Louis B. Mayer je izjavio da mu je upravo Boys Town najdraži film.
UEFA Liga prvaka
Kvalifikacije
FC Barcelona, Manchester United i FC Porto momčadi su koje su najviše puta nastupile u fazi po skupinama, svaka po 12 puta. No, svaka od momčadi je Ligu prvaka osvojila samo jednom otkad je uspostavljena faza po skupinama.
Format
U pretkolima, momčadi igraju jedna protiv druge na principu izbacivanja (knockout sustav) i to u dvije utakmice (kod kuće i u gostima). Momčad koja je ukupnim rezultatom iz obije utakmice ostvarila pobjedu ide u sljedeće pretkolo i igra protiv sljedeće momčadi s kojom se križa. Pretkola se igraju od sredine srpnja pa do kolovoza. Poraženi iz trećeg pretkola idu u Kup UEFA, dok se šesnaest momčadi koje su ostvarile pobjede u 3. pretkolu pridružuje šesnaest momčadi koje su se kvalificirale direktno u prvu fazu po grupama.
Momčadi su podijenjene u osam skupina po četiri momčadi u kojoj svaka momčad igra protiv svake dva puta (kod kuće i u gostima). Faza po skupinama igra se od sredine rujna pa do prosinca. Trećeplasirane momčadi iz svake skupine idu u Kup UEFA, dok prve dvije idu u osminu finala Lige Prvaka. Tih šesnaest momčadi igraju dalje u fazi izbacivanja i to od veljače pa do svibnja.
Sve daljnje faze natjecanja poslije skupina igraju se dvokružno, tj. svaka momčad je domaćin jedne od dvije utakmice. Momčad koja rezultatima iz obje utakmice ostvari ukupnu pobjedu ide u iduću fazu. U ovim fazama vrijedi pravilo gola u gostima. Ako je potrebno, produžetci i jedanaesterci se igraju da bi se dobio pobjednik. Jedina iznimka za sva ova pravila (osim zadnjeg) je finale, koje se igra jednokružno na neutralnom terenu, no zna se dogoditi da jedan od finalista ipak igra na svom terenu, na što UEFA ne može utjecati jer se stadion finala za tu sezonu bira pri kraju prošle sezone.
Ždrijebanje je danas oblikovano tako da dvije momčadi iz iste lige ne mogu igrati jedna protiv druge prije četvrtine finala. Nadalje, koriste se i UEFA-ini koeficijenti. Sustav natjecanja je bio žrtva promjena od sezone 1991/92.. Trenutni sustav adaptiran je 2009.
Finale
Finale Lige prvaka najvažnija je utakmica od svih europskim klupskim natjecanjima. Stadion domaćin finala bira se dvije godine prije same utakmice.
Zadnje finale održano je na Estádio da Luzu u Lisabonu između Real Madrida i Atletico Madrida, a završilo je 4:1 za Real Madrid nakon produžetaka..
Pobjednički klub dobije trofej Lige prvaka, no UEFA-i ga mora vratiti 2 mjeseca prije sljedećeg finala. UEFA pobjednicima daje umanjenu verziju pokala za stalno čuvanje, i pobjednički klubovi su slobodni u izrađivanju replika dok god su one propisno označene kao replike i nisu veće od 80% prave veličine pokala. No, trenutna pravila nalažu da će se pravi pokal dati na čuvanje samo momčadima koje osvoje tri finala za redom ili momčadima koje su ukupno osvojile pet ili više finala.
Pet momčadi su dobile pokal na stalno čuvanje:
Prvo finale Lige prvaka u kojem su igrale dvije momčadi iz iste države je ono iz 2000., kada su jedno protiv drugog igrali španjolski velikani Real Madrid i Valencia CF. Ovo je ponovljeno 2003., kada su igrali AC Milan i Juventus, 2008. između Manchester Uniteda i Chelsea, 2013. između Bayern Münchena i Borussie Dortmund i to je bilo posljednje finale gdje su igrale dvije momčadi iz iste države. 2014. godine prvi su puta finale igrali klubovi iz istoga grada, Real Madrid i Atletico Madrid
Himna
Himna UEFA-ine Lige prvaka, koja nosi ime "Liga Prvaka" ("Champions League"), je aranžman Tonya Brittena prema Händelovom "Zadoku". UEFA je 1992. zamolila Brittena da aranžira njenu službenu himnu, koji je iskoristio početak  Zadoka, proroka kao polazište njegova aranžmana. Himna je premijerno izvedena od strane britanskog Royal Philharmonic Orchestra (Kraljevski filharmonijski orkestar) i pjevana od strane zbora iz akademije St. Martin in the Fields na 3 službena UEFA-ina jezika: engleskom, njemačkom i francuskom. Pripjev (refren) himne izvođen je prije prije početka svake službene UEFA-ine utakmice, te prije i poslije svakog televizijskog prijenosa. Cijela himna traje oko 3 minute. Himna nije nikad izdana za prodaju u svojoj originalnoj verziji.
Financije
Liga prvaka je iznimno profitabilno natjecanje za klubove koji dođu u fazu po skupinama. UEFA dio novca koji su dobili od TV kuća za prava snimanja podijeli momčadima. Na primjer, novac podijeljen u sezoni 2004./05. iznosio je od €3,800,000 (Sparta Prag) do €30,600,000 (Liverpool). UEFA pretpostavlja da je iznos novca koji je u sezoni 2005./06. podijeljen momčadima u skupinama oko €430,000,000. Klubovi zarađuju dodatni novac od prodaje karata, dražbi, prodaje opreme, itd.
Shageluk, Alaska
je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 83, što je 46 (-35,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gerbo, Cuneo
Gerbo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Santiago Atzitzihuacán, Atzitzihuacán
Santiago Atzitzihuacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atzitzihuacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1006 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1820 m.
Santa Elena, Bocoyna
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2403 m.
Huicot, Ruíz
Huicot je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Ruíz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 918 m.
Beverly Shores, Indiana
Beverli Šors je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 613, što je 95 (-13,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Četka
Četka ili kist (od ruskog Кисть ) ili kefa (od turskog kefe ) je ručni alat sastavljen od prirodnih ili sintetičkih vlakana umetnutih u dršku, a koristi za čišćenje, poliranje, pisanje ili slikanje.
Historija
thumb|left|240px| Četke za čišćenje thumb|left|240px| Četka za cipele
Nešto nalik na kistove ljudi su koristili još od paleolita za slikanje po pećinama, što se i danas može vidjeti u španjolskoj Altamiri i francuskom Lascauxu. Egipćani su koristili kistove za oslikavanje svojih grobnica, dok su stari Kinezi koristili svoje kistove sa dugom dlakom za pisanje (slikanje) brojnih zamršenih logograma Kineskog pisma, što rade i danas.
Vrsta materijala koji se koristi za izradu četaka i njihov dizajn zavise o namjeni. Tako su se svinjske čekinje dugo koristile za kistove i slikarske četke jer su ta vlakna vrlo fleksibilna i elastična i izvrsno drže boju. Svaka pojedinačna dlaka ima široku, čvrstu bazu i suženi vrh koji se račva na nekoliko finih niti. Dlake od drugih životinja kao što su; konji, goveda, vjeverice i jazavci, koriste se za izradu specifičnih vrsta četaka za kućanstvo i toalet.
Za takve četke koriste se i razne vrste biljnih_vlakana, od kojih su najvažnija ona dobijena od vlakana brazilskih palmi - Leopoldinia piassaba i palmi -Borassus iz Afrike i Šri Lanke.
Takva se biljna_vlakna namakanjem, tučenjem i sušenjem pretvaraju u materijal za četke. Pamučna [[Vlakno|vlakna se također koriste za izradu četaka. Obrađuju se octenom kiselinom nakon čega slijedi difuzija acetiliranog produkta u acetonu. Dobijena otopina se centrifugira i šprica kroz sićušne rupice uređaja poznatog kao predilica u kom se stvrdnu.
Campo Nuovo, Viterbo
Campo Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Mata Larga, Atoyac
Mata Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atoyac.
Kavanishi
Kavaniši (川西) je grad u Japanu u prefekturi Hjogo. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 157.668 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 157.668 stanovnika.
Mata Larga, Atoyac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Četka
Historija
Dlake četke spajaju se na nosače i držala od drveta, plastike ili metala na nekoliko načina. Kistovi i četke za slikarstvo spajaju su u metalnu čašicu (kalup za željeni oblik kista), zatim se vlakna režu na željenu dužinu i prenose u metalnu cijev u koju se ulije cement ili otopina gume. Kad se ljepilo stvrde kist je pričvršćen na uložak. Brojne četke za kućanstvo i toalet proizvode se umetanjem pramenova vlakana u rupe izbušene na stražnjoj strani četke.
Vista Hermosa, Juchitán
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Juchitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Trnovec na Vahu
Trnovec na Vahu je naseljeno mjesto u okrugu Šalja, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.653 stanovnika.
Campo el Cardenal I, Culiacán
Campo el Cardenal I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Urajasu
Urajasu (浦安) je grad u Japanu u prefekturi Čiba. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 155.290 stanovnika.
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 155.290 stanovnika.
Marie Antoinette (film, 1938)
Marie Antoinette je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1938. u režiji W. S. Van Dykea. Temelji se na istoimenoj biografskoj knjizi austrijskog pisca Stefana Zweiga. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Norma Shearer, je francuska kraljica Marije Antoanete. Radnja prikazuje njen život od trenutka kada se kao 15-godišnja austrijska princeza udaje za francuskog princa i budućeg kralja Louisa XVI (koga glumi Robert Morley) do giljotiniranja za vrijeme francuske revolucije.
Marie Antoinette je bio jedan od najskupljih i najprestižnijih historijskih spekatakala u historiji studija Metro-Goldwyn-Mayer. Rad na filmu je započeo 1933. godine kada ga je novinski tajkun William Randolph Hearst zamislio kao film za svoju ljubavnicu Marion Davies; Heart i MGM su se, međutim, razišli, a MGM-ov glavni producent Irving Thalberg je film namijenio svojoj supruzi Shearer. Scenografi i kostimografi su za potrebe snimanja putovali po Austriji i Francuskoj kako bi proučavali autentične lokacije i artefakte, a u MGM-ovim studijima je sagrađena plesna dvorana dva puta veća od one u Versaillesu. Ogromni troškovi - procijenjeni na 2,9 miliona US$ - su potakli MGM da odustane od planova da film snimi u Technicoloru. Shearer je kasnije tvrdila da joj je to najdraži film.
Mezzavia, Bolzano
Mezzavia je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
F-22 (psihodelik)
F-22 (psihodelik) je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 235,322 Da.
Bahna, Bahna
Bahna je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Bahna.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3713 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Nuklearni reaktori II generacije
mini|300px|desno|Presjek kroz [[PWR|tlačni reaktor PWR: 1. zaštitna zgrada, 2. rashladni toranj, 3. gorivni štapovi nuklearnog goriva, 4. kontrolni štapovi, 5. tlačnik, 6. parogenerator, 7. zaštitna reaktorska posuda, 8. parna turbina, 9. električni generator, 10. transformator i spoj na elektroenergetski sistem, 11. kondenzatorska rashladna voda, 12. parovod, 13. izmjenjivač topline, 14. kondenzator rashladnog tornja, 16. cirkulacijska pumpa, 17. pumpa napojne vode.]] mini|300px|desno|Kontrolne šipke na vrhu tlačnog reaktora [[PWR.]] mini|300px|desno|Presjek kroz [[kipući reaktor: 1. reaktorska posuda, 2. gorivni štapovi nuklearnog goriva, 3. kontrolni štapovi, 4. cirkulacijska pumpa vode, 5. motori kontrolnih štapova, 6. pregrijana para, 7. napojna voda, 8. parna turbina visokog tlaka, 9. parna turbina niskog tlaka, 10. električni generator, 11. pobuda generatora, 12. kondenzator, 13. rashladna tekućina, 14. predgrijač, 15. pumpa napojne vode, 16. pumpa rashladne tekućine, 17. betonsko kućište, 18. spoj prema elektroenergetskom sistemu.]] mini|300px|desno|Presjek kroz [[tlačni teškovodni reaktor: primarni krug s teškom vodom je žuto i narančasto obojen, a sekundarni krug s običnom (lakom) vodom je plavo i crveno obojen. Hladna teška voda koja služi kao usporivač neutrona (moderator) u kalandriji je ljubičaste boje, zajedno s uronjenim vodoravnim nuklearnim gorivnim štapovima s prirodnim uranijem. Dijelovi reaktora su: 1. nuklearni gorivni štapovi, 2. kalandrija (jezgra reaktora), 3. kontrolni štapovi, 4. spremnik teške vode (tlačnik), 5. parogenerator, 6. pumpa napojne (obične) vode, 7. glavna cirkulacijska pumpa teške vode, 8. stroj za izmjenu nuklearnog goriva, 9. teška voda kao usporivač neutrona (moderator), 10. tlačne cijevi, 11. pregrijana para ide prema parnoj turbini, 12. povrat kondenzirane vode iz turbine, 13. zaštitna zgrada od armiranog betona.]] mini|300px|desno|Presjek kroz nuklearni reaktor tipa [[Magnox reaktor|Magnox: 1.cijevi za punjenje, 2. kontrolni štapovi, 3. zaštitni plašt, 4. reaktorska posuda, 5. grafitni usporivač neutrona (moderator), 6. gorivni štapovi nuklearnog goriva, 7. kompresor plinova, 8. cjevovod hladnih plinova, 9. cirkulacijska pumpa vode, 10. izmjenjivač topline, 11. cjevovod vrućih plinova, 12. ulaz vode, 13. izlaz pare.]]
Nuklearni reaktori II generacije razvili su se iz svojih prethodnika nuklearnih reaktora I. generacije. Za taj razvoj trebalo je proći čitavih 30 godina, sve do sredine 1990-ih godina. Promjene u konstrukciji bile su značajne, ali ipak ne u cijelosti revolucionarne. U nuklearne reaktore II. generacije spadaju:
Bettwiller (Donja Rajna)
Betviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Nuklearni reaktori II generacije
Lakovodni reaktori
U bivšem Sovjetskom Savezu građena je serija tlačnih reaktora s kraticom VVER reaktori (rus. vodo-vodnoj energetičeskij) sa snagama do 1000 MW. Kao gorivo se koristio malo obogaćeni uranijev dioksid (UO2). Danas je u pogonu oko 50 reaktora ovakvog ruskog tipa (nuklearna elektrana Paks).
Bettwiller (Donja Rajna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 275 metara (maksimalnoj 351 m, a minimalnoj 248 m).
Nuklearni reaktori II generacije
Tlačni reaktor
Tlačni reaktor ili reaktor s vodom pod tlakom PWR koristi običnu vodu u nuklearnom reaktoru kao rashladno sredstvo, koje je istovremeno i moderator (usporivač neutrona), a nalazi se pod visokim tlakom od približno 155 bar, što omogućava njegovu visoku radnu temperaturu bez promjene agregatnog stanja. Rashladno sredstvo iz reaktora prolazi kroz parogenerator, predajući toplinu vodi sekundarnog kruga, koja zbog nižeg tlaka u sekundarnom krugu isparava. Para odlazi u parnu turbinu, a ohlađena voda primarnog kruga natrag u reaktor. Današnji tlačni reaktori PWR imaju od dva do četiri rashladna kruga s pripadajućim parogeneratorima, ali ruska verzija (VVER-440) ih ima čak šest.
Tlačni reaktor najrašireniji je tip reaktora II. generacije koja započinje 1977. Više od polovine nuklearnih elektrana koje su još u pogonu imaju tlačni reaktor, a kao gorivo koriste obogaćeni uranij. Rashladna voda (primarni rashladni krug) u reaktorskoj posudi pod većim je tlakom od zasićenoga parnoga tlaka pri najvišoj radnoj temperaturi. Stoga se reaktorsko hladilo u reaktorskoj posudi ne može pretvoriti u paru. Do pretvaranja vode u paru dolazi tek u parogeneratoru (sekundarni rashladni krug), gdje je velik broj tankih cijevi. Snažne primarne pumpe tjeraju kroz njih rashladni medij, a on svoju toplinu šalje sekundarnom rashladnom mediju, koji kruži oko cijevi parogeneratora. Uslijed zagrijavanja sekundarni se rashladni medij pretvara u paru. Ta para pokreće parnu turbinu, a nakon završetka rada kondenzira se u kondenzatoru i potom se vraća u parogenerator.
Kipući reaktor
Kipući reaktor ili reaktor s ključajućom vodom BWR ima rashladno sredstvo na nižem tlaku (70 bar) od PWR, što omogućava ključanje vode unutar reaktorske posude tako da para, nakon prolaska kroz separatore vlage i sušionike pare, direktno odlazi u parnu turbinu. S obzirom da para nastaje u reaktoru, sekundarni krug i parogeneratori nisu potrebni, što je pozitivno sa sigurnosnog gledišta. Nadalje, ako u BWR reaktoru prestanu raditi cirkulacijske pumpe, tada se zbog povećanog udjela pare unutar posude povećava prirodna cirkulacija i dovoljna je za odvod ostatne topline. Uz to povećanje snage reaktora povećava udio pare, što smanjuje moderaciju, a to za posljedicu ima smanjenje snage (reaktor ima samoregulacijsko svojstvo). Protok rashladne tekućine kroz BWR jezgru niži je nego kod PWR jezgre, zbog visoke topline isparavanja vode. Približno 15% vode ispari prilikom prolaska kroz jezgru. Uz to nejednolika aksijalna raspodjela gustoće moderatora uzrokuje aksijalnu ovisnost snage (snaga je veća u donjem dijelu jezgre), te je nužna regulacija rada kontrolnim štapovima. Kontrolni štapovi ulaze u jezgru s donje strane, za razliku od PWR gdje se nalaze iznad jezgre reaktora. Loša osobina je i da slabo radioaktivna para zagađuje radioaktivno turbinu. Niži radni tlak zahtijeva manju debljinu stijenke reaktorske posude, ali je sama posuda većih dimenzija, odnosno mase.
Tlačni teškovodni reaktor
Tlačni teškovodni reaktori PHWMR (eng. Pressurized Heavy Water Moderated Reactor) ili CANDU reaktori (eng. CANadian Deuterium Uranium) moderiraju (usporavanje neutrona) se i hlade teškom vodom. Teška voda je bolji moderator od lake, ali je taj način hlađenja skuplji. Osim što se teška voda odvojeno koristi za moderaciju i rashladno sredstvo, a prirodni uranij (ili malo obogaćeni uranij) kao gorivo, osobenost teškovodnog reaktora (HWR) kanadske proizvodnje je i upotreba vodoravno postavljene reaktorske posude – kalandrije. 12 nuklearnih gorivnih elemenata, svaki duljine 0,5 metara, položeni su u unutrašnjost tlačne cijevi u kojoj se nalazi rashladno sredstvo pod tlakom 11 bar. Svaka tlačna cijev koaksijalno je postavljena unutar jedne od ukupno 380 cijevi kalandrije nešto većeg polumjera. Moderator (teška voda), temperature 330 K, nalazi se oko cijevi kalandrije na tlaku malo većem od atmosferskog. Zamjena goriva obavlja se tokom rada reaktora posebnim strojevima. Rashladni krug izvan kolektora kalandrije isti je kao u PWR-u. Teška voda temperature oko 853 °C prolazi kroz U-cijevi parogeneratora i nakon što preda toplinu običnoj vodi sekundarne strane parogeneratora vraća se natrag u reaktor. Specifičnost kanadskog teškovodnog reaktora CANDU je kontinuirana izmjena goriva, što znači da se izmjena goriva obavlja tokom normalnog rada reaktora.
Plinski reaktori
Plinski reaktori ili plinom hlađeni nuklearni reaktori (engl. Gas Cooled Reactor - GCR) kao moderator koriste grafit, a rashladno im je sredstvo ili ugljikov dioksid CO2 ili helij. Razvijali su se u tri koraka: Napredni reaktori hlađeni plinom AGR (engl. Advanced Gas Reactor) bitno se razlikuju po izvedbi od prvih plinskih reaktora, a nastali su razvojem Magnox reaktora. Obloge gorivnih štapova su iz nehrđajućeg čelika, a gorivo je oksid obogaćenog uranija. Danas je u pogonu 7 naprednih plinom hlađenih reaktora snage od 555 MW do 625 MW. Svi takvi reaktori nalaze se u Velikoj Britaniji.
Reaktori hlađeni vodom i moderirani grafitom
U II. generaciju spada i reaktor koji je hlađen običnom vodom, te moderiran grafitom LWGR (eng. Light Water-cooled Graphite-moderated Reactor), odnosno ruska verzija kipućeg reaktora kanalnog tipa RBMK reaktor (rus. Reaktor Bolšoj Močnosti Kanaljnij). Ovaj je tip reaktora moderiran grafitom i hlađen kipućom vodom. Gorivo mu je oksid obogaćenog uranija, čime je smanjena potreba za učestalim zamjenama goriva. Za razliku od svojih prethodnika, ti reaktori koriste više temperature rashladnog sredstva.
Osim povoljnih ekonomskih okolnosti u ovog tipa reaktora gorivo se može mijenjati za vrijeme rada reaktora, odnosno bez zaustavljanja, a reaktor je proizvodio i plutonij za vojne svrhe. Građen je samo u bivšem Sovjetskom Savezu i bio vrhunac sovjetskog nuklearnog programa za proizvodnju reaktora u vojne svrhe. Kako je VVER reaktor bio tehnološki puno zahtjevniji, bivši Sovjetski Savez se više zalagao za gradnju RBMK reaktora. Reaktor tipa RBMK bio je uključen u Černobilsku katastrofu. RBMK tehnologija je razvijena pedesetih godina 20. vijeka i sada se smatra zastarjelom. Danas je u pogonu još desetak ovakvih reaktora i to isključivo u Rusiji.
The Champion (film, 1915)
The Champion je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1915. u režiji Charlesa Chaplina. U njoj on tumači naslovnu ulogu skitnice koji postaje uspješni sparing paring etabliranim boksačima.
Dillonvale, Hamilton County, Ohio
Dilonvejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.474, što je 242 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Pitahayo, Valle de Santiago
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Villa Ornaro, Rieti
Villa Ornaro je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.
Calice, Parma
Calice je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 882 m.
Rancho Nuevo, Huejotitán
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Huejotitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1780 m.