cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tenixcalco, Alpatláhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1933 m.
La María, Comala
La María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1260 m.
La Aurora, Santa Inés de Zaragoza
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Inés de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Netarts, Oregon
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 748, što je 4 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Derrick
Derrick je njemačka policijska TV serija koja se originalno emitirala na programu njemačke mreže ZDF, austrijske mreže ORF i švicarske mreže SRG od 1974. do 1998. Naslovni protagonist je bio glavni detektiv-inspektor (Oberinspektor) Stephan Derrick (koga je tumačio Horst Tappert) koji je zajedno sa svojim vjernim suradnikom, inspektorom (Kriminalhauptmeister) Harryjem Kleinom (koga je tumačio Fritz Wepper) rješavao slučajeve ubistava i drugih zločina u Münchenu i okolici.
Derrick se smatra jednom od najuspješnijih TV serija u historiji njemačke televizije, odnosno televizije u kontinentalnoj Evropi. Emitiran je u preko 100 zemalja svijeta, uključujući Kinu gdje je stekao popularnost koja se može mjeriti s popularnošću u vlastitoj domovini.
Na prostoru bivše Jugoslavije je Derrick 1980-ih prikazivala TV Sarajevo u okviru mreže JRT.
San Mamante-Case Lenzuola, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Bošava
Bošava se može odnositi na:
El Salvador, Ocosingo
El Salvador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Los Pirulitos, Silao de la Victoria
Los Pirulitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Granja San Miguel, Ahome
Granja San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Wellington
Wellington je glavni grad Novog Zelanda i istoimene regije Wellington. Grad broji 395.600 stanovnika.
Geografija
Wellington leži na krajnjem jugu Sjevernog otoka u istoimenom zaljevu, odličnoj prirodnoj luci, dobro okruženoj gotovo sa svih strana brdima koji ju štite od jakih vjetrova. Najviše od tih brda je Mount Victoria visoko 196 metara. Grad leži na vrlo trusnom području, pa su česti potresi.
Historija
thumb|left|260px| Pogled na palaču Beehive i ostale vladine zgrade Historija Wellingtona počela je 1839. kada je brod koji je pripadao New Zealand Company stigao s funkcionerima kompanije do obale Novog Zelanda. Oni su odobrali ušće |rijeke Hutt za izgradnju budućeg naselja. To mjesto se uskoro pokazalo neprikladnim, pa su naselje pomaknuli na zapadnu obalu rijeke, gdje se danas nalazi luka Lambton. Naselje su već iduće godine (1840) nazvali Wellington, u znak počasti Arthuru Wellesleyu, prvom vojvodi od Wellingtona, za podršku koju je pružao kompaniji. Naselje je dobilo status općine 1842. i status grada 1886. godine. Od 1865. u Wellington je prebačena novozelanska državna administracija iz Aucklanda.
Znamenitosti
Velik dio grada je izgrađen na zemljištu dobijenim zatrpavanjem mora u zaljevu. Najveće atrakcije grada su kompleks zgrada Parlamenta (među kojima je najpoznatija Beehive ili Košnica), Nacionalna biblioteka, Galerija grada Wellingtona (u kojoj su uglavnom djela suvremene umjetnosti) i Palača novozelandske Akademije likovnih umjetnosti (s radovima novozelandskih umjetnika). Pored tog tu je i Nacionalni muzej orginalne domorodačke maorske umjetnosti Papa Tongarewa, koji je 1998. preseljen u nove prostorije. Atrakcija Wellingtona su i njegov zoološki i botanički vrt sa brojnim lokalnim vrstama biljaka i životinja. Kao i svaka značajna prijestolnica, Wellington ima Kraljevski balet i simfonijski orkestar. Wellington je i univerzitetski grad, sjedište Univerziteta Victoria i Massey.
Privreda i transport
Privreda grada bazira se prvenstveno na uslužnim djelatnostima, s naglaskom na financijski sektor, konzalting i poslove vezane uz državnu administraciju. Wellington je i veliki regionalni medicinski i obrazovni centar. Za privredu grada važan je i turizam, a sve je važnija i brzo rastuća filmska industrija. Iako je industrijska proizvodnja u samom gradu u padu od kasnih 1980-ih, još uvijek u široj okolici grada ima tvornica kemijske, plastične i strojarske industrije te dosta štamparija.
Opština Huejotzingo, Puebla
Huejotzingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12015 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2274 m.
Kugyō
Kugyō (公卿) je kolektivni izraz za nekolicinu najmoćnijih ličnosti na dvoru japanskih careva prije Meiji ere. Kugyō se dijelio na dvije grupe - Kō (公), koga su činili Kancelar kraljevstva, ministar lijeve strane i ministar desne strane; te Kei (卿), koga su činili Glavni savjetnik, Srednji savjetnik, Dvorski savjetnik (参議), te članovi japanskog dvora trećeg ili višeg stupnja.
Jovica Mihajlovski
Jovica Mihajlovski (Bitola, 12. jun 1955) je jugoslovenski i makedonski filmski i pozorišni glumac.
Kugyō
Godine 1869. je kao dio Meiji reformi uvedena jedna aristokratska klasa - kazoku - kojom su spojeni kuge (dvorsko plemstvo u Kjotu, čiji je dio bio kugyō) i daimyo (feudalni zemljoposjednici i ratnici). 1870-ih je također modernizirana organizacija samog dvora.
U periodu nakon drugog svjetskog rata je kazoku ukinut kao dio poratnih reformi. Političke ovlasti cara su prebačene na ustavnu vladu Japana, a odgovornost za cara i carsku porodicu je preuzela Kancelarija carskog domaćinstva (kasnije Agencija).
Ganochi, Guachochi
Ganochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2182 m.
Kolë Jakova
Kolë Jakova (15. decembar 1916 – 16. oktobar 2002) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe Albanije i albanski dramaturg, koji je uglavnom stvarao u razdoblju socijalističkog realizma.
Život i djelo
Rođen je u 1916. godine u Skadru, koji je tada pripadao Osmanskom Carstvu. U tom je gradu završio osnovnu i srednju školu, nastavljajući studij u franjevačkoj školi, a kasnije i u gimnaziji. Godine 1935. imenovan je učiteljem u Vau i Dejësu. Sudjelovao je u ratu za oslobađanje od fašizma. Nakon završetka rata radio je u Ministarstvu kulture i imenovan je ravnateljem Narodnog kazališta u Tirani i članom Albanskog udruženja književnika i umjetnika Albanije. Iste godine objavio je svoju prvu pjesmu u časopisu Cirko. Tijekom rata napisao je zbirke pjesama Zvuk triju junaka Skadra i Partizanski orao, i obje su kasnije uglazbljene. Nakon što mu je supruga umrla, u dobi od 88 godina odlučio je napustiti svoj dom i preseliti se u rehabilitacijski centar.
Pisao je uglavnom o oružanoj borbi u Drugom svjetskom ratu i o poslijeratnoj izgradnji. Jedna epizoda partizanske borbe opisana je u poemi Heroji Viga (, 1953). Drama Naša zemlja (, 1954) odlikuje se uvjerljivošću i realistički prikazanim likovima u revoluciji, s posebno oživljenim likom jednostavne gorštakinje. Šipkovi cvjetovi (, 1957) govore o otporu novoj vlasti te prvim koracima u emancipaciji žene; Veliki potop (, 1976) slika je brodoloma staroga svijeta što ga simbolički guta brana, a novi se javlja u selu u koje se ponovno vraćaju njegovi stanovnici.
Štimovanje klarineta
thumb|desno|170px|[[Zvučna viljuška ]] thumb|170px|Džepni [[Korg hromatski LCD tjuner sa iglenim indikatorom visine tona.]] Štimovanje je usaglašavanje tonske visine muzičkih instrumenata prema osnovnom ili kamernom tonu.
Danas postoje različite vrste digitalnih štimera koji omogućuju najtačnije štimovanje instrumenata.
Podela instrumenata prema štimovanju
Štimovanje muzičkih instrumenata može biti:
Štimovanje duvačkih instrumenata
Pre svakog sviranja uz neki instrument ili sa orkestrom, ili sviranja u orkestru, potrebno je usaglasiti intonaciju. To se naziva štimovanje.
Na duvačkim instrumentima štimovanje se vrši izvlačenjem ili uvlačenjem za to predviđenog dela instrumenta (cev, burence, jezičak).
Štimovanje klarineta
thumb|desno|100px|Štimovanje klarineta vrši se izvlačenjem i uvlačenjem burenceta.
Ugrejan, usviran klarinet štimuje se prema kamernom tonu, kamertonu ili normalnom a. Godine 1939. potpisan je međunarodni sporazum kojim je dogovoreno da kamerni ton a1 = 440 Hz postane zvanična standardna visina za štimovanje.
Postupak u praksi:
Klavir (koji prati klarinetistu) odsvira kamerni ton a1, klarinetista odsvira istozvučno, pisano ha1.
Pošto je u hladnim prostorijama klarinet hladan, njegova intonacija je niska i potrebno je da se povisi uvlačenjem burenceta.
The Exploits of Elaine
The Exploits of Elaine je američki kriminalistički filmski serijal sniman od 1914. do 1915. u režiji Louisa J. Gasniera, Georgea B. Seitza i Leopolda Whartona. Radnja se temeljila na seriji romana Craig Kennedy, The Scientific Detective Arthura B. Reevea. Iako je junak serije romana bio detektiv Craig Kennedy (čiji lik tumači Arnold Daly), naslovna protagonistica, čiji lik tumači Pearl White je mlada djevojka koja nastoji pronaći tajanstvenog zločinca odgovornog za smrt njenog oca. Film je producirala kompanija Whartons Studio, a distribuirala Pathé Exchange, američka podružnica francuske filmske kompanije Pathé. Snimanje Elaine je potakao ogroman uspjeh serijala The Perils of Pauline u kome je također naslovnu ulogu tumačila Pearl White. I The Exploits je također postigao veliki uspjeh, potakavši snimanje (danas izgubljenog) nastavka The New Exploits of Elaine.
Opština Călui, Olt
Călui je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Elmar Wepper
Elmar Wepper (Augsburg, 16. 4. 1944. -) je njemački glumac. Stariji brat mu je glumac Fritz Wepper, a poznat je po tome što ga je zamijenio u popularnoj TV-seriji Der Kommisar. Godine 2007. je primio prestižnu glumačku nagradu. Poznat je po tome što sinkronizira glas najvećih holivudskih zvijezda u verzijama njihovih filmova za njemačko govorno područje.
Needles, California
Needles je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.844 stanovnika.
Grešnica
Grešnica može značiti:
Izvorno:
ili:
Fieldon, Illinois
Fildon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 239, što je 32 (-11,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Herbert Reinecker
Herbert Reinecker (24. decembar 1914 - 27. januar 2007.) je bio njemački romanopisac, dramatičar i televizijski scenarist, poznat po izuzetno plodnom opusu, a među kojima se ističu scenariji temeljem kojih su stvorene izuzetno popularne kriminalističke TV-serije Der Kommisar i Derrick.
Divide et impera
thumb|280px|[[Gaj Julije Cezar|Julije Cezar, autor metode]] Divide et impera (prevedeno Zavadi ili Podijeli pa vladaj) jedna je od najslavnijih latinskih izreka koja se pripisuje Juliju Cezaru. Od njegovih vremena je to jedna od vrhunskih maksima politike i sociologije, u nauci o vladanju. Ona predstavlja kombinaciju političkih, vojnih i ekonomskih strategija koja omogućuju uspon i održavanje moći, razjedinjavanjem svojih protivnika, tako da se nisu u stanju suprostaviti.
Historija
Metodom Podijeli pa vladaj uspio je rimski konzul i general Aulo Gabinije pacifizirati Judeju podijelivši Židove na pet frakcija, kako je to opisao Josip Flavije u knjizi Židovski rat (De bello Judaico) (knjiga I, 169-170) Zahvaljujući Strabonu i njegovoj Geografiji znamo da su se Rimljani poslužili istom metodom da razjedine Ahajski savez nakon Trećeg makedonskog rata posvadivši dotadašnje saveznike međusobno, što je na kraju dovelo do raspada saveza 146. pne.
U novom dobu i Niccolò Machiavelli savjetovao je sličnu metodu u 6 poglavlju svoje knjige Umjetnost ratovanja (Dell'arte della guerra) po njemu dobar vojskovođa treba nastojati na sve načine da razjedini snage svojih neprijatelja, ili tako da njegov protivnik postane sumnjičav prema svojim ljudima u koje je dotad vjerovao, ili tako da ga na bilo koji način prisili da razdvoji svoje snage i na taj način ga oslabi.
Korištenje strategije podjeli pa vladaj pripisuje se brojnim evropskim vladarima od francuskog Louisa XI do Habsburgovaca.
U svom eseju Vječni mir: Filozofska skica Immanuel Kant je maksimu Podijeli pa vladaj stavio kao treću za dobrog vladara, prve dvije su Fac et excusa (Djeluj ispričaj se kasnije) i Si fecisti, nega (Kad si napravio, zabrani)
Karakteristike
Elementi metode Podijeli pa vladaj sastoje se od;
Tokom historije ovom strategijom su se koristile brojne imperije koje su na taj način željele proširiti svoje teritorije.
Metodom Podijeli pa vladaj koriste se i poduzeća u tržišnoj utakmici, da istisnu konkurenciju i zavladaju nekim tržištem.
Afrika
Metodom Podijeli pa vladaj koristile su se sve evropske kolonijalne sile u Kolonizaciji Afrike u drugoj polovici 19. vijeka kad su ovladale nad gotovo cjelokupnim afričkim kontinentom, sa relativno malim snagama. Ista politika primjenjuje se i post kolonijalnom periodu, pa su brojne afričke zemlje međusobno ratovale ili su u stanju trajnog neprijateljsva, što omogućuje njihovim stvarnim gospodarima lakšu kontrolu nad njima.
Indijski podkontinent
Britanci su uspješnim provođenjem politike Podijeli pa vladaj uspjeli ovladati cijelim Indijskim potkontinentom i dugo vladati njime koristeći pritom male snage, stalno potičući sukobe između lokalnih radža.
Jugoslavija
U okupiranoj Jugoslaviji tokom Drugog svetskog rata fašistički okupator je koristio metodu "zavadi pa vladaj" kako bi okrenuo okupirane narode jedne protiv drugih. Na taj način su uspeli da jednu frakciju ustanika iz 1941 (četnike) već početkom 1942. godine privuku na svoju stranu i upotrebe protiv druge ustaničke frakcije (partizana). Takođe, Talijani su poticali četnike protiv ustaša, da bi slabljenjem NDH "otvorili put daljeg širenja rimskog imperija preko Velebita i Dinare" i da ustanak ne bi prerastao u antiokupatorski pokret. Iako su upravo italijanski fašisti doveli na vlast Pavelića, nakon srpskog ustanka će se predstavljati kao zaštitnici Srba od ustaškog genocida. U skladu sa svojom politikom, Talijani će već 1942. regrutovati deo srpskih ustanika, četnika, u okupatorske jedinice Antikomunističke dobrovoljačke milicije, protiv ustanika.
Tre Croci, Trapani
Tre Croci je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Divide et impera
Jugoslavija
Marionetskoj politici međuetničkog istrebljenja suprotstavili su se partizani svojom borbenom parolom "bratstvo i jedinstvo", kojom su nastojali da ostvare borbeno jedinstvo balkanskih naroda protiv okupatora.
Bastianei, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Tre Croci, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 396 m.
Ahorn (Baden)
Ahorn je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Main-Tauber-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.306 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8128138.
El Molino, Santa Inés de Zaragoza
El Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Inés de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Petraq Zoto
Petraq Zoto (, Zičište kraj Moskopolja, 20. decembra 1937. – Tirana, 6. septembra 2015.) bio je albanski pisac i školski učitelj, najpoznatiji po zbirkama priča i knjigama za decu i mlade.
Život i delo
Rođen je 1937. na jugoistoku Albanije u pograničnom selu Ziçishtu, nedaleko od Korče i nekih pedesetak kilometara od Kastorije. Završio je više studije albanskog jezika i književnosti. Prozu je počeo da piše rano, prema rečima samog Zota, »nije se tačno ni sećao kada«. Na jednom od književnih susreta organizovanih u njegovom kraju, upoznao je pisca Sterju Spasse. Spassove reči » Čitajte što više možete i pokušajte da pišete! « (alb. Lexo sa më shumë, dhe provo të shkruash!) su imale značajan uticaj na njega, povećale njegovu radoznalost i iskovale njegovu volju da postane pisac. Zoto je utiske sa svog susreta sa Spasseom poslao novinama Zëri i Rinisë (Glas mladosti), ali oni nisu objavljeni. Ipak nastavio je da piše kratke priče. Svoju prvu zbirku priča poslao je drugom albanskom piscu, Sotiru Andoniju, koji je bio iz istog grada i pomogao mu sa korisnim uputstvima kako da poboljša tehniku pisanja priča. Članstvom i aktivnim pohađanjem predavanja književnosti u Dvorcu kulture u Korči (Alb: Pallati i Kulturës në Korçë), došlo je do velikog kvalitetnog skoka u njegovim delima. Tom prilikom je uspostavio kontakte i sprijateljio se sa drugim budućim piscima kao što su Teodor Laço i pesnik Koçi Petriti. Njegova prva objavljena priča bila je u almanahu Korça letrare (Književna Korča) po izboru pisca Andona Mare. Druga će biti objavljena u časopisu Pionieri, te na književnoj rubrici časopisa Ylli. Njegova prva zbirka priča za mlade čitaoce, Tirka, koja je 1966. natecala na državnom godišnjem konkursu za najbolje književno delo, završila je na trećem mestu. Tada bi Zoto napustio svoj grad i odselio u Korču, gde je proveo najvažniji deo svog života i afirmisao se kao pisac i kulturni delatnik. Kao nastavnik je radio u Devollu i Korči skoro deset godina. U martu 1969. godine imenovan je za direktora Dvorca kulture u Korči, u kojem će služiti više od trideset godina, zatim za direktora pozorišta „Andon Zako Čajupi“. Potom će deset godina biti predsednik lokalnog korčanskog ogranka Saveza pisaca i umetnika Albanije, u kojem je približno 120 pisaca i pesnika. Zotova misao vodilja je bila:
Zoto je stvarao vrlo realistične likove na osnovu sopstvenog iskustva, svojih životnih događaja, istorija svojih predaka i pod uticajem elite pisaca iz regije Korče, kao što su bili Spasse, Agoli, Andoni, Xhaçke, Laço, Ziko, Kolevica, Samsuri i drugi. Kao jedan od pionira žanra kratkih priča u albanskoj književnosti, afirmisao se kao moćan pripovedač koji je posedovao sposobnost i književnu moć stvaranja realističnih likova sa oštrim osećajem i za „moguće“ i za „nepredvidivo“. Uvek se fokusirao na teške teme, pretvarajući ih u priče koje prenose nadu i optimizam. Inspirisan patriotskim radom Th. Germenjija, Gramenoa, Kusturija, Kiriazija i drugih, objavio je zbirku istorijskih priča 1981. godine.
Stvari su se promenile 1990. godine, kada je iz direktne naredbe članova Politbiroa otpušten zbog nastupka Lindite Theodhori, kojeg je Politbiro procenio kao „previše modernistički“. Od 2000. godine Zoto je živio u Tirani. U godinama 2001-2005 radio je kao urednik lokalne izdavačke kuće „Mesonjetorja“. Nastavio je da piše do svojih poslednjih trenutaka. Bio je oženjen sa Tatjanom Zoto. Preminuo je 2015. u Tirani.
La Luciérnaga, San Miguel de Allende
La Luciérnaga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
Tillie's Punctured Romance (razvrstavanje)
Tillie's Punctured Romance (na engleskom doslovno Tilliena probušena romansa) se može odnositi na:
La Papalota, Acaponeta
La Papalota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Vezzola, La Spezia
Vezzola je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
The Long Voyage Home
Dugo putovanje kući (eng.The Long Voyage Home) je američki ratna drama iz 1940. koju je režirao John Ford.
Film je nastao kao adaptacija kazališnih predstava Karipski mjesec (eng.The Moon of the Caribees), U zoni (eng. In The Zone), Vezan istočno od Cardiffa (eng.Bound East for Cardiff) i Dugo putovanje kući (eng. The Long Voyage Home), koje je Eugene O'Neill napisao u vremenu oko Prvog Svjetskog Rata. Također treba napomenuti da su mu to bile jedne od prvih predstava koje je napisao a za film ih je prilagodio Dudley Nichols.
Film pripovijeda priču o posadi i putnicima koji se nalaze na tegljaču.
Prihvat kritičara
Film je dobro prihvaćen od strane filmskih kritičara.
Kritičar Bosley Crowther je pišući za New York Times izjavio kako mu se svidio scenarij, poruka filma i režija Johna Forda. Rekao je, "John Ford je uistinu napravio modernu Odiseju-potpuni film satkan od čvrstih vlakana, koji nam uz oslanjanje na ekonomiju priča svevremenu priču o čovjekovim prekomorskim lutnjama svijetom u potrazi za mirom u svojoj duši...on je okrutan i bezobziran, te samo nakratko suosjećajan u svojim otkrivenjima čovjekovih patetičnih mana."
Nagrade i nominacije
Nagrade
Nominacije
El Manguito, Tezonapa
El Manguito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Burnham, Illinois
Bernam je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.206, što je 36 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bosna (rijeka)
U rimsko vrijeme rijeka se zvala Basana ili Basin i historičari smatraju da je po njoj i nastala riječ Bosna. U gornjem toku, od izvora do Zenice, protiče kroz Sarajevsko, Visočko, Kakanjsko i Zeničko polje koja razdvajaju sutjeske. U srednjem toku se probija kroz klisure usječene u čvrste stijene, Vranduk-Nemila i Maglaj-Doboj, a u donjem toku od Doboja do ušća, protiče nestabilnim koritom kroz aluvijalnu ravnicu gdje pravi više rukavaca, ada i okuka. thumb|220px|Rijeka Bosna u okolini [[Visokog]] Rijeka Bosna je duga 273 km, duboka je 1-3 m (u virovima dostiže dubinu i do 10m) a široka 35-170m. Najviše je sužena između Maglaja i Doboja. Obale su joj visoke od 1,5 do 6 m, a djelomično su obrasle šumom i žbunjem. Na više mjesta pravi slapove i brzake. Prosječan pad joj iznosi 1,48 m/km, a srednja količina proticanja vode oko 100 m³/s. Najveći vodostaj je u periodu mart-maj i u novembru, a najniži u augustu i septembru. Nizvodno od Maglaja je moguće splavarenje za vrijeme srednjeg i visokog vodostaja.
Rijetko plavi okolno zemljište, osim nizvodno od Modriče gdje se češće izlijeva. U donjem toku nanosi veće količine šljunka, stvarajući plićake. Dno korita Bosne čine pretežno nepropustljive stijene. Gazovi preko Bosne su rijetki. Smrzava se samo za vrijeme jakih zima. Glavne pritoke rijeke Bosne su: Željeznica (26,9 km), Miljacka (35,9 km), Krivaja (101 km), Spreča (137,5 km) i Stavnja (30,4km) sa desne strane, a Fojnička rijeka (46 km), Lašva (49,4 km) i Usora (82 km) s lijeve strane. Sve imaju veći pad od Bosne osim Spreče.
Dolina Bosne spaja Panonsku niziju sa centralnom Bosnom, odakle je dolinom Neretve vezana sa Jadranskim morem. Njome vodi željeznička pruga i automobilski put koji se produžuju u dolinu Neretve. Dolinu Bosne presijeca željeznička pruga i automobilski put Tuzla-Doboj-Banja Luka. U srednjem toku je dolinom Lašve povezana automobilskim putem prema Travniku i dalje prema Bihaću dok u gornjem toku u dolinu Bosne izbija put Višegrad-Sarajevo.
Dolina rijeke Bosne je najnaseljenija oblast Bosne i Hercegovine i čini dom skoro milion stanovnika kao i industrijski centar države. Naselja uz Bosnu su drumskog tipa, ponegdje dosta razrijeđena. U dolini Bosne se nalaze gradovi Sarajevo, Visoko, Kakanj, Zenica, Zavidovići, Žepče, Maglaj, Doboj, Modriča i Bosanski Šamac.
Horst Tappert
Horst Tappert (26. maj 1923 − 13. decembar 2008) je bio njemački filmski i televizijski glumac poznat po tumačenju naslovne uloge inspektora Stephana Derricka u popularnoj TV-seriji Derrick.
Corneto, Ascoli Piceno
Corneto je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Benoît Fourneyron
Nakon što je završio inženjersku školu u Saint-Étienneu, bavio se nekoliko godina sa rudarstvom i izradom kovanih metalnih ograda. U to vrijeme, znatan broj francuskih inženjera se bavilo primjenom matematike na rad vodeničkog kola. Stoljećima je vodeničko kolo pretvaralo hidroenergiju u koristan rad, ali nova industrijska revolucija zahtijeva sve više snage i bolju iskoristljivost vodeničkog kola.
Koristeći savjet svog učitelja, Fourneyron je 1827. napravio prototip novog vodeničkog kola, kojeg je nazvao “turbina”. U njegovoj konstrukciji, kolo je bilo vodoravno, za razliku od ostalih vodeničkih kola u to vrijeme, koji su stajali okomito. Turbina je imala snagu od 4,5 kW, dva reda lopatica, zakrivljenih u suprotnom smjeru, da bi izvukle što više snage iz mlaza vode. Za to je dobio i nagradu od udruge industrijalaca.
Slijedećih desetak godina Fourneyron je radio sve veće i bolje turbine, učeći iz svojih grešaka. 1837. napravio je turbinu od 45 kW, koja se mogla okretati, u to vrijeme nezamislivih 2 300 okretaja u minuti. Stupanj iskorištenja tog modela je bila 80 %.
Sve više tvornica je koristilo Fourneyronove turbine, pogotovo engleska tekstilna industrija. 1895. njegova turbina je bila ugrađena na slapovima Niagare, u novoj hidroelektrani.
Sutri
Sutri je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Balsamo, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Dampleux
Dample je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 380 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 155 metara (maksimalnoj 187 m, a minimalnoj 92 m).
Huitachique, Guachochi
Huitachique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2342 m.
Manuel Teniente, Omitlán de Juárez
Manuel Teniente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Omitlán de Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2547 m.
Tešan Podrugović
Tešan Podrugović (1783-1815) je crnogorski narodni pesnik i jedan od najistaknutijih predstavnika crnogorske usmene književnosti.
Biografija
Tešan je rođen u selu Gornji Kazanci, na teritoriji današnje crnogorske opštine Nikšić - Stara Hercegovina. Po ocu se prezivao Gavrilović, ali je zbog visine prozvan Podrugović, jer je bio visok kao jedan čovek i pola drugog čoveka.
Književno delo
Tešan Podrugović bio je jedan glavih pevača Vuka Karadžića i jedan od njemu najomiljenijih.
Karadžić je od Podrugovića zapisao 24 usmene narodne pesme:
Tešan je svim pesmama dao lični pečat. On je pevač koji je najviše opevao lik Marka Kraljevića u usmenoj jugoslovenskoj epici.
=Literatura=
Autohtonost u drevnoj Grčkoj
Autohthoni (αὐτός "sam" i χθών '"zemlja", dakle: αὐτοχθών = "iz same zemlje potekao ili rođen, starosedelac") držani su u staroj Grčkoj za izvorne žitelje određene zemlje nasuprot doseljenicima, kao i za njihove potomke, koji su i sami ostali slobodni od mešanja sa stranim narodima. U grčkoj mitologiji autohtonima su se smatrali smrtnici koji su nastali iz zemlje, stena ili drveća. Ipak, autohtonost se uglavnom ne predstavlja u smislu nastanka čitavog ljudskog roda (čemu najviše nalikuje mit o Deukalionu i Piri), već se uglavnom odnosi na jednu određenu skupinu ljudi; istinski autohtoni ljudi, za razliku od onih koju su samo nikli iz zemlje (γηγενεῖς), zauvek ostaju u zemlji u kojoj su rođeni.
Mitologija
Prema različitim legendama, autohtoni ljudi sreću se u nekoliko oblasti drevne Grčke. U Atici su to bili Amfiktion, Kekrop I, Kranaj, Erihtonije i Perifant. U Beotiji: Ogig, Alalkomen, Sparti, Minijci. Na Peloponezu: Pelazg i njegovi Pelazgi u Arkadiji, Leleg i Lelezi u Lakoniji te Arant u Flijuntu. U Atlantidi autohton je, prema mitu, bio Evenor.
Starogrčki običaj da se legendarni heroji i ljudi drevnog porekla opisuju kao "rođeni iz zemlje" osnažila je koncept autohtonosti. U Tebi su verovali da je rod Spartâ nikao iz izbijenih zmajevih zuba. Frigijske Koribante kreirala je velika majka Reja od drveća na padinama brda, pa su oni bili poznati kao "nastali od drveća" (δενδροφυεῖς). Iz Eshilove tragedije Okovani Prometej vidi se gledište da su primitivni ljudi prvo živeli kao životinje u spiljama i šumama sve dok se uz pomoć bogova i heroja nisu uzdigli do civilizovanog života.
Istoriografija
"Na Peloponezu stanuje sedam naroda. Od ovih su dva starosedeoci i žive u onim predelima gde su i odvajkada živeli, a to su Arkađani i Kinurijci ... To su narodi Libije koje sam mogao da pomenem po imenu. Većina od njih ni onda, a ni danas, neće ni da čuju za persijskog kralja. Hoću još samo da u vezi sa tim krajem sveta napomenem da u njemu žive četiri naroda i, koliko znam, nijedan više; dva od ovih su od davnine stanovnici te zemlje, dok sruga dva nisu: starosedeoci su Libijci, na severu, i Etiopljani, na jugu, dok su Feničani i Heleni došljaci" ... Mnogo kasnije Jonci i Dorci proterali su Karce s ostrva, te su oni na taj način došli na kopni; tako otprilike pričaju Krićani o tome šta se desilo sa Karcima. Samo se Karci nikako ne slažu s njima, nego za sebe misle da su starosedeoci na kopnu i da su se oduvek ovako zvali ... Mislim da su Kaunijci [u Kariji] starosedeoci na kopnu, dok oni sami za sebe tvrde da su došli s Krete ... Budini ne govore istim jezikom i ne žive isto kao Geloni; Budini su starosedeoci i stočari".
U Tukididovoj Istoriji peloponeskog rata nalaze se ovakva zapažanja o autohtonosti:
"Čini se da su se poslije njih [mitskih Kiklopa i Lestrigonaca] prvi na Siciliji naselili Sikanci, a kako sami kažu, i prije njih, jer da su oni urođenici. Kao istina se pronalazi, da su bili Iberani, koje su potisnuli Ligijci od rijeke Sikana u Iberiji".
U jednom fragmentu iz dela Helanika Mitilenjanina kaže se da su "Atinjani, Arkađani, Eginjani i Tebanci starosedeoci". Strabon u svom osvrtu na Homerov etnografski opis Krita kaže da su Kidonijci i Eteokrićani autohtoni žitelji tog ostrva.
Tvrdnje o autohtonosti bile su verovatno raširene po celoj Grčkoj, o čemu kao jedan od tipičnih primera može poslužiti ovaj odlomak iz Pausanijinog Opisa Helade:
"Pričaju da je prvi iskonski žitelj (ἄνδρα αὐτόχθονα) u ovoj oblasti [Flijuntu] bio Arant. Utemeljio je i grad oko brega, koji sve do naših dana nosi Arantovo ime, a nije mnogo daleko od drugog brežuljka, na kome Flijunćani imaju akropolj i svetilište Hebe (Mladosti). Na ovome je mestu Arant tada utemeljio grad i po njemu u starini i oblast i grad poneše ime Arantija. Dok je on bio kralj, Asop, za koga se priča da je bio sin Keluse i Posejdona, otkrio mu je rečni tok koji sadašnji stanovnici po pronalazaču zovu Asopom. Arantov grob je u mestu Keleji gde je, vele, sahranjen i Disaul iz Eleusine".
Atinska autohtonost
Atinjani su u 5. i 4. veku, kad je njihova pomorska država bila na vrhuncu moći, ponosno tvrdili za sebe da su starosedelački narod koji oduvek živi na istom mestu. Prema Tukididu, "Atika je doista od davnine živjela bez buna zbog mršave zemlje i nastavali su je uvijek isti ljudi"; za tu tvrdnju i ovo je dosta jak dokaz, što se ostali gradovi zboh seoba nisu jednako povećali, jer su se iz ostale Helade najmoćniji ljudi, istjerani zbog rata ili bune, utjecali k Atenjanima kao na sigurno mjesto; postajući građanima, odmah su još od starine povećali njihov grad mnoštvom ljudi, tako da su Atenjani kasnije osnovali naseobine i u Joniji, jer im Atika nije više bila dosta velika". Otelovljenjem svoje autohtonosti smatrali su Erihtonija i Kekropa I, a kao njeno vanjsko obeležje nosili su zlatne ukosnice u obliku crvčka (τέττιξ), smatrajući da su i sami, kao crvčci, rođeni iz zemlje.
Vera Vučkova
Vera Vučkova (Knezha, 24. avgust 1925 — Skopje, 31. avgust 2014) bila je jugoslovenska i makedonska filmska i pozorišna glumica.
Autohtonost u drevnoj Grčkoj
Atinska autohtonost
"Jer nismo se u ovoj zemlji nastanili proteravši druge iz nje niti smo je zatekli nenaseljenu niti smo došli ovamo kao mešavina raznih naroda, nego potičemo od tako plemenite i čiste loze da smo kroz istoriju zadržali istu zemlju koju nam je podarilo naše rođenje, budući da smo potekli od njenog tla i svoj grad možemo nazivati istim imenima koje koristimo za rod najrođeniji; jer jedino mi od svih Helena imamo pravo svoj grad nazivati i dojiljom i ocem i majkom".
U Platonovom dijalogu Meneksen Sokrat ovako objašnjava zašto Atinjani mrze barbare:
"Zato što smo čistokrvni Heleni, neuprljani barbarskom krvlju; jer kod nas nema ni Pelopa ni Kadma ni Egipta ni Danaja ni njima sličnih, koji su barbari po prirodi (φύσει), a Heleni po zakonu (νόμῳ)".
Imoasa, Corcova
Imoasa je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Corcova.
Autohtonost u drevnoj Grčkoj
Atinska autohtonost
Nije jasno pripadaju li ove ideje samom Platonu, budući da se Meneksen, jedini Platonov dijalog koji se ne bavi filozofijom, često smatrao parodijom, tj. kvazi-patriotskim nadgrobnim govorom za Perikla ili Aspasiju, no bez obzira na to, on daje uvid u tadašnje atinske ideje o vlastitoj autohtonosti.
Imoasa, Corcova
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 453 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Autohtonost u drevnoj Grčkoj
Atinska autohtonost
S druge strane, Herodot o atičkoj genealogiji kaže ovo:
"U vreme kad su Pelazgi stanovali u zemlji koja se sad zove Helada i Atinjani su bili Pelazgi i zvali su se tada Kranejci, a za vreme vlade kralja Kekropa zvali su se Kekropidi; kad je zatim preuzeo vlast Erehtej, Atinjani su promenili svoje ime i, po vojskovođi Jonu, sinu Ksutovu, koji je predvodio Atinjane, dobili su ime Jonci".
Osim što odslikava političku ideju o autohtonosti, ovaj koncept, koji se razvio za vreme atinske demokratije, govori i o ranijim periodima tiranske i oligarhijske uprave: svi Atinjani, kao braća zemlje i bez obzira na poreklo, imaju jednak pristup političkoj moći.
El Algarrobal, Ahome
El Algarrobal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Thomas Südhof
Tomas Kristijan Zidhof (, rođen 22. decembra 1955. u Getingenu) je nemačko-američki biohemičar, najpoznatiji po svom istraživanju neurotransmisije. Profesor je na Stanford Univerzitetu. Jedan je od dobitnika Nobelove nagrade za fiziologiju ili medicinu 2013. godine, za otkriće mehanizma koji reguliše saobraćaj vezikula, glavni transportni sistem u ćelijama.
Deuterisani benzen
Deuterisani benzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 84,149 Da.
Tillie's Punctured Romance
upright=1.5|thumb|thumbtime=34|Tillie's Punctured Romance Tillie's Punctured Romance je američka nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji i produkciji Macka Sennetta, najpoznatija kao prvo cjelovečernje ostvarenje kompanije Keyston Studios, odnosno u filmografiji Charlesa Chaplina. Radnja se temelji na kazališnoj predstavi Tillie's Nightmare A. B. Sloanea i Edgara Smitha, koja je nekoliko godina ranije imala veliki uspjeh na Broadwayu. Naslovna protagonistica, koju, isto kao i u kazališnoj verziji, tumači Marie Dressler, je bogata nasljednica koju zavede i za koju se vjenča beskrupulozni ženskar (čiji lik tumači Chaplin). Radnja prati niz nesporazuma i neugodnih situacija koju stvara nastojanje Tillienog muža da održi vezu sa svojom djevojkom (čiji lik tumači Mabel Normand).
Romance, iako se u njemu humor uglavnom temelji na slapsticku, se smatra jednim od nekarakterističnih naslova za tadašnju fazu Chaplinove filmografije, s obzirom da u njemu ne tumači lik Charlota (Skitnice), ali također predstavlja posljednji film u čijoj produkciji nije sudjelovao kao scenarist ili režiser. Tillie se iskazao kao mnogo važniji za karijeru Marie Dressler, koja je isti lik tumačila u dva nastavka - Tillie's Tomato Surprise (1915) i Tillie Wakes Up (1917).
Opština Găvănești, Olt
Găvănești je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Nevada City, California
Nevada City je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.068 stanovnika.
Covechadel, Comala
Covechadel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Comala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 948 m.
Arabia, Ocosingo
Arabia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Via Larga, Bologna
Via Larga je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Canova, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
San Martín Caballero, Alpatláhuac
San Martín Caballero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alpatláhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika.<ref name= 2014. m.
Мијатовац
Мијатовац је насеље у Србији у општини Ћуприја у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 1656 становника.
Историја
До Другог српског устанка Мијатовац се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Мијатовац улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Пореко становништва
Подаци датирају из 1930. г.
По предању, село је некада било на десној обали Велике Мораве, па се отуда поместило на леву приликом неке велике поплаве. Село је добило име по неком Мијату, који се први доселио око 1730. г.
Демографија
У насељу Мијатовац живи 1401 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 41,8 година (40,3 код мушкараца и 43,2 код жена). У насељу има 547 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Gradec
Gradec ima više značenja:
Austrija:
stari, slovenski naziv za Grac,
San Marco, Ravenna
San Marco je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Chanhassen, Minnesota
Čanhasen je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.952, što je 2.631 (12,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Jerónimo, Silao de la Victoria
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1833 m.
Berg (Schussental)
Berg je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.935 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436013.
Gradešnica
Gradešnica može značiti:
ili
Carignan
Karinjan je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.359, a gustina naseljenosti je iznosila 240 stanovnika/km².
Bassano del Grappa
Bassano del Grappa (venecijanski Basan) je grad i općina od 43,481 stanovnika u Sjevernoj Italiji u Venetu u Provinciji Vicenza.
Geografske karakteristike
Bassano del Grappa leži u dolini rijeke Brenta, na mjestu gdje počinju prvi obronci Alpa, udaljen tridesetak km sjeveroistočno od Vicenze.
Historija
thumb|left|260px| Pogled na [[grad i most Alpini]] Prvo naselje u podnožju brda, gdje se rijeka Brenta ulijeva u ravnicu, svjedoče ostaci nekropole San Giorgio di Angarano, gdje su otkriveni artefakti iz 11. - 9. vijek pne.
Rimska kolonizacija toga kraja vjerojatno se zbila tokom 2. vijek pne., pretpostavlja se da je naselje tad dobilo i današnje ime po kolonistu Bassianusu, vlasniku latifundije. Iz vremena dok su tim krajem vladali Langobardi (568.-774.) i Franci (774.-888-), ima vrlo malo materijalnih tragova. Za razliku od tog u slijedećem periodu 998. dokumentirano je postojanje parohijske crkve sv. Marije koja je zajedno sa zamkom iz 1150. formirala nukleus iz kog je niknuo današnji grad. Uskoro je Vicenza svjesna strateške važnosti novog naselja 1175. natjerala malobrojne stanovnike da joj se zakunu na vjernost. U sljedećim dekadama historija Bassana vezana je uz biskupe Vicenze i feudalce iz porodice Ezzelini. thumb|left|260px| Pogled na [[zamak Ezzelini]] Nakon kratkotrajne dominacije Vicenze (1260.-1268.), Bassano je prošao kroz turbulentan period, kod se na vlasti smjenjuju Padova, Verona pa opet Padova sve do 1388. kad su Bassanom zavladali milanski Viscontiji. Period njihove vladavine karakterizira relativna autonomija o čemu svjedoči statut iz 1389.
Od 10. aprila 1404. Bassano je pod mletačkom vladavinom. Četverovjekovna vladavina Presvijetle Republike dovela su do dugog perioda mira u Bassanu, koji je prekinut jedino između 1509. i 1513. zbog Rata Cambrajske lige. To je bilo doba ekonomskom prosperiteta, kad je procvjetala prerada i trgovina vunom, svilom, kožom i nakitom. Mletački senat je 27. decembra 1760. dodjelio je Bassanu status grada.
Nakon Napoleonove pobjede nad Austrijancima u bitci kod Bassana 8. septembra 1796. počeo je burni period u historiji grada jer je učestalo mjenjao vladare. Austrijska vojska povukla se iz Bassana 14. jula 1866. nekoliko mjeseci kasnije (21. oktobar) građani su plebiscitom odlučili da se pripoje Kraljevini Italiji.
Bassano je povezan željeznicom sa Padovom 1877., sa Venecijom 1908. i sa Trentom i Vicenzom 1910. Vodovod je izgrađen 1897., a novi most između 1913. i 1917.
Nakon Poraza kod Kobarida za Prvog svjetskog rata Bassano se našao na prvoj liniji fronta pa je krajem decembra 1917. u samo tri dana evekuirano 7000 ljudi, na grad je ispaljeno 527 bombi, koje su pobile 330 ljudi i razorile 250 kuća.
Najvažniji ekonomski događaj nakon rata bilo je otvaranje tvornice emajliranih proizvoda (Smalteria Metallurgica Veneta) 1924., koja je ubrzo postala najvažniji privredni pogon u Bassanu.
Za Drugog svjetskog rata nakon Pada fašizma u septembru 1944. u akciji odmazde protiv talijanskih partizana vojnici Wehrmachta pobili su 500 stanovnika, 400 deportirali i objesili 31 mladića. Zbog tog je nakon rata grad odlikovan medaljom za hrabrost.
Nakon rata Bassano je zahvatio proces nagle industrijalizacije i porasta stanovništva.
Znamenitosti
Najpoznatija atrakcija Bassana pored Palladijevog mosta Alpini je Villa Angarano koju je također projektirao on 1548. Vila je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Pored tog tu je srednjovjekovni zamak Ezzelini, gradska vijećnica sa lođom i palača Bonaguro.
Privreda
Pored tradicionalniih industrija; keramike, namještaja i destilerija grape Bassano ima i pogone obućarske i mašinske industrije.
Srpska pravoslavna crkva u SFRJ
thumb|Eparhije Srpske pravoslavne crkve na području [[SFRJ]] Srpska pravoslavna crkva je u periodu SFRJ je bila odvojena od države i predstavljala je isključivo versku instituciju, bez političkog autoriteta. U ovom razdoblju SPC je najduže vodio patrijarh German od 1958. do 1990. godine.
Period od 1944. do 1990. godine karakteriše odnos crkve i komunističke države, čije se centralne koncepcije zasnivaju na sekularizaciji, ateizaciji i izmeštanju religije u sferu privatnog. Od kraja Drugog svetskog rata, pa sve do 1980-ih godina, Srpska pravoslavna crkva je bila na margini društvenih zbivanja. Javni istupi njenih zvaničnika bili su retki, a povod su im uglavnom bili verski praznici i obeležavanja značajnih godišnjica. Kasne osamdesete i početak devedesetih godina u Srbiji bi se sociološki mogli označiti kao period desekularizacije društva.
U razdoblju SFRJ se unutar SPC formirala nacionalistička skupina justinovaca koja se ograđivala od stavova patrijarha Germana. U godinama nakon Titove smrti grupa nacionalistički orijentisanih justinovaca i nikolajevaca je preuzela vodeće svešteničke funkcije u SPC. Nakon toga, Srpska pravoslavna crkva je pružila bitnu podršku Miloševićevom usponu na vlast i podržavala aktivnosti njegovog rukovodstva na ukidanju autonomije Vojvodine i Kosova.
Period nakon II svetskog rata
Nakon drugog svetskog rata Jugoslavija je postala republika i izvršena je dosledna sekularizacija društva. Jedna od najtipicnijih znacajki posleratnog razdoblja bila je antireligiozna kampanja. Crkva je iz početka smatrana protivnikom novog poretka, pa ce činilo sve da ce njezin uticaj na javni život isključi. Poticano je i osnivanje društava sveštenika da bi Komunistička partija Jugoslavije mogla utjecati na crkvu.
Santa Cruz, Tezonapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.