cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šumarstvo
Historija
I rane civilizacije duž velikih rijeka Indije, Pakistana, Egipta i Mezopotamije, koristele su drvo za gorivo, gradnju i izradu alata. Hijeroglif u egipatskim grobnica]]ma prikazuju korištenje drvenog pluga i drugih drvenih alata za pripremu zemljišta za sjetvu. Stolari i brodograditelji koristili su drvo za gradnju brodova počevši od 2700. pne..
Teofrast, Varon, Plinije, Katon i Vergilije opširno su pisali na temu stabala, njihove klasifikacije, načinu rasta i o karakteristikama okoline koja utječe na njih.
I Rimljani su pokazivali veliki interes za šume i sadili ih po čitavom svom imperiju, po uzoru na one u Kartagi i Libanonu.
Pad Rimskog Carstva označio je kraj zaštite šuma diljem Mediterana i obnovu stihijske sječe, spaljivanja i ispaše ovaca i koza, što je na kraju dovelo do njihova uništenja. Njihov nestanak izazvao je velike erozije, zasipanje vodotoka i luka, i pretvaranja nekadašnjih šumskih gajeva u makiju.
Po srednjovjekovnoj Evropi, prvi zakoni o šumama bili su usmjereni na zaštitu stečenih prava njihovih feudalnih gospodara, od lova do sječe. Istina oni su svojim kmetovima dozvoljavali da prikupe drvo za ogrjev i vlastite potrebe, kao i da puštaju stoku na ispašu, ali u ograničenom broju.
Već negdje oko 1165., krčenje šuma za oranice uzelo je tolikog maha, da su po njemačkim zemljama počeli zabranjivati daljnju siječu šuma. Ipak pravi početak sistemskog upravljanja šumama zbio se tokom 16. vijeka. Svaka šuma je bila podijeljena na sektore, sa točno određenim dijelovima u kojima je bila dozvoljena sječa i onima za obnovu, kako bi se osigurao njen održivi prinos i cjelina.
Stabla izrasla iz sjemena ili reznica bila su poznata još od biblijskih vremena, ali je najstariji zapis o planiranom šumskom rasadniku, iz 1460. on se odnosi na onaj koji je podigao William Blair, podrumar iz škotske opatije - Coupar Angus, u Highlandsu.
Nakon ukidanja samostana, brojni novopečeni zemljoposjednici po Škotskoj i Engleskoj su upravo u rasadnicima pronašli profitabilan izvor korištenja te zemlje.
Formalno šumarsko obrazovanje započelo je početkom 19. vijeka., s radom prve šumarske škole, koju je 1811, osnovao Johann Heinrich Cotta u saksonskom Tharandtu. Nakon tog je 1825. osnovana Nacionalna škola za šumarstvo u francuskom Nancyu.
Tokom 19. vijek ugled njemačkih šumara bio je toliko velik, da su ih angažirali u većem dijelu zemalja kontinentalne Evrope. I prvi američki šumari, uključujući i pionira konzervacije Gifforda Pinchota školovali su se u Evropi.
U Kini, gdje se se šume nekoć prostirale na preko 30 % zemlje, tokom vjekova je pretjeranom sječom i požarima njihov udio pao na oko 7%. Zbog tog su između 1950. - 1957 poduzeti veliki radovi na poboljšanju stanja, izgrađene su akumulacije i pošumljeno je 15,8 milijuna hektara zemlje.
U pogledu međunarodne suradnje u šumarstvu najviše tijelo koje se o tome brine je Odjel za šumarstvo agencije Ujedinjenih naroda FAO, sa sjedištem u Rimu.
Šumarstvo po južnoslavenskim zemljama
Prva stručna šumarska škola osnovana je 1860. u Hrvatskoj u Križevcima, u okviru tadašnje Gospodarsko-šumarske škole (Poljoprivredna škola), iz nje je 1898. izrasla Šumarska akademija (u okviru Filozofskog fakulteta), u kojoj je studij trajao tri godine, po uzoru na tadašnje slične evropske institucije. Šumarski fakultet osnovan je 1820. u Zagrebu.
Prva stručna šumarska škola u Sloveniji osnovana je 1867. u Postojni, kao kombinirana škola za stolare i šumare. Šumarski fakultet osnovan je tek nakon Drugog svjetskog rata 1947.
U Srbiji je šumarski fakultet osnovan 1920. u Beogradu.
U Makedoniji je šumarski fakultet osnovan 1947. u Skopju kao kombinirani Poljoprivredno - šumarski fakultet.
U Bosni i Hercegovini je prvi šumarski fakultet osnovan u Sarajevu - 1948.
Nakon Drugog svjetskog rata bilo je više valova pošumljavanja goleti po čitavoj Jugoslaviji, a 1960. osnovan je Pokret mladih Gorana, koji je za osnovni cilj imao pošumljavanje, on se do danas održao u Srbiji i Bosni i Hercegovini.
Trivellini, Brescia
Trivellini je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Mihajlo Viktorović
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Dragomir Bojanić Gidra
Dragomir „Gidra“ Bojanić (Kragujevac, 13. jun 1933. — Beograd, 11. novembar 1993.) je bio srpski glumac.
Biografija
Apsolvirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Od 1964. do 1966. godine bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu.
Filmsku karijeru je započeo epizodnom ulogom u filmu Žike Mitrovića „Ešalon doktora M.“ 1955. godine. Glavne i veće sporedne uloge je igrao u više od trideset domaćih filmova, a snimao je i u Italiji. Pod pseudonimom „Antoni Gidra“ (Anthony Ghidra), Dragomir Bojanić je u Italiji snimio desetak vesterna i akcionih filmova.
Na festivalu u Puli 1974. godine je osvojio Zlatnu arenu za ulogu partizana Tadije Čemerkića u filmu Radivoja Šaranovića „Svadba“ (1973) nastalom prema istoimenom romanu Mihajla Lalića.
Iako je snimio veliki broj filmova, najveću popularnost, širom SFRJ, stekao je ulogom Žike Pavlovića u deset delova filma „Lude godine“. Takođe je ostao poznat i po ulozi kaplara Janićija u filmu „Marš na Drinu“, Žike Mitrovića iz 1964. godine. U privatnom životu, prijatelji i kolege njegov karakter i ličnost opisuju najsličnije njegovoj ulozi iz serijala Lude Godine, bio je omiljen, duhovit i uvijek spreman na šalu, i nikoga nije ostavljao ravnodušnim.
Preminuo je 11. novembra 1993. godine, na Vojnomedicinskoj akademiji (VMA) u Beogradu, od raka jednjaka. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju. Njegova supruga, Ljiljana Kontić, sa kojom je 1970. godine dobio ćerku Jelenu, takođe je bila glumica.
Naasumetunne
Naasumetunne /people dwelling on or near the Naasu; narod sa (ili) blizu (rijeke) Naasu,/ klan ili banda, možda Yakonan Indijanaca koji su živjeli sjeverno od ušća rijeke Siletz u južno od rijeke Salmon, na jednoj pritoci u Oregonu koju su Naltunnetunne nazivali Naasu.
San Cristóbal de los Guajes, Turicato
San Cristóbal de los Guajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Palo Verde, Mezquitic
Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1631 m.
Aniane
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2098 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 69 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 62 metara (maksimalnoj 367 m, a minimalnoj 36 m).
Santo Santiago, Reynosa
Santo Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Visak
mini|desno|200px|Visak ili olovnica. 200px|mini|desno|Visak sa skalom koja djeluje kao klinometar. mini|200px|desno|Rekonstrukcija [[groma|grome.]]
Visak ili olovnica je stožasti uteg obješen na uzici, koji služi za određivanje i kontroliranje okomitog (vertikalnoga) položaja u građevinskim i različitim montažnim radovima. U geodeziji se viskom nazivaju i složeniji uređaji za centriranje mjernih instrumenata nad točkom stajališta (na primjer optički visak).
Laserski visak
Laserski visak se također ugrađuje u alhidadni dio teodolita i služi za centriranje. Laserski snop zraka također je identičan sa glavnom osi teodolita. Postupak centriranja isti je kao i kod optičkog viska.
Groma
Groma je bila glavni mjerni instrument rimskih mjernika. Koristila se za određivanje i iskolčavanje pravih kutova. Gromu su koristili Grci i Etruščani od 6. stoljeća pr. Kr., a kasnije je preuzimaju Rimljani. Konstrukcija grome je poznata zbog nekoliko važnih arheoloških nalaza. Jedan od njih je nadgrobni spomenik mjernika Lucija Aebucija Fausta pronađen u mjestu Ivrea, sjeverno od Torina, na kojem su prikazani dijelovi grome. Drugi nalaz potječe iz Pompeja, gdje su u jednoj radionici pronađeni ostaci grome i ostalog geodetskog pribora, kao i u Bavarskoj, blizu Eichstätta, u blizini rimskog limesa. Osnovni dijelovi grome bili su stativ (lat. ferramentum); križ (ili zvijezda, grč. ἀστερίσκος, lat. stella), zatim konzola (lat. rostro) koja je služila kao osovina za okretanja križa i pet visaka (lat. perpendiculum) - dva para koja su visjela na krajevima križa i definirala dva okomita pravca te jedan središnji koji je visio sa konzole. Groma je imala široku primjenu: u građevinarstvu i urbanizmu; pri podjeli zemljišta, a bila je korištena i u vojsci. Vojni mjernici (lat. castramensores) bili su odgovorni za podizanje vojnih logora, utvrda i sl. Groma je bila neophodan instrument prilikom svih vrsta gradnji - cesta, akvedukata, mostova itd. Koristili su je i zemljomjernici (lat. agrimensores) prilikom ograđivanja - limitacije privatnog (lat. ager privatus) ili javnog zemljišta (lat. ager publicus).
Taos, New Mexico
Taos je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.716, što je 1.016 (21,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Migliardo, Messina
Case Migliardo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
El Tepache (razvrstavanje)
El Tepache ima više značenja:
Blaumilchov kanal
Blaumilchov kanal je izraelsko-američko-zapadnonjemačka filmska komedija snimljena u režiji Ephraima Kishona. Temelji se na Kishonovom istoimenom skeču, inspiriranom autorovim iskustvima sa građevinskim radovima koji su izazivali nesnosnu buku. Naslovni protagonist je duševni bolesnik koji je pobjegao iz bolnice te krenuo kopati kanal u najprometnijoj ulici Tel Aviva. Radnja prikazuje kako gradske vlasti u "igri pokvarenih telefona" između različitih resora postaju uvjerene da je riječ o stvarnom građevinskom projektu te Blaumlichu u pomoć šalju opremu i desetine radnika, ignorirajući žalbe građana zbog buke i prometnog kolapsa, a što na kraju dovede do gotovo apokaliptičkih posljedica. Za potrebe filma su neke od najprometnijih ulica Tel Aviva rekonstruirane u studiju, a što je Blaumilchov kanal učinilo jednim od dotada najskupljih ostvarenja izraelske kinematografije.
Patras
Grad se nalazi na sjeveru Peloponeza, 215 kilometara zapadno od glavnog grada Atene. Grad je podignut na podnožju planine Panahaikon i dominira Patraskim zaljevom.
Grad Patras, sa prigradskim naseljima (metropolitanski Patras) ima 222 460 stanovnika. Prvi tragovi grada sežu čak do 4000 godina pne. Za rimljana grad je postao regionalni centar istočnog Mediterana. U ranom kršćanstvu Patras je bio mjesto mučeništva Svetog Andrije. Patras u Grčkoj zovu Vratima zapada, jer je prometno i trgovačko čvorište prema Italiji i ostaloj zapadnoj Europi.
Grad je dobio ime po mitskom junaku Patreasu, potomku mitskog Lakademnona, osnivača Sparte.
Zemljopisne osobine
Patras se nalazi 215 km zapadno od Atene, 134 km zapadno od Korinta i 144 km sjeverozapadno od Tripolija. Grad Patras se nalazi u krajnjem sjevernom dijelu poluotoka Peloponez, na mjestu gde se ovaj poluotok najviše približio kopnenom dijelu Grčke u zaljevu Patras, pored tjesnaca Rio-Antirio (7 km). Od tog tjesnaca dalje nalazi se Korintski zaljev.
Obalni pojas Patrasa nije širok, već se gotovo odmah iza mora uzdižu padine planine Panahaiko (1.926 m). Zbog toga je grad smješten u dvije razine povezane stubama. Stariji, viši dio grada sa tvrđavom nalazi se na povišenom platou, noviji dio grada podignut je u posljednjih dvjesto godina na nekad močvarnom terenu uz more. Grad se je prostro uzduž zaljeva na 25 km dužine, dijele ga rijeke Glafkos, Haradros i Meilichos koje se slijevaju sa planine Panahaiko.
Povijest
Najstariji arheološki nalazi u području Patrasa govore da je ovo područje bilo nastanjeno već prije 3 000 god. pre n.e.
Značajnije naselje na mjestu današnjeg Patrasa pojavilo se tijekom razdoblja Mikenske kulture (1580. -1100. godine pne.). Ovo naselje nije igralo nikakvu značajnu ulogu u staroj Grčkoj.
Nakon 280. pne. i prije rimskog osvajanja Grčke, Patras je igrao značajnu ulogu u osnivanju "Ahajskog saveza" (Achaiki Sympoliteia). Kasnije po rimskom osvajanju Grčke 146. pne. Patras postaje ponovno značajan, rimski car August osniva koloniju u području grada. Patras je i značajan ranokršćanski centar i širitelj kršćanstva, u njemu je djelovao i u njemu doživio svoj martirij Sveti Andrija.
Veći dio srednjeg vijeka Patras je relativno važni grad unutar Bizanta sa razvijenim obrtom i trgovinom. Grad je i važna luka na jugozapadu carstva.
1204. godine Patras su zauzeli Križari za Četvrtog križarskog rata, poput većeg dijela Bizanta oni su na tom dijelu Peloponeza osnovali Principat Aheju.
1408. godine Patras postaje dio Mletačke republike njime upravlja nadbiskup u ime pape sve do 1430. godine, kada se na kratko vrijeme ponovo nalazi u rukama oslabljenog Bizanta.
Otomansko carstvo zauzima Patras 1458. godine pod Mehmedom II.. Grad dobija novo ime Balijadabra, od grčkog oblika Παλαιά Πάτρα (Palaja Patra). I pored nekih trgovačkih povlastica koje je sultan Mehmet II. dao gradu, Patras je počeo nazadovati. Naročito su ga oštetili napadi flota Venecije i Genove u sklopu morejskih ratova u XV i XVI st.
Patras je bio grad u kojem je počeo grčki ustanak 1821. godine. Jaka turska posada u gradu i tvrđavi ostaje sve do 7. listopada 1828. godine, kada je grad zauzet uz pomoć francuskog ekspedicionog korpusa na Peloponezu pod vodsvom generala Nicolasa Josepha Maisona.
Ubrzo po oslobođenju Patras je postao drugi po važnosti grad novoustanovljene Kraljevine Grčke, najviše zahvaljujući položaju svoje luke. Početkom XX st. Patras slovi za najmoderniji grčki grad, zbog uvođenja električnog tramvaja i električne ulične rasvjete. Tad se u gradu rade i brojna klasicistička javna i privatna zdanja.
Nakon Grčko-turskog rata 1923. godine u Patras su doseljene mnoge grčke izbjeglice iz Male Azije, što dovodi do naglog rasta grada i masovne divlje gradnje. Na samom početku Drugog svjetskog rata, Patras je bio meta talijanskih zračnih napada koji su izazvali znatne štete.
Strana predstavništva
Zbog velike i prometne pomorske luke u gradu djeluju brojni konzulati većinom iz Europskih zemalja, izuzetak je konzulat Libanona.
thumb|right|240px|Stube za donji Patras
Gospodarstvo
Patras je od samog osnutka Kraljevine Grčke važno industrijsko sjedište zapadne Grčke. Posljednjih decenija dešavaju se značajne promjene u gospodarskoj strukturi grada, rastu uslužne djelatnosti; trgovina, promet, ugostiteljstvo, dok se tradicionalna industrija (mahom prehrambena i tekstilna) postupno seli iz grada. U Patrasu su smještene velike regionalne punione pića (Coca-Cola, Heineken) Posljednjih decenija razvija se farmaceutska industrija; CBL, Vianex,.
U gradu djeluje velika cementara (Titan Cement) sa vlastitom pomorskom lukom u predgrađu Psathopyrgos. Iznad grada na planini Panahaiko sa koje se pruža prekrasan pogled na grad Patras nalazi se trenutačno najveći Vjetropark - Acciona u Grčkoj <ref name="acciona">
Školstvo
thumb|left|200px|NASA kompjutorski generiran crtež Patrasa
Kultura
thumb|Maska s karnevala
U gradu se odigrava Patraski karneval, je najveća takva manifestacija u Grčkoj i jedna od većih u Europi, sa tradicijom od nekih 160 godina. Ovaj karneval započinje 17. siječnja i traje do Čistog ponedjeljka.
Patras europski grad kulture 2006
Patras je izabran od strane Europska komisija za glavni grad europske kulture Europski glavni grad kulture za 2006. godinu. Manifestacija se je održala pod cenralnom temom Mostovi i Veze, povezujući na taj način i ulogu Patrasa u Grčkoj povijesti kao tradicionalnih Vrata na zapad.
Stanovništvo
Danas metropolitanski Patras ima oko 230.000 stanovnika, grad se raširio uzduž zaljeva po dužini od 25 km. Najbrže rastu predgrađa na zapadu jer tamo ima više ravnih terena.
Lingenfeld
Lingenfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.478 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334017.
Patras
Promet
Patras je od davnina najvažnije prometno čvorište zapadne Grčke. Preko njegove luke odvija se najveći dio pomorskog prometa sa Jonskim otocima i Italijom. Gradska luka i danas se nalazi u središtu grada, te je postala ograničavajući čimbenik za daljnji razvoj grada. Zbog toga se danas gradi nova luka u jugozapadnom dijelu grada, koja bi trebala zamjeniti staru.
Lingenfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Lingenfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 104 metra. Površina opštine iznosi 15,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.478 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 359 stanovnika/km².
Patras
Promet
Do Patrasa vodi moderna autocesta iz Atene, koja par kilometara prije grada skreće ka sjeveru i prelazi na grčko kopno velikim mostom Rio-Antirio (izgrađen 2004. g.)
Zbratimljeni gradovi
thumb|desno|220px|Stari rimski teatar Odeum
Nelinearni sistem
U matematici i nauci, nelinearni sistem je sistem u kome promena izlaza nije proporcionalna promeni na ulazu. Nelinearni problemi su važni za inženjere, biologe,  fizičare,  matematičare i mnoge druge naučnike, jer je većina sistema po svojoj prirodi nelinearna. Nelinearni dinamički sistemi, koji opisuju promene promenljivih tokom vremena, mogu se činiti haotičnim, nepredvidljivim ili kontraintuitivnim, za razliku od mnogo jednostavnijih linearnih sistema.
Tipično, ponašanje nelinearnog sistema opisano je u matematici nelinearnim sistemom jednačina, koje su skup istovremenih jednačina u kojima se nepoznate (ili nepoznate funkcije u slučaju diferencijalnih jednačina) pojavljuju kao promenljive polinoma sa stepenom većim od jedan ili u argumentu funkcije koja nije polinom stepena jedan. Drugim rečima, u nelinearnom sistemu jednačina jednačine koje treba rešiti ne mogu se zapisati kao linearna kombinacija nepoznatih promenljivih ili funkcija koje se pojavljuju u njima. Sistemi se mogu definisati kao nelinearni, bez obzira da li se poznate linearne funkcije pojavljuju u jednačinama. Konkretno, diferencijalna jednačina je linearna ako je linearna u odnosu na nepoznatu funkciju i njene derivate, čak i ako je nelinearna u pogledu ostalih promenljivih koje se u njoj pojavljuju.
Kako je nelinearne dinamičke jednačine teško rešiti, nelinearni sistemi se obično aproksimiraju linearnim jednačinama (lineararizacija). To dobro funkcioniše do neke tačnosti i određenog opsega ulaznih vrednosti, mada se neki zanimljivi fenomeni, poput solitona, haosa, i singulariteta, skrivaju linearizacijom. Iz ovog sledi da se neki aspekti dinamičkog ponašanja nelinearnog sistema mogu činiti kontratuktivnim, nepredvidljivim ili čak haotičnim. Iako takvo haotično ponašanje može da liči na slučajno ponašanje, ono zapravo nije randomno. Na primer, neki aspekti vremenskih prilika izgledaju haotično, pri čemu jednostavne promene u jednom delu sistema proizvode složene efekte širom sistema. Ova nelinearnost je jedan od razloga zašto su precizne dugoročne metereološke prognoze nemoguće sa sadašnjom tehnologijom.
Neki autori koriste termin nelinearna nauka za izučavanje nelinearnih sistemsa. Drugi to osporavaju, poput Stanislava Ulama: „Korištenje izraza kao što je nelinearna nauka slično je pozivanju na najveći deo zoologije kao na proučavanje neslonovskih životinja.”
Definicija
U matematici, linearna mapa (ili linearna funkcija) f(x) je ona koja zadovoljava sledeća svojstva:
Aditivnost podrazumeva homogenost za svako racionalno α, i, za neprekidne funkcije, za svako realno α. Za kompleksno α, homogenost ne sledi iz aditivnosti. Na primer, antilinearna mapa je aditivna, ali nije homogena. Uslovi aditivnosti i homogenosti se često kombinuju u principu superpozicije
Jednačina napisana kao
San Vittore, Caserta
San Vittore je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Nelinearni sistem
Definicija
se naziva linearnom ako je f(x) linearna mapa (kao što je gore definisanao), a inače nonlinearna. Jednačina se naziva homogenom ako je C = 0.
San Vittore, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Nelinearni sistem
Definicija
Definicija f(x) = C je veoma generalna u smislu da x može da bude bilo koji senzibilni matematički objekat (broj, vektor, funkcija, etc.), i funkcija f(x) može doslovno da bude bilo koje mapiranje, uključujući integraciju ili diferencijaciju sa asociranim ograničenjima (kao što su granične vrednosti). Ako f(x) sadrži diferencijaciju u odnosu na x, rezultat će biti diferencijalna jednačina.
Nelinearne algebrske jednačine
Nelinearne algebarske jednačine, koje se takođe nazivaju polinomskim jednačinama, definisane su izjednačavanjem polinoma (stepena većeg od jedan) sa nulom. Na primer,
Los Jarochos, Santiago Tuxtla
Los Jarochos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
S6
Termin S6 ima više značenja.
Malo Selo (Delnice)
Malo Selo je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno, sjeverozapadno i sjeverno je Nacionalni park Risnjak, jugozapadno je Bela Vodica, južno su Crni Lug i Vela Voda, jugozapadno je Zelin Crnoluški, sjeverno su Plajzi.
Fakultet organizacionih nauka Univerziteta u Beogradu
Fakultet organizacionih nauka (FON) je osnovan 4. novembra 1971. godine.
Fakultet organizacionih nauka deluje u okviru Beogradskog Univerziteta i predstavlja obrazovno-naučnu ustanovu u oblasti organizacionih, informatičkih, kvantitativnih i menadžment nauka, koja, u okviru svoje matične delatnosti obavlja osnovne, specijalističke, magistarske i doktorske studije, razne vrste inovacija znanja, stručnog usavršavanja i treninga, i naučnoistraživački i stručni rad u navedenim oblastima.
Organizacione jedinice
Radi uspešnog obavljanja svojih poslova i zadataka Fakultet je organizovan kroz četiri organizacione jedinice i to:
Loma Sucila, Santa Lucía Monteverde
Loma Sucila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2586 m.
Ortano, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
The Sting
The Sting (naslov preveden kao Žaoka ili Žalac) je američki kriminalistički film snimljen 1973. u režiji Georgea Roya Hilla. Radnja mu je smještena u Chicago u doba Velike depresije, a protagonisti - koje tumače Paul Newman i Robert Redford - su dvojica profesionalnih varalica koji nastoje prevariti gangsterskog bosa (čiji lik tumači Robert Shaw). Film, u kome su Redford i Newman ponovno nastupali zajedno poslije velikog hita Butch Cassidy and Sundance Kid, je doživio ogroman uspjeh i postao jedan od najvećih hollywoodskih blockbustera 1970-ih. Korištenje muzike Scotta Joplina je također izazvalo zanimanje za tada već zaboravljenog kompozitora i ragtime. Film je bio uspješan i kod kritike, a također je osvojio niz Oscara, uključujući Oscar za najbolji film.
Berviller-en-Moselle
Bervije an Mozel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 447 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 80 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 362 m, a minimalnoj 207 m).
Killonachi, Urique
Killonachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Dudulajce
Dudulajce je naselje u Srbiji u opštini Merošina u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 363 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 409 stanovnika).
Demografija
U naselju Dudulajce živi 297 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,8 godina (45,0 kod muškaraca i 44,5 kod žena). U naselju ima 136 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Verona, Virginia
Verona je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.239, što je 601 (16,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Tepamal (razvrstavanje)
El Tepamal ima više značenja:
Lingerhahn
Lingerhan je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 469 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140087.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Lingerhan se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 482 metra. Površina opštine iznosi 6,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 469 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
La Goleta de Olga Argüelles, San Martín Chalchicuautla
La Goleta de Olga Argüelles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Milies, Treviso
Milies je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
La Goleta de Olga Argüelles, San Martín Chalchicuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Milies, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Rancho Verde, Reynosa
Rancho Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Univerzitet u Washingtonu
Univerzitet u Washingtonu (University of Washington) je javni univerzitet u Seattleu u Washingtonu (SAD). Univerzitet je osnovan 1861. što ga čini jednim od najstarijih univerziteta na zapadnoj obali SAD-a.
Univerzitet ima tri kampusa na kojima se ukupno nalazi preko 500 građevina. Resursi koje se na univerzitetu ulažu u istraživačke projekte su među najvišimu u SAD-u.
Lastva Grbaljska
Lastva Grbaljska je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 428 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 364 stanovnika).
Trignete, Isernia
Trignete je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Lastva Grbaljska
Demografija
U naselju Lastva Grbaljska živi 318 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,5 godina (38,3 kod muškaraca i 38,6 kod žena). U naselju ima 119 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,60.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Trignete, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Mala Lešnica
Mala Lešnica je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se na obalama rječice Kupice. Sjeverno je Krivac, sjeveroistočno su Iševnica i Donji Ložac i Pucak, jugozapadno su Donje Tihovo, Gornje Tihovo, Donji Turni, Raskrižje Tihovo, Marija Trošt, Gornji Turni, izvor rječice Kupice, park šuma Japlenški vrh, Delnice, zapadno-sjeverozapadno je Velika Lešnica, jugoistočno su Radočaj Brodski, Skrad i geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir, Podstena, Kupjak i Zalesina. Južno je Dedin. Istočno je Planina Skradska.
Lomas de Alonso Lázaro, Santiago Tuxtla
Lomas de Alonso Lázaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Dragutin Bošković
Dragutin J. Bošković (Krupanj, 11. 4. 1925 — 29. 12. 1983) je bio doktor mašinstva, profesor Fakulteta organizacionih nauka, direktor Saveznog zavoda za patente, član više međunarodnih organizacija za intelektualnu svojinu.
Biografija
Rođen je u Krupnju u porodici trgovca Jovana i majke Marije Bošković (1904-1984). Završio je Mašinski fakultet Univerziteta u Beogradu 1952. godine na smeru aerodinamika i vazduhoplovstvo. Na istom fakultetu je doktorirao 1971. odbranivši disertaciju pod naslovom „Prilog proučavanju uticaja savremenih procesa razvoja proizvoda na poslovnu strategiju industrijskog preduzeća“. Osnovna oblast njegovovg interesovanja i specijalizacije je bila organizacija rada u industriji. Smatra se osnivačem Inovacijskog pokreta Srbije i SFRJ. Od stranih jezika govorio je engleski, francuski i nemački jezik, a služio se ruskim i italijanskim.
Veći deo radnog veka proveo je obavljajući rukovodeće poslove. Počeo je kao šef fabrikacije u „Ikarusu“ (1952-1955), da bi potom u Hemotehni bio šef mašinskog odeljenja (1955-1956). U „Ikarus“ se vratio kao generalni direktor, a 1960. postaje generalni direktor fabrike „IMT“. Potom je preašo kao potpredsednik u Privrednu komoru Beograda, gde ostaje do 1965, kada je izabran za generalnog direktora Organomatika. U periodu od 1972. do 1983. godine bio je generalni direktor Saveznog zavoda za patente.
Dragutin Bošković je bio poslanik Savezne skupštine, član saveta Ekonomskog fakulteta, član Saveta za urbanizam Beograda, član izvršnog odbora SSRNJ Beograda, član Komisije CKSKS i predsednik Saveza mašinskih i elektro inženjera i tehničara Srbije. Za svoj celokupni rad je bio odlikovan Ordenom rada IV stepena, a dobio je i Povelju grada Beograda.
Na Fakultetu organizacionih nauka je bio angažovan kao redovni profesor u periodu od 1973. do 1981. godine za predmet Organizacija istraživanja i razvoja, a 1973-1974. je bio v. d. Dekana FON-a. Pored plana i programa za taj predmet, dr Bošković je 1979. godine napisao i odgovarajući udžbenik istog naslova. Ta knjiga se koristila kao udžbenik i na drugim fakultetima.
U periodu od 1972. do 1983. godine bio je generalni direktor Saveznog zavoda za patente. U tom periodu pokrenuo je veliki broj projekata u vezi sa Inovacijskim pokretom, zaštitom od monopola ostvarenim preko intelektualne svojine, i Zakona o patentima i intelektualnoj svojini. Bio je član Svetske organizacije za intelektualnu svojinu (WIPO) i potpredsednik njenog Koordinacionog odbora.
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
El Ranchito, Jesús María
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
SBS
Termin  ima više značenja.
Blaguša
Blaguša je selo u okolici Zagreba, nadomak Sesveta i Kašine. Administrativno pripada Gradu Zagrebu, a nalazi se u gradskoj četvrti Sesvete.
Povijest
Podno južnih obronaka istočne Medvednice, a istočnije od doline potoka Kašine nalazi se dolina potoka, gdje se smijestilo istoimeno staro selo Blaguša. Naziv mu potječe od starog narodnog imena Blagonja, Blagus, a i kršćansko ime Blaž ga oponaša (očito na primjeru sela Blaškovec pokraj Zeline). Na području Blaguše nalazi se nederminirani arheološki lokalitet Staro selo te arheološki lokalitet Gradišće iz srednjeg vijeka. Blaguša je naselje koje se spominje u prošlosti od početka 13. stoljeća. U srednjem vijeku, zajedno s Kašinom bila JE na području zemljišnog posjeda koji se u pisanim povijesnim izvorima naziva "Terra casina cum Blagussa" (zemlja Kašina s Blagušom). Prvi puta se naselja spominju u povelji hrvatsko - ugarskog kralja Andrije II. iz 1217. godine. Tada su ova sela u vlasništvu prepošta (kanoničkog stariješine) zagrebačkog Kaptola Cirijaka i njegove braće. Posjed "Blagusa" spominje se u izvorima prvi put 1261. godine, kada ondašnji ban dodjeljuje posjed Blagušu ("terram nomine Blagusa") u vlasništvo Martinu Ventrosu koji je bio "kobagiones castri Zagrabiensis" , tj. podložnik zagrebačke utvrde (castruma). Darovani posjed nalazio se oko gornjeg toka blaguškog potoka. Samo nekoliko godina kasnije Martin se u povijesnim dokumentima naziva "comes Martinus, castellanus Blagusa" (tj. plemenitaš Martin, kaštelan Blaguše). Nešto kasnije Blaguša dolazi pod vlast zagrebačkog biskupa.
Prema redoslijedu pojavljivanja u povijesnim izvorima, 1217. godine spominje se "castrum Blagusa". Pretpostavlja se da je grad stajao negdje u okolici današnje Blaguše i potoka Blaguše. O samom gradu Blaguša prvi podatak je iz 1287. godine, kada se poimenice spominje Martin, gradski kaštelan Blaguše ("comes Martinus, castellanus de Blagusa"). Život na ovom području je u 13. stoljeću bio takav da se pojavila potreba zaštite prometnica, pojeda i naselja, pa se grade castrumi (utvrde). Postojanje castruma Blaguša potvrđeno je podacima iz povijesnih isprava od kraja 13. do pred kraj 15. stoljeća. Vjekoslav Klaić početkom 20. stoljeća piše: "taj grad jamačno stajao negdje u okolišu današnjeg sela i potoka Blaguše (potoka Blagušine)". Pretpostavlja se da je bio na brežuljku iznad sela Blaguše, na 245 metara nadmorske visine (na brežuljku zvanom Gradišče). Prema ondašnjem pričanju tadašnjih žitelja, u ovdašnjem su tlu, tijekom oranja i kopanja, više puta pronađeni ostaci građevinskog materijala. Danas više nema ni ostataka srednjovjekovne blaguške utvrde. Međutim, strmi brežuljak (na 245 metara nadmorske visine) sjeverno od sela Blaguše i danas se zove Gradište. Na njegovu vrhu koji je danas obrastao hrastovom šumom, vidi se povišeni rub malog okruglog platoa na kojem je vrlo duboka jama kružnog prosjeka ispunjena vodom, poput zdenca. Ispod brežuljka opažaju se tragovi iskopanog jarka, koji danas služi kao poljski put.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 653 stanovnika te 181 obiteljskih kućanstava.
Blaguša je urbanizirano naselje s ulicama Benkoščica, Blaguška, Boršćakova, Combajeva, Gornji Levaki, Hacmanjki, Hacmanjkova, Mađerova, Oračeva, Palikućeva,Pustički, Šukljova, Tudekova, Tuškova i Žeželjeva, uz Trg palih boraca.
Kultura
Postoji Planinarsko društvo "BLAGUS" Blaguša, koji aktivno djeluje već više od 20-ak godina. Ima oko 60-ak članova. Planinari imaju i planinarski dom na Grohotu koji je svake nedjelje otvoren za posjetitelje. Još postoji DVD-Blaguša.
Trobiolo, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Proskripcije
Proskripcije je naziv za ukaz, odnosno formalno ili neformalno objavljenu odluku tijela državne vlasti kojom je naveden jedan ili više pojedinaca koji su proglašeni neprijateljima države, te time implicitno ili eksplicitno javnosti sugerirano da njihovu slobodu, imovinu i život više ne štite uobičajena pravna pravila. Proskripcije se obično vezuju za revolucije, pučeve, građanske ratove ili nasilnu smjenu vlasti, odnosno služe kao sredstvo kao brzo i brutalno eliminiranje političkih protivnika u obliku čistke, odnosno nepoćudnih društvenih grupa (vjerske ili etničke manjine). Proskripcije su također poznate pod nazivima kao što su popisi za likvidaciju ili liste za odstrijel.
Proskripcije svoj cilj mogu postići na različite načine - kao sredstvo psihološkog pritiska na same proskribirane osobe, koje su njima "ohrabrene" da odu u egzil; kao pretvaranje proskribiranih osoba u "odmetnike" čija eliminacija predstavlja patriotski čin za koji počinitelj neće kazneno odgovarati te, konačno, kao poruka potencijalnim pomagačima i pristašama proskribiranih osoba da sami riskiraju ozbiljne sankcije ukoliko im budu pomagali.
U historiji je jedan od najpoznatijih primjera proskripcija bila čistka koju je Kornelija Sula proveo u Rimu nakon pobjede u građanskom ratu 82. pne. a čija su meta bili poraženi populari.
Santa Rita, Montana
Santa Rita je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 113.
Rancho Primitivo, Mezquitic
Rancho Primitivo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1380 m.
HN3
HN3 ima više značenja.
Cloquallum
Cloquallum, ogranak Upper Chehalis ili Kwaiailk Indijanaca, jednog plemena porodice salishan sa rječice Cloquallum Creek, pritoke Chehalisa u današnjem okrugu Mason u Washingtonu. Kwaiailki su identitet izgubili sa Cowlitzima.
Cerracchio, Benevento
Cerracchio je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
1,1'-Bis(difenilfosfino)ferocen
1,1'-Bis(difenilfosfino)ferocen je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 554,379 Da.
Santa Croce, Caserta
Santa Croce je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Plajzi
Plajzi su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazei se unutar nacionalnog parka Risnjaka. Jugoistočno je Biljevina, istočno je Gornji Okrug, sjeveroistočno je Razloški Okrug, sjeverno je Donji Okrug.
Meet Joe Black
Meet Joe Black je američki igrani film snimljen 1998. u režiji Martina Bresta. Po žanru je fantastična melodrama, a temelji se na klasičnom hollywoodskom filmu Death Takes a Holiday. Protagonist je Smrt, koji uzima tijelo nedavno poginulog mladića (čiji lik tumači Brad Pitt) te dolazi u posjet milioneru (čiji lik tumači Anthony Hopkins) kako bi ga pripremio na skori kraj život. Radnja prati kako se pri tome zaljubi u milionerovu kćer (čiji lik tumači Claire Forlani).
Film je u svoje vrijeme izazvao veliki publicitet zbog neuobičajeno visokih troškova za ovakav žanr. Kritike su uglavnom bile mlake, a financijski uspjeh je zabilježio tek izvan američkog tržišta.
Hondiga, Acambay de Ruíz Castañeda
Hondiga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2554 m.
Downsville, Louisiana
Daunsvil je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 141, što je 23 (19,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Buenavista el Naranjo, Santa Lucía Monteverde
Buenavista el Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Cieneguillas de en Medio, Turicato
Cieneguillas de en Medio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Buenavista el Naranjo, Santa Lucía Monteverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1570 m.
Cieneguillas de en Medio, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1816 m.
Charmes-sur-Rhône
Šarm sir Ron je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Priva.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2070 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 347 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 111 metar (maksimalnoj 223 m, a minimalnoj 106 m).
Genotip
Genotip je genska konstitucija nekog organizma koja može da se odnosi na:
Pojam genotipa uveo je Wilhelm Johannsen 1909. godine.
Genotip zigota, nastalog spajanjem polnih ćelija, sadrži proporcionalno jednak broj majčinih i očevih gena, samo što su se ti geni drugačije iskombinovali u genotipu potomka. Kakav će biti efekat genotipa nafenotip zavisi ne samo od genetičke osnove već i od dejstva faktora sredine u kojoj se novi organizam razvija.
Kod diploidnih organizama genski aleli se u jedru telesnih ćelija uvek nalaze u paru:
Siliștea, Raciu
Siliștea je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Raciu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 879 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Lissendorf
Lizendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.118 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233041.
Hrvatski dinar
Hrvatski dinar (ISO 4217: HRD) je kao zakonsko sredstvo plaćanja uveden 23. decembra 1991, kao zamjena za jugoslavenski dinar i to u omjeru 1:1. Nalazio se u optjecaju do 30. maja 1994.
Milivoje Tomić
Milivoje "Mića" Tomić (Beograd, Kraljevina SHS, 10. februar 1920. - Beograd, SRJ, 23. avgust 2000.) je bio srpski i jugoslovenski glumac.
Hrvatski dinar
Novac je korišten na čitavom teritoriju Hrvatske, osim na teritoriju Republike Srpske Krajine, te na teritoriju Herceg-Bosne.
Osteria Vecchia, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Milivoje Tomić
Poznat je kao deda Maksa iz Maratonaca, mada je glumio u preko 100 domaćih filmova.
U avgustu 1997. godine primio je nagradu za životno delo "Pavle Vuisić".
Hrvatski dinar
Historija
Nakon usvajanja odluke o suverenosti i samostalnosti Republike Hrvatske, u Hrvatskom saboru 25. juna 1991, već u julu 1991, odlukama vlade Republike Hrvatske kojima se Hrvatska pokušala zaštititi od negativnih posljedica koje su proizašle iz odluke Savjeta guvernera Narodne banke Jugoslavije, donešene 27. juna 1991, kojom su banke iz Hrvatske i Slovenije i njihove narodne banke isključene iz primarne emisije Narodne banke Jugoslavije. U suštini se radilo o tome da je pod pritiskom Slobodana Miloševića i tadašnjeg rukovodstva SR Srbije Narodna banka Jugoslavije odštampala veliku količinu novca - bez pokrića u robi, iako su se guverneri narodnih banaka Slovenije i Hrvatske tome žestoko protivili, na kraju su ih jednostavno ignorirali i izveli svoj naum.
Prvi hrvatski predsjednik Franjo Tuđman je 16. avgusta 1991. osnovao komisiju, koja je uz suglasnost tadašnjega premijera Franje Gregurića, već istog mjeseca donijela odluku da se trajni hrvatski novac zove hrvatska kruna, a njegov stoti dio banica, što je pretočeno u Zakon o Narodnoj banci Hrvatske, po kome je sve do ljeta 1993. službena moneta bila hrvatska kruna.
Međutim, pošto je hrvatski novac bilo je potrebno izraditi što prije, a kako ne bi kompromitirali krunu, velikom devalvacijom u tegobnim vremenima, komisija na čelu sa Marijanom Hanžekovićem, dotadašnjim ministrom financija, se na radnom sastanku 29. avgusta 1991, iz praktičnih razloga, odlučila za izdavanje privremenog novca pod nazivom hrvatski dinar.
Hrvatski dinar kao sredstvo plaćanja na teritoriju Republike Hrvatske je pušten u optjecaj 23. decembra 1991. Tog dana je na snagu stupila Uredba o narodnoj banci Hrvatske, koju je donijela Vlada Republike Hrvatske. Narodna banka Hrvatske s temeljnim ciljem očuvanja vrijednosti domaće valute je postala neposredno odgovorna Saboru. Pare, kao dijelovi dinara, su ukinuti, pri čemu se vršilo zaokruženje, vrijednosti do 50 para su zaokruživane na 0, a preko 50 para na 1 dinar. Skraćeni naziv za hrvatski dinar je bio prvobitno bila CRD. Do promjene kratice na HRD i uvođenja njena brojčane oznake 385, došlo je 2. aprila 1992. Hrvatski dinar se zapravo koristio sve do uvođenja kune. Potpisivao ga je ministar finacija, a ne, kao što je uobičajeno, guverner Narodne banke.
Prvi dinari u aponenima od 1, 5, 10, 25, 100, 500 dinara i 1 000 dinara tiskani su 8. oktobra 1991, 15. januara 1992. izdane su još novčanice od 2 000, 5 000 i 10 000 dinara, a 30. maja 1993. još i aponeni od 50 000 i 100 000 dinara. Hrvatski dinar nije imao kovanice. Novčanice u apoenima od 1, 5 i 10 dinara tiskala je tiskara Zrinski iz Čakovca, a ostale je tiskala švedska tvrtka Tumba Bruk.
Prihvatajući pravne akte koje je izdavao, sugerirao i naređivao Franjo Tuđman i ostvarujući državnu politiku Republike Hrvatske, tijela Hrvatske zajednice Herceg-Bosne su propisale hrvatski dinar svojom službenom valutom na teritoriju Herceg-Bosne.
Maja 1993. deset zastupnika Zastupničkog doma Hrvatskoga državnoga sabora predložilo je izmjenu Zakona o Narodnoj banci Hrvatske, te izmjenu naziva hrvatske krune, nazivom kuna, uz objašnjenje da treba poštivati tradiciju te da „kruna i banica nikako ne odgovaraju mladoj republici“. Nakon više saborskih sjednica, u julu 1993. sa 70 glasova za, 21 protiv i 10 suzdržanih kuna je prihvaćena, tako da kruna nikada nije uvedena.
Gaj Sosije
Gaj Sosije (Gaius Sosius, ? - poslije 17. n.e.) je bio rimski političar i vojskovođa poznat kao jedan od posljednjih konzula Republike.
Hrvatski dinar
Historija
Komisija za pripremu prijedloga koncepcije monetarnog sustava i izradu novčanica, na čijem je čelu bio akademik Dalibor Brozović, donijela je 25. februara 1993, još prije odluke o zamjeni naziva valute, odluku o raspisivanju pozivnog natječaja za izradu novog kovanog novca. Poziv za dostavu ponuda, s okvirnim uvjetima, upućen je 31. marta, umejtnici su imali 5 dana vremena da dostave svoje prijedloge, a 13. aprila je proglašen pobednik, Kuzma Kovačić. Prve nacrte i pokusne otiske za osam apoena novčanica hrvatskih kruna izradili su umjetnici Miroslav Šutej i Vilko Žiljak. Nakon što je odlučeno da naziv nove valute bude kuna, oni su za kune redizajnirali novčanice krune.
Gaj Sosije
Političku karijeru je započeo još 66. pne. kada je izabran za kvestora. Pripadao je stranci optimata i kao takav je izabran za pretora godine 49. pne. Na početku građanskog rata je, međutim, odbio pratiti Pompeja u Grčku te tako stekao Cezarovu naklonost. Ostavši vjeran cezarovcima i nakon Cezarovog ubistva, postao je pristaša Marka Antonija. On ga je za vrijeme rata s Partima imenovao guvernerom Sirije i Kilikije, te je na tom mjestu godine 37. pne. zauzeo Jeruzalem i postavio Heroda Velikog za kralja Judeje. Godine 34. pne. je zbog toga dobio trijumf.