cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sveti Stefan Mađarski
Pokrštavanje Mađara
Obeshrabrivao je paganske običaje i učvršćivao je hrišćanstvo raznim zakonima koji su zabeleženi kao 'Institucije. Latinski postaje službeni jezik carskog dvora i prestaje sa korištenjem hunsko-mađarskog pisma. Pokrštavanjem je uspeo da uvede Mađarsku u krug civilizovanih zemalja. Nadživeo je svu decu i Mađarsku je pre smrti posvetio Mariji, Majci božijoj pa se ona i naziva Patrona Hungarie. Posle smrti njegovog sina Emeriha 1030 koji je poginuo u lovu na vepra došao je u sukob sa Hajnrihom II oko miraz koji donela njegova žena Gizela a to su oblasti oko reka Fiša i Lajta. To su počeci ugarsko-nemačkih sukoba.
Misionari i imigranti
Posle monaha u Mađarsku dolaze razne zanatlije i drugi privučeni privilegijama i pričama o zemlji sa mnogo obradive zemlje. Imigraciju u Mađarsku su pospešile loše godine i epidemije u Evropi.
Centralizacija Mađarske
Provodio je centralizaciju Mađarske po uzoru na karolinške vladare. Ukinuo je plemenske podele. Stvorio je nove teritorijalno-administrativne jedinice zvane županije. Podelio je Mađarsku u 40-50 županija i nastavio je sa uvođenjem decimalnog sistema mera. Proveo je i finansijsko-ekonomske reforme.
Do 1028. celi Karpatski region je postao deo Mađarske. Odgovarajućim dogovorima sa velikim kijevskim knezom Jaroslavom Mudrim i sa poljskim kraljem Boleslavom Hrabrim pripaja Mađarskoj nove teritorije.
Svetac
Proglašen je svecem 1083 na inicijativu kralja Ladislava, od strane katoličke crkve, a pravoslavna crkva ga je proglasila svecem 2000. Sveti Stefan je imao troje dece, ali nadživeo je sve troje, tako da je nakon njegove smrti vladalo razdoblje nestabilnosti od 1038. do 1047. godine.
Vekovima je 20. avgust bio praznik Svetog Stevana (Szent Istvan). Njegovo pagansko ime je Vajk, a prilikom prekrstavanja i prelaska na katolicku veru je primio ime Stevan (Istvan) 973 ili 974 godine. Od oca Geze je vlast preuzeo 998-e godine. Proglasen je za kralja i krunisan na Bozic 1000. godine u Ostrogonu. Sveti Istvan je doziveo skoro 70 godina (sto je za tadasnje vreme retkost) i nakon 42 godine vladavine je umro 15. avgusta 1038-e godine. Nakon smrti 20. avgusta 1083-e godine episkopi ga - uz papinu dozvolu - podizu na oltar ( sto je u to vreme znacilo da su ga proglasili svecem). Znaci 20. avgust je dan proglasenja Istvana za svetca (kanonizacija). Za vreme vladavine izdao je neku vrstu zakona pod nazivom "Opomene", sto je napiso svom sinu ( Princ Imre, srpski Mirko). U svojoj starosti je doziveo tragediju, njegov uzoran sin Imre, koga je pripremao da od njega preuzme presto, 1031. godine neposredno je pred krunisanjem nastradao prilikom lova Smrtno ga je ranila divlja svinja, dok je drugi sin umro jos ranije. 20 avgust je vekovima bio crkveni praznik, a Marija Terezija je uvela 20. avgust u kalendar za nacionalnog praznika.Po zavrsetku drugog svetskog rata nova komunisticka vlada nije mogla dozvoliti da se slavi verski praznik, pa 20. avgust proglasili danom Ustava. Nakon zavrsetka II Svetskog rata novi komunisticki rezim 1948-e godine uvodio je novi pojam praznika za 20. avgust, i to praznik Prvog hleba. 1949-e godine je 20. avgust proglasen praznikom Ustava i Novog hleba. Od 1991-e godine 20. avgust ponovo proglasen praznikom Svetog Stevana, praznik Novog hleba i dan prvog Ustava.U novije vreme se uvodi i cetvrti pojam - dan, odnosno praznik Svete Krune.
Hrast
Hrast je rod listopadnog i zimzelenog drveća i žbunja iz porodice bukava (Fagaceae). Režnjeviti, nazubljeni ili celoviti listovi spiralno raspoređeni na grančici, najčešće nakupljeni prema terminalnom pupoljku. Muški i ženski cvetovi su zasebni, na istoj biljci (jednodomost). Muški cvetovi su skupljeni u zelenkasto-žute, ređe crvenkaste, rese. Ženski cvetovi su skoro neuočljivi, u pazuhu listova, pojedninačni ili u manjim grupama, bez krunice. Plod je žir. Stablo hrasta je veoma razgranato i moćno. Drveće ima dubok korenov sistem, sa centralnim korenom, koji kasnije obično zakržljava.
Sinonim je otpornosti i čvrstoće.
Areal roda je holarktički — hrastovi nastanjuju Severnu poluloptu: Severnu i Srednju Ameriku (jedna vrsta živi i u Južnoj Americi), Evropu, severnu Afriku i gotovo celu Aziju, izuzev Indije i krajnjeg jugoistoka.
Opis
Hrastovi su važno drveće u severnom umerenom području. Ima ih oko 200 vrsta. Većinom rastu kao krupno drveće. Muški su im cvetovi u dugim i retkim resama, s 6-10 prašnika. Ženski su cvetovi pojedinačno u kupuli. Plodnicu čine 3 plodna lista. Za cvatnje, kupula je sitna i nalik na pup. Kasnije se razvije u naboranu, veću ili manju čašicu, koja je obrasla kratkim i većinom prileglim ili duguljastim i čekinjavim ljuskama. U čašici je po jedan plod, žir, koji je jajolik. Supke ostaju podzemno.
Proređene šume hrasta plutnjaka su vredne zbog kiseonika i dobijanja plute.
Sistematika
Rod Quercus podeljen je u više sekcija i podrodova, ali ne postoji opšteprihvaćena podela. Stoga se ovde navodi najdetaljniji spisak sekcija, bez udruživanja pojedinih sekcija u podrodove:
U Srbiji raste 6—10 vrsta hrastova, u zavisnosti od sistema klasifikacije:
Neki autori izdvajaju još 4 vrste za Srbiju: stepski lužnjak, sivi hrast — Quercus pedunculiflora, transilvanijski kitnjak, istočni hrast — Quercus polycarpa, balkanski kitnjak — Quercus delachampii, krupnolisni medunac, virgilijski hrast — Quercus virgiliana, ali većina autora smatra da je Quercus pedunculiflora samo podvrsta lužnjaka, Quercus polycarpa, Quercus delachampii — kitnjaka, a Quercus virgiliana — medunca.
U Crnoj Gori se sreću još i zimzeleni hrastovi: crnika, česvina, česmina - Quercus ilex i oštrikar, prnar, komorovac - Quercus coccifera.
Kod nas se još gaje i neke vrste stranih hrastova, ali je širu primenu u ozelenjavanju gradova našao samo američki crveni hrast - Quercus rubra.
Simbolika
desno|thumb|Hrast, sveto [[drvo starih Slovena.]]
Simbol je otpornosti i čvrstoće. Hrast je u starim indoevropskim religijama poznato drvo boga gromovnika. Hrast je sveto drvo starih Slovena, što je kod Srba dobrim delom sačuvano i nakon primanja hrišćanstva. Kod Srba se i danas koristi za badnjake, a stari običaj da se pod hrastom održavaju zborovi je i u vezi sa verskim uvaženjem toga drveta. U toku turske vladavine Srbi su se zarad molitve, u nedostatku crkava, okupljali ispod osvećenih hrastova - zapisa.
Santa Rosa de Lima, Zapotitlán Tablas
Santa Rosa de Lima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zapotitlán Tablas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
Five Days (film)
Five Days, u SAD izdan pod naslovom Paid to Kill je britanski crno-bijeli film noir snimljen 1954. godine u režiji Montgomeryja Tullyja. Protagonist, koga tumači Dane Clark, je poslovni čovjek koji se našao pred bankrotom te u očaju najboljeg prijatelja nagovori da ga ubije kako bi mu supruga mogla naplatiti životno osiguranje. Radnja prikazuje kako ga iznenadna promjena okolnosti potakne da se predomisli, ali da je otkazivanje vlastite likvidacije daleko teže i kompliciranije nego što je mislio.
Santa Isabel del Mar, Playas de Rosarito
Santa Isabel del Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Opština Șuici, Argeș
Șuici je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Teign
Teign je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je 50 km. Protiče kroz Dorset. Uliva se u zaliv Lajm, Lamanš.
Niles, Illinois
Najls je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.803, što je 265 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Belmond, Iowa
Belmond je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.376 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.376 stanovnika, što je 184 (7,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Roggio, Lucca
Roggio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Mesa Quemada, Uruachi
Mesa Quemada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Dubrovnik
Dubrovnik (latinski: Ragusa — Raguza) je grad smješten na Jadranskom moru, u južnoj Hrvatskoj. Ime je dobio po hrastovoj šumi, dubravi. Ubraja se u jedan od najznačajnijih kulturnih i turističkih centara u cijeloj Jugoistočnoj Evropi. Poznat je po svojoj staroj gradskoj jezgri sa brojnim kulturnim i sakralnim spomenicima. Grad je 1991. godine imao 49.728 stanovnika, a prema popisu iz 2011. godine 42.615. Smješten je na 42.65°N, 18.06667°W. Popularni naziv za Grad pod brdom Srđ je i "biser Jadrana". Dubrovnik je i upravni centar Dubrovačko-neretvanske županije.
Grad Dubrovnik osnovan je na pomorskoj trgovini i trgovini sa Osmanskim Carstvom i svim drugim zemljama svijeta od Amerika do Indije tokom ranog srednjeg vijeka i dosta vremena bio je jedini protivnik Mletačke republike Venecije na istočnom dijelu Jadranu. Zbog bogatstva i vještih diplomatskih odnosa, grad Dubrovnik se znatno razvio posebice u XV. i XVI vijeku. Dubrovnik je bio centar razvoja hrvatskog jezika i hrvatske književnosti, te rodni grad mnogih značajnih pjesnika, pisaca, filologa, slikara, matematičara i fizičara.
Počeci grada
Pretpostavlja se da je Dubrovnik nastao u VII vijeku, ali prema nekim novim nalazima i spoznajama čak i znatno ranije. Te nove spoznaje baziraju se na pronalasku ostataka ruševina katedrale koja se je nalazila na mjestu današnje katedrale. Stari osnivači Dubrovnika su, bježeći pred Avarima iz razorenog Epidaurusa (današnji Cavtat) dosli na otočnu hrid Laus podno brda Srđ i tu su se odlučili nastaniti. Vremenom su otočnu hrid povezali sa kopnenim dijelom današnjeg Dubrovnika, u to vrijeme pod imenom Dubrava. Dubrovnik je u početku bio u sastavu Dalmatinskog temata i priznaje vlast Bizanta. Prvi se put u historijskim dokumentima spominje 850. Opsada Saracena 866. zaustavljena je zahvaljujući pomoći Bizanta. Oko 992. g. spalio ga je makedonski car Samuilo. Krajem 10. st. osniva se dubrovačka nadbiskupija i metropolija. Tada postaje crkveno nezavisan od Splita. Od 1205. g. priznaje vlast Venecije, što traje do 1358. g. U vrijeme mletačke vlasti Dubrovčani dižu tri bune, ali se nisu mogli osloboditi mletačkog gospodstva.
Razvoj buduće republike
Iako je priznavao vlast Venecije, Dubrovnik je uspio sačuvati autonomiju, jer je birao Malo i Veliko vijeće, Senat, te ostale organe gradske samouprave. Grad je 1272. g. dobio statut. U Dubrovniku se vrlo rano razvija trgovina, posebno sa zaleđem i to ponajprije s Bosnom u doba Kulina bana.
U vrijeme uspona Raške Dubrovnik se uspješno branio od njenih napadaja. U 13. st. vlast Dubrovnika raste na šire gradsko područje i susjedne teritorije. Tako se Lastovo dobrovoljno priključuje Dubrovniku, a od 1333. g. u sastavu Dubrovačke Republike je i Stonski rat sa Stonom. 1345. g. i Mljet ulazi u sastav Republike.
San José de Buenavista, Totatiche
San José de Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Dubrovnik
Razvoj buduće republike
Ston je imao veliko strateško značenje za Dubrovnik, jer je tako mogao kontrolirati plovidbu oko ušća rijeke Neretve i u Mljetskom kanalu. Prostor od Stona do Zatona Dubrovačka Republika je osigurala kada je krajem 14. st. od Bosne kupila Konavle. Tada su utvrđene granice Republike, koju od kraja 14. st. priznaju svi dubrovački susjedi.
San José de Buenavista, Totatiche
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Dubrovnik
Procvat Dubrovačke Republike
U Dubrovačkoj Republici, koja je bila organizirana kao patricijska republika, vlast je imala vlastela sakupljena u Velikom vijeću. Veliko vijeće je biralo gradsko činovništvo - Vijeće umoljenih (vlada), koje se još zvala i Malo vijeće. Knez se birao na mjesec dana. Dubrovnik nije imao stalnu vojsku, već samo redare i stražu, a ako je bilo potrebno, uzimao je plaćenike. U 15. st. imao je oko 40.000 stanovnika.
Dubrovnik doživljava svoj procvat u 16. st., kada Dubrovčani uspješno uspostavljaju trgovačke veze s Osmanlijama, kojima plaćaju danak u novcu i robi. Istovremeno zadržavaju slobodu, nezavisnost i povlastice slobodne trgovine na cijelom području Osmanskog carstva. Dubrovčani su već od ranije imali svoja uporišta na Balkanu i uspješno razvijaju trgovinu sa Portom, ali i Italijom i Španskom. Trguje se rudarskim, poljodjelskim i stočarskim proizvodima, manufakturnom robom, solju i dr. U 16. st. Dubrovnik je imao jaku mornaricu, sa oko 180 brodova. Dubrovački su brodovi prevozili robu stranih trgovaca, plovili obalama Mediterana i stizali sve do Engleske.
Temelj privrednog razvoja Dubrovnika činili su pomorstvo i trgovina sa okolnim područjima (pogotovo srednjovjekovnom Bosnom), ali i zanat. U 15. st. organiziraju se prve radionice za proizvodnju sukna, stakla i sapuna. U to vrijeme Dubrovnik je imao i prosvjetne, socijalne, komunalne i gospodarske ustanove. U 16. st. zahvaljujući trgovini i pomorstvu, u Dubrovniku se akumuliraju znatna financijska sredstva. Osnivaju se jača trgovačka i pomorska poduzeća, ali se produbljuju socijalne razlike između pučana, pa se bogatiji izjednačuju s vlastelom. Grad Dubrovnik se izgrađuje prihodima od obrta i trgovine.
Važan zaštitnik dubrovačke slobode bila je Španija, a najveći neprijatelj njenoj nezavisnosti i slobodi vječiti konkurent - Venecija.
U drugoj polovini 16. st. opada moć Dubrovnika. Uzroci su u velikim geografskim otkrićima i revoluciji cijena koja obezvrjeđuje novac. Dubrovački bankari manje ulažu u brodarstvo i obrt, jer nedostaje kapitala, a konkurencija francuskih, engleskih i holandskih pomoraca je sve veća.
Opadanje Grada i Republike
Potres 1667. nije bio jedini događaj koji je uzrokovao opadanje moći Dubrovačke Republike. Naime otkrićem Amerike trgovački su se putevi premjestili na Atlantik, izgradnja splitske skele od strane Mlečana, te činjenica da više nisu imali monopol na trgovinu s Osmanlijama neki su od glavnih uzročnika. Potres, a nedugo zatim i požar, samo su kruna svih nedaća koje su u to doba zadesile Dubrovnik.
Nakon višestoljetnog uspješnog balansiranja između dviju velesila u svom okružju - Mletačke republike i Osmanskog carstva, opća evropska ofenziva protiv Osmanlija (poraz pod Bečom 1683., kod Mohača 1687.) odrazila se i na Dubrovnik, jer su Mlečani iskoristili slabost Osmanlija i uzimanjem trebinjskog kotara posve odrezali Dubrovnik od Osmanskog carstva i bosanskog zaleđa, te grad doveli u vrlo tešku situaciju. Međutim, mirom u Sremskim Karlovcima 1699. morala se Venecija povući iz Popova polja i vratiti ga u osmanske ruke, a tom je prilikom provedeno i prvo sistematsko razgraničenje Osmanskog carstva i Venecije u Dalmaciji. Dubrovčani su se još jednom, ponajprije vještom diplomacijom, oslobodili opasnosti, da ih Venecija okruži i odvoji od zaleđa.
Pad Dubrovačke Republike
thumb|right|300px|Mapa Dubrovačke republike do 1808. Mirom u Požarevcu 1718. napravljen je koridor između Neuma i Kleka, koji je ostao Bosni i Hercegovini. Tako su se Dubrovčani i fizički odvojili od mletačkih posjeda u Dalmaciji. Tokom ratovanja s Osmanlijama (1683-1699.) Dubrovčani su se odlučili vratiti pod ugarsko-hrvatsku krunu i obnavljaju ugovor iz 1358. g. U 18. st. ponovno jača dubrovačku privredu i Dubrovnik izgrađuje jaku mornaricu. Orijentaciju velikih evropskih pomorskih sila na Atlantik Dubrovnik koristi za tranzit na Sredozemnom moru, ali su njegovi brodovi plovili i preko Atlantika do Amerike. U 18. st. Dubrovnik ima više od 85 konzulata. Najjači gospodarski činitelj bila je hrvatska vlastela kojoj je pripadalo skoro cijela plovidba s 750.000 tona i skoro cijela zemlja.
Dubrovačka Republika je nedugo nakon proglašenja nezavisnosti Sjedinjenih Američkih Država, zainteresirana za razvoj ekonomskih odnosa s tom velikom osamostaljenom državom, jednim svojim aktom uspostavila dijalog s vladom u Washingtonu, što se tumači kao de facto priznanje nezavisnosti i uspostava diplomatskih odnosa sa SAD.
Dana 26. svibnja 1806. vojska francuskog generala Lauristona nedopušteno je ušla na teritorij neutralne Dubrovačke Republike, a sljedećeg dana je na prijevaru ušla u Grad, tražeći da se samo odmori i okrijepi na putu za tadašnje francuske posjede u Boki kotorskoj. Umjesto toga, odmah je okupirala Grad u ime Napoleona. Vrlo brzo nakon početka francuske okupacije, ruska i crnogorska vojska ušla je na dubrovački teritorij i počela se boriti s francuskom vojskom, pljačkajući i paleći sve na putu. To je kulminiralo opsadom okupiranog Grada (u kojoj je na njega palo 3000 topovskih kugla). 31. siječnja 1808. maršal Auguste Frederic Louis Viesse de Marmont izdao je proglas da ukida Dubrovačku Republiku, unatoč protivljenju vlasti Republike, i da pripaja dubrovački teritorij Kraljevstvu Italiji (marionetskoj državi Francuskog Carstva), iz kojega je naknadno izdvojen te zajedno s Istrom, Dalmacijom te slovenskim zemljama udružen u Napoleonove Ilirske provincije. Marmontu je Napoleon dao novostvorenu titulu "vojvoda dubrovački" (Duc de Raguse).
Nakon sedam godina francuske okupacije, ohrabreni dezertiranjem francuskih trupa nakon propale invazije na Rusiju i ponovnog ulaska Austrije u rat, sve dubrovačke društvene klase, pod vodstvom vlastele, ustale su na opći ustanak protiv okupacije. 18. lipnja 1813. zajedno s britanskim saveznicima natjerali su na predaju francuski garnizon na otoku Šipanu, zatim i u Stonu te na Lopudu, nakon čega se ustanak proširio kopnom Republike, počevši s Konavlima.. Tada su počeli opsadu Grada, uz pomoć Britanske mornarice s brodovima HMS Bacchante i HMS Saracen, pod zapovjedništvom kapetana Williama Hostea, a ubrzo se ustanku pridružilo i stanovništvo unutar opkoljenog Grada. Austrijsko Carstvo je poslalo svoje trupe pod zapovjedništvom generala Todora Milutinovića pod izlikom da su došli pomoći svojim dubrovačkim saveznicima, međutim, kao što se ubrzo pokazalo, zapravo su htjeli francusku okupaciju Dubrovnika zamijeniti vlastitom. Zaveli su jednog od privremenih guvernera Republike, Vlaha (sina Brnje) Kabogu, obećanjima moći i vlasti (koje nije dugo uživao, nego je umro u sramoti, od naroda otad zvan "Traditur" - izdajica), te su ga uspjeli uvjeriti da vrata s istočne strane ostanu zatvorena dubrovačkim ustanicima koji su se tamo okupili, a da kroz vrata na zapadu uđu austrijske snage (bez dubrovačkih vojnika) kako bi okupirale Grad, nakon što se predao francuski garnizon od 500 vojnika pod zapovjedništvom generala Montricharda.
Nakon toga, barjak svetoga Vlaha vijorio se uz austrijsku i britansku zastavu, ali samo dva dana, jer je 30. siječnja general Milutinović naredio gradonačelniku Sabu Giorgi da ga spusti. U patriotskom zanosu Giorgi, koji je bio zadnji knez Republike prije francuske okupacije, odbio je skinuti barjak, "jer ga je pripeo (podigao) narod", i nijedan Dubrovčanin to nije htio učiniti, čak ni nakon što su im zaprijetili oružjem, nego su barjak skinuli austrijski vojnici.
Iako vlada Dubrovačke Republike nikad nije potpisala kapitulaciju niti se odrekla suvereniteta, što je po pravilima Klemensa von Metternicha koje je Austrija usvojila za Bečki kongres značilo da je trebala biti obnovljena, Austrijsko Carstvo je uspjelo uvjeriti druge saveznike da mu dopuste da zadrži teritorij Dubrovačke Republike Dok su mnogi manji i manje važni gradovi i bivše države bili primljeni na Kongres, to pravo je odbijeno predstavniku Dubrovačke Republike. Sve to je bilo u potpunoj suprotnosti sa svečanim ugovorima koje su austrijski carevi potpisali s Republikom: prvi potpisan 20. kolovoza 1684., u kojem car Leopold I. Republici obećava i jamči nepovredivu slobodu ("inviolatam libertatem"), te drugi iz 1772., u kojem carica Marija Terezija obećava zaštitu i poštovanje nepovredivosti teritorija i slobode Dubrovačke Republike.
Ekonomija
thumb|desno|200px|Dubrovačka luka u Gružu U Dubrovniku su već u 11. stoljeću postajala udruženja trgovaca i obrtnika razvrstanih po djelatnostima. Glavne gospodarske grane stoljećima su brodogradnja, pomorstvo, trgovina, obrt, a u novije vrijeme i turizam. Trgovalo se rudarskim, poljodjelskim i stočarskim proizvodima, manufakturnom robom, solju i dr. Sol se dobivala u Gružu i Slanom te na otocima Šipanu i Mljetu, a najvažnije središte proizvodnje soli bio je Ston. U 16. stoljeću, Dubrovnik je imao jaku mornaricu (oko 180 brodova), po jačini i veličini treću u svijetu. Dubrovački su brodovi prevozili robu stranih trgovaca, plovili obalama Sredozemnog mora i stizali sve do Engleske, a postoji i dokazani slučaj da je dubrovačka karaka došla do obale Sjeverne Amerike, gdje su se pomorci pomiješali s lokalnim stanovništvom (Indijancima).
U Dubrovniku je osnovana najstarija trgovačka komora u Hrvatskoj. Osnovali su je Francuzi 1808. godine, nakon propasti Dubrovačke Republike, dok je Hrvatska gospodarska komora u Zagrebu osnovana tek 1852. godine. Danas postoji Županijska komora Dubrovnik, a grad je gospodarsko središte Dubrovačko-neretvanske županije.
Gradska naselja
Bosanka, Brsečine, Čajkovica, Čajkovići, Čokolino, Donje Obuljeno, Dubravica, Dubrovnik, Gornje Obuljeno, Gromača, Kliševo, Knežica, Koločep, Komolac, Lopud, Lozica, Ljubač, Mali Zaton, Mokošica, Mravinjac, Mrčevo, Nova Mokošica, Orašac, Osojnik, Petrovo Selo, Pobrežje, Posat, Prijevor, Rožat, Suđurađ, Sustjepan, Šipanska Luka, Štikovica, Šumet, Trsteno, Veliki Zaton i Zaton.
Gradski kotari
Ploče-Iza Grada, Stari Grad, Pile-Kono, Lapad, Montovjerna, Gruž, Komolac i Mokošica.
Popis 2001.
Područje Grada Dubrovnika, prema popisu stanovništva iz 2001. ima 43.771 stanovnika (uključujući i radnike u inozemstvu).
Nacionalni sastav stanovništva prema popisu iz 2001.:
S obzirom na materinski jezik, 42.232 ili 96,49% izjasnilo se, da im je materinski jezik hrvatski. Prema vjeri, 37.015 ili 84,57% izjasnilo se kao rimokatolici, 2.310 ili 5,28% kao muslimani, 1.697 ili 3,88% kao pravoslavci, 1.430 ili 3,27% kao agnostici ili neizjašnjeni, te 935 ili 2,14% kao ateisti.
Svjetska baština
Stari dio grada Dubrovnika nalazi se na UNESCO-voj listi svjetske baštine. Biser Jadrana, smješten na dalmatinskoj obali, postao je važna mediteranska morska sila od 13. stoljeća nadalje. Iako je teško oštećen u potresu 1667. godine, Dubrovnik je uspio sačuvati svoje prekrasne gotičke, renesansne i barokne crkve, samostane, palače i fontane.
Gradske zidine i utvrđenja
thumb|desno|200px|Tvrđava [[Lovrijenac]]
Crkve i samostani
thumb|desno|200px|Katedrala Uznesenja Blažene Djevice Marije na nebo
Palače
thumb|desno|200px|Knežev dvor
Dubrovačke ljetne igre
Dubrovačke ljetne igre su festival utemeljen 1949. godine. U jedinstvenom ambijentu zatvorenih i otvorenih scenskih prostora renesansno-baroknog grada Dubrovnika u vremenu od 10. srpnja do 25. kolovoza održavaju se brojne glazbene, dramske i plesne priredbe. Okosnica festivala su djela Marina Držića, Ivana Gundulića, Ive Vojnovića, Williama Shakespearea, Carla Goldonija, grčkih tragičara i dr. Glazbeni dio programa predstavlja najboljih domaće skladatelje, soliste i orkestre te njihove strane goste. Prikazuju se i opere, naročito komične.
Glazbeni festival "Julian Rachlin i prijatelji"
To je festival komorne glazbe koji se od 2000. godine tradicionalno, krajem ljeta odvija na pozornici u atriju Kneževog dvora. Na festivalu uz utemeljitelja festivala, poznatog violinista i violista Juliana Rachlina nastupaju brojni poznati svjetski glazbenici.
Filmski festival Libertas
Libertas Film Festival započeo je 2005. s idejom, da se festivalska kulturna ponuda Dubrovnika proširi i filmskom. Festival se odvija tijekom ljeta, a na reportoaru se prikazuju igrani i dokumentarni filmovi nezavisnih produkcija posvećeni promociji slobode iz zemalja diljem svijeta. U natjecateljskom dijelu izabrani filmovi bore se za nagradu Dubravka koju dodjeljuje stručni žiri u kategorijama najbolji igrani film, najbolji dokumentarni film i najbolji kratki film. Film najbolje ocijenjen od strane publike dobiva posebnu nagradu publike.
Projekcije se održavaju u dubrovačkom kinu Sloboda, gradskom kazalištu Marin Držić, obnovljenom ljetnom kinu Jadran unutar dubrovačkih gradskih zidina i ljetnom kinu na krovu tvrđave Revelin.
Živa (mitologija)
thumb|Živa Živa je, u slavenskoj mitologiji, božica života. Obično su je predstavljali kako sjedi; na glavi je imala ukras, koji je podsjećao na sunčeve zrake; bila je ogrnuta lakim ogtačem, golih grudi i ramena. U lijevoj ruci držala je klasje žita, u desnoj voćku sličnu jabuci.
Dubrovnik
Kazalište Marin Držić
Dubrovnik je u svojoj povijesti imao bogatu kazališnu tradiciju, brojne pisce, glumce i pozornice. Gradsko kazalište Marin Držić s vlastitim umjetničkim ansamblom osnovano je krajem 2. svjetskog rata. Na svom repertoaru teži uprizorenju djela starih dubrovačkih i drugih zavičajno, tematsko i jezično bliskih autora, uz povremene odmake u smjeru suvremenijih tema. Kazalište povremeno svoja djela prikazuje u sklopu Dubrovačkih ljetnih igara te gostovanja u drugim gradovima.
Dubrovačka književnost
thumb|desno|200px|Naslovnica knjige [[Ivan Gundulić|Ivana Gundulića "Suze sina razmetnoga" iz 1622. godine.]] Književnost grada Dubrovnika u velikoj je mjeri utjecala je na razvoj hrvatskog književnog jezika. Ljudevit Gaj i ilirci izabrali su jezik u djelima Ivana Gundulića i kasnijih dubrovačkih pisaca, za standardni jezik. Dubrovačka književnost bila je vrlo opsežna u odnosu na broj stanovnika. Sačuvan je mali dio, jer je tiskarski stroj bio teško dostupan i jer velik broj djela poput ljubavne poezije nije bio namijenjen širokoj publici. Neke knjige ostale su u rukopisima ili ih znamo samo po imenima. U 16. stoljeću, Dubrovčani su tiskali samo 12 knjiga, od kojih su 7 bile vjerske. Prva dva znamenita dubrovačka pisca su Šiško Menčetić i Džore Držić, koji su pisali pod utjecajem Francesca Petrarce. Njihove pjesme su objavljene u Ranjininom zborniku, u kojem je bilo čak 820 pjesama, ali original nije sačuvan. Istaknut je bio Mavro Vetranović, koji je pisao pjesme, drame i domoljubna djela. Jedan od najistaknutijih i najpopularnijih dubrovačkih književnika je Marin Držić. Napisao je velik broj vrijednih pastoralnih drama i komedija, među kojiam se ističu "Dundo Maroje", "Skup" i "Novela od Stanca". Već u Držićevo vrijeme, postojale su glumačke družine, koje su izvodile njegova djela. U Dubrovniku je postojala i humanističko-latinistička književnost čiji su predstavnici bii Ilija Crijević, Jakov Bunić i dr. U 17. stoljeću pojavio se Ivan Gundulić, koji predstavlja vrhunac dubrovačke književnosti sa svojim epom "Osmanom", pastoralnom dramom "Dubravkom" i religioznom poemom "Suze sina razmetnoga". U "Dubravki" slavi ljubav prema slobodi: “O lijepa, o draga, o slatka slobodo!”. Poslije Gundulića značajan je Ivan Bunić Vučić, koji je pisao pastoralne i religiozne pjesme. Dramski pisac Junije Palmotić temeljio je pisanje na klasičnim uzorima, pokazivao je mentalitet društva u kojem je živio i obogatio je dubrovačko kazalište svoga vremena.
Dubrovački simfonijski orkestar
To je profesionalni glazbeni orkestar grada Dubrovnika i glavni je nositelj glazbenih zbivanja u Dubrovniku. U svom djelovanju nastavlja glazbenu tradiciju koja se počela razvijati još u vrijeme rane Dubrovačke republike. Orkestar redovito nastupa u sklopu Dubrovačkih ljetnih igara. Na svom repertoaru veliku pozornost posvećuje dubrovačkim klasicima iz 18. stoljeća, posebno skladateljima Luki Sorkočeviću i Ivanu Mani Jarnoviću. Tijekom koncertne sezone nastupa na koncertima u atriju Kneževog dvora i ljetnikovcu Crijević-Pucić, a ostvaruje i zapažena gostovanja po Hrvatskoj i inozemstvu.
Sport
Dubrovnik je poznat kao vaterpolski grad. Vaterpolski klub Jug 3 puta je bio prvak Europe, osvajač LEN kupa, europskog Superkupa, ima 21 naslov prvaka bivše Jugoslavije, 5 naslova prvaka Hrvatske, 2 kupa bivše Jugoslavije i 9 kupova Hrvatske. Više dubrovačkih vaterpolista osvajali su olimpijske medalje poput Veselina Đuhe, Gorana Sukna i dr. Dubrovačka plivačica Sanja Jovanović osvajala je medalje na svjetskim i europskim plivačkim prvenstvima i ima svjetski rekord na 50 m leđno. Ženski odbojkaški klub "Dubrovačka banka" bio je prvak Europe i proglašen je za najbolju hrvatsku žensku ekipu u 1998. godini u izboru Sportskih novosti.
Vaterpolo: Divlja liga je prvenstvo dubrovačkih kupališta u vaterpolu: Pobjednik 2008. je Solitudo.
Nogomet:
Boćanje:
Ragbi:
Košarka:
Rukomet:
Odbojka:
Jack Albertson
Jonathen George "Jack" Albertson (16.6. 1907 – 25.11. 1981) bio je Oscarom, Emmyjem i Tonyjima nagrađen američki glumac, komičar, plesač, pjevač i muzičar, koji je nastupao na pozornici, radiju, filmu i televiziji.
Dubrovnik
Osnovne škole
thumb|desno|200px|Koncertna dvorana Umjetničke škole Luke Sorkočevića
Jack Albertson
Biografija
Albertson se rodio u gradu Malden u državi Massachusetts, kao dijete židovskih imigranta - Flore Craft i Lea Robertsona. Odmalena je pokazivao sklonosti za show business, slično kao i njegova sestra Mabel, kao i brat Frank, koji će i sam postati ugledni holivudski karakterni glumac.
Dubrovnik
Sveučilište u Dubrovniku
Povijest visokog obrazovanja u Dubrovniku je duga i započinje 1624. godine, kada su jezuiti osnovali "Collegium Rhagusinum". Senat Dubrovačke Republike 1654. godine proglasuje ga javnim visokim učilištem na kojemu se izučavala umjetnost i prirodne znanosti. Na tom učilištu obrazovali su se mnogi Dubrovčani toga vremena, među njima i Ruđer Bošković, najpoznatiji dubrovački znanstvenik onoga vremena, koji je obrazovanje poslije nastavio na poznatom "Collegium Romanum" u Rimu.
Jack Albertson
Biografija
Međutim, početak Albertsonove karijere je bio izuzetno težak. Srednju školu je napustio kako bi u New Yorku stekao slavu, ali je umjesto toga bio prisiljen zimi spavati po podzemnoj željeznici, a ljeti po Central Parku. Stvari su krenule nabolje kada se priključio vodviljskoj putujućoj družini, Dancing Verselle Sisters.
Dubrovnik
Sveučilište u Dubrovniku
U moderno doba, visoko obrazovanje u Dubrovniku počinje s Višom pomorskom školom, Fakultetom za vanjsku trgovinu i turizam i Pomorskim fakultetom. Do osnivanja dubrovačkog Veleučilišta i Sveučilišta visokoobrazovne institucije bile su u sklopu Sveučilišta u Splitu.
Jack Albertson
Biografija
Nakon toga je polako stjecao iskustva u zabavljačkim vještinama te počeo nastupati u burleskama. Tamo se sprijateljio s Phil Silversom koji će mu biti od velike pomoći u kasnijoj karijeri. S vremenom se uspio probiti na Broadway i nastupati u nizu prestižnih predstava.
Dubrovnik
Sveučilište u Dubrovniku
Godine 1994., Sabor Republike Hrvatske donio je novi Zakon o visokim učilištima u kojem se razdvajaju dva smjera u visokom obrazovanju: znanstveni (sveučilišni) odvaja se od stručnog (veleučilišnog). U Dubrovniku se 1996. osniva stručni veleučilišni studij. Nakon što su stvoreni uvjeti za osnivanje sveučilišta, 16. prosinca 2003. osnovano je Sveučilište u Dubrovniku. Danas sveučilište ima veći broj dodiplomskih i poslijediplomskih studija.
Jack Albertson
Biografija
Od svih tih predstava najpoznatija je bila The Subject Was Roses za koju je dobio nagradu Tony. Istu je ulogu ponovio u filmskoj verziji i za nju dobio Oscara za najboljeg sporednog glumca.
Baillé (Ij i Vilen)
Baje je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Fužer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 315 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 60 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 104 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 60 m).
Dubrovnik
ACMT
American College of Management and Technology (ACMT) je visoko obrazovna institucija osnovana međunarodnom suradnjom američkog sveučilišta Rochester Institute of Technology, Ministarstva znanosti i tehnologije Republike Hrvatske i Veleučilišta u Dubrovniku. Institucija je osnovana 1997. godine i to je jedina obrazovna institucija u Republici hrvatskoj koja nudi završenim studentima diplome, koje su ravnopravno priznate u SAD-u i Hrvatskoj.
Jack Albertson
Biografija
Publici, pogotovo mlađoj, poznatiji je po ulozi djeda Joea u originalnoj verziji Willy Wonka and the Chocolate Factory iz 1971. godine, kao i Ed Brown, jedan od dvojice naslovnih junaka TV-serije Chico and the Man. Za potonju je ulogu nagrađen Emmyjem.
Godine 1978. mu je dijagnosticiran rak debelog crijeva, ali je taj podatak skrivao od javnosti, nastojeći koliko je moguće duže nastaviti karijeru. Umro je 1981. godine, a iza sebe je ostavio suprugu Wallace Thompson i kći Mauru.
Dubrovnik
Klima
minimalna temperatura - maksimalna temperatura - očekivani broj kišnih dana
Dart
Dart je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je km. Protiče kroz Dorset. Uliva se u zaliv Lajm, Lamanš.
Dubrovnik
Klima
PO KIŠNOSTI
Laurito, Salerno
Laurito je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 819 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Schweinschied
Švajnšid je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 178 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Švajnšid se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 178 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
El Cocuyo, Tamiahua
El Cocuyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
The House Across the Lake
The House Across the Lake, u SAD prikazan pod naslovom Heat Wave je britanski film noir snimljen 1954. godine u režiji Kena Hughesa. Protagonist, koga tumači američki glumac Alex Nicol, je pisac pulp romana koga zavede supruga britanskog bogataša (a koju tumači Hillary Brooke). Radnja prikazuje kako joj pomaže prikriti muževo ubistvo, ali kako i njega na kraju prevari. Za Brooke, koja je također bila Amerikanka, ovo je bio jedan od nekoliko filmova gdje je tumačila Britanku zahvaljujući svojoj, za tadašnji Hollywood rijetkoj, sposobnosti da govori besprijekorni kraljevski engleski, te tako glumi likove koji su pripadali britanskoj višoj klasi.
Čeluga
Čeluga (albanski Çeluga [t͡ʃɛluˈga]), naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 1404 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1.286 stanovnika). Naselje se nalazi 4 kilometara od Bara i smatra se njegovim predgrađem.
Demografija
U naselju Čeluga živi 1016 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,6 godina (33,3 kod muškaraca i 35,9 kod žena). U naselju ima 381 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,67.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
El Corozo, Tamasopo
El Corozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1030 m.
Hižanovec
Hižanovec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Spercenigo, Treviso
Spercenigo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Hižanovec
Zemljopis
Južno je Vukovec, jugozapadno su Štrigovec i Dropkovec, zapadno je Donja Rijeka, zapadno-sjeverozapadno je Deklešanec, sjeverno je Vojnovec Kalnički, sjeveroistočno su Obrež Kalnički i Borje, istočno je Popovec Kalnički, jugoistočno su Vinarec i Finčevec.
Spercenigo, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Exe
Exe (izgovor: [Aks]) je rijeka na jugozapadu Engleske duga 96 km.
Karakteristike
Exe izvore u nacionalnom parku Exmoor svega 8 km od Bristolskog kanala. Od tamo teče prema jugu preko Devona, do estuarija koji počinje kod grada Exetera. Nekih 16 km nizvodno uvire u La Manche kod grada Exmoora.
Rijeka je važna za ribolov na losose i pastrve, a estuarij je popularan među jedriličarima. U svom gornjem toku duž rijeke ima tvornica celuloze i papira i mlinova
La Culebra, Batopilas
La Culebra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
El Ombligo, Ojuelos de Jalisco
El Ombligo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ojuelos de Jalisco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2181 m.
Perzijanci (Eshil)
Perzijanci (Πέρσαι, Persai) je atenska tragedija koju je napisao starogrčki dramatičar Eshil. Praizvedena je godine 472. pne. i predstavlja najstariji sačuvan tekst u historiji teatra. U njoj je dramatiziran perzijska reakcija na vijesti o poratu njihove flote i vojske u bitci kod Salamine (480. pne.), odlučujućem okršaju grčko-perzijskih ratova; kao takva, ističe se i po tome što jedina sačuvana grčka tragedija koja se bavi suvremenim događajima.
Hrgovec
Hrgovec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Kapela Ravenska
Kapela Ravenska je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Hrgovec
Zemljopis
Jugozapadno su Sveti Petar Orehovec, Orehovec, Mikovec i Črnčevec, sjeveroistočno su Dedina i Žibrinovec, istočno je rječica, jugoistočno su Zamladinec, Bočkovec, Piškovec, a južno je Selanec.
Kapela Ravenska
Zemljopis
Nalazi se zapadno od rječice, a jugozapadno je jezerce. Istočno je Gregurovec, jugoistočno su Sela Ravenska, Beketinec, Gornji Dubovec, Kučari i Srednji Dubovec, sjeverno su Ferežani i Brežani, sjeverozapadno su Gornji Fodrovec i Donji Fodrovec.
Roccagalati, Messina
Roccagalati je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Socu, Bărbătești
Socu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bărbătești.
Roccagalati, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Socu, Bărbătești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Schweisweiler
Švajsvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 364 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333069.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Švajsvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 223 metra. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 364 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
Lussito, Alessandria
Lussito je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Dane Clark
Dane Clark (rođen kao Bernard Zanville, 26. februar 1912 - 11. septembar 1998) je bio američki glumac čija je specijalnost bila tumačenje uloga "malih" ljudi.
Hrvatska turistička zajednica
Hrvatska turistička zajednica (HTZ) je nacionalna turistička organizacija osnovana radi stvaranja i promicanja identiteta i ugleda hrvatskog turizma, planiranja i provedbe zajedničke strategije i koncepcije njegove promocije, predlaganja i izvedbe promidžbenih aktivnosti u zemlji i inozemstvu od zajedničkog interesa za sve subjekte u turizmu, te podizanja razine kvalitete cjelokupne turističke ponude Hrvatske.
Tijela ove organizacije su:
Dužnost predsjednika HTZ-a obnaša ministar mora, turizma, prometa i razvitka. HTZ djeluje na temelju godišnjeg Programa rada i Financijskog plana koje donosi Sabor, a ostvaruje prihode iz sljedećih izvora: boravišne pristojbe, članarine, državnog proračuna i ostalih izvora. Stručna služba HTZ-a je Glavni ured sa sjedištem u Zagrebu, koji obavlja stručne i administrativne poslove koji se odnose na zadaće Hrvatske turističke zajednice.
San Rafael, Totatiche
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2101 m.
La Aurora, Santa María Ozolotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1197 m.
Gardagolf Est, Brescia
Gardagolf Est je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Angola on the Lake, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.675, što je 96 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Salto de Copuyo, Tzitzio
El Salto de Copuyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Rincón de Vinateros, Batopilas
Rincón de Vinateros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 875 m.
Balesta
Balesta je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 149 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 402 metara (maksimalnoj 498 m, a minimalnoj 355 m).
La Soledad, Ojuelos de Jalisco
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ojuelos de Jalisco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2208 m.
3-Etilpentan
3-Etilpentan je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 100,202 Da.
Loma Alta, Soto la Marina
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Živa
Živa (Hg, latinski - hydragyrum, Turski - civa) - je prelazni metal.
Zastupljenost
Živa je zastupljena u zemljinoj kori u količini od 0,05 ppm (eng. parts per million). Najvažniji minerali žive su:
Vista Hermosa, Zapotitlán Tablas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1803 m.
Živa
Osobine
Živa rastvara metale (izuzetak su: gvožđe, platina, volfram i molibden). Poseduje veliku isparljivost - pri temperaturi od 20oC u vazduhu se nalazi 14 mg Hg m-3 u stanju dinamičke ravnoteže. Prag bezbednosti žive u vazduhu iznosi 0,05 mg Hg m-3 vazduha, zato prosuta živa pretstavlja potencionalnu opasnost od trovanja.
Primena
thumb|left|ruda žive Živa se koristi za punjenje termometara, barometara, manometara... Velike količine žive se koriste za dobijanje srebra i zlata i za produkciju eksplozivnih materjala. Jedinjenja žive takođe imaju veliku primenu :
Ako živa dospe u vodenu sredinu, mikroorganizmi je prerađuju tako da nastaje metaloorgansko jedinjenje koje se rastvara u mastima.
Mnoge tragične događaje su izazvala baš organska jedinjenja žive na primer u Japanu, Gvatemali, Iraku, Pakistanu. Svi ti slučajevi su bili izazvani korišćenjem namirnica koje su bile zatrovane živom. U Iraku je 1971-1972 pomrlo preko 3000 ljudi zbog korišćenja pšenice koja je u sebi sadržala fenilžive. Unošenje alkalnih jedinjenja žive u ljudski organizam živa pomoću krvotoka dolazi do moždanih ćelija onemogućavajući mozgu doliv krvi i izazivajući poremećaje u nervnom sistemu. Katjoni živeHg2+ i Hg22+ imaju različite osobine. Katjon Hg22+ pripada I grupi katjona, a katjon Hg2+ II.
Kusijevec
Kusijevec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Mokrice Miholečke, sjeverozapadno su Brezje Miholečko i Fodrovec Riječki, istočno-jugoistočno je Gorica Miholečka, rijeka, Brežani, Ferežani, Kapela Ravenska i Donji Fodrovec, južno je Gornji Fodrovec.
Klima Afrike
Cirkulacija u julu
Iznad južne Afrike formira se polje visokog vazdušnog pritiska, vreme je vedro i suvo. Na zapadnoj strani suvi pasat duva paralelno uz obalu Namibije i Angole, jer se pravac pružanja obalske linije poklapa sa smerom vetrova. Kao takav on ne donosi kišu. Nakon što pređe ekvator, pod uticajem rotacije, pasat menja pravac i postaje jugozapadni monsun. Prelazeći preko toplog Gvinejskog zaliva, donosi padavine Gvinejskom priobanju i unutrašnjosti Sudana do južnog oboda Sahare. Na istočnoj strani jugistočni pasat duva iz polja visokog pritiska čije je sredite nad Indijskim okeanom u blizini Madagaskara. Nakon što pređe ekvator skreće prema istoku i duva paralelno sa Somalijskom obalom, a u unutrašnjosti donosi padavine Etiopskoj visiji. Krajnji jug južne Afrike tada je pod uticajem niskog vazdušnog pritiska, pa zapadni vetrovi umerenih širina donose dosta vlage i kiša sa Atlantika.
Cirkulacija u januaru
175px|mini|desno|Vazdušni pritisak u januaru U januaru mesecu Saharski anticiklon nalazi se iznad Sahare, Sudana i jugozapadne Azije. Nad Sredozemljem i uzanim pojasom priobalja severne Afrike formira se polje niskog vazdušnog pritiska što pogoduje prodoru stalnih zapadnih vetrova sa Atlantika. Oni tom delu donose tada padavine. Iz Saharskoga maksimuma duva severoistočni pasat prema Gvinejskom zalivu, a iz Arabije prema Etipskoj visiji i Somaliji. Budući da ovaj pasat ima kontinentalni karakter, suv je i ne donosi kišu, osim na Etiopskim planinama, gde se padavine izlučuju usled veće nadmorske visine.
Iznad južne Afrike nalazi se u januaru polje niskog vazdušnog pritiska. Iz istočne periferije Južnoatlanstkog anticiklona struje pasati prema ovom depresiji. Hladna Benguelska struja rashlađuje vazušne mase i one u dodiru sa zagrejanim kopnom gube vlagu, tako da ne donose padavine zapadnoj obali. Kada pasat pređe ekvator poprima odlike jugozapadnog monsuna i donosi velike padavine Ginejskom priobalju. Njegov dalji prodor prema unutrašnjosti sprečava suv severoistočni pasat iz Sahare. Istočne obale su pod uticajem pasata iz južnog dela Indijskog okeana. On donosi padavine zapadnoj obali Madagaskara, kao i jugoistoku Afrike nakon što se zasiti prelaskom preko tople Mozambičke struje. Kako su u priobalju visoke planine (Drakenske planine), kiše se izlučuju u južnim podgorinama, pa u unutrašnjost kopna vazdušne mase prodiru kao suve.