cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Feria, Aldama
La Feria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Protivudar 3. januara (Sremski front)
Prethodne okolnosti
Do decembra nemačke snage na Sremskom frontu sastojale su se od improvizovanih jedinica (divizija Bether) i bile su inferiorne. Prve borbene grupe Armijske grupe E pristigle su kad je Decembarske ofanzive jeć bila u punom zamahu, i uz pomoć njih je 34. korpus krajnjim naporom sprečio potpuni proboj fronta. U drugoj polovini decembra Nemci su već doveli na front znatna pojačanja, čega štabovi NOVJ nisu bili u punoj meri svesni.
La Feria, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Protivudar 3. januara (Sremski front)
Prethodne okolnosti
Pravilno procenjujući izmenjenu situaciju, štab 34. korpusa odlučio je da koncentrisanim snagama napadne položaje 21. divizije NOVJ, sa težištem napada na novootvorenom desnom boku divizije, i energičnim nastupanjem potisne snage NOVJ preko Bosuta.
Angažovane snage
Do početka januara 1945, Armijska grupa E je snagama pod komandom 118. divizije uspela da preko Bosne kao pojačanje dovede glavninu 11. vazduhoplovne poljske i delove 297. pešadijske divizije, dok je neposredno pred napad prebačena 7. SS divizija. 41. pešadijska divizija bila je u transportu. Za napad su formirane dve borbene grupe:
Ovim grupama su za napad pridodati 202. tenkovski bataljon, Jurišni artiljerijski divizion Skenderbeg, 2. baterija 118. protivtenkovskog artiljerijskog diviziona i 118. inžinjerijski bataljon 118. lovačke divizije. Ukupna snaga bila je oko 10.000 vojnika i oko 30 tenkova i samohodnih oruđa.
Pred njima se nalazila četiri brigade 21. srpske divizije:
Ertingen
Ertingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Biberah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.499 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8426045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Biberah Ertingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Biberah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 569 metara. Površina opštine iznosi 37,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.499 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 146 stanovnika/km².
Protivudar 3. januara (Sremski front)
Angažovane snage
Artiljerijsku podršku diviziji pružao je Protivkolski divizion 21. artiljerijske brigade (koja je bila u formiranju) sa 3 baterije protivkolskih topova 45 mm, i aritljerija Prve jugoslovenske brigade sa 7 topova ZIS 76 mm. 21. brigada raspolagala je svojom baterijom topova.
U jedinicama 21. divizije upravo je bilo u toku preoružavanje sovjetskim naoružanjem. Za razliku od ostalih jedinica, koje su u cilju preoružanja bivale povučene sa fronta, kako bi borci prošli osnovnu obuku, 21. divizija je preoružavana na samom frontu. Jedan deo sovjetskog oružja i opreme još je dio u skladištima, dok je deo koji je razdeljen bio konzerviran. Borcima je ovo oružje bilo nepoznato, što je znatno umanjilo udarnu moć nekih jedinica.
Tok borbi
Štab Prve armije uputio je za prihvat jedinica 21. divizije koje su se naglo povlačile Prvu proletersku i Petu krajišku brigadu. Ove jedinice uspostavile su mostobran kod sela Nijemci i u samom selu, vršeći protivnapade tokom celog poslepodneva 3. januara, ali bez većeg uspeha.
Tokom 4. januara jedinice Šeste ličke divizije izvršile su smenu 21. divizije, koja je povučena u pozadinu radi sređivanja jedinica. Napadi sa mostobrana kod sela Nijemci su obustavljeni, i Prva proleterska i Peta krajiška brigada prebačene su na levu obalu Bosuta, gde je uz manje okršaje tokom 4. i 5. januara front stabilizovan.
Gubici
Prema izveštaju štaba 21. divizije, gubici divizije utvrđeni su na 182 poginula, 308 ranjenih i 315 nestalih, uz napomenu kako se "svakim časom ovaj broj nestalih (se) smanjuje u velikim ciframa i smatra se da broj nestalih neće premašiti više od jedne stotine."
Izveštaj 4. srpske brigade navodi 54 poginula, 55 ranjenih i 98 nestalih. Spisak boraca u monografiji brigade navodi, uz izvesne ograde u pojedinim slučajevima, 150 poginulih 3. januara, umrlih od tada zadobijenih rana ili umrlih u zarobljeništvu.
Prema izveštaju 5. srpske brigade, ona je u ovoj borbi imala 37 poginulih, 56 ranjenih i 15 nestalih.
Prva proleterska brigada imala je 25 poginulih i 144 ranjena borca, dok je 5. krajiška brigada imala 26 poginulih, 72 ranjena i 3 nestala borca.
Nemački gubici u borbama zbirno su procenjeni na 672 ubijena i 942 ranjena, što je nerealna procena.
Utvrđivanje odgovornosti
Štab divizije odao je u izveštaju priznanje držanju boraca, čiji je moral sve do blokiranja od strane tenkova bio na visini, dok su se potom neke jedinice povlačile neorganizovano, dok je kod drugih moral i dalje ostao na visini. Ošto je kritikovano držanje artiljeraca:
U situaciji kada je protivtenkovska artiljerija zatajila, komandant divizije (pukovnik Miloje Milojević) se sa svojim kuririma protivtenkovskim puškama suprotstavio nastupanju tenkova, nastojeći da zaštiti prebacivanje jedinica preko Bosuta.
U cilju utvrđivanja odgovornosti za poraz i gubitke, formirana je istražna komisija.
Uprkos pokazanoj ličnoj hrabrosti, komandant pukovnik Miloje Milojević, narodni heroj, kao i politički komesar pukovnik Mladen Marin, bili su smenjeni. Za novog komandanta 21. divizije postavljen je Vlado Bajić, dotadašnji komandant Treće krajiške brigade, a za komesara Mirko Jovanović.
Lažno višeslojan epitel
mini|300px|Uzdužan presek kroz dušnik kičmenjaka - pseudostratifikovan trepljast epitel
Lažno višeslojan epitel (pseudostratifikovan epitel) obrazuju ćelije koje se međusobno razlikuju po morfološkim i funkcionalnim osobinama zbog čega na prvi pogled ovo tkivo izgleda lažno višeslojno. U njegovom obrazovanju učestvuje najmanje dve, kao kod epitela jajovoda, a najviše četiri vrste diferenciranih ćelija, kao što je to kod epitela dušnika i tankog creva.
Epitel tankog creva
Obrazuju ga nediferencirane izvorne ćelije i četiri tipa diferenciranih ćelija:
Epitel dušnika
Naziva se još i pseudostratifikovan trepljast epitel jer najbrojnije ćelije ovog epitela na vršnoj površini imaju treplje.
Gradi ga četiri vrste diferenciranih ćelija:
Aleksandar II od Rusije
'''Aleksandar II. Nikolajević''' ( 17. travanj 1818. Moskva - 13. ožujak 1881. Petrograd ) je bio car Rusije i veliki vojvoda Finske od 1855 godine.
Acilfosfataza
Acilfosfataza (, acetilfosfataza, 1,3-difosfogliceratna fosfataza, acetinska fosfataza, Ho 1-3, GP 1-3) je enzim sa sistematskim imenom acilfosfat fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Aleksandar II od Rusije
Mladost
Aleksandar je bio najstariji sin cara Nikola I. Tijekom mladosti on dobiva tipičnu prinčevsku obuku svoga revolucionarnog doba. Dok ga je pjesnik i učitelj Vasilij Žukovski upoznavao s liberalnim kretanjima tadašnje Europe otac mu je vodio strogu konzervativnu, apsolutističku poliku. Još tijekom mladosti postaje svima očita kako je Nikola izgubio bitku za sinovljevu dušu kada on najodlučnije odbija da ima ikakvih poslova s vojskom. Ta činjenica je starog cara definitivno izluđivala, ali jednostavno ništa nije mogao učiniti zbog dobro znanih nemira iz njegovog neustavnog preuzimanja vlasti.
Krimski rat
Nakon očeve smrti 2. ožujka 1855. miroljubivi Aleksandar je postao car države uhvaćene u Krimski rat protiv svih preostalih europskih sila s izuzetkom Prusije. Tijekom samog početka vladavine dolazi do pada luke Sevastopolja u ruke saveznika. Kasniji ograničeni vojni uspjesi u odbijanju pomorskih desanata neprijatelja na luke u Azovskom moru i Bijelom moru s glavnim točkama sukoba kod mjesta Taganrog, Arhangelsk i Helsinki nisu mogli nikako donesti pobjedu. Caru je ubrzo postalo jasno kako se osnovni ruski vojni problem tada nalazio u državnoj zaostalosti. Suočen s pomorskom blokadom bez mogućnosti ozbiljnijeg uvoza vojne opreme i vrlo lošom transportnom mrežom od samo 1000 kilometara pruge Aleksandar je zaključio da mora zatražiti mir. U ponižavajućem mirovnom sporazumu iz 1. travnja 1856. ruska ratna mornarica se više nije smjela nalaziti u Crnom moru s otežavajućim zahtjevom u zabrani gradnje tamošnjih obalnih utvrđenja.
Unión de Guadalupe, Degollado
Unión de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Degollado.
Aleksandar II od Rusije
Reforme
thumb|left|Aleksandar II., s ženom Marijom i sinom Aleksandrom III. Uvidjevši na taj teži način svu zaostalost države car je donio neopozivu odluku o pokretanju velikih državnih reformi. Kao osnova zaostalosti društva u prvi tren je bila uzeto tadašnje još uvijek feudalno uređenje. Da bi se tome stalo na kraj poslije petogodišnjih priprema 1861. godine je napokon donesen zakon o ukidanju kmetstva. Druga reforma koja se obrzo po toj promjeni pokazala kao nužna je bila ona pravna pošto tada cijela država svoje upravljanje provodi s zakonima starim između jedne i dvije stotine godina. Kao osnovu za ovu promjenu iz 1864. godine se uzeo tadašnji pravni kodeks Francuske.
Unión de Guadalupe, Degollado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
Aleksandar II od Rusije
Reforme
Osnovni problem s Aleksandrovim zamišljenim reformama za povećanje tamošnje proizvodnje je bio očiti nedostatak financijskih sredstava. S jedne strane posljedice od Krimskog rata još nisu uspjele zacijeliti, a s druge strane najvažniji izvozni proizvod toga doba je bila pšenica. Kako država nije imala razvijenu transportnu mrežu ona se prodavala svijetu u nedovoljnim količinama za financiranje gradnje pruga i tvornica. Carevo rješenje na taj problem je bila prodaja Ruske Aljaske SAD-u za nešto više od 7 miliona dolara ( to bi 2006. godine bilo 91 milion ). Taj posao kao i većina drugih vanjskopolitičkih ovog cara je bila ubrzano dokazan pogreška. Taj novac kao i mnogi drugi se ubrzo uložio u željeznicu čije pruge će ovaj car tijekom svoje vladavine uvećati s 1000 na 22 000 kilometara.
Društvo
U prvim godinama vladavine Aleksandar je podijelio veliki broj amnestija prije zatvaranim protivnicima carskog režima. Ovo slobodno, ali i dalje autokratsko doba će veoma brzo završiti tijekom šesdesetih godina XIX stoljeća. Prvi udar tom njegovom liberalnom pogledu na svijet daruje Poljska pobuna iz 1863. godine. Iako zahvaljujući efikasnoj tajnoj službi pobunjenici nisu uspjeli osvojiti niti jedan grad nesposobnoj ruskoj vojsci će trebati godinu i pol da ga uguši. Zajedno s tim događajem u samoj Rusiji dolazi do pojavi mlade školovane klase koja se protivi carevom apsolutizmu i pokušava ga ubiti. Te želje za političkom promjenom Aleksandar nikada nije uspio shvatiti kao niti samu srž problema da je on sam s pokretanjem školovanja stvorio sebi neprijatelje koji sada opismenjeni sanjaju o slobodi. Njegovo javno izraženo razmišljanje početkom vladavine je bilo autokratizam s više slobode stanovnicima i modernizacijom zemlje. Svima neruskim narodima je istodobno rečeno da zaborave sve ideje o nezavisnosti i zabranjuje njihov jezik. Onaj pozivitni dio njegove izjave o povećanju slobode stanovništva nakon prvog atentata iz 1866. godine je ubrzo izgubio svoje značenje.
Drugi rat
Događaji na Balkanu gdje su se slavenske državice zaratile s Osmanskim carstvom i počele potpuno očekivano gubiti svoj rat navodi Aleksandra da kao njihov zaštitnik objavi rat Istanbulu 24. travnja 1877. godine. U ratu tijekom kojega će Rusija biti spašena od katastrofalnog poraza tek uz pomoć svoga saveznika Rumunjske ona ipak ostvaruje nekakvu pobjedu pošto Turska zatražuje mir koji je potpisan 31. siječnja Rusko-Turskog rata Rusija izlazi praznih ruku. Na mirovnim konferencijama u San Stefanu i Berlinu Srbija će dobiti status kraljevstva, Crna Gora nezavisnost, Bugarska autonomiju, Velika Britanija koja nije metak ispalila Cipar, a Austro-Ugarska sa sličnim vojnim angažmanom nakon političkih peripetija Bosnu. Jedina država koja dobiva jedno potpuno ništa ( s izuzetkom velikih žrtava ) je Rusija. Objava ovog mirovnog sporazuma je u svim ruskim gradovima dočekana s velikim ogorčenjem i ubrzo dovodi do velikog broja atentata na cara kojega se ispravno smatra glavnim i odgovornim krivcem za žrtve.
Atentati
Pokušaji atentata na Aleksandra u stvarnosti nisu bili nikakva novost. Prvi u javnosti znani je izveden još od fakultetski obrazovanog Dimitrija Karakozova 4. travnja 1866. godine koji je pokušao ubiti cara iz pištolja dok se je on šetao u Petrogradu. Slučajni prolaznik je tada spriječio to ubojstvo. Poslije ovoga pokušaja niti jedan neće biti izveden sve do neugodnog mira iz 1878. godine kada su mnogi revolucionari osjetili svoju priliku. Također iz pištolja, također fakultetski obrazovani Aleksandar Soloviev je 20. travnja 1879. godine pokušao ubiti cara dok se on bio ponovno šetao u Petrogradu. U ovom komičnom pokušaju ubojstva car star šesdeset godina našavši se pred pištoljem je počeo trčati koliko ga noge nose. S druge strane atentator koji vjerojatno nikada prije nije koristio pištolj je pucao više puta uvijek promašivši. U sljedećem pokušaju te iste godine revolucionari iz pokreta Narodna volja su odlučili dignuti u zrak vlak Aleksandra. Kako je taj pokušaj bio promašio svoj cilj u prosincu 1880. godine, oni pokušavaju također neuspješno u ožujku 1881. dignuti u zrak prostoriju gdje car večera. Iako je bomba eksplodirala pokušaj je bio potpuni promašaj. Ono što nisu uspjeli domaći revolucionari na kraju će uspjeti borcima za slobodu Poljske. 13. ožujka 1881. godine dok je prolazio ulicama Petrograda na kod oklopne kočije cara je bačena bomba koja ozlijeđuje veliki broj prisutnih civila. Iako bi svaki "normalni" državni dužnosnik pobjegao u sigurnost svoje palače humanist Aleksandar je zaustavio kočiju i izašao van da pomogne ranjenima. Tada je Ignatije Hryniewiecki bacio bombu na cara od koje on nekoliko sati kasnije umire.
Ostavština
Carevo ubojstvo je ostavilo dvije katastrofalne posljedice po rusko društvo koje će neupitno dovesti do revolucija iz 1917. godine. Prva je ukidanje Aleksandrovog proglasa iz 13. ožujka 1881. godine kojim on zbog općeg narodnog nezadovoljstva tijekom posljednjih godina vladavine postavlja ograničenja na carev apsolutizam. Druga još tragičnija je negativna slika koju su u svojim glavama stvorili posljednji carevi dinastije Romanov. Njihovo osnovno razmišljanje u sljedećih 36 godina postaje naš otac-djed je davao sve narodu vraćeno mu je ubojstvom. Sve reforme s ciljem daljnje modernizacije i liberalizacije države se ukidaju s povratom državne ideje pravoslavlja, nacionalizma i neupitnog apsolutizma. Njegov sin i nasljednik Aleksandar III. će postati poznat po svojim "anti-reformama".
Današnji pogled na ovoga cara je s druge strane puno pozitivniji. Iako je bio jedini car koji ratom nije proširio svoju zemlju u Europi ( proširio je Rusiju samo u centralnoj Aziji ) tijekom posljednjih 150 godina i prodao je Aljasku ( u Rusiji postoji vjerovanje da ju je samo iznajmio na 99 godina, ali SAD ju je odbio vratiti ) to me se sve oprašta i slavi se kao veliki reformator kojemu se i danas još uvijek grade spomenici. U Bugarskoj ga se također slavi samo je on tamo osloboditelj tako da njegov veliki kip ponosno stoji u Sofiji.
Zastava Benina
thumb|200px|Zastava Republike Benin (1959-1975) i (1990 i dalje desno|thumb|200px|Zastava Republike Benin (1975-1990) Zastava Benina je usvojena 1959. Promenjena je nakon dolaska marksističkog režima 1975. i ponovo vraćena nakon njegovog odlaska 1. avgusta 1990. Boje su tradicionalno panafričke, gde zelena predstavlja nadu, žuta bogatstvo, a crvena hrabrost.
Jugoslavenstvo
Jugoslavenstvo ili jugoslovenstvo predstavlja verovanje o etničkom, jezičnom i kulturnom jedinstvu Južnih Slavena, podrška njihovom ujedinjenju i/ili verovanje da Južni Sloveni jesu, ili da treba da budu jedna nacija. Jugoslavenstvo se kasnije razvilo kao politički pokret među Južnim Slavenima.
Jugoslavenstvo se kao ideologija uobličilo u 19. vijeku kao svojevrsni ogranak panslavenstva.
Jugoslavenstvo u svom ekstremnom obliku je poznato kao integralno jugoslavenstvo, odnosno pod time se podrazumijeva negacija postojanja posebnih južnoslavenskih naroda koji se smatraju tek "plemenima" odnosno integralnim dijelovima jedinstvene nacije pod nazivom Jugoslaveni. Ono je bilo karakteristično za Kraljevinu Jugoslaviju za vrijeme šestojanuarske diktature.
Real Sitio de San Ildefonso
Geografske karakteristike
Real Sitio de San Ildefonso leži u podnožju planine Peñalara (istočni krak Kastiljskog gorja) udaljen 11 km jugoistočno od Segovie i 80 km sjeverno od Madridja.
Historija
Orginalni projekt za palaču nazvanu La Granja napravio je španjolski umjetnik Teodoro Ardemans u jednostavnom i strogom stilu arhitekta iz 16. vijeka - Juana de Herrere. Projekt je radikalno izmijenjen od strane francuskih i talijanskih arhitekata, prije svega od Filippa Juvarre i Giovannija Sacchettije.
Vrlo je interesantna kapela palače sa finom kupolom i dva tornja, oslikana freskama Francisca Bayea y Subiasa u kojoj je grobnica Filipu V i njegove supruge Isabelle Farnese. Vrtove je uredio francuski pejzažni arhitekt Etienne Boutelou, sa brojnim fontanama. U kraljevskim apartmanima nalazi se velika kolekcija tapiserija, neke od njih su flamanske, a neke su istkane po djelima Francisca Goya. Palača je oštećena u požaru 1918., ali i pored tog još uvijek privlači brojne turiste.
Podkilavac
Podkilavac je mjesto kod Rijeke.
Pripadaju poštanskom uredu Dražice, broja 51218.
Nalaze se sjeverno se od Dražica u općini Jelenje.
Valloria, Lodi
Valloria je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Korijen (Šekovići)
Korijen je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 222 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Al Ma‘māl, Hajjah
Al Ma‘māl je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Beulah, Wyoming
Bjula je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Shelby County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.373, što je 426 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grande (razvrstavanje)
Grande ima više značenja:
El Chacal, Tonalá
El Chacal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
NGC 6364
NGC 6364 je lentikularna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
D-arabinitol 2-dehidrogenaza
D-arabinitol 2-dehidrogenaza (, D-arabinitol 2-dehidrogenaza (formira ribulozu)) je enzim sa sistematskim imenom D-arabinitol:NAD+ 2-oksidoreduktaza (formira D-ribulozu). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
NGC 6364
Deklinacija objekta je + 29° 23' 28" a rektascenzija 17h 24m 27,3s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6364 iznosi 13,1 a fotografska magnituda 14,1. NGC 6364 je još poznat i pod oznakama UGC 10835, MCG 5-41-13, CGCG 170-27, PGC 60228.
Linaro, Forlì-Cesena
Linaro je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Alfred Freddy Krupa
Školovanje
Diplomirao je 1995. na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Njegov slikarski izričaj u početku je bio usmjeren bogatom tradicijom karlovačkog akvarelnog slikarstva 20. st., a osobito radom njegova djeda, jednog od najznačajnijih hrvatskih, jugoslavenskih i srednjeeuropskih akvarelista druge polovice 20. st., Alfreda Krupe, uz kojeg je Freddy i ušao u svijet umjetnosti.
No najprije studijskim boravkom u Japanu 1998. - 1999., a onda i slijedom dramatičnih životnih okolnosti (srazom s glasovitim hrvatskim pravosuđem, koje je 2019. rangirano kao 126. na svijetu) Freddyev izraz se bitno promijenio.
Boravak u Japanu utjecao je na Krupino reduciranje forme u duhu zenovske jezgrovitosti, a dramatične životne okolnosti njegovom su likovnom govoru dale specifičnu, zapadnjačku ekspresivnost, koja Krupinim novijim radovima daje neposrednu izražajnost kakve u pravilu nema ni u tradicionalnom, ni u suvremenom slikarstvu tušem.
Eschach
Ešah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.845 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136020.
Padinski procesi
Grupu padinskih procesa čine tri geomorfološka procesa: deluvijalni, proluvijalni i koluvijalni. Oni se javljaju na padinama i po pravilu deluju udruženo. Prelaze jedan u drugi. Njihovi efekti se izdvajaju tek u ekstremnim slučajevima.
Eschach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalb Ešah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 498 metara. Površina opštine iznosi 20,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.845 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Padinski procesi
Bitne karakteristike padinskih procesa su:
Alfred Freddy Krupa
Slikarstvo
Polazeći prvenstveno od kineskog monumentalnog hakubyou slikarstva tušem, tijekom vremena i svojeg likovnog i životnog sazrijevanja ispresijecanog ozbiljnim i teškim životnim okolnostima, Alfred Freddy Krupa je stvorio vlastiti likovni jezik u kojem je na jedinstven način sintetizirao jezgrovitost istoka i ekspresiju zapada, postavši time jedan od rodonačelnika suvremenog svjetskog slikarstva tušem („New Ink Art Movement“).
Fornace Carotta, Rovigo
Fornace Carotta je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Pueblo Nuevo de la Nueva Constitución, Amatán
Pueblo Nuevo de la Nueva Constitución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatán.
Alfred Freddy Krupa
Slikarstvo
O globalnoj razumljivosti njegovog autentičnog slikarskog izričaja govori i činjenica da je koncem veljače 2019. Krupa uvršten među 10 vodećih suvremenih svjetskih slikara tušem, i to kao jedini ne-Azijac na tom popisu, što je jedan od najvećih uspjeha hrvatskog slikarstva od osamostaljenja do danas.
Pueblo Nuevo de la Nueva Constitución, Amatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 484 m.
Alfred Freddy Krupa
Slikarstvo
Ono što Alfred Freddy Krupa kroz svoje radove - prvenstveno pejsaže - donosi pred gledatelja najčešće je zapravo simultani prikaz vanjskog i unutrašnjega pejzaža: u lokalnom krajoliku karlovačke okolice, prepoznajemo egzistencijalističku metaforu i alegoriju beznadežne,„olovne“ hrvatske stvarnosti, o kojoj rječito govore čak i sterilne službene statistike, prema kojima u Hrvatskoj danas ima 5% alkoholičara, 10 % ljudi na sedativima i 50% ljudi s psihičkim smetnjama, s tim da broj samoubojstava djece i broj ljudi na najtežim opijatima već godinama konstantno, strelovito raste. No čak i u takvoj mučnoj stvarnosti, Krupa, osobito u pejsažima, nerijetko uspijeva naći oaze mira i lirske sabranosti.
Zanimljivo je da su njegovi i „olovni“ i „lirski“ radovi, koje je izlagao na svim kontinentima, na međunarodnoj likovnoj sceni jednako cijenjeni i nagrađivani (Kina, Pakistan, SAD, Brazil, Belgija, Hrvatska, Mađarska, Japan i dr.).
Teoretska promišljanja
Početkom 2020. ta je knjiga, u izmijenjenoj i dopunjenom obliku doživjela i svoje hrvatsko izdanje.
Fornace Carotta, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Prokain
Prokain je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 236,310 Da.
El Mirador, San Pedro Tlaquepaque
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 960 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1573 m.
Gottfried John
Gottfried John (fonetski: Gofrid Jon; 29. august 1942 – 1. septembar 2014) bio je njemački glumac, najpoznatiji po ulogama u filmovima i TV-serijama Rainera Wernera Fassbindera među kojima se najviše ističe lik Reinholda u Berlin Alexanderplatzu.
Jibert, Jibert
Jibert je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Jibert.
Podhum (Jelenje)
Podhum je mjesto kod Rijeke u općini Jelenje.
Pripadaju poštanskom uredu Dražice, broj 51218.
Zemljopis
Zapadno se nalaze Dražice, sjeverozapadno se nalazi Podkilavac, a na jugu se nalaze Soboli. Prema sjeveroistoku je izrazitije nenaseljeno područje.
Spomenici i znamenitosti
Nakon što su partizani ubili talijansku učiteljicu i pobjegli, talijanski fašisti ušli su u nedjelju rano ujutro 12. srpnja 1942. u selo Podhum i strijeljali većinom svo muško stanovništvo (koje većinom nije imalo veze s partizanima) njih prisutnih 91, spasili su se samo oni koji su tada bili na ranojutarnjoj misi. Imena ubijenih nalaze se na spomen obilježju.
Leslie, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.851 stanovnika, što je 193 (9,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Podhum (Jelenje)
Spomenici i znamenitosti
Također u talijanske koncentracijske logore odvedeno je oko 800 straca, žena i djece, te je pri tome spaljeno cijelo selo.
Promet
Kroz Podhum ide cesta od Sobola za Dražice i Podkilavac.
Gospodarstvo
Badel 1862 planira otvoriti tvornicu čepova u okolici Podhuma.
Šport
U mjestu djeluje boćarski klub Podhum.
Catrosse, Arezzo
Catrosse je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Siega Verde
Siega Verde je arheološki prahistorijski lokalitet u Španiji (općina Villar de la Yegua, Salamanca), koju čine stjenovite litice nastale fluvijalnom erozijom; zabačeni ruralni krajolik koji je poznat po Paleolitskim petroglifima i crtežima. Siega Verde i susjedni arheološki lokalitet u Portugalu, Foz Côa, su 2010. god. zajedno proglašeni UNESCOvom svjetskom baštinom kao "najveći lokalitet paleolitske umjentosti na otvorenom, na svijetu". mini|lijevo| Mnogi petroglifi se nalaze na obalama rijeke Águeda mini|lijevo| Uvećan detalj bivolje glave sa slike desno
Catrosse, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Siega Verde
Opis
Lokalitet Siega Verde se proteže oko 4,5 km duž doline rijeke Águeda, a otkrio ga je profesor Manuel Santoja y Rosario Pérez 1988. godine. Stotine ploča s prikazom tisuća životinjskih figura (oko 440) predstavljaju izvanredan sklop paleolitske umjetnosti iberijskog poluotoka na otvorenom. One su najbolji prikaz ikonografskih tema i organizacije paleolitske špiljske umjetnosti koja je primjenjena na otvorenom prostoru i pomaže nam bolje razumjeti cijeli paleolit.
Jalsaghar
Jalsaghar je indijski crno-bijeli snimljen 1958. na bengalskom jeziku u režiji Satyajita Raya. Predstavlja adaptaciju istoimene novele bengalskog književnika Tarashnakara Bandopadhayaya. Glavni protagonist, koga tumači Chhabi Biswas je zamindar, bengalski feudalni zemljoposjednik koji je osiromašio, ali koji usprkos svega nastoji očuvati društveni prestiž. Radnja prikazuje kako zbog toga organizira veliku muzičku svečanost na svom imanju, bez obzira što će ga ona uništiti. Jalsaghar je doživio komercijalni neuspjeh, ali je nakon nekoliko godina, nakon što je prikazan u zapadnim zemljama, doživio brojne pohvale od tamošnjih kritičara, i danas se smatra jednim od najboljih djela Rayevog opusa.
Siega Verde
Opis
Arheološkim iskapanjima pronađeni su bogati nalazi iz ranog Gravetijena (prije 22,000 godina) i kasnog Magdalena (između 16.500 i 14.000 godina). Petroglifi su dokaz početaka ljudske kreativnosti na početku kulturnog razvoja i čine nezamjenjiv izvor za razumijevanje paleolitske umjetnosti.
ATP difosfataza
ATP difosfataza (, ATPaza, ATP pirofosfataza, adenozinska trifosfatna pirofosfataza, ATP difosfohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP difosfohidrolaza (formira difosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na ITP, GTP, CTP i UTP.
El Coyolito, Nocupétaro
El Coyolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1202 m.
Zastava Angole
mini|desno|200px|[[Datoteka:FIAV 111111.svg|23px Zastava Angole. Omjer 2:3]] mini|desno|200px|Prijedlog nove zastave Zastava Angole usvojena je 11. studenog 1975. godine. Sastoji se od boja crvene i crne. Prva teorija o simbolici jest da crvena predstavlja socijalizam, a crna Afriku. Druga je da crveno predstavlja krv prolivenu za neovisnost, a crno afrički kontinent. Simbol u sredini predstavlja industriju i seljake, a rađen je po uzoru na sovjetski simbol komunizma. Godine 2003. predložena je nova zastava koja neće podsjećati na krvavu prošlost, već ulijevati nadu za bolju budućnost.
Ilićani
Ilićani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srbac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 207 stanovnika.
Гагинце
Гагинце је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 132 становника (према попису из 1991. било је 202 становника).
158. pne.
Godina '''158. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Lepida i Lenasa (ili, rjeđe, godina 596. Ab urbe condita). Oznaka 158. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Гагинце
Демографија
У насељу Гагинце живи 119 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,5 година (48,9 код мушкараца и 52,4 код жена). У насељу има 48 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,75.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Tănăsești, Horezu
Tănăsești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Horezu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Laibacco, Udine
Laibacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
La Loma del Mango, Paso de Ovejas
La Loma del Mango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso de Ovejas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Registar branitelja
Registar hrvatskih branitelja ili, skraćeno, Registar branitelja je naziv za popis svih građana Hrvatske koji su kao pripadnici Hrvatske vojske, policije, odnosno raznih dobrovoljačkih i drugih hrvatskih paravojnih formacija sudjelovali u Domovinskom ratu 1990-95. Osoba koja se nalazi na tom popisu se naziva hrvatski branitelj, te ima status analogan statusu ratnog veterana u drugim državama, te uživa u nizu financijskih i drugih povlastica u odnosu na obične građane (oslobađanje od carine, niža cijena otkupa dionica u državnim poduzećima i sl.), koja se u nekim slučajevima odnose i na članove njegove obitelji. O braniteljima u Hrvatskoj brine Ministarstvo obitelji, branitelja i međugeneracijske solidarnosti.
Od sredine 2000-ih Registar branitelja je predmet sve većih političkih kontroverzi u Hrvatskoj, s obzirom na sve izraženije sumnje da se status hrvatskog branitelja dobivao manje na temelju stvarnih ratnih zasluga, a više na osnovu političkih kriterija kako bi se davanjem uz njih vezanih beneficija kupovali glasovi i široki slojevi stanovništva vezali uz vladajuću stranku, u pravilu HDZ, odnosno da je dobivanja statusa branitelja postao jednim od najraširenijih oblika korupcije. Jedan od ključnih argumenata za tu tezu je bio kontinuirani porast broja osoba koje su uživale status hrvatskog branitelja u poratnom razdoblju, koji je do 2010. godine - odnosno petnaest godina nakon završetka oružanih sukoba - narastao na 501.666. Veliki dio hrvatske javnosti takve brojke smatra nerealnim, uključujući bivšeg ministra branitelja Ivicu Pančića, na kraju čijeg mandata 2003. godine je broj osoba s braniteljskim statusom iznosio oko 403.000.
Zbog svega toga su učestali zahtjevi da se Registar "pročisti", odnosno da se objavi kako bi se mogli ustanoviti jasni kriteriji na osnovu kojih su pojedine osobe dobivale braniteljski status. U tome je prednjačio opozicijski SDP, uključujući i današnjeg predsjednika Ivu Josipovića, ali i dio ratnih veterana koji smatra kako su manipulacije s Registrom branitelja na njih bacili ljagu. S druge strane se tome oštro protivio HDZ, smatrajući kako bi objavljivanje tih podataka predstavljalo prijetnju hrvatskoj nacionalnoj sigurnosti, odnosno sigurnosti osoba s popisa koje bi na osnovu podataka u Registru mogle postati predmetom kaznenih progona za ratne zločine ili uznemiravanja u Srbiji i BiH.
Objavljivanje registra na Internetu
Objavljivanje popisa je izazvalo burne reakcije u Hrvatskoj. Premijerka Jadranka Kosor ga je nazvala djelom obavještajnog podzemlja, a MUP objavio kako taj čin predstavlja kazneno djelo odavanja službene tajne za koje je zapriječena kazna do 3 godine zatvora. Dana 7.4. 2010. je pod sumnjom da je umiješan u slučaj nakratko pritvoren Marko Rakar, hrvatski bloger, informatički stručnjak i politički aktivist poznat po "provaljivanju" manipulacija s biračkim popisima.
Le Rote, Macerata
Le Rote je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 702 m.
Jovan Pašti
Jovan (Janoš) Pašti (Prigrevica kod Apatina, 23. XII 1924), baletski igrač (plesač). Učestvovao u NOB-u; poslije rata (1946) stupio u Umetnički ansambl JNA u Beogradu i ondje 1949. poslao član baletnog ansambla Narodnog pozorišta, a zatim je od 1951. do odlaska u penziju bio solist i prvi plesač Baleta Makedonskog narodnog teatra u Skoplju. Baletno obrazovanje stekao kod Nine Karsavine na Srednjoj baletnoj školi u Beogradu, a zatim se specijalizirao kod Preobraženske, Jegorove, Mjasina, Dolina i dr. Ostvario je u svojoj karijeri preko 20 glavnih plesnih kreacija u klasičnim i savremenim baletnim djelima. Izvanredno siguran i pouzdan partner, jedan od najboljih u bivšoj Jugoslaviji. Povremeno je gostovao u baletnim ansamblima u Hamburgu i Trieru.
NGC 6367
NGC 6367 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 37° 45' 37" a rektascenzija 17h 25m 8,9s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6367 iznosi 14,3 a fotografska magnituda 15,1. NGC 6367 je još poznat i pod oznakama MCG 6-38-20, CGCG 198-41, NPM1G +37.0555, near SAO 66035, PGC 60251.
El Espinal, San Martín Peras
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2370 m.
Podgaće
Podgaće je naselje na Ćićariji, u općini Lanišće na 500 m nadmorske visine. Smješteno je 1km sjeverozapadno od Lanišća, uz rub krškoga polja na lokalnoj prometnici Lanišće–Prapoće, ispod županijske ceste Lanišće–Račja Vas. Od sjevernih je vjetrova zaštićeno 200m visokom stijenom, iz koje izvire prirodna pitka voda. Stanovništvo se tradicionalno bavilo isključivo poljodjelstvom i stočarstvom (proizvodnja i prodaja mlijeka).
Povijest
Prvi se put spominje 1358. s drugim selima Rašporske gospoštije, s kojima je 1394. pripalo Veneciji. Na groblju na ulazu u selo mala je kapela, a na zapadnom kraju naselja crkvica Sv. Ane s preslicom na pročelju. Prema obliku ulaznih vrata crkva se datira u gotičko razdoblje. Kraj nje je pojilište s fontanom i izvorom vode.
Jactzén, Aquismón
Jactzén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Kelebia (Mađarska)
Kelebia (hrvatskosrpski: Kelebija) je selo na jugu Mađarske od 2,490 stanovnika koji administrativno podpada pod Županiju Bács-Kiskun.
Geografske karakteristike
Kelebia je poznati granični prelaz sa Srbijom, koji leži udaljen 110 km jugoistočno od Kecskeméta i 48 km zapadno od Szegeda.
Historija
Kelebia dotad jedinstveno selo, je nakon Prvog svjetskog rata - 1921. podjeljena na mađarsku i srpsku Kelebiju. Odtad je mađarska Kelebia postala granični prelaz.
Betazol
Betazol je agonist histaminskog H2 receptora. On je poznat kao Ametazol. Betazol hidrohlorid je poznat kao gastramin i histalog.
On se korišti kao želudačni stimulans za testiranje maksimalne produkcije želudačne sekretorne aktivnosti. Taj test se može koristiti za dijagnozu bolesti poput Zolinger-Elisonovog sindroma kod koga se javlja prekomerna produkcija želudačne kiselina, što je uzrokovano prevelikom produkcijom gastrina. Zapremina izlučene kiseline se meri nakon administracije betazola. Dijagnoza je sekrecija veća od 60% maksimalne. Ova procedura može da uzrokuje komplikacije, te je treba izbegavati kod pacijenata sa koronarnom arterijskom bolešću. Betazol se takođe koristi za dijagnozu gastritisa zajedno sa testom za aktivnosti sekretina.
Betazol se koristi kao stimulans umesto histamina jer je specifičan za H2 receptor te ne proizvodi nepoželjne nuspojave koje bi histamin indukovao. Upotreba betazola ne zahteva istovremenu primenu antihistaminskih jedinjenje za blokiranje dejstva histamina na druge tipove histaminskih receptora.
Njegovo dejstvo u stimulaciji oslobađanja histamina se može koristiti za testiranje efikasnosti lekova koji blokiraju H2 receptor kao što je nizatidin.
Zapadni Balkan
thumb|250px|Zemlje Zapadnog Balkana: Albanija, Bosna i Hercegovina, Crna Gora, Kosovo, Sjeverna Makedonija i Srbija. Godine 2013. Hrvatska, obilježena žutom bojom, pridružila se Evropskoj uniji.
Zapadni Balkan je politički neologizam skovan za označavanje Albanije i teritorije bivše Jugoslavije, izuzimajući Sloveniju, od početka devedesetih godina 20. stoljeća. Zemlje koje pripadaju Zapadnom Balkanu su: Albanija, Bosna i Hercegovina, Crna Gora, Kosovo, Sjeverna Makedonija i Srbija. Hrvatska, koja je smatrana dijelom Zapadnog Balkana, pridružila se Evropskoj uniji u julu 2013.
Institucije Evropske unije generalno upotrebljavaju termin Zapadni Balkan za područje Balkana koje obuhvata zemlje koje nisu članice te organizacije, dok drugi referiraju na geografske aspekte. Zemlje Zapadnog Balkana nastoje da budu dio budućeg proširenja Evropske unije i da postignu rezultate demokratije i transmisije. Snažno su povezane s pred-EU programom CEFTA.
Granelli
Granelli ima više značenja:
Eschbach (Markgräflerland)
Ešbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.369 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Ešbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 246 metara. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.369 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 236 stanovnika/km².
Branko Kitanović
Branko Kitanović (Uroševac, 18. septembar 1935 — Beograd, 17. decembar 2011) je bio jugoslovenski književnik, prevodilac i novinar.
Život
Rođen je 18. septembra 1935. godine u Uroševcu gde je u to vreme službovao njegov otac. Odrastao je u komunistički orijentisanoj porodici i odmalena je vaspitavan u duhu socijalizma. Kao dete gotovo ceo tok Drugog svetskog rata proveo je u zbegu sa jugoslovenskim partizanima. Njegovi roditelji i gotovo čitava rodbina učestvovali su u Narodnooslobodilačkom ratu Jugoslavije i socijalističkoj revoluciji Jugoslavije. Iako dete i sam Branko je dao doprinos u ratu. Slušajući Radio Moskvu u štabovima partizanskih odreda, kasnije je elokventno i detaljno preprilavao borcima i simpatizerima NOB-a napredovanje jedinica sovjetske Crvene armije u sukobu sa nacistočkom Nemačkom. Upravo u to vreme, Branko je razvio veliku ljubav Sovjetskom Savezu koju nije napustio do poslednjeg dana svog života. Nakon završetka rata Branko završava osnovnu i srednju školu, seli se sa porodicom u Beograd u kome upisuje Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu.
Kao student, u vreme dok je bio potpredsednik Saveza studenata Jugoslavije, 1956. godine uhapšen je sa grupom svojih kolega u Beogradu jer su organizovali odlaske u Dom Sovjetske kulture. Navodni zločin koji su oni počinili bio je gledanje sovjetskih igranih i dokumentarnih filmova koji su se tamo prikazivali. Zbog toga je Branko Kitanović proveo u zatvoru mesec dana.
Tokom 1963. godine Branko Kitanović sa grupom istaknutih pisaca među kojima su bili i Desanka Maksimović, Branko Ćopić i Mihailo Lalić, planira da osnuje nedeljni list Glas Epohe koji bi širio realistički pristup u književnosti. Međutim, uplašen da je reč o „sovjetskoj propagandi“ režim organizuje napad na osnivače lista koje Đuro Pucar u štampi označava kao „ždanovljevce“. Ubrzo posle toga, Branko 1964. godine dobija poziv za vojsku, iako u nju po zakonu kao dete učesnik rata nije treba da ide. Poslednjeg dana vojske hapsi ga vojna policija pod navodnom optužbom za „neprijateljsku propagandu“. Na procesu kao prijatelj Sovjetskog Saveza biva osuđen na tri i po godine zatvora. Tokom perioda SFR Jugoslavije Branko Kitanović postaje istaknuti pisac i prevodilac. Napisao je brojne knjige vezane za istoriju Drugog svetskog rata a pisao je i istorijske romane i naučna dela.
Važi kao autor koji je objavio najviše feljtona u SFR Jugoslaviji. Bio je član Udruženja književnika Jugoslavije i Saveza prevodilaca. Pored toga što piše knjige radi i kao publicista i prevodilac. Ženi se Tatjanom i dobijaju kćerku Valentinu.
Njegova knjiga „Čovek koji je uzdrmao Treći rajh“ u SFR Jugoslaviji doživela je nekoliko izdanja, po njoj je u Čehoslovačkoj snimljen film, a knjiga je izdata i u SSSR-u pod naslovom „Čovek koji nije poznavao strah“.
Branko Kitanović sa grupom istomišljenjika 30. juna 1990. godine u Klubu inženjera i tehničara u Beogradu osniva Novi komunistički pokret Jugoslavije, koji kasnije menja ime u Nova komunistička partija Jugoslavije (NKPJ). Na osnivačkom kongresu Branko biva izabran za generalnog sekretara i tu funkciju je obavljao 21 godinu sve do svoje smrti.
Nosilac je više domaćih i stranih priznanja. Odlikovan je ruskim Ordenom Lenjina, Ordenom Staljina i nizom drugih. Bio je član redakcije časopisa „Marksizam i savremenost“ koji izlazi u Ukrajini.
Na srpski jezik preveo: - Poslednji čovek Atlantide, autor Beljajev Aleksandar Romanovič - Finska narodne bajke - Indonežanske narodne bajke - Brazilske narodne bajke - Uspomene i razmišljanja, autor maršal G. K. Žukova - Sofija Kovaljevskav, autor Voroncova Ljubov - Kako je čovek postao div, autor Iljin M, Segal J. - Sin puka, autor Katajev Valentin Petrovič - Svetlost i senke, autor Rabindranat Tagore - Pad Trećeg rajha, autor, Vasilij Ivanovič Čujkov - Pomorandže iz Maroka, autor Vasilij Pavlovič Aksjonov - Rakete i zaprege, autor Jevgenij Aleksandrovič Jevtušenko - Memoari, autor V. I. Brežnjev - Od Karpata do Jadrana, autor Boris Savovič Dubrovin - Sudar svetova 1-6, autor Aleksandar Borisovič Čakovski - Sibir:roman u dve knjige, autor Georgij Mokejevič Markov - Perestrojka i novo mišljenje za SSSR i ostali svet, autor M. S. Gorbačov - Perestrojka, autor M. S. Gorbačov - U teško vreme, autor Nikolaj Kirilovič Popelj - Lavovi i svinje među nama : basne i smešne priče, autor Fedor Šešun - Tamo daleko, preko reke : jedno sentimentalno putovanje kroz detinjstvo, autor Jurij Korinjec - Uspomene i razmišljanja 1-3, autor maršal G. K. Žukov
Umro je u Beogradu 17. decembra 2011. godine.
Beta-Ureidoizobutirinska kiselina
β-Ureidoizobutirinska kiselina je intermedijer u katabolizmu timina.
St. Charles County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 360.485, što je 76.602 (27,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Inađol
Inađol je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srbac koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 785 stanovnika.
Jovan Paču
Jovan Paču,  (Aleksandrovo kraj Subotice, 17. III. 1847. - Zagreb, 30. X. 1902), kompozitor i pijanist.
Godine 1866. nastupio je na Omladinskoj skupštini u Novom Sadu i od tada, uz liječnički poziv, redovito koncentrirao. Svirao je u Beču, Budimpešti, Kijevu (prvi srpski pijanist u carskoj Rusiji), Beogradu, Osijeku, Kikindi, Pančevu, Vršcu i mnogim mjestima Srbije i Vojvodine. Uz neizbježan salonski virtuozitet isticao se briljantnom tehnikom, a na koncertima je često izvodio djela srpskih kompozitora, svojih savremenika, kao i vlastite kompozicije i aranžmane narodnih melodija. Premda se služio veoma jednostavnom kompozicijskom tehnikom, ta su djela - na narodne teme ili u narodnom duhu - bila toliko omiljena da ih je narod prihvatio kao svoja (npr. "Brankovo kolo", nastalo u povodu prenosa kostiju Branka Radičevića iz Beča na Stražilovo, 1883). Pačuovi koncerti imali su veliko patriotsko značenje, osobito u Ugarskoj, gdje su se Srbi borili za svoja nacionalna prava. U njegovim kompozicijama ogleda se, uz romantičarski patriotski izraz, i bidermajerski salonski stil briljantno virtuoznog karaktera. Mnoge narodne i gradske melodije harmonizirao je za hor i klavir, a napisima o muzici sarađivao je u više časopisa i dnevnih listova ("Danica", "Javor", "Matica").
Uvalda, Georgia
Juvalda je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 598 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 598 stanovnika, što je 68 (12,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Granero
Granero ima više značenja:
Milan Puzić
Milan Puzić (Kruševac, 2. april 1926 — Beograd, 16. novembar 1994) je bio srpski glumac.
Biografija
Puzić je rođen u Kruševcu 2. aprila 1926. godine. Glumom je počeo da se bavi kao srednjoškolac, glumio je u Gradskom narodnom pozorištu u Kruševcu. Od 1946. do 1948. godine je pohađao Dramski studio pri Narodnom pozorištu u Beogradu i studirao na Filozofskom fakultetu. Godine 1946. postaje član Beogradskog dramskog pozorišta, a od 1951. godine Narodnog pozorišta u Beogradu. Filmsku karijeru je započeo ulogom u filmu Jezero 1950, a glavne uloge je tumačio u filmovima Pukotina raja iz 1959. i Čovjek sa fotografije iz 1963. godine. Preminuo je 16. novembara 1994. u Beogradu.