cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klin-formacija
Leteći klin, leteći "V" ili, jednostavno, klin je naziv za taktičku formaciju koja su primjenjivale razne vojske u prošlosti, a koje danas primjenjuju interventne policijske snage u svrhu razbijanja nereda i uličnih demonstracija.
Ista se formacija u prošlosti koristila prilikom igranja ragbija i američkog fudbala, ali je zabranjena jer u pravilu rezultira velikim brojem ozljeda kod igrača.
Hacienda Guadalupe, Guanajuato
Hacienda Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Tecomulco, Puente de Ixtla
Tecomulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 999 m.
Cuatro Caminos, Lagos de Moreno
Cuatro Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Bison, Oklahoma
Bajson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65.
Ramil Safarov
Ramil Sahib oglu Safarov (Ramil Səfərov) poručnik je azerbejdžanske vojske poznat po tome što je u Budimpešti 2004. godine, za vrijeme obuke na NATO-vom programu Partnerstvo za mir, sjekirom raskomadao armenskog oficira Gurgena Margarjana. Za taj čin ga je mađarski sud osudio na doživotni zatvor, ali su 2012. mađarske vlasti pristale da ga prebace na odsluženje kazne u Azerbejdžan. Tamo je odmah po dolasku pomilovan i pušten na slobodu, što je dovelo do prekida diplomatskih odnosa Armenije i Mađarske.
Grancetta, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
El Fresno, Chihuahua
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1577 m.
Rožni Dol
Rožni Dol je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Rožni Dol se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 67 stanovnika.
Cerro Boludo, Santo Domingo Nuxaá
Cerro Boludo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Tancholín, Tempoal
Tancholín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Chacuala, Axtla de Terrazas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Lunca Cetățuii, Ciurea
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Valmarchese, Asti
Valmarchese je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Cascina Luogo Nuovo, Bergamo
Cascina Luogo Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Valmarchese, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Cascina Luogo Nuovo, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Cormoz, Ain
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 502, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km².
Stefanie Powers
Stefanie Powers (2. novembar 1942 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi Jennifer Hart u TV-seriji Hart to Hart.
Westensee
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Vestenze se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 36,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.583 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Roje (Šentjernej, Slovenija)
Roje je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Roje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 90 stanovnika.
Ejido Jalapa, Mexicali
Ejido Jalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 671 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Opština San Antonino el Alto, Oaxaca
San Antonino el Alto je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 841 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2065 m.
Jesús de Luna, Zaragoza
Jesús de Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Bis-tris propan
Bis-tris propan je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 282,334 Da.
Opština Hațeg, Hunedoara
Hațeg je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 423 m.
Iztacchichimeca
Iztacchichimeca (pl. Iztacchichimecas; isto Iztacchichimecas, Chichimecas Blancos), jedna od grupa Guamare Indijanaca, vjerojatno Nahuatlan-govornici koji su sredinom 16. stoljeća nastanjeni na području današnjih meksičkih država Aguascalientes, Querétaro i Guanajuato. U Guerreru su imali pueble: San Andrés Atlmiepa (Tiltmilpa), San Gerónimo Acapulcingo, San José Atlan, San Lorenzo Techatitla, San Mateo Guechiapa, Santa María Tleculutl y Catzia i Santiago Tecuantla.
Gornja Ljubata
Gornja Ljubata je naselje u Srbiji u opštini Bosilegrad u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 485 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 660 stanovnika).
Demografija
U naselju Gornja Ljubata živi 402 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,9 godina (44,1 kod muškaraca i 49,6 kod žena). U naselju ima 192 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,53.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).
El Ciprés, Emiliano Zapata
El Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2632 m.
Dragoslav Račić
Ustanak u Srbiji
Dragoslav Račić je leta 1941. godine učestvovao u ustanku u Srbiji. 25. avgusta 1941. sklopljen je sporazum između komandanta Mačvanskog partizanskog odreda Nebojše Jerkovića i komandanta Cerskog četničkog odreda Dragoslava Račića o zajedničkim borbama protiv okupatora. Nebojša Jerković, komandant mačvanskih partizana, došao je kod kapetana Račića, komandanta cerskih četnika, radi dogovora o napadu na Šabac:
Borbe za Šabac vođene su od 22. septembra do 24. septembra 1941. godine. 24. septembra po podne opkoljenim Nemcima je došla u pomoć 342. nemačka pešadijska divizija, koja razbija ustanički obruč. Nemci su posle bitke za Šabac u znak odmazde izvršili ratni zločin prema civilnom stanovništvom, streljavši oko 1.000 građana Šapca i Mačve. Izveštaj nemačkog generala Turnera od 3. novembra 1941. ocenjuje ulogu Račića kao bitnu:
Nakon kratkotrajnog učešća u ustanku protiv Nemaca, kapetan Račić se okrenuo protiv partizana. Po Mihailovićevom naređenju, Račić je vodio četnički napad na Užice. Snage koje je vodio u napad na partizane (oko 1.500 boraca) bile su povučena sa položaja prema Nemcima kod Valjeva i Krupnja.
Borbe za Istočnu Bosnu
Dragoslav Račić je početkom 1942. boravio u istočnoj Bosni, kada su u Višegradu organizovani pregovori četnika Istočne Bosne sa nemačkom i italijanskom komandom. Prema četničkom izveštaju od 15. januara, rezultati pregovora sa okupatorima su povoljni, sukoba sa Nemcima ne sme biti, a partizane moraju progoniti i prokazivati Nemcima. Prvi oružani obračun četnika i partizana tokom borbi za Istočnu Bosnu dogodio se 20. 2. u Vukosavcima kod Lopara, kada su četnici Dragoslava Račića na prepad su napali i uništili štab Majevičkog partizanskog odreda.
Saradnja sa Nemcima
Maja 1944. godine, komandant Cersko-majevičke grupe korpusa Dragoslav Račić nakon borbe protiv partizana na nemačkoj strani, pokušao je da se distancira od saradnje sa okupatorom. Prvo u depeši Draži Mihailoviću 11. maja 1944. piše:
Istovremeno, i Nemci doznaju da on neće više da se "prlja" saradnjom sa okupatorom:
thumb|Nemački kapetan Wrede i četnički komandanti [[Nikola Kalabić, Dragoslav Račić i Neško Nedić, nakon potpisanog sporazuma o zajedničkoj borbi protiv partizana, u Topoli 11. avgusta 1944. (nemački izvor)   ]]
U avgustu 1944. godine je, zajedno sa Mihailovićem i drugim četnicima, bio na sastanku sa predsednikom kvislinške vlade Milanom Nedićem na kojem je sklopljen sporazum o zajedničkoj "borbi protiv komunizma", odnosno protiv Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. U Topoli je 11. avgusta 1944. održan sastanak između predstavnika nemačke komande Jugoistoka i predstavnika Draže Mihailovića, na kome je major JVuO Dragoslav Račić uverio nemačke predstavnike u spremnost četničkog pokreta na saradnju sa nemačkim okupatorom:
Bitka za Srbiju
Tokom odsudne bitke za Srbiju Dragoslav Račić se borio na strani Nemaca, o čemu svedoči njegova naredba iz avgusta:
Razočaran u Mihailovićevu politiku, major Dragoslav Račić mu je 20. septembra 1944. uputio "Memorandum" u kojem kaže:
Na kraju Memoranduma, Račić predlaže “Gospodinu Ministru” da hitno odluči: ili udariti na Nemce da bi povratili stav saveznika ili se potpuno osloniti na njih da bi uništili komuniste i postali “gospodari situacije u zemlji”.
Tokom septembra 1944. glavna Mihailovićeva mobilna formacija u centralnoj i zapadnoj Srbiji, Četvrta grupa jurišnih korpusa pod komandom Dragoslava Račića, zajedno sa brojnim pridruženim jedinicama, poražena je od nastupajućih snaga NOVJ i potisnuta prema Beogradu. Ove jedinice Nemci su potom 3, 4. i 5. oktobra 1944. vozovima prebacivali od Beograda do Kraljeva.
Izbijanje Crvene armije na severoistočnu granicu Jugoslavije izazvalo je pometnju u četničkim redovima. Neki su, poput Račića, pokušali da napadom na Nemce pred sam dolazak Crvene armije ponovo steknu saveznički status, ali nisu prihvaćeni.
Račićev preokret je trebao poslužiti eventualnom uspostavljanju kontakta sa Crvenom armijom. Ova Račićeva borba protiv Nemaca je 16. 10. počela, a već 22.10. Račić zajedno sa Nemcima napada partizane u Sjenici. Na Sjenicu su 22-24. oktobra napadali četnici pod komandom Račića iz pravca Ivanjice, i "prethodnica Scheuerlen" Armijske grupe E (u čijem su sastavu bili i RZK i SUK - preformirani nedićevci, nominalno pod Mihailovićevom komandom).
Proboj u Bosnu
Komandant Armijske grupe E Ler u izveštaju vrhovnoj komandi za četnike iz Srbije kaže da se prilikom povlačenja iz Srbije "drže u senci Vermahta". Četničko-nemačko nevoljno savezništvo dobro oslikava sledeći izveštaj:
Nakon uspešnog proboja sa Nemcima u Bosnu, Dragoslav Račić 10. januara 1945. izveštava generala Mihailovića:
Posle oslobođenja, ubijen je 1945. godine u Srezu azbukovačkom kao odmetnik.
Peotone, Illinois
je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.142, što je 757 (22,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fornace, Pistoia
Fornace je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 810 m.
Segherie Marmi S.S. 115, Ragusa
Segherie Marmi S.S. 115 je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Istriotski jezik
mini|desno|450px|Romanski jezici u Europi u 20. stoljeću. Istriotski je označen dvjema točkicama pod brojem 16.
istriotski ili istroromanski (ISO 639-3: ist), zapadnoitalski jezik koji se danas očuvao tek na području gradova Vodnjana i Rovinja u Istri, Hrvatska. Govori ga oko 1.000 ljudi (2000 Salminen). Pripada sa talijanskim i još četiri jezika užoj italo-dalmatskoj podskupini. Naziv »istriotski« skovao je 1873. začetnik talijanske dijalektologije Graziadio Isaia Ascoli analogijom prema veljotskome, govorom otoka Krka. Jugoslavenski romanisti P. Skok, M. Deanović i P. Tekavčić koristili su naziv »istroromanski«, dok je među talijanskim stručnjacima u upotrebio bio naziv »istarski«, što je 1937. uveo Clemente Merlo.
Eutimija (filozofija)
Eutimija (εὐθυμία, "veselje", "dobro raspoloženje", "spokoj", doslovno "dobar thumos") izraz je koji starogrčki filozof Demokrit koristi za označavanje jednog od korijenskih aspekata cilja ljudskog života.
Diogen Laertije bilježi Demokritov stav: "Za glavno dobro tvrdi da je vedrina (eutimija); no to ne smatra istovjetnim s užitkom; jer neki ljudi, koji su ga pogrešno razumjeli, mislili su da on misli na užitak; ali, on eutimiju razumije kao vedrinu, kao stanje u kojem duša živi mirno i postojano, tako da je ne uznemiruju ni strah, ni praznovjerje, ni druga strast"."
Seneka u spisu O spokojstvu duše koristi grčku riječ "eutimija", koju definira kao "vjerovanje u sebe i uvjerenje da ste na pravom putu i da niste u dvojbi time što slijedite milijun raznih putova kao oni koji lutaju u svim smjerovima".
Aguascalientes
Aguascalientes je jedna od 31 savezne države Meksika, nalazi se u središnjem dijelu zemlje, 480 km od glavnog grada Meksika, Mexico City.
Na sjeveru se graniči sa državom Zacatecas, a na jugu sa Jaliscom.
Indijanci
Indijanci iz Aguascalientesa pripadaju plemenima Chichimeca, Chichimecas Blancos, iztacchichimeca (ogranak plemena Guamare), Aztec i Teules Chichimeca
Leamington, Utah
Limington je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 226, što je 9 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa María de Gallardo, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Faibles Femmes
Faibles Femmes je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1959. u režiji Michaela Boisronda, poznat kao prvo ostvarenje u kome je Alain Delon igrao glavnu ulogu. Predstavlja adaptaciju romana Meurtre d’un serin Sophie Cathala. Naslovni likovi - koje tumače Mylène Demongeot, Pascale Petit i Jacqueline Sasard - su tri najbolje prijateljice koje sa užasom shvaćaju da su zaljubljene u jednog te istog muškarca (koga tumači Delon), a koji ih namjerava ostaviti radi četvrte žene. Radnja prikazuje kako ga zbog toga odluče likvidirati trovanjem. Faibles Femmes je izazvao određenu pažnju zbog promotivne kampanje u kojoj se Delona nastojalo publici predstaviti kao "francuskog Jamesa Deana".
Nikuljane (Makedonija)
Nikuljane je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje severnom delu države. Nikuljane je naselje u okviru opštine Staro Nagoričano.
Nikuljane ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine većinu u naselju.
Prirodni uslovi
Nikuljane je smešteno u krajnje severnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice ka Srbiji, koja se nalazi 5 kilometara severno od sela. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 12 kilometara severoistočno.
Selo Nikuljane se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek, u brdskom kraju, na približno 520 metara nadmorske visine. Istočno od sela protiče reka Pčinja.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Nikuljane je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 521 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Srbi (98%), a manjina su etnički Makedonci (2%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Guadalajara
Guadalajara je grad od 84,145 stanovnika u sredini Španjolske u Autonomnoj zajednici Kastilja-La Mancha.
Guadalajara je administrativni centar Provincije Guadalajara.
Geografske karakteristike
Guadalajara leži na obalama rijeke Henares udaljena šesdesetak km sjeveroistočno od Madrida. thumb|left|240px| Pogled iz [[aviona na grad]]
Klima
Gvadalahara ima klimu tipičnu za kastiljansku visoravan. Leta su duga, suva i topla, a zime su isto tako duge i oštre, dok su proleća i jeseni kratki i sveži.
Historija
Osnovali su je Iberi pod imenom Arijaka, što znači kamenita reka. Današnje ime je dobila od arapske reči -{wād al-ḥaŷara}-, što znači kamenita reka, ili dolina tvrđava.
Na teritoriji današnje Gvadalahare postojao je rimski grad po imenu Arijaka, koji su osnovali najverovatnije preromanski narodi, međutim, nema arheoloških dokaza o postojanju ovog grada, već samo referenci iz raznih tekstova kao na primer, Antoninski put.
Današnju Guadalajara su osnovali Mauri u 8. vijeku. Isprva je bila pogranična tvrđava, pod imenom Vad al Hajra, što bi na arapskom značilo, "kamena reka".
Historija Guadalajare tokom arapske dominacije nije mnogo poznata, sem da je bila deo taife Granada. Tragovi tog perioda se vide u mostu na reci Enares i ruševinama Alkazara.
Godine 1085, Gvadalaharu je osvojio kastiljanski kralj Alfonso VI. Prema hronikama iz tog doba, osvajanje se pripisuje jednom od Sidovih ljudi, Alvaru Fanjezu. Od 1085. do Bitke kod Navas de Tolosa 1212, grad je učestvovao u nekoliko ratova protiv Almoravida i Almohada. Uprkos ratovima, hrišćansko stanovništvo je uspelo da se definitivno utvrdi u gradu putem doseljavanja ljudi sa severa — Kastiljanaca iz planinskih krajeva, Baska i Navara, a 1133. kralj Alfonso VII im je dodelio prve fuerose (lokalne zakone), koje je 1219. Fernando III proširio. Tokom vladavine Alfonsa X, grad je bio pod zaštitom kralja, što je doprinelo ekonomskom razvoju i porastu stanovništva.
U drugoj polovini 16. veka, u grad se doselila porodica Mendoza, čija je istorija nadalje bila tesno vezana sa Gvadalaharom. Toj porodici su pripadali Injigo Lopez de Mednoza, markiz de Santiljana, (1398—1458), poznati renesansni pesnik i vojnik, Pedro Gonzalez de Mendoza (1428—1495), veliki kardinal Španije i savetnik Katoličkih kraljeva. Uspon porodice Mendoza kojima je 1475. godine bila dodeljena titula vojvode od Infantada, doprineo je ekonomskom razvoju gradskog života Gvadalahare. Godine 1460. kralj Enrike IV proglasio je Gvadalaharu gradom i potvrdio njen glas u Kortesima.
U 17. veku, porodica Mendoza se preselila u Madrid, što je dovelo do opadanja razvoja grada. Tokom Rata za špansko nasleđe, Gvadalahara je bila opljačkana. Filip V je obnovio fabriku tekstila u Gvadalahari koja je funkcionisala u Alkazaru do početka 19. veka.
U 19. veku, Gvadalahara je pretrpela veliku štetu u Španskom ratu za nezavisnost (1808—1813), a ekonomskom padu je doprinelo i zatvaranje fabrike tekstila 1822. godine.
Godine 1840. Gvadalahara je postala glavni grad provincije i sedište javnih institucija. U grad takođe dolazi Akademija vojnih inženjera. Tokom cele druge polovine 19. veka kao i prve polovine 20. veka, napredak je bio spor, koncentrisan na administrativne aktivnosti i bez razvoja industrije.
Nakon Španskog građanskog rata (1936—1939) u kom je grad pretrpeo velike štete, 1959. godine Gvadalahara se uključuje u plan razvoja kao poligon za industrijsko rasterećivanje Madrida i od tada do dan danas razvoj ovog grada je relatvno brz i u stalnom usponu.
Spomenici kulture
thumb|300px|Crkva sv. Hines
Privreda
Guadalajara je grad tekstilne i prehrambene industrije svoje ruralne provincije. Za privredu grada značajan je i vojni aerodrom.
Aranka Palatinus
Aranka Palatinus (Mužlja kod Zrenjanina, 12. decembar 1951.) je književnica, novinarka i pravnica, koja se odlikuje po istraživanju prošlosti u Mužlji, Zrenjaninu i Vojvodini.
Ubistvo srpskog svata u Sarajevu
Ubistvo srpskog svata u Sarajevu (ili Ubistvo srpskog starog svata Nikole Gardovića ispred Stare crkve na Baščaršiji), je incident koji se desio na dan 1. mart 1992. godine tokom srpske svadbe ispred Stare crkve na Baščaršiji u Sarajevu, SFRJ, kada je pripadnik Zelenih beretki Ramiz Delalić zvani Ćelo, pucnjem iz pištolja ubio mladoženjinog oca Nikolu Gardovića, i ranio sveštenika Srpske pravoslvne crkve Radenka Mikovića. Ovo međuetničko ubistvo se odigralo u atmosferi visokih tenzija usled održavanja referenduma o nezavisnosti Bosne i Hercegovine. Srpski mediji navode kao jedan od povoda za početak ratnih sukoba, odnosno srpske opsade Sarajeva.
Aranka Palatinus
Životopis
Aranka Palatinus se je rodila u tada samostalnom naselju i općini Mužlja kod Zrenjanin a (nekada Veliki Bečkerek 12. decembra 1951. Njezin otac Mihály Samú (1913–1990) je bio zemljoradnik, a njezina majka Ágnes r. Papp (1915–1998) švalja. Osnovnu školu je pohađala u domaćem selu Mužlja (danas dio općine i grada Zrenjanina), srednju školu u Zrenjanin, dočim je završila Visoku privrednu školu u Sarajevu.
Ubistvo srpskog svata u Sarajevu
Nakon vesti o incidentu, paravojne formacije sarajevskih Srba su uspostavile patrole i kontrolne tačke, stvorivši tako tenzije koje će sa vremenom eskalirati do otvorenih oružanih sukoba između Srba i Muslimana.
Aranka Palatinus
Životopis
Po zanimanju je pravnica; kroz mnogo godina je savjesno vršila u mjesnoj zajednici Mužlja službu predsjednika mjesne kancelarije i vođe matičnog ureda.
Ubistvo srpskog svata u Sarajevu
Za ubistvo Nikole Gardovića još uvek niko nije odgovarao. Ramiz Delalić je ubijen u Sarajevu 27. juna 2007. godine, oko 23.30 časova. Policija Federacije BiH je izjavila da je ubistvo bilo dio obračuna kriminalaca u Sarajevu. Pored Ramiza Delalića, za saučesništvo u ubistvu su optuženi Suad Šabović i Taib Torlaković. Taib Torlaković je ubijen u obračunu kriminalaca u Sarajevu, tako da nije prisustvovao suđenju, a Suad Šabović se tokom suđenja nalazio u Italiji, te je amnestiran.
Aranka Palatinus
Područje djelatnosti
Spisateljica, umjetnica, kritičarka, esejista, novinarka, kao i ustanovni član i stalni dopisnik domaćeg povremeno izlazećeg časopisa Mužljanske novine.
Wester-Ohrstedt
Vester-Orštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.055 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054152.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Vester-Orštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 26 metara. Površina opštine iznosi 18,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.055 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Šmarje
Šmarje (tal. Monte di Capodistria) je naselje od 900 stanonika u sjeverozapadnoj Istri u sastavu slovenske općine Kopar, Primorska.
Geografija
Šmarje su veće rasprostranjeno selo južno od Kopra na vrhu flišnog brda Savrinije među vrhovima Poljana (monte Romano) na istoku i brdaGrintovca (monte Toso) na zapadu na razvođu potoka Piševec koji teće južno i Pjažentina sjeverno, u pravcu Kopra. Cesta koja vodi iz Kopra ide uz obalu Pjažentina (trasom rimske via Flavia) i prolazi kraj Paderne, zaselka od tipičnih istarskih kamenih kuća. Šmarjama gravitiraju sela Grintovac (Montetoso), Gažon, a naselje sastavljaju zaseoci Gabrca, Dobrave i Na Studencu.
Porijeklo toponima
mini|335x335piksel|Šmarje i brežuljak Poljane Talijanski naziv Monte di Capodistria vuće porijeklo od srednjovjekovnog manastira: Santa Maria in Monte, koju je posvetio 1222. Beato Assalone, koparski biskup. Imena crkvama i manastirima su često data po nekim geografskim karakteristikama: Sv. Marija na Brdu, a po njoj je i naselje dobilo ime: slov. Šmarje od Sv.Marija≥S.Marja≥Šmarja≥Šmarje i tal. od Monte (Kopra) Naturalmente dalla pieve derivò il nome dell'abitato.
Povijest i znamenitosti
U izvještaju venecijanskom Senatu iz 1362. govori se o prvim slavenskim porodicama koje su se doselile u ovo naselje..
Mjesto je bilo utvrđeno selo čije zidine su ojačane 1559. za obranu od turskih i uskočkih prodora. Toranj je kontrolirao dolinu kojom je prolazila stara Via Flavia koja je vodila iz Kopra preko solana Sečovlje (Sicciole). Obližnje raskrše na padinama brežuljka Grintovac (Toso) autohtoni Istrijani i danas nazivaju Krožera Montetoso (istrovenetski Croxera Montetoxo).
U prvim godinama XII. st., 1133. ili možda 1152, po želji koparskog biskupa dolazi pod poznati manastir S. Giorgio Maggiore u Veneciji. Tu odluku je potvrdio i koparski Kaptol. Od XV. st. u posjedu je koparskih feudalaca, a u XVII. st. je pod koparskom biskupijom; sigurno je da je 1656. opatija Monte imala la pet koludrica. Opastija je bila rekonstrurana 1730 od župana Antonija Gregori uz pomoć susjeda; kako piše na lapidu iznad portika. Pažljivije proučavanje zidova ukazuje na mnogo stariju provenijenciju. To je masivno zdanje ožbukanih kamenih zidova sa zvonikom podignutim ispred crkve s kojom je spojena s portikom i tako čini cjelinu. Iznad poligonalne apside izgrađena je heksagonalna kupola s blagim vrhom. Kompleks je harmoničan nakon posljednje rekonstrukcije 1926 u neoromaničkom stilu; ukomponiran je i jedan rimski natpis i vrijedan barbarski pilastar postavljen u prozor zvonika.
Grobljanska crkvica smješten stotinjak metara na cesti prema Pomjanu (Paugnano), posvećena je sv. Petru iz Barbana sa zvonikom na jedra i stoljetnim hrastom ispred. Na portalu crkvice nalazi se natpis na slovenskom da je izgrađena 1802. kad je Jozef Slakar bio župan.
U oktobru 1943. i junu 1944. selo su spalile nacističke trupe pa je podignut spomenik žrtvama fašizma rad istarskog akademskog kipara Jože Pohlena.
Stanovništvo
Većina mještana radi u obližnjom mjestima na obali i bave se poljoprivredom.
Pećina
thumb|Špilja thumb|Špilja Pećina, spilja ili špilja je prirodan otvor u Zemljinoj kori. Pećine u nastale u krasu oblikovane su hemijskim i mehaničkim delovanjem vode. Osim u tim stenama pećine nastaju i u naslagama gipsa, soli, magmatskim stenama, konglomeratima, brečama pa čak i ledu.
Hipokrat sa Hiosa
Hipokrat sa Hiosa (Ιπποκράτης ο Χίος, Hippocrates), starogrčki matematičar, geometar i astronom, živeo od oko 470. pne. do oko 410. pne..
Pećina
Špilja
Osnovni dijelovi špilja su ulaz, kanal i dvorana. Špiljski kanal je izdužena špiljska šupljina, a dvorana je prostranija šupljina najčešće nastala širenjem špiljskih kanala. Špilje koje nemaju spoj s površinom nazivaju se kaverne. Špilja je prirodna šupljina u Zemljinoj kori.
Hipokrat sa Hiosa
Život
Rođen je na ostrvu Hios i prvo je bio trgovac. Posle nekih nezgoda (opljačkali su ga pirati ili možda prevarantski carinici) otišao je u Atinu, moguće zbog parničenja. Imovinu nije vratio, ali će ostati u gradu, prisustvovati predavanjima iz matematike, pa onda i sam podučavati geometriju kako bi se izdržavao. Na kraju će postati vodeći matematičar.
Hipokrat je na Hiosu mogao biti đak matematičara i astronoma Enopida sa Hiosa. U njegovom matematičkom radu je verovatno bilo i nekih Pitagorejskih uticaja, moguće putem kontakata sa Samosom, Hiosu obližnjem ostrvu i središtem pitagorejske misli: Hipokrat je bio opisan kao "para-pitagorejac", neka vrsta njihovog filozofskog simpatizera. Dokazivanje tipa Reductio ad absurdum ("svođenje na protivrečnost") se prati od njega.
Matematika
Glavno Hipokratovo dostignuće je to što je oko 450. pne. prvi napisao sistematski organizovan udžbenik iz geometrije, nazvan Stoichea ("Elementi"), tj. osnovne teoreme, gradivni elementi matematičke teorije. Ovo je bilo značajno jer su nakon toga matematičari iz čitavog antičkog sveta mogli, bar u principu, graditi na zajedničkom temelju osnovnih koncepata, metoda i teorema, što je podstaklo naučni progres matematike.
Kasije Dion
Dion Kasije Kokejan (Grčki: Δίων ὁ Κάσσιος) (o. 155.-o. 235.), autor je Rimske povijesti (Ρομαικε ιστοριa) u 80 knjiga u kojoj je nakon 22 godine proučavanja opisao događaje od Enejina dolaska u Italiju do smrti cara Septimija Severa.
Hipokrat sa Hiosa
Matematika
Sačuvan je samo jedan, ali slavan, fragment Hipokratovih "Elemenata", uključen u Simplicijevo delo. U ovom fragmentu se računa površina izvesnih Hipokratovih luna (luna je deo površine u obliku Meseca koji je ograničen dvama lukovima, ili dvama krugovima, koji se seku). To je bio deo istraživačkog programa u potrazi za "kvadraturom kruga", tj. da se izračuna površina kruga ili da se konstruiše kvadrat iste površine kao krug. Strategija je izgleda bila da se krug podeli u nekoliko srpastih delova. Ako bi bilo moguće izračunati površinu svakog tog dela, onda bi bila poznata i površina kruga. Tek je mnogo kasnije dokazano (Ferdinand von Lindemann, 1882.) da ovaj pristup nema šanse za uspeh, pošto je faktor pi (π) iracionalan. Broj π je odnos obima prema prečniku kruga, takođe i odnos površine prema kvadratu poluprečnika kruga.
Kasije Dion
Prvih četrdeset knjiga obuhvaćalo je razdoblje do Cezara i Pompeja, sljedećih dvadeset do Klaudijeve smrti, a posljednjih dvadeset do smrti Septimija Severa. Od tog je djela do nas stigao tek manji dio u sačuvanim knjigama XXXVI.-LX s manjim lakunama, te veći ostatci LXXIX. i LXXX. knjige. U sačuvanim knjigama opisano je razdoblje kraja Rimske republike i početka Rimskog carstva. Srećom, od knjiga LXI.-LXXX. sačuvani su sažeti prikazi bizantskog redovnika Ksifilina iz XI. st., te izvatci kod Zonare (XII. st.).
Dion Kasije Kokejan je bio sin rimskog senatora Kasija Apronianusa. Rodio se u maloazijskom gradu Nikeji u pokrajini Bitiniji. Bizantska tradicija smatra da je Dionova majka bila kćerka ili sestra grčkog povjesničara, oratora, i filozofa Diona Krisostoma, iako je to kasnije osporavano. Iako rimski građanin, bio je podrijetlom Grk i pisao je grčkim jezikom.
Hipokrat sa Hiosa
Matematika
Vredi pomenuti još dva Hipokratova doprinosa na polju matematike. Pronašao je način da se suoči sa problemom "duplikacije kocke", tj. problemom kako konstruisati kubni koren. Poput kvadrature kruga, ovo je bio jedan od tzv. tri velika matematička problema antike (treći je bio trisekcija ugla). Hipokrat je takođe izmislio tehniku "redukcije", tj. transformisanja konkretnih matematičkih problema u opštiji problem koji se lakše rešava - rešenje generalnijeg problema automatski daje rešenje prvobitnog problema.
Rožički Vrh
Rožički Vrh je naselje u slovenskoj Općini Svetom Juriju ob Ščavnici. Rožički Vrh se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 215 stanovnika.
Hipokrat sa Hiosa
Astronomija
Na polju astronomije, Hipokrat sa Hiosa je pokušao da objasni fenomene kometa i Mlečnog puta. Njegove ideje nisu najjasnije prenete, ali verovatno je za oboje smatrao da su optičke iluzije, rezultat prelamanja Sunčevog svetla u vlazi koju je ispustila neka planeta blizu Sunca u prvom, odn. zvezde u drugom slučaju. Neobičnoj prirodi njegovih ideja doprinosi i to što je on mislio da svetlosni zraci nastaju u našim očima umesto u viđenim objektima, što pripada sferi spekulativne filozofije.
Ostalo
Francuski pisac Alfred Jarry mu je pod imenom Isicrate pripisao nastanak tzv. patafizike (logike apsurda).
Eksterni linkovi
(na engleskom:)
Novo Selo (Kumanovo)
Novo Selo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Novo Selo pripada opštini Kumanovo.
Cormoranche-sur-Saône
Kormoranš sir Saon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Kasije Dion
Unatoč određenim zamjerkama Dionovu stilu, ono što je od njegova djela došlo do nas predstavlja izrazito vrijedan izvor za povijest carskog doba.
Cormoranche-sur-Saône
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 780, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km².
Kasije Dion
U popularnoj kulturi
U BBC-jevoj igrano-dokumentarnoj emisiji Cleopatra: Portrait of A Killer lik Kasija Diona tumači britanski glumac Ian McNiece.
Novo Selo (Kumanovo)
Novo Selo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine većinu u naselju.
Prirodni uslovi
Novo Selo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 15 kilometara južno.
Bellavista, Chihuahua
Bellavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Novo Selo (Kumanovo)
Prirodni uslovi
Novo Selo se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, u ravničarskom kraju, na približno 260 metara nadmorske visine. Selo je smešteno u dolini reke Pčinje. Zapadno od sela izdiže se pobrđe Kotorci, a istočno se izdiže Gradištanska planina.
Barranca de Iguala, San Miguel Totolapan
Barranca de Iguala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Bellavista, Chihuahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Novo Selo (Kumanovo)
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna sa uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Novo Selo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 274 stanovnika, što je pad za 13,2% u odnosu na popis iz 1994. godine (316 st.).
Većinsko stanovništvo u naselju su Srbi, a manjina su etnički Makedonci. Početkom 20. veka seosko stanovništvo su bili Torbeši, koji su se iselili u Tursku. Na njihovo mesto su naseljeni Srbi.
Savremeni etnički sastav:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Corano, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Tom Dooley (pjesma)
Tom Dooley je narodna pjesma iz američke države Sjeverna Karolina, inspirirana stvarnim slučajem mladića po imenu Tom Dula koji je godine 1868. osuđen i pogubljen zbog ubistva svoje zaručnice. Pjesmu, koja po temi pripada žanru tzv. ubilačkih balada (murder ballads) su tokom godina snimili mnogi izvođači, ali je najpoznatija i najpopularnija verzija koju je 1958. snimila folk-grupa The Kingston Trio i s njom uspjela doći na vrh top-liste najprodavanijih singlica.
San José del Rodeo, Guanajuato
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1928 m.
Río Quebrado, Santo Domingo Nuxaá
Río Quebrado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2259 m.
O spokojstvu duše (Seneka)
O spokojstvu duše djelo je Seneke Mlađeg napisano u 1. stoljeću nove ere i dio je niza njegovih traktata o moralnim pitanjima. Spis je sastavljen u obliku dijaloga i bavi se stanjem uma Senekinog prijatelja Aneja Serena, koji je bio praefectus vigilum pod Neronom, i načinima na koje se Seren može izliječiti od tjeskobe, brige i gađenja prema životu.
Uzori
Oko 400. pne. Demokrit je napisao raspravu O veselosti (Περι εύθυμίης, Peri euthymiés). Izraz "eutimija" ili "vedrina" može se odnositi na "postojanost uma", "dobrobit duše" ili "samopouzdanje". Seneka hvali Demokrita u vezi s njegovom raspravom na tu temu i navodi da će upotrijebiti latinsku riječ tranquillitas kao grubi prijevod "eutemije".
Pišući nešto kasnije od Seneke, Plutarh je napisao slično djelo, opisano u prijevodu iz 1589. godine kao "filozofska rasprava o mirnoći uma".
Dumbrava, Ciurea
Dumbrava je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ciurea.
O spokojstvu duše (Seneka)
Datiranje
Smatra se da je spis O spokojstvu duše napisan između 49. do 62. godine nove ere. Često se datiran u 60. godinu nove ere, podrazumijevajući (možda pogrešnu) pretpostavku da tema dijaloga odražava vlastitu Senekinu pogoršanu političku situaciju na Neronovom dvoru.
Dumbrava, Ciurea
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
O spokojstvu duše (Seneka)
Naslov i sadržina
Naslov se na srpskohrvatski prevodi kao "spokojstvo duše" (ili uma). Riječ animus u općenitom se smislu razumije kao racionalna duša, a u užem smislu kao um koji razmišlja, osjeća i želi. T. M. Green daje definicije animus kao: "duša", "um", "hrabrost", "strast". Monteleone je tranquillitas animi preveo kao "mentalna ravnoteža".
Spis O spokojstvu duše dio je Senekine serije dijaloga (dialogi). Dijalog ima za cilj animirati Senekinog prijatelja Aneja Serena i izliječiti ga od tjeskobe, brige i gnušanja prema životu.
"za čovjeka je tipičnije smijati se životu nego ga oplakivati"
- 15.2
Seneka završava spis jednim citatom iz Aristotela:
"nullum magnum ingenium sine mixtura dementiae fuit nijedan veliki genij nije postojao bez trunke ludila"
Tematika
Seneka je, kao i drugi stoički filozofi, nastojao pružiti uvid u razvoj praktičnog života, kako bi se ljudi mogli razviti u čestite osobe i postići unutarnju harmoniju.
O spokojstvu duše jedan je od triju dijaloga upućenih njegovom prijatelju Serenu, pri čemu su druga dva O postojanosti mudraca (De contantia sapientis) i O dokolici (De otio). Superiorna pozicija koju mudrac zauzima, tj. pozicija odvojenosti od štetnih zemaljskih događaja, tema je koja prožima sva tri dijaloga.
U usporedbi s druga dva djela, namjera spisa O spokojstvu duše je više terapeutska. Djelo započinje tako što Seren pita Seneku za savjet, a taj zahtjev za pomoć ima oblik medicinskog savjetovanja. Seren objašnjava da se osjeća uznemireno i u stanju nestabilne nepokretnosti, "kao da sam na brodu koji se ne kreće naprijed a more a stalno baca". Seneka koristi dijalog da se pozabavi pitanjem koje je mnogo puta iskrsnulou njegovom životu: želja za životom kontemplacije i istovremena potreba za aktivnim političkim angažmanom. Seneka tvrdi da se cilj spokojne duše može postići fleksibilnošću i traženjem srednjeg puta između dviju krajnosti.
Ako želimo postići duševni mir, Seneka preporučuje strogi život, koji ne obraća pozornost na pretjeranu i beskorisnu raskoš. Savjetuje nam da pažljivo biramo svoje drugove, jer ako odaberemo one koji su podložni porocima, njihovi će se poroci proširiti i na nas (poglavlje 7). Strogost je glavni način za postizanje duševnog mira: moramo naučiti obuzdati se, obuzdati svoje želje, ugušiti proždrljivost, ublažiti bijes, gledati siromaštvo dobrim očima i poštovati samokontrolu (poglavlje 8). Seneka uspoređuje one koji imaju mnogo i ne znaju uživati u tome s osobom koja posjeduje veliku knjižnicu u kojoj knjige služe samo za to da se izlože, a ne da se čitaju (poglavlje 9).
U 11. poglavlju Seneka predstavlja lik stoičkog mudraca, čiji duševni mir (ataraxia) izvire izravno iz većeg razumijevanja svijeta. Potpuna sigurnost i samodostatnost mudraca isključuju nezdrave strasti (apatheia), tj. uznemirenja, koja ne mogu doatknuti osobu koja je, po definiciji, racionalna. Samo rasuđivanje, oprez i predviđanje posledjica mogu u nekome stvoriti idealno ozračje mira. Filozof, iako čuva svoj duševni mir, ne mrzi čovječanstvo zbog njegove nepravde, podlosti, gluposti i iskvarenosti. Vremena u kojima živimo nisu ništa lošija od prethodnih, nije razumno gubiti vrijeme bjesneći o svim tim vrstama zla, razumnije je da im se čovjek smije (poglavlje 15).
Stoga je pravi lijek slijediti prirodu, pronaći pravu ravnotežu između društvenosti i samoće, rada i razonode, prisebnosti i opijenosti i "nadzirati naš kolebljivi um intenzivnom i neprestanom brigom" (poglavlje 17).
Predaja teksta
Prvi sačuvani primjerak djela nalazi se u Codex Ambrosianus C 90 Ambrozijanske biblioteke u Milanu, koji potječe iz 11. stoljeća.
Grotte-Sotto le Noci, Ancona
Grotte-Sotto le Noci je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Prekaja
Prekaja je naseljeno mjesto u Opštini Drvar, Federacija BiH, BiH.
Geografija
Prekaja leži na desnoj strani rijeke Unac, koji joj je zapadna granica, a istočna je planina Klekovača ili zapravo: Javorova Kosa, Vršina, Kolo i Lauševac. Prekaju od Župice djeli Sklop i Orlovača, a od Mokronoga opet Sklop (donji). Kuće su uglavnom u nizini proširene uvale Unca, a tek neznatni broj podigao se uz plećine planinske podgorine.
Prekaja je razbijenog tipa i djeli se na osam krajeva: Kralji, Podbrina, Prekaja, Vranovina, Mračaj, Kotlina, Župa Pavići i Glavice. Središte sela je uvalita kotlina. Oko tog središta poređani su ostali djelovi sela, neki više neki niže. Krajevi nisu udaljeni jedan od drugoga, ali ima u krajevima i osamljenih kuća, odbačenih daleko od najbliže grupe.
Vode
U selu je u drugoj polovini 20. vjeka napravljeno vještačko jezero za potrebe industrije u Drvaru. U narodu je to jezero poznato kao Prekajsko jezero.
Istorija
Područje Prekaje, na gornjem Uncu, zbog svoje doskorašnje nepristupačnosti i udaljenosti, mnogo je slabije istraživano i poznato od ostalog dijela drvarskog područja. Nekoliko gradinskih utvrđenih naselja ipak pokazuje da je u predrimsko doba bilo dobro naseljeno. Područje Unca, pa i Prekaje bilo je naseljeno ilirskim plemenom Sardeati. Može se pouzdano tvrditi da su ta stara naselja postojala i u rimsko doba, nakon pada u rimske ruke 9. god.n.e. Nakon toga su Rimljani u prirodnim granicama Unačke doline, u koju se moglo smjestiti 52 dekurije plemena Sardeati, nešto između 7 000 i 10 000 duša, osnovali svoj municipij Sardiatarum. To potvrđuju i dva žrtvenika iz rimske antike koje su postavili osobe libertinskog staleža na nekom imanju ili poslu u Prekaji. Municipij je mogao biti osnovan za Hadrijana, odnosno Marka Aurelija (jer se upravo on spominje na jednom od spomenutih žrtvenika - usp.T. Aurelius Proculus iz Prekaje), a najkasnije za Karakale(212. g.).
Religija
U Prekaji se nalazi Crkva Uspenja Presvete Bogorodice iz 1885. godine, obnovljena krajem 2008.
Carito-Santa Maria, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 918 m.
Guachichile
Guachichil (Guachichile), pleme Indijanaca iz grupe Coran (Corachol) nastanjeno uzduž granice Michoacána, sjeverozapadno do Saltilla. Pleme je poznato po svojoj ratobornosti prema Španjolcima u Čičimečkom ratu (1550.-1590.). Glavnina plemena naseljavala je područje oko Lagos de Moreno, Arandas, Ayo el Chico, i Tepatitlana u regionu Los Altos u sjeveroistočnom Jaliscu, ali su lutali i po velikom području Zacatecasa. Uskoro nakon Čičimečkog rata Guachihiles su kristijanizirani i asimilirani.
Ime Guachichile što su im dali Meksikanci označava "glave obojene u crveno" zbog njihovog običaja da crvenom bojom boje svoja tijela, glave i kosu.
Guamare
Guamare (Guamar; pl. Guamares), ndijanski narod sredinom 16. stoljeća nastanjen u Sierrama Guanajuata u Meksiku, čije je središte bila okolica Pénjamoa i San Miguela. Otuda su se prostirali na sjever sve do San Felipea i gotovo do Querétaroa na istok, i zapad do Aguascalientesa i Lagos de Morena. Gonzalo de las Casas ih naziva 'hrabrima i 'divljima'. Svoju dugu kosu, su kao i Guachichili bojali crvenom bojom.
Santa Cecilia, Axtla de Terrazas
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Werner Heisenberg
Verner Karl Hajzenberg (5. decembar, 1901. — 1. februar, 1976) bio je proslavljeni fizičar i dobitnik Nobelove nagrade za fiziku 1932. godine, jedan od osnivača kvantne mehanike.
Kvantna mehanika
1925. godine je otkrio matričnu mehaniku, prvu formulaciju kvantne mehanike. Njegova Relacija neodređenosti, otkrivena 1927, tvrdi da određivanje pozicije i impulsa čestice nužno sadrži greške, a proizvod ove dve grešake je veći od, ili jednak određenoj Plankovoj konstanti. Zajedno sa Borom, on će formulisati Kopenhagensku interpretaciju kvantne mehanike.
Dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 1932. godine "za stvaranje kvantne mehanike, njenu primenu koja je, -{inter alia}-, dovela do otkrića alotropskih formi vodonika".
Rad za vreme rata
Nuklearna fisija je otkrivena u Nemačkoj 1938. Hajzenberg je ostao u Nemačkoj za vreme Drugog svetskog rata, radeći pod nacističkim režimom. Vodio je nemački program nuklearnog oružja, ali opseg njegove saradnje sa nacistima nije sasvim razjašnjen.
Otkrio je Boru postojanje ovog programa na konferenciji u Kopenhagenu, septembra 1941. Posle ovog susreta, veliko prijateljstvo između Bora i Hajzenberga je okončano. Bor se kasnije pridružio Projektu Menhetn. Nemačka nije uspela da proizvede atomsku bombu.
Spekuliše se da je Hajzenberg imao moralne sumnje, i da je pokušavao da uspori projekat. On lično je takođe pokušavao da stvari prikaže tako posle rata, i knjiga Tomasa Pauera, „Hajzenbergov rat“, kao i pretstava „Kopenhagen“ Mihaela Frajna su usvojile ovakvu interpretaciju.
Februara 2002. se pojavilo pismo koje je Bor napisao Hajzenbergu 1957. (ali ga nije poslao). U tom pismu Bor kaže da Hajzenberg kada su se sastali 1941, nije izrazio nikakve moralne probleme u vezi projekta pravljenja bombe, da je Hajzenberg proveo protekle dve godine radeći skoro u potpunosti na ovom projektu, i da je bio ubeđen da će atomska bomba odlučiti pobednika u ratu.
Većina istoričara nauke uzima ovo kao dokaz da je prethodna interpretacija hajzenbergovog otpora bila pogrešna, ali neki se ne slažu, smatrajući da je Bor možda pogrešno razumeo Hajzenbergove namere, kada su se sreli 1941.
Karakorum
mini|desno|250px|Karakorum Karakorum ili Karakoram je planinski lanac u Aziji i jedan od najviših lanaca na svijetu. Proteže unutar granica Pakistana, Kine i Indije, a sjeverozapadni krak i do Afganistana i Tadžikistana.
Werner Heisenberg
Pogled unazad
Hajzenberg je napisao knjigu pod naslovom „Deo i celina“ koja govori o njegovom životu, prijateljstvu sa Borom, i njegovim ocenama kvantne fizike.