cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandar Šapić
Sportske organizacije
Nakon završetka igračke karijere u italijanskom klubu „Rari Nantes Savona“, za isti klub nastavlja da obavlja funkciju sportskog menadžera za evropska takmičenja u periodu od 2006. do 2014.godine.
Priznanja i nagrade
Zahvaljujući izuzetnoj sportskoj karijeri nosilac je mnogobrojnih sportsko-društvenih priznanja te je, između ostalog, 2000. godine proglašen za sportistu godine Autonomne pokrajine Vojvodina.
Imao je tu čast da dva puta bude odlikovan Ordenom Nemanje prvog stepena za zasluge u predstavljanju države i njenih građana. Prvi put 2001. godine a zatim i 2004.
Nagradu za najboljeg sportistu u izboru Olimpijskog komiteta Srbije i Crne Gore dobio je 2004., a godinu dana kasnije, 2005. godine, proglašen je za laureata Oktobarske nagrade Grada Beograda.
Više od decenije je važio za jednog od najboljih igrača sveta, a 2005. godine zvanično je proglašen za najboljeg svetskog vaterpolistu.
Najveće sportsko-društveno priznanje koje Sportski savez Srbije tradicionalno svake godine dodeljuje sportistima, sportskim savezima i stručnjacima koji su svojim rezultatima obeležili istoriju srpskog sporta i time afirmisali našu zemlju u svetu, Majska nagrada, dodeljena mu je 2008. godine.
U 2010. godini izabran je za trećeg najboljeg sportistu u 21. veku u izboru FINA.
Oktobra 2016. godine uručena mu je povelja za doprinos razvoju i radu Sportske akademije kao nagrada za najuspešnijeg studenta od osnivanja ove institucije.
Neudenau
Nojdenau je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.178 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Nojdenau se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 189 metara. Površina opštine iznosi 32,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.178 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 157 stanovnika/km².
Aleksandar Šapić
Priznanja i nagrade
Nagradu „Najevropljanin“ za oblast politike u 2020. godini dodelila mu je Prva evropska kuća u Beogradu u decembru 2020. godine.
Obrazovanje
Diplomirao je 2003. godine, magistrirao 2009. a doktorirao 2012. godine u oblasti industrijskog menadžmenta.
Humanitarni rad
Humaniratne fondacije – Budi human osnovana je 2014. godine, a počela sa radom juna meseca. Fondacija "Budi human" bavi se prikupljanjem sredstava za pomoć deci, odraslima, ustanovama i udruženjima sa teritorije Srbije.
Fondacija "Budi human" je vrlo brzo nakon osnivanja izrasla u jednu od najkredibilnijih humanitarnih fondacija u regionu koja za cilj ima da pomogne u lečenju i obezbeđivanju neophodnih terapija, pre svega dece.
Od osnivanja do danas, kroz Humanitarnu fondaciju - Budi human prošlo je više hiljada korisnika, od kojih je najviše dece, a za koje je prikupljeno više desetina miliona evra. U februaru 2016. godine sve medalje koje je osvojio u igračkoj karijeri je preko sajta Humanitarne fondacije - Budi human priložio aukcijskoj prodaji, a sav novac od prodatih medalja biće uplaćen za lečenja i terapije korisnika Fondacije.
Dobitnik je velikog broja priznanja za društveno-koristan i humanitarni rad, kojim su mu mnoge institucije u zemlji iskazale zahvalnost za sve što je u oblasti humanitarnog rada radio kao aktivni sportista, ali i za humanitarni rad kojim je intenzivnije i odgovornije nastavio da se bavi nakon igračke karijere.
Politička karijera
Bio je pomoćnik gradonačelnika Grada Beograda od 2009. do 2012. godine. Za predsednika opštine Novi Beograd izabran je na izborima 2012. godine a reizabran na izborima 2016. Svoj treći mandat predsednika opštine Novi Beograd započeo je nakon izbora 2020. godine. I danas je aktuelni predsednik najveće Gradske opštine u Beogradu.
Na beogradskim izborima 2018. godine je bio trećeplasirani, sa osvojenih nešto preko 9% podrške Beograđana, a najbolje plasirana organizacija koja je samostalno nastupila na izborima.
Na sednici Skupštine Srpskog patriotskog saveza, održanoj 21. jula 2018. god, Aleksandar Šapić je jednoglasno izabran za predsednika ove novoformirane političke organizacije koja će ubuduće nastupati na republičkom nivou. Srpski patriotski savez prvi put postaje parlamentarna stranka nakon izbora 2020. godine.
Nakon ujedinjenja Srpskog patriotskog saveza sa Srpskom naprednom strankom, 29. maja 2021. godine, izabran je za potpredsednika Glavnog odbora Srpske napredne stranke.
Na konstitutivnoj sednici Skupštine grada Beograda, 20. juna 2022. izabran je na mesto gradonačelnika Beograda.
Porodica
Oženjen je, otac dvoje dece. Živi i radi u Beogradu.
Zanimljivosti
U filmu „Kad porastem biću kengur“ odigrao je ulogu Gangule po kojoj ga mnogi i danas pamte. Imao je tu sreću da je film u kojem je glumio, a sniman 2004. godine, nesumnjivo obeležio srpsku kinematografiju i u narodu je ostao popularan do danas. Učestvovao je u humanitarnom šou programu „Ples sa zvezdama“.
HTC
__NOTC__ Termin HTC ima više značenja.
Qi (razvrstavanje)
Qi je "životna sila" u kineskoj kulturi.
Qi se također može odnositi na:
U kineskoj kulturi:
U drugim upotrebama:
Biencourt-sur-Orge
Bjenkur sir Orž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 165 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 292 metara (maksimalnoj 369 m, a minimalnoj 276 m).
HSH
__NOTC__ Termin HSH ima više značenja.
Neuenbürg
Nojenbirg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Enckrajs. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.566 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8236043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Enckrajs Nojenbirg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Enckrajs. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 323 metra. Površina opštine iznosi 28,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.566 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 269 stanovnika/km².
Patareni u srednjovjekovnoj Dalmaciji
thumb|300px|right|Razvoj bogumilstva od X do XV veka. Patareni su bili srednjevekovni dalmatinski hrišćani koje je katolička crkva osudila kao jeretike. Dalmatinski patareni se smatraju delom šireg bogumilskog pokreta, pa se nazivi patareni i bogumili često koriste kao sinonimi.
Naziv
Patarenima su nazivani isključio u latinskim izvorima. Sebe nazivaju hrišćanima. Smatra se da ime patareni potiče od naselja Pataria, pored Milana. Patarenima se isprva nazivala hrišćanska zajednica koja je tu živela početkom 11. veka, protiveći se crkvi i praktikujući siromaštvo. Kasnije je katolička crkva tako nazivala italijanske, dalmatinske i druge „jeretike“.
Mnogi pokušavaju da reč pataren objasne etimološki, slučnošću sa imenicom otac (pater). Naziv patareni se često izvodi od očenaš (pater-noster), osnovne hrišćanske molitve koja im je neprestano bila na usnama. Drugi smatraju da je to zvog međusobnog obraćanja sa oče (pater). Postoje i oni koji smatraju da termin patareni označava pravoslavne koji uče da Duh Sveti ishodi od Oca (ex Patre), za razliku od rimokatolika koji uče da ishodi od Oca i Sina (ex Patre Filioque).
Povest
Smatra se da bogumilstvo u Dalmaciji ima preteče u glagoljaškom pokretu (vidi: Grgur Ninski) i ćirilometodijskoj tradiciji slovenskog bogosluženja. Na trećem splitskom saboru 1060. godine, katolička crkva je zabranila ulazak u crkvu slovenskim sveštenicima koji nose bradu i dugu kosu. Takođe je zabranila bogosluženje na staroslovenskom i zaređivanje Slovena koji ne znaju latinski. Na istom saboru je zbog slavonskog bogosluženja sv. Metodije proglašen jeretikom.
Patarensko, odnosno bogumilsko učenje je u dalmatinske gradove prodrlo tokom 12. veka, a naročito u Zadar, Trogir i Split. Na katarskom saboru u Sen Feliksu, blizu Tuluza, održanom 5. maja 1167. godine, pominje se i crkva Dalmacije (lat: Ecclesia Dalmatiae).
Zadar
Prve pomene jeretika u Dalmaciji nalazimo u Hronici Tome Arhiđakona, koji kaže da su Zadrani prezreli katoličko učenje i da su se dali „poprskati jeretičkom kugom“. Toma beleži da je Zadar rado primao jeretike, koje su njegovi ugledni građani ugošćivali i pomagali. Sačuvana su imena dvojice dalmatinskih „jeretika“, braće Aristodije i Mateja, sinova Grka Zorovavela, koji se u Zadar doselio iz Apulije. Oni su od svoje mladosti bili Zadarski građani, a spominju se kao "odlični slikari i vrlo vješti u zlatarskoj umjetnosti" a takođe se kaže da su bili "vješti latinskoj i slavenskoj knjizi". Čini se da Aristodije i Matej deluju najpre u Zadru, da bi se zatim nastanili u Splitu, gde postaju predvodnici patarenskog pokreta. Oni su održavali dobre veze s Bosnom, koja je za vreme bana Kulina pružala utočište prognanim bogumilima i patarenima.
Krajem 12. veka, i pored zabrane, u mnogim crkvama su još uvek vršene službe na staroslovenskom. Nakon smrti zadarskog nadbiskupa Petra (posle 1193), nadbiskupska stolica ostala je prazna sve do 1198, nakon čega je mimo kanonskih propisa od strane zadarskih laika izabran pređašnji hvarski biskup Nikola, rodom Zadranin, koji je preuzeo zadarsku nadbiskupiju bez dozvole pape. Iste godine, Zadranin Maldenar i Toljen Kačić, napali su pravo posedovanja imanja zadarskog samostana u Suhovarama pri čemu su sudskom sporu prisustvovali pomenuti Matej i zadarski nadbiskup Nikola. Nikola je kao jeretik i otpadnik anatemisan i smenjen 1201. godine, čime je Zadar sve do 1204. godine ostao bez nadbiskupa.
Papa Inoćentije III pokreće četvrti krstaški rat za "oslobođenje svete zemlje" u kome strada Zadar. Godine 1202. evropsko plemstvo celokupnom vojnom silom stižu u Veneciju, odakle je trebalo da se mletačkim brodovima prebace u Palestinu. Pošto, navodno, nisu imali da plate mlecima prevoz, na poziv mletačkog dužda, udaraju na Zadar. Nesumnjivo je Zadar 1202. teško stradao i zbog veze s bogumilima. Zadrani su u poslednjoj borbi na zidinama istakli krstove, da uvere krstaše da nisu bogumili, koji odbacuju krst. Toma Arhiđakon smatra pad Zadra božjom kaznom »jer su se žitelji njegovi odvratili od rimske crkve i prionuli uz jeretike«. Iako je Zadar razoren i osvojen od krstaša i pripojen Mletačkoj republici, u gradu se i dalje beleži postojanje jeretika. 1234. godine je zadarski nadbiskup Ivan u prisustvu brojnih sveštenika pročitao optužbe protiv biskupa Treguana koji je izopšten kao falsifikator papske bule i zaštitinik jeretika (lat: fautor hereticorum).
Zabeleženo je da su franjevce, koji su u Zadar došli sa ciljem pokrštavanja jeretika, 1308. godine fizički napali tamošnji sveštenici i učenici.
Split
thumb|right|Spaljivanje knjiga koje je crkva proglasila jeretičkim. U Splitu dolazi do najjačeg protivcrkvenog pokreta u Dalmaciji, uzrokovanog ekonomskim povlasticama koje je uživao kler. Bogumili su se protivili crkvenom posedu i zahtevu da se crkvi plaća desetina.
U Splitu 1162. godine dolazi do velikog spora građana sa crkvom, kada gradsko veće donosi odluku da se crkvi ne smeju ni darivati ni prodavati nekretnine, da bi sprečilo gomilanje crkvenog poseda. Crkveni poglavari se obraćaju papi Aleksandaru III, koji je zapretio da se odluka ukine, inače će glavari Splita biti izopšteni iz crkve a grad udaren interdiktom.
1180. godine u Poljicima je gomila kamenovala na smrt splitskog nadbiskupa Rajnerija, pod vodstvom Kačića, poznatih bogumila i omiških gusara, koje je potom primio zahumski knez Miroslav (poznat po Miroslavljevom jevanđelju), oženjen bogumilkom, sestrom bana Kulina.
Pod uticajem III Lateranskog koncila održanog 1179. godine, gde su jeretici izopšteni i stavljeni u nadležnost državnih vlasti koje su ih dužne progoniti, 1185. je održan metropolitanski sinod u Splitu koji proklinje sve "sekte heretika" što "ocrnjuju nauku" rimske crkve i traži od vlasti u dalmatinskim gradovima oduzimanje imovine jeretika, njihovo izopštenje i progon. Papa Urban III 11. novembra 1186. upozorava splitskog nadbiskupa da pazi da se u njegovoj nadbiskupiji ne bi stvarale zajednice koje se nazivaju bratstvima i kojima je u Splitu prišlo mnogo građana.
Novi splitski nadbiskup Bernard, rodom iz Peruđe, je ubrzo po preuzimanju dužnosti 1196. godine počeo organizovati akcije protiv patarena, među kojima behu i Matej i Aristodije. Uskoro su ovi hrišćani koje je crkva osudila kao jeretike, prognani iz grada uz velike pogrde, njihova imanja zaplenjena, a knjige spaljene. Mnogi prognanici su tada, početkom 1200. godine, našli utočište pod okriljem crkve bosanske i bana Kulina. Papa Inoćentije III povodom toga piše ugarskom kralju Emeriku 11. oktobra 1200:
1221. godine Splićani su za gradskoga kneza izabrali Višena Šubića, plemića iz Luke, koji je bio "zaštitnik heretika". Papa Honorije III iste godine šalje svog legata Akoncija u Dalmaciju, odakle je pokušao pokrenuti krstaški rat protiv bosanskih hrišćana, ali umire par godina kasnije neobavljena posla. 1222. godine je u Dubrovniku održan crkveni sabor, a papa je poručio Dubrovčanima da biraju nadiskupa koji će ukrotiti omiške gusare i bosanske jeretike. Crkva je povodom toga poručivala ugarskom kralju da goni slovenske gusare koji napadaju krstaše na putu u Svetu zemlju.
Cirichiello, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Patareni u srednjovjekovnoj Dalmaciji
Split
1225. godine Splićani za kneza biraju humskog kneza Petra, bosanskog hrišćanina, koji je prethodno stolovao u Stonu. Katolički sveštenici zabranjuju Petru da uđe u crkvu, ali narod navaljuje na crkvu, otvora je silom i uvodi svoga kneza. Papin legat Akoncije kažnjava Split interdiktom, koji je trajao skoro godinu dana, tokom čega je grad bio pod prokletstvom, crkve su bile zatvorene i u njima se nije obavljalo bogosluženje.
PCHP
PCHP je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 259,387 Da.
Papaja
Papaja (lat. Carica papaya) biljka je iz porodice Caricaceae. Porijeklom je iz tropskih krajeve Amerike. Prvi put je kultivirana u Meksiku, a trenutno se uzgaja u većini tropskih zemalja i Sjedinjenim Američkim Državama (savezne države Florida, Havaji i dr.).
Ima oblik nalik stablu, stabiljka je visoka 5-10 m. Lišće raste na vrhu stabiljke, veliko je 50-70 cm. Plod je jestiv, ima glatku koru žute ili zelenkaste boje. Ovalnog je oblika. Mesnati dio ploda je jarko narančasti, mekan i sladak. Središnja unutrašnjost ispunjena je s crnim i naboranim sjemenkama.
Papaja se koristi za pripremu voćnih salata i sokova. Kora se mora ukloniti, jer sadrži štetne tvari. Papaja sadrži proteolitički enzim papain, koji se koristi za proizvodnju lijekova za liječenje gastrointestinalnih poremećaja i resorpciju hematoma.
Nutricionisti preporučuju papaju za prehranu, jer je bogata likopenom (u prosjeku 3,39 mg na 100 g), vitaminom C i mineralima važnima za ljudsko tijelo. Što je zrelija, veća je koncentracija hranjivih tvari.
Papaja je prvo voće, čiji je genom istražen.
PPA
__NOTC__ Termin PPA ima više značenja.
Avon (Sena i Marna)
Avon je naselje i opština u severnom delu centralne Francuske u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna koja pripada prefekturi Fontenblo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 14 362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3750| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od ????? metara (maksimalnoj 100 m, a minimalnoj 42 m).
Pecilocin
Pecilocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 291,385 Da.
Waverly Hall, Georgia
Vejverli Hol (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 735 stanovnika.
Spisak EC brojeva (EC 4)
Ovaj spisak sadrži EC brojeve četvrte grupe, EC 4, lijaze, uređene u numeričkom redosledu po preporuci odbora za nomenklaturu Međunarodne unije za biohemiju i molekularnu biologiju. {{Columns-list|2|
Waverly Hall, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 735 stanovnika, što je 26 (3,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Spisak EC brojeva (EC 4)
EC 4.99: Druge lijaze
}}
Spurgeon, Tennessee
Spurdžen je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.957, što je 497 (14,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mulvane, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.111, što je 956 (18,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Donje Podotočje
Donje Podotočje je naselje u Zagrebačkoj županiji, kraj Velike Gorice. Susjeda naselja su Kuče i Rakitovec. Selo danas ima oko 375 stanovnika na površini od 3,10 km². Broj stanovnika u Donjem Podotočju neprekidno raste, što nam govori podatak da je 1991. godine brojilo samo njih 164. Gustoća naseljenosti je oko 121 stanovnika po kvadratnom kilometru.
1812
Godina 1812 (MDCCCXII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Februar/Veljača
150px|mini|[[Bitka kod Pirana]]
Maj/Svibanj
thumb|300px|Evropa pred [[Napoleonova invazija na Rusiju|Napoleonovu invaziju na Rusiju]]
Septembar/Rujan
mini|220px|[[Bitka kod Borodina|Borodino]] mini|240px|Požar u Moskvi
Novembar/Studeni
mini|250px|[[Bitka na Berezini|Berezina]]
Decembar/Prosinac
mini|150px|Medalja "U sećanje na Otačestveni rat 1812 godine"
Neuenburg am Rhein
Nojenburg am Rajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.042 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Nojenburg am Rajn se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 44,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.042 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 273 stanovnika/km².
Case Olimpio, Padova
Case Olimpio je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Surprise, Arizona
Surprise je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 117.517 stanovnika.
Hanoi
Hanoi je glavni grad države Vijetnam. Leži na Crvenoj rijeci (Song-Koi), 130 km udaljen od mora. Posjeduje sveučilište iz 1956. te poznatu Budinu pagodu iz 11. stoljeća.
Povijest
Prostor Hanoja je bio naseljen od 3. tisućljeća pr. Kr. Oko 200. pne. je na tom mjestu nastala tvrđava Cổ Loa. U kasnijem razdoblju je na tom prostoru postojalo više naselja koja su mijenjala imena (Tống Bình i Long Đỗ). Od 1010. je grad Đại La postao glavni grad države Đại Việt kojom je vladala dinastija Lý. Grad je preimenovan u Thăng Long i bio je glavni grad do 1397. Thăng Long je tada preimenovan u Đông Đô.
Tufo, Frosinone
Tufo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Hanoi
Povijest
1408. su Vijetnam okupirali Kinezi pod dinastijom Ming i Đông Đô su nazvali Đông Quan. 1428. su Vijetnamci protjerali Kineze, a grad su nazvali Đông Kinh (od tog imena dolazi naziv Tonkin koji se koristio za sjeverni dio Vijetnama). Od početka 19. st. se grad zove Bắc Thành, a od 1831. dobiva današnje ime Hà Nội. 1873. su Francuzi okupirali Vijetnam i uspostavili koloniju Francusku Indokinu. Hanoi je od 1887. glavni grad Francuske Indokine. Tokom 2. svj. rata su grad okupirali Japanci.
Nakon rata je Hanoi postao sjedište vlade nezavisnog Vijetnama koju vodi vođa socijalističkog pokreta Viet Minh, Ho Chi Minh. Od 1946. su Vijetnam ponovo okupirali Francuzi, a nakon borbi s njima je od 1954. Hanoi glavni grad Sjevernog Vijetnama. Grad je bio više puta razaran tokom Vijetnamskog rata 1955.-1975. Nakon završetka rata 1976. je Hanoi glavni grad ujedinjenog Vijetnama.
Geografija
Hanoi je smješten na sjeveru Vijetnama, na obali Crvene rijeke koja se ulijeva u Tonkinški zaljev. Reljef oko grada je brdovit. Na prostoru grada postoji više jezera od kojih je najveće Hồ Tây (Zapadno jezero).
Klima je suptropska monsunska s vrućim i vlažnim ljetima i toplim i suhim zimama.
Grad je značajno prometno čvorište. 2008. se Hanoi službeno ujedinio s okolnim naseljima i stvoreno je metropolitansko područje koje okuplja više spojenih naselja.
Gospodarstvo
Hanoi je drugi gospodarski centar Vijetnama, nakon grada Ho Ši Mina. Hanoi je glavni grad i politički centar Vijetnama, ali je Ho Chi Minh (bivši Saigon) centar gospodarski razvijenijeg južnog Vijetnama. U novije vrijeme se cijeli Vijetnam ubrzano gospodarski razvija, a Hanoi kao glavni grad ima značajnu ulogu u razvoju. Za razvoj grada je bitna blizina Kine s kojom Vijetnam tijesno surađuje.
Hanoi je centar plodnog poljoprivrednog pojasa. Postoje ljuštionice riže, čeličane, predionice pamuka; industrija svile, kože, papira; drvna, prehrambena i kemijska; izradba filigrana. U novije vrijeme se brzo razvija industrija raznovrsnih proizvoda široke potrošnje, po kojima azijske države zbog jeftine radne snage postaju konkurentne u svijetu. Danas se u gradu vrlo brzo razvija sektor trgovine.
Znamenitosti
Hanoi je kroz stoljeća bio centar vijetnamske kulture, te ima mnogo kulturno-povijesnih spomenika. Značajna je stara gradska četvrt s brojnim povijesnim građevinama. Značajan je konfucijanistički hram Văn Miếu, budistička pagoda Chùa Một Cột i stara gradska tvrđava. Postoji mnogo ostataka francuske kolonijalne arhitekture (katedrala, predsjednička palača) i novijih socijalističkih spomenika (posebno mauzolej Ho Chi Minha).
Bezonvaux
Bezonvo je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza.
Po podacima iz 1999. godine broj stanovnika u mestu je bio 0, a gustina naseljenosti je iznosila 0 stanovnika/km².
Vladimir Šterk
Vladimir Šterk (Zagreb, 5. siječnja 1891. - Zagreb, 6. ožujka 1941.), jugoslavenski arhitekt.
Životopis
Rođen je u židovskoj obitelji, od oca Vjekoslava-Aloisa i majke Line, rođene Jellinek. Završio je pučku školu, a zatim maturirao u realnoj gimnaziji u Zagrebu. Pohađao je Češku visoku tehničku školu, nakon završetka Prvoga svjetskog rata Češke visoke tehničke nauke (ČVUT) u Pragu u razdoblju od 1911.- 1918. godine, gdje je diplomirao 19. ožujka 1921. godine. Sudjelovao je u Prvome svjetskom ratu i bio zarobljen u Rusiji, gdje je proučavao rusku drvenu vernakularnu arhitekturu.
Nakon diplome bio je zaposlen u od 25. ožujka do 30. svibnja 1921. godine u Tehničkoj poslovnici Građevinskog poduzeća "Špiller, Juzbašić i Šurina", a od 1. lipnja 1921. godine do sredine 1923. godine u Poslovnici Ignjat Fischer. Prema biografiji u katalogu izložbe "Arhitektura u Hrvatskoj 1888.-1938." bio je zaposlen u Gradskom građevnom uredu u Zagrebu. Prema nekrologu bio je jedan od prvih asistenata na Tehničkoj visokoj školi, kasnije Tehničkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. 1922. godine bio je član osnivačkog odbora društva "Narodni rad - društvo židovskih asimilanata i anticionista u Hrvatskoj". 22. ožujka 1922. godine položio je praktični ispit za arhitekta. Od 11. veljače 1925. bio je ovlašten za obavljanje javne prakse iz arhitektonske struke na cijelom području Kraljevine SHS, a 17. svibnja 1925. godine položio je propisanu prisegu kao ovlašteni civilni inženjer. Od 1923. godine bio je samostalni ovlašteni arhitekt u Zagrebu. 1929. godine projektirao je dio unutarnjeg uređenja jugoslavenskog paviljona u Barceloni, kojega je projektirao arhitekt Dragiša Brašovan. Projektirao je i izveo mnogo vila, stambenih kuća i drugih zgrada u Zagrebu, zagrebačkoj okolici, Slavonskom Brodu, Osijeku i Vinkovcima.
1931. godine sudjelovao je na I. izložbi jugoslavenske suvremene arhitekture u Beogradu, 1932. godine na izložbi Kluba arhitekata sekcije UJIA u Zagrebu, a 1938. godine na izložbi "Pola vijeka hrvatske umjetnosti" u Zagrebu, gdje je i umro 6. ožujka 1941. godine, ostavivši udovicu Aleksandrinu rođ. Favalle, te sinove Veljka i Vojka, koji su nastavili živjeti u Zagrebu do 1949. godine, kada su iselili u Izrael.
Henderson, Kentucky
Henderson je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28.757, što je 1.384 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bellevue-la-Montagne
Belvi la Montanj je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 479 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 990 metara (maksimalnoj 1.061 m, a minimalnoj 600 m).
Unionville, New York
Junionvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Anna Maria Jopek
Anna Maria Jopek (Varšava, 14. prosinca 1970.), poljska pop, folk i jazz pjevačica, skladateljka i pijanistica. Supruga je Marcina Kydryńskiegoa - poznatog poljskog novinara, fotografa i gitariste. Nastupala je zajedno s uglednim jazz i fusion glazbenicima kao što su Tomasz Stańko, Pat Metheny, Richard Bona, Chris Botti, Branford Marsalis, Mino Cinelu, Tord Gustavsen i ostali.
Unionville, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 612, što je 76 (14,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sweet Water Village, Arizona
Sweet Water Village je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 83 stanovnika.
Contrada Turi, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Deaver, Wyoming
Diver je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 1 (0,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Neuenstadt am Kocher
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Nojenštat am Koher se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 182 metra. Površina opštine iznosi 41,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.574 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 232 stanovnika/km².
Bata Živojinović
Velimir Bata Živojinović (Koraćica, 5. juna 1933. – Beograd, 22. maja 2016.) bio je jugoslovenski i srpski glumac.
Rođen je u Jagodini 5. 6. 1933. godine, gde mu je otac u to vreme radio kao sudski izvršitelj. Svoj talenat za glumu je otkrio sa 15 godina, dok je radio kao scenski radnik i ponekad kao statista u Akademskom pozorištu u Beogradu. Nakon završetka Srednjih glumačkih škola u Nišu i Novom Sadu, pokušao je da se upiše na na Pozorišnu akademiju u Beogradu i uspeo je iz trećeg pokušaja. U Beogradskom dramskom pozorištu je igrao više godina, a u tom periodu je imao po 300 angažmana godišnje.
Bata Živojinović je više voleo pozorište od filma, ali njegov filmski debi iz 1955. u filmu Pesma sa Kumbare reditelja R. Novakovića je bio početak izuzetno plodne karijere. Živojinović, koji će uskoro postati poznatiji po svom nadimsku Bata, je bez sumnje odigrao više filmskih uloga od bilo kog glumca u istoriji jugoslovenske kinematografije. Kontinuiranu filmsku karijeru, zbog koje napušta pozorište, Živojinović je započeo epizodama u Vlaku bez voznog reda iz 1959. godine i Ratu iz 1960. godine. Oba navedena ostvarenja je režirao Veljko Bulajić, u čijim će skoro svim kasnijom filmovima Bata Živojinović igrati glavne uloge.
Uloge Bate Živojinovića nisu bile samo velike, već i raznovrsne. Glumio je i heroje i zlikovce i lako je prelazio iz uloge glavnog u ulogu sporednog lika. Tokom šezdesetih se filmovima poput Kozara (za koju je nagrađen u Puli) i Bitka na Neretvi ustoličio kao jedna od najvećih zvezda kinematografije bivše Jugoslavije, ali je zenit njegove popularnosti došao tokom 70ih filmovima sa tematikom Drugog svetskog rata. Jedan od najpoznatijih njegovih filmova iz ovog perioda je Valter brani Sarajevo, koji je postigao veliki uspeh u Kini, a Živojinović je još uvek velika zvezda u Kini. Tokom osamdesetih Živojinović je parodirao na svoju sliku akcionog heroja ulogama u nizu lakih komedija.
1990. je izabran u Narodnu skupštinu Republike Srbije. Od 1991. je aktivan na političkoj sceni kao član Socijalističke partije Srbije. U septembru 2002. je bio kandidat Socijalističke partije Srbije na izborima za predsednika Srbije. Međutim, Slobodan Milošević, predsednik SPS kome je u to vreme suđeno u Međunarodnom sudu za ratne zločine u Hagu, je podržao kandidata Srpske radikalne stranke Vojislava Šešelja.
Bata je bio je inicijator i osnivač (neko vreme i predsednik) Udruženja filmskih glumaca Srbije, takođe i direktor filmskog programa Slobodarskih svečanosti u Sopotu.
Nagrade
Živojinović je dva puta dobijao Zlatnu arenu za najbolju ulogu Festivala jugoslovenskog igranog filma u Puli za filmove Kozara (1962) i Tri (1965). Za film Tren je dobio nagradu na Međunarodnom filmskom festivalu u Moskvi 1979. Oktobarsku nagradu grada Beograda je primio 1972. za filmove Majstor i Margarita i Tragovi crne devojke. Dobio je Sedmojulsku nagradu SR Srbije 1981. godine, te više puta na festivalu u Nišu.
U avgustu 1993. je nagrađen Nagradom za životno delo „Slavica“ za svoje uloge u jugoslovenskoj kinematografiji.
Petnaest odlučujućih bitaka svijeta
Petnaest odlučujućih bitaka svijeta: Od Maratona do Waterlooa (The Fifteen Decisive Battles of the World: from Marathon to Waterloo) je knjiga koju je napisao Sir Edward Shepherd Creasy te izdao godine 1851. U njoj je opisano petnaest bitaka (od maratonske bitke do bitke kod Waterlooa) koje su, prema autoru, imale najznačajniji efekt na dalju svjetsku historiju.
Poglavlja
Svako od poglavlja knjige je posvećenoj jednoj od odlučnih bitaka historije:
Pektolinarigenin
Pektolinarigenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 314,289 Da.
Muzika
Muzika (lat. musica < grč. μουσιϰή [τέχνη]: muzičko [umijeće]) ili glazba, umjetnost čiji je medij zvuk kojeg organiziramo u vremenu, uglavnom po nekom planu i namjerno, iako ima i drugih načina. Stvaranje, izvođenje, važnost, a nekad i definicija glazbe veoma ovise o kulturi i socijalnim aspektima. Glazbu dijelimo u žanrove i podžanrove, ali njihove granice i veze ponekad ovise o osobnoj interpretaciji.
Jedan zaokružen i cjelovit ostvaraj glazbene umjetnosti se zove skladba, glazbeno djelo ili kompozicija. Međutim, glazba je reproduktivna umjetnost, slično kao i drama ili ples, što znači da se ona ne svodi samo na skladanje, nego da je skladano djelo potrebno i izvesti (reproducirati, interpretirati) da bi ga se moglo pružiti publici kao gotov proizvod umjetnosti. Glazbu izvode interpretatori, a može ju se reproducirati na dva načina:
thumb|350px|thumb|Izvedba Mahlerove 8. simfonije, Kölnska filharmonija
Pojam i definicija
thumb|150px|thumb|[[Filippino Lippi: Alegorija glazbe]] Sama riječ glazba potječe od slavenskog glas, a riječ muzika od grčkog μουσική τέχνη (mousikē téchnē) - "umjetnost muzâ", od čega se zadržala samo prva riječ μουσική, što je izvedenica od riječi μούσα (mousa), što znači muza. Dalje se svijetom proširio latinski oblik musica, koji je uglavnom opisivao ugodne zvukove. Upravo je takav oblik najčešći u svjetskim jezicima.
Città Sant'Angelo, Pescara
Città Sant'Angelo je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Muzika
Pojam i definicija
Definirati glazbu već je malo teže, a to su pokušavali mnogi, od muzikologa do interpretatora. Uglavnom, za glazbu možamo reći da je umjetnost koja se izražava pjevanim i/ili sviranim tonovima, raznim zvukovima, šumovima i tišinom između njih. Zvukovima i šumovima se koriste ponajviše moderni skladatelji kad žele pobliže glazbeno opisati neki sadržaj. Tišinu pak između tonova čine stanke (pauze).
Uz to što je reproduktivna (izvođačka) umjetnost, glazba spada u fine (lijepe) umjetnosti jer joj je cilj estetika. Kao što film nazivamo sedmom umjetnošću, tako je glazba po tradicionalnoj estetici prva umjetnost (odnosno prva na popisu umjetnosti). Glazba ima i dodirnih točaka s kazalištem, ne samo zato što se prakticira u njemu, već postoji i žanr koje je posuđuje i od jednog i od drugog - mjuzikl. Usko vezan sa svo troje (ali posebno s glazbom) je i ples.
Glazba je uobličeno vrijeme, budući da se može doživjeti samo u tijeku nekog vremena (za razliku od slikarstva koje uobličuje prostor). Zbog toga glazba mora imati ritmičko uređenje svog sirovog materijala - tonova i drugih zvukova. Osim toga, glazbu uređujemo i pomoću melodije (niza tonova raznih visina) i harmonije (istovremenosti raznih visina tonova). Tako ritam, melodija i harmonija postaju osnovni elementi glazbe.
Glazba kao fizikalna nauka
Glazbenu građu čine zvukovi, a oni nastaju titranjem nekog tijela, koje tako postaje izvor zvuka. Zvučni valovi se prenose zrakom u obliku krugova od izvora zvuka do našeg uha. Kad su titraji u zraku redoviti, ono što čujemo je ton - dakle pravilan, jasan zvuk. Kad su pak titraji neredoviti, čujemo samo šum ili buku - zvukove uglavnom više-manje neugodne ljudskom uhu (iako se i oni koriste u glazbi).
Jedan izvor titranja može izazvati iste titraje i u drugim predmetima, ali njihovi titraji moraju biti u skladu s titrajima izvora. To se zove rezonancija. Tako zvuk ljudskog glasa ne proizvode samo glasnice nego i rezonantna titranja u šupljini lubanje. Slično i zvučna kutija nekog glazbenog instrumenta titra rezonantno s početnim gibanjem koje je izvođač dao instrumentu. Na primjer, violinska kutija rezonira na titraje žice violine i pojačava ton. Frekvencija titranja (broj titraja u sekundi) određuje visinu zvuka. Što je više titraja u sekundi, viši je i ton. Ljudsko uho je izvanredno osjetljivo na razlike u visini i ima opseg od oko 20 do čak 20.000 titraja u sekundi. Jedan mješoviti zbor proizvodi frekvencije između otprilike 64 i 1500, a koncertni klavir između 20 i 4176. Kad skupina glazbenika svira zajedno, oni usklađuju svoje instrumente pri čemu je ton A definiran sa 440 Hz-a.
Courchelettes
Kuršelet je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Due.
Muzika
Muzika kroz povijest
Razvoj je glazbe vezan uz ljudski razvoj, pa je tako i glazba neraskidiva od društvenog okruženja, civilizacijskog i materijalnog razvoja čovjeka. Razdoblja u povijesti glazbe uglavnom odgovaraju razdobljima u drugim umjetnostima (književnosti, slikarstvu). O njezinim počecima možemo reći da glazba postoji otkad i čovjek, slično kao i ples.
Courchelettes
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2851 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1707 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 34 m, a minimalnoj 26 m).
Muzika
Postanak muzike
Imala je veliko značenje u životu primitivnih naroda, još i prije civilizacije, ali ovim se periodom povjesničari muzike ne bave previše, zanimljivija su im muzička dostignuća kulturnih naroda Antike. Ipak, muzikolozi su, proučavajući povijesne izvore i upoznajući primitivna plemena, donijeli više zaključaka o muzici u pretpovijesno vrijeme:
Prvi su instrumenti bili frule, drvene ili od kostiju, bubnjevi i udaraljke i, dakako - ljudski glas, najsavršeniji instrument.
Muzika naroda Starog vijeka
thumb|100px|thumb|Vrsta egipatske harfe O muzici starog Egipta znamo ponajprije zbog raznih nalaza na području Grčke, s kojom su bili u dodiru, a i značenje glazbene kulture Egipta je baš u tome što grčke teorije vuku korijen iz Egipta. Egipćanima je glazba služila ponajprije za vjerske obrede, a poznavali su harfe, koje su umjetnički izrađivali, flaute i sistrume (vrsta metalnih udaraljki).
U Kini, koja je imala veoma dugu glazbenu tradiciju, glazba je povezivana s filozofijom. Njihov najveći filozof Konfucije je naučavao da "muzika oplođuje klice kreposti koje čovjek nosi u srcu." Dobra je muzika značila red, a loša nered u državi. Pet tonova njihove ljestvice predstaljalo je pet elemenata, a kasnija ljestvica od 12 tonova mjesece u godini. Glazbu su izvodili na velikim ceremonijama, a poznavali su dosta instrumenata.
thumb|100px|left|thumb|Božica [[Sarasvati drži vinu u rukama]] Indija je također davala važno mjesto glazbi. Smatrali su je božjim darom, koji treba vraćati bogovima pjesmom i svirkom. Čini se da je indijska ljestvica bila veoma slična kineskoj - bila je pentatonska (od pet tonova). Jednim od najstarijih njihovim instrumenata smatramo vinu (sa sedam žica i rezonatorom), a cijenili su i zvona. Većinu ovih podataka povjesničari crpe iz religiozno-filozofskih knjiga, veda.
Muzika je u Palestini doživjela procvat u vrijeme Davida i Salomona. Jevrejima je glazba služila u bogoslužju, ali su posebni jer im nije predstavljala magijsko sredstvo. Nisu se glazbom opijali, već su njome izazivali svečano raspoloženje. Imali su veoma bogat instrumentarij, triangle, rogove, bubnjeve, svirale, harfe, lutnje. Njihovo pjevanje psalama i zborsko pjevanje preuzela je srednjovjekovna katolička glazba.
Antička Grčka i Rim
thumb|150px|thumb|Boetius i [[Pitagora, a u sredini je Aritmetika. U Grčkoj je muzika smatrana znanošću kao i matematika, a ovdje se vidi njihova povezanost s brojevima]] U antičkoj Grčkoj država se brinula o razvoju umjetnosti, a u središtu njihove umjetnosti bila je muzika. Takvo zanimanje za umjetnost nastaje iz činjenice da su u Grčkoj tekovine kulture bilo dobro cijelog naroda. Iako je od grčke glazbe sačuvano samo dvanaestak zapisa, o njoj saznajemo iz literature, pa znamo da je glazba imala važnu ulogu u državi i društvu, odgoju omladine i, naravno, mitologiji. Na primjer, Apolon, bog (među ostalim) sunca, dakle sklada i sreće, bio je zaštitnik i bog glazbe. Primjena glazbe kod njih je bila svestrana: pjevali su u zboru lirske pjesme, slavili bogove himnama, a i u drami je muzika imala važnu ulogu. Bilo je doba kad su svi muškarci do tridesete morali primati glazbenu izobrazbu iz državnih glazbenih škola. Postojale su Pitijske igre, glazbeno-umjetnički pandan olimpijskima. Razvili su teoriju glazbe, i imali su ljestvice (silazne), koje su nazive dobijale po pokrajinama: dorska, frigijska i lidijska. Kitari, liri i drugim žičanim instrumentima pripisivali su svojstvo produbljivanja ljudskih osjećaja i unošenja sklada, a puhačkim moć uzbuđivanja i dovođenja u ekstazu.
Kad su Rimljani pokorili Grčku, preuzeli su i njihovu glazbu, instrumente i notno pismo, od ostalih naroda trube, ali tu glazbu nisu dalje unaprjeđivali, pa joj je vrijednost pala. Onoliko glazbenog smisla nisu imali, pa im je glazba služila za uljepšavanje gozbi priredaba i igara, no tu je glazbu sačuvao filozof Boetius u djelu De institutione musica, na kojoj počiva razvitak cjelokupne današnje glazbe.
Srednji vijek
thumb|150px|thumb|Minnesänger Heinrich von Meißen (u sredini) Muzika srednjeg vijeka poznavala je dva smjera - crkvenu (sakralnu) i narodnu (svjetovnu) glazbu.
Starija sakralna glazba nadovezuje se na židovsku i grčko-rimsku, a preuzela je mnogo i od nekršćanskih naroda, napose istočnjačkih, što je vješto primijenjivala u svojem litrgijskom pjevanju. Važan dio liturgijske glazbe do danas čini gregorijansko pjevanje, jednoglasno i nepromijenjivo crkveno pjevanje. Zbirku takvih misnih napjeva sastavio je i pročistio u suradnji sa svojim benediktincima u knjigu Antifonarij papa Grgur I., te ga možemo nazvati reformatorom liturgijske glazbe Iz Rima se takvo pjevanje proširilo po cijelom kršćanskom svijetu, čemu je pomogao i Karlo Veliki.
Svjetovna glazba je u 12. stoljeću dobila novu vrstu pjesama koju su gajili trubaduri. U njima je najčešće riječ o viteškim vojnim i ljubavnim pothvatima, njihova odanost, poštenje, milosrđe itd. U njemačkoj su takvi pjevači nazivani Minnesängerima, a imali su pravilnike (tabulaturu) po kojem se učila umjetnost. Sve su to bili putujući glazbenici, koje su vlasti i Crkva progonili, ali ih je narod volio, jer su bili veseli, šaljivi i lakoumni, a objedinjavali su mnogo zanimanja u jednom. Znali su svirati devet instrumenata, izmišljati rime, žonglirati, oponašati glasove životinja, čarati s kartama i skakati kroz četiri obruča...
Renesansa
Kao i sve druge umjetnosti, muzika je tada doživjela preporod i označila kraj veza sa srednjim vijekom. Pojavljuje se zanimanje za kulturna dostignuća antike, i težnja da se antika prikaže u preporođenom ruhu. Novost je tiskanje nota - 60 godina nakon Gutenbergova izuma tiska. Glazbu renesanse odlikuju jasan izraz i jednostavni oblici, a u glazbene majstore renesanse ubrajamo Giovannija Luigija Palestrinu, Orlanda di Lassa i Slovenca Jakoba Gallus-Petelina.
Svojevrsnu vezu između srednjeg vijeka i renesanse čini razdoblje gotike. U to je doba instrumentarij povećan: najrašireniji je instrument vielle (njem.: Fiedel), preteča danjašnjih gudačkih instrumenata. Postojale su harfa, lira, lutnja (neizmijenjena do danas), rogovi, frule, zvončići, bubnjevi. Pojavile su se i orgulje (tada nazivane kraljicom instrumenata), te klavikord i čembalo - preteče klavira.
Guan Zhong
Guan Zhong (kineski: 管仲, Wade-Giles: Kuan Chung) (rođen 725. pne., umro 645. pne.) bio je kineski političar u Periodu Proljeća i Jeseni. Osobno ime mu je bilo Yíwú (夷吾). Zhong je bilo njegovo kurtoazno ime. Na preporuku Bao Shuyaa je imenovan za premijera od strane Vojvode Huana od Qija godine 685. pne..
Muzika
Barok i rokoko
thumb|200px|thumb|[[Gaspard de Gueidan: Svirač musette (1738.)]] Umjetnički stil baroka, odjek je napretka na području svih znanosti, koje tad poprimaju obrise slične današnjim - astronomija, matematika i fizika doživljavaju procvat, uveden kapitalistički sustav, izlaze prve novine, uvedena pošta, konstruiran globus... Uz sve ovo barok je ipak bio veoma vezan uz Crkvu, točnije proces protureformacije, jer je Crkva htjela privući vjernike raskoši i vanjskim sjajem. Barok se najsnažnije očitovao baš tamo gdje je protureformacija bila najsnažnija - u Italiji, Njemačkoj, Austriji, Španjolskoj, Poljskoj.
Guan Zhong
Guan Zhong je modernizirao državu Qi poduzevši brojne reforme. U političkom smislu je centralizirao vlast, a državu podijelio na sela, od kojih je svako bilo specijalizirano za jedan obrt. Umjesto da se za radnu snagu obraća tradicionalnoj aristokraciji, koristio je direktnu regrutaciju po selima. Također je razvio bolju metodu izbora guvernera. Pod Guan Zhongom, Qi je upravne službe pomjerio s nasljednih aristokrata na profesionalne birokrate.
Muzika
Barok i rokoko
Najveći majstori baroka su Johann Sebastian Bach i Georg Friedrich Händel, a poznati su još i Purcell, Couperin, Caccini, Vivaldi, Lully, Schütz. Barok je nakićen, pun ukrasa i krivudavih linija, a muzici je donio polifoni stil, oznake za dinamiku i tempo, te nove vrste djela (opera, suita, oratorij, kantata i drugi).
Guan Zhong
Guan Zhong je također poduzeo brojne ekonomske reforme. Stvorio je jedinstveni porezni zakon. Državnom vlašću je poticao proizvodnju soli i željeza; historičari obično upravo Guan Zhonga smatraju tvorcem državnih monopola na sol i željezo. Pod njegovim mandatom, država Qi je znatno ojačala a Vojvoda Huan od Qija stekao hegemoniju nad drugim državama.
Muzika
Barok i rokoko
U drugoj polovici 18. stoljeća barok prerasta u rokoko, posebno u Francuskoj. Rokoko i početak klasike se u muziki naziva galantnim stilom, a karakteriziraju ga male, dražesne, vitke forme; hedonistički je i ne toliko formalan. Njegovi važni predstavnici su sinovi J. S. Bacha.
Guan Zhong
Navodi se kao autor Guanzi enciklopedije, iako je riječ o kasnijoj (kasni period "Zaraćenih država") kompilaciji koju je sastavila Akademija Jixia.
Muzika
Barok i rokoko
Važno je napomenuti da u ovom periodu barok u glazbi ne odgovara uvijek po godinama baroku u drugim umjetnostima (književnosti, slikarstvu), pa je važno posmatrati ih odvojeno.
Klasicizam
Novo, veliko razdoblje započeto 1730. Klasično je u njemu je savršeno jedinstvo oblika i sadržaja, a naziva se još i Bečkom klasikom. U ovo vrijeme do najviše je mjere uzdignut sonatni oblik, a usavršeni su simfonija, gudački kvartet i klasična opera.
Najveći majstori klasike, bečki klasici, su trojka Haydn – Mozart – Beethoven, s tim da je Beethoven ušao i u romantizam. Drugih je skladatelja bilo mnogo, zanimljiviji su Luigi Boccherini, majstor komorne muzika, Domenico Cimarossa, najveći zastupnik opere buffa (šaljive opere), Giovanni Battista Pergolesi...
Klasikom se nekad smatraju i romantizam i barok, ali to je samo razdoblje od 1730. do 1820. (vidi niže). Pravilniji bi naziv bio ozbiljna glazba, iako ni on nije sasvim primjeren, budući da klasicizam (klasika) ne mora biti ozbiljan, ali je ozbiljan u odnosu na moderne žanrove.
Romantizam
Stil 19. stoljeća, u kojem prevladava fantazija i čuvstvo. Nastaje kao reakcija na neispunjena obećanja Francuske revolucije, nezadovoljan i razočaran, umjetnik se povlači u sebe, u prošlost - većinom srednji vijek. Povlači se i u prirodu, mnoga romantičarska djela veličaju žubor potoka, šuštanje lišća, godišnja doba. Tako se, odlaskom u prirodu - na selo - razvija i zanimanje za folklor, ono narodno. Ovo pak potiče rodoljublje, pa su mnogi romantičari bili borci za prava naroda.
Za romantizam su značajna kraća djela, časovita uzbuđenja; melodija je sad jednostavna, bez skokova, čak priprosta, a sad skokovita, uzbuđena, obijesna. Ono što je nekad bilo neskladno, disonantno, sad se tomu daje prednost, a sve opet zvuči dobro - to je razlog zašto su neki intervali i akordi u nekim razdobljima smatrani disonantnim, a u nekim nisu. Romantizam je veoma bogat ritmičkim i melodijskim elementima, uvijek pronalazi nove interpretacije. Njegovi najveći skladatelji su Schubert, Schumann, Chopin, Wagner, Brahms, Liszt i dr.
Elementi i odrednice glazbe
Većina stručnjaka se slaže da su osnovni elementi muzike