cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitropolit beogradski Mojsije
Zasluge
Da bi uredio verski i društveni život svojih vernika, mitropolit Mojsije je izdao čuvenu uredbu u 57 tačaka. Tako je naredio da se budući bračnici pre venčanja ispovede i pričeste, da se sveštenici brinu o sirotinji, koja je iz stida noću prosila, da se zaveštanja zaključuju u prisustvu više svedoka, da se daće sasvim ukinu, a ako je to nemoguće, da se svedu samo na dve vrste jela. Umesto daća, savetovao je da se hrana podeli sirotinji i vrše za upokojene liturgije. Očevima i gazdama naredio je da svoju čeljad redovno šalju u crkvu na službe, a za to vreme mesarnice i bakalnice imaju biti zatvorene i u to vreme se ne smeju držati zborovi u opštinskim i varoškim kućama. U pogledu krštavanja novorođene dece naređuje da „nijedno dete ne sme duže od osam dana ostati nekršteno“,a krštenja se imaju obavljati u crkvama, a ne u privatnim domovima.
Znajući da je papa Kliment H zahtevao da se svi šizmatički manastiri u Srbiji oduzmu od pravoslavnih i ustupe rimokatolicima „čiji su i bili“, podneo je 10. oktobra 1721. godine zemaljskoj administraciji u Beogradu molbu da može manastir Leštani iznova podići, i da se istom manastiru ustupe one okolne livade, što su nekada bile svojina istog manastira“. Međutim, zemaljska administracija ne samo što mu nije odobrila obnovu pomenutog manastira, već je izrazila svoje negodovanje „što kaluđeri obnavljaju manastir Vinču, koju bi opravku trebalo odmah zabraniti“. I pored ove zabrane, manastir je obnovljen.
Za ime ovog velikog jerarha je vezano i uvođenje matičnih knjiga kod Srba. Boraveći u Budimu, mitropolit je naredio 7. januara 1727. „da protosinđel uputi sveštenike u Karlovcima i po svim protopopijatima, a već od 1. januara i. g. beleže u naročite beležnice sve slučajeve smrti, rođenja i venčanja, dok im se ne pošalju za to uređeni protokoli sa detaljnim uputstvima“.
San Martín, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Bologna (provincija)
Provincija Bologna (talijanski: Provincia di Bologna) je jedna od 110 talijanskih provincija. Nalazi se u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji. Sjedište provincije i najveće gradsko naselje je Bologna, grad od 371.337 stanovnika.
Šrilankanski građanski rat
Šrilankanski građanski rat bio je oružani sukob koji se na otoku Šri Lanka vodio od 1983. do 2009. između vojnih, paravojnih i policijskih snaga Vlade Šri Lanke na jednoj, i tamilskih separatističkih snaga okupljenih oko paravojne organizacije Oslobodilački tigrovi Tamilskog Elama (LTTE) na drugoj strani. Uzroci sukoba su bili u etničkim i vjerskim podjelama između većinskih, pretežno budističkih Sinhaleza na jednoj i manjinskih, pretežno hinduističkih Tamila na drugoj strani, koje su tinjale od sticanja šrilnkanske nezavisnosti. Sukob je otpočeo 1983. godine i, povremenim prekidima trajao do 2009. godine, s time da je u periodu od 1987. do 1990. u njemu kao treća strana sudjelovala i susjedna Indija pod izgovorom "uspostavljanja mira". Sukob su karakterizirale brojne žrtve među civilnim stanovništvom, masakri i etničko čišćenje provođeni od obje strane; tamilski separatisti su, pak, često koristili taktiku samoubilačkih napada, uključujući civilne ciljeve, te je od stranih država LTTE tretirana kao teroristička organizacija. Tamilski separatisti su uspjeli preuzeti nadzor nad velikim dijelom sjevera i istoka Šri Lanke gdje su nastojali stvoriti nezavisnu državu Tamil Eelam. Godine 2002. je uspostavljeno krhko primirje s ciljem pronalaženja političkog kompromisa, ali je ono prekinuto 2006. kada je šrilankanska vojska krenula u svoju posljednju ofenzivu, dijelom koristeći i to što je 2004. katastrofalni cunami izuzetno teško pogodio područja pod tamilskom kontrolom. Do proljeća 2009. su šrilankanske snage preuzele nadzor nad cijelim područjem, a LTTE je objavila prekid ratnih operacija. Tamilska nacionalna alijansa je nakon toga objavila kako odustaje od nezavisne tamilske države i umjesto toga pristaje na tamilski državnopravni entitet u okviru federalne Šri Lanke.
Stanci (Kriva Palanka)
Stanci su naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Stanci su u okviru opštine Kriva Palanka.
Prirodni uslovi
Stanci su smešteni u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 75 kilometara istočno.
Selo Stanci se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno visoko, na severnim padinama planine Osogovskih planina, na oko 900 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Stanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 209 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Santa Victoria, Saltillo
Santa Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2351 m.
Виљуша
Виљуша је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 924 становника (према попису из 1991. било је 936 становника).
Демографија
У насељу Виљуша живи 769 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,7 година (42,2 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 295 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Kremperheide
Kremperhajde je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.518 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Kremperhajde se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.518 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 633 stanovnika/km².
El Porvenir, Santo Domingo Zanatepec
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Zanatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Ienza, Reggio Emilia
Ienza je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Veliki Nerajec
Veliki Nerajec je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Veliki Nerajec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 79 stanovnika.
Opština Strunga, Iași
Strunga je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
El Almendro, Tempoal
El Almendro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Zagallo, Venezia
Zagallo je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Sarripoli, Pistoia
Sarripoli je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Avântu, Românești
Avântu je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Românești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 579 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Lagrange, Indiana
Lagrejndž je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.625, što je 294 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Plug
250px|right|thumb|Tradicionalno korištenje pluga u engleskom Hampshireu.
Glavni dijelovi su lemeš ili ralo, koje služi za vodoravno rezanje brazde; crtalo ili nož, za okomito rezanje brazde, te ogrnjača ili daska, za prevrtanje drobljene brazde.
Historija
Plug se razvio iz ručnog rala i motike još u neolitu na području Mezopotamije. U 2 tisućljeću upotrebljavao se u sjevernoj Italiji i južnoj Švedskoj, a u 1. tisućljećuna čitavom području Sredozemlja, u istočnoj Europi i Kini. Amerika, južna Afrika, Australija i Oceanija nisu poznavale plug sve do europske kolonizacije. Prvi plugovi su bili izrađeni od drva, za vuču je služila stoka (vol, bivol, deva, jak, konj). Njime se moglo orati većinom samo rahlo nizinsko tlo jer su bili lagani i krhki. Iako su već antički narodi okivali plugove, tek je 18. stoljeće donijelo znatan napredak u njihovoj konstrukciji. Pojedini dijelovi se zamjenjuju dijelovima od kovanog željeza. U 19. stoljeću prevladavaju čelični plugovi tvorničke proizvodnje, kod kojih se za vuču upotrebljavaju strojevi. Danas se izrađuju jednobrazdni, dvobrazdni i višebrazdni plugovi koji se uglavnom koriste za traktorsku vuču. Osim lemešnog pluga, upotrebljavaju se i tanjurasti, kod kojih ulogu lemeša i crtala obavljaju tanjuri vrlo oštrog ruba.
Bulatacin
Bulatacin je organsko jedinjenje, koje sadrži 37 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 622,916 Da.
Cuitlamila, Tetela del Volcán
Cuitlamila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tetela del Volcán.
Bassoles-Aulers
Basol Oler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 144 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 200 m, a minimalnoj 80 m).
Velike Poljane (Škocjan, Slovenija)
Velike Poljane je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Velike Poljane se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 79 stanovnika.
Cosautlán de Carvajal, Veracruz
Cosautlán de Carvajal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1257 m.
Debre Zejit
Debre Zejit (Geez: ደብረ ዘይት, oromifski: Bišoftu) je grad u središnjoj Etiopiji. Nalazi se u Zoni Misrak Šoa u Regiji Oromija, oko 44 km jugoistočno od Adis Abebe. Grad leži na 1920 metara nadmorske visine. Upravno je sjedište worede Adva Čukala.
Fonda Capricornio, Huichapan
Fonda Capricornio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Debre Zejit
Historija
Debre Zejit se kao grad razvio tek nakon Drugog svjetskog rata, iz sela Bišoftu (do 1955 tako se i zvao). Naselje se počelo razvijati kad je talijansko poduzeće Azienda Agraria di Biscioftu dell'Opera Nazionale per i Combattenti na zemljištu od 15,000 ha, koje je inače bilo posjed cara Haile Selasija započelo izgradnju eksperimentalnog poljoprivrednog dobra decembra 1937 Za potrebe dobra izgrađeno je manje stambeno naselje sa upravnim i gospodarskim zgradama.
Nakon Drugog svjetskog rata Debre Zejit je odabran za sjedište obuke etiopske avijacije, 1946 došla je prva skupina od 19 švedskih instruktora pod vodsvom grofa Carla Gustafa von Rosena. Uz njihovu pomoć izgrađeni su objekti Centra za obuku pilota.
Fonda Capricornio, Huichapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Debre Zejit
Historija
Nakon toga je 1956 uz veliku pomoć švedskih, norveških i njemačkih Evangeličkih misionara osnovana Srednja škola (Evangelical College), a 1958 Viša tehnička škola, te 1963 i Veterinarska škola uz pomoć Ujedinjenih nacija.
U Debre Zejitu je car Haile Selasije, podigao svoj ljetnikovac koji se zvao Fairfield.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005, Debre Zejit je imao 131,159 stanovnika, od toga 64,642 muškaraca i 66,517 žena.
Tri najveće etničke grupe u gradu su; Amharci (42.86%), Oromci (39.4%), Gurage (8.3%), sve ostale etničke grupe imaju 9.44%% stanovništva. amharski kao materinski jezik govori 71.95%, oromifu govori 20.12% a ostatak od 7.93% ostale manje jezike. Najveći broj stanovnika grada su vjernici Etiopske tevahedo Crkve, njih 87.87%, 6.93% su protestanti a 4.02% su katolici.
Ekonomija
Najveći privredni objekt u gradu je Tvornica Gafat, koja proizvodi oružje i opremu za Etiopske oružane snage (između ostalog i automatsku jurišnu pušku AK-47 po sovjetskoj licenci). Ostali značajni pogoni u gradu su; Tvornica brašna i tjestenine Ada, Pasqua Giuseppe PLC, Tvornica kože Salmida, Ratson i Winrock International Ethiopia.
Od 1953 u gradu djeluje Etipski Institut za poljoprivredu
Znamenitosti
Debre Zejit je zbog ugodne klime i lijepe okolice, poznato etiopsko ljetovalište, u samom gradu nalazi se pet vulkanskih jezera: Bišoftu, Hora (poznato ljubiteljima vodenih sportova i ptica), Bišoftu Guda, Koriftu i sezonsko jezero Čeleklaka.
Pored grada nalazi se planina Jerer, sa svojim jezerima Zeleni Krater i Hora Kiloli.
1706
Godina 1706 (MDCCVI) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|250px|"Luj XIV posećuje Kraljevski Dom invalida"
mini|280px|Bitka kod Torina je odlučujući francuski poraz u Italiji
Vukosava Mićunović
Vukosava Vukica Mićunović (Velestovo, kod Cetinja, 15. mart 1921 – Podgorica, 24. februar 2016), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik Socijalističke Republike Crne Gore i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 15. marta 1921. godine u Velestovu, kod Cetinja. Osnovnu školu je završila u rodnom selu, a potom se bavila poslovima po domaćinstvu i čuvala stoku. Pod uticajem rođenog brata Blagote, kao i braće od stričeva Veljka i Vukašina, koji su bili članovi Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), opredelila se za komunistički pokret. U godinama pred početak Drugog svetskog rata, zajedno sa drugim omladincima iz Cetinja i okoline učestvovala je na omladinskim izletima i opozicionim zborovima.
U toku Trinaestojulskog ustanka, 1941. godine kao omladinka je učestvovala u pozadinskim akcijama - nosila je hranu borcima i održavala vezu između ustaničkih odreda. U oktobru 1941. godine stupila je u organizaciju Crnogorske narodne omladine. Ubrzo posle toga, zajedno sa Đinom Vrbicom, članicom Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Crnu Goru išla je na Omladinsku konferenciju u Katinsku nahiju. U bici za Pljevlja, 1. decembra 1941. godine poginuo joj je stariji brat Ilija. Odmah potom Vukosava stupa kao borac u Velestovsku partizansku četu.
Početkom 1942. godine primljena je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Kao partizanski borac učestvovala je u borbama na Zagredi, kod Danilovgrada, a nešto kasnije na Zagaraču, gde joj je poginuo i drugi brat Blagota, koji je bio komandant bataljona, a kasnije je proglašen za narodnog heroja. Posle bratove pogibije, nastavila je sa Lovćenskim udarnim bataljonom teške odstupne borbe sve do Grahova. Na Droškorici je u toku borbi za zauzimanje četničkog utvrđenja, gde je učestvovala kao bombaš, bila ranjena u ruku. Posle ranjavanja nalazila se u bolnici Lovćenskog partizanskog odreda, a posle formiranja Četvrte crnogorske proleterske udarne brigade, 11. juna 1942. godine stuplila je u Treću četu Drugog bataljona.
Prilikom napada na Bugojno, polovinom juna 1942. godine, prelazeći preko reke Vrbas, među prvim partizanskim borcima ušla je u grad i razoružala i zarobila dvojicu ustaša. U toku borbi za Kupres, polovinom avgusta 1942. godine, učestvovala je kao bombaš. U veoma teškim borbama ustaše su mitraljeskom vatrom na brisanom prostoru desetkovale njen bataljon. Uprkos ovome borci bataljona su očajnički jurišali i uspeli da prodru u grad. Prilikom odstupanja iz grada, jedan broj boraca na čelu sa političkom komesarom Treće čete, nije uspeo da se izvuče. Na poziv komandanta bataljona Nika Strugara, Vukosava se kao dobrovoljac prijavila da ponovo prodre u grad i izvuče grupu boraca. Za ovaj podvig, kao i junaštvo iskazano u prethodnim borbama Vukosava je bila pohvaljena od strane Vrhovnog komandanta Josipa Broza Tita. Ova pohvala objavljena je u „Biltenu Vrhovnog štaba“ br 20-22 i glasi — Za hrabro držanje i primjerno ispunjavanje svojih zadataka pohvaljujem Mićunović Vukosavu, vodnika i zamjenika komandira čete u -{II}- bataljonu -{IV}- brigade, koja se istakla u svim borbama, naročito u borbama na Bugojnu i Kupresu.
Posle borbi na Kupresu, postaje desetar, zatim vodnik, pa zamenik komandira Treće čete. Posle napada na Livno, polovinom decembra 1942. godine postala je zamenik političkog komesara Treće čete i sekretar partijske ćelije. Zajedno sa svojom jedinicom učestvovala je u borbama oko Knina, zatim kod Duvna, Imotskog, Jablanici i Konjicu. Za vreme Četvrte neprijateljske ofanzive najteže borbe sa Nemcima vodili su na Vilića Gumnu. Tada je njen bataljon izvršavao naređenje Vrhovnog štaba - da Nemce moraju zadržati po svaku cenu, kako bi se spasili ranjenici u Prozoru. Borbe su trajale čitavog dana, bataljon je izdržao jedanaest neprijateljskih juriša i pretrpeo velike gubitke. Čitava komanda Treće čete je izginula, izuzev Vukosave, a na položaju je ostalo svega devet boraca, koji su uspeli da izdrže napade neprijatelja do dolaska pojačanja. Posle Neretve Četvrta brigada je nastavila put u pravcu Crne Gore.
Posle bitke na Sutjesci, Vukosava je bila član Politodjela i rukovodilac SKOJ-a u brigadi, a potom je bila upućena u Crnu Goru, gde je određena za člana Okružnog komiteta SKOJ-a za Cetinje. Kao delegat je učestvovala na Prvom kongresu Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Crne Gore (USAO CG) u Kolašinu, 25. i 26. novembra 1943. godine, kada je bila izabrana za člana Zemaljskog odbora. Tokom 1944. godine bila je sekretar Okružnog komiteta SKOJ-a na Cetinju. Učestvovala je i na Drugom kongresu USAO Crne Gore na Cetinju, od 15. do 17. decembra, kada je izabrana za člana Sekreterijata Zemaljskog odbor i člana Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Crnu Goru.
Posle oslobođenja zemlje, 1945. godine bila je aktivni društveno-politički radnik u Socijalističkoj Republici Crnoj Gori:
Birana je za narodnog poslanika Skupštine SR Crne Gore, u četiri mandata i poslanika Savezne skupštine SFRJ, u jednom mandatu.
Umrla je 24. februara 2016. godine u Podgorici, a sahranjena je na podgoričkom groblju Čepurci.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i ostalih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su — Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem i Orden zasluga za narod za zlatnom zvezdom i dr. Ordenom narodnog heroja odlikovana je 10. jula 1952. godine.
Krempermoor
Krempermor je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 549 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Krempermor se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 1,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 549 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 354 stanovnika/km².
Вишњева (разврставање)
Вишњева се може односити на:
Dotyville, Oklahoma
Dotivil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 101, što je 84 (494,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Bamba, Chihuahua
La Bamba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1374 m.
Nagrada nezavisnog duha za najboljeg glavnog glumca
Nagrada nezavisnog duha za najboljeg glumca u glavnoj ulozi jedna je od Spirit nagrada koju svake godine dodeljuje neprofitna organizacija Film Independent.
San Pedro Cuitlapan, Tlacoachistlahuaca
San Pedro Cuitlapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoachistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 766 m.
Colma, Biella
Colma je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 691 m.
Smiljanci
Prirodni uslovi
Smiljanci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 10 kilometara južno.
Naselje Smiljanci se nalazi u istorijskoj oblasti Plačkovica. Naselje je položeno na južnim padinama planine Plačkovice, u izvorišnom delu Stare reke, sastavnice reke Strumice. Nadmorska visina naselja je približno 800 metara.
Stanovništvo
Smiljanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 39 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Slivnica
Slivnica može biti:
La Estancia, Zaragoza
La Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2013 m.
Porodica klarineta
frameless|right|120px Klarinet (fr. clarinette, eng. clarinet, it. clarinetto, nem. Klarinette).
Klarineti se izrađuju u nekoliko veličina, čemu odgovaraju njihovi različiti tonski obimi i donekle različite zvučne boje. Svi ti srodni instrumenti čine porodicu klarineta (eng. clarinet family).
Danas se koristi pre svega klarinet in B♭, kao i klarinet in A i bas-klarinet. Zajednički pisani obim za sve vrste klarineta je: thumb|center|Pisani obim za sve vrste klarineta je od malog e – g3, a ponekad i iznad g3
Na B klarinetu ovi tonovi zvuče za veliku sekundu niže (d-f3), na A klarinetu za malu tercu niže (cis-e3), na malom Es klarinetu za malu tercu više (g-b3), na bas-klarinetu za veliku nonu niže (D-f2), za oktavu niže od B♭-klarineta).
Nekada su bili u upotrebi i klarineti in C (zvuči kao što piše) i in D (zvuči za veliku sekundu više), kao i dublja vrsta – tzv. basethorn.
Danas se umesto basethorna ponekad, ali retko, koristi alt-klarinet in F ili Es (zvuči za čistu kvintu ili veliku sekstu niže), a takođe se veoma retko upotrebljava najdublji instrument iz ove porodice – kontrabas-klarinet (zvuči za oktavu dublje od bas-klarineta).
Ejido Ojo de Agua, Tijuana
Ejido Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Zoran Jakšić
Zoran Jakšić (Pančevo, 14. april 1960) je srpski naučnik, pisac naučne fantastike i prevodilac.
Naučna karijera
Doktorirao na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu. Naučni savetnik Instituta za hemiju, tehnologiju i metalurgiju i profesor na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu. Bavi se istraživanjem oblasti nanotehnologija (nanofotonika) i mikrosistema. Osnivač je prve srpske grupe posvećene plazmonici i metamaterijalima.
Objavio preko 300 naučnih publikacija, od toga preko 70 članaka u međunarodnim naučnim časopisima, monografiju za međunarodnog izdavača (Springer Verlag) i nekoliko poglavlja u međunarodnim monografijama.
Književna karijera
Objavio preko 80 naslova fantastike i naučne fantastike. Jakšić se navodi kao jedan od nekoliko „po kvalitetu najistaknutijih srpskih F i SF pisaca“, a njegovu prozu karakteriše izražena začudnost, kao jedan od krucijalnih elemenata fantastike.
Književna bibliografija
Objavljene knjige
Važnije antologije i književni izbori
Priče objavljivao i u Politikinom zabavniku, IT novinama, Alefu, Pančevcu...
Dobitnik većeg broja nagrada za svoj književni rad.
Prevodilačka karijera
Sa engleskog preveo tridesetak romana književne fantastike, kao i veći broj dužih i kratkih priča. Poznat i kao prevodilac kultne pentalogije Autostoperski vodič kroz galaksiju Daglasa Adamsa. Od 1986. član Udruženja književnih prevodilaca Srbije.
Sikirje
Sikirje ili Sekirje je naselje u Poljanici, grad Vranje u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Od Drenovca, gde je sedište Mesne zajednice kojoj pripada, Sikirje je udaljeno oko 3, a od Vlasa oko 8 km. Prema popisu iz 2002. bilo je 153 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 221 stanovnika).
Opis i istorija sela
Sekirje se nalazi pod Oblikom u izvorišnom delu Sekirske reke, oko potoka Saliova dolina i mesta poznata kao Bele voda, Bačvište, Dulan, Jezerina, Deja, Sekirna glava. Na istoku su visovi Oblik (1310 m) i Zdravča glava (1010 m), na severu selo Smiljević, na zapadu Dobrejance, a na jugu Drenovac i vrh Grot (1310 m).
U selo se stiže putem koji se od puta Drenovac - Uševce, kod ušća Sekirske reke u Veternicu odvaja desno. Moguć je dolazak slabijim direktnim putevima, sa severozapada iz Uševca ili iz Dobrejanca, ili sa juga iz Drenovca, sa prevoja Goč ili iz sela Oblička Sena.
Selo je razbijenog tipa, podeljeno u tri mahale: Rekari, sa obe strane Sekirske reke, Gornja mahala, sa obe strane Saliove doline i Drezgovica, na obema stranama Drezgovičke doline. Za vreme Turaka Drezgovica je bila zasebno selo. Najstarija porodica u selu su Milošljevci, od kojih su i Stojanovići zvani i Sapilovci. Njihov predak Miloš se doselio iz Gradnje i „udario prvi kolac“ u selu. Zatim su doseljeni Radošljevci iz Drenovca, Baba-Anđini, Deda-Petkovci, Ćurkovčani (Spasini) iz Ćurkovice, Ilići, Liškovci (Stevanovići), Šopci (Mijajlovci) iz Krive Feje, Marinkovci, Rašinci iz Drenovca, Kljocarci (Stošići) iz Ravne Reke, Desivojčani (Pavlovići) iz Desivojca i Liškovi iz Biljanice, nekadašnjeg sela u blizini Goča, koje sada ne postoji. U Drezgovici su živele porodice Stoilkovići (Pedonjci), Pendžinci, Šopci i Deda-Jovini (Kreštinci).
O prvom zasnivanju ovog sela ne zna se skoro ništa. Na mestu Ržište meštani su nalazili izuzetno krupne kosti ljudi koje su nazivali „džidovije“ (džinovi), što su verovatno ostaci nekog prvobitnog naroda nastanjenog u prostor Poljanice. Drugo, novije, selište bilo je u mahali Rekari gde su se sačuvala stara stabla oraha i krušaka od nekadašnjih stanovnika sela. Tu je bila zidina stare crkve, gde je kasnije (između dva svetska rata) sagrađena crkva posvećena Uspenju Presvete Bogorodice.
Seoska slava (krste, litije) je Beli petak (petak posle Duhova).
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Sisera
Sisera ili Sisara Heb. סיסרא, spomenut u Sucima 4:2 u Hebrejskoj Bibliji, bio je vojskovođa Jabinove vojske koju je razbila i uništila Barakova vojska na ravnici Esdraelon.
Često se špekulira da mu je ime hetitskog ili huritskog porijeka. Neki špekuliraju da je bio Egipćani (Ses-Ra, "sluga Ra").
Nakon izgubljene bitke je izbjegao u naselje Hebera Kenitskog u ravnici Zaanaim. Heberova supruga Jael ga je lijepo primila u šator i dala mu "maslac u gospodskoj posudi." Nahranivši se, Sisera je zaspao od umora. Dok je spavao Jael mu se prikrala s čekićem i klinom za šator u ruci te mu probila obje sljepoočnice, ubivši ga i prikovavši ga za pod. Kada se nije vratio kući, Siserina majka je stoput zajecala, a na osnovu toga se danas puše u 100 puta puše u šofar za Roš Hašanu, židovsku Novu godinu.
Sisera u Midrashu
Prema Midrashu (Yalḳuṭ Shim'oni o Sucima iv. 3), Sisera je porazio svaku zemlju protiv koje se borio. Glas mu je bio tako jak da bi od njega zadrhtali zidovi, a najdivljija životinja pala mrtva od straha. Deborah je bila jedina koja se nije bojala njegovog glasa. Sisera je sa svojom bradom u Kishonu lovio ribu i njome hranio svoju vojsku. Prema istom izvoru (lii., kraj), tridesetjedan kralj je pratio Siseru samo zato da bi se mogli napojiti vodom Izraela. Potomci Sisere, prema B.Gittinu 57b, su bili učitelji u Jeruzalemu.
Veliki Kal (Mirna Peč, Slovenija)
Veliki Kal je naselje u slovenskoj Općini Mirnoj Peči. Veliki Kal se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 73 stanovnika.
Casine di Paterno, Ancona
Casine di Paterno je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Etivey
Etive je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 242 metara (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 205 m).
Montagna, Siracusa
Montagna je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Arso Jovanović
Arsenije - Arso Jovanović (1907 — 1948), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i general-pukovnik JA.
Od 12. prosinca 1941. je bio načelnik Vrhovnoga štaba NOV i POJ. Prošao sve važnije bitke partizanske vojske. Od 1945. do 1948. godine je obavljao je funkciju načelnika Generalštaba Jugoslovenske armije.
Nakon sukoba Jugoslavije i SSSR, prihvatio je Rezoluciju Informbiroa i (skupa sa dvojicom drugih visokih crnogorskih časnika, Vladom Dapčevićem i Brankom Petričevićem Kađom) u bijegu preko jugoslovensko-rumunjske granice ubijen u kolovozu 1948.
Biografija
Rođen je 24. marta 1907. godine u malom mestašcu Zavala kod Podgorice, u plemenu Piperi, jednom od Sedmoro brda. Potiče iz vojničke porodice, njegov otac je do 1910. godine bio oficir Vojske Kraljevine Srbije i službovao je u Beogradu u artiljerijskom puku na Topčideru.
Vojnu akademiju je završio sa najvišim ocenama 1928. godine, a zatim je upisao Višu školu Vojne akademije, koju je završio 1934. godine. Arso Jovanović je tada imao čin poručnika i nastavio je svoje dalje vojno usavršavanje. Dopunski tečaj Više škole Vojne akademije je završio 1940. godine.
Čin kapetana dobio je 18. januara 1938. godine i tada se nalazio na generalštabnoj pripremi. U čin kapetana prve klase unapređen je 20. decembra 1938. godine. Po oceni vojnih stručnjaka, i lično ministra vojnog Milana Nedića, zbog svojih sposobnosti, kapetan Arso Jovanović je prebačen kao komandir čete u Školu rezervnih pešadijskih oficira. Zatim je postavljen na dužnost komandanta Školskog bataljona u Pešadijskoj školi aktivnih oficira. Bilo je to pred sam početak Aprilskog rata, 1941. godine.
U međuvremenu Arso se oženio studentkinjom prava u Beogradu, Senkom. Rat ih je dosta rastavio, pa će Senka uspeti da ga vidi tek u Drvaru 1944. godine.
Sestra Arse Jovanovića, Miljuša bila je takođe bila učesnik NOR-a od 1941. godine.
Smokvica (Đevđelija)
Smokvica je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Smokvica je naselje u okviru opštine Đevđelija.
Arso Jovanović
Aprilski rat
Napad Sila Osovine na Kraljevinu Jugoslaviju, zatekao je kapetana Arsu Jovanovića na mestu komandanta Đačkog bataljona. On je bio podređen Drugoj Armijskoj grupi generala Dragoslava Miljkovića. Imao je zadatak da dejstvuje na pravcu Sarajevo-Travnik. Tu su se nalazili i kasnije visoki komandanti u vojsci Draže Mihailovića, major Miodrag Palošević i major Radoslav Đurić. Posle sloma fronta kod Sarajeva 15. aprila i ulaska nemačke oklopne grupe u grad, kapetan Arso Jovanović nije krenuo u susret pukovniku Mihailoviću koji se tada probijao kod Dervente, već se vratio u svoje rodno mesto, ne želeći da se preda neprijatelju.
Smokvica (Đevđelija)
Prirodni uslovi
Smokvica je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 15 kilometara severno.
Slivnica (Vranje)
Slivnica je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 143 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 275 stanovnika).
Opština San Miguel el Grande, Oaxaca
San Miguel el Grande je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Slivnica (Vranje)
Demografija
U naselju Slivnica živi 132 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,2 godina (48,8 kod muškaraca i 61,3 kod žena). U naselju ima 68 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,10.
Opština San Miguel el Grande, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2266 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2555 m.
Slivnica (Vranje)
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Smokvica (Đevđelija)
Prirodni uslovi
Selo Smokvica se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na desnoj obali Vardara, u istočnom podnožju planine Kožuf, na približno 90 metara nadmorske visine. Istočno od naselja je ravnica, a zapadno se izdižu brda.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Smokvica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 263 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Arso Jovanović
Trinaestojulski ustanak
U svom rodnom mestu je sačekao i čuveni Trinaestojulski ustanak u Crnoj Gori, kada je učestvovao kao komandant jedne grupe u oficirskoj uniformi vojske Kraljevine Jugoslavije. Tu su se istakli i ostali aktivni oficiri vojske Kraljevine Jugoslavije, koji su kasnije prešli u redove partizanskih odreda: pešadijski pukovnik Savo Orović, rezervni potpukovnik Veljko Bulatović, pešadijski kapetan prve klase Velimir Terzić, pešadijski kapetan prve klase Petar Ćetković. Svi su se oni tada borili na strani kraljevske jugoslovenske vojske koja nije priznala kapitulaciju, a zajedno sa partizanskim odredima kojima su tada komandovali Peko Dapčević, Vlado Ćetković, Jovo Kapičić i drugi.
Kad je izbio sovjetsko-nemački rat, Crna Gora je ustala na oslobođenje. I pored toga što nije bio izvršen plan i priprema gerilskog načina ratovanja, vršene su pripreme za opšti ustanak. Kapetan Arso Jovanović je komandovao svojim snagama koje su jurišale na Italijane kod Crmnice, kada su pod njegovom komandom porazili jedan italijanski bataljon. U vreme ovih borbi, cela Crna Gora se podigla na noge. Samo odred kapetana Arse Jovanovića je zarobio 2.000 Italijana i veliki ratni plen. Do podele plena nije dolazilo kao što je bilo dogovoreno između partizanskih odreda i vojnika vojske Kraljevine Jugoslavije. U takvim prilikama, kapetan Arso Jovanović je rešio da svoj ratnički i komandni duh pokuša da pokaže u partizanima.
U partizanskim odredima je lepo primljen. Nosio je svoju kapetansku uniformu sve do povlačenja partizanskih snaga iz Crne Gore. Po prelasku u narodnooslobodilački pokret, postavljen je zbog svog velikog ratnog iskustva na mesto Načelnika štaba Narodnooslobodilačkih gerilskih odreda, odnosno Glavnog štaba NOP odreda za Crnu Goru i Boku. Do decembra se stalno nalazio u Glavnom štabu za Crnu Goru. U međuvremenu, italijanska vojska je uspela da prebaci jedan armijski korpus, tri divizije iz Albanije radi gušenja ustanka. Kapetan Arso Jovanović se našao pritešnjen velikim snagama koje su polako čistile teritorije od partizanskih odreda. Naredio je pokret prema Cetinju, gde su partizanski odredi čak uspeli da opkole italijanskog guvernera. Italijani su uspeli da deblokiraju Cetinje. Kapetan Arso Jovanović naređuje napad na Kolašin i Šavnik, ali je neprijatelj imao mnogo jače snage i naterao je većinu partizanskih odreda u povlačenje.
Pljevaljska bitka
Kapetan Arso Jovanović se suočava sa neraspoloženjem stanovništva jer su rezultati borbe bili sve slabiji i slabiji. Videći postojeću situaciju, naređuje odstupanje na čitavom frontu sve do dolaska sandžačkih trupa. Za ovu akciju je u Crnoj Gori bilo mobilisano 3.500 ljudi. 20. novembra počeo je marš-manevar tih snaga iz svih krajeva Crne Gore. Glavni pravci nastupanja za pojedine odrede su bili: Kolašin, Mojkovac, Mioče, Donja i Gornja Morača, Boan, Đurđevića Tara, Nikšić, Šavnik, Žabljak.
Kapetan Arso Jovanović je naredio zauzimanje Pljevalja, po svaku cenu. Vršeno je opkoljavanje grada. Borba za Pljevlja je počela 1. decembra upadom glavnine snaga u sam grad. Kapetan Arso Jovanović se nalazio među svojim borcima. Naređivao je juriš, odstupanje, pa ponovo juriš. Cilj je bio zauzeti grad. U zauzimanju grada učestvovali su Komski bataljon, bataljon „Bajo Pivljanin“ i „Zetsko-lješanski“. Grad je bio skoro osvojen, međutim neprijateljski protivnapad je bio silovit, pa je Arso Jovanović morao da naredi odstupanje. Neprijatelj je izbrojao 74 mrtva vojnika, a partizanski odredi 253. Nakon neuspešne bitke za Pljevlja, kojom se trebala povezati slobodna teritorija u Sandžaku i Crnoj Gori, kapetan Arso Jovanović je pozvan u Vrhovni štab.
Načelnik Vrhovnog štaba
Posle neuspeha u Pljevljima, Arso je mislio da će biti smenjen, ali umesto dotadašnjeg kapetana Branka Poljanca, postavljen je 12. decembra 1941. godine za Načelnika Vrhovnog štaba NOPOJ-a. Tako je kapetan Arso Jovanović bio drugi oficir bivše kraljevske vojske kome je uspelo da bude načelnik Vrhovnog štaba. Na ovom mestu je ostao sve do kraja rata. Kao načelnik, kapetan Arso Jovanović je napisao iscrpan izveštaj o ustanku u Crnoj Gori i neuspehu u osvajanju Pljevalja. U njemu je pomenuo nedostatke ustaničkih snaga, prvenstveno: neizgrađivanje vojničke oformljenosti, nepoznavanje terena, loše vojničke pripremljenosti, lošim poznavanjem oružja i sl.
Stalno se kretao sa Vrhovnim štabom, a bio je i predavač u prvoj partizanskoj oficirskoj školi u Drvaru 1944. godine.
Posleratni period i pogibija
Posle oslobođenja Arso Jovanović se nalazi na funkciji načelnika Generalštaba Jugoslovenske armije. Posle donošenja Rezolucije Informbiroa, juna 1948. godine, Arso se izjasnio za Rezoluciju i zajedno sa pukovnikom Vladom Dapčevićem i generalom Brankom Petričevićem, rešio je da pobegne u Rumuniju. Pod izgovorom da idu u lov, uveče 11. avgusta 1948. godine, pokušali su da prebegnu preko jugoslovensko-rumunske granice, ali je bekstvo osujećeno nailaskom na graničnu patrolu. Tom prilikom su poginuli Arso Jovanović i njihov vodič upravnik lovišta Arbajac. General Petričević se vratio u Beograd gdje je probao da događaj predstavi kao lovački izlet ali je ubrzo uhapšen.
Portage, Utah
Portidž je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 245, što je 12 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colonia Guadalupe, Santo Domingo Zanatepec
Colonia Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Zanatepec.
Palmas Altas, Saltillo
Palmas Altas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2140 m.
Chichimequillas, Huichapan
Chichimequillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Zlatar
Zlatar može biti:
Krems II
Krems II je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 436 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060050.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Krems II se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 11,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 436 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Castello San Michele, Reggio Emilia
Castello San Michele je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Ciprés, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2046 m.
El Lucero, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Saturnana, Pistoia
Saturnana je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Veliki Rigelj
Veliki Rigelj je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Veliki Rigelj se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 25 stanovnika.
Maldirima, Cosenza
Maldirima je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 727 m.
Opština Scheia, Iași
Scheia je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
W. Stanley Moss
Ivan William Stanley "Billy" Moss MC (15. jun 1921 - 9. august 1965), bio je britanski pustolov, književnik i novinar, koji je tokom Drugog svjetskog rata služio u Upravi za specijalne operacije (SOE). Godine 1944. je kao njen operativac sudjelovao u otmici generala Heinricha Kreipea, zapovjednika njemačke 22. zračno-desantne divizije na okupiranoj Kreti, jednoj od najspektakularnijih akcija tog tipa u cijelom ratu. Nju je nakon rata opisao u knjizi Ill Met by Moonlight, koja je 1957. adaptirana u istoimeni film; u njemu je njegov lik tumačio David Oxley.
Moss se tokom rata oženio za poljsku plemkinju Zofiju Tarnowsku, sa kojom se upoznao tokom obuke za agente SOE, i sa kojom je imao troje djece.
Izvori
Bilješke
Literatura
Los Pilares, Zaragoza
Los Pilares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Bulvalen
Bulvalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 130,186 Da.
Ursoaia, Românești
Ursoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Românești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Stari Istevnik
Stari Istevnik je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Stari Istevnik je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Stari Istevnik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 4 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 16 kilometara južno.
Naselje Stari Istevnik se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo u dolini rečice Lago, na zapadnim padinama planine Vlajne. Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 760 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Stari Istevnik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 70 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%). Početkom 20. veka četvrtinu stanovništva činili su Torbeši (islamizovani Makedonci), ali su se oni posle Balkanskih ratova iselili u Tursku.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Debre Tabor
Debre Tabor (na amharskom znači Planina Tabor) ili Samara je grad i woreda u sjevernoj Etiopiji. Nalazi se u Regiji Amhara u Zoni Debub Volo. Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2,706 m, udaljen je oko 100 km jugoistočno od Gondara i oko 50 km od Jezera Tana. Debre Tabor je poznat po Etiopiji po svojih 48 izvora.
Grad ima Aerodrom Debre Tabor (ICAO kod HADT, IATA kod DBT)
Historija
Debre Tabor je u svojoj prošlosti bio glavni grad Etiopije za dva cara; Tevodros II, prije nego je preselio prijestolnicu u Magdalu i Johanesa IV Zbog toga je broj stanovnika u 19. vijeku jako varirao, ovisno o tome da li je li car bio u gradu ili ne? Ako je stolovao u gradu, broj stanovnika dosezao je i 30.000 stanovnika, ali ukoliko ga nije bilo broj bi pao na 5.000 ljudi.
I danas se vode polemike o tome kad je osnovan Debre Tabor, naime postoje dvije teze, po jednoj grad je osnovao Ras Ali II krajem 18. vijeka, po drugoj grad je osnovao Ras Gugsa takođe u 18. vijeku. U svakom slučaju Debre Tabor bio je sjedište careva i lokalnih rasova u 18. i 19. vijeku iz tog vremena postoji nekoliko crkava i ostatci dviju palača.
Krogaspe
Krogaspe je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 479 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058091.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Krogaspe se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 11,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 479 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Debre Tabor
Historija
Debre Tabor opljačkala je vojska iz pokrajine Lasta 1835 Ras Ali II izgradio je četiri crkve u Debre Taboru: Ijasus na jugoistočnoj planini, Enatitu Marjam i Legitu Marjam na istoku, i Tegur Mikael na sjeveru grada. On je podigao i drugu manju gradsku palaču za svoju majku, caricu Menen Liben Amede.
Car Tevodros II je osobno spalio grad u maju 1853, nakon što je porazio Ras Alija II, ali je i nakon toga koristitio Debre Tabor kao svoje sjedište sve dok prilike nisu postale toliko loše da je bio prisiljen napustiti grad u oktobru 1867, za svoje novo sjedište odabrao je Magdalu. Car Johanes IV također je često boravio u Debre Taboru, za njegove vladavine podignuta je crkva Heruj Georgis. U Debre Taboru je okrunjen Tekle Hajmanot za neguša od Godžama u januaru 1881