cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maltezer
Povijest pasmine
Gessner je 1563. opisao ove pse uz navod da su to veoma skupi psi i da imaju belu dlaku, a na telu se javljaju crvena polja. Njihovo poreklo vidi u Francuskom gradu Lijonsu.
U Englesku su 1520. godine stigli prvi primerci. Ticijan Večeli naslikao je mljetskog psa 1576. godine, a prva engleska slika potiče iz 1763. godine.
Do danas nije u potpunosti razrešeno kako je maltezac nastao? Ima određenih mišljenja da su preci ovih pasa bili beli ovčarski ili pastirski psi i da je preteča maltesca Canis molossus. Ovakve pretpostavke imaju veoma malo realne osnove. Mnogo je verovatnija teorija koja za osnovu uzima patuljastog belog psa poznatog u klasičnoj Grčkoj. Ovog psa poznavali su i Rimljani i Iliri i Slaveni. S obzirom na postojanje izuzetnih komunikacija između Grčke i Jadranskih otoka, sasvim je moguće da je taj pas dospio do Jadranskih ostrva, i da je tu doživio svoj potpuni razvoj odnosno da se od njega razvio mljetski pas.
Krajem prošlog veka počeo je sistematski uzgoj ovih pasa u Engleskoj. Polazni materijal bio je Maltese-Terrier kako su oni tada nazivali tog psa. Za taj uzgoj obavili su nekoliko uvoza sa kopna (iz Evrope), a osnovni uvozi bili su iz Nemačke i Holandije. Tada su bile dozvoljene i druge boje, a tek posle Prvog svjetskog rata određeno je da maltezac može biti samo bele boje.
Prvo upisani psi bili su Motti i Affi, upisani 1904. u švajcarski rodovnik.
Mljetski psić postao je de iure italijanska rasa pasa 1954. godine kada je na godišnjoj skupštini FCI u Interlakenu (Švajcarska) odlučeno da je Italija staratelj ovoj rasi pasa.
Mata del Corral, Altamira
Mata del Corral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Santa Domenica, Vibo Valentia
Santa Domenica je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1472 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Aakhri Khat
Aakhri Khat je indijski igrani film snimljen na hindiju 1966. godine u režiji Chetana Ananda. Protagonist, koga tumači Rajesh Khanna) je mladi skulptor koji se za vrijeme godišnjeg odmora u jednom selu potajno oženi za seljanku (čiji lik tumači Indrani Mukherjee) te je napusti kako bi nastavio školovanje u Mumbaiju. Radnja prikazuje kako mu ona bez njegovog znanja rodi dijete, ali i umre prilikom pokušaja da mu se pridruži, a nakon čega njeno 15-mjesečno dijete luta gradom da bi ga otac, tek nakon što primi pismo preminule supruge, počeo tražiti. Usprkos melodramatskog zapleta i pridržavanja gotovo svih ostalih bollywoodskih konvencija, Aakhri Khat je u nekim detaljima odavao odraz modernističkih trendova tadašnje svjetske kinematografije. To se prije svega odnosilo na scene sa djetetom, koje je pušteno da hoda ulicama dok ga prati kamera "iz ruke" u cinema verite stilu. Usprkos tih eskperimenata, film je postigao veliki uspjeh, a prije svega Khanna, kome je to bio filmski debi, i koji će ubrzo nakon toga postati prva "superzvijezda" indijske kinematografije-
Prvo su došli...
Prvo su došli... je pesma koja se pripisuje pastoru Martinu Niemölleru (1892–1984) i koja govori o ćutanju i nereagovanju nemačkih intelektualaca nakon uspona nacista na vlast i početka politike "čišćenja" usmerene protiv različitih grupa društva.
Istorija
Niemöller je u početku podržavao Hitlera, ali se do 1934. godine našao u opoziciji prema nacistima, te se uglavnom zahvaljujući svojim vezama sa uticajnim i bogatim poslovnim ljudima spasao do 1937. godine, kada je bio uhapšen i najzad završio u koncentracionim logorima Sachsenhausen i Dachau. Niemöller je preživeo drugi svetski rat da bi nakon rata postao jedan od vodećih glasova koji su nemački narod pozivali na pokajanje i pomirenje. Njegova pesma je izuzetno poznata i postala je popularnim uzorom za opisivanje opasnosti političke apatije, koja često počinje sa određenim i usmerenim strahovima i mržnjom da bi uskoro eskalirala i otrgnula se van kontole.
Varijacija prve strofe
Ironično je to što, kada se pesma prvi put pojavila u Sjedinjenim Državama 1950-ih godina, prva strofa, koja se odnosi na komuniste, često je bila ispuštana, zbog uspona makartizma i "crvene opasnosti".
Varijacija druge strofe
Sve varijacije ispuštaju "bolesne, takozvane neizlečive", odnosno mentalno bolesne, koji se pominju u originalnim Niemöllerovim zapisima. Možda se ta strofa ispušta i zbog toga što je optužnica podignuta samo protiv oko dvadeset lekara za ubistva kojih je bilo između 75,000 i 250,000.
Varijacija poslednje strofe
Jedna veoma poznata varijanta ove pesme u poslednjoj strofi navodi: "zatim su došli po katolike".
New England Holocaust Memorial
Verzija koja je zapisana na New England Holocaust Memorial u Bostonu glasi:
Time
Još jedna verzija odštampana je u magazinu Time 28. avgusta 1989, povodom godišnjice početka drugog svetskog rata. Ova verzija glasi:
Mentalno bolesni
Niemöller eksplicitno pominje "bolesne, takozvane neizlečive".
Uticaj
Ova je pesma uticala na pesmu "Yellow Triangle" pevača Christija Moorea.
Godine 1991. škotski duo Hue i Cry parafrazirao je ovu pesmu u jednoj pesmi koja je snimljena u Cirque Royale u Briselu. Odgovarajući deo pesme glasi:
Pesma je takođe uticala na pesmu "Emigre" grupe Anti-Flag. Njihova pesma, snimljena na albumu "For Blood and Empire", u prvoj strofi parafrazira pesmu Prvo su došli...:
"Re-gaining Unconsciousness" je pesma punk benda NOFX na koju je, kako se čini, takođe uticala pesma Prvo su došli...:
Pesma je takođe uticala na pesmu "Madame Guillotine" benda Legendary Pink Dots:
Čini se da je ova pesma uticala i na jednu pesmu čiji je autor Niyi Osundare, Nigerijac koji je bio glasan kritičar nigerijske vlade tokom 1990-ih. Pesma Ne tiče me se (Not my business) navodi ljude po koje su "oni" došli i opisuje kako se pesnik okreće od toga. To se njega "ne tiče sve dok ne uzmu jam iz njegove ruke". Najzad, dolaze i po njega, a svuda vlada tišina.
Charles Mingus upotrebio je jednu verziju ove pesme u svojoj pesmi "Ne dozvoli da se to dogodi ovde" (Don't Let It Happen Here), sa albuma "Music Written for Monterey, 1965 Not Heard...Played Live in Its Entirety at UCLA", koji je ponovo izdat 26. septembra 2006. On menja i proširuje završetak pesme:
Bend Asian Dub Foundation parafrazirao je pesmu u svojoj pesmi "Round Up" na albumu "Tank" (2005). Odlomak glasi:
Sepultura je citirala ovu pesmu na singlu "Refuse/Resists" (45RPM).
Vanjski linkovi
Martin Niemöller
Tannhausen
Tanhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.855 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalb Tanhauzen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 504 metra. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.855 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 105 stanovnika/km².
D-arabinono-1,4-lakton oksidaza
D-arabinono-1,4-lakton oksidaza (, D-arabinono-gama-lakton oksidaza, ALO) je enzim sa sistematskim imenom D-arabinono-1,4-lakton:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FAD). L-Galaktono-1,4-lakton, L-gulono-1,4-lakton i L-ksilono-1,4-lakton takođe mogu da budu supstrati, dok D-glukono-1,5-lakton, L-arabinono-1,4-lakton, D-galaktono-1,4-lakton i D-gulono-1,4-lakton ne mogu. Sa L-galaktono-1,4-laktonom kao supstratom, produkt je L-askorbat.
Ranson corporation, West Virginia
Ranson korporation je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.440.
6'''-Hidroksineomicin C oksidaza
6  -hidroksineomicin C oksidaza (, neoG (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 6  -deamino-6  -hidroksineomicin C:kiseonik 6  -oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži FAD. On učestvuje u biosintetičkom putu aminoglikozidnih antibiotica iz neomicinske familije.
El Tepozán, Cerritos
El Tepozán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cerritos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1227 m.
Valea Verzei, Cănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Ostroveni, Galicea
Ostroveni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Galicea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Tallinn
Tallinn (ruski: Таллин, sve do 1918. Ревель, njemački: Reval) je lučki i glavni grad Estonije od 438,341 stanovnika on je i administrativni centar Okruga Harju.
Geografske karakteristike
Grad se prostire duž obale istoimenog zaljeva koji je dio većeg Finskog zaljeva, točno prekoputa Helsinkija koji je udaljen 82 km sjeverno.
Ospitaletto
Ospitaletto ima više značenja:
Tallinn
Historija
thumb|left|240px| [[Zamak na brdu Toompea]]
Na mjestu današnjeg grada postojala je neolitska utvrda koja je egzstirala od 1. milenija pne. pa sve do 10. - 11. vijeka.
Na tom istom lokalitetu je u 12. vijeku postojao grad, kog su 1219. zauzeli Danci, koji su izgradili novu utvrdu na brdu Toompea. Grad je prosperirao pod danskom upravom kao uspješno trgovište, naročito nakon 1285. kad je postao član Hanzeatskog saveza. Danci su 1346. prodali Tallinn Teutonskom viteškom redu.
Nakon propasti Redovničke države Teutonskog viteškog reda gradom je 1561. zavladala Kraljevina Švedska.
Jedinice Wehrmachta zauzele su Tallinn (i Estoniju) u augustu 1941. i on je ostao pod okupacijom Nacističke Njemačke sve do 1944. kad su ga nakon teških borbi i velikih razaranja zauzele jedinice Crvene armije. Nakon tog je od 1944. do 1991. ponovno bio prijestolnica Estonske Sovjetske Socijalističke Republike.
Za sovjetske vladavine još u toku 1940., a naročito od 1944. do 1949. brojni estonski stanovnici Tallinna su hapšeni i deportirani pod sumnom da su bili njemački kolaboracionisti ili protivnici socijalizma i njegovih principa. Zbog tog je dobar njih našao načina da emigrira u Švedsku, Kanadu i Sjedinjene Američke Države. U nastali vakum doselili su se brojni građani bivšeg SSSR-a, ponajviše Rusi, koji danas čine 2 / 5 gradskog stanovništva, Etnički Estonci čine otprilike polovicu.
Nakon što je estonski Nõukogu (Vrhovni sovjet) proglasio nezavisnost 1991., Tallinn je postao glavni grad nove nezavisne države.
Znamenitosti
Brojne historijske znamenitosti Tallinna uspjele su preživjeti ili su restaurirane, naročito one na brdu Toompea i u starom donjem gradu, opasanom bedemima. Među njima najvrednjije su crkva Toom iz 13. vijeka, gotičke crkve Oleviste i Niguliste, Velika dvorana Gilde iz 1410., Gradska vijećnica iz 14. vijeka i veliki dio starog zamka.
Historijski centar grada površine 113 hektara, uvršten je 1997. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Privreda, transport, kultura i obrazovanje
Današnji Tallinn je velika trgovačka i ribarska luka i industrijski centar, poznat po brodogradnji, mašinogradnji, građevinarstvu i pogonima lake industrije koji proizvode robu široke potrošnje.
Tallinn je centar estonske nauke i obrazovanja. U njemu se nalazi Akademija nauka, brojni instituti i nekoliko univerziteta, od tehnološkog do općeg.
Kao centar kulture ima konzervatorij, nekoliko teatara i muzeja.
Pie' del Sasso, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 672 m.
Tallinn
Privreda, transport, kultura i obrazovanje
Međunarodni aerodrom u Tallinnu, spada po prometu među najveće na Baltiku.
Kodovi za identifikaciju plastičnih masa
200px|thumb|Plastični materijali za reciklažu Kodovi za identifikaciju plastičnih masa predstavljaju grupu simbola, koji se stavljaju na plastične materijale kako bi se identifikovao tip polimera. Ovaj način označavanja je razvilo Udruženje za plastičnu industriju (Society of Plastics Industry SPI). Primarna svrha ovih kodova je omogućavanje efikasnog razdvajanja različitih tipova polimera pri recikliranju. Simboli korišteni u ovom kodu se sastoje od tri strijele koje formiraju zaobljeni trougao i usmjeravaju u smijeru kazaljke na satu. U centru trougla je broj, a često sadrži i akronim ispod trougla, koji označava vrstu plastike. Kada je broj izostavljen, podrazumijeva se da se radi o univerzalnom simbolu za reciklažu i predstavlaj materijal koji se može reciklirati. Nasuprot uobičajenom mišljenju, brojevi unutar trougla ne predstavljaju oznaku težine reciklaže materijala, već su uzeti dogovorno.
Tallinn
Pobratimski gradovi
Tallinn ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
Razljev
Razljev je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Križ. Naselje se proteže na površini od 6,48 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Razljevu živi 139 stanovnika i to u 45 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 21,45 st./km².
Kosmos-11
Kosmos-11 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-11 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 20. oktobra 1962. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 315 kilograma. Kosmos-11 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Misajlovina
Misajlovina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rudo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 111 stanovnika.
The Pearl
The Pearl je pripovjetka (kratki roman) američkog književnika Johna Steinbecka objavljen 1947. godine. Radnja je inspirirana narodnom pričom koju je Steinbeck čuo za vrijeme svog putovanja u mjesto La Paz u meksičkoj državi Baja California Sur. Protagonist je Kino, siromašni seljak koji je pronašao ogromni biser koji namjerava prodati kako bi platio liječenje za svog teško bolesnog sina. Radnja prikazuje kako se njegova novostečena imovina pretvara u prokletstvo, s obzirom da njegovi sumještani, ali i razbojnici ne prezaju od ničega kako bi se dočepali bisera, a sam Kino ne preza ničega da bi sačuvao, što će na kraju dovesti do tragičnih posljedica.
Steinbeck je roman originalno napisao kao filmski scenario 1944. godine, ali ga je potom preradio u novelu pod naslovom The Pearl of the World, objavljenu decembra 1945. godine u časopisu Woman's Home Companion. Paralelno s proširivanjem novele u roman, u Meksiku je snimana njegova filmska adaptacija pod naslovom La perla. Roman, koji je objavljen zajedno sa premijerom filma, postao je jedno od najpoznatijih i najpopularnijih Steinbeckovih djela.
Godine 2001. je snimljena nova ekranizacija pod naslovom The Pearl koja je završila u direct-to-video distribuciji.
Gradina Varvara (Prozor)
Gradina Varvara je staro i dugotrajno naselje iz ilirskih vremena na vrelu rijeke Rame, Bosna i Hercegovina.
Località Mongattino, Lodi
Località Mongattino je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Gradina Varvara (Prozor)
Bakarno doba
Na lokalitetu Velika gradina u Varvari izvršena su istraživanja u 1960., 1963., 1967., i Borivoj Čović 1978. god. Utvrđeno je nekoliko arheoloških slojeva. Prvi sloj pripada eneolitu i nalazi pokazuju da je dolina Rame bila prelazni region gdje su se susretale dvije bliske kulture, Ljubljanska, koja je dolazila obalom Jadranskog mora, i Vučedolska kultura, dolinama pritoka Save.
Località Mongattino, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Gradina Varvara (Prozor)
Bakarno doba
Gradina Varvara je također jedan od lokaliteta na kojem je pronađen metalurški pribor. Nađena su tri kalupa izrađeni od gline, ali veoma oštećeni. Za jedan je moguće pretpostaviti da je služio za izlivanje tankih bakrenih šipki. Pronađen je i jedan šuplji keramički predmet, vjerovatno sopalj ljevačkog mijeha.
Bronzano doba
Naselje iz srednjeg bronzanog doba imalo je površinu oko 4.000 m2. Ovo je prvi lokalitet gdje je kamen upotrebljen kao građevinski materijal (služio je da se dobije horizontalnost na kosom terenu). Dužina kuća je od 9-12 metara, širina do 8 metara, sa dvije ili tri prostorije. U prostoriji sa uzdignutim podom bila je kalotna peć.
Po prvi put se javlja i ukrašavanje, kako unutrašnjih tako i vanjskih zidova. Arhitektonski elementi su premazivani slojem gline i reljefno ukrašavani.
U kasno bronzano doba (krajem drugog i početkom prvog milenijuma), gradina je veoma značajan centar produkcije bronzanog oruđa, oružja i nakita.
Željezno doba
U najmlađem sloju, koji se može datirati u IX stoljeće, nađeni su minimalni ali pouzdani ostaci željezne troske. Prizmatični idoli su minijaturni modeli različitih realnih predmeta nađeni zajedno u jednoj grupi u najmlađem kulturnom sloju. Tu su modeli kalotnih peći, velikog posuđa – pitosa i amfora, ali modeli predmeta koji su u prirodi bili od drveta, kao što je sto, stolica. Prizmatični modeli malih dimenzija predstavljaju modele velikih, po svoj prilici drvenih idola, čije su realne dimenzije odgovarale prirodnoj veličini ljudskog lika.
Ornamenti na keramici su urezanog tipa, što se postizalo djelovanjem određene alatke (najčešće tekstilni predmeti) na svježu glinu.
Početkom željeznog doba u lončarstvu dolazi do pojave zapadnobalkanskog geometrijskog stila. Pod uticajem fine dekoracije na metalu, nastala je nova lončarska proizvodnja koju karakteriše bogat i raznovrstan ukras na keramici. Najvažnija karakteristika ovog stila je stroga simetričnost. Nalazi sa ovog lokaliteta pripadaju Srednjebosanskoj kulturnoj grupi
Veinte de Abril, Acapetahua
Veinte de Abril je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Benson County, North Dakota
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
La Villa-Farneta, Arezzo
La Villa-Farneta je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Santa Maria Navarrese, Ogliastra
Santa Maria Navarrese je naselje u Italiji u provinciji Ogliastra, u regiji Sardinija.
Benson County, North Dakota
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.660, što je 304 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Maria Navarrese, Ogliastra
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1569 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
La Villa-Farneta, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Мијајлица
Мијајлица је насеље у Србији у општини Бојник у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 190 становника (према попису из 1991. било је 301 становника).
Демографија
У насељу Мијајлица живи 182 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 58,9 година (55,4 код мушкараца и 62,4 код жена). У насељу има 86 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,21.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Duncombe, Iowa
Dankombi je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 410 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 410 stanovnika, što je 64 (13,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jovan Malala
Jovan Malala (grč. Ιωάννης Μάλαλας, od sirijske reči malâlâ = retor, rođen oko 490, umro posle 570) bio je vizantijski hroničar, autor Hronografije (Χρονογραφία) kojom je pokrenut trend sastavljanja istoriografskih dela u vidu žanra svetske hronike.
Ako ne računamo crkvene istoričare 4. veka (npr. Evsevija Kesarijskog) ili Isihija sa Milita (koji je živeo verovatno sredinom 6. veka i ostavio pored ostalog jednu hroničarski pisanu Svetsku istoriju, od koje je sačuvan jedan odlomak poznat pod naslovom Osnivanje Carigrada), prvi vizantijski hroničar u pravom smislu reči, predstavnik tipa hrišćansko-vizantijske monaške hronike, jeste Jovan Malala. O Malali se zna tek toliko da je poreklom iz sirijske Antiohije te da je bio verovatno heleniziran Sirijac, po pozivu retor. Za period od egipatske istorije do epohe Justinijana (tačnije, do 573) napisao je hroničarsko delo Hronografija (Χρονογραφία). Pošto je pisano prvenstveno za monahe i prosečno obrazovane (pa čak i neobrazovane) laike, sa izrazito hrišćanskom, skoro apologetskom tendencijom, na opštegrčkom (koine) jeziku prožetom dimotičkim elementima, ova hronika je postala jedna od najčitanijih knjiga svoga doba, a ujedno začetnik velikog niza hronika od kojih će poslednje biti pisane još u 15. veku. Poučavati kroz zabavu, stvarati odane podanike trona i privržene poklonike oltara – to mu je bio glavni cilj, a istovremeno i jedini kriterij pri izboru, načinu obrade i tumačenju građe koju je uneo u svoju hroniku.
Sastavljanje svetskih hronika, počev od početka 4. veka, bio je pokušaj da se stvori univerzalna kratka i hronološki izložena istorija sveta i da se biblijska istorija pomiri sa istorijom raznih drevnih naroda, a zatim i Grka i Rimljana. Malala je za razliku od svojih savremenika Prokopija iz Cezareje i Agatije iz Mirine, koji su pisali na klasičnom atičkom dijalektu, pisao na grčkom jeziku približnom svakodnevnom jeziku njegovog vremena. Prvu verziju hronike u 17 knjiga zaključno sa događajima iz 527. godine završio je tokom tridesetih godina 6. veka, a kasnije je delu dodao i najdužu, 18. knjigu, koja se bavila isključivo Justinijanovom vladavinom. Međutim, određene indicije u hronici Teofana Ispovednika sa početka 9. veka upućuju da je Malalino delo možda imalo još jednu, 19. knjigu, u kojoj su bile obrađene prvih sedam godina vlade Justina II (565-578). U svakom slučaju, Malalina Hronografija kakva je do nas stigla završava se sa 565. i smrću cara Justinijana.
Pri sastavljanju svoje Hronografije Malala se služio raznim izvorima, ali sasvim naivno. Pesme, drame pa čak i mitovi za njega su dokumenti iste vrednosti kao i dela hroničara i istoriografa. Od ovih drugih oslanjao se na veliki broj grčkih i rimskih autora koje je verovatno poznavao preko raznih hrestomatija (Pausanija, Evsevije Kesarijski, Julije Afrikanac, Prisk, razne kraće hronike itd.). Po vlastitim rečima za period posle cara Zenona (474-491) koristio se isključivo usmenom tradicijom. Uticaj predanja oseća se i u drugim delovima hronike. Pored toga, Malala je koristio i dokumenta poput carskih zakona i pisama. Malala ne razlikuje moguće i stvarno od fantastičnog i nemogućeg. Mit prikazuje kao istoriju, a poneki krupan istorijski događaj svodi na fabulu. Njegovo znanje je površno i puno zamagljenih pojmova. Priprosta pobožnost i slepa pokornost odvode ga nekad u naivna izvitoperavanja. Ratove prikazuje suvo i šablonski. Nabrajanja vladara, koja se ponekad prekidaju, oživljena su ličnim opisima. Borbe gradskih dema, kao i razne verske i političke pobune, opisane su življe. Interesantni su i tipično hroničarski opisi "izliva srdžbe božje": kuga, glad, zemljotresi, poplave, požari, pomračenja sunca itd. Veliki, ako ne i najveći deo Hronografije ispunjen je raznim, obično sasvim nevažnim pojedinostima: miracula (npr. anđeo koji je za jednu noć poubijao 185.000 Asiraca, pas koji govori ljudskim jezikom), živopisne anegdote, etimologije u smislu omen nomen, nadmetanja među čudotvorcima, neočekivana uplitanja viših sila, skandali itd.
Stil Malalin je vrlo jednostavan. Rečnik i gramatički sklop rečenica odaju govorni, narodni jezik koji se već osetno udaljuje od klasičnoga. Latinskih izraza i termina ima podosta. To dolazi otuda što se istok kasnije no Carigrad oslobodio rimskog uticaja. Posmatrano sa gledišta kulturne istorije, Malalina hronika predstavlja ne samo važan spomenik jezika nego jedan nepatvoren i značajan dokument vremena. Najveća vrednost Malalinog dela leži u velikom broju informacija koje nisu dostupne u ostalim izvorima, a za doba cara Justinijana predstavlja naročito vredan izvor, naravno najviše kao dopuna Prokopiju, Agatiji i Menandru Protektoru. U nauci Malala se relativno doskora smatrao za izvor nadahnut Justinijanovom propagandom i kao nepouzdana i suviše naivna hronika po meri poluobrazovanih hrišćana srednjeg veka. Međutim, danas se Jovan Malala posmatra kao čovek svog vremena koji je pisao u skladu sa tradicijama i saznanjima o prošlosti kakva su bila sačuvana u 6. veku. Malala je bio uzor kasnijim vizantijskim hroničarima i izvor informacija za istoričare (Jovan Efeški, Evagrije, anonimni autor Uskršnje hronike, Teofan Ispovednik, Konstantin VII Porfirogenit, Jovan Skilica itd.), a njegova hronika je prepisivana i rado prevođena na druge jezike, između ostalih i na staroslovenski.
RTI-274
RTI-274 je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 355,403 Da.
Amar Jašarspahić
Amar Jašarspahić poznatiji kao "Gile" rođen je u Zenici (Bosna i Hercegovina), 30. decembra 1990. godine. Muzikom se bavi od malih nogu, a talenat za pjevanje je naslijedio od majke. Svira čak devet instrumenata. Pobjednik je regionalnog muzičkog takmičenja "Zvezde Granda", gdje je u svojoj konkurenciji bio ubjedljivo najbolji. Od tada niže samo uspjehe te puni kako hale, tako i klubove širom Evrope, Australije i Amerike. Održao je nekoliko sjajnih turneja po Balkanu, Zapadnoj Evropi, Skandinaviji, Americi, Australiji. Aktivno se bavi i humanitarnim radom, za pomoć djeci, mladim i starim koji se nalaze u teškim zdravstvenim, ali i materijalnim situacijama. Unicefov je ambasador pod čijom titulom se bori za prava djece u regiji.
Njegov debitantski album Čovek tvoga sna (2013) prodat je u rekordnom tiražu. Njegova pjesma iz takmičenja "Imam ljubav ali kome da je dam" osvaja regiju. U ljeto 2015. Gile završava snimanje svog drugog albuma koji će plasirati na tržište cijelog Balkana.
El Madronal, Acapetahua
El Madronal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 594 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
La Ermita, Tepatitlán de Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Palo Negro, Tila
Palo Negro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1268 m.
Ghārib al Ḩamālah, Hajjah
Ghārib al Ḩamālah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
La Libertad, Encarnación de Díaz
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
1. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
1. januar/siječanj (1. 1.) je 1. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 364 dana (365 u prijestupnoj godini).
1901-1950
.
21. stoljeće
.
Rođenja
.
Smrti
.
Grč
Grčevi su neugodan, često bolan osjećaj izazvan kontrakcijom mišića. Kod grčeva poprečno-prugastih mišića najčešći uzroci su zamor mišića, niska razina natrija i niska razina kalija. Grčevi glatkih mišića mogu biti izazvani menstruacijom ili gastroenterisom.
Vanjske veze
Kramp Kurcz
1. 1.
Praznici i dani sećanja
.
Rečica Kriška
Rečica Kriška je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
1. 1.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Rečica Kriška
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Križ. Naselje se proteže na površini od 20,62 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Rečici Kriškoj žive 344 stanovnika i to u 111 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 16,68 st./km².
Apa (film)
Apa je mađarski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Istvana Szaboa. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači András Bálint, je mladić kome je, dok je bio dijete, otac poginuo pred sam kraj Drugog svjetskog rata. Radnja prati njegovo odrastanje i kako zamišlja da mu je otac bio heroj pao u borbi protiv fašista, da bi se, kada konačno odraste, morao suočiti sa time da je istina možda bila bitno drukčija. Apa, koji je kroz priču o odrastanju pojedinca također prikazivao izgradnju komunističkog režima u poratnoj Mađarskoj, je nakon premijere izazvao veliku pažnju, a godine 1967. je na Moskovskom filmskom festivalu osvojio glavnu nagradu. Godine 2000. je u anketi mađarskih filmskih kritičara ušao u izbor 12 najboljih mađarskih filmova svih vremena.
Kosmos-12
Kosmos-12 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-12 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 22. decembra 1962. Raketa-nosač R-7 Semjorka (rus. Semёrka) (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-12 je bio osmatrački satelit.
Vajrayana
Vađrajana ("dijamantsko vozilo") ili tantrički budizam je ogranak budizma koji se pojavio u Indiji u 6. i 7. veku. Razvijao se pod uticajem uticajem hinduizma, što se ogleda u služenju božanstvima i upotrebi složenih rituala. U 11. veku je vađrajana postala sasvim ustaljena na Tibetu, gde je prolazila kroz dalji razvoj.
Naziv “dijamantski put” se navodno odnosi na “nesalomivu” logiku koju vađnajanisti koriste da opravdaju i odbrane svoje učenje. Vađrajana se više oslanja na tantričku literaturu nego na tradicionalne budističke spise, pa je zbog toga takođe poznata i pod imenom tantrajana. Vađnajana danas preovlađuje u Mongoliji, Tibetu, Ladaku, Nepalu, Butanu i među Tibetancima koji žive u Indiji.
Suštinu vađrajane predstavljaju simbolička upotreba zamišljenih božanskih oblika (mandala), koji u isto vreme predstavljaju pet sastojaka (skandhi) ljudske ličnosti, pet tačaka u prostoru (centar i četiri ugla), pet zala (glupost, srdžbu, žudnju, zlobu i zavist) i pet mudrosti (čisti apsolut, nalik ogledalu, onu koja razlikuje, bez ustanovljenih razlika i aktivnu), koje obično predstavlja petorica buda prozvanih Iluminator, Nepokolebljiv, Rođen kao dragulj, Bezgranična Svetlost i Nepogrešiv Uspeh. Petostruki nizovi, koji personifikuju ljudsku ličnost i beskrajni svemir s jedne, i izopačenost pojavne egzistencije i čistotu budastva s druge strane, predstavljaju glavne pretpostavke oko kojih se razvija svaka tantrička praksa.
Tantristi veruju da se dosezanje budastva, pored ostalih načina, može postići i putem seksualnog sjedinjenja. Stoga, tantrizam često sadrži i "skrivena značenja", od kojih neki može uključivati i seksualni smisao. Na primer, prađna je centralni protok energije u skladu sa joga fiziologijom, a u isto vreme i partner (konkretni ili imaginarni) u ritualnom seksualnom činu.
Tannheim
Tanhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Biberah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.315 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8426117.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Biberah Tanhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Biberah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 585 metara. Površina opštine iznosi 27,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.315 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
Osteria Nuova
Osteria Nuova ima više značenja:
Arhat
Reč arahant ("časni") se upotrebljavala u drevnoj Indiji za iskazivanje poštovanja, slično kao izraz „velečasni“ u hrišćanstvu. U Rigvedi ovaj termin se koristi za božanstvo Agni (II, 3. 3). I đaini koriste ovaj termin, kojim je oslovljavan Mahavira, utemeljitelj đainizma.
Arahat je postao centralna figura teravada budizma. Kineski, japanski i korejski budizam takode imaju slične pojmove (kineski alohan, japanski arakan; korejski arahan).
Arhat u ranom budizmu
Do prve velike šizme došlo je nakon drugog budističkog sabora, u 4. veku p. n. e., 100 godina nakon Budine smrti. Podela je nastala oko pogrešivosti arhata: da li je on iznad sagrešenja ili je i dalje pogrešiv? „Velika" tradicija je zastupala pogrešivost arhata, dok je „manja", konzervativnija tradicija smatrala da je arhat savršen. Koplja su se lomila oko pet pitanja: da li je arhat i dalje subjekt iskušenja u snovima, da li još ima talog neznanja, da li ima sumnji u pogledu učenja, da li mu je potrebna pomoć u traganju za istinom i da li može dosegnuti do konačne istine uzvikom „aha!" Dve strane su bile voljne da se usaglase oko četiri od pet tačaka, ali zajednica se raspala zbog delikatnog pitanja noćnih polucija. Većina samge (kasnije mahasamgika) je držala poziciju da su arhata i dalje boginje mogle da zavedu u snu, dok su „stari" (sthaviras, kasnije staviravada) imali suprotno stanovište.
Arahant u budizmu
Arahant je Budina titula i najviši stupanj duhovnog dostignuća u budizmu. Označava pojedinca koji je dostigao savršenstvo duhovnog razvoja; koji se oslobodio svih deset okova koji vezuju um, čiji je um oslobođen nečistoća i koji se neće više preporađati. Arahantom se smatra onaj kod koga su umrtvljene sve asave, ili „prilivi“, koji umnožavaju karmu produžavajući postojanje. Iako arahant i dalje čini dela, ta njegova dela više nemaju kammičku potenciju da generišu novu egzistenciju ili da donesu bilo kakav plod čak i u ovoj egzistenciji.
Dok je postizanje prva tri stupnja moguće i svetovnjacima, postizanje četvrtog od strane nekog svetovnjaka smatralo se krajnje neuobičajenim. Među cejlonskim budistima smatra se da svetovnjak koji dostigne arahantstvo treba smesta da pristupi monaškom redu (sanghi).
Prema Budi, žene poseduju jednaku sposobnost da postanu arahanti kao i muškarci. U Therigathi se navode brojni primeri monahinja koje su dostigle arahanstvo. U Budino doba i neposredno potom, od arahanata se nije očekivalo povlačenje iz sveta. Arahanti su obično nastavljali da žive u okviru ljudskog društva bez sebičnih pobuda. Ali, pošto je tradicija indijskog asketizma bila snažno naklonjena povlačenju iz svetovnog života, već rani budizam beleži primere arahanata usamljenika.
Među teravadinima je zapažena sklonost ka dubokom uvažavanju arahanata. Mahasanghikina škola je kritikovala ovakvo veličanje i ustanovila da izvesni pojedinci, za koje se smatralo da su arahanti, u stvari ispoljavaju brojne nesavršenosti. Ove kritike je izrekao Mahadeva. Kritikovanje arahantstva nastavila je mahajanska škola, na osnovu činjenice da nirvana koju arahanti postižu predstavlja samo prestanak asava, a ne potpuno probuđenje. Po mahajanskim budistima, ideal bodisatve nadređen je idealu arahantstva.
Charles F. Urschel
Charles F. Urschel (7. mart 1890 - 16. septembar 1970) bio je američki poduzetnik i naftni tajkun, najpoznatiji kao žrtva otmice od strane gangstera George "Machine Gun Kelly" Barnesa koja je početkom 1930-ih potakla tzv. "Rat protiv kriminala" od strane FBI.
Urschel je svoje bogatstvo velikim dijelom dugovao ženidbi za Flored Slick, sestru Thomasa Slicka Seniora tajkuna koji se 1920-ih obogatio na naftnim izvorima u Oklahomi. Nakon što je Slick 1930. umro, Urschel je postao skrbnik njegove ostavine. Nakon što je Flored umrla 1931. godine, Urschel se oženio za Thomasovu udovicu Berenice.
22. jula 1933. je u njegov dom u Oklahoma Cityju, dok je igrao partiju bridža sa prijateljem Walterom Jarrettom, provalio Barnes i njegov pomoćnik Albert L. Bates te ga oteo uz prijetnju vatrenim oružjem. Urschel je s povezom na očima odveden na farmu u gradu Paradise u Teksasu. Osam dana kasnije je pušten nakon što je Urschelova porodica platila otkupninu u iznosu od 200.000 dolara. U međuvremenu je, pak, Berenice stupila u kontakt sa FBI, čiji je energični šef J. Edgar Hoover rukovodio istragom, nastojeći skrenuti pažnju javnosti na svoju dotada nepoznatu agenciju odnosno iskoristiti federalne zakone protiv otmice nedavno donesene nakon slučaja Lindbergh. Tome je dosta pomogao sam Urschel, koji se, iako sve vrijeme vezanih očiju, pobrinuo zapamtiti zvukove, mirise i druge detalje, odnosno ostaviti tragove koji bi se naknadno pronašli. Tako je identificirana farma na kojoj se skrivao, potom njeni vlasnici, a preko njih i počinitelji. 26. septembra su agenti FBI uhapsili Barnesa i njegovu suprugu, a 12. oktobra su oboje osuđeni na doživotni zatvor.
Odilo Globocnik
Odilo Globočnik (21. april 1904 — 31. maj 1945) je bio poznati austrijski nacista i kasnije SS oficir. Bio je jedan od najodgovornijih za ubistvo miliona ljudi tokom Holokausta.
1941. i 1942. godine Globočnik je bio vođa Operacije Reinhard za istrebljenje poljskih Jevreja.
1944. i 1945. godine je zapovedao svim jugoslovenskim i ruskim kvislinškim formacijama unutar granica Rajha.
Rani život
Odilo Globočnik je rođen u porodici slovenačkog porekla u slobodnom gradu Trstu, u tadašnjoj prestonici Austrijskog primorja, administrativne oblasti Austrougarske monarhije (današnja Italija). Bio je drugo dete Franca Globočnika iz gorenjskog mesta Nojmarktl (danas Tržič u Sloveniji) koji je služio kao habzburški konjički poručnik u austrougarskoj vojsci. Njegov otac nije uspeo da uštedi dovoljno novca da bi dao otkaz u vojsci pa mu je zato dat posao u rezervi kao poštaru. 1914, porodica Globočnik se preselila iz Trsta u Bernolakovo gde je Franc Globočnik pozvan u aktivnu službu po izbijanju Prvog svetskog rata.
Iste godine, Odilo Globočnik je stupio u vojsku upisavši vojnu školu. Rat je prekinuo njegovo vojničko obrazovanje. Odilo i njegova porodica su se preselili u Klagenfurt. Globočnik je upisao civilnu srednju školu koju je završio jula 1923 sa dobrim uspehom. Radio je poslove kao što su nošenje kofera na železničkoj stanici kako bi finansijski pomogao svojoj porodici.
Globočnik je postao aktivan u politici 1922, kada je postao viđeni član pre-nacističkih koruških paravojnih organizacija i bio je viđan kako nosi svastiku. U ovo doba se bavio građevinom. Tim poslom je počeo da se bavi kad se verio sa Gretom Mihner. Njen otac, Emil Mihner je razgovarao sa direktorom hidroelektrane -{KAEWAG}-, i obezbedio je Globočniku posao kao tehničaru i građevinskom nadzorniku.
Nacistička karijera
mini|Gaulajter Beča, 1938. Avgusta 1933, Globočnik je prvi put uhapšen. U ovo vreme je takođe postao pripadnik SS. Uhapšen je zbog javnog isticanja podrške prema NSDAP, čiji je član postao tri godine ranije, 1930. Iako je između 1933. i 1935. uhapšen četiri puta, proveo je tek nešto više od godinu dana u zatvoru.
Juna 1933 u Beču je bačena bomba na radnju jevrejskog draguljara, Norberta Futervajta, koji je u tom napadu ubijen. Ovo je jedno od prvih ubistava u Austriji koje se pripisuje nacistima, a veruje se da je Globočnik bio umešan u napad.
Fanatična posvećenost borbi za nacističke ciljeve se Globočniku isplatila i brzo se peo uz partijsku lestvicu u Austriji. Postao je zamenik gaulajtera za celu državu 1933. u doba kad je imao 29 godina, i bio je ključni igrač u preuzimanju vlasti od strane nacista u Austriji. Globočnik je nagrađen zbog zalaganja tako što ga je Hitler 24. maja 1938. postavio za gaulajtera Beča.
Međutim, pošto je osim ka fanatičnosti gajio i sklonost ka korupciji, gaulajter Globočnik je razrešen dužnosti i oduzete su mu partijske počasti 1939, kad je otkriveno da je bio umešan u nezakonite spekulacije sa stranim valutama. Himler je premestio Globočnika u Vafen SS u činu kaplara kao kaznu. Služio je u SS Štandarte Germanija tokom invazije na Poljsku.
Globočnik se sviđao Himleru koji je cenio njegovu nemilosrdnost. Krajem 1939, Globočnik je pomilovan, unapređen u SS-brigadefirera (ekvivalent general-majora), i poslat u oblast Lublina.
Holokaust
Globočnik je bio odgovoran za:
13. oktobra 1941, Globočnik je dobio usmeno naređenje od Hitlera da odmah otpočne izgradnju logora Belzec, prvog logora smrti u Generalnom gubernatorstvu. Pre toga, Belzec je bio deo Himlerovog i Globočnikovog projekta Burggraben. 1942. je usledila izgradnja još tri logora smrti: Sobibor i Majdanek u oblasti Lublina i Treblinka severoistočno od Varšave. Sve u svemu, smatra se da je Globočnik bio umešan u istrebljenje više od 1,5 miliona poljskih, čeških, holandskih, francuskih, ruskih, slovačkih, nemačkih i austrijskih Jevreja i nejevreja u logorima smrti koje je organizovao i nadgledao.
Eksploatisao je Jevreje i nejevreje u vidu robovske radne snage u svojim radnim logorima i bio odgovoran za oduzimanje imovine ubijenih logoraša dok je bio na čelu operacije Rajnhard. Od 1942–1943 je takođe nadgledao početak akcije Generalplan ost, koja je imala za cilj izbacivanje Poljaka iz teritorija prisajedinjenih Nemačkoj i naseljavanje tih teritorija nemačkim naseljenicima (vidi Ustanak u Zamošću).
Nakon pada italijanskog vođe, Benita Musolinija i nakon što je opljačkao deo otete imovine iz logora smrti, Globočnik je u septembru 1943. iz Generalnog gubernatorstva okupirane Poljske premešten u Julijsku krajinu u delu Slovenije i Italije koji je okupirala Nemačka. Bio je stacioniran u Trstu, svom rodnom gradu. Bio je postavljen za višeg policijskog i SS vođu operacione zone jadranskog primorja.
Glavni zadatak ovde mu je bila borba protiv jugoslovenskih partizana, ali je ponovo igrao ključnu ulogu u progonu Jevreja, ovaj put italijanskih. Kako su savezničke trupe napredovale, Globočnik se povukao u austrijsku Korušku, a na kraju se sakrio u planinsku brvnaru blizu Vajsenzea, i dalje u društvu najbližih članova štaba.
Borba protiv partizana
thumb|Globocnik obilazi trupe u [[Trstu.]] Komandujući SS i policijskim snagama u oblasti primorja, Globočnik je u saradnji sa 97. korpusom Vermahta organizovao i vodio veliki broj operacija protiv 9. slovenačkog korpusa NOVJ, koji je delovao na tom području. Tokom operacija Ribecal III i Frilingsanfang  tokom februara, marta i aprila 1945. u sastavu njegovih snaga borili su se i Srpski dobrovoljački korpus i četnička Dinarska divizija, koji su krajem 1944. prebačeni u oblast zapadne Slovenije.
Smrt
Po nekim izvorima, Globočniku su ušle u trag i uhapsile ga britanske trupe kod Meslaher Alma, iznad Vajsenzea, 31. maja 1945, i moguće je da je počinio samoubistvo istog dana u Paternionu pomoću kapsule sa cijanidom. U prilog ovoj priči, postoje barem dve fotografije koje pokazuju Globočnikovo telo ubrzo nakon smrti. Štaviše, postoji nekoliko pouzdanih izveštaja, uključujući dnevnik puka i terenske izveštaje 4. husarskog konjičkog puka, u kojima se navode detalji okolnosti njegovog zarobljavanja i samoubistva. Međutim, Globočnika je u stvari krajem rata u Koruškoj uhvatio narednik Džon Sauler iz 4. husarskog konjičkog puka. Hauler je bio pod komandom majora Remzija iz SIS (MI6), i njegova grupa je pratila i hvatala moguće ratne zločince u Austriji. Ubrzo nakon hvatanja, Globočnik je počinio samoubistvo pomoću kapsule sa cijanidom koju je držao sakrivenu u ustima. Odneli su ga da ga sahrane na lokalnom crkvenom groblju, ali je sveštenik navodno odbio da dopusti da 'telo takvog čoveka' počiva u posvećenoj zemlji. Grob je iskopan izvan crkvenog dvorišta, pored spoljašnjeg zida, i telo je položeno u grob bez crkvene ceremonije.
Urbane legende
Drugi izvori njegovu smrt datiraju ili na početak maja ili juna 1945. od strane ili partizana ili jevrejskih osvetničkih odreda.
Postojala je neistinita verzija Globočnikove sudbine po kojoj su ga Britanci predali američkim obaveštajcima. Ova verzija je bazirana na „zvaničnom dokumentu SAD koji je potpisao -{US CIC S/A}- oficir Endru L. Venters, datiranom na 27. oktobar 1948, što je više od tri godine nakon njegove navodne smrti“. Međutim, ovaj dokument je kao falsifikat tokom 1980ih razotkrila istoričar Gita Serenji; ona daje sve detalje o ovome u dugačkom članku u Obzerveru (-{Spin Time For Hitler}-, London, 21. april 1996).
U popularnoj kulturi
U romanu U prisustvu mojih neprijatelja Harija Turtldova postoji sporedni lik Odilo Globočnik. Međutim, hronologija priče, koja se dešava oko godine 2010 u alternativnoj istoriji Nacističke Nemačke, pokazuje da ovaj lik ne može biti ista osoba kao i stvarni Odilo Globočnik. Turtldovov lik je po opisu u svojim pedesetim, što bi značilo da je rođen tokom 1950ih. Globočnik, istorijska ličnost je rođen 1904, i u vreme odvijanja romana bi imao preko sto godina. Nije poznato da li je Globočnik koji se javlja u romanu u nekoj vezi sa istorijskom ličnošću.
Globočnik se takođe pojavljuje u -{Les Bienveillantes}-, romanu Džonatana Litela.
Osteria Vecchia
Osteria Vecchia ima više značenja:
Luincis, Udine
Luincis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Luka Peruzović
Luka Peruzović (Split, 26. siječnja 1952.) je bivši hrvatski nogometaš i trener.
U svojoj karijeri igrao je na položaju obrambenog igrača, na položaju čistača i centarhalfa.
Igračka karijera
Karijeru je započeo u splitskom "Hajduku".
Za njega je odigrao oko 470 utakmica i postigao 20 golova. Nakon što je stekao uvjete za odlazak u inozemstvo, otišao je 1980. igrati u Belgiju, u "Anderlechta", skupa sa slavnim trenerom Tomislavom Ivićem.
S "Anderlechtom" je 1981/82. došao do poluzavršnice Kupa kupova i do naslova pobjednika Kupa UEFA 1982/83. (pobjeda protiv "Benfice"). Nakon osmogodišnjeg igranja u tom klubu, vratio se u "Hajduka", odigravši par sezona.
U reprezentativnoj karijeri, bio je igračem Jugoslavije, za koju je nastupio, od velikih natjecanja, na EP-u 1974. i EP-u 1976..
Trenerska karijera
Kao trener, vodio je belgijske klubove Standarda iz Liègea, R. Charleroi S.C. i Anderlechta te katarski Al Sadd.
Od reprezentacija, vodio je Bahrein.
Silver Lake, Florida
Silver Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.879, što je 3 (-0,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.