cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Član 48 (Vajmarski ustav)
Nacistička upotreba Člana 48
Iako izbori 5. marta nisu doneli nacistima željenu većinu u parlamentu, oni su 23. marta 1933. uspeli da proguraju donošenje Zakona o posebnim ovlašćenjima potrebnom dvotrećinskom većinom u parlamentu, što je praktično značilo ukinuće autoriteta Rajhstaga i stavljanje istog u ruke kabineta. Dekret o požaru u Rajhstagu je bio baza za kasnije dekrete koji su ukinuli političke partije osim NSDAP-a, i ojačali Hitlerovu diktatorsku moć.
Ksantotoksolna O-metiltransferaza
Termin S-adenozil-L-metionin:ksantotoksol O-metiltransferaza ima više značenja.
Враново
Враново је насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. било је 2690 становника (према попису из 2002. било је 2682 становника).
Историја
Место се налази јужно од Смедерева. Нема података, а ни традиција није очувана, на основи чега се са сигурношћу може говорити о постанку и прошлости овога насеља. Ипак се на основу неких података може закључити, да је у близини данашњег Вранова постојало старије насеље. На карти из доба аустријске владавине (1718—1739. г) источно од места на коме је Враново, уцртано је насељено место под именом Zerlien. Ово је свакако било Церје, које се помиње као насељено место у арачким списковима из првих десетина 19. века, чије је становнике књаз Милош раселио и населио их у Липе.
Враново се помиње у арачким списковима у првим десетинама 19. века и имало је 1818. године и 1822. г. 20 кућа. Године 1846. у селу је било 76 кућа. По попису из 1921. године. Враново је имало 206 кућа са 1244 становника.
У старије породице се убрајају Милојевићи (Радојевићи, Јовановићи) који су старином од Косова, Ракићи (Пантићи, Живковићи), затим Чолићи, Андријевићи (Глуваћи) и Игњатовићи (Ратковићи). Ратковићи се сматрају као први досељеници. Остале су породице досељеници из околине Крушевца, Зајечара и Ниша, затим има досељеника од Тимока, из Крајине и Хомоља, од Косова и из околних места.. (подаци датирају од 1718-1925. г).
Привреда Вранова пре оснивања земљорадничке задруге
Ослобођена турског ропства, Србија чини огромне напоре да поправи стање своје привреде, која је годинама била спутавана турским феудалним системом. У привреди земље долази до великих и наглих промена. Прелази се са натуралне на новчану привреду и са ексензивне на интезивну пољопривреду. У селима основна привредна делатност била је пољопривреда. Пописом из 1863. године може се закључити да је Враново било једно од богатијих села Поморавља.
Оснивање земљорадничке задруге
У кући Лазара Савића - Геџе одржана је 1894. године оснивачка скупштина у присуству већег броја земљорадника. Тада је донета одлука о оснивању Врановске земљорадничке задруге. Петнаестак дана касније, тачније 29. марта 1894. године, 32 земљорадника потписала су у Окружном суду у Смедереву акт о оснивању земљорадничке задуге, прве задруге овог типа у Србији.
Како није постојао закон о задругама, то је ова задруга радила по правилима „Међусобног уговора о заједничкој помоћи“ који је потврђен код Окружног суда у Смедереву 29. марта 1894. године. Тек 1899. године донета су прва задружна правила која су усаглашена са законом о земљорадничким задругама и потврђена у смедеревском суду 2. децембра исте године. Задруга послује под називом Врановска земљорадничка задруга. Десетак дана по оснивању задруге у Вранову, Михајило Аврамовић са својим сарадницима основао је и другу задругу у Србији у селу Азањи код Смедеревске Паланке.
Привреда Вранова данас
Враново је данас доста развијено село које броји око 3000 становника. Иако се становништво претежно бави пољопривредом, она није главна привредна грана. Већина становника Вранова запослено је у фирмама U.S. Steel Serbia, Милан Благојевић, Желвоз, итд. У Вранову постоји неколико малих предузећа која се баве производњом и продајом печурки, као и прављења компоста за печурке.
Саобраћајни потенцијал Вранова је велики. Поред Вранова пролази некадашњи Цариградски друм, пут који је некад био веома значајан за нашу земљу. Железнички саобраћај у Вранову је доста развијен зато што се налази у близини Мале Крсне и великог железничког чвора који води у три правца. Иако се налази поред великих саобраћајница, туристички потенцијал Вранова је веома мали и заснива се само потребама мештана.
Демографија
У насељу Враново живи 2099 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,6 година (38,2 код мушкараца и 41,0 код жена). У насељу има 859 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Референце
Литература:
Летопис период 1812 – 2009 г. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досељеници чиме се бавили мештани
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Linn Grove, Iowa
Lin Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 154 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 154 stanovnika, što je 57 (27,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lost and Forgotten
Lost and Forgotten (engleski: Izgubljeni i zaboravljeni) je pjesma Petra Naliča iz 2010. s kojom je, zajedno sa svojom glazbenom družinom, predstavljao Rusiju na Eurosongu 2010. u Oslu. Tekst i glazbu za pjesmu napisao je sam Nalič.
Pjesma je nastupala u prvom polufinalu kao druga pjesma večeri, nakon Moldavije, te prije Estonije. Nakon glasovanja, Nalič je sa svojom družinom završio na 7. mjestu, skupivši 74 boda, što je bilo dovoljno za plasman u finale. U finalu su nastupili 20., a nakon glasovanja su završili na 11. mjestu sa ukupno 90 bodova.
San Jacopo al Girone, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1531 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Tanque el Magueyal, Cuatro Ciénegas
Tanque el Magueyal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1203 m.
Lare
Lare (Lari), stari indijanski narod koji je u vrijeme carstva Inka živio u dolini Lares u Peruu, sjeveroistočno od grada Cuzco. Njihov jezik klasificira se porodici kečua. Spominje ih Poma (1936, pp. 85, 337.).
U Inke su pripadali 'po privilegijama'.
Jozefinizam
Jozefinizam je naziv za vjersku doktrinu o odnosima Crkve i države koja je razvijena na dvoru Cara Josipa II., koji je iz Beča vladao Njemačkom (Austrija je tada bila samo nadvojvodstvo), Češkom i Ugarskom 1780.-1790. godine (područje kojim je vladao obuhvaćala je i znatne dijelovima današnje Italije, Poljske, Rumunjske, Ukrajine, Nizozemske, Belgije i Francuske).
Termnin "jozefinizam" se također rabi za čitav spektar (nestrpljivih) reformi kojima je cilj bilo da se cjelokupni ustroj društava Srednje Europe što žurnije uredi prema "najsuvremenijim" idejama sa kraja 18. stoljeća. mini|[[Josip II., car Svetog Rimskog Carstva je istaknuti predstavnik prosvijećenog apsolutizma: držao je da vladar treba usrećiti narod čak i onim zakonima i mjerama kojima se narod izrazito protivi]]
Odnos sa idejama prosvijećenog apsolutizma
Josip II. je bio istaknuti primjer prosvijećenog apsolutizma, doktrine koja je državnoj vlasti davala znatno veći značaj nego što je bio običaj u Europi ranijih stoljeća, kada je vlast monarha bila uvelike ograničena utjecajem plemstva, gradova i crkvenih ustanova. Kao vladar koji je vladao također i luteranskim dijelovima Njemačke, bio je sklon da se utjecaj Katoličke crkve svede na onu mjeru koja je ranije već bila realizirana kod protestanata - gdje je naime i dalje postojala unija između Crkve i države, ali takva u kojem je knez bio poglavar vjerske zajednice, te je državna vlast u svakom pogledu bila nadređena Crkvi.
Teorijski izvori
U mnogim stvarima - počev od poklonstva idejama aspolutne monarhije - jozefinizam je ponavljao doktrine koji su odranije postojali u Francuskoj pod imenom galikanizam.
Na bečkom dvoru iznimno utjecajni knez Wenzel Anton Kaunitz - inače osobni Voltaireov prijatelj i poklonik misli francuskih enciklopedista - se osobito zauzimao za viziju podređivanja vjere državnoj vlasti (rani liberali iz Voltaireovog doba su, doista, bili veliki entuzijasti državnog apsolutizma); te je orkestrirao grupicu intelektualaca koji su galikanističke ideje iz Francuske usavršili i doveli do krajnjih konzekvenci; takvih do kojih ih je mogao dovesti jedan čovjek nezgrapnog karaktera na mjestu apsolutnog vladara, što je približni opis Josipa II.
Oslanjajući se u velikoj mjeri na djelo Johanna Nikolausa von Hontheima (pomoćni biskup u Trieru), koji je pod pseudonimom "Justinus Febronius" 1763. godine objavio djelo "Justini Febronii Juris consulti de Stata Ecclesiæ et legitimâ potestate Romani Pontificis Liber singularis ad reuniendos dissidentes in religione christianos compositus" - djelo osuđeno kao krivovjerno već 1764, godine, od strane djelo pape Klementa XIII - razvili su ti intelektualci okupljeni na bečkom dvoru i univerzitetu (spominju se osobito liječnik Van Swieten, te profesori Martini, Sonnenfels i Riegger) doktrinu prema kojoj je Crkva samo dio državnog resora što se bavi prosvjetom.
U samom podučavanju vjere naglasak je izrazito stavljan na moralne vrijednosti podučavane u duhu racionalizma, a potiskivani su emocionalni, mistični i drugi aspekti duhovnog života. Obzirom da je glavna zapreka postizanju sreće naroda zanemarivanje dužnosti i nedostatak uzajamne dobrohotnosti među ljudima, takvo stanje treba popravljati putem vjere, koja odgaja savjest naroda. Onaj dio vjerskog života koji nije rezonirao sa razmišljanjima racionalističkih intelektualaca sa kraja 18. stoljeća, bio je zanemaren i štoviše potiskivan kao "neprosvjećenost" i "iracionalnost".
Jozefinizam u praksi
Provedene su brojne reforme koje su duboko dirale u vjerske običaje - primjerice je bilo propisano da se ne smije mrtve pokapati u lijesovima, nego umotane u platno, a pogrebne povorke nisu smjele do groba (gdje bi se pokojnike bacalo u grupne grobove), nego samo do ulaza u groblje, radikalno je smanjen broj svećenika i podržavljen vrlo veliki broj školskih, zdravstvenih i socijalnih ustanova koje je vodila Crkva. Ukinuti su cijeli crkveni redovi, poput pavlina. Obrazloženje silovitom raspuštanju samostana (većina samostana je bila raspuštena već do 1784. godine) i podržavljivanju njihovih dobara je bilo, da se ukidaju samostani kontemplativnog tipa, koji da nisu od vidljive koristi društvu. Međutim je tako ukinut i pavlinski samostan u Lepoglavi, koji je vodio sveučilište; raspušteni su čak i serviti - red koji se isključivo bavio vođenjem bolničkih ustanova. Osnovano je svega šest velikih državnih škola koje su smjele obrazovati svećeničke kandidate; zahvaljujući utjecaju tih škola, ideje Jozefinizma su dugo ostale aktualne. Monarh je odlučivao o imenovanju biskupa, koji su sa Papom smjeli komunicirati samo preko carevog ureda.
Godine 1783., određeno je raspuštanje svih cehova i drugih bratovština (u Europi tadašnjeg vremena, sve su takve socijalne udruge bile pravno ustrojene kao osobe crkvenog prava, koje su bile upravljane od svojih članova i nadzirane od biskupa), te podržavljivanje njihove imovine. Obzirom na izrazitu razdrobljenost te imovine (poput seoskih pašnjaka ili mlinova, iznajmljivanjem kojih su bratovštine osiguravale prihode za uzdržavanje udovica i siročadi i slične potrebe), cijela stvar je na praktičnoj razini samo donijela gomilu komplikaciju općinskim vlastima, koje su se sada morale brinuti za razne socijalna pitanja o kojima su do tada manje ili više uspješno brigu vodile bratovštine.
Držanje Katoličke crkve
Prema ovim je politikama Sveta stolica iskazivala protivljenje, ali je ocijenila oportunim da izbjegne otvorenu konfrontaciju sa bečkim dvorom: često se "između redaka" govorilo o "febronianizmu", i ponavljalo osudu koju je idejama što su se provodile carskom vlašću desetljećima ranije bio izrekao Klement XIII.; također se nastojalo diplomatski djelovati na vojvode koji su ostvarivali nasljednu suverenu vlast u "federalnim jedinicama" od kojih se sastojalo Sveto Rimsko Carstvo, i ishoditi ublažavanja politike iz Beča.
Făgetu (razvrstavanje)
Făgetu ima više značenja:
Jozefinizam
Nakon Josipa II.
U Švicarskoj, dio katoličkih kantona je 1834. godine bio prihvatio jozefinističku doktrinu o odnosu Crkve i države, približavajući se time stanju koje je već postojalo u protestantskim švicarskim kantonima ("Badenski članci").
Prema kraju XIX. stoljeća je utjecaj jozefinizma i sličnih ideja (zapravo su apsolutistički vladari širom katoličkog svijeta provodili slične politike) blijedio; međutim su mnogi živopisni detalji katoličke vjere koje i danas možemo vidjeti u rubnim područjima katoličanstva poput Sicilije gurani u sferu pučkih običaja i često nisu ni opstali. U područjima koja su bila izložena takvim politikama racionalističkih vladara, vjera je uvelike racionalizirana i prenošena novim generacijama kao mnoštvo dobrih savjeta, gubeći veliki dio katoličanstvu tradicionalne vedrine, milosrđa i emotivnosti.
El Macuchi, Atengo
El Macuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atengo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1500 m.
Făgetu de Sus (razvrstavanje)
Făgetu de Sus ima više značenja:
S-adenozil-L-metionin:ksantotoksol O-metiltransferaza
Termin S-adenozil-L-metionin:ksantotoksol O-metiltransferaza ima više značenja.
Rancho Alegre (razvrstavanje)
Rancho Alegre ima više značenja:
Melrose, Wisconsin
Melrouz je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 503, što je 26 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Der Andere (film, 1913)
Der Andere je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1913. u režiji Maxa Macka. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Paula Lindaua. Naslovni protagonist, koga tumači Albert Basserman je dr. Hallers, strogi državni tužilac koji se nakon pada s konja transformira u kriminalca. Mack je film snimio u nastojanju da, po uzoru na francuski pokret Film d'Art, dokaže kako još uvijek mladi medij filma može biti predstavljati "ozbiljnu" umjetnost i dio visoke kulture. U tu je svrhu uspio osigurati prava na ekranizaciju djela Lindaua, koji se smatra jednim od najuglednijih njemačkih književnika svog vremena. Der Andere je doživio uspjeh, koji se u mnogo čemu tumači popularnošću motiva drugog ja i dvostruke ličnosti u tadašnjoj njemačkoj kulturi.
Лугавчина
Лугавчина је насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. у Србији|2011.]] било је 3078 становника (према попису из 2002. у Србији|2002.]] било је 3384 становника). Лугавчина се налази у долинама река Велике Мораве и Језаве.
Der Andere (film, 1913)
Godine 1930. je Robert Weine režirao dvije zvučne verzije - Der Andere na njemačkom i Le procureur Hallers na francuskom jeziku.
Лугавчина
Историја
Лугавчина се налази јужно од Смедерева. Не зна се када је ово насеље основано, али може се трдити да је старијег датума. На карти из доба аустријске владавине (1718—1739) унето је насеље, источно од данашње Лугавчине, место Bisak. Данас ту нема кућа, насеља је нестало, али и сада у лугавачком атару постоји место са њивама и ливадама које се зове Бисаг. Предање овако говори о постанку Лугавчине: село је засновано у Селишту, јужније од места где се од Цариградског друма одваја пут за село и где је сеоско гробље. Ту су се најпре населили Јосићи, за њима Дабићи, па Ерћићи и Седларци и још неке породице. Како су били на друму, да их Турци не би узнемиравли, преместе се и склоне, поред Језаве, где су и остали све док није минула опасност од Турака. Касније се село све више развијало и ширило према Цариградском друму. По луговима, веле, да је село добило име. Доводећи у везу предање са податком који имамо из првих десетина 18. века, види се да има везе између Бисака и данашње Лугавчине.
У арачким списковима из првих десетина 18. године имало 72, а 1822. 74 куће. Године 1846. у Лугавчини је било 123 куће, а по попису из 1921. село је имало 624 куће са 3147 становника. Најстарије су породице у селу: Јосићи, који не знају од куда су са старином, Дабићи, чији су чукундедови, Дамњан и Дмитар, дошли од Косова, Еврићи (данас под разним презименима) чији је прадед Петар Ера дошао из Мрчајевца (љубички срез) и седларци старином из Седлара. Ове породице живеле у Селишту и за време Турака су се склониле у лугове поред Јазаве. (подаци датирају од 1718-1925. г).
Демографија
У насељу Лугавчина живи 2463 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (40,6 код мушкараца и 42,8 код жена). У насељу има 968 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Коришћена Литература
Летопис период 1812–2009. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досељеници чиме се бавили мештани
Canneto, Salerno
Canneto je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Лугавчина
Коришћена Литература
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Canneto, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Făget (razvrstavanje)
Făget ima više značenja:
Visla
Visla, polj. Wisła, je najduža poljska rijeka i jedna od najvećih u istočnoj Europi. Duga je 1047 km. Izvire na jugu Poljske u 1200 metara visokoj Barania gori. Utječe u Gdanjskom zaljevu u Baltičkom moru.
Prolazi kroz nekoliko velikih poljskih gradova: Krakov, Varšavu, Gdanjsk i druge.
Deo je baltičkog sliva.
Castella, Treviso
Castella je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
José Pérez (razvrstavanje)
José Pérez ima više značenja:
Tlalnepantla, México
Tlalnepantla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 715767 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2260 m.
Milim
Milim (hebrejski מילים; sh. Riječi) je pjesma Harela Skaata iz 2010. godine koja je predstavljala Izrael na Eurosongu 2010. u Oslu. Tekst pjesme napisao je Noam Horev, a glazbu Tomer Hadadi.
Dana 25. 12. 2009. godine objavljeno je kako će, nakon internog izbora izraelske televizije, mladi pjevač Harel Skaat predstavljati svoju zemlju na Eurosongu. No, izbor pjesme ipak nije bio interni. Na godišnjem izraelskom natjecanju Kdam Eurovision, Skaat je dobio 4 pjesme koje je izveo u finalu. To su pjesme ''Le'an? (Daleko), Ela'yih (Prema tebi), Le'hitkarev (Bliže) i Milim (Riječi)''. Ustrojen je žiri i podijeljen u 5 skupina. Žiri je, nakon poslušane sve četiri pjesme, davao bodove 0, 8, 10 i 12 osivno o njihovoj procjeni kvalitete pjesme. Finale je održano 15. 3. 2010.
Nakon glasovanja žirija, pjesma Milim je uvjerljivo odnijela pobjedu dobivši 12 bodova od svih 5 žirija, ostavivši iza sebe pjesmu Le'an? sa 88 bodova. U izboru je sudjelovala i publika koja je preko telefonskog glasovanja birala svog favorita. Pjesma Milim je i preko glasova pobjede odnijela uvjerljivo pobjedu, te sa ukupnih 240 bodova postala pjesma koju će Skaat izvoditi na Eurosongu u Oslu. Izrael će nastupiti 3. u drugom polufinalu, nakon Armenije i prije Danske.
Dana 27. 4. 2010. izdana je konačna verzija pjesme snimana u suradnji sa filharmonijskim orkestrom, a nedugo nakon toga najavljena je i francuska verzija pjesme.
Nakon polufinalnog nastupa, Izrael je izborio nastup u finalu gdje nastupa kao 24., odnosno pretposljednja, pjesma večeri. Prije Izraela nastupa Portugal, a nakon njega Danska. U polufinalu je sa 71 bodom izborio 8. mjesto, dok je nakon finalnog nastupa, s istim brojem bodova, završio na 14. mjestu.
No, Harel je sa ovom pjesmom uspio osvojiti Nagradu Marcel Bezençon i to u sve tri kategorije (umjetnička nagrada, nagrada za skladatelja, nagrada novinara), što je prvi puta u povijesti otkada se ta nagrada dodjeljuje.
Okrug Yabuth, Hadramaut
Yabuth je okrug u Jemenu u pokrajini Hadramaut.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1084 m.
Făcăi (razvrstavanje)
Făcăi ima više značenja:
La Sabrosa, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
La Sabrosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tututepec de Melchor Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Alkmeon (mitologija)
Alkmeon (Ἀλκμαίων) bila je ličnost iz grčke mitologije, sin Amfijaraja i Erifile. Predvodio je Argivce u pohodu Epigona, koji su napali Tebu i zauzeli grad u znak odmazde za smrt svojih očeva, tzv. Sedmorice protiv Tebe, koji su ranije poginuli pokušavajući isto to.
Premda se izvori ne slažu oko toga je li Alkmeon znao za majčin akt izdaje pre no što je krenuo na Tebu, svi se slažu u tome da je po povratku ubio svoju majku, možda uz pomoć svog mlađeg brata Amfiloha. Zbog počinjenog matricida Erinije su mu oduzele razum i progonile ga, a on je prvo pobegao u Arkadiju, gde je vladao njegov deda Ekle, a zatim u Psofidu, gde ga je kralj Fegej očistio i dao mu za ženu svoju ćerku, koja se zove Arsinoja kod Pseudo-Apolodora, a Alfesibeja kod Pausanije. Alkmeon joj je darovao Erifilinu ogrlicu i Harmonijinu haljinu. Prema Pseudo-Apolodoru, zbog Alkmeonovog prisustva u toj oblasti zemlja je prestala da rađa plodove, pa se on za savet obratio proročištu u Delfima. Kod Pausanije, pak, na odlazak u Delfe nagnao ga je gubitak razuma.
Od te tačke dve verzije slažu se međusobno, kao i s Tukididom. Proročište naloži Alkmeonu da nađe zemlju koja je sasvim nova i koju je more iznelo na videlo posle njegovog ogrešenja o majku. Stoga on ode na deltu reke Aheloja, koja je tek nedavno nastala. Tu se oženi Kalirojom, ćerkom rečnog boga. No ona je čula za znamenitu ogrlicu i haljinu te od Alkmeona zatraži da joj ih donese. Da bi joj udovoljio, on se vraća u Psofidu i kralju Fegeju kaže da su mu ogrlica i haljina potrebni da bi se očistio od greha. Za istinu od nekog sluge saznaju ili Fegej ili njegovi sinovi (Agenor i Pronoj kod Pseudo-Apolodora, odnosno Temen i Aksion kod Pausanije ) te oni sačekaju Alkmeona u zasedi i ubiju ga. Kod Pseudo-Apolodora, Arsinoja, kći Fegejeva, zbog ubistva izgrdi svoju braću, a oni je stave u neku škrinju, otpreme je u Tegeju i tamo je kao robinju prodaju Agapenoru, lažno je optuživši za Alkmeonovu smrt. U međuvremenu, Kaliroja moli Zevsa da još sinovi što pre odrastu kako bi se mogli osvetiti Alkmeonovo ubistvo. Zevs joj usliši želju, pa njeni sinovi, Amfoter i Akarnan, istog trenutka odrastu i sreću se u Agapenorovoj kući s Fegejevim sinovima, koji su se tamo zatekli na putu u Delfe, kamo su krenuli posvetiti Harmonijinu haljinu i ogrlicu. Ubivši Fegejeve sinove, Amfoter i Akarnan produže u Psofidu i tamo ubiju Fegeja i njegovu ženu, nakon čega pobegnu u Tegeju.
O istom Alkmeonu kod Pseudo-Apolodora nalazimo i jedan drugi mit, koji se tu pripisuje Euripidu. Naime, za vreme ludila kojim su ga Erinije kaznile, Alkmeonu je Manto, kći Tiresijina, rodila dvoje dece, Amfiloha i Tisifonu. Alkmeon ih je na staranje poverio Kreontu, korintskom kralju. No Kreontova žena strahovala je da bi je kralj mogao prevariti s Tisifonom, koja je bila izuzetne lepote, pa je zato prodala devojku u ropstvo. Neverovatnom slučajnošću kupio ju je upravo Alkmeon i zadržao je kao služavku, ne znajući pri tom ko je ona. Kad je otišao u Korint po svoju decu, otkriven je njen istinski identitet, a Amfiloh je kasnije osnovao Argos Amfiloški u Etoliji. Ovu je priču Euripid obradio u danas izgubljenoj tragediji Alkmeon u Korintu, koja je prikazana 405. pne., posle pesnikove smrti.
Mit o Alkmeonu obrađen je i u epskoj pesmi Alkmeonida, kao i u tragedijama Sofokla, Agatona i Aheja iz Eretrije, sve s naslovom Alkmeon. Sva su ta dela danas izgubljena.
1944. na filmu
thumb|150px|Godine 1944. je prvi put dodijeljena nagrada Zlatni globus.
1944. se tradicionalno smatra godinom kada je u Hollywoodu nastao žanr film noira.
Ceradello, Bergamo
Ceradello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Fârliug (razvrstavanje)
Fârliug ima više značenja:
Ceradello, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Făcăeni (razvrstavanje)
Făcăeni ima više značenja:
Fârdea (razvrstavanje)
Fârdea ima više značenja:
Decameroticus
Decameroticus je italijanska erotska omnibus filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Piera Giorgia Ferrettija. Sastoji se od pet priča inspiriranih novelama klasičnih italijanskih autora kao što su Boccaccio, Aretino i Bandello, a koje za temu imaju motiv muža-rogonja,
Mlado jezero
Akumulacijsko jezero Mlado jezero se nalazi oko 7 kilometara od grada Kakanj (BiH). Nastalo je nakon klizanja tla u području naselja Ribnica i preusmjeravanjem korita rijeke Ribnica (pritoka Bosne). Područje je u prethodnim desetljećima bilo atraktivno mjesto za odmor sa sadržajima za mogućnost ribolova, kampovanja i plivanja.
Rancho Alvarado (razvrstavanje)
Rancho Alvarado ima više značenja:
Quichua de Imbabura
Quichua de Imbabura.- Kolektivni naziv indijanskim plemenima porodice Quechuan nastanjenih u ekvadorskoj provinciji Imbabura. Ime danas uglavnom označava Indijance Otavalo, u stvari obuhvaća uz Otavale i skupine Caranquis (Karankis) i Natabuelas, svih skupa ima ih oko 300,000 (SIL, 1977) ; 70,000 (ekvadorski izvori). Kečue iz Imbabure očuvali su još stari način života koji se temelji na planinskoj agrikulturi.
Kvadratni kilometar
Četvorni kilometar ili kvadratni kilometer (oznaka km²) je izvedene jedinica SI kojom se mjeri površina.
1 km² odgovara:
Pretvorbe:
José Silva Sánchez (razvrstavanje)
José Silva Sánchez ima više značenja:
Padaljka
right|thumb|Padaljka [[Nedjeljko Nedić|Nedjeljka Nedića iz "Osmosmjerke" broj 382 (18. X. 2005)]]
Padaljka, mrežasta zagonetka kod koje su polja raspoređena poput cigala u zidu i u kojoj pojmovi idu vodoravno i padajući, s tim da načelno početni dio padajućeg pojma ide vodoravno, sredina "pada" prema dolje desno, a kraj opet ide vodoravno.
Tony Jay
Tony Jay (2. februar 1933 - 13. august 2006) bio je britanski glumac najpoznatiji po karakternim i gostujućim ulogama na američkoj televiziji, odnosno posuđivanju glasa u animiranim filmovima i TV-serijama.
Borba pasa
mini|desno|250px|Crtež borbe pasa ([[Azim Azimzade, 1938)]] Borba pasa je krvavi sport koji se organizuje između dva psa u cilju zabave. Prihodi se najčešće ostvaruju kroz plaćanje ulaznica za gledanje događaja i klađenje.
Istorija
Borbe pasa su zabilježene u istorijskim dokumentima mnogih civilizacija i kultura i pretpostavlja se da postoji od samog pripitomljavanja psa. Kroz istoriju mnoge sorte pasa su namjenski ukrštane u cilju stvaranja borbenog psa, na osnovu njihove snage, brzine i agresivnosti.
Krvavi sportovi sa psima su zabilježeni još u vrijeme krvavih borbi u Koloseumu, u Rimskom carstvu. Danas se ovaj krvavi sport najčešće povezuje sa Englezima, kod kojih je razvijana sa posebnom pažnjom posljednjih 6 vijekova, sa najvećom popularnošću u 16. vijeku.
Ovakav vid zabave je i danas popularan širom svijeta, pri čemu je u mnogim državama nezakonit.
Saraguro
Saraguro, indijanski narod u ekvadorskim Andama na jugu provincije Loja, kanton Saraguro.
Jezično (jezik loja quichua, saraguro quichua; [qvj]) pripadaju porodici quechua ; populacija 30.500 (2000).
Vanjske poveznice
Saraguro, Ecuador beadwork
Presa San Juan, Taretan
Presa San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Taretan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1179 m.
Ribnica (pritoka Bosne)
Ribnica je desna pritoka Bosne koja teče zapadno od Kaknja. Rijeka je duga 20 km. U donjem toku formira akumulaciju Mlado jezero.
Boturići (Bijelo Polje)
Boturići je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 131 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 189 stanovnika).
Demografija
U naselju Boturići živi 96 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,8 godina (37,2 kod muškaraca i 34,4 kod žena). U naselju ima 40 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,28.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Rancho Azteca (razvrstavanje)
Rancho Azteca ima više značenja:
Rat u Pridnjestrovlju
Rat u Pridnjestrovlju ili Pridnjestrovski konflikt (Conflictul din Transnistria je bio oružani sukob između vojnih i paravojnih snaga Moldove na jednoj, te paravojnih formacija samoproglašene Pridnjestrovsko-Moldavske Republike (PMR) na drugoj strani, koji je zbio u prvoj polovici 1992. godine, nedugo nakon raspada Sovjetskog Saveza. Predstavljao je eskalaciju već ranije započetog sukoba između vlasti nekadašnje sovjetske Moldavije koje su 1990. godine jednostrano proglasile nezavisnost od SSSR, kao i pretežno ruskog i ukrajinskog stanovništva u oblasti Pridnjestrovlja koje je na to reagiralo proglašenjem vlastite države. Započeo je kada su moldovske vlasti započele sa vojnim akcijama u nastojanju da se područja pod kontrolom separatista stave pod njenu vlast. Ključnom se, međutim, pokazala odluka oficira i ljudstva bivše sovjetske 14. armije, stacionirane u Moldovi, da se stavi na raspolaganje separatistima (iako je temeljem sporazuma o razdruživanju SSSR trebala postati dio moldovskih oružanih snaga). Separatistima su osim bivših sovjetskih snaga pomagali i nacioanlistički dobrovoljci iz Rusije, kao i iz susjedne Ukrajine, uključujući radikalno desnu UNA-UNSO (preteču današnjeg Desnog sektora). Moldaviji je, pak, pomoć pružila jedino susjedna Rumunjska slanjem oružja i dobrovoljaca. Nakon žestokih borbi za Bender na istočnoj obali Dnjestra, u kojoj su moldavske snage poražene, potpisan je sporazum o primirju, temeljem koga je sukob zamrznut, pa je tako Pridnjestrovlje dan-danas međunarodno nepriznato i smatra se intergralnim dijelom Moldove, ali de facto funkcionira kao nezavisna država.
El Treinta y Tres, Moctezuma
El Treinta y Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1657 m.
Fântânele (razvrstavanje)
Fântânele ima više značenja:
Universidade Federal do Recôncavo da Bahia
Univerzitet je osnovan 2006. godine i danas ga pohađa oko 12.300 studenata.
Jotola (razvrstavanje)
Jotola ima više značenja:
Vislani
thumb|right|Centralna Evropa godine 870. [[Istočna Franačka označena plavo, Bugarska narančast, Velika Moravska pod Rastislavom zeleno. Zelena crta označava granice Velike Moravske nakon teritorijalne ekspanzije pod Svatkoplukom I (894). Uzeti u obzir da su neke od tih granica predmet rasprave među historičarima]]
Vislani (Wiślanie) su bili ranosrednjovjekovno zapandoslavensko pleme koje je živjelo na području današnje Male Poljske.
Quechua del Pastaza y del Tigre
Quechua del Pastaza y del Tigre.- Indijanski narodi iz grupe Kečua nastanjeni u pordučjima rijeka Tigre, Pastaza, Marañón, Huallaga i Corrientes u departmanu Loreto, točnije u provincijama Alto Amazonas (distrikti Barranca i Pastaza) i Loreto (distrikti Tigre i Trompeteros). Cijela grupa u 19 naselja 1997. broji 2,175 pripadnika u Peruu (peruanski podaci), među kojima 1,051 žena i 1,124 muškaraca. Ekonomija Alama i Inga temelji se na hortikulturi, lovu i ribolovu. Obitelj je ekstenzivna sa očuvanom starom institucijom ayllu. Uzgaja se yuca, kukuruz, banana i drugo.
Naziv Quechua del Pastaza y del Tigre obuhvaća dvije grupe Indijanaca koje govore dva narječja kečuanskog jezika to su Inga, nastanjeni u džunglama rijeke Pastaza i Huasaga, te uz jezera Anatico i Urituyacu. Njihov jezik južni pastaza quechua razlikuje se od sjevernog pastaza quechua, nazivanog i tigre quechua. Druga grupa su Alama, koji žive u na rijeci Tigre, i broje oko 2,000 u Peruu (SIL, 1976) i 4,000 u Ekvadoru (SIL, 1976), također u tropskoj šumi.
Vislani
Od 1. vijeka, a možda i od ranije, Vislanci su bili dio plemena poznatog kao Karpijci, koje je najvjerojatnije ime dobilo po planinskom lancu Karpata gdje su živjelu. U 9. vijeku su Vislanci stvorili plemensku državu, sa središtem na području današnjeg Krakówa, Wiślice, Sandomierza i Stradówa. Oko 874. ih je pokorio velikomoravski kralj Svatopluk I, te je vislanski knez nakon toga prisiljen prihvatiti krštenje. Nakon kraćeg perioda češke vlasti, Vislanci su krajem 10. vijeka došli pod Poljane te su postali dio poljske države i nacije.
Castelu, Castelu
Castelu je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Castelu.
Aguacaliente, Ensenada
Aguacaliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Archi, Catania
Archi je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Der Andere (film, 1930)
Der Andere je njemački crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Roberta Wienea. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Paula Lindaua. Naslovni protagonist, koga tumači Fritz Kortner, je strogi državni tužilac dr. Hallers, za koga se ispostavlja da posjeduje dvostruku ličnost, odnosno "drugo ja", koje počinju koristiti kriminalci kako bi se sa njim obračunali. Odmah nakon završetka snimanja je Wiene u istom berlinskom studiju snimio verziju na francuskom jeziku pod naslovom Le procureur Hallers.
Fântâna Mare (razvrstavanje)
Fântâna Mare ima više značenja:
Meng Zhixiang
Meng Zhixiang (孟知祥) (874–934) bio je kineski vojskovođa i gospodar rata, poznat kao osnivač države Kasniji Shu, jedne od Pet dinastija i Deset kraljevstava. Karijeru je započeo u službi dinastija Kasniji Tang i godine 925. komandirao njenom vojskom koja je zauzela južnu kinesku državu Raniji Shu. Meng je postao guverner sa sjedištem u njenoj bivšoj prijestolnici Chengdu i iskoristio slabljenje centralne vlasti da bi 934. osnovao novu nezavisnu državu, koja je ime dobila Kasniji Shu. Ubrzo nakon toga je umro, ali je njegov sin i nasljednik Meng Chang na njegovim temeljima uspješno vladao sljedeće tri decenije.
Rancho Barajas (razvrstavanje)
Rancho Barajas ima više značenja:
Michigan City, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 294, što je 51 (-14,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Komitet javnog spasa
Komitet javnog spasa (francuski: Comité de salut public) bila je de facto izvršna vlast u Prvoj Republici tokom Jakobinske diktature, jednom od perioda Francuske revolucije. Komitet javnog spasa osnovan je u ožujku 1793. godine i ponovo restrukturiran u srpnju 1793. godine. Komitet javnog spasa naslijedio je dotadašnji Komitet opće obrane (formiran u siječnju 1793.) i preuzeo je ulogu zaštitnika novonastale republike od vanjskih napada i unutrašnjih nemira. Kao ratna mjera, Komitet je — izvorno sasatavljen od devet, kasnije od dvanaest članova — dobio široke vojne, sudske i legislativne ovlasti. Komitet je izvorno formiran kao upravno tijelo koje bi nadgledalo i poticalo rad izvršnih tijela Konventa i ministara imenovanih od strane Konventa. Kada se Komitet odlučio suočiti s opasnošću koalicije europskih zemalja i kontrarevolucionarnih snaga, postao je sve moćniji i moćniji.
Hektar
Hektar (oznaka ha) je mjerna jedinica za površinu, koja ima vrijednost od sto ara. Također se može definirati i kao:
Komitet javnog spasa
U srpnju 1793., nakon poraza umjerenih republikanaca (Žirondinaca) u Konventu, prominentni Jakobinci — Maximilien Robespierre, Saint-Just i Georges Danton — postaju članovi Komiteta. Moć Komiteta bila je na vrhuncu između kolovoza 1793. i srpnja 1794., kada je predsjednik bio Robespierre. U prosincu 1793., Konvent je formalno prenio izvršne ovlasti na Komitet, a Robespierre je de facto uveo diktaturu.
Hektar
Najčešće se koristi u poljoprivredi.
George V od Ujedinjenog Kraljevstva
George V  rođen kao George Frederick Ernest Albert; (London, 3. jun 1865. - Norfolk, 20. januar 1936.), bio je kralj Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske, svih ondašnjih Britanskih dominiona i indijski car od 22. januar 1910. do svoje smrti 1936.
Komitet javnog spasa
Robespierre i Komiter doživljavaju svoj krah u srpnju 1794. godine, kada dolazi do reakcije na jakobinski teror. Robespierre je pogubljen, a Termidorska revolucija dovela je do konačnog kraha Komiteta javnoga spasa, koji je 1795. godine konačno i ukinut.
George V od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
George Frederick bio je drugo po redu dijete, kralja Edwarda VII i Alexandre od Danskei sve do smrti svog starijeg brata Alberta Victora 1892. (koji je trebao postati monarh) služio je mornarici kao oficir. Te iste godine u maju proglašen je Vojvodom od Yorka, a u julu 1893. se i oženio sa princezom Mary od Tecka, dotadašnjom zaručnicom umrlog brata. Zatim je proglašen je Vojvodom od Cornwalla i Princem od Walesa, pa je nakon očeve odluke donešene 1901., on naslijedio oca na tronu 6. maja 1910. Za kralja je okrunjen 22. jun 1911.
Komitet javnog spasa
Sastav
Komitet je izvorno imao devet članova koje je izabrao Nacionalni konvent na jednomjesečni mandat, s tim da nisu postojala ograničenja u broju mandata. Prvi članovi prisegli su 6. travnja 1793., a oni su, redom izbora:
George V od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
Odmah na početku svoje vladavine, suočio se sa velikim problemima, jedna od najvećih je bila ustavna borba za obuzdavanje moći Doma lordova, problem koji je sve dotad ostao visiti u zraku. Tadašnja vlada koju su formirali Liberali predložila je Georgu salamonsko rješenje, da on proglasi dovoljno novih doživotnih lordova, i na taj način osigura njima potrebnu većinu u tom domu. Nakon uspjeha liberalne partije na izborima u decembru 1910., Dom lordova više nije mogao odbacivati prijedloge Donjeg doma pa je 1911. konačno izglasan Zakon o parlamentu (Parliament Act), kojim je bitno ograničena moć tog doma parlamenta. Ugled kralja Georgea V jako je narastao za Prvog svjetskog rata kao lidera Antante, nakon što je on u nekoliko navrata posjetio front u Francuskoj nekoliko puta.
Komitet javnog spasa
Sastav
Nakon što je 27. srpnja 1793. Robespierre izabran u Komitet, isti je povećao broj članova s devet na dvanaest.
George V od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
Odmah nakon Prvog svjetskog rata, Britanija se suočila sa serijom štrajkova koji su paralizirali industriju, pa je tadašnji premijer Andrew Bonar Law 1923. podnio ostavku. George V morao se odlučiti kome povjeriti sastav nove vlade, seriozni kandidati bili su lord Curzon i Stanley Baldwin, favorit stariijih iskusnih političara. George se nakon dužih konzultacija ipak odlučio za Baldwina koji je imao veću podršku u konzervativnoj partiji i parlamentu.
Ustav Francuske (1799)
Ustav Francske iz 1799. godine, znan još i kao Ustav godine VIII. i Konzulski ustav, bio je četvrti pisani ustav u historiji Francuske. Usvojen je 24. prosinca 1799. godine, a njegovim je usvajanjem uređeno formiranje Konzulata. Puč 18. brumairea, kojim je označen kraj vladavine Termidoraca, de facto je koncentrirao svu vlast u rukama Napoleona Bonapartea i doveo do kraja Francusku revoluciju.
George V od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
George V je teško obolio krajem 1928., pa je nakon tog do kraja života morao izuzetno paziti na svoje zdravlje. Nakon kolapsa funte 1931. i dugotrajne financijske krize koja je uslijedila nakon tog, raspala se dotadašnja laburistička vlada. Zbog tog je on, kako bi osigurao jaku i stabilnu vladu, uspio nagovoriti dotadašnjeg premijera Ramsaya MacDonalda i dio njegovog kabineta da ostanu u vladi, u koju je ušlo nekoliko ministara iz konzervativne i liberalne partije, pa je na taj način formirana nacionalna koalicijska vlada. Zbog tog je proslava njegova srebrnog jubileja u maju 1935. ispala trijumfalno.
Kralj George V imao je pet sinova, to su bili kraljevi; Edward VIII, George VI, te prinčevi Henry (vojvoda od Gloucestera), George (vojvoda od Kenta) i John, koji je umro mlad, te kćer Mary koja se udala za vojvodu od Harewooda.
Ustav Francuske (1799)
Nakon uspješnog puča, Napoleon je sa svojim suradnicima izradio i progurao šturi Ustav godine VIII., koji je položaj Prvog konzula uredio tako da je Napoleonu dao praktički diktatorske ovlasti. Bio je to ujedno i prvi ustav nakon Revolucije koji nije sadržavao nikakvu povelju o pravima.
Izvršna vlast bila je koncentrirana u rukama triju konzula, mada je u praksi svu vlast držao Prvi konzul, odnosno Napoleon. Iako je Francuska zadržala svoje republikansko uređenje, Napoleonova republika dokinula je vezu sa svim ranijim ustavima, uspostavivši konzervativnu republiku koja je Francusku podsjećala na mir, red i stabilnost. Kako bi naglasio povezanost s Oktavijanovom Rimskom Republikom, čiji je državotvorni model Napoleon kopirao, koristio je rimske termine, poput konzula, Senata i tribuna, u tekstu ustava.
Ustav godine VIII. podijelio je legislativnu vlast na tri organa - Sénat conservateur s 80 senatora, Tribunat sa 100 tribuna i Corps législatif s 300 zastupnika.
Ustav godine VIII. dopunjen je 1802. godine Ustavom godine X., kojim je Napoleon postao doživotni konzul, dok je Ustav godine XII. donio znatno veće izmjene koje su utemeljile dinastiju Bonaparte, a Napoleona potvrdile kao nasljednog cara. Ustav je prvi put, nakratko, ukinut tokom prve faze Bourbonske restauracije, da bi ponovo bio obnovljen "Dodatnim aktom" iz 1815. godine tokom Napoleonovih Sto dana, samo da bi konačno bio ukinut Napoleonovim padom i dolaskom Louisa XVIII na prijestolje. Sve napoleonske ustave zamijenila je Povelja iz 1814. godine.
Izvori
Connelly, Owen (2000). The French Revolution and Napoleonic Era. 3rd Edition. Fort Worth, TX: Harcourt. pp. 201–203.
Joya Chica (razvrstavanje)
Joya Chica ima više značenja:
Yanahuara
Yanahuara (Yanaguara) /dolazi od quechua yanawara =“black breechclout”), indijansko pleme koje je živjelo na području stare istoimene provincije, zapadno od Cuzca, danas je to distrikt u regiji Arequipa a domoroci ga nazivuju Kjanachuara . Njihov jezik klasificira se porodici quechua
Fânari (razvrstavanje)
Fânari ima više značenja:
San Lazzaro, Firenze
San Lazzaro je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Fundătura (razvrstavanje)
Fundătura ima više značenja:
Hermanos Villarreal, El Mante
Hermanos Villarreal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Ar
Ar može značiti:
El Juncal, Cuatro Ciénegas
El Juncal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1198 m.
Fornelle, Campobasso
Fornelle je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Giovanni d'Alemagna
Giovanni d'Alemagna (* 1399. - † Padova, april 1450. ), bio je venecijanski slikar njemačkog porijekla bliski suradnik Antonija Vivarinija.
Soyatlán del Oro, Atengo
Soyatlán del Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atengo.
Fornelle, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Soyatlán del Oro, Atengo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Giovanni d'Alemagna
Biografija
I danas se nezna gdje je rođen Johannes, - koji je postao poznat u talijanskoj historiji umjetnosti kao Giovanni d'Alemagna, niti puno toga o njegovoj mladosti. Najnovija istraživanja historičara E. Merkel (Venezia, 1430-1450) i M. Lucco (Padova) iz 1989. otkrila su da se rodio 1399., kao i to da se oženio 1423. za Maddalenu i da je postao građanin Padove 1431.
Između 1430. i 1435. naslikao je ciklus Priče o Kristu, koji se danas nalazi u Galeriji Franchetti - Ca 'd'Oro.
Giovanni d'Alemagna oženio je sestru Antonija Vivarinija i postao njegov najbliži suradnik u njegovoj muranskoj slikarskoj bottegi, koja je izvela puno poliptiha i fresaka po Veneciji i Venetu. Tako da je vrlo je teško odrediti što je tko naslikao. thumb|left|180px|Sveta Apolonija uništava paganski idol Prvi njihov zajednički rad bio je ''Triptih sv. Jeronim'' iz 1441. , za venecijansku crkvu Santo Stefano, na kojem se potpisao kao 'Johannes' (danas u Kunsthistorisches Museum Beč). Kod tog rada vidi se da je Giovanni slikao puno plošnije likove, i imao puno dekorativniji stil od svog partnera Antonija. Giovanni i Antonio su zajedno oslikali poliptih za crkvu San Zaccaria (sv. Sabina) i oslikali freskama Žalosnu kapelu 1443. - 1444. Zajedno su radili na poliptihu za crkvu San Pantalon Krunidba svete Marije) 1444. i na poliptihu Madona na prijestolju među svecima (1446.), koji se danas čuva u Galeriji venecijanske Akademije. Njihov zajednički rad je su i poliptih za benediktinski samostan Praglia 1448 (okolica Padove), danas u Pinacoteca di Brera u Milanu.
Rad u Kapeli Ovetari
Između 1448. - 1450. Giovanni i Antonio rade u Padovi, gdje su zajedno sa Mantegnom i Pizzolom, oslikavali freskama Kapelu Ovetari u Eremitanskoj crkvi (Chiesa degli Eremitani) koja je potpuno uništena za Drugog svjetskog rata. U Padovi je Giovanni d'Alemagna nenadano umro u aprilu 1450., nakon tog je Antonio prekinuo rad na freskama i vratio se u Veneciju.
Kvadratni metar
Četvorni metar ili kvadratni metar (oznaka m²) je izvedena jedinica međunarodnog sistema jedinica za površinu. Jedan kvadratni metar je površina kvadrata sa stranicom od jednog metra.
Jedan kvadratni metar odgovara:
Okrug Hajr, Hadramaut
Hajr je okrug u Jemenu u pokrajini Hadramaut.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Spornitz
Špornic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.435 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Špornic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 82 metra. Površina opštine iznosi 48,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.435 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Rancho Barrientos (razvrstavanje)
Rancho Barrientos ima više značenja:
Cernetig, Udine
Cernetig je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Fundu Văii (razvrstavanje)
Fundu Văii ima više značenja: