cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terence Fisher
Terence Fisher (23. februar 1904 – 18. jun 1980) bio je britanski filmski režiser napoznatiji po horor filmovima koje je 1950-ih i 1960-ih snimao za kompaniju Hammer Films. U njima je gotičke motive iz klasičnih Universalovih horora 1930-ih nastojao prilagoditi mediju filma u boji, ali im dati za tadašnje standarde neuobičajeno naglašenu komponentu seksualnosti. Iako su ga tadašnji kritičari odbacivali kao eksploatacijskog filmaša, njegovi filmovi o dr. Frankensteinu i grofu Drakuli su učinili velike glumačke zvijezde od Petera Cushinga i Christophera Leeja. Fishera se danas smatra jednim od najuticajnijih autora horor-žanra u drugoj polovici 20. vijeka.
Filmografija
Ne uključuje radove na televiziji.
Bantam, Connecticut
Bantam je grad u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 759, što je 43 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Amin dehidrogenaza
Amin dehidrogenaza (, metilamin dehidrogenaza, primarni-amin dehidrogenaza, amin: (akceptor) oksidoreduktaza (deaminacija), primarni-amin:(akceptor) oksidoreduktaza (deaminacija)) je enzim sa sistematskim imenom primarni-amin:akceptor oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim je hinoprotein.
Corrèze (grad)
Korez je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez.
Galnon
Galnon je lek koji deluje kao selektivni, ne-peptidni agonist galaninskog receptora receptora. Za njega je pokazano u životinjskim ispitivanjima da ima antiepileptičko, anksiolitičko, anoreksno i amnesivno dejstvo.
Corrèze (grad)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.145, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km².
1224 Fantasia
1224 Fantazija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 13,94 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,761 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,846 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,198, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 7,877 stepeni, a orbitalni period iznosi 1277,654 dana (3,498 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,36 a geometrijski albedo 0,259.
South Yarmouth, Massachusetts
Saut Jarmaut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.092, što je 511 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jakov Ignjatović
Jakov "Jaša" Ignjatović (Sentandreja, 26. novembar (jk) )/8. decembar (gk) 1822 — Novi Sad, 23. jun (jk) )/5. jul (gk) 1889) je bio poznati srpski romanopisac i prozni pisac iz 19. veka.
Biografija
Ignjatović se rodio u Sentandreji. Osnovnu školu je učio u mestu rođenja, a gimnaziju u Vacu, Ostrogonu i Pešti. Prava je slušao u Pešti, ali je zbog sukoba sa profesorima napustio univerzitet i dobrovoljno otišao u husare. Kasnije je završio prava u Kečkemetu, kao husar. Kratko vreme je bio advokat, i čim je izbila Mađarska revolucija (1848), uzeo je učešće na strani Mađara protiv Beča, zbog čega je, posle mađarske kapitulacije, morao prebeći u Beograd. U Beogradu je živeo kao novinar do 1850, a zatim je putovao po svetu. Pojavljuje se posle tri godine i otada vidno učestvuje u javnom životu vojvođanskih Srba. Bio je urednik Letopisa Matice srpske u periodu 1854-1856, zatim „narodni sekretar“ u Karlovcima i veliki beležnik u Novom Sadu. U periodu od 1863. do 1879. živeo je u Dalju, gde je radio kao advokat i službenik patrijaršijskog imanja mitropolije Gornjokarlovačke. Svoju privatnu biblioteku zaveštao je Srpskoj čitaonici u Dalju.
Kad je narodna stranka Svetozara Miletića povela zajedničku političku borbu sa Mađarima protiv Beča, Ignjatović je aktivno učestvovao u toj borbi i dva puta je biran za poslanika. Kad je narodna stranka napustila Mađare, Ignjatović, suprotno ogromnoj većini Srba u Vojvodini, ostaje dosledan prijatelj Mađara i pobornik srpsko-mađarskog sporazuma. Zbog toga je napadan kao mađaron i bio prinuđen da živi odvojeno od srpskog društva, sve do smrti. To je rđavo uticalo na njegov glas kao književnika. Izabran je za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije 23. januara 1888. Umro je u Novom Sadu 1889. godine.
Književni radovi
Ignjatović je svoju književnu delatnost razvio kad je došao za urednika „Letopisa“, On je napisao više patriotsko-istorijskih romana i pripovedaka, koji su se sviđali ondašnjoj srpskoj publici, ali koji prema kritičarima nemaju prave književne vrednosti. Takvi su romani: „Đurađ Branković“, „Kraljevska snaha“ i nedovršeni „Deli - Bakić“; pripovetke: „Krv za rod“ i „Manzor i Džemila“. Mnogo je obimniji i znatniji njegov rad na socijalnom romanu. On je tvorac realističkog društvenog romana kod Srba. Najbolji su mu romani: Čudan svet, Vasa Rešpekt, Večiti mladoženja, „Stari i novi majstori“ i poslednji i najobimniji „Patnica“. I u ostalim svojim romanima i pripovetkama Ignjatović slika savremeni život srpskog društa u Vojvodini, ali u njima, pored realističkog prikazivanja, prevlađuje humoristički i avanturistički elemenat, osobito u romanima „Trideset godina iz života Milana Narandžića“ i „Trpen spasen“ (nedovršen, u „Srbadiji“, a prerađen u dramu „Adam i berberin“).
Rutenijum heksafluorid
Rutenijum heksafluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 215,060 Da.
Promjena klime
U zadnje vrijeme, posebno u vezi sa zaštitom prirodnog okoliša, klimatske promjene se obično odnose na današnje promjene klime. Posebno se to odnosi na sve veći ljudski utjecaj na klimatske promjene, koji je povezan s današnjim globalnim zatopljenjem.
Nazivi
Uglavnom se klimatske promjene odnose na promjene statističkih podataka klimatskog sistema, razmatrajući vrijeme od više desetaka godina i duže, s obzirom na njen uzrok. Kolebanja klime koja su kraća od nekoliko desetaka godina, kao što je pojava El Niña, se ne smatraju kao klimatske promjene.
Sam pojam klimatskih promjena se sve više odnosi na ljudski utjecaj na klimu, posebno na Zemljinu atmosferu i zato su klimatske promjene sve više vezane uz pojam globalnog zatopljenja.
Uzroci
mini|300px|desno|Povećanje atmosferskog nivoa CO2 Faktori koji utječu na oblikovanje klime se nazivaju prisilna djelovanja. To uključuje takve pojave kao promjene u Sunčevom toplinskom zračenju, odstupanju od Zemljine planetarne putanje ili orbite, promjenjiva tektonika ploča i pomicanje kontinenata, te promjene u koncentraciji stakleničkih plinova. Postoji čitav niz povratnih veza klimatskih faktora, koje mogu biti pojačane ili oslabljene. Neki dijelovi klimatskog sistema, kao što su oceani i slojevi leda, odgovaraju slabije na klimatske promjene, zbog svojih ogromnih masa, tako da im treba duže vremena na odgovor, ponekad stoljeće ili duže.
Ljudski utjecaj
Međuvladin panel o klimatskim promjenama, grupa naučnika i stručnjaka za klimatske promjene tvrdi da: “Klima se mijenja i te klimatske promjene su uglavnom nastale zbog ljudskog djelovanja”. Zbog toga, sve više se raspravlja kako smanjiti ljudski utjecaj na klimu i kako se prilagoditi promjenama koje se već javljaju, te kako možemo predvidjeti buduće klimatske promjene.
Najveća zabrinutost zbog ljudskog djelovanja na klimu se odnosi na povećanu koncetraciju ugljičnog dioksida (CO2) u atmosferi, zbog potrošnje fosilnih goriva i sve većom količinom krutih čestica u zraku. Osim toga, sve više smo zabrinuti zbog ozonskih rupa, sve većeg iskrčivanja šuma i povećanja obradivih površina, što isto utječe na klimatske faktore.
Tektonika ploča
mini|300px|desno|Promjene u Sunčevom ciklusu za vrijeme nekoliko zadnjih stoljeća, na osnovu promatranja [[Sunčeve pjege|Sunčevih pjega i izotopa berilija-10]] Milijunima godina, kretanje tektonskih ploča mijenja izgled kontinenata i oceana, što isto utječe na promjene klime i strujanja u oceanima i atmosferi. Položaj kontinenata određuje i oblik i smjer oceanskih struja, a time i prijenos topline i vlage duž cijele Zemlje. Noviji primjer je stvaranja Panamske prevlake, koja je nastala prije otprilike 5 milijuna godina, zatvorivši miješanje Atlanskog oceana i Tihog oceana u tom području. To je ujedno i promijenilo granične oceanske struje i utjecalo na stvaranje današnjeg oblika Golfske struje i vjerojatno je dovelo do stvaranje ledenog pokrivača na Sjevernoj polutci. Za vrijeme karbona, prije otprilike 300 do 360 milijuna godina, tektonika ploča je potakla taloženje velike količine ugljika i povećala zaleđeno područje. Geološki dokazi iz vremena postojanja superkontinenta Pangee govore na postojanje velikih i snažnih monsuna u to doba ili megamonsuna.
Sunčevo toplinsko zračenje
Sunce je glavni izvor energije na Zemlji. I dugotrajne i kratkotrajne promjenje u jačini Sunčevog toplinskog zračenja utječe na klimatske promjene. Prije 3 do 4 milijuna godina, Sunce je zračilo samo 70 % današnje snage. Ipak, u vrijeme hadija (prije 3,8 – 4,6 milijuna godina) i arhaika (prije 2,5 – 3,8 milijarde godina)  je postojala voda, prema nađenim dokazima, pa ipak je došlo do “proturječja slabosti mladog Sunca”. Prema toj teoriji Zemljina atmosfera je bila potpuno drukšija, prije svega bez kisika, pa su staklenički plinovi postojali u puno većoj koncentraciji. S vremenom snaga Sunčevog zračenja se pojačala, a prije 2,4 milijarde godina se pojavio naglo kisik u atmosferi i klima je bila puno sličnija današnjoj.
Snaga Sunčevog toplinskog zračenja se mijenja isto svakih 11 godina, uslijed Sunčevog ciklusa. Postoje i promjene u nešto dužem vremenskom razmaku, pa je tako bilo i Malo ledeno doba, od 14. do 19. stoljeća. Ta priroda periodičkog ponašanja Sunca joč nije sasvim razumljiva. Dok podaci govore da je od 1750. došlo do laganog zahlađenja, u novije vrijeme sve više je podataka da dolazi do globalnog zatopljenja. mini|300px|desno|Promjena nagiba Zemljine osi između 22.1° i 24.5°.
Vulkani
Vulkani provode materijal iz Zemljine kore i plašta do površine Zemlje. Vulkanske erupcije, gejziri i termalni izvori su primjeri vulkanskih procesa kojim se oslobađaju plinovi i krupne čestice u atmosferu.
Vulkani su dovoljno veliki da utječu na promjenu svjetske klime nekoliko puta u stoljeću, uzrokovati hlađenje (djelomičnim smanjivanjem prijenosa Sunčevog zračenja na Zemljinu površinu) i po nekoliko godina. Erupcija vulkana na planini Pinatubo 1991. na Filipinima, bila je druga erupcija po snazi u 20. stoljeću (nakon erupcije vulkana Novarupta na Aljaski 1912.) i značajno je utjecala na klimu. Erupcija vulkana Tambora 1815. u Indoneziji, uzrokovala je “godinu bez ljeta”. Još veće erupcije, takozvanih megavulkana, se javljaju nekoliko puta na 100 milijuna godina, uzrokuju globalno zahlađenje i masovno izumiranje nekih životinja.
Vulkani su isto dio proširenog ugljikovog ciklusa. U jako dugim geološkim ciklusima, oslobađanje ugljika iz Zemljine kore i plašta se nalazi u ravnoteži s taloženjem ugljika u sedimentnim stijenama i ostalim odvodima iz ugljikovog ciklusa. Ali prema istraživanju Američkog geološkog nadzora (engl. US Geological Survey), procjenjuje se da ljudske aktivnosti stvaraju 100 – 300 puta veću količinu ugljičnog dioksida od vulkana. mini|300px|desno|Termohalinska cirkulacija: dubinski tok tamna, a površinski svijetla traka. Nije prikazana [[Antarktička cirkumpolarna struja]]
Promjenjivosti oceana
Oceani su sastavni dijelovi klimatskog sistema. Kratkotrajna kolebanja (nekoliko godina do nekoliko desetljeća) kao što je El Nino južna kolebanja, desetljetna kolebanja u Tihom oceanu, kolebanja u sjevernom Atlantiku i kolebanja u Arktiku prestavljaju više klimatska kolebanja nego klimatske promjene. Na duže vrijeme, promjene u procesima kao što je termohalinska pokretna traka igraju vrlo važnu ulogu u raspodjeli topline, noseći veoma sporo i jako duboko kretanje morske vode, i dugotrajnu raspodjelu topline po svjetskim oceanima.
Fizički dokazi klimatskih promjena
Dokazi za klimatske promjene se uzimaju iz različitih izvora, da si se saznalo o klimi u prošlosti. Sređeno praćenje svjetskih površinskih temperatura započinje od polovine 19. stoljeća. Prije toga, većina dokaza o klimatskim promjenama se otkriva indirektno, preko raznih pokazatelja prošle klime, kao što su vegetacija (pelud), jezgre leda, datiranje preko godova debla na stablima, prošlih promjena nivoa mora i glaciologije.
Povijesni i arheološki dokazi
Klimatske promjene u prošlosti se mogu otkriti preko raznih promjena prebivališta i uzgoja raznog bilja. Arheološki dokazi, usmena predaja i povijesni dokumenti mogu isto dati uvid u klimu prošlih vremena. Klimatske promjene su bile ponekad u vezi s propašću nekih civilizacija. mini|300px|desno|Pad prosječne debljine ledenjaka širom svijeta
Ledenjaci
Najznačajniji klimatski procesi od sredine zadnjeg pliocena (prije oko 3 milijuna godina), su ledena i međuledena doba. Današnje međuledeno doba ili holocen, traje već oko 11 700 godina. Zbog malih promjena u planetarnoj putanji ili Milankovićevih ciklusa, dolazi do promjena u ledenom pokrivaču i razini mora. Ostale promjene kao Heinrich događaj, Dansgaard-Oeschger događaj i Mlađe ledeno doba pokazuju da do promjena količine leda može doći i bez promjene planetarne orbite.
Ledenjaci ostavljaju iza sebe morena (krhotine stijena koje ledenjaci prenose svojim kretanjem), veliku količinu materijala, ukljućujući organske tvari, kvarc i kalij, koji mogu biti datirani, da bi im se odredila starost. mini|300px|desno|analiza godova debla na stablima, da se utvrde klimatske promjene u prošlosti
Vegetacija
Promjena vrste, raspodjele i količne vegetacije, mogu dati isto podatke o klimi u prošlosti. Blaga klima je povezana s povećanim padalinama i toplijim razdobljima, što pridonosi boljem rastu biljaka i preuzimanju veće količine ugljičnog dioksida (CO2) iz zraka. Veće i oštrije promjene, izazivaju manje vegetacije i širenje pustinje.
Jezgre leda
Analiza jezgri leda, izbušenih u ledenom pokrivaču, mogu se iskoristiti da se vidi veza između temperatura i promjena nivoa mora. Zrak uhvaćen u mjehurićima iz leda, mogu isto pokazati promjene količine ugljičnog dioksida (CO2) u atmosferi, u prošlosti. Ta istraživanja promjena (CO2) u atmosferi zadnjih par tisuća godina, mogu pokazati razliku u atmosferi danas i u prošlosti.
Dendroklimatologija
Dendroklimatologija je analiza godova debla na stablima, da se utvrde klimatske promjene u prošlosti. Široke i debele linije pokazuju plodne i kišne godine, dok tanke i sužene linije pokazuju lošije godine.
Analiza peluda
mini|250px|desno|Prednja krila kornjaša su hitinizirana, a stražnja opnasta. Palinologija proučava današnje i fosilne palinomorfe (čestice između 5 i 500 μm), koji se mogu naći u slojevima stijena, ukljućujući i pelud. Na osnovu peluda, može se odrediti i vegetacija u prošlosti, kao i klima. Pelud može izdržati dugo vremena, a možemo ga naći i u slojevima jezera, močvara i delta rijeka. Prema peludu možemo istraživati zadnjih 2,5 milijuna godina.
Porast razine mora
Svjetski nivo mora, zadnjih stotinjak godina, se mjerio pomoću mjerača morskih mjena. Danas se koristi visinomjer, posebno sa satelita, koji je povećao točnost mjerenja. Prije mjerenja, nivo mora se može odrediti datiranjem i određivanjem starosti koraljnih grebena, obalnih sedimenata, morskih terasa, malih oblutaka, vapnenca i arheoloških ostataka uz obalu. Glavne metode određivanja starosti su datiranje ugljikom-14 i uranovim izotopima.
Aschersleben
Ašersleben je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Salcland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 29.874 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15089015, NUTS (DEE0C) i LOCODE (DE ASN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Salcland Ašersleben se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 114 metara. Površina opštine iznosi 156,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 29.874 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 191 stanovnika/km².
Benbrook, Texas
Benbrook je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 21.234 stanovnika.
Intresiglio, Foggia
Intresiglio je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Seksologija u Hrvatskoj
U Hrvatskoj je još 1960-ih godina kao seksualni terapeut počeo djelovati Marijan Košiček, koji 1965. izdaje i prvi udžbenik seksualnog odgoja, a 1973. i priručnik za nastavnike. Tadašnji pokušaji da se seksualni odgoj uvede u škole nisu međutim uspjeli. Košiček je tijekom 1970-ih i 1980-ih objavio niz popularno-znanstvenih i pedagoških knjiga o problemima seksualnih odnosa, frigidnosti, homoseksualnosti itd, te je imao rubrike seksualnih savjeta u časopisu Start i drugdje. Nije, nažalost, imao nastavljača. Dugo vremena u Hrvatskoj nije bilo pravih (specijaliziranih) seksualnih terapeuta, iako povremena ispitivanja i dobra prodaja prevedenih priručnika, kao što je Seksualna inteligencija pokazuju da za njima postoji potreba.
Intresiglio, Foggia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Seksologija u Hrvatskoj
Godine 2004. godine započinje sustavno obrazovanje stručnjaka (psihologa, psihijatara) u području seksualne terapije. Edukaciju vode eminentni europski i svjetski stručnjaci koji se u svom profesionalnom radu bave izučavanjem seksualnosti, seksualnih poteškoća i poremećaja te prevencijom i liječenjem istih. U Hrvatskoj postoji određen broj stručnjaka koji se bave terapijom seksualnih poteškoća i poremećaja.
U kolovozu 2007. godine osnovano je Hrvatsko društvo za seksualnu terapiju, koje okuplja seksualne terapeute u Hrvatskoj.
Diskusije o spolnom odgoju u osnovnim i srednjim školama započete su ponovo u prvoj polovici prvog desetljeća 21. stoljeća. Razvila se žestoka polemika, u kojoj su nepomirljivo suprotstavljena dva pristupa: "konzervativni" (vjerski) i "liberalni" (seksološki). Idejni je sukob nepomirljiv, a Ministarstvo prosvjete nije se usudilo donijeti odluku, tako da nikakva odluka o spolnom odgoju nije donesena do početka školske godine 2007..
Atherton, California
Nastao je 1866. kao željeznička stanica Fair Oaks, na zemljištu koje je otkupio poduzetnik Felix Atherton šest godina ranije. Oko nje su bogati građani San Francisca sagradili kuće gdje su običavali provoditi ljeto. Kao grad je službeno inkorporiran 1923. Njegovi stanovnici - koji u pravilu pripadaju kalifornijskoj poslovnoj, političkoj i kulturnoj eliti - su otada nastojali sačuvati njegov rezidencijalni karakter, odnosno spriječiti da se u njemu razviju komercijalne i industrijske aktivnosti.
Bad Bibra
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Burgenland Bad Bibra se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Burgenland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 49,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.060 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Juan Fernando Quintero
Juan Fernando Quintero Paniagua (Medellín, 18. siječnja 1993.) je kolumbijski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Porto kao ofenzivni vezni. Quintero uspjeh ostvaruje već s 19 godina, kada debitira za seniorsku reprezentaciju Kolumbije u utakmici protiv Kameruna. Paralelno, s mladom reprezentacijom Kolumbije ostvaruje veliki uspjeh, osvojivši naslov kontinentalnog prvaka 2013. godine i igravši u osmini finala U-20 Svjetskog prvenstva u Turskoj iste godine, gdje postiže tri gola. Na Svjetskom prvenstvu 2014. godine nastupao je za Kolumbiju.
Hromozom 4 (čovek)
Hromozom 4 je autozomni hromozom koji pripada grupi V i četvrti je po veličini u humanom kariotipu. Prema položaju centromere pripada submetacentričnim hromozomima. Izgrađen je od 203 miliona baznih parova DNK što čini oko 6% ukupne količine DNK u ćeliji.
Mapirani geni i bolesti
desno Mapirani su geni za sledeće bolesti: • 2
Tarakserolna sintaza
Ovaj enzim formira tarakserol, beta-amirin i lupeol u odnosu 70:17:13.
Atwater, California
Atwater je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 28.168 stanovnika.
Canavaggia
Kanavadža je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Bastija.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 98 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 698 metara (maksimalnoj 1.323 m, a minimalnoj 151 m).
Aralkilamin dehidrogenaza
Aralkilamin dehidrogenaza (, aromatična amin dehidrogenaza, dehidrogenaza, arilamin, tiramin dehidrogenaza, aralkilamin:(akceptor) oksidoreduktaza (deaminacija)) je enzim sa sistematskim imenom aralkilamin:akceptor oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Fenazin metosulfat može da deluje kao akceptor. Ovaj enzim deluje na aromatične amine i u manjoj meri na neke dugolančane alifatične amine. On nije aktivan na metilaminu ili etilaminu (cf. EC 1.4.99.3 amin dehidrogenaza).
Roseville, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 189, što je 18 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Seksologija
Seksologija, po definiciji koju daje Opća enciklopedija JLZ, je znanost koja se bavi proučavanjem spolnosti; istražuje komponente i manifestacije ljudske spolnosti. spolni nagon, erotičnost, rad genitalnih organa, načine zadovoljavanja spolnog nagona, spolne anomalije i poremećaje spolnih funkcija.
Preteče
Preteče moderne seksologije su istraživanja njemačkog psihijatra R. Krafft-Ebinga (1854-1902) te naravno učenje osnivača psihoanalize Sigmunda Freuda (1856-1939). Freudov nastavljač Wilhelm Reich (1897-1957) osobitu je pažnju posvetio izučavanju seksualne energije.
Nastanak seksologije: Alfred Kinsey
Međutim, seksologija kao posebna znanstvena disciplina nastaje poslije II. svjetskog rata, istraživanjima američkog biologa Alfreda Kinseya, koji je na temelju razgovora sa tisućama osoba objavio izvještaje Sexual Behavior in the Human Male (Spolno ponašanje ljudskog mužjaka) 1948. i Sexual Behavior in the Human Female 1953. Ti su ga izvještaji učinili zvijezdom u medijima, objektom žestokih napada branitelja tradicionalnih vrijednosti i predmetom žestokih kontroverzi.
Moralisti su ga napadali zbog toga jer je javno progovorio o tabuima, jer je jednako tretirao sve manifestacije spolnosti ne praveći razliku između "prirodnog" i "neprirodnog", dozvoljivog i zabranjenog, i također zbog toga što je seksualni užitak tretirao kao nešto što je posve normalno i poželjno i nešto oko čega se vrijedi potruditi, obrazovati i vježbati, nasuprot tradiciji kršćanske civilizacije u kojoj se seksualnost jedva tolerira, samo u braku i samo u "misionarskom" položaju. Ideja da je seksualnost jednostavno »lijepa, životna i humana« (Tordjman, 1980, sa korica) i danas mnogima izaziva nelagodu.
Stručnjaci su mu upućivali zamjerke zbog grešaka u metodologiji, statističkoj obradi i intepretaciji rezultata razgovora s ispitanicima. Međutim, njegovi se podaci i zaključci i danas obilato citiraju i koriste.
Bitni Kinseyev zaključak bio je da problemi koje većina ljudi ima u spolnim odnosima ne potiču iz organskih uzroka (kako su tvrdili fiziolozi) niti iz njihovih psihičkih problema (kako tvrde psihoanalitičari); glavni uzrok je neznanje o bitnim čimbenicima spolosti. Ljudima treba pomoći da odbace zablude i nepotrebne inhibicije, da spoznaju svoje istinske žudnje i da steknu potrebna znanja i vještine, kako bi se prevladale smetnje poput impotencije i frigidnosti, ali i da bi se povećao užitak ljudi koje inače smatramo (pa i sebe sami smatraju) posve zdravim i normalnim.
Seksualna terapija i obrazovanje
Tako seksologija, novostvorena znanstvena disciplina, ubrzo postaje i pravi prosvjetiteljski pokret, koji će se uliti u široku rijeku revolucionarnih pokreta 1960-ih godina, koja je uključila i seksualnu revoluciju. Iako su ti pokreti krajem 1960-ih utihnuli i njihove se globalne revolucionarne pretenzije raspršile, ova prosvjetiteljska orjentacija ostaje do danas bitna u pristupima terapeuta i u priručnicima za samopomoć. Takav je npr. Seksualna inteligencija, objavljen na engleskom 2001. i na hrvatskom 2004, čija je glavna misao da treba upoznati i osloboditi svoje "skriveno seksualno Ja". Pri tome nije potrebna nikakva duboka, dugotrajna i stresna psihoanaliza, nego serija praktičnih vježbi, kakve su uveli Masters i Johnson.
Ključnje figure tog razvoja su William H. Masters i Virginia Johnson, koji razvijaju svoje metode seksualne terapije te 1966. godine objavljuju svoj izvještaj. Kako piše suvremeni hrvatski sociolog Aleksandar Štulhofer, oni su izvršili svojevrsnu revoluciju i zapravo stvorili "seksualnu terapiju". Oni odbacuju isključivo psihoanalitički pristup liječenju seksualnih problema, koji je dugotrajnom psihoterapijom nastojao osvijestiti skrivene, nesvjesne uzroke poremećaja, uz pretpostavku da će problem nestati sam od sebe kada pacijent postaje svjestan tih uzroka.
Masters i Johnson pristupaju pragmatično (u skladu sa kognitivno-bihevioralnim pravcem u psihologiji), usmjerujući pažnju na terapiju a ne na dijagnozu. Usmjeruju se također redovno na par, a ne na pojedinca. Uvode seriju "domaćih zadaća", vježbi koje pomažu paru da izađe iz rutine seksualnog života unutar kojeg je problem nastao. Kroz vježbe, smanjuje se međusobni pritisak i stvara zdravija slika seksualnosti i erotskog zadovoljstva.
Kasniji pristupi u seksualnoj terapiji na raznličite načine kombiniraju psihodinamički pristup sa kognitivno-bihevioralnim, prilagođujući se uvjetima i ocjenama o tome što je uzrok problema pojedinca odnosno para; oni se pak obično više ne nazivaju "pacijenti" nego "klijenti". Seksualni terepauti kombiniraju informiranje, educiranje, konkretne vježbe i dubinske razgovore. Ako se ukaže potreba, terapija se upotpunjuje lijekovima. Takav se, kombinirani, pristup pokazao najdjelotvornijim.
Bahram I
Bahram I. (perzijski: بهرام Bahrām) je bio Veliki kralj Perzije (273. - 276.).
Bahram je bio sin kralja Šapura I. koji mu je povjerio u upravu provinciju Gelan. Na vlast je došao nakon smrti svoga brata Hormizda I. godine 273. Pomagao je reformu zoroastrizma koju je provodio mobad (svećenik) Katir, dok je pripadnike drugih religija (kršćane, budiste, manihejce) za razluku od svojih prethodnika progonio.
Kronologija njegova vladanja dosta je sporna u izvorima, ali ipak se smatra da je umro 276. (prema nekima 277.). Manihejski ga izvori u svakom slučaju opisuju kao odlučnoga protivnika manihejizma.
Hromozom 5 (čovek)
Hromozom 5 je autozomni hromozom, peti po veličini u kariotipu čoveka. Prema položaju centromere svrstava se u submetacentrične hromozome. Izgrađen je od 194 miliona baznih parova DNK što predstavlja skoro 6% ukupne količine DNK u ćeliji.
Aberacije hromozoma 5
Delecija kratkog kraka hromozoma 5 klinički se ispoljava kao sindrom mačjeg plača (cri du chat). To je prvi delecioni sindrom koga su 1963. godine opisani Lejeune i saradnici.
Klinička slika sindroma mačjeg plača je:
Parcijalna trizomija kratkog kraka:
Mapirani geni i bolesti
Bolesti i poremećaji uzrokovane genima koji su smešteni na hromozomu 5 su: • 2
Galamin
Galamin trietjodid (Flaksedil) je nedepolarizirajući mišićni relaksant. On deluje na aktivno mesto holinergčkog receptora u mišićima čime kompetitivno blokira prenos acetilholinskog signala. Galamin trietjodid ima parasimpatolitičko dejstvo na srčani živac lutalac koji uzrokuje tahikardiju i povremeno hipertenziju. Veoma visoke doze uzrokuju otpuštanje histamina.
Galamin trietjodid se koristi za stabilizaciju mišićnih kontrakcija tokom hirurških postupaka.
Ovaj lek je razvila kompanija Daniel Bovet 1947.
Brie (Soma)
Bri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 301 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 47 m).
Bonnotova banda
thumb|desno|250px|Karikatura Bonnotove bande
Bonnotova banda (La Bande à Bonnot) je francuska anarhistička grupa koja je delovala u Francuskoj i u Belgiji 1911-1912 godine. Sastojao se od ljudi koji su spadali u ilegalistički milje. Gang je koristio najnoviju tehnologiju (uključujući automobile i brzometne puške) koje francuska policija tada još nije imala.
Štampa ih je nazivala "auto banditi" ali je preovladao naziv "Bonnotova banda", nakon što je Jules Bonnot dao intervju u kancelarijama dnevnog lista "Petit Parisien".
Članovi
Članovi ovog ganga su uglavnom bili ljudi okupljeni oko anarho-individualističkog magazina l'Anarchie. Grupa je osnovana od strane Octavea Garniera, Raymonda Callemina i Renev Valeta. Garnier je došao na ideju da koriste automobile tokom svojih akcija. Jules Bonnot im se priključio decembra 1911.
Pomagači su bili David Belonie (hemičar), Marius Medge (antimilitarista), Antoine Gauzy, Pierre Jourdan, Charles Reinart, Victor Kibalchich, Godorowski (ruski izbeglica), Henriette Maîtrejean i Berbe Leclech.
Grupa je imala političku i socijalnu perspektivu koja je bila pod uticajem Bakunjina, Prudona, Štirnera i Ničea. Ideje Bonnotove bande su bile slična idejama anarhiste Ravachola.
Tetrik II
Tetrik II. puno ime Gaius Pius Esuvius Tetricus je od 273. do 274 bio suvladar svoga oca Tetrika I. na čelu Galijskog carstva. Nakon što su se on i otac predali rimskom caru Aurelijanu, njihova država je nestala. Mladom Tetriku je pošteđen život, a čak mu je priznat i senatski rang.
Benjamin, Texas
Benjamin je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 258 stanovnika.
Bonnotova banda
Akcije
28.decembra 1911 je bila njihova sledeća akcija. Upali su u prodavnicu oružja u centru Pariza i pokupili naoružanje. 2.januara 1912 su ušli u kuću bogataša M. Moreaua, ubili njega i sobaricu te uzeli oko 30.000 franaka.
Francuska Surete Nationale je zbog toga pokrenula široku istragu. Tom prilikom je uhapšen jedan od članove grupe, na osnovu toga što je bio ranije registriran kao anarhist. Banda je zbog toga otišla u Belgiju gde je prodala automobil i pokušali da oteti drugi. Pritom su ubili jednog policajca.
Do marta 1912. policija je već pohapsila mnoge simpatizere i jatake banda, te je znala ko je sve član bande i kako izgleda. Marta 1912, Garnier je, usprkos toga, poslao podsmešljivo pismo policiji sa svojim otiscima prstiju ali francuska policija tada još nije koristila otiske prstiju.
25.marta gang je ukraop Dion-Bouton automobil u šumama južnog Pariza i pri čemu je vozač ubijen hicem u srce. Tim automobilom su otišli u severni deo Pariza i opljčkali lokalnu filijalu banke Société Générale, pri čemu su ubijena tri blagajnika. Pobegli su automobilom, dok su ih dva policajca bezuspešno pokušali uhvatiti - jedan na konju a drugi na biciklu.
Xavier Guichard, načelnik Surete, je aktivnosti bande shvatio kao lični izazov. Vodećo političari su policijski budžet podigli za 800.000 franke. Banke su se počele pripremati za nastavak pljački naoružavši blagajnike, a Société Générale je obećala nagradu od 100.000 franaka za informaciju koja bi vodila do hapšenja.
Hapšenja
24. aprila tri policajca su iznenadila Bonnota u stanu preprodavača ukradene robe, ali je on pri tome pucao, ubivši jednog i ranivši drugog, te potom pobegao preko krovova. Deo nagrade od 100.000 Franaka je kasnije dobila udovica ubijenog policajca.
28. aprila, policija je našla Bonnota u jednog kući u predgrađu Pariza, Choisy le Roi. Okružili su mesto sa 500 naoružanih policajaca, vojnika, vatrogasaca, vojnih inžinjera i privatnih vlasnika oružja. U podne, nakon sporadične međusobne vatre, pariski šef policije Lépines je poslao 3 policajca da postave dinamit ispod kuće. Eksplozija je uništila prednji deo kuće a Bonnot se krio u sredini uvijen u madrac. Pucao je i dalje na njih sve dok ga Lépines nije pogodio hicem u glavu. Nakon toga je policija ponovo morala da sprečava neke osobe u pokušaju linčovanja. Rekli su gomili da je Bonnot već mrtav i sahranili su ga na tajnom mestu bez javnosti.
14. maja Garnier i Valet su bili opkoljeni u pariškom predgrađu Nogent od strane 300 policajaca i žandara te 800 vojnika. Šef policije Xavier Guichard je neposredno vodio akciju hvatanja. Razmena vatre je bila jaka i u 2 sata ujutru Guichard je odlučio da digne mesto u vazduh. Garnier je umro u eksploziji, a Valet je nastavio da puca iako je bio ranjen.
Suđenje
Suđenje je počelo 13.februara 1913 godine. Victor Serge je osuđen na 5 godina zatvora za pljačku. Svi ostali su osuđeni na smrt. Kasnije je kazna Eugène Dieudonnéu, Édouard Carouyu i Marius Metgeu preinačena u doživotni zatvor. Carouy je kasnije izvršio samoubistvo. Metge je poslat u kaznenu koloniju. Raymond Caillemin, Antoine Monnier i André Soudy su odbili da ulože molbu za pomilovanje te su pogubljeni giljotiranjem.
Nakon suđenja
Nakon uništenja Bonnotove bande, francuske vlasti su nastojale slučaj iskoristiti kako bi pod parolom borbe protiv anarhističkog nasilja proširile represivne ovlasti policije. Pokrenute su stotine racija protiv poznatih anarhista i simpatizera anarhističke ideje. Iako Bonnotova banda nije uživala opštu podršku čak ni u anarhističkom miljeu Francuske, štampa je zahtevala da vlast slomi revolucionarne aktivnosti levičara.
Francuski anarho-komunisti su se javno distancirali od takvog ilegalističkog i "anarho-individualističkog" delovanja. Avgusta 1913, FCA (Federacija anarho-komunista) je osudila individualizam kao buržoaski i bliskiji kapitalizmu nego komunizmu. Bonnotovu bandu je u članku objavljenom u anarhističkom listu Freedom osudio i radikalni anarhist Pjotr Kropotkin.
Usprkos toga, među francuskim levičarskim krugovima su se pojavile simpatije za Bonnotovu bandu. Po nekim procenama, oko 100.000 ljudi je posetilo Nogent, a trgovci su u Parizu prodavali suvenire sa izgledom Bonnot ganga.
Bonnotova banda u popularnoj kulturi
Godine 1969. je snimljen igrani film u kome je Raymonda Callemina tumačio poznati šansonjer Jacques Brel, a Julesa Bonnota poznati glumac Bruno Cremer. 1970-ih je slučaj Bonnotove bande poslužio kao zaplet za epizode popularne TV-serije "Les Brigades du Tigre". Godine 2006. se Bonnotova banda pojavljuje kao dio zapleta filmskog rimejka serije, a ulogu Bonnota tumači Jacques Gamblin.
Begliano, Gorizia
Begliano je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1019 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Galopamil
Galopamil (INN) je L-tip blokatora kalcijumovog kanala. On je je analog verapamila. Galopamil se koristi za lečenje srčanih aritmija.
Izomultiflorenolna sintaza
Izomultiflorenolna sintaza (, LcIMS1, (S)-2,3-epoksiskvalen mutaza (ciklizacija, formira izomultiflorenol)) je enzim sa sistematskim imenom (3S)-2,3-epoksi-2,3-dihidroskvalen mutaza (ciklizacija, formira izomultiflorenol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Elkhart, Kansas
Elkhart je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.205, što je 28 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Edgar G. Ulmer
Edgar Georg Ulmer (17. septembar 1904 - 30. septembar 1972) bio je američki filmski režiser austrijsko-češko-jevrejskog porijekla. Karijeru je započeo u Beču, gdje je kao scenograf radio za znamenitog režisera Maxa Reinhardta. Kasnije se preselio u Berlin i radio za UFA-u, te se sprijateljio sa nekim od kasnije poznatih sineasta kao što su Robert Siodmak, Billy Wilder i Fred Zinnemann. Kao i oni, otišao je u Hollywood, gdje je 1934. izazvao izuzetnu pažnju horor-filmom The Black Cat. Prilikom snimanja je otpočeo ljubavnu vezu sa Shirley Alexander, suprugom Maxa Alexandera, koji je pak bio nećak Universalovog mogula Carla Laemmlea. To je dovelo do razvoda i skandala, ali i Ulmerovog dolaska na neslužbenu "crnu listu" velikih studija. Ulmer je zbog toga ostatak karijere proveo snimajući niskobudžetne filmove za tzv. Poverty Row studije, a kasnije i u Evropi. Usprkos toga, njegov film noir pod imenom Detour danas uživa kult status.
Djelomična filmografija
kao scenograf (sporno):
Rutenijum red
Rutenijum red je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 790,386 Da.
Edgar G. Ulmer
Djelomična filmografija
kao režiser:
Bryan Ruiz
Bryan Jafet Ruiz González (San José, 18. kolovoza 1985.) je kostarikanski nogometaš i reprezentativni kapetan koji trenutno igra za Sporting CP. Ruiz uglavnom igra kao ofenzivni vezni, ali može igrati i kao drugi napadač.
Cornil (Korez)
Kornij je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez.
1226 Golia
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 9,853 stepeni, a orbitalni period iznosi 1514,746 dana (4,147 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,113. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,10 a geometrijski albedo 0,238.
Asteroid je otkriven 22. aprila 1930. godine.
Auberry, California
Auberry je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,369 stanovnika.
Bad Dürrenberg
Bad Direnberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.670 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088020, NUTS (DEE0B) i LOCODE (DE UBG) kod.
Benjamin Perez, Texas
Benjamin Perez je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 34 stanovnika.
Bad Dürrenberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zale Bad Direnberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 104 metra. Površina opštine iznosi 36,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.670 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 350 stanovnika/km².
274
Godina 274. (CCLXXIV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Aurelijana i Kapitolina (ili, rjeđe, godina 1027. Ab urbe condita). Oznaka 274. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
North Wantagh, New York
Nort Vonto je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Lovara-Frasson-Tognasca, Padova
Lovara-Frasson-Tognasca je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
North Wantagh, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.960, što je 196 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lovara-Frasson-Tognasca, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Glicin dehidrogenaza (formira cijanid)
Glicin dehidrogenaza (formira cijanid) (, cijanovodonična sintaza, HCN sintaza) je enzim sa sistematskim imenom glicin:akceptor oksidoreduktaza (formira cijanovodonik). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova enzim iz Pseudomonas sp. sadrži FAD. On je vezan za membranu.
Damaradienska sintaza
Damaradienska sintaza je enzim sa sistematskim imenom skvalen mutaza (ciklizacija, formira damara-20,24-dien). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Avimimus
Avimimus ("oponašatelj ptica", lat. avis = ptica + mimus = oponašatelj) je bio rod maniraptora nalik na ptice koji su živjeli u današnjoj Mongoliji u periodu kasne krede, prije oko 70 milijuna godina.
Vrsta Avimimus portentosus opisana je na osnovu jednog gotovo potpunog skeleta otkrivenog 1981. godine. 1996. godine je otkriven još jedan gotovo potpun skelet, a 2001. godine je opisana još jedna vrsta Avimimus sp. koja se bazira na nekoliko izoliranih kostiju. 2008. godine je otkriveno jedno nalazište u kojem se nalazilo barem 10 primjeraka Avimimusa.
Opis
thumb|left|200px|Veličina Avimimusa u odnosu na čovjeka thumb|left|200px|Rekonstruirana lubanja
Avimimus je bio malen dinosaur dug oko 1,5 m i visok oko 45 cm. Lubanja je bila malena u odnosu na tijelo, mada su mozak i oči bili veliki. Kosti koje su štitile mozak bile su velike. To je također konzistentno sa hipotezom da je Avimimus imao proporcionalno velik mozak.
Kao i kod srodnih vrsta, čeljusti Avimimus su izgledale kao kljun kod papige; nije imao zube. Međutim, duž vrha premaksile nalazila su se ispupčenja nalik na zube. Budući da u kljunu Avimimusa nije bilo zuba, moguće je da je bio biljožder ili svežder. Kurzanov je, međutim, smatrao da se Avimimus hranio letećim ili skačućim kukcima, što je prema njegovom mišljenju mogao biti prvi korak prema letu, zato što je zahtijevao mnogo skakanja i tome sličnih pokreta.
Foramen magnum, rupa koja omogućava leđnoj moždini da se poveže s mozgom, bio je proporcionalno velik kod Avimimusa. Condylus occipitalis je, međutim, bio malen, što je još jedan pokazatelj da je lubanja bila relativno lagana. Vrat je bio dug i tanak i sastojao se od barem 12 kralježaka mnogo dužih nego kod drugih oviraptosaura. Križnih kralježaka bilo je 7. Za razliku od oviraptorida i Caenagnathidae, leđni kralješci nisu imali šupljine za zračne vreće, što znači da je Avimimus bio primitivniji.
Prednji udovi bili su kratki, dugi kao jedna trećina zadnjih udova. Kosti ruke bile su spojene, kao i kod ptica, a Kurzanov smatra da je jedan greben na lakatnoj kosti bio mjesto za koje je bilo pričvršćeno perje. Kurzanov je 1987. godine također prijavio prisustvo izbočina za koje je bilo pričvršćeno perje, i mada je Chiappe potvrdio prisustvo izbočina na lakatnoj kosti, njihova funkcija ostala je nerazrašnjena. Kurzanov je bio toliko uvjeren da je za te izbočine bilo pričvršćeno perje da je zaključio da je Avimimus možda mogao letjeti na kratke razdaljine. Danas se smatra da je Avimimus imao perje, ali većina paleontologa ne podržava ideju da je mogao letjeti.
Os ilii je bio usmjeren horizontalno, što je izazivalo vrlo široko kukovlje. Malo se zna o repu, ali po strukturi kukovlja može se zaključiti da je bio dug. Noge su bile vrlo duge i vitke, što možda znači da je Avimimus bio specijaliziran za trčanje. Porporcije kostiju noge također su dokaz da je Avimimus bio brz trkač. Goljenična kost je bila duga u odnosu na bedro, što je osobina životinja prilagođenih trčanju. Na stopalu su se nalazila tri prsta sa tankim i šiljastim pandžama.
Otkriće i vrste
Ostatke Avimimusa pronašli su ruski paleontolozi, a službeno ih je 1981. godine opisao Dr. Sergei Kurzanov. Kurzanov je isprva napisao da su fosili Avimimusa potekli iz formacije Djadokta; međutim, Watabe i kolege su 2006. godine u opisu jednog novog primjerka napomenuli da je Kurzanov vjerojatno pogriješio što se tiče podrijetla i da je vjerojatnije da je Avimimus potekao iz formacije Nemegt. Tipična vrsta je A. portentosus. S obzirom da u prvog primjerka nije pronađen rep, Kurzanov je zaključio da ga Avimimus nije ni imao. Međutim, kod drugih primjeraka pronađeni su repni kralješci, što je dokaz da je Avimimus imao rep. Watabe i kolege su 1996. godine pronašli, a 2000. godine opisali jedan gotovo potpun primjerak Avimimusa. Uz to, pronašli su i veći broj otisaka stopala koji su pripadali Avimimusu.
Veliki broj kostiju koje su priključene rodu Avimimus, ali su različite od kostiju vrste A. protentosus možda predstavljaju drugu vrstu, tj. Avimimus sp..
Tim kanadskih, američkih i mongolskih paleontologa, koje je predvodio Phil Currie, 2008. godine je prijavio veliko nalazište fosila Avimimus sp.. To nalazište nalazi se u formaciji Nemegt, 10,5 metara iznad formacije Barun Goyot u pustinji Gobi. Tim je prijavio kosti barem deset jedinki Avimimusa, ali moguće je da ih ima više. Sve jedinke bile su ili odrasle ili adolescenti; odrasli su pokazivali malu varijaciju u veličini, što znači da su nastavljali rasti u manjoj mjeri i nakon spolne zrelosti. Kod odraslih je postojao veći stepen stapanja kostiju kod tarsometatarsusa i tibiotarsusa, a mjesta za koja su bili spojeni mišići također su bila izražena. Tim također smatra da je toliko jedinki pronađeno zajedno zato što su tijekom života bili društveni.
Klasifikacija
Za rod Avimimus se isprva smatralo da je u vrlo bliskom srodstvu sa pticama, s obzirom na to da do tada njegove ptičje osobine tada nisu pronađene kod drugih dinosaura. Kurzanov je smatrao da je Avimimus, a ne poznata "praptica" Archaeopteryx, bio u bliskom srodstvu sa direktnim pretkom današnjih ptica, a da Archaeopteryx nije bio tako blizak pticama kao što se to prije smatralo. Međutim, kasnije filogenetske analize srodstva između dinosaura i ptica to nisu potvrdile. Većina današnjih znanstvenika smatra da Avimimus zapravo pripada jednoj raznolikoj grupi dinosaura sličnih pticama koji su primitivniji od Archaeopteryx, a to su oviraptosauri.
Kurzanov je 1981. godine svrstao rod Avimimus u vlastitu porodicu, Avimimidae. Sankar Chatterjee je 1991. godine uspostavio red Avimimiformes u koji je spadao rod Avimimus. Paleontolozi često ne koriste niti jedan od tih naziva, s obzirom na to da sadrže samo jednu vrstu. Novija istraživanja su pokazala da je rod Avimimus najbolje svrstati u Oviraptoridae, u podgrupi Elmisaurinae.
1228 Scabiosa
1228 Skabioza (1228 Scabiosa) je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,769 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,5 a geometrijski albedo 0,092.
Campitello
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 103 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 1.231 m, a minimalnoj 112 m).
Auburn, California
Auburn je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.330 stanovnika.
Hromozom 6 (čovek)
Hromozom 6 je autozomni hromozom šesti po veličini u kariotipu čoveka i pripada grupi -{C}-. Prema položaju centromere svrstava se u submetacentrične hromozome. Sastoji se od 183 miliona baznih parova DNK što predstavlja između 5,5 i 6% ukupne količine DNK u jedru. Sadrži 1557 mapiranih gena i 633 pseudogena-{Mungall, A. J. et al. 2003. The DNA sequence and analysis of human chromosome 6. Nature 25:805-811.}-.
Mapirani geni i bolesti
desno|mini|Hromozom 6 sa obeleženim [[genski lokus|genskim lokusima]] Geni locirani na hromozomu 6 izazivaju sledeće bolesti i poremećaje: • 2
Gepefrin
Gepefrin (presionorm, Vintonin, 3-hidroksiamfetamin, meta-hidroksiamfetamin, i α-metil-​meta-tiramin) je antihipertenziv ili simpatomimetski agens iz amfetaminske familije koji je u prodaji u pojedinim Evropskim zemljama.
Ballenstedt
Balenštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Harc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.058 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15085040, NUTS (DEE09) i LOCODE (DE BAT) kod.
Gepefrin
On je poznati metabolit amfetamina.