cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Energija nuklearne fuzije
Nuklearna fuzija p-11B (proton – bor-11)
1H + 11B	→ 3 4He
Ova fuzija bi rezultirala sa samo 0,1% dobivene energije koju bi nosili neutroni. Optimalna temperature bi bila kod 123 keV, što je oko 10 puta više nego čisto vodikove fuzije, dodatna energija samoodržavanja bi trebala biti 500 puta veća i dobivena energija bi bila oko 2500 puta manja od D-T fuzije.
Povijest istraživanja
Prva ideja korištenja energije nuklearne fuzije je bila za dobivanje nuklearnog oružja, u obliku hidrogenske bombe, gdje se prvo koristi energija nuklearne fuzije za zagrijavanje stvaranje pritiska na gorivo, time započinje nuklearna fuzija, koja oslobađa veliku količinu neutrona. Hidrogenska bomba je oslobađala oko 500 puta više energije nego prve atomske bombe na nuklearnu fisiju.
Osim tih prvih pokušaja, dva su nova pristupa obilježila razvoj dobivanja energije iz nuklearne fuzije. Prvi je bio tokamak, koji se razvio u Sovjetskom Savezu i koji je kombinirao stellarator i pinch, i većina novih istraživanja se bazira na tom pristupu. U kasnim 1960-tim, u SAD se razvila ideja “mehaničke” fuzije s korištenjem lasera. U konačnici, nakon više od 50 godina istraživanja, jos ni jedan uređaj nije napravljen koji bi na komercionalnoj bazi proizvodio energiju za tržiste.
Ku Klux Klan
250px|right|thumb|Simbol Kju kluks klana Ku Klux Klan ili Kju-kluks-klan (poznat i po akronimu KKK ili samo Klan), je ime nekoliko organizacija koje su postojale u prošlosti kao i nekih koje danas postoje, a koje zagovaraju superiornost bele rase, antisemitizam, rasizam, antikomunizam, antikatolicizam, homofobiju i nativizam. Ove organizacije su često koristile i koriste i terorističke metode i nasilje kao i zastrašivanje kao što je paljenje krsta, u cilju ugnjetavanja američkih crnaca i drugih društvenih ili etničkih grupa.
2C-T-13
2C-T-13 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 271,376 Da.
Ku Klux Klan
Godine 1915. osnovana je druga, različita grupa pod istim imenom. Osnivanje ove organizacije bilo je inspirisano modernim mas medijima — filmom Rođenje nacije kao i inflamatornim antisemitskim novinskim člancima u vezi sa suđenjem i linčom ubice Lea Franka, Jevrejina koji je bio optužen i osuđen za ubistvo 13-godišnje bele radnice fabrike u kojoj je radio kao upravnik. Ovaj drugi Kju-kluks-klan je bio organizovan kao bratstvo koje je plaćalo hiljade ljudi da širom SAD na lokalnom nivou organizuju ćelije Kju-kluks-klan. Na vrhuncu moći, početkom dvadesetih godina 20. veka, Kju-kluks-klan je brojao oko 4-5 miliona ljudi. I ovaj Kju-kluks-klan je propovedao rasizam, antikatolicizam, antikomunizam, nativizam i antisemitizam, a neke lokalne grupe su učestvovale i u linčovanjima i drugim nasilnim aktivnostima. Popularnost Kju-kluks-klana je oslabila tokom Velike depresije, a članstvo je drastično opalo tokom Drugog svetskog rata zbog skandala izazvanih umešanošću uglednih članova organizacije u razne zločine kao i zbog podrške nacistima. thumb|thumb|300px|Članovi drugog Klana na jednom od svojih mitinga 1923. Ime Kju-kluks-klan je od tada koristilo više međusobno nepovezanih grupa, od kojih su se mnoge protivile Aktu o ljudskim pravima i desegregaciji pedesetih i šezdesetih godina 20. veka. Mnogi članovi ovih grupa su bili optuženi i osuđeni zbog višestrukih ubistava aktivista za ljudska prava i dece (kao što je bilo postavljanje bombe u baptističkoj crkvi u Alabami).
Danas Kju-kluks-klan broji oko 150 ćelija sa oko 8.000 članova širom SAD. Ove ćelije koje deluju u malim i lokalnim grupama, smatraju se krajnje ekstremističkim grupama koje šire mržnju. Danas svi vodeći mejnstrim mediji i politički i religiozni lideri u SAD oštro osuđuju ovu organizaciju.
Počeci
thumb|Nejtan Bedford Forest, prvi Veliki vrač Kju-kluks-klana
Stvaranje Kju-kluks-klana prvobitno je proizašlo kao posledica poraza država Konfederacije u ratu sa unionistima sa Severa. U početku, bilo je to samo jedno udruženje bez političkog cilja. Kao svoj glavni cilj, imalo je da produbi veze koje su tokom rata stvorene među vojnicima Konfederacije.
U noći između 24. i 25.12. 1865, šest mladih južnjačkih oficira (Džons, Mekord, Rid, Kenedi, Lester i Krou) je osnovalo Kju-kluks-klan u gradiću Pulaski, u Tenesiju.
Međutim, Preskript nikada nisu prihvatile ni jedna od lokalnih ćelija. Nastavile su da deluju nezavisno, kao što se nikada nisu osnovali ni okružni ni regionalni ni državni štabovi. Prema usmenom izveštaju, Gordon je posetio bivšeg trgovca robljem i generala Konfederadije, Nejtana Bedforda Foresta u Memfisu (Tenesi), i rekao mu za organizaciju, na šta je Forest odgovorio:"Odlično! To je stvarno odlično! To će nam pomoći da zadržimo crnčuge tamo gde im je mesto." Nekoliko nedelja kasnije, Forest je bio izabran za Velikog vrača, kako se nazvao vrhovni lider Klana. Međutim, u svim kasnijim intervjuima, Forest je negirao da je na čelu Klana i tvrdio je da nikada nije kontrolisao lokalne ćelije.
Aktivnosti
thumb|200px|thumb|Antiklanovska karikatura na kojoj je prikazan Klan i Demokratska partija kao naslednici Konfederacije Glavni cilj Klana bio je kontrola političkog i društvenog statusa oslobođenih crnaca. Naročito se radilo protiv prava crnaca na obrazovanje, ekonomski boljitak, prava glasa i nošenja oružja. Međutim, iako se Klan uglavnom fokusirao na crnce, južnjački republikanci su takođe postali meta napada i zastrašivanja. Nasilje je postiglo svoj cilj. Na primer, aprila 1868. godine, na opštim izborima u Džordžiji, u okrugu Kolumbija republikanski kandidat Rufus Bulok je dobio 1.222 glasa, međutim, već u novembru-studenom iste godine, na predsedničkim izborima, republikanski kandidat, Ulysses S. Grant, dobio je samo jedan glas u istom okrugu.
Klan je često zastrašivao nastavnike i službenike federalnog biroa organizacije Fridmen. Crnci članovi Lojalne Lige su takođe bili česta meta napada Klana. Kongresna istraga jednog tipičnog incidenta u Misisipiju otkriva sledeće :
Samo u jednom okrugu na Floridi, Klan je ubio 150 crnaca, i na stotine u drugim okruzima.
Gordonov proglas iz 1868. godine svedoči o nasilnim akcijama koje je sprovodio Klan tih godina. thumb|200px|thumb|Tri člana Kju-kluks-klana uhapšeni 1871. godine u okrugu Tišomingo, Misisipi, zbog pokušaja ubistva cele jedne porodice
U jednom intervjuu 1868. godine, Forest se hvalio kako je Klan nacionalna organizacija od 550.000 članova i da iako on nije član iste, da je njihov "simpatizer" i da bi "sarađivao" sa njima, kao i da je u stanju da okupi 40.000 članova Klana za 5 dana ako zatreba. Izjavio je kako Klan ne vidi crnce kao neprijatelje, već Lojalnu ligu i republikansku državnu vladu otelovljenu u likovima poput guvernera Tenesija, Braunloua i drugim karpetbegersima i skalavegsima. Ovo je bilo samo delimično tačno, jer je Klan napadao ove bele grupe samo zato što ih je video kao prepreku za njihove nasilničke akcije ka bivšim robovima. Posebno su napadali nastavnike koje je Fridmanov biro doveo na jug, od kojih su mnogi bili abolicionisti ili aktivisti "podzemne železnice", grupe koja je pre građanskog rata pomagala robovima da pobegnu sa plantaža. Mnogi belci južnjaci su verovali da crnci glasaju za republikansku partiju samo zato što su ih tako nagovorili ljudi iz Lojalne lige. Crnci aktivisti Lojalne lige su takođe bili česta meta napada Klana. U jednom dnevnom listu iz Alabame, glavni urednik je izjavio da "Liga nije ništa drugo osim crnačkog Kju-kluks-klana".
Slabljenje i gašenje organizacije
thumb|300px|thumb|Guverner Karoline, Vilijem Vuds Holden Prvi klan nikada nije bio organizovan na centralizovan način. Kao tajna ili "nevidljiva" organizacija, nije imao ni obaveze, ni članarine, ni novine, ni predstavnike, ni službenike, ni državne niti regionalne ili okružne predstavnike. Popularnost je stekao zahvaljujući reputaciji, koju je opet stekao zahvaljujući neobičnim kostimima i divljom i pretećom teatralnošću. Kao što je to istoričar Elejn Franc Parsons primetila :
Forestova nacionalna organizacija je imala slabu ili gotovo nikakvu kontrolu nad lokalnim Klanovima, koji su bili prilično nezavisni. Jedan od vođa Klana se žalio da je njegovi navodno mesto šefa bilo čista teorija, jer navodno nije imao nikakav autoritet nad nesmotrenim mladićima sa sela koji su bili najaktivniji u noćnim prepadima, bičevanjima i zastrašivanjima. Forest je naredio raspuštanje Klana 1869, izjavivši da "se Klan izvitoperio i potpuno udaljio od prvobitnih časnih i patriotskih ciljeva, nanosivši više štete nego koristi javnom redu i miru. ". Međutim, zbog manjka kontrole na nacionalnom nivou, ovaj proglas je bio pre nagoveštaj opadanja Klana, a ne njegov kraj. Istoričar Stenli Horn piše da "je kraj Klana bio više spora i postepena dezintegracija, koja se odlikovala pojedinačnim nestajanjem manjih grupa po celoj teritoriji SAD, nego formalno raspuštanje jedne organizacije". Novinar iz Džordžije je januara 1870. napisao da "u stvari, Kju-kluks-klan nije banda organizovanih kriminalaca, već su to pojedinci koji čine kriminalne prestupe i sebe nazivaju članovima Kju-kluks-klana. " thumb|thumb|200px|Bendžamin Franklin Batler
Iako je Klan često korišćen kao maska za zločine koji nisu imali veze s politikom, država i lokalne vlasti su retko preduzimali mere protiv njegovog delovanja. U slučajevima linča, belci gotovo nikad nisu bili proglašeni krivima, a i kad jesu, gotovo nikad nisu bili i osuđeni. U mnogim državama republikanci su strahovali da bi upotreba crne milicije izazvala međurasni rat. Kada je republikanac Vilijem Vuds Holden, guverner Severne Karoline, sazvao miliciju protiv Klana 1870. godine, republikanci su izgubili većinu u parlamentu a kasnije su bili prinuđeni da daju ostavku.
Ponekad su se takođe organizovali pokreti s ciljem da se slomi Klan, iako je mnogo demokrata na nacionalnom nivou postavljalo pitanje da li Klan uopšte postoji ili je to bila izmišljotina republikanaca sa Juga. Januara 1871. godine, republikanski senator Pensilvanije, John Scot, organizovao je saslušanje na kojem se pojavilo 52 svedoka o zločinima Klana. Mnoge države na Jugu su već bile izglasale zakone protiv Klana, a u februaru-veljači, kongresmen i bivši general Unije, Bendžamin Franklin Batler iz Masačusetsa sastavio je predlog zakona koji je poznat kao Zakon o građanskim pravima (1871), ili Akt o Kju-kluks-klanu.
Međutim, bilo je potrebno još nekoliko godina do potpunog uništenja svakog traga Klana. Na uskršnju nedelju 1873. godine, dogodio se najkrvaviji izraz rasnog nasilja u toku Rekonstrukcije — Masakr u Kolfaksu. Masakr je počeo kada su crnci pružili otpor napadima Klana i njihovih saveznika iz Bele lige. Rezultat je bio masakr 180 crnaca na uskršnji dan 1873.
Drugi Kju-kluks-klan
Četiri i po decenije nakon ukidanja i nestanka prvog Kju-kluks-klana, međurasni odnosi u SAD su i dalje bili veoma loši. Devedesete godine 19. veka su bile obeležene najvećom međurasnom zategnutošću i nasiljem — prema Institutu Taskidži, najveći broj rasnih ubistava i linčovanja se desio upravo u ovom periodu.
Osnivanje
thumb|250px|thumb|Poster filma [[Rođenje nacije]] Osnivanje drugog Kju-kluks-klana 1915. godine bilo je proizvod novonastale moći masovnih medija. Tri veoma bliska događaja imala su veliki uticaj na oživljavanje ideje o Klanu:
Film Rođenje nacije je glorifikovao prvobitni Klan koji je u to doba prilično pao u zaborav. Grifitov film se bazirao na knjizi i dramskom komadu Čovek klana kao i knjige Leopardove pege, dela Tomasa Diksona. Film je izazvao pravo ludilo za Klanom. Na pretpremijeri u Los Anđelesu, plaćeni glumci su paradirali na konjima u beloj odeždi prerušeni u članove Klana, dok su u Atlanti na prvoj zvaničnoj premijeri filma, pravi članovi novoosnovanog Klana jahali ulicom ispred bioskopa. U nekim slučajima, previše raspoloženi gledaoci su pucali u ekran. .
Popularnost filma je još više uvećala podrška predsednika SAD, Vudroa Vilsona, koji je potvrđivao istinitost onoga što se tvrdilo u filmu. Veliki deo ikonografije modernog Klana uključujući i bele kostime i spaljivanje krsta su u stvari preuzeti iz filma, zasnovanog više na Diksonovom romantičarskom konceptu stare Škotske u pesmama Valtera Skota nego na prvobitnom Klanu. thumb|left|thumb|150px|Ilustracija iz "Čoveka Klana" Rođenje nacije uključuje opširne citate iz knjige Vudroa Vilsona, Istorija američkog naroda, na primer: "Belci su ustali podstaknuti čistim instinktom za samoodržanjem... sve dok se konačno nije pojavio veliki Kju-kluks-klan, istinsko carstvo Juga, kako bi zaštitio zemlje Juga." Na specijalnoj projekciji filma u Beloj kući 18.2. 1915, Wilson je izjavio: Ovo je kao pisanje istorije sa prosvetljenjem, i jedino mi je žao što je sve ovo tako užasno tačno. " Wilsonova porodica je bila simpatizer Konfederacije tokom Građanskog rata i zbrinjavala je ranjene vojnike Konfederacije u crkvi. Kad je Wilson bio mlad, njegova stranka se oštro suproststavila Rekonstrukciji, a kad je postao predsednik, oživeo je politiku rasne segregacije u federalnoj vladi po prvi put od Rekonstrukcije. S obzirom na snažnu poruku sadržanu u filmu, i dokumentovano viđenje koje je Vilson imao o rasizmu i Klanu, Wilsonovi komentari se mogu protumačiti kao podrška rasističkoj organizaciji. Prepiska koju je Wilson kasnije održavao sa rediteljem Grifitom potvršuje oduševljenost predsednika filmom. Predsednikova mišljenja su objavljena i odmah su izazvala kontroverze. Wilsonova podrška je uvećala popularnost ovom filmu, koji je bio jedan od ključnih faktora u osnivanju novog Klana. thumb|250px|thumb|Wilsonov citat u filmu Rođenje nacije Iste godine, desio se drugi bitan događaj koji je uticao na stvaranje novog Klana — linčovanje Lea Franka, jevrejskog upravnika fabrike. Senzacionalističke dnevne novine su prenele vest da je Frank bio optužen za silovanje i ubistvo Meri Fejgan, maloletne bele radnice njegove fabrike. Bio je osuđen nakon sumnjivog suđenja u Georgiji (sudija je tražio da Frank i njegovi advokati ne budu prisutni u sudnici u trenutku objavljivanja presude zbog nasilnički raspoložene rulje koja je bila potpuno opkolila sudnicu). Njegovi advokati su uložili žalbe koje su bile odbijene, ali je guverner države preinačio presudu iz smrtne kazne na doživotnu robiju. Tada je rulja koja je sebe nazivala Vitezovima Mary Phagan otela Franka iz zatvora i linčovala ga.
Za mnoge Južnjake koji su verovali u Frankovu krivicu, postojala je velika sličnost između celog tog događaja i radnje filma Rođenje nacije, jer su videli veliku analogiju između Meri Fejgan i junakinje filma, Flore, mlade device koja se bacila sa litice kako bi izbegla da je siluje crnac Gus, koji je u filmu opisan kao "otpadnika, proizvod zlih doktrina koje su raširili karpetbegersi." thumb|left|180px|thumb|Vilijem Džozef Simons, osnivač drugog Klana Tomas Votson, političar iz Džordžije i urednik lista Džefersonijan je vešto iskoristio Frankovo suđenje kako bi obnovio Klan. Novi Klan je bio svečano osnovan 1915. godine na sastanku kojem je predsedavao Vilijem Džozef Simons na vrhu Stoun Mauntina i kome su prisustvovali ostareli članovi originalnog Klana kao i članovi organizacije Vitezovi Meri Fejgan.
Simons je pronašao inspiraciju za ovaj drugi Klan u originalnom Preskriptu Klana koga je napisao Džordž Gordon 1867. u pokušaju da originalnom Klanu da značaj nacionalne organizacije Preskript ističe ciljeve Klana :
Članstvo
Poslednjih godina, istoričari su došli do lista članova nekih lokalnih jedinica Klana i uporedili ih sa imenima u telefonskim imenicima ili lokalnim registrima kako bi dobili profil prosečnog člana. Veliki listovi su jednoglasno zauzeli neprijateljski stav prema Klanu i često su izvrgavali ruglu njegove članove nazivajući ih glupavim seljacima. Detaljna analiza obavljena u Indijani pokazuje da je ta predstava bila pogrešna. thumb|left|280px|thumb|Članovi Kju-kluks-klana defiluju na Pensilvanija aveniji u okrugu Vašington [[1928]]
Klan je imao uspeha u regrutovanju novih članova širom SAD. Dvadesetih godina 20. veka, broj članova Klana je postigao svoj maksimum — 15 % stanovništva koje je činilo glasačko telo SAD bilo je i član Kju-kluks-klana. Ćelije su nicale jedna za drugom po celim SAD, čak i u Kanadi, uglavnom u pokrajini Saskačevan bilo je značajnijih aktivnosti Klana protiv katoličkkih imigranata.
Ovaj Klan je delovao kao prava lukrativna kompanija. Članovi, po učlanjenju, morali su da plate kvotu inicijacije i da kupe kostim Klana. Organizatori su zadržavali polovinu novca a drugu polovinu su slali državnim ili nacionalnim službenicima. Kada bi organizator završio sa jednom oblasti, organizovao bi ogroman skup na kojem bi se palili krstovi i obavljala svečana ceremonija predaje Biblije lokalnom protestantskom svešteniku. Na kraju bi organizator odlazio sa novcem. Lokalne ćelije su delovale kao mnoga bratstva — povremeno bi dovodila govornike u grad. Državni ili nacionalni zvaničnici Klana imali su vrlo malu ili nikakvu kontrolu nad lokalnim zvaničnicima ove organizacije i retko kada su pokušavali da od njih naprave politički aktivne grupe.
Aktivnosti
Novi Klan je imao nove antisemitske, antikatoličke, antikomunističke i antiimigrantske ciljeve. Ovime je Klan uspeo da regrutuje veliki broj članova širom Srednjeg Zapada SAD, veći broj nego na Jugu. Kao i u nacističkoj propagandi, nove članove je privlačilo tumačenje da su za sve probleme u SAD glavni krivci bili crnci ili jevrejski bankari, ili neka druga slična grupa.
Novi Klan se razlikovao od prvog u tome što je prvi Klan bio isključivo južnjačka organizacija, dok je novi Klan imao uticaja u celoj SAD, sa velikim uticajem na političare u nekoliko država. Popularnost novog Klana je sezala sve do severa, kao što je Nova Engleska, gde je bio umešan u nasilje kao što je spaljivanje crnačke škole u Sičuitu na Roud Ajlandu.
Dvadesetih i tridesetih godina 20. veka, frakcija Klana pod imenom Crna legija bila je veoma aktivna na srednjem zapadu SAD. Članovi ove grupe nisu nosili bele odežde već crne uniforme koje su im davale izgled gusara. Crna legija je bila najsurovija frakcija Klana i isticali su se po ubistvima komunista i socijalista.
Dalje, grupe Klana su takođe učestvovale u linčovanjima i išli su toliko daleko da su ubijali crne vojnike koji su se vraćali sa fronta u Prvom svetskom ratu dok su još uvek nosili uniforme. Klan je upozoravao crnce da moraju da poštuju prava bele rase "u čijoj im je zemlji dopušteno da žive. "
La Reforma, Santa María Jacatepec
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Las Cuatro Milpas, Arteaga
Las Cuatro Milpas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
La Reforma, Santa María Jacatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Las Cuatro Milpas, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2048 m.
Ku Klux Klan
Politički uticaj
Demokrate su sazvale nacionalnu konvenciju u New Yorku 1924. godine na kojoj je bilo ubedljivo prisustvo članova Klana. Na konvenciji je trebalo da se izabere kandidat za predsednika. Kandidati za to mesto su bili William McAdoo, koga je podržavao Klan, i guverner Njujorka, Al Smit, koga je Klan odbacio zbog toga što je bio katolik. Nakon nekoliko dana sukoba, obojica su se povukla i demokrate su ostale bez kandidata za predsednika. Klan je smatrao da je McAdoo pobedio, jer je barem postigao da Demokratska stranka prihvati određenu politiku koju je predvodio katolik. Klan je proslavio ovu "pobedu" u New Jersiju, 4.7.a 1924. komemoracijom na kojoj su hiljade članova Klana spalili krstove i lutke koje su predstavljale Ala Smita.
Takođe postoje dokazi da je u određenim državama, kao na primer, Alabami, Klan pokazao izuzetan interes za političke i društvene reforme. S obzirom na konzervativnu političku strukturu države Alabama, Klan je zagovarao progresivne ideje kao što je poboljšanje državnih škola, gradnja i poboljšanje puteva, efektivnija primena prohibicije (zabrane alkohola), i dr. Na mnoge načine ovi napredni politički ciljevi koji su favorizovali običnog građanina i nižu klasu belaca bili su rezultat pružanja mogućnosti tim istim ljudima da postave svoje političke favorite na važna politička mesta. Već 1925, Klan je bio važna i jaka politička snaga u državi. Moćni politički prvaci kao Tomas Heflin, Dejvid Bib Grejvs, ili Hjugo Blek okrenuli su članove Klana protiv velikih industrijalaca koji su godinama do tada dominirali državom. Blek je bio izabran za senatora 1926. godine i postao je vatreni zagovornik New Deala. Kada je dobio nameštenje u Vrhovnom sudu 1937, otkriće da je bivši pripadnik Klana šokirala je javnost, ali on je i dalje ostao u Sudu. Godine 1926, Bib Grejvs, postao je guverner uz pomoć Klana. Vodio je jednu od najprogresivnijih administracija u istoriji države, zalažući se za bolje finansiranje školstva, bolje zdravstvo, izgradnju puteva, i zakone o radu.
Međutim, kao rezultat ovih političkih uspeha, članovi Klana, misleći da uživaju zaštitu vlade, pokrenuli su talas terora i nasilja širom Alabame tokom 1927. godine, uzimajući kako crnce tako i belce kao metu svojih napada. Napadali su ne samo one koji su kršili rasna pravila, neko i one koji su po njima moralno posrnuli. U Birmingemu, Klan je napadao na lokalne javne kuće i burdele. U Troju, Alabama, Klan je prijavljivao roditeljima decu koju bi uhvatio da održavaju seksualne odnose u kolima. Jedan lokalni klan je "uhvatio jednu razvedenu ženu, skinuo je do pojasa, vezao za drvo i divljački izbičevao."<ref name="Rogers et al"{Rogers, William; Ward, Robert; Atkins, Leah; and Flynt, Wayne. Alabama: The History of a Deep South State. University of Alabama Press, Tuscaloosa, AL, 1994. .
Konzervativna elita je uzvratila napad. Grover S. Hol Senior, urednik Montgomeri Edvertajzera, započeo je seriju članaka u kojima je napadao Klan zbog njegove "rasne i religijske netolerancije", zbog čega je osvojio Pulicerovu nagradu. Druge dnevne novine su takođe konstantno napadale Klan kao "nasilnu i ne-američku" organizaciju. Kontranapad je imao uspeha. Godine 1928. za predsednika države je izglasan Herbert Hoover koji je pobjedio Al Smitha kojeg podržava klan, a broj članova se počeo drastično smanjivati tako 1930. nije brojao više od 6000.
Slabljenje organizacije
Propast drugog Klana je delimično rezultat odmazde za njihovo nasilje, a delimično rezultat skandala u koji je bio umešan David Stephenson (u to doba član Republikanske partije, bivši aktivni član Socijalističke partije a zatim i Demokratske partije), Veliki zmaj Indijane i drugih 14 država, koji je bio optužen i osuđen za silovanje i divljačko ubistvo Madge Oberholtzer (bila je toliko pretučena da je čovek koji je našao njen leš opisao njeno stanje kao da je "žvakao kanibal"). S druge strane, prema istoričaru Leonard Mooru veoma bitna stavka koja je uticala na raspad drugog Klana su i veliki propusti vođstva :
Folklorista i pisac Stetson Kenedi infiltrirao se u redove Klana nakon Drugog svetskog rata i dobavio medijima i policiji informacije o Klanu. Takođe je razotkrio klanovske lozinke piscima radio programa Supermen, koji su napisali nekoliko epizoda u kojima se Supermen suprotstavio Klanu. Kenedijeva namera, da razveje misteriju koja je obavijala Klana i banalizuje njegove rituale i lozinke, imala je negativan uticaj na članstvo i novačenje. Kenedi je najzad napisao knjigu na osnovu svojih iskustava, koja je postala bestseler tokom 50-ih i dalje naudila Klanu.
Kasniji Klanovi
Početkom pedesetih godina 20. veka, veliki broj nezavisnih grupa Klana počeo je da pruža otpor pokretu za ljudska prava. Otpor je podrazumevao brojne nasilne akcije i zastrašivanja. Među mnogobojnim događajima, najupečatljiviji su bili sledeći:
Tokom ovog perioda, članovi Klana su ubili mnogo više ljudi, međutim, mnoga od tih ubistava nisu bila prijavljena. Na primer, 1951. godine, Hari T. Mur, nastavnik i direktor crnačke zajednice, poginuo je zajedno sa svojom suprugom u bombaškom napadu na njihov dom. Iako se istragom FBI u to doba došlo do imena nekoliko osumnjičenih, niko nije bio optužen za ovaj zločin. Četrdeset godina kasnije, jedan bivši član Klana je priznao da su on i još nekoliko članova skovali zaveru sa pripadnicima policije kako bi izveli ovo i još nekoliko drugih ubistava. Prema izveštaju Južnog regionalnog saveta u Atlanti, tokom 1951. i 1952. godine, u četrdeset kuća crnačkih porodica su bile postavljene bombe. Neki od njih su bili aktivisti kao Hari Mur, ali mnogi od tih ljudi su bili obični ljudi koji su odbili da se povinuju rasističkim konvencijama ili su bili nedužni prolaznici, žrtve belog terorizma.
Međutim, iako je vreme nakon Drugog svetskog rata bilo vreme kada su klanovske grupe nastupale sa izuzetno velikim nasiljem, takođe je bilo i vreme kada je Klan bio s uspehom suzbijen. Na primer, 1958. godine, klanovci su u Severnoj Karolini spalili krstove ispred kuća dva Indijanca plemena Lumbi (prvi su se doselili u isključivo belački kraj, a druga je bila Indijanka koja je izlazila sa belcem), a zatim održali miting u neposrednoj blizini, da bi ubrzo otkrili da su opkoljeni stotinama naoružanih Lumbija. Došlo je do pucnjave, a Klan je pobegao glavom bez obzira.
Godine 1964. Kontraobaveštajna služba FBI je počela sa pokušajima da se inflitrira u Klan i uništi ga. Džeri Tompson, novinar koji je uspeo da se ubaci u Klan 1979. godine, izveštavao je o uspesima kontraobaveštajne službe FBI. Frakcije rivali unutar Klana su međusobno optuživale vođe protivničke grupe da su doušnici FBI, a kasnije je otkriveno da je jedan od vođa, Bil Vilkinson, radio za FBI.
Kada je vekovna borba za glasačka prava crnaca na Jugu bila konačno završena, Klanovi su se preorijentisali na druge mete, kao imigracija, pozitivna diskriminacija, a naročito sudska naređenja o desegregaciji u školskim autobusima. Godine 1971, članovi Klana su postavili bombe u deset školskih autobusa u Pontijaku, Mičigen, a harizmatični klanovac, Dejvid Djuk je bio aktivan u južnom Bostonu tokom krize školskih autobusa 1974. Djuk je bio vođa Vitezova Kju-kluks-klana od 1974. do 1978. godine, a 1980, Djuk je osnovao rasističko-nacionalističku političku partiju Nacionalno udruženje za napredak belaca. Godine 1989. bio je izabran za poslanika u parlamentu Lujzijane kao republikanski kandidat, iako je republikanska partija svoju podršku dala drugim republikanskim kandidatima, a ne njemu.
U ovom periodu, otpor Klanu je postajao sve više uobičajen. Tompson kaže da u toku njegovog kratkog članstva u Klanu, pucali su na njegov kamion, crna deca su ga vređala, a manifestacija koju je sazvao Klan pretvorila se u nemire kada su crni vojnici iz obližnje vojne baze napali članove Klana. Pokušaji Klana da preduzmu marševe su često bili presretani kontramarševima i kontraprotestima, i neretko bi dolazilo do fizičkog sukoba.
Takođe se pokazalo da Klan nije imun na sudske procese, što se odlično pokazalo u sudskom procesu protiv članova Klana povodom linčovanja Majkla Donalda 1981. godine u gradu Mobajl, Alabama, što je dovelo do bankrota jednu grupu Klana koja se zvala Ujedinjeni klanovi Amerike.
Aktivnosti Klana su uslovile pojavu drugih tipova rasističkih grupa i pokreta, kao Hrišćanski identitet, neonacističke grupe kao i rasistički skinhedsi.
Kju-kluks-klan u 21. veku
Kju-kluks-klan i dan danas postoji, međutim samo u formi izolovanih grupa simpatizera čiji broj ne prelazi nekoliko hiljada. Godine 2002. jevrejska Antidefamaciona liga je objavila izveštaj u kom se tvrdi: "Danas Kju-kluks-klan ne postoji. Fragmentacija, decentralizacija i opadanje su tekli bez prestanka." Međutim, u izveštaju se takođe navodi da i dalje postoji "potreba za pravdanjem je duboko ukorenjena i da će vrlo verovatno uvek postojati, čak iako Klan potpuno nestane ." Godine 2006, Antidefamaciona liga je preispitala svoju procenu Kju-kluks-klana, tvrdeći da "Kju-kluks-klan, koji je do pre nekoliko godina izgledao na samrti i statičan (...), sada doživljava nenadan i zabrinjavajući preporod zahvaljujući zloupotrebi tema kao što su imigracija, homoseksualni brakovi i zločin u gradovima."
Danas, jedini bivši član Klana koji se nalazi na visokom položaju u SAD je demokrata Robert Bird, senator Zapadne Virdžinije, koji je izjavio da "duboko žali" što se pridružio Klanu pre skoro pedeset godina, kad je imao 24 godine.
Neke od danas aktivnih, većih KKK organizacija su:
Osim ovih, postoje mnogobrojne manje organizacije koje takođe prisvajaju ime Klana.
Procenjeno je da od 2005. godine ima oko 3.000 članova KKK, podeljenih na oko 100-150 ćelija nastalih iz raznoraznih organizacija, od kojih je dve trećine bilo iz ranijih država Konfederacije. Preostala trećina se nalazi uglavnom na srednjem zapadu SAD.
Unija američkih građanskih sloboda je obezbedila pravnu podršku raznim frakcijama Klana u odbrani prava propisanog Prvim amandmanom, prava na održavanje javnih okupljanja, parada, marševa i prava predlaganja kandidata za javne položaje.
Rečnik
Tokom istorije, članovi su skovali mnogo reči koje počinju sa KL:
Sve ove reči je stvorio Vilijam Simons, kao deo oživljavanja Klana 1915. godine. Klan iz doba Rekonstrukcije je koristio druge titule.
La Esmeralda, Soto la Marina
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Salamina (razvrstavanje)
Salamis ili Salamina može biti:
Bouafle (Ivlen)
Buafl je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen.
Fane, Brescia
Fane je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Bouafle (Ivlen)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.013, a gustina naseljenosti je iznosila 291 stanovnika/km².
Konstantinova bazilika u Trieru
Konstantinova bazilika (njemački: Konstantinbasilika) ili Aula Palatina u Trieru, je bazilika rimske palače, koja je izgrađena za cara Konstantina (306.-337.) na početku 4. stoljeća. Danas je UNESCOva svjetska baština i njena je najveća antička dvorana koja još stoji; ima dužinu od 67 metara, širinu 26,05 m i visinu od 33 m. mini|lijevo| Konstantinova bazilika u Trieru Aula Palatina je izgrađena oko 310. god. u sklopu kompleksa palače. Izvorno nije bila samostojeća zgrada, već je imala mnoge manje pripojene zgrade poput trijema, predvorja, vestibula i nekih uslužnih prostorija, a imala je i podno i zidno grijanje (hipokaust). Tijekom srednjeg vijeka je korištena kao rezidencija trierskih biskupa. Za to je apsida preoblikovana u stambeni prostor, a na vrhu zidova apside dodani su šiljasti tornjići. U 17. stoljeću, nadbiskup Lothar von Metternich dao je napraviti svoju palaču odmah do bazilike, koju je uvelike obnovio i spojio s palačom. Kasnije, u 19. stoljeću, pruski kralj Fridrik Vilim IV. je naredio da se građevina vrati u svoj prvobitni rimski oblik, što je i učinjeno pod nadzorom vojnog arhitekta Carla Schnitzlera. God. 1856., Aula Palatina je postala protestantskom crkvom. God. 1944., izgorjela je u požaru izazvanom zračnim napadom savezničkih snaga u Drugom svjetskom ratu. Kada je sanirana, nakon rata, nisu obnovljene povijesne unutarnje dekoracije iz 19. stoljeća, tako da su iznutra dobro vidljivi izvorni zidovi od opeke.
Lamar, Oklahoma
Lamar je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Epil
Epil (Eppillus, druga polovica 1. vijeka pne. - prva polovica 1. vijeka n.e.) bio je kralj Atrebata u antičkoj Britaniji. Bio je sin Komija, atrebatskog poglavice koji je osnovao atrebatsku državu u Britaniji nakon bijega pred Rimljanima u Galiji. Prijestolje je naslijedio oko godine 20. pne. a vlast dijelio sa bratom Tinkomarom, s time da mu je sjedište bilo u naselju Noviomagus (današnji Chichester). Oko godine 7. ili 8. n.e. je svrgnuo Tinkomara i preuzeo svu vlast. Tinkomar je nakon toga pobjegao i u Rimu od cara Augusta tražio intervenciju. August je, međutim, odlučio priznati Epila za kralja. Oko godine 15. je još jedan brat, po imenu Verika, preuzeo vlast. Epil se nakon toga spominje kao kralj naroda Kantijaka u današnjem Kentu.
Piano Canne, Messina
Piano Canne je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Mlazna struja
mini|desno|300px|[[Oblaci uzduž mlazne struje iznad Kanade.]]
desno|mini|300px|Mlazne struje pušu oko cijele [[Zemlja|Zemlje u smjeru zapad-istok.]]
300px|desno|mini|Na sjevernoj polutki se sjeverna mlazna struja naziva polarna mlazna struja, a južna suptropska.
Mlazna struja je razmjerno uzak (nekoliko stotina kilometara), nekoliko kilometara debeo i obično tisuće kilometara dug pojas vrlo jakih vjetrova u gornjoj troposferi i stratosferi, u kojem je brzina vjetrova veća od 90 km/h, a rijetko može dosegnuti i 650 km/h. Mlazna struja ima važnu ulogu u općem strujanju zraka u atmosferi (cirkulaciji atmosfere), tijesno je vezana uz atmosferske fronte niskoga tlaka zraka i ciklone. Kako je to ujedno i područje značajne promjene vjetra i turbulencije u bezoblačnom zraku, važna je u zračnoj navigaciji i sigurnosti zrakoplovnog leta. Mlazna struja je atmosfersko strujanje vrlo velike brzine koje puše oko cijele Zemlje u smjeru zapad-istok. Nalazi se u sloju tropopauzi (između troposfere i stratosfere) na visini od 10 do 15 kilometara iznad Zemljine površine.
Položaj mlaznih struja na Zemlji
Postoje četiri mlazne struje koje stalno pušu oko Zemlje (dvije na sjevernoj Zemljinoj polutki, a dvije na južnoj). Na sjevernoj polutki se sjeverna mlazna struja naziva polarna mlazna struja, a južna suptropska. Gibaju se valovito (takozvani Rossbyevi valovi koji najvjerojatnije nastaju zbog sile uslijed Zemljine rotacije). Neki znanstvenici smatraju da zbog valova u mlaznoj struji nastaju ciklone i ostali atmosferski poremećaji. Sve mlazne struje se pomiču tijekom godine (zimi se pomiču prema ekvatoru, a ljeti prema polovima). Mlazne struje pušu između Zemljinih klimatskih pojaseva (između suptropskih mlaznih struja se nalazi tropski-žarki klimatski pojas, a između sjeverne suptropske i sjeverne polarne, te južne suptropske i južne polarne mlazne struje su sjeverni i južni umjereni pojas).
Korištenje
Ljudi mlazne struje koriste u zračnom prijevozu (zračni prijevoz u smjeru zapad-istok se zbog mlazne struje može odvijati mnogo brže i uz manji trošak goriva).
Brzina
Postiže brzine u središtu između 200 do 500 km/h. U Japanu je 1970. izmjerena do danas najveća od 650 km/h.
Gavazzana, Alessandria
Gavazzana je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Atrebati
Atrebati (Atrebates) je naziv za belgijsko pleme koje je sredinom 1. vijeka pne, živjelo na sjeverozapadu Galije, a potom u Britaniji posljednjih nekoliko decenija pred rimsko osvajanje.
Lingvisti vjeruju da riječ Atrebati doslovno znači "domaći" ili "domaćini", odnosno da dolazi od keltskog korijena -treb, a što znači "zgrada" ili "dom". Postojbina Atrebata je bila Artois u Francuskoj, a sjedište im je bilo poznato kao Nemetocenna, koje je kasnije upravo po Atrebatima promijenilo ime u današnji Arras. Godine 57. pne. Atrebati su se za vrijeme galskih ratova prvi put sreli s Rimljanima pod Julijem Cezarom, te se borili protiv njih u bitci na Sabisu. Vođa Atrebata Komije (Commius) je, međutim, ubrzo nakon toga postao jedan od glavnih Cezarovih saveznika, a 55. pne. i 54. pne. je sudjelovao u Cezarovim pohodima na Britaniju. Godine 52. pne. su se, pak, pridružili Vercingetoriksovom ustanku, a nakon njegovog gušenja, na čelu s Komijem u strahu od rimske odmazde prebjegli preko La Manchea u Britaniju.
Komije je ubzro nakon toga uspostavio kraljevstvo Atrebata, čije je područje odgovaralo grofovijama Hampshire, West Sussex i Surrey u suvremenoj Engleskoj. Sjedište kraljevstva je bilo utvrđeno naselje (oppidum) po imenu Calleva Atrebatum (današnji Silchester). Sjeverno od tog područja su živjeli Dobunni i Catuvellauni, istočno Regnenses, a na jugu Belgi. Da li su već ranije u Britaniji živjeli srodnici Atrebata ili da li se Komije uspio nametnuti britskim domorocima nije poznato. U svakom slučaju, od 30-ih pne. se na tom području počinju kovati novac s Komijevim imenom. Komija su nasljedili kraljevi po imenu Tinkomar, Epil i Verika. Osvajanje Verikinog kraljevstva od strane katuvelaunskog kralja Karataka je godine 43. poslužilo rimskom caru kao povod za invaziju Britanije nakon koje je zemlja Atrebata pripojena Rimskom Carstvu. Atrebati su neko vrijeme pod rimskom vlašću očuvali svoju autonomiju.
Stolac (Plužine)
Stolac je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 47 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 51 stanovnika).
Demografija
U naselju Stolac živi 34 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,1 godina (38,4 kod muškaraca i 35,7 kod žena). U naselju ima 11 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,27.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Batosigare, Balleza
Batosigare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
La Palma, Tamasopo
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Las Guacamayas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Las Guacamayas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Let He Who Is Without Sin...
Let He Who is without Sin... je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 11. novembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Jadzia Dax nagovori Worfa da zajedno odu na odmor na rajsku planetu Risu kako bi se tamo prepustili nesputanim užicima, ali kako se stvari zakompliciraju kada na Risu dolazi grupa fanatika uvjerenih da hedonistički životni stil prijeti opstanku Federacije.
Kritika je uglavnom bila loše naklonjena prema epizodi, pri čemu se uglavnom zamjerala loša karakterizacija Worfa i loše zamišljeni dramski sukob.
Ernest Walton
mini|desno|250px|Ernest Thomas Sinton Walton
Ernest Thomas Sinton Walton (Abbeyside, Irska, 6. listopada 1903. – Belfast, 25. lipnja 1995.) je bio irski fizičar,, koji je najpoznatiji po suradnji s britanskim fizičarem Johnom Cockcroftom, kada su 1932. prvi izveli „cijepanje” atoma litija nuklearnom reakcijom koristeći ubrzane čestice, odnosno protone. Zajedno su sagradili i Cockroft-Waltonovog akcelerator čestica. Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1951., zajedno s Johnom Cockcroftom.
Životopis
Ernest Walton se oženio s Fredom Wilson 1934., a imali su petoro djece.
Istraživački rad
Ernest Walton i John Cockcroft su došli na ideju da se protoni, koji se mogu dobiti ionizacijom vodika pri električnom pražnjenju u vakuumskoj cijevi, mogu pod utjecajem električnog polja visokog napona, ubrzavati i vidu usmjerenih zraka usmjeriti k elementima, da bi se dobila nuklearna reakcija i pretvorba u nove kemijske elemente. 1932. su izveli poznati pokus, kada su bombardiranjem atoma litija s protonima, uspijeli ih razdvojiti u dvije alfa-čestice, s akceleratorom čestica, koji je konstruirao Leo Szilard. Brzi protoni su ubrzani pod naponom od 125 000 V, a alfa-čestice su uočene scintilacijom na zaslonu od cinkovog sulfida (ZnS). To je bio prvi eksperimentalni dokaz pretvorbe kemijske tvari u energiju i tada je prvi puta uočen gubitak ili defekt mase. Taj pokus je popularno nazvan „cijepanje” atoma.
Nakon tog pokusa, Cockcroft i Walton su nastavili zajedničku suradnju na usavršavanju akceleratora čestica, pa je nastao Cockroft-Waltonovog akcelerator čestica. Na njemu su se mogle dobiti nuklearne čestice velike energije, a sastojao se od niza kondenzatora jednakog kapaciteta i ispravljačkih elektronskih cijevi, koje se povezuju paralelno ili serijski, a služile su kao ventili jer su propuštali električnu struju samo u jednom smjeru.. Ovaj uređaj se naziva još kaskadni generator ili naponski multiplikator. Mogao je stvarati napon i do 800 000 V. Jedan uređaj se nalazi i u Institutu Ruđer Bošković.
1934. se vratio u Irsku, gdje je radio kao profesor. Bavio se istraživanjem fosforescencije, datiranjem radioaktivnim tvarima i postavljanjem tankih slojeva ili filmova na stakla.
Quinta Nova Residencial, Fraccionamiento, San Pedro Tlaquepaque
Quinta Nova Residencial, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1585 m.
Opština Albota, Argeș
Albota je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Snohvatice
Snohvatice je jugoslovenska biografska TV drama u produkciji TV Novi Sad emitovana 1983. godine. Režirao ju je Milan Pletl, a scenario je napisao Milovan Vitezović. U njoj se prikazuje život poznatog srpskog književnika Jovana Jovanovića Zmaja, čiji lik tumači Predrag Ejdus.
Opština Albota, Argeș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Snohvatice
Uloge
Ostale uloge ▼
Piazza di Brancoli, Lucca
Piazza di Brancoli je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Dinsac
Dinsak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Belak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 282 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 272 m, a minimalnoj 179 m).
Medijci
Njihovo ime prvi puta spominje se u asirskim natpisima 836. pne. U 8. vijeku pne. sastoji se od nekoliko manjih kneževina, a njihova plemena ujedinit će vladar Dejok (vl. 728–675. pne) i postat prvi vladar Medije. Naslijedit će ga njegov sin Fraort (vl. 675–653. pne.) koji ulazi u anti-asirsku koaliciju sa Kimerijcima i kroz čiji će se period (možda) oslobodit asirske vlasti. On je međutim u napadu poražen a i sam je poginuo. Historija spominje i Fraorta uzurpatora koji je vladao kraće vrijeme a pogubljen je u Ecbatani. Do 625. pne. izgleda da je Medija bila pod skitskom invazijom, i to od 653. do 625. pne. kada njome vlada Madije Skitski.
Posljednja dva vladara su Kijaksar (vl. 625–585. pne.), Fraortov sin koji će proširiti teritorij Medije, te Astijag. Kijaksar je imao kćer ili unuku koja se zvala Amitis i postala je ženom Nabukodonosora II. kojoj je ovaj izgradio Viseće vrtove Babilona. Kijaksar je modernizirao svoju vojsku i uništio Ninivu 612. pne. Naslijedio ga je njegov sin, posljednji medijski kralj, Astijag, kojega je detronizirao (srušio sa vlasti) njegov unuk Kir Veliki. Zemljom su zavladali Perzijanci.
Hüblingen
Hiblingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 323 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143245.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hiblingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 4,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 323 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
La Calavera, Tzitzio
La Calavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Shinglehouse, Pennsylvania
Šinglhaus je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Fragneto Monforte, Benevento
Fragneto Monforte je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Shinglehouse, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.127, što je 123 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fragneto Monforte, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1083 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Cuza Vodă, Cuza Vodă, Galați
Cuza Vodă je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Cuza Vodă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2898 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Macedonio Alcalá, Santa María Jacatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
True Blood
Serija se premijerno emituje na kanalu HBO u SAD od 7. septembra, 2008. U Srbiji je počela da se emituje na HBO-u 6. februara, 2009. godine, a emitovana je i na Fox Life-u pod imenom Prava krv. True Blood je nastao u koprodukciji HBO-a i Ballove kompanije Your Face Goes Here Entertainment.
Prva sezona je dobila pozitivne kritike i nekoliko nagrada, uključujući i Zlatni globus i Emmy.
Istorija razvoja serije
Kreator serije, Alan Ball je ranije radio na HBO-ovoj seriji Six Feet Under, which ran five seasons. Oktobra, 2005. godine, nakon finala Six Feet Under, Ball je potpisao dvogodišnji ugovor sa HBO-om da razvije novu originalnu seriju. True Blood je prvi projekat po ovom ugovoru, koji je nastao nakon što je Ball naleteo na knjige Southern Vampire Mystery, spisateljice Charlaine Harris Nakon što je naleteo na prvu knjigu u seriji, Ball je postao zainteresovan i krenuo je u razgovore sa Harrisovom. Harris, koja je imala već dve ponude za ekranizaciju njenih knjiga, odlučila je da sarađuje sa Ballom jer, kako je izjavila, "[Ball] me zaista kapira. Tako me je ubedio da radim sa njim. Jednostavno sam osetila da on razume šta radim sa svim knjigama."
Jednočasovnu pilot epizodu je napisao, režirao i producirao Alan Ball. Februara 2007. saopšteno je da su Paquin, Kwanten i Trammell deo glumačke ekipe, dok je Moyer najavljen u aprilu. Pilot je snimljen početkom leta 2007. godine, a avgusta je naručena serija, do kada je Ball napisao još nekoliko epizoda. Snimanje je počelo tokom jeseni iste godine, sa malom izmenom, jer je Brook Kerr, koja je igrala Taru u pilot epizodi zamenjena glumicom Rutinom Wesley. Snimljene su dve epizode pre početka štrajka Američkog udruženja pisaca, koji je seriju odložio za godinu dana. Nakon samo dve emitovane epizode, HBO je odlučio da snima i drugu sezonu, sa početkom emitovanja zakazanim za leto 2009.
Prva sezona
Glavna miseterija prve sezone je ubistvo žene koja je povezana sa Sookijevim bratom, Jasonom (Ryan Kwanten). Maudette Pickens i Dawn Green su zadavljene ubrzo nakon seksa sa Jasonom. Premda detektiv Bellefleur sumnja da je Jason ubica, šerif ne sumnja na njega. Jasonova i Sookijeva baka je ubrzo zatim ubijena. Na kraju sezone se saznaje da je verenik Arlene Fowler, Rene Lenier ubica, koji napada žene za koje smatra da su "fang-bangers" (da spavaju sa vampirima).