cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kambrijska eksplozija
Kambrijska eksplozija je naziv koji opisuje naglu pojavu složenih višestanačnih maskroskopskih organizama u periodu od prije 542 do 530 miliona godina (mya). Ovaj period označava naglu transformaciju fosilnih tragova s pojavom najranijih primjeraka mnogih phyla metazoa (višestanične životinje). "Eksplozivna" pojava ove adaptivne radijacije se tumači i kao nagla evolucijska promjena i kao posljedica napretka tehnologije, koja, za razliku od ranijih perioda, nije znala uočiti mikrofosile.
Esquilino (regija u Rimu)
Esquilino (akronim R. XV.) je 15. od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.
Historija
Po jednoj od teorija Ime esquilino dolazi od Castrum Equites Singulares Augusti (Carska konjička garda), jer se tu morala nalaziti i njihova kasarna, po drugoj teoriji ime potječe od latinske riječi esquiliae što je značilo predgrađe, jer se on sve imperijalnih vremena kada su podignute Aurelijanove zidine nalazio izvan službenih zidina grada.
Esquilino je stvoren 1874. kad je odvojen od Riona Monti.
Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije
thumb|right|Odluka AVNOJ-a o izgradnji [[Demokratska Federativna Jugoslavija|Demokratske Federativne Jugoslavije.]] Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ;, ) je bila politička organizacija narodnooslobodilačkih komiteta, uspostavljena 26. novembra 1942. radi upravljanja slobodnim teritorijama na području okupirane Jugoslavije.
AVNOJ je bio pod političkim vođstvom antifašističkog pokreta otpora Jugoslavije, protiv okupacije sile Osovina u Drugom svetskom ratu. Mnogi obični borci u partizanskim redovima nisu bili komunisti, ali njih je u programu AVNOJ-a privukao federativni sistem za različite narode u Jugoslaviji, što je bila izbalansiranija zamisao od svega što su druge političke snage u Jugoslaviji nudile u to vrijeme.
Prvo zasjedanje AVNOJ-a
minijatura|Oslobođena i poluoslobođena teritorija u vreme prvog zasedanja AVNOJ-a (26-27 novembra 1942 godine) Nakon kapitulacije jugoslovenske vojske 17. aprila 1941, Jugoslavija je podeljena između Nemačka, Italije, Mađarske i Bugarske. Otpor ovim okupacionim režimima je doveo do osnivanja pokreta otproa, rezultujući da Komunistička partija Jugoslavije, tada aktivna samo u ilegali, preuzme ulogu vođenja snaga u jugoslovenskom otporu.
26. novembra 1942, partizanske vođe Jugoslavije su sazvale prvo zasedanje AVNOJa u Bihaću u nadi da će dobiti politički legitimitet. Sastojeći se od komiteta i komunističkih i nekomunističkih partizanskih predstavnika, pod Josipom Brozom Titom, AVNOJ je proglasio podršku: 1943, Nemačka je pokrenula ofanzivu da bi povratila svoju kontrolu nad Jugoslavijom u očekivanje Savezničkog iskrcavanja na Balkansko poluostrvo. Strahujući da će od te invazije korist imati četnici, partizani su napali snage pukovnika Dragoljuba Mihajlovića i u martu izbegli nemačku armiju i odlučno pobedili četnike u Hercegovini i Crnoj Gori.
Međutim, u maju su Nemci, Italijani, Bugari i NDH pokrenuli napad protiv partizana u klancu Sutjeske, ali su partizani izbegli opkoljavanje. Ovo se pokazalo kao prelomna tačka, a kada se Italija predala u septembru, partizani su zarobili italijansko oružje, stekli kontrolu nad jadranskom obalom i počeli su da primaju pomoć od saveznika u Italiji.
Četnička reakcija
Povodom prvog zasedanja AVNOJ-a u Bihaću i odluka donetih na njemu, Mihailović je 23. decembra 1942. godine obavestio vladu. U telegramu on kaže:
Drugo zasjedanje AVNOJ-a
minijatura|Oslobođena i poluoslobođena teritorija za vreme Drugog zasedanja AVNOJ-a (29 novembra 1943 godine)
Na drugom zasedanju AVNOJA u Jajcu, od 21. novembra do 29. novembra 1943, Tito je proglasio AVNOJ vrhovnim izvršnim telom. Odluke drugog zasedanja AVNOJA su:
Staljin se razbesneo kada je saznao da nije bio obavešten o zasedanju i navodno zabranio Titu da proglasi AVNOJ privremenom vladom. Međutim, zapadni Saveznici nisu bili uzbunjeni, jer su verovali da su partizani jedini jugoslovenski pokret otpora koji se aktivno bori protiv fašista.
Decembra 1943, Ruzvelt, Čerčil i Staljin su odlučili da podrže partizane. Velika Britanija se pridružila mesec dana kasnije i prestala je da snabdeva četnike. Ubrzo je prva sovjetska misija stigla u partizanski štab. SAD su zadržale vojnu vezu sa Mihajlovićem da bi ohrabrivali nastavljanje četničke pomoći oborenim američkim pilotima.
25. maja 1944, nemačke padobranke trupe su napale Titov štab u Drvaru, skoro ga zarobivši. Tito je otišao avionom u Italiju i uspostavio novi štav na jadranskom ostrvu Vis. Nakon prebacivanje svoje podrške partizanima, Britanija je radila na zbližavanju Tita i Petra. Na urgiranje Britanije, Petar je odlučio da ostane izvan Jugoslavije i u septembru je pozvao sve Jugoslovene da pređu u partizane.
Četnička reakcija
Posle Drugog zasedanja AVNOJ-a, Purićeva vlada je prema NOP zauzela otvoreno neprijateljski stav. U tom duhu, Mihailović je 13. decembra 1943. uputio četničkim komandantima:
Treće zasedanje AVNOJ-a
mini|[[Koča Popović govori na konferenciji.]] Treće zasedanje AVNOJ-a održano je od 7 do 10. avgusta 1945. u Beogradu. AVNOJ se konstituisao kao Privremena narodna skupština sa zadatkom da pripremi Ustavotvornu skupštinu. Novembra 1945. održani su izbori za Ustavotvornu skupštinu. Lista Narodnog fronta je dobila 96% glasova. Narodna skupština je 29. novembra 1945. proglasila Federativnu Narodnu Republiku Jugoslaviju (FNRJ). Jugoslavija je postala federativna zajednica šest ravnopravnih republika.
Izbori za Ustavotvornu skupštinu
Izbori za Ustavotvornu skupštinu održani su novembra 1945. Sa 96% glasova, snage Narodnog Fronta su pobedile. Nakon izbora, nova Ustavotvorna skupština se prvi put sastala novembra 1945. i jednoglasno usvojila Deklaraciju o proglašenju Federativne Narodne Republike Jugoslavije (FNRJ). Time je ona ispunila svoj prvi zadatak, rešavanja pitanja oblika vladavine.
Drugi važan zadatak je bilo donošenje Ustava. Posle dva meseca pretresa u Skupštini i opštenarodne debate, 31. januara 1946. usvojen je Ustav FNRJ. Njime su ozakonjene tekovine NOR-a, Istoga dana Ustavotvorna skupština je pretvorena u narodnu skupštinu. Na taj način zbačena je monarhija i uspostavljena Republika.
AVNOJ je na taj način prestao da postoji.
Katja Ebbinghaus
Katja Ebbinghaus (rođ- Burgemeister, 1. jun 1948 -) je bivša njemačka profesionalna teniserka koja je nastupala od 1969. do 1982. Tokom karijere je pet puta došla do Grand Slam četvrtfinala u pojedinačnoj konkurenciji, odnosno do jednog finala u parovima. Od 1970. do 1979. je igrala za Zapadnu Njemačku u Fed Cup timu.
Jules Mazarin
Kardinal Jules Mazarin, rođen kao Giulio Raimondo Mazzarino ili Mazarini (Pescina, 14. srpnja 1602. - Vincennes, 9. ožujka 1661.) je bio talijanski kardinal, diplomat i političarkoji je bio glavni ministar Francuske od 1642. do svoje smrti. Na toj je poziciji naslijedio kardinala Richelieua, svog mentora i izrazito utjecajnog glavnog ministra na dvoru Louisa XIII. Jednako uspješan i utjecajan kao svoj prethodnik, Mazarin je bio poznati kolekcionar umjetnosti i dragulja, posebice dijamanata te je 1661. godine Louisu XIV predao "Mazarinove dijamante", neki od kojih su i danas izloženi u Louvreu. Njegova osobna biblioteka poslužila je kao osnova za Bibliothèque Mazarine u Parizu.
Hispaniola
mini|desno|275px|Hispaniola mini|desno|275px|Hispaniola iz svemira Hispaniola (špan. La Española "španjolski otok") je s površinom od oko 74.700 km² otok drugi po veličini karipski otok. Leži istočno-jugoistočno od Kube. Otok je podijeljen između Haitija i Dominikanske republike.
Etimologija
Otok Hispaniola je bio u kolonijalno vrijeme podijeljen na španjolski istočni dio nazvan Santo Domingo (prema istoimenom gradu), i francuski zapadni dio pod imenom Saint Domingue. Od istočnog dijela nastala je država Dominikanska republika, a na zapadnom dijelu Haiti, koji je u nekom razdoblju bio podijeljen na Sjeverni Haiti i južni dio pod imenom Republika Mulata.
Geografija
Kad je 1492. Kristofor Kolumbo stigao do ovog otoka, u svoj je dnevnik napisao:Pred mojim je očima otok La Espanola, najljepša zemlja koju je ljudsko oko ikada vidjelo. Te riječi govore same po sebi o Hispanioli dovoljno.
Politička podjela
mini|desno|275px|Karta Hispaniole Veći, istočni dio otoka je danas područje države Dominikanske republike, dok manji, zapadni dio, pripada državi Haiti.
Geologija
mini|desno|275px|Reljef Hispaniole Hispanjola, Jamajka, Kuba i Portoriko su zajedno poznati kao Veliki Antili. Oni se sastoje od kontinentalnih stijena za razliku Malih Antila koji su pretežno vulkanskog ili koraljnog porijekla.
Sierra de Neiba se podiže na jugozapadu Dominikane i produžava se prema sjeverozapadu u Haiti gdje mijenja ime u Montagnes Noires i grana se na Chaîne des Matheux i Montagnes du Trou d'Eau. Centralna ravnica se nalazi između Sjevernog masiva i Montagnes Noiresa.
Južni lanac počinje pod imenom Sierra Baoruco i pruža se prema zapadu mijenjajući ime u Masiv de la Selle i Masiv de la Hotte i čini jugozapadni poluotok Haitia. U tom lancu je i najviši vrh Haitia sa 2.715 m. Paralelno s tim lancem pruža se dolina na čijem je zapadnom kraju glavni grad Haitia Port-au-Prince. U toj dolini ima nekoliko slanih jezera, među ostalim Saumatre-Lagune u Haitiu, a u Dominikanskoj republici je jezero Enriquillo koje je ispod razine mora i najniža je točka na Karibima.
Povijest
mini|desno|275px|Stara karta otoka ([[1858)]] Do 1492. su na otoku živjeli indijanci Arawak, Siboney, Quisqueya i Karibi. Njihov broj u vrijeme dolaska Kolumba procjenjuje se u rasponu od oko 400.000 pa do jednog miliuna.
Vjerojatno je vrhunac pretkolonijalne kulturne povijesti bila kultura Arawaka koji potječu iz Venecuele i koji su od 7. stoljeća pne. preko Malih Antila postepeno naselili otoke Karipskog mora. Na Hispanioli su izumrli oko 1600. godine.
Stanovništvo
Kako se na otoku nalaze dvije države sa različitom prošlosti, tako niti stanovništvo nije sasvim jednako. U Haitiu preteže crno stanovništvo, dok u Dominikani preteže miješano stanovništvo. Dominikanci vole za sebe reći, da na Zemlji ne postoji niti jedna jedina ljudska rasa koja kod njih nije ostavila trag svojih gena.
Ranjeno srce
Ranjeno srce može označavati:
Zenica (Pljevlja)
Zenica je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 131 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 164 stanovnika).
Demografija
U naselju Zenica živi 98 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,0 godina (36,8 kod muškaraca i 41,1 kod žena). U naselju ima 37 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,54.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ripa (regija u Rimu)
Ripa (akronim R. XII) je 12. od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.
Historija
Ime je dobio po riječnoj luci Ripa grande koja se nalazila na Tibru još od ranog srednjeg vijeka i radila sve do 19. vijeka. Na terenu ovog riona nalaze se arheološki lokaliteti Circus Maximus i Cloca Maxima, ali je daleko najpoznatija atrakcija Bocca della Verità, sa svojim legendama.
Las Playitas, Tumbiscatío
Las Playitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1238 m.
Chirols
Širol je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Laržantjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 257 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 969 m, a minimalnoj 320 m).
Fumei-Negi, Imperia
Fumei-Negi je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 517 m.
Pinta
Pinta je bio jedan od tri broda Kristifora Kolumba kojima je doplovio do Novog sveta - Amerike 1492. godine. Pinta je bio najbrži od tri broda. Tip broda je karavela, koji je bio tada vrlo popularan kod moreplovaca.
Sa ovog broda je Rodrigo de Trijana prvi ugledao kopno Amerike 12. oktobra 1492. godine, verovatno ostrvo Gvanahani na Bahamskim ostrvima.
Pinta je bila manja od drugog broda, Santa Marije. Imala je oko 60-70 tona, dugačka 17 metara i široka 5,36 metara. Posada je činila 26 ljudi. Kapetan broda je bio Martin Alonzo Pinzon.
Druga dva broda Kolumbove ekspedicije u Novi svet su Santa Marija i Ninja.
Zbog proslave 500-godišnjice otkrića Amerike, su 1992. godine napravljene replike tih brodova, koje se nalaze u pomorskom muzeju (-{Muelle de la Carabelas}-), u gradu Palos de la Frontera u Andaluziji.
Kitchigami
Kitchigami /u jeziku ojibwe, Big Waters, Many Waters, a odnosi se na jezera Upper i Lower Red Lake, Winnibigosh, Leech i dijelom Mille Lacs Lakes ; po drugima na jezero Superior ili Gornje jezero /, jedna od starih skupina Algonquian Indijanaca koje Sultzman navodi kao jednu od bandi Chippewa, i smatra da su uz još neke skupine (Assegun ili Bone, Mundua i Noquet) asimilirani od Mascoutena i drugih. Prema Allouezu, Kickapoo i Kitchigami govorili su istim algonquian dijalektom, kao i Mascouteni.
Huimanguillo (razvrstavanje)
Huimanguillo ima više značenja:
Pucheni, Moroeni
Pucheni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Moroeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 531 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
Hatteras
Hatteras.- Pleme Algonquian Indijanaca sa Sand Banksa na otoku Hatteras, istočno od Pamlico Sounda u Sjeverna Sjevernoj Karolini. Hatterasi 1701. imaju svega jedno selo, Sand Banks na otoku Hatteras, i njihovi potomci su po svoj prilici današnji Croatan ili Lumbee Indijanci iz okruga Robeson u Sjevernoj Karolini, koji su imali veza sa nestalom Raleighovim kolonistima. Oni će uskoro nestati kao samostalno pleme i pomiješati se sa kontinentalnim Algonkinima. Godine 1761. velečasni Alexander Stewart pokrstio je 7 Indijanaca i djecu-mješance iz plemena Mattamuskeet, Hatteras i Roanoke, a dvije godine kasnije još 21 osobu. Sjeverna Karolina godine 1855. priznaje Croatan Indijance koji 1885 svoje ime mijenjaju u Lumbee. Populacija Hatterasa nije poznata. Hatteras i Machapunga populacija procjenjena je na 1,200 (1600). Godine 1701 Hatterasa ima oko 80, od čega 16 ratnika.
Jezik Hatterasa, smatra se bio je srodan sa onima što su ga govorili Chowanoc, Machapunga, Moratok, Pamlico, Powhatan i Weapemeoc.
Prema Marilyn Berry Morrison koja vuče porijeklo od Hattearas Indijanaca sa otoka Hatteras, u okrugu Dare i na Hatterasu još ima potomaka ovih Indijanaca, a to su obitelji Pugh, Berry, Collins, Scarborough, Wescott, Daniels i drugi. prema popisu iz 2000. 83 Indijanca živi u okrugu Dare, a porijeklom su od Croatan i Roanoke plemena, koji su se organizirali kao Algonquin Indians of North Carolina, Inc. sa središtem u gradiću Manteo. Plemena Hatteras i Roanoke bili su članovi konfederacije Secotan.
Santa Cruz Papalutla, Santa Cruz Papalutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1835 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1591 m.
Bacoli, Napoli
Bacoli je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Niña
Niña, što na španskom znači "djevojčica", je jedan od tri broda koje je koristio Kristofor Kolumbo na svom prvom putovanju preko Atlantskog oceana godine 1492.
Pravo ime Niñe bilo je Santa Clara. No poznatija je po nadimku Niña , koje je stekla kao pošalicu na njenog vlasnika Juana Niña.
Po svom tipu je bila karavela.
Ostali brodovi u Kolumbovoj ekspediciji su bili karavela Pinta i karaka Santa María. Niña je, prema svjedočanstvima, bila najomiljeniji Kolumbov brod.
M/T Biokovo
M/T Biokovo je trajekt za lokalne linije, u sastavu flote najvećeg hrvatskog brodara Jadrolinije. Izgrađen je 2009. Za razliku od svojih "blizanaca" Marjana, Hrvata i Jurja Dalmatinca, koji su napravljeni u Brodogradilištu Kraljevica, M/T Biokovo je napravljeno u Brodosplitovom BSO-u. M/T Biokovo je izgrađen za potrebe održavanja trajektne linije Split-Supetar, koju i danas održava.
Le Vegre, Treviso
Le Vegre je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Niña
Niña se priključila velikoj floti koja je prevozila ekspediciju na Hispaniolu, postavši zapovjednim brodom za vrijeme ekspedicije na Kubu. Bila je jedini brod koji je preživio uragan 1495. godine, a godnu dana kasnije se vratila u Španiju.
Niña je kasnije unajmljena za putovanje u Rim. Prilikom isplovljavanja iz luke Cagliari na Sardiniji su je zarobili gusari i odveli na Rt Pula. Alonso Medel, kapetan broda, zajedno s nekoliko članova posade, uspio je pobjeći gusarima, ukrasti čamac, odveslati do broda i odjedriti natrag u Cadiz.
Niña je pod Kolumbovim zapovjedništvom otplovila 25.000 milja.
Zahvaljujući istraživanjima američkog povjesničara E. Lyona koji je 1979. godine u seviljskoj pismohrani pronašao 400 listova tzv. Libro de Armadas, danas se s približnom točnošću može govoriti o dimenzijama i nosivosti Kolumbova omiljenog broda koji ga je doveo s prvog putovanja i koji je plovio i u ostalim njegovim putovanjima. Kao što je rekao S.E. Morison, "sve naše predodžbe o veličini i izgledu Kolumbovih karavela su više od 50% plod mašte". Eugene Lyon je pronašao vjerodostojne zapisnike iz kojih se mnogo toga doznalo što je dosada bilo nepoznato. Sad znamo da je Niña imala prikosnik i dva buma, jedan na provi, a drugi na krmi; da su joj jedra na sva četiri jarbola pred polazak bila stara i dotrajala; da je nosila pričuvna nova jedra za dva jarbola; da su joj postavili nove pripone (sartije) po 4 sa svake strane za glavni jarbol, a po tri za krmeni. U svemu je nosila 2517 libara konopa za sve potrebe. Na brodu su bile pletene ljestve i 68 koloturnika i žabica različitih veličina. Na palubi je nosila pomoćnu brodicu za 6 vesala, a imala je novo sidro teško 200 funti kao i dva manja sidra. Bila je naoružana sa 10 bombardi i nosila je 80 zrna za topove. Procjena o nosivosti Niñe izvodi se iz računanja o broju barela koliko je mogao težiti popisani teret, a to bi prema profesoru Lyonu moglo biti oko 52 tone, dok se ukupna nosivost kretala oko 60 tona. Prema mjerama onog doba dva su barela iznosila jednu španjolsku tonu (tonelada). O vanjskom izgledu i profilu Niñe zna se veoma malo, jer ne postoje nacrti ni konstrukcijske skice, a suvremeni su crteži više plod mašte nego točnog zapažanja.
Replike Niñe danas plove svjetskim morima.
Los Cerritos, San Andrés Tuxtla
Los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
M/T Supetar
M/T Supetar je trajekt za lokalne linije, u sastavu flote hrvatskog brodara Jadrolinije. Kapaciteta je oko 600 osoba i 100 automobila. Izgrađen je 2004. za potrebe održavanja trajektne linije Split-Supetar. M/T Supetar je tu liniju i održavao sve do 2008. kada ga zamjenjuje M/T Bol. Supetar je tada premješten na liniju Prizna-Žigljen. Ipak, kada je početkom 2009. godine Bol počeo ploviti na liniji Brestova-Porozina, Supetar je na neko vrijeme bio vraćen svojoj prvoj liniji Split-Supetar, na kojoj je ostao ploviti do srpnja 2009. godine. Tada dolazi novi trajekt M/T Biokovo i Supetar tada se vraća na liniju Prizna-Žigljen gdje je plovio do 2010. godine. Od tada pa i danas plovi na liniji Zadar-Brbinj.
Immesheim
Imeshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 146 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333032.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Imeshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 198 metara. Površina opštine iznosi 3,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 146 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Deary, Idaho
Diri je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 506, što je 46 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Columbus, Ohio
Columbus čita se Kolambus, je glavni i najveći grad američke savezne države - Ohio, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država od 796 014 stanovnika, metropolitanska zona grada inače ima čak 1 858 464 stanovnika.
U Columbusu se nalazi jedan od najvećih američkih univerziteta - Državni univerzitet Ohaja (Ohio State University).
Geografske karakteristike
Columbus leži na ušću rijeke Olentangy u Rijeku Scioto, gotovo u samoj geografskoj sredini Ohioa, udaljen 227 km jugozapadno od Clevelanda, 191 km od Cincinnatia (sjeveroistočno) i 657 km od Washingtona.
Historija
Columbus je osnovan odlukom Kongresa države - Ohio - 14. februara 1812. i nazvan po Kristoforu Kolumbu, kao budući glavni grad. Prije tog na tom mjestu nije postajalo nikakvo naselje, lokacija je izabrana, jer je bila u centru države (tad je to bila moda, da glavni grad bude u centru države). Još jedna stvar je išla u prilog te lokacije, - Rijeka Scioto, jer su u to vrijeme rijeke bile jedine prometnice.
Tako je novoizgrađeni Columbus 1816., službeno postao prijestolnica Ohija. Do grada je 1831. dospjela Državna cesta iz Baltimora, a nakon tog je 3. marta 1834. dobio status grada, kad je imao 3 500 stanovnika. Do Columbusa je dospjela željeznica - 1850.
Ripa grande
Ripa grande (prevedeno Velika luka ) je ime nekadašnje riječne luke na Tibru u Rimu.
Historija
Ripa Grande bila je najvažnija rimska luka koja je počela nicati tokom 9. i 10. vijeka, s jedne strane Tibra to je bila Ripa Romea luka za hodočasnike, a na suprotnoj obali formirala se teretna luka Ripa Graeca. Ripa je u početku bila vrlo skromna, s malim gatom i stepenicama, ali se povećanjem prometa polako širila i dograđivala. Do nje su mogli doploviti samo brodovi srednje tonaže, dok su oni veće morali istovariti robu u Fiumicinu.
Negdje oko 850. papa Lav IV. zabrinut zbog Saracenskih napada, dao je podići na obje obale po jedan toranj, da brane luku od iznenadnog upada neprijateljskih brodova. Povećanje riječnog prometa prisililo je papu Inocenta XII. da 1693. proširi luku, spajajući carinske urede u jedan kompleks, za taj posao angažirao je arhitekta Mattiju De Rossija.
On je podigao veliku zgradu pored Porta Portese, proširio gat i obzidao ga. Nedaleko od Ripe ispred slijedeće drevne luke Emporium izgradio je Papinski arsenal tj. brodogradilište koje se uglavnom koristilo za popravak brodova i šlepova. Arsenal je funkcionirao sve do 1880. godine, do doba kad su izgrađeni novi kejevi uz Tibar, koji su onemogućili kontakt s rijekom.
U Ripu se dovozila roba koja je stizala morem, dok je u manju luku Ripettu (latinski deminutiv od Ripa) dovožena roba iz unutrašnjosti iz Sabine i Umbrije.
El Sagrado Corazón de Jesús, Ocampo
El Sagrado Corazón de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Peko Dapčević
Petar "Peko" Dapčević (1913 — 1999) je bio čuveni partizanski vojskovođa iz Drugog svetskog rata, zapovednik Druge proleterske divizije.
Marone, Brescia
Marone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2940 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Brendan Fraser
Brendan James Fraser (Indianapolis, 3. decembar 1968 - ) je američko-kanadski glumac, najpoznatiji po ulozi Ricka O'Connella u seriji filmova o Mumiji.
Peko Dapčević
Nosilac je mnogih prestižnih jugoslovenskih odlikovanja. Proglašen je narodnim herojem Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 25. juna 1913. godine u selu Ljubotinj, kod Cetinja. Potiče iz svešteničke porodice Jovana Dapčevića. Imao je tri brata — Vlada, Draga i Milutina i sestru Danicu. Još kao gimnazijalac na Cetinju učestvovao je u dva štrajka, a kao učenik osmog razreda bio je uhapšen zbog aktivnog učešća u manifestacijama omladine i zbog toga je bio hapšen.
Po završetku gimnazije upisao se na Pravni fakultet u Beogradu i ubrzo, u svojoj dvadesetoj godini, 1933. postao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Tri godine kasnije kasnije vratio se u svoj rodni kraj i kao član Okružnog komiteta KPJ za Cetinje radio je na stvaranju i jačanju partijskih organizacija.
Španski građanski rat
minijatura|Bataljon "Divizionario" 45. divizije. S leva na desno: komandir voda [[Miha Počervina, komandir 1. čete Kosta Nađ i zamenik komandira Peko Dapčević.]] U maju 1937. godine Peko je otišao u Španiju, kako bi se u Španskom građanskom ratu borio protiv Frankovih fašističkih snaga. Posle kraće obuke on je, kao borac-mitraljezac, bio u bataljonu „Dimitrov” 15. internacionalne brigade. Na frontu Brunete kod Madrida ranjen je u glavu. Posle izlaska iz bolnice postao je politički delegat voda i ubrzo politički komesar čete.
Uskoro je u borbama ispoljilo svoje vojničke sposobnosti i postao komandir čete. Na frontu kod Ebra ponovo je ranjen u glavu, a 1938. godine ranjen je treći put u ruku. U raznim borbama (Kinto, Belčite i Katalonija) ispoljio je visoke ratničke sposobnosti. Za kratko vreme napredovao je od desetara do poručnika Španske republikanske armije. Konačno, imao je čin kapetana.
Kada je februara 1939. godine posle poraza Španske republikanske armije sa ostalim dobrovoljcima prešao francusku granicu, čekali su ga koncentracioni logori. Reakcija Francuske bacila ga je, zajedno sa ostalim borcima Internacionalnih brigada u koncentracioni logor u Arželesu (Argelès-sur-Mer). S grupom svojih prijatelja iz Španije, francuska policija ga je zatvorila u tvrđavu Koljur (Collioure). U logoru je ostao do oktobra 1940. godine. Tada su Peko Dapčević i Fadil Jahić Španac dobili zadatak da pobegnu iz logora i da organizuju bekstvo ostalih drugova. U vezi s tim Peko Dapčević je u aprilu 1941. godine otišao na rad u Austriju, odakle je organizovao bekstvo i prebacivanje drugova u Jugoslaviju.
Narodnooslobodilačka borba
Odmah posle povratka u Jugoslaviju uhapšen je u Somboru i sproveden za Crnu Goru, ali je uspeo da pobegne sa stanice u Nikšiću. Tu se povezao sa članovima Mesnog komiteta KPJ za Nikšić i aktivno učestvovao u pripremama za ustanak.
Ustanak u Crnoj Gori
minijatura|[[Ustanak u okupiranoj Jugoslaviji 1941. godine.]]
U prvim danima, Тrinaestojulskog ustanka nalazio se na funkciji člana Okružnog komiteta KPJ za Cetinje i komandanta Lovćenskog partizanskog odreda. U borbi na Košćelama (na putu Cetinje-Rijeka Crnojevića) 15. jula 1941. godine, pod njegovom komandom je najpre uništena motorizovana kolona, a potom i motorizovani bataljon italijanske divizije „Mesina”.
Bio je član, a izvesno vreme i zamenik komandanta, Glavnog štaba NOP odreda za Crnu Goru, od njegovog formiranja avgusta 1941. godine. Kao član Glavnog štaba i komandant Lovćenskog partizanskog odreda dao je veliki doprinos stvaranju i učvršćivanju partizanskih jedinica, izvođenju borbenih poduhvata i razvoju Narodnooslobodilačkog pokreta u Crnoj Gori.
El Lindero, San Luis Potosí
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Peko Dapčević
Ustanak u Crnoj Gori
U vreme krize ustanka na području Kolašina, u zimu i proleće 1942. godine, kao zamenik komandanta Glavnog štaba, objedinio je komandu na partizanskim udarnim bataljonima i odredima na ovoj teritoriji. Ove snage su na Sinjajevini, na području Morača-Kolašin, u Poljima, vodile duge i teške borbe sa znatno brojnijim četnicima, koje su pomagali Italijani.
Početkom aprila 1942. godine postavljen je za komandanta Glavnog štaba NOP odreda za Crnu Goru i Boku, a maja iste godine imenovan je za člana Vrhovnog štaba NOP i DVJ. Od tada do 10. juna, crnogorske jedinice su pod njegovom komandom vodile izuzetno teške borbe na širem području Crne Gore s nekoliko italijanskih divizija, brojnim četničkim jedinicama i snagama crnogorskih separatista. Borbe u poljima Kolašinskim, na Sinjajevini i Durmitoru, oko Nikšića, na putu Nikšić-Grahovo i Cetinje-Grahovo spadaju i po angažovanim snagama i po žestini u najteže borbe u Trećoj neprijateljskoj ofanzivi.
Pohod u Bosansku krajinu
Kada je, 11. juna 1942. godine formirana Četvrta proleterska crnogorska udarna brigada, Peko je imenovan za njenog komandanta. Pod njegovom komandom brigada je učestvovala u pohodu na Bosansku krajinu. Do sredine jula, zauzela je Hadžiće (na pruzi Sarajevo-Mostar), Gornji Vakuf i vodila borbe na sektoru Bugojna. U avgustu je izvršila dva snažna napada na jako utvrđeni Kupres i pretrpela teške gubitke. Posle ovoga vodila je borbe s jakim nemačkim snagama na Manjači, zatim je u septembru učestvovala u napadu na Jajce, a potom je učestvovala u žestokim borbama na pravcima Jajce-Donji Vakuf i Jajce-Travnik. U oktobru je učestvovala u oslobođenju Mrkonjić-Grada.
Kada su 1. novembra 1942. godine formirane prve divizije NOVJ, Peko Dapčević je postavljen za komandanta Druge proleterske divizije. Od tada do sredine septembra 1943. godine, pod njegovom komandom Druga divizija je učestvovala u najtežim borbama na jugoslovenskom ratištu. Od novembra 1942. do februara 1943. godine divizija je dejstvovala na širem graničnom pojasu između Bosne i Dalmacije. U novembru je razbila neprijateljske snage na sektoru Knin-Bosansko Grahovo, 14. decembra oslobodila Livno, potom napala Kupres, oslobodila Šujicu i Duvno i vodila borbe na pravcu Duvno-Imotski; krajem decembra 1942. i početkom januara 1943. godine divizija je izvela uspešna ofanzivna dejstva u Cetinskoj krajini.
Bitka na Neretvi
minijatura|Peko Dapčević komandant 2. udarnog korpusa govori borcima italijanskog bataljona "Garibaldi", koji se priključio partizanima, Pljevlja, septembra [[1943.]]
U vreme bitke na Neretvi Druga divizija, je imala veoma važnu ulogu. U februaru je učestvovala u oslobođenju Posušja i Imotskog, prodrla u dolinu Neretve, oslobodila Drežnicu i Jablanicu, i delom snaga učestvovala u napadima na Konjic. Heroizam njenih boraca i uspesi štaba i komandanta posebno su došli do izražaja u teškim borbama krajem februra i početkom marta 1943. godine. Glavnina snaga divizije učestvovala je u odbrambenim borbama na pravcu Gornji Vakuf-Prozor i u čuvenom protivudaru kod Gornjeg Vakufa, a drugi deo snaga je vodio teške odbrambene borbe na Neretvi. Druga proleterska divizija je prva forsirala Neretvu, marta 1943. godine i zadala snažan udar četnicima. Od tada su počela njena ofanzivna dejstva na istok, Glavina divizije je nastupala pravcem Čičevo-Glavatičevo-Kalinovik-Foča i učestvovala u više teških borbi i razbijanju snažnih četničkih grupacija, a drugi deo snaga je angažovan na borbama u Hercegovini.
U saradnji sa Prvom divizijom, Druga divizija je forsirala Drinu, razbila italijansko-četničke snage jačine nekoliko hiljada, i oslobodila severnu Crnu Goru, a u saradnji sa Trećom divizijom u borbama na Javorku i Bioču razbila italijansko-četničke snage, takođe jačine nekoliko hiljada.
Bitka na Sutjesci
minijatura|Smotra 2. proleterske divizije u Boanu neposredno uoči [[bitka na Sutjesci|bitke na Sutjesci, maja 1943. godine. Pred strojem boraca je komandant divizije Peko Dapčević.]]
U vreme Pete neprijateljske ofanzive, Druga divizija je najpre vodila teške borbe sa Prvom nemačkom brdskom divizijom, na sektoru Mojkovca i Kolašina, potom učestvovala u stvaranju mostobrana na Vučevu i u teškim borbama na Javorku Pivskom. U borbama u dolini Sutjeske njene brigade su igrale odlučujuću ulogu u napadima na Košur i u odbrani na Barama. U vreme proboja na Zelengori izuzetno značajne su odbrambene borbe na Ljubinom grobu i Košuti, i prodor prema komunikaciji Foča-Kalinovik.
Oktobra 1943. godine Peko je postao komandant Drugog udarnog korpusa NOVJ. Pod njegovom komandom korpus je postao jedna od najjačih jedinica NOVJ. U jesen 1943. godine učestvovao je u oslobođenju većeg dela teritorije Crne Gore, Hercegovine i Sandžaka. Potom korpus je vodio teške borbe u Limsko-drinskoj operaciji.
Godine 1943. proizveden je u čin general-majora, 1944. u čin general-potpukovnika.
U proleće 1944. godine Pekov Drugi udarni korpus je izveo Mojkovačku operaciju i druge poduhvate za odbranu slobodne teritorije Crne Gore i Sandžaka, a tokom leta učestvovao u Andrijevičkoj operaciji.
Oslobođenje Beograda
minijatura|Sovjetski general [[Vladimir Ždanov i Peko Dapčević oktobra 1944. u Beogradu.]]
Jula 1944. godine Peko je imenovan za komandanta Operativne grupe divizija, s kojom je prodro u Srbiju i oslobodio znatnu teritoriju u slivu Južne i Zapadne Morave. Septembra 1944. godine komandovao je Prvom armijskom grupom, koja je izvela operacije za oslobođenje zapadne Srbije i Šumadije i Beogradsku operaciju.
Stearidonska kiselina
Stearidonska kiselina (SDA) je ω-3 masna kiselina, koja se ponekad naziva moroktinska kiselina. Ona se biosintetiše iz alfa-linoleinske kiseline enzimom delta-6-desaturazom. Prirodni izvori ove masne kiseline su ulja semena konoplja, crna ribizla, Lithospermum arvense i Echium plantagineum, i cijanobakterija Spirulina.
Bridge Creek, Oklahoma
Bridž Krik je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 336.
James Watt
mini|desno|300px|Crtež iz 1774., koji prikazuje [[parni stroj konstruiran u tvrtki “Boulton & Watt”.]]
mini|desno|300px|Originalni [[parni kondenzator koji je napravio James Watt.]]
mini|desno|300px|Prikaz [[Planetarni prijenos|planetarnog prijenosnika.]]
mini|desno|300px|Regulator pare sa kuglicama ([[Centrifugalna i centripetalna sila|centrifugalni regulator).]]
James Watt (Greenock, Škotska, 19. siječnja 1736. - Heathfield kraj Birminghama, 19. kolovoza 1819.), škotski izumitelj i inženjer. Radio u radionici za popravak mjernih instrumenata i uređaja na Sveučilištu u Glasgowu. Popravljajući Newcomenov parni stroj, na kojem se kondenzacija vodene pare provodila uštrcavanjem rashladne vode u parni cilindar, došao je na ideju o njegovu unaprjeđenju. Mnogobrojnim pokusima i primjenom napretka tehnologije onoga doba, uspio je usavršiti konstrukciju parnoga stroja tako da je njegov stroj uskoro postao glavni pokretač industrijske revolucije. Sustavnim proučavanjem svojstava vodene pare kao radnoga medija, najprije je stvorio osnovu za svoje buduće izume. Godine 1765. dogradio je posebni parni kondenzator za kondenzaciju pare izvan cilindra te izolirao cilindar kako bi smanjio gubitak topline, a 1782. konstruirao je i dvoradnu izvedbu stroja, u kojoj se tlak pare rabi i za vraćanje stapa u početni položaj. Time je postigao veću snagu po cilindru i jednoličniji rad, koji je dalje poboljšao ugradnjom zamašnjaka. Za pretvaranje pravocrtnoga u kružno gibanje uveo je planetarni mehanički prijenos, iako je već bio poznat i stapni mehanizam s ojnicom (stapni i klipni strojevi), no njegova je primjena bila zaštićena patentom. Prvi je za parne strojeve primijenio centrifugalni regulator brzine vrtnje, koji se već prije upotrebljavao na vjetrenjačama. Kako bi mogao pratiti zbivanja u cilindru, konstruirao je indikator, s pomoću kojega je pratio promjenu tlaka u cilindru ovisno o kretanju stapa. Uveo je i konjsku snagu kao jedinicu za mjerenje snage, a ona je poslije normirana. Zajedno s engleskim inženjerom i poduzetnikom Matthewom Boultonom (1728. – 1809.) izradio je prvi parni stroj koji je primijenjen u nekom proizvodnom pogonu, a 1782. osnovao je u Sohu kraj Birminghama prvu tvornicu parnih strojeva u svijetu Boulton & Watt, u kojoj je počeo proizvoditi i strojeve sa stapnim mehanizmom.
Mjerna jedinica snage dobila je, njemu u čast, oznaku vat.
Biografija
James Watt je rođen 19. siječnja 1736. u mjestu Greenock, maloj morskoj luci u Škotskoj. Otac mu se bavio brodogradnjom, bio je vlasnik brodova i državni službenik. Njegova majka je bila vrlo obrazovana. Njegov djed je bio učitelj matematike. U početku, James Watt nije išao redovito u školu, već je imao kućno obrazovanje sa majkom. Tek kasnije se upisao u srednju školu, gdje je pokazao svoju spretnost, inženjerske vještine i sklonost prema matematici.
Kad je imao 18 godina, majka mu je umrla, a otac je bio bolestan. Odlazi na godinu dana u London, da studira izradu mjernih instrumenata. Nakon godinu dana se vraća u Škotsku, gdje se preselio u Glasgow, u namjeri da otvori malu radionicu za izradu mjernih instrumenata. Zajednica obrtnika mu to nije dozvolila, jer po zakonu je trebao prvo raditi sedam godina kao naučnik, iako u cijeloj Škotskoj nije postojala radionica te vrste.
James Watt je tada bio u bezizlaznoj situaciji, ali srećom u to vrijeme, u Univerzitet u Glasgowu dolaze astronomski instrumenti, koji su trebali neke popravke. Nakon što ih je uspješno ugradio, profesori mu nude da otvori malu radionicu u sklopu Univerziteta, što je James i prihvatio.
Anna-Maria Nasuelli
Anna-Maria Teresa Nasuelli (19. jul 1947 - ) je bivša italijanska teniserka, koja je nastupala 1970-ih. Tokom karijere joj je najveći uspjeh u pojedinačnoj konkurenciji bilo 3. kolo Roland Garrosa 1974. godine. Na istom turniru je zajedno sa Racquel Giscafre u ženskim parovima došla do finala, a u miješanim parovima do četvrtfinala (sa Pierreom Jolyjem). Od 1971. do 1973. je nastupala i za italijansku Fed Cup reprezentaciju.
James Watt
Biografija
Za Jamesa Watta je bilo značajno da je uspijevao naučna dostignuća pretvoriti u praktična rješenja. On nije bio samo strojarski inženjer, bavio se dosta i sa kemijom. Kao poslovan čovjek nije bio baš uspješan, mrzio je cjenkanje i dugotrajna pregovaranja i tek pred kraj svog radnog vijeka, uspio se riješiti financijskih problema.
Peko Dapčević
Proboj Sremskog fronta
Prvog januara 1945. godine Peko Dapčević je imenovan za komandanta Prve armije JA. Prva armija je vodila borbe na Sremskom frontu i 12. aprila izvršila proboj. U završnim operacijama za oslobođenje Jugoslavije armija je oslobodila deo Hrvatske, prodrla u Sloveniju i sa Trećom armijom na sektoru Celje-Maribor razbila i zarobila glavne njemačke i kolaboracionističke snage, pod komandom generala Aleksandra Lera (jačine oko 300.000 ljudi).
Period SFRJ
levo|mini|180p|Peko Dapčević kao načelnik Generalštaba JNA, 1953. desno|mini|280p|Grob Peka Dapčevića na [[Novo groblje (Beograd)|Novom groblju u Beogradu]] Maja 1945. godine imenovan je za komandanta Četvrte armije i komandanta Vojne uprave u Istri. U toku rata bio je član Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ) i član Predsedništva Crnogorske antifašističke skupštine narodnog oslobođenja (CASNO).
James Watt
Rani pokusi sa parom
Nakon četiri godine rada na Sveučilištu u Glasgowu, James Watt je dobio priliku da radi pokuse sa parom. U početku nije imao uspjeha, ali zbog svoje upornosti je nastavio. Otkrio je veliki značaj topline isparavanja za parne procese. Na Sveučilištu su imali i Newcomenov parni stroj, koji je on uspješno popravio 1763. Taj stroj je jedva radio, jer je oko 80% topline trošio na zagrijavanje cilindra, koji bi se zatim hladio sa hladnom vodom, koja bi se ubrizgavala u cilindar – a onda bi se postupak ponavljao. Prva ideja mu je bila da kondenzira paru u odvojenom spremniku, tako da bi cilindar mogao lakše ostati zagrijan, sa istom temperaturom kao ubrizgana vodena para. Prvi svoj model je napravio 1765.
Peko Dapčević
Period SFRJ
Od 1946. do 1948. godine završio je Višu vojnu akademiju „Vorošilov” u Moskvi. Posle povratka iz Sovjetskog Saveza do 1953. bio je zamenik, a od 1953. do 1955. godine načelnik Generalštaba JNA. Posle demobilisanja 1955. godine bio je član Saveznog izvršnog veća, kao sekretar za saobraćaj i veze, od 1955. do 1961. i ambasador u Grčkoj i učesnik velikog broja diplomatskih misija. Bio je potpredsednik Savezne skupštine.
James Watt
Rani pokusi sa parom
Iako je prvi model bio poboljšan u odnosu na Newcomenov parni stroj, još je bilo dosta problema u njegovom radu. Jedan od problema je bila i strojna obrada klipa i cilindra, budući su u izradi sudjelovali kovači, koji nisu bili u stanju izraditi tako precizne dijelove. Kako nije imao dosta sredstava za usavršavanje svoga modela, zaposlio se prvo kao geometar, a zatim je radio 8 godina kao građevinski inženjer.
Peko Dapčević
Period SFRJ
Bio je poslanik Privremene narodne skupštine i Ustavotvorne skupštine DF Jugoslavije, a za poslanika Savezne skupštine i Republičke skupštine SR Crne Gore biran je više puta. Na Sedmom i Osmom kongresu SKJ biran je za člana Centralnog komiteta SKJ. Bio je član Predsedništva SSRN Jugoslavije, Glavnog odbora SUBNOR-a i Saveta federacije.
James Watt
Rani pokusi sa parom
Kasnije se Watt povezao sa Matthewom Boultonom i zajedno 1774. otvorili tvornicu “Boulton & Watt” i krenuli u proizvodnju parnih strojeva. Imao je na raspolaganju nekoliko najboljih radnika sa željezom u to vrijeme, koji su znali bušiti cijevi za topove, što su iskoristili za izradu uskih mehaničkih tolerancija između klipa i cilindra.
Peko Dapčević
Period SFRJ
Godine 1947. proizveden je u čin general-pukovnika. Zajedno je sa Kočom Popovićem na četrdesetogodišnjicu oslobođenja 9. maja 1985. godine od strane Predsedništva SFRJ, predlagan za unapređenje u čin generala armije. To unapređenje je smatrano kao nagrada za njihovo izuzetno komandovanje armijskim jedinicama u završnim operacijama za oslobođenje Jugoslavije. Od strane obojice ovaj predlog je odbijen.
James Watt
Prvi parni strojevi
Konačno, 1776. prvi Wattov parni stroj je ugrađen i upotrebljen u tržišne svrhe. Narudžbe su uskoro pristizale i slijedećih pet godina znatan broj strojeva je ugrađen u rudnicima u Cornwallu, za pumpanje vode iz rudnika.
Peko Dapčević
Period SFRJ
Jedan je od osnivača sportskog društva Partizan iz Beograda. Umro je 10. februara 1999. godine u Beogradu, i sahranjen je na beogradskom Novom groblju.
James Watt
Prvi parni strojevi
Prvi Wattovi parni strojevi su bili veliki, cilindar je imao promjer od 1,25 metara, a visoki su bili oko 7,3 metra, tako da su imali kućište otprilike kao jedna manja zgrada. Ipak su bili uspješni, jer su rudnici uspjeli povećati produktivnost oko 30%. Primjena se proširila na brušenje, tkanje i mljevenje.
Peko Dapčević
Knjige i odlikovanja
desno|mini|[[Uniforma, Orden narodnog heroja i Partizanska spomenica 1941. general-pukovnika Peka Dapčevića, izložena u Vojnom muzeju u Beogradu]] Napisao je knjige:
James Watt
Prvi parni strojevi
Iako je za Wattov parni stroj, koljenčasta osovina bila logično rješenje za pretvaranje kružnog gibanja u pravocrtno (kao na motorima s unutrašnjim izgaranjem), vlasnici patenta za parni stroj, su prisilili Watta da promijeni konstrukciju. 1781. James Watt uspijeva to riješiti sa planetarnim prijenosnikom, koji je kasnije našao znatnu primjenu kod parnih lokomotiva.
James Watt je i dalje usavršavao svoj parni stroj. Izradio je i regulator pare sa kuglicama ili centrifugalni regulator, koji s povećanjem brzine vrtnje stroja, kuglice se podižu i zatvaraju regulacijski ventil, pa se dotok pare smanjuje i brzina vrtnje opada. Ideja je bila da bi se brzina vrtnje stroja održavala konstantnom, mora se dovoditi konstantna struja pare. To je bio jedan od prvih uspješnih primjera automatskog upravljanja u industriji, budući je regulator uspio osigurati stabilnost sustava. Uspio je napraviti cilindar s dvostrukim djelovanjem, para je strujila s obje strane cilindra, tako da je vršila tlak na klip i kod njegovog podizanja i spuštanja. Watt je napravio i parni indikator, koji je snimao tlak pare u cilindru za vrijeme rada. Usavršio je i princip paralelnog kretanja, između klipa u cilindru i klipa pumpe za napojnu vodu. Na kraju, Watt je napravio stroj koji je bio oko pet puta uspješniji od Newcomenovog parnog stroja.
U to vrijeme proizvodnja kotlova nije bila razvijena, tako da Watt nije mogao koristiti paru visokog tlaka, što je dosta umanjivalo uspješnost parnog stroja. Od 1794. do 1824. tvrtka “Boulton & Watt” je proizvela 1 164 parna stroja.
Peko Dapčević
Knjige i odlikovanja
Povodom obeležavanja 70. godišnjice oslobođenja Beograda, odlukom Gradske skupštine Beograda, deo Kumodraške ulice u opštini Voždovac od 18. septembra 2014. nosi ime Bulevar Peke Dapčevića.
James Watt
Stroj za kopiranje i druge inovacije
Prije 1780. nije postojao način da se kopiraju nacrti. Nakon godina pokusa, Watt je uspio napraviti stroj za kopiranje nacrta, koji se koristio i u 20. stoljeću.
Peko Dapčević
Porodica
Čitava Pekova porodica je učestvovala u Narodnooslobodilačkoj borbi, ali su se posle sukoba KPJ i Informbiroa, Pekova braća - Vlado i Milutin, kao i sestra Danica izjasnili za Rezoluciju Informbiroa, zbog čega su bili uhapšeni i osuđeni na višegodišnje kazne zatvora.
James Watt
Stroj za kopiranje i druge inovacije
1786. James Watt je prisustvovao pokusima dobivanja klora iz klorovodične kiseline (HCl) i manganovog dioksida. Otkrio je da se vodena otopina klora može koristiti za bijeljenje odjeće u tekstilnoj industriji.
El Lindero, San Luis Potosí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
James Watt
Starost
1800. James Watt je išao u mirovinu, ali je i dalje radio na svojim otkrićima. Otkrio je metodu mjerenja udaljenosti sa teleskopom, usavršio je uljne svjetiljke, parni stroj za peglanje i stroj za kopiranje kipova.