cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bor (biljka)
Izgled
Razmnožava se sjemenom. Sjeme klije sa 6-10, većinom 8 supaka. Sivosmeđe je boje, dugo 5-7 mm, široko oko 4 mm, sa oko 2 cm dugim krilcem. Jedan kilogram sjemena sadrži oko 53 000 sjemenki, čija je klijavost preko 80%.
Stanište
Naseljava kserotermna staništa, pretežno na vapnencu, dolomitu i serpentinu, većinom na toplijim ekspozicijama, brdskog i gorskog pojasa. Tvori čiste ili miješane sastojine.
Rasporstranjen je u srednjoj i južnoj Europi i zapadnoj Aziji.
Ekološka svojstva
Vrsta je polusvjetla, može podnijeti postranu zasjenu obližnjeg drveća. Pomladak treba dosta svjetla za razvoj, ipak podnosi više zasjene od pomlatka običnog bora. Što je sastojina kvalitetnija, zahtjevi za svjetlom su manji. Otporan je na sušu te dobro podnosi mraz. Umjereno je osjetljiv na zimske studeni. Nije osjetljiv na dim, tvorničku prašinu i štetne plinove pa je pogodan za osnivanje zelenih površina u blizini industrijskih centara. Vrlo je značajan za pošumljavanje, jer je skroman u zahtjevima na vodu i svojstva tla. Popravlja tlo, podnosi sušu, žegu i buru.
Varijeteti i forme
Crni bor ima ima više varijeteta i formi. U Hrvatskoj rastu Pinus nigra var. austriaca – austrijski crni bor i Pinus nigra var. dalmatica – dalmatinski crni bor (Brač, Hvar i Pelješac). Postoje i krimski, kalbrijski, balkanski, zlatiborski varijeteti crnog bora.
Sekcija Strobus
Subsección Cembra
Podsekcija Flexilis
Podsekcija Strobi
Sekcija Cembroides
Podsekcija Cembroides
Podsekcija Balfouriana
Podsekcija Gerardiana
Dirfild
Dirfild se može odnositi na
Popis asirskih kraljeva
Popis asirskih kraljeva povijesni je dokument koji sadrži vrlo detaljan niz stvarnih ili legendarnih asirskih kraljeva, koji su vladali u različitm gradovima, a povezan je s Popisom sumerskih kraljeva.
Najstariji poznati primjerci ovoga popisa potječu s početka prvog tisućljeća pne. Prvih dvanaest nabrojenih imena u tom popisu, jednaka su imenima s Hamurabijevog rodoslovlja. Stoga ih neki znanstvenici drže sumnjivima u smislu povijesne točnosti. S druge strane, ima onih koji u tome vide pokušaj uklapanja amorejskog popisa vladara unutra tradicionalnog popisa vladara Ašura., pa bi sam popis bio neka vrst kompilacije bez mogućnosti da mu se za kraljeve prije 1900. pne. odredi točna kronologija.
Vjeruje se da je sam popis nastao kako bi opravdao pretenzije Šamši-Adada I. na asirsko prijestolje, stavljajući ga u niz s domaćim vladarima Ašura.
Budući da je riječ, u svakom slučaju, o popisu koji odražava pogled samih Asiraca na vlastitu povijest, mora se voditi računa o njegovoj ideološkoj i političkoj obojenosti.
Danvers
Danvers se može odnositi na
Dajmond
Dajmond se može odnositi na
Dalzal
Dalzal se može odnositi na
Lucidadiol
Lucidadiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 456,700 Da.
142
Godina 142. (CXLII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Paktumeja i Kvadrata (ili, rjeđe, godina 895. Ab urbe condita). Oznaka 142. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kronologija Asirije
Kronologija Asirije u povijesnoj je znanosti temelj za određivanje kronologije čitave Mezopotamije, a kronologija Bliskog istoka, uključujući Anatoliju, Siriju i Palestinu, te drevni Egipat određuje se prema kronologiji Mezopotamije.
Pomrčina sunca 763. pne.
Razlog je tome precizan datum što ga imamo za asirsku povijest, zahvaljujući tamošnjem astronomskim promatranjima. Taj datum je jutro 15. lipnja 763. pne., kad je došlo do pomrčine sunca. Ovaj je događaj zabilježen u asirskim dokumentima koji slijede relativnu kronologiju. Uz pomoć toga datuma, moglo se utvrditi apsolutne datume i ostalih događaja asirske povijesti za cijelo 1. tisućljeće pne.
Izvori relativne kronologije
Izvore za relativnu kronologiju predstavljaju popisi eponima i Popis asirskih kraljeva. Asirci su svaku kalendarsku godinu nazivali prema nekom državnom službeniku kojega se naziva eponim. Popisi eponima složeni su kronološkim redom i obuhvaćaju cijelo 1. tisućljeće pne. Zakonski dokumenti, a često i ljetopisi, datirani su prema tim eponimima. Tako je, zahvaljujući astronomskom podatku iz 763., moguće ustanoviti apsolutne datume za svaki od događaja zabilježenih u dokumentima datiranim pomoću eponima.
Drugačija je situacija s drugom polovicom 2. tisućljeća pne. za koje ne postoje kompletni popisi eponima. Ni popis asirskih kraljeva ne omogućuje ovdje utvrđivanje apsolutnih datuma, nego samo relativan slijed. Prije 1500. pne. kronologija Asirije još je nejasnija, budući da su popisi eponima tek u fragmentima, a popis kraljeva je nesiguran s obzirom na točnost brojeva i slijeda vladara. Ne pomaže ovdje ni usporedba s babilonskom kronologijom, budući da je i ona u tom razdoblju nesigurna.
Zubna čašica
desno|mini|200px|Alveola gornje vilice govečeta Zubna čašica, zubna jamica ili alveola prestavlja udubljenje u koštanom nastavku gornje i donje vilice u kojoj je smešten zub. Najveći deo vilica je izgrađen od mekše kosti. U njoj su usađene alveole, koje su napravljene od nešto kompaktnije (tvrđe) kosti. Ovo je važno jer su periodontalna vlakna razapeta između alveole i cementa zuba i bez neophodne čvrstine zidova zubne čašice funkcija ovih vlakana ne bi bila moguća.
Mottarone, Verbano-Cusio-Ossola
Mottarone je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Dalgren
Dalgren se može odnositi na
Mottarone, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1405 m.
Eldorejdo
Eldorejdo se može odnositi na
Rochester, Ohio
Ročester je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Iston
Iston se može odnositi na
Dolton
Dolton se može odnositi na
Du Bojs
Du Bojs se može odnositi na
CCL19
__NOTC__
CCL19 je obilno izražen u timusu i limfnim čvorovima, u umerenim nivoima u traheji i kolonu, i u niskim nivoima u stomaku, tankim crevima, plućima, bubrezima i slezini. On privlači određene ćelije imunskog sistema, kao što su dendritske ćelije i antigen-aktivirane B ćelije, CCR7+ efektorske-memorijske T-ćelije.
1940 Whipple
1940 Whipple je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 33,87 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,271 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,848 AJ.
CCL19
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
1940 Whipple
Ekscentricitet orbite iznosi 0,069, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 6,551 stepeni, a orbitalni period iznosi 1955,525 dana (5,353 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,00 a geometrijski albedo 0,061.
Asteroid je otkriven 2. februara 1975. godine.
Diks
Diks se može odnositi na
Djurand
Djurand se može odnositi na
Balzorile-Piana, Latina
Balzorile-Piana je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Elkton, Virginia
Elkton je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.726 stanovnika.
Dvajt
Dvajt se može odnositi na
Elkton, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.726 stanovnika, što je 684 (33,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
OR6C1
Olfaktorni receptor 6C1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6C1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Charlotte, Tennessee
Šarlot je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.235, što je 82 (7,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sevlijevo
Sevlijevo (bugarski: Севлиево) je grad na sjeveru Bugarske u oblasti Gabrovo. Sevlijevo slovi za jedan od najbogatijih gradova u Bugarskoj, zbog jako razvijenog gospodarstva, visoke zaposlenosti, i velikog broja stranih investicija.
Pieve d'Alpago, Belluno
Pieve d'Alpago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Sevlijevo
Historija
U okolici grada ima ostataka tračkih grobova iz 8. st. pne. Utvrda Hotalič (pored grada) je iz srednjeg vijeka. Ova utvrda je bila u funkciji obrane preko 1000 godina. Utvrda Hotalič živjela je istovremeno sa tadašnjim naseljem Servi i Selvi (današnjim gradom Sevlijevo).
Sredinom 19 st. Sevlijevo se razvilo u značajan obrtnički centar, u gradu su osnovani mnogi cehovi i razna obrtnička udruženja. Obrtnici iz Sevlijeva poduzimali su mnoga trgovačka putovanja po cijelom Otomanskom carstvu, Europi i Rusiji i bili poznati dalekim kupcima.
1834 godine obnovljena je gradska crkva sv.Prorok Ilija, a 1836 godine obnovljen je i srednjevjekovni Manastir Batoševo. Oko 1850-ih Koljo Fičeto, istaknuti graditelj bugarskog nacionalnog preporoda, izgradio je kameni most preko rijeke Rosica. 1844 godine poznati bogati trgovac i obrtnik iz Sevlijeva - Hadži Stojan Nikolov, dao je veliki novčani prilog za izgradnju velike škole.
1870 godine, u Sevlijevu je pod direktnim rukovođenjem nacionalnog velikana Vasila Levskog, poznatog kao Apostol slobode, osnovan revolucionarni komitet, koji je radio na pripremi stanovništva Sevlijeva za Aprilski ustanak iz 1876 godine. Stanovnici Sevlijeva su se u velikom broju odazvali pozivu na ustanak.
Otomanska vlast u gradu završila je 2. juna 1877 godine.
Avulzija zuba
Avulzija predstavlja potpuni izlazak zuba iz pripadajuće zubne čašice pod dejstvom traumatske sile (pad, udarac i sl). Pri tome se mogu javiti i ogrebotine, razderotine, prelomi, krvarenja i sl. Na osnovu istraživanja koje je sprovedeno 1972. godine na 1.298 ispitanika, utvrđeno je da od svih dentalnih trauma avulzije čine oko 0,5-16% povreda u stalnoj i oko 7-13% povreda u mlečnoj denticiji. Najveći broj slučajeva se javlja u uzrastu između 6 i 10 godina, i to češće kod osoba muškog pola. Povredama su najizloženiji prednji zubi, posebno gornji centralni sekutići.
Replantacija
Replantacija podrazumeva postavljanje (repoziciju) zuba u pravilan položaj i njegovu fiksaciju pomoću raznih vrsta splintova: žičano-kompozitnog, akrilatnog ili interaproksimalnog kompozitnog splinta. Ukupno vreme fiksacije iznosi oko 15 dana.
Endodontski tretman
Kod zuba sa završenim rastom korena se ne očekuje revaskulatizacija pulpe nakon replantacije, ali je revaskularizacija moguća kod zuba sa nezavršenim rastom korena ukoliko isti nije bio izvan zubne čašice duže od 2 sata. Za funkcionalnu obnovu nervnih vlakana pulpe je potrebno oko 35 dana, a ukoliko do toga ipak ne dođe prelazi se na endodontski tretman.
Ovaj tretman podrazumeva kompletno uklanjanje mrtvog tkiva pulpe i punjenje kanala korena zuba odgovarajućim materijalom. Time se ograničava štetno delovanje nekrotičnog tkiva na okolne strukture i sprečavaju resorpcija i ankiloza korena (srastanje korena sa okolnom kosti).
Neki autori smatraju da je endodontski tretman bolje izvesti pre replantacije kako bi se predupredila upalna resorpcija, dok drugi smatraju da je taj tretman bolje izvesti kasnije. Ipak, opšte je mišljenje da se uklanjanje pulpe treba obaviti najkasnije 15-20 dana nakon avulzije.
Ist Bruklin
Ist Bruklin se može odnositi na
Goujounac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 199 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 254 metara (maksimalnoj 306 m, a minimalnoj 130 m).
Edinburg (razvrstavanje)
Edinburg se može odnositi na
Zapadni Dunbartonshire
Zapadni Dunbartonshire (engleski: West Dunbartonshire, škotsko-gelski: Siorrachd Dhùn Bhreatainn an Iar, škotski: Wast Dunbartanshire) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništva na zapadu Škotske.
Geografske karakteristike
Zapadni Dunbartonshire sa zapada graniči sa Područnim vijećem Glasgowa, pa sadrži i mnoga prigradska naselja grada Glasgowa kao i gradska predgrađa. Pored toga graniči sa područjim vijećima Argyll i Bute, Stirling, Istočni Dunbartonshire i Renfrewshire.
Područje se sastoji od tri geografske cjeline: gradova Dumbarton i Clydebank te distrikta Vale of Leven.
Zapadni Dunbartonshire zauzima površinu od 158.9 km² i ima 89,810 stanovnika, a administrativni centar mu je Dumbarton.
1944 Gunter
1944 Gunter je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,239 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,4.
Amagney (Du)
Amanje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 680 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 253 metara (maksimalnoj 504 m, a minimalnoj 253 m).
Old Kilpatrick
Old Kilpatrick (Cill Phàdraig) je selo u škotskoj oblasti West Dunbartonshire.
Smješteno je na sjevernoj obali rijeke Clyde, neposredno na sjeveru od kanala Forth and Clyde, oko 5 km od Clydebanka na putu za Dumbarton. Put zvan kao Great Western Road prolazi kroz Old Kilpatrick, a sljedeće selo na zapadu je Bowling. Moderni put A82 prolazi sjeverno od Old Kilpatricka, između sela i podnožja Kilpatrick Hillsa.
Ime sela znači "Patrickova ćelija", a lokalni mit govori da se u njemu rodio Sveti Patrik.
1942 Jablunka
1942 Jablunka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 14,02 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,746 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,890 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,184, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 24,368 stepeni, a orbitalni period iznosi 1289,406 dana (3,530 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 13,00 a geometrijski albedo 0,056.
Asteroid je otkriven 30. septembra 1972. godine.
Bo'ness
Bo'ness, pravim imenom Borrowstounness, je obalni gradić u škotskoj oblasti Falkirk, smješten na južnoj obaliFirth of Fortha. Prije godine 1975. je pripadao bivšoj grofoviji West Lothian. Nekada je bio središte teške industrije i eksploatacije ugljena te važna luka, a danas funkcionira prije svega kao prigradsko naselje obližnjeg Edinburgha.
1945 Wesselink
1945 Wesselink je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,554 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Eldrid
Eldrid se može odnositi na
Elizabettaun
Elizabettaun se može odnositi na
Leona, Kansas
Liona je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 48, što je 40 (-45,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Elmvud
Elmvud se može odnositi na
Luciferovo žuto
Luciferovo žuto je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 442,236 Da.
Colle Orzo, Chieti
Colle Orzo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Ašur (bog)
Ašur (asir. ’Aššur; akad. Anšur i Anšar) je ime jednog od glavnih asirskih božanstava, uz Ištar, Ninurtu, Šamaša, Adada i Sina.
Ferberi
Ferberi se može odnositi na
Ašur (bog)
Ime
Nadimci su mu, među ostalima, bili Belu Rabu (Veliki Gospodar), Ab Ilani (Otac bogova), Šadu Rabu (Veliki Brijeg) i Ilu Ašuru (Boš Ašura).
OR6C2
Olfaktorni receptor 6C2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6C2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Ašur (bog)
Mit
Ašur je kralj bogova i vrhovno božanstvo. Ipak, o njemu se nije sačuvalo mnogo mitova, a i njegov je lik bez mnogih osobnih značajki kakve krase ostale asirske bogove. Za njega se samo zna da je vladar i nadglednik Asirije.
Ašur je pripadao i ranijoj akadskoj, te sumerskoj mitologiji, a u novoasirsko doba obično je poistovjećivan s babilonskim Mardukom.
Kult
Bio je zaštitnika grada Ašura, gdje mu je stajao i glavni hram, Ešara, što su ga podizali i obnavljali asirski kraljevi. Hram je, za arheoloških iskapanja, istražilo Njemačko orijentalno društvo.
Ikonografija
Obično ga se prikazivalo kao streličara u letu, a takvo je njegovo prikazivanje znatno utjecalo na kasnije prikaze Ahura Mazde.
Nixa, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.022, što je 6.898 (56,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1946 Walraven
1946 Walraven je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,294 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,9.
Franjo Asiški
Biografija
Rođen je kao sin Pietra Bernardonea, trgovca u Assisiju (Umbrija), i francuske plemkinje imenom Pica Bourlemont. Prema jednoj pretpostavci ime Francesco (Francuzić) dobio je zbog majčina porijekla, a prema drugoj dao mu ga je otac zbog trgovačkog uspjeha što ga je imao u francuskoj pokrajini Provansi. U mladosti je vodio veseo, bonvivanski život. Za vrijeme rata s Perugiom 1202.-1203. pada u zarobljeništvo, da bi nakon oslobođenja iz zarobljeništva, prilikom razmjene zarobljenika, teško obolio. U zarobljeništvu i za vrijeme bolesti doživljavao je duboke psihološke promjene koje nalaze svoj izraz u njegovoj novoj koncepciji religioznosti. Nakon ozdravljenja, 1204.-1205. nastoji se priključiti križarima, no stigavši do Spoleta ponovno se razbolio i vratio kući.
mini|250px|lijevo|»Odreknuće od zemaljskih dobara«, Giotto di Bondone ([[1267.-1337.), freska, Bazilika sv. Franje u Asizu.]] Nakon toga iskustva, potaknut i noćnim viđenjem, povlači se u prirodu i samoću, a druži se sa siromasima, te odjeven u vreću poslužuje gubavce. Nakon viđenja u crkvici svetog Damjana u Asizu, u kojem mu Krist s križa kaže: »Franjo, idi i obnovi moju Crkvu«, počinje popravljati tu ruševnu crkvu. Sugrađani su ga ispočetka smatrali čudakom, pa i luđakom, ali njegovo propovijedanje o apsolutnom evanđeoskom siromaštvu u doba oštro naglašenih klasno-ekonomskih razlika u feudalnom društvu nalazi pristalice među narodom i siromašnim slojevima građanstva. Broj Franjine pokorničke braće s vremenom je sve više rastao te se pokret svetog siromaštva širi velikom brzinom i postaje prijetnja za privilegirani položaj klera. Kako bi suzbio tu opasnost papa Inocent III. poziva Franju pred sebe i nakon što dobiva garancije da će pokret poštivati sva svjetovna prava Crkve i besprizivno se podlagati papinu autoritetu odobravana njegovo djelovanje, odnosno potvrđuje 1209. osnivanje novog - franjevačkog reda, čiji službeni naziv glasi Ordo fratrum minorum (Red manje braće). Godine 1212. Franjo Asiški i Klara Skifi osnivaju i žensku granu reda - klarise.
Od neznatne družbe male braće, koja je živjela bez određenih pravila, povodeći se uglavnom samo za osobnim Franjinim primjerom razvio se još za Franjina života jak red koji djeluje po čitavoj Europi. Međutim, udaljavanje od prvotnih ideala doskora dovodi u franjevačkom redu do nesuglasica i Franjo koji nema sposobnosti vođe i organizatora prepušta upravu reda drugome 1220. godine.
Franjo je više puta pokušao doći do Svete zemlje i Jeruzalema, no nema pouzdanih podataka je li u tome i uspio. Znano je samo da je kod Damiette u Egiptu susreo saracenskog sultana, a životopisi govore i o tome da mu je propovijedao evanđelje. Ipak, već za njegova života prva su braća stigla i do Svete zemlje, te se nastanila u Jeruzalemu i Akri.
mini|250px|desno|»Sveti Franjo pred papom [[Honorije III.|Honorijem III.«, Giotto di Bondone (1267.-1337.), freska, Bazilika sv. Franje u Asizu.]] Povukavši se u intimni krug braće u domu kraj prastare crkvice Porcijunkule (u kojoj je i započeo svoj životni put) on zapada sve češće u zanosno-mistična raspoloženja pa se tako veseli i sestrici smrti. Umire uz crkvicu Porcijunkulu na asiškom polju, 3. listopada 1226.
Značaj
U svojim spisima sv. Franjo podjednako se služi latinskim i narodnim jezikom, kakav se govorio u Umbriji, te ga se drži i začetnikom talijanske književnosti na narodnom jeziku.
Autor Pjesme brata Sunca (tal. Cantico di frate Sole), poznate i kao Pjesme stvorova (tal. Cantico delle creature), sv. Franjo obraća se narodnim jezikom i u svojoj sveobuhvatnoj ljubavi prema čitavoj prirodi priprema put oslobođenju umjetnosti od ukočenosti srednjovjekovnih formi. Franjo kao putujući misionar-siromašak (tal. poverello) i lirik-vizionar kršćansku mistiku obogaćuje novim motivima (stigmatizacija, evanđeoska vjera, božićne jaslice itd.). On je ujedno i nastavljač učenja heretika, albigenza i valdenza, o apsolutnom siromaštvu, ali pritom, za razliku od njih, u potpunosti prihvaća crkvenu vlast, želeći Crkvu obnoviti iznutra. Protivnik je bogatstva među redovnicima i samostanskih zidina, što je dovelo do sasvim novog shvaćanja redovničkog života u Crkvi i nove koncepcije izgradnje samostana.
Samo dvije godine (1228.) nakon svoje smrti Franjo Asiški proglašen je svecem i pokopan u bazilici svetog Franje u Asizu.
Zbog zaljubljenosti u prirodu ekolozi su ga izabrali za svog sveca zaštitnika, a u svijetu se prepoznaje kao svetac mira.
Životopisi
Inače, najstariji dokument o Franji Asiškom alegorijska je priča Sveti razgovor blaženoga Franje s Gospođom Siromaštinom. U toj se priči kazuje kako je Franjo tragao za siromašnom, prezrenom i nevoljenom Gospođom Siromaštinom i kako ju je učinio svojom nevjestom.
Usto, tu su i brojni spisi koji, u skladu s tadašnjom hagiografijom donose fantastične detalje iz Franjina života. Najpoznatiji takav spis zasigurno su Cvjetići (tal. Fioretti), koji uključuju i Franjino propovijedanje pticama. Cvjetići su anoniman talijanski prijevod spisa Actus beati Francisci et sociorum eius, koji je krajem 13. ili početkom 14. st. po svoj prilici napisao Ugolino da Montegiorgio, franjevac iz Marki. Cvjetići datiraju iz kraja 14. st. Naslov govori da je riječ o florilegiju, tj. hrestomatiji, zbirci anegdota iz života sv. Franje. Premda ne predstavljaju vjerodostojan povijesni izvor, Cvjetići sugestivno dočaravaju prvobitni franjevački duh.
Franjevački red
Vidi glavni članak: Franjevci mini|250px|desno|»Smrt i uzdignuće sv. Franje«, Giotto di Bondone ([[1267.-1337.), freska, Bazilika sv. Franje u Asizu.]]
Sveti Franjo u umjetnosti
Neobična Franjina ličnost i njegova vedra, optimistička pojava u sumornom mraku srednjovjekovne religioznosti bila je tumačena na najrazličitije načine, a njegova sitna asketska figura postaje motiv mnogih slikarskih i kiparskih radova. Možda i zato što je cijeli njegov život obilježen je neobičnim doživljajima. Tako je, između ostalog, natjerao svoga prijatelja brata, Rufina (Leon, Rufin i Anđeo bili su njegovi najprisniji prijatelji), da gol prođe ulicama Asiza samo s konopcem oko vrata, a u Bologni se popeo na potpuno novi krov samostana i počeo bacati crjepove na zemlju iz protesta protiv raskošne gradnje.
Farmersvil
Farmersvil se može odnositi na
Bonvillaret
Bonvijare je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Sen Žan de Morjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 69 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 715 metara (maksimalnoj 2.363 m, a minimalnoj 304 m).
OR6C3
Olfaktorni receptor 6C3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6C3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Flora (razvrstavanje)
Flora se može odnositi na
Fideliti
Fideliti se može odnositi na
Mottta, Verbano-Cusio-Ossola
Mottta je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1256 m.
Findli
Findli se može odnositi na
Kolonija
Kolonija je teritorija zauzeta od strane države. Kolonija, u političkom i historijskom smislu, je teritorija pod neposrednom političkom kontrolom i upravom geografski udaljene države ili, u staro doba, grada. Pojam kolonija je usko povezan s koloniziranjem. Kod koloniziranja se u suštini radi o naseljavanju zemlje. Otuda je kolonija u širem smislu riječi skup osoba koje žive izvan svog područja naseljavanja. Osim toga, u području politike postoji potpuna ovisnost o "zemlji matici". Kolonija dolazi od grč. riječi što je u prijevodu: tuđa vlast "kolo ninonis"
Flat Rok
Flat Rok se može odnositi na
Tivoli, New York
Tivoli je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.118, što je 45 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Semiti
Semiti (Semićani) ili semitski narodi, su stara grupa naroda srodnih po jeziku, etničkom poreklu i antropološkim osobinama. Naseljavaju istočne obale Mediteranskog basena, zemlje Bliskog i Srednjeg istoka kao i severnu Afriku.
Među Semitske narode se ubrajaju i narodi starog veka
Danas se pod Semitima podrazumevaju uglavnom savremeni Arapi i Jevreji.
Elmvud Park
Elmvud Park se može odnositi na
Bassianese, Latina
Bassianese je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Gorses
Gors je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 355 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,60 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 642 metara (maksimalnoj 692 m, a minimalnoj 234 m).
Paleogeografija
Paleogeografija je nauka, grana fizičke geografije, koja se bavi izučavanjem fizičkogeografskih uslova koji su postojali na Zemlji u geološkoj prošlosti.
Zadatak paleogeografije
Zadatak ove nauke je rekonstrukcija drevnog reljefa, klime, rasprostranjenost organizama i organske materije. Pri tom, paleogeografija se služi brojnim metodama. Blisko je povezana sa paleontologijom.
279. pne.
Godina '''279. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Severija i Musa (ili, rjeđe, godina 475. Ab urbe condita). Oznaka 279. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Zapadni Mediteran godine 279 pne.
Fort Carson, Colorado
Fort Karson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.813, što je 3.247 (30,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1948 Kampala
1948 Kampala je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,533 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Elvud
Elvud se može odnositi na
1947 Iso-Heikkilä
1947 Iso-Heikkilä je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 29,44 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,256 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,057 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,031, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 11,892 stepeni, a orbitalni period iznosi 2048,914 dana (5,609 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,80 a geometrijski albedo 0,097.
Asteroid je otkriven. 1931. godine.
Asur
Asur ili Ašur je bio jedan od glavnih gradova Asirije, a nalazi se u današnjem Iraku. Ostaci grada nalaze se na zapadnoj obali reke Tigris. Ašur je takođe ime glavnog božanstva zaštitnika grada. Smatrao se najvećim bogom asirske mitologije i zaštitnikom Asirije. Ekvivalentan je bogu Marduku u vavilonskoj mitologiji. Grad Ašur je na Uneskovoj listi svetske baštine i stavljen je 2003. na listu Uneskovih mesta, koja su u opasnosti, delom zbog rata u Iraku, a delom zbog brane, koja bi poplavila područje. Istraživanja Ašura započeli su 1898. nemački arheolozi. Iskopavanja je 1900. započeo Fridrih Delič, a nastavljena su 1903-1913. Nađeno je više od 16.000 pločica sa klinastim pismom. Mnogi predmeti se danas nalaze u Pergamon muzeju u Berlinu.
Ašur u trećem mileniju pre Hrista
Arheolozi su otkrili da je grad postojao sredinom trećeg milenijuma pre Hrista. To je još uvek bio period Sumera, pre nego što se pojavila Asirija. Najstariji delovi grada su otkriveni na temeljima Ištar hrama, kao i kod stare palate. U periodu starog Akadskog carstva gradom su vladali kraljevi Akada. Za vreme sumerske renesanse gradom je vladao sumerski guverner.
Asur u ranom i srednjem asirskom periodu
Do vremena kada je neosumerska treća dinastija iz Ura propala 2004. pre Hrista pred napadom Elamita, lokalni vladari su se otresli stranog jarma. Asur se brzo razvio u trgovački centar, a trgovački putevi su vodili do gradova Anadolije, gde je Asur uspostavio trgovačke kolonije. Te trgovačke kolonije Asura nazivale su se karum i većinom su trgovale vunom i kalajem. U Asuru su podignuti hramovi bogu Asuru i bogu vremena Adadu. Pojavila su se i prva utvrđenja.
Asur je bio prestolnica kralja Šamši Adada I (1813-1781. pre Hrista). U tom periodu uticaj grada se raširio van doline Tigrisa. Sagrađena je velika kraljevska palata, a hram bogu Asuru je proširen u zigurat. Veći deo severne Mesopotamije je postalo deo njegovog kraljevstva. Posle smrti Šamši Adada I Hamurabi od Vavilona je zauzeo Asur i uključio ga u sastav Vavilona. Gradnja u Asuru je ponovo obnovljena za vreme Puzur Asura III, koji je ponovo podigao utvrđenja. Hramovi bogu meseca (Nana) i bogu sunca Šamašu izgrađeni su u 15. veku pre Hrista. Kraljevina Mitani je zatim zauzela Asur.
Asirija je postala nezavisna u 14. veku pre Hrista, a sledećih vekova obnovljeni su stari hramovi i palate u asuru. Tukulti Ninurta I (1244-1208. pre Hrista) je započeo gradnju novog hrama posvećenog božici Ištar. Anu Adad hram je sagrađen za vreme Tiglat-Pilesara I (1115-1075 pre Hrista). U vreme srednjeg asirskog carstva grad je imao 120 hektara unutar zidina.
Asur u vreme novog asirskog carstva i kasnije
Tokom neoasirskog perioda (912-612. pre Hrista) kraljevska rezidencija je premeštena u druge gradove. Asurnasirpal II (884.-859. pre Hrista) premestio je prestonicu iz Asura u Kalhu ( Nimrud ). Ipak Asur je ostao verski centar carstva, zbog hrama glavnom bogu Asuru. Za vreme Senaheriba (705 -682. pre Hrista) izgrađena je akitu, tj. kuća nove godine i tu su održavane svečanosti povodom nove godine. Nekoliko asirskih vladara je sahranjeno u staroj palati.
Kraj Asura došao je 614. pre Hrista kada su Međani opljačkali i uništili grad i osvojili Asiriju. Nekoliko vekova kasnije Partija je obnovila grad, ali sasanidski kralj Šapur I (241-272) je ponovo razorio Asur.
Fitogeografija
Fitogeografija (fito- + geografija), geografija biljaka, grana botanike koja proučava rasprostranjenost biljnih vrsta na kopnu, pod zemljom i u vodama. Zadatak joj je da prouči uzroke i putove raseljivanja biljaka u prostoru od davnih geoloških doba do danas i da pronađe zakonitosti u rasprostranjenju biljnih vrsta.
Osnovni su elementi ove znanosti:
The Trial (1993)
The Trial (engleski: Proces) je britanski film iz 1993. kog je producirala kompanija BBC. Radi se o drugoj po redu ekranizaciji istoimenog romana Franza Kafke, za koju je scenarij napisao britanski nobelovac Harold Pinter. Režiju filma potpisuje David Jones, dok se u glavnim ulogama pojavljuju Kyle MacLachlan kao Josef K., Anthony Hopkins kao zatvorski kapelan i Jason Robards kao dr. Huld. Osim njih, u sporednim ulogama se pojavljuju brojni poznati britanski glumci. U filmu se, u manjim ulogama, pojavljuju i neki češki glumci.
Iako dosta dobro prikazuje tjeskobnost "kafkijanske atmosfere", ovaj dvosatni film nije dobio toliko dobre kritike, a na popularnoj web stranici IMDb drži ocjenu 5.9/10. Film je u cijelosti sniman u Pragu, a jedna od lokacija (korištena kao interijer banke u kojoj K. radi) bila je i Narodni muzej.
Radnja
Josef K. se budi jednog jutra u svojoj sobi da bi saznao da je uhićen i optužen za nepoznat zločin od strane nepoznatog, gotovo apstraktnog, suda. Unatoč uhićenju, K. normalno obavlja svoje dnevne aktivnosti te povremeno odlazi do suda, pokušavajući se riješiti procesa. U tome mu pokušavaju pomoći razni groteskni likovi od kojih on zapravo nema nikakve koristi. Izuzetak je zatvorski kapelan, koji mu jedini nudi konkretnu pomoć, ali mu isto tako savjetuje da se prepusti svojoj sudbini jer je proces zaključen nepovoljno za njega. U konačnici, po K.-a dolaze dvojica egzekutora koji ga odvode na usamljeni kamenolom gdje izvršavaju smrtnu kaznu nad njim.
Lucigenin
Lucigenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 510,497 Da.
Enfild
Enfild se može odnositi na
OR6F1
Olfaktorni receptor 6F1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6F1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Loveč
Geografske karakteristike
Loveč se nalazi na padinama Planine Balkan na sjeveru Bugarske. Leži na obadvije obale rijeke Osam. Loveč leži na 200 m nadmorske visine. U gradu je najviša točka na brdu Akbair od 450 m. Loveč je grad prostranih parkova.
Za antike
Prvi stanovnici grada bili su pripadnici tračkog plemena Meldi, čiji se tragovi mogu pratiti od 4. st. pn.e do 3. stoljeća pn.e Oni su na teritoriju današnjeg Loveča osnovali svoj glavni grad Melta (arheološko nalazište Varoš). Nakon rimskih osvajanja Rimljani su podignuli vojničku utvrdu Prezidium na važnoj cesti, dijelovi te ceste vidljivi su i danas po gradu.
Pentalogija
Pentalogija je književno ili narativno djelo koje se sastoji od pet dijelova, koji se svaki može smatrati posebnim djelom.
Loveč
Srednji vijek
Bivša Rimska utvrda Hisarja, koja se nalazi na istoimenom brijegu bila je mjesto gdje je 1187 godine potpisan Mir između Bugarske i Bizantskog carstva, njime je potvrđena nezavisnost Bugarske i time je obnovljeno Drugo bugarsko carstvo. U 12. st Loveč je izrastao u značajan trgovački centar, jedan od najpoznatijih u Bugarskoj.
Turska invazija kraja oko Loveča zbila se sredinom 14. st., no utvrda nad gradom Hisarja pala je posljednja tek 1446 godine. Loveč je i pored velikog otpora kojeg je pružio, uživao izvjesne privilegije kod Turaka; oni se nisu smjeli naseljavati u gradu, i nisu uzimali bugarsku djecu kao danak u krvi. (Janjičari).
Grad za otomanske vlasti
1784 godina bila je najgora u historiji grada, tada je spaljen i razoren od strane turske vojske. Od 20 000 stanovnika koliko ih je tada živjelo u Loveču, preživjelo je samo 4 600. Za vrijeme bugarskog nacionalnog preporoda i borbe za nacionalnu nezavisnost od Otomanskog carstva, Loveč se našao u središtu odakle je Unutrašnja revolucionarna organizacija Vasila Levskog, zvana Tajni revolucionarni komitet rukovodila akcijama za oslobođenje. Levskog su uhapsili turski vojnici pored Loveča, kod sela Kakrina, te ga nakon toga objesili u Sofiji. U Loveču se nalazi najveći muzej Vasila Levskog u Bugarskoj u kojem se nalaze mnoge njegove osobne stvari poput notesa, odjeće, oružja.
Za vrijeme Rusko-turskog rata 1877-1878, pored Loveča se odigrala značajna bitka, poznata kao Bitka kod Loveča. Nakon bitke, iz grada su protjerane mnoge turske obitelji. Te izbjeglice poznate pod imenom Lofçalılar većinom su se skrasile u obližnjim turskim gradovima Istanbulu, Edirneu i Bursi.
Loveč danas
U novija vremena Loveč je bio poznat kao grad u kojem je startalo učenje stranih jezika u Bugarskoj. Prva takva škola bio je Američki koledž iz 1881 Nakon toga osnovana je 1950 prva škola stranih jezika, u kojem se moglo učiti; engleski, francuski i njemački. Ubrzo su se škole engleskog i francuskog preselile u Sofiju ( 1954 engleski) i Varnu (1958 francuski) a njemački je ostao u Loveču od 1959-1984 god.
Privreda
9. aprila 2009. američka kompanija Great Wall Motor i bugarska tvrtka Litex Motors potpisali su ugovor o gradnji proizvodnih pogona za Great Wall Hover, Great Wall Wingle i Great Wall Florid u Loveču, Bugarska. To je investicija vrijedna 80 milijuna eura, koja će gradu donijeti 1 500 novih radnih mjesta. Predviđeno je da se pogoni prorade u listopadu 2010 oni bi trebali pomoći tvrtki Great Wall Motor u plasmanu njihove robe na tržište EU.
Znamenitosti Loveča
thumb|right|250px|Natkriveni most u Loveču
Matematička geografija
Matematička geografija je fizičkogeografska disciplina koja proučava Zemlju kao nebesko telo, njen položaj i kretanje u svemiru, kao i posledice tog položaja i kretanja na geografska obeležja Zemlje. Može se tumačiti kao i primena matematičkih metoda u geografiji.
Povezanost sa drugim naukama
Matematička geografija je blisko povezana astronomijom, matematikom i geodezijom.
Juing
Juing se može odnositi na
Kartografija
thumb|300px|[[Johan Kepler|Keplerova karta sveta]] Kartografija ( - karta i graphein - pisati) je nauka koja se bavi izučavanjem i izradom karata i globusa, njihovog sadržaja, načina kartografskog izražavanja, izrade, sastavljanja i korišćenja. Razrađuje teorijske osnove karata, utvrđuje principe na kojima se karta bazira, metodologiju i tehniku njihove izrade i osnovne mogućnosti njihovog korišćenja. Karte su se tradicionalno izrađivale pomoću olovke i papira, ali napredak i rasprostranjenost računara je revolucionalizovao kartografiju. Većina karata komercijalnog kvaliteta se danas prave pomoću nekog od programa za izradu mapa koji spada u jednu od ovih osnovnih tipova; CAD, GIS, ili specijalizovani programi za ilustraciju mapa.
Karte predstavljaju pomoć u sagledavanju prostornih podataka. Prostorni podatak se prikuplja merenjem i može biti čuvan u bazi podataka, iz koje se može lako izvući za različite potrebe. Trenutna stremljenja u ovoj oblasti se udaljavaju od analognih metoda izrade mapa a prema kreiranju sve dinamičnije, interaktivne karte kojom se može digitalno manipulisati.
Kuglački klub Dilj-Obrtnik Vinkovci
Tijekom svoga postojanja bio je uglavnom mjesto rekreacije radnika tvornice Dilj, koji su išli na kuglanu. Krajem 1990.-tih godina klub počinje ozbiljnije shvaćati natjecanje u trećoj kuglaškoj ligi. To podrazumijeva stvaranje uprave, dovođenje nekolicine iskusnih igrača. Zbog svoga dosta skromnog budžeta klub nikada nije napravio nikakav uspješniji rezultat u trećoj ligi. Uvijek se nalazio na sredini tablice, ipak dosta slabe lige. Klupske boje su narančasto-crna odnosno boja cigle (Dilj - tvornica crijepa, cigle i blokova). Klub nastupa na gradskoj kuglani koju dijeli s još jednim kuglaškim klubom, KK Cestoradom UHVDR. U klubu se oduvijek nalazio velik izbor starijih igrača preko 50 godina i mali broj mladih igrača.
Kartografija
Kartografija kombinuje i umetnost i nauku, obuhvatajući upotrebu simbola kao predstavnike određenih geografskih fenomena i sposobnost sagledavanja sveta u apstraktnom proporcionalno umanjenom obliku. Kartografska premisa se zasniva na tome da je svet moguće meriti i da je na osnovu toga moguće napraviti pouzdanu predstavu ili model te stvarnosti. Izdvaja se kao posebna nauka jer ima sopstveni predmet istraživanja, a to je karta.
Istorija
thumb|Karta sveta arapskog kartografa [[Al-Idrizija iz 1154. godine. Na ovoj karti jug se nalazi gore.]]
Karte predstavljaju sastavni deo ljudske istorije. Nije poznato kada je nastala prva (možda pre 8,000 godina - ali svakako pre pisane reči). Poznato je da su postojale u Evropskim kulturama, na Srednjem istoku, Kini, Indiji i drugim delovima sveta.
Najstarija sačuvana mapa se trenutno nalazi kao zidna slika drevnog turskog grada Katal Hudžuka koja je datirana kao nastala krajem 7 milenijuma pne.
Mapa mundi je generalni naziv kojim se imenuju evropske karte sveta iz Srednjeg veka. Poznato je za oko 1,100 ovakvih karata da postoje i dan danas. O njih, oko 900 je pronađeno kao ilustracija u rukopisima a preostale su napravljene kao pojedinačni dokumenti.
U dobu velikih geografskih otkrića od 15. veka do 17. veka, kartografi su precrtavali ranije karte (od kojih su neke nisu menjane vekovima) i crtali svoje bazirane na opažanjima istraživača i novim tehnikama geometarskog merenja. Otkriće kompasa, teleskopa i sekstanta omogućilo je povećanje tačnosti prikaza na karti.
Podela kartografije
S obzirom na karakter delatnosti kojom se bavi postoje:
thumb|[[Klaudije Ptolomej|Ptolomejeva karta sveta iz 15 veka.]]
Moguće su i druge podele kartografije. Tako npr. prema vrsti sadržaja koji se prikazuje, a koji je bio predmet istraživanja, moguće je kartografiju podeliti na:
Pieve di Cadore, Belluno
Pieve di Cadore je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Gejlsburg
Gejlsburg se može odnositi na
Athose
Atoz je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 120 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 882 m, a minimalnoj 540 m).
OR6C4
Olfaktorni receptor 6C4 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6C4 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Dženesio
Dženesio se može odnositi na
OR6K6
Olfaktorni receptor 6K6 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6K6 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Biogeografija
Biogeografija je nauka o zakonomernostima rasprostranjenosti raznih biocenoza na Zemljinoj lopti, a takođe životinja, biljaka i mikroorganizama. Sastavni je deo fizičke geografije.
Nastanak nauke
Striktno govoreći, biogeografija je deo biologije, ali su geografi (posebno fizički geografi) u mnogome doprineli razvoju ove nauke. Razvila se na dodiru biologije i geografije. Podaci iz fizike, meteorologije, klimatologije, geološke istorije planete, hemije vodenih ekosistema, su od neprocenjive važnosti za objašnjenje rasprostiranja i trenutnog rasprostranjenja organizama.
Podela biogeografije
Biogeografija se deli na:
Geografija Asirije
Kad se govori o Asiriji u zemljopisnom smislu, onda je riječ o sjevernom dijelu Mezopotamije, čijim se središtem obično označava trokut što ga čine Kurdsko gorje na sjeveru, rijeka Tigris na zapadu, te gornji tok rijeke Zab s istoka, koja se potom ulijeva u Tigris, čineći tako najjužniji krak toga trokuta. Unutar ovog trokuta, ili vrlo blizu njemu, smjestili su se svi važni gradovi toga kraja: Ašur, Niniva, Arbela i Kalah. Kroz povijest narodi koji su obitavali na ovom području uspjeli su proširiti svoj utjecaj na čitavo šire područje Asirije, čiji južni kraj označuje točka gdje se Eufrat i Tigris najviše približuju, otprilike u visini današnjeg Bagdada. Istočnu su granicu označavale padine brda Zagros, sjevernu granicu Kurdsko gorje, a zapadnu Sirijska pustinja. U današnjem političkom smislu čitav središnji dio Asirije nalazi se unutar Iraka, dok se šira Asirija protezala u današnju južnu Tursku i istočnu Siriju.
Krajolik
Najviše su planine u Asiriji Kurdsko gorje i planine Zagros, koje dostižu visinu od 3.600 metara. Sama središnja Asirija blago je brežuljkasta, dok se zapadno od Tigrisa nalazi polupustinjsko područje nazvano Džezira (Jezirah), a prostire se sve do rijeke Eufrata. Tigris je glavna asirska rijeka, skupa s pritocima: Gornji i Donji Zab, te Šat el-adheim. Sve su ove rijeke obilježene brzim i za plovidbu nesigurnim tokovima. Skele i čamci mogu se koristiti na Tigrisu južno od Mosula, no i ondje bi putovanje moglo biti prilično opasno.