cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1937 Locarno
Ekscentricitet orbite iznosi 0,156, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 12,470 stepeni, a orbitalni period iznosi 1338,502 dana (3,664 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,90 a geometrijski albedo 0,178.
Asteroid je otkriven 19. decembra 1973. godine.
Sisero
Sisero se može odnositi na
Kolona
Kolona se može odnositi na:
Charleston, Tennessee
Čarlston je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 651, što je 21 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kraljevina Kastilja
mini|250px|desno|Grb Kraljevine Kastilje Kraljevina Kastilja je bila jedna od srednjovekovnih kraljevina na Iberijskom poluostrvu. Nastala je kao autonomna politička celina u 9. veku kao grofovija koja je bila vazal Kraljevini Leonu. Ime je dobila po velikom broju tvrđava - "kastiljos" koji su bili razasuti po čitavoj njenoj teritoriji.
Počeci: IX i X vek
Prvi pomen Kastilje u pisanim dokumentima datira iz 800. godine. Grofoviju Kastilju su naselili uglavnom stanovnici kantabrijskog, asturijskog, baskijskog i gotskog porekla koji su govorili posebnim dijalektom romanskog jezika, kastiljanskim, i koji su imali veoma izdiferencirane zakone. Prvi grof Kastilje, Rodrigo, vladao je od 850. do 873. godine kao vazal Ordonja I od Asturije i Alfonsa III Velikog.
Godine 931. grof Fernan Gonzales pretvara Kastilju u naslednu grofoviju, nezavisnu od uticaja leonskih kraljeva.
Ekspanzija i ujedinjenje sa Kraljevinom Leon: XI i XII vek
mini|250px|levo|Katedrala u [[Burgosu, prestonici Kraljevine Kastilje]] Sančo od III Navare postaje vladar Kastilje 1028. godine nakon smrti grofa Garsije Sančeza, jer je bio oženjen Garsijinom sestrom. Godine 1035. ostavlja grofoviju Kastilju svom sinu Fernandu, čime Kastilja postaje kraljevina. Fernando je bio oženjen Sančom, sestrom Bermuda III, kralja Leona. Fernando provocira bitku kod Tamarona u kojoj gine Bermudo III. Kako nije imao naslednika, njegov šurak, Fernando I od Kastilje polagao je pravo na leonski presto. Tada dolazi do prvog ujedinjenja ova dva kraljevstva.
Nakon smrti Fernanda I 1065. godine, sledeći tradiciju da se kraljevstvo deli među sinovima, Kastilja je podeljena između njegova dva sina, Sanča, i Alfonsa. Alfonso je dobio Leon, Sančo Kastilju, Garsija Galiciju, a Uraka Samoru. Sančo i Alfonso su napali svog brata Garsiju i oteli mu Galiciju. Sančo, nezadovoljan Kastiljom i polovinom Galicije, napada svog brat Alfonsa i otima mu Leon uz pomoć Rodriga Dijaza, El Sida. Uraka pruža utočište glavnini leonske vojske i prima ih u Samoru. Sančo postavlja opsadu oko Samore, međutim, 6. oktobra 1072. godine ubija ga galicijski plemić, Veljido Dolfos, što prouzrokuje povlačenje kastiljanske vojske. Tako Alfonso ne samo da je povratio svoj, leonski presto, nego takođe preuzima i kastiljanski i galicijski presto, čime dolazi do drugog ujedinjenja koje će potrajati više generacija.
Kad je Alfonso VI od Leona i Kastilje umro, nasledila ga je ćerka Uraka I, koja se po drugi put udala za Alfonsa I od Aragona, čime je došlo do ujedinjenja Kraljevine Aragona sa Kraljevinom Kastiljom. Međutim, ovo ujedinjenje dva kraljevstva nije uspelo zahvaljujući velikim sukobima između aragonskog i kastiljanskog plemstva, tako da je Alfonso I oterao Uraku 1114. godine, što je samo još više zateglo odnose između ova dva kraljevstva. Iako je papa Paskval II raspustio brak, njih dvoje se nisu rastali. Uraka je takođe morala da se suoči sa i svojim sinom iz prvog braka, galicijskim kraljem, Alfonsom, kako bi se izborila za svoja prava nad kraljevinom.
Nakon njene smrti, isti taj sin je nasleđuje na kastiljanskom prestolu kao Alfonso VII od Leona i Kastilje. Novopečeni kralj uspeva da aneksionira teritorije od kraljevina Navare i Aragona, iskoristivši slabljenje ovih nakon smrti Alfonsa I od Aragona. Odustao je od osvajanja mediteranske obale u korist nove unije Aragona i grofovije Barselona, koja nastaje brakom Petronile, ćerke aragonskog kralja i Ramona Berengera IV, grofa od Barselone. Nakon Alfonsove smrti, kraljevstvo se opet deli na njegove sinove, Sanča III, kralja Kastilje, i Fernanda II, kralja Leona.
Razvoj gradova (burgosi)
Počev od 11. veka, duž cele hodočasničke rute Puta za Santijago, počeli su da se formiraju burgosi - preteče gradova (utvrđenja naseljena sveštenicima, plemićima i običnim svetom), od Riohe ka Kraljevini Galiciji. Isprva su se burgosi osnivali iz isključivo odbrambenih razloga, i gradili su se obično pored granica. Bili su mesta u kojima je uvek bio veliki procenat vojske i naoružanja. Međutim, vremenom, hodočašće će učiniti da gradovi pored vojne, takođe rszviju ekonomske i trgovačke aktivnosti. Pojhavljuje se građanski stalež - stanovnici burgosa su se uglavnom bavili zantstvom i trgovinom, za razliku od plemstva koje je imalo prihode isključivo od poljoprivrede. Takođe je od bitne važnosti i pojava jevrejskih zajednica u 11. veku koje su dolazile s juga, iz Al-Anadaluza, i koje su se nastanile u Kastilji kao zanatlije, trgovci i zemljoradnici.
Odnos hrišćanstva i islama u XII veku
U 12. veku Evropa će doživeti veliki napredak na intelektualnom terenu, delom zahvaljujući Kastilji. Mnoga klasična dela koja su bila nepovratno izgubljena i pala u zaborav, očuvala su se u arapskim prevodima. U Kastilji, nadbiskup Toleda i upravnik Kastilje, Rajmundo osniva Prevodilačku školu (1130-1187) čiji će osnovni zadatak da bude prevođenje klasičnih filozofskih i naučnih dela Antičke Grčke sa arapskog na latinski. Takođe su se prevodila dela koja su pisali arapski autori.
Put za Santijago je takođe umnogome doprineo razmeni znanja između Kastilje, Leona i Evrope, u oba pravca.
U 12. veku takođe će se pojaviti mnogobrojni viteški redovi po ugledu na evropske, kao na primer red Kalatrava, Alkantara i Santijago. Takođe se osnivaju cisternijanske opatije.
Konačno ujedinjenje: XIII vek
mini|250px|levo|Kraljevina Kastilja 1210. godine Alfonso VII, sledeći tradiciju, ponovo deli kraljevinu na svoja dva sina, tako da je Sančo dobio Kastilju, a Fernando Leon.
Konačno, godine 1230. dolazi do poslednjeg i definitivnog ujedinjenja Kastilje i Leona kada Fernando III od Kastilje nasleđuje od svoje majke Berengele kraljevinu Kastilju (1217), i od svog oca Alfonsa IX, Leon (1230). Istovremeno je iskoristio opadanje almohadskog carstva i osvojio je dolinu Gvadalkivira a njegov sin Alfonso je osvojio taifu Mursiju. Kortesi Kastilje i Leona su se ujedinili, i taj momenat se smatra nastankom Krune Kastilje koja se sastojala iz dva kraljevstva: Kastilje i Leona, i taifa i gospodstava osvojenih od Arapa (Kordoba, Mursija, Haen, Sevilja). Kraljevine Kastilja i Leon su zadržale svoj pravni sistem - na primer, osobama iz Kastilje u Leonu se sudilo po zakonima Kastilje.
Ujedinjenje sa Aragonom: XV vek
Godine 1474. umire Enrike IV, kralj Kastilje, i između te godine i 1479. dolazi do borbe oko prestola Krune Kastilje između pristalica njegove sestre, Izabele i Huane Beltranke, legitimne Enrikeove ćerke koja je bila udata za portugalskog kralja, u kojoj Izabela odnosi pobedu. Da je Huana pobedila, došlo bi do ujedinjenja Kastilje sa Portugalom, a ne sa Aragonom.
Godine 1469. tajno se venčavaju Izabela I od Kastilje i Fernando, naslednik aragonskog prestola. Ovim brakom se ujedinjuju krune Kastilje i Aragona 1479, iako to ujedinjenje nije zvanično do vladavine njihovog unuka, Karla I od Španije.
Izabela i Fernando završavaju Rekonkistu zauzimanjem Granade, 1492. godine. Te iste godine, dolazi do proterivanja Jevreja, a Kolumbo u službi kraljice Izabele otkriva Ameriku.
Državna uprava: Saveti i Kortesi
Pred sve većom moći Saveta, nastaje potreba za komunikacijom između njih i kralja, te će tako 1188. nastati kortesi u Leonu, a u Kastilji nešto kasnije, 1250. Srednjovekovni kortesi su bili sačinjeni od malog broja predstavnika gradova i nisu imali pravne moći, ali su bili veza između kralja i kraljevstva.
Haute-Rivoire
Ot Rivoar je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1182 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 630 metara (maksimalnoj 667 m, a minimalnoj 437 m).
Colonia
Colonia je hrvatski glazbeni pop/dance sastav. Osnovan je 1996. godine u Vinkovcima, a sastav čine Ivana Lovrić i Boris Đurđević.
Povijest sastava
Sastav je nastao kao plod suradnje Borisa i Tomislava, radijskih voditelja i producenata, te Indire, koja im je pjevala vokale pri snimanju reklama i džinglova. Ime Colonia potječe od rimskog naziva za Vinkovce, grad u kojem su odrasli Boris i Tomislav. Za dance glazbu su se opredijelili zato što su Boris i Tomislav radili kao DJ-evi po klubovima. Prvi album prodan je u 36,000 primjeraka, drugi u 42,000 a treći u više 60,000 primjeraka.
1938 Lausanna
1938 Lausanna je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,235 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,0.
Colonia
Boris
Rođen je 15. ožujka 1973. godine u Vinkovcima. Prvi band je osnovao s društvom iz škole. Uz pomoć računala i klavijatura skladao svoje prve pjesme. Krajem osamdesetih i početkom devedesetih godina, sa svoja dva najbolja prijatelja osniva novu grupu, ali ubrzo se razilaze. Krajem 1993. godine počinje raditi na VFM radiju i kao DJ i producent. Zahvaljujući tom poslu, upoznaje Indiru i Tomislava. U studiju CBS snima svoj prvi single "Nek vatre gore sve" koji se počinje vrtiti po svim radio stanicama i dovodi ga do sklapanja ugovora s diskografskom kućom Crno Bijeli Svijet.
Tomislav
Tomislav Jelić (umjetnički DJ Kameny) je menadžer za odnose s javnošću, a zajedno s Borisom i aranžmanima za pjesme. Rođen je 2. svibnja 1973. godine u Vinkovcima. Više godina radio je u diskotekama kao DJ i u Radiju VFM u kojem je upoznao Borisa.
Vanjske poveznice
Colonia - Službene stranice
Nadan
Nadan, muško ime izvedeno iz korijena nad-ati se ili skraćivanjem imena Nadimir / Nadomir odn. Nadislav / Nadoslav. Postoji i žensko ime Nadana.
Izvedenice
Šimundić za to ime donosi ove izvedenice: Nadanko; Nace, Naco, Nacko; Nada, Nade, Nado, Natka, Natko, Natkica.
Toponimi
U Omanu i Vijetnamu postoji i toponim Nadan.
CCL18
__NOTC__
CCL18, hemokin (C-C motiv) ligand 18, je mali citokin iz CC hemokin familije koja je ranije zvao PARC (pulmonarno i activacijom-regulisani hemokin). CCL18 je aproksimativno 60% identičan u aminokiselinskoj sekvenci sa CCL3. On je izražen u visokim nivoima u plućima i u niskim nivoima u pojedinim limfoidnim tkivima, kao što su limfni čvorovi. CCL18 je hemotaksan za aktivirane T ćelije i neaktivirane limfocite. Ljudski CCL18 gen sadrži tri eksona i lociran je na hromozomu 17.
Motta del Santo, Verbano-Cusio-Ossola
Motta del Santo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Dječji Eurosong 2011.
Dečija Pesma Evrovizije 2011 biće deveto po redu takmičenje namenjeno deci. Održaće se 3. decembra, 2011. godine u Karen Demirčuan Kompleks-u, u Jerevanu, Jermenija. Jermenski javni servis ARMTV, dobio je pravo da organizuje ovo takmičenje, nakon pobede njihovog predstavnika Vladimira Azurmanuana sa pesmom Mama, na Dečijoj Pesmi Evrovizije 2010, u Minsku.
Sedamnaest zemalja će nastupati na takmičenju. San Marino je po prvi put potvrdio svoje učešće, dok su emiteri iz Bugarske, Grčke, Danske i Norveške ponovo odlučili da se vrate takmičenju. Malta i Srbija su se povukle sa ovogodišnjeg tamičenja navodeći finansijse poteškoće, kao i malu zainteresovanost za šou.
CCL17
__NOTC__
CCL17, hemokin (C-C motiv) ligand 17, je mali citokin iz CC hemokin familije koji je takođe poznat kao timusom i activacijom regulisani hemokin (TARC). CCL17 je izražen konstitutivno u timusu, ali samo tranzijentno u fitohemaglutinin-stimulisanim perifernim krvnim mononuklearnim ćelijama. Ovaj hemokin se specifično vezuje i indukuje hemotaksu u T ćelijama. On dejstvuje putem interakcija sa hemokin receptorom CCR4. Gen za CCL17 je lociran na hromozomu 16 kod ljudi, zajedno sa hemokinima CCL22 i CX3CL1.
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Vor dem Gesetz
Vor dem Gesetz (njemački: Pred Zakonom) je parabola Franza Kafke koja čini sastavni dio njegovog romana Proces. Iako sam roman nije tiskan prije 1925. godine, godinu dana nakon Kafkine smrti, parabola je tiskana čak dva puta za autorova života - prvi put u novogodišnjem izdanju časopisa Selbstwehr 1915. godine, a onda u sklopu zbirke Ein Landarzt 1919. godine u Leipzigu. Ova parabola danas je jedno od najpoznatijih i najznačajnijih djela Franza Kafke.
Parabola
Čovjek sa sela traži Zakon i želi ući u Zakon kroz vrata. Vratar govori čovjeku kako ne može ući u ovom trenutku. Čovjek ga upita hoće li ikada moći ući, a vratar mu govori da je to moguće. Čovjek čeka pred vratima godinama, pokšavajući podmititi vratara svime što ima. Vratar prihvaća darove, ali samo zato da se čovjek ne osjeća kao da nije uspio ništa. Čovjek nije pokušao ubiti ili ozlijediti vratara već je samo čekao do trenutka svoje smrti. Pred smrti, čovjek je upitao vratara zašto, iako svi traže Zakon, nitko nije došao tokom svih godina. Vratar mu je odgovorio da je to zato što su ova vrata bila tu samo za njega i nikog više te da će ih sada zatvoriti.
U Procesu
Josef K. mora provesti poznatog klijenta iz Italije kroz katedralu. Kada se klijent ne pojavi, K. odluči napustiti katedralu, ali ga svećenik, kog ovaj nikada nije vidio prije, zovne. Svećenik otkriva kako je on zatvorski kapelan, sudski zaposlenik, te ispriča Josefu priču "Pred Zakonom", tvrdeći kako se ona nalazi u uvodnim paragrafima Zakona. Prije nego je K. napustio katedralu, kapelan i on su raspravljali oko različitih interpretacija priče.
Značaj
Ova parabola je lucidan primjer apsurdnosti u Kafkinim djelima. Isto tako jasno prikazuje osnovne postavke egzistencijalizma, jer čovjek sa sela može ući u Zakon samo kroz svoja, individualna vrata.
Parabola je spomenuta i prerađena u pretposljednjem poglavlju romana Elizabeth Costello, južnoafričkog nobelovca Johna Maxwella Coetzeeja. U svom istoimenom eseju, filozof Jacques Derrida analizira metafiktivne aspekte unutar strukture i sadržaja Kafkine priče. Derridin esej obuhvaća i elemente Kantova kategoričnog imperativa kao i frojdovske psihoanalize.
U filmu After Hours redatelja Martin Scorsesea, razgovor između Paula i žene iz kluba Berlin je djelomično inspiriran ovom pričom.
CCL2
__NOTC__
CCL2, hemokin (C-C motiv) ligand 2, je mali citokin iz CC hemokin familije koji je takođe poznat kao monocit hemotaksni protein-1 (MCP-1), i mali induktivni citokin A2. CCL2 regrutira monocite, memorijske T ćelije, i dendritske ćelije na mesta povrede tkiva i infekcije.
Genomika
Kao i mnogi drugi CC hemokini, CCL2 je lociran na hromozomu 17 (17q11.2-q21.1) kod ljudi. Ovaj gen sadrži 1,927 baza i nalazi se na Vatson (plus) lancu. On ima tri eksona i dva introna. CCL2 nastaje kao proteinski prekurzor koji sadrži signalni peptid sa 23 aminokiseline i krajnji peptid sa 76 aminokiselina. Molekulska težina je 11.025 kDa. Mišji homolog je Sig-je.
Molekularna biologija
Ovo je monomerni polipeptid, sa molekulskom težinom od aproksimativno 13 kDa. On je vezan za endotelijalne ćelije putem glikosaminoglikan bočnih lanaca proteoglikana. Njega prvenstveno izlučuju monociti, makrofage i dendritske ćelije. On je trombocit izvedeni faktor rasta induktivni gen. On se razlaže metaloproteinazom MMP-12.
Receptori na ćelijskoj površini koji vezuju CCL2 su CCR2 i CCR4.
Ovaj citokin deluje kao hemoatraktant za monocite i bazofile ali ne za neutrofile ili eozinofile. Brisanje N-terminalnih ostataka konvertuje ga iz aktivatora bazofila u eozinofil hemoatraktant. CCL2 uzrokuje degranulaciju bazofila i mast ćelija. Ovaj efekat je pojačan pre-tretmanom sa IL-3 i drugim citokinima. On menja monocitnu antitumorsku aktivnost, i on je esencijalan za formaciju granuloma.
Ovaj hemokin se može naći na mestu izvijanja zuba i degradacije kostiju. U kostima, CCL2 izražavaju osteoklasti i osteoblasti, i on je pod kontrolom nuklearnog faktora κB (NFκB). Za MCP-1 i RANTES je bilo pokazano da indukuju formaciju TRAP-pozitivnih, multinuklearnih ćelija iz M-CSF-tretiranih monocita u odsustvu RANKL, ali proizvode osteoklaste kojima nedostaje katepsin K ekspresija i resorptivni kapacitet. Predloženo je da CCL2 i RANTES dejstvuju kao autokrina petlja kod ljudske osteoklastne diferencijacije.
Klinički značaj
CCL2 je bio impliciran u patogenezu bolesti karakterisane monocitnim infiltracijama, kao što su psorijaza, reumatoidni artritis i ateroskleroza.
Spoljašnje veze
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Andrianampoinimerina
Andrianampoinimerina (Ambohimanga, oko 1745. - Antananarivo, 6. jul 1810., bio je prvi kralj Kraljevstva Merina na Madagaskaru, od oko 1787. do svoje smrti 1810.
Andrianampoinimerina je osnovao svoju prijestolnicu u utvrđenom gradu Ambohimanga, koja je postala kultno mjesto za Malgašane. Iz nje je postupno proširio svoju vladavinu nad svim Merinama, zatim je proširio svoju vlast i nad ostalim madagaskarskim plemenima; Betsileo, Sihanaka, Bezanozano i Bara. U trenutku svoje smrti, nakon vladavine od 23 godine, Andrianampoinimerina je uspio zauzeti dvije trećine Madagaskara. Njegova vladavina bila je temelj za ujedinjenje Madagaskara, što je gotovo u potpunosti ostvario njegov sin Radama I.
Biografija
Andrianampoinimerina je rođen u Ikaloju jednom od Dvanaest svetih brda Imerine kao princ Ramboasalama (malagaški: Ra-amboa-Salamu = zdrav kao pas) na dvoru svog oca Andriamiaramanjaka plemenskog vođe Ikaloja. Njegova majka bila je princeza Ranavalonanandriambelomasina od Ambohimange.
Uspon na tron
Ramboasalama je proveo rano djetinjstvo na očevu dvoru Zafimami na brdu Ikaloj jednom od Dvanaest svetih brda Imerine Tamo se upoznao sa plemenskom tradicijom Merina i naučio čitati i pisati na sorabeu. Nakon djetinstva provedenog na očevu dvoru, u dobi od 12 godina, primio ga je na svoj dvor u Ambohimangi njegov djed kralj Andriambelomasina, i učio politici, vojnoj strategiji i ekonomiji.
Ramboasalama je uspio, počevši sa skromnim sredstvima, svojom inteligencijom i napornim radom, već sa 30 godina, unaprijediti očevu kneževinu i postati jedan od najbogatijih kneževa Ambohimange. On se nije oslanjao na svoj privilegirani položaj, već je svoje bogatstvo gradio na upornom radu. Njegov osjećaj za pravdu, donio mu je veliku popularnost među narodom i robovima Ambohimanga, koja je bila u oštroj suprotnosti sa mržnjom i nezadovoljstvom koji su osjećali prema njegovu ujaku - kralju Andrianjafiju, koga su držali za neodgovornog vladara.
Svrgavanje kralja Andrianjafija
Ramboasalama je 1787., u dobi od 42 godine, potakao pobunu protiv svog ujaka Andrianjafija, uz pomoć plemenskog savjeta staraca i brojnih podanika prodanih u roblje. Nakon uspjele bune, Andrianjafi je pobjegao, a novi kralj izabrao si je vladarsko ime Andrianampoinimerina. Sukob između Andrianampoinimerine i Andrianjafija okončan je 1790., kad je bivši kralj ili ubijen u Ilafiju ili umro u progonstvu u Antananarivu. Andrianampoinimerina je osvojio Antananarivo 1792., , i nakon tog tu preselio svoju prijestolnicu.
Ujedinjenje plemena Merina
Nastavljajući teritorijalnu ekspanziju od 1790., Andrianampoinimerina je uspostavio kontrolu nad gotovo cijelom madagaskarskom visoravni, tad je objavio svoj konačni cilj - da postane jedini kralj Madagaskara, rekavši metaforički: "more je granica mojih rižinih polja" (Ny ranomasina no valam-parihiko). Andrianampoinimerina je centralizirao svoju vlast i nabavio dosta evropskog vatrenog oružja, što mu je omogućilo da postepeno pokori sva susjedna plemena Merina, a zatim i Vakinankaratra i Betsileo.
Teritorijalna ekspanzija
Andrianampoinimerina je postigao mnoge pobjede oslanjajući se više na moć pregovaranja i mudro sklopljene ugovore o savezništvu, i brojne ženidbe, sili je pribjegavao jedino kad su svi drugi načini bili iscrpljeni. On je prestao plaćati danak Kraljevstvu Sakalava, zapadnoj plemenskoj konfederaciji koja je dotad stalno upadala na madagaskarsku visoravan u lovu na robove. Andrianampoinimerina teritorijalna ekspanzija nije tekla bez otpora i teških borbi. Još na početku svoje vladavine bio je žrtva urote, iza koje je stajao njegov ujak Andrianjafi, koja bi ga došla glave da ga nisu obavijestili. Kao nagradu za svoj spašeni život Andrianampoinimerina je kćer čovjeka koji ga je obavijestio o uroti - udao za svog sina Radamu I. Nakon Radamine smrti 1828., ta žena će kasnije vladati Madagaskarom punih 33 godina kao kraljica Ranavalona I.
Svog najstarijeg sina Ramavolahija, dao je ubiti nakon njegova pokušaja državnog udara, kao i svog nasljednika Rakotovahinija zbog urote protiv njega u maju 1808.
Upravljanje kraljevstvom
Andrianampoinimerina je bio prvi kralj Merina koji je uspostavio neke pravne norme, koje je kasnije preuzeo i njegov sin Radama I. Zemljište je dijelio prema strogo utvrđenim pravilima, uveo je poreze, organizirao trgovinu, osnovavši službene tržnice (tsena) i standardizirao mjere (fandanjana). Uveo je standardiziran nacionalni novac (vola) i osnovao državnu vojsku - foloalindahi (od 100 000 vojnika).
Smrt i nasljednici
Andrianampoinimerina je umro u svojoj rezidenciji Mahitsielafanjaka u komleksu Rova 6. jula 1810. u dobi od 65 godina, za svog nasljednika odredio je svog 17-godišnjeg sina Radamu I. Pokopan je u grobnicu u svetom gradu Ambohimanga 1810. Francuske kolonijalne vlasti, željevši umanjiti značenje Ambohimange su 1897. preselile njegove kosti u novoizgrađenu kraljevsku grobnicu u kompleksu Rova u Antananarivu, on je pokopan u grobnicu svog sina Radame I.
Sisko
Sisko se može odnositi na
OR6A2
Olfaktorni receptor 6A2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6A2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Čaplin
Čaplin se može odnositi na
Lotaustralin
Lotaustralin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 261,272 Da.
OR6B1
Olfaktorni receptor 6B1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6B1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Pasta za zube
mini|desno|200px|Pasta i četkica za zube mini|desno|200px|Pasta u formi gela Pasta za zube je pomoćno sredstvo za održavanje oralne higijene. Njena osnovna namena je mehaničko uklanjanje naslaga sa zuba (u kombinaciji sa četkicom). Međutim, pasta za zube ima i kozmetsko-higijenski efekat (otklanja zadah iz usta) i pomaže u prevenciji karijesa (prvenstveno zahvaljujući prisustvu fluorida).
Vrste pasti
Pored uobičajenih, postoje i paste sa specijalnom namenom, profilaktičke i medicinske paste.
U paste sa specijalnom namenom spadaju paste sa fluorom, paste sa hlorofilom, paste sa antibioticima itd. Veliki broj studija je pokazao da primena paste za zube bez fluora ne dovodi do značajnije karijesa. Nakon što je fluor počeo da se dodaje pastama, zapaženo je smanjenje prevalence karijesa (posebno u razvijenim zemljama u kojima su paste dostupnije stanovništvu). Zbog toga, oko 90% pasti koje se danas nalaze u prodaji sadrže ovaj element u koncentraciji od 1000 do 1500 -{mg F/kg (ppm)}-. Paste koje sadrže manje od 1000 -{ppm}- fluora su namenjene za decu predškolskog uzrasta. Hlorofil je sastojak koji smanjuje zadah iz usta i ima kariostatično i antacidno dejstvo. Od antibiotika pastama se dodaju penicilin, vankomicin, teramicin, firotricin i sl.
Medicinske paste sadrže, pored uobičajenih sastojaka, različite vitamine, antibakterijske agense i dr.
Kornel
Kornel se može odnositi na
Koul Siti
Koul Siti se može odnositi na
Koulton
Koulton se može odnositi na
Niangua, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 405, što je 40 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kompton
Kompton se može odnositi na
Dubravko Mataković
Dubravko Mataković (Ivankovo, 20. kolovoza 1959.), hrvatski crtač stripa.
Diplomirao je 1983. godine na grafičkom odjelu Akademije likovnih umjetnosti u Zagrebu u klasi prof. Ante Kuduza. Uz primarnu likovnu djelatnost, od 1984. godine važan oblik izražavanja mu je strip. Prvi stripovi mu izlaze 1984. godine u "Studentskome listu", a zatim i u "Poletu", "Mladosti", osječkome "TEN-u", ljubljanskoj "Tribuni", "Patku", "Večernjem listu" i drugim.
Od 1990. crta dnevno-politički strip serijal u "Nedjeljnoj Dalmaciji". Suradnja traje, s manjim prekidima, do 2000. godine. Od 1995-97. objavljivao je stripove istoga profila u zagrebačkoj "Panorami" i splitskome "VOX"-u (2001-02.). Godine 1994. započinje dječji serijal Super Di u školskom magazinu "Smib", a radi ga i danas kao i serijal Desmozgenes u magazinu "OK"!
Ilustrirao je više dječjih knjiga i knjiga humoristično-zabavnoga karaktera, te više udžbenika "Školske knjige". Na Iskonovom web portalu tjedno objavljuje stranicu stripa serijala «Overkloking». Stalni je ilustrator u "Jutarnjem listu" (Zabavnik) i "Modroj lasti".
Radi na svom prvom animiranom filmu "Cigla" u produkciji "Zagreb filma", a bit će završen do studenoga 2011.
Do sada je objavio desetak albuma stripa. Dodijeljeno mu je više nagrada za strip.
Njegova djela su prenesena i na kazališnu pozornicu. U svibnju 2007., u Gradskom kazalištu "Joza Ivakić" kao praizvedba, izvedena mu je predstava "Iz Kabula s ljubavlju" ( http://www.webart.hr/matakovic/kabul.htm ), a u sklopu obilježavanja 90. obljetnice kazališnog života u Vinkovcima. Predstavu je napravio po motivima svojih stripova.
Mataković je također osnivač glazbenog sastava Septica, u kojem pjeva pod umjetničkim imenom "Govnar Smrti".
Kabden
Kabden se može odnositi na
Kantri Klab Hils (razvrstavanje)
Kantri Klab Hils se može odnositi na
Kantrisajd
Kantrisajd se može odnositi na
Leon, Kansas
Lion je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Bagnoli-Sassa, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Leon, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 704, što je 59 (9,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sajpres
Sajpres se može odnositi na
Gourdon (Lot)
Gurdon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 4.851, a gustina naseljenosti je iznosila 106 stanovnika/km².
Lom (grad)
Lom (bugarski: Лом) je grad na sjeverozapadu Bugarske. Lom je dio Oblasti Montana, grad se smjestio na desnoj bugarskoj strani rijeke Dunava, blizu korita rijeke Lom. Lom je udaljen 162 km sjeverno od Sofije, 56 km jugoistočno od Vidina, 50 km sjeverno od Montane i 42 km zapadno od Kozloduha. Lom je druga po veličini bugarska luka na Dunavu nakon grad Rusea.
Za antike i srednjeg vijeka
Na teritoriju današnjeg grada, prvo naselje osnovali su Tračani pod imenom Artanes. Nakon Tračana vlast su imali Rimljani koji su grad a i njegovu tvrđavu zvali Almus, od tog imena nastalo je današnje ime grada i obližnje rijeke Lom. Nema nikakvih materijalnih dokaza o postojanju nekog većeg naselja na području grada u vrijeme srednjeg vijeka. Tako je bilo sve do pada ovih krajeva pod otomansko carstvo, tada je naselje naraslo, ali je ipak ostalo u sjeni većih obližnjih gradova uz obalu Dunava; Vidina, Nikopola i Silistre. Predpostavlja se da je osnovano tursko selo 1695 godine, od strane Kara Mustafe i bega Murata, koji su sudjelovali u turskom porazu kod Beča 1683 godine, i koji su se nakon toga jednostavno spustili brodovima do Loma.
Koltervil
Koltervil se može odnositi na
Lom (grad)
Za otomanske vlasti i bugarskog nacionalnog preporoda
thumb|left|220px|Trg Svoboda (Sloboda) Ime grada Lom Palanka prvi put je zabilježeno za otomanske vlasti 1704 godine. 1798 godine Lom je trpio velike štete od učestalih hajdučkih provala u grad. Kako je rastao promet brodovima na Dunavu, osobito nakon 1830 godine, važnost grada je rasla. Izgradnja ceste za Sofiju doprinjela je rastu grada, jer je time Lom postao glavna eksportna luka za Beč i ostalu Austriju. Tako je 1869 godine u Lomu bilo 120 trgovina, 148 trgovačkih ureda, 175 trgovina hranom, 34 kavana, 6 hotela i 2 mlina. Grad se razvijao oko tvrđave na brdu zvane po turskom Kale, u koju se moglo ući kroz troja vrata ( turski kapiji): Vidinska, Belogradčiska, Sofijska. Trgovci iz Loma nudili su svoju robu po svim većim sajmovima u regiji a i izvan nje. Tako je 1880 godine Lom imao već 7 500 stanovnika.
Pie' Falcade, Belluno
Pie' Falcade je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Lom (grad)
Za otomanske vlasti i bugarskog nacionalnog preporoda
1856 u Lomu je otvorena prva mjesna zajednica u Bugarskoj, koja je imala veliki značaj u bugarskom nacionalnom preporodu. Prvo žensko društvo u Bugarskoj osnovano je u Lomu 1858, u Lomu je izvedena i jedna od prvih kazališnih predstava na bugarskom jeziku - Krastju Pišurka. Sve do kraja Drugog svjetskog rata, trgovina je bila glavna ekonomska grana. Nakon 1944 godine stala se razvijati industrija, podignuta je tvornica šećera, tvornica slatkiša, mlinovi. Lom je postao luka jugozapadne Bugarske.
Delavan
Delavan se može odnositi na
Thomaston, New York
Tomaston je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.617, što je 10 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
194 Prokne
194 Prokne je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 168,42 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,235 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,001 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,235, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 18,487 stepeni, a orbitalni period iznosi 1547,572 dana (4,237 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 7,68 a geometrijski albedo 0,052.
Asteroid je otkriven 21. marta 1879. godine.
Jaro Leskovšek
Enigmatski rad
Sastavljati zagonetke počeo je vrlo rano, već 1953. godine u Kaj veš - kaj znaš. Tada je postao i urednik u tom listu. Kasnije je postao jedan od osnivača enigmatskog časopisa Križanke in humor (KIH) i njegov dugogodišnji urednik. Križaljke je uređivao i u Slovenskom poročevalcu, a jedno vrijeme i zagonetke na Valu 202 Radio-Ljubljane.
Učešće u kvizu
U slovenskom medijskom prostoru postao je poznat kao osvajač glavne nagrade kviza Lepo je biti milijonar na POP TV u maja 2004. godine, kad je ona iznosila 15 miliona tolara (oko 62.500 eura).
1939 Loretta
1939 Loretta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 29,96 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,521 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,722 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,127, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 0,907 stepeni, a orbitalni period iznosi 2014,871 dana (5,516 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,80 a geometrijski albedo 0,094.
Asteroid je otkriven 17. oktobra 1974. godine.
Krestvud
Krestvud se može odnositi na
Kriv Kour
Kriv Kour se može odnositi na
Milion
Milion ili milijun (ital. milione, od lat. mille: hiljada), naziv broja 1 00 = 106, tj. hiljadu hiljada.
Riječ „milion“ dolazi iz italijanskoga jezika. Nastala je od izvorno latinske riječi za hiljadu - mille - kojoj je dodana oznaka augmentativa, -one, što daje riječ milione. Iz italijanskoga, riječ je prešla u ostale evropske jezike.
Krit (razvrstavanje)
Krit se može odnositi na:
Milion
U matematici
U matematici broj 1 000 000 se može napisati kao:
Weekapaug, Rhode Island
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 425.
Amancey
Amanse je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 616 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 580 metara (maksimalnoj 636 m, a minimalnoj 393 m).
OR6B3
Olfaktorni receptor 6B3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6B3 genom.
Colle Martino, Chieti
Colle Martino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Svetska liga u vaterpolu 2009.
U ovogodišnjem takmičenju učestvovaklo je 19 reprezentacija. Debitanti su Libija i Južnoafrička republika. Libiji je ovo prvo međunarodno takmičenje. Prvo mesto brani Vaterpolo reprezentacija Srbije
Sistem takmičenja
Učestvovalo je 19 nacionlnih selekcija koje su u kvalifikacijam bile podeljene u šest grupa po kontinentima: Evropa A, Evropa B i Evropa C, Azija-Okeanija, Amerika i Afrika. U kvalifikacijama svaka grupa je igrala po dvostrukom bod sistemu (svako sa svakim dve utakmice).
OR6B2
Olfaktorni receptor 6B2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6B2 genom.
Svetska liga u vaterpolu 2009.
Sistem takmičenja
Prvoplasirane ekipe iz svake grupe su se kvalifikovale na finalni turnir, koji je ove godine održan u Podgoricci od 16. juna do 21. juna. Jedini sigurni učesnik bila je ekipa domaćina finalnog turnira Crne Gore.
Bodovanje
U Svetskoj ligi nema nerešenog rezultata. U slučaju da se meč završi bez pobednika izvode se peterci. Pobeda u regularnom delu donosi tri boda, pobeda posle peteraca boduje se sa dva, a poraz posle izvođenja peteraca donosi jedan bod.
OR6B2
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Svetska liga u vaterpolu 2009.
Afrika
Afrički kvalifikacicioni turnir se održao u Kazablanka, Maroko od 22. maja do 24. maja. Jedan od četiri kluba se kvalifikuje za finale. Južnoafrička Republika i Libija debituju u Svetskoj ligi.
Iz grupe Afrika za finalni turnir se klavifikovala ekipa Južnoafričke Republika.
Amerika
undefined su se kvalifikovale bez kvalifikacionog turnira.
Azija/Okeanija
U regiji Azija i Okeanija iodržana su dva turnira jedan u u Adelaidi, Australija (22— 24. maj) i Okland, Novi Zeland (29—31. maj). Četiri ekipe su igrale jednokružni turnir na svakoj lokaciji, čiji se rezultati sabiraju za konačni plasman. Dve prvoplasirane ekipe iz grupe idu u finale..
Iz grupe Azija / Okeanija finalni turnir su se kvalifikovale ekipe Australije i Japana.
Evropa
Evropa je podeljena u tri grupe čiji se pobednici plasiraju u finale, plus reprezentacija Crne Gore kao domaćin finala. Početni plan je bio da svaka grupa ima po četiri reprezentacije. , ali su Ujedinjeno Kraljevstvo i Mađarska odustali..
Ekipe nisu igrale turnir na jednom mestu, nego su igrali jednu utamici kod kuće i revanšom u gostoma sa svima iz grupe, tako da su kvalifikacije trajale 5 meseci..
Evropa A
Referenca:
Mađarska je trebala igrati u ovoj grupi.
Evropa B
Referenca:
Repretentacja Ujedinjenog Kraljevstva je trebala igrati u ovoj grupi.
Evropa C
Reference:
Finalni turnir Svetske lige
Finalni turnir Svetske lige se održao u Podgorici u Crnoj Gori od 16. juna do 21. juna 2009. Osam plasiranih ekipa su podeljene u dve grupe po četiri. U grupi se igra jednikružni bod sistem.
Razigravanje
Ovaj deo se igra po kup sistemu unakrsno 19. juna 2009.
Utakmice za plasman
Pobednici u razigravanju su igrali za plasman od 1 do 4, a poraženi od 5 do 8 mesta
Polufinale od 5 do 8 mesta
Ovaj deo se igra po kup sistemu 20. juna 2009.
Polufinale od 1 do 4 mesta
Ovaj deo se igra po kup sistemu 20. juna 2009.
Nimrud
Nimrud je antički asirski grad, koji se nalazio južno od Ninive na reci Tigris. Grad je pokrivao 16 kvadratnih milja. Ruševine grada su nađene u današnjem Iraku, oko 30 kilometara od Mosula. U antička vremena grad se zvao Kalhu. Arapi su grad nazvali Nimrud prema legendarnom kralju Nimrodu. thumb|200px|left|Krilati lav sa ljudskom glavom, čuvar vrata iz Nimruda, Britanski muzej
Nimrud je identifikovan kao stari biblijski grad Kalah. Asirijski kralj Šalmanasar I je izgradio Nimrud, koji je postojao hiljadu godina. Nimrud je postao glavni grad u 13. veku pre Hrista. Grad je postao slavan u vreme kralja Ašurnasirpala II oko 880. pre Hrista. Ašurnasirpal II je ponovo Nimrud proglasio prestolnicom. Izgradio je velike palate i hramove na mestu gde je raniji grad bio pretvoren u ruševinu.
Velika ceremonija otvaranja sa svečanošću i banketom 879. pre Hrista opisana je na jednoj steli, koja je pronađena tokom arheoloških istraživanja. U gradu kralja Ašurnasirpala živelo je oko 100.000 stanovnika. Nimrud je imao botaničke bašte i zoološki vrt. Ašurnasirpalov naslednik Šalmanasar III (858-824. pre Hrista) izgradio je veliki spomenik poznat kao Veliki Zigurat i uz njega hram. Palata je restaurirana kao muzej i jedna je od dve sačuvane asirijske palate. Druga očuvana palata je Senaheribova u Ninivi.
Kalah je bio asirijska prestolnica do 710. pre Hrista, kada su Korsabad, pa Niniva postali glavni gradovi. Nakon toga ostao je veliki centar sa kraljevskim palatama, sve dok nije potpuno razoren 612. pre Hrista. Asirija je tada bila napadnuta od Međana i Vavilonaca.
Arheologija
250px|thumb|left|Stela iz Nimruda
Iskopavanjima su otkriveni značajni bareljefi, slonovača i skulpture. Statua Ašurnasirpala II bila je u odličnom stanju, kao i kolosalni krilati lavovi sa ljudskom glavom, koji su čuvali ulaz u palatu. Veliki broj natpisa o kralju Ašurnasipalu II omogućilo je da se o njegovoj vladavini sazna mnogo više nego za bilo koga vladara njegova doba. Delovi nalazišta su identifikovani kao hramovi Ninurte i Enlila, građevina, koje su bile posvećene Nabuu, bogu umetnosti i pisanja. Utvrđeno je i postojanje velikih utvrđenja. Nađene je mesto gde su bile palate Ašurnasirpala II, Šalmanasara III i Tiglat Pilesera III. Lajard je 1846. otkrio čuveni crni obelisk Šalmanasara III. Obelisk je bio visok šest i po stopa i spomenik je pobedonosnog pohoda kralja Šalmanasara III tokom 859-824. pre Hrista. Na vrhu ima oblik hrama, a završava sa tri stepenice. Na jednom panelu Izraeliti predvođeni kraljem Jehuom od Izraela plaćaju danak i klanjaju se kralju Šalmanasaru III. Klinastim pismom je napisano "Jehu sin Omrija" i spominju se darovi u zlatu, srebru, olovu i strelama.
Tada je iskopano blago Nimruda, a tu je bila kolekcija od 613 komada zlatnog anakita i dragog kamenja. Blago Nimruda je preživelo period velike pljačke arheološkog blaga u Iraku 2003. Preživelo je jer se 12 godina nalazilo u sefu, pa je ponovo otkriveno 5. juna 2003.
Tolar
Tolar (thaler) je češki naziv za srebrnu kovanicu koja se kovala u Češkoj u 16. vujwku u Údolí Svatého Jáchyma (njemački: Joachimsthal). Suvremena riječ dolar potiče od španskih dolara koji su ime dobili po tome što su bili slične veličine i težine kao njemački taliri. Njemački taliri su, pak, ime dobili upravo po tome što su se prvi put kovali 1520. od srebra in Joachimsthalu.
U samoj Češkoj tolar je bio glavna valuta od 1520. do 1750.
Po njoj je ime dobio slovenski tolar, valuta Slovenije od 1991. do 2006.
Endodoncija
Endodoncija je grana stomatologije koja se bavi izučavanjem i sanacijom malformacija, bolesti i povreda unutrašnjosti zuba tj. endodoncijumom. ,.
Oblast endodoncije
U Srbiji, specijalizacija iz endodoncije (pun naziv: specijalizacija iz bolesti zuba i endodoncije) podrazumeva dodatne 3 godine specijalističkog staža. Nakon polaganja specijalističkog ispita pred specijalističkom komisijom stiče se titula specijaliste bolesti zuba i endodoncije.
Endodoncija takođe podrazumeva sanaciju oboljenja i povreda tzv. apeksnog parodoncijuma (vrh korena zuba, periodontalni prostor regiona i kost regiona). U nekim zemljama (u zavisnosti od zakonske regulative i principa stomatološke komore) se specijalisti endodoncije bave i hirurgijom apeksnog parodoncijuma.
Endodoncijum
Endodoncijum se sastoji od krvnih sudova, limfnih sudova, nerava, vezivnog tkiva itd. Specifičan vid ćelija koje se mogu naći unutar zubne pulpe jesu tzv. odontoblasti.
Bolesti zubne pulpe
Bolesti zubne pulpe najčešće nastaju kao posledica komplikacije karijesa tj. napredovanjem destrukcije tvrde zubne supstance (gleđi, dentina a ređe i cementa zuba) do zubne pulpe. Zubna pulpa regauje na pristiglu infekciju upalnim procesom što se manifestuje pojavom zubobolje. Ređe se upale zubne pulpe mogu javiti kao posledica prodiranja bakterijskih toksina do zubne pulpe kroz dentinske kanaliće ili preko parodontalnog džepa do otvora na vrhu korena zuba. Trauma je takođe čest uzrok povrede ili upale zubne pulpe.
Lečenje zubne pulpe
Lečenje oboljenja zubne pulpe se mogu kretati u dva smera.
Drugi smer jeste sanacija oboljenja zubne pulpe vađenjem zubne pulpe (ekstirpacijom), adekvatnom obradom kanala korena pulpe a nakon toga i punjenjem (obturacijom) kanala korena zuba gutaperkom i adekvatnim silerom.
Endodòncia Endodontische tandheelkunde
Bor (biljka)
Rod borovi (lat. Pinus) obuhvata zimzeleno drveće iz porodice Pinaceae. Postoji između 105 i 120 vrsta bora, rasprostranjenih u različitim staništima uglavnom sjeverne hemisfere.
Obični bor
Obični bor ili beli bor (lat. Pinus sylvestris) je Crne Gore vrsta drveća iz porodice Pinaceae.
Rasprostranjenost
mini|thumb|300px|Rasprostranjenje roda Pinus Raste u širokom području Europe i Sjeverne Azije.
Opis izgleda
150px|lijevo|thumb|Iglice običnoga bora
Visok je do 40 m. Drvo obiluje smolom. Ima mnogo formi i geografskih oblika.
Kora je na gornjem dijelu debla i na ograncima tanka, crvenkastožuta, a ljušti se u tankim ljuskama. Donji dio debla ima sivosmeđu, izbrazdanu, debelu koru. Debla starijih stabala su crvenkasta i tanka.
Korijenov sustav ima jaku žilu srčanicu.
Pupovi nisu smolasti. Po obliku su jajasto-valjkasti i zaobljeni. Ljuske su priljubljene sa više-manje slobodnim sesastim vrhovima, a duge su 6-2 mm.
Iglice (četine) stoje na kratkim izbojcima po dvije u bjeličastom rukavcu, duge 4 do 8 cm i do 2 mm široke. Gipke su i tanke, šiljate, često blago uvijene (usukane), svijetlosivo-zelene, zelena ili tamnozelene boje. Ostaju na granama 2-3 godine, a na višim nadmorskim visinama i duže.
Cvjetovi su jednospolni. Muški cvjetovi su jajasti, sumpornožuti, do 1 cm dugi, a ženski su u obliku malih smeđih ili crvenih šišarica.
Šišarke (češeri) su svjetlosmeđi ili sivkasti, sa izraženom kratkom drškom na kojoj vise. Jajasto-čunjastog su oblika, često asimetrične, 3 do 8 cm duge i 2-3 cm široke, rombična štitića, bez šiljka. Apofiza je ravna ili piramidalno izvučena, sa grbicom na vrhu.
Sjeme je tamnosmeđe, 3-4 mm dugo, sa 3-4 puta dužim prozirnim kriocetom koje obuhvaća sjeme kao kliještima i od njega se lako odvaja. Sazrijeva u listopadu druge godine, a ispada u proljeće treće godine. Klije sa 4 do 8, a najčešće sa 6 supki.
Ekološka svojstva
Voli puno svjetlosti, što ga ograničava i smanjuje mu konkurentnost prema ostalim vrstama drveća. Prilagodljiv je na ekološke uvjete temperature, vlage i tla. Doživi do 250 godina. Počinje plodonositi između 10-te i 20-te godine na osami, a 20 godina kasnije u sastojini. U mladosti je osjetljiv na snijeg. Dobro podnosi mraz, sušu i zimske studeni i zagađenja.
Crni bor
Crni bor (lat. Pinus nigra) je crnogorično drvo iz porodice Pinaceae.
Francheville (Rona)
Franšvil je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona.
Bor (biljka)
Rasprostranjenost
Raste u južnoj Europi, sjeverozapadnoj Africi i Maloj Aziji.
Francheville (Rona)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 10.863, a gustina naseljenosti je iznosila 1,328 stanovnika/km².
Bor (biljka)
Izgled
Naraste do 40 m. Krošnja je jajasta, a u starijoj dobi i na kamenitom tlu široko zaobljena ili kišobranasta, gotovo horizontalno zaravnjenog vrha.
Kora je debla tamno-siva i izbraždena. U starijoj dobi je duboko raspucala na nepravilne izdužene ploče. Debela je i do 10 cm.
Pupovi su smolasti, okruglasti, u pršljenovima, prekriveni tankim sivim ljuskicama. Dugi su 1 do 2 cm.
Cvjetovi su jednospolni. Muški cvjetovi su žućkasti, oko 2 cm dugi, u grupama. Ženski su cvjetovi pojedinačni. Cvjeta u svibnju.
Češeri su simetrični, 5-8 cm dugi i do 4 cm debeli, žuto-smeđi, dozrijevaju u 3. godini. Češerne su ljuske odrvenjene, odozdo čađavocrne. Zriju druge godine, a otvaraju se u proljeće treće godine.