cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1884
Oktobar/Listopad
thumb|150px|[[Grinički meridijan]] mini|200px|[[Maksim (mitraljez)|Mitraljez Maksim]]
Crucero de Hostotipaquillo, Hostotipaquillo
Crucero de Hostotipaquillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Bijelo Brdo (Erdut)
mini
Bijelo Brdo je naselje u sastavu općine Erdut u Osječko-baranjskoj županiji.
Zemljopis
Bijelo Brdo se nalazi na 15ak kilometara od Osijeka, uz državnu cestu Osijek-Erdut
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, u Bijelom Brdu živi 2.119 stanovnika u 720 kućanstava.
Obrazovanje
mini U selu djeluje osmogodišnja osnovna škola sa oko 170 učenika.
Kultura
mini
Los Sánchez (razvrstavanje)
Los Sánchez ima više značenja:
Wādī Rayn, Taiz
Wādī Rayn je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Župica
Župica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Drvar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 62 stanovnika.
Geografija
Župica je u srednjem toku Unca, na desnoj obali. U blizini je Unac pregrađen i stvoreno je vještačko jezero za potrebe industrije u Drvaru. Sa sjeverne strane su Sklop i Orlovača koji odvajaju selo od Prekaje. Poljice, Bunčevac, Župica i Brda su nekada bili jedno selo pod imenom Štrbci Mali. Dobili su imena po zemljišnom obliku, izuzev Bunčevca. Leže istočno od Štrbaca Velikih, i prostiru se prema Crnom Vrhu i Prekaji. Sa istočne strane im je Klekovača sa vrhovima: Crni Vrh, Kuk, Ikovac, Javorova Kosa. Na drugim stranama nemaju prirodnih granica. Uz korito Unca je Župica, ostali na tavanastim zaravnima. Kuće su po običaju na malo uzdignutijim položajima da bi ravni dio ostao za obradu. Izuzev Unca nema druge žive vode.
Istorija
U zadnjem ratu 92-95 mještani su napustili selo i jako malo ih se vratilo.
Pola, Ferrara
Pola je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Ласово
Ласово је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 358 становника (према попису из 1991. било је 531 становника).
Демографија
У насељу Ласово живи 337 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 59,3 година (57,0 код мушкараца и 61,3 код жена). У насељу има 154 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,32.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pewamo, Michigan
je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Case Andretta, Treviso
Case Andretta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Biljani Donji
Biljani Donji su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.552 stanovnika.
Los Tabachines (razvrstavanje)
Los Tabachines ima više značenja:
Piedra Blanca, San Pedro Jicayán
Piedra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Jicayán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Jupiterov hram
Jupiterov hram je naziv za hram posvećen rimskom bogu Jupiteru. Pod time se mogu podrazumijevati:
El Chilcahuite (razvrstavanje)
El Chilcahuite ima više značenja:
Antler, North Dakota
Antler je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27, što je 20 (-42,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dichiseni, Dichiseni
Dichiseni je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dichiseni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1836 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Rosa Azul, Senguio
Rosa Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2897 m.
83. pne.
Godina '''83. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Azijatika i Norbana (ili, rjeđe, godina 671. Ab urbe condita). Oznaka 83. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
El Chilicote (razvrstavanje)
El Chilicote ima više značenja:
Rancho de Eliseo, Tala
Rancho de Eliseo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1496 m.
Kosmos-2211
Kosmos-2211 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Buddy Ebsen
Buddy Ebsen (2. april 1908. – 6. jul 2003) bio je američki plesač i karakterni glumac. U karijeri koja je trajala sedam decenija, najpoznatiji mu je nastup u ulozi Jeda Clampetta u popularnoj TV-seriji The Beverly Hillbillies iz 1960-ih.
Kosmos-2211
Kosmos-2211 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 20. oktobra 1992. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2211 je bio komunikacioni satelit.
Kosmos-2210
Kosmos-2210 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2210 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 22. septembra 1992. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2210 je bio osmatrački satelit.
Cañón de Lajas, Charcas
Cañón de Lajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Kosmos-2212
Kosmos-2212 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Bitka na planini Tifati
Bitka na planini Tifati se odigrala za vrijeme Drugog rimskog građanskog rata godine 83. pne. između optimatskih snaga pod Sulom i popularskih snaga pod konzulom Gajem Norbanom. U njoj je Sula odnio pobjedu.
Case Petrozza, Avellino
Case Petrozza je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Los Tabacos (razvrstavanje)
Los Tabacos ima više značenja:
Porchera, Bergamo
Porchera je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Anna Magnani
Anna Magnani (7. mart 1908 – 26. septembar 1973.) je bila Oscarom nagrađena italijanska filmska glumica. Međunarodnu slavu je stekla nastupom u filmu Rim, otvoreni grad, a Oscara za ulogu sicilijanske udovice u The Rose Tattoo.
Biografija
Rođena je u Rimu. Odrasla je u siromaštvu, a odgojila ju je baka s majčine strane u predgrađu. Vrlo rano se počela zanimati za glumu, te postiže uspjehe u kazalištu.
Kasnije prelazi na film, te surađuje s najvećim poslijeratnim redateljima ( Vittorio De Sica, Pier Paolo Pasolini, Luchino Visconti, Roberto Rossellini, Jean Renoir.). Iako se odlikovala netipičom ljepotom, svoje umijeće je usavršila do maksimuma i postala poznata u domovini, a tek kasnije u svijetu. Oscara je dobila 1955. za ulogu u filmu Tetovirana ruža. Pred kraj karijere izjavila je da je frustrira tipiziranje nje kao glasne, histerične žene iz radničke klase. U karijeri je ostvarila 40-tak uloga.
Grand-Fougeray
Grand-Fougeray (Felgerieg-Veur) je općina (commune) u francuskom departmanu Ille-et-Vilaine u Bretanji na sjeverozapadu zemlje.
Anna Magnani
Biografija
Roberto Rosselini bio joj je ljubavnik, a Jean Renoir izjavio je da je ona najbolja glumica s kojom je radio. Imala je sina iz braka koji je trajao od 1935. do 1950. godine. Nakon toga nije se ponovno udavala. Umrla je u 65. godini nakon duge borbe s rakom gušterače. Ogromna gomila obožavatelja došla joj je odati počast. Danas počiva na groblju u Laziu.
Bistrinci
Bistrinci (mađarski Beszter) su naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i nalaze se u sastavu grada Belišća. Najveće su prigradsko naselje grada Belišća uz koji je odmah vezan i grad Valpovo. Poveznica je asfaltna cesta duga 5 km koja prolazi čitavim naseljem i siječe sve ulice naselja.
Povijest
Postoji predanje, da su Bistrinci nekada bili locirani preko Drave na mjestu zvanom Dnina koje navodi iz 1481. poznati slavonski povjesničar dr. Josip Bosendorfer. Međutim, mađarski povjesničar Giorffy Gyorgy kaže u svojoj Historijskoj geografiji iz doba Arpadovića na str. 284. u prijevodu s mađarskog jezika da je ''...ondašnji posjednik Ištvan Ormandi zamijenio 1328. svoj posjed sa sinom Ištvana Bekea''. Posjed se nalazio južno od Beremenda na dravskoj obali. I danas se ono nalazi južno na obali rijeke Drave. Prema Lipskom naziv naselja je Bistrincze ili Bistrinci, prema karti Baranjske županije iz 1838. g. spominju se Bistrinci i Bistrinski Lug, a prema karti iz 1924. vidi se da se nalaze na sjevernoj strani.
Zbog nedostatka povijesnih dokumenata može se pretpostaviti da je došlo do preseljavanja stanovništva na današnju lokaciju vjerojatno zbog poplava i traženja povoljnijeg položaja za nesmetani gospodarski razvoj. Po nekim prezimenima dr. Josip Hamm zaključuje, da je stanovništvo bilo naseljeno iz južnih strana. Nedostaju zapisi i život za vrijeme vladavine turaka.
Bivša naselja
Orešanci na lijevoj obali Drave od 1470. i Zagajci od 1428. kao feudalni posjed sjeverozapadno od Valpova s vinogradom i pastuharnom. Iza revindikacije (prisvajanja) u Zagajcima su se naselili pravoslavci iz Bosne u 7 kuća. Kasnije je naselje opustjelo. Od Orešanaca danas se spominje bara pod istim imenom preko Drave.
Bistrinci u Drugom svjetskom ratu
Kod Bistrinaca se od 10. do 12. prosinca 1944. godine odigrao dvodnevni Pakao na Dravi, ratna drama teških i krvavih obračuna jedne od većih bitaka mostobrana Belišće - Bistrinci, s gorkim uspomenama preživjelih protagonista, ovjekovječena u istoimenoj knjizi Marinka Petrova 1979.g., a povijesno značajnoj kao dokaz događaja iz Drugog svjetskog rata. U okviru završnih operacija za oslobođenje zemlje izvršeno je i forsiranje Drave na širokom frontu, travnja mjeseca 1945. godine.
Geografija
Podravsko naselje Bistrinci smjestilo se na sjevernom perifernom dijelu Valpovštine između Gata na zapadu, Belišća na jugu, Narda na istoku, a na sjeveru je korito rijeke Drave.
Biogeografska slika Bistrinaca
Bistrinci kao biogeografska regija, prema Zdravku Pavloviću dipl. ing. biologije je mozaično pretežito šumostepsko područje panonskog tipa, šumopuszta, koju karakteriziraju ostaci šume hrasta lužnjaka i graba s cerom (Carpino betuli-Qercetum roboris quercetosum cerris) ukomponirani u pusztu - ostatke prirodnih travnjaka s kršinom (Chrisopogonetum danubiale) uz izmjenjivanje brežuljaka (pješčanih dina), dolina i kulturnih formacija, gdje uz vodotoke i u depresijama dolaze vrbici i topolici (Salici-Populetum) tvoreći vodoplavne galerijske šume. Tipovi tla, su eutrična, smeđa tipična i lesivirana tla na pjeskovitim dinama ili sipinama sjeverozapadno od Bistrinaca. Poznate bare u Bistrincima su Stara Drava, Dravica, Jugovača, a preko Drave Gakovac.
Gospodarstvo
Zbog smještaja na desnoj obali Drave vodni prometni položaj Bistrinaca dolazi do izražaja ovisno o vodostaju rijeke. To se odnosi na prijevoz pijeska, šljunka, šumskog drveta i kamena. Nekada su za stanovništvo bile značajne vodenice na Dravi kao dodatni izvor prihoda, jer poljoprivreda nije bila u stanju podmiriti njihove potrebe. Isto tako bilo je sporedno zanimanje stanovništva, osim meljave žitarica u vodenicama, zaposlenje na velikoj pilani i na utovaru šlepova građevinskim i drugim materijalom. Bistrinci su pripadali zajedno s ostalim selima valpovačkom feudalnom posjedu. Katastarska općina ovog naselja imala je 1987. ukupnu površinu od 867 ha. Od toga bilo je 354 ha oranica i vrtova, 9 ha voćnjaka, 1 ha vinograda, 1 ha livada, 18 ha pašnjaka, 13 ha trstike i bara, 291 ha šumskog zemljišta i 180 ha neplodnog tla. Mjesna zajednica imala je 1981.g. ukupnu površinu 203 ha. Konja je bilo 14, goveda 67, ovaca 25, svinja 567, peradi 2710 i košnica pčela.
Poljoprivrednici dolaze do svojih njiva poljskim putovima tzv. lenijama. Njihovi nazivi zadržali su se sve do danas i kao takvi ostali su u upotrebi. To su: Pod Jugovačom, Vodenjak, Tursko groblje, Veliki at, Široka lenija, Taborište, Čere, Tukovi, Selište, Ovčare i Na brezi, a šume su: Orešanci i Bistrinski lug.
Danas mještani Bistrinaca se bave poljoprivredom manjim dijelom. Većinom su to mješovita kućanstva djelomično zaposlena u obližnjem gradu Belišću uz obradivanje zemlje i uzgajanje svinja i peradi što je i tipična za slavonsko baranjsko područije kao dodatna zarada kućanstava. Bistrinčani imaju tradicionalno slavonsko-baranjsku kuhinju. Okućnice imaju mali vrt za uzgoj povrća i voćnjak. Zanimljivost; mještani koriste kao transportno sredstvo prijevoza bicikl pa odtuda poslovica Malo mjesto sa najviše biciklista.
Stanovništvo
Poslije Požarevačkog mira 1718.g. prvi naseljenici su bili starosjedioci iz okoline, zatim jedna do dvije porodice iz Đakova, a bilo je doseljavanja Hrvata u Podravinu iz južne Mađarske od Baboča (Bobovec?), Pečuha, Barče i Mohača. Oko 20 porodica doselilo se krajem 19. stoljeća iz Like. Poslije 2. svjetskog rata dolaze novi kolonisti iz Like, Zagore i Zagorja, a jedna ulica je po Ličanima dugo nosila naziv “lička” sada Matije Gupca. Godine 1848. Bistrinci poslije oslobođenja od kmetstva imali su 82 kuće i 559 stanovnika, većinom Hrvata. Od toga je bilo 515 katolika i 44 grko-neunijata (pravoslavnih). Po zanimanju bilo je 7 zanatlija i 228 poljoprivrednika. Godine 1857. prema popisu stanovnika općine Valpovo naselje je imalo 657 žitelja, 1880. broj se smanjio na 559, da bi u narednom razdoblju do 1910. porastao na 1.088. Iza toga slijedi pad na broj 918 godine 1921. i ponovo porast na 1608 stanovnika 1981. godine. Prema popisu 1991. Bistrinci imaju 1.701 stanovnika: Hrvati 1452, Crnogorci 1, Makedonci 1, Muslimani 5, Srbi 22, Česi 1, Mađari 5, Nijemci 2, Romi 41, Rumunji 68, Slovaci 1, Vlasi 1, ostali 4, neopredjeljeni 32, Jugoslaveni 36, regionalna pripadnost 1, nepoznato 28. Prema tome nacionalno se izjasnilo 1604, a nije se izjasnilo 97 stanovnika. Broj domaćinstava je 600, a broj kuća (stanova) 620. Godine 2001. prema popisu stanovništva bilo je 1.678 stanovnika.
Najstarija prezimena
Najstarija zabilježena imena i prezimena stanovnika 1737. su: Ivan Antolov, Ivan i Luka Anošić, Blaž Anošić, Marko Bartolov, Ivan Bernjakov, Luka Ciganović i dr. (podatci uzeti iz Povijesnog arhiva, Osijek).
Poznate osobe
Isusovac pater Josip Antolović, rođen u Bistrincima 1926. g., među najpoznatijim je biografima u svijetu. Američki biografski institut proglasio ga je 1996. godine za svjetskog čovjeka godine i to za cjelokupni njegov rad, a posebno za više svezaka knjiga životopisa svetaca S duhovnim velikanima.
Matija Ljubek, kanuist osvajac više olimpijskih medalja.
Znamenitosti
Poklonac Sv. Ane 1797. g. je, smješten u blizini mjesta na obali Drave, okružen starim stablima lipe i vrbe. Na ovo mjesto narod masovno hodočasti iz obližnjih sela na spomendan Sv. Ane 26. srpnja. Poklonac je izrađen u obliku stupca sa pravokutnim otvorom kojeg zatvara rešetka od kovanog željeza iz vremena bidermajera. Nestručno je obnovljen 1934. g. Ovaj poklonac ili kip Sv. Ane skroman je rad domaćih majstora i rijetki je očuvani primjer ovakve vrste poklonaca iz 18. stoljeća u ovim krajevima. U svetištu je 1997. g. izgrađena kapela i spomen križ za poginule u svim ratovima u Hrvatskoj.
Obrazovanje
Bistrinačka djeca idu u Osnovnu školu "Ivan Kukuljević" u Belišću. Srednja škola postoji u Valpovu.
Sport
NK Podravac Bistrinci natječu se u sklopu 2.ŽNL NS Valpovo- D.Miholjac. Klub je osnovan 1934. i okuplja mlade, a ima svoj vlastiti nogometni stadion i prostorije kluba.
Ostalo
Dobrovoljno vatrogasno društvo Bistrinci, osnovano 1904.
Ţurrat al Barqa‘ah, Taiz
Ţurrat al Barqa‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Santa Estefana, Güémez
Santa Estefana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
El Albur, Ensenada
El Albur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 707 m.
El Chililite (razvrstavanje)
El Chililite ima više značenja:
Newburg, Wisconsin
Njuburg je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.254, što je 135 (12,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pomposa, Ferrara
Pomposa je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -4 m.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
thumb|right|Prostitutka i klijent, [[Atika|atička pelika sa crvenim figurama, delo Polignota, oko 430. pne.; Nacionalni arheološki muzej u Atini]]
La Mesa de Tecomatán, Hostotipaquillo
La Mesa de Tecomatán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Prostitucija je bila sastavni deo svakodnevnog života starih Grka počev od arhajskog perioda. U najznačajnijim grčkim polisima, a naročito u lukama, upošljavala je pozamašan deo stanovništva i stoga predstavljala prvorazrednu ekonomsku aktivnost. Bila je daleko od nedozvoljene radnje: polisi je nisu osuđivali, a javne kuće postojale su naočigled svih. U staroj Atini čak se i legendarnom zakonodavcu Solonu pripisivalo otvaranje bordelâ sa umerenim cenama pod državnom kontrolom. Prostitucija se različito odražavala na polove: prostitucijom su se bavile žene svih životnih doba i mlađi muškarci, dok su klijentelu činili gotovo isključivo muškarci.
Ženska prostitucija
thumb|left|Hetera i zvanice na banketu sede na klupi, grčke statuete od [[terakota|terakote iz Mirine, oko 25. pne.; Louvre]]
Pseudo-Demosten je u 4. veku pne. pred građanima okupljenim na sudu izjavio: "Imamo prostitutke radi zadovoljstva, ljubavnice da nam pružaju dnevnu negu, supruge da nam rađaju zakonitu decu i da budu verne čuvarke našeg ognjišta." Iako stvarnost nije bila ovako karikaturalna, sasvim je izvesno da Grci nisu osećali nikakvu moralnu nelagodu u vezi sa korišćenjem usluga prostitutki. Istovremeno, zakoni su predviđali oštre kazne za vanbračne seksualne odnose sa slobodnom ženom — u slučaju preljube, prevareni muž imao je pravo da ubije prestupnika uhvaćenog na delu — u istoj meri kao i za silovanje. Muškarci su u proseku sa 30 godina stupali u brak, tako da mladi Atinjanin, ukoliko je želeo heteroseksualne odnose, nije imao drugog izbora nego da posegne ili za svojim robinjama ili za prostitutkama.
O postojanju ženske prostitucije koja je bila namenjena ženama nema mnogo izvora. Aristofan iz Platonove Gozbe spominje heteristrije (ἑταιρίστριαι) u svom slavnom mitu o ljubavi. Po njemu, "žene koje su nastale od delova prvobitnih žena ne mare mnogo za muškarce, nego više naginju ka ženama, i odatle potiču heteristrije. Pretpostavlja se da je reč o prostitutkama čiji su klijenti bile lezbijke. Lukijan iz Samosate takođe pominje ovu pojavu u svom delu Razgovori hetera, ali moguće je da je tu, jednostavno, reč o usputnoj aluziji na Platona.
Pornai
thumb|right|Prostitutka dočekuje jednog od svojih klijenata, [[Atika|atički lekit sa crvenim figurama, između 460‒450. pne.; Nacionalni arheološki muzej u Atini]]
Prostitutke su bile razvrstane po kategorijama. Na dnu lestvice nalazile su se πόρναι / pórnai, koje su, kako etimologija upućuje — reč dolazi od "prodavati" (πέρνημι) — bile uglavnom robinje u vlasništvu svodnika (πορνοβοσκός), doslovce "pastira" prostitutki, kome su plaćale utvrđeni iznos od ostvarenog prihoda Robovlasnik je mogao biti slobodan građanin, jer se radilo o uobičajenom izvoru prihoda; Teofrast navodi svodnika odmah pored gostioničara i poreznika na listi uobičajenih zanimanja. Vlasnik je mogao biti i stranac ili strankinja.
U klasičnoj Grčkoj pórnai su bile robinje varvarskog porekla; u helenističkoj Grčkoj među njih su se ubrajale i devojčice koje su njihovi očevi, slobodni građani, napustili te su bile smatrane robinjama dok se, eventualno, ne bi dokazalo suprotno. Izgleda da je to bio čest slučaj, pošto Kliment Aleksandrijski, koji je živeo u 2. veku, opominje one koji posećuju prostitutke na opasnost od incesta: "Koliko je očeva koji su zaboravili na decu koju su odavno napustili nesvesno imalo seksualne odnose sa svojim sinom koji se prostituiše ili sa svojom kćeri koja je postala bludnica..." Ove prostitutke radile su po javnim kućama, naročito u četvrtima koje su bile poznate po takvoj aktivnosti, kao što je atinska luka Pirej ili Kerameik u Atini. Ove kuće posećivali su mornari i siromašni građani.
Istoj ovoj kategoriji pripadale su i devojke iz atinskih bordela koji su se nalazili pod kontrolom polisa. Prema Ateneju iz Naukratisa koji citira komediografa Filemona i istoričara Nikandra iz Kolofona, Solon je "u nameri da obuzda strast momaka (...) doneo zakon o unajmljivanju žena u javnim kućama". Tako, jedan od Filemonovih likova uzvikuje:
Kako se vidi iz ovog odlomka, Solonove javne kuće pružale su seksualno zadovoljenje po ceni dostupnoj svima, uključujući i one iz najsirpmašnijih slojeva. Istom prilikom, zahvaljujući prihodu od poreza uvedenog na javne kuće (πορνικὸν τέλος), Solon je podigao hram posvećen Afroditi Pandemos, što u doslovnom prevodu znači "svenarodna" Afrodita. Iako je istorijska tačnost ovih anegdota sumnjiva, jasno je da su Atinjani smatrali prostituciju sastavnim delom svoje demokratije.
Kada je reč o tarifama, postoje brojne aluzije na cenu od jednog obola za osnovne usluge jeftinih prostitutki. Teško je razlučiti da li se tu radilo o poslovičnom izrazu koji je bio sinonim za "jeftino" ili, pak, o stvarnoj ceni.
Nezavisne prostitutke
Na drugom stupnju lestvice među prostitutkama nalazile su se bivše robinje koje su u međuvremenu stekle slobodu. Njihov položaj bio je vrlo blizak statusu hetera, ljubavnica. Osim što bi neposredno pred potencijalnim klijentima pokazivale svoje draži, pribegavale su i "reklamnim" trikovima: naime, pronađene su sandale sa đonom na kojem je bila urezana reč ΑΚΟΛΟΥΘΙ (AKOLOUTHI = "prati me!"), koja je ostavljala trag na zemljištu. Koristile su se, po svemu sudeći, i vrlo upadljivom šminkom: na primer, Eubul, predstavnik srednje atičke komedije, u komadu Prodavačice venaca podsmeva se bludnicama "namazanim olovnim belilom i (…) obraza umazanih sokom od kupine.
Ove prostitutke bile su različitog porekla: strankinje koje nisu mogle da nađu drugo zaposlenje u polisu u kome su se nastanile, siromašne udovice, bivše pornai koje su uspele da otkupe slobodu (često na kredit). U Atini su se one morale zvanično registrovati i plaćati porez. Zahvaljujući svom zanatu, neke od njih uspele su i da se obogate. Na primer, u Koptosu, u rimskom Egiptu, u 1. veku n. e. za jedno putovanje (možda od Koptosa do Aleksandrije) naplaćivano je prostitutkama 108 drahmi, a ostalim ženama 20 drahmi.
Cene njihovih usluga teško je proceniti i izgleda da su često varirale. U 4. veku pne. Teopomp navodi da prostitutke iz druge zone traže jedan stater (četiri drahme), dok u 1 veku pne. epikurejski filozof Filodem iz Gadare pominje sistem pretplate koji iznosi pet drahmi za tuce poseta. U 2. veku n. e. u delu Razgovori hetera Lukijana iz Samosate prostitutka Ampelida smatra da je pet drahmi po poseti osrednja cena. U istom delu navodi se da je mlada devojka mogla tražiti i jednu minu, što je iznosilo sto drahmi, pa čak i dve mine ukoliko klijent nije bio privlačan. Mlada i lepa prostitutka mogla je da nametne više cene u odnosu na svoju stariju koleginicu — premda ilustracije na keramici pokazuju da je postojalo posebno tržište na kojem su se nudile starije žene. Takođe, sve je zavisilo od toga da li je klijent želeo da za sebe obezbedi ekskluzivnost prostitutke ili ne. Sklapali su se i ortački ugovori: nekolicina prijatelja kupila bi isključivo pravo na prostitutku, i svaki je bio nosilac prava na deo vremena s njom.
U ovu kategoriju nesumnjivo se mogu svrstati sviračice i plesačice koje su bile angažovane na muškim gozbama. Aristotel pominje da su desetorica "nadzornika" (ἀστυνόμοι / astynómoi) ― petorica u gradu i petorica u Pireju ― imali i zadatak da "nadgledaju frulašice, pevačice i kitaristkinje da ne bi uzimale više od dve drahme za veče". Moguće je da su seksualne usluge ulazile u cenu angažovanja, koja se, uprkos kontrolnim merama, vremenom povećavala.
Hetere
thumb|right|Kapitolska [[Afrodita|Venera, rimska kopija Knidske Afrodite, statue koju je izvajao Praksitel po modelu svoje ljubavnice, hetere Frine; Louvre]]
Hetere se nisu ograničavale samo na pružanje seksualnih usluga i njihove usluge nisu bile jednokratne: ἑταίρα (hetaíra) doslovce znači "pratilja" Posedovale su zavidno obrazovanje i bile su kadre da se uključe u rasprave sa učenim ljudima, recimo na gozbama. Od svih žena u Grčkoj, sa izuzetkom Spartanki, jedino su one bile samostalne i imale priliku da same zarađuju za život. Kao ljubavnice, dobijale bi poklone od nekolicine "družbenika" (hetairoi) ili "prijatelja" (philoi), koji su ih izdržavali, a čija su udvaranja one prihvatale. To su najčešće bile strankinje, poput Aspazije, poreklom iz Mileta, ili Neere, poreklom iz Korinta.
Aspazija, Periklova ljubavnica, najpoznatija je žena iz 5. veka pne. Privukla je k sebi Sofokla, Fidiju, kao i Sokrata i njegove učenike. Po Plutarhu, "zadobila je najveće državnike i čak filosofe oduševila da pohvalno i mnogo o njoj govore".
Poznata su imena jednog broja hetera. Klasičnom razdoblju pripadaju: Teodota, ljubavnica državnika Alkibijada i filozofa Kebeta, sa kojom Sokrat diskutuje u Ksenofontovom delu Uspomene o Sokratu, Neera, predmet slavne besede u Demostenovom korpusu; Frina, po čijem uzoru je izvajana statua Afrodite u gradu Knidu — Praksitelovo remek-delo čija je milosnica bila, a bila je ujedno i pratilja besednika Hiperida, koji će je kasnije braniti od optužbi za bezbožništvo; Leontija, Epikurova pratilja, i sama filozofkinja. U helenističko doba pominje se Pitionika, miljenica Harpala, rizničara Aleksandra Velikog i, naposletku, Taida, koja je bila ljubavnica samog Aleksandra Velikog i kasnije Ptolemeja I Sotera.
Pojedine hetere bile su izuzetno imućne. Ksenofont opisuje Teodotu kako živi u prostranoj kući, raskošno odevena i okružena robovima. Neke su se izdvajale ekstravagantnim trošenjem: Rodopija, egipatska prostitutka za čiju je slobodu brat starogrčke pesnikinje Sapfe platio basnoslovno bogatstvo, navodno je lično finansirala izgradnju jedne piramide. Herodot ne veruje u ovu anegdotu, ali opisuje kako je "poslala u Delfe poklon jednom hramu da se, kao uspomena na nju, postavi u Delfe kao zavetni dar; za deseti deo svog imanja dala je da se napravi mnogo železnih ražnjeva, dovoljno velikih da se na njima može ispeći jedan vo, i poslala ih je u Delfe, gde i sada leže na gomili iza oltara koji su podigli stanovnici Hija, baš prekoputa samog hrama. Cene usluga ovih kurtizana mnogo su se razlikovale, ali bile su drastično više u odnosu na ostale prostitutke: ako je suditi po delima nove atičke komedije, kretale su se od 20 do 60 mina za neutvrđen broj dana. Menandar navodi primer kurtizane koja je zarađivala tri mine dnevno, što odgovara, kako pojašnjava, združenom radu deset pornai . Ako je verovati Aulu Geliju, u klasično doba kurtizane su zarađivale i do 10.000 drahmi za jednu noć.
Ponekad je teško razlikovati hetere i obične prostitutke: u oba slučaja, žena je mogla biti slobodna ili robinja, samostalna ili pod zaštitom svodnika. Stiče se utisak da autori ponekad koriste oba termina u istom značenju. Pojedini stručnjaci dovodili su čak u sumnju suštinsku razliku između pojmova hetaira i pornē; išli su dotle da su u izvesnoj meri termin hetaira smatrali običnim eufemizmom.
Sveta prostitucija
Sveta prostitucija u staroj Grčkoj nije bila tog obima kao na drevnom Bliskom istoku. Retki poznati slučajevi javljali su se ili u obodnim delovima grčkog sveta (na Siciliji, na Kipru, u Pontskom kraljevstvu i u Kapadokiji) ili u gradu Korintu, u čijem se Afroditinom hramu najkasnije od klasičnog perioda nalazio znatan broj robova. Tako je 464. pne. izvesni Korinćanin Ksenofont, čuveni trkač i pobednik u petoboju na Olimpijskim igrama, darovao, u znak zahvalnosti Afroditi, sto mladih devojaka hramu ove boginje. Trag o ovome ostao je sačuvan zahvaljujući svečanoj pesmi koju je Pindar napisao po narudžbini, a koja slavi "djevojke darežljive u Korintu bogatom, službenice božanske čarobnice". U rimsko vreme, po rečima Strabona (VIII, 6, 20), "u hramu se nalazilo više od hiljadu svetih hetera (ἱεροδούλους ἑταίρας), koje su i muškarci i žene posvetili boginji kao zavetne darove". Isti autor navodi i poslovicu da "nema svako mogućnosti da ide u Korint" (οὐ παντὸς ἀνδρὸς ἐς Κόρινθόν ἐσθ᾽ ὁ πλοῦς) ― koju je Horacije elegantno preveo na latinski: Non cuivis homini contingit adire Corinthum ― a koja u isti mah ističe i da je boravak u Korintu prijatan, ali i da košta.
Školovanje konzervatora restauratora
Školovanje konzervatora restauratora - u konzervatorsko restauratorsku se struku u svijetu a i kod nas nekada u pravilu ulazilo putem pripravništva u nekoj od restauratorskih radionica,bilo u državnom zavodu ili nekom od muzeja koji su imali restauratorske radionice. .Danas je međutim ovaj sustav djelomice napušten ,prije svega zbog osnutka 3 studija konzervacije-restauracije predmeta kulturne baštine u Hrvatskoj,u Zagrebu ,u Splitu,te najmlađeg studija,onog u Dubrovniku.Pored ovog sustava u svijetu se koristi i treći,u biti kombinacija ova dva sustava.Nakon diplome provodi se neko vrijeme na stažiranju u nekoj od restauratorskih radionica. Varijanta ovog sustava bio bi njemački model ,tamo je 2 godišnje stažiranje uvijet za upis na studij.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Sparta
Od svih gradova-država u Grčkoj jedino se za Spartu znalo da u njoj ne postoji nijedna pornē. Plutarh to objašnjava odsustvom dragocenih metala i istinske valute — spartanska moneta bila je od gvožđa i nigde van Sparte je nisu priznavali; nijedan svodnik nije nalazio interesa da tu posluje. Odista, nema tragova koji bi upućivali na postojanje prostitucije kao raširene pojave u Sparti u arhajskom i klasičnom periodu. Jedini dokaz koji to osporava predstavlja vaza iz 6. veka pne., koja prikazuje žene kako sviraju aulos na muškoj gozbi. Ipak, stiče se utisak da se tu ne radi o prikazu spartanske svakodnevice toga doba, već o uobičajenoj slikarskoj temi. Prisustvo krilatog demona, voća, rastinja i žrtvenika navodi na pomisao da se možda radilo o ritualnoj gozbi priređenoj u čast nekog božanstva plodnosti, možda Artemide Ortije ili Apolona Hijacintija.
Školovanje konzervatora restauratora
Obim se kozervatorskog rada posljednjih godina znatno proširio tako da više nije dominatno stjecanje manuelne vještine (barem u visoko razvijenim zemljama) te se sve veća važnost pridaje i znanstvenim istraživanjima,organizaciji izložbi,znanosti o konzervaciji te upravljanju projektima i obrani stručnih pitanja.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Sparta
Najkasnije do početka 3. veka pne. kad je velika količina stranog novca ušla u opticaj u Lakoniji, Sparta je počela u potpunosti da podražava ostale grčke polise. U helenističko doba Polemon opisuje u svojim Darovima Lakedemonu portret slavne hetere Kotine i kravu od bronze koju je ona darovala; dodaje da su mu prilikom posete, kao zanimljivost, pokazali njenu javnu kuću u blizini Dionisovog hrama.
Školovanje konzervatora restauratora
Sustav ovog obrazovanja varira od zemlje do zemlje,uz napomenu da se na teritoriju Europske unije već 15 godina radi na standardizaciji istog.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Uslovi rada prostitutki
Teško je oceniti položaj prostitutki toga doba. Samim tim što su bile žene, već su bile marginalizovane u grčkom društvu. Ne postoji neposredno svedočenje o njihovom životu, kao ni opis bordela u kojima su radile. Izvesno je, međutim, da su javne kuće u Grčkoj bile slične onima u Rimu koje su opisane u antičkim izvorima ili koje su sačuvane u Pompejima: mračna, skučena mesta neprijatnog mirisa. Jedan od mnogobrojnih žargonskih grčkih naziva za prostitutku bio je χαμαιτυπής (khamaitypēs) što u doslovnom prevodu znači "koja udara o zemlju", što upućuje na zaključak da su usluge pružane na zemljanoj podlozi.
Školovanje konzervatora restauratora
U svijetu je uobičajeno i da konzervatorsko restauratorske udruge i organizacije daju i dodatna pojašnjenja vezana uz mjesto i specijalnosti pojedinih studija.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Uslovi rada prostitutki
Neki pisci uvodili su u svoja dela likove prostitutki, koje pričaju o sebi: recimo, Lukijan iz Samosate u Razgovorima hetera ili Alkifron u svojoj zbirci pisama, ali radi se o maštovitom prikazivanju. Pomenuti ženski likovi bili su ili nezavisne prostitutke ili hetere; izvori skoro da ne navode slučaj robinja, osim što ih posmatraju kao dobra koja treba unovčiti. Ovi izvori jasno pokazuju šta su grčki muškarci mislili o prostitutkama: pre svega, pripisivali su im šićardžijski mentalitet. Po mišljenju Grka, osoba koja se podaje za novac, bilo da je muškarac ili žena, čini to zbog siromaštva i(li) iz želje za preteranom dobiti. Gramzivost prostitutki bila je šaljiva tema, česta u komedijama. Treba napomenuti da su u Atini one bile jedine žene koje su samostalno raspolagale novcem, što je verovatno pobuđivalo mušku zajedljivost. Drugo objašnjenje leži u činjenici da je karijera nezavisne prostitutke bila kratka i neizvesna: njeni prihodi su se umanjivali kako je vreme proticalo. Da bi mogla da se izdržava u starosti, morala je, dok je još vreme, prikupiti što više novca.
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
U Hrvatskoj trenutačno postoje tri studija konzervacije restauracije: http://www.umas.hr
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Uslovi rada prostitutki
Rasprave o medicini pružaju delimičan uvid u njihov svakodnevni život. Tako se navodi da prostitutke-robinje, da bi nastavile da donose zaradu, moraju, u meri u kojoj je to moguće, izbegavati da zatrudne. O kontraceptivnim sredstvima koje su koristili stari Grci malo se zna, za razliku od onih koje su koristili stari Rimljani. U traktatu koji se pripisuje Hipokratu autor detaljno opisuje slučaj jedne igračice "koja ima običaj da ide sa muškarcima": savetuje joj da skače, tako da pri svakom skoku dodirne petama zadnjicu, kako bi izbacila spermu i eliminisala rizik od trudnoće. Izgleda da su korintske prostitutke pribegavale jednostavnijem rešenju tražeći od svojih klijenata da upražnjavaju analni seks radi sprečavanja začeća. Sasvim je moguće da su pornai pribegavale pobačaju ili čedomorstvu. Kad je reč o nezavisnim prostitutkama, situacija nije baš najjasnija: kćerka je mogla da izuči zanat, nasledi majku i na taj način je izdržava kad majka ostari.
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Kako je vidljivo prva su 2 studija,onaj zagrebački i splitski osnovana iste 1997.godine.Tu se može spomenuti da iako je zagrebački studij neosporno u svom startu krenuo ozbiljnije od splitskog,ipak prvi su kako - tako ( skoro nikako,dosta ih radi u muzejima,nema neke bitne razlike u odnosu na njih i one koji su u konzervatorsko restauratorsku struku ušli bez formalnog restauratorskog obrazovanja,može se provjeriti u MDC-ovoj biblioteci u Zagrebu,pismeni radovi za stručni ispit ) školovani restauratori u Hrvatskoj obrazovani u Splitu i prije 1997.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Uslovi rada prostitutki
I keramika svedoči o svakodnevnom životu prostitutki. Predstave prostitutki uglavnom se mogu razvrstati u četiri grupe: scene gozbi, scene seksualnih odnosa, scene u kupatila i scene zlostavljanja. Na scenama u kupatilu prostitutke obično nemaju zgodno telo: spuštene grudi, oklembešeno salo itd. Jedan kiliks prikazuje čak prostitutku kako mokri u nokšir. U scenama seksualnih odnosa prisustvo prostitutki obično se raspoznaje po naslikanoj kesi sa novcem, koja služi da podseti na trgovački karakter odnosa. Najčešće je prikazivana pseća poza — ili analni seks, pošto je ponekad teško uočiti razliku između ove dve poze. Žena je obično povijena prema napred i ispruženim rukama dodiruje tlo. Analni seks smatranje ponižavajućim za odraslu osobu, a izgleda da se za pseću pozu (nasuprot misionarskoj pozi) mislilo da ženama pruža manje zadovoljstva. Naposletku, jedan broj vaza prikazuje scene na kojima se prostitutkama preti štapom ili sandalom, te one pod pretnjom pristaju na seksualne radnje koje su stari Grci smatrali ponižavajućim: felacio, analni seks, nekad čak i jedno i drugo istovremeno.
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Radi se o profesorima likovne kulture restauratorima, a izgleda da je sama nastava težila obrazovanju nečega što možemo nazvati restauratorom opće prakse.Činjenica je da ovaj naziv nosi i određenu pejorativnu dimenziju,no nije zgorega ne zaboraviti da je, iako na neusporedivo višem i daleko osmišljenijem nivou nešto pomalo slično osnova restauratorskog školovanja u SAD i Kanadi.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Uslovi rada prostitutki
Najzad, iako su hetere nesporno bile žene sa najviše slobode u Grčkoj, mnoge od njih želele su da se skrase pokraj muža ili stalnog pratioca ne bi li bile više uvažavane: Neera, čija je karijera opisana u jednoj odbrani pred sudom, uspela je, tako, da podigne troje dece pre nego što ju je sustigla vlastita prošlost hetere. Isto tako, Perikle je Aspaziju izabrao za ljubavnicu, ali, prema nekim izvorima, i za suprugu. Atenej zapaža "da se u kurve koje su u međuvremenu postale poštovane supruge čovek može daleko više pouzdati nego u gospođe koje se diče svojom čestitošću" i navodi nekoliko grčkih velikana ― sinova građanina i kurtizane: između ostalih, strateg Timotej, sin Kononov. Ali zato, ne postoji nijedan poznati primer da je građanka dobrovoljno postala hetera.
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Nadodajmo da što se tiče restauratora koji su i prije 1997. stekli neki vid formalnog obrazovanja treba istaknuti i da je dosta restauratora iz Hrvatske završilo ( u pravilu o svom trošku) specijalistički postdiplomski studij konzervacije restauracije u Ljubljani ( utemeljen 1954.,od 1996. postaje dio studija konzervacije restauracije na Akademiji za likovno umetnost in oblikovanje u Ljubljani ),dok je broj onih školovanih u visoko razvijenim zapadnoeuropskim zemljama,te SAD i Kanadi razmjerno malen .Može se napomenuti i da je manji broj osoba završio postdiplomski studij na Cetinju,još osamdesetih godina prošlog stoljeća.Najmanje je jedna osoba završila postdiplomski studij u Beogradu(Olga Nikolić Litwin,radila u HRZ,danas živi i radi u SAD).
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Prostitutke u književnosti
thumb|right|220px|[[Teatarske maske|Maska prostitutke iz nove atičke komedije, 3. ili 2. vek pne.; Louvre]]
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Kada govorimo o većoj ozbiljnosti zagrebačkog studija to se prije svega odnosi na bolje osposobljen predavački kadar,prije svega se tu misli na predmete vezane uz samo restauriranje,već u startu studija tamo je predavao i jedan školovani restaurator(Mr.art Eva Winkler Jirsak,ista je uz Mr.art Maju Velicogna Novoselac dugi niz godina bila jedan od 2 naša školovana restauratora,pod školovanim se misli u smislu ECCO/ENCORE smjernica), a četvero je od budućih predavača bilo na dvogodišnjem postdiplomskom stručnom usavršavanju u inozemstvu ( 1 kandidat nije završio stručno usavršavanje,uzgred danas je isti predavač na dubrovačkom studiju... ),u Poljskoj i Mađarskoj,odnosno konkretno u Krakovu i Budimpešti.Osim njih primljeno je i više osoba koje su završile specijalistički postdiplomski studij restauriranja u Ljubljani.Jedina zamjerka zagrebačkom studiju bila bi što i ovdje stvar nije sprovedena do kraja,te spomenuti nisu vani završili četvero ili peterogodišnji studij restauriranja jer sve osobe koje predaju imaju samo 2 godine formalnog restauratorskog obrazovanja ,bez obzira radilo se o stručnom usavršavanju ili specijalki u Ljubljani(osim ako se zvanje akademskog slikara ili kipara i radno iskustvo u HRZ-u ili muzejima ne smatra ekvivalentom zvanja prvostupnika,odnosno diplomiranog restauratora, što isto nikako ne može biti,jer onda bi to bilo regulirano zakonom,nadalje spomenuti u Hrvatskoj danas i ne mogu stjecati viša zvanja izvan svoje struke,dok se specijalističkim studijem i ne može steći zvanje magistra već samo specijalista).
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Prostitutke u književnosti
U novoj atičkoj komediji prostitutke su se, baš kao i robovi, nalazile među glavnim tipskim likovima šaljivih pozorišnih predstava. Za to je postojalo nekoliko razloga: dok se stara atička komedija bavila političkim temama, nova komedija naglasak je stavljala na privatnu tematiku i svakodnevni život Atinjana. Zatim, društveni običaji toga doba nalagali su lepo vaspitanoj ženi da se ne pojavljuje sama na ulici, dok je pozorišna scena prikazivala spoljašnjost: jedine žene koje su se redovno pojavljivale same na ulici bile su, logično, prostitutke. Spletke u novoj komediji stoga se često pripisuju prostitutkama. "Sve dok bude lažljivih robova, strogih očeva, nečasnih svodnica i umiljatih prostitutki, Menandar će živeti", kaže Ovidije u delu Ljubavi. Prostitutka može biti dragana glumca koji igra ulogu ljubavnika: u tom slučaju, slobodna i čestita, ona je prisiljena da se bavi prostitucijom nakon što su je roditelji napustili ili nakon što su je oteli gusari (Menandrov Sikionjanin). Pošto su je biološki roditelji prepoznali po drangulijama koje su joj ostavili dok je bila u kolevci, oslobođena devojka sada može da se uda. Isto tako, prostitutka se vrlo često pojavljuje i kao sporedna ličnost: njeni odnosi sa prijateljem glavnog lika u komediji čine drugu ljubavnu intrigu pozorišnog komada. Osim toga, Menandar je osmislio, nasuprot uvreženoj predstavi gramzive prostitutke, i ličnost bludnice velika srca u Parničarima, gde upravo ona omogućava srećan svršetak predstave.
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Splitski se je studij pak odlučio za potpuno drugačiji pristup u odabiru predavača,te niti jedan od tadašnjih predavača predmeta neposredno vezanih uz samo restauriranje nije imao nikakovo formalno restauratorsko obrazovanje već se radilo o osobama nekada zaposlenim u muzejima odnosno Hrvatskom restauratorskom zavodu(ovo je imalo i dosta negativnih posljedica tako da su primjerice konzervaciju restauraciju metala 13 godina predavale potpuno nekompetentne osobe,koje to nikako ne bi mogle na nekom studiju u visokorazvijenim europskim zemljama,osim toga postavlja se i pitanje rezultata obrazovnog procesa - što dobivamo kada "stručnjaci" rade na obrazovanju budućih stručnjaka...).
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Muška prostitucija
U staroj Grčkoj takođe je bilo dosta πόρνοι / pórnoi, mladića koji su se bavili prostitucijom. . Jedan deo njih imao je žensku klijentelu kao ciljnu grupu: da su žigoli postojali u klasičnom periodu, svedoči u dva navrata Aristofan. Tako, u Plutu autor daje dramski prikaz žene u poodmaklim godinama i njenog mladog ljubavnika, koji je, pritisnut nemaštinom, prisiljen da joj se umiljava zarad metalnog novca, zdele žita i odeće Kupljeni mladići, kao i evnusi — veoma cenjeni kao izraz prefinjene raskoši — pokazuju da je grčko društvo prednost davalo uživanju bez emocija. U Sikionu, na Peloponezu, muškarci su se razdragano prostituisali u čast boga Dionisa.
Prostitucija i pederastija
thumb|left|Odrasli muškarac nudi novac mladiću u zamenu za seks, scena na [[Atika|atičkoj vazi crvenofiguralnog stila, 5. vek pne.; Metropoliten muzej]]
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Može se reći i da je razmjerno čudno da niti jedna od ovih ustanova nije ponudila sustav doškolovanja osoba zaposlenih u muzejima i Hrvatskom restauratorskom zavodu (dobro se zna da u muzejima više od 80% osoba koje rade na konzerviranju restauriranju nema nikakovo formalno restauratorsko obrazovanje,te da ih oko 50 % ima samo srednju stručnu spremu, situacija u HRZ je vjerojatno nešto povoljnija),posebice u smislu korištenja velikih mogućnosti modularnog online doškolovanja koje je u svijetu uobičajeno već više od 10 godina.No isto je tako nepobitno i da su se organizacije prije spomenutog mogli primiti i Muzejski dokumentacijski centar ( ustanova koja 2 puta godišnje organizira stručne ispite za muzejske djelatnike,te tečajeve preventivne zaštite) odnosno HRZ.
Prostitucija u antičkoj Grčkoj
Prostitucija i pederastija
Za razliku od ženske prostitucije, koja je okupljala žene svih uzrasta, muškom prostitucijom uglavnom su se bavili adolescenti. Veza odraslog muškarca i dečaka (παῖς / pais) nije predstavljala prodaju tela, već je uključivala mentorsku komponentu, tj. obrazovanje deteta (paideia). Solon, slavni atinski zakonodavac, propisao je način života mladeži i suprotstavio se dečačkoj prostituciji odmah po rođenju, ali nije zabranio prodaju mladih robova u svrhu razvrata. U Ljubavima (25-26) Pseudo-Lukijan izričito navodi:
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Također je vidljivo i da su se sve tri institucije odlučile za sustav obrazovanja po modelu koji se koristi i kod obrazovanja akademskih slikara,kipara ili grafićara (iako je zagrebački studij u početku imao tendenciju skretanja u znanstvenom pravcu,prvi je voditelj studija bila Dr.Sc Šefka Horvat Kurbegović ), znači nema pritiska da se kontinuirano izdaju znanstveni ili stručni radovi,niti da predavači moraju doktorirati u nekom roku ,a da bi zadržali svoje pozicije(odnosno radi se po za likovne akademije tipičnom sustavu uhljebljenja, kontinuirano stjecanje novih znanja,te stalno dokazivanje vlastite kompetencije u tom je sustavu čista nepoznanica ).
El Chimal (razvrstavanje)
El Chimal ima više značenja:
Školovanje konzervatora restauratora
Stanje u Hrvatskoj - studiji, specijalnosti,predavačka struktura
Na kraju treba naglasiti da bez obzira na iznešene zamjerke smisao opstojnosti sva tri naša studija nikako nije upitan ,jedino je nepobitno da bi bilo dobro podići nivo studiranja, i to isključivo podizanjem kvalitete predavačkog kadra( i primjerenim opremanjem radionica!),prije svega uvođenjem sustava po uzoru na onaj koji se primjenjuje na predavače na znanstvenim studijima( obavezno kontinuirano izdavanje recenziranih stručnih ili znanstvenih radova ,obaveza doktoriranja u određenom roku),ili možda najbolje po ugledu na dubrovački studij (gdje su vodeći predavači talijani a domaći većinom asistenti istih),ili eventualno sustavnim dovođenjem gostujućih kvalitetnih stranih predavača.