cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klarinet
Klarinet (it. clarinetto, njem. klarinette, fr. clarinette, en. clarinet, rus. кларнет, skraćeno Cl.) je drveni puhački instrument sa јednostrukim јezičkom od trske. Početni dio mu јe usnik, kljunastog oblika, na čiјu se ravnu stranu, preko ulaznog otvora cijevi, naliježe јezičak, učvršćen na donjem kraјu metalnim obručem sa zavrtnjem. Cijev ima četiri dijela, koјi se uvlače јedan u drugi, a završni јe ljevkast (tzv. korpus) i po rubu optočen metalnim prstenom. Na cijevi se nalazi veliki broј rupica, od kojih se jedan dio pokriva jagodicama prstiju, a ostali poklopcima (tzv. klapnama) koje se pokreću složenim sustavom poluga. Mehanizam suvremenog klarineta je vrlo usavršen, kao i izvođačka tehnika, tako da on spada među najvirtuoznije instrumente po lakoći s kojom se mogu izvoditi i krajnje brzi i složeni tonski pokreti. Raspon izvodljivih tonova mu je dosta velik, a sam ton je bogat i izražajan, pogodan za vrlo različite glazbene karaktere. Posebna odlika klarineta je širok raspon glasnoće – od skoro jedva čujnog zvuka do vrlo prodornog, naročito u visokim tonovima. Najdublji registar, tzv. šalmajski, vrlo je osoben po tamnoj i dramatičnoj zvučnosti. S obzirom na sve ovo, klarinet je među duhačkim instrumentima najsvestraniji, pa mu se i u orkestru često dodjeljuјu istaknute uloge, solistička literatura je dosta bogata, nalazi mjesta u komornim ansamblima, vodeći јe melodiјski instrument u duhačkim orkestrima, a posebno značaјnu ulogu ima u jazzu.
Najdalje porijeklo klarineta seže do instrumenata s trščanim jezičkom – u staroj Grčkoj (aulos), pa i ranije, u egiptu i drugdje. Suvremeni klarinet se razvio krajem 17. stoljeća, Denerovim (Johann Christoph Denner) usavršavanjem јedne vrste šalmaja, kojem je dodao rupice i dvije dirke i time povećao opseg instrumenta preko dvije oktave (od malog f do c3). Ugradnjom klapne (registar dirke) blizu usnika, omogućeno je preduvavanje, te je još povećan opseg instrumenta, kao i jači zvuk u srednjem registru. Denerovo revolucionarno otkriće utjecalo je na stvaranje prvog klarineta na svijetu, 1696. Već u 18. stoljeću јe (npr. kod Mozarta) bogato korišten, a ušao јe u klasičan orkestarski sastav u djelima Betovena, kada definitivno zauzima mjesto u simfonijskom orkestru. Tehnički јe usavršen tokom 19. stoljeća, kada su ga rado koristili skladatelji romantičari.
Klarinet se gradi u tri osnovna registarska oblika: B Klarinet (Clarinetto in Sib) koji zvuči veliku sekundu niže od zapisanog, A Klarinet (Clarinetto in A) koji zvuči malu tercu niže od zapisanog, i rjeđe korišteni C Klarinet (Clarinetto in Do) koji zvuči kako je zapisano.
thumb|300px|Porodica klarineta: bas klarinet, basethorn, klarineti in D, Bb, A, visoki G, i Eb pa baset klarinet in A
Druge vrste klarineta
Osim osnovna tri oblika,klarinet se javlja i u obliku malih klarineta koji se grade u više registarskih oblika: in Eb koji zvuči malu tercu više od napisanog, in Ab koјi zvuči malu sekstu više, in F koјi zvuči kvartu više i in Db koјi zvuči malu sekundu više. Svi ovi klarineti su česti u proširenoj obitelji klarineta, kao što je slučaј u voјnim orkestrima, a rjeđi u klasičnoј muzici (ipak, Richard Strauss u operi Electra traži slijedeće klarinete: 1 Cl. in Eb, 4 Cl. in B, 2 Cl. contralti (basethorn), 1 Cl. basso).
Dueville
Dueville (venecijanski: Doviłe) je općina (comune) od 13.804 stanovnika u regiji Veneto (Provincija Vicenza) u Sjevernoj Italiji.
Geografija
Dueville leži sjeverno od Vicenze, udaljen svega 12 km od centra grada. U kvartu Vivaro nastaje rijeka Bacchiglione jer se tu spajaju potoci Bacchiglioncello i Timonchio.
Poznat je po lijepim vilama bogatih građana Vicenze, među njima se ističu Vila Monza (18. vijek), današnja Gradska vijećnica, Villa Porto (16. vijek) i Vila Da Porto-Casarotto (18. vijek).
Historija
Dueville od 12. vijek podpada pod Vicenzu, jedan kraći period bio je dio Milanskog Vojvodstva a od 15. vijeka je dio Mletačke Republike.
Perfluorirana karboksilna kiselina
thumb|right|300px|[[Perfluorononanonska kiselina primjer je perfluoriniziranih karboksilnih kiselina (PFCA)]] Perfluorirane karboksilne kiseline (PFCA) ili perfluorokarboksilne kiseline su spojevi sa formulom CnF(2n+1)CO2H. Najjednostavniji primjer je trifluorosirćetna kiselina. To su organofluorni analozi redovnih karboksilnih kiselina, ali su jače za nekoliko jedinica pKa i ispoljavaju hidrofobni karakter. Poznate su i perfluorinizirane dikarboksilne, C2F4(CO2H)2.
Proizvodnja i primjena
Trifluorosirćetna kiselina je široko zastupljana i koristi se, naprimjer, u sintezi peptida. Njeni esteri su korisni u analitičkoj hemiji. Duži lanci perfluoriranih karboksilnih kiselina, npr. s pet-devet ugljenika, korisni su fluorosurfaktanti i emulgatori koji se koriste u proizvodnji teflona i srodnih fluoropolimera. Ovi spojevi dobijaju se obično putem elektrohemijsle fluorinacije fluorida karboksilne kiseline, prema slijedećoj hidrolizi:
César Azpilicueta
César Azpilicueta Tanco (Pamplona, 28. kolovoza 1989.) španjolski je profesionalni nogometaš, koji igra za Atlético Madrid i reprezentaciju Španjolske, kao obrambeni igrač.
Prošavši omladinski pogon Osasune, proveo je tri sezone u La Ligi do prelaska u Olympique de Marseille, s kojim je osvojio četiri trofeja. U ljeto 2012. godine, prešao je u Chelsea, s kojim je osvojio Europsku ligu u svojoj prvoj sezoni i duplu krunu u Engleskoj dvije godine kasnije. Godine 2023. prešao je u Atlético Madrid.
Azpilicueta je za mladu reprezentaciju Španjolske debitirao 2005. godine, predstavljao je svoju zemlju na dva Europska prvenstva za mlade igrače, osvojivši zlato 2011. godine. Svoj prvi nastup za seniorsku ekipu imao je 2013. godine. Igrao je za reprezentaciju Španjolske na Svjetskom prvenstvu 2014. i Europskom prvenstvu 2016. godine, ali i na drugim natjecanjima.
El Amole, Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2354 m.
Oksido-redukcija
mini|250px|right|Ilustracija redoks reakcije mini|250px|[[Korozija|Rđajuće gvožđe]] mini|250px|[[Vatra. Sagorevanje se sastoji od redoks reakcija sa slobodnim radikalima.]]
Reakcije oksido-redukcije (ili redoks reakcije) su reakcije pri kojima se vrši promena oksidacionog broja (stanja) atoma elemenata koji ulaze u sastav reagujućih supstanci. Redoks reakcije su elektronski proces, odnosno proces premeštanja perifernih elektrona sa jednih atoma (molekula ili jona) ka drugim atomima (molekulima ili jonima), pri čemu dolazi do promene njihovog oksidacionog broja (stanja).
Oksido-redukcija može da bude bilo jednostavni redoks proces, kao što je oksidacija ugljenika do ugljen-dioksida (CO2), ili redukcija ugljenika vodonikom do metana (CH4). Ona isto tako može da bude kompleksan proces, kao što je oksidacija glukoze (C6H12O6) u ljudskom telu putem serije kompleksnih procesa elektronskog transfera.
Redoks reakcije, ili oksidaciono-redukcione reakcije, imaju niz sličnosti sa reakcijama kiselina i baza. Kao i kiselo-bazne reakcije, redoks reakcije su uparen set, tako da se reakcija oksidacije ne može odvijati a da se istovremeno ne odvija reakcija redukcije. Svaka reakcija sama po sebi se zove „polu-reakcija“, jer moraju postojati dve polu-reakcije.
Oksidujući i redukujući agensi
Prilikom reakcije oksido-redukcije dolazi do prividnog prenosa elektrona sa atoma manje elektronegativnosti na atom veće elektronegativnosti.
Oksidaciona sredstva
Oksidacija je prvobitno označavala reakciju sjedinjavanja hemijskog elementa sa kiseonikom pri čemi nastaju oksidi. Onda je pojam proširen na svaku reakciju sjedinjavanja sa kiseonikom (recimo oksidacijom alkohola nastaje aldehid a daljom oksidacijom aldehida kiselina), što se izražava oksidacionim brojem. Najšire shvaćena oksidacija predstavlja gubitak elektrona. Recimo, anodna oksidacija je proces u kojem se molekul (ili jon) oksiduje tako što (umesto kiseoniku) preda elektron anodi.
Jaka oksidaciona sredstva imaju izraziti afinitet prema elektronu:
Redukciona sredstva
Redukcija je suprotan proces oksidaciji i, najšire shvaćena, predstavlja proces primanja elektrona. Na primer u katodnoj redukciji katjon primanjem jednog ili više elektrona redukuje se do čistog metala. Jasno je da je pitanje da li je neki proces oksidacija ili redukcija stvar stanovišta (da bi se nešto oksidovalo nešto treba i da se redukuje) pa se takve reakcije nazivaju oksido-redukcione i ceo proces oksido-redukcija. Dakle, u oksido-redukciji oksidans oksiduje, ali se pri tome sam redukuje.
Na primer:
(C prelazi iz +1 u +3, a kiseonik iz 0 do -2), dakle, C se oksidovao a O redukovao.
Standardni redukcioni potencijal
Redukcioni potencijal se koristi za računanje standardnog elektrodnog potencijala (Eo ćelije).
Sledeća jednačina se najčešće nalazi u udžbenicima: Eoćelije = Eored + Eooks.
gde: Eoćelije je standardni elektrodni potencijal (u voltima)
Eored je standardni redukcioni potencijal redukujućeg agensa.
Eooks (standardni oksidacioni potencijal) je negativna vrednost standardnog redukcionog potencijala oksidujućeg agensa.
Sledeća jednačina generalno korisnija jer su obično dati samo redukcioni potencijali, a ne oksidacioni potencijali: Eoćelije = Eored - Eooks
ili ekvivalentno: Eoćelije = Eokatoda - Eoanoda
gde: Eoćelije je standardni elektrodni potencijal (u voltima).
Eored (Eokatoda) je standardni redukcioni potencijal redukujućeg agensa.
Eooks (Eoanoda) je standardni redukcioni potencijal oksidujućeg agensa.
Primeri redoks reakcija
Dobar primer je reakcija između vodonika i fluora u kojoj se vodonik oksiduje, a fluor redukuje:
Ova reakcija se može napisati kao dve polu-reakcije:
reakcija oksidacije:
i reakcija redukcije:
Analizirajući svaku polu-reakciju u izolaciji često se može pojasniti sveukupni hemijski proces. Pošto nema neto promene naboja tokom redoks reakcije, višak elektrona reakcije oksidacije mora biti jednak utrošku elektrona reakcije redukcije (kao što je prikazano gore).
Elementi, čak i u molekulskom obliku, uvek imaju nulto oksidaciono stanje. U prvoj polu-reakciji, vodonik se oksiduje iz oksidacionog stanja nula do oksidacionog stanja +1. U drugoj polu-reakciji, fluor se redukuje iz oksidacionog stanja nula do oksidacionog stanja −1.
Kada se reakcije saberu elektroni se ponište:
I joni se kombinuju da formiraju vodonik fluorid:
Reakcije premeštanja
Redoks se javlja u reakcijama premeštanja ili supstitucije. Redoks komponenta tih tipova reakcija je promena oksidacionog stanja (naboja) pojedinih atoma, a ne razmena atoma u jedinjenjima.
Dve polu-jednačine, pokazuju da se gvožđe oksiduje:
i da se bakar redukuje:
Drugi primeri
mini|Rđanje gvožđa u kockama [[pirita]]
Redoks reakcije u industriji
Redukovanja rude je primarni metalurški proces u proizvodnji metala.
Oksidacija se koristi u širokom nizu industrija, kao što je produkcija proizvoda za čišćenje i oksidacija amonijaka u proizvodnji azotne kiseline, koja se zatim koristi za pravljenje veštačkih đubriva.
Redoks reakcije su osnova elektrohemijskih ćelija. Jedan od najpoznatijih primera predstavljaju baterije, u kojima se redoks procesima hemijska energija pretvara u električnu. Proces galvanizacije koristi redoks reakcije za prekrivanje predmeta tankim slojem metala. Primeri takvih procesa su hromiranje automobilskih delova, posrebravanje pribora za jelo, i pozlaćivanje nakita.
Redoks reakcije u biologiji
Gore: askorbinska kiselina (redukovana forma vitamina C) Dole: dehidroaskorbinska kiselina (oksidovana forma vitamina C)
Mnogi važni biološki procesi obuhvataju redoks reakcije. Na primer, ćelijska respiracija je oksidacija glukoze (C6H12O6) do CO2 i redukcija kiseonika do vode. Zbirna reakcija ćelijske respiracije je:
Proces ćelijske respiracije je takođe u znatnoj meri zavistan od redukcije NAD+ do NADH, kao i od reverzne reakcije (oksidacije NADH do NAD+). Fotosinteza i ćelijska respiracija su komplementarne, mada fotosinteza nije reverzna reakcija ćelijske respiracije:
Biološka energija se frekventno skladišti i oslobađa putem redoks reakcija. Fotosinteza obuhvata redukciju ugljen dioksida u šećere i oksidaciju vode u molekulski kiseonik. Suprotna reakcija, respiracija, oksiduje šećere i proizvodi ugljen dioksid i vodu. U među koracima, redukovana ugljenična jedinjenja se koriste za redukovanje nikotinamid adenin dinukleotida (NAD+), koji zatim doprinosi stvaranju protonskog gradijenta kojim se pokreće sinteza adenozin-trifosfata (ATP). On se održava redukcijom kiseonika. U životinjskim ćelijama, mitohondrija vrši slične funkcije.
Reakcije slobodnih radikala su redoks reakcije koje se javljaju kao deo homeostazae i ubijanja mikroorganizama. Kod ovih reakcija jedan elektron se odvaja od molekula. Slobodni radikali mogu da postanu štetni za ljudsko telo ako se ne vežu za redoks molekul ili antioksidans. Slobodni radikali mogu da izazovu ćelijske mutacije i uzrokuju kancer.
Porumbac, Iernut
Porumbac je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Iernut.
Oksido-redukcija
Redoks reakcije u biologiji
Termin redoks stanje se često koristi za označavanje balansa NAD+/NADH i NADP+/NADPH u biološkim sistemu kao što je ćelija ili organ. Redoks stanje se ogleda u balansu nekoliko grupa metabolita (npr., laktat i piruvat, beta-hidroksibutirat i acetoacetat). Abnormalno redoks stanje se može razviti u niz štetnih situacija, kao što su hipoksija, šok, i sepsa.
Porumbac, Iernut
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Oksido-redukcija
Redoks kruženje
Veliki broj različitih aromatičnih jedinjenja se enzimatski redukuje da formira slobodne radikale koji sadrže jedan elektron više nego početna jedinjenja. U opštem slučaju, donor elektrona je bilo koji od širokog niza flavoenzima i njihovih koenzima. Nakon formiranja, ti anjonski slobodni radikali redukuju molekulski kiseonik do superoksida, i regenerišu nepromenjeno početno jedinjenje. Neto reakcija je oksidacija flavoenzimskih koenzima i redukcija molekulskog kiseonika do superoksidne forme. Ovoj katalitički proces se opisuje kao beskoristan ciklus ili redoks cirkulacija.
Primeri molekula koji indukuju ovoj proces su herbicid parakvat i drugi viologeni, kao i hinoni poput menadiona.
Redoks reakcije u geologiji
mini|Rudnik [[uranijuma, blizo Moaba, Utah. Alternirajući crveni i belo/zeleni peščar je posledica oksidujućih i redukujućih uslova u redoks hemiji površinske vode.]]
U geologiji, redoks reakcije su važne za formiranje minerala, njihovu mobilizaciju, kao i u nekim sedimentacionim sredinama. U opštem slučaju, redoks stanje većine stena se može videti po njihovoj boji. Crvena boja se vezuje za oksidujuće uslove formiranja, dok se zelena tipično vezuje za redukujuće uslove. Bele (pobelele stene) takođe mogu biti vezane za redukujuće uslove. Poznati primer redoks uslova sa uticajem na redoks procese su naslage uranijuma i Navaho peščar.
Balansiranje redoks reakcija
Za opisivanje elektrohemijske reakcije redoks procesa neophodno je da se polu-reakcije oksidacije i redukcije balansiraju. U opštem slučaju, za reakcije u vodenom rastvoru, dodaju se H+, OH−, H2O, i elektroni da bi se kompenzovale oksidacione promene.
Kisela sredina
U kiseloj sredini, joni i voda se dodaju polu reakcijama da bi se balansilara celokupna reakcija.
Na primer, kad mangan(II) reaguje sa natrijum bizmutatom:
Reakcija se balansira skaliranjem dve polu reakcije tako da učestvuje isti broj elektrona:
Dodavanjem ove dve reakcije eliminišu se elektronski članovi i dobija se balansirana reakcija:
Bazna sredina
U baznoj sredini, dodaju se OH− joni i voda polu reakcijama da bi se balansirala reakcija.
Na primer, u reakciji između kalijum permanganata i natrijum sulfit:
Balansiranje broja elektrona u dve polu reakcije daje:
Dodavanjem te dve polu reakcije formira se balansirana reakcija:
Lovča (Žjar na Hronu)
Lovča je naseljeno mjesto u okrugu Žjar na Hronu, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 691 stanovnika.
Trinaest (film, 1937)
Trinaest (Трина́дцать) je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Mihaila Roma i premijerno prikazan 1937. godine, poznat kao klasično ostvarenje osterna. Radnja je smještena u Centralnu Aziju u doba ruskog građanskog rata i prikazuje malobrojnu grupu crvenoarmejaca i dvoje civila koja tokom putovanja kroz pustinju budu napadnuti od strane brojčano nadmoćnijih basmača, te utočište pronalaze u osamljenoj oazi koju su odlučni braniti.
Trinaest je, prema apokrifnim navodima, nastao nakon što je Staljin pogledao film Izgubljena patrola američkog režisera Johna Forda te od Borisa Šumjackog zatražio da snimi sovjetsku verziju. Za taj je zadatak angažiran Mihail Rom koji je film snimao na autentičnim pustinjskim lokacijama; prilikom snimanja je upoznao glumicu Jelenu Kuzminu s kojom će se kasnije oženiti.
Film je imao snažan odjek ne samo u SSSR-u, nego i šire. Godine 1943. je u Hollywoodu napravljen remake pod naslovom Sahara s Humphreyjem Bogartom u glavnoj ulozi.
Oboa
Oboa je drveni puhaći instrument s dvostrukim jezičkom od trske. Na prvi pogled najsličniji klarinetu, ali se na početnom dijelu cijevi nalazi i kratka metalna cjevčica u koju je udjenut jezičak, dok je ljevkasto proširenje na kraju cijevi vidljivo manje nego na klarinetu. Zvuk koji proizlazi iz dvostrukog jezička pomalo je nazalan i oštar, a srazmjerno i prodoran, zbog čega se oboa katkad naziva i truba drvenih glazbenih instrumemata. Međutim, ovaj instrument može zvučati i nježno i toplo, idilično i dirljivo, a to je i uloga koja joj se tipično dodeljuje u klasičnoj glazbi. Također, tipična je za nju i melodika orijentalnog prizvuka (scena u hramu u operi Aida Giuseppea Verdija, zbog asocijalcije s instrumentima slične vrste (zurle i dr.)).
Oboa je melodijski instrument i u orkestru često ima vodeće teme, a njen jasan, čujan i intonativno precizаn zvuk uzima se i kao mjerodavna intonacija za štimanje orkestra, kada se prvo čuje oboa prema kojojse štimaju i ostali instrumenti. Virtuozno-tehničke bravure, koje se često dodjeljuju klarinetu i flauti, oboa manje odgovaraju, a i njen tonski obim je kraći.
Oboa je nastala od jedne vrste srednjovjekovnih šalmaja koji su se po Europi širili pod utjecajem Arapa u Španjolskoj počevši оd 8. stoljeća. Napuštanje nausnika, u koji se kod tih instrumenata, kao u čašicu, smještao trščani jezičak označilo je bitnu promjenu u mogućnosti finijeg nijansiranja zvuka i njegove izražajnosti. Oboa je tijekom 19. stoljeća usavršena dodavanjem mehanizama poluga i poklopaca.
Kod Egipćana i Grka prethodnik oboe se naziva aulos (grč. frula). To je bio najpoznatiji instrument stare Helade. Za izvođenje glavnih tonaliteta Grci su imali 6 vrsta jednostrukih i dvostrukih aulosa.Rimljani taj instrument nazivaju tibia.
Druge vrste oboa
Oboa se javlja u još nekoliko registarskih varijanti i to kao oboa d'amoresa pisanim rasponom od b do e3 (f3), i dvije u slaboj uporabi, sopran oboa pisanog raspona od bes do f3 (zvuči malu tercu niže) i bariton oboa raspona od b do e3 (zvuči oktavu niže). Ipak, od svih registarskih varijanti, najznačajniji je engleski rog.
Heckelphon je baritonska varijanta oboe koja ima za oktavu dublji zvuk što se postiže dvostruko duljom cijevi. Cijev hecklephona ima na donjem kraju proširenje u obliku kugle. Izrađen je na molbu R. Straussa koji ga je prvi put upotrijebio u svojoj operi "Saloma" 1905.god.
Igor Grubić
Igor Grubić (Zagreb, 1969.) multimedijalni je umjetnik i performer, bavi se fotografijom, videom te umjetničkim aktivizmom. Od 1997. do 1999. studira multimediju na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu, 1999./2000. godine montažu na zagrebačkoj Akademiji dramskih umjetnosti te Filozofski fakultet Družbe Isusove, također u Zagrebu. Godine 1998. dobitnik je druge nagrade 33. Zagrebačkog salona. Autor je brojnih projekata ( "Crni peristil","Knjiga i društvo-22%" ) samostalnih i skupnih izložbi u zemlji i inozemstvu. Burna polemika u javnosti pokrenuta je 1998. nakon što je, hommageom čuvenoj akciji protiv totalitarizma Crveni Peristil, obojio u crno splitski Peristil, zbog čega ga je tužilo Državno odvjetništvo. Zbog snažnog javnog odjeka odustalo se od tužbe zbog »uništavanja javne imovine«, a rad mu je nagrađen na 33. zagrebačkom salonu.
Crni Peristil (1998.)
Crni Peristil (1998.) jedna je od njegovih prvih akcija te predstavlja nezaobilazno mjesto u povijesti novije hrvatske umjetnosti. Crnim peristilom umjetnik progovara o hrvatskoj socijalno političkoj stvarnosti s kraja devedesetih godina prošlog stoljeća. Evocirajući akciju Crveni Peristil, kojom je Peristil u siječnju 1968. osvanuo obojen u crveno, istog datuma 1998., Grubić boji trg u crno, odnosno, oslikava crni kružni oblik čija simbolika, u poruci koju je ostavio na trgu, "poput čarobnog ogledala odražava stanje društvene svijesti" u Hrvatskoj tijekom dugogodišnje vladavine HDZ-a. Ova akcija, koja reinterpretira bojanje Peristila u crveno revolucionarne 1968. godine, ukazuje na postajanje velike „crne mrlje“ na hrvatskoj političkoj i društvenoj, sceni te na „umrljanu“ svijest i moral hrvatske javnosti.
Knjiga i društvo - 22% (1998.)
Kao protest na uvođenje stope PDV-a od 22% na knjige 1998. godine Igor Grubić i ATTACK pokrenuli su multimedijsku manifestaciju "Knjiga i društvo – 22%", u kojoj je 40 umjetnika sudjelovalo u protestu protiv poreza. Održavani su performansi u centru grada a instalacije su postavljene na ulicama, trgovima te u knjižarama i knjižnicama. Akcija je među ostalim uključivala i masovno organizirano "otuđivanje" knjiga iz zagrebačke knjižare Algoritam, tiskanje knjižice i prateću izložbu.
Mala lekcija citata (2008.)
Akcija "Mala lekcija citata"(2008.) koju je izveo u sklopu Subversive Festivala sastojala se od vješanja citata svjetskih mislilaca na spomenike poznatih ličnosti koje su Grubiću predstavljale nositelje viših društvenih vrijednosti koji, s povišenom simbolikom i moći govora, postavljeni u javni prostor,građanima služe kao podsjetnik na određene kulturne i društvene vrijednosti. Tijekom ove akcije Grubića je uhitila policija. Bijes jednog prolaznika tijekom ove akcije, koji mu je zaprijetio smrću, izazvala je Heywoodova misao ovješena o spomenik Nikoli Tesli »Što si bliže crkvi, to si dalje od Boga«, kao i misao Lava Tolstoja »Domoljublje opravdava pripremu velikog broja ubojica«.
366 rituala oslobađanja (2008.)
Umjetnički projekt Igora Grubića "366 rituala oslobađanja" (2008.) realiziran je kao niz mikropolitičkih akcija i intervencija koje je umjetnik izvodio gotovo svakodnevno tijekom 2008. i 2009. godine, a objedinjuje već prije korištene taktike - citatnost, utjecaj pop kulture, bliskost sentimentu historijske konceptuale, šamanistički pristup umjetnosti, gerilske/ilegalne akcije, izravnost susreta s ulicom, performativnost, građanski neposluh, poetski terorizam. Grubić se ovim svojim „ritualima“ bori protiv političkog konformizma, građanske pasivnostii konzumerističkog društva. "366 rituala oslobađanja" sastoje se i od svakodnevnih akcija "korigiranja" uličnih grafita s fašističkim i nacionalističkim elementima koje je tijekom noći pretvarao u smiješke, lijepljenja naljepnica s agitacijskim sadržajima na tramvajske stanice i druge javne prostore, postavljanja crvene zvijezde petokrake na odbačene borove nakon božićnih blagdana kojim nostalgično priziva ikonografiju socijalizma, ritualnim ispisivanjem rečenice "Odupiri se epidemiji pohlepe" na novčanice i njihovim odašiljanjem u sustav cirkulacije novca do mnogo vidljivijih, konfrontirajućih, ilegalnih akcija poput postavljanja transparenata političko-poetičnog sadržaja na spomenike u javnom prostoru, preljepljivanja reklamnih jumbo plakata, bojanja u crveno vode u fontani pred Hrvatskom narodnom bankom u kontekstu ekstremnih mjera sigurnosti nametnutih građanima tijekom posjeta Georgea W. Busha Zagrebu. Grubić ovim svojim akcijama proziva građane zbog pasivnosti u odnosu na društvene probleme ili govori o globalnim tendencijama koji utječu i na društvo kod nas. U sklopu akcije "366 rituala oslobođenja" Igor Grubić načinio je tri znaka na vlastitom tijelu - izbrijao oblik zvijezde na glavi, tetovirao riječ neposlušan na rame te urezao žiletom oblik srca na prsima. Važno je naglasiti da Grubićeva intencija nije bila izazivanje šoka kod promatrača; ovi „znakovi“ na tijelu dostupni su promatraču putem fotografija kao već gotov čin, dakle ne izvode se pred gledateljevim očima. Obilježavajući vlastito tijelo na ovaj način, Grubić obilježava sebe kao „neposlušnog“, kao onog koji ne pristaje na općeprihvaćene norme ponašanja i društveno-politički konformizam.
East Side Story (2009.)
Projekt "East Side Story" (2009.) koji je nagrađen na natječaju THT nagrada@msu.hr, postavši tako dijelom Zbirke medijske umjetnosti MSU-a, veoma brzo našao je svoje mjesto unutar postava Zbirki u pokretu. Ta dvokanalna video instalacija jezgrovitim medijskim jezikom govori o važnom društvenom problemu danas – problemu nasilja i netolerancije prema osobama drugačijih seksualnih orijentacija. Sučeljavajući arhivski, dokumentarni materijal o nasilju na ulicama Zagreba i Beograda s „režiranom“ plesnom izvedbom koja stilizira nasilje na mjestima gdje se ono uistinu dogodilo. Odlučio je zajedno s koreografkinjom i plesačima izvesti plesne intervencije na istim lokacijama u oba grada. Jedan od bitnih principa njegovog umjetničkog rada je izlazak u javni prostor iz želje za direktnom komunikacijom s nepripremljenom publikom, što se ne može postići u galerijama i muzejima, gdje se kreće manji krug ljudi. Grubić djeluje i u nezavisnom producentskom studiju »Fade In«, gdje se pojavljuje kao autor i producent dokumentarnih, a u studiju »Kreativni sindikat« i animiranih filmova.
Scotland, Indiana
Skotland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
San Giacomo Roncole, Modena
San Giacomo Roncole je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Kamilo Horvatin
Kamilo Horvatin (Milček; Varaždin, 18. jul 1896 — 15. mart 1938), istaknuti hrvatski komunista i revolucionar. Bio je član CK KPJ i urednik Borbe.
Horvatin je bio jedan od osnivača i rukovodećih ljudi KPJ, koji je do šestojanuarske diktature bio 12 puta hapšen.
Dodekanal
Dodekanal je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,318 Da.
Kamilo Horvatin
Streljan je zajedno sa mnogim drugim istaknutim jugoslovenskim komunistima tokom staljinističkih čistki.
Biografija
Rođen je 18. jula 1896. godine u Varaždinu. Išao je u Trgovačku školu u Zagrebu. Od rane mladosti je bliski prijatelj s Miroslavom Krležom, Augustom Cesarcem i Đurom Cvijićem. Tokom školovanja učestvuje u đačkim štrajkovima.
Bio je pripadnik pro-jugoslovenske nacionalno revolucionarne omladine pre prvog svetskog rata. 1912. godine je zbog učešća u atentatu na namesnika Hrvatske Slavka Cuvaja uhapšen i odležao je dve godine.
Iz tamnice se vraća u proljeće 1914. u Zagreb, gdje surađuje u Obzoru. U Zagrebu je završio školovanje i zaposlio se kao bankarski činovnik.
Partijski rad
Godine 1919, učestvovao je u štrajku bankarskih činovnika. Od početka učestvuje u jugoslovenskom komunističkom pokretu i postao član tada osnovane Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
thumb|Teoretski časopis [[Borba (novine)|Borba, koji je Horvatin uređivao sa Đukom Cvijićem.]]
Horvatin je bio vodeći komunistički aktivista. Bio je predavač na prvoj političkoj školi KPJ u Zagrebu 1919–20. Od 1919. do 1920. godine je bio sekretar Pokrajinskog sekretarijata KPJ za Hrvatsku i Slavoniju, član Centralnog komiteta KPJ, član Politbiroa CK KPJ i član Predstavništva KPJ u Kominterni. 1919. i 1920. godine Kamilo Horvatin i drugovi su govorili na predizbornim zborovima Socijalističko-radničke par­tije Jugoslavije (komunista), a uz njih su se le­pršale crvene zastave.
Godine 1920, izabran je za zagrebačkog gradskog odbornika na listi KPJ, a 1927. godine na listi Republikanskog saveza radnika i seljaka, kao i za zastupnika Zagrebačke oblasne skupštine. U periodu frakcijskih borbi unutar KPJ, bio je istaknuti predstavnik leve frakcije. Bio je delegat na Drugom i Trećem kongresu i Četvrtoj zemaljskoj konferenciji KPJ. Bavio se i novinarstvo. Bio je pokretač, saradnik i urednik glasila KPJ - „Novi svijet“, „Komunist“, „Borba“ i teorijskog časopisa „Klasna borba“.
Emigracija u SSSR
Posle zavođenja Šestojanuarske diktature u Jugoslaviji, 1929. godine, emigrirao je u Austriju, a potom je izvesno vreme boravio u Čehoslovačkoj i na kraju u Sovjetskom Savezu. Tamo je živeo pod imenom Boris Nikolajevič Petrovskij. U Moskvi je od 1934. godine bio predavač i upravitelj Jugoslovenskog sektora na Komunističkom univerzitetu nacionalnih manjina Zapada. U Moskvi je radio i kao saradnik Agrarnog instituta.
Britanska profesorka Phyllis Auty navodi da je nakon Aprilskog plenuma CK KPJ, Horvatin zajedno sa drugim Gorkićevim protivnicima uklonjen iz CK. Hrvatski istoričar Ivan Očak navodi da je sredinom 1936. godine kooptiran u CK KPJ, umesto tada smenjenog Vladimira Ćopića.
Lipnja 1937. godine, ne znajući da će uskoro i sam biti optužen za »trockizam«, Kamilo Horvatin u »Proleteru« zdušno podržava Staljinov progon navodnih trockista:
Streljanje u Moskvi
Nakon streljanja generalnog sekretara KPJ Milana Gorkića, Kamilo Horvatin je krajem 1937. i početkom 1938. optuživao Broza da ulepšava stanje u KPJ, da „daje sasvim lažnu sliku stanja u Partiji“, u jednom času i da je „faktički provokator“.
U vreme staljinovih čistki, Horvatin je uhapšen 7. februara 1938. godine i osuđen na smrt. Streljan je 15. marta iste godine.
Prema tadašnjem staljinističkom običaju, po Titovom dolasku u Moskvu od njega je traženo da se izjasni o "raskrinkanim" rukovodiocima partije. On je u vreme hapšenja Horvatina kadrovskom odelu Kominterne o njemu napisao:
U kasnijim sećanjima je Tito donekle ublaživao svoju kvalifikaciju Horvatina:
Odlukom Vojnog kolegijuma Vrhovnog suda Sovjetskog Saveza Kamilo Horvatin je posthumno rehabilitovan 8. oktobra 1963. godine.
Porodica
Njegova supruga Jovanka Mileusnić-Horvatin takođe je učestvovala u komunističkom pokretu. Bila je zajedno sa njim uhapšena, 1938. godine i osuđena na osam godina zatvora. Posle izlaska iz zatvora, 1946. godine, vratila se u Jugoslaviju. Tokom Narodnooslobodilačkog rata, 1944. godine poginuo je njihov sin Damjan, kao politički komesar jedne partizanske brigade.
Fordora, Bolzano
Fordora je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1489 m.
La Selva, Ocozocoautla de Espinosa
La Selva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 589 m.
Luka (Novo Mesto na Vahu)
Luka je naseljeno mjesto u okrugu Novo Mesto na Vahu, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 622 stanovnika.
Duomo, Vicenza
Duomo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
La Mesa del Tomate, Bocoyna
La Mesa del Tomate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2355 m.
Japanska čajna ceremonija
230px|desno|thumb|Japanska čajna ceremonija Japanska čajna ceremonija (jap. 茶道, "put čaja") tradicionalni je način pripremanja i posluživanja čaja u Japanu.
Hinajana
Hinajana (hīnayāna) je sanskritski i pali pojam koji doslovno znači „malo vozilo“. To je prvobitno bio pežorativan termin koji su skovali sledbenici mahajane, „velikog vozila“, kako bi označili one koji su kao Budine reči prihvatali samo najranije zabeležene govore.
Hinajanisti ne priznaju kasnije govore, koje su sastavili mahajanski mudraci, a za koje se tvrdi da sadrže deo učenja za koje je Buda osećao da je suviše duboko za svoju prvu generaciju učenika, te ga je tajno poverio podzemnim zmijama na čuvanje.
Japanska čajna ceremonija
U čajnoj ceremoniji, po pravilu, koristi se posebna vrsta zelenog čaja u prahu, koja se razlikuje od čaja predviđenog za svakodnevnu upotrebu.
Hinajana
Sistem hinajana sekti bio je komplikovan i nedostaje više karika da bi bio rekonstruisan. Sa stanovišta sistematike, hinajana budizam je predstavljao izuzetno zanimljiv sistem multiplikovane razgranatosti, uporediv sa drugim razgranatim sistemima poput đainizma, hrišćanstva i islama. Doktrinarii konflikt bio je fundamentalna dimenzija ovog sistema, čije su mogućnosti bile latentno uočljive već od početka.
Današnja teravada škola jedna je od preživelih sekti hinajane.
Japanska čajna ceremonija
Čajna ceremonija obuhvaća obrok (ćakaiseki) i dva služenja čaja (koić i usuče), a traje približno četiri sata.
Prvobitno, čajna ceremonija bila je privilegija isključivo aristokracije, a svoj današnji oblik dobila je zahvaljujući zen majstoru Sen no Rikju (1522. - 1591).
Lubina (Novo Mesto na Vahu)
Lubina je naseljeno mjesto u okrugu Novo Mesto na Vahu, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.406 stanovnika.
Babica Kolombatovićeva
Babica (slingurica) Kolombatovićeva (Parablennius zvonimiri) riba je koja spada u porodicu slingurki (lat.Blenniidae).
Noćni majmuni
Noćni majmuni (Aotidae) su porodica primata iz grupe majmuna Novog svijeta. Porodica obuhvaća osam vrsta koje su sve dio jednog roda (Aotus). Oni su jedini američki primati koji su aktivni noću.
Babica Kolombatovićeva
Opis
Ima sluzavo tijelo, golo bez ljusaka, izduženo, s manjim kožnim ticalima poviše očiju. Mužjak i ženka su smeđe boje, s mnoštvom šara i pruga, ženka tamno smeđe, a mužjak bojom ide prema crvenkastoj. Žive u samom plićaku, do 6 m dubine, u procjepima stijena i rupama, češće na tamnijim mjestima bez svijetla. Hrani se algama, a može narasti do 7 cm duljine.
Noćni majmuni
Rasprostranjenost
Noćni majmuni žive u Južnoj Americi. Nastanjuju područje od Paname na sjeveru pa do sjevernih dijelova Argentine kao najjužnije granice rasprostranjenosti ovih primata.
Baigneaux (Er i Loar)
Benjo je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šatoden.
Noćni majmuni
Opis
Krzno im je meko i gusto. Na gornjem dijelu tijela krzno je sivo, a trbuh im je narandžasto crvenkasto. Glave su im okrugle a oči lagano izbuljene i okrenute prema naprijed. Suprotno tome, uške su im male, i gotovo potpuno skrivene u krznu. Tri crne pruge okružuju im inače bijela lica. Noćni majmuni su malene životinje, dužina tijela im je između 24 i 37 cm, a teški su od 0,6 do 1,3 kg. Rep im je duži od tijela, no ne može služiti za hvatanje.
Baigneaux (Er i Loar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 196 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 122 metara (maksimalnoj 136 m, a minimalnoj 119 m).
Noćni majmuni
Način života
Noćni majmuni su stanovnici šuma, od tropskih preko sušnih pa do planinskih šuma do visine od 2000 m nadmorske visine. Dane provode u dupljama stabala ili u gustom granju, a noću idu u potragu za hranom.
Opština Siliștea, Teleorman
Siliștea je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Noćni majmuni
Način života
Za razliku od drugih noćnih životinja, noćni majmuni razlikuju boje. To se smatra indicijom da su se razvili od dnevnih životinja. Ove životinje zbog toga ovise o mjesečini, dok su im aktivnosti vrlo smanjene u vrijeme vrlo mračnih noći.
Žive u porodičnim skupinama od dvije do pet jedinki, sastavljene od roditelja i nekoliko generacija njihovog podmlatka. Teritorijalne su životinje koje nastanjuju područje od 9 ha. Druge grupe tjeraju sa svog teritorija krikovima ali i borbom. Noćni majmuni vladaju nizom glasova koji služe obrani teritorija, upozoravanju od neprijatelja ili kod mladih odraslih potrazi za partnerom. Njihovo glasanje ponekad liči na mijaukanje mačaka.
Hrana
Noćni majmuni su svežderi. Jedu voće, orašaste plodove ali i kukce i malene kralježnjake.
Razmnožavanje
Za pronalaženje partnera noćni se majmuni oslanjaju prije svega na svoje glasanje. Kad se jednom nađe jedan par, ostaje zajedno niz godina.
Ugroženost
Indigeni narodi love noćne majmune zbog mesa i krzna. Pored toga, mnogi majmuni iz ove porodice love se da ih se drže kao kućne ljubimce ali i za različite laboratorijske pokuse na životinjama. Ta je praksa u SADu kao i u većini južnoameričkih država danas zabranjena.
Kao i mnogi drugi stanovnici šuma Južne Amerike, i ovi primati trpe zbog uništenja njihovih prirodnih staništa. No, zbog velikog područja koje nastanjuju, kao i zahvaljujući raznolikosti životnih prostora na kojima žive, ova porodica je manje ugrožena od drugih grupa primata Južne Amerike.
Vrste
Na temelju boja njihovih vratova, noćni majmuni se dijele na "prvobitne" sivogrle i "napredne" crvenogrle.
Liptovski Trnovec
Liptovski Trnovec je naseljeno mjesto u okrugu Liptovski Mikulaš, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 568 stanovnika.
Las Palomas, Ahuehuetitla
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuehuetitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1241 m.
Los Llanitos, Del Nayar
Los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1503 m.
Calabazas, Bocoyna
Calabazas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2559 m.
El Naranjo, Concordia
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Possesso, Roma
Possesso je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Gil Claudio, Tihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Di Via Cesari, Verona
Di Via Cesari je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Chiabriera, Cuneo
Chiabriera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
El Pilar, Apaseo el Grande
El Pilar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
St. James, Minnesota
Sent Džejms je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.605, što je 90 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Apetatitlán de Antonio Carvajal, Tlaxcala
Apetatitlán de Antonio Carvajal je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7151 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2296 m.
Stroncijum jodid
Stroncijum jodid (SrI2) je so stroncijuma i joda. To je jonsko, u vodi rastvorno, i higroskopno jedinjenje, koje se može koristiti u medicini kao zamena za kalijum jodid.
Laigueglia, Savona
Laigueglia je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
El Roble, Amatlán de los Reyes
El Roble je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Laigueglia, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1773 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Racameț, Iernut
Racameț je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Iernut.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
El Roble, Amatlán de los Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 596 m.
Las Cabañas, Ocozocoautla de Espinosa
Las Cabañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Liptovský Peter
Liptovski Peter je naseljeno mjesto u okrugu Liptovski Mikulaš, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.376 stanovnika.
Opština Siliștea Nouă, Teleorman
Siliștea Nouă je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Colonia Antonio P. Ramírez, Almoloya
Colonia Antonio P. Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2546 m.
Robbins, Illinois
Robins je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.337, što je 1.298 (-19,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fluorotelomer
Fluorotelomeri su oligomeri na bazi fluorougljenika ili  telomere koje su sintetizirane putem  telomerizacije. Neki fluorotelomeri i na njima zasnovana jedinjenja su izvor ekološki upornih perifluoriranih karboksilnih kiselina, kao što su  PFOA i  PFNA, dok se  druge dodatno istražuju.
Dobijanje i upotreba
U radikalnoj telomerizaciji of fluorotelomerne molekule, varijante fluoriniziranih  alkena mogu služiti kao nezasićeni taksogeni, uključujući  i tetrafluoroetilen, viniliden fluorid, hlorotrifluoroetilen i heksafluoropropen. Međutim, mnogi fluorotelomeri, kao što su  fluorotelomerni alkoholi, a na bazi su fluorougljika zato što su sintetizirani od tetrafluoroetilena. Osim alkohola, sintetski proizvodi uključuju fluorotelomerne jodide, olefine i akrilatni monomer. Polimerizirani akrilat iz jodida alkoholnih monomera predstavlja >80% globalne proizvodnje i upotrebe produkata na bazi fluorotelomera.
Fluorotelomeri se koriste za "vatrogasne pjene, ambalaže za hranu koja je otporna na masti, zaštitu kože  i  za otporne  mrlje tepisima i tekstilu. Fluorotelomeri se upotrebljavaju i za kontaktni papir za umotavanje hrane, zbog  lipofobnosti, praveći papir koji je otporan na apsorpciju ulja  iz masne hrane. Fluorotelomerski omotači se upotrebljavaju i za kesice za mikrovalno prouzvedene kokice, omote „brze hrane“, slatkiša i kutija za pice.
Okolišni i zdravstveni aspekti
Fluorotelomeri koji sadrže prekurssore PFOA mogu se matabolizirati  i razložiti do PFOA,  upornih  globalnih zagađivača  koji se kod  ljudi nalaze  u niskim – milijarditim dijelovima. Tokikolozi procijenili su  da mikrovalni uređaj za kokice, zbog visoke vreline i obložene kese,  može dostići razinu PFOA  i do oku  20%, mjereno u pojedinačnmo potrošenih 10 kese godišnje, ako se  1% fluorotelomera metabolizira do PFOA.
PFOA formira se i kao nehotični sporedni proizvod fluorotelomera, pa je  na taj način prisutan  u gotovim proizvodima koji su tretirani fluorotelomerima, uključujući i one koji su namijenjeni za kontakt sa hranom. Američka administracija za hranu (USFDA) našla je da fluorotelomeri na bazi premaza na papiru (koji se može primijeniti za kontakt papirfa sa hranom u rasponu koncentracija od 0,4%) sadrže  oko 88.000 –160.000 milijarditih dijelova PFOA,  kesa za  mikrovalne kokice sadržane 6–290 milijarditih  dijelova PFOA.
Industrijske i vladine aktivnosti
U 2002. kompanija Burger King ze prekinula upotrebu  fluorotelomerima obloženih kutija. Nakon više od godinu dana pregovara o " telomernoj trgovini, donesena je odluka  da Asahi Glass, Clariant, Daikin America i DuPont obavljaju degradacijske studije o 13 svojih proizvoda. Američka agencije za zaštitu životne sredine (USEPA) i kompanije nisu se dogovorile o uslovima.
U 2009. , nakon 546-dnevnih istraživanja, USEPA objavila je procjenu degradcijskog poluživota polimera na bazi  fluorotelomera u rasponu od  10–17 godina. Ova procjena je ustanovila mnogo kraću dužinu poluživota nego DuPontova studija. S obzirom na to neslaganje, USEPA preuzela je znatne napore da se razvijew metode za ispitivanje stope razgradnje komercijalnih polimera na bazi  fluorotelomera. USEPA zatim sprovodi studije sa dva DuPontova polimera u četiri  vrste tla i vode uz pomoć ovog metoda. Ova nova studije našla je da se poluživot za ove komercijalne polimera fluorotelomer na bazi kreće od 33 112 godina, otprilike u skladu sa procjenama EPA za 2009. godinu.
Durlo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 850 m.
Babica kukmašica
Babica kukmašica (lat. Salaria pavo) - domaćih naziva slingura krunašica, huhorica je riba koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae).