cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paration
Paration je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 291,261 Da.
ADO
__NOTC__ Termin ADO ima više značenja.
MDA
__NOTC__ Termin MDA ima više značenja.
Sej Salustije
Sej Salustije (Seius Sallustius, ? - 227) bio je rimski velikodostojnik iz doba Severske dinastije. Bio je unuk Publija Seja Fuscijana, konzula iz doba Marka Aurelija. Godine 225. je postao tast mladom caru Aleksandru Severu te nedugo potom dobio titulu cezara, odnosno de facto prijestonasljednika. Međutim, nakon nekoliko godina mu je kćer, carica Salustija Orbijana, pobjegla iz carske palače natrag u roditeljski dom, žaleći se na stalno zlostavljanje od strane careve majke i de facto vladarice Julije Mameje. Salustije se savjetovao sa oficirima Pretorijanske garde kako da zaštite njegovu kćer, ali je taj čin protumačen kao zavjera protiv carske vlasti. Salustije je u augustu iste godine uhapšen i pogubljen. Njegova kćer se prisilno razvela od cara i protjerana je u Afriku.
IPR
__NOTC__ Termin IPR ima više značenja.
Clearmont, Wyoming
Klirmont je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 142, što je 27 (23,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Baza podataka opasnih materija
Baza podataka opasnih materija (, HSDB) je toksikološka baza podataka pri Američkoj nacionalnoj medicinskoj biblioteci (NLM). Ona je deo toksikološke mreže podatak (TOXNET). Njen fokus je na toksikologiji potencijalno opasnih hemikalija, i obuhvata informacije o ljudskom izlaganju, industrijskoj higijeni, procedure za rukovanje hitnim slučajevima, posledice po životnu sredinu, regulatorne zahteve, i srodne oblasti. Svi podaci su referencirani i izvedeni iz reprezentativne selekcije knjiga, vladinih dokumenata, tehničkih izveštaja, i izabrane primarne literature. Sve unose recenzira naučni panel (SRP), čiji članovi predstavljaju spektar profesija i interesa.
Barre, Massachusetts
Bar je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.009, što je 141 (-12,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bogumili u Vizantiji
thumb|desno|300px|Razvoj bogumilstva od X do XV veka. Bogumili u Vizantiji su bili hrišćani koje je vladajuća pravoslavna crkva smatrala jereticima i nazivala fundagijagiti (gr: funda - torba) i kudugeri. Oni teže izvornom hrišćanstvu, gde čoveku koji se obraća Bogu nisu potrebni posrednici, sveštenici, niti posebne verske zgrade. Bogumilstvo se prvobitno javlja među Slovenima centralnog Balkana, kao reformska struja vizantijskog pravoslavlja. Ubrzo se širi i među neslovenskim stanovništvom Carigrada i Male Azije.
Poreklo
Smatra se da bogumilstvo potiče od pavlićana i masalijana. Masalijani (gr: euhiti - molitelji) se javljaju u IV ili V veku u prednjoj Aziji, i molitvama i plesanjem teraju iz sebe zlog duha, sotonu. Oni su upražnjavali neprestanu molitvu, u skladu sa savetom Apostola Pavla: "Molite se neprestano". Smatra se da su mesalijani verovali u čovekovu moć samospasenja. Pavlićani teže vraćanju starom dobu prvih hrišćanskih opština, i pokazuju izrazitu borbenost protiv crkvenog sjaja i bogatsva, jerarhije crkve i učešća u spletkama dvorskog i prestoničkog života. Bili su protiv naknadnih svetaca, koji se slave pored Hrista i gotovo ravno njemu, i protiv kulta ikona, koji su smatrali idolopoklonstvom. Bogumili u Vizantiji se u odbacivanju ikona takođe oslanjaju na stariji pokret ikonoborstva iz 6. i 7. veka, koji odbacuje kult ikona i relikvija u hrišćanstvu, a posebno klanjanje ikonama careva. Vizantijski car Konstantin V Kopronim (741-775) je preselio iz Azije više hiljada sirijskih i jermenskih pavlićana u Trakiju, a 970. car Jovan I Cimiskije je preselio još oko 200.000 Jermena pavlićana i naselio ih oko Filipopolja (današnjeg Plovdiva), kao odbranu od nadirućih Bugara. Oni se ubrzo udružuju sa Bugarima u čestim pobunama protiv Vizantije.
Hronologija
1034. godine Jevtimije (Euthymius), monah manastira „Bogorodica Perivlepta” u Konstantinopolju, rodom iz Akmonije u Maloj Aziji, piše polemički spis protiv maloazijskih bogumila. On kaže da oni sebe nazivaju pravim hrišćanima, ali su pravoslavnima poznati kao fundagijagiti, dok se međusobno zovu bogumili. Jevtimije tvrdi da su bili spremni i da učestvuju u pravoslavnim obredima, pa čak i svetim tajnama, kojima nisu pridavali važnost. Upitani za svoju veru, odgovarali bi da veruju „u sve što i mi“. Kao jednog od bogumilskih starešina pominje Jovana Curila, sveštenika iz Akmonije, koga ondašnji ljudi nazivaju popom. Jevtimije otkriva bogumile i u svom manastiru u Konstantinopolju.
Kozma I (1075–81), patrijarh Konstantinopolja, u svom pismu arhiepiskopu Larise u Tesaliji piše: „Za one koji govore da je Sotona tvorac vidljive tvari... anatema!“ Patrijarh takođe anatemiše i popa Bogumila, koji je širio manihejsku jeres u vreme kralja Petra bugarskog, što je najraniji pomen popa Bogumila u grčkim izvorima.
Tokom 1140-ih i 1150-ih je u Konstantinopolju održan niz suđenja bogumilima. Nekolicina episkopa i jedan patrijarh, Kozma I Atikos (1146-7), su osumnjičeni zbog ovog učenja. Sabor u Konstantinopolju 1140. godine, na čelu sa patrijarhom Lavom (1134-1143), je pozvao na uništenje raznih grčkih dela koja sadrže učenje slično masalijanskom, „inače nazvano bogomilskim“. Isti crkveni sabor je našao dokaze bogumilstva u spisima Konstantina Hrizomalusa (en: Constantine Chrysomallus), nedavno preminulog u manastiru svetog Nikole na Hijeronu, i posthumno ga osudio za jeres. Spisi su povučeni iz opticaja i spaljeni. Za vreme cara Manojla I Komnina, novi patrijarh Mihajlo II (1143–46) je predsedavao saborom koji je dvojicu kapadokijskih episkopa zbog bogumilsva osudio na kaznu samice, iako optužba teško da je imala veze sa bogumilskim učenjem. Monah Nifon, koji je svuda uvažavan kao sveti čovek, je protestovao protiv kazne, pa je i sam osuđen kao bogumil i zatvoren u manastiru Perivlepton u Konstantinopolju. Patrijarh Mihajlo je nasilno reagovao na širenje bogumilstva, pa je tokom njegove vladavine sabor naredio da se nepokorni bogumili spaljuju bez obraćanja civilnom sudu. 1146. godine patrijarha Mihajla, nasleđuje Kozma II Atikos (1146-1147), koji odmah oslobađa monaha Nifona, braneći njegovu pravovernost. 20. februara 1147. se sabiraju episkopi kojima predsedava car Manojlo i Kozmu proglašavaju krivim zvog naklonosti bogumilima. U Vizantiji je 1140-ih optužba za bogumilstvo bila moćno oružje protiv političkih protivnika, slično kao optužba za komunizam u SAD 1950-ih. Manojlo I Komnin je 1150-ih godina pomagao Ilariona Meglenskog, episkop meglenske eparhije, u srednjoj Makedoniji u pokrštavanju bogumila i progonu onih koji nisu hteli da se pokrste.
1167. godine bogumilski starešina Konstantinopolja pop Nikita, pripadnik Dragovićke crkve, putuje u Italiju i južnu Francusku da bi prisustvovao katarskom saboru u Sen Feliksu na kome se odlučivalo o teritorijalnom razgraničenju katarskih opština u zapadnoj Evropi. 1170-ih, krajem Manojlove vladavine, Hugo Eteriano iz Pisana izdaje traktat protiv patarena (Adversus Patherenos) u Carigradu. Traktat je napisan na zahtev nepoznatog velikaša, sa ciljem da ubedi cara da primeni smrtnu kaznu na bogumile. U njemu se pored ostalih optužbi, navodi da bogumili odbijaju da daju zakletvu (feud), i komentariše: „Bez zakletvi ovaj svet ne bi bio i ne može biti čvrsto zasnovan.“ misleći pritom na feudalni svet njegovog vremena.
Kada su krstaši 1204. zauzeli Konstantinopolj, istoričar Žofroa de Vilarduen beleži da su tamo zatekli neke pavlićane. Vaseljenski patrijarh i vizantijski car su boravili u Nikeji, jer su Carigrad tada držali Latini. Pismo Germana, patrijarha Nikeje (1222-1240), stanovnicima Konstantinopolja, sadrži anatemu protiv svih koji nazivaju „životorodni i časni krst vešalima“. 1261. godine, vizantijski car Mihajlo VIII (1259–82) povraća Konstantinopolj.
U zimu 1316–17 je mladi Grigorije Palama boravio u manastiru na planini Papikion, na "granici Trakije i Makedonije", gde je raspravljao sa lokalnim bogumilima, koje njegov biograf naziva mesalijanima.
Jedna od ozbiljnijih provala bogumilstva se zbila početkom 1320-ih na Svetoj Gori, monaškom središtu pravoslavnog sveta. Crkvene vlasti javljaju Svetom sinodu u Konstantinopolju da su jeretici bogumili koji odbacuju kult ikona, uče da krštenje i pričešće nemaju vrednosti i ne veruju u Hristovo ovaploćenje niti u telesno vaskrsenje mrtvih. Nićifor Grigora, vizantijski istoričar, prenosi da je nekima od njih sledila pokora, ali su ostali prognani sa Atosa, dok su neki pobegli tokom suđenja za Solun i Konstantinopolj. Pojava bogumilstva na Svetoj Gori se vremenski podudara sa procvatom asketske tradicije isihazma (gr: ἡσυχασμός - mirovanje, tihovanje) među tamošnjim monasima. Zato što isihazam pridaje veću važnost unutrašnjoj usredsređenosti na prosvetljenje, nego liturgiji i spoljašnjim obredima crkve, u početku je optuživan za mesalijanstvo (isto kao i bogumili), ali su takve optužbe prestale nakon sabora u Konstantinopolju 1351. godine kada je isihazam proglašen pravoslavnim.
Patrijarh Kalist († 1363) u Žitiju Teodosija Trnovskog iznosi da je jeres dospela na Svetu Goru preko monahinje Irine, koja nosi glas pobožnosti, ali je prikrivena bogumilka. Sa njom su se bratija povremeno viđala kada bi kakvim poslom izašli do grada. Dva bogumila prognana sa Svete Gore 1320-ih, Lazar i Kiril Bosota (bosi) su pobegli za bugarsku prestonicu Trnovo, gde su propovedali protiv krsta, ikona, braka itd. i imali učenike. 1347. godine još jedan od prognanih bogumila sa Atosa, Đorđe od Larise, i dalje propoveda i predvodi grupu učenika među kojima je i monahinja Porina (ili Irina).
Pred sam pad Soluna 1430. godine, solunski arhiepiskop Simeon (1416–29), objavljuje Raspravu protiv jeretika, u kojoj osuđuje kudugere.
Aulnoye-Aymeries
Olnoa Emeri je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Sever.
Saborna džamija u Heratu
250px|desno|mini|Saborna džamija u Heratu Saborna džamija u Heratu (perz. مسجد جامع هرات, paš. د هرات جامع جومات) je džamija koja se nalazi u afganistanskom gradu Heratu. Podigli su je abasidski guverneri oko godine 875. Dograđena je oko 1200. godine te obnovljena nakon mongolskog pustošenja. Kasnije su je obnavljali i dograđivali timuridski vladar Ruh-šah (cca. 1405.). Predstavlja glavnu džamiju u gradu i vrijedan spomenik azari stila iranske arhitekture.
Aulnoye-Aymeries
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 9.882, a gustina naseljenosti je iznosila 1,141 stanovnika/km².
Parietin
Parietin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,263 Da.
Dražen Vukov Colić
Dražen Vukov Colić (Zagreb, 1. svibnja 1944. – Krapinske Toplice, 30. studenog 2018), jugoslavenski i hrvatski novinar , diplomat i kazališni kritičar.
Novinarski rad
U novinarstvu od 1966. godine. Počeo kao student u Studentskom listu u Zagrebu (1966–1968), gdje je bio i zamjenik glavnog urednika. U zagrebačkom Vjesniku i njegovoj kući radio je od 1968. do 1991. godine. Bio je kazališni kritičar do 1971. godine. Od 1973. do 1975. bio je urednik rubrike Kulture. Dopisnik Vjesnikovih izdanja iz New Yorka bio je od 1975. do 1980. godine. Po povratku u Zagreb uključen je u ekipu koja je, pod vodstvom Jože Vlahovića pripremila i 1982. pokrenula politički tjednik Danas, gdje je bio zamjenik glavnog urednika. Danas se ubrzo našao u sukobu s politikom Slobodana Miloševića te s dijelom partijskog vodstva u Hrvatskoj. Osobito je oštar bio sukob s Borislavom Mikelićem u Petrinji. Partijsko vodstvo pokrenulo je unutar Osnovne organizacije SKH u Danasu stegovni postupak protiv vodećih urednika, od reda članova Partije. Drugarsko vijeće je dogovorilo kompromis s izaslanikom Predsjedništva Centralnog komiteta Mladenom Žuvelom da se urednici kazne opomenama, što bi im omogućilo da ostanu na čelu tjednika. Nezadovoljno time, hrvatsko partijsko vodstvo je potkraj 1982. istjeralo iz Danasa i urednike koji su mu se zamjerili i predsjednika Drugarskog vijeća. Dražen Vukov Colić je desetljećima kasnije izražavao žaljenje zbog partijske kazne, smatrajući nepravednom ocjenu da je „objektivno djelovao“ protiv vodeće uloge Saveza komunista. Premješten je za urednika u dvotjednik Start, a 1984. je izabran za dopisnika Vjesnikovih izdanja iz Bonna, što je značilo i punu partijsku rehabilitaciju. Po povratku iz Bonna bio je glavni i odgovorni urednik Danasa od 1988. do 1991. godine.
Predsjednik Tuđman je 1991. smatrao da od Danasa treba učiniti „Time magazin''“, pa je Vukov Colić smijenjen, te su gotovo svi urednici otpušteni s posla. Vukov Colić je tada djelovao kao slobodni suradnik do 1994. godine, kada je ondašnji glavni urednik Novog lista Veljko Vičević pozvao u svoj dnevnik više vodećih novinara nekadašnjeg Danasa. Vukov Colić je u tome riječkom listu radio do umirovljenja 2010. (uz stanku dok je, ne raskinuvši radni ugovor s Novim listom, bio veleposlanik Republike Hrvatske). Između 1994. i 2000. objavio je više od 1300 kolumna i dobio dvije nagrade Hrvatskoga novinarskog društva. Od 2010. Vukov Colić je kolumnist internetskog glasila T-portala.
Diplomacija
Bio je veleposlanik Republike Hrvatske u Austriji (2000–2004), te u Bugarskoj (2004–2008). Bio je 2000. predsjednik Radne grupe predsjednika Republike Hrvatske za promicanje Hrvatske u svijetu Identitet i image, te član Savjeta predsjednika Republike Hrvatske za vanjsku politiku i diplomaciju.
AMDA
__NOTC__ Termin AMDA ima više značenja.
PEA
__NOTC__ Termin PEA ima više značenja.
Johnson City, Kansas
Džonson Siti je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Neckarbischofsheim
Nekarbišofshajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.898 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226055.
Johnson City, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.495, što je 33 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Neckarbischofsheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Nekarbišofshajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 171 metra. Površina opštine iznosi 26,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.898 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 148 stanovnika/km².
Case Miotto, Padova
Case Miotto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Amel-sur-l'Etang
Amel sir l'Etan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
The War of the Worlds
Rat svjetova (The War of the Worlds) (1898) je science fiction roman u kome je autor H. G. Wells opisao invaziju Engleske od strane vanzemaljaca s Marsa. Predstavlja jedan od najstarijih i najpoznatijih prikaza vanzemaljske invazije na Zemlju te je utjecao na mnoge slične romane te poslužio kao predložak nekoliko filmova, radio-drame i TV-serije. Delo se bavi problemima ljudske evolucije i odnosa zapadne civilizacije prema svojim kolonijama. Ideja za delo Rat svetova je nastalo preko razgovara pisca sa jednim svojim prijateljem. Kada je upitao prijatelja "Što bi bilo da nas napadne neka razvijenija civilizacija i da se odnosi prema nama kao mi prema svojim kolonijama?", sinula mu je ideja da napiše delo Rat svetova. Emitiranje radio-drame godine 1938. je izazvalo kontroverze, jer su mnogi slušatelji vjerovali kako je riječ o pravoj marsovskoj invaziji, a što se smatra jednim od najpoznatijih primejra masovne histerije.
Amel-sur-l'Etang
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 150 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 252 metara (maksimalnoj 256 m, a minimalnoj 205 m).
Trivigliano, Frosinone
Trivigliano je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
HYP
__NOTC__ Termin HYP ima više značenja.
CPCCOEt
CPCCOEt je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 247,247 Da.
Ivan Šebalj (slikar)
Ivan (Ivo) Šebalj (Zagreb, 5. lipnja 1912. – Zagreb, 19. veljače 2002.), bio je hrvatski slikar.
Životopis
U Zagrebu je završio osnovnu školu i realnu gimnaziju. Diplomirao je 1942. na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu u klasi profesora Marina Tartaglie. Od 1954. do 1961. nastavnik je na Školi primijenjenih umjetnosti u Zagrebu, a od 1961. do 1978. profesor na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. 1996. dodijeljeno mu je odličje Reda Danice Hrvatske s likom Marka Marulića, te Spomenica domovinske zahvalnosti.
Sun City West, Arizona
Sun City West je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24,535 stanovnika.
UCLA
Termin UCLA ima više značenja:
USS
__NOTC__ Termin USS ima više značenja.
Bartolomej Đurđević
Bartolomej Đurđević (Mala Mlaka kraj Odre ?, oko 1506. – Rim ?, oko 1566.), hrvatski pisac, putopisac i leksikograf. Autor prvoga tiskanog hrvatsko-latinskog rječnika.
Životopis
Rođen je u Maloj Mlaki kraj Zagreba.
Consped - Italian Leather, Bari
Consped - Italian Leather je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Bartolomej Đurđević
Životopis
On je prvi, ne samo Hrvat nego i Slaven, čiji su spisi bili poznati širom Europe. Njegovi su spisi imali velik utjecaj na vladare i poznate intelektualce onoga doba (Karlo V., papa Julije III. i na Luthera). On je ujedno tvorac i prvog rječnika u Hrvata (pola stoljeća stariji od čuvenog Vrančićeva rječnika iz 1595.).
Consped - Italian Leather, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Bartolomej Đurđević
Životopis
Sudjelovao je u Mohačkoj bitci (1526.) i bio zarobljen, te se nalazi u Turskom sužanjstvu, gdje je 7 puta prodavan i 13 godina se nalazi u zarobljeništvu iz kojeg najzad bježi. Ti su događaji ostavili veliki trag na njega što se jako očitovalo u njegovom spisateljstvu. Konstantno upozorava na tursku opasnost i potiče protuturski otpor svih naroda Europe (putuje Papi u Rim) Godine 1544. u Antwerpenu (Nizozemska) izdana je knjiga "De Aflikacione tam capitorum..." koja sadrži i mali Hrvatsko-Latinski rječnik na štokavskoj ikavici, i molitve "Oče Naš, Zdravo Marijo..." Piše i djelo o običajima Turaka. Poznat je i pod imenom "Jeruzalemski hodočasnik".
Umro je u Rimu za posjeta Papi, kojeg je tražio da mu odobri vojnu protiv Turaka.
Washington, Georgia
Vašington (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.134 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.134 stanovnika, što je 161 (3,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
DUS
__NOTC__ Termin DUS ima više značenja.
Rural Hill, Tennessee
Rural Hil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.007, što je 25 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Castineta
Kastineta je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 53 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 800 metara (maksimalnoj 1.563 m, a minimalnoj 255 m).
Igor Zidić
Igor Zidić (Split, 10. veljače 1939.), povjesničar hrvatske umjetnosti, likovni kritičar, pjesnik i esejist. On se smatra jednim od najistaknutijih autoriteta za likovnu umjetnost u Hrvatskoj te vrhunski poznavatelj hrvatske moderne umjetnosti.
Sunizona, Arizona
Sunizona je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 281 stanovnika.
Igor Zidić
Rođen je u Splitu, gdje je završio klasičnu gimnaziju. Diplomirao je povijest umjetnosti i komparativnu književnost na Sveučilištu u Zagrebu 1964. godine. Igor Zidić je postao urednik Hrvatskog tjednika 1971. godine, ali je izgubio posao nakon što je časopis zatvoren u vladinom obračunu sa pokretom Hrvatskog proljeća.
Manasquan, New Jersey
je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Igor Zidić
Igor Zidić je bio ravnatelj Moderne galerije u Zagrebu od 1989. do 2008. godine. Dvanaest je godina, od 2002. do 2014., bio predsjednik Matice hrvatske.
Manasquan, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.897, što je 413 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Annet-sur-Marne
Ane na Marni je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.128, a gustina naseljenosti je iznosila 161 stanovnika/km².
Igor Zidić
Pet pjesama Igora Zidića u ukrajinskom prijevodu slavnog ukrajinskog pjesnika Dmytra Pavlyčka tiskano je u maloj antologiji hrvatske poezije «Ideja svijeta» (K.: «Osnove», 2008.).
Neckargemünd
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Nekargemind se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 127 metara. Površina opštine iznosi 26,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.987 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 535 stanovnika/km².
Partenolid
Partenolid je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 248,318 Da.
Cody, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.520, što je 685 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chianchiro, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Great Bend, New York
Grejt Bend je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 843, što je 42 (5,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atlantic Records
Atlantic Records (Atlantic Recording Company) je američka diskografska kuća najpoznatija po svojim R&B, rock and roll i jazz izdanjima. Tokom svojih prvih 20 godina rada, Atlantic je stekao ugled kao jedna od najvažnijih diskografskih kuća koja je specijalizirana za jazz, R&B i soul.
Neckarsulm
Nekarsulm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 26.828 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125065, NUTS (DE118) i LOCODE (DE NEM) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Nekarsulm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 162 metra. Površina opštine iznosi 24,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 26.828 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.076 stanovnika/km².
Signalna oblast
thumb|Šema četiri različita proteinska signala koji omogućavaju lokalizaciju u ćeliji
Proteinska signalna oblast sadrži informaciju za slanje datog proteina do određene lokacije u ćeliji. Ona se sastoji od aminokiselinskih ostataka koji su međusobno udaljeni u primarnoj sekvenci, ali su blizo jedni drugih u tercijarnoj strukturi savijenog proteina (pogledajte crveno obojenu oblast na dijagramu). Signalne oblasti se, za razliku od signalnih sekvenci, ne odsecaju od proteina nakon sortiranja. Veoma je teško predvideti njihovo postojanje.
Signali za nuklearnu lokalizaciju su obično signalne oblasti, mada postoje i signalne sekvence. Oni su prisutne kod proteina predodređenih za transpot u jedro i omogućavaju selektivni transport iz citosola putem komleksa nuklearnih pora.
ATC kod C10
{{Columns-list|2|
C10BX Inhibitori HMG CoA reduktaze, druge kombinacije
}}
Nonanol
__NOTC__ Termin nonanol ima više značenja.
Inseminacija
desno|bezokvira Inseminacija je unošenje sjemena u maternicu (eng. Intrauterine Insemination - IUI) ili jajovod (eng. Intratubal Insemination - ITI). Koristi se pri liječenju neplodnosti u slučaju malo smanjene plodnosti muškarca zbog smanjenog ukupnog broja spermija ili nešto manjeg broja pokretnih spermija (v. spermiogram), nepovoljne kvalitete sluzi grlića maternice, prisustva anti-spermatozoidnih antitijela ili u slučaju nepoznatog uzroka neplodnosti.
Inseminacija u medicinski potpomognutoj oplodnji
Inseminacija je najjednostavnija i najjeftinija, ali i najmanje uspješna metoda medicinski potpomognute oplodnje. Uvjet za primjenu inseminacije je prohodnost jajovoda. Može se provoditi u prirodnom ciklusu bez hormonalne stimulacije ili uz blagu hormonalnu stimulaciju žene. Iako se u postupku može koristiti čisto sjeme nakon likvifikacije, češće se koristi prethodno kondicioniranje sjemena centrifugiranjem i ispiranjem, kako bi se zadržali samo najbolji spermiji u uzorku.
Broj inseminacija koje se provode prije primjene kompliciranijih oblika liječenja je ograničen jer je dokazano da se šansa za trudnoću znatno smanjuje nakon određenog broja ciklusa liječenja. Primjerice, u studiji na 428 žena čija je ovulacija inducirana klomifen citratom, 84.5% dobivenih trudnoća postignuto je u prve 3 inseminacije. Stoga se ne preporučuje provesti više od 6 inseminacija, a u nekim slučajevima čak i manje (primjerice, kad je žena starija).
Statistički pokazatelji
U Europi je 2005 po statistikama ESHRE-a zabilježeno 120,613 homolognih inseminacija kod žena mlađih od 40 godina, s uspjehom od 12.6% po inseminaciji, i 18,515 inseminacija spermom donora. Od toga je u Hrvatskoj bilo 1,054 homolognih i 80 heterolognih (donorskih) inseminacija.
Marijan Čavić
Marijan Čavić (Zagreb, 10. ožujka 1915. — Logor Jasenovac, krajem 1941.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je 10. ožujka 1915. godine u Zagrebu u radničkoj obitelji. Kao metalski radnik, uključio se u rad Ujedinjenih radničkih sindikata Jugoslavije. Ubrzo je postao sindikalni aktivist i radio je na organizaciji mnogih sindikalnih akcija i štrajkova. Godine 1939., bio je primljen za člana Komunističke partije Jugoslavije, a neposredno uoči Drugog svjetskog rata postao je sekretar Trećeg rajonskog komiteta KPH u Zagrebu.
Poslije okupacije Jugoslavije i formiranja Nezavisne Države Hrvatske 1941., Marijan Čavić je u svom rajonu organizirao ilegalni rad, sudjelovao u diverzantskim akcijama, te pomagao u radu Mjesnog komiteta u osnaživanju organizacija KPJ. Odlukom Centralnog komiteta Komunističke partije Hrvatske, sredinom kolovoza 1941. napustio je Zagreb i otišao u Karlovac, gdje je trebao pomagati karlovačkim komunistima u organiziranju antifašističke borbe. Neposredno poslije dolaska u Karlovac, preuzeo je dužnost sekretara Mjesnog komiteta i postao član Okružnog komiteta KPH za Karlovac. Zajedno s Ivanom Marinkovićem i Josipom Krašem, nastojao je uspostaviti prekinute veze sa Zagrebom, Petrovom gorom, Gorskim kotarom, Hrvatskim primorjem, Pokupljem, Likom i Banovinom. Ilegalci su u Karlovcu uspjeli, unatoč stalnoj aktivnosti ustaša i talijanskih fašista, u relativno kratkom roku obnoviti partijsku organizaciju i osposobiti je za efikasan rad. Pod rukovodstvom Marijana Čavića uspješno je radila i organizacija Antifašističke fronte žena i tajna tiskarnica KPJ u Karlovcu, smještena u gradskom naselju Dubravac.
Ustaška policija je, 16. listopada 1941. godine, kod knjižare „Fogina“ u Karlovcu iznenadila i uhapsila Marijana Čavića. Znajući da je značajan aktivist organizacije KPJ u Karlovcu, ustaška policija ga je podvrgla mučenju, ali on nije priznao ni svoje ime. Da bi skratio svoje muke, pokušao je izvršiti samoubojstvo. Međutim, želeći pod svaku cijenu iznuditi od njega informacije, policija ga je otpremila u karlovačku bolnicu na liječenje.
Članovi partijske organizacije saznali su da se njihov sekretar nalazi u bolnici, pa je napravljen plan za njegovo oslobađanje. Jedan vod od 24 borca iz Prvog kordunaškog bataljuna, predvođen Većeslavom Holjevcem, preobučen u domobranske uniforme stigao je u Karlovac 17. studenog. Iako je sve teklo po unaprijed utvrđenom planu, akcija spašavanja Marijana Čavića nije uspjela, jer su ga u međuvremenu ustaše ponovo vratili u zatvor, tako da ga Holjevčev spasilački vod nije našao u bolnici.
Marijan Čavić je poslije ove akcije bio prebačen u Zagreb. Tada je izvršen još jedan pokušaj njegovog spašavanja i to zamjenom zarobljenika. Međutim, ni taj pokušaj nije uspio. Marijan Čavić je odveden u logor Jasenovac, gdje je bio ubijen krajem 1941. godine.
Naslijeđe
Ukazom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 27. studenog 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Danas jedna ulica u zagrebačkoj gradskoj četvrti Peščenica - Žitnjak nosi njegovo ime.
MIBC
__NOTC__ Termin MIBC ima više značenja.
Heptanol
__NOTC__ Termin Heptanol ima više značenja.
Tufano, Frosinone
Tufano je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Metilpentanol
Termin metilpentanol ima više značenja:
Propanol
__NOTC__ Termin Propanol ima više značenja.
Sabor protiv bogumila u Bugarskoj
Cržavno-crkveni sabor protiv bogumila 11. februara 1211. godine je sazvao bugarski car Boril u Trnovu. Njemu prisustvuju svi viši duhovnici i prestonički velikaši, a rukovodi ga car, koji ispituje dovedene bogumile. Istoričar Vladimir Ćorović smatra da je ovaj državni sabor u stvari održan protiv careve opozicije.
Cilj sabora je javno razobličavanje i opšte odricanje ideja bogumilskog učenja. Nakon sabora, deo bogumila se odrekao učenja i ponovo pokrstio, a oni, koji su ostali tvrdi u veri, su izopšteni iz društva, osuđeni na teške telesne kazne i zatočeni, poput bogomilskih vođa Petra Kapadokijskog i Luke i Mateja Rodobolskog. Prokletstva i surova kažnjavanja bogumilskih vođa je trebalo da budu primer ostalim sledbenicima.
Odluke sabora su zapisane u Sinodiku cara Borila, čija je osnova prevod jednog vizantijskog antijeretičkog sinodika iz 10. veka. Dokument sadrži razne podatke o bogomilskim verovanjima i o duhovnoj atmosferi bugarskog srednjovekovnog društva. Rukopis je višekratno prepisivan i razprostiran po Bugarskoj i susednim stranama.
Borilov sinodik proklinje popa Bogomila zajedno s učenikom Mihailom i drugim viđenijim bogumilima, među kojima su Todor, Dobri, Stefan, Vasilije i Petar. Petar Kapadokijski se pominje kao dedec (odnosno djed) Sredeca, što je staro slovensko ime za Sofiju. Pored bogumila, takođe se proklinju i svi oni koji sa njima jedu i piju i od njih primaju darove.
Billy-sous-Mangiennes
Biji su Manžijen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 297 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 209 metara (maksimalnoj 250 m, a minimalnoj 202 m).
Svetislav Pešić
thumb|Svetislav Pešić 2008. Svetislav Pešić (rođen u Novom Sadu 28. avgusta 1949.) je bivši jugoslovenski košarkaš, a trenutno je trener nemačkog kluba Bajern Minhen. Svetislav Pešić je jedan od najtrofejnijih evropskih trenera. Sa reprezentacijom Jugoslavije je osvojio Svetsko prvenstvo u košarci 2002. i Evropsko prvenstvo u košarci 2001., a sa Nemačkom je osvojio Evropsko prvenstvo 1993. Sa klubovima koje je vodio osvojio je Evroligu 2003, Evrokup 2007, Kup Radivoja Koraća 1995, sedam nacionalnih prvenstava i četiri nacionalna kupa.
Biografija
Svetislav Pešić je igračku karijeru započeo u Pirotu, zatim nastavio u Partizanu i Bosni. Sa Bosnom je osvojio prvenstvo i kup Jugoslavije 1978. i Kup evropskih šampiona 1979.
Svetislav Pešić je trenersku karijeru započeo u Bosni 1982. i ostao u njoj do 1986. U tom periodu je kao trener osvojio prvenstvo Jugoslavije 1983, nakon kontroverze oko finalne utakmice protiv KK Šibenka, i kup Jugoslavije 1984. Od 1984. do 1987. je bio trener mladih reprezentacija Jugoslavije. 1985. je osvojio kadetsko, a 1986. juniorsko evropsko prvenstvo u košarci. Sa juniorskom reprezentacijom Jugoslavije u Bormiju 1987.zajedno sa profesorom Radomirom Šaperom je osvojio titulu prvaka sveta.
Od 1987. do 1993. je bio selektor reprezentacije Nemačke, sa kojom je osvojio Evropsko prvenstvo 1993. u Nemačkoj.
Svetislav Pešić je 1993. postao šef stručnog štaba berlinske Albe i na tom mestu ostao do 2000. Sa Albom je osvojio Kup Radivoja Koraća 1995. i četiri uzastopne titule prvaka Nemačke u periodu od 1997. do 2000.
2001. je imenovan za selektora reprezentacije Jugoslavije. Sa Jugoslavijom je osvojio Evropsko prvenstvo 2001. u Turskoj i Svetsko prvenstvo 2002. u Indijanopolisu. Pored selektorske funkcije, Pešić je godinu dana vodio i nemački Keln.
Nakon reprezentacije Pešić je postao trener Barselone. Sa Barselonom je u sezoni 2002/2003. osvojio prvenstvo i kup Španije i Evroligu, dok je sledeće godine ponovo osvojio prvenstvo Španije. Zbog svađe sa članom uprave, Pešić je napustio Barselonu i prešao u rimsku Lotomatiku.Trener Svetislav Pešić sarađuje u stručnom štabu zajedno s profesorom i kondicionim trenerom Milivojem Karalejićem.
Njegov sin Marko Pešić je nemački košarkaški reprezentativac, kome je Svetislav bio trener u Albi.
Ivan Šadović
250px|thumb|Spomen ploča u katoličkoj crkvi u [[Wittichenauu.]] Johannes Schadowitz, hrvatski Ivan Šadović (Zagreb, 1624. - Gross Särchen, 29. svibnja 1704. godine), bio je hrvatski časnik. Smatra se povijesnim predloškom za legendarnog lužičkoprpskog čarobnjaka Krabata.
Sudjelovao je u Velikom turskom ratu i zbog svojih sposobnosti za organizaciju i ostalih vještina postao je predvodnik konjičke jedinice.
Spasio je od smrti u turskom zarobljeništvu kneza Ivana Jurja III. od Saske. Iz zahvalnosti hrvatskom časniku knez je darovao posjed Gross Särchen.
Tijekom njegove vladavine Gross Särchen je doživio procvat, što je doprinijelo stvaranju legende o njemu.
Kao katolički vjernik, iz protestanstkog je Gross Särchena putovao u Wittichenau kako bi sudjelovao na svetoj misi. Živio je 80 godina, a pokopan je u katoličkoj crkvi u Wittichenauu. Tamo se nalazi i spomen ploča o čovjeku o kojem je narod ispreo niz legenda.
Patelamid A
Patelamid A je organsko jedinjenje, koje sadrži 35 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 742,952 Da.
Case Mistro, Padova
Case Mistro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Geografija Indije
Geografija Indije ekstremno je raznolika s krajolikom koji se proteže od snijegom pokrivenih planinskih lanaca do pustinja, nizina, brežuljaka i visoravni. Klima se kreće od ekvatorijalne na krajnjem jugu do klime tundre na himalajskim visinama. Indija obuhvaća većinu Indijskog potkontinenta i ima obalu dugu preko 7.000 km od koje većina leži na poluotoku koji je isturen u Indijski ocean. Indija graniči na zapadu s Arapskim morem, a na istoku s Bengalskim zaljevom.
Indija graniči s Pakistanom, Narodnom Republikom Kinom, Bangladešom, Mianmarom, Nepalom, Butanom i Afganistanom. Šri Lanka i Maldivi su otočne države južno od Indije. Zemlja je podijeljena na 28 država, šest federalnih administrativnih saveznih teritorija i Teritorij nacionalnog glavnog grada. Političke podjele općenito slijede lingvističke i etničke granice umjesto geografskih prijelaza.
Položaj i veličina
thumb|240px|Rt Comorin je najjužnija kopnena točka Indije.
Indija leži sjeverno od ekvatora između 8° 4' i 37° 6' sjeverne geografske širine i 68° 7' i 97° 25' istočne geografske dužine. Po veličini je sedma najveća zemlja na svijetu s ukupnom površinom od 3,287.263 km². Udaljenost od sjevera do juga iznosi 3.214 km, a od istoka do zapada 2.933 km. Indija ima kopnenu granicu dugu 15.200 km i obalnu crtu od 7.516,5 km. Andamanski i Nikobarski otoci u Bengalskom zaljevu i Lakshadweep u Arapskom moru također su dijelovi Indije.
Indija je omeđena Arapskim morem na jugozapadu i Bengalskim zaljevom na jugoistoku. Na sjeveru, sjeveroistoku i sjeverozapadu nalaze se Himalaje. Kanyakumari tvori južni vrh indijskog poluotoka koji se sužava prije završetka u Indijskom oceanu.
Politička geografija
Indija je podijeljena na 28 država (koje su dalje podijeljene na distrikte), šest saveznih teritorija i Teritorij nacionalnog glavnog grada Delhi. Države imaju vlastite izabrane vlade, dok saveznim teritorijima upravljaju administratori koje postavlja savezna vlada.
Indija polaže pravo na državu Jammu i Kashmir, ali to osporavaju Pakistan i Kina, koji upravljaju dijelovima teritorija. Kina polaže pravo na državu Arunachal Pradesh, koja se nalazi pod upravom Indije.
Geografske regije
Indija se dijeli na sedam geografskih regija. One su
Planine
Indija ima nekoliko većih planinskih lanaca čiji se vrhovi nalaze iznad 1.000 m. Himalaje su jedini planinski lanci koji imaju snijegom prekrivene vrhove. Ti lanci su:
thumb|240px|Kompozitna slika Himalaje.
Himalajski planinski lanac najviši je planinski lanac na svijetu. On formira indijsku sjeveroistočnu granicu koja je odvaja od ostatka Azije. Himalaje su jedan od najmlađih planinskih lanaca na svijetu, koji se prostiru gotovo neprekinuto na udaljenosti od 2.500 km i prekrivaju površinu od 500.000 km².
thumb|240px|Himalajski vrhovi u Sikkimu.
Shiwalik ili niža Himalaja se sastoji od manjih brda prema indijskoj strani. Većina stjenovitih formacija je mlada i visoko nestabilna, pa je tijekom kišne sezone klizanje terena redovita pojava. Mnoge indijske brdske stanice smještene su na tom lancu. Klima varira od suptropske u podnožju planina do tundre na višim visinama planinskih lanaca.
Planine koje se nalaze na istočnoj indijskoj granici s Mianmarom nazivaju se Patkai ili Purvanchal. One su stvorene istim tektonskim procesima koji su uzrokovali formiranje Himalaje. Postoje tri brdska lanca koji spadaju pod Patkai: Patkai-Bum, Garo-Khasi-Jaintia i Lushai brda. Lanac Garo-Khasi se nalazi u indijskoj državi Meghalaya. Klima se proteže od umjerene do alpske ovisno o visini. Na privjetrinskoj strani ovih brda nalazi se Cherrapunji, najvlažnije mjesto na Zemlji koje prima najvišu godišnju količinu padalina.
thumb|240px|Vindhyas u srednjoj Indiji.
Lanac Vindhya prolazi kroz većinu središnje Indije i pokriva udaljenost od 1.050 km. Prosječna visina tih brda je 300 m. Vjeruje se da su se formirali od ostataka koji su nastali trošenjem stare planine Aravalli. Vindhya odvaja geografski sjevernu Indiju od južne Indije. Zapadni kraj lanca leži u istočnom Gujaratu blizu granice s državom Madhya Pradesh, dok se ostatak proteže na istok i sjever skoro do rijeke Ganges kod Mirzapura.
Satpura je lanac brda koji se nalazi u središnjoj Indiji. Započinje u istočnom Gujaratu blizu obale Arapskog mora, zatim ide istočno kroz Maharashtru, Madhyju Pradesh te završava u državi Chhattisgarh. Prostire se na udaljenosti od 900 km, a mnogi se vrhunci izdižu iznad 1000 m. Uglatog je oblika, pa mu se tjeme nalazi kod Ratnapurija, a dvije su strane paralelne s rijekama Tapti i Narmadom. Usporedno se kreće s lancem Vindhya, koji leži na sjeveru pa ta dva lanca u smjeru istok-zapad dijele indogangesku ravan na sjeveru i visoravan Dekan na jugu Indije. Narmada teče kroz depresiju između lanaca Satpura i Vindhya, preuzima vode sa sjevernog nagiba lanca Satpura i teče na zapad prema Arapskom moru.
thumb|240px|Lanac Aravalli u Rajasthanu.
Aravalli je najstariji planinski lanac u Indiji koji se proteže od sjeveroistoka do jugozapada preko Rajasthana u zapadnoj Indiji. Dugačak je približno 500 km. Sjeverni kraj lanca se nastavlja u Haryanu u obliku izoliranih brda i stjenovitih hrptova, a završava blizu Delhija. Najviši vrh čini Mount Abu koji se uzdiže na 1.722 m te leži blizu jugozapadnog završetka lanca blizu granice s Gujaratom. Grad Ajmer sa svojim jezerom leži na južnoj padini lanca u Rajasthanu. Lanac Aravalli je erodirani ostatak starog naboranog planinskog sustava koji je nekoć bio prekriven snijegom. Lanac se uzdigao u prekambrijskom događaju nazvanom Aravalli-Delhi orogeneza. Aravalli spaja dva stara segmenta koji sačinjavaju indijski kraton: segment Marwar na sjeverozapadu lanca i segment Bundelkhand na njegovu jugoistoku.
Zapadni Gati ili planine Sahyadri prolaze duž zapadnog kraja indijske visoravni Dekan koju odvajaju od uske obalne ravni duž Arapskog mora. Lanac započinje južno od rijeke Tapti blizu granice Gujarata i Maharashtre te se kreće približno 1.600 km kroz države Maharashtru, Gou, Karnataku, Keralu i Tamil Naduu gotovo do južnog vrška indijskog poluotoka. Prosječna visina iznosi oko 1.000 m, a najviši se vrhunci nalaze u južnom dijelu lanca u Maharashtri. Dva najpoznatija vrha koji leže u Zapadnim Gatima su Kalsubai 1.646 m i Mahabaleshwar 1.438 m.
Istočni Gati su diskontinuirani lanac planina kojega erodiraju i odsijecaju četiri glavne rijeke južne Indije: Godavari, Mahanadi, Krishna i Kaveri. Ti se planinski lanci šire od Zapadnog Bengala na sjeveru zatim kroz Orissu i Andhra Pradesh sve do Tamil Nadua na jugu. Oni idu paralelno s Bengalskim zaljevom te nisu visoki kao Zapadni Gati, iako neki vrhovi prelaze 1000 m visine.
Indogangeska ravan
thumb|200px|Satelitski prikaz gangeskih ravni. thumb|240px|Prostor indogangeske ravni preko Južne Azije.
Indogangeske ravni su velike naplavne ravni riječnih sustava Inda i Gange-Brahmaputre. One se protežu paralelno s planinama Himalaje od Jammua i Kashmira na zapadu do Assama na istoku. Prostor naplavnih ravni sačinjavaju države Punjab, Haryana, istočni Rajasthan, Uttar Pradesh, Bihar, Jharkhand i Zapadni Bengal. Indogangeska ravan zauzima površinu od 700.000 km², a širina se kroz čitavu dužinu razlikuje za nekoliko stotina kilometara. Glavne rijeke koje oblikuju dio tog sustava su Ganga (Ganges) i Ind s pritocima Beas, Jamuna, Gomti, Ravi, Chambal, Sutlej i Chenab.
Indogangeski pojas je najopsežniji prostor neprekinutog aluvija na svijetu, koji je oblikovan depozicijom (odlaganjem) nanosa brojnih rijeka. Ravni su nizinske i većinom bez šuma što ih čini pogodnima za navodnjavanje kroz brojne kanale. Područje također obiluje podzemnim izvorima vode.
Ravni su jedna od najintenzivnijih poljoprivrednih područja na svijetu. Usjevi uzgojeni na indogangeskoj ravni prvenstveno su riža i pšenica, koje se uzgajaju u rotaciji. Ostali usjevi uključuju kukuruz, šećernu trsku i pamuk. Poznate također kao Velike ravni, indogangeske se ravni nalaze među najgušće naseljenim područjima na svijetu.
Pustinja Thar
thumb|240px|[[Jaisalmer u Rajasthanu nalazi se u srcu pustinje Thar. Regija je aridna i prašnjava.]]
Pustinja Thar (također poznata pod imenom Velika indijska pustinja), vruća pustinja koja oblikuje značajan dio zapadne Indije. Prostire se kroz četiri države u Indiji - Punjab, Haryanu, Rajasthan i Gujarat, te pokriva površinu od 208.110 km². Pustinja se nastavlja u Pakistanu gdje se naziva pustinja Cholistan. Većina pustinje Thar nalazi se u Rajasthanu gdje pokriva 61 posto njegove geografske površine. Pustinja je većinom stjenovita, dok je njezin mali dio na krajnjem zapadu pjeskovit.
Podrijetlo pustinje Thar je nesigurno. Neki geolozi smatraju da je pustinja stara od 4.000 do 10.000 godina, dok ostali tvrde da je aridnost u ovoj regiji započela mnogo ranije. Područje karakteriziraju ekstremne temperature koje ljeti prelaze 45 °C, a zimi se spuštaju ispod točke smrzavanja. Padaline su nepredvidljive i nepravilne, te se kreću od ispod 120 mm na krajnjem zapadu do 375 mm prema istoku. Nedostatak padalina je uglavnom posljedica jedinstvenog položaja pustinje u odnosu na lanac Aravalli. Pustinja leži u području kišne sjene koju stvara grana jugozapadnog monsuna iz Bengalskog zaljeva. Paralelna narav lanca s granom iz Arapskog mora također znači da pustinja ne prima puno padalina.
Pustinja se može podijeliti u dvije regije, Veliku i Malu pustinju. Velika se pustinja proteže sjeverno od kraja regije Rann of Kutch u Gujaratu. Mala pustinja se prostire od rijeke Luni između gradova Jodhpura i Jaisalmera sve do sjevernih područja. Tla u aridnoj regiji općenito imaju pjeskovitu do pjeskovito-ilovastu teksturu. Postojanost i dubina se razlikuju prema topografskim obilježjima. Nisko položena ilovasta tla su teža i mogu imati čvrstu koru od gline, kalcijeva karbonata ili gipsa. Zbog slabe gustoće naseljenosti učinak stanovništva na okoliš je manji u usporedbi s ostatkom Indije.
Clinton, Ohio
Klinton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Geografija Indije
Pobrđa
Središnje je pobrđe sastavljeno od triju glavnih visoravni - visoravan Malwa na zapadu, visoravan Dekan na jugu (prekriva većinu indijskog poluotoka) i visoravan Chota Nagpur u Jharkhandu prema istoku.
Clinton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.214, što je 123 (-9,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geografija Indije
Pobrđa
Visoravan Dekan je velika trostranična visoravan omeđena Vindhyama na sjeveru te Istočnim i Zapadnim Gatima s obiju strana. Dekan zauzima ukupnu površinu od 1,9 milijuna km². Uglavnom je zaravnjen s visinama koje se protežu od 300 do 600 m.
Ime Dekan dolazi iz sanskrtske riječi dakshina što znači "jug". Visoravan se blago naginje od zapada prema istoku i pruža uspon za nekoliko poluotočnih rijeka poput Godavarija, Krishne, Kaverija i Narmade. Regija je većinom semiaridna budući da leži na zavjetrinskoj strani oba Gata. Velik dio Dekana prekriva trnovito grmlje raštrkano s malim regijama bjelogorične širokolisne šume. Klimu obilježavaju vruća ljeta i blage zime.
Visoravan Chota Nagpur se nalazi u istočnoj Indiji, te zauzima velik dio države Jharkhand kao i susjedne dijelove Orisse, Bihara i Chhattisgarha. Ukupna površina visoravni Chota Nagpur iznosi približno 65.000 km². Visoravan je sastavljena od triju manjih visoravni Ranchija, Hazaribagha i Kodarme. Visoravan Ranchi je najveća visoravan s prosječnom visinom od 700 m. Velik dio visoravni je pošumljen i prekriven suhim bjelogoričnim šumama Chote Nagpura. Visoravan je poznata po svojim ogromnim rezervama ruda i ugljena.
Poluotok Kathiawar u Gujaratu je uz Veliki indijski poluotok još jedan velik poluotok u Indiji.
Istočna obala
Istočna obalna ravan je širok prostor zemlje koji leži između Istočnih Gata i Bengalskog zaljeva. Prostire se od Tamil Nadua na jugu do Zapadnog Bengala na sjeveru. Delte mnogih indijskih rijeka oblikuju velik dio tih ravni. Rijeke koje teku ovim područjem su Mahanadi, Godavari, Kaveri i Krishna. Regija jednako prima kišu od sjeveroistočnog i jugozapadnog monsuna, pa godišnji prosjek padalina iznosi između 1.000 i 3.000 mm. Širina ravni varira između 100 i 130 km.