cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dodekanez
Istorija
Dodekanez je prvo važno razdoblje doba kasne praistorije, kada se na ostrvima javlja uticaj kretsko-minojske civilizacije. Posle propasti ove civilizacije na ostrvima se naseljavaju Dorani i arhipelag postaje poznat po tom grčkom plemenu tokom cele antike.
San José, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Dodekanez
Istorija
Tokom stare Grčke Dodekanez je bio organizovan u niz malih, ali važnih polisa. Svi oni su bili privremeno okupirani tokom Grčko-Persijskih ratova, a zatim su pali pod uticaj antičke Atine (tzv. Delski savez). Krajem razdoblja stare Grčke počinje razvoj Rodosa, koji će potom biti jedan od najvažnijih centara Helenističke kulture.
Helenistička civilizacija 164. g. pada pod stari Rim, a zatim dolazi pod okrilje Vizantije. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Dodekanez ostaje u rukama vizantinaca u okviru Nikejskog carstva, ali slabljenjem Vizantije već početkom 13. veku Rodos i bliska ostrva potpadaju pod vlast Zapada, tačnije viteza Malteškog reda, pod kojima ostaju dugo, do kraja 15. veka.
Novi gospodar Dodekaneza bilo je osmansko carstvo od 1480. g. Vlast osmanlija zbog posebnog položaja Dodekaneza nije bila preterano kruta i imala je osobine mesne autonomije. Postojanje autonomije i velika povezanost, poslovna umešnost i spregnutost mesnih trgovaca sa vlašću u osmanskom carstvu bili su glavni činioci nevelikog učestvovanja mesnog stanivništva u Grčkom ratu za nezavisnost 1820-ih, što je ostrva spasilo većeg razaranja, ali i doprinelo dugoj osmanskoj valadavini nad Dodekanezom. Može se čak reći i da je 19. vek doneo mnoge blagodeti stanovništvu Dodekaneza, koji je tada bio jedan od najbogatijih delova osmanskog carstva.
1912. godine Dodekanez su okupirali Italijani i u njihovim rukama ostao je do 1945. g., kraja Drugog svetskog rata. Tokom ovog razdoblja vršena je italijanizacija, što je doprinelo masovnom iseljavanju i propadanju privrede. Nakon povrata arhipelaga u sastav Grčke ovaj proces je zaustavljen, pre svega zahvaljujući razvoju turizma.
Stanovništvo
Dodekanez kao važna turistička oblast u Grčkoj imaju visok rast stanovništva, čime se polako popravlja demografsko stanje napravljeno u prvoj polovini 20. veka, kada se veliki broj ostrvljana odselio na kopno (najviše u Atinu) ili u inostranstvo. Dominira gradsko stanovništvo. Na Rodosu živi više od 60% stanovništva.
Privreda
Danas Dodekanez spada u najprivlačnija turistička odredišta na Sredozemlju, a neka su postala statusni simboli (Rodos, Kos). Zbot toga turizam poslednjih decenija čini najvažniju privrednu delatnost.
Zbog nedostatka vode poljoprivreda nikada nije bila važnija od pomorstva, ali je uzgajanje maslina i vinove loze bilo i ostalo tradicinalno. U navodnjavanim područjima gaje se i agrumi i duhan.
Johann Gottfried Schadow
thumb|right|Litograf (1830) s prikazom Johanna Gottfrieda Schadowa
Johann Gottfried Schadow (20. maj 1764 – 27. januar 1850) bio je njemački kipar, poznat kao jedna od vodećih ličnosti Pruske na prijelazu iz 18. u 19. vijek. Odrastao je u porodici siromašnog krojača, ali mu je u mladosti prepoznat kiparski talent te je šegrtovao kod znamenitog barokong kipara Tassaerta. Već 1787. je imenovan pruskim dvorskim kiparom, a 1816. je postao direktor berlinske Akademije. Među djelima, napravljenima u neoklasicističkom stilu, se ističu zajednički kip princeze Frederice i Louise, kao i četveropreg na Brandenburškim vratima. Bio je blizak prijatelj Goethea, čiji je lik također ovjekovječio u bistama.
Njegovi sin Rudolph je bio istaknuti kipar, a drugi sin Friedrich Wilhelm istaknuti slikar. Njegov unuk Felix von Bendemann je bio istaknuti admiral, zaslužan za stvaranje kolonijalnog carstva ujedinjene Njemačke.
Opština Hălmagiu, Arad
Hălmagiu je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Topčiderska reka (TV drama)
Topčiderska reka je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Predstavlja četvrtu epizodu TV-antologije Samci. Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Gordan Mihić.
Mato Grosso do Sul
Matu Grosu du Sul (portugalski: Mato Grosso do Sul) je jedna od 26 brazilskih država, locirana na zapadu države, uz granicu sa Bolivijom i Paragvajem.
Pontegiacomo, Genoa
Pontegiacomo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Louise Élisabeth Vigée Le Brun (16. travnja 1755. – 30. ožujka 1842.) francuska je slikarica i najpoznatija slikarica osamnaestog stoljeća. Njen stil uglavnom je smatran rokokoom, no pokazala je interesa i za neoklasicističko slikarstvo. Unatoč tome, Vigée Le Brun se ne može smatrati neoklasicisticom pošto je, između ostalih, portret Marije Antoanete po izboru boje i stila isključivo slikan u rokokou.
Biografija
Rođena u Parizu 16. travnja 1755. godine, Marie Élisabeth Louise Vigée kćer je portretista Louisa Vigéea od kojeg je i naučila tehnike slikarstva. Majka joj je bila frizerka. Poslana je živjeti s rođacima u Épernon do dobi od šest godina kada je otišla u samostan gdje je ostala pet godina. Njen otac je preminuo kada je imala 12 godina od infekcije nakon operacije uklanjanja riblje kosti koja je zapela u njegovu grlu. Godine 1768., njena se majka udala za imućnog draguljara, Jacques-Francoisa Le Sèvrea, te se obitelj preselila u rue Saint-Honoré blizu Palais-Royala. Kasnije ju je imućna nasljednica, Louise Marie Adélaïde de Bourbon, žena Louis-Philippea II., vojvode od Orléansa, uzela pod svoju zaštitu. Tokom tog perioda, Louise Élisabeth je učila kroz savjete Gabriela Françoisa Doyene, Jean-Baptistea Greuzea, Josepha Verneta i drugih velikana tog doba.
Marija Antoaneta
left|thumb|Portret [[Marija Antoaneta|Marije Antoanete, 1783. Slikala Louise Élisabeth Vigée Le Brun.]] 7. kolovoza 1775. udala se za Jean-Baptiste-Pierrea Le Bruna, slikara i preprodavača umjetnina (njegov je ujak Charles Le Brun, prvi ravnatelj francuske Akademije za vrijeme Luja XIV.) Vigée Le Brun slikala je portrete mnogih uglednika tog doba i dok je njena karijera cvala, pozvana je u Versajsku palaču oslikati Mariju Antoanetu. Kraljica je bila toliko zadovoljna njenim radom da je Vigée Le Brun naslikala više od trideset portreta kraljice i njene obitelji, zbog čega je često smatrana službenom portretisticom Marije Antoanete. I dok je takvo smatranje bilo od koristi tokom vladavine Burbonaca, kasnije je postalo problematično.
12. veljače 1780., Vigée Le Brun rodila je kćerku, Jeanne Julie Louise, koju je zvala "Julie".
Bijelci
Bijelci (ijek.) ili belci (ek.), jedna od tri glavne ljudske rase, uz mongoloide i negroide, prema danas odbačenoj rasnoj podjeli ljudske vrste. Nazivaju se još i evropoidi i kavkazoidi.
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Marija Antoaneta
thumb|right| Charles Alexandre de Calonne, naslikala Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Bijelci
Genetska istraživanja krajem 20. vijeka opovrgnula su postojanje različitih rasa, tako da se danas u naučnom svijetu govori o rasama samo kao nametnutom kulturnom obrascu koji su Evropljani pripisali različitim populacijama za vrijeme svoje teritorijalne ekspanzije od početka 15. vijeka.
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Marija Antoaneta
Godine 1781., Louise Élisabeth i njen suprug putovali su Flandrijom i Nizozemskom gdje je, inspirirana nakon promatranja radova flamanskih slikara, odlučila isprobati novu tehniku. Tamo je slikala portrete plemstva, između ostalih i Princa od Nassaua.
Bijelci
Ako se dakle govori u kategorijama stare klasifikacije Homo sapiensa obzirom na boju kože, i neke druge karakteristike koje su posljedica življenja u određenim klimatskim uvjetima a ne genetike, tada možemo reći da su bijelci danas najraširenija rasa na Zemlji zbog procesa kolonizacije, koji je zapaočeo još za Antičke Grčke, tako da su se raširili od Evrope preko Sjeverne Amerike, Australije, Južne Amerike sve do Afrike i Azije u kojima su ipak samo manjina.
Bijelci (pripadnici bijele rase) imaju neke naslijednje tjelesne karakteristike:
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Marija Antoaneta
31. ožujka 1783., Vigée Le Brun primljena je u francusku Académie Royale de Peinture et de Sculpture. Istog je dana primljena i Adélaïde Labille-Guiard. Pristupanju Vigée Le Brun štetilo je što joj je muž bio preprodavač umjetnina, ali konačno je odlučila naredba Luja XVI. koji je popustio pod pritiskom svoje supruge, Marije Antoanete, koja se zalagala za svoju slikaricu.
Godine 1789., kao kraljevski slikar Marije Antoanete naslijedio ju je Alexander Kucharsky. thumb|left|Autoportret sa turbanom i Julie, 1786
Bijelci
Između dva svjetska rata, kad su rasne teorije bile jako en vogue, bila je jako popularna i podjela samih evropeida na osnovu njihovih karakteristika na tri osnovne podskupine; Meyers Blitzov Leksikon koji je u to vrijeme izlazio u Njemačkoj dijelio je evropeide (bijelce) na: nordide, dinaride, mediteranide, alpide, istočnebaltide - ukrajinide, turkide, beduinide i afganide.
Historija
Teorija o različitim rasama bila je nešto poput naučne činjenice, od 17. vijeka kad se počela formulirati sve do polovice 20. vijeka kad su nova otkrića počela rušiti temelje te teorije.
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Francuska revolucija
Nakon uhićenja kraljevske obitelji za vrijeme Francuske revolucije, Vigée Le Brun i njena kćer napustile su Francusku. Louise Élisabeth je živjela i radila u Italiji, Austriji i Rusiji nekoliko godina, gdje se njeno iskustvo poslovanja s aristokratskom klijentelom pokazalo iznimno korisno. U Rimu su njena djela naišla na veliku podršku kritičara te je pozvana u rimsku Akademiju Svetog Luke.
Bijelci
Historija
Švedski botaničar Carolus Linnaeus otac suvremene taksonomije, prvi je napravio između 1735. - 1759. klasifikaciju rasa Homo sapiensa, po njemu ih je bilo 5 a to su bili; Homo americanus, Homo africanus, Homo europaeus i Homo asiaticus. Na njega se nadovezao njemački fiziolog Johann Friedrich Blumenbach koji je isto tako nabrojao 5 rasa, koje se po njemu ipak nisu jako razlikovale (zbog mješanja među njima) to su bile: Američka (indijanci), Malajska, Etiopska, Mongolska i Kavkaska (bijelci).
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Francuska revolucija
U Rusiji je primljena od strane plemstva te je naslikala brojne aristokrate uključujući članove obitelji Katarine Velike. Iako je njena francuska istančanost naširoko hvaljena, postojale su neke kulturalne razlike oko toga što se smatralo prihvatljivim. Katarina nije isprva bila zadovoljna Vigée Le Bruninim portretom svojih unuka, Elene i Alexandre Pavlovne, zbog količine gole kože koju je haljina kratkih rukava otkrivala. Kako bi zadovoljila caricu, Vigée Le Brun je dodala rukave davši djelu karakterističan dojam. Ta se taktika pokazala učinkovitom kod zadovoljavanja Katarinine volje, pa je carica pristala da je Vigée Le Brun naslika (iako je Katarina umrla od moždanog udara prije nego što je djelo započeto).
Bijelci
Historija
Od kad je 1900 Gregor Mendel došao do svojih zakonitosti nasljeđivanja i drugi naučnici počeli su se baviti genetikom i kromosomima, nadajući se da će tako doći do naučnih činjenica o genetskoj različitosti rasa. I dok su neka istraživanja krvnih grupa polovicom 20. vijeka ukazivala na neke pravilnosti, konačno raspetljavanje genetskog koda dovelo je do otkrića da ne postoje nikakve genetske razlike među rasama.
Louise Élisabeth Vigée Le Brun
Francuska revolucija
Za boravka u St. Petersburgu Vigée Le Brun je postala članicom Academy of Fine Arts of Saint Petersburg. Na žalost Louise Élisabeth, njena kćer Julie udala se za ruskog plemića.
Nakon upornih pokušaja njenog bivšeg supruga i ostalih članova obitelji da se njeno ime ukloni s popisa anti-revolucionarističkih emigranata, Vigée Le Brun napokon se vratila u Francusku za vladavine cara Napoleona I. Iako više nije bila označena kao emigrant, njen odnos s novim državnim režimom nikad nije bio posve harmoničan, što se moglo i očekivati s obzirom da je bila snažan rojalist i bivša portretistica Marije Antoanete.
Uglavnom na zahtjev europske élite, posjetila je Englesku na početku devetnaestog stoljeća i naslikala portrete nekoliko britanskih uglednika uključujući i onaj Lorda Byrona. Godine 1807. otputovala je u Švicarsku gdje je proglašena počasnom članicom ženevske Société pour l'Avancement des Beaux-Arts.
thumb|Autoportret, naslikan u [[Firenca|Firenci, 1790.]] Svoje je memoare, koji pružaju zanimljivu perspektivu na izučavanje umjetnika na kraju perioda dominiranog kraljevskim akademijama, objavila 1835. i 1837. godine. Njen portret neoklasicističkog slikara, Huberta Roberta, je u Parizu u Muzeju Louvre.
I dalje vrlo aktivna slikarica čak i u pedesetima, kupila je kuću u Louveciennesu, Île-de-France, i živjela ondje dok pruska vojska nije zaplijenila kuću za vrijeme rata 1814-te. Ostala je u Parizu do svoje smrti 30. ožujka 1842. kada je njeno tijelo preneseno i pokopano na groblju u Louveciennesu u blizini njenog doma.
Na njenom nadgrobnom spomeniku napisano je: "Ici, enfin, je repose…" (Ovdje, napokon, počivam…).
Vigée Le Brun je ostavila nasljedstvo od 660 portreta i 200 pejzaža. Osim u privatnim kolekcijama, njeni se radovi mogu pronaći u većim muzejima poput Ermitaža, Londonske nacionalne galerije, u Europi i u Sjedinjenim Američkim Državama.
Долово (Панчево)
Долово је сеоско насеље које се налази на територији града Панчева, у Јужнобанатском округу Аутономне Покрајине Војводине, у Републици Србији. Према коначним резултатима пописа становништва из 2011. године, у Долову живи 6146 становника.
Овде се налазе Црква Преноса моштију Светог Николе Велидоња и Црква Преноса моштију Светог Николе Маладоња.
Предање о пореклу становништва
Истражујући становништво Црне Реке у источној Србији, Драгољуб К. Јовановић је осамдесетих година XIX века у Вражогрнцу забележио следеће предање: „У месту званом „Селиште“, у близини села Вражогрнце, од прилике пре 200 година, постојало је велико српско село које се звало Толовац. Једног летњег дана, причају, кад се је народ био скупио код цркве и празновао, изненада одонуд ударе Татари на село, учине јуриш на народ, који се безбрижно веселио, многе исеку, поробе и опљачкају село, па оду за тим на другу страну. Тек незнатан део, по казивању, добије прилику да умакне, дохвати се Дунава и пређе у Аустрију, и тамо насели данашње село Долово, код Панчева“.
Као српско насеље Долово се први пут помиње у Пећком Катастигу (списак, попис, рукописна књига калуђера Пећке патријаршије) 1660. године под називом Долови, сто је вероватно везано за изглед предела на коме је насеље лежало. Српски живаљ који се ту населио је са југа под притиском турака у 17 веку мигрирао у Панонску низију.
Најмасовнија сеоба је била 1690. године под патријархом Арсенијем Чарнојевицем, мада је таквих померања било и раније.
По целој периферији села налазе се неправилно разбацани поседи досељеника који су после II светског рата на ове просторе дошли из планинских предела јужне Србије (Пирота, Врања и Лесковца ) или Босне. Они су са собом донели и свој шумадијско-поморавски нацин грађења куће
Сви путеви воде у Долово
Постоји једна стара прича да су неки Римљани кренули да тргују овим крајевима и како год крену за Делиблато, они стигну у Долово, како крену за Црепају они опет у Долово, за Старчево - опет у Долово и све тако у круг.... и најзад када су некако стигли у родни Рим и исприцали целу ту причу комшилуку, напоменули су и како су им о'де људи лепо говорили „Та, џаба шибате те коње, сви Вам путеви воде у Долово, но !". ... али све време причајући приче о трговачким путесествијама, уместо да буду разочарани што нису направили неке добре пазаре, Они су били врло срећни што су бар тако добро упознали ове крајеве и што су упознали све те дивне људе на путу, сазнали толико тога.
Демографија
У насељу Долово живи 5390 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,3 година (38,1 код мушкараца и 40,5 код жена). У насељу има 2119 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,23.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Литература
Саставио од Писаних трагова, ’’"Летописа"’’, по предању, Банатских места, обичаји настанак села ко су били Досељеници чиме су се бавили мештани У уводном делу приказан је кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до уласка Баната у састав Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,Летопис Долово и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места које се први пут појављује у овом облику, верујемо да ћемо задовољити већ доста раширен интерес за проучавање прошлости наших Банатских насеља. Иначе Монографија Подунавске области (Панчево, 1929) коју је саставио др Владимир Марган и Феликса Милекера сачињена је од три дела и представља и данас једно од незаобилазних дела за проучавање Баната
2-Metilizoborneol
2-Metilizoborneol je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 168,276 Da.
La Lucha, Montecristo de Guerrero
La Lucha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 957 m.
Molekularne vibracije
mini|desno|300px|Molekularne [[vibracije kod klorovodika HCl.]]
mini|desno|300px|Dio [[Rotacijska spektroskopija|rotacijskog spektra trifluoroiodimetana, CF3I. Svaki rotacijski prijelaz označen je kvantnim brojevima J, konačnog i početnog stanja, a uvelike je podijeljen djelovanjem spajanja nuklearnog četveropola sa jezgrom 127I (jod-127).]]
The Sword in the Stone (film)
The Sword in the Stone (ili Mač u kamenu) je američki animirani film snimljen 1963. u produkciji Walt Disney i primjerno prikazan 25. decembar 1963. u distribuciji Buena Vista Distribution. To je 18. film u seriji Walt Disneyevih animiranih klasika. To je bio zadnji Disneyev animirani film prije nego što je Walt Disney umro.
Molekularne vibracije
mini|desno|300px|[[Apsorpcijska spektroskopija|Apsorpcijski spektar klorovodika HCl u infracrvenom području.]]
The Sword in the Stone (film)
Temelji se na istoimenoj roman pisca T. H. White.
Molekularne vibracije
mini|desno|300px|[[Apsorpcijska spektroskopija|Apsorpcijski spektar metana CH4 u infracrvenom području.]]
mini|desno|300px|Dijagram energetskih razina koji opisuju neke prijelaze koji su uključeni u infracrveni rotacijskotitrajni spektar linearne molekule: R grana (l' = l - 1), P grana (l'  = l + 1), Q grana (l'  = l).
mini|desno|300px|[[Toplina|Toplinske vibracije dijelova bjelančevine: amplituda vibracija raste s temperaturom.]]
mini|desno|300px|[[Spektar (fizika)|Spektar plamena alkohola.]]
Molekularne vibracije su titranja atoma oko ravnotežnih položaja u molekulama, odnosno gibanja kod kojih dolazi do promjene relativnih položaja atoma u molekuli. Dvoatomne molekule mogu vibrirati samo na jedan način (istezanjem i stiskanjem). Troatomne nelinearne molekule, na primjer voda H2O, silicijev dioksid SO2, ozon O3, mogu vibrirati na tri načina, a linearne troatomne molekule, na primjer cijanovodična kiselina HCN i ugljikov dioksid CO2, mogu vibrirati na četiri načina. Općenito, nelinearna molekula koja sadrži N atoma može vibrirati na 3 ∙ N – 6 načina, a linearna molekula koja sadrži N atoma na 3 ∙ N – 5 načina. Energijske su razine molekularnih vibracija točno određene, a prijelaz između razina može se dogoditi jedino ako molekula emitira ili apsorbira foton energije jednak razlici dviju vibracijskih energijskih razina.
Vibracijski spektar
Vibracijski spektar je dio spektra elektromagnetskog zračenja, većinom u infracrvenom području, valne duljine od 0,1 μm do 3 mm, koji potječe od vibracija atoma i elektrona unutar molekule ili kristalne rešetke. Primjenjuje se za određivanje duljine i jakosti veza između atoma u molekuli, određivanje energije disocijacije molekula, te za kvalitativnu i kvantitativnu kemijsku analizu u krutim, tekućim i plinovitim uzorcima. Poznavanje vibracijskih i rotacijskih spektara neke molekule omogućava njezino prepoznavanje u industrijskim procesima i okolišu.
Spektri molekula
Nuklearna mehanika ima svoj početak u Bohrovim razmatranjima o rotatoru. Rotatorom zovemo fizikalno tijelo ili česticu koja se vrti oko čvrstog centra. Tipičan primjer rotatora prestavljaju dvoatomne molekule kao fluorovodik HF, klorovodik HCl, HJ i tako dalje. Kod tih molekula laki se vodikov atom okreće oko drugog znatno težeg atoma. Energija molekule, sadržana u vrtnji, u tom je slučaju direktno dana kinetičkom energijom vodikova atoma. Kod vrtnje je zgodno uvesti moment impulsa. Zamislimo da kamen vrtimo oko ruke. Tad najedanput počnimo polagano vuči konop i skraćivati polumjer staze kamena. Pri tom se brzina okretanja povećava tako da umnožak polumjera i brzine ostaje stalan (konstantan). Konstantni umnožak m∙v∙r zove se momentom impulsa i on u neku ruku mjeri jačinu okretanja. Kinetičku energiju čestice, koja se vrti u kružnici s polumjerom r možemo prema tome pisati u obliku:
Moment impulsa ili impuls vrtnje označili smo sa pΦ, a moment tromosti m∙r2 sa J. Impuls vrtnje stoji u istom odnosu s kutom Φ, što ga opisuje polumjer vrtnje, kao što stoji kod pravocrtnog kretanja (translacije) obični impuls m∙v s običnom koordinatom x.
Promatrajući spektre molekula, N. Bjerrum je prvi došao na pomisao da u vrtnjama molekula mora vladati diskontinuitet. Kako sam spominje, dobio je N. Bohr ovom idejom moćan poticaj. Bohr je sasvim općenito pretpostavio da moment impulsa čestice, koja se vrti, mora biti cijeli broj osnovne veličine h/2π:
gdje je: l - neki cijeli broj.
Ovaj izraz malo ćemo popraviti. Potpuno slaganje s iskustvom postiže se kad se ispusti dodatni član 1/2. Prema tome, frekvencije emitiranih linija iznose:
Rotacijski spektri molekula dani su nizom linija koje imaju među sobom jednaki razmak. Razmak između spektralnih linija iznosi:
Pokusima se takvi ekvidistantni (s jednakim razmacima) spektri opažaju duboko u infracrvenom području. Za svaku vrst molekula svojstven je razmak između linija. Kod tako jednostavnih molekula, kao što su HCl, HF ili HJ, možemo odmah proračunati moment tromosti J. On je jednak umnošku mase vodikova atoma s kvadratom udaljenosti između težišta obaju atoma. Znamo da je masa vodikova atoma jednaka 1,67∙10-27 kg, a iz kinetičke teorije materije izlazi da je razmak atoma u molekuli HCl jednak 1,3∙10-10 m. Prema tome dobivamo da je svojstven razmak između rotacijskih linija HCl jednak 6∙1011. Ova vrijednost vrlo dobro se slaže s opažanjima.
Po iskustvu samo one dvoatomne molekule, koje imaju električki dipol, emitiraju rotacioni spektar. Simetrične molekule kao H2 i N2, gdje težište negativnog naboja pada zajedno s težištem pozitivnog, nemaju rotacionog spektra. Električki dipol predstavlja na primjer molekula HCl, pa shematski uzeti da se vodikov atom vrti oko čvrstog klorova atoma.
Prema kinetičkoj teoriji materije, vrtnje molekula pobuđene su temperaturnim gibanjem. Na osnovu računa vjerojatnosti sasvim smo općenito zaključili da na svaki stupanj slobode otpada energija 1/2∙k∙T. Budući da se molekula može vrtjeti oko 3 glavne osi, otpada na rotaciju energija 3/2∙k∙T. S ovim teorijskim rezultatom dobili smo ispravni specifični toplinski kapacitet plinova, osim u slučaju kad se plin sastoji od dvoatomnih molekula. Tu razliku (diskrepanciju) možemo sada objasniti. Iz gornje jednadžbe proizlazi da su energetski nivoi to viši, što je manji moment tromosti. Za glavnu os, koja prolazi kroz težišta obaju atoma, taj moment inercije je izvanredno malen. Prvi energetski nivo leži tu već vrlo visoko. Očito je, dakle, da vrtnja oko te osi uopće ne može biti pobuđena. Pri proračunu prosječne rotacijske energije dvoatomnih molekula moramo uzeti samo 2 stupnja slobode.
Prosječna rotacijska energija dvoatomnih molekula iznosi k∙T. Boltzmannova konstanta k jednaka je 1,37∙10-23 J/K, pa prosječna rotacijska energija molekula na sobnoj temperaturi iznosi oko 4∙10-21 J. Izjednačimo li to s gornjom jednadžbom, vidimo da se molekule HCl na sobnoj temperaturi moraju nalaziti oko stanja s kvantnim brojem l = 5. Linije u emisijskom ili apsorpcijskom spektru klorovodika imaju među sobom razmak 6∙10-11. Emisijska linija, koja nastaje prijelazom iz stanja l = 5 u stanje l = 4, ima frekvenciju 5 puta veću od tog razmaka, što daje za valnu duljinu λ = 0,1 mm. Ta i sve druge linije leže duboko u infracrvenom dijelu spektra.
Rotacijske spektre možemo zato opažati kod spojeva vodika s halogenim elementima fluorom, klorom, bromom i jodom, jer je moment tromosti njihovih molekula izvanredno malen. Kad bi oko osi okretanja bili znatno teži atomi, energetski nivoi ležali bi mnogo dublje i gušće, pa se rotacijska vrpca ne bi dala spektralnim aparatima rastaviti na linije. Vidljive vrpce osim kod HF, HCl, HBr i HJ, dobivamo i kod simetričnih molekula CH4 i NH3. Tu prolaze osi vrtnje kroz teški ugljikov ili dušikov atom, pa njihova masa ne pridonosi momentu tromosti. Zanimljiva su opažanja na molekuli vode. Da su tu dva vodikova atoma simetrično postavljena s jedne i druge strane kisikova atoma na istom pravcu, imali bismo iste rotacijske spektre kao i kod HCl. Međutim, to se ne opaža. Rotacijski spektri vode mogu se objasniti predodžbom da 3 atoma molekule čine trokut, što je u skladu i s mjerenjima električnog momenta molekule.
Rotacijskotitrajni spektri
Spektri molekula, koje smo dosad razmatrali, čisti su rotacijski spektri. Oni potječu od promjene energije vrtnje. No molekula nije kruti sistem, i njeni atomi mogu izvoditi titranja oko svojih položaja ravnoteže. Promjena titrajne energije mora se također mora se također odraziti u molekularnim spektrima. Iz iskustvenih podataka o specifičnim toplinskim kapacitetima plinova proizlazi da su titranja na normalnoj temperaturi tek neznatno pobuđena. Iskustvene vrijednosti specifičnih toplinskih kapaciteta plinova mogli smo ispravno izračunati uzevši u obzir samo energije vrtnje. Dok su kvantni brojevi vrtnje mnogobrojno zastupani, za kvantne brojeve titranja dolaze tek vrijednosti 0 ili 1. Označimo sa ν0 frekvenciju titranja atoma u molekuli. Tad je po Planckovoj hipotezi energija titranja molekula jednaka n∙h∙ν0. Ukupna energija molekula jednaka je sumi rotacijske i titrajne energije:
Pri kvantnom skoku može molekula istovremeno promijeniti i energiju vrtnje i energiju titranja. Frekvencija emitirane spektralne linije jednaka je:
Promatrajmo emisijske linije. Titrajne energije znatno nadmašuju rotacijske. Prema tome, pri emisiji može se titrajna energija samo umanjiti. Stavljamo, dakle, n - n'  = 1. No rotacijska energija mogla se pri tom umanjiti ili povećati. Imamo dva slučaja: l'  = l - 1 i l'  = l + 1. Prema tome imamo i dvije grupe frekvencija:
Aditivni član 1/2 opet smo ispustili.
Težište linija dano je frekvencijom titranja. Lijevo i desno imamo dvije grane, od koji jedna odgovara povećanju rotacijskog kvantnog broja, a druga umanjenju. Takvi rotacijski titrajni spektri mjereni su s velikom točnošću. Na slici (apsorpcijski spektar klorovodika HCl u infracrvenom području) vidimo pozitivnu i negativnu stranu rotacijskotitrajnog spektra. Iz usporedbe s čisto rotacijskim spektrom molekule vidi se za koju su frekvenciju ν0 povećane frekvencije rotacijskotitrajnog spektra.
Prema prethodnim jednadžbama bio bi spektar molekula strogo s jednakim razmacima (ekvidistantan). Međutim, ako se pogledaju slike nekim spektara molekula vidi se da to nije savršeno. Razmak između linija smanjuje se prema manjim valnim duljinama ili višim frekvencijama. To je jasno ako pomislimo da titranje atoma izaziva promjenu momenata tromosti. Samo dok se rotacija i titranje promatraju kao potpuno nezavisni dobivaju se strogo linije s jednakim razmacima (ekvidistantne).
S promjenom rotacijske i titrajne energije molekula može se kombinirati i skok elektrona. Promjena elektronske energije znatno je veća i ona može uzrokovati da se molekularna vrpca pojavi u vidljivom području spektra.
Skok elektrona izaziva znatnu promjenu molekule. Zbog toga će se znatno promijeniti moment tromosti i frekvencija titranja. Cjelokupna promjena energije molekule nastaje promjenom elektronske energije E2, energije titranja Et i rotacijske energije molekule:
Opet će kvantni broj l poprimiti vrlo različite vrijednosti. Pri tom treba pomisliti da i elektron ima moment impulsa, što omogućuje prijelaz i bez promjene rotacije. Prema tome su za promjenu rotacijskog kvantnog broja moguća tri slučaja:
Već prema ta 3 slučaja dobivamo tri grupe frekvencija koje ovise kvadratično o kvantnom broju l. Na slici vide se tri grane. Kao apscisa nanesena je frekvencija, a kao ordinata l. U tom dijagramu pojavljuje se tri grane kao tri parabole. Iz grafičkog prikaza može se odmah razabrati spektar. Linije se zgušćuju prema kraju. Ovo zgušćivanje, koje je tipično za sve vrpce u vidljivom dijelu spektra, izazvano je promjenom momenta tromosti molekule.
Kad promatramo molekularne spektre u vidljivom području, tad opažamo niz vrpca. Razmaci između pojedinih vrpca određeni su promjenom titrajne energije. Struktura vrpce, to jest broj linija i njihovo zgušćivanje prema jednom kraju, određeno je promjenom rotacijske energije. Da se ovaj niz vrpca pojavio u vidljivom području, uzrok je kvantni skok nekog elektrona. To je sumarna slika vrpčastog spektra, dobivena na osnovu kvantne teorije.
Rancho Cota, Playas de Rosarito
Rancho Cota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Constance-Marie Charpentier
thumb|250px|Constance Marie Charpentier, Melankolija, 1801, ulje na platnu, 130 x 165 cm. Musée de Picardie, [[Amiens, Francuska]]
Constance Marie Charpentier, također poznata i kao Constance Marie Bondelu (1767 - 3. august 1849) je bila francuska slikarica. Školovala se kod Jacques-Louis Davida i Françoisa Gerarda, a 1788. je dobila nagradu Prix d'Encouragement. Od 1795. do 1819. je izlagala slike u vlastitom salonu. Smatrala se jednim od najboljih portretista svog vremena, ali je do danas sačuvano malo njenih slika, među kojima se ističe portret Dantona.
Wadsworth, New York
Vodsvort je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 190.
The Arena (film, 1974)
The Arena, također poznat pod naslovima Naked Warriors ili La rivolta delle gladiatrice  je američko-italijanski pustolovno-historijski film snimljen u režiji Stevea Carvera i premijerno prikazan početkom 1974. godine. Protagonistice, čije likove tumače Margaret Markov i Pam Grier, su Galkinja Bodicia i Nubijka Mamawi koje zarobe Rimljani i od njih odluče učiniti žene-gladijatore. Radnja prikazuje kako se one udruže i koriste vještine stečene u areni kako bi se osvetili Rimljanima i stekle slobodu. The Arena je snimljen s niskim budžetom u produkciji Rogera Cormana; scene borbe je režirao Joe D'Amato koji je dio materijala umontirao u zaseban film Diario di una vergine romana. Markov i Grier su prije toga zajedno nastupili u zatvorskom filmu Black Mama White Mama.
Godine 2001. je Corman, nastojeći iskoristiti uspjeh filma Gladijator u Rusiji producirao istoimeni remake u režiji Timura Bekmabetova.
Antonio Canova
Biografija
Školovao se u djedovoj klesarskoj radionici i u Veneciji. Djelovao u Rimu, Veneciji, Napulju i Parizu. Bio je glavni portretist papa, evropske aristokracije i vojničke elite. Pod utjecajem antičke skulpture stvorio je vlastitu varijantu klasicističke skulpture. Radio je savršene i dopadljive aktove i mitološke kompozicije. Majstorski obrađuje površinu, pretjerano idealizira likove i stvara nova kompozicijska rješenja (''Venera; Tri Gracije; Orfej i Euridika; Paolina Borghese kao Venera uz druge skulpture). Rijetko oblikuje realistična djela kao što su nadgrobni spomenici kardinala Klementa XIII. i Klementa XIV., te biste Napoleona. thumb|left|220px|[[Eros|Amor i Psiha, mramor, 1,55 x 1,68 x 1,10 m, Louvre.]] Za života je bio slavan, dvorski skulptor Ampir stila u doba vladavine Napoleona. Imao je golem utjecaj na generacije skulptora akademista 19. vijeka. U rodnom Possagnu podigao je Tempio Canoviano, hram po uzoru na rimski Panteon, u kom je danas i njegov grob. U Possagnu djeluje i muzej Gipsoteca canoviana, posvećen njemu i njegovom djelu.
Ban Biao
Ban Biao (, 3–54), kurtoazno ime Shupi (叔皮), bio je kineski historičar i državni službenik u doba dinastije Han. Bio je rodom iz današnjeg Xianyang u Shaanxiju, a na dvor je došao kao nećak Supruge Ban, znamenite pjesnikinje i konkubine cara Chenga.
Ban Biao je započeo pisanje Knjige Hana, kapitalnog djela koga su završili njegov sin Ban Gu i kćer Ban Zhao, dok je brat Ban Chao bio znameniti vojskovođa.
Kiss Me Deadly
Kiss Me Deadly, na području bivše Jugoslavije poznat pod naslovom Poljubac smrti, koji se ponekad naziva posljednjim klasičnim, ali također smatra i jednim od najznačajnijih i najuticajnijih ostvarenja žanra film noir.
Predstavlja adaptaciju romana Kiss Me, Deadly Mickeya Spillanea, dijela serije o privatnom detektivu Mikeu Hammeru. Protagonist, čiji lik tumači Ralph Meeker, je losanđeleski privatni detektiv Mike Hammer koji jedne noći pokupi naizgled rastrojenu autrostopericu (čiji lik tumači Cloris Leachman) prije nego što oboje budu oteti od kriminalaca koji će nesretnu djevojku mučiti do smrti. Radnja prikazuje kako Hammer sticajem okolnosti preživljava i uspijeva pobjeći, te nakon toga, ne birajući sredstva, nastoji razotkriti naručitelje otmice, a što će ga odvesti do naučnika (čiji lik tumači Albert Dekker), koji se želi dočepati kutije s tajanstvenim, ali očigledno dragocjenim sadržajem.
Scenarist A. I. Bezzerides je po političkim uvjerenjima bio ljevičar, te je, prema vlastitim riječima, bio toliko zgađen promoviranjem vigilantizma i desničarskom Spillaneovom politikom u originalnom romanu, da je u scenarij unio značajne izmjene, prije svega nastojeći Hammerov lik učiniti što nasilnijim i antipatičnijim. Publici i kritici je, međutim, najviše u oči palo to što se u filmu nikada ne razotkrije sadržaj kutije koja izaziva spletke i krvoproliće, a što se danas navodi kao jedan od klasičnih primjera MacGuffina u popularnoj kulturi. Njen sadržaj se tek sugerira u završnoj apokaliptičkoj sceni filma koja se često tumači kao odraz tadašnje hladnoratovske tjeskobe i straha od sveopćeg nuklearnog uništenja, te koja je ušla u brojne filmske antologije. Kiss Me Deadly je predstavljao prvu govornu ulogu za Cloris Leachman, koja je bila trudna za vrijeme snimanja, a koja će nakon toga ostvariti uspješnu karijeru kao karakterna glumica.
Kiss Me Deadly je poznat i po tome što su mu brojni ugledni filmaši odali počast - prije svega Steven Spielberg u Otimačima izgubljenog kovčega te Quentin Tarantino u filmu Pulp Fiction.
Brzaci
Brzaci ili Katarakti (latinski: cataractes, grčki jezik: ϰαταρράϰτης=koji se ruši, pada ) je ime za plića mjesta u potoku ili rijeci gdje je protok vode naročito brz, zbog nagnutosti, suženja ili pragova u koritu.
Vietri sul Mare, Salerno
Vietri sul Mare je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3852 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Brzaci
Karakteristike
Brzaci su važni za biološko zdravlje vodotoka. Voda koja prska preko stijena hvata zrak u mjehurićima. To prskanje (zapjenjena voda), daje više otopljenog kisika vodi, koji je potreban ribama, insektima i bakterijama koji žive u vodi. To je važno i za čitav ekosistem oko vodotoka.
Iowa Falls, Iowa
Ajova Fols je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.238 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.238 stanovnika, što je 45 (0,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Nogales, San Fernando
Los Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Heksozamin
thumb|120px|right|Hemijska struktura α-D-[[glukozamina]] thumb|120px|right|[[Glukoza]] Heksozamini su aminošećeri formirani dodavanjem amino grupe na heksozu.
NCIS: New Orleans (sezona 3)
Treća sezona američke televizijske serije NCIS: New Orleans je premijerno emitovana od 20. septembra 2016. do 16. maja 2017. godine.
Opis
Vanessa Ferlito se pridružila glavnoj postavi na početku sezone.
São Paulo (savezna država)
Sao Paulo (portugalski: São Paulo) je jedna od 26 brazilskih država i predstavlja najveći industrijski i ekonomski region Brazila.
Macina, Brescia
Macina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Jocotlán, Villa Purificación
Jocotlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Macina, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Jocotlán, Villa Purificación
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Skić
Skić je naselje u opštini Plav u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 302 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 485 stanovnika).
Demografija
U naselju Skić živi 195 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,5 godina (32,5 kod muškaraca i 30,7 kod žena). U naselju ima 72 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,19.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine).
San Rafael, Tamalín
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Skić
Poznati
Najpoznatiji književnik u Skiću je Ramiz Ciriković koji živi u Sloveniji.
San Rafael, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Liești, Liești
Liești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Liești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10956 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Cacaluta, Tomatlán
Cacaluta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Glatka indijska vidra
Obilježja
Glatke indijske vidre najveće su vidre u jugoistočnoj Aziji, dostižući duljinu od 130 centimetara, i težinu od 7-11 kilograma. Od ostalih se vrsta razlikuju po okruglijoj glavi i njušci bez dlaka u obliku iskrivljenog dijamanta. Rep je stanjen, ne nalik ostalim vrstama vidri čiji su repovi zadebljani, te iznosi i do 60% duljine čitavog tijela. Poput većine vrsta vidri, glatka indijska vidra ima plivaće kožice, snažne šape i oštre kandže.
Krzno glatke indijske vidre kraće je i nježnije od ostalih vrsta vidri. Boja krzna duž leđa svijetle je ili tamnosmeđe boje, dok je trbušni dio svijetlosmeđe do sive boje.
Glatke indijske vidre, poput ostalih zvijeri, koriste osjet njuha i miris kako bi komunicirale unutar vrsta vidri te s ostalim životinjama. Svaka vidra posjeduje par mirisnih žlijezdi na osnovi repa koje koriste za obilježavanje tla i objekata, poput kamenja i vegetacije, blizu mjesta hranjenja.
Rasprostranjenost i stanište
Glatka indijska vidra obitava kroz veći dio južne Azije, u Indomalajskom ekozonu, i istočni dio Indije. Postoji i izolirana populacija vrste u močvarama Iraka. Živi u područjima bogatima vodom – močvarne šume, slatkovodne močvare, šumske rijeke, jezera i rižina polja neki su od primjera. Prilagođene su životu u vodi, no također se snalaze i na tlu, i mogu se kretati tlom i prijeći velike udaljenosti u potrazi za boljim staništem. Njihove jazbine nalaze se unutar plitkih udubina u tlu, kamenitih naslaga ili nakupinama stabala. Neke će jedinke izgraditi trajne jazbine na vodi, slične dabrovim jazibanama, s podvodnim ulazom i tunelom koji vodi do komore iznad vode.
Glatku indijsku vidru navodi se kao ranjivu vrstu. Raspon populacija smanjuje se poradi gubitka močvarnih staništa, izlovljavanja i kontaminacije vodenih puteva pesticidima. U Indiji, glatke se indijske vidre vode kao ugrožena vrsta, i zaštićena su vrsta od 1972. godine.
Prehrana
Glatka indijska vidra hrani se kukcima, crvima, mekušcima, žabama, vodenim štakorima, kornjačama, pticama i ribom. Riba iznosi 75-100% njene prehrane. Glatke indijske vidre često love u skupinama, tjerajući plove riba u nakupine kojima se zatim lakše hrane. Skupina vidri ponekad može ubiti i manjeg kajmana. Raspon područja hranjenja jedne skupine može iznositi i od 7 do 12 kilometara. Jedinka dnevno može pojesti 1 kilogram hrane u zatočeništvu.
Razmnožavanje
Glatke indijske vidre tvore snažne monogamne parove. Točno određeni periodi parenja glatke indijske vidre nisu poznati, no kada su vidre ovisne o monsunima, parenje se odvija između kolovoza i prosinca. Gestacija iznosi 61-65 dana. Ženke kote 2-5 mladunaca u jazbini blizu vode, koju samostalno grade ili preuzimaju od drugih životinja. Nakon koćenja, mladunci su slijepi i bespomoćni, no nakon trideset dana njihove se oči otvaraju, te nakon šesdeset dana mladunci mogu plivati. Roditelji se brinu za mladunčad do 130 dana, nakon čega mladunci napuštaju roditelje. Spolnu zrelost dostižu s navršene dvije godine života.
Moiano, Benevento
Moiano je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Agua Caliente, Tzitzio
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1373 m.
Glodalo
mini|desno|250px|Glodalo za izradu utora (lijevo), 2 prstasta glodala (u sredini) i 3 prstasta glodala s kuglastim vrhom (desno). mini|desno|250px|[[Valjak|Valjkasto glodalo od brzoreznog čelika.]] mini|desno|250px|Profilno glodalo. mini|desno|250px|Pilasto glodalo. mini|desno|250px|Valjkasto glodalo za [[Zupčanik|ozubljenje presvučeno prevlakom od AlCrTiN.]] mini|desno|250px|Pločasto čeono glodalo s umetnutim zupcima presvučenim [[titanijev nitrid|titanijevim nitridom.]] mini|desno|250px|Kod protusmjernog obodnog plošnog glodanja rotacija alata (glavno gibanje) je u obrnutom smjeru od smjera posmaka. Strugotina se stvara od malog prema većem presjeku. mini|desno|250px|Kod istosmjernog obodnog plošnog glodanja rotacija alata (glavno gibanje) je u istom smjeru od smjera posmaka. Strugotina se stvara od većem prema manjem presjeku.
Glodalo služi za raznoliku upotrebu strojne obrade metala odvajanjem čestica na glodalicama, npr. za poravnavanje, izradu prizmatičnih rubova, izradu čepova, džepova, izrezivanje, urezivanje, prerezivanje, izradu različitih utora na osovinama, izradu zubaca zupčanika, za rezanje navoja itd. Zbog toga je i oblik glodala raznolik.
Vrste glodala
Glodala se u osnovi dijele na više načina: prema načinu izrade, prema obliku zubi, prema obliku tijela.
Vrste glodala prema obliku zubi
Prema obliku zubi glodala se dijele na:
Vrste glodala prema obliku tijela
Prema obliku tijela glodala se dijele na: Sve vrste glodala se izrađuju za rezanje u lijevom ili desnom smjeru okretanja.
Režimi rada
Koji alat koristiti, kojom brzinom se alat okreće, koja je dubina rezanja, kojim posmakom, s hlađenjem ili bez, su pitanja koja moraju biti detaljno riješena prije početka rada. Prije pristupanja samoj obradi metala potrebno je pripremiti tehničko tehnološku dokumentaciju iz koje su vidljivi i režimi rada kod pojedinih zahvata.
Da se odredi specifikacija alata, potrebno je napraviti detaljni tehnološki proces, odnosno razraditi proces po operacijama i zahvatima (koracima). Potrebno je odrediti optimalni alat za predviđeni stroj i postupak kako bi se u najkraćem vremenu dobili optimalni rezultati.
Glodanje
Glodanje je nakon tokarenja najvažniji postupak obrade metala skidanjem čestica. Tim postupkom možemo obraditi ravne plohe, prizmatične žljebove i utore, zupčanike, navoje, te uzdužno i prostorno profilirane površine. Glodanje je postupak obrade skidanjem čestica kod kojeg alat obavlja glavno gibanje. Posmično gibanje je uvijek pod nekim kutom u odnosu na os rotacije alata i obavlja ga ili obradak ili alat. Obavlja se alatima s više jednakih oštrica ili sa sastavljenim alatima. Sve oštrice toga alata nisu istodobno u zahvatu. Zato je glodanje složenija operacija od tokarenja ili bušenja zbog većeg broja oštrica alata i zbog promjenjivog presjeka strugotine koju skida pojedini zub za vrijeme obrade. Zubi glodala dolaze jedan za drugim u zahvat s materijalom i za vrijeme zahvata jako se mijenja opterećenje zuba.
Podjela glodanja
Prema kombinaciji glavnog i posmičnog gibanja, glodanje se dijeli na obodno glodanje i čeono glodanje.
Obodno glodanje
Obodno glodanje može biti plošno (pravocrtno) glodanje i kružno glodanje.
Kod obodnog plošnog glodanja skidanje čestica obavlja se obodom glodala koje izvodi glavno gibanje, dok je posmak pravocrtan. Plošno glodanje se dijeli na:
Kod obodnog kružnog glodanja skidanje čestica obavlja se obodom glodala koje izvodi glavno gibanje, dok je posmak kružni. Ovisno o izgledu alata i smještaju obratka kružno glodanje može biti vanjsko, unutarnje ili obilazno.
Čeono glodanje
Čeono glodanje skida čestice materijala zubima koji su smješteni na čelu glodala ili glave alata i može biti simetrično i nesimetrično. Kod simetričnog glodanja alat obrađuje cijelom širinom – prolaz alata jednak je promjeru alata. Nesimetrično glodanje ima trag alata manji od promjera glodala. Prstasta glodala osim za čeono poravnavanje služe za obradu rubova, utora, džepova, profila.
Ansouis
Onsui je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
Po podacima iz 2006. godine u opštini je živelo 1105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 365 metara (maksimalnoj 390 m, a minimalnoj 203 m).
Vigne, Salerno
Vigne je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.