cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frecăței (razvrstavanje)
Frecăței ima više značenja:
Gambolongo, Campobasso
Gambolongo je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
Frumoasa (razvrstavanje)
Frumoasa ima više značenja:
Rancho de las Flores (razvrstavanje)
Rancho de las Flores ima više značenja:
Frata (razvrstavanje)
Frata ima više značenja:
Boronjina
Boronjina je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 23 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 35 stanovnika).
Demografija
U naselju Boronjina živi 23 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 60,7 godina (56,7 kod muškaraca i 64,7 kod žena). U naselju ima 14 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,64.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
How Bizarre (pjesma)
"How Bizarre" je hit singl novozelandske grupe OMC. Singl je izdan u prosincu 1995. godine kao prvi i naslovni singl istoimenog debitantskog albuma OMC-ja, a tokom vremena je zasjeo na prvo mjesto u čak šest zemalja. Izvan Novog Zelanda, singl se smatra One-hit Wonderom, mada je OMC u matičnoj zemlji imao još nekoliko uspješnih singlova poput "Land of Plenty". Pjesma se pojavila u filmovima Palmetto (1998.) i The Parent Trap.
Za pjesmu je snimljen i video spot koji uglavnom prikazuje pjevača Paulyja Fuemanu kako se vozi u Chevroletu Impali iz 1968. godine.
Pjesma je 1996. godine nagrađena Novozelandskom muzičkom nagradom u kategoriji singla godine. U Australiji je dobila platinasti certifikat, dok je u matičnoj zemlji dobila trostruki platinasti certifikat. Povodom smrti Paulyja Fuemane, frontmena OMC-ja, tokom 2010. godine, pjesma se nakratko našla na top listama u Novom Zelandu i došla ostvarila 40. mjesto.
Juntas de Arriba (razvrstavanje)
Juntas de Arriba ima više značenja:
Virginia Wade
Sarah Virginia Wade, OBE (10. jul 1945-) je bivša engleska teniserka koja je nastupala 1970-ih i koja je poznata po tome što je osvojila tri pojedinačna Grand Slam naslova, što uključuje prvi US Open otvoren za profesionalce 1968. godine, Australian Open 1972. godine te Wimbledon 1977. godine. Njeno osvajanje Wimbldona u meču protiv Betty Stöve 1. jula 1977. je bio poseban događaj, s obzirom da je njime obilježen 100-godišnjica Wimbledonskog turnira i Srebrni jubilej vladavine britanske kraljice Elizabete II, koja ga je prvi put neki meč pratila sa tribina. To je također bio posljednji put da je ijedan britanski teniser osvojio Grand Slam. Osim pojedinačnih, osvojila je i osam Grand Slam naslova u parova. Tokom profesionalne karijere je osvojila ukupno 55 pojedinačnih naslova. Poslije završetka igračke karijere je četiri godine radila kao trener. Poslije je bila komentator teniskih događaja za BBC.
Maria Bard
Maria Bard (7. jul 1900 - 8. april 1944) bila je njemačka teatarska i filmska glumica. Karijeru je započela 1920-ih, nastupajući u filmovima koje je producirao njen prvi muž, industrijalac Wilhelm Graaf. Godine 1930. se od njega razvela, a potom započela ljubavnu vezu s glumcem Wernerom Kraussom, koja je dovela do samoubistva Kraussove supruge. Od Kraussa se razvela 1941. godine. Bard je počinila samoubistvo za vrijeme drugog svjetskog rata, što se najčešće tumači time da je postala "nepoćudna" tadašnjem nacističkom režimu. Njen treći muž Hannes Stelzer, pilot Luftwaffe, je poginuo kada je njegov avion oboren nekoliko mjeseci kasnije.
Šlezija
Šlezija (Silesia) je latinski naziv za Šlesku, regija u centralnoj Evropi.
Fraccionamiento Galaxia Tarímbaro, Tarímbaro
Fraccionamiento Galaxia Tarímbaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5989 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1922 m.
Rancho de los Díaz (razvrstavanje)
Rancho de los Díaz ima više značenja:
Frasinu (razvrstavanje)
Frasinu ima više značenja:
Juquila (razvrstavanje)
Juquila ima više značenja:
Frasin (razvrstavanje)
Frasin ima više značenja:
Kotel Da-Don
Kotel Da-Don (Jeruzalem, 12. 12. 1967.), hrvatski rabin, rabin židovske vjerske zajednice "Bet Israel" u Zagrebu i glavni rabin Hrvatske od 1998 do 2006 godine.
Podrijetlo i školovanje
Rabin Kotel Da-Don je rođen u Jeruzalemu 12. 12. 1967 u obitelji marokanskih židova. Vjersko obrazovanje je stekao u ješivi Ha-Kotel u Jeruzalemu, gdje je studirao od 1987 do 1991 godine. Od 1991 do 1995 studirao je i završio školovanje za rabina u rabinskom i učiteljskom seminaru Midraš Sephardi u Jeruzalemu. Ondje je i stekao pedagoško obrazovanje. Pravo je diplomirao na pravnom fakultetu sveučilišta Bar Ilan u Ramat Ganu, gdje je studirao od 1991 do 1995 godine. 1995 postao je član Izraelske odvjetničke komore.
Rabinska karijera u Hrvatskoj
Da-Don je prvi put posjetio Hrvatsku 1993 godine, kada ga je njegov rabin poslao u Zagreb kako bi vodio vjerske službe za blagdane u Židovskoj općini Zagreb (ŽOZ). Zagreb je opet posjetio 1994, a 1995 je postavljen za rabina ŽOZ-a. Tijekom 1996 i 1997 godine radio je kao profesor na "Židovskom teološkom sjemeništu Sveučilišta židovskih studija" u Budimpešti, te na na fakultetima za rabinske i za pedagoške studije. Po povratku u Zagreb 1998 godine Da-Don je postavljen za glavnog rabina Hrvatske. Mjesto glavnog rabina je bilo upražnjeno više od petdeset godina prije dolaska Da-Dona, pošto je zadnji glavni rabin Miroslav Šalom Freiberger ubijen u Auschwitzu 1943 godine tijekom Holokausta. Da-Don je držao tu poziciju do 2006 godine, nakon čega mu je vijeće ŽOZ-a odbilo produžiti ugovor. Umjesto njega na mjesto rabina ŽOZ-a je postavljen rabin Zvi Eliezer Alonie. Ubrzo poslije došlo je do sukoba i podijele unutar ŽOZ-a. Da-Don je podnio tužbu na općinskom sudu u Zagrebu u kojoj je tražio vraćanje pozicije glavnog rabina uz plaću od 15,000 HRK. Grupa, unutar ŽOZ-a, koja je podupirala Da-Dona je bila okupljena oko Ive i Slavka Goldsteina. Oni su se nakon sukoba odvojili od ŽOZ-a tj. od druge strane koja je bila okupljena oko Ognjena Krausa i Jakova Bienenfelda. Ivo i Slavko Goldstein su 2006. godine osnovali Bet Israel, novu vjersku zajednicu. Za rabina zajednice je postavljen Da-Don, a za predsjednika Ivo Goldstein. Bet Israel je službeno priznat od strane Europske rabinske konferencije 21. 7. 2006 godine. ŽOZ je u međuvremenu službeno postavio Aloniea za rabina zajednice. Odnosi između dviju zajednica su ostali napeti i nerazriješeni do današnjeg dana, dijelom i zbog imovinsko-pravnih odnosa. 2008 godine Bet Israel je u Zagrebu otvorio prvu sinagogu nakon Drugog svjetskog rata.
Od 2006 godine Da-Don predaje "Uvod u judaizam" na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, te isto tako kolegij "Vojna etika" na Hrvatskom vojnom učilištu "Petar Zrinski".
U siječnju 2013 godine, Da-Don je u posjet primio američku doktoricu komunikologije Judith A. Reisman. Nakon razgovora sa Reisman, rabin Da-Don je ustvrdio pred hrvatskim medijima da Reisman ne negira Holokaust, a za što je bila optužena od strane pojedinih medija u Hrvatskoj prilikom svojeg boravka u Hrvatskoj.
Obitelj
Da-Don je oženio svoju suprugu Agnes Evu Da-Don, koja je mađarsko-židovskog podrijetla, 1995 godine. Zajedno imaju četvero djece; Emanuela-Israela, Aviada-Davida, Jonatana-Mošea i Simka-Zsuzsia. Da-Donov sin Emanuel-Israel je 2009 godine proslavio Bar-mizvu, to je bila prva Bar-mizva u Hrvatskoj od Holokausta i prva Bar-mizva vođena u novootvorenoj sinagogi. Da-Don je hrvatski državljanin i tečno govori hrvatski jezik. Autor je knjige "Židovstvo - život, teologija i filozofija"."
Bethel, Vermont
Betel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 569.
Rancho de los Pérez (razvrstavanje)
Rancho de los Pérez ima više značenja:
San Carlos, El Mante
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Okrug Arma, Shabwah
Arma je okrug u Jemenu u pokrajini Šabva.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 963 m.
Emma Stone
Emily Jean "Emma" Stone (6. novembar 1988 -) je američka glumica koja je imala niz zapaženih uloga u hollywoodskih filmova od početka 2010-ih, a u čijoj se filmografiji ističe uloga Gwen Stacy u filmskoj seriji o Spidermanu.
Juquilita (razvrstavanje)
Juquilita ima više značenja:
The Adventures of Dollie
The Adventures of Dollie je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1908. u režiji D. W. Griffitha i G. W. Bitzera. Naslovna protagonistica je djevojčica koju otme ciganski torbar, stavi u bačvu i baci niz rijeku. Danas se smatra najvažnijim zbog toga što je predstavljao režijski debi znamenitog sineasta i filmskog pionira D. W. Griffitha.
Trumaian
Trumaian, izolirana jezična porodica brazilskih Indijanaca, čiji je jedini član, istoimeno pleme i jezik Trumaí. Greenberg (1987.) klasificira ovu porodicu (prema Rivetu i Loulotki, jedna od 108) u neku nad-porodicu Equatorial. Pod utjecajem drugih plemena u području rijeke Xingu, trumai ima posuđenica iz jezika plemena Kamayurá, koji pripadaju porodici Tupian. -Danas na rezervatu Xingu park imaju 3 sela, to su: Terra Preta, Boa Esperança i Steinen.
Lidy Venneboer
Lidy Venneboer (17. august 1946 -) je bivša nizozemska teniserka. Nastupala je za nizozemsku Fed Cup reprezentaciju sa kojom je 1968. došla do finala, ali je izgubila od australijske teniserke Margaret Smith.
Rancho de los Suárez (razvrstavanje)
Rancho de los Suárez ima više značenja:
Forăști (razvrstavanje)
Forăști ima više značenja:
Abentheuer
Abentojer je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 450 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Abentojer se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 421 metra. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 450 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
Justo Sierra (razvrstavanje)
Justo Sierra ima više značenja:
Alice Tym
Alice Luthy Tym (22. novembar 1942 -.), rođena kao Alice Luthy, je bivša američka teniserka koja je sredinom 1960-ih nastupala na studentskim i amaterskim natjecanjima. Poznata je po tome što je osnovala teniski tim na Univerzitetu Floride, a nakon završetka igračke karijere je bila teniski trener te pisac za časopis World Tennis. Živi u Brentwoodu u državi Tennessee sa svojim suprugom William A. Tymom koji je također nastupao za Univerzitet Floride.
Literatura
Smith, Phillip S., From Club Court to Center Court, Western Southern Financial Masters Women's Open, Cincinnati, Ohio (2008 ed.). ISBN 978-0-9712445-7-3.
San Michele a Torri, Firenze
San Michele a Torri je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Guayaquil, Ensenada
Guayaquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Farber, Missouri
Farber je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 322, što je 89 (-21,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Castello di Godego, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Foltești (razvrstavanje)
Foltești ima više značenja:
Rancho de los Vásquez (razvrstavanje)
Rancho de los Vásquez ima više značenja:
Trumaí
Trumaí, pleme američkih Indijanaca u bazenu gornjega Xingúa u brazilskoj državi Mato Grosso. Jezično nesrodni ostalim narodima čine samostalnu porodicu trumaian. Imaju tri ili četiri sela: Terra Preta, Boa Esperança, Steinen i Terra Nova. Najvažnija privredna aktivnost je uzgoj manioke i drugih kultura. U ribolovu se koriste lukom i strijelom. Poznatiji pripadnik plemena je njihov slikar Karuwaya. Populacija: 78 (1995); 147 (Funasa - 2006).
Nightcrawler (film)
Noćne hronike američki je neo-noar kriminalistički triler scenariste i reditelja Dena Gilroja, koji je ujedno i njegov rediteljski prvenac.
Capezzano-Cologna, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3023 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Nightcrawler (film)
Radnja prati sitnog lopova Lua Bluma koji u potrazi za brzom zaradom počinje da snima scene nesreća i zločina širom Los Anđelesa, a snimke potom prodaje zainteresovanim TV stanicama. Glavnu ulogu tumači Džejk Džilenhol, dok pored njega u filmu nastupaju Rene Ruso, Riz Ahmed i Bil Pakston.
Film je premijerno prikazan na Filmskom festvalu u Torontu i naišao je na pozitivne reakcije kritičara, koji su posebno pohvalili Džilenholovu izvedbu i Gilrojev scenario koji je bio nominovan za Oskara u kategoriji "Najbolji originalni scenario". Film je pored ove bio nominovan za brojne druge prestižne nagrade, uključujući Zlatni globus, BAFTU i Nagradu Udruženja glumaca za najboljeg glumca u glavnoj ulozi.
Lirika
Lirika je jedan od tri književna roda. Najčistiji oblik lirike, lirska pesma, nosi sve odlike roda: subjektivnost, emocionalnost, neposrednost, slikovitost i ekspresivnost.
U lirskoj poeziji renesanse javljaju se i novi pesnički oblici: sonet, kancona, stramboto, sestina, stanca, triolet, madrigal (Dante, Petrarka, Mikelanđelo). Pridružimo li tome i kasnije upoznavanje evropskih pesnika s poezijom Bliskog i Dalekog istoka i preuzimanje nekih formi iz arapske (gazela, rubija), jevrejske (psalmi), indijske i kineske lirike, pomenuli smo najpoznatije lirske vrste u dvehiljadegodišnjem razvitku evropske lirike. Prema temama i vrstama osećanja, lirika se delila (i još uvek se u školskoj praksi deli) na: ljubavnu, rodoljubivu, pobožnu, satiričnu, elegičnu, opisnu, idiličnu, šaljivu, poučnu, kojoj se dodaju vrste narodne poezije; pesme o radu, svadbene, uspavanke, obredne, tužbalice, i sve navedene iz istorijske tradicije.
Savremena teorijska misao, uzimajući kao glavnu odrednicu odnos između lirskoga ja i sveta, koji se prostire od sponatanog osećanja, preko uzvišenosti distanciranog osećanja do visokih poetskih uzleta, deli liriku na sledeće vrste: pesmu, elegiju, odu, himnu, ditiramb, misaonu i sentencioznu pesmu.
Áed mac Cináeda
Áed mac Cináeda (? - 878) je bio kratkotrajni kralj Pikta koji je vladao od 877. so smrti. Bio je sin kralja Cináed mac Ailpína ("Kenneth MacAlpin"), a naslijedio je svog brata Constantinea I. IMao je nadimak Áed od bijelog cvijeća, Krilonogi (alipes) ili Bijelonogi (albipes). Njegovu kratku vladavinu je prekinulo ubistvo od strane bliskih doglavnika; neki ga izvori pripisuju njegovom nasljedniku Giricu. Njegov sin Constantine je postao škotski kralj oko godine 900.
Les Belles au bois dormantes (film, 1970)
Les Belles au bois dormantes je francusko-špansko-italijanski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Pierrea Chenala (pod pseudonimom "Dave Young"). Po žanru je triler, a radnja je smještena u sanatorij za bogatu klijentelu čija direktorica (čiji lik tumači Marisa Mell) smišlja plan da zajedno sa svojim ljubavnikom, kriminalcem (čiji lik tumači Robert Hossein) ukrade dragocjenu ogrlicu jedne od pacijentica.
Zastava ASEAN-a
Zastava ASEAN-a (Asocijacije Nacija Jugoistočne Azije - Association of Southeast Asian Nations) usvojena je u novembru/studenom 1997., sastoji se od zvaničnog amblema ASEAN-a na plavoj pozadini.
Konstrukcija
Pozadina je plava; deset žutih strukova pirinča/riže je nacrtano u sredini crvenog diska, oivičenog belim.
Simbolizam
Zvanični simbolizam zastave je naveden u Povelji ASEAN-a. Plava boja predstavlja mir i stabilnost, crvena hrabrost i dinamizam, bela čistotu, a žuta prosperitet. Ove boje su takođe glavne boje nacionalnih zastava zemalja članica. Deset strukova predstavlja deset članova ASEAN-a.
Istorija
Prethodna ASEAN-ova zastava je bila slična sadašnjoj, s tom razlikom što je imala šest strukova pirinča, za pet osnivačkih članova i Brunej, kao i reč ASEAN ispisanu ispod strukova. Pozadina je bila bela umesto plava, bordura diska i reč ASEAN su bili tirkizni, a disk je bio jarko žut. Boja strukova je zato vukla na smeđu.
Spoljne poveznice
(na engleskom:)
El Junco, Moctezuma
El Junco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1613 m.
El Jonuco, Cuatro Ciénegas
El Jonuco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Belvedere-Piano Tavola, Catania
Belvedere-Piano Tavola je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1574 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Juárez (razvrstavanje)
Juárez ima više značenja:
Okrug Usaylan, Shabwah
Usaylan je okrug u Jemenu u pokrajini Šabva.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 967 m.
Cascina Zucchello, Bergamo
Cascina Zucchello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Michelle Bachelet
Veronika Mišel Bašle Herja (Verónica Michelle Bachelet Jeria /βeˈɾonika miˈʃɛl baʃˈle ˈçeɾja/) (rođena 29. septembra 1951.) je čileanska socijalistička političarka i prva dama na mestu predsednika svoje zemlje. Predsedničku izbornu trku je osvojila pobedivši bisnizmena Sebastijana Pinjeru (Sebastián Piñera) sa 53,5% glasova. Biće inaugurisana 11. marta 2006. Mišel Bašle je pre izbora za predsednicu bila na mestu ministrice zdravlja i ministrice odbrane predsednika Rikarda Lagosa (Ricardo Lagos).
Santa Rita, San Ignacio Cerro Gordo
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Ignacio Cerro Gordo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2049 m.
Credința, Chirnogeni
Credința je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Chirnogeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Valerie Ziegenfuss
Valerie Zeiegenfuss (San Diego, 29. jun 1949 -) je bivša američka teniserka koja je profesionalno nastupala krajem 1960-ih i početkom 1970-ih. Rodila se kao kćer poznatog košarkaškog trenera Georgea Ziegenfussa. Godine 1968. je nastupila na Olimpijskim igrama u Cidudad de Mexicu gdje je tenis bio demonstracijski sport i gdje je zajedno sa Jane Bartkowicz osvojila brončanu medalju u igri ženskih parova. Profesionalnu karijeru je započela 1970. godine, a ubrzo je postala poznata kao članica "Originalnih devet", odnosno grupe teniserki koja se, tražeći jednakost u plaćama sa muškim kolegama, sukobila sa nacionalnim savezom SAD te, uz pomoć izdavačice Gladys Knight osnovala alternativnu organizaciju Virginia Slims Tour, preteču današnje WTA.
La Concha, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
La Concha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tututepec de Melchor Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Abtweiler
Abtvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 216 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Abtvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 226 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 216 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Baloči
Baloči je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 42 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 64 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Varšavski pakt
thumb|300px|right|Varšavski pakt thumb|300px|right|Karta članica Varšavskog pakta. Varšavski pakt (ponekad nazivan i Varšavski ugovor; službeno naziv je bio Sporazum o prijateljstvu, suradnji i međusobnoj pomoći) je bio vojni savez država istočnog bloka, koje su ga organizirale kao odgovor na stvaranje Sjevernoatlantskog pakta na Zapadu godine 1949. Kao izgovor za stvaranje Varšavskog pakta je poslužilo ponovno naoružavanje Zapadne Njemačke i njeno primanje u NATO preko ratifikacije pariških sporazuma. Varšavski ugovor je sastavio Nikita Hruščov godine 1955 te je bio potpisan u Varšavi (po čemu je nazvan) 14. maja 1955.
Članice
Sve komunističke države istočne Evrope su bile potpisnice, osim SFRJ. Članice pakta su se obvezale, da će jedna drugu potpomagati ukoliko ijedna bude napadnuta. Sporazum je također navodi da se odnosi među članicama temelje na međusobnom nemiješanje u unutrašnje poslove, odnosne poštovanju suvereniteta i nezavisnosti članica.
Te su odredbe samo godinu dana kasnije bile prekršene prilikom sovjetske invazije na Mađarsku i gušenja tamošnje antikomunističke pobune godine 1956.
Albanija je u Paktu prestala sudjelovati godine 1961. zbog sovjetsko-kineskog raskola, tokom koga je staljinistički režim Envera Hohxe podržavao NR Kinu. Iz Pakta je formalno izašla godine 1968.
Najveća vojna akcija u povijesti Pakta bila je sovjetska invazija na Čehoslovačku godine 1968. u svrhu gušenja tamošnjeg reformskog pokreta. U toj akciji su, uz sovjetske, sudjelovale i istočnonjemačke, mađarske, poljske i bugarske trupe. Rumunjska, iako članica Pakta, je u tome odbila sudjelovati. Opravdanje za invaziju je poznato kao Brežnjevljeva doktrina, odnosno teorija ograničenog suvereniteta, prema kojoj je SSSR sebi priskrbio pravo intervencije u slučajevima da neka od članica pokuša skrenuti sa "socijalističkog" puta.
Varšavski pakt nakon toga formalno nije sudjelovao u nijednom oružanom sukobu, iako su neke od država-članica imale manje kontingente savjetnike među sovjetskim trupama za vrijeme rata u Afganistanu.
U decembru 1988. je sovjetski vođa Mihail Gorbačov objavio kako su države-članice slobodne napustiti Pakt, ukoliko to žele. Priliku za to je dao pad Berlinskog zida godinu dana kasnije. 24.9. 1990. je vlada tadašnje Istočne Njemačke potpisala sporazum sa SSSR-om kojim njeno članstvo u Varšavskog Paktu prestaje ujedinjenjem Njemačke, koje se dogodilo 3.10..
Nakon toga su istim primjerom krenule i druge istočnoevropske države, u kojima su na vlast došle antikomunističke i antisovjetske vlade. U januaru 1991. su Čehoslovačka, Poljska i Mađarska objavila da će Pakt napustiti 1.7. 1991., a u februaru je isto objavila i Bugarska. Pakt je tog dana formalno prestao postojati.
Dušan Kovačević
Dušan Kovačević (rođen 12. jula 1948. godine u Mrđenovcu pored Šapca), književnik, dramski pisac i scenarista.
Život
Gimnaziju je završio u Novom Sadu 1968. godine. Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju studirao je u Beogradu, diplomirao je na odseku Dramaturgije 1973. godine.
Žirondinski ustavni projekt
Žirondinski ustavni projekt predstavljen je francuskom Nacionalnom konventu tokom 15. i 16. veljače 1793. godine, a sastojao se od tri dijela. Projekt je Konventu predstavio Nicolas de Caritat, bivši markiz od Condorceta. Sadržaj projekta bio je sljedeći:
Projekt je sadržavao potpise osmorice članova Konventove ustavotvorne komisije, odnosno, uz Condorcetov, na listi su bili i Gensonné, Barrère, Barbaroux, Paine, Pétion, Vergniaud i Sieyès. Projekt nikada nije zaživio u praksi, a već tokom iste godine donesen je nikad zaživjeli Montanjarski ustav.
Dušan Kovačević
Život
Dušan Kovačević je član krunskog saveta Aleksandra Karađorđevića. Izabran je za dopisnog člana SANU oktobra 2000. godine, a za redovnog člana SANU je izabran na Izbornoj skupštini 5. novembra 2009. godine. Od juna 2005. godine, do 1. oktobra 2006. godine, Dušan Kovačević je bio ambasador SCG u Portugaliji.
Predsednik Srbije Aleksandar Vučić dodelio mu je sretenjski orden prvog stepena 2020. godine.
Političko opredeljenje
Dušan Kovačević je po političkom opredeljenju monarhista, a nakon raspada SFR Jugoslavije znao je tu zemlju i njene vlasti, ujključujući Tita, optuživati za delovanje protiv interesa Srbije. Član je krunskog saveta porodice Karađorđević.
Dela
Debitovao sa izrazitim uspehom kod publike u Ateljeu 212 sa "desnim portretom Beograda" Maratonci trče počasni krug. Drame mu obiluju nadrealističkim humorom. Prevođene su, nagrađivane i igrane u većini jugoslovenskih pozorišnih kuća. Osim dramskih tekstova piše radio drame, TV drame i filmska scenarija (poznati su: Poseban tretman, Ko to tamo peva, Maratonci, Balkanski špijun). Dobio Sterijinu nagradu za tekst savremene drame 1974. godine, Nagradu "Miloš Crnjanski" za knjigu Drame 1983. godine, a za film Balkanski špijun (režija sa B. Nikolićem) Veliku zlatnu arenu u Puli 1984, nagradu za najbolji jugoslovenski film te godine.
Avion za Paragvaj
Avion za Paragvaj je jugoslavenska TV drama emitirana 1960. godine na programu Radiotelevizije Zagreb. Režirao ju je Radivoje Lola Đukić, prema scenariju koji je napisao zajedno sa Novakom Novakom
Петријево
Петријево је приградско насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. било је 1451 становника (према попису из 2002. било је 1093 становника).
Историја
Петријево се налази југозападно од Смедерева. Село није одувек било на данашњем месту. Раније је било северније, ближе Смедереву, и то се место зове Старо Петријево. У Старом Петријево се и данас наилазина трагове од старина, а у близини места где је била стара црква има трагова од калдрме, затим плоча и др. Предање на каже да је са те старе цркве преношен камен за цркву у Коларима. Село је на данашње место премештено по наређењу књаза Милоша. Веле да да је књаз Милош наредио да се село премести на данашње место због тога, што је било близу Смедерева и што су његови становници имали мали потес.
Operacija Kosmaj
mini|desno|Spomenik palim borcima [[Kosmajski partizanski odred|Kosmajskog odreda na vrhu Kosmaja.]] Operacija Kosmaj, poznata i kao Operacija Bader, je bila prva antigerilska operacija Vermahta u okupiranoj Srbiji, preduzeta protiv partizana na planini Kosmaj, u blizini Beograda.
Петријево
Историја
Петријево се помиње у арачким списковима из првих десетина 19 века и имало је 1818. године 17 а 1822. 13 кућа
Operacija Kosmaj
Vođena je od 7. do 9. avgusta 1941. godine, na samom početku ustanka u Srbiji. Ukupan broj angažovanih nemačkih trupa u ovoj operaciji iznosio je, prema grubim procenama, između 3000 i 8000 vojnika i oficira, uz podršku tenkova. Nasuprot njima, Kosmajski partizanski odred krajem jula imao je oko 94 borca.
Петријево
Историја
Године 1846. село је имало 26 кућа а по попису из 1921. године у селу је било 112 кућа са 625 становника.
Најстарије породице
Operacija Kosmaj
Pozadina
Kosmajski odred je 25. jula izveo istovremene sabotaže na vijaduktima kod Belog Potoka i kod Ralje. Most kod Belog Potoka raznet je eksplozijom, a most kod Ralje je bio značajno oštećen. Obe sabotaže prouzrokovale su prekid saobraćaja na neko vreme. Početkom avgusta, kosmajski partizani su intenzivirali napade na opštinske uprave i žandarmerijske stanice, držali zborove po selima, i pozivali narod na ustanak.
Петријево
Историја
Најстарије породице: Недељковићи (данас имају разна презимена) чији предак дошао из Црне Горе, одакле је побегао због убиства и наставио се прво у Старом Петријеву, па га је кнез Милош преместио на данашње место; Крстићи, чији је деда дошао из Дупљана (лесковачки) најпре у Смедерево, одакле је бежао „преко“ После 1815. год. вратио се натраг и настанио у Старо Петријево, одакле га је књаз Милош преселио у данашње Петријево; Савићи, чији је дед са два брата због глади дошао из Црне Горе; Радосављевићи (Лудајући) чији је прадед Радосав дошао из Јасике (Темнић) и Јанковићи старином од Пећи. (подаци крајем 1925. године).
Operacija Kosmaj
Pozadina
3. avgusta partizani su ušli su u selo Stojnik, razoružali žandarmerijsku stanicu i održali zbor u prisustvu velikog broja seljaka. Tokom govora, pred okupljenom masom su se zaustavila dva kamioneta puna nemačkih vojnika i žandarma. Sa njima je bio i upravnik grada Beograda, Dragi Jovanović. Tada je došlo do kraćeg puškaranja, nakon čega su se partizani povukli iz sela. Cilj nemačke jedinice i grupe žandarma sa upravnikom Beograda, Dragim Jovanovićem, bio je izviđanje prilika na terenu i prikupljanju podataka radi blokade planine Kosmaj, koja je i izvršena nekoliko dana kasnije.
Петријево
Демографија
У насељу Петријево живи 1157 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,9 година (39,8 код мушкараца и 42,1 код жена). У насељу има 418 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,47.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Operacija Kosmaj
Plan operacije
General Paul Bader je 5. avgusta 1941. u Beogradu održao sastanak sa potčinjenim mu komandantima 704, 714. i 717. divizije. Tom prilikom sačinjen je plan opkoljavanja i uništenja partizana na Kosmaju i određeno da ga izvrše snage u jačini: sedam bataljona, dve baterije i dvadeset pet tenkova, kao i neke dodatne jedinice. Za komandanta ove operacije, šifrovano nazvane "Bader", određen je komandant 714. pešadijske divizije, general-major Fridrih Štal. U operaciju je bio uključen i šef kvislinške Komesarske uprave Milan Aćimović, pa je u blokadi Kosmaja okupatoru pomagalo i nekoliko stotina žandarma.
Петријево
Коришћена Литература
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Operacija Kosmaj
Tok operacije
7. avgusta 1941. godine Nemci su pokrenuli veliku akciju za uništenje kosmajskih partizana. Delovi 734. i 724. pešadijskog puka i 654. artiljerijskog diviziona iz 704. pešadijske divizije, delovi 749. pešadijskog puka i 670. artiljerijskog diviziona iz 717. pešadijske divizije i delovi 721. i 741. pešadijskog puka i 661. artiljerijskog diviziona iz 714. pešadijske divizije formirani u sedam marševskih kolona započeli su pokret sa polaznih mesta za prilaženje Kosmaju.
8. avgusta snage Vermahta su opkolile planinu Kosmaj sa svih strana. U početku je bio prikriven pravi cilj, pa je operacija počela kao prikupljanje konja od seljaka, što su partizani čak pokušali da spreče. U noći između 8. i 9. avgusta, kod Velike Ivanče, prethodnica desetine Četvrte čete naišla na nemačku zasedu i izginula.
Петријево
Коришћена Литература
Написали су најбољи познаваоци појединих тема и проблема – истакнути историчари, професори универзитета, директори школа, сеоски начелници, економисти, инжињери, социјолози, лекари, црквена лица, правници, кустосии библиотекари. Укупно 61 аутор.
Operacija Kosmaj
Tok operacije
9. avgusta ujutro Nemci su počeli pretraživanje planine. Raspoređeni u manje grupe, a mestimično i u streljački stroj, obrazovali su obruč oko Kosmaja i kretali se prema njegovim vrhovima, gde su izbili nešto pre podne. U okruženju je ostala Mladenovačka partizanska četa, sa ukupno 27 boraca. Na Srednjem Kosmaju, gde se danas nalazi spomenik Kosmajskom partizanskom odredu, oružani otpor im je pružilo desetak partizana Druge mladenovačke čete na čelu sa svojim komandirom, Milanom Milisavljevićem Žućom, koji su svi izginuli. U neravnopravnoj borbi protiv Nemaca, poginulo je 13 partizana, a ostatak je uspeo da se probije iz obruča. Među poginulim partizanima nalazio se i Branko Krsmanović, španski borac i član Glavnog štaba Srbije.
Петријево
Коришћена Литература
Стављајући данашњим читаоцима на увид ово дело, које се први пут појављује у овом облику, верујемо да ћемо задовољити већ доста раширен интерес за проучавање прошлости наших насеља.
Operacija Kosmaj
Ishod
Prema nemačkim izveštajima poginulo je 18 a zarobljeno 13 partizana. Dragoslav Dimitrijević navodi da je u blokadi Kosmaja poginulo oko trinaest partizana, a da je samo jedan zarobljen. Gubitke Nemaca on procenjuje na oko deset mrtvih i ranjenih. Prema sećanju jednog od partizana, ubijen je i jedan nemački oficir.
Uprkos temeljitog opkoljavanja planine Kosmaj, jednom delu partizana je uspelo da se iščupa iz neprijateljskog obruča.
Posledice
minijatura|[[Vešanje ustanika na Terazijama u Beogradu, 17. avgusta 1941. godine.]] Leševe većine poginulih partizana, po naređenju Nemaca oterali su seljaci u Sopot, gde su radi prepoznavanja i zastrašivanja meštana bili izloženi nekoliko dana. Kasnije su leševi poginulih partizana, koji su doneti u Sopot, sahranjeni u zajedničku grobnicu na sopotskom groblju.
13. avgusta je objavljen Apel srpskom narodu kojim se osuđuje partizanski ustanak u okupiranoj Srbiji i stanovništvo poziva na borbu protiv komunista i slušanje okupatora.
17. avgusta okupacione vlasti su obesile petoricu uhvaćenih komunista na Terazijama, u centru Beograda. Među uhapšenima su dvojica bili zarobljeni partizani, seljaci iz kosmajskog sreza. Vešanje na Terazijama upriličeno je u cilju zastrašivanja stanovnika glavnog grada, ali i zbog ohrabrivanja okupatora i saradnika usled sve učestalijih atentata, diverzija i sabotaža koje su vršili pripadnici pokreta otpora.
Organizator vešanja u centru Beograda bio je SS-major Karl Kraus, šef beogradskog Gestapo-a, dok mu je glavni pomagač bio šef Uprave grada Beograda, Dragi Jovanović. Egzekuciju je načelno odobrio general Hajnrih Dankelman, vojni zapovednik Srbije. Dankelman je napomenuo da „žrtve odmazde treba jasno označiti kao krivce iz komunističkih redova, kako se ne bi izazvao opšti revolt i uzburkala nacionalna osećanja stanovništva“.
U ranim jutarnjim časovima zatvorenici su pojedinačno izvođeni u unutrašnje dvorište zatvora Gestapoa gde su pogubljeni iz revolvera. Potom su tela ubijenih prevezena na Terazije i obešena na električne stubove. Nedelja 17. avgusta 1941. osvanula je za stanovnike Beograda jezivim prizorom. Petorica obešenih, odevenih u pocepanu odeću, izobličenih lica, visila su na banderama na kojima su mirnodopski transparenti pozivali na konjske trke, dok je na jednom transparentu stajala parola: „Kraft durch Freude“ (Snaga kroz radost).
Uprkos ovim merama okupatora, ustanak je nastavio da se razija. Kosmajski partizanski odred operacijom "Bader" nije uništen, a već početkom septembra je narastao na oko 250 boraca.
Rancho de los Ángulo (razvrstavanje)
Rancho de los Ángulo ima više značenja:
Spisak albanskih filmova
Ovdje je naveden spisak filmova snimljenih ili produciranih od strane albanskih sineasta ili albanskih filmskih preduzeća.
Gorontalo
Gorontalo je naziv koji se odnosi na:
Foeni (razvrstavanje)
Foeni ima više značenja:
Fodora (razvrstavanje)
Fodora ima više značenja:
Titularna crkva
Titularna crkva ili latinski Titulus' je institut Katoličke crkve, koji svoje porijeklo ima u tradiciji staroj skoro dvadeset vijekova, do vremena kad su kardinali birani iz redova rimskih svećenika, pa su u skladu s tim imali vlastite matične crkve po Rimu. Kad se vremonom počelo birati kardinale izvan granica Rima, istovremeno im se dodjeljivala i neka rimska crkva, uz njihovu postojeću iz biskupije iz koje su došli. Na taj se način željelo naglasiti da su i oni postali rimski svećenici i nasljednici Svetog Petra prvog rimskog biskupa.
Historija
Zbog tog titularna crkva ima dva značenja - historijsko i suvremeno. Takve crkve - tituli, su na početku birane iz kruga rimskih ranokršćanskih crkava, njih je krajem 5. vijeka bilo - 25, da bi im tokom 12. vijeka broj narastao na još  tri.
Na samom početku titularne crkve su bile usko povezane sa njihovim vlasnicima i financijerima, pa su i nosile njihova imena. Od 12. vijeka nadalje počele su se dodjeljivati kardinalima. Kako se broj kardinala počeo povećavati, tako je rastao i broj titularnih crkava. Na početku su kardinali, kao i njihovi predhodnici - mecene na startu, bili odgovorni za čitav niz administrativnih poslova u dodijeljenoj crkvi. Danas je to naravno nemoguće provoditi, otkako je njihov broj toliko radikalno povećan, pa je njihov status danas strogo počasni.
Tradicija dodjeljivanja titularnih crkava održala se do današnjih dana, kako bi simbolički održala veza sa Rimom, ali se ne odnosi na prelate Istočnih katoličkih crkava kojima se ne dodjeljuju nikakve titularne crkve. Kad neki biskup bude uzdignut u rang kardinala, papa mu daje tri stvari - njegovu crvenu kapicu, birettu i titularnu crkvu.
Najviši među njima dekan Kolegija kardinala, dobija dodatni titularni položaj kao biskup Ostije.
Nastanak titulusa
U predkršćanska vremena titulus je Rimljanima značio natpis na kamenu, a kasnije kamen međaš. U vrijeme cara Trajana označavao je granice nadležnosti pojedinih rimskih svećenika. Prvi kršćani okupljali su se po sobama privatnih kuća, koje su zvali - ecclesiae domesticae, Sveti Petar spominje takve rimske i korintske domove.
Papa Fabijan je oko 250 podijelio Rim na đakonate, stvarajući tako crkvene općine, nukleus današnjih parohija. Kasniji đakonati iz 7. vijeka nisu nimalo sličili tim prvim đakonatima.
Prvi tekst u kom se spominje titulus je kritika arijanstva Atanazija Aleksandrijskog, ali je najstariji tekst u kom se piše kako su pape u prvoj polovici 4. vijeka, osnivale pojedine tituluse iz 377. Krajem 5. vijeka bilo je 25 titulusa, za koje se tvrdilo da ih je osnovao papa Evarist početkom 2. vijeka.
Izvještaj Koncila u Rimu od 1. marta 499. sadrži popis svećenika i njihovih titula. Na osnovu njega i izvještaja koncila kog je organizirao Grgur I. - 595., zna se da je tad bilo 25 titula, čiji se broj, uz neznatne fluktuacije održao sve do negdje 1120. kad je porastao na 28..
Nakon što su se svećenički tituli transformirali u đakonate, nestali su i iz dokumenata pisanih prije 7. vijeka. Đakonati su od samog početka bili dobrotvorne organizacije, koje su u velikoj mjeri Rimljanima zamijenile bizantske - frumentatie u kojima se dijelio hljeb. Za pontifikata pape Hadrijana I (772-795) njihov broj se ustalio na 18. Isti je ostao i tokom 12. vijeka kad su ih zvali kardinalski đakonati, a ličan broj se održao do 16. vijeka.
Danas svaki kardinal prezbiter, a to su biskupi iz cijeloga svijeta, uz 7 rimskih ima svoju titularnu crkvu u Rimu. Tako da danas postoji 163 titularnih crkava od 300 koliko ih postoji u Rimu.
Bock, Minnesota
Bok je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 106, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jácome (razvrstavanje)
Jácome ima više značenja:
Markiza de Pompadour
Jeanne Antoinette Poisson, poznatija kao Madame ili Markiza de Pompadour (29. prosinca 1721. – 15. travnja 1764.) bila je poznata ljubavnica francuskog kralja Luja XV.
Rani život
Madame de Pompadour, rođena je 1721. godine u Parizu kao Jeanne Antoinette Poisson. Moguće je da je njezin biološki otac bio bogati trgovac Le Normant de Tournehem koji je postao njezin skrbnik nakon što je njezin "zakoniti" otac nakon jednog skandala 1725. bio prisiljen napustiti Francusku, a ona je nastavila živjeti s majkom i sestrom. Njezin je mlađi brat bio Abel-François Poisson de Vandières koji je kasnije postao markiz de Marigny.
1741. (s 19 godina) udala se za Charlesa-Guillaumea Le Normanta d'Etiollesa, nećaka svojeg skrbnika. S njim je dobila dvoje djece, dječaka koji je umro godinu dana nakon rođenjja i Alexandrine-Jeanne rođenu 10. kolovoza 1744.
Zbog malih usta, ovalnog lica i duhovitosti smatrana je prilično lijepom i uskoro su joj se otvorila vrata salona tadašnjeg francuskog građanstva.
Kraljeva ljubavnica
mini|270px|desno|Portret [[François-Hubert Drouais|Françoisa-Huberta Drouaisa, 1763./64. završen nakon smrti Markize de Pompadour]]
1745. na maskenbalu upoznaje Luja XV. Ubrzo ostavlja svoga muža i seli se u Versailles kako bi bila kraljeva ljubavnica. Zahvaljujući vezi s kraljem prva se doselila u Versailles, a da nije imala plemićke krvi. Bila je jedna od najvažnijih osoba toga vremena i na dvoru je provela 20 godina iako je njen odnos s kraljem Louisom XV. trajao samo 6 godina. Ljubavnik joj je bio i poznati venecijanski zavodnik Giacomo Casanova.
Kralj ju je imenovao markizom i sredio njen razvod s mužem, od tada je poznata kao Markiza de Pompadour. Izgradio je poseban stan za nju s tajnim stubištem koje je vodilo izravno u njegove odaje. Imala je jak utjecaj na kralja pri donošenju važnih odluka, čak se smatra da je ona kriva za Sedmogodišnji rat. Kler i dvorani su bili protiv nje, ali budući da je bila velika spletkarošica preživjela je sva iskušenja.
Bila je dama s dobrim okom za rokoko interijere, voljela je malo i sitno pokućstvo ukrašeno u cvjetnom rokoko stilu pa se takav stil često naziva i Pompadour stil. Svoj utjecaj koristila je i za doprinos razvoju manufakture porculana u Sevresu, kao i financiranje francuskih umjetnika Bouchera i Pagalla. Izravno je podržavala filozofe Voltairea i Helvetiusa kao i Diderota i ostale pariške enciklopediste pa su joj Jezuiti stalno radili o glavi. Svojom rastrošnošću uvelike je pridonijela propasti države te joj se pripisuje izjava: «Poslije nas potop». Iako se nije bojala klera, nakon što ju je francuski biskup želio spaliti na lomači i nakon što je prestao njen odnos s kraljem, zatražila je pomirenje s Crkvom. U 1750-ima imala je dva pobačaja, ali iako je za kralja tražila mlađe ljubavnice da je zamijene, kralj joj je ostao odan do njezine smrti od tuberkuloze 1764. godine. Nakon smrti narod joj je spjevao epitaf: «Ovdje leži ona koja je 15 godina bila djevica, 20 godina bludnica i 7 godina svodnica»
Kao veliki dokaz kraljeve ljubavi je šalica izrađena posebno za nju, koja je imala tanjurić s produbljenim dnom i bila je oslikana slikama njenog najdražeg slikara Bouchera. Naime, pred kraj života Madame je imala drhtave ruke i bilo bi joj nezgodno prisustvovati dvorskim prijemima. Tako ju je kralj želio što duže zadržati uz sebe.
I ona i kralj bili su veliki ljubitelji životinja pa su na dvoru držali pse, mačke, ptice. Madame je imala psića kojeg je nosila svuda sa sobom, a Louis bijelu angora mačku.
Madame je bila i velika obožavateljica šampanjca i govorila je da je šampanjac jedino vino poslije kojeg žena ostaje lijepa. Smatra se i da je čaša za šampanjac prvotno bila oblikovana prema njenoj dojci.
Brajovići
Brajovići je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 284 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 140 stanovnika).
Demografija
U naselju Brajovići živi 199 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,9 godina (37,0 kod muškaraca i 35,0 kod žena). U naselju ima 80 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,55.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
El Tlacuache, Atemajac de Brizuela
El Tlacuache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atemajac de Brizuela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Câmpani (razvrstavanje)
Câmpani ima više značenja:
Jáltipan (razvrstavanje)
Jáltipan ima više značenja:
Santa Alicia, El Mante
Santa Alicia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Yuracaré
mini|Yuracare na etničkoj karti Bolivije Yuracaré (Yurucare, Yuruyure).- Bolivijsko sjedilačko pleme lovaca i ratara nastanjeno u šumovitim predjelima između Río Beni i Rio Marmoré na rijekama Chaparé, Chimoré i Isibore (departmani Cochabamba i Beni). Ovi Indijanci opisani su kao visoki ljudi, svijetle puti, gotovo poput Španjolaca i tamnih očiju. Lica su im ovalnog oblika s orlovskim nosom, žene veoma lijepe. Yuracaré su izvrsni lovci i ratnici i uzgajivači kukuruza i manioke. Bili su organizirani po obiteljima bez ikakvog oblika uprave, poligamije nije bilo. Djeci su davali potpunu slobodu i nikada ih nisu kažnjavali, ali su ih ponekad ubijali da ih se oslobode. Odijeća Yuracara rađena je od kore drveta, nalik ponču i oslikanim geometrijskim uzorcima. Populacija 3,700 (2005.). Yuracaré Jezik član je i jedini predstavnik porodice Yuracarean. Dijalektima mansinyo, oromo i soloto govorile su istoime grupe Yuaracara, Mansiño, Soloto i Oromo. Skupinu Oromo istrijebili su Mansiño Indijanci.
Sela
Sela u kojima žive nalaze se na područjima općina Villa Tunari, Chimoré i Puerto Villarroel u provincijama Chapare, Carrasco i Moxos, to su. viz.: Ibare, Nueva Cotoca, Galilea, La Misión, La Boca, Santa María, Puerto Cochabamba, Nueva Esperanza i druga.
Mitologija
Šuma je dom Yuracaré Indijancima. Ona ih hrani pa su i mnogi mitovi vezani uz nju. Svi plodovi do kojih oni dolaze u šumi, zahvaljuju jednom preživjelom čovjeku, koji je izašao iz jame, ispod zemlje, nakon što je jedan zao duh zapalio svu šumu, ljude i životinje. Kada se izvukao van, zao duh se smilovao nad preživjelim i pretvorio se u dobročinitelja. Dade preživjelom šaku sjemenja. Ovaj to zasadi i niknu 'prekrasna šuma'.
Messier 67
Messier 67 (M67 ili NGC 2682) je otvoreni skup u zviježđu Rak. Otkrio ga je Johann Gottfried Koehler 1779. godine., a Charles Messier ga je samostalno otkrio godinu dana kasnije i dodao u katalog. NGC 2682 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Johann Gottfried Koehler 1779. godine.
Svojstva
M67 se nalazi oko 2,700 ly od Zemlje. Skup se proteže oko 30' na nebu ili 23 ly u stvarnosti. Starost skupa je velika, između 3.2 i 5 milijardi godina. Novije procjene govore o starosti od 4 milijarde godina. M67 nije najstariji otvoreni skup u galaksiji ali pripada među starije. Gravitacijska privlačnost među zvijezdama otvorenih skupova nije velika i oni se u većini slučajeva dezintergriraju u roku od milijardu godina.
M67 je se detaljno istražuje i proučava ali unatoč tome, njegova svojstva se znatno razlikuju od izvora do izvora. Danas se smatra da je skup star 4 milijarde godina, da sadrži oko 150 bijelih patuljaka i ima ukupnu masu od 1080 do 1400 sunčevih.
Skup sadrži više od 100 zvijezda sličnih Suncu i mnogo crvenenih divova. Ukupan broj zvijezda je procijenjen na 500. Zbog sličnosti zvijezda u skupu, M67 se detaljno proučava u svrhu razvoja modela evolucije zvijezda.
Gennaretto-San Giovanni, Campobasso
Gennaretto-San Giovanni je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.