cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koalicija narodnog sporazuma
Međutim, izborni zakon usvojen od strane vladajućih komunista je sadržavao dvokružni većinski sistem koji je preferirao dvije najjače stranke. U proljeće 1990. dvije najjače stranke su bili SKH i Hrvatska demokratska zajednica koja je pod vodstvom Franje Tuđmana na kraju i preuzela većinu. KNS je završio na trećem mjestu, osvojivši mali broj mjesta u Saboru.
KNS se nakon toga brzo raspala. U jesen 1990. Tripalo i Kučar su osnovali novu stranku pod nazivom Hrvatska narodna stranka.
928
Godina 928. (CMXXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.
Ca' Tron, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Giuseppe Piazzi
Giuseppe Piazzi (Ponte in Valtellina, 16. srpnja 1746. – Napulj, 22. srpnja 1826.), talijanski astronom i redovnik. Predavao matematiku i astronomiju u Palermu gdje je 1790. osnovao zvjezdarnicu. Otkrio je prvi patuljasti planet Ceres (1801.). S vrlo preciznim pasažnim instrumentom izradio je katalog zvijezda koji je imao 7 646 zvijezda (objavljeno prvo izdanje 1803., a drugo 1814.). Po njemu su nazvani krater na Mjesecu (Piazzi) i planetoid (1000 Piazzia). mini|300px|desno| [[HST|Hubbleove snimke 1 Ceresa.]]
Biografija
Malo je podataka o školovanju Giuseppea Piazzia. Najvjerojatnije se školovao u Torinu, a kasnije i u Rimu. Od 1770. predavao je matematiku u Sveučilištu u Malti. 1773. se preselio u Ravennu gdje je predavao matematiku i filoziju, gdje je ostao do početka 1779. Nakon toga je kratko boravio u Cremoni i Rimu, da bi u ožujku 1781. počeo predavati matematiku na Sveučilištu u Palermu. U Palermu je od 19. siječnja 1787. postao profesor astronomije. Jedno vrijeme je nakon toga proveo u Parizu i Londonu da bi nabavio astronomske instrumente za novu zvjezdarnicu u Palermu, za koju je gradnja počela 1790. Od 1817. radio je također na otvaranju zvjezdarnice u Napulju. Giuseppe Piazzi je pokušavao i mjeriti paralaksu ili udaljenost do zvijezda, a najpogodnija mu je bila zvijezda 61 Labud u zviježđu Labud. Ta mjerenja je ipak kasnije obavio Friedrich Bessel.
Ipak najznačajnije njegovo otkriće je patuljasti planet 1 Ceres, koji je najveće nebesko tijelo u asteroidnom pojasu ili glavnom planetoidnom pojasu, a otkrio ga je 1. siječnja 1801. U početku nije mogao izračunati njegovu putanju, ali iste je godine znameniti njemački matematičar Karl Friedrich Gauss proračunao elemente staze ovog tijela i pokazao da bi se moglo raditi o "nedostajućem" planetu. Astronome je zbunjivala veličina Ceresa (samo 940 km u promjeru), jer su očekivali mnogo veće tijelo. No, već nakon dvije godine Heinrich Wilhelm Olbers je otkrio Pallas (žensko ime Palada), koje se giba sličnom stazom kojom i Ceres. Do 1807. godine su otkriveni Juno i Vesta, dva nebeska tijela malog sjaja i veličine, koja se dobro uklapaju u redoslijed planeta. Ubrzo se pokazalo da je Sunčev sustav prepun malih planeta koje danas zovemo planetoidi ili asteroidi.
Planetoidi prestavljaju zanimljivu vrst nebeskih tijela i zbog brojnosti i zbog svog posebnog smještaja u procijepu između Marsove i Jupiterove staze. Staze tih dvaju planeta toliko su odvojene da je već Johannes Kepler 1596. u knjizi Tajne kozmografije, spekulirao o nebeskom tijelu koje se u tom prostoru giba. 1772. nađeno je matematičko pravilo koje do danas nije fizikalno potkrijepljeno, a kojim se veoma dobro određuju udaljenosti planeta. Johann Daniel Titius i Johann Elert Bode pronašli su jednostavnu zakonitost prema kojoj se mogu računati udaljenosti planeta od Sunca. Premda Titius-Bodeovo pravilo nije pouzdano fizički rastumačeno, a također ne daje dobre rezultate za daleke planete, ipak je nagovijestilo da se između putanja Marsa i Jupitera treba nalaziti neki planet. Ovo pravilo predviđa postojanje planeta na udaljenosti 2.8 AJ od Sunca. Pravilo je dano izrazom:
Godine 1800. u potragu za "nedostajućim" planetom krenulo je 12 njemačkih astronoma. Potraga je dala rezultat u noći od 31. prosinca 1800. na 1. siječnja 1801. kada ih je preduhitrio Talijan Giuseppe Piazzi koji je u Palermu, tijekom rutinskog pretraživanja neba otkrio tijelo Sunčeva sustava koje je nazvano Ceres (žensko ime Cerera).
Brezje pri Dobjem
Brezje pri Dobjem je naselje u slovenskoj Općini Dobju. Brezje pri Dobjem se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 75 stanovnika.
Noce Sopra, Piacenza
Noce Sopra je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Derbamont
Derbamon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 107 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15,67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od | metara (maksimalnoj 414 m, a minimalnoj 294 m).
San Lorenzo, Massa e Carrara
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Stefan II od Konstantinopola
Stefan II (Στέφανος Β'), poznat i kao Stefan od Amaseje (? - 928) bio je carigradski patrijarh od 925. do smrti. Bio je episkop grada Amaseja, a na mjesto patrijarha ga je postavio car Roman Lakapin poslije smrti Nikole Mistika. Umro je dvije ili tri godine nakon što je postavljen.
Racu, Racu
Racu je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Racu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Valerije Maksim
Valerije Maksim (latinski: Valerius Maximus) bio je rimski pisac iz 1. stoljeća prije n.e., od koga je sačuvana zbirka povijesnih anegdota pod naslovom Factorum ac dictorum memorabilium libri IX (Devet knjiga nezaboravnih djela i izreka, poznatih i kao De factis dictisque memorabilibus ili Facta et dicta memorabilia). Djelovao je za vrijeme rimskog cara Tiberija (vladao od 14. do 37. godine nove ere).
Tijekom srednjeg vijeka, Valerije Maksim bio je jedan od najčešće prepisivanih autora latinske proze, odmah nakon Priscijana. Kao rezultat toga, sačuvano je više od 600 srednjovjekovnih rukopisa njegovog djela.
Život
O njegovom se životu ne zna ništa, osim to da mu je obitelj bila siromašna i ni po čemu se nije isticala, te da je svoj uspjeh dugovao Sekstu Pompeju (konzul 14. godine), prokonzulu Azije, kojeg je slijedio na Istok 27. g. n.e. Pompej je bio pokrovitelj jednog književnog kruga, kojem je prippadao i pjesnik Ovidije; bio je i blizak prijatelj Germanika, člana carske obitelji koji se i sam bavio književnošću. Iako je dijelio isto ime kao i prestižna obitelj iz doba Republike, John Briscoe kaže da je "vrlo malo vjerojatno" da je Valerije Maksim pripadao patricijskom rodu Valerii Maximi. Umjesto toga, sugerira da je ili bio potomak plebejskog roda Valerii Tappones ili Triarii ili, pak, da je njegov predak stekao rimsko državljanstvo zahvaljujući pokroviteljstvu nekog Valerija iz doba Republike.
Njegov je odnos prema carskom domaćinstvu kontroverzan: Valerija su neki predstavljali kao zlobnog Tiberijevog laskavca, istog tipa kakav je navodno bio Marcijal. Međutim, Chisholm je 1911. tvrdio da ako se pažljivo pregledaju spomeni carske uprave, primijetit će se da oni nisu uopće ekstravagantni niti po svojoj naravi niti po svojem broju: malo tko će sada, kad se uzme u obzir cjelokupno njegovo vladarsko djelovanje, zamjeriti Tiberiju takav naslov kao što je salutaris princeps, koji se nekadašnjoj generaciji činio primjerom besramnog hvalisanja. Međutim, četvrt stoljeća kasnije, H. J. Rose je tvrdio da Valeriju "nije stalo do povijesne istine ako se zanemarivanjem može dodvoriti Tiberiju, što on besramno i čini".
Chisholm je također tvrdio da se malobrojne aluzije na Cezarove ubojice i na Augusta jedva razlikuju od uobičajenog stila pisaca toga doba, te da retorička tirada protiv Sejana predstavlja jedini odlomak koji se otvoreno može nazvati besramnim.
Djelo
Čini se da stil Valerijevih djela ukazuje na to da je bio profesionalni retor, a njegovo pisanje sadrži mnogo od najgorih retorskih tendencija koje karakteriziraju srebrno doba rimske književnosti. Valerije izbjegava izravne i jednostavne izjave i umjesto toga traga po svaku cijenu za nekim novim izričajem, što proizvodi nespretnu nejasnost. Dikcija mu je poput poezije; uporaba riječi je napeta; izmišljaju su metafore; koriste se zapanjujući kontrasti, nagovještaji i epiteti; prave se varijacije gramatičkih i retorskih stilskih figura.
U predgovoru Valerije nagoviještava da je njegovo djelo zamišljeno kao uobičajena knjiga povijesnih anegdota za upotrebu u retorskim školama, gdje su se učenici osposobljavali za umijeće uljepšavanja govora referenciranjem na povijesne događaje. Prema rukopisima, naslov djela bio je Factorum ac dictorum memorabilium libri IX (kraći naslov Facta et dicta memorabilia), odnosno "Devet knjiga nezaboravnih djela i izreka". Priče su labavo i nepravilno poredane, svaka je knjiga podijeljena u odjeljke, a svaki odjeljak kao svoj naslov nosi temu, najčešće neku vrlinu ili porok ili neku zaslugu ili manu, koju priče u tom odijeljku nastoje ilustrirati.
Većina priča je iz rimske povijesti, ali svaki odjeljak ima dodatak koji se sastoji od izvoda iz anala drugih naroda, uglavnom Grka. Izlaganje na snažan način prikazuje dvije struje osjećaja koje su isprepletene kod gotovo svakog rimskog pisca iz doba Carstva: osjećaj da su suvremeni Rimljani degenerirana u odnosu na svoje sunarodnjake iz doba Republike i osjećaj da, koliko god bili degenerirani, suvremeni se Rimljani još uvijek nadvisuju iznad ostalih naroda svijeta, a posebno su moralno superiorniji od Grka.
Glavni su autorovi izvori Ciceron, Livije, Salustije i Pompej Trog, a posebno prva dva. Valerije s materijalom koji mu je na raspolaganju postupa krajnje neoprezno i netočno. Ali, usprkos svim nejasnoćama, proturječjima i anakronizmima, njegovi odjeljci s retoričkog gledišta predstavljaju sasvim prikladne ilustracije okolnosti ili kvaliteta koja nastoje osvijetliti. Čak i historiografija duguje nešto Valeriju. Često se služio izvorima koji su sada izgubljeni, a gdje se dotakne vlastitog vremena, pruža nam uvid u Tiberijevu vladavinu, o kojoj se mnogo raspravljalo, a koja je u sačuvanim izvorima nedovoljno obrađena. Valerije donosi i neke fragmentarne podatke o helenističkoj umjetnosti, a pruža i značajan uvid u konsenzus iz doba ranog Carstva o potrebi da se u politički nesređenom svijetu drevna rimska religija postavi na uređene, logične i stabilne temelje.
Utjecaj
Iako je u Valerijevim rukopisima sačuvana i deseta knjiga, koju čini tzv. Knjiga o osobnim imenima (Liber de praenominibus), to je djelo nekog gramatičara mnogo kasnijeg datuma.
Campo Alegre, Villa Corzo
Campo Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
El Zapote, Milpa Alta
El Zapote je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2334 m.
La Tuba, Zirándaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
San José del Tinto, Tanlajás
San José del Tinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Altemicidin
Altemicidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 376,385 Da.
Contrada Belvedere, Palermo
Contrada Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Wölferbütt
Velferbit je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 406 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063087.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Velferbit se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 4,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 406 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Five Forks, South Carolina
Fajv Rorks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.140, što je 6.076 (75,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brezno (Laško, Slovenija)
Brezno je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Brezno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 131 stanovnika.
Sitotisak
mini|Tehnika sitotiska Sitotisak (serigrafija, svilotisak) spada u direktnu tehniku propusnoga tiska s mogućnošću tiska na različite materijale. Smatra se najstarijom tehnikom tiska.
Princip rada
mini|Tiskovna forma pripremljena za tisak na tekstil mini|Jednostavni sitotiskarski stroj Tisak se ostvaruje na način da se bojilo (na slici iznad označeno slovom A) strugačem (rakelom) (B) potiskuje kroz tiskarsku formu (C) koja je izrađena od svile (D) koja je zategnuta na drveni ili aluminijski okvir (E). Svila može biti različite gustine, zavisno od materijala na kojem se tiska i od bojila kojim se tiska. Gustina može biti 35, 43, 55, 77, 90, 120, 145, 160 niti po kvadratnom centimetru. Ovisno o gustini niti svila propušta više (uz manje kvalitetan otisak) ili manje bojila (uz više kvalitetan otisak). Sila pritska strugača, brzina tiska te vrsta podloge na kojoj se tiska također utječu na debljinu nanosa bojila koja iznosi od 20 ‐ 60 μm. Osim ručnog načina tiska, postoje i strojevi za sitotisak, kako jednobojni tako i višebojni, te poluautomatski i automatski. Tisak se može raditi na ravnim oblicima, a zbog fleksibilnosti tiskovne forme i na zakrivljenim oblicima, te raznim materijalima, tako da sitotisak ima široku primjenu, posebno kod gotovih proizvoda. U tekstilnoj industriji je praktično nezamjenjiva tehnika tiska na tekstilne predmete, kako direktno na tekstil tako indirektno na transfer papir s kojega se poslije otisak termo prešama prenosi na tekstil pod utjecajem visoke temperature. Ovisno o vrsti materijala na koji se tiska, koriste se bojila pogodna za taj materijal. Tako postoje bojila za umjetne materijale, metal, staklo, tekstil (tzv. plastisoli i vodena bojila), gumu, itd. Za tisak na podloge koje odlikuje svojstvo upijanja boja koriste se jednokomponentna bojila u koja se dodaje razrjeđivač čime se regulira i viskoznost bojila, a za tiskovne podloge koje su neupojne koriste se dvokomponentna bojila sa svojstvom brzog sušenja uz dodatak katalizatora.
Alliere, Asti
Alliere je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Atoctenco, Milpa Alta
Atoctenco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Sitotisak
Forma za tisak
Forma za tisak se priprema na način da se na svilu nanosi fotoosjetljiv sloj emulzije. Nakon sušenja emulzije, fotoosjetljivi sloj se osvjetljava preko matrice na filmu. Ispiranjem sloja emulzije koji nije osvjetljen stvara se tiskovna forma na svili (u negativu), kroz koju kasnije (u procesu tiska) prolazi bojilo. Osvijetljeni dio emulzije čini svilu nepropusnom za bojilo, i na tom dijelu svile bojilo ne prolazi na predmet koji se tiska. Uz pravilan način rada forma za tisak može biti dugotrajna.
Atoctenco, Milpa Alta
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2473 m.
Sitotisak
Usporedba s drugim tehnikama tiska
U odnosu na druge tehnike tiska, sitotisak ima mogućnost nanošenja različitih debljina slojeva bojila, tako da konačni otisak na predmetu može biti reljefan. Otisak odlikuje dugi vijek trajanja u svim uvjetima korištenja, te velika pokrivnost. U usporedbi s drugim tehnikama tiska, kvaliteta sitotiska nije velika, zbog nepravilnog oblika reproduciranih rasterskih točkica.
El Potrero, Comondú
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Arroyo del Cedro, Villa Corzo
Arroyo del Cedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 966 m.
Socijaldemokratska stranka Hrvatske
Socijaldemokratska stranka Hrvatske (SDSH), kasnije poznata kao Socijaldemokrati Hrvatske (SDH) je politička stranka lijevog centra u Hrvatskoj koja je djelovala od 1990. do 1994. godine.
Formirana je prije prvih višestranačkih izbora 1990. godine, a među osnivačima je, osim predsjednika Antuna Vujića, su bili i Zvonko Lerotić i Miroslav Tuđman, sin Franje Tuđmana. Pred izbore se priključila centrističkoj Koaliciji narodnog sporazuma i loše prošla na izborima.
U ljeto 1991. njen predstavnik Lerotić je postao dijelom Vlade demokratskog jedinstva, ali je odmah nakon toga prešao u HDZ.
Stranka je još teži udarac doživjela sljedeće godine na parlamentarnim i predsjedničkim izborima u ljeto 1992. godine. Kampanja, temeljena na borbi protiv bivšeg Saveza komunista Hrvatske, za koga su tvrdili da im je transformacijom u SDP ukrao ime, nije ostavila naročit utisak na birače. Njeni kandidati nisu ušli u Sabor, a Vujić je kao predsjednički kandidat završio na posljednjem mjestu.
Na izborima se SDP pokazao daleko jačim, te je SDSH pristala da se 30.4. 1994. s njom ujedini.
Social Democrats of Croatia
Robert Motherwell
Robert Motherwell (24. januar 1915 – 16. jul 1991) bio je američki slikar, grafičar i urednik. Bio je najmlađi pripadnik tzv. Njujorške škole (kojoj je sam dio ime), a u kooj su također bili Jackson Pollock, Mark Rothko, Willem de Kooning i Philip Guston. Najpoznatije mu djelo slika Elegija Španskoj Republici.
Motherwell je od 1958. do 1971. bio u braku sa poznatom slikaricom Helen Frankenthaler, što je stvorilo "zlatni par" njujorške umjetničke scene, također poznat po raskošnim zabavama.
Messora, Pavia
Messora je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Орашац (Пријепоље)
Орашац је насеље у Србији у општини Пријепоље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 204 становника (према попису из 1991. било је 375 становника).
Messora, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Орашац (Пријепоље)
Демографија
У насељу Орашац живи 166 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (37,0 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,78.
Ово насеље је у углавном насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ob (pritoka Sene)
Aube ili Ob je reka u Francuskoј. Duga je 248 km. Uliva se u Senu. Po ovoj je reci nazvan departman Aube (Ob).
Reka izvire u departmanu Gornjoj Marni (Haute-Marne), u niziji Langresa, blizu grada Auberivea (Ubriva). Teče kroz departmane Gornju Marnu, Zlatnu obalu (Côte-d'Or), Ob (Aube) i Marnu. Uliva se u reku Senu kod mjesta Marcilly-sur-Seine. Između ostalih, protiče kroz gradove Bar-sur-Aube i Arcis-sur-Aube.
Ryōhei Kimura
Godine 2012. dobio je nagradu za najboljeg sporednog glumca na dodjeli Seiyū Awards.
Brezovec pri Polju
Brezovec pri Polju je naselje u slovenskoj Općini Podčetrtku. Brezovec pri Polju se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 97 stanovnika.
La Purísima, Cortazar
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Opština Mochitlán, Guerrero
Mochitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2738 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1695 m.
Paso de San Jacobo, Santiago Jocotepec
Paso de San Jacobo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 751 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Finlay Mansell
DC (Detective Constable) Finlay Mansell je fiktivni lik iz britanske krimi serije Whitechapel kojeg glumi Ben Bishop. Mansell je jedan od članova Chandlerova tima koji se Odjelu priključuje u drugoj sezoni kao zamjena za Fitzgeralda.
Biografija
Nakon što Fitzgerald biva degradiran tijekom slučaja Trbosjek, Mansell se pridružuje timu kao novi DC u drugoj sezoni. Već je otprije poznavao McCormacka, tako da mu nije trebalo previše vremena da se prilagodi. Ipak, Mansell je isprva ostavio dojam zabušanta koji ne shvaća svoj posao najozbiljnije, ali ispostavilo se kako je sposoban istražitelj. Često je zbijao šale, ali se svakom zadatku posvećivao bez pogovora. Tijekom slučaja Kray, Mansell je dobio prijeteći poklon pred vrata od plaćenika Krayjevih kao upozorenje da se ostavi slučaja, ali je prošao bez daljnjih posljedica (za razliku od Kenta i Chandlera). Ipak, tijekom cijelog slučaja najteže je podnio McCormackovo samoubojstvo. Kada je došao u njegovu kuću i vidio ga kako se objesio, od bijesa i tuge je razbio plastičnu stolicu u njegovom vrtu. Ipak, njegov doprinos slučaju pomogao je da se Krayjevi na kraju uhite.
Tijekom treće sezone saznajemo više o Mansellovom karakteru i privatnom životu. Kada Megan Riley mijenja McCormacka u timu, Mansell postaje njezin neslužbeni partner i završava kao Buchanov pomoćnik u podrumskoj arhivi. Otkriva se kako se u trećoj sezoni oženio, ali kako je nakon vrlo kratkog vremena počeo varati svoju suprugu jer mu je brak bio previše jednoličan i dosadan. Prilikom tih afera, ali i u braku, često je koristio španjolsku muhu, navodni afrodizijak za kojeg se kasnije ispostavlja da je otrov kantaridin. Taj podatak pokazao se izrazito bitnim za daljnji tijek slučaja i otkrivanje ubojice. Također, tijekom potrage za ubojicom, Mansell je, kamufliran, pokušao zavesti djevojku u klubu u kojem je tim bio na zadatku, što je izazvalo bijes kod Chandlera i Megan, koja ga je i pljusnula. U trećoj epizodi, Mansell je radio s Kentom i posjetio jednu navodno ukletu kuću, mjesto gdje je sumnjivac zaklao svoju obitelj, koja ga je toliko isprepadala da se kasnije jedva vratio. Prilikom povratka, pronašli su odbjeglog luđaka za kojeg se ispostavilo kako nije ubojica i odgledali su s njim film London After Midnight. Na kraju filma, Mansell je rekao da moraju ići i da mu se sviđa film, na što mu je odbjegli luđak povjerio svoju kopiju filma na čuvanje. Taj film zapravo je izgubljen, ali je u seriji prikazano kako on posjeduje posljednju kopiju. Na kraju sezone otkriva se kako se razveo te je zbog toga organizirao proslavu u uredu.
Početkom četvrte sezone, Mansell prohoda s Kentovom sestrom, Ericom. Doista se zaljubio i izgleda kako je odlučio promijeniti svoje ponašanje, ali Kent je izrazito nezadovoljan tom vezom što stvara probleme u odjelu. Njih se dvojica redovito prepiru, a Kent pokušava prekinuti tu vezu. Kada Kentu, lažima, konačno uspije, Mansell, shrvan, odlazi na vrh postaje i planira skočiti. Kada dođe Megan, objasni joj kako ni u čemu ne vidi smisla jer, iako se potpuno promijenio (nije varalo ni muljao), Erica ga ne voli. Megan ga uspijeva utješiti, nakon čega ode s njom i kaže, potpuno izgubljen, da ipak ne bi ništa učinio. Kada sazna što je Kent učinio, nakon što to ovaj ispravi, odvali ga šakom u uredu, nakon čega se njihov odnos poboljša. Također, tokom sezone, Mansell je redovito dobivao neobične pozive koji su ostali nerazjašnjeni.
Indian Village, Indiana
Indijan Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 133, što je 11 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Moldova Nouă, Caraș-Severin
Moldova Nouă je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Hallmark Hall of Fame
Hallmark Hall of Fame je TV serija antologijskog tipa koja se prikazuje na američkoj televiziji. Smatra se jednim od najdugovječnijih TV-emisija u historiji, s obzirom da je njeno prikaivanje započelo 1951. godine a traje do današnjeg dana. Do 22.4. 2007 je emitirano 350 epizoda koje po svom formatu, odnosno sadržaju odgovaraju TV dramama, odnosno TV filmovima.
Ime je dobila po sponzoru - Hallmark Inc. - tvrtki za proizvodnju prazničnih i drugih čestitki, čiji su direktori kao prvi u SAD došli na ideju da sponzoriraju igrani TV-program u svrhu promoviranja svojih proizvoda. Dana 24.12. 1951. je tako emitirana Amahl and the Night Visitors, prva opera napisana za televiziju.
Emisije su se obično prikazivale neposredno pred praznike, kako bi se što više pospješila prodaja čestitki. Ispočetka se program sastojao od adaptacija klasičnih Shakespeareovih tekstova, odnosno popularnih brodvejskih komada, te biografija znamenitih osoba. Tek od 1979. se emitira originalni materijal.
El Porvenir, Tantoyuca
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Assencières
Asansjer je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
El Porvenir, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Assencières
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 164 metara.
Dracorex
Dracorex je bio rod dinosaura iz porodice pahicefalosaurida, koji je nastanjivao Sjevernu Ameriku tijekom perioda kasne krede.
Tipična (i jedina poznata) vrsta je Dracorex hogwartsia, što znači "zmajski kralj Hogwartsa". Poznat je iz jedne gotovo potpune lubanje (holotipni primjerak TCMI 2004.17.1) i iz četiri vratna kralješka - prvog, trećeg, osmog i devetog. Oni su otkriveni u formaciji Hell Creek u Južnoj Dakoti od strane tri paleontologa-amatera iz Iowe. Lubanja je 2004. donirana Dječjem muzeju u Indianapolisu za istraživanje, a 2006. godine su je službeno opisali Bob Bakker i Robert Sullivan. Međutim, Jack Horner et al. sumnjaju da je to zapravo mladunac roda Pachycephalosaurus, a jedna analiza fosila pahicefalosaurida, koju su proveli udruženi timovi sa više univerziteta, učinila je validnost dva roda (Dracorex i Stygimoloch) upitnom. Prema timu, primjerci rodova Dracorex i Stygimoloch mogli bi zapravo predstavljati rane stadije rasta roda Pachycephalosaurus. Kao što članak na vebsajtu UC Berkeley kaže "Postoji konfuzija u vezi sa njihovim bizarnim ukrasima na glavi, u koje spadaju kupole, rogovi i bodlje, zato što su se oni drastično mijenjali sa odrastanjem i približavanjem spolnoj zrelosti, pa su glave mladunaca bile vrlo različite od lubanja odraslih."
Opis
thumb|left|Restauracija Dracorex, biljožder, imao je lubanju sa bodljama, kvrgama i dugu njušku. Ta vrsta je također imala dobro razvijene supratemporalne otvore i jako oklopljenu ravnu lubanju kojoj je nedostajala kupola karakteristična za pahicefalosauride. Uz te dvije osobine, postojao je i veliki broj osteoderma u obliku nepravilne osteodermne kore od kvrga, većih rožića i šiljaka. Ako se to izuzme, Dracorex je fizički usporediv sa rodom Stygimoloch.
U azijske taksone porodice Pachycephalosauridae spada i veći broj pahicefalosaura sa (donekle) ravnim lubanjama (Homalocephale calathocercos, Goyocephale lattimorei i Wannanosaurus yansiensis). Međutim, prije otkrića Dracorexa, jedini pahicefalosaur iz Sjeverne Amerike sa djelomično ravnom lubanjom bio je Stegoceras validum. Čak i u tom slučaju, ravnu glavu imali su samo mladi primjerci te vrste. thumb|Holotipna lubanja Osim ravne glave sa bodljama, najupadljivija osobina Dracorexa je par ogromnih i neograničenih gornjih temporalnih otvora. Supratemporalni otvori su mnogo veći sprijeda prema nazad i sa strana nego kod roda Homalocephale i Goyocephale. Nepotpuni ostaci lubanje roda Wannanosaurus pokazuju otvore iste veličine kao i kod roda Dracorex. Takva struktura otvora u lubanji mogla se naći kod arhosaura, ali ne kod ostalih pahicefalosaura.
Ako su veliki gornji otvori morfološki primitivna osobina, onda je taj dio tijela kod Dracorexa najprimitivniji među pahicefalosaurima. Međutim, Sullivan (2003., 2006.) je pokazao da su najstariji poznati pahicefalosauri zapravo imali kupolu, a da su se oni sa ravnom glavom pojavili kasnije. To bi moglo značiti da je posjedovanje kupole primitivna osobina za pahicefalosaure i da je ravna lubanja bez kupole napredna osobina, uz koju su se pojavili veliki otvori. I zaista, dok se Stegoceras smatra prijelaznim oblikom između taksona sa kupolom i onih bez nje, on možda pokazuje početak vraćanja starih osobina u vidu smanjenja kupole i otvaranja supratemporalnih otvora kod nekih taksona.
Factorum ac dictorum memorabilium libri IX
Factorum ac dictorum memorabilium libri IX (sh. "Devet knjiga nezaboravnih djela i izreka", također poznat kao De factis dictisque memorabilibus ili Facta et dicta memorabilia) naslov je djela koje je 30-31. g. n.e. napisao rimski pisac Valerije Maksim (živio oko 20. g. prije n.e. - oko 50. g. n.e.). To je zbirka od oko tisuću kratkih priča koje je Valerije napisao tijekom vladavine rimskog cara Tiberija (vladao 14-37. g. n.e.). Priče donose razne anegdote koje ilustriraju kako su živjeli stari Rimljani. Iako je većina priča o životu Rimljana, na kraju nekih odjeljaka donose se i neke priče iz stranog ambijenta. Većinom su to zgode iz grčkog života, i to uglavnom o grčkim filozofima ili znamenitim kraljevima.
Dracorex
Klasifikacija
thumb|left|Dijagram prikazuje rodove Dracorex i Stygimoloch kao stadije rasta roda Pachycephalosaurus Moguće je da je Dracorex zapravo mlada jedinka nekog od svojih srodnika, Stygimolocha ili Pachycephalosaurusa, kod koje kupola i rogovi nisu dovoljno razvijeni, bilo zbog toga što je ta jedinka bila mladunac ili ženka. To mišljenje je podržano 2007. godine na godišnjem sastanku Društva za paleontologiju kralježnjaka. Jack Horner je predstavio dokaze dobijene analizom jedinog postojećeg primjerka roda Dracorex, prema kojima bi taj dinoasur mogao biti i mladunac roda Stygimoloch. Uz to, predstavio je podatke koji ukazuju na to da bi i Stygimoloch i Dracorex mogli biti mlade jedinke roda Pachycephalosaurus. Horner i M.B. Goodwin su svoje nalaze objavili 2009. godine i njima su pokazali da su bodlje/kvrge i kosti kupole na glavi kod sve tri vrste pokazuju izrazitu plastičnost. Uz to, naglasili su da su i Dracorex i Stygimoloch poznati samo iz ostataka mladih jedinki, dok je Pachycephalosaurus poznat samo iz ostataka odraslih jedinki. Te primjedbe, uz činjenicu da su sva tri roda živjela na istom prostoru u isto vrijeme, navode na zaključak da su Dracorex i Stygimoloch mogli jednostavno biti mlade jedinke roda Pachycephalosaurus, kojima su tijekom odrastanja nestajale bodlje i razvijala se kupola. Istraživači nisu bili u stanju da iskoriste pravu lubanju za istraživanja pa su umjesto toga iskoristili odljev u svrhu opisa. Istraživanje koje su 2010. godine proveli Nick Longrich i kolege također je podržalo hipotezu da su svi pahicefalosauri sa ravnom lubanjom bili mladunci, na osnovu čega bi i rodovi Goyocephale i Homalocephale predstavljali mlade jedinke rodova sa kupolom.
Factorum ac dictorum memorabilium libri IX
Nekoliko se priča odnosi na moralne teme koje imaju paralela s temama Starog i Novog zavjeta. Valerije svoje moralne smatra "primjerima" koji treba da posluže kao moralne smjernice. Valerijevo djelo, koje čuva spomen na moralne vrijednosti drevne Rimske Republike, bilo je široko popularno sve do doba prosvjetiteljstva, što znači da je imalo životvorni književni vijek od oko 1700 godina. Ljudi su čitali Valerijevo djelo kako bi u njemu našli praktične smjernice za moralni život u svakodnevnim situacijama. Ovo su djelo kao priručnik posebno koristili pisci i profesionalni govornici.
Dracorex
Naziv
Znanstvenike su na naziv Dracorex hogwartsia nadahnuli mladi posjetioci Dječjeg muzeja u Indianapolisu; naziv mu je dat prema zmajevima (Dracorex znači "zmajski kralj"), na koje on izgledom podsjeća, ali je i vezan za knjige Harry Potter koje je napisala J. K. Rowling (hogwartsia prema Hogwartsu, izmišljenoj školi za čarobnjake).
Factorum ac dictorum memorabilium libri IX
Procjenjuje se da je Valerije na ovih devet knjiga radio tijekom više od deset godina. Glavni su autorovi izvori Ciceron, Livije, Salustije, Pompej Trog, Marko Terencije Varon i drugi stari povjesničari, a posebno prva dva. Svaka od devet knjiga ima nekoliko poglavlja. Svako poglavlje obrađuje jednu temu te sadrži nekoliko priča koje tu temu ilustriraju. Ovo je djelo najranija poznata upotreba hijerarhijskog organizacijskog sustava za tematiku neke knjige. Djelo sadrži ukupno 91 poglavlje koje pokriva širok spektar tema uzetih iz rimskog života. Valerije uređuje svoja poglavlja tako da su usredotočena na određene vrline, moralne i nemoralne navike, vjerske običaje, praznovjerja i drevne tradicije. Na kraju djela nalazi se tematski vodič.
Dracorex
Naziv
""Jako sam uzbuđen kada pomislim da je Hogwarts ostavio maleni trag (pandžom?) na fascinantni svijet dinosaura. Ja znam više što se tiče paleontologije nego što to mnogi misle, zato što je moja najstarije kćerka bila opsjednuta Utahraptorom i sada živim sa trogodišnjim ljubiteljem Tyrannosaurusa rexa. Moj kredibilitet u mojoj porodici koja voli znanost je znatno porastao i jedva čekam da pročitam članak Dr. Bakkera u vezi sa "mojim" dinosaurom, koji mi liči na malo manje piromaničnog mađarskog bodljorepa.""
Satu Nou, Racu
Satu Nou je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Racu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 449 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 702 m.
George Will
George Frederick Will (4. maj 1941 -) je američki Pulitzerovom nagradom nagrađeni novinar, kolumnist i pisac konzervativne orijentacije. Pažnju je privukao početkom 1970-ih kao žestoki kritičar Richarda Nixona, te kao urednik časopisa National Review. 1980-ih je bio blizak s Ronaldom Reaganom, a tada je uživao reputaciju najuglednijeg i najuticajnijeg novinara u SAD. 2000-ih je kritizirao Busha i rata u Iraku, ali je isto tako došao pod udar kritika ljevice i zelenih zbog skepse koju je iskazivao prema tezi o globalnom zatopljenju. Will se osim politikom u svojim djelima bavi i filozofijom, ali i bejzbolom, te se smatra jednim od najvećih historičara tog sporta.
San Quirico, Genoa
San Quirico je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Platonova godina
mini|desno|250px|Projekcija precesije sjevernog pola na fiksnom nebu epohe J2000.0 za vremenski interval od 48000 p. n. e. do 52000 n. e. . Stoga će današnju [[Sjevernjača|Sjevernjaču zamjenjivati druge zvijezde.]]
mini|desno|250px|[[Zemljina precesija.]]
mini|desno|250px|Položaj [[proljetna točka|proljetne točke danas (2014.) i prije, za razdoblje od 6 tisućljeća.]]
Platonova godina je siderički ili zvjezdani period precesije Zemljine osi (razdoblje u kojem se Zemljina os ponovno nađe usmjerena prema istomu dijelu nebeske sfere i proljetna točka opiše puni krug po ekliptici); iznosi 25 800 godina. Naziv je dan u spomen Platonu, koji je vjerovao da postoji velika godina, i da se nakon nje ponavlja jednaki razmještaj svih nebeskih tijela.
Zemljina precesija i nutacija
Osim vrtnje (rotacije) i obilaženja oko Sunca (revolucije), Zemlja pokazuje još jednu vrstu gibanja. Njena os također se neprestano giba i opisuje stožac oko pola ekliptike, i to u smislu lijevog vijka koji napreduje na sjever. Vršni polukut stožca jednak je nagibu ekliptike (ekliptika je nagnuta je pod kutom od 23°27′ prema nebeskom ekvatoru). Zbog toga zakretanja osi u istom se smislu zakreće i presjecište ravnine ekliptike s nebeskim ekvatorom, a s njime i proljetna točka. Zato proljetna točka mijenja mjesto među zvijezdama. Pomak proljetne točke odvija se u smjeru dnevne vrtnje neba, a to je upravo suprotno od prividnog, godišnjeg gibanja Sunca: proljetna točka se kreće na zapad, a Sunce na istok. To znači da proljetna točka ide u susret Suncu, ili "pred" Sunce. Otuda potječe latinski naziv te pojave, jer praecedere znači ići naprijed.
Zemljinu precesiju tumači mehanika rotirajućeg krutog tijela. Najjači utjecaj na nju pokazuju Mjesec i Sunce. Mjesec je djelotvorniji zato što je mnogo bliže. Zajednički učinak Mjeseca i Sunca naziva se luni-solarnom precesijom. No dok se Sunce nalazi uvijek u ravnini ekliptike, Mjesečeva staza je prema njoj nagnuta otprilike za 5°. Otuda dolazi do periodičke promjene Mjeseceva utjecaja, u vremenu od 18.66 godina (to je period regresije čvorova Mjesečeve staze), pa precesijski stožac nije sasvim gladak nego ispunjen naborima. Pojava nabora naziva se nutacija.
Opća precesija
Veličina luni-solarne precesije iznosi 50.37" na godinu. To je kut za koji bi se po ekliptici pomaknula proljetna točka kada bi djelovali samo Mjesec i Sunce. No utječu još i planeti. Njihov se učinak ili planetska precesija ističe kao promjena položaja ravnine ekliptike. Pod privlačnom silom planeta, Zemlja se njiše oko 0.05" na godinu (u današnje vrijeme). Zbog toga će proljetna točka kliziti i po nebeskom ekvatoru za 0.13" na godinu, pa će u smjeru ekliptičkih dužina ukupan pomak iznositi 50.25" na godinu. To je godišnji iznos opće Zemljine precesije.
Zemljina precesija dovodi do razlike između Sunčeve (tropske) i zvjezdane (sideričke) godine. Zvjezdana godina je vrijeme potrebno da Sunce na nebeskoj sferi prevali puni kut ili, drugim riječima, vrijeme obilaženja Zemlje oko Sunca s obzirom na neki zadani smjer u prostoru (npr. u odnosu na proljetnu točku). U Sunčevoj godini Sunce prevali nebeskom sferom kut koji je od punog kuta manji za iznos Zemljine precesije; kut od 360° - 50.25” Sunce prijeđe za vrijeme Sunčeve godine od 365.2422 dana, a kut od 360° za vrijeme zvjezdane godine. Zvjezdana godina je oko 20 minuta duža od Sunčeve godine.
Platonova godina
Iz iznosa opće precesije lako nađemo razdoblje vremena u kojemu Zemljina os obiđe precesijski stožac, a proljetna točka puni krug po nebeskom ekvatoru. Ako pomak u jednoj godini iznosi 50.25", tada za pomak od 360° treba 25 800 godina. To je Platonova godina. U tom razdoblju nebeski pol opiše kružnicu među zvijezdama. Stoga će današnju Sjevernjaču (α Malog medvjeda) zamjenjivati druge zvijezde. Prije 5000 godina zabilježena je kao Sjevernjača zvijezda Tuban (α Zmaja). Oko godine 14 000. kao Sjevernjača će služiti zvijezda Vega, iako sjevernom nebeskom polu neće prići bliže od 5°. Od vremena kada su astronomi imenovali zviježđa i ustanovili Zemljinu precesiju, proljetna se točka pomaknula iz zviježđa Ovna u zviježđe Riba, a tako su se u susjedno zviježđe pomaknule i ostale glavne točke ekliptike. Znakovi tih točaka ostali su međutim isti kao što su i bili. S pomakom proljetne točke povezana je najviše i promjena zvjezdanih rektascenzija, dok je promjena deklinacija mnogo manja.
Tocatlán, Tlaxcala
Tocatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2600 m.
Noce Sotto, Piacenza
Noce Sotto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 853 m.
San Terenzo Monti, Massa e Carrara
San Terenzo Monti je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Westby, Montana
Vestbi je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 168, što je 4 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Toronjal, Villa Corzo
El Toronjal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 869 m.
San Martín de las Pirámides, Morelos
San Martín de las Pirámides je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13017 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Lav VI (papa)
Lav VI. je bio papa od svibnja do prosinca 928. godine. O njegovom životu i kratkotrajnom pontifikatu postoji malo podataka. Otac mu je bio primicerius po imenu Kristofor, a na mjesto pape je došao nakon puča prilikom koga je njegovog prethodnika Ivana X svrgnula uticajna plemkinja Marozia, uz pomoć svog muža Guida od Toskane. Za vrijeme svog pontifikata je Lav poslao izalsanike u Split na crkveni sabor, tokom koga je odlučeno da se ukine Ninska biskupija, a Grgur Ninski premjesti u Skradin; drugi izvori navode da je to mogao učiniti Ivan X. U svakom slučaju, Lav VI je ubrzo umro, a na njegovo mjesto je došao novi papa po imenu Stjepan VII.
John Backus
John Warner Backus (Philadelphia, Pennsylvania, 3. prosinca, 1924. – Ashland, Oregon, 17. ožujka, 2007.), američki računalni znanstvenik.
Vodio je tim koji je izmislio FORTRAN), prvi široko korišten viši programski jezik, te je izumio Backus-Naurov oblik (BNF), praktički univerzalni sustav oznaka korišten prilikom definiranja sintakse formalnog jezika. Također je istraživao programiranje na razini funkcija i pokušao ga popularizirati.
IEEE je dodijelio Backusu W.W. McDowell nagradu 1967. za razvoj FORTRAN-a. Primio je nagradu National Medal of Science 1975. i ACM Turingovu nagradu za “za duboke, utjecajne i trajne doprinose dizajnu praktičnih programskih sustava visoke razine, napose rad na programskom jeziku FORTRAN, te plodonosne radove o formalnim postupcima za specifikaciju programskih jezika”
Život i karijera
Backus se rodio u Philadelphiji, Pennsylvania, ali odrastao u Wilmingtonu, Delaware. Pohađao je Hill School u Pottstownu, Pennsylvania, i navodno nije bio baš marljiv student. Nakon što je upisao Sveučilište u Virginiji kako bi studirao kemiju, odustao je i bio vrbovan u vojsku SAD-a. Započeo je medicinsku obuku i, nakon šegrtvovanja u bolnici, dijagnosticiran mu je tumor mozga, koji je uspješno odstranjen; ploča mu je ugrađena u mozak, te je potom odustao od medicinske obuke nakon devet mjeseci i sljedeće operacije koja je zamjenila ploču.
Nakon selidbe u New York City, započeo je obuku kao radio tehničar i tad otkrio zanimanje za matematiku - što se pokazalo kao njegovo zvanje. Magistrirao je na Sveučilištu Columbia 1949. te se zaposlio u IBM-u 1950. Tokom prve tri godine je radio na SSEC-u; prvi veći projekt mu je bio pisanje programa koji izračunava pozicije Mjeseca.
Teškoće programiranja su bile akutne, te je stoga 1954. Backus skupio tim koji će definirati i razviti Fortran za računalo IBM 704. Iako možda nije prvi viši programski jezik, bio je prvi koji je postigao široku uporabu.
John Backus je napravio još jedan kritični doprinos ranom računarstvu: tokom kasnih 1950-ih Backus je služio na međunarodnom komitetu koji je razvio ALGOL 58 i vrlo utjecajni ALGOL 60, koji je ubrzo postao de facto svjetski standard za objavljivanje algoritama. Backus je razvio Backus-Naurov oblik u UNESCO-vu izvješću o ALGOL-u 58. Ovo je bila formalna notacija s kojom se može opisati bilo koji kontekstno-neovisni programski jezik i bila je važna u razvoju jezičnih procesora. Ovaj je doprinos pomogao Backusu dobiti Turingovu nagradu.
Kasnije je radio na programskom jeziku na razini funkcija poznatom kao FP koji je opisan u njegovoj lekciji prilikom primitka Turingove nagrade “Može li programiranje biti oslobođeno od von Neumannova stila?” Ponekad shvaćen kao Backusova isprika za stvaranje FORTRAN-a, ovaj je rad učinio manje za povećanje zanimanja za FP nego što je potaknuo istraživanje funkcijskog programiranja općenito. FP interpreter je bio distribuiran sa 4.2BSD Unix operacijskim sustavom.
FP je bio snažno inspiriran APL-om Kennetha Iversona, čak i korištenjem nestandardnog skupa karaktera. Backus je potrošio ostatak karijere razvijajući FL (od Function Level), nasljednika FP-a. FP je bio interni IBM-ov istraživački projekt, i razvoj je jezika bio esencijalno zaustavljen kad je projekt završio (svega nekoliko papira koji ga dokumentiraju su preostala), ali mnoge inovativne i važne ideje iz jezika su ostale inkorporirane u Iversonovom programskom jeziku J.
Backus je imenovan IBM Fellow 1963., te je dobio honoris causa Sveučilišta Henri Poincaré u Nancyju (Francuska) 1989. te Draperovu nagradu 1993. Umirovljen je 1991. i umro u svome domu u Ashlandu, Oregon 17. ožujka 2007 .a
Trifun Carigradski
Trifun (Τρύφων; ? - 933) bio je patrijarh Carigrada od 928. do 931. Na mjesto patrijarha ga je postavio bizantski car Roman I Lakapin s obzirom da je njegov sin Teofilakt, kome je namijenio mjesto patrijarha, bio malodoban. Kada je Teofilakt godine 931. stekao punoljetnost sa 16 godina, car je od Trifuna zatražio da se povuče s položaja. Trifun je to odbio učiniti, smatrajući skandalom da netko tako mlad postaje patrijarh.
S obzirom da je Trifun bio popularan među narodom u Carigradu, car ga se nije usudio smijeniti, nego se poslužio trikom. Pozvao ga je na dvor i prilikom naizgled rutinskog sastanka optužio da je nepismen. Kada je patrijarh rekao da to nije istina, car mu je dao komad papira da na njemu napiše svoje ime i dokaže suprotno. Trifun je, ne sluteći ništa, napisao svoje ime. Car je kasnije iskoristio patrijarhov potpis kako bi iznad napisao tekst njegove ostavke. Kada je otkrio da je prevaren, Trifun nije stigao reagirati; Teofilakt je proglašen patrijarhom te je ostatak života proveo u manastiru.
Kasnije je proglašen svecem. Srpska pravoslavna crkva slavi ga 19. aprila po crkvenom, a 2. maja po gregorijanskom kalendaru.
Santo Domingo, Jalostotitlán
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
San Miguel, Zirándaro
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
James Daly (glumac)
thumb|James Daly
James Daly (Wisconsin Rapids, Wisconsin, 23.10. 1918 - Nyack (New York), New York, 3.7. 1978.) je bio američki kazališni, filmskli i televizijski glumac.