cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dvigrad
Karakteristike grada
Ispred crkve nalazio se glavni gradski trg, okružen reprezentativnim zgradama – gradskom palačom na istočnoj strani i prostorima koji su pripadali kaptolu na zapadnoj. Zapadno od bazilike nalazi se niz prostorija vezanih za fortifikacijski sustav, a služile su za smještaj vojne posade. Jugozapadni dio naselja čini obrtnička zona, dok je ostali dio popunjen uglavnom stambenim prostorima. Kasnoantičko i ranosrednjovjekovno groblje koje je pripadalo naselju nalazilo se uz crkvicu sv. Petra na lokalitetu Kacavanac južno od Dvigrada. Novije groblje, koje je i danas u funkciji, nalazi se podno sjeverne dvigradske padine uz crkvu sv. Marije od Lakuća. Crkva je romanička zgrada s polukružnom upisanom apsidom i preslicom na pročelju. Unutrašnjost i zidani baldahin iznad ulaza oslikani su ciklusom fresaka Šarenoga majstora (kraj 15. stoljeća).
Isti majstor oslikao je i crkvicu sv. Antuna Opata južno od Dvigrada. U srednjovjekovnom razdoblju na području Dvigrada nalazilo se više od 20 crkava, od kojih su očuvane samo neke. Romanička kapela sv. Ilije nalazi se istočno od Dvigrada. God. 1492. na nadvratniku upućuje na izvedenu pregradnju svoda. Na groblju u Ladićima nalazi se romanička crkva sv. Siksta, sa zvonikom na sjeverozapadnom uglu. Na sjevernoj strani Ladića nalaze se ruševine ranokršćanske crkve sv. Justa. Ranoromanička crkva sv. Agate između Vidulina i Kanfanara jednobrodno je zdanje s poligonalnom izbočenom apsidom, u kojoj su očuvani ostatci fresaka. Zapadno od nje nalaze se ostatci romaničke crkve sv. Jakova, uz koju je, prema povijesnim izvorima, prolazila granica između teritorija Dvigrada i Žminja. Važnu ulogu u povijesti Dvigrada imali su i benediktinci, čiji je red na dvigradski teritorij počeo djelovati u drugoj polovici 10. stoljeća. Osim izgradnje nekoliko samostana, među kojima je najvažniji sv. Petronila, benediktinci su oživjeli taj prostor kultivirajući napuštene terene. Ruševine samostanske crkve nalaze se uz cestu za Kanfanar. Crkva je jednobrodna, s izbočenom pravokutnom apsidom i lezenama na vanjskom zidnom plaštu. U temeljima je očuvana i crkva benediktinskoga samostana sv. Petra u Okovima u Fratriji na Ulišićevoj Stanciji južno od Barata, a pripada rijetkim primjerima romaničkih crkava s trima polukružnim izbočenim apsidama.
Francuska invazija na Rusiju
Napoleonova invazija Rusije 1812, predstavlja prekretnicu Napoleonovih ratova. Napoleon je sa 691.500 vojnika krenuo 24. juna 1812. u invaziju Rusije. Ruska vojska se suprostavila sa strategijom spržene zemlje i izbegavanjem velikih bitaka. Napoleon je zauzeo ispražnjenu Moskvu, ali bez snabdevanja i bez odlučne pobede nad ruskom vojskom morao se povlačiti iz Rusije u toku zime. Pohod na Rusiju sveo je snage Francuza i njihovih saveznika na oko 3% početne jačine. Ta invazija ima veliku ulogu u ruskoj kulturi, što se očituje Tolstojevim delom „Rat i mir“, kao i sovjetskom identifikacijom francuske invazije sa nemačkom invazijom 1941—1945. Napoleonova invazija je u Rusiji poznata kao Otadžbinski rat. Ponekad se označava i kao „rat 1812."
Velika armija
Francuska Velika armija od 691.501 vojnika je 24. juna 1812. prešla reku Njemen i krenula prema Moskvi. Bila je to dotada najveća sakupljena armija u evropskoj istoriji. Velika armija je bila podeljena na:
Pored toga 80.000 gardista je regrutovano za odbranu granica Varšavskog vojvodstva. Zajedno sa njima ukupne francuske snage na ruskoj granici i u Rusiji bile su gotovo 800.000 vojnika. Toliki broj vojnika jako je rastegao carstvo, jer je 300.000 francuskih vojnika bilo u Španiji, a preko 200.000 u Nemačkoj i Italiji.
Od Velike armije većinu su činili Francuzi. Bilo ih je 450.000. Saveznici su činili ostatak. Tako je bilo 34.000 Austrijanaca, 95.000 Poljaka, 90.000 Nemaca (24.000 Bavaraca, 20.000 Saksonaca, 20.000 Prusa, 17.000 Vestfalaca i nekoliko hiljada iz malih porajnjskih država.), 30.000 Italijana, 25.000 Napolitanaca i ostali.
Marš na Moskvu
thumb|left|275px|Hrabrost generala Rajevskoga
Invazija je započela 23. juna 1812. Napoleon je poslao poslednju mirovnu ponudu u Sankt Peterburg pre započinjanja operacija. Nikad nije dobio odgovor, tako da je izdao naređenje da se krene na ruski deo Poljske. U početku se suočavao sa jako slabim otporom, pa je napredovao brzo kroz rusku teritoriju. Glavnokomandujući ruskih snaga Barklaj de Toli je odbijao da se bori, iako je Pjotr Bagration inzistirao na borbi. Nekoliko puta je pokušao da uspostavi jake obrambene pozicije, ali svaki put francuska prethodnica je bila prebrza, pa ne bi na vreme završio pripreme. Zbog toga je bio prinuđen da se povlači.
Kako je francuska armija dalje napredovala, suočavala se sa problemima snabdevanja, a pogotovo zbog ruske strategije spržene zemlje. Rastao je politički pritisak na Barklaja da se uđe u bitku sa Francuzima. Osim toga generali su se suprostavljali njegovoj strategiji vođenja rata, pa je on smenjen, a na čelo ruske vojske je postavljen Mihail Kutuzov. Iako je Kutuzov drugačije govorio on je nastavio da izbegava bitku na isti način kao i Barklej, jer je smatrao da je besmisleno da žrtvuje armiju u bici. Posle neodlučne bitke kod Smolenska 16.-18. avgusta 1812. konačno je Kutuzov uspeo da uspostavi obrambenu poziciju na Borodinu.
Zauzimanje Moskve
Napoleon je ušao u napuštenu Moskvu u kojoj nije mogao da nađe ništa što bi koristilo snabdevanju njegove armije. Napoleon se oslanjao na klasična pravila rata čiji je cilj zauzimanje neprijateljske prestonice (iako je u to vreme Sankt Peterburg bio prestonica), pa je očekivao da ruski car ponudi kapitulaciju. Ali - to se nije desilo. Rusi nisu nameravali da se predaju. Kada se Napoleon pripremao da uđe u Moskvu bio je iznenađen da nije došla nijedna delegacija iz grada. Obično se dešavalo da bi gradske vlasti dočekale Napoleona i predale mu ključeve grada u pokušaju da se spasi stanovništvo. Napoleon nije našao u Moskvi nikoga. Rusi su potpuno napustili Moskvu. Prilikom normalne predaje nekoga grada, gradske vlasti bi sklopile sporazum sa okupatorom o tome gde da se smesti vojska i kako da se hrani. Napoleon je bio razočaran. Grad je pre napuštanja imao 270.000 stanovnika. Kada su se Rusi povlačili iz Moskve spalili su sve što je moglo biti od koristi Francuzima. U Kremlju je još uvek bila trećina stanovništva, a to su bili strani trgovci, sluge i ljudi koji nisu mogli da beže.
Paljenje Moskve
thumb|right|300px|"U [[1812", rad Ilariona Prjanišnikova]]
Kako je veliki deo francuske vojske ušao u Moskvu započela je borba u kojoj se svaki vojnik borio za sebe i tražio je hranu samo za sebe. Nastao je potpuni haos, u kome su se izgubile veze oficira i vojnika. Sve to je doprinelo vatri, ali nije njen glavni uzrok. Čak i pre nego što je Kutuzov naredio gradonačelniku Moskve Fjodoru Rastopčinu da zapali sve što bi bilo Francuzima od koristi, Fjodor je izvršio pripreme da zapali sve što bi Francuzi mogli da koriste: zalihe hrane, skladišta žita, trgovine i zalihe tekstila. Pre nego što je napustio grad Rastopčin je naredio policijskom superintendantu da zapali ne samo zalihe, nego i sve što se može zapaliti. Dve trećine Moskve je bilo od drvenih kuća, pa je Moskva temeljito izgorela. Procena je da je četiri petine Moskve bilo potpuno uništeno. Francuzi su tako ostali bez skloništa u gradu. Pre napuštanja Moskve i Napoleon je dao naređenje da se zapali Kremlj i sve javne zgrade. Osim toga francuska Velika armija je bila nezadovoljna uslovima i time da se ne vidi znak pobede, pa je počela sa pljačkom i toga što je ostalo od Moskve. thumb|desno|300px|Dijagram Šarla Minara pokazuje jačinu francuske vojske za vreme marša na Moskvu i natrag. Na donjem grafu je pokazana temparatura pri putu natrag.
Povlačenje
Sedeći na pepelu spaljenoga grada, ali bez ruske kapitulacije, Napoleon je započeo veliko povlačenje. U bici kod Malojaroslaveca Kutuzov je prisilio francusku armiju da krene istim onim Smolenskim drumom, sa kojim je ranije došla u Rusiji. A na tome pravcu odavno nije bilo nikakvih zaliha hrane. To je bio još jedan primer strategije spržene zemlje. Kutuzov je blokirao francusku armiju sprečavajući je da koristi drugačije pravce, na kojima bi našla hrane i drugoga snabdevanja. Blokirao je južno krilo da spreči Francuze da krenu drugim putem, a koristio je i partizansku taktiku da bi stalno udarao Francuze na mestima gde su najslabiji. Laka ruska konjica, uključujući kozake napadala je i razbijala izolovane francuske jedinice.
Snabdevanje francuske armije postalo je nemoguće. Izostanak trave slabio je preostale konje. Većina konja je već bila ubijena da bi se nahranili vojnici. Bez konja francuska konjica je prestala postojati, tako da su i konjanici morali pešačiti. Zbog nedostatka konja morali su ostaviti i sve topove iza sebe, jer ih nije imao ko vući. Zbog nestanka konja morali su ostaviti i kola za snabdevanje. Francuska je još nekako i mogla kasnije da nadoknadi gubitak artiljerije, ali gubitak vojnih kola za snabdevanje stvorio je velike logističke probleme koju godinu kasnije, jer su hiljade najboljih vojnih kola ostavili u Rusiji. Nastupila je glad i bolesti, a dezerterstvo se raširilo. Većinu dezertera bi ruski seljaci ili zarobili ili pogubili. Pod tim okolnostima jako oslabljena Velika armija je bila poražena u bitkama kod Vjazme i Krasnoja, a pojedini francuski korpusi su bili poraženi u odvojenim bitkama. Prelazak reke Berezine je predstavljao konačnu katastrofu francuske vojske. Dok su se ostaci Velike armije borili da pređu preko pontonskih mostova dve ruske armije su im na Berezini nanele ogromne gubitke. thumb|left|240px|800 zaplenjenih Napoleonovih topova nalazi se u [[Moskovski Kremlj|Moskovskom Kremlju.]] Početkom decembra 1812. Napoleon je saznao da je general Klod de Male pokušao državni udar u Francuskoj. Napoleon je zbog toga napustio ostatke svoje Velike armije i na sankama je požurio u Pariz. Ostavio je maršala Žoašena Mira kao glavnokomandujućeg. Mira je kasnije dezertirao da bi spasio Napuljsku kraljevinu, a kao zapovednika je ostavio Ežena de Boarnea. Narednih nedelja još su više smanjeni ostaci Velike armije, a 14. decembra 1812. su napustili ruski teritorij. Samo oko 22.000 Napoleonovih vojnika je preživelo invaziju Rusije. Ruski gubici u nekoliko otvorenih bitaka su bili slični francuskim, ali ruski civilni gubici su bili veći od vojnih. Oko milion ljudi je ubijeno, od toga pola Rusa, pola Francuza. Vojni gubici su bili oko 300.000 Francuza, 70.000 Poljaka, 50.000 Italijana, 80.000 Nemaca i možda oko 450.000 Rusa. Osim toga Francuzi su izgubili 1.000 topova i 200.000 konja. thumb|200px|Orlovski spomenik u Smolensku postavljen prilikom stogodišnjice ruske pobede nad Napoleonom
Istorijska procena
Napoleon nije bio potpuno poražen u Rusiji. Već sledeće godine Napoleon je sakupio 400.000 francuskih vojnika i još četvrt miliona savezničkih vojnika da bi zadržao kontrolu nad Nemačkom. Konačno je poražen tek u bici kod Lajpciga 16.-19. oktobra 1813. Ali i nakon te bitke još se borio i tokom 1814. Ruski pohod je sa druge strane otkrio da Napoleon nije nepobediv. Kada su to osetili nemački nacionalisti su se na podsticaj pruskih i ruskih nacionalista pobunili u celoj Rajnskoj konfederaciji. Odlučna nemačka kampanja protiv Napoleona nije mogla da počne bez poruke o Napoleonovom porazu u Rusiji.
Liquidámbar (razvrstavanje)
Liquidámbar ima više značenja:
Kosmos-1709
Kosmos-1709 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1709 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. decembra 1985. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-1709 je bio vojni navigacioni satelit.
Phelps City, Missouri
Felps Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.
Радомир Ђорђевић
'''Др. Радомир Ч. Ђорђевић - Пуле''' 17. новембар 1940, Брод (Белчине) код Црне Траве) је професор Универзитета у Београду у пензији.
Биографија
'''Др. Радомир Ч. Ђорђевић''', професор Универзитета у Београду у пензији, рођен је 17. новембар 1940. у Броду (Белчине) код Црне Траве.
Гимназију и студије философије завршио је у Београду. По завршетку студија изабран је за асистента у Институту друштвених наука а од 1. октобра 1965. године је био на Природно-математичком факултету Универзитета у Београду (данас Физички факултет Универзитета у Београду) где је провео цео свој радни век. Хонорарно је предавао философију у Десетој београдској гимназији (1964), на Технолошко-металуршком факултету (1971) на Филолошком факултету (1981-1985), у Војној академији копнене војске (1976-1978), на Природно-математичком факултету Универзитета у Крагујевцу (при оснивању најпре као асистент, краће време а крајем осамдесетих и почетком деведесетих година и као наставник). Осим предмета Увод у философију и Философија природних наука које је предавао у наведеним установама, држао је посебан курс предавања из предмета Философија код Словена на Философском факултету Универзитета Црне Горе, Никшић (2001-2004). Докторирао је са тезом О улози хипотезе у науци (1980).
Учествовао је на бројним домаћим и иностраним философким и научним симпозијумима, конгресима итд. Основао је интерфакултетски стручни семинар Славица који је деловао од 1995-1999. године на ПМФ-у а потом је организовао у својству уредника стални циклус Руска философска мисао и проблеми савременог света у РКЦ у Београду (Руски Дом) који се одржавао током петнаест година. Био је члан уредништва часописа Дијалектика, Књижевност, Млади физичар. У више мандатних периода био је подпредседник Српског Философског друштва, и данас је члан извршног одбора тог стручног удружења. Током четврт столећа био је сарадник Трећег програма радио Београда као и вишегодишњи сарадник осталих програма овог радија као и неких телевизијских станица.
Zimelidin
Zimelidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,224 Da.
Радомир Ђорђевић
Биографија
Библиографија радова од 2006-2014 године биће објављена у прилогу књиге Философске расправе, са одзивима на радове аутора, која је у припреми.
Радови
Поред неколико стотина прилога различитог карактера у више од четрдесет публикација из науке и философије објавио је следеће књиге: Библиографија радова од 1966. до 2006.године објављена је у прилогу књиге Човек, вредности и историја, стр.351-370.
Lemwerder
Lemverder je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 9 opštinskih središta okruga Vezermarš. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.161 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3461006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vezermarš Lemverder se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Vezermarš. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 36,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.161 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 197 stanovnika/km².
Verendin, Luncavița
Verendin je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Luncavița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2016 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Coyuca de Catalán (razvrstavanje)
Coyuca de Catalán ima više značenja:
Will Rogers
William Penn Adair “Will” Rogers (4.11. 1879 – 15.8. 1935) bio je američki kauboj, komičar, humorist, društveni komentator, vodviljski zabavljač i glumac Cherokee porijekla. Poznat je i kao otac američkog kongresnika i ratnog heroja Willa Rogersa Juniora.
Poznat je i kao "najdraži sin Oklahome", Rogers je rođen u uglednoj porodici u Indijanskoj Teritoriji gdje je u djetinjstvu naučio jahati konje i bacati laso, i to na način da je zbog svojih vještina čak tri puta naveden u Guinessovoj knjizi svjetskih rekorda. Obišao je svijet tri puta, napravio 71 film (50 nijemi i 21 zvučni), napisao preko 4.000 novinskih kolumni, te postao jedna od najslavnijih ličnosti svog vremena.
Ashford, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 217, što je 50 (-18,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Patuljasti miš
Patuljasti miš, Micromys minutus, je mali glodavac podrijetlom iz Euroazije. Živi u poljima žitarica poput pšenice i zobi, trstici i drugim visokim prizemnim biljkama. To je najmanji europski glodavac: odrasli može težiti tek 4 grama. Jede uglavnom sjemenke i kukce, a zna pojesti i voće. Gnijezda su mu kuglasta, građena od trave i pričvršćena na stabljike znatno iznad tla.
Povijest
Prije nego što je patuljasti miš službeno opisan, engleski prirodoslovac Gilbert White je pretpostavio da je neopisana vrsta i prijavio njihova gnijezda u Selborneu u Hampshireu:
''Oni nikada ne ulaze u kuće, nađe ih se u stajama u snopovima sijena. Grade svoja gnijezda među stabljikama kukuruza iznad tla. Odgoje čak osam mladunaca u jednom okotu u malom okruglom gnijezdu građenom od listova, trave ili žita. Dugi su 8 cm. Jedno od tih gnijezda nabavio sam ove jeseni, građeno od vlati pšenice, savršeno okruglo te otprilike veličine lopte za kriket. Bilo je tako čvrsto i dobro popunjeno da se moglo kotrljati po stolu, a da se ne raspadne iako je sadržavalo osam malih golih i slijepih miševa.''
Od 2001. u Velikoj Britaniji poduzimaju se nastojanja za očuvanje vrste patuljastog miša. Teniske loptice koje se koriste u mečevima Wimbledona recikliraju se za stvaranje umjetnih gnijezda kako bi im se pomoglo izbjeći grabežljivce te oporaviti se od statusa gotovo ugrožene vrste.
Opis
240px|mini|okvir|lijevo|portret
Patuljasti miš je dug od 55 do 75 mm, a rep mu je dug od 50 do 75 mm. Teži od 4 do 11 g ili oko pola težine kućnog miša. Oči i uši su mu velike, a nos mu je mali. Krzno mu je debelo i meko, nešto deblje zimi nego ljeti. Gornji dio krzna mu je smeđe boje, ponekad sa žutim ili crvenim tragovima, a donji dijelovi su bijele ili krem boje. Noge su mu široke, a rep je dug i gol te su prilagođeni penjanju. Rep mu također služi za održavanje ravnoteže.
Kajmanski otoci
Historija
Engleska je 1655. zauzela Kajmanske otoke pa je nakon potpisivanja Mirovnog ugovora u Madridu 1670., Španjolska to prihvatila, prepustivši Jamajku i Kajmanske otoke Engleskoj. Čak i nakon toga otoci su ostali bez stalnog naselja, jedini koji su se koristili njima za opskrbu svojih brodova, i kao privremene baze, bili su brojni pirati kao Edward Teach (Crnobradi), Neal Walker, George Lowther i Thomas Antis, koji su nastavili sa piratstvom čak i nakon potpisivanja Sporazuma iz Utrechta 1713. po kojem je zabranjeno gusarenje. Guverneri iz Jamajke počeli su dodjeljivati zemlju zainteresiranim plantažerima od 1734. tako da je prvo stalno naselje osnovano je na Velikom Kajmanu krajem 18. vijeka. Većina stanovnika bili su britanski mornari, dezerteri, slučajni brodolomci i afrički robovi i doseljeni plantažeri sa Jamajke.
Nekontrolirani izlov kornjača, doveo je pri kraju 18. vijeka do njihovog fizičkog istrebljenja, što je teško pogodilo otočku ekonomiju jer je u to vrijeme bila gotovo jedina isplativa djelatnost. Kajmanski ribari nastavili su loviti kornjače sve dalje od svog arhipelaga, traživši nova legla, ali kako su vremenom porasla međunarodna ograničenja za izlov kornjača, lov na njih je na kraju znatno smanjen. thumb|left|260px|[[Turizam je najvažnija privreda grana Kajmanskog arhipelaga]] Kajmanski otoci bili su u sastavu Jamajke, sve do jula 1959. kada su dobili ograničenu samoupravu. Kad je Jamajka proglasila nezavisnost 1962., Kajmanci su na iznenađenje mnogih tražili da ostanu britanska krunska kolonija. Novi otočki ustav odobren je 1972. on je otočanima dao visok stupanj autonomije za većinu lokalnih stvari. Od tad su Kajmanski otoci snažno razvili offshore bankarstvo i turizam, što im je nakraju omogućilo da ne traže više financijsku pomoć od Londona. Otočki ustav dopunjen je 1994. brojnim amandmanima koji je otočanima i njihovoj skuštini dao veća prava na samostalno odlučivanje.
Nakon pritiska Sjedinjenih Američkih Država zbog nedovoljne transparentnosti offshore poslovanja, Kajmanski otoci su zaključili sporazume sa Sjedinjenim Američkim Državama da će im pružati međunarodnu pravnu pomoć i razmjenivati informacije u vezi poreznih istraga i financijskog kriminala. S druge strane se i Britanska vlada 1999. pobrinula da uvede reda u to mutno poslovanje koje je omogućilo mnogim novonastalim tajkunima iz Istočne Evrope da operu velike količine novca, pa je objavila zakon kojim se potvrđuje da se njene kolonije trebaju tretirati kao Britanski prekomorski teritoriji i da se kao takvi moraju držati standarda Evropske unije o ljudskim pravima i financijskoj regulativi, jer prema tom zakonu, građani prekomorskih teritorija imaju punopravno britansko državljanstvo. Početkom 21. vijeka pokrenut je proces modernizacije ustava, pa je vladin komitet podnio nacrt novog ustava zakonodavnoj skupštini 2001. Novi ustav odobrili su građani na referendumu u maju 2009., a stupio je na snagu u novembru iste godine. Novi ustav dao je veća prava otočanima i kodificirao njihova temeljna ljudska prava i zabranio brojne vrste diskriminacije i proglasio engleski službenim jezikom.
Kajmanski otoci našli su se na putu Uragana Ivan, najrazornije oluje 2004. naročito teško je stradao Veliki Kajman koji je pretrpio velika razaranja, naročito turistički objekti, zbog tog je proglašena elementarna nepogoda nacionalnih razmjera. Vlada je pokrenula velike napore za saniranja šteta na plažama i otočkoj infrastrukturi, pa se turizam uglavnom oporavio u nekoliko narednih godina.
Geografija
thumb|left|300px|Karta Kajmanskog [[arhipelaga]] Kajmanski otoci su vrhovi velikog podvodnog grebena poznatog kao Kajmanski greben (ili Kajmansko uzvišenje). Greben graniči sa Kajmanskom brazdom, dubokom 6 000 m. koja leži 6 km južnije. To je mali arhipelag od tri otoka; Veliki Kajman, Kajman Brac i Mali Kajman koji leže na sjeverozapadu Karipskog mora, 366 km južno od Kube oko 500 km sjeverozapadno od Jamajke i oko 700 km južno od Miamija.
To su uglavnom niski otoci, jedino je Kajman Brac nešto viši sa svojim središnjim grebenom koji pokriva 90 % njegove površine. Obale su im pokrivene vapnenačkim stijenama, nastalim taloženjem brojnih morskih fosila, mjestimice prekinute pješčanim plažama, okruženim koraljnim grebenima. Veliki Kajman je najveći i najnaseljeniji otok, oko 35 km dug i 13 km širok, s ukupnom površinom od 197 km². Na sjeverozapadu otoka nalazi se veliki zaljev West bay površine 93 km², izuzetno bogate morske flore i faune. Slijedeći po veličini je Kajman Brac, udaljen oko 143 km sjeveroistočno od Velikog Kajmana, to je oko 19 km dugi, i oko 1. 6 km široki otok, sa najvišim vrhom na cijelom arhipelagu od 42 m, ukupne površine od 36 km². Najmanji je Mali Kajman, koji leži udaljen 8 km zapadno od Kajman Braca, to je 16 km dug, širok 3 km, ukupne površine 26 km². Na arhipelagu nema rijeka.
Kajmanski otoci leže na granici dviju tektonskih ploča, jedna se kreće prema istoku a druga prema zapadu, tako da se s vremena na vrijeme osjeti manje podrhtavanje kad se ploče kreću. U decembru 2004. zabilježen je potres veće magnitude na Velikom Kajmanu, koji ipak nije prouzročio ljudske žrtve, niti veća oštećenja.
Klima
Ugodna tropska klima je jedan od najvećih aduta arhipelaga, pa je turizam najvažnija privredna grana. Temperature su umjerene tokom cijele godine, u prosjeku je to oko 27 °C godišnje. Kišna sezona proteže od sredine maja do oktobra, a suha sezona traje ostatak godine. Najhladnije je od novembra do marta, s temperaturama u rasponu od 18 do 24 °C. Na glavni grad George Town prosječno padne oko 1500 mm kiše godišnje, ali su istočni distrikti Velikog Kajmana i ostali otoci znatno sušniji. Česti su uragani, koji se pojavljuju od juna do novembra.
Flora i fauna
Mangrove močvare pokrivaju gotovo trećinu površine arhipelaga. Po otocima rastu komercijalno korisna stabla, između ostalog kokosove palme, hljebovci, banane, mangoi i citrusi, slamnate palme, kampeši mahagoniji. Jedini autohtoni sisavci su agutiji. Po otocima žive brojni gmazovi, uključujući i zelene morske kornjače koje je zapazio Kristofor Kolumbo, zatim iguane i drugi gušteri, žabe i brojne ptice.
Privreda
Kajmanske otoke zovu još i Karipska Švicarska, jer gotovo sve veće svjetske banke imaju ovdje svoju ekspozituru. Taj status su otoci stekli kao područje bez poreza. Kao rezultat takve liberalne fiskalne politike financijsko tržište glavnoga grada George Towna postalo je peto po veličini u svijetu. Sva tri otoka imaju aerodrome.
Znamenitosti
Sve znamenitosti George Towna mogu se obići za jedno popodne, to su; Zvonik kralja Georgea V., zgrada suda i glavna pošta. Na šetnici uz obalu je Cayman Maritime and Treasure Museum s najrazličitijim izlošcima. U McKeeovom Museuju izloženi su različiti predmeti izronjeni iz brodova potopljenih u 16.u i 17. vijeku. Pored grada nalazi se Kajmanska farma kornjača, jedina te vrste sa zelenim kornjačama. U Bodden Townu, bivšem glavnom gradu, nalazi se sistem podzemnih spilja koje su u 18. vijeku služile kao gusarsko skrovište.
Ljubitelji prirode ne bi smjeli propustiti odlazak na najmanji otok Mali Kajman. To je jedno od zadnjih nedirnutih mjesta na Karibima, rezervat nesita i kormorana.
Pored Kajman Braca, svega 200 m od obale na dubini od 27 m leži olupina kubanska fregate klase Koni duga 100 m izgrađena u sovjetskim brodogradilištima 1984. koja je potonula 1996. To je jedini sovjetski ratni brod, na zapadnoj hemisferi do kojeg se lako može roniti, zbog tog je jako popularan među roniocima koji su ga prekrstili po imenu lokalnog političara Kapetan Keith Tibbetts.
Kupovina
George Town je omiljeno mjesto za bescarinsku kupovinu: skupocjena roba i nakit svih svjetski poznatih marki kao i nakit od mjesnih materijala, kao što su crni koralji, mogu se ovdje kupiti izuzetno povoljno. Neizostavno treba posjetiti draguljarnicu "Black Coral", koja je, kao što i ime kaže, specijalizirana za nakit od crnih koralja kojih ima još samo na Kubi.
Sport i druge aktivnosti
Veliki je Kajman poznat po svojim izuzetnim koraljnim grebenima koji su od 1978. zakonski zaštićeni. Ovaj predivni podvodni svijet može se posjetiti, osim roneći, i s dvije podmornice. U svakom hotelskom kompleksu na Velikom Kajmanu nude se i druge mogućnosti aktivnog odmora, a ne samo kupanje i sunčanje. Mali Kajman je osobito pogodan za šetnje jer ima nedirnutu prirodu. Posebno privlačan za ronjenje je Kajman Brac, oko 143 km udaljen od Velikog Kajmana. To je ravan otok s jednom liticom visokom 46 m, mnogo spilja i spektakularnim podvodnim svijetom.
Kosmos-1710
Kosmos-1710 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1710 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 24. decembra 1985. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1710 je bio navigacioni satelit.
Llanitos (razvrstavanje)
Llanitos ima više značenja:
Španat
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 228 stanovnika te 65 obiteljskih kućanstava.
Coyul (razvrstavanje)
Coyul ima više značenja:
1886
thumb|[[Benz Patent-Motorwagen, prvi automobil]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|230px|[[Dvorac Neuschwanstein]]
Oktobar/Listopad
mini|180px|[[Kip slobode]]
Francusko-kineski rat
Francusko-kineski rat (kineski: 中法战争, francuski: Guerre franco-chinoise) ili Tonkin rat vođen je u periodu od 1884. do 1885. godine. Završen je francuskom pobedom.
Rat
U kolonijalnoj ekspanziji u Indokini, Francuska ulazi u sukob sa Kinom kada je Anamu nametnula 1883. godine svoj protektorat. Time je dovedeno u pitanje sizerenstvo Kine nad Anamom. Francuzi su za tri nedelje osvojili Tonkin, najseverniju pokrajinu Anama. Nakon sklapanja dogovora sa Kinom, Francuzi se povlače. Ugovorom im je obezbeđena slobodna plovidba Crvenom rekom.
Međutim, Francuzi ubrzo ponovo pokreću intervenciju. Godine 1883. francuska ekspedicija pod Anrijem Rivjerom se pojavila pred Hanojem. Rivjer, međutim, gine u borbi sa Crnim barjacima nakon čega se njegova mala vojska povlači. Dana 2. septembra, Crni barjaci odbijaju još jedan francuski napad. Do kraja godine, francuske snage pojačane su na 10.000 ljudi od čega je bilo 1550 Anamita. Francuzi relativno lako osvajaju Šen Tej. Kinezi, čiji garnizoni čuvaju gradove Tonkina od Crnih barjaka, prikupljaju vojsku od 22.000 ljudi nedaleko od Hanoja i izjavljuju da će dalje nastupanje Francuza smatra ratom.
U proleće 1884. godine Francuzi otpočinju opercije a 12. marta odbacuju Kineze iz utvrđenog položaja Bak Ninja. Uskoro ovladavaju celim donjim tokom Crvene reke. Francuska eskadra, sastavljena od četiri oklopnih krstaša, sedam krstarica, tri čatopovnjače i dva torpedna čamca, pod komandom admirala Amadea Kurbea preduzima blokadu kineske obale od ušća reke Min Džajng do ušća Jancekjanga. Izvršila je i napad na luke Dži-Lung i Dan-Šuj na Tajvanu radi zauzimanja tamošnjih bogatih nalazišza uglja. Preliminarnim mirovnim ugovorom u Tjen-Džingu, 11. maja Kina se odrekla sizerenstva nad Anamom i Tonkinom im obećal je da će da povuče svoje trupe. Međutim, borbe su nastavljene i na kopnu i na moru. Admiral Sebastijan-Nikolas Lespes preduzeo je napad sa eskadrom iz Šang-Hajana na Dži-Lung 5. i 6. avgusta ali je odbijen. Kurbe je između 23. i 25. avgusta uništio kinesku eskadru i oštetio utvrđenje i arsenal u Fu-Džouu. Ponovo je 1. oktobra napao Dži-Lung, 2. oktobra osvojio utvrđenja i skladišta uglja, ali nije uspeo da zauzme rudnike. Istog dana uništio je admiral Lespes utvrđenja Dži-lunga, ali 8. oktobra Kinezi su uspeli da mu razbiju desant. Septembra 1884. godine Kinezi su otpočeli ofanzivu iz provincije Kuang-Šija ka jugu u kojoj su Francuzima naneli teške gubitke.
13. februara 1885. godine, Francuzi osvajaju Lang Šen i preduzimaju napad na kineski logor Bang Boa koji je završen neuspehom te su bili primorani da se pouku ua Lang Šen. Iz Lang Šena su bili isterani sledećeg meseca. Francuzi su marta 1885. godine proglasili pirinač ratnom kontrabandom i blokirali ušće Jankcekjanga. Između 29. i 31. marta zauzeli su i Peskadorska ostrva i pretvorili ih u operacijsku bazu. Time su ratna dejstva bila završena.
Mirovnim ugovorom iz 4. aprila, Francuzi su se obavezali da napuste Tajvan i Peskadorska ostrva, ali su zadržali Anam i Tonkin. U ratu je bilo angažovano 59.910 ljudi i 75 ratnih brodova. Od bolesti je umrlo 5223, a u sukobima poginulo 3889 Francuza. Kineski gubici nisu poznati.
Brigata Caserta, Treviso
Brigata Caserta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Cascina Nuova, Firenze
Cascina Nuova je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Žegulja
Žegulja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Berkovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 287 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Istorija
Žegulja se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Stolac.
Naqīl al Wā’, Hajjah
Naqīl al Wā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
Ciniod II od Pikta
Ciniod (škotski gelski: Cináed) bio je kratkotrajni kralj Pikta (u današnjoj Škotskoj) koji je vladao oko 842. U Piktskoj kronici se navodi kao Kinneth. Bio je sin kralja Uurada i naslijedio brata Brideija. Njegov brat Drest je nešto kasnije također bio kralj.
Coyutla (razvrstavanje)
Coyutla ima više značenja:
Promesa de México, González
Promesa de México je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Llano Chiquito (razvrstavanje)
Llano Chiquito ima više značenja:
Dayton, Washington
Dayton je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.526 stanovnika.
Pierpont, Missouri
Pirpant je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 76.
Kosmos-1711
Kosmos-1711 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1711 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 24. decembra 1985. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1711 je bio navigacioni satelit.
El Coquito, San Pablo Huitzo
El Coquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Huitzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Northumberland County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.330, što je 71 (0,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cozapa (razvrstavanje)
Cozapa ima više značenja:
Kosmos-1712
Kosmos-1712 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1712 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 24. decembra 1985. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1712 je bio navigacioni satelit.
Šuplja Lipa
Šuplja Lipa je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Končanica, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 218 stanovnika te 74 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Llano Colorado (razvrstavanje)
Llano Colorado ima više značenja:
Batuša
Batuša je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gornji Vakuf-Uskoplje koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 705 stanovnika.
Oznebrida, Udine
Oznebrida je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Waukee, Iowa
Voki je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.790 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 13.790 stanovnika, što je 8.664 (169,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Chivas, Encarnación de Díaz
Las Chivas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1845 m.
Vernakular
Narodni govor ili vernakular je izraz kojim se opisuje "domaći" jezik ili dijalekt koji se svakodnevno upotrebljava na nekom području, obično u kontekstu razlikovanja od nacionalnog, standardnog, književnog ili službenog jezika, odnosno lingue france koja se koristi na širem području.
Zileuton
Zileuton je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 236,290 Da.
Făgetu, Nistorești
Făgetu je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Nistorești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Kraljevina Osraige
Osraige—- naziv doslovno znači "Jelenski narod"—su živjeli u današnjoj Grofoviji Kilkenny i dijelovima susjedne Grofovije Laois. Na zapadu i jugu im je teritoriju omeđivala rijeka Suir, na istoku sliv rijeke Barrow granicu sa Leinsterom, a na sjeveru planine Slieve Bloom. Srednjovjekovna Biskupija Ossory je uglavnom pokrivala isto područje. Najvažniji susjedi su im bili Loígsi, Uí Cheinnselaig i Uí Bairrche od Leinstera na sjeveru i istoku, te Déisi Muman, Eóganacht Chaisil i Éile od Munstera na jugu i zapadu.
U najranijim vremenima je crkva u Domnach Mór Roigniju (današnji Donaghmore) najvjerojatnije bila glavna crkva Osraigea, ali u historijsko doba ju je pretekla crkva u Aghaboeu (Grofovija Laois), odnosno glavna crkva Svetog Cainnecha, potom crkva u Kilkennyju, i Seir Kieranu (Grofovija Offaly), glavna crkva Ciarana od Saighira. Irski anali sugeriraju i na Freshford (Grofovija Kilkenny) kao važno mjesto, dok arheologija sugerira da su Kilkieran, Killamery iu Kilree (svi u Grofoviji Kilkenny) također bili važna crkvena središta.
U historijska vremena je područjem vladao Mac Giolla Phádraig iz dinastije FitzPatrick sve dok se nisu pokorili Henryju VIII od Rngleske 1537. Godine 1541. je The Mac Giolla Phádraig dobio plemićku titulu Barona Gornjeg Ossoryja, a ostali članovi porodice dobili titule earla od Gornjeg Ossoryja i barona od Castletowna.
Najpoznatiji kralj Osraigea bio je Cerball mac Dúnlainge, predak srednjovjekovnih i modernih FitzPatricka. Bio je također blizak Nordijcima te se spominje u brojnim srednjovjekovnim islandskim rodoslovima, što je klanu FitzPatrick omogućilo jedinstveno mjesto u genealogijama Sjeverne Evrope.
Gofraid mac Arailt, kralj Manna i Otoka, je preko kćeri Mael Muire bio djed Donnchada mac Gilla Patraica, osraigeskog kralja Leinstera. Preko njega su FitzPatrici vjerojatno postali potomci Uí Ímaira. Cerball je vjerojatno bio saveznik njihovog osnivača Ivar Ragnarssona. Moguće je i da je Donnchadov otac Gilla Pátraic mac Donnchada bio u srodstvu sa Ivarom od Waterforda, čiji se sin zvao Gilla Pátraic.
Tát
Tát (njemački: Taath) je grad na sjeveru Mađarske od 5,280 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Komárom-Esztergom.
La Laja, San Lucas
La Laja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Tát
Geografske karakteristike
Tát leži na dunavskom rukavcu, pored slovačke granice, udaljen svega 8 km jugozapadno od Esztergoma.
Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano 1181. pod imenom Taath.
Kod Táta se 1685. odigrala jedna od većih bitaka Velikog turskog rata u kojoj su snage Svete lige pobjedile osmansku vojsku. Između 1710. - 1740. stanovništvo Táta je obnovljeno njemačkim kolonistima.
Tát je 2013. dobio status grada.
Man (otok)
Man ili Mann [mæn] (također Isle of Man [aɪl əv mæn]; manski Mannin [ˈmanɪn] odn. Ellan Vannin [ˈɛlʲən ˈvanɪn]), britanska krunska zemlja u Irskom moru. Politički ostrvo nije dio Ujedinjenog Kraljevstva, ali glava ostrva je kralj ili kraljica Ujedinjenog Kraljevstva.
Simbol
Simbol otoka je Triskelion, "zvijezda od tri kraka", s time da su krakovi kao tri noge savijene u koljenu, spojene u kuku. Spoj čini središte "zvijezde".
Geografija
Smješten je u nasred Irskog mora, na pola puta između Irske i Britanije. Glavni grad je Douglas (na manskom: Doolish).
Povijest
Prvo je bio vikinško kraljevstvo od 700. do 900.. Potom je bio dijelom norveškog kraljevstva Hebrida, do 13. stoljeća, kad prelazi pod škotsku krunu. Od 14. stoljeća je pod engleskom kontrolom i 1765. pada pod britansku krunu. Od 1800. do 1845., rad njegove skupštine je bio prekinut.
Upravna organizacija
Man nije dio Ujedinjenog Kraljevstva, ali je pod britanskom krunom. Dijel je Commonwealtha. Nije dio Europske Unije, ali ima status pridruženog člana.
Njegova skupština se zove Tynwald, utemeljena je 979., i jedna je od najstarijih svjetskih skupština u neprekidnom postojanju. Dvodomna je, sastoji se od Doma ključâ i Zakonodavnog vijeća. Postoji još i Ministarsko vijeće predvođeno Glavnim ministrom.
Britanski monarh na otoku Man biva nazivan "Lord of Mann". To je bio naslov kojeg su nosili Vikinzi, Škoti i engleski kralji i plemići.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, otok Man ima 76.315 stanovnika, od kojih 25.347 živi u Douglasu ( Doolishu ).
Jezik
Stanovnici govore engleski, ali na tome otoku se govorio jedan keltski jezik - manski ( manx ). Zadnji izvorni govornik, Ned Maddrell, je umro 1974.. Ali, iz izumrlosti su ga izvukle školske akcije za njegovim oživljavanjem, tako da se, primjerice, manski uči u školama, koristi se u Tynwaldu, a nove zakone u njemu čita "Yn Lhaihder" ( "Čitač" ) i na manskom i na engleskom, a i novorođenu djecu odgajaju roditelji koji su govornici manskog jezika.
Gospodarstvo
Nekada poljodjelski i ribarski kraj, danas najveći udjel u GDP-u činu bankarske usluge. Pod bankarskim uslugama, valja naglasiti ulogu vanmatičnog bankarstva ( offshore bankinga ).
Otok Man izdaje vlastite kovanice i novčanice, koje slobodno kolaju skupa sa engleskim i škotskima. Kao što je slučaj sa škotskima, nisu zakonsko sredstvo plaćanja u ostatku Ujedinjenog Kraljevstva.
Manska pošta izdaje vlastite poštanske marke i značajan prihod joj čini prodaja posebnih izdanja skupljačima.
Man ima vlastitu međunarodnu automobilsku oznaku - GBM. Internetska domena mu je .im.
Valuta je manska funta - po tečaju je 1:1 sa britanskom funtom.
Zanimljivosti
Na otoku živi manska mačka, vrsta bezrepe mačke. Od 1999. otok prima izmjeničnu struju preko najduljeg svjetskog podmorskog kabela "Mansko-engleskog međuspojnika".
Cozumel (razvrstavanje)
Cozumel ima više značenja:
Silver Flint
thumb|Bejzbolska karta Silvera Flinta
Frank Sylvester Flint (3.8. 1855 - 14.1. 1892.) bio je američki profesionalni bejzbol catcher iz 19. vijeka.
Profesionalnu karijeru je započeo s 19 godina u klubu St. Louis Red Stockings, tada u ligi poznatoj kao National Association. Nešto kasnije se u National Leagueu priključio Indianapolis Bluesu, a potom Chicago White Stockings 1879. gdje je ostao do kraja karijere. S Capom Ansonom je pobekad služio i kao menadžer.
Osim po igrama, bio je i poznat sklonosti pijančevanju, čemu mnogi pripisuju njegovu smrt u dobi od 36 godina.
Lengede
Lengede je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 8 opštinskih središta okruga Pajne. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 13.006 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3157005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pajne Lengede se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Pajne. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 34,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.006 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 380 stanovnika/km².
Llano Conejo (razvrstavanje)
Llano Conejo ima više značenja:
King Baggot
King Baggot (7.11. 1879 - 11.7. 1948.) bio je američki filmski glumac, scenarist i režiser.
Rodio se u St. Louisu, a u mladosti se preselio u New York, nastojeći postati broadwayska kazališna zvijezda. Godine 1909. je u obližnjem Fort Leeju počeo surađivati s pionirima američke kinematografije, među kojima je bio Carl Laemmle i njegova tvrtka IMP Studios. Tokom sljedeće dvije godine je glumio, pisao scenarije i režirao. Ubrzo je stekao takvu popularnost da je prekinut dotadašnji običaj glumaca da u filmovima nastupaju anonimno. Bagott je zajedno sa svojom partnericom Florence Lawrence reklamiran na plakatima te je tako dobio status prve američke filmske zvijezde.
Bagott se kasnije preselio u Hollywood, gdje je nastavio režirati. Od njegovih ostvarenja je najpoznatiji nijemi western-ep Tumbleweeds. Dolazak zvučnog filma je Bagottu označio kraj redateljske karijere, s obzirom da se nije mogao snaći s novom tehnologijom, a stekao je i neprijatelje među šefovima studija. Zbog toga se morao preorijentirati na glumu, te je 1930-ih i 1940-ih nastupio u preko stotinjak karakternih uloga u holivudskim filmovima.
Sovere, Bergamo
Sovere je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4838 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Nottoway County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 15.853, što je 128 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eukaliptus
Eukaliptus je vrsta drveta koje raste na manje plodnim područjima. On u svom lišću sadrži otrovne sastojke koji mu služi kao obrana od raznih kukaca. Drveće koje raste na područjima koja nisu tako plodna ima više tih otrovnih sastojaka. Neke se životinje hrane lišćem tog drveta, ali to su rijetke, kao na primjer koala koja zapravo živi u krošnji tog drveta i čiji je želudac otporan na otrovne sastojke u tom lišću. Koali je zapravo to jedina hrana i preživljava, kao i dvije vrste oposuma, isključivo hraneći se tom biljkom.
GeoNames
GeoNames je geografska baza podataka koja je dostupna i raspoloživa putem raznih veb servisa, pod licencom Krijejtiv komonsa.
Baze podataka i veb servisi
GeoNames baza podataka sadrži preko 10.000.000 geografiskih imena koja korespondiraju to preko 7.500.000 jedistvenih svojstava. Sva svojstva su grupisana u jednu od devet klasa i dalje potkategorisana u jednan od 645 kodova. Osim imena mesta u raznim jezicima, podaci obuhvataju latitudu, longitudu, elevaciju, broj stanovnika, administrativne podele i poštanske kodove. Sve koordinate koriste Svetski Geodetiski Sistem 1984 (WGS84).
Podaci su slobodno dostupni putem brojnih Veb servisa i dnevnih eksporta baze podataka. Veb servisi obuhvataju direktno i reverzno geokodiranje, nalaženje mesta putem poštanskih kodova, nalaženje mesta susednih datom mestu, i nalaženje Vikipedijinih članaka o susednim mestima.
Bertrand Blier
Bertrand Blier (Boulogne-Billancourt, Francuska; 14.3. 1939., - ) francuski je filmski režiser i scenarist. Ovjenčan je nagradom César za najboljeg režisera za film Prelijepa za tebe. Njegov film Pripremite maramice ovjenčan je Oscarom za najbolji strani film.
Lengenbostel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Lengenbostel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 460 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Cristo Rey (razvrstavanje)
Cristo Rey ima više značenja:
El Garruñal, San Juan de los Lagos
El Garruñal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Reforma Agraria, La Trinitaria
Reforma Agraria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
El Arroyo, Rincón de Romos
El Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1945 m.
Kosmos-1713
Kosmos-1713 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1713 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 27. decembra 1985. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Nyergesújfalu
Nyergesújfalu čita se Njergešijfalu (njemački: Neudorf) je grad na sjeveru Mađarske od 7,402 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Komárom-Esztergom.