cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Interregnum
Interregnum ili međuvlašće u užem značenju označava razdoblje između kraja vladavine jednog vladara i početka vladavine sljedećeg. Pojam interregnum je stvoren spajanjem latinskih riječi inter i regnum. Značenje prve riječi u prijevode je između, a druge kraljevanja. Interregnum se tijekom povijesti najčešće događao nakon kraljeve smrti, kada se dovodilo u pitanje nasljeđivanje prijestolja. U papinskoj državi interregnum je i danas politička konstanta pošto nakon završetka jednog pontifikata postoji prijelazno razdoblje tijekom kojeg se bira novi papa.
U širem smislu se pod time podrazumijeva i svaki prijelazni period između završetka jedne i početka druge vlasti/uprave u nekoj državi ili društvenoj grupi (vjerska zajednica, politička stranka, poduzeće i sl.)
Interregnum u povijesti
Interregnum
Rankin
Rankin se može odnositi na
Feriolo, Verbano-Cusio-Ossola
Feriolo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Kosta Brava
250px|right|thumb|Lloret del Mar, najpoznatije ljetovalište Costa Brave
Costa Brava (španski i katalonski Vjetrovita obala) je naziv za pojas španske mediteranske obale, koji se pruža od francuske granice pa sve do Barselone. Najposjećenija je obala na ovom prostoru Španije zbog pješčanih plaža i blizine ostatku Evrope.
Sanflauer
Sanflauer se može odnositi na
L-Arginin etil estar
L-Arginin etil estar je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 202,254 Da.
OPN1LW
__NOTC__
OPN1LW, crveno-senzitivni opsin, je protein koji je kod ljudi kodiran OPN1LW genom.
Tišomingo
Tišomingo se može odnositi na
Ciriaco, Chieti
Ciriaco je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Tunika (razvrstavanje)
Tunika se može odnositi na
Endru
Endru se može odnositi na
Kalavej
Kalavej se može odnositi na
Vransko (općina)
Općina Vransko (slovenski: Občina Vransko) je jedna od 212 slovenskih općina od 2.652 stanovnika. , administrativni centar općine je selo Vransko.
Cambernon
Kambernon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Vransko (općina)
Geografske karakteristike
Općina Vransko prostire se na sjeveroistoku Slovenije, zapadno od Celja po Savinjskoj dolini, na površini od 53.3 km² , na kojoj leži 16 naselja.
Cambernon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 696 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 158 metara (maksimalnoj 177 m, a minimalnoj 57 m).
Vransko (općina)
Naselja Općine Vransko
Brode, Čeplje, Čreta, Jeronim, Limovce, Ločica pri Vranskem, Prapreče, Prekopa, Selo pri Vranskem, Stopnik, Tešova, Vologa, Vransko, Zahomce, Zajasovnik, Zaplanina.
Slankamenački Vinogradi
Slankamenački Vinogradi je naselje u Srbiji u opštini Inđija u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 266 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 278 stanovnika).
Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Krčedin, na kojoj se nalaze dva naselja Krčedin i Slankamenački Vinogradi.
Kejp Džirardo
Kejp Džirardo se može odnositi na
Koul
Koul se može odnositi na
Napad NOVJ na Bosanski Novi 1942.
Nakon Bihaćke operacije Vrhovni štab NOV i POJ nastojao je da zadrži stečenu inicijativu i nastavi razbijanje uzdrmanog protivnika. U tom cilju Četvrta divizija NOVJ ojačana delovima Pete nastavila je energično nastupanje između Une i Sane, sa ciljem da, u sadejstvu sa delovima Prvog hrvatskog korpusa NOVJ sa Banije, likvidira utvrđeni garnizon Bosanski Novi sa oklnim utvrđenjima. Predviđajući napade, nemačka 714. divizija je u cilju zaštite Bosanskog Novog, Prijedora, Sanskog Mosta i rudnika Ljubija na prostoru između Une i Sane uspostavila neprekidnu trostruku utvrđenu liniju „Jugozapad“ koju je branilo oko 18.000 nemačkih i ustaško-domobranskih vojnika.
Napad na liniju „Jugozapad " počeo je 17. novembra 1942. Četvrta divizija razbila je tokom noći 17/18. novembra 1942. desno, severoistočno krilo linije „Jugozapad“, izbila na reku Sanu, komunikaciju Prijedor - Bosanski Novi i ugrozila Ljubiju, nanevši teške gubitke neprijatelju. Veliki uspeh postigla je Peta krajiška brigada, zarobivši veliki broj neprijateljskih vojnika, među kojima i komandanta desnog odseka linije „Jugozapad“, potpukovnika Severovića.
Nakon pripremnih borbi na širem području, izvršena je koncentracija za napad na Bosanski Novi, koji je usledio 26. novembra 1942. u 23:00. Na utvrđeni rejon grada i okoline napale su četiri brigade Prvog bosanskog korpusa. Istovremeno, pet brigada Prvog hrvatskog korpusa trebalo je da napadne uporišta Matijeviće i Dvor na Uni.
Napad se nije oslanjao na iznenađenje. Štabu 714. nemačke divizije, koja je bila nadležna za ovo područje, bile su poznate pripreme za napad, pa je celu oblast grada pretvorio u utvrđeni rejon, objedinjen sa odbrambenim pojasom oko Dvora na Uni i komunikacije Dvor - Kostajnica. Novi je 26. novembra branio jedan bataljon Nemaca ojačan dodatnom pešadijskom i tenkovskom četom, divizion artiljerije, bojna ustaša, žandarmerija, te 12. pešadijska pukovnija i 3. gorski zdrug NDH - ukupno oko 6.000 ljudi. Četiri brigade Prvog bosanskog korpusa brojale su oko 4.500 ljudi.
Tokom noći postignut je značajan lokalni uspeh na pravcu napada Prve krajiške brigade, uz zarobljavanje oko 500 domobrana i 4 haubice. Ostale brigade likvidirale su sva uporišta u dolinama Une i Sane, uključujući Dobrljin, čime je Novi izolovan. Međutim, prodor u sam grad nije uspeo, pa je u zoru napad obustavljen.
Ponovni napad na sam Bosanski Novi usledio je 28. novembra u 20:00. Međutim, ranije istog dana štab Prvog hrvatskog korpusa obustavio je napad na Dvor na Uni, jer su združene nemačko-ustaško-domobranske snage probile blokadu i prodrle iz Kostajnice u Dvor. Time je ujedno uspostavljena veza i sa opkoljenim garnizonom u Bosanskom Novom. Snage u samom gradu, koje su pre ovog spajanja brojale oko 6.500 ljudi, ojačane su na oko 10.500 boraca. Tokom napada, samo je Druga krajiška brigada uspela da se probije u sam grad, pa su njeni delovi u gradu tokom noći ojačani delovima Prve krajiške.
Vrhovni štab i štabovi korpusa NOVJ u planovima za napad znatno su potcenili brojnost protivnika, što je dovelo do neuspeha. Nakon borbe štabovi brigada su kritikovani zbog nedovoljne upornosti. U posleratnim prikazima, operacija se međutim pored neostvarenog osnovnog cilja smatra za uspeh NOVJ, jer su snage Prvog bosanskog korpusa tokom operacije zarobile 850 neprijateljskih vojnika, među kojima 13 oficira. Zaplenjeni su: 4 haubice, 2 brdska topa 75 mm, 850 pušaka, i veliki broj minobacača, teških mitraljeza i puškomitraljeza. U brigadnim izveštajima broj poginulih i ranjenih neprijateljskih vojnika procenjen je na oko 1.500, ali ovakve procene su u pravilu preterane.
Tokom operacije ponovo prekinut transport gvozdene rude iz rudnika Ljubija, koji je bio od značaja za nemačku ratnu privredu. Autor monografije o Četvrtoj krajiškoj diviziji povezuje ovu činjenicu sa smenom komandanta 714. divizije Fridriha Štala, koja je usledila 31. decembra 1942.
Nakon obustavljanja operacije zauzimanja Bosanskog Novog, Prvi bosanski korpus dobio je zadatak da zauzme Sanski Most.
Postojanje Boga
Dokaze za i protiv postojanja Boga su vekovima razvijali filozofi, teolozi i drugi mislioci. Najčešći dokazi za postojanje Boga su metafizički, empirijski, induktivni i subjektivni, dok su dokazi protiv postojanja Boga obično empirijski, deduktivni i induktivni.
Okrug Mitrovica
Okrug Mitrovica se sastoji od opština:
Postojanje Boga
Gledišta zastupljena u raspravi su ateizam (kao neverovanje u Boga i kao poricanje Božijeg postojanja), teizam (verovanje da Bog postoji) i agnosticizam (gledište da je nemoguće saznati postoji li Bog ili ne).
Rasprava o postojanju Boga povlači i mnoga druga filozofska pitanja. Osnovni problem je što ne postoji univerzalno prihvaćena definicija Boga.
Argumenti za postojanje Boga
mini|Suština [[Teleološki argument|teleološkog argumenta jeste da kosmos svojom uređenošću nužno otkriva umnog tvorca.]]
Okrug Mitrovica
Osim ovog, postoji i Kosovskomitrovački okrug po administrativnoj podjeli Srbije.
Kuper
Kuper se može odnositi na
Gaskonejd
Gaskonejd se može odnositi na
Dent
Dent se može odnositi na
Laklid
Laklid se može odnositi na
OPN5
__NOTC__
Sea Cliff, New York
Si Klif je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Colle d'Alba, Latina
Colle d'Alba je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Sea Cliff, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.995, što je 71 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
OPN5
OPN5, ili Opsin-5, je protein koji je kod čoveka kodiran OPN5 genom.
Colle d'Alba, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 393 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Studio B
Studio B je naziv za radio i televizijsku kuću u Beogradu.
Radio Studio B je 1. aprila 1970. osnovala grupa novinara dnevnog lista "Borba", kao prvu stanicu izvan sistema državnih elektronskih medija. Uređivačka politika je bila potpuno revolucionarna za to vreme - gradski radio sa mnogo muzike i maksimalno tri minuta govora između dve muzičke numere. Već 1971. pokrenut je i Drugi program na srednjim talasima i to prevashodno muzički, sa vestima na svaki sat. Kasnije je pokrenut i Treći program, sa isključivo ozbiljnom muzikom, a osnovani su i produkcija gramofonskih ploča i produkcija TV reklama.
U osamdesetim godinama 20. veka zaštitni znak Studija B bio je pesnik i pisac "za malu i veliku decu" Duško Radović. Njegovi aforizmi i humorističko-satirični komentari u čuvenoj emisiji "Beograde, dobro jutro" bili su iskren i topao pogled sa 21. sprata "Beograđanke" na Beograd i Beograđane. Drugi znak prepoznavanja Studija B je takođe iz Jutarnjeg programa - Đoko Vještica, novinar, urednik i voditelj koji je uspostavio nove standarde komunikacije sa komunalnim preduzećima direktnim uključenjima njihovim rukovodilaca u program i nimalo nežnim propitivanjem o stanju komunalnih sistema.
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Biografija
Grof Florimund Mersi (Claudius Florimund Graf Mercy) thumb|300px|Mersi|Claude Florimond de Mercy,1666-1734. Klaudijus Florimund Mersi, ; (rođen 1666, Longvi, Lorena — †29. jun 1734, poginuo kod Parma) je bio autrijski grof, feldmaršal, general-zapovednik carske provincije Banata i predsednik banatske narodne uprave kasnije Guverner Temišvarskog Banata.
Studio B
Od 1996. osnivačka prava nad Studijom B preuzima Skupština grada Beograda (tada pod kontrolom socijalista), a time i pravo da imenuje rukovodstvo, što je dovelo do odlaska jednog broja poznatih novinara. Deo njih se vraća 1997. posle promene gradske vlasti, ali potom opet dolazi do velikog političkog upliva u novinarski posao, što je kulminiralo 17. maja 2000. Tada je oružanom policijskom akcijom Studio B zauzet, raspuštena dotašnja uređivačka ekipa i dovedeni novinari prorežimskih medija, koji su od RTV Studio B napravili "4. kanal državne televizije". Što je trajalo do petooktobarskih promena 2000 promena, kada Studio B ponovo postaje gradska televizija.
Danas Studio B u svom sistemu ima:
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Biografija
Bio je Nemac po vaspitanju, a italijan po političkoj kulturi. Učestvovo je kao dobrovoljac 1682 godine. Između 1683-1690 bio je poručnik po činu u mađarsko-turskoj bitki. Godine 1701, borio se u Italiji, ovaj put kao potpukovnik Borgo forte. Grof Mersi je osvojio sve trđave duž Dunava, uključujući Novu Palanku, 16. novembra 1716. g. oslobađajući Petrovaradinsku trđavu. Osvajio je Temišvar i Beograd.
Srpasta anemija
Srpasta anemija spada u grupu hemolitičkih anemija, odnosno hemoglobinopatija. Javlja se kod 0,3 do 1% zapadnoafričkih i američkih crnaca, a odlikuje se prisustvom abnormalnog tipa hemoglobina – HbS (nastalog usled poremećaja sastava beta-lanaca) u eritrocitima.
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Biografija
Krajem 1733 Mersi. je feldmaršal komandant carske vojske, u severnoj Italiji. Tek što je počeo svoju novu poziciju, morao je da posle moždanog udara da se podvrgne lečenju. Po povratku, on je otišao sa vojskom preko Poa Rijeka Po ili Pad (tal. Po, lat. Padus) i isporušene (sada je imo 68 godina!) Savezničke Francuske i PIEMONTESE dana 06/29/1734, nesrećne bitke pod zidinama Parme, u kojoj je na samom početku, dve kugle udarile u glavu ubijen. Njegovo telo je sahranjen u katedrali Ređo
Banat obećana zemlja
Kada je usvojen nacrt o upravi Banata 15. aprila 1718, Mersi je zvanično imenovan za guvernera Banata u Temišvaru. Pokrajina je nazvana Temišvarskim Banatom, a zvanični jezik je postao nemački. thumb|220px|Lađe “ulmske kutije”.
Srpasta anemija
Hemoglobin S ima osobinu da, kada padne koncentracija kiseonika u krvi (odnosno pH vrednost krvi), se precipitira u vidu kristala (taktoida) u eritrocitima. To utiče na eritrocite koji dobijaju srpast izgled i postaju veoma podložni hemolizi. Ovaj proces je reverzibilan, što znači da se eritrociti vraćaju u prvobitno stanje kada se parcijalni pritisak kiseonika u krvi poveća.
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Banat obećana zemlja
Zbog zapuštenosti banatske pokrajine, bečki ratni savet i dvorska komora sa guvernerom Banata, generalom Klaudijem Florimundom Mersijem, bili su prinuđeni da izrade plan uređenja Banata. Osnovne odrednice su bile vojna i politička uprava i brzi privredni preporod Banata. Grof Kolovrat je rekao: “Dvor neće gubiti ni vreme, ni priliku da Banat dovede u stanje procvata”.
Grof Florimund Mersi je dobro znao da do brzog privrednog preporoda Banata može doći samo masovnom i organizovanom kolonizacijom Nemaca, koji su bili dobre zanatlije i uz to su bili odani bečkom dvoru. Nemci su kolonizovani najviše iz južnih nemačkih pokrajina. Oni su u Banat stizali Dunavom na malim, drvenim lađama zvanim “ulmske kutije”. Put od Ulma do Pančeva, dug 1.500 km, trajao je oko dva meseca i bio je veoma naporan, jer je u svakoj lađi bilo od 150 do 200 ljudi. Prvi kolonisti su došli u Banat već 1718. godine.
Srpasta anemija
Bolesnici sa srpastom anemijom ulaze u začarani krug (circuluc vitiosus), gde nizak parcijalni pritisak kiseonika izaziva pojavu srpastih eritrocita (što dovodi do njihove lize – prskanja), a to izaziva još veći pad koncentracije kiseonika u krvi i pojavu anemije. To dovodi do tromboza i infarkta u raznim organima (koži, slezini, plućima, kostima, bubrezima), poremećaja u cirkulaciji i nervnom sistemu, uvećavanja jetre, hipoksije, kardiogenog šoka, i u krajnjem slučaju do smrti pacijenta.
Bourdet
Burde je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Srpasta anemija
Bolest se ne ispoljava odmah po rođenju, zbog prisustva hemoglobina F u eritrocitima. HbF ima zaštitnu ulogu jer sprečava taloženje HbS. Stoga, novorođenčad ne pokazuju znakove bolesti, sve dok se hemoglobin F ne zameni sa hemoglobinom S, kada se počinju javljati prvi simptomi srpaste anemije.
Opština Srbica
125px|right|thumb|Položaj Srbice na Kosovu Srbica je grad i istoimena opština u centralnom dijelu Kosova, u brdskoj oblasti Drenica. Administrativno pripada Okrugu Mitrovica.
Srpasta anemija
Bolest ima hroničnu evoluciju, isprekidanu krizama bolova i hemolize, a većina bolesnika umire već u mladalačkom dobu. Smrt je izazvana infekcijama, insuficijencijom srca i drugih organa, hipoksijom i sl.
Bourdet
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 367 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 17 metara (maksimalnoj 26 m, a minimalnoj 6 m).
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Banat obećana zemlja
Ubrzo je Banat postao obećana zemlja siromasima širom Evrope. Država je pod privilegovanim uslovima naseljavala Nemce zanatlije, koji su bili prvih deset godina oslobođeni svih poreza. Ostalim naseljenicima je bio obezbeđen prevoz, besplatan plac i materijal za izgradnju kuće, oruđe za obradu zemlje i višegodišnje poreske povlastice.
Bečka komora je, želeći da od Banata stvori zlatni carski rudnik, osim Nemaca naseljavala i druge narode, Italijane i Špance koji su bili nosioci potpuno nove privredne grane na ovim prostorima – svilarstva. Italijani su, osim proizvodnje svile razvili veoma uspešno i proizvodnju pirinča. Iz drugih krajeva austrijske carevine i Evrope, doseljavali su se u Banat i drugi narodi: Česi, Slovaci, Rumuni, Srbi, Mađari, Bugari, Jermeni i Cincari. Razlozi njihovog naseljavanja su bili ekonomske prirode, rađeni sa ciljem da se u Banatu pokrene zaostala privreda. Nosioci privrednog razvoja su ipak bili Nemci, koji su sa sobom iz zapadne Evrope doneli najsavremenija oruđa za industriju i zemljoradnju.
Grof Mersi, kao guverner Banata, je uz pomoć agenata u Nemačkoj, organizovao prve masovne transporte paorskih porodica u dojučerašnji Temišvarski sanxak spuštajući ih niz Dunav u lađama drvenjačama. Između 1722-1726. godine u Banat je tako došlo oko 15.000 nemačkih kolonista. Tokom ove velike seobe, koja se naziva “karolinskom” zato što se odvijala u vreme Karla VI (1711-1740), doseljenici su smešteni u 46 sela.
Ekonomski uspon Banata počeo je, međutim, tek kada je između 1720-1733. godine po Mersijevom nalogu iskopan Begejski kanal između Velikog Bečkereka (današnjeg Zrenjanina) i Temišvara pa su močvare tako pretvorene u oranice. Mersi je dojučerašnjem Temišvarskom sanxaku prokrčio put u merkantilističku Evropu i na taj način što je osnovao pogone za proizvodnju svilenih i lanenih tkanina kao i stakla dovevši stručnu radnu snagu iz Rimsko-nemačke Imperije, tj. sprovodeći neagrarnu varijantu kolonizacije.
1.novembra 1716. godine, grofu Klaudiju Florimundu Mersiju. Pokraina Naziva Temisvar Temišvarskim Banatom, a zvaničan jezik postade nemački. Grof Mersi osvoji i sve trđave duž Dunava, pa i novu Palanku, 16 novembra iste godine. U ovim borbama uništena su srpska sela Veliki Nikolinci i Dobovac. Već 1713 g. podeljena je ova provincija na dištrikte, među kojima su obnovljeni i dištrikti ( okrug ) Vršački i Palanački, spomenuti već u godini 1640g Dištriktska glavna mesta dobila 1718g. svoja tržišta, a 1723g organizovana je pošta.
Uljni škriljac
thumb|Uljni škriljac Posle uglja, nafte i gasa, kada je reč o fosilnim gorivima, ugljovodonici iz škriljaca ili drugačije rečeno gasni i uljni škriljci u svetu, ali i u Srbiji, postaju novi veliki energetski adut. Za njih se, doduše, zna već stotinu godina, ali zbog nekada veoma jeftine nafte, gotovo da ih niko nije koristio. Ali sa sadašnjim naglim razvojem tehnologije za njihovo korišćenje, a posebno veoma izraženim rastom cene nafte i gasa i težnja za energetskom nezavisnošću podstakle su mnoge države na razmišljanja o dobijanju nafte iz uljnih škriljaca. Oni kao sirovina za proizvodnju nafte, gasa, ali i toplotne i električne energije – postaju veoma ozbiljan konkurent.
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Banat obećana zemlja
Posledice Tursko vlasti bile su vrlo teške po ove krajeve: siromaštvo i oskudica mnogobrojnog stanovništva, zaostalost u kulturi, ruševine i pusti, nenaseljeni krajevi, a baroviti predeli pretvoreni su u ogromna neprolazna blata.
Minjin i Požarski (film)
Minjin i Požarski (Минин и Пожарский) je sovjetski crno-bijeli historijski film snimljen 1939. u režiji Vsevoloda Pudovkina. Temelji se na romanu Rusija na početku XVII vijeka Viktora Šklovskog i opisuje događaje sa kraja perioda Smutnoe vremja (vremena nevolja) kada su, koristeći dinastijske borbe, Poljaci i Litvanci uspjeli zauzeti Moskvu. Protagonisti filma - koje tumače Aleksandar Hanov i Boris Livanov - su trgovac Kuzma Minjin i plemić Dmitrij Požarski, koji su podigli ustanak zahvaljujući kome su strani osvajači protjerani iz Rusije.
Uljni škriljac
Rezerve
thumb|Fosili u uljnom škriljcu (kukerzit), Estonija
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Banat obećana zemlja
Mersi je učinio sve moguće za podizanje pokraine i stanovništva. Doveo je naseljenike u ove krajeve, naročito Nemace. Već 15.oktobra 1717.g istavljene su tapije Belocrkvanskim Nemcima. 30.marta 1722g g. organizovano je sistematcko useljavanje Nemaca u Banat, jednim putnim putnim listom ( Passbrief ). Nemački kolonisti prevezeni su lađama do Pančeva i Palanke, odakle su naseljavani naročito na levoj obali Dunava. U to vreme u našim krajevima postala su ova nemačka naselja: Nova Palanke Palanka, Pločica, Deliblato, Bela Crkva, Salhazen, Červenka, Lagerdorf ( sada Straža ) Vršac, i Gudurica. Nova Palanka se razvila u varošicu. Skoro sva mesta dobila su parohije i škole. U Vršac i Belu Crkvu dovedeni vinogradari. 1722. uvedeno svilarstvo.
Za koloniziranje 1765 g. određeno je jugo-zapadnom kraju Banata, u okolini Pančeva, 11 sela među kojima i Pločica, Gaj, Kovin, Ostrovo Dubovac. 1765 g. otpočelo kolonitiranje veterana. Od marta do maja formirana je u Kovin, 2. štabna kompanija, a jedna kopanija u Brestovcu i Pločici.
Tada su Rumuni došli u naše krajeve. 1765. preseljeno je 20 rumunskih porodica u Ilanđu, Seleuš je nastanjena Rumunima 1746 iz Germana, Doklina, Klopodije i Šanja, a u Alibunar su oni došli među Srbe. Mađari iz Bukovina,Sekelja koloniziraju Jermenovce Dobričevo ( Udvarsalaš ), Srbi Rumuni Mramorak.
Uljni škriljac
Rezerve
Istorijski, geološki i ekonomski, najpoznatija ležišta uljnih škriljaca su u zapadnom SAD, Rusiji, Kongu, Brazilu, Estoniji, Škotskoj i Kini. Najveće rezerve uljnih škriljaca nalaze se u okviru kenozojskih sedimenata (preko 55 %), a čak oko 70 % svetskih rezervi je u SAD. Mada se uljani škriljci javljaju u mnogim zemljama, samo 33 zemlje poseduje količine koje su ekonomski isplative. Smatra se da ekonomičnu površinsku eksploataciju obezbeđuju uljni škriljci sa prinosom ulja od minimalno 50-60 l/t. U SAD se za uljne Grin River šejlove uzima granična vrednost od oko 120 l/t; za Irati šejlove Brazila i za kukerzite Estonije granica ekonomičnosti je ispod 100 l/t. Poželjno je da sadržaj kerogena bude što veći (preko 20-30 %), a karbonatni uljni šejlovi su manje povoljni za retortovanje od silikatnih. Godine 2005. procena ukupnih svetskih rezervi uljnih škriljaca je na 411 gigatona, dovoljno za doprinos od 2,8 do 3,3 biliona barela nafte. Ovo prevazilazi dokazane svetske rezerve konvencionalne nafte koje iznose 1.317 biliona barela od 01.01.2007. Ove brojke ostaju uslovne jer je istraživanje ili analiza depozita uljnih škriljaca i dalje otvorena i činjenica da nalazišta uljnih škriljaca na severozapadu Kine nisu uračunata u prethodne globalne procene.
Claudius Florimund (Graf Mercy)
Banat obećana zemlja
1769 g. javili su se Nemci iz Nemačke Carevine, od kojih jedan deo nastanjen u Kovin 1773.Ovu novopostalu vojnu granicu ispicirao je car Josif II. u maju mesecu 1768. kojom se prilikom bavio u Palanci, 5. maja, Gaju i Bavanišzu, 6.maja.
1773. obišao je po drugi put vojnu car Josif II., radi uspešnije organizacije iste. Tom prilikom srpsko-ilirskoj regimenti dodeljena i sela: Deliblato, Kajtasovo, Crvenacrkva, Vračev Gaj, Grebenac, Dupljaja, Jasenovo, i Bela Crkva. U Beloj Crkvi bili su zvanična prostorija,činovnički stanovi i kasarne. Naši graničari nisu bili najamnici (Žoldoši) nisu primali platu (Sold ), već im je dodeljena bila oranica na obrađivanje i korišćenje. Oni su obavljali vojno-stražarske dužnosti na kordonu i bdili nad sigurnošću ovih krajeva od opasnosti neorijateljskih upada Turaka.
Uljni škriljac
Industrija
thumb|[[Shellovo eksperimentalno in-situ postrojenje u Koloradu, SAD]] Uljni škriljci eksploatišu se u SAD, Kanadi, Estoniji, Kini, Škotskoj, Švedskoj, Francuskoj, Australiji, Rumuniji, Belorusiji, Maroku i severnoj Africi. Od 2009, 80 % uljanih škriljaca koji se koriste u svetu se vadi u Estoniji, gde služe kao osnovno gorivo jer se 95 % struje dobija iz uljnih škriljaca. Kineska kompanija „DŽilin enerdži" pokrenula je prošle godine veliki projekat eksploatacije škriljaca u oblasti Huadijan, koji su po količini nafte u njima slični aleksinačkim (oko 10 odsto). Kompanija planira da godišnje dobije oko 200.000 tona nafte, a cela investicija koštaće oko 150 miliona dolara. Pri ceni nafte od 145 dolara za barel (812 dolara za tonu), ispada da bi se za samo godinu dana moglo zaraditi oko 165 miliona dolara, što znači da bi se investicija isplatila za manje od jedne godine. Ipak, procene kompanije „Rojal dač šel", kao i nekih drugih svetskih kompanija, govore da se eksploatacija uljnih škriljaca bogatih naftom, a naši spadaju među najbogatije, isplati već pri ceni sirove nafte od 30 dolara za barel.
Vađenje i prerada
Suština svakog procesa retortovanja-dobijanja ulja iz škriljaca sastoji se u tome da se u određenoj retorti (peći) vrši zagrevanje škriljaca na temperaturi 450-550 °C na kojoj se vrši razlaganje organske materije (kerogena) iz škriljaca, pri čemu se jedan njen deo dobija kao tečna komponenta (ulje), drugi deo kao gasna komponenta (gas), a treći u vidu ugljeničnog taloga koji ostaje u prerađenom škriljcu (polukoks). Vađenje korisnih komponenti uljanih škriljaca se uglavnom odvija na površini - ex situ obrada - iako postoji nekoliko novih tehnologija koje praktikuju podzemnu obradu in situ.
Minjin i Požarski (film)
Film je napravljen u predvečerje, odnosno na samom početku drugog svjetskog rata te se ponekad tumači u kontekstu nastojanja sovjetskih vlasti, da kao u slučaju mnogo poznatijeg Aleksandra Nevskog, da podsjećanjem na primjere iz ruske historije upozori stanovništvo na opasnost od strane invazije.
Makdonald
Makdonald se može odnositi na
Minjin i Požarski (film)
Godine 1963. su mnogi dijelovi filma bili isječeni, a što se tumači političkim razlozima, odnosno nastojanjem tadašnjeg sovjetskog vlastodršca Nikite Hruščova da se ukloni implicitna glorifikacija njegovog prethodnika Staljina.
Uljni škriljac
Vađenje i prerada
Proces izdvajanja nafte iz škriljaca se sastoji u razlaganju uljanog škriljca i konvertovanje njegovog kerogena u naftu poput sintetičke sirove nafte. Proces se sprovodi pirolizom, hidrogenizacijom ili termalnim razlaganjem. Kod ekstrakcije pirolizom (suva destilacija) dolazi do zagrevanja škriljca bez prisustva kiseonika sve do potpunog raspada kerogena na kondenzovane naftne pare i nekondenzovani zapaljivi gas, koji se potom skupljaju i pri njihovom hlađenju dolazi do kondenzovanja nafte. Da bi se škriljci zagrejali do potrebne temperature za pirolizu koriste se druga fosilna goriva čijim se sagorevanjem generiše toplota a mogu se koristiti i struja, radio talasi, mikrotalasi ili reaktivne tečnosti. Hidrogenizacija i termalno razlaganje izdvajaju naftu koristeći donore vodonika, rastvarače ili kombinaciju oba. Termalno rastvaranje podrazumeva primenu rastvarača na povišenim temperaturama i pritiscima, povećavajući proizvodnju nafte pucanjem rastvorenih organskih materija.
Ex situ metoda
Kod ex situ metode mineralna sirovina dobija se površinskom ili podzemnom eksploatacijom. Uljni škriljci su zdrobljeni na manje parčiće, a temperatura na kojoj počinje razlaganje je 300 °C. Količina proizvedene nafte najveća je pri temperaturama između 480 i 520 °C. Prema orijentaciji retorte su klasifikovane na horizontalne i vertikalne, a prema veličini čestica uljnih škriljaca razlikuju se granulacije od 10 do 100 mm u prečniku koje se obrađuju gasnim toplotnim nosiocima i granulacije manje od 10 mm u prečniku koje se obrađuju čvrstim nosiocima toplote. Problem koji se javlja kod ove metode je 0.885-0.9t/t otpadnog materijala.
Tehnologija unutrašnjeg sagorevanja
Kod tehnologije unutrašnjeg sagorevanja dolazi do spaljivanja materije unutar vertikalnog šahta retorte kako bi se obezbedila toplotna energija potrebna za pirolizu. Čestice uljanih škriljaca veličine od 12 do 75 mm veličine ubacuju na vrhu retorte i zagrevaju se toplim gasovima koji se dižu naviše i prolaze kroz opadajuće uljne škriljce, čime dolazi do razgradnje kerogena na 500 °C. Naftna magla, razvijeni gasovi i ohlađeni gasovi sagorevanja se uklanjaju sa vrha retorte i odvode se u separatore. Kondenzovana nafta se sakuplja dok se nekondenzovani gas reciklira i koristi se kao nosač toplote do retorte. U donjem delu retorte utiskuje se vazduh zbog boljeg sagorevanja koje zagreva istrošene škriljce i gasove na temperature od 700 do 900 °C. Hladni reciklirani gas može ući na dnu retorte kako bi ohladio pepeo škriljaca.
Zagrejani reciklirani materijal
Tehnologija se zasniva na dostavljanju toplote uljnim škriljcima recikliranjem toplote ostataka čvrstih čestica, obično je to pepeo škriljaca. Ova tehnologija koristi rotirajuće peći ili fluidizovan sloj retorte, ispunjen finim slojem čestica škriljaca prečnika manjeg od 10 mm. Reciklirane čestice se zagrevaju u odvojenoj komori do oko 800 °C i zatim se mešaju sa sirovim uljanim škriljcima kako bi izazvali razlaganje kerogena na oko 500 °C. Uljane pare i gas su odvojene od čvrste materije i ohlađene da se kondenzuju i prikupi nafta. Toplota prikupljena od zapaljivih gasova i pepela može biti iskorišćena da se isuši i prethodno zagreje sirovi škriljac pre nego što se pomeša sa zagrejanim recikliranim česticama.
Zagrevanje preko zida
Ove tehnologije prenose toplotu uljnim škriljcima dopremanjem preko zida retorte. Škriljci koji se nalaze u procesu su finije strukture. Prednost metode je u tome što se isparenja iz retorte ne mešaju sa isparenjima gasova koji se koriste za sagorevanje. Metoda koristi vodonične rotirajuće peći, u kojima vreo gas cirkuliše u omotaču peći.
Spolja generisani vrući gas
Generalno je slična metoda kao i metoda unutrašnjeg sagorevanja. Sličnost je u tome što procesuira grudvice škriljaca u vertikalnim pećima. Značajno je to što se toplota u ovim tehnologijama isporučuje preko gasova koji su grejani van retorti, a samim tim isparenja iz retorte nisu razređena.
Metoda reaktivnih tečnosti
Kerogen je jako vezan za škriljac i otporan na većinu rastvarača. Uprkos tome, ekstrakcija veoma reaktivnim rastvaračima je testirana uključujući i one u nadkritičnom stanju. Ove metode su pogodne za tretiranje uljnih škriljaca sa malim sadržajem vodonika. U ovim metodama hidrogen gas ili donori vodonika reaguju sa prekursorima koksa.
In situ metoda
In situ metoda je tehnologija za preradu uljnih škriljaca pod zemljom. Taj proces otklanja probleme rudarstva, rukovanja i odlaganja velike količine materijala, koji se javljaju kod nadzemnog retortovanja. Uljni škriljci se polako zagrevaju pod zemljom i dobijene tečnosti i gasovi se vade direktno iz rezervoara, na način koji se ne razlikuje od načina pumpanja sirove nafte. Upotrebom metode sporog zagrevanja i manjih energetskih potreba nego kod površinske obrade dobija se još jedna prednost u odnosu na ex situ metode: ulje je boljeg kvaliteta, a i troškovi pre dostavljanja rafinerijama su manji. Dosadašnja iskustva pokazuju da je retortovanje u ležištu vrlo složen proces, a pre svega teško se kontroliše. Retortovanje in situ može obuhvatiti jedan sloj ili više slojeva škriljaca ili se primenjuje modifikovan postupak, koji se sastoji od izrade podzemnih retorti. Postoje razne tehnologije obrade ali sve one prate isti princip.
Sprovođenje toplote preko zida
Koriste grejuće elemente ili grejuće cevi postavljene u formaciji uljnih škriljaca. Šel tehnologija koristi električno grejanje slojeva uljnih škriljaca od 650 do 700 °C u periodu od približno 4 godine. Procesuirano područje je izolovano od vode iz okruženja smrznutim zidom koji se sastoji od bušotina ispunjenih super ohlađenim tečnostima. Mana ove metode je veliki utrošak električne energije, velika količina vode koja se koristi i rizik zagađenja podzemnih voda.
Grejanje spolja generisanim gasom
Ova metoda zasniva se na korišćenju gasa koji grejan na površini a zatim utisnut u formacije uljnih škriljaca. Ševron CRUSH proces razvijen od strane Ševron korporacije, sastoji se od utiskivanja zagrejanog ugljen-dioksida u formacije škriljaca preko bušotina i grejanju formacije kroz niz horizontalnih fraktura u kojima gas cirkuliše.
EXXONMOBILS Elektrofrak
Metoda koristi električno grejanje sa elementima zidne kondukcije i metode volumetrijskog grejanja. Ona ubrizgava električno konduktivni materijal u hidraulički frakturiranu formaciju uljnih škriljaca koji zatim formira grejući element. Grejuće bušotine su postavljene u paralelne redove a takođe ih presecaju horizontalne bušotine.
Elza Karlovac
Elza Karlovac (Split, 14. veljače 1910. - Ljubljana, 22. lipnja 1961.), hrvatska operna pjevačica.
U Splitu je učila pjevanje i započela karijeru. Bila je članica opere HNK u Zagrebu, a od 1939. u Ljubljani. Posjedovala je izrazito taman glas (alt) i ostvarila je brojne uloge. Najviše se istaknula kao Janáčekova Crkvenjarka ("Janufa").
Šariton
Šariton se može odnositi na
Florence, Mississippi
Florens je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.141, što je 1.745 (72,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
L-Arginin L-piroglutamat
L-Arginin L-piroglutamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 303,315 Da.
639
Godina 639. (DCXXXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 639. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Kralj Klodvig II, slika Alberta Maignana iz 1883.
Jerolim Kavanjin
Jerolim Kavanjin (Split, 4. veljače 1641. - Split, 29. studenog 1714), hrvatski pjesnik poznoga baroka.
Holt
Holt se može odnositi na
Jerolim Kavanjin
Splitski bogataš i plemić, potomak pohrvaćene talijanske porodice Cavagnini. Istakao se istodobno kad i Ignjat Đurđević: početkom XVIII. stoljeća. U ljetnikovcu na Braču (Sutivan), kamo se povukao nakon odvjetničke i vojničke karijere, piše najopširnije djelo starije hrvatske književnosti (32 724 stihova!), "Poviest vanđelska bogatoga a nesretna Epuluna i ubogoga a čestita Lazara". Kasniji priređivači su to djelo, prema podnaslovu u izvorniku, nazvali "Bogatstvo i uboštvo". Djelo je religiozno-filozofski ep pjesnički nekonzistentan, ali stilski znakovit. Umjesto splitskom čakavštinom, pisan je ijekavsko-ikavskom štokavštinom.
Izražavajući duh filozofskih kretanja XVII. i XVIII. stoljeća, ova "enciklopedija u stihovima" (Josip Aranza) svoju baroknu duhovnost usmjerava spoznaji života i ljudskog bitka u dvojnoj naravi ljudskoj i božanskoj. Pored klasične humanističke, latinske i talijanske književnosti (Dante), Biblije i drugih religioznih spisa, pored povijesnih autora: Konstantina Porfirogeneta, Popa Dukljanina, i Mavra Orbinija, Dubrovčani su bili temeljna Kavanjinova lektira - među njima prije svih Junije Palmotić i Ivan Gundulić.
Nodavej
Nodavej se može odnositi na
Hauel
Hauel se može odnositi na
Oregon (razvrstavanje)
Oregon se može odnositi na
Miotte, Belluno
Miotte je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Tomislav Karlo
Tomislav Karlo (Split, 21. prosinca 1970.) bivši je hrvatski reprezentativac i rekorder u leđnom plivanju.
Princeza Wencheng
thumb|right|400px|[[Songtsen Gampo (centar) Princeza Wencheng (desno) i Bhrikuti Devi od Nepala (lijevo)]]
Princeza Wencheng (tibetanski: Mung-chang Kungco, kineski: 文成公主, pinyin: Wénchéng Gōngzhǔ) (died 680 ) bila je nećaka moćnog kineskog cara Taizonga iz dinastije Tang, poznata po tome što se 641. u Tibetu udala za Songtsän Gampoa, cara, odnosno trideset trećeg vladara dinastije Tibet. Brak je bio dio mirovnog sporazuma; a uz nevjestu je Songtsän dobio i veliku količinu zlata. U Tibetu je princeza Wencheng poznata kao Gyasa, ili 'kineska supruga'. Po predaji je budistkinja te se, zajedno sa Songtsänovom nepalskom suprugom Bhrikuti Devi navodi da je uvela budizam u Tibet.
Tomislav Karlo
1997. godine dobitnik je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar".
Princeza Wencheng
Brak je sklopljen nakon kraćeg rata između dinastije Tang i Songtsänove države; iako su Kinezi u njemu izvojevali pobjedu, car Taizong je pristao na Songtsänov zahtjev da mu se carska princeza preda kao supruga. Brak je ispunio političku svrhu, jer su Kina i Tibet nakon njega decenijama bili u miru.
Tomislav Karlo
Od 1997. godine Glavni tajnik Hrvatskog plivačkog saveza. 2007 godine preuzima i dužnost direktora reprezentacija Hrvatskog plivačkog saveza.
Ambérieux
Amberje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 427 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 93 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 176 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 167 m). thumb|right|250px|Ambérieux (Amberje)
Kekoskee, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 161, što je 8 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Felps
Felps se može odnositi na
Traktoristi (film)
Traktoristi (Трактористы) je sovjetski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1939. u režiji Ivana Pirijeva. Protagonist, koga glumi Nikolaj Krjučkov, je bivši pripadnik Crvene armije i veteran kratkog sukoba s Japancima koji se dobrovoljno javlja u službu na kolhozu gdje ga intrigira tamošnja radnica (čiji lik tumači Marina Ladljinjina). Traktoristi su, usprkos inzistiranja na socrealizmu i idealističkom prikazu života u tadašnjem ruralnom SSSR-u, postigli veliki uspjeh, što se prije svega tumači dopadljivom muzičkom podlogom. Film se često navodi i kao dio nastojanja sovjetske državne propagande da narod pripremi za eventualni predstojeći sukob. Dvije pjesme - Tri tenkista i Marš sovjetskih tenkista - su postale evergrinovi, odnosno dan-danas služe kao neslužbena himna ruskih oklopnih snaga. Za vrijeme Nikite Hruščova je film cenzuriran, odnosno isječene su i premontirane sve scene u kojima se eskplicitno veliča Staljin. Publika je originalnu verziju mogla vidjeti tek nakon propasti SSSR-a.
Ozark
Ozark se može odnositi na
Rols
Rols se može odnositi na
Xueyantuo
Xueyantuo (薛延陀) (Seyanto, Se-yanto, Se-Yanto) ili Syr-Tardush su bili drevni Tiele narod, odnosno istoimeni kanat na području centralne i sjeverne Azije. Poznati su kao vazali Gok (Nebeskih) Turaka, da bi poslije protiv njih sklopili savez sa kineskom dinastijom Tang. Kasnije su se okrenuli protiv Kineza, što je dovelo do rata u kome su na kinesku stranu stupili Ujguri. Xueyanto su poraženi, a 646. su sve njihove teritorije preuzeli Ujguri.
Zubin Potok
125px|right|thumb|Položaj Zubinog Potoka na Kosovu
Bolska
Bolska je rijeka na sjeveroistoku Slovenije duga 32 km, desna pritoka rijeke Savinje.
Geografske karakteristike
Bolska se formira kod sela Ločica pri Vranskem u Posavskom gorju, gdje se spajaju potoci Zaplaniščica i Motnišnica na nadmorskoj visini od 800 metara. Od izvora Bolska teče prema istoku do Vranskog gdje prima pritoku Merinščicu, a nakon tog i dalje prema istoku sve do svog ušća u Savinju kod Prebolda.
Sliv Bolske velik je oko 190 km², i proteže se najvećim dijelom po Savinjskoj dolini.
Ray
Ray (fonetski: Rej) se može odnositi na
Renolds
Renolds se može odnositi na
Leposavić
125px|right|thumb|Položaj Leposavića na Kosovu
Leposavić ( ili Leposaviç, Leposaviçi, ili Albanik, Albaniku) je grad i središte istoimene opštine na Kosovu - najsjevernije u pokrajini. Administrativno pripada Okrugu Mitrovica, a zajedno s opštinama Zubin Potok i Zvečan čini pojas na granici s Centralnom Srbijom u kojima Srbi čine većinu.
Kraljevstvo Merina
Kraljevstvo Merina (oko 1787. - 1897.) bila je predkolonijalna država u jugoistočnoj Africi koja je dominirala, većinom otoka Madagaskar.
Kraljevstvo je nastalo ekspanzijom plemena Merina iz njihove historijske kolijevke Imerine na središnjoj visoravni, i prijestolnicom u Ambohimangu, koja je kasnije kad su proširi svoju vlast na gotovo cijeli Madagaskar premještena u Antananarivo.
Pozadina nastanka
Kraljevstvo se zove kao i malgaški narod - Merina na čijem je teritoriju nastalo. Prema usmenoj predaji Merina, izvorni stanovnici na njihovoj visoravni bili su Vazimbe, koje su Merine pobijedili i protjerali sa visoravni za vladavine njihova kralja Andriamanela u 16. vijeku. Andriamanela je nastavio širiti svoju dominaciju nad cijelom visoravni, koju oni zovu Imerina. Širenje Imerine nastavili su i nasljednici sve do kralja Andriamasinavalona koji je podjelio Imerinu na četiri dijela, i dao četvorici svojih najdražih sinova, da oni u njima samostalno vladaju. Tad je zavladao stalni sukob između tih malih kraljevina, sve do 1787. kad je jedan od prinčeva - Ramboasalama, nećak kralja Andrianjaka iz Ambohimanga (jedan od četvorice braće kojima je podjeljena Imerina) nije istjerao svog ujaka sa prijestolja i uzeo vladarski naslov - Andrianampoinimerina. Novi kralj koristio se diplomacijom ali i silom da ponovno ujedinjeni Imerinu, ali njegove dugoročne namjere bile su vlast nad cijelim Madagaskarom. To je velikoj mjeri ispunio tek njegov sin Radama I.
Kraljevi i kraljice dinastije Merina, koja je vladala većim dijelom Madagaskara u 19. vijeku, bili su potomci niza nasljednih plemića plemena Merina, po usmenoj predaji sve do prvih stanovnika otoka ili sinovi samoga Boga. Merine su tako poput ostalih plemena na otoku, izgradili jako kastinskog društvo, sa čvrstom podjelom na aristokraciju (andriana), ostale slobodne ljude (hova) i robove (andevo). Njihovi glavni rivali bili su Sakalave sa zapadne obale, koji su još tokom srednjeg vijeka počeli dolaziti u kontakt sa trgovcima robljem iz Arapskog poluotoka i Evrope, i prvi od svih Malgašana došli do vatrenog oružja, što im je dalo veliku prednost nad ostalim plemenima Madagaskara. Tako da je od 16. vijeka politički život na otoku bio obilježen sporadičnim sukobima između kraljevstva Merina i Sakalava, jer su Sakalave upadale u Imerinu u lov na robove, a kasnije su Merine htjele pokoriti Sakalave.
Kralj Andrianampoinimerina (oko 1787.-1810.)
Od 1800. nadalje, Andrianampoinimerina je širio svoje ​​kraljevstvo izvan granica Imerine počevši dug i težak zadatak ujedinjenja ostalih 18 etničkih skupina na otoku. Ostao je upamćen po ambicioznom proglasu;- Ni ranomasina no valapariako ("More je granica mojih rižinih polja"). No Andrianampoinimerina se istakao među ostalim malgaškim kraljevima i plemenskim poglavicama i zbog svojih vladarskih sposobnosti. On je kodificirao zakone, nadzirao gradnju nasipa i rovova, meliracionim radovima povećao količinu obradivog zemljišta oko Antananariva, i uveo moderna sredstva u poljoprivredu. Usto je bio uzorni vojni zapovjednik, do svoje smrti 1810. , osvojio je teritorije brdskih plemena Bara i Betsileo i počeo pripreme za proširenje granica do obala otoka.
Kralj Radama I. (1810.-1828.)
Andrianampoinimerin sin Radama I. (Radama Veliki) preuzeo prijestolje za vrijeme velike prekretnice u evropskoj historiji - poraza Napoleona 1815. koja je imala i posljedice po Madagaskar. Nakon tog poraza, ravnotežu snaga u Evropi i kolonijama pomaknula se u korist Britanaca. Oni su prije svega željeli kontrolirati pomorske puteve u Indijskom oceanu, te su zbog tog preoteli otoke Reunion i Mauricijus od Francuske 1810. Nakon tog su vratili Francuskoj Reunion, ali zadržali Mauricijus kao bazu za širenje Britanskog Carstva. Guverner Mauricijusa, nastojao je svim sredstvima da Madagaskar ne dođe pod kontrolu Francuske, zbog tog je priznao Radamu I. kao suverena Madagaskara. Taj diplomatski manevar naglasio je ideju da je Madagaskar suverena zemlja, kako bi se time spriječile teritorijalne pretenzije bilo koje evropske sile.
Radama I. sklopio je Ugovor o prijateljstvu sa Britanskim Carstvom pristajući na zabranu trgovine robljem, i davanjem slobode djelovanja britanskim protestantskim misionarimau Madagaskaru. Na prvi pogled, to su bili solidni i neškodljivi uvjeti, ali su protestantski misionari proširili britanski utjecaj i kršćanstvo, a zabrana trgovine robovima oslabila je Reunion, koji je ostao bez robovske radne snage za rad na plantažama šećera i Madagaskar, koji je zarađivao na toj trgovini. U zamjenu za zabranu trgovine robljem, Madagaskar je dobio kompenzaciju: godišnji iznos od 1000 dolara u zlatu, 1000 u srebru, godišnju isporuku baruta, kremena i mušketa, plus 400 uniformi na godinu. Guverner Mauricijusa pomagao je Radamu I. slanjem vojnih savjetnika, koji su ponekad i vodili njegovu merinsku vojsku u borbi protiv Sakalava i Betsimisaraka. U 1824, Nakon što je porazio Betsimisarake - 1824, Radama je izjavio: ''Danas je cijeli otok moj! Madagaskar ima samo jednog gospodara''. Radama je umro 1828. pod nerazjašnenim okolnostima. thumb|right|300px|Kraljevska palača Rova iz vremena kraljice Ranavalone II.
Kraljica Ranavalona I. (1828.-1861.)
Tridesetrogodišnja vladavina kraljice Ranavalone I., udovice Radame I., bila je obilježena borbom za očuvanje kulturne i političke suverenosti Madagaskara od Francuskih i britanskih kolonijalnih pretenzija i izolacionizmom. Ranavalona je odbacila ugovor koji je njen muž potpisao s Britanijom, a 1835, izdala kraljevski edikt kojim zabranjuje kršćanstvo na Madagaskaru, i rad njihovih misionara. Time je otpočeo progon vlastitih sunarodnjaka koji su konvertirali na kršćanstvo. Ranavalona je umrla 1861. i ostavila tron svom sinu Radami II.
Kralj Radama II. (1861. - 1863.)
Ranavalonin sin i nasljednik, kralj Radama II., odrastao je pod velikim utjecajem Francuza nastanjenih u Antananarivu. Tako da nije bilo nikakvo čudo, kad je 28. juna 1855. u vrijeme dok je samo još prijestolonasljednik, potpisao ugovor sa francuskim poduzetnikom Josephom-Françoisom Lambertom, - takozvanu Povelju Lambert, kojim je dao ekskluzivno pravo na eksploataciju svih rudnih bogastava, šuma i neiskorištenog zemljišta na Madagaskaru, u zamjenu za 10 % od prihoda, koje bi Lambert plaćao dvoru. Ta nesretna Povelja, i njeno tumačenje bila je u narednim godinama, razlog francuske ljutnje i casus belli za Francusko-malagaški rat i aneksiju Madagaskara kao kolonije.
U svom kratkom vladanju od svega dvije godine, Radama II. ponovno je dozvolio trgovinu sa Mauricijusom i Reunionom (zapravo sa evropskim trgovcima), i pozvano kršćanske misionare [1] i strance da se vrate u Madagaskar. Radama II. vratio je na snagu mnoge zakone iz vremena Radame I.. Njegova liberalna politika došla ga je glave, jer je naljutila dvorsku aristokraciju, i premijera Rainivoninahitrinionija, koji je organizirao državni udar protiv mladog kralja. Po brojnim izvorima Radama je udavljen 12. maja 1863, iako ima nekih koji i danas tvrde da je on možda preživio udar i živio do duboke starosti kao anonimni građanin.
Kraljica Rasoherina (1863. - 1868.)
Dvorski savjet (Andriana) na čelu s predsjednikom vlade Rainilaiarivonijem odabrao je udovicu kralja Radame II. - Rabodo, kao buduću kraljicu, ali uz uvjete da zabrani praksu božjeg sudovanja (izvođenja dokaza mučenjem) i osigura slobodu vjeroispovjesti u monarhiji. Rabodo je okrunjena za kraljicu 13. maja 1863. pod imenom Rasoherina, vladala je sve do smrti 1. aprila 1868.