cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jack Tramiel
Život
Jack Tramiel je rođen 13.12.1928. godine u poljskom mestu Lođ,a njegovo na početku normalno djetinjstvo će završiti 1939. godine Nemačkim napadom na Poljsku i zatvaranjem prvo u geto, a potom u Auschwitz gdje će postati jedan od malog broja preživjelih iz tog logora smrti.
Po završetku Drugog svetskog rata Tramiel odlazi prvo u SAD, a potom u Kanadu gdje osniva Commodore International. Nova kompanija će se prvo baviti proizvodnjom pisaćih mašina, potom kalkulatora, a na kraju kompjutera. Vrhunac poslovne karijere Jack Tramiel će doživjeti 1982. kada kompanija čiji je direktor, ali ne više vlasnik izdaje kompjuter Commodore 64 s kojim osvaja između 30 i 40 % tadašnjeg tržišta kompjutera. Tada, a i kasnije Tramiel će biti poznat po svom brutalnom i na kraju uspešnom načinu poslovanja koji neki dovode u vezi s delom njegovog djetinjstva provedenog u logoru. Tim načinom poslovanja on će početkom osamdesetih godina dvadesetog veka "zaraditi" titulu šefa iz pakla,a Steve Jobs će reći da nikada nije čuo za poslovnog partnera Commodore International koji se nije osjetio prevarenim nakon posla s njima.
Bez obzira na takav način upravljanja on je istovremeno bio i karizmatičan tako da kada biva izbačen iz kompanije koju je stvorio većina tadašnjih menadžera daje otkaze na svoje položaje kako bi ponovno radili s njim u novoj kompaniji.
Tramielovo preuzimanje Atarija u problemima 1984. godine postaje neupitno njegov lično najbolji poslovni potez pošto mu je korporacija Warner Communications poklonila 240 miliona dolara kako bi on na poklon preuzeo Atari koji se tada nalazio u problemima.
Dvanaest godina kasnije njegov Atari će se spojiti s proizvođačem hard diskova JTS, a godinu dana kasnije Tramiel će otići u penziju.
Jack Tramiel kojeg se za života priznavalo kao osobu koja je stvorila kompjutersku industriju je umro 8.4.2012. godine
Talpa, New Mexico
Talpa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 778.
Šećem po Moskvi
Protagonist filma, koga tumači Aleksej Loktev, je mladi književnik koji je iz Sibira doletio u Moskvu kako bi se sreo sa svojim starijim, uglednim i establiranim kolegom, ali koji, sticajem okolnosti, zbog problema sa smještajem završi u stanu svog vršnjaka (čiji lik tumači Nikita Mihalkov). Radnja prikazuje njihove pustolovine po gradu, a koje će dodatno zakomplicirati i privlačna prodavačica (čiji lik tumači Galina Poljskih).
Film, koji se odlikovao izuzetnom vedrinom i prikazom bezbrižnog života moskovske omladine, postigao je izuzetnu popularnost, a pjesme iz njega su postale veliki hitovi. 1980-ih je ponovno postao popularan, a što se tumači time da je svojim duhom značajno odskakako od mračnih i depresivnih filmova koji su prikazivali sovjetsku stvarnost pred raspad države. Godine 2008. je snimljen remake pod naslovom Žara radnjom smješten u suvremenu Rusiju.
Varoš
Onomizacijom opće imenice varoš, u muškom rodu (genitiv jedinine varoša) ima značenje "naselje izvan gradskih zidina".
Krajem 16. stoljeća, južnoslavenska riječ varoš se navodi kao ekvivalent latinskom suburbium ili njemačkom Vorstadt, što bi se moglo prevesti  kao "predgrađe sa gradskim karakterom". Kao prijevodni ekvivalent latinskom suburbium, mnogi lingvisti hungarizam varoš (varoša) navode u muškom rodu.
Ova se imenica u muškom rodu javlja u zapadnom dijelu Balkana, dok se u istočnom, obično mijenja kao i sve imenice ženskog roda. Primjeri naziva naselja u muškom rodu su slovensko selo Varoš, hrvatsko Novi Varoš (kod Stare Gradiške) i Varoš ili Veli Varoš, jedan je od najstarijih dijelova grada Splita, a u ženskom Nova Varoš. Istovremeno se nazivi gradova sa sufiksom var od varoš, dekliniraju kao muške imenice: Vukovar - Vukovara, Kaposvár - Kapošvara, Temišvar - Temišvara ili fudbalskog kluba Ferencvárosi TC (Budimpešta) - Ferencvaroša i sl.
U nekim dijelovima Bosne i Hercegovine, riječ varoš upotrebljava se u muškom rodu, kao što su Kotor-Varoš i dio njegovog starog naselja Varoš (genitiv: Varoša) – Donji Varoš.
Izraz "varoš" ili "varošica" obično nisu u službenoj upotrebi; najčešće se koriste kao arhaična, odnosno ekspresivno izražavanje za gradiće.
Naziv "varoš" i "varošluk" se pripisuju i za neke toponime.
Opština Ixtlán de Juárez, Oaxaca
Ixtlán de Juárez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2976 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Entomologija
thumb|200px|Entomološka kolekcija Entomologija (grč. entomo: insekt i logos: nauka) je nauka o insektima. Zbog postojanja oko 1.3 miliona opisanih vrsta insekata koji čine dvije trećine svih živih organizama, starosti preko 400 miliona godina, brojne interakcije sa ljudima i drugim formama života na Zemlji, entomologija je veoma važna grana biologije. Iako tehnički neispravno, definicija entomologija se nekad koristi u slučaju proučavanja drugih organizama kao što su pauci, crvi i puževi. Entomologija je usko povezana sa mnogim granama nauke kao što su genetika, biohemija, sistematika, fiziologija, ekologija, morfologija, paleontologija, antropologija, robotika, poljoprivreda, ishrana, forenzika i mnoge druge.
Las Cuevas, Axtla de Terrazas
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Opština Păuleni-Ciuc, Harghita
Păuleni-Ciuc je opština u Rumuniji u okrugu Hargita.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Lezovo
Lezovo je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Lezovo je u sastavu opštine Probištip.
Prirodni uslovi
Lezovo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 10 kilometara južno.
Naselje Lezovo se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na južnom obodu Zletovske kotline. Istočno od naselja izdižu se prva brda planine Mangovice. Nadmorska visina naselja je približno 380 metara. Istočno od naselja teče Zletovska reka donjim delom svog toka.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Lezovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 44 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Ronche, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Castel Berti, Pistoia
Castel Berti je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Povlje
Povlje je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Povlje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 28 stanovnika.
Congregación Armadillo, Tempoal
Congregación Armadillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Religija u Bosni i Hercegovini
thumb|280px|Džamija, katolička crkva i pravoslavna crkva u [[Bosanska Krupa|Bosanskoj Krupi]]
Religija u Bosni i Hercegovini je izražena kroz razne vjeroispovijesti koje su tu prisutne: islam, pravoslavlje, katoličanstvo, judaizam, i druge. Pored vjernika, u Bosni i Hercegovini postoji i određen broj deklariranih ateista.
Sloboda vjeroispovijesti je propisana i zagarantirana Ustavom Bosne i Hercegovine kroz Zakon o slobodi vjere, kao i Ustavom Federacije Bosne i Hercegovine, te Ustavom Republike Srpske.
Historija
Tokom povijesti, u Bosni i Hercegovini je uvijek postojalo više različitih religija. Odnosi među njima su nekada bili više, nekad manje skladni, ili pak u sukobu, ovisno o aktuelnoj vlasti i historijskim okolnostima. U srednjem vijeku postojali su i Bosanski krstjani, bogumili, vjerska skupina različita od katolika i pravoslavaca.
U osmanskom razdoblju, vlast je generalno favorizovala islam. Na početku 19. vijeka neki su promatrači zabilježili da je otomanska politika u Bosni bila sklonija katolicima nego pravoslavcima. Vjerojatno je to bio odraz sve većeg poistovjećivanja pravoslavlja s pokretom otpora osmanlijskoj vladavini u Srbiji, a katolicima u Bosni moglo se vjerovati da se neće urotiti s novom susjednom velesilom, Napoleonovim carstvom, koje su oni smatrali "dozlaboga" ateističkim. Mnogi su posjetitelji komentirali suparništvo izmedu katoličkog i pravoslavnog svećenstva u Bosni, da neprijateljstvo izmedu te dvije vjerske zajednice "podržavaju svećenici obiju crkava iznoseći grozomorne optužbe jedni na račun drugih". Britanski povjesničar Noel Malcolm smatra da bez poticanja tih dviju strana u sporu, katolički i pravoslavni seljaci ne bi imali mnogo razloga da se ne trpe. Neretko su pravoslavni i katolički svećenici agitovali za "nacionalnu stvar" Srba ili Hrvata.
U drugoj polovini 19. vijeka, oko 1871-1872. godine, se javilo osjećanje neprijateljstva prema kršcanima među nekim muslimanskim svećenicima i hodžama. Poznati je skandal izbio oko gradnje pravoslavne saborne crkve u Sarajevu. To bijaše simbol izmijenjenog statusa bosanskih kršcana, čije su interese sada promicala strana predstavništva i vlade tobože "zaštitnickih" velesila - Rusija se zauzimala za pravoslavce a Austro-Ugarska za katolike. Kad je 1872. godine Saborna crkva bila pred završetkom, izbila je ogorčena raspra između pravoslavne zajednice i muslimanskog svećenstva, koje je zahtijevalo da toranj crkve ne smije biti viši od minareta Begove džamije. Pa i sama zvonjava zvona bila je nešto novo. Prema odavno utvrđenom običaju, u otomanskim gradovima nisu smjela zvoniti crkvena zvona.
Грушић
Грушић је поцерско село у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 754 становника. Село је познато по производњи јагода и узгаја се просечно 4.500 садницапо становнику.
Religija u Bosni i Hercegovini
Historija
Tokom Austro-Ugarske vladavine, car je od pravoslavnog patrijarha dobio pravo da imenuje episkope u Bosni i Hercegovini, a slično je pravo dobio i od pape da imenuje katoličke biskupe. Sami su pak muslimani predložili da se u Bosni osnuje njihova svećenicka hijerarhija nezavisna od Istambula, a to je i postignuto 1882. godine tako što je car imenovao reis-ul-ulemu ("poglavara vjerske zajednice"), koji je bio na čelu četveročlanog medžlisa ili savjetodavnog vijeća. Od sve tri vjerske organizacije, Katolička se crkva ponajviše razvijala. U Sarajevu je podignuta katolička katedrala, a uskoro za njom i Crkva svetog Ante Padovanskog. Broj je katolika porastao zahvaljujuci priljevu doseljenika iz Austro-Ugarske (u Sarajevu je taj broj narastao od 800 godine 1878. na 3876 za svega šest godina). Sa četiri biskupa i odlučnim nadbiskupom (monsinjorom Stadlerom, koji je u Sarajevu služio za cijelog razdoblja od 1882. do 1918. godine), Katolička je crkva bila aktivnija nego ikad u svojoj povijesti u Bosni i Hercegovini. No, katolici, koji su dugo očekivali pomoć od velike katoličke Austrije, su ipak bili razočarani što nisu postali glavni u Bosni i Hercegovini. Austrijske vlasti su bile svjesne opasnosti da bosanski katolici postanu privilegirana zajednica i vodili su opreznu vjersku politiku, nastojeći da jednako postupaju s razlicitim konfesijama. Američki novinar koji je posjetio Bosnu 1902. godine, stekao je dojam mirnog suživota i jednakog postupanja sa svima:
Грушић
Демографија
У насељу Грушић живи 701 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 42,2 година (40,4 код мушкараца и 44,1 код жена). У насељу има 259 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,37.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Religija u Bosni i Hercegovini
Historija
Tokom perioda jugoslavenske kraljevine, strani novinari pišu o skladnim međuvjerskim odnosima u Bosni. 1920-ih godina jedan americki autor kaže:
Novinar John Gibbons 1930. godine primećuje da se muslimani na sarajevskim ulicama izdvajaju tradicionalnom nošnjom, ali zaključuje da se pripadnici različitih religija savršeno slažu: "Meni je ipak bilo najčudnije od svega, kako se oni svi skupa tako savršeno slažu jedni s drugima." Glavna je prijetnja toleranciji u Bosni i Hercegovini je dolazila izvana. U 1920-im godinama je sve više rasla politička napetost izmedu centralista u Srbiji i anticentralista u Hrvatskoj, što se odražavalo na život Bosne.
Paso San Antonio, Santo Domingo de Morelos
Paso San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Penny Lane
Penny Lane je pop pjesma koju je napisao Paul McCartney, koja se tradicionalno smatra djelom autorskog tandema Lennon-McCartney, a koju je njihov bend The Beatles početkom 1967. izdao na B-strani singlice sa pjesmom Strawberry Fields Forever. Iste godine je izdana i na albumu Magical Mystery Tour. Ime je dobila po istoimenoj ulici u McCartneyevom rodnom Liverpoolu, a tekst opisuje njene stanovnike u nizu nadrealnih prizora, često tumačenih kao posljedica McCartneyevog eksperimentiranja sa LSD-om u to doba. Penny Lane, čiji je muzički stil odao Beatlese na njihovom kreativnom vrhuncu, je doživio veliki uspjeh i došao na prvo mjesto top-liste u SAD (iako ne i u Velikoj Britaniji). Za historiju muzike je ta pjesma izuzetno važna i zbog toga što je za nju snimljen kratki promotivni film, koji se, zajedno sa sličnim filmom za Strawberry Fields Forever, često navodi kao prvi moderni muzički video spot.
Po Penny Lane je prozvan lik grupike u filmu Almost Famous iz 2000. koji tumači Kate Hudson.
Rancho los Espino, Ocuituco
Rancho los Espino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ocuituco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Islam u Bosni i Hercegovini
mini|desno|280px|Careva džamija u Sarajevu Bošnjaci su većinom muslimani. Oni su uglavnom hanefijski suniti, iako su sufije imali veliki historijski uticaj na ovim prostorima. Međutim, zbog savremenih uticaja tokom prethodnih 75 godina danas ima i ateista, agnostika i deista Bošnjaka (Prema procjenama iz 1991. godine ovakvi su činili do 10% ukupnog stanovništva).
Islamska zajednica Bosne i Hercegovine je glavna zajednica muslimana u Bosni i Hercegovini.
Historija islama u Bosni i Hercegovini
Islam je prihvaćen kako među bosanskim plemstvom koje je željelo zadržati svoja stara prava i posjede, tako i među običnim stanovništvom. Razlozi masovnog prelaska na islam su višestruki. Prema nekim izvorima, značajan faktor su odigrale sličnosti ranije dominantne religije u Bosni, Crkve bosanske sa islamom (molitva pet puta na dan, post, neprihvatanje krsta, skromne bogomolje, zabrana ikona itd.). Neki izvori pominju povlastice koje je imala islamska raja u odnosu na kršćansku (uglavnom katoličku) i dodatne namete prema kršćanskim stanovništvom od strane feudalac (kao npr. danak u krvi). Treći izvori sugerišu da je islam prihvaćen kao rekacija na brojne ranije pokušaje pokrštavanja bosanskih heretika, te krstaške ratove koji su imali za cilj uništenje Crkve bosanske.
Trebalo bi se isto napomenuti da je u 16. vijeku postojao posebni bošnjački pravac islama. Osnivač je bio Hamza Hali Bošnjak iz Gornje Tuzle. Poznat kao Hamzevijski islam, njegov rast je prekinuo veliki vezir Mehmed paša Sokolović 1573. godine. Smatra se da se je Hamzevijski islam sastojao od mješovitih islamskih i kršćanskih uticaja.
Struktura Islamske Zajednice u Bosni i Hercegovini
Duhovno vođstvo muslimana u Bosni i Hercegovini se zove Rijaset Islamske Zajednice. Ova organizacija je odgovorna za sva vjerska i šerijetska pitanja bosanskohercegovačkih muslimana u zemlji i svijetu. Struktura Rijaseta IZ-a je hijerarhijska, slično uređenju kršćanskih crkava, poput katoličke crkve, gdje je na vrhu reisu-l-ulema.
Trenutni reisu-l-ulema je Husein ef. Kavazović. Reisu-l-ulema Cerić ne vjeruje da postoji poseban "bosanski" islam, ali podržava "evropski" islam u Bosni i širom Evrope. Također podržava prijateljske odnose sa zapadnim svijetom i kulturom.
Pored reisa, Rijaset čine 14 članova koje bira Sabor islamske zajednice sačinjen od 83 člana.
Stazione Cocconato, Asti
Stazione Cocconato je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Zitlaltépec, Ziltlaltépec de Trinidad Sánchez Santos
Zitlaltépec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Ziltlaltépec de Trinidad Sánchez Santos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2564 m.
Slike iz života udarnika
Slike iz života udarnika je jugoslavenski igrani film snimljen u režiji Bahrudina Bate Čengića po scenariju Branka Vučićevića i premijerno prikazan 1972. godine. Inspiriran je životom rudara koji su se zbog zalaganja u prvim godinama socijalističke Jugoslavije veličali kao udarnici i prikazivali kao nacionalni heroji. Protagonist, koga tumači Adem Čejvan je rudar koji usprkos prestižne titule živi skromnim i nimalo glamuroznim životom.
Crouttes-sur-Marne
Krut sir Marn je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 628 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 145 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 63 metara (maksimalnoj 201 m, a minimalnoj 54 m).
Bönebüttel
Benebitel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.008 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Benebitel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 20,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.008 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 98 stanovnika/km².
Varoš (Ražanj)
Demografija
U naselju Varoš živi 316 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,7 godina (46,6 kod muškaraca i 50,5 kod žena). U naselju ima 104 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,46.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Lancaster Mill, South Carolina
Lankaster Mil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 2.109.
Praše
Praše je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Praše se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 224 stanovnika.
San Miguel del Alto, Villaflores
San Miguel del Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Slavonsko-baranjska hrvatska stranka
Slavonsko-baranjska hrvatska stranka (SBHS) bila je regionalistička politička stranka u Hrvatskoj, koja je djelovala na području Slavonije.
Osnovana je početkom 1990-ih, a u Hrvatski sabor prvi put je ušla na izborima 1995. godine kao dio velike koalicije predvođene HSS-om. Nakon toga je najčešće bila u koaliciji sa SDP-om. Na izborima 2003. koalirala je s HNS-om i izgubila parlamentarnu zastupljenost. Utopila se u HDSSB 2008. godine i prestala postojati.
Héctor Bellerín
Héctor Bellerín Moruno (19. 3. 1995.) španski je fudbaler koji igra na poziciji desnog beka i desnog krila. Trenutno nastupa za Arsenal i reprezentaciju Španije.
Svoje prve fudbalske korake načinio je u omladinskoj školi Barselone, ali je 2011. prešao u Arsenal u kojem od 2012. godine igra kao profesionalni igrač.
Lipov Dol
Lipov Dol je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Lipov Dol je selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Lipov Dol je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 5 kilometara jugoistočno.
Naselje Lipov Dol se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk. To je pobrđe koje čini zapadnu prethodnicu planine Plačkovice. Južno od naselja teče rečica Kriva Lakavica. Nadmorska visina naselja je približno 480 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Lipov Dol je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 2 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Mondada, Varese
Mondada je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Berilijum nitrat
Berilijum nitrat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 133,022 Da.
Vernon Center, New Jersey
Vernon Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.713.
La Vigilancia, Lagos de Moreno
La Vigilancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2169 m.
Casarola, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Opština Băile Tușnad, Harghita
Băile Tușnad je opština u Rumuniji u okrugu Hargita.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 663 m.
Alpes-de-Haute-Provence
Gornjoprovansalski Alpi je departman u jugoistočnoj Francuskoj. Pripada regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, a glavni grad departmana (prefektura) je Dinj le Ben. Departman Gornjoprovansalski Alpi je označen rednim brojem 04. NJegova površina iznosi 6.925 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Gornjoprovansalski Alpi je živelo 160.149 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Crucero del Toluca, Mexicali
Crucero del Toluca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Tăutești, Rediu-Tătar
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 959 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Puerto de la Galera, San Miguel Totolapan
Puerto de la Galera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Pierre-Emerick Aubameyang
Pierre-Emerick Emiliano François Aubameyang (18. 6. 1989.) gabonski je fudbaler koji igra na poziciji napadača i trenutno nastupa za Arsenal i reprezentaciju Gabona čiji je kapiten. Smatra se jednim od najboljih napadača na svetu. Primarna pozicija mu je centarfor, ali može da igra i kao krilni napadač.
Rođen je u Lavalu i potiče iz sportske porodice — otac Pierre se takođe svojevremeno profesionalno bavio fudbalom. Nakon zapažene juniorske karijere proveo je par sezona na pozajmicama u Dižonu, Lilu, Monaku i Sent Etjenu pošto za njega nije bilo mesta u prvom timu Milana. Najbolje se pokazao u Sent Etjenu za koji je potpisao ugovor 2011. godine. Tokom prve sezone u francuskom klubu razvio se u opasnog igrača po gol protivnika u skoro svakoj mogućoj situaciji. Sezonu je završio na 4. mestu najboljih strelaca Prve lige Francuske. Naredne sezone je bio dosta efikasniji i postigao 19 golova, a uz to je osvojio Liga kup. Našao se i u timu sezone Prve lige.
Pavel Jozef Šafárik
Pavel Jozef Šafárik (, ili prema drugoj slovačkoj varijanti, na srpskohrvatskom jezičkom području poznat kao Pavle Josif Šafarik i Pavle Josip Šafarik ; Kobeliarovo, 13. 5. 1795—Prag, 26. 6. 1861) je bio slovački i češki pisac, historičar, etnograf, filolog i lingvista slovačkog porekla. Osnivač je slavistike kao naučne discipline (pored J. Dobrovskog i J. Kopitara) i jedan od prvih slavista.
Pierre-Emerick Aubameyang
Aubameyang je postao tražen igrač u Evropi nakon dobrih partija u Francuskoj tako da je 2013. godine potpisao ugovor sa Borusijom iz Dortmunda za 14 miliona evra. Prvu sezonu u Nemačkoj završio je sa ukupno 48 utakmica i 16 golova i osvojenim Superkupom. Naredne 2014/15. sezone je osvojio još jedan Superkup, a do kraja boravka u Dortmundu je osvojio i Kup Nemačke, postao viceprvak Bundeslige i sezone 2016/17. bio najbolji strelac prvenstva.
Pavel Jozef Šafárik
Najpoznatiji je po svom delu Historija slavenskih jezika i književnosti svih dijalekata, koje otkriva veliki doprinos slavenske kulture opštoj evropskoj kulturi.
Pierre-Emerick Aubameyang
Godine 2018. je potpisao ugovor sa Arsenalom u vrednosti od 56 miliona funti — najskuplji u istoriji kluba. U tom trenutku je postao najskuplji gabonski, a ujedno i afrički fudbaler ikada. Prvu kompletnu sezonu u Arsenalu završio je kao najbolji strelac Premijer lige, a bio je jedan od ključnih igrača u Arsenalovom uspehu kada su stigli do finala Lige Evrope, ali i naredne sezone kada je svojim pogocima u FA kupu i FA Komjuniti šildu doveo Arsenal do trofeja u tim takmičenjima.
Pavel Jozef Šafárik
Biografija
P. J. Šafárik je u najboljim svojim godinama živeo i radio u Novom Sadu, u koji dolazi 1819. godine, nakon sticanja doktorata. Tada je izabran za direktora i prvog profesora novosadske gimnazije, osnovane nekoliko godina pre toga (1810. godine). Tokom novosadskog perioda je za šire istraživačke poduhvate na proučavanju jezika i književnosti južnih Slavena stekao mnoge pristalice, pa i kneza Miloša u Srbiji, Njegoša u Crnoj Gori i Ljudevita Gaja u Hrvatskoj. U isto vreme, bio je predsednik prvog čitalačko-pretplatničkog i učenog društva Slovaka u Vojvodini „Societas slavica“.
U Novom Sadu se 1822. godine oženio Júlijom Ambrózy de Séden (, 1803—1876), koja je bila poreklom iz nižeg slovačkog plemstva. Imali su jedanaestoro dece, od kojih je samo četvoro doživelo odraslo doba. Njihov najstariji sin Vojtěch Šafárik napisao je biografiju svog oca: „Co vyprávěl P. J. Šafařík“ (Šta je govorio P. J. Šafarik) a unuk po ćerci Boženi, historičar, poznati istraživač historije Slavena Konstantin Jireček, bavio se historijom južnoslavenskih naroda. Jireček je i autor studije o svom dedi P. J. Šafáriku: „Šafařík mezi Jihoslovany“ (Šafarik među Jugoslovenima). Bio je jedan od vodećih ljudi Slovačkog narodnog preporoda (drugo razdoblje preporoda), koji su se u prvom redu borili protiv mađarizacije i većinom imali panslavistička ubeđenja. Panslavisti su u to vreme smatrali da su pojedini slavenski narodi samo plemena jedinstvenog slavenskog naroda a njihovi jezici samo dijalekti jedinstvenog slavenskog jezika. Kasnije će ova ubeđenja biti ublažena i prerasti u ideju slavenske uzajamnosti, čiji će Šafárik biti jedan od ideologa. Ideja slavenske uzajamnosti priznavaće posebnost svakog slavenskog naroda i jezika, a u prvi plan će isticati potrebu da svi Slaveni, kao pripadnici bliskih naroda sarađuju i uzajamno se pomažu, pre svega u oblasti kulture. U skladu sa ovakvim svojim ubeđenjima, Šafárik je pokušao da osnuje i novu granu arheologije - slavensku arheologiju.
Opština Heroica Ciudad de Juchitán de Zaragoza, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3193 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Pavel Jozef Šafárik
Biografija
Godine 1826. postaje dopisni član Učenog društva iz Krakova, a godinu dana kasnije i član Varšavskog društva prijatelja nauke.
Predoslje
Predoslje je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Predoslje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Pavel Jozef Šafárik
Biografija
Svoje radove je pisao na češkom i nemačkom. U njegovo vreme još nije izvršena konačna standardizacija slovačkog književnog jezika a među slovačkim intelektualcima nije ni postojao jedinstven stav o potrebi standardizovanja slovačkog. Situacija je u tom pogledu bila dosta polarizovana. Na jednoj strani su bili čehoslovakisti na čelu sa Jánom Kollárom, koji su smatrali da su Slovaci deo jedinstvenog čehoslovačkog naroda, i da kao takvi treba da za svoj književni jezik prihvate ranije standardizovan češki. Na drugoj strani su bile pristalice standardizacije zasebnog slovačkog književnog jezika na čelu sa Ľudovítom Štúrom a pre njega Antonom Bernolákom. Šafárik je pokušavao da zauzme pomirljiv stav između ove dve suprotstavljene struje, i bio je pristalica upotrebe slovakiziranog češkog jezika, kao književnog jezika Slovaka. U zbirci tekstova Glasovi o potrebi jedinstva književnog jezika za Čehe, Moravljane i Slovake (češ. ), koju je priredio Ján Kollár 1846. godine, Šafárik upućuje kritiku, donekle ublaženu, Ľudovítu Štúru zbog njegovog rada (započetog 1843. godine) na standardizaciji slovačkog književnog jezika. Iako nije video potrebu za zasebnim književnim jezikom Slovaka, Šafárik je smatrao da su Slovaci i Česi dva zasebna etniciteta, što eksplicitno navodi u svom delu Historija slavenskih jezika i književnosti svih dijalekata.
Detinjstvo i mladost (1795—1815)
P. J. Šafárik je poreklom iz istočne Slovačke, iz siromašnog mesta Kobeliarovo. Njegov otac Pavel je u mladosti bio učitelj, a kasnije je, najverovatnije iz finansijskih razloga postao evangelički pastor u Kobeliarovu. Šafárikova majka Katarína, rođena Káres, bila je poreklom iz siromašne porodice, koja je pripadala nižem plemstvu. Mladi Šafárik je osnovno obrazovanje stekao u kući, od oca, a kasnije u periodu od 1806. do 1810. godine, pohađao je gimnaziju najpre u mestu Rožnjava a zatim, od 1808. u obližnjoj Dobšini. U Dobšini je završio tri razreda za dve godine sa odličnim uspehom i dobro savladao latinski, nemački i mađarski jezik.
Hildegarde od Francuske
Gospa Hildegarde Francuska (fra. Hildegarde de France; 914. – ?) bila je kraljevna Francuske.
Predoslje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 966 stanovnika.
Pavel Jozef Šafárik
Detinjstvo i mladost (1795—1815)
Završivši gimnaziju u Dobšini, iscrpeo je mogućnosti školovanja u zavičaju, pa godine 1810. odlazi u Kežmarok. Tamo provodi sledeće četiri godine studirajući na Evangeličkom liceju, gde sluša filozofiju, teologiju i mađarsko pravo.
Znanje koje je sticao na predavanjima, nadograđivao je samostalnim istraživanjem, u čemu mu je pomagala bogata biblioteka liceja, ali i knjige i časopisi koje je sam kupovao. Tokom studija se družio sa poljskim, srpskim i rusinskim studentima, što je uticalo na njegovu slavensku orijentaciju, kao i na njegovo književno, a naročito pesničko stvaralaštvo. Razvio je ljubav prema slovačkom i češkom a zatim i prema svim drugim slavenskim jezicima. Vremenom dolazi do stava, da su svi slavenski jezici ustvari dijalekti jednog jedinstvenog slavenskog jezika.
Hildegarde od Francuske
Bila je jedna od kćeri kralja Charlesa III Glupoga i njegove prve supruge, kraljice Frederune (fra. Frédérune) te starija polusestra kralja Louisa IV. Charles je bio nezadovoljan činjenicom da mu prva žena, Frederuna, nije rodila sina.
Hildegarde se udala za Huga od Nordgaua te mu je rodila samo jedno dijete, kćer Hedvigu (937. – 992.).
Pavel Jozef Šafárik
Detinjstvo i mladost (1795—1815)
Po preporuci direktora ili nekog od profesora Šafárik je kao izvanredan student dobio 1812. godine mesto privatnog učitelja u porodici Davida Goldbergera.
Dana 14. 12. iste godine umire njegova majka, a njegov otac se nešto kasnije ženi drugi put.
Studije u Kežmarku Šafárik je apsolvirao 1814. godine, završivši sva tri kursa: filozofski, političko-pravni i teološki.
Univerzitetske studije (1815—1817)
1815. godine, posle jednogodišnjeg pedagoškog rada nastavio je, po želji svoga oca, školovanje na Univerzitetu u Jeni, gde je studirao teologiju.
Pierre-Emerick Aubameyang
Iako je u mlađim selekcijama odigrao jednu utakmicu za Francusku, Aubameyang je 2009. godine, kada je imao 19 godina, debitovao za reprezentaciju Gabona. Nastupao je na tri Afrička kupa nacija i Letnjim olimpijskim igrama 2012. Nakon dobrih partija 2015. godine postao je prvi gabonski fudbaler koji je osvojio nagradu za najboljeg Afričkog fudbalera godine, a drugi koji se rodio u Evropi, posle Frédérica Kanoutéa. Sa 26 golova Aubameyang je trenutno najbolji strelac reprezentacije Gabona.
Los Hidalgos, San Pedro
Los Hidalgos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Pavel Jozef Šafárik
Univerzitetske studije (1815—1817)
U ovom nemačkom gradu je, živeći veoma skromno, proveo dve godine. Ovde se pored studija, bavio i pesničkim stvaralaštvom, a rezultat toga je sedamnaest pesama napisanih u periodu 1815—1816. godine, koje su izašle u Beču.
Los Hidalgos, San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1101 m.
Pavel Jozef Šafárik
Univerzitetske studije (1815—1817)
Tri semestra studija u Jeni bila su vrlo značajna u formiranju Šafárika kao naučnika. U Jeni je savladao kritičke metode naučnog istraživanja i stekao temeljnu metodološku pripremu za naučni rad. Posle tri semestra otišao je iz Jene nerado, ali ipak sa svedočanstvom koje je izdao prorektor Danzo. Razlozi za njegov preuranjeni odlazak objašnjavaju se na dva načina, ili administrativnom zabranom austrijskih vlasti mladićima iz Ugarske da studiraju u Nemačkoj ili problemima finansijske prirode. Vraća se u Slovačku preko Leipziga i Praga (u kome se zadržao mesec dana).
Bratislavski period (1817—1819)
Tokom leta 1817. godine Šafárik dobija ponudu Gašpara Kubínyja iz Požuna (današnja Bratislava), da bude privatni učitelj njegovog sina Ladislava. Ponudu je prihvatio, jer je porodica Kubíny bila uticajna u krugovima vezanim za naučni i kulturni život Ugarske, a i zbog činjenice da mu je ovakvo postavljenje omogućavalo naučni rad. Kubínyjevi su jako dobro nagrađivali njegove usluge, smatrali su ga za porodičnog prijatelja, među Šafárikom i njima vladali su skoro familijarni odnosi.
Pedagoški rad u Požunu se za Šafárika završio sredinom leta 1819. godine. Sledi odlazak iz tih krajeva, što će Slovaci i Česi smatrati svojim gubitkom. Odlazi u Novi Sad a poslednje dane pre toga provodi u rodnom kraju, u koji se kasnije neće vraćati.
Novosadski period (1819—1833)
Šafárik je svojim dolaskom za direktora gimnazije, u Novi Sad doneo evropski duh i slavensko bratstvo. Povezao se sa tadašnjom srpskom inteligencijom, pokrenuo mnoga kulturna pitanja i uspostavio sveslavenske veze. Bio je poznanik arhimandrita šišatovačkog Lukijana Mušickog, Jovana Hadžića, Platona Atanackovića, Georgija Magaraševića i drugih. Funkciju direktora gimnazije preuzeo je posle svečanog govora, koji je održao na latinskom jeziku. U govoru je izneo historiju gimnazije, govorio je o profesorima i njihovim dužnostima a zatim o svojim pedagoškim pogledima na koncepciju škole. Upoznao je prisutne sa predlogom reformi, koje je planirao da sprovede.
U novosadskoj gimnaziji Šafárik je na funkciji direktora proveo punih pet godina. Kao direktor imao je jako ambiciozne planove. Njegova koncepcija se sastojala u stvaranju gimnazije prema klasičnim grčkim uzorima. Odmah po dolasku na dužnost napravio je manje izmene u programu, i uveo i proširio predmete u vezi sa crtanjem i slikanjem. Inicirao je i prikupljanje knjiga za buduću biblioteku gimnazije. Prilikom inauguracije rekao je da će sam da predaje matematiku (algebru i geometriju), fiziku, logiku, retoriku, poeziju, stilistiku. Predavao je i jezike: latinski i nemački a kasnije, po stupanju na snagu mađarizatorskih zakona, i mađarski jezik kao nastavni predmet.
Tokom prve dve godine boravka u Novom Sadu stanovao je kod bogatog građanina Servickog. Godine 1821. Šafárik je zamoljen od strane Toše Stratimirovića (1778—1832), sinovca mitropolita karlovačkog Stefana Stratimirovića, veleposednika iz porodice Stratimirović iz Kulpina, pokrovitelja slovačke kulture, da preuzme brigu o obrazovanju njegovog sina Miloša. U porodici Stratimirović bila je tradicija da se za obrazovanje i vaspitanje sinova, angažuju privatni učitelji iz redova obrazovanih ljudi, uglavnom Slovaka evangelika. U znak zahvalnosti, dobio je na raspolaganje deo kuće u Novom Sadu, gde je stanovao a za hranu se brinula posluga, koju su plaćali njegovi stanodavci. Šafárik je Milošu držao časove u gradu, ali je posećivao i imanje Stratimirovića u Kulpinu, gde je radio na svojim naučnim delima.
Dana 17. 6. 1822. godine se oženio 19-godišnjom Júlijom Ambrózy. Rođena je u Velikoj Kikindi 19. 11. 1803. godine a njeni roditelji su bili poreklom iz Slovačke. Kako navode njegovi biografi, Šafárikova supruga je bila jako inteligentna i temperamentna osoba, a govorila je i četiri slavenska jezika: slovački, srpskohrvatski, češki i ruski, te je svome suprugu mnogo pomagala u radu.
Šafárikova karijera je ozbiljno ugrožena 1824. godine, kada su austrijske vlasti zabranile Srpskoj pravoslavnoj crkvi zapošljavanje evangeličkih intelektualaca iz Ugarske u gimnazijama i u svojim službama. Šafárik je predstavljao izuzetak, s tim da više nije mogao biti direktor. Ipak, tada počinju da mu se događaju razne poteškoće a finansijski problemi se gomilaju.
Tokom novosadskog perioda je bračni par Šafárik dobio petoro dece. Pošto više nije bio direktor, Šafárikova primanja su se smanjila i to upravo u vreme kada mu je novac bio preko potreban, jer su mu se intenzivno rađala deca. Pokušavao je da nađe profesorsko mesto u Slovačkoj, ali iz različitih razloga nije prihvatio neke prilično dobre ponude. U to vreme radi na sakupljanju materijala i izdavanju slovačkih narodnih pesama. U ovom periodu nastaje i njegovo najpoznatije delo Historija slavenskih jezika i književnosti svih dijalekata.
U Novom Sadu Šafárik je sakupio mnogo raznovrsnog materijala, koji je kasnije, tokom boravka u Pragu, koristio za svoj rad. Podatke je prikupljao koristeći privatne biblioteke bogatijih građana Novog Sada, fruškogorskih manastira i Mitropolijsku biblioteku u Sremskim Karlovcima. Dosta materijala dobio je od Lukijana Mušickog i drugih ličnosti iz kulturnog i javnog života, sa kojima se susretao ili vodio prepisku.
Dana 22. 12. 1832. godine daje ostavku na mesto profesora, a 6. 4. 1833. godine napušta Novi Sad. Posle neuspelog pokušaja da dobije mesto profesora i bibliotekara u Rusiji, odlazi na poziv prijatelja preko Budimpešte i Požuna u Prag.
Praški period (1833—1861)
thumb|desno|Spomen ploča u [[Pragu]]
Šafárik sa porodicom stiže u Prag 4. 5. 1833. godine. On tada pokušava da pre svega obezbedi svoju porodicu, ali i da stekne mogućnosti za svoj naučni rad. Ovde će, između ostalog biti upravnik (od 1841. godine) a kasnije (od 1848.) direktor Univerzitetske biblioteke a uređivaće i časopise „Muzejník“ (časopis češkog Narodnog muzeja) i „Světozor“. Od svojih čeških prijatelja dobijaće iznos od 380 zlatnika godišnje, kako bi svoje radove pisao isključivo na češkom. Sve vreme boravka u Pragu, a naročito tokom 40-tih godina, egzistencija Šafárikovih zavisiće od tog novca. Porodica će se proširiti, dobiće još dece. Sa druge strane naučni rad biće glavni smisao Šafárikovog života tokom boravka u Pragu.
Revolucionarne 1848. godine uglavnom je prikupljao materijale za knjige iz oblasti historije starih Slavena. Te godine postao je direktor Univerzitetske biblioteke u Pragu i profesor slavenske filologije na praškom Univerzitetu, ali je 1849. podneo ostavku na ovo drugo i ostao je samo šef Univerzitetske biblioteke. Razlog za ostavku bilo je njegovo učešće tokom revolucije 1848—1849. na Prvom sveslavenskom kongresu u Pragu u junu 1848. godine. Jedan je od glavnih organizatora ovog kongresa, a prisutni poslanici su ga cenili kao "slavenskog apostola". Ovime je postao sumnjiv za austrijske vlasti. Tokom apsolutističkog perioda nakon poraza revolucije, živeo je povučeno i proučavao posebno staru češku književnost i staroslavenske tekstove i kulturu.
U svojoj 61. godini Šafárik se razboleo, počeo je da pati od raznih fobija. Patio je i od depresije, iako više nije imao materijalnih poteškoća i nije morao da brine o porodici. Depresija je bila uzrok njegovog skoka u reku Vltavu 23. 5. 1860. godine. Bio je spašen, a ceo slučaj je izazvao mnogo uzbuđenja u javnosti. Početkom oktobra 1860. godine daje otkaz na mesto direktora univerzitetske biblioteke. Car Franc Jozef I prihvata njegov otkaz svojeručno mu napisavši pismo sa odgovorom, pri čemu mu daje penziju u iznosu pune plate. U to vreme Šafárik se kreće samo uz pomoć štapa i zdravlje ga naglo napušta.
Umro je 26. 6. 1861. godine. Sahranjen je u Pragu, na evangeličkom groblju Karlín. Godine 1900. njegovi posmrtni ostaci su preneti na najveće praško groblje - Olšansko groblje (češ. ). Na njegov grob postavljen je prvobitni kameni sarkofag sa epitafom na staroslavenskom jeziku: „V krasnih mira sego v’spital sa esti et junosti svojeje“.
Naučna dela
Sačuvan je deo njegove korespondencije, koji nije uništio spaljivanjem.
Lovetti, Piacenza
Lovetti je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Mitrofan Šević
Svetovni život
Milan Šević, u monaštvu Mitrofan, rođen je 14. avgusta 1854. u Novom Sadu, gde je završio osnovnu školu i Srpsku pravoslavnu veliku gimnaziju. Pravne nauke je studirao u Gracu i Zagrebu, a bogosloviju je završio u Sremskim Karlovcima 1879.
Na poziv patrijarha Georgija (Brankovića) prešao je početkom 1892. u Sremske Karlovce na položaj redovnog profesora bogoslovije. Kao profesor bogoslovije postavljen je za nastojatelja manastira Hopova i upravitelja Monaške škole u istom manastiru. Za nastojatelja manastira Krušedola premešten je 1898. godine.
Monaški život
Kao profesor bogoslovije bavio se vrlo uspešno naučnim radom. Obradio je sve arhijereje Karlovačke mitropolije, a objavio je samo odlomke o episkopima bačkim (Šematizam eparhije bačke za godinu 1897., Novi Sad 1897., X-XXXV), vršačkim (Šematizam Srpske pravoslavne eparhije vršačke za godinu 1898., Vršac 18999-25), a nepotpisano o episkopima budimskim (Prvi šematizam pravoslavne srpske eparhije budimske, Sr. Karlovci 1896, 1-8) i episkopima mohačkim i sigetskim (isto, 9). Preveo je i štampao Pravoslavno ispovedanje vere katoličanske i apostolske crkve istočne od Petra Mogile i Pravoslavno Dogmatičko Bogoslovije u dva dela od Makarija, mitropolita moskovskog.
Za episkopa bačkog posvetili su ga 16. jula 1899. patrijarh Georgije i episkopi pakrački Miron i budimski Lukijan. Zaslugom episkopa Mitrofana podignut je u Novom Sadu velelepni vladičanski dvor po projektu arhitekte Vladimira Nikolića, a saborna crkva je dobila ikonostas znamenitog srpskog slikara Paje Jovanovića prilikom njene spoljašnje i unutrašnje obnove, kojom prilikom je dobila sadašnji svoj izgled.
Kao retko human čovek, episkop Mitrofan je godinama pomagao u Novom Sadu školovanje siromašne dece.
Episkop Mitrofan umro je u Novom Sadu januara 1918. i sahranjen u kripti Saborne crkve, koju je on podigao za sahranjivanje episkopa bačkih.
Udarnik
right|thumb|[[Agitprop plakat Vladimira Majakovskog koji kaže: „Požuri da se pridružiš udarnim brigadama“]] Udarnik je ruski i srpskohrvatski izraz za superproduktivnog radnika u Sovjetskom Savezu i Jugoslaviji. Reč je izvedena iz izraza „udarni trud“.
Srodni termini su „udarna brigada“ i „udarnik komunističkog rada“, sovjetska počasna titula.
Castel Bolognini, Pistoia
Castel Bolognini je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
El Puerto, Guanajuato
El Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Chalabre
Šalabr je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Dos Rayas, Tempoal
Dos Rayas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Chalabre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 377 metara (maksimalnoj 646 m, a minimalnoj 357 m).
Dos Rayas, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Горња Врањска
Историја
На благо заталасаном земљишту, на самој граници равне Мачве и таласасте Поцерине простире се питомо село Горња Врањска, које дели река Думача.
Географски је добро лоцирана, налази се на 6 км од Шапца и лежи на 4 регионална пута, а то су: пут Шабац-Осечина (ул. Милоша Поцерца), Шабац-Крупањ (ул. Вука Караџића), пут Горња Врањска-Варна (улица Карађорђева) и пут Горња Врањска-Јевремовац-Маови (ул. Кнеза Лазара). Граничи се са: Шапцем, Јевремовцем, Варном, Слатином, Вукошићем, Церовцем, Малом Врањском и Поцерским Причиновићем.
Позната је по Милошу Стојићевићу Поцерцу, поцерском кнезу и војводи из Првог српског устанка и његовој браћи војводи Јанку Стојићевићу и капетану Ђуки Стојићевићу. Милош Поцерац је прославио Горњу Врањску у целој тадашњој Србији, и Враштани су њему у захвалност подигли споменик који се још увек налази на центру Горње Врањске у дворишту основне школе. Милошево име носе Фудбалски клуб и главна улица.
У центру села налази се осморазредна Основна школа „Стојан Новаковић“. Настава се одвија у две смене у седам учионица од којих једну заузима припремна предшколска група „Звончићи“. Ова школа годишње има око 220 ученика. Похађају је и ученици из суседног села Заблаће.
Праисторија - неолит - винчанска култура
Географско-топографске погодности овога краја, учиниле су да се човек у њему врло рано настани. Утврђено је да је Горња Врањска, а и читаво ово подручје било насељено и у доба неолита; за палеолит и мезолит, то није могло бити сигурно доказано. Прва насеља на подручју Горње Врањске постојала су пре 3600. п. н. е. на локалитетима Подрумине и Јусуповац.