cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mirko Tepavac
Period SFRJ
Posle rata se nalazi na funkcijama člana Glavnog odbora Saveza socijalističkog radnog naroda Srbije, člana Centralnog komiteta Komunističke partije Srbije, sekretara Okružnog komiteta KPJ u Zrenjaninu i Pančevu, člana Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu, sekretara Saveta za prosvetu i kulturu NR Srbije.
Sredinom 1952. godine predao je izveštaj o "nacionalnoj politici" i represivnoj politici UDB-e u Vojvodini, u kojem je naveo i neselektivno streljanje nekoliko stotina pripadnika nacionalnih manjina, najviše Mađara u nekoliko sela u Bačkoj, nakon oslobođenja. Ubrzo potom, o njemu je provedena opsežna policijska i partijska istraga kojom se pokušavala otkriti njegova "izdaja" u ustaškom zatvoru. Decembra 1952. godine oslobađajućim nalazom Centralnog komiteta KPJ odvačene su sve takve sumnje kao neosnovane.
Bio je direktor Radio Beograda u periodu od 1955. do 1959. godine. Ambasador FNRJ u NR Mađarskoj i pomoćnik državnog sekretara za inostrane poslove, od 1959. do 1969. godine. Direktor i glavni urednik lista „Politike“ i član CK SK Srbije, od 1965. do 1967. godine. Predsednik Pokrajinskog komiteta Saveza komunista Vojvodine, od 1965. do 1967. godine i ministar inostranih poslova od 25. 4. 1969. do 1. 11. 1972. godine.
Početkom sedamdesetih godina 20. stoljeća, Tepavac je u 50. godini života, nakon "čistke liberala", odnosno srpskog republičkog rukovodstva, otišao u penziju, zajedno s Markom Nikezićem. Tito je 1971. godine odbio njegovu prvu ostavku, a nakon druge ostavke, oktobra 1972. godine, tražio mu je da ostane na dužnosti do kraja mandata, na šta Tepavac nije pristao.
Postjugoslovenski period
Povodom uloge Srbije u ratu u Hrvatskoj 1990-ih je rekao:
Nakon raspada Jugoslavije i početka oružanih sukoba 1991. godine sudjelovao je na više ex-jugoslavenskih antiratnih skupova u zemlji i inozemstvu. U tom je vremenu objavio više članaka u beogradskom časopisu Republika, Našoj Borbi i Danasu. Za predsjednika Evropskog pokreta u Srbiji bio je izabran 1994. godine.
2012. godine, u 91. godini života objavio je knjigu sećanja pod naslovom "Moj drugi svetski rat i mir".
Muž je glumice Renate Ulmanski.
Dela
Mirko Tepavac je autor više članaka u novinama i časopisima. Objavio je sledeće knjige:
Abusir
Abusir (arapski: بو صير/Abū Ṣīr) je arheološki lokalitet u Egiptu, koji se nalazi 2,5 kilometara sjeverno od Sakare i oko 12 km južno od Piramida u Gizi. Abusir je bio grad mrtvih, mjesto na kom je podignuto 14 piramida (zasad ih je otkopano samo sedam).
Abusir je 1979. zajedno sa drugim lokalitetima na tom terenu; Dahšur, Sakara, Abu Ravaš, Memfis i Piramide u Gizi, uvršten na UNESCO-ovu listu Svjetske kulturne baštine.
Historija i karakteristike
Najimpresivnije su tri piramide faraona iz Pete dinastije (oko 2465. pne. - 2325. pne.); Sahure, Neferirkara i Njusera.
Te su piramide u komparaciji sa drugim egipatskim spomenicima sličnog tipa, loše sagrađene, pa su danas su u ruševnom stanju. Susjedni posmrtni hramovi imaju finu plastičnu dekoraciju, zidne reljefe i stup]]ove sa floralnim kapitelima obliku palmi, lotosa i papirusa.
Nekolicina faraona je pored svojih piramida (među njima Userkaf i Njusere) sagradilo svetišta sa obeliskom posvećenih bogu sunca - Rau.
Negdje na pola puta između Sahureve piramide i Userkafova hrama leži nedovršena piramida za koju se pretpostavlja da je bila namjenjena Shepseskafu faraonu iz Četvrte dinastije.
Mala piramida južno od piramide Neferirkara vjerojatno je bila zamišljena kao njegova satelitska piramida, ali su radovi zaustavljeni, najvjerojatnije zato što je umro, kasnije je preuređena u grobnicu kraljice majke Khentkaus II. Dvije manje piramide istočno i jugoistočno od Neferirkarove piramide zahtjevaju daljnje ispitivanje. Za sad se pretpostavlja da su bile namjenjene kraljicama, ali ni to nije sigurno. right|thumb|280px| Pogled na tri ruševne piramide left|thumb|240px| [[Karta lokaliteta]]
Izgleda da je posljednji hram posvećen Rau podigao Menkauhor (dosad nije pronađen i iskopan), pred kraj Pete dinastije, nakon tog su faraoni izgubili interes za Abusir.
Nešto zapadnije od mjesta gdje se nalaze piramide, leži nekropola u kojoj je pokapana aristokracija Memfisa. Pronađene su grobnice Dvadeset šeste i Dvadeset sedme dinastije, a to dokazuje da je Abusir ostao važna nekropola sve do kraja faraonskih vremena.
Papirusi
Iako su i dotadašnja brojna iskopavanja na tom lokalitetu iznjela na svijetlo dana uzbudljive artefakte, ekipa arheologa sa Karlova univerziteta u Pragu iznenadila je sve - 1998., otkopavši netaknuti sarkofag Iufaa, svećenika i administratora palače koji je živio negdje oko 525. pne..
Barrio de San Diego, Santiago Tuxtla
Barrio de San Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
La Escondida, San Nicolás Tolentino
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Nicolás Tolentino.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1786 m.
El Tizate (razvrstavanje)
El Tizate ima više značenja:
Snonowas
Danas oni sebe nazivaju Snaw-naw-as, i jedno su od pet Te'mexw plemena u koje uz njih pripadaju i, viz.: Songhees (Lekwungen), Beecher Bay (Scia'new), T'Souke i Malahat. Svako od ovih pet plemena bili su potpisnivi Douglaskog ugovora iz sredine 19. stoljeća. Pleme danas broji 226 pripadnika (Registered Indian Population by Sex and Residence April 2010, Indian and Northern Affairs Canada) od ukupno 1 459 peioadnika Te'mexw-populacije. Locirani su na jednom rezervatu (53.4 hektara) na sitočnoj obali Vancouvera, blizu Lantzvillea, oko 10 km sjeverno od Nanaima. Ostali nazivi za njih su Nanoos, Sno-no-wus, Sno-uo-wus. Hodge klaže da govore jezikom cowichan.
Maitzborn
Majcborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 128 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140090.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Majcborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 387 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 128 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Mjerenje protoka
mini|desno|Izvedba Techfluid-CG34-2500 [[Rotametar|rotametra za mjerenje protoka vode.]]
Mjerenje protoka vrlo je važan dio svakog proizvodnog procesa. Protok je jedna od osnovnih fizikalnih veličina koja se mjeri u industrijskom pogonu. Mjerenjem protoka određuju se energetski i materijalni podatci na osnovu kojih se određuje produktivnost procesa proizvodnje. Istovremeno protok je najčešće i osnovna veličina čijom se promjenom upravlja procesom proizvodnje. Mjerenje protoka kapljevina, plinova, višefaznih tekućina i suspenzija je složeno, podložno je brojnim pogreškama, i zato je razvijen je veliki broj različitih mjernih postupka u svrhu točnog i pouzdanog mjerenja.
Mjerenje protoka se najčešće koristi za mjerenje nekoga svojstva fluida. Fluidi čiji se protok najčešće mjeri su tekućine, plinovi i mješavine tekućina i krutina. Najlakše je mjeriti tekućine jer su one nestlačive, dok mjerenje plinova zahtjeva dodatno računanje (korekciju) koristeći tlakove i temperature jer plinovi imaju svojstvo stlačivosti. Brzina tekućine u cijevi mijenja se položajem i vremenom, a bitno se razlikuje laminarno od vrtložnog (turbulentnog) protjecanja (puno lakše je mjeriti laminarno protjecanje). Mješavine tekućina i krutnina su tekućine s raspršenim krutim česticama u njima i te mješavine se mogu mijenjati od npr. blata do skoro prozirnih tekućina s velikim česticama krutih tvari u njima.
Vrste mjerenja
Razlikujemo dvije vrste mjerenja protoka:
Mehanički protomjeri
Mehanički protomjeri ili mehanički mjerači protoka mogu biti rotametri, mjerne turbine ili ostali rotacijski protokomjeri.
Rotametar
Rotametar je najčešće upotrebljavani uređaj za mjerenje protoka u laboratoriju, a često se koristi i u procesnoj industriji. Velika zastupljenost rotametra je posljedica jednostavnosti mjernog uređaja, široke primjenljivosti s obzirom na mogućnost mjerenja protoka plinova i kapljevina, te vrlo veliki mjerni opseg. Mjerenje rotametrom se zasniva na povezanosti pada tlaka koji nastaje protjecanjem kroz suženje i protoka tekućine. Za razliku od ugrađenih suženja koja imaju stalan otvor, kod rotametara je površina suženja promjenljiva. Suženje tvori dio koje se obično naziva ronilo, a koje je uronjeno u tekućinu koja protječe kroz prozirnu vertikalnu cijev. Cijev ima promjenljivi polumjer, najuži presjek na ulazu u cijev a najširi na izlazu. Tekućina protječe kroz prsten između ronila i cijevi. Položaj ravnoteže određen je težinom ronila, uzgonom i silom kojom tekućina djeluje na ronilo. Mjeri se ustvari položaj ronila koji se očitava na skali uz cijev.
Mjerna turbina
mini|desno|Mjerna turbina koja se koristi za mjerenje protoka [[vodna turbina|vodnih turbina.]]
Mjerna turbina ili turbinski mjerač protoka se sastoji se od male turbine (najčešće s 4 krila) čija je brzina okretanja turbine u skladu (proporcionalna) s brzinom protoka fluida. Krila turbine izrađena su od feromagnetičnog metala i prolaskom kraj magnetskog davača (detektora) stvaraju (induciraju) magnetski tok (fluks). Magnetski davač djeluje kao pretvornik promjenljivog magnetskog toka koji se dalje pomoću Schmitovog prekidača i pretvornika frekvencije u napon pretvara u izlazni napon koji je u skladu s brzinom protoka fluida. Točnost mjerne turbine je oko ±0.5%. Pri malom protoku javljaju se problemi s trenjem na rotoru, pa je određeno koliki malen protok se može učinkovito mjeriti. Mjerne turbine su dosta skupe, te budući da imaju rotor kao pokretni dio više su podložni oštećenjima nego ostali protokomjeri. Zbog složenosti hidrodinamičkih učinaka (efekata) potrebno je mjerni uređaj posebno umjeriti za svaku tekućinu pri određenoj temperaturi i tlaku (kao i za plinove). Nedostatak mjerne metode je i pad tlaka koji nastaje na turbini, te nemogućnost mjerenja protoka višefaznih tekućina (suspenzija krutine ili plina).
Tlačni protomjeri
Kada se u cijevi kroz koju protječe neka tekućina na određenom mjestu nalazi suženje, različiti tlak će se javiti u dijelu suženja cijevi, a taj tlak ovisi o volumnom protoku tekućine. Zbog suženja dolazi do povećanja brzine tekućine i pada tlaka. Strujnice tekućine su putanje djelića tekućine koja protječe kroz cijev i njihovo najveće skupljanje je na mjestu iza najužeg geometrijskog otvora. U ovakvom slučaju je potrebno biti u mogućnosti izračunati volumni protok iz razlike tlakova. Izračun se radi uzimajući u obzir energiju fluida u protoku.
Energija u jedinici mase fluida u protoku sadrži tri dijela (Bernoullijeva jednadžba): Energija jedinice mase fluida biti će u bilo kojoj točki protoka jednaka zbroju navedenih tri dijela (uz zanemarivanje gubitaka tijekom protoka). Najpoznatiji predstavnici mjernih uređaja koji mjere razliku tlakova su prigušnice, Dallove i Venturijeve cijevi, te Pitotova cijev.
Mjerna prigušnica
Mjerna prigušnica (eng. orifice plate) se najčešće sastoji od kružne ploče ubačene između prirubnica dvije cijevi. Kružna ploča ima otvor manjeg promjera nego su to promjeri cijevi, te na taj način sužava površinu protoka fluida. Sužavanje presjeka izaziva razlike u tlaku prije i iza prigušnice, tj. izaziva pad tlaka iza prigušnice, a pad tlaka može iznositi i do 50%. Na prigušnicama osim glavnog manjeg promjera postoji i još manji pomoćni otvor koji služi za prolaz zaostalog zraka ili plinova, odnosno ukapljene tekućine. Prigušnice se moraju vrlo pažljivo izrađivati da se izbjegnu dodatni nepotrebni gubici u cjevovodima.
Dallove i Venturijeve cijevi
Pošto mjerne prigušnice izazivaju veliki pad tlaka (do 50%), u slučajevima kada to nije prihvatljivo koriste se Dallove i Venturijeve cijevi. Kod ovih mjernih uređaja pad tlaka iznosi od 5 do 10 %, ali je i razlika tlakova smanjena. Izlazni signal iz Venturijeve cijevi je svega 30% snage signala kod mjerne prigušnice za iste uvjete, dok je kod Dallove cijevi oko 60% (Dallova cijev je kraća vrsta Venturijeve cijevi). Iako su Dallove i Venturijeve cijevi bolje od prigušnica s teoretskog stajališta, ipak postoje praktični problemi kod ugradnje. Skuplje su za proizvesti (npr. Venturijeva cijev bi trebala biti preko 2 m duga kad bi imala suženje dugo 25 cm i promjera 15 cm). Izvedba suženja Dallove cijevi najčešće se ugrađuje u postojeće cijevi, ali može biti i posebna izvedba cijevi sa suženjem.
Hidrometar
mini|desno|[[Hidrometar ili vodomjer za kućanstva.]]
Hidrometar ili vodomjer je sprava za mjerenje brzine protjecanja tekućina (najčešće vode) i za određivanje količine protekle tekućine kroz neku cijev. Sastoji se od šire cijevi u koju je umetnuta uža, konusna cijev. Razlika tlaka u nekoj točki šire cijevi izvan konusa i na najužem mjestu konusa ovisi o brzini protjecanja fluida kroz cijev, pa se na osnovi toga hidrometra može kalibrirati za izravno očitavanje brzine, odnosno protoka u cijevi.
Pitot-cijev
mini|desno|[[Pitot-cijev.]]
Pitot-cijev ili Pitotova cijev za razliku od mjerne prigušnice, Dallove i Venturijeve cijevi, koji mjere volumni ili maseni protok, mjeri brzinu protoka u određenoj točki. Na osnovu zakona o očuvanja energije za idealne tekućine može se izvesti jednostavan način određivanja brzine tekućine, mjerenjem razlike statičkog i dinamičkog člana tlaka, odnosno odgovarajućih članova u Bernoullijevoj jednadžbi. Mjerni uređaj se sastoji od dvije kapilare spojenih na diferencijalni manometar. Jedna kapilara ima otvor okomit na strujnice tekućine (ili plina), a druga kapilara ima otvor paralelan sa strujnicama. U prvoj kapilari djeluje tlak jednak zbroju statičkog i dinamičkog tlaka, a u drugoj kapilari vlada statički tlak. Mjerni signal je razlika dvaju tlakova. Pogreška mjerenja Pitotove cijevi je oko 2% za brzine fluida do 150 m/s.
Električki ili elektronički protomjeri
Električki ili elektronički protomjeri mogu biti vrtložni protomjer, elektromagnetski protokomjer, ultrazvučni protokomjer, Dopplerov protokomjer, Laserski Dopplerov protokomjer.
Mjerenje protoka vrtloženjem ili turbulencijom
Iza nepokretnog objekta u struji fluida stvaraju se vrtlozi čija frekvencija je proporcionalna brzini strujanja. U područje vrtloženja se postavlja mjerni pretvornik koji može pratiti frekvenciju vrtloženja. Najčešće se mjeri frekvencija promjene tlaka uslijed vrtloženja, a mogu se koristiti termistori, tenzometri, ultrazvučna metoda, induktivna metoda i drugo. Iz izmjerene frekvencije protok se može izračunati. Prednosti mjerila protoka vrtloženjem su linearna karakteristika, velika dinamika (1:100), točnost bolja od 1%. Nedostatak je što se ne koriste se za vrlo viskozne tekućine.
Elektromagnetski protokomjer
mini|desno|Elektromagnetski protokomjer.
Kod elektromagnetskog protokomjera sam fluid djeluje kao vodič napona, a na stijenkama cijevi su postavljene dvije elektrode (izolirane od same cijevi). Primjenjiv je samo na vodljive tekućine. Način rada se temelji se na zakonu elektromagnetske indukcije. Cijev kroz koju teče vodljiva tekućina postavlja se u magnetsko polje. Vodič predstavlja sama vodljiva tekućina koja struji nekom brzinom. Problem pri radu s istosmjernim magnetskim poljem je stvaranje polarizacijskog napona (koji je veći od korisnog signala) na elektrodama. Zbog toga se za mjerenje koristi izmjenično magnetsko polje. Pri tome se koristiti slijedeći valni oblici: sinusoidalni, pravokutni ili trapezni.
Ultrazvučni protokomjer
Kod ultrazvučnog protokomjera mjerenje se temelji na činjenici da se ultrazvučni val rasprostire brže niz struju, nego uz struju fluida. Mjeri se razlika vremena prostiranja ultrazvuka niz struju i uz struju.
Dopplerov protokomjer
Dopplerov protokomjer se koristi kada u tekućini ima čestica (ili mjehurića) od kojih se ultrazvuk može odbijati (reflektirati). Primjer je neinvazivno mjerenje protoka krvi u žilama. Na rad utječe koncentracija i veličina čestica, kao i raspodjela brzine fluida po presjeku cijevi. Točnost ovog protokomjera je oko 5%.
Laserski Dopplerov protokomjer
Caption1|mini|desno|Laserski Dopplerov protokomjer(Tehničko sveučilište u [[Poznanju).]]
Laserski Dopplerov protokomjer se isto zasniva na Doplerovom učinku (eng. Laser Doppler Anemometer ili LDA). Umjesto ultrazvučnog vala koristi se monokromatski sinkroni val svjetlosti (laser). Frekvencijski pomak mjeri se analizom interferometrijske slike koja nastaje interferiranjem upadne i reflektirane zrake.
Mjerenje protoka vode u otvorenim kanalima
Kroskorelacijska metoda mjerenje protoka jedna od najstarijih i najjednostavnijih metoda mjerenja protoka. U tvar koja se prenosi ubaci se marker i mjeri se vrijeme potrebno da marker prevali put između dvije točke. Iz izmjerenog vremena i poznate udaljenosti između dvije kontrolne točke izračuna se brzina, a uz poznatu površinu presjeka i protok.
Maseni protokomjeri
Maseni protomjeri mogu biti Coriolisov protokomjer, termodinamički protokomjer, protokomjer s vrućom žicom.
Coriolisov protokomjer
Pojava da se na tijelo, ili tekućinu, koja se giba i istovremeno rotira djeluje osim centrifugalne sile i Coriolisova sila, koristi se za maseni protokomjer. Coriolisovo ubrzanje (sila) djeluje uvijek okomito na prividnu brzinu tijela i kutnu brzinu rotacije. Djelovanje Coriolisove sile možemo zapaziti kada tekućina istječe iz posude (npr. slivnika ili kade) jer zbog nje istovremeno uz istjecanje dolazi i do rotacije tekućine. Na sjevernoj polutki Zemlje rotacija tekućine je u smjeru zakretanja kazaljke na satu, a na južnoj polutci je u suprotnom smjeru. Coriolisov protokomjer se sastoji od dvije paralelne cijevi savite u obliku slova U kroz koje protječe tekućina u istom smjeru. Način rada zasniva se na uvijanju (torziji) cijevi koje titraju a kroz njih protječe tekućina. Gornja i donja cijev titraju suprotno, tako da kada se gornja cijev kreće prema gore, donja cijev ima suprotan smjer kretanja. Titranje je pobuđeno elektromagnetskim djelovanjem i dolazi do rezonancije kada cijevi titraju vlastitom ili prirodnom frekvencijom. Frekvencija titraja je od 100 do 300 Hz s vrlo malom amplitudom, manjom od 1 mm. Zbog Coriolisove sile tekućina djeluje silom na stjenke cijevi i dolazi do njihovog savijanja (torzije) i pomaka u titranju.
Termodinamički protokomjer
mini|desno|Način rada termodinamičkog protokomjera.
Točno mjerenje protoka kapljevina i plinova ostvareno je točnim mjerenjem toplinske ravnoteže koja je uvjetovana masenim protokom tvari. Toplina se razvija u namotaju žice oko cijevi i kondukcijom kroz stijenku se prenosi na tekućinu koja protječe kroz cijev. Temperatura se točno mjeri prije grijača i poslije grijača. Razlika temperature mjeri se u spoju termometara u Wheastoneovom otporničkom mjernom mostu. Mjerni signal masenog protoka je razlika napona (temperatura) na granama Wheastoneovog mosta. Ravnotežom je određen odnos između protoka i razlike temperature. Velika je prednost termodinamičkog protokomjera da nema pada tlaka i velika točnost mjerenja. Nedostatak je da mjerni signal ovisi o sastavu plinova, pa se mora posebno baždariti za svaki plin.
Protokomjer s vrućom žicom
Ravnoteža topline koristi se i za mjerenje lokalnih brzina strujanja plinova ili kapljevina primjenom protokomjera s vrućom žicom. Kratka tanka žica od platine napaja se električnom energijom koja se pretvara u toplinu. S površine žice toplina se konvekcijom prenosi u okolinu, kapljevinu ili plin koji struji. Toplinski tok je jednoznačno određen brzinom strujanja, ali i jako ovisi o prijenosnim i termodinamičkim značajkama tekućine. Za platinu postoji vrlo točan i postojan matematički odnos između električnog otpora i temperature (statička karakteristika). Mjerni signal je električni otpor žice platine, odnosno pad napona Wheastoneovog mjernog mosta u koji se priključuje. Za navedene ravnoteže umjeravanjem se izvode nelinearni odnosi između električnog otpora (pada napona mosta) i protoka za svaki pojedini izbor kapljevine ili plina.
Feministička teorija
Feministička teorija je naziv za feministički pristup različitim teorijama društvenih znanosti odnosno filozofiji. Pod njome se podrazumijevaju radovi u cijelom nizu disciplina, prvenstveno oni koji nastoje objasniti ulogu žena odnosno feminističke politike u oblastima kao što su antropologija i sociologija, ekonomija, ženske i rodne studije, ali i fenomeni kao što su feministička književna kritika.
Feministička teorija nastoji shvatiti prirodu nejedankosti te daje naglasak na rodnu politiku, odnose moći i seksualnosti. Najčešće je vezana uz kritiku današnjih društvenih odnosa, ali i promicanje ženskih prava, interesa i rješavanje problema. Teme kojima se bavi feminizam su najčešće diskriminacija, stereotipi, objektifikacija (posebno seksualna objektifikacija), izrabljivanje i patrijarhat.
Basha'labsh
Basha'labsh, jedna od devet skupina Nisqually Indijanaca, porodica salishan, koji su živjeli na Mashell Creeku i rijeci Nisqually u okrugu Pierce u Washingtonu.
Glavno selo nalazilo se na Mashell Creeku blizu Eatonvillea.
Kralj Petar
Kralj Petar se može odnositi na nekoliko monarha koji su nosili ime Petar:
Također se može odnositi i na:
Classis Misenensis
Classis Misenensis (na latinskom doslovno: "Mizenska flota") je bila glavna flota rimske carske rimske mornarice. Ime je dobila po gradu Mizenumu u blizini Napulja, gdje se nalazilo njeno sjedište, odnosno glavna luka, poznat kao Portus Julius.
Osnovao ju je car August godine 27. pne. kao dio opsežnih reformi tadašnje rimske vojske. Njome je zamijenjena dotadašnja glavna flotna eskadra, koja je sjedište imala u Ostiji. Na čelu Classis Misenensisa je bio posebni admiral, odnosno praefectus classis, neposredno odgovoran caru. Glavno područje djelovanja flote je trebao biti zapadni Mediteran.
Lukići (Bar)
Lukići je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 12 stanovnika).
Classis Misenensis
Iako je prilikom nastanka vjerojatno bila najimpresivnija pomorska sila svog vremena, Classis Misenensis u godinama i vijekovima koji su slijedili zbog dugotrajnog mira, poznatog kao pax Romana, nije imala prilike borbeno djelovati. Njeno ljudstvo, koje je uglavnom bilo porijeklom iz Egipta, je umjesto toga često korišteno kao radna snaga, odnosno u Koloseumu za naumahije, rekonstrukcije pomorskih bitaka. Ponekad bi se mornari koristili i kao vojnici u kopnenim operacijama, pa je u tu svrhu Neron formirao I legiju Classis. Jedna od njenih najpoznatijih akcija je, pak, bila mirnodopske prirode - evakuacija, odnosno pokušaj evakuacije rimskih građana za vrijeme erupcije Vezuva prilikom čega je stradao njen komandant, poznati učenjak Plinije Stariji.
Flota je, pak, već borbena djelovanja iskusila tek od 3. vijeka, kada je sudjelovala u ratovima protiv Sasanidskog Carstva, odnosno među zavađenim rimskim vojskovođama. Nakon bitke kod Helesponta 324. ju je car Kontantin Veliki premjestio u novu prijestolnicu Konstantinopol.
Lukići (Bar)
Demografija
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Catalimita, Messina
Catalimita je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Basse-Goulaine
Bas Gulen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara.
La Huizachera, Jesús María
La Huizachera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Basse-Goulaine
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.910, a gustina naseljenosti je iznosila 430 stanovnika/km².
La Huizachera, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Yokwa'lsshabsh
Yokwa'lsshabsh, jedna od devet skupina Nisqually Indijanaca porodice salishan, koji su u 19. stoljeću živjeli u bazenu rijeke Nisqually, na Muck Creeku i susjednom predjelu uz Nisqually, okrug Pierce. Na ušću Mucka u Nisqually nalazilo se njihovo glavno selo.
Yisha'ktcabsh
Yisha'ktcabsh, jedno od nekoliko lokalnih skupina Nisqually Indijanaca, porodica salishan, koji su u ranom 19. stoljeću živjeli uz jezero Nisqually, na području današnjeg okruga Pierce u Washingtonu.
Brnelići
Brnelići su naselje u Hrvatskoj u općini Jelenju. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se sjeverno od obale rijeke Rječine. Jugozapadno su Milaši, zapadno preko rijeke Trnovica, sjeverozapadno su Zoretići, jugoistočno Ratulje, Martinovo Selo, Lubarska i Jelenje. Južno preko rijeke su Baštijani.
Las Golondrinas, Acambay de Ruíz Castañeda
Las Golondrinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2683 m.
Novo groblje (Beograd)
right|thumb|250px|Crkva svetog Nikole na Novom Groblju Novo groblje je groblje u Beogradu. Nalazi se u Ruzveltovoj ulici, a nastalo je 1886. godine, kao treće groblje u Beogradu za sahrane po hrišćanskim običajima. Godine 1893. podignuta je grobljanska crkva Svetog Nikole, zadužbina Draginje i Stanojla Petrovića, po projektu Svetozara Ivačkovića. Ikonostas crkve delo je Stevana i Poleksije Todorović, a freske Andreje Domenika.
Prvi memorijalni spomenik na Novom groblju je Srpska kosturnica, izgrađena 1907. godine, u kojoj su sa Starog tašmajdanskog groblja, kod crkve Svetog Marka, preneti posmrtni ostaci ratnika iz srpsko-turskih ratova 1876-1878 i srpsko-bugarskog rata 1885. godine i nalazi se u blizini crkve Svetog Nikole. Posebnu znamenitost Novog groblja čine vojnička groblja gde su sahranjeni poginuli u balkanskim ratovima i Prvom i Drugom svetskom ratu. Ovde počivaju pripadnici srpske i savezničkih armija, ali i ratnih protivnika Srbije, pa se kao posebne celine izdvajaju francusko, rusko, italijansko, austro-ugarsko, bugarsko, nemačko i englesko vojno groblje. Takođe, ovde su sahranjeni beograđani poginuli u bombardovanjima Beograda aprila 1941. i aprila 1944. godine.
Početkom 1930ih podignuta je i moderna mrtvačnica u neovizantijskom stilu po projektu arhitekte Rajka Tatića. Gradski pogrebni zavod sa sedištem na Novom groblju osnovan je 1938.
Ono što memorijalno-prostornu i spomeničku celinu Novog groblja izdvaja kao značajnu kulturno-istorijsku pojavu, jeste izuzetno bogatstvo skulpturnih spomenika, dela srpskih i jugoslovenskih vajara, od najstarijih do savremenih. Ovde se nalazi 900 skulpturalnih spomenika čiji su autori oko 80 istaknutih umetnika. Radi se uglavnom o bistama i plaketama, u bronzi ili kamenu, pored određenog broja reljefa simbolične sadržine.
Najstarija generacija vajara ovde je predstavljena delima Đorđa Jovanovića i Simeona Roksandića. Jovanović ima ovde preko 35 izloženih dela, stvaranih od kraja XIX veka do tridesetih godina 20. veka. Među najznačajnije spadaju ženske figure na grobu Sime Matavulja iz 1910, a od kasnijih radova spomenici dr Lazi Pačuu i Živojinu Mišiću. Roksandić je na ovom prostoru zastupljen sa svoja tri rada. Hrvatski vajar Rudolf Valdec je predstavljen jednim reljefom u bronzi simbolične sadržine, a Ivan Meštrović svojim četirima radovima, od kojih je najpoznatije poprsje Nikole Pašića. Slovenački vajar Lojze Dolinar zastupljen je na Novom groblju sa četiri svoja ostvarenja. Veća zastupljenost je beogradskih vajara. Sreten Stojanović je zastupljen sa preko dvadeset skupltura, od kojih je najpoznatija figura i reljef na grobu književnika Petra Kočića. Dragan Arambašić zastupljen je sa četiri reljefa u bronzi, a Petar Palavčini ostavio je ovde svojih dvanaest dela, od kojih su najpoznatija „Dečak s frulom“, reljef na grobu Stevana Mokranjca, i poprsje Olge Konjević. Jedna od prvih žena u Srbiji koja je živela i radila u Parizu, Vuka Velimirović, zastupljena je ovde poprsjem na grobu Velje Vukićevića, rađenim u Parizu 1931. godine i sa dva reljefa u bronzi. Rista Stojanović je predstavljen četirima svojim radovima, od kojih je najpoznatiji „Klečeći ženski akt“ u kamenu na grobnici trgovca Jovana Jankovića. Živojin Žika Lukić je ovde ostavio preko dvadeset plaketa i ostale radove poprsja, reljefe i skulpture na kosturnici braniocima Beograda 1915. godine, podignutoj 1934. godine na mestu srpskog vojnog groblja. Od novijih umetnika, tu su dela Frane Menegela Dinčića, Stevana Badnarova, Otoa Loga, Nebojše Mitrića, Mihaila Paunovića i drugih.
Dve zasebne celine na Novom groblju predstavljaju groblje boraca NOR-a, izgrađeno 1959. godine po projektima arhitekta Bogdana Bogdanovića i Svetozara Ličine, i Aleja zaslužnih građana izgrađena 1965. godine po projektu arhitekte Svetozara Ličine.
U Aleji zaslužnih građana su pojedinačne i skupne grobnice, u kojima su sahranjeni akademici, književnici, glumci, generali, narodni heroji i druge poznate ličnosti. U Aleji su sahranjeni: slikari Petar Lubarda i Stojan Aralica, književnici Danilo Kiš, Ivo Andrić, Miloš Crnjanski, Skender Kulenović, generali-narodni heroji Viktor Bubanj, Ivan Gošnjak, Kosta Nađ, Nikola Ljubičić, političari Veljko Vlahović, Spasenija Cana Babović, Krsto Popivoda, Vladimir Rolović, Zoran Đinđić, glumci Dragomir Bojanić Gidra, Rahela Ferari, Mija Aleksić, Ljuba Tadić, Stevo Žigon i mnogi drugi. U Aleji velikana nema skulptura ni drugih umetničkih dela.
Oko spomen-kosturnice boraca iz Prvog svetskog rata nalazi se Aleja narodnih heroja Jugoslavije, u kojoj su pored narodnih heroja, sahranjene i druge istaknute vojne i političke ličnosti iz perioda SFRJ. Neki od sahranjenih u ovoj Aleju su: Aleksandar Ranković, Slobodan Penezić Krcun, Slavko Rodić, Đoko Jovanić i dr.
Tačno preko puta glavnog ulaza u Novo groblje nalazi se Groblje oslobodilaca Beograda 1944. godine, na kojem je sahranjeno 2944 boraca NOVJ i 961 borac Crvene armije, koji su poginuli u borbama za oslobođenje Beograda. Pored Groblja oslobodilaca nalazi se Jevrejsko groblje, na kome se nalazi spomenik palim jevrejskim borcima u ratovima 1912-1919. godine, kosturnica jevrejskih izbeglica iz Austrije i spomenik jevrejskim žrtvama nacističkog terora i borcima palim u NOB-u 1941-1945. godine, rad arhitekte Bogdana Bogdanovića.
Poznate ličnosti sahranjene na Novom groblju
thumb|right|grob Jovana Cvijića Glumac Mija Aleksić, književnik Ivo Andrić, vojvoda Uzun Mirko Apostolović, narodni heroj Spasenija Cana Babović, akademik Matija Ban, kompozitor Stanislav Binički, glumica Ljubinka Bobić, glumac Dragomir Bojanić Gidra, vojvoda Petar Bojović, general Viktor Bubanj, narodni heroj Veljko Vlahović, glumac Pavle Vuisić, političar Ilija Garašanin, general Ivan Gošnjak, političar Milan Grol, arhitekta Aleksandar Deroko, slikar Petar Dobrović, književnik Radoje Domanović, političar Zoran Đinđić, akademik Vladan Đorđević, glumac Stevo Žigon, slikar Paja Jovanović, pesnik Đura Jakšić, general Pavle Jurišić Šturm, košarkaš Radivoje Korać, književnik Danilo Kiš, književnik Petar Kočić, književnik Skender Kulenović, lekar Laza Lazarević, slikar Petar Lubarda, general Nikola Ljubičić, fudbaler Dragan Mance, pisac Simo Matavulj, pesnik Branko Miljković, glumac Dobrica Milutinović, vojvoda Živojin Mišić, trgovac Ilija Milosavljević Kolarac, muzičar Milan Mladenović, kompozitor Stevan Mokranjac, književnik Branislav Nušić, političar Nikola Pašić, političar Slobodan Penezić Krcun, glumac Miodrag Petrović Čkalja, matematičar Mika Alas, slikarka Nadežda Petrović, književnik Duško Radović, pesnik Milan Rakić, glumac Zoran Radmilović, političar Aleksandar Ranković, vojvoda Radomir Putnik, akademik Pavle Savić, pisac Stevan Sremac, pisac Bora Stanković, glumac Danilo Bata Stojković, glumica Žanka Stokić, reditelj Bojan Stupica, glumac Ljuba Tadić, rediteljka Mira Trailović, pesnik Branko Ćopić, naučnik Jovan Cvijić, glumica Rahela Ferari, književnik Kosta Hristić, kompozitor Stevan Hristić, političar Avdo Humo, književnik Miloš Crnjanski, general Vukoman Aračić, Edvard Rusijan, fudbaler Velibor Vasović, glumac Pavle Vuisić, novinar Branislav Bane Vukašinović.
Unknown (film, 2011)
Unknown je američki igrani film snimljen 2011. u režiji Jaumea Collet-Sere. Po žanru je psihološki triler, a temelji se na romanu Horse de moi francuskog književnika Didiera Van Cauwelaerta. Protagonist, čiji lik tumači Liam Neeson je ugledni američki ljekar koji zajedno sa suprugom (čiji lik tumači January Jones) dolazi u Berlin na biotehnološki kongres i doživi prometnu nesreću, nakon koje supruga tvrdi da ga uopće ne pozna.
U Srbiji je prikazan pod naslovom Bezimeni, a u Hrvatskoj pod naslovom Ukradeni identitet.
Aie Cosola, Alessandria
Aie Cosola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prata, Livorno
Prata je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Zacateque, Urique
Zacateque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
Las Peñitas, Mezquitic
Las Peñitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2792 m.
FAD
Termin FAD ima više značenja.
Das blaue Licht
Film je sniman u švicarskim i italijanskim Alpama, postavši tako jedan od prvih zvučnih planinarskih filmova snimljenih na lokacijama. U samoj Njemačkoj je izazvao podijeljene reakcije, dok je u inozemstvu izazvao dobre kritike. Za Rifenstahl je, međutim, bilo najvažnije da se izuzetno dopao nacističkim vođama Adolfu Hitleru i Josephu Goebbelsu, koji su joj nakon dolaska na vlast omogućili nastavak karijere i učinilo najpoznatijom ženom-sineastom svog vremena.
Drastin
Drastin je naselje u Hrvatskoj u općini Jelenju. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se unutar luka rijeke Rječine sa lijeve obale rijeke. Zapadno preko rijeke je Lopača, sjeveroistočno su Lukeži i Dražice, južno je Ilovik, jugozapadno su Valići, sjeverno je Jelenje i Ratulje, sjeverozapadno su Martinovo Selo, Lubarska, Baštijani, Milaši i Brnelići.
West Springfield, Virginia
Vest Springfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Boothroyd
Boothroyd, ogranak Thompson ili Ntlakyapamuk Indijanaca, prodica salishan, sa rijeke Fraser u Britanskoj Kolumbiji, Kanada. Ovim nazivom obuhvaćena su sela Spaim, Kimus, Tzaumuk, Suk i Nkattsum. Populacija im je 1902. iznosila 159; 263 (2008). Govore jezikom Nłeʔkepmxcín.
West Springfield, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.460, što je 5.918 (-20,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mizenum
250px|right|thumb|Karta Napuljskog zaljeva i okolice u trenutku erupcije Vezuva 79. - Mizenum je na krajnjem zapadu.
Mizen ili Mizenum (Misenum) je naziv za oblast na obali antičke Kampanije koja čini današnji rt Cape Miseno na zapadnom rubu Napuljskog zaljeva. U blizini tog mjesta, na kome su zbog prirodnih ljepota mnogi rimski aristokrati gradili vile, je sklopljen sporazum u Mizenumu godine 39. pne. kojim je Sekst Pompej privremeno obustavio neprijateljstva protiv Drugog trijumvirata. Nešto kasnije je Agripa na istom mjestu sagradio luku koja je od 27. pne. po imenom Portus Julius postala glavna baza rimske ratne mornarice. U Mizenumu je sagrađen i znameniti rezervoar pitke vode poznat kao Piscina Mirabilis. Danas se to područje naziva Miseno.
ATP fosfohidrolaza (eksport steroida)
Termin ATP fosfohidrolaza (eksport steroida) ima više značenja.
January Jones
January Kristen Jones (5. januar 1978) je američka glumica, najpoznatija po ulozi Betty Draper u TV-seriji Mad Men.
P-glikoprotein
P-glikoprotein 1 (glikoprotein permeabilnosti, P-gp, Pgp, protein otpornosti na višestruke lekove 1, MDR1, ATP-vezujuća kaseta potfamilija B član 1, ABCB1, klaster of diferencijacije 243, CD243) je glikoprotein koji je kod ljudi kodiran ABCB1 genom. P-gp dobro poznati ABC-transporter (koji transportuje široki opseg supstrata kroz ekstra- i intracelularne membrane). On je član MDR/TAP familije.
Pgp je široko rasprostranjen i izražen u interstinalnom epitelu, hepatocitima, renalno proksimalno tubularnim ćelijama, nadbubrežnoj žlezdi i kapilarnim endotelnim ćelijama od kojih je formirana krvno-moždana i krvno-testikularna barijera.
St. Xavier, Montana
Sent Zejvir je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 83, što je 16 (23,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Tlacuache (razvrstavanje)
El Tlacuache ima više značenja:
Javni prihodi
Javni prihodi su prihodi države koji se mogu prikupiti u obliku :
Pojam javni prihodi se uglavnom poistovjećuje sa porezima jer oni imaju najveći udio u prihodima države. Također je važno napomenuti i da se u stranoj terminologiji najčešće koristi naziv porez (eng. Tax) kao sinonim za prihode države.
Isto tako treba uzeti u obzir da svaka zemlja ima različiti sustav javnih prihoda, pa stoga i klasifikacije neće uvijek biti iste. Zbog toga polazna točka za pretraživanje strane literature uvijek treba biti pojam javne financije.
Podjela javnih prihoda
Veřejné výdaje Javni prihodi Scienza delle finanze
Doprinos
Doprinosi su fiskalni oblici pomoću kojih se prikupljaju sredstva za financiranje određenih javnih potreba.
Najpoznatiji doprinos u zemljama zapada, danas je doprinos za socijalno osiguranje.
Doprinosi se razlikuju od zemlje do zemlje (neke države osiguravaju samo najnužniju socijalnu zaštitu za svoje zaposlene, dok je u drugim državama socijalna zaštita na zavidnoj visini).
Kod nas se danas plaćaju za socijalno osiguranje doprinosi za :
Šćepan Mali
Jovan Stefanov Balević. Čovjek poreklom sa Pelevog Brijega, poznat kao car Šćepan Mali, vladao je Crnom Gorom od 1767. do 1773, predstavljajući se kao ruski car Petar III Romanov. Učvrstio je centralnu vlast, suzbijajući plemensku neslogu. Uspješno je ratovao protiv Turske. Ubio ga je njegov sluga, potplaćen od Turaka.
„Ruski car“ u Crnoj Gori
Car Petar III bio je svrgnut i ubijen 1762 u dvorskoj zaveri koju je predvodila njegova supruga, carica Katarina II Velika. Donski kozak Pugačov, koji je podigao bunu 1773, takođe se proglasio Petrom III.
U to doba Crnom Gorom vlada ostarjeli vladika Sava Petrović Njegoš (1735—1781), koji vodi miroljubivu politiku, oslanjajući se na diplomatiju u odbrani (privremeni savezi sa raznim velikim silama, koristeći njihove međusobne sukobe) i na sveštenstvo u unutrašnjoj politici. Nakon smrti njegovog savladara Vasilija Petrovića Njegoša (1750—1766), koji je vodio znatno ratoborniju politiku i oslanjao se na plemenske starješine, Šćepan preuzima stvarnu vlast u zemlji.
Na svenarodnom zboru na Cetinju 17. oktobra 1767. godine biva izabran za gospodara naroda i države i proglašen za „cara“. Za kratko vreme je razdvojio svetovnu od crkvene vlasti, što predstavlja prekid u vladavini dinastičke kuće Petrović-Njegoš.
Za vreme njegove vladavine, septembra 1768. godine odigrala ce bitka u Ostružskom klancu. Turci su uspeli da nateraju Crnogorce na bežaniju ali nisu uspeli da zauzmu Cetinje niti da uhvate Šćepana. Iste godine Crnogorci su se oglušili o zahtjev Rusije da joj se pridruže u ratu protiv Turske, zbog ruskog neprijateljstva prema Šćepanu.
Modernizacija i jačanje državne vlasti
Radio je na modernizaciji zemlje i stvaranju uslova za centralizaciju vlasti. Uspio je suzbiti zavade među crnogorskim plemenima i strogim kaznama potisnuti krvnu osvetu. Godine 1771. formira prvi stalni sud, sastavljen od 12 plemenskih starješina. Formira prvi stalni oružani odred (telesnu stražu). Započeo je graditi putove, te popisivati stanovništvo i imovinu. Uvodi porez (u naturi) i radi toga sprovodi prvi popis u Crnoj Gori avgusta 1773. godine.
Jačanje centralne vlasti u Crnoj Gori bilo je protivno interesu svih velikih sila: Austrije, Rusije, Turske i Mletačke republike. Godine 1773. ubio ga je jedan njegov sluga, po nalogu skadarskog paše Bušatlije.
Njegove reforme, iako suzbijene nakon njegove smrti, bile su osnova na kojoj je dalje gradio vladika Petar I Petrović (1781—1830). On je učvrstio centralnu vlast i uspješnim ratovanjem uzdigao Crnu Goru u značajnu regionalnu silu.
Neostvareni san lažnoga cara je bio širi nacionalni pokret Srba na oslobođenje i ujedinjenje obnovom srpskog carstva na čijem bi čelu on bio.
Dana 6. januara 1769. godine grof de Katane piše o Šćepanu Malome:
Zanimljivosti
Jedan interesantan događaj je opisao Šćepanov saputnik arhimandrit crnogorski Avakum 5. avgusta 1768. godine. Šćepan je išao u posjetu mletačkom Kotoru i na ulazu na gradskim kapijama uočio dvoglavog orla koji je nazvao "grb srpskoga kralja Stefana", pa su mu se potom suze salile iz emotivnog rodoljubivog naboja.
Narodna tradicija i arhivski materijal o Šćepanu Malom poslužili su vladici i pjesniku Petru II Petroviću Njegošu kao podloga za pjesničko djelo Lažni car Šćepan Mali.
O Šćepanu Malom su u doba Jugoslavije snimljena dva filma: Lažni car 1955. godine, koji predstavlja prvo ostvarenje crnogorska kinematografije i godine 1979. mnogo poznatiji Čovjek koga treba ubiti ili Legenda o lažnom caru Šćepanu Malom u režiji Veljka Bulajića, koji je kombinirao istoriju sa elementima fantastike.
Il sorpasso
Il sorpasso je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Dina Risija, poznata kao jedno od najhvaljenijih ostvarenja u njegovoj filmografiji, odnosno žanra commedia all'italiana i italijanske kinematografije uopće.
Protagonist, koga tumači Vittorio Gassman, je Bruno, rimski plejboj koji za vrijeme ferragosta 1962. godine sticajem okolnosti ne može nabaviti cigarete, a pri čemu mu pomogne slučajni namjernik, skromni i stidljivi student Roberto (čiji lik tumači Jean-Louis Trintignant). Radnja prikazuje kako ga u znak zahvalnosti pozove da mu pravi društvo dok u svom sportskom automobilu Lancia Aurelia B24 putuje po Laziju i Toskani, te kako dva bitno različita muškarca doživljavaju brojne pustolovine.
Risi je ideju za Il sorpasso dobio nakon što ga je jedan od njegovih producenata prilikom rutinske vožnje, ostavši bez cigareta, impulzivno odvezao do Švicarske. Film se odlikovao izuzetno detaljnom i pažljivom karakterizacijom, prije svega u slučaju Bruna, za koga se na kraju ispostavi da njegov ekstrovertni karakter i imidž zavodnika predstavlja krinku iza koje se kriju brojne frustracije. Il sorpasso se također isticao nastojanjem da se što detaljnije prikaže opći duh vremena tadašnje Italije u jeku ekonomskog buma, ali i na implicitan način prikaže njegovo naličje kroz često destruktivne posljedice nastojanja da se razmeće materijalnim bogatstvom. To je posebno došlo do izražaja u mračnoj i za tadašnju publiku šokatnoj završnici. Film se također isticao i pažljivo odabranim soudntrackom, a koji je uključivao i znamenitu pjesmu Quando, quando, quando koja je postala veliki međunarodni hit.
Sam film ispočetka nije imao uspjeh, što se prije svega tumačilo njegovim krajem. Reputacija mu je, međutim, tokom godina počela rasti, te je stekao i svojevrstan kult status. Tome su pomogle i česte usporedbe sa znamenitim američkim filmom Goli u sedlu snimljenim nekoliko godina kasnije.
Tandem Gassman-Trintignant je sljedeće godine nastupio u filmu Il successo, koji se ponekad naziva njegovim neslužbenim nastavkom.
María Esthela, Reynosa
María Esthela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
San Lorenzo, Santiago Tuxtla
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Leamna de Jos, Bucovăț
Leamna de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bucovăț.
Portus Julius
Portus Julius (na latinskom doslovno: "Julijeva luka") bila je luka, odnosno glavna baza rimske carske mornarice, smještena u Mizenumu na zapadnom rubu Napuljskog zaljeva. Prvi put ju je sagradio Marko Vipsanije Agripa godine 38. pne. kako bi se pripremio za slamanje sicilijanskog ustanka, ali je ubrzo nakon završetka rata napuštena. Ponovno je izgrađena godine 27. pne. te je otada služila kao sjedište Classis Misenensisa - glavne flote za zapadni dio Mediterana. Luka je sadržavala najmanje tri umjetna jezera za opravku brodova, odnosno uvježbavanje posada. Pitku vodu joj je davao znameniti rezervoar poznat pod imenom Piscina Mirabilis.
Leamna de Jos, Bucovăț
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 332 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Heroica Ciudad de Tlaxiaco, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Heroica Ciudad de Tlaxiaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Arthon-en-Retz
Arton an Rec je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara.
Boston Bar
Boston Bar (Boston Bar First Nation), jedna od bandi Ntlakyapamuk (Ntlakapamux) Indijanaca iz Fraser Canyona u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Ime dolazi po gradiću Boston Bar prozvanom po zlatonosnom pijesku i sprudima rijeke Fraser iz kojeg su u vrijeme zlatne groznice vadili zlato mnogi tragači što su brodovima dolazili poglavito iz Bostona. Izvorni indijanski naziv grada bio je Quayome.
Danas žive u sljedećim rezervatima: Austin's Flat 3, Boston Bar 1a, Boston Bar 8, Boston Bar 9, Boston Bar 10, Boston Bar 11, Bucktum 4, Kopchitchin 2, Paul's 6, Scaucy 5, Shrypttahooks 7 i Tuckkwiowhum 1.
Il successo
Il successo je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Maura Morassija. Poticaj za snimanje je dao prethodne godine snimljeni Il sorpasso, sa kojim dijeli elemente zapleta, dva glavna glumca, a čiji je režiser Dino Risi također pomogao Morassiju pri režiji. Protagonist, čiji lik tumači Vittorio Gassman, je rimski intelektualac frustriran time što njegov uredski posao ne donosi željeno materijalno blagostanje, ali kome se prilika pruži kada dozna za građevinski projekt na Sardiniji i odluči otkupiti tamošnje zemljište kako bi ga naknadno preprodao. Radnja prikazuje njegove napore da nabavi novac za špekulaciju od rođaka i prijatelja, ali i kako se zbog toga počinje otuđivati od porodice i najboljeg prijatelja (koga tumači Jean-Louis Trintignant).
El Durazno, San Nicolás Tolentino
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Nicolás Tolentino.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Uzzi, Caserta
Uzzi je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.