cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crnogorsko primorje
Geografske odlike
Jedna od najupadljivijih odlika regije jeste slaba razuđenost obale (koeficijent razuđenosti je nešto manji od 3,0) izuzev Boke kotorske. Zbog južnijeg položaja i zatvorenog zaleđa to je najtopliji deo jadranskog primorja. Šest meseci godišnje srednje mesečne temperature vazduha su iznad 18 -{°C}-. Deo Crnogorskog primorja od Boke kotorske do reke Bojane karakteriše sitna razuđenost sa klasično izraženim klifovima, između kojih su formirani veći i manji zalivi, sa niskim i peskovitim obalama.
Ukupna dužina plaža je 52 -{km}- sa površinom oko 1,5 mil. -{m²}-. Plaže se odlikuju različitim granulacijskim sastavom: od ulcinjske plaže duge 12 -{km}-, sa najsitnijom mogućom granulacijom, do plaže u Igalu sa granulacijom od 3—30 -{mm}-.
Villa Reales de Serdán, Chalchicomula de Sesma
Villa Reales de Serdán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Crnogorsko primorje
Geografske odlike
Strmi planinski odseci u neposrednom zaleđu i specifičnosti istorijskih razvoja otežavali su saobraćajne, prirodne i kulturne veze sa zaleđem.
Nekoliko krečnjačkih odseka i prostrana kraško-fluvijalna površ razdvajaju veliku, maslinicima obraslu kotlinsku niziju Bara i Ulcinjsko-vladimirsko polje ko je predstavlja najveći nizijski prostor crnogorskog primorja i njegov najjužniji deo. Ovde se prepliću kopno i raznovrsne barske, jezerske i podzemne vode, pa je veoma razvijena hidrofilna vegetacija. More je duboko prodrlo u kopno i tu se formiralo Zaganjsko jezero, oko kojeg se nalaze prostrana zaslanjena zemljišta. Tu je izgrađena i jedina solana na crnogorskom primorju. Na prostoru Petrovca i Bara locirane su dve značajne kopnene saobraćajnice (Jadranska magistrala i železnička pruga Beograd—Bar) i luka Bar, najvažnije saobraćajno središte na Crnogorskom primorju.
U periodu od 1960—80 primorska regija doživljava dinamičan društveno-ekonomski razvoj. Na razvoj su odlučujuće delovala dva faktora: razvoj svih vidova saobraćaja (izgradnja Jadranske magistrale, koja je svojim kontinetalni delom bila povezana preko Kosovske Mitrovice na Ibarsku magistralu i izgradnja železničke pruge Beograd—Bar) i turizam, koji je doprineo transformaciji prostora i naselja i radikalnim promenama socijalno–ekonomskog sastava.
Razvoj turizma uslovio je formiranje potpuno novih turističkih naselja: Njivice i Igalo kod Herceg Novog, Sveti Marko kod Tivta, Nova Budva, Bečići, Pržno i Sveti Stefan na području Budve, Sutomore i Perućice na području Bara, Velika Plaža kod Ulcinja i dr.
Za razvoj pomorstva Crnogorsko primorje, a naročito Boka kotorska, ima izvanrednu tradiciju i povoljne uslove. To se naročito odnosi na razvoj trgovačke flote i razvoj Brodogradilišta u Bijeloj i Remontni zavod u Tivtu. Razvoj industrije takođe doprinosi privrednom razvoju, naročito na području Kotora, Herceg Novog, Tivta i Ulcinja. Značaj poljoprivrede se smanjuje, a nešto veći je u područjima Ulcinja i Bara.
Dinamičan razvoj prekinut je posle katastrofalnog zemljotresa od 15. aprila 1979. u kojem su pored ljudskih i materijanih gubitaka nenadokndivu štetu pretrpeli kulturnoistorijski spomenici, a naročito tipična i autohtona ruralna naselja i stare urbane celine Ulcinja, Bara, Budve, Kotora i Herceg Novog. 450 × 350px|mini|Igalo, Boka Kotorska
Stanovništvo
Stanovništvo ovog dijela Crne Gore je dosta heterogeno, uz relativnu većinu crnogorske nacije. Vjerski je apsolutna većina pripadnika Srpske pravoslavne crkve, a jezički, većinski se govori crnogorski jezik.
Turizam
Glavni turistički centar Crne Gore je Budva. Pored nje, Crna Gora ima još mnogo važnih turističkih gradova od kojih su najpoznatiji: Bar (Crna Gora), Ulcinj, Petrovac, Bečići, Kotor, Herceg Novi i Tivat. Pored gradova na Crnogorskom primorju su izuzetno popularna manja turistička naselja. Ona su postala toliko popularna zbog svoje bogate istorije ili lijepe prirode i ambijenta. Među njima posebno se ističu Perast, Prčanj, Kumbor, Buljarica... Takođe na Crnogorskom primorju postoje mnogi hotelski kompleksi. Mnogo je popularan grad-hotel Sveti Stefan koji je u stvari poluostrvo. Zbog povoljnih prirodnih uslova razvijeni su mnogi kopneni i vodeni sportovi koji privlače turiste.
Istorija
Primorje Crna Gore se odlikuje veoma bogatom i raznovrsnom istorijom. Postoje tragovi o postojanju čovjeka na ovom prostoru još u praistoriji. U Lipcima postoji pećina sa praistorijskim crtežima koji prikazuju lov na jelene. Grad Risan u Bokokotorskom zalivu je bio glavni grad Ilirske države sve dok taj prostor nisu osvojili Rimljani. Iz perioda srednjeg vijeka su ostale mnoge tvrđave i stari gradovi. Do danas su se najbolje očuvali stari gradovi Bar, Budva, Kotor, Herceg Novi i Ulcinj.
El Tepozán Dos, San Felipe
El Tepozán Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2034 m.
Ruși, Zlatna
Ruși je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Zlatna.
Glionitrin A
Glionitrin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 353,374 Da.
Konnivesi
Konnivesi je srednje veliko jezero na jugu Finske] koje leži na razmeđi regija Päijänne Tavastija i Kymenlaakso.
Karakteristike
Jezero Konnivesi leži u slivu rijeke Kymijoki, na nadmorskoj visini od 77.4 metra, istočno od grada Heinola. Proteže u dužinu od nekih 20 km, ima površinu od 49.59 km², prosječna dubina mu je 8 metara a najveća 53 m.
Otoci i poluotoci dijele jezero na više bazena, koji se zovu: Ulppaanselkä, Kirkkoselkä, Levijärvi, Jyrängönvirta. Ovaj posljednji se na kraju suzuje u kanal kojim je Konnivesi povezan sa Jezerom Ruotsalainen.
Galway
Galway (irski:  Gaillimh) je grad u Irskoj. Nalazi se na zapadnoj obali Irskog otoka.
Rincón las Limas, Carrillo Puerto
Rincón las Limas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Galway
Povijest
Područje Galwaya je bilo naseljeno već u vrijeme prapovijesti. Utvrđenje na mjestu ušća rijeke Corrib u more izgrađeno je 1124. i ono je bilo preteča današnjeg grada. Ubrzo se oko tvrđave izgradilo manje naselje koje su 1230. osvojili engleski Normani. Naselje je 1484. dobilo gradska prava, u to vrijeme grad je bio važna međunarodna luka pod vlašću 14 trgovačkih obitelji (tzv. "plemena").
Tokom 16. i 17. stoljeća, za vrijeme nemira i ustanaka etničkih Iraca, Galway je ostao lojalan engleskoj kruni. Nemiri sa kraja 17. stoljeća poremetili su gradski razvoj, pa je grad naglo izgubio na značaju. Privreda je propadala u 19. stoljeću u razdoblju irske gladi.
Galway je od 1921. u sastavu Republike Irske. Oporavak grada započeo je tek poslednjih desetljeća, kada je ponovo zabilježen nagli razvoj i rast.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2006. godine u Galway Cityu i njegovoj okolici živi 72.729 stanovnika, od čega 72.414 živi u gradskim granicama a 315 živi u gradskoj okolici odnosno županiji Galway. Oko 78% stanovništva su Irci rođeni u Irskoj, dodatnih 5% su Irci rođeni izvan Irske. Oko 17% stanovništva su doseljenici uglavnom iz Poljske i ostalih srednjoeuropskih i baltičkih zemalja, kao što su Latvija i Litva.
San Pancrazio, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
Patelle, Cuneo
Patelle je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1117 m.
Climax, Minnesota
Klajmaks je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 267, što je 24 (9,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Cuchi, Arteaga
El Cuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Sepahan Isfahan
Sepahan (perz. سپاهان; dosl. vojnički) je iranski nogometni klub iz Isfahana. Osnovan je 2. 7. 1953. godine, a glavno igralište mu je Stadion Nakš-e Džahan koji će nakon završetka renoviranja 2015. primati 75.000 gledatelja. Od 2001. godine klub su vodila trojica hrvatskih trenera: Stanko Poklepović, Luka Bonačić i Zlatko Kranjčar.
Domaći
Sepahan je četverostruki osvajač iranskog prvenstva i trostruki osvajač državnog kupa. Bio je prvi nogometni klub koji je bio prvakom Irana, a da nije bio iz Teherana.
Inozemni
U međunarodnim mjerilima, najveći je klupski uspjeh bio ulazak u osminu završnice azijske Lige prvaka u sezoni 2006./07., kojeg su izborili prvim mjestom u svojoj natjecateljskoj skupini. Uspjeh su ostvarili predvođeni Lukom Bonačićem.
Chamizal, Guadalupe
Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Las Presitas, Choix
Las Presitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Chamizal, Guadalupe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1086 m.
Las Presitas, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Barrio Guadalupano, Calnali
Barrio Guadalupano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1101 m.
Zob-Ahan Isfahan
Zob-Ahan (perz. ذوب‌آهن) je nogometni klub iz iranskog grada Isfahana. Klub je 6. 7. 1969. godine osnovao Muhamed-Ali Tagizade Farahmand, a glavno igralište mu je Stadion Fuladšaher koji prima 31.439 gledatelja. Pokrovitelj mu je Isfahanska čeličana, dok mu je najveći rival isfahanski Sepahan kojem je pokrovitelj čeličana Fulad Mobarake.
Zob-Ahan sudjeluje u iranskoj prvoj nogometnoj lizi i najveći uspjeh mu je 2. mjesto ostvareno u sezonama 2004./05., 2008./09. i 2009./10.. Klub je također i dvostruki osvajač državnog kupa.
El Zapote, Las Margaritas
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1047 m.
Jacqueline Susann
Jacqueline Sussan (20. august 1918 - 21. septembar 1974) bila je američka književnica, najpoznatija po romanu Valley of the Dolls iz 1966. godine koji je, usprkos izuzetno loših kritika, postao najprodavanijom i najpopularnijom knjigom svom vremena. Taj je roman, kao i dva sljedeća - The Love Machine (1971) i Once Is Not Enough (1974) - došla na vrh liste bestselera New York Timesa, učinivši Susann prvim autorom koji je to postigao sa tri različita naslova.
Susann se pisanjem počela ozbiljno baviti 1960-ih nakon dvije decenije ne baš previše uspješne glumačke karijere koju je uglavnom provela na Broadwayu i televiziji, ali tokom koje se upoznala sa brojnim ličnostima iz svijeta industrije zabave i njujorškog otmjenog društva, a koji će kasnije postati modeli za likove njenih djela, zbog toga često opisivanih kao romani sa ključem. Na početku karijere je upoznala i svog muža, teatarskog agenta Irvinga Mansfielda koji će kasnije razviti prve moderne tehnike promocije knjiga, a zahvaljujući kojima je stekla izuzetnu popularnost i brojne poklonike usprkos poraznih kritika. Na početak spisateljske karijere ju je, prema vlastitim riječima, potakao rak dojke, zbog koga se bila prisiljena podvrći mastektomiji i poslije tvrdila da je "sklopila sporazum sa Bogom prema kome će, ukoliko joj da još deset godina života, postati najprodavanija autorica na svijetu". 1973. godine joj je, tokom promocije romana Once Is Not Enough dijagnosticiran rak pluća od koga je preminula godinu dana kasnije.
IC 313
IC 313 (također poznat kao MCG 7-7-73, PGC 12558 i UGC 2682) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 204 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 0,90 (53 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 14. septembra 1888. godine.
Pavignane, Modena
Pavignane je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Runc, Zlatna
Runc je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Zlatna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 802 m.
El Manantial, Carrillo Puerto
El Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Pai, Verona
Pai je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Chahryar Adle
Chahryar Adle (Teheran, 4. 2. 1944. – Pariz, 21. 6. 2015), iransko-francuski arheolog, historičar, iranist i profesor, ekspert za UNESCO-vu Svjetsku baštinu u Iranu.
Biografija
Adle je rođen 1944. u Teheranu (određeni izvori prema 1322. AP kao godinu rođenja pogrešno navode 1943), u plemićkoj porodici Adl porijeklom iz grada Tabriza. Nakon što je u rodnom gradu završio osnovnu školu i gimnaziju, godine 1959. odlazi u Pariz i studira arheologiju i historiju umjetnosti na École du Louvreu i Univerzitetu Sorbonne. Godine 1973. priključio se francuskom Nacionalnom centru za naučno istraživanje (CNRS) i ostao je njegovim aktivnim članom sve do svoje smrti. Doktorat je obranio 1977. na Sorbonni, s temom o vojnim pohodima Abasa Velikog odnosno safavidsko-turkestanskim odnosima krajem 16. vijeka. Tokom 1970-ih Adle se intenzivno bavio crtanjem i fotografiranjem drevnih iranskih građevina, prije svega ahemenidske ostavštine u Farsu.
Neposredno nakon izbijanja Iranske revolucije, Adle se vratio u Iran i odigrao je važnu ulogu u lobiranju potpisivanja UNESCO-ve konvencije o Svjetskoj baštini. Njegovi napori pokazali su se uspješnim i 1979. na listu Svjetske baštine uvršteni su Perzepolis, Čoga Zanbil i isfahanski trg Nakš-e Džahan. Od 2002. godine, pažnju je preusmjerio na konzervaciju Taht-e Sulejmana, Pasargada, Sultanije, armenskih samostana (sv. Stjepana i sv. Tadeja), te zaštitu ismailitske Alamutske tvrđave. Predmetom njegovih istraživanja bili su još Togrulov toranj u Raju, Partski dvorac u Horheu, teheranska Golestanska palača, citadela u Bamu i tradicionalni sistemi kanata. Brojna navedena zdanja tokom 2000-ih i 2010-ih također su uvrštena na listu Svjetske baštine.
Adle se između ostalog bavio i proučavanjem tragova iranske civilizacije u današnjem Afganistanu i Turkmenistanu, a osim arhitekture istraživao je još opus Dust-Muhameda Heravija, istaknutog kaligrafa iz 16. vijeka. Zajedno s B. Hourcadeom pokrenuo je projekt o historijskoj baštini grada Teherana, što je naposljetku rezultiralo dvojezičnom francusko-perzijskom publikacijom (1992. i 1997) pod naslovom "Teheran: Capitale Bicentenaire". Među Adleovim brojnim dostignućima su predsjedništvo nad UNESCO-vim Međunarodnim naučnim odborom za centralnoazijsku civilizaciju od 1990. godine, uredništvo UNESCO-vog viševolumenskog projekta "History of Civilizations of Central Asia", istraživačko direktorstvo u CNRS-u, te služba ICOMOS-ovog izaslanika za Iran od 2009. godine. Dana 5. oktobra iste godine nagrađen je UNESCO-vom medaljom zbog izvanrednih doprinosa o regionalnim historijama.
Hanko
Geografske karakteristike
U gradu živi gotovo polovica stanovnika kojima je švedski materinji jezik, točnije njih 43,8 %.
Chahryar Adle
Biografija
Adle se ženio dva puta i imao je jednog sina (Homajuna). Preminuo je od srčanog udara 21. 6. 2015. u Parizu, nakon čega mu je lijes prebačen u Teheran i njegovoj porodici je ostavljen izbor mjesta pokopa. Adleov brat Kamran zatražio je da ga se sahrani uz rajski Togrulov toranj, no vlasti su odbile takvu opciju. Kao alternativa razmatrana je i mogućnost da se pokopa u Heratu, afganistanskom gradu u kojem se nalaze grobnice nekih njegovih predaka. Naposljetku je sahranjen u aleji velikana na gradskom groblju Behešt-e Zahra na jugu Teherana.
Hanko
Historija
Historija grada usko je isprepletena sa historijom pomorstva, on se prvi put spominje kao toponim krajem 13. vijeka, za koji se zna da se od 15. vijeka koristi kao luka.
Pravi razvoj Hanaka počeo je tek nakon 1873. kad je izgrađena željeznička pruga do mjesta, pa je on već slijedeće 1874. dobio povelju o statusu grada od ruskog cara Aleksandra II.
Nakon Zimskog rata (1939. - 1940.) Finska je morala predati Utvrdu Hankoniemi Sovjetskom Savezu da je on koristi kao svoju vojnu bazu. To nije dugo potrajalo jer su Finci ponovno zauzeli početkom decembra 1941. za takozvanog Nastavljenog rata koji su započeli istovremeno sa Operacijom Barbarossa.
Privreda
Hanko živi od luke turizma i nešto malo industrije.
San Pedro Concepción Candelaria, Chalchicomula de Sesma
San Pedro Concepción Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2442 m.
Metlatépetl, Calnali
Metlatépetl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1067 m.
Стопања
Стопања је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 1325 становника (према попису из 1991. било је 1467 становника).
Историја
До Другог српског устанка Стопања се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Стопања улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Стопања живи 1083 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,5 година (39,5 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 361 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Pevaj, brate!
Pevaj, brate! je srpska televizijska serija, nastala kao produkt velikog interesovanja za istoimenu pozorišnu predstavu. Prva sezona serije emitovana je od 14. oktobra 2011. na Prvoj televiziji.
Sinopsis
Pevaj, brate! je komedija koja se bavi svetom pop i rok muzike, pevačima i muzičarima koji pokušavaju da pronađu sebe u okruženju kojim dominira folk. Propali metalac Fajta, hiphoper U-Džejl i pop pevač Marijan, trojica su izuzetno različitih muzičara.
Svaki od njih, na svoj način, pokušava da uspe u zemlji koja nema ni muzičku scenu, ni muzičku industriju, samo jedno veliko more talenata i antitalenata. Spojio ih je Fajtin studio i - beznađe. Fajti, propalom rokeru, diskutabilno uspešnom muzičkom producentu, i sjajnom toncu je preko potreban novac, što zbog gole egzistencije, što zbog pritiska na koji njega vrši njegova supruga, jer želi da rodi bebu. Marijan i U-Džejl pokušavaju da snime kakav-takav projekat kod Fajte, i naravno sukobljavaju se oko termina za snimanje. Fajta pokušava da ih pomiri, svestan da mora nekako da im uzme novac jer mu gazdarica stana, Silvana, diše za vratom zbog neplaćene kirije.
Za divno čudo, to mu uspeva. Svađajući se oko termina, muzike i pogleda na svet, U-Džejl i Marijan stvaraju nešto novo, krpeći međusobno svoje problematične talente. Kombinacija predstavlja neku sumanutu verziju epskog narodnog hip-hopa sa primesama pop refrena, i Fajta u tome vidi moguću zaradu. Ali, i ne samo zaradu, on vidi mogućnost da se, zajedno sa njima, probije na estradu uz nešto sasvim novo. Tako nastaje ideja o projektu Zelena Grana.
Los Barbechos, Totutla
Los Barbechos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Totutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
Valley of the Dolls
Valley of the Dolls, u Jugoslaviji originalno obavljen pod naslovom Dolina lutkica, je debitantski roman američke spisateljice Jacqueline Susann, originalno objavljen 1966. godine, poznat kao jedna od najpopularnijih knjiga svog vremena i komercijalno najuspješnijih u historiji američkog izdavaštva.
Hacienda Vieja, Salamanca
Hacienda Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Summerside, Ohio
Samersajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Hacienda Vieja, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Valley of the Dolls
Roman ima tri protagonistice koje, svaka na svoj način, pokušava uspjeti u američkoj industriji zabave - Anne Welles, ljepotica iz Nove Engleske koja sanja o glumačkoj karijeri na Broadwayu; Neely O'Hara, vodviljska zabavljačica koja nije u stanju iskoristiti svoj talent; Jennifer North, dobrodušna šougerla koja samo sanja da pronađe ljubav svog života. Radnja romana se odvija tokom dvadeset godina - do 1945. do 1965. godine - u Broadwayu i Hollywoodu i prati njihove karijere, tokom koje sreću mnoge živopisne ličnosti, ali i doživljavaju brojna razočaranja zbog kojih su prisiljene koristiti svoje "lutkice" - pilule sa amfetaminima i barbituratima.
Summerside, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.083, što je 440 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Valley of the Dolls
Čitatelji su u likovima romana aluzije na stvarne celebrityje kao što su Carole Landis, Dean Martin, Judy Garland i Ethel Merman, a zbog čega se često navodio kao roman sa ključem. Nakon što je objavljen, doživio je porazne kritike, ali je, dijelom zahvaljujući inovativnoj i agresivnoj marketinškoj kampanji, postigao nezampćen uspjeh. Kada je 1974. Susann umrla, Guinessova knjiga rekorda ju je na temelju podataka o 17 miliona prodanih primjeraka proglasila "najprodavanijim romanom u historiji".
Već 1967. godine je napravljena istoimena filmska ekranizacija, koju je međutim Susann žestoko kritizirala. Godine 1981. je njen udovac Irving Mansfield producirao televizijsku miniseriju, a 1994. je snimljena kratkotrajna istoimena televizijska sapunica koja je kao osnov zapleta uzela motive Susannine knjige.
Prva bitka kod Montaigua
(Prva) bitka kod Montagiua se odigrala 16. septembra 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeu između snaga republikanske vlade na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani. Do nje je došlo nakon početka velike ofenzive koju su na pobunjeničkui teritoriju u Vandeji pokrenule republikanska Armija obala Bresta i Majnčka armija, potonja sastavljena od iskusnih veterana Rata Prve koalicije i tokom koje su uspjele relativno brzo prodrijeti u dubinu pobunjeničke teritorije, tako da je Legé, sjedište pobunjeničkog vođe Charettea 14. septembra osvojeno bez borbe, a republikanci tamo oslobodili 1200 zarobljenih vojnika i pristaša Republike. Republikanci su nastavili napredovanje, te su 16. septembra u tri kolone napali pobunjeničko uporište Montaigu. Borba koja je počela puškaranjem se intenzivirala tek kada je pred Montagiu stigla kolona republikanskog generala Klébera, prethodno zadržana zbog problema sa vučom artiljerije. Tada se pobunjenički otpor slomio, te je otpočelo panično bježanje; republikanci su pobunjenike gonili konjicom, pri čemu su brojni bjegunci posječeni. Iako je Kléber inzistirao da se isti dan nastavi napredovanje prema Clissonu, republikanki general Jean-Michel Beysser se tome suprostavio, tvrdeći da su njegove trupe previše iscrpljene. Kléber je Clisson zauzeo tek sljedeći dan.
Pautassi, Cuneo
Pautassi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Medeni mjesec (razvrstavanje)
Medeni mjesec ili medeni mesec tradicionalno označava bračno putovanje ili period koje mladenci uživaju na početku braka. Također može označavati:
Teatarske maske
thumb|Tragička maska - rimski mozaik u Pompejima Maske (grčki: πρόσωπον, latinski: persona) bile su važan rekvizit u antičkom teatru, pošto su ih grčki i rimski glumci nosili u gotovo svim dramskim izvedbama. Taj običaj vuče poreklo iz prakse bojanja lica određenim sokovima i bojama i iz prerušavanja na svetkovinama u čast Dionisa, gde se prikladnom smatrala crvena boja. No lišćem se pokrivalo lice i pre nego što su nastale prve maske, a čujemo i za maske pravljene od kore drveta.
Grčki teatar
Kako se grčka drama razvila iz svetkovina u čast Dionisa, vrlo je verovatno da je neka vrsta maskiranja postojala od samih početaka dramskih prikazivanja. Tespid je lice mazao prvo belim olovom, zatim prkosom i napokon je uveo platnene maske. No, Suda kaže da je uobičajene teatarske maske uveo Heril sa Samosa, dok se na drugim mestima taj izum pripisuje Eshilu, premda je on verovatno "samo" usavršio i dovršio ceo komplet teatarskih rekvizita i kostima. Ženske je maske navodno prvi uveo tragičar Frinih. Aristotel u Poetici kaže da nije poznato ko je uveo maske u komičkim predstavama. Neke su maske pokrivale samo lice, ali čini se da su uglavnom pokrivale celu glavu kao viziri i bile kaiševima pričvršćene ispod brade, jer se kosa uvek opisuje kao deo maske. To je svakako bio slučaj u tragičkim predstavama, gde je veličina glava morala da se prilagodi stasu glumca, čija je visina na pozornici bila povećana jer je na nogama nosio specijalne visoke čizme (cothurnus, v. Filonid).
Tragičke maske
Premda nam se može učiniti čudnim to što su stari korišćenjem maski lišili publiku mogućnosti da posmatra različite izraze lica kod glumaca na pozornici, ipak se mora imati u vidu da bi u ogromnim pozorištima antičkog sveta, uz to smeštenim pod vedrim nebom, većini gledalaca bilo nemoguće razlučiti detalje glumčevog lica. Zbog toga su karakteristike pojedinih maski bile veoma snažno istaknute. U većini antičkih tragedija kao likovi su se uglavnom pojavljivali bogovi i heroji, a njihovi karakteri bili su tako dobro poznati gledaocima, da se mogu smatrati tipskim. Tako je po pojavljivanju nekog lika na pozornici svako odmah znao o kome se radi, a grčkoj publici bilo bi i teško da zamisli da bi neki bog ili heroj mogao imati lice jednog običnog čoveka-glumca. I zbog visokih čizama koje su nosili glumci u tragediji takođe je bilo neophodno da se proporcionalno uveća ceo lik ili bi inače glumčev stas bio smešno disproporcionalan. Napokon, svečani karakter antičke tragedije nije dopuštao toliku raznolikost u držanju likova kao moderna tragdija: kako kaže Müller, savršno je moguće zamisliti Eshilovog Oresta, Sofoklovog Ajanta ili Euripidovu Medeju kako tokom cele predstave imaju isti izraz na licu. Ali nema razloga pretpostaviti da je tako zaista i bilo, jer ako su okolnosti to zahtevale, glumci su mogli u pauzama zameniti maske. Nije sigurno da su otvorena ili poluotvorena usta na maskama takođe imala veze s visinom glasa kojim je glumac govorio, kako to pretpostavlja Aul Gelije, ali znamo da je iz različitih razloga tragički glumac morao imati jak i zvučan glas. Maske su, kako se čini, nosili i nemi likovi i komički hor, a najverovatnije i hor u tragediji; znamo, na primer, da su Eumenide u Eshilovoj tragediji nosile maske sa zmijama u kosi. thumb|Bronzani kip glumca u grčkoj komediji, 3. vek pne. Maske u tragediji bile su uglavnom tipične za određene likove, pa su se stoga međusobno razlikovale po starosti, polu, činu i drugim odlikama likova koje su predstavljale. Julije Poluks, od koga potiče većina naših saznanja o ovoj temi, nabraja 28 tipičnih tragičkih maski: šest za starije muškarce, osam za mladiće, jedanaest za žene i tri za robove. Ali bilo je i drugih maski, čiji broj nije bio ograničen, jer su one mogle predstavljati i određene pojedince s njihovim osobitim karakteristikama, kao što su npr. Akteon s rogovima, slepi Tamirij s jednim crnim i jednim sivim okom, stooki Arg, Tira s izranjavanim obrazima zbog udara Sidere; a tu su takođe i predstave rečnih i planinskih bogova, kentaura, titana, giganata, Tritona, Minotaura itd., kao i alegorijskih likova kao što su Pravda, Smrt, Ludilo, Pijanstvo, Lukavstvo itd.
Mihăești, Mihăești, Olt
Mihăești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Mihăești.
Piedra de Amolar, La Yesca
Piedra de Amolar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Mihăești, Mihăești, Olt
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1957 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Piedra de Amolar, La Yesca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1875 m.
Teatarske maske
Komičke maske
U staroj atičkoj komediji, u kojoj su se na pozornici često pojavljivali likovi uglednih živih savremenika, bilo je neophodno da maske, makar su u izvesnoj meri možda i bile karikature, u osnovi verno odslikavaju lica ljudi koja je trebalo da prikažu, jer inače ne bi bilo moguće postići cilj komediografa. Znamo da nijedan izrađivač maski (σκευοποιός) nije hteo da napravi Kleonovu masku; Klaudije Elijan kaže da je Sokratova maska u Oblacima bila verna predstava tog filozofa. Naravno, horovi ptica i oblaka i sličnih bića morali su imati svoje posebne maske, kao i takvi čudni likovi kao što je Pseudartaban (Veliko kraljevo oko) u Aharnjanima. Prema tome, maske su u staroj atičkoj komediji u celini bile verne stvarnom životu i nisu sadržavale lakrdijaška preterivanja koja vidimo u maskama iz kasnijeg doba. Do promene u izgledu komičkih maski došlo je kad je zakonom zabranjeno da se u komediji predstavlja arhont i da se njegov lik pojavljuje na pozornici, a još i više kad je uskoro potom ova zakonska odredba proširena tako da je zabranila prikazivanje bilo kog atinskog građanina. Kao posledica takvih zakonskih odluka maske više nisu predstavljale konkretne pojedince, već grupe ljude, pa su uvedene maske tipične za pojedina zanimanja ili za ljude određene starosne dobi ili društvenog položaja, a neke su bile i groteskne karikature. Tako je u komediju uveden jedan broj tipskih likova ili maski. U novoj atičkoj komediji te su maske izgledale vrlo smešno i neprirodno, s ogromnim razjapljenim ustima, makar za likove koji su predstavljali niže društvene slojeve i starce. Poluks donosi popis tipičnih komičkih maski, koje su, kao i u tragediji, podeljene na pet vrsta: maske za starije muškarce, za mladiće, za robove, za starice i za mlade žene.
Maske u satirskoj igri
U satirskoj igri maske su predstavljale Satire, Silena i druge slične Dionisove pratioce, pa se izrazi na njihovom licu i oblik glave mogu lako zamisliti. Drugi likovi u satirskoj igri nosili su uobičajene tragičke maske. Poluks spominje jedino sedokosog Satira, brdatog Satira, golobradog Satira i starog Silena, koji je predstavljen kao starac, verovatno ćelav i s pomalo zverskim izgledom. Čini se da je postojalo više vrsta Silena. Svi likovi Satira imali su, izgleda, tipičan tupi nos i zašiljene uši.
Rimski teatar
thumb|Rimske maske, oko 100. pne. Što se tiče najranijih izvođenja drame u starom Rimu, Diomed izričito kaže da maske nisu korišćene, nego su nošene samo svojevrsne perike, tako da je sama boja kose ukazivala na to o kojem se liku radi: bela perika označavala je starca, crna mladog čoveka, a crvena roba. Čini se da u Terencijevo doba nisu upotrebljavane nikakve maske, kao i da su ih u tragediju uveli tek oko 110. pne. glumac Roscije, koji nije bio privlačnog izgleda, a bio je i razrok, i njegov zastupnik Minucije Protim. Neki Cincije Fališćanin navodno ih je prvi upotrebio u komediji, no prošlo je neko vreme dok ih publika nija prihvatila. No maske su već dugo pre toga upotrebljavane u atelanskoj igri, tako da se Roscijeva inovacija mora odnositi samo na tragediju i komediju. Što se tiče oblika rimskih maski, imajući u vidu doba u koje su preuzete iz Grčke, može se sa sigurnošću pretpostaviti da su odgovarale obliku maski koje su tada korišćene u grčkom teatru, a to potvrđuju i njihove predstave u svim umetnostima, pa i na slikama u Herkulaneju i Pompejima, gde su maske prikazane kao neprirodno deformisane i uvek sa široko otvorenim ustima. Tu pretpostavku potvrđuju i opisi rimskih pisaca.
Gliotoksin
Gliotoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 326,391 Da.
Las Barrancas, Buenaventura
Las Barrancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Buenaventura.
Egejski univerzitet
Egejski univerzitet (Ege Üniversitesi) je javni univerzitet u Izmiru u Turskoj. Institucija je osnovana 1955. godine i tada se sastojala od medicinskog i agronomskog fakulteta. Egejski univerzitet najstariji je od univerziteta u Izmiru i često ga se uvrštava među najprestižnije obrazovne institucije u zemlji.
Laguna el Carrizal, Las Margaritas
Laguna el Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 851 m.
O Rei do Gado
O Rei do Gado je brazilska telenovela, produkcijske kuće Rede Globo, originalno prikazivana 1996.
Sinopsis
Bruno živi u nesrećnom braku sa Leom, koja ga vara sa koristoljubivim Ralfom. Imaju dvoje dece, Leu i Markosa, koji vode isprazan život mladih bogataša. Kada sazna da ga vara, Bruno se razvodi od Lee i odlazi na ranč kako bi rešio tamošnje probleme. Na ranču upoznaje tajanstvenu Luanu, jednu od radnica, u koju se zaljubljuje. Žeremijas Berdinaci, Brunov stric, još uvek gaji mržnju između dveju porodica. On ima opsesiju prema Marijeti, bratanici koju nikada nije video, kćerki svog brata Đakoma Giljerma, i odlučuje da joj ostavi svo svoje bogatstvo.
Ranchito de Cabrera, Choix
Ranchito de Cabrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Dealu Roatei, Zlatna
Dealu Roatei je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Zlatna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
San José del Rayo, San Felipe
San José del Rayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2290 m.
Villaggio Il Castello, Cosenza
Villaggio Il Castello je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Zinaida Dedakin
Zinaida Dedakin (Beograd, 29. februar 1960) je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica.
Biografija
Zinaida Dedakin nije završila glumu ali je želela da se bavi glumom i prve pozorišne uloge odigrala je u Narodnom pozorištu u Zenici. U pozorištu na terazijama od 2006. godine igra u mjuziklu „Čikago“ kao i u predstavama „Neki to vole vruće“ i „Cigani lete u nebo“. Na filmu je sarađivala sa velikim stranim imenima.
El Plan de Téllez, Arteaga
El Plan de Téllez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 951 m.
Стублца
Стублца је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 210 становника (према попису из 1991. било је 236 становника).
Демографија
У насељу Стублца живи 166 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,5 година (38,5 код мушкараца и 40,4 код жена). У насељу има 53 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,96.
Fontana Nuova, Roma
Fontana Nuova je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Tres Hermanos, Carrillo Puerto
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
El Portezuelo, La Yesca
El Portezuelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1214 m.
Rancho Bolívar, Guadalupe
Rancho Bolívar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Pavullo nel Frignano, Modena
Pavullo nel Frignano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9063 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Bolton, North Carolina
Bolton je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 691, što je 197 (39,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ayacapa, Calnali
Ayacapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
El Milagro, Las Margaritas
El Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Zapote de Covarrubias, Salamanca
Zapote de Covarrubias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1885 m.
Bușca, Mihăești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1055 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
La Pampa (provincija)
thumb|275px|right| Provincija La Pampa ili Pokrajina La Pampa (šp. Provincia de La Pampa) je provincija smeštena u središnjem delu Argentine. Prema severu se graniči sa provincijama Córdoba i San Luis, prema severozapadu sa provincijom Mendoza, prema jugu sa provincijom Río Negro, prema istoku sa provincijom Buenos Aires. Glavni grad je Santa Rosa.
Pedaggera, Cuneo
Pedaggera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Bitka kod Pont-Barréa
Bitka kod Pont-Barréa se odigrala 20. septembra 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između snaga republikanske vlade na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani. Do nje je došlo dan nakon druge bitke kod Corona u kojoj je pobunjenički vođa Piron de La Varenne uspješno zaustavio republikansku ofenzivu iz Saumura na pobunjeničku teritoriju. 20. septembra je de La Varenne poslao dio svojih snaga da na rijeci Layon kod mjesta Saint-Lambert-du-Lattay zaustavi kolonu koju je vodio republikanski general Charles Duhoux de Hauterive; pobunjeničkim snagama je zapovijedao Duhouxov nećak Pierre Duhoux de Hauterive. Republikanci su imali nominalnu nadmoć u ljudstvu, ali je većina njihovih vojnika bila nedavno regrutirana i time po iskustvu inferiorna pobunjenicima koji su bili ratovali nekoliko mjeseci. Mladi Duhoux je dovoljno dugo pružao otpor da mu u pomoć stigne Piron de la Varenneovo pojačanje, a nakon čega su republikanci u kontranapadu natjerani u bijeg, te su izgubili svu artiljeriju. Stariji Duhuox je nakon tog poraza, zbog plemićkog porijekla, postao predmetom optužbi za izdaju, odnosno da je namjerno sabotirao bitku u korist svog pobunjeničkog nećaka.
El Sauz, Choix
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 877 m.
Colonia los Pinos, Totutla
Colonia los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Totutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Druga bitka kod Corona
Druga bitka kod Corona se odigrala 19. septembra 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeu između snaga republikanske vlade na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani. Do nje je došlo za vrijeme velike ofanzive koju su republikanci bili pokrenuli u zapadnim područjima Vandeje, a koje su nastojali podržati republikanski generali Rossignol i Santerre nastupajući sa svojim trupama iz Angersa. Santerreov prvi cilj je bilo mjesto Coron, koga je branilo oko 12000 pobunjenika pod Pironom de La Varenneom; Santerre je raspolagao sa oko 17000 ljudi, ali se samo 7000 moglo smatrati obučenim ili iskusnim vojnicima, a ostalo su bili neiskusni regruti. Santerreov napad je ispočetka dobro išao, ali mu je artiljerija zapela u pozadini, te su taj zastoj iskoristili pobunjenici pokrenuvši iznenadni kontranapad koje je potpuno demoralizirao republikance i natjerao ih u bijeg prema Saumuru. Piron de la Varenne je sljedeći dan porazio republikanskog generala Duhouxa u bitci kod Pont-Barréa.
San Paolo, Bolzano
San Paolo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
San Isidro, Guadalupe
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1087 m.
Globoidnan A
Globoidnan A je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 492,431 Da.
Río Negro (argentinska provincija)
thumb|275px|right| Provincija Rio Negro ili Pokrajina Río Negro (šp. Provincia de Río Negro) je provincija u južnom delu Argentine. Prema severu se graniči sa provincijom La Pampa, prema istoku sa provincijom Neuquén i Čileom, prema jugu sa provincijom Chubut a prema istoku se graniči sa provincijom Buenos Aires i izlazi na Atlantski okean. Glavni grad je Viedma.
Ojo Caliente, Buenaventura
Ojo Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Buenaventura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1573 m.
Тоболац
Тоболац је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 485 становника (према попису из 1991. било је 582 становника).
Демографија
У насељу Тоболац живи 388 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,7 година (40,9 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 144 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,37.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Glenwood, Arkansas
Glenvud je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Judino uho
Judino uho (sinonim Auricularia auricula, Hirneola auricula-judae) šumska je gljiva koja raste na trulim deblima bazge.
Opis
Kinezi je nazivaju „uho drveta“, „drveno uho“ (木耳) ili „uho crnog drveta“ (黑木耳), a Japanci „drvena meduza“ (キクラゲ).
Uporaba
left|thumb|Posebno dobro razvijen primjerak. Ova vrsta, kao i njoj srodne, se koristi u azijskom kulinarstvu već više od 1000 godina (obično osušena i samljevena u prah). Mogu se jesti svježe ili sušene. Ipak, najčešće se koristi kao dodatak juhi ili nekom kineskom jelu. Hranjiva vrijednost potječe od značajnog sadržaja bjelančevina, ugljikohidrata i minerala kao što su kalcij, fosfor i željezo. Judino uho je blagog okusa, te također bagog specifičnog mirisa.
Osim u kulinarstvu, rabi se i u kineskoj narodnoj medicini, kao lijek za poboljšanje rada krvotoka, liječenje krvarenja iz hemoroida i maternice, kod krvavih stolica i proljeva. Ljekovitost ove vrste je i znanstveno potvrđena.
Poznato je da se ne smije jesti u količini većoj od 150 g tjedno (svježe gljive) ili 15 g (sušene gljive), jer može izazvati neželjene posljedice.
Farmakologija
Auricularia auricula-judae bila je cilj istraživanja vezanih za  medicinski potencijal iste.Po jednom istraživanju iz 1980'tih  godina neki od  spojeva  izoliranih iz spomenute  pokazali su  izrazit antitumorni potencijal u eksperimentu na  miševima  kojima  je  implantiran sarkom 180. Ovo se kosi sa ranijim istraživanjima po kojima gljiva ne  posjeduje  nikakovu ljekovitost. Nadalje polisaharidi izolirani iz gljive  pokazali su  i hipoglikemički efekt.
Iz gljive je izolirana i supstanca  koja ima  antikoagulirajuća  svojstva. Druga studija  pokazala  je  da  se  iz gljive  mogu  dobiti i  supstance  koje  snižavaju  loš kolesterol.
Palazzi, Verona
Palazzi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Heinola
Heinola je grad i općina na jugu Finske od 19,695 stanovnika.
Geografske karakteristike
Heinola leži u Regiji Päijänne Tavastija, udaljen 30 km sjeveroistočno od Lahtija.
Grad se rasprostrostire od obala Jezera Ruotsalainen, pa duž kanala Jyrängönvirta, koje je dio Jezera Konnivesi.
Capilla de Guadalupe, Chalchicomula de Sesma
Capilla de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chalchicomula de Sesma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2534 m.
Heinola
Historija
U Heinoli je 1755. izgrađena crkva, tad je postala parohija od tri sela Vierumäki, Jyränköön i Lusiin.
Važnost mjesta porasla je 1776., kad ga je švedski kralj Gustav III odabrao za sjedište svog guvernera. Dolazak brojne administracije privukao je trgovce i zanatlije pa je Heinola 1800. narasla na gotovo hiljadu stanovnika.
Nakon osnivanja ruskog Velikog Vojvodstva Finska i nove teritorijalne podjele zemlje, grad je izgubio svoju administrativnu funkciju koja je preseljena u Mikkeli.
Kao kompenzaciju za to - 1839. dobio je povelju o statusu grada od ruskog cara Nikole I.
Heinola je postala prilično popularno lječilište, kad su 1891. osnovane terme, živost joj je dala i pedagoška škola osnovana 1899.
Željeznica je došla do grada tek 1932. nakon izgradnje mosta, koji je postao simbol grada pa je stavljen u gradski grb.
Heinola je naglo narasla nakon Drugog svjetskog rata podizanjem industrijskih pogona od 50-ih do 60-ih; drvna industrija, tekstilna industrija. thumb|left|240px| [[Tvornica celuloze na otoku Rautsalo]] Novi most Tähtiniemi otvoren je za promet 1993., a nekoliko godina kasnije do grada je stigao i autoput.
Grad i ruralna općina Heinolan maalaiskunta spojeni su 1997., što je značajno povećalo broj stanovnika.
Privreda
Heinola je i danas industrijski grad, u kom je najveći pogon tvornica celuloze na otoku Rautsalo.
Zapote de Negrete, Salamanca
Zapote de Negrete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
Pazzano di Sopra, Modena
Pazzano di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.