cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adriachem
Adriachem je hrvatska tvrtka sa sjedištem u Ulici dr. F. Tuđmana 344, Kaštel Sućurac. Tvrtka je osnova 1947. pod imenom Jugovinil, a ime Adriachem dobiva 1991. godine. Osnovni proizvodi su PVC proizvodi (filmovi i cijevi), te umjetna koža koja se koristi u automobilskoj industriji i industriji namještaja.
Găinești, Slatina
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2000 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 550 m.
Chichocta, Mezquital
Chichocta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Apalani, Acapulco de Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Monticelli, Novara
Monticelli je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Peter Fleming (pisac)
Putpukovnik Robert Peter Fleming (31. maj 1907 – 18. august 1971) bio je britanski pustolov, novinar, profesionalni vojnik i putopisac. Poznat je i kao stariji brat Iana Fleminga, književnika koji je stvorio lik Jamesa Bonda.
Biografija
Peter Fleming se rodio u Mayfairu kao sin advokata Valentinea Fleminga i Eveyln St. Croix Fleming. Imao je tri brata: Iana, Richarda (čiji će sin postati ugledni poslovni čovjek Adam Fleming) i Michaela. S obzirom da mu je djed bio ugledni i bogati škotski bankar Robert, odrastao je u izobilju. Otac, koji je od 1910. bio konzervativni zastupnik u Parlamentu je godine 1917. poginuo u Prvom svjetskom ratu. Na Peterov odgoj je otada značajan uticaj imala majka, koja je inzistiriala da se on i Ian okušaju u književnosti i umjetnosti, umjesto bankarstvu kojem će se posvetiti dva mlađa brata.
Fleming se, kao i Ian, upisao u elitnu školu Eton College, gdje se, za razliku od mlađeg brata, istakao kao besprijekoran učenik, te je između ostalog, uređivao školski list Eton College Chronicle. Potom se upisao na Christ Church College na Oxfordu gdje je stekao diplomu iz engleskog jezika i književnosti.
Fleming je nakon toga u aprilu 1932. godine odgovorio na oglas u Timesu kojim su se tražili kandidati za ekspediciju čiji je cilj bio otkriti sudbinu Percyja Fawcetta, istraživača nestalog u južnoameričkim džunglama nekoliko godina ranije. Iako eskpedicija, koja je trajala nekoliko mjeseci, nije postigla svoj cilj, Fleming ju je detaljno opisao u knjizi Brazilian Adventure, koja je objavljena sljedeće godine te postala bestseler.
Fleminga je Times poslao kao specijalnog dopisnika u Moskvu sa zadatakom da putuje do Pekinga preko Kavkaza, Centralne Azije i Transsibirske željeznice. Fleming je svoja iskustva opisao u knjizi One's Company. U Pekingu se sreo sa švicarskom pustolovkom Ellom Maillart te sa njom odlučio zajedno putovati do (tada britanske) Indije preko Tunganistana, oblasti na zapadu tadašnje Kine gdje je nedugo prije ugušena višegodišnja Kumulska pobuna. To je putovanje postalo temelj za njegovu knjigu News from Tartary.
Fleming se po povratku u domovinu, gdje je u međuvremenu postao celebrity, oženio za glumicu Celiju Johnson, sa kojom će imati troje djece, uključujući glumicu Lucy Fleming, koja će poslije postati jednom od direktorica izdavačke tvrtke Ian Fleming Publications.
Nedugo pred izbijanje Drugog svjetskog rata je Fleminga, koji je tada imao status rezervnog oficira Grenadirske garde, Ministarstvo rata angažiralo za projekt istraživanja neregularnog ratovanja, pri čemu je, zbog njegovog iskustva, poseban naglasak bio na kineskoj gerili koja se borila okupatorskih snaga nakon japanske invazije. Fleming je u proljeće 1940. nakratko sudjelovao u borbama u Norveškoj kao pripadnik tzv. Nezavisne čete, koja će biti jedna od preteča komandosa. U maju 1940. je vraćen u Britaniju gdje je dobio zadatak da počne pripremanje Domobranstva, milicijskih snaga zaduženih za obranu otoka od moguće njemačke invazije. Fleming je od njih počeo stvarati tajne Pomoćne jedinice, posebno obučene stay-behind paravojne formacije koje bi izvodile gerilske operacije u pozadini njemačkih snaga. Fleming je poslije premješten u Indiju, gdje je bio zadužen za obmanjivanje japanskih snaga na burmanskom bojištu.
Fleming se po završetku rata posvetio spisateljskoj aktivnosti. Preminuo je od srčanog udara za vrijeme lova.
Acahuales, Pahuatlán
Acahuales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Pahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
Carka Jovanović
Carka Jovanović (Kruševac, 28. februar 1896 — Beograd, 12. septembar 1994) je bila srpska filmska i pozorišna glumica.
Biografija
Milica-Carka Jovanović započinje glumačku karijeru 1919. u putujućem društvu Ljube Vukomanovića, a zatim je bila članica pozorišta Petra Hristilića (1921, 1924, 1925/26) Dušana Životića (1921/22, 1923//24, 1928-1930) Nikole Joksimovića, glumila je u niškom Narodnom pozorištu (1922/23), u Bitolju (1924/25) i Leskovcu (1926-28). Menjajući neprestano razna „povlašćena" „podrinjska", „timočko-kosovska", narodna i gradska pozorišta, Carka Jovanović se upornim i studioznim radom nametnula kao darovita i perspektivna mlada glumica. 1930. dolazi u Banjaluku u tek osnovano Narodno pozorište vrbavske banovine i tu će ostati narednih 11 godina. U ovon periodu će ova darovita glumica da pređe prirodan put od mladah heroina do zrelih žena. U prvim sozonama Carka Jovanović je sa podjednakim uspehom igrala i u drami i u komediji, u širokom rasponu od Juliške (Put oko sveta Nušića) i Pele (Zla žena, Sterije), preko Magde (Zlatarevo zlato Šenoe I Dežmana) i Mare (Graničari Frajdenrajha), do Stane (Koštana Stankovića) i Petre (Đido Veselinovića i Brzaka).Nakon stotinu odigranih uloga i glavnlh i epizodnih i onih sasvim sporednih, negde od sezone 1935/36, u svojoj četrdesetoj godini, ona postepeno počinje da kreira složene dramske karaktere zrelih žena:
! style="width: 12em;" |Uloga ! style="width: 12em;" |Naziv ! style="width: 12em;" |Autor Nakon jedanaest sezona provedernih u Banjaluci i oko 250 odigranih uloga,ona odlazi u Beograd (Umetnioko pozorište 1941-1943, Gradsko pozorište 1945/46, Jugoslovensko dramsko pozorište 1947-1949, Filmsko pozoršte 1949-1951), a zatilm je jedno kratko vreme igrala u Požarevcu (1946/47) i Valjevu (1947). Penzionisana je 1951. godine.
Ill (Vorarlberg)
Ill je rijeka u austrijskom Vorarlbergu, jugoistočna pritoka Rajne duga 75 km.
Carka Jovanović
Filmografija
<div id="GlumicaDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1947 ! 1947 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1950-te ▲ ! 1951 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1960-te ▲ ! 1962 ! 1966 <div id="GlumicaTV_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1958 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1960-te ▲ ! 1962 ! 1962 ! 1963 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1970-te ▲ ! 1975 <div id="GlumicaKratki_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1964
Ill (Vorarlberg)
Karakteristike
Ill izvire u masivu Silvretta pored granice sa Švicarskom ispod glečera Vermunt i Ochsental. Od tamo teče u pravcu sjevera, na svom putu do ušća prolazi kroz Dolinu Montafon u regiji Walgau i na kraju uvire u Rajnu nedaleko Feldkircha.
Puerto el Rancho, Hidalgo
Puerto el Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2478 m.
Ill (Vorarlberg)
Karakteristike
Najveće istočne pritoke su Litz (iz doline Silbertal), Aflenz (Dolina Klostertal) i Lutz (Dolina Walsertal), a sa zapada su to potoci Suggardinbach (Dolina Gargellental), Alvierbach (Dolina Brandner), Mengbach (Dolina Gamperdonatal) i Samina.
Ill ima sliv velik 1281 km², u njegovom gornjem toku podignuta su dva akumulaciona jezera Silvretta i Vermunt za potrebe hidroelektrana.
Descubridora, Sinaloa
Descubridora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Cuauhtémoc, Linares
Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Linares.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Lake Winola, Pennsylvania
Lejk Vinola je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 748.
Carugate, Milano
Carugate je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Yaalwakax, Oxchuc
Yaalwakax je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1191 m.
Ḩabīl Wudhāḩ, Sa'dah
Ḩabīl Wudhāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 892 m.
Fran Novaković
Fran Novaković (Zagreb, 30. avgust 1882 — Beograd, 21. januar 1957) je bio jugoslovenski filmski i pozorišni glumac.
Filmografija
<div id="GlumacDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1947 ! 1949 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1950-te ▲ ! 1951 ! 1953 ! 1955
Tulín, Chemax
Tulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Chemax.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Kavkaski zarobljenik (poema)
Kavkaski zarobljenik – prva iz ciklusa južnih bajronovskih poema Puškina. Započeo ju je pisati u Gurzufu, a dovršio 20. veljače 1821. u gradu Kamenki (tada imanju Vasilija Davidova).
Kavkaski zarobljenik, zajedno sa sljedećom poemom,  Bahčisarajskom česmom, bilo je njegovo najpopularnije djelo.
Valea Seacă, Nicolae Bălcescu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Guy od Dampierra
Guy od Dampierra, nizozemski: Gwijde Van Dampierre (oko 1225.-Compiègne, 7. mart 1305.) bio je flandrijski grof od 1278. do 1305 i markgrof Grofovije Namur od 1265.-1305.
Biografija
Rođen je kao drugi sin Willema II od Dampierra i Margarete od Konstatinopola flandrijske i hainautske grofice. Majku je nasljedio 1251. kad mu je stariji brat Willem III poginuo.
Guyeva vladavina nije prošla dobro, jer se našao u procjepu interesa između engleskog kralja Edwarda I čiji je saveznik postao i francuskog kralja Philippea IV koji mu je nominalno bio suveren. Philippe IV je želio povećati svoj utjecaj na Flandriju, a Guy je bio u dobrim odnosima sa Engleskom zbog vune koja je trebala njegovim tkalcima. Da bi ojačao savezništvo sa Edwardom I, Guy je 1294. zaručio svoju kćer za Edwardova sina.
To je toliko naljutilo Philippea IV da je napao i zauzeo Flandriju 1300., i odveo Guya sa sinovima i vodećim flamanskim plemićima u zarobljeništvo u Pariz. To je dovelo do pobune u Flandriji u kojoj je 19. maja 1302. masakriran francuski garnizon u Brugesu.
Odmah nakon tog 11. jula Flamanci su u Bitci kod Zlatnih mamuza kod Kortrijka porazili francusku vojsku. Ostarjeli Guy umro je u zarobljeništvu prije nego što je Kraljevina Francuska priznala nezavisnost]] Flandrije sporazumom sklopljenim u Athis-Monsu 1305.
El Carmen Chamena, Socoltenango
El Carmen Chamena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Socoltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
Colonia Francisco I. Madero, Saucillo
Colonia Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Saucillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1206 m.
El Indio, Saucillo
El Indio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Saucillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1180 m.
Kaštel Celio Cega
Kaštel Celio Cega je stara utvrda u Kaštel Starom.
Godine 1485.trogirski knez izdaje dozvolu za gradnju kaštela trogirskom plemiću Leonu Andreisu u predjelu Gostinj (u Kaštel Starom). Zbog blizine kaštel Koriolana Ćipika oko kaštela nije formirano naselje. Po povjesničaru Pavlu Andreisu (rođenom oko 1610.) piše da su Andreisi zamijenili sa Ceginima za njihov kaštel, koji je bio dotrajao i obnovili s ga velikim troškom. Ako je došlo do zamjene kaštela, onda su Celio Cege sa svoga bivšeg kaštela prenjeli ploču s natpisom o njegovoj gradnji 1501.godine na dotadašnji Andreisov kaštel, koji je prešao u njihovo vlasništvo, te se on danas naziva kaštel Celio Cega. Obitelj Celio Cega daruje svoju zemlju uz bedeme naselja za izgradnju župske crkve sv. Ivana Krstitelja.
Izvori
Pavao Andreis, Storia della Citta di Trau, Split, 1908.
Ivan Gudelj
Ivan Gudelj (Imotski, 21. rujna 1960.), bivši hrvatski nogometaš, današnji trener. Zbog bolesti je prekinuo igračku karijeru s 26 godina. Kao igrač bio je razoran, prodoran, podjednako uspješan u napadačkim i obrambenim akcijama i krasila ga je velika borbenost.
Klupska karijara
Počeo je igrati nogomet u Mračaju iz Runovića. Već od rane dobi pokazivao je naznake velikog talenta, pa je tako '79 na europskom juniorskom prvenstvu u Austriji, koji je Jugoslavija osvojila, proglašen najboljim igračem. Karijeru je započeo i završio u splitskome Hajduku u čijem je dresu odigrao ukupno 362 utakmice i postigao 93 pogotka. S Hajdukom 1979. godine osvaja naslov prvaka Jugoslavije, a 1984. i 1987. godine i Kup maršala Tita. Bio je članom velike Hajdukove generacije 1980-ih godina koja je bilježila sjajne rezultate vani, ali nedovoljno dobre u domaćoj ligi. Univerzalni Gudelj svojim je pogotcima donio je mnoge pobjede kao protiv Dnjipra, Valencije, Sparte itd. Posljednja utakmica bila mu je s Crvenom zvezdom na Poljudu kada je osjetio veliku iscrpljenost ne znajući da mu zbog hepatitisa B propadaju mišići. Izašao je iz igre popraćen zvižducima zbog "simuliranja". Imao je u džepu ugovore od Bordeauxa i Reala iz Madrida ali su tako propali. Nakon toga i liječenja se, vođen lošim liječničkim procjenama, dva puta prerano vraćao treningu i oba puta mu se bolest ponovno vraćala te je u na kraju morao prekinuti igračku karijeru.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 33 utakmice i postigao 3 pogotka. Prvi put nastupio je 1980. godine u gostujućoj pobjedi protiv Luksemburga (5:0), a posljednji susret bilježi 6 godina potom u Bruxellesu protiv Belgije (3:1). U međuvrjemenu nastupio je na Olimpijadi 80', svj. smotri u Španjolskoj dvije godine poslije, nakon koje ga je francuski magazin L'Équipe stavio među najbolju jedanaestoricu prvenstva, te na EURU 1984. godine.
Trenerska karijera
Nakon igračke karijere krenuo je u trenerske vode. Diplomirao je na Kineziološkom fakultetu u Zagrebu i stekao zvanje profesora kineziologije. U matičnoj sredini obnaša i dužnosti predsjednika Zbora nogometnih trenera Splitsko-dalmatinske županije. Vodio prvo svećeničku reprezentaciju, pa neke mlađe naraštaje hrvatske reprezentacije s kojima postiže vrlo dobre rezultate (europska bronca 2001. s generacijom Nike Kranjčara). Nakon toga kratko vodi Uskok, Zadar, pa Dubrovnik dok nije sredinom rujna 2005. godine naslijedio Ćiru Blaževića na mjestu trenera splitskoga Hajduka. Te, 2005./06. sezone, Hajduk je igrao loše kao rijetko kad i Gudelj je samo do početka proljetnog dijela sezone kada nakon domaćeg poraza od zagrebačkoga Dinama (0:1) dobija otkaz. Kratko vrijeme trenirao je i austrijski Steyr.
Klupska
Hajduk Split
Reprezentativna
Jugoslavija
Zanimljivosti
Kao statist glumio je u seosko dijete u jednom prizoru u seriji Prosjacima i sinovima. Skupina djece u tom prizoru trči, a Ivan Gudelj je ono dijete koje je toliko brzo trčalo da je odmaklo ostaloj djeci.
Ahuacatitla, Pahuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1223 m.
Vaso Kosić
Vaso Kosić (Cetinje, 2. april 1899 — Sarajevo, 26. decembar 1957) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
Biografija
Pozorištem i glumom počeo je da se bavi još kao gimnazijalac u Cetinju a zatim u Beogradu, gde studira arhitekturu, režira i glumi u Akademskom pozorištu (1925. u drami Gaudeamus Andrejeva uspešno je tumačio lik studenta Onufrija a u predstavi Čudo svetog Antonija Meterlinka, u režiji Jurija Rakitina, igrao je ulogu Gistava). Paralelno sa studiranjen pohađa dramski odsek Glumačko-baletske škole (1924-1927).
Kosić, istovremeno, prateći redovno predstave beogradskog Narodnog pozorišta, ima prilike da neposredno posmatra i na sceni vidi čitavu jednu plejadu najboljih srpskih glumaca u režijskim postavkama Branka Gavele, Mihajla Isailovića, Velimira Živojinovića, Dimitrija Ginića, Jurija Rakitina, Aleksandra Vereščagina, i tako se posredno upoznaje sa tendencijama i kretanjima evropskog teatra. Zanimljivo, kada postane samostalann scenski stvaralac, on će neke od predstava koje je video u tom periodu učenja I sazrevanja kasnije i sam režirati (Gospođa ministarka, Dubrovačka triologija, Gospoda Glensbajevi, Požar strasti, Osma žena, Lekar nedoumici, i dr.).
Nakon završetka glumačke škole, Kosić je jedno kratko vreme (1928/29) bio angažovan u Beogradskoj opereti, ali nezadovoljan svojim mestom i radom, željan samostalnog stvaranja, na vest da se u Cetinju vodi akcija za formiranje Narodnog pozorišta Zetske banovine, vraća se u rodni grad i uključuje aktivno, kao glumac I reditelj u pripreme, zadovoljan što će napakon moći da pakaže šta je na studijama naučio.
Cetinjski period (1930-1933), predstavljao je za Kosića vreme traženja vlastitog scenskog izraza. On još uvek ni kao glumac ni kao reditelj nema izgrađen stil i način, s lakoćom glumi u različitim žanrovima i režira dela najrazličitijih sadržaja. I mada je kritika gotovo redovno sa pohvalama pisala o njegovim glumačkim I rediteljskim ostvarenjima, Kosić nije zadovoljan i zato on šalje molbu na konkurs što ga je Uprava Narodnog pozorišta Vrbaske banovine raspisala za upravnika i reditelja.
U Banjaluku dolazi zajedno sa Petrom Spajićem i dve naredne sezone paralelno radi kao upravnik, reditelj i glumac a posebnu pažnju posvećuje scenografiji i kostimu. 1935. u Banjaluku dolazi Borivoje Nedić kao upravnik tako da se Kosić mogao posvetiti režiji i glumi a od upravnih poslova radio je samo kao artistički rukovodilac. Za 4 godine koliko je boravio u Banjaluci, Kosić je režirao 62 dramska teksta i odigrao 53 velikih uloga. Željan daljeg usavršavanja, Kosić prihvata poziv sarajevskog Narodnog pozorišta.
Već druga predstava, Nojmanov Patriota, oduševila je i publiku i kritiku pa ga upravnik Milutin Janjušević šalje u Berlin i Prag na pozorišne studije.
Filmografija
<div id="GlumacDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1947 ! 1949 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1950-te ▲ ! 1951 ! 1951 ! 1954 ! 1955 ! 1955
Los Órganos, Chinampa de Gorostiza
Los Órganos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chinampa de Gorostiza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Vidite još
Administrativna po
Hacienda los Arcos, Tizayuca
Hacienda los Arcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tizayuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 429 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2284 m.
Casarile, Milano
Casarile je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3807 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Miša Mirković
Miša Mirković (Kruševica, 20. avgust 1931) je jugoslovenski filmski i pozorišni glumac.
Filmografija
Glumac | Reditelj | Zamenik reditelja | Sam sebe | <div id="GlumacDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1946 ! 1947 ! 1949 ! 1949 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1950-te ▲ ! 1951 ! 1952 ! 1953 ! 1955 ! 1958 <div id="GlumacTV_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1962 <div id="RediteljTV_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1965 ! 1965 <div id="Zamenik_rediteljaDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1961 ! 1961
<div id="Sam_sebe_Dugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1955      <div id="SelfTV_dokumentarna_serija">
Mate Šimundić
Mate Šimundić (župa Lovreć-Opanci, Imotski, 6. studenog 1928. - Radenske Toplice nedaleko Maribora, 27. srpnja 1998.), sveučilišni profesor i jezikoslovac, onomastičar, jedan od najvećih hrvatskih onomastičara.
Životopis
Rođen je 6. studenoga 1928. u župi Lovreć-Opanci nedaleko od Imotskoga. Godine 1941. upisuje se u Franjevačku klasičnu gimnaziju u Širokome Brijegu, ali se ubrzo obitelj zbog rata seli u Vrpolje pa školovanje nastavlja u Slavonskome Brodu i Osijeku, gdje je godine 1949. i maturirao. Na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu diplomirao je 1953. hrvatski jezik i slavistiku, a 1965. i doktorirao s temom Govor Imotske krajine i Bekije, što je godine 1971. i tiskana u nakladi Akademije nauka Bosne i Hercegovine.
Odsluživši vojni rok, zbog svojih nacionalnih uvjerenja, odslužio je i devetomjesečnu zatvorsku kaznu, a te su ga neprilike pratile u Hrvatskoj sve do utemeljenja vlastite nam države.
Zbog toga se, nakon rada u školama rodnoga Lovreća, Đakova i, u razdoblju od 1960.-1966., na Klasičnoj gimnaziji u Splitu, trajno preselio u Maribor.
Tako je od godine 1966. pa sve do umirovljenja profesor na Pedagoškom fakultetu u Mariboru, gdje je predavao hrvatski jezik, dijalektologiju i povijesnu gramatiku. Objavio je dvjestotinjak stručnih i znanstvenih radova o jeziku i onomastici, a neki od njih prevedeni su na ruski, slovački, njemački, engleski i albanski jezik. I sam je prevodio, uglavnom poeziju, s više slavenskih jezika.
Kad je Vlado Veselica osnivao Hrvatski gospodarski glasnik, dogovarao je sa Šimundićem ime tog lista.
Početkom devedesetih godina razvija plodnu i raznovrsnu suradnju u domovini, napose u književnim časopisima »Dometi«, »Hrvatska obzorja« i »Marulić«, a sudjelovao je i u brojnim znanstvenim skupovima o jeziku i oko jezika.
Umro je 27. srpnja 1998. u 70. godini života u Radenskim Toplicama nedaleko od Maribora, gdje se oporavljao nakon operacije srca. Sahranjen je na groblju u rodnome Lovreću.
Nagrade
Za svoj znanstveni rad odlikovan je Redom Danice hrvatske s likom Marka Marulića, a primio je i godišnju nagradu Splitsko-dalmatinske županije godine 1998. Dana 16.prosinca 2010. Hrvatsko je kulturno društvo u Mariboru povodom 20.obljetnice dodijelilo posmrtno Zlatnu plaketu dr. Mati Šimundiću, jednomu od svojih utemeljitelja.
Colbassano, Perugia
Colbassano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Mate Šimundić
Djela
Objavio je sljedeće naslove:
Cerro de Piedra, Acapulco de Juárez
Cerro de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acapulco de Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1487 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Mate Šimundić
Govor Imotske krajine i Bekije
Izdavač: ANBiH, Sarajevo 1971. godine
Colbassano, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Mate Šimundić
Hrvatski ili srpski jezik
Izdavač: Pedagoška akademija Maribor, 1974., 1982.
Rječnik osobnih imena
Izdavač: Nakladni zavod Matice hrvatske, Zagreb 1988. godine U vrijeme kada je prvi put otisnut, u izdanju Nakladnog zavoda Matice hrvatske 1988., Rječnik osobnih imena Mate Šimundića ponudio je na jednome mjestu gotovo 100 000 imena koja se nadijevaju u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Srbiji i Crnoj Gori te je ubrzo stekao status obvezne kućne knjige, poput, primjerice, Klaićeva Rječnika stranih riječi. Petnaest godina mukotrpnoga teorijskog i terenskog rada autor je posvetio rječniku koji je svojim opsegom obilato nadmašio slične svjetske imenare čemu je pomogla i činjenica da u hrvatskome jeziku vlada veliki smisao za izvođenje ili derivaciju, pa se na svako temeljno ime prosječno pojavljuje još deset izvedenih. Tako je od rječnika sa 9000 temeljnih imena nastao desetorostruko opsežniji imenar u kojemu je znanstveno najintrigantniji Šimundićev etimologijski rad: ne preuzimajući već gotova i standardna rješenja iz svjetske etimološke literature Šimundić je ponudio mnoštvo novih i jedinstvenih rješenja podrijetla, povijesti i značenja osobnih imena.
Rječnik suvišnih tuđica u hrvatskomu jeziku
Izdavač: Barka, Zagreb 1994.,
Đakovštinska toponimija
Izdavač: Ogranak Matice hrvatske, Đakovo 1995., U ovom je radu Šimundić skrenio pozornost na moguća kajkavska podrijetla toponima u Đakovačkom kraju odnosno na to da je Đakovština u doba predturskih migracija bila područjem gdje se govorilo kajkavsko narječje hrvatskog jezika.
Hrvatski smrtni put
Izdavač:, Ogranak Matice hrvatske, Split 2001. godine (posthumno tiskana knjiga). Mate Šimundić donosi svjedočanstva o proganjanju i ubojstvima hrvatskih vojnika, domoljuba i civila 1945. u Sloveniji.
Izvori
<!-- IZ OVOGA ŽIVOTOPISA SE MOŽE JOŠ NEŠTO ISKORISTITI ZA NADOPUNU I NAVOĐENJE IZVORA prof. dr. Mate Šimundić (župa Lovreć-opanci, Imotski, 6. studenog 1928. - Radenske Toplice nedaleko Maribora, 27. srpnja 1998.
Istaknuti borac za čistoću hrvatskoga jezika prof. dr. Mate Šimundić rođen je 6.studenoga 1928. u župi Lovreć-opanci kraj Imotskoga. Godine 1941. počinje pohađati Franjevačku klasičnu gimnaziju u Širokom Brijegu, ali u ratnom vihoru s obitelji odlazi u Vrpolje pa nastavlja školovanje u gimnazijama u Slavonskom Brodu i Osijeku, gdje maturira 1949.Upisuje hrvatski jezik i slavistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, na kojemu diplomira 1953.,a doktorira godine 1965.disertacijom Govor Imotske krajine i Bekije koja je tiskana 1971. u Sarajevu u nakladi ANU Bih-a. Radio je kao profesor u Đakovu, Lovreću i Splitu,u međuvremenu odležavši devet mjeseci u vojnom zatvoru zbog svojih političkih i nacionalnih uvjerenja.Od godine 1966. profesor je na Pedagoškom fakultetu u Mariboru.Tu je sve do svoga umirovljenja predavao hrvatski jezik,dijalektologiju i povijesnu gramatiku.Međutim,iako nije mogao raditi u Domovini,odlaskom u Sloveniju dr. Šimundić je iznimno njegovao kulturne mostove sa svojim zavičajem i Hrvatskom. Objavio je više od stotinu stručnih i znanstvenih članaka o jeziku i onomastici,a neki su prevođeni na ruski, slovački, njemački, engleski i albanski jezik. I sam je prevodio poeziju više suvremenih pjesnika sa slavenskih jezika.Tek rasapom jugoslavenskoga režima otvaraju mu se šire vrata novinskih i nakladničkih kuća pa su mu tiskane knjige Rječnik osobnih imena (Nakladni zavod MH,Zagreb 1988.),Rječnik suvišnih tuđica u hrvatskomu jeziku(Barka,Zagreb,1994.),te Đakovštinska toponimija(MH Đakovo,1966.).Boreći se za čistoću hrvatskoga jezika i povratak korienskoga(morfonološkoga)pravopisa,uvjetujući objavu svojih članaka u onakvom obliku kakvom ih je auktor napisao,dr.Šimundić je zadnjih godina žustro polemizirao s kolegama u više časopisa.Ostavio je traga na brojnim filološkim poljima,pisao o pohrvaćivanju hrvatskoga jezika,njegovi suprilozi i savjeti u najširoj lepezi,primjerice od podrijetla Moliških Hrvata do suvremenoga vojnog nazivlja.Za svoj znanstveni rad dr.Šimundić dobio je odličje Red Danice hrvatske s likom Marka Marulića te godišnju nagradu Splitsko-dalmatinske županije godine 1998. Dr. Mate Šimundić umro je 27.srpnja 1998. u 70. godini u Radenskim Toplicama nedaleko Maribora, gdje se oporavljao od pete operacije srca. Pokopan je na groblju u rodnom Lovreću.Još je rano izreći cjelovite sudove o dosezima,možda i pokojim Šimundićevim zabludama u kreiranju hrvatskoga književnog jezika.Ali nitko ne može zanijekati da je riječ o nastavljaču Jonkeova djela,čuvaru i ustrajnom promicatelju izvornosti desetljećima rashrvaćivanoga hrvatskog jezika,jednom od vodećih hrvatskih onomastičara koji nas je zadužio s nekoliko kapitalnih djela.Marom za čistoću našega dičnog nam jazika, dr.Mate Šimundić posvjedočio se kao nepokolebljivi borac za samobitnost hrvatskoga književnog jezika. U mozaik višestoljetne baštine hrvatskoga jezikoslovlja priložio je svoj častan i uočljiv kamenčić.
(Mladen Vuković)(ovaj je tekst preuzet sa zadnje stranice korica postumno objavljene knjige Mate Šimundića Hrvatski smrtni put (Matica hrvatska-Split,2001.);izvanredno izdanje,ISBN 953-6159-50-3;predgovor je ovoj knjizi napisao pokojni profesor Ivan Bošković,ocjenu rukopisa knjige obavio je hrvatski povjesničar dr.Ivan Mužić;likovnu opremu korica i ovitka fra Ante Branko Periša;naklada 500 primjeraka;545 stranica;objavljivanje knjige omogućili su Splitsko-dalmatinska županija,Telekomunikacijski centar Split i gospoda Mario Pavić,Stipe Gašpar i Marko Bodrožić Selak). Knjiga je posvećena -svima što su trpjeli, borili se i život žrtvovali za državu Hrvatsku. -->
Herla, Slatina
Herla je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Slatina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Kavkaski zarobljenik (TV film)
Kavkaski zarobljenik je sovjetski televizijski film snimljen u režiji Georgija Kalatošvilija. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Lava Tolstoja. Radnja se događa na Kavkazu u 19. vijeku, a protagonist čiji lik tumači Jurij Nazarov, je oficir carske vojske koji u sukobu sa lokalnim gorštacima bude zarobljen i odveden u selo, odakle planira pobjeći.
Braslav Borozan
U Splitu je završio osnovnu školu, niže razrede gimnazije i tehničku školu. Studirao je u arhitekturu u Zagrebu i Pragu. U partizanima od 1942. godine. Vodio je, režirao i glumio u kulturno-umjetničkoj grupi za Dalmaciju 1943. godine, poslije čega je član je Kazališta narodnog oslobođenja pri Vrhovnom štabu.
U kazalištu je bio aktivan četiri desetljeća, od čega trideset i tri godine u Narodnom pozorištu u Beogradu, ponajviše kao redatelj, počevši od studenoga 1944. godine. Tri godine bio je direktor njegove Drame. U mirovinu je otišao 1978. godine. O tom razdoblju napisao je knjigu Kreativni trenutak.
Estrella, Chemax
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
La Fábrica, Hidalgo
La Fábrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
Rockford, Iowa
Rokford je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 860 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 860 stanovnika, što je 47 (5,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Luis Chávez (fudbaler)
Luis Gerardo Chávez Magallón (Cihuatlán, 15. siječnja 1996.), meksički nogometaš i reprezentativac koji igra kao vezni igrač. Trenutno je član Pachuce, odakle je prešao iz Tijuane. Za reprezentaciju Meksika debitirao je 2022. godine te je iste godine nastupio i na Svjetskom prvenstvu, na kojemu je postigao prvi reprezentativni pogodak.
Nayd Quşayrah, Sa'dah
Nayd Quşayrah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Villanueva, Cortés
Villanueva je grad od 73,050 i općina (municipio) od 169,609 stanovnika na sjeveru Hondurasa u Departmanu Cortés.
Geografske karakteristike
Villanueva leži u dolini Valle de Sula udaljena svega dvadesetak km južno od svog administrativni centar San Pedro Sule, tako da je zapravo predgrađe te metropole, sa kojim je odlično povezana autoputom CA-5. Od glavnog grada Tegucigalpe udaljena je 161 km.
Galbeni, Nicolae Bălcescu
Galbeni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Nicolae Bălcescu.
Al Ḩathūl, Sa'dah
Al Ḩathūl je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Galbeni, Nicolae Bălcescu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Giacopazzi, Parma
Giacopazzi je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Al Ḩathūl, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Giacopazzi, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Kaštel Andreis
Kaštel Andreis je bila stara utvrda u Kaštel Starom. Soprakomit (zapovijednik galije) Andrija Cega (Celio Cega) na temelju dozvole sagradio je kaštel na hridima desetak metara udaljen od obale, zapadno od kaštela Koriolana Cipika. Andrija Celio Cega bio je zapovijednik galije koja je doživjela brodolom, od 200 članova posade spašena su samo njih 40. Oko 1600.godine potomci Andrije Cega ustupili su svoj kaštel Ivanu i Pavlu Andreisu, koji su im za uzvrat ustupili svoju tek sagrađenu kulu. Kada je prešao u vlasništvo obitelji Andreis,bio je trošan, te ga je Pavao Andreis ponovo izgradio znatnim izdatkom. Tlocrt kaštela zabilježen je na planu Kaštel Starog iz 1704.godine. Na temelju tlocrtnog oblika, može se zaključiti da on pripada tipu utvrđene kuće, te da je na sjeveru imao kulu. Od kaštela sačuvani su samo temelji u moru.
San Antonio de las Barajas, Linares
San Antonio de las Barajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Linares.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Straja, Straja
Straja je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Straja.
San Francisco el Cerecillo, Socoltenango
San Francisco el Cerecillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Socoltenango.
Straja, Straja
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
San Francisco el Cerecillo, Socoltenango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
La Palma, Sinaloa
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Kilómetro Cincuenta y Nueve, Saucillo
Kilómetro Cincuenta y Nueve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Saucillo.
La Palma, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Kilómetro Cincuenta y Nueve, Saucillo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
Tzacubilja, Oxchuc
Tzacubilja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1936 m.
Pinos Enterrados, Mezquital
Pinos Enterrados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2013 m.
Monticello, Novara
Monticello je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Kaštel Butković
Kaštel Butković je stara utvrda sagrađena u Kaštel Gomilici. Sjeveroistoćno od kaštela benediktinki, nazvanog Opatićin kaštel (Kaštilac), sagrađen je tjekom 16.st. kaštel obitelji Butković. Ime prvog vlasnika nije poznato, kao i vrijeme izgradnje utvrde. Kaštel je sagrađen u moru, te je imao je pokretni most. Na pokretni most se nastavljao kameni most koji je bio dug 20 m.,izgrađen je na četiri svoda (luka). Prostor Opatičinog kaštela početkom 17.st. postao je pretjesan za stanovništvo Gomilice. Stanovnici Gomilice i novi doseljenici počeli su se naseljavati na kopnu nasuprot Opatičinog kaštela. Novo naselje utvrđeno je po zamisli splitskog kneza Franceska Veniera 1625.godine, tada je Butkovićev kaštel ušao u sklop utvrđenog naselja. Jedan od vlasnika Kaštela je bio Karlo Andrija Butković (1626.-1716.), koji je kao časnik Mletačke republike istakao se u borbama za grad Drniš. Pokopan je u staroj župnoj crkvi sv.Jerolima.
Izvori
Frane Bego, Kaštel Kambelovac Kaštel Gomilica, Kaštela, 1991.
Roatán
Geografske karakteristike
Roatan leži u Karipskom moru udaljen oko 80 / 56 km sjeverno od honduraškog kopna. Otok ima površinu od 82,8 km² i približno 78.000 stanovnika, koji žive u 9 naselja i 50 zaseoka.
Samo oko 10% površine otoka je kultivirano, preostalih 90% još i danas je džungla ili mangrova šuma ispresjecana kanalima.
Otok je administrativno podijeljen na 2 općine: Roatan i Jose Santos Guardiola, a veća naselja su: Roatan (Coxen Hole), French Harbor, Oakridge, West End, Sandy Bay i Punta Gorda. Administrativni centar otoka i Departmana Islas de la Bahía je grad Roatan, glavna luka, u kom se nalazi i aerodrom i bolnica. thumb|left|260px| Tipična [[plaža na Roatanu]]
Historija
Autoktoni stanovnici tog najvećeg otoka u arhipelagu bili su Maye, to se zna iz izvještaja španjolskog guvernera iz 1582. koji otok opisuje kao indijanski. U 16. vijeku Španjolski konkvistadori porobili su indijance i počeli ga naseljavati afričkim robovima. Tokom 17. vijeka na Roatan su masovnije počeli dolaziti španjolski i engleski kolonisti, tako je William Claibourne iz Virginije 1638. dobio povelju od kompanije Providence da osnuje koloniju na otoku.
Kavkaski zarobljenik (Tolstoj)
Kavkaski zarobljenik je priča ruskog književnika Lava Tolstoja originalno objavljena 1872. godine. Djelomično je inspirirana autorovim iskustvima kao oficira carske vojske za vrijeme Kavkaskih ratova. Protagonist je Ivan Žilin, ruski carski oficir koga zarobe "Tatari" (muslimanski domoroci Kavkaza) te odvedu u selo i drže kao zarobljenika, nastojeći ga otkupiti za novac. Radnja prikazuje kako se Žilin sa vremenom sprijatelji sa kćeri seoskog poglavara, ali i kako razmišlja o bijegu. Kavkaski zarobljenik, koji u sebi sadrži pustolovne elemente, se smatra jednom od najpopularnijih Tolstojevih priča.
Roatán
Historija
Holandski pirat Van Horne - orobio je 1639. tadašnja otočka naselja, slične akcije poduzimali su i engleski i francuski pirati. Kulminacija je bila 1642. kad su engleski pirati iz današnjeg Belizea zauzeli staru luku Port Royal. Španjolci su htjeli osloboditi taj kraj od pirata kako bi sigurno mogli transportirati zlato iz Novog svijeta u Španjolsku, zbog tog su 1650. sa četiri ratna broda pod komandom Francisca Villalva Toleda napali Port Royal.
Pirat su se grčevito branili, zbog tog su se Španjolci vratili na kopno po pojačanje, znatno ojačani savladali su pirate. Španjolci su preostale Indijance na otoku i preselili u Gvatemalu.
Britanci su 1742. ponovno zauzeli Roatan, i držali ga u svojim rukama, iako su ga Španjolci nastojali povratiti. Velika Britanija je u martu 1782. nakon žestokih borbi izgubila Roatan, Španjolci su se dobro pripremili i žestoko topovima udarili po fortifikacijama, usput su porušili i oko 500 zgrada.
Britanski stanovnici zatražili su 1852. od kraljice Viktorije da anektira Roatan i pretvori ga u Krunsku koloniju, zajedno sa ostalim otocima arhipelaga. Tom su usprotivile Sjedinjene Američke Države, a argument im je bio sporazum za gradnju Panamskog kanala koji je zabranjivao Ujedinjenom Kraljevstvu i Sjedinjenim Američkim Državama osnivanje novih kolonija u zapadnoj hemisferi.
Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske se 1859. službeno odreklo tog arhipelaga u korist Hondurasa. Otok Roatan je formiran kao honduraška općina 1872. istovremeno kad je formiran Departman Islas de la Bahía.
Čak i dugi niz godina nakon što su podpali pod hondurašku vlast, otočani britanskog porijekla nastavili su tražiti britansko državljanstvo, iako su oni rođeni koji su rođeni u Hondurasu nakon 1861. zakonski bili državljani Hondurasa.
Zbog tog je situacija pomalo paradoksalna, iako je španjolski službeni jezik dobar dio stanovnika govori engleski.
Privreda
Uz turizam koji je danas najvažnija privredna grana, stanovnici se bave ribarstvom, poljoprivredom i trgovinom.
Kavkaski zarobljenik (Tolstoj)
Bila je ekranizirana dva puta - u SSSR-u na gruzijsko jeziku 1975. kao istoimeni film te 1996. godine kao nagrađeni istoimeni rusko-kazahastanski film.
Aguas Calientes, Acapulco de Juárez
Aguas Calientes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acapulco de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1660 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Stanko Mršić
Stanko Mršić (Imotski, 12. rujna 1955. ), hrvatski nogometni trener.
Igračka karijera
Igračku karijeru proveo je u Mračaju, Splitu, Hajduku i Dinamu Vinkovci.
Trenerska karijera
Samostalnu trenersku karijeru započeo je 1993. u Vinkovcima, a osim Cibalije, trenirao je i druge prvoligaše (Zadar, Šibenik, Varteks, Osijek i Međimurje). Godine 1995. završio je višu trenersku školu.
Osim Prve HNL proveo je nekoliko sezona kao trener u Drugoj, Trećoj ligi te u BiH Premijer ligi gdje je vodio Posušje.
31. ožujka 2012. godine preuzeo je trenerski položaj u NK Osijeku.
U povijesti 1. HNL rekorder je među trenerima po broju utakmica u funkciji trenera, u 388 utakmica bio je evidentiran kao trener jedne od momčadi na nekoj prvoligaškoj utakmici.
Nakon poraza od zagrebačkog Dinama 15. veljače 2014. Stanko dobiva otkaz u RNK Splitu.
Nakon RNK Splita, Stanko Mršić preuzima HNK Cibaliu, treći put u svojoj trenerskoj karijeri.
Chijtal, Oxchuc
Chijtal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Xilepa, Pahuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1024 m.
Cave, Missouri
Kejv je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Chijtal, Oxchuc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1682 m.
Cave, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5, što je 2 (-28,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Olmos, Tizayuca
Olmos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tizayuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 915 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2358 m.
Dragoslav Janjić
Dragoslav Janjić (Mostar, 1937. – 2012), novinar, književnik, putopisac i esejista. Rođen je u Mostaru, a živio u Sarajevu i Dubrovniku. Bio je član Međunarodnog PEN centra BiH u Sarajevu i član Društva pisaca BiH. Zastupljen je u antologijama bosanskohercegovačke pripovijetke, fantastičke pripovijetke i Antologiji jugoslovenske fantastike.
Prevođen je na engleski, francuski, slovenački i makednoski jezik. Dobitnik je više nagrada za kratku priču i radio drame. Dobitnik je nagrade Izdavača i knjižara BiH za najboljeg autora u 2010. godini za zbirku pripovijedaka Čaj od aleksandrijske ruže. Sarađivao je u dnevnim listovima – Oslobođenje, Politika, Delo, Pobjeda, Lica, Forum, Monitor, Hrvatska misao, Bosanska vila, itd.
Radio je na Radio Sarajevu a zatim Televiziji BiH kao urednik Redakcije za kulturu. U ratu je bio reportažni dopisnik iz Sarajeva za Švajcarski dnevni list Tribune de Geneve iz Ženeve. Deset posljednih godina proveo je na mjestu glavnog i odgovornog urednika Bosanske vile, lista za književnost, kulturu i društvena pitanja.
Zbirka pripovijedaka Čaj od aleksandrijske ruže
Posljednja knjiga Dragoslava Janjića Čaj od aleksandrijeske ruže, sadrži šasnaest pripovijedaka pisanih u kratkoj formi, gdje autor u fokus svog interesovanja stavlja male životne priče, priče na prvi pogled običnih ljudi, ljudi koje svakodnevno susrećemo na ulici, njihove živote i sudbine pretvara u svoju literaturu opisujući ili smiještajući radnju kroz/u neke bizarne situacije. Na taj način pomjera svoje likove sa margine, potpune neprimijećenosti, u centar zbivanja, isprepličući radnju sa čudesnim, nadrealnim elementima. Kroz ove pripovijetke uočavamo elemente fantastike, jer one donose jednu drukčiju perspektivu, isprepliće se realno sa čudesnim, izuzetnim i nestvarnim. I unutar takvog svijeta Janjić gradi svoje priče, te na razini cijele knjige prikazuje rubni odnos fikcije i stvarnosti. Jer, kako navodi Davor Beganović:
Al ‘Alak, Sa'dah
Al ‘Alak je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Dragoslav Janjić
Zbirka pripovijedaka Čaj od aleksandrijske ruže
„Fantastika se očituje kao mjerilo dosezanja istine o stvarnosti, i to razaranjem i ponovnim konfiguriranjem stvarnosnih parametara kako bi ih se moglo bolje razumijeti i osmotriti u kontekstu zaoštrenog, a prikrivenog, predočavanja zbivanja.“
Cupuán del Río, La Huacana
Cupuán del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Huacana.
Al ‘Alak, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Cupuán del Río, La Huacana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Buchila, Nicolae Bălcescu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Dragoslav Janjić
Zbirka pripovijedaka Čaj od aleksandrijske ruže
Svakodnevne događaje u opkoljenom Sarajevu Janjić umjetnički oblikuje, pretvara u svoju književnu, pripovjedačku građu, te na taj način prodire dublje od svakodnevnice, ulazi u samu srž ljudske psihe, posmatra ih, analizira, dodajući im određenu nit fikcije, onog čudesnog pripovjedačkog, te na taj način oblikuje uspjele priče. Kolika je ogorčenost ratom i stradanjem kazat će jedan od likova:
Priča po kojoj je naslovljena knjiga Čaj od aleksandrijske ruže počinje iznošenjem sasvim običnih činjenica, zatim gradnjom paralelizma komparirajući dobro naspram zla, svijetlost spram tame. Ovdje, kao i u mnogim drugim Janjićevim pripovijetkama kazuje se o dvjema različitim ljudskim sudbinama, koje na prvi pogled ni po čemu nisu povezane jedna s drugom. Priča započinje: