cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wladyslaw I Herman
Pobunjeni plemići su ga nešto kasnije prisilili da u zemlju vrati i svojim nasljednikom proglasi Mieszka Boleslawowica, nećaka, odnosno sina prognanog Boleslawa. Godine 1089. je Mieszko umro u nerazjašnjenim okolnostima, a prijestonasljednikom postao Wladyslawov nezakoniti sin Zbigniew. Iste godine je Judith umrla, pa se Wladyslaw oženio za Judith od Švapske. Efektivnu vlast u Poljskoj je vršio vojvoda Sieciech, čije su tiranske metode izazvale niz ustanaka i gubitak teritorija, posebno u Šleskoj. Wladyslaw je, s druge strane, bio tolerantan vladar, i godine 1096. je upravo pod njegovom vladavinom počelo masovno doseljavanje Jevreja u Poljsku, izazvano antisemitskim pogromima u ostatku Evrope, vezanim uz Prvi križarski pohod. Na kraju se morao odreći Sieciecha kada su se protiv njega okrenuli i sinovi Zbigniew i Boleslav III Krivousti. Nakon njegove smrti su se braća borila za prijestolje.
Colonia la Guadalupana (razvrstavanje)
Colonia la Guadalupana ima više značenja:
Vilazodon
Vilazodon (Viibryd) je serotinergički antidepresiv koji je razvijen za tretman kliničke depresije. FDA je odobrila upotrebu vilazodona 2011.
Farmakologija
Vilazodon deluje kao inhibitor preuzimanja serotonina (IC50 = 0.5 nM) i parcijalni agonist 5-HT1A receptora (IC50 = 0.2 nM; IA = ~60-70%). On ima neznatan afinitet za druge serotoninske receptore kao što je 5-HT1D, 5-HT2A, i 5-HT2C.
Maputo
Maputo sve do 1976. zvan po svom portugalskom imenu Lourenço Marques, je glavni i veliki lučki grad u Mozambiku od 1,191.613 stanovnika.
Nakon stjecanja nezavisnosti 1975. Maputo je doživio pravu demografsku eksploziju, kao i većina afričkih gradova. Tako da se procjenjuje da čak oko 80% stanovnika živi po slamovima, bez tekuće vode i struje, jer grad nema novca za ulaganje u komunalnu infrastrukturu. Situacija se čak pogoršala početkom 21. vijeka, kada Maputo doživljava ekonomski rast po visokoj stopi od 9% godišnje.
Historija
Prva evropska naselja u tom kraju osnovali su Portugalci, sva su nazivana Lourenço Marques, po portugalskom moreplovcu koji je zajedno sa svojim sudrugom Antoniom Caldeirom poslan 1544. od strane guvernera Mozambika, da istraži estuarij Espírito Santo, njegove rijeke i Zaljev lagune (Baía da Lagoa) kako su tad Portugalci zvali taj zaljev. Portugalci su ta naselja (zapravo trgovačke stanice) često napuštali, kad bi ih ugrozilo domorodačko stanovništvo, pa ponovno gradili i utvrđivali.
Današnji Maputo izgrađen je oko 1850. kao Lourenço Marques, starije naselje na istom mjestu razvilo se oko portugalske utvrde izgrađene 1787. godine, ali su to naselje u potpunosti razorili domoroci. thumb|left|200px|Dopisnica iz Lourenço Marquesa iz 1905. Još 1871. Lourenço Marques je bio pravo selo, uskih ulica, niskih kuća ravnih krovova, i brojnih domorodačkih koliba od trave, kod oronule utvrde zapuštenih topova, okružen nezdravim močvarama. Presudni faktor u skokovitom razvoju Lourenço Marquesa bila je sve veća važnost susjednog Transvaala, nakon otkrića velikog rudnog blaga. Zbog tog je portugalska vlada poslala komisiju 1876. koja se odlučila za drenažu močvarnog zemljišta pored naselja, sadnjom brojnih bagrema, te na izgradnju bolnice i crkve. Od 1887., u Lourenço Marques se počela seliti kolonijalna administracija iz dotadašnje prijestolnice Ilha de Moçambique, a od 1898. grad je i službeno postao glavni grad Mozambika. Nakon izgradnje željezničke pruge do Pretorije u Južnoj Africi 1895. godine, i daljneg širenja te mreže prema Južnoj i Sjevernoj Rodeziji skokovito se ubrzao razvoj grada i broj njegovih stanovnika. thumb|left|200px|Željeznička stanica iz kolonijalnih vremena Na početku 20. vijeka Lourenço Marques je bio dobro opremljena luka, sa dokovima i dizalicama koje su omogućavale brzi utovar i istovar sa brodova direktno u željezničke vagone. Oko prosperitetne luke razvio se pravi kozmopolitski grad. Od 1940., portugalska kolonijalna uprava počela je graditi mrežu osnovnih i srednjih škola, na kraju je to rezultiralo osnivanjem prvog univerziteta u regiji Estudos Gerais Universitários de Moçambique 1962. Ipak, u prosperitetu grada i njegove ekonomije, koja se sva vrtila oko luke, nisu svi jednako participirali, pogotove ne većina afričkih nekvalificiranih radnika. S druge strane malobrojne ali uticajne zajednice portugalskih, arapskih, indijskih i kineskih trgovaca i poslovnih ljudi, sjajno je zarađivalo u svojim hotelima, restoranima, kockarnicama, bordelima i trgovinama i malobrojnim industrijskim pogonima. Liijepe plaže u okolici grada, bile su popularna turistička destinacija za brojne imućne bijelce iz Južne Afrike i Rodezije sve do 1975. kad je Mozambik postao nezavisan, od tad su se prihodi od turizma, koji su dotada bili značajna stavka, drastično smanjili. Ljevičarski pokret za oslobođenje Mozambika FRELIMO, osnovan je 1962. u Tanzaniji, i od tad se gerilskim akcijama borio za oslobođenje od Portugala. Do promjene stava prema kolonijalnom imperiju došlo je tek nakon portugalske Revolucije karanfila u aprilu 1974. kad je nova vlada obećala provesti dekolonizaciju. Nakon tog je potpisan sporazum u Lusaki u septembru 1974. o prijenosu vlasti na FRELIMO. Nakon tog se gotovo cjelokupna portugalska zajednica od 250 000 ljudi iselila iz zemlje, i dovela novopečenu vlast u ozbiljne teškoće jer je ostala bez kvalificiranih ljudi.
Narodna Republika Mozambik proglašena je 25. juna 1975. ona se od samog svog starta, našla u sukobu sa susjednim državama Južnoafričkom Republikom, Rodezijom i marionetskim Svazilendom, koji su nastavili provoditi politiku rasne segregacije, a na ljevičarski režim u Mozambiku gledali su kao na veliku prijetnju i nastojali ga uništiti svim raspoloživim sredstvima. Nakon zatvaranja granice sa Rodezijom i pogoršanja odnosa sa Južnoafričkom Republikom luka u gradu pretrpjela je ogromni pad prometa.
Nova vlast promjenila je ime grada u Maputo u februaru 1976. po obližnjoj rijeci koja utječe u zaljev nešto južnije od grada. Uslijedile su i promjene imena gradskih ulica i uklanjanje svih spomenika vezanih uz Portugal. Osim tih kozmetičkih promjena, nova vlast koja se našla u ozbiljnim teškoćama, nije napravila ništa da zemlju izvuče iz izolacije i ekonomske stagnacije u kojoj se našla, već se čvrće povezala sa Sovjetskim Savezom i zemljama istočnog bloka, koje joj nisu mogle osobito pomoći, tako da se 1980-ih našla pred bankrotom. Od 1977. do 1992. u zemlji se rasplamsao krvavi građanski rat između FRELIMA i desničarskog RENAMA koji je uživao direktnu podršku od rodezijskog režima Ian Smitha i Južnoafričke Republike. Rat je prekinut 1992. te se nakon tog politički stabilizirala, a desile su se promjene i kod susjednih država. Tako da se danas grad polako oporavlja od dugotrajne stagnacije.
Geografija
thumb|left|200px|Pogled iz zraka na Maputo i istoimeni zaljev Maputo leži na zapadnim obalama Zaljeva Maputo, pored estuarija Espírito Santo, gdje uviru rijeke Tembe, Umbeluzi, Matola i Infulene u Indijski ocean. To je zaljev koji je dug oko 95 km i 30 km širok, na njegovom krajnjem istoku nalaz se otok Inhaca, koji ga štiti od oceana. Ukupna površina metropolitanskog Maputa je 346 km², sjeveroistočna granica je rijeka Inkomati, a južna rijeka Matola. Maputo je udaljen 120 km od južnoafričke granice kod grada Ressano Garcia i 80 km od granice sa Svazilendom kod grada Namaacha.
Grad je podijeljen na sedam glavnih administrativnih jedinica, a one na kvartove (bairros).
Klima
Maputo ima tropsku savansku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime na granici sa vlažnom suptropskom klimom. Ipak je Maputo relativno suhi grad, u prosjeku padne samo 761 mm oborina godišnje, i to većinom za kratke kišne sezone koja traje od novembra do marta. Generalno grad ima nešto kao dva godišnja doba, u januaru je najtoplije, za 8 ° više od najhladnijeg mjeseca jula kad je oko 13°C.
Privreda i transport
Još i danas za grad i njegovu eknomiju najvažnija je luka, iz koje se izvozi pamuk, šećer, kromit, agave sisal (Agave sisalana), kopra, i tropska drva, ali i roba iz susjednih zemalja. Maputo ima i nešto industrije; piva, namještaja, brodogradilište, tvornicu ribljih konzervi, pogone metalne i tekstilne industrije, i cementaru.
Las Palmitas (razvrstavanje)
Las Palmitas ima više značenja:
Kosmos-1579
Kosmos-1579 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 29. juna 1984. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Consonno, Lecco
Consonno je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Šatornja
Šatornja je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Glina, Sisačko-moslavačka županija.
Consonno, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Šatornja
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 272 stanovnika, po narodnosti Hrvati čine 100% stanovništva te 104 obiteljskih kućanstava.
Sekst Tarkvinije
Sekst Tarkvinije (Sextus Tarquinius) bio je sin rimskog kralja Tarkvinija Oholog, najpoznatiji po tome što je silovao plemkinju Lukreciju, suprugu Kolatina i sestru Lucija Junija Bruta.
Lukrecija je nakon silovanja pozvala svoju rodbinu, sve im ispričala i izvršila samoubistvo. Brut i Kolatin su tada narodu pokazali njeno mrtvo tijelo i pozvali ga da oružjem osveti Sekstov zločin. Rezultat je bio ustanak u kome su Tarkvinije i njegov sin prognani, a Rim proglašen republikom.
Colonia la Huerta (razvrstavanje)
Colonia la Huerta ima više značenja:
Santa Lucía, González
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Hukbald
'''Hukbald od sv. Amanda''', rođen 840, umro 930. ili 932) bio je franački teoretičar muzike, kompozitor, učitelj, latinski pisac i benediktinski monah. Pod uticajem Boetijevog Muzičkog obrazovanja (De institutione musica) napisao je prvo sistematsko delo o teoriji muzike na zapadu s ciljem da pomiri mnoge notirane primere starogrčke teorije muzike sa savremenom praksom tzv. "gregorijanskih napeva".
Život
Prema jednima, mesto njegovog rođenja nije poznato, dok drugi drže da se rodio kod masnatira sv. Amanda blizu Turne. U svakom slučaju, učio je škole u tom manastiru, gde je njegov ujak Milon (Milo) zauzimao važnu poziciju, i brzo napredovao učenju, uključujući i na području muzike, pa je još kao mlad sastavio jednu himnu za blagdan sv. Andrije, koja je postigla takav uspeh da je izazvala veliku ljubomoru kod njegovog ujaka; zbog toga je navodno Hukbald morao napusttiti sv. Amanda i potom osnovao nezavisnu školu muzike i drugih umetnosti u Neversu. No, 860. nalazi se u opatiji sv. Germaina u Auxerreu, gde je dovršio svoje studije, a 872. ponovo je u sv. Amandu, gde kao naslednik svoga ujaka, s kojim se u međuvremenu pomirio, vodi manastirsku školu. Godine 883. nalazi se u manastiru sv. Bertina. Između 883. i 900. išao je na više misija s ciljem reforme i obnove različitih škola muzike, pa je tako, na primer, s Remigijem od Osera 892. na području nadbiskupije u Reimsu obnovio stare škole crkvenog pevanja. Godine 900. vratio se u sv. Amand i tu ostao sve do svoje smrti 25. juna 930, odnosno, prema drugima, 20. juna 932.
Delo
Hukbald je uspešno radio na poboljšanju neumatske notacije koja se koristila u to vreme, koja je označavala ritam melodije, ali je za intervale muzičar zavisio od tradicije. Nakon pokušaja da oživi grčku notaciju, izumio je svoje oznake, tzv. dasia, koje i beleže intervale melodije i označavaju karakter različitih crkvenih moda. No, ovi znaci, budući da su bili nespretni i nezgrapni, nisu stekli popularnost kao notni sistem. Hukbald je kasnije koristio linije i prva slova latinske abecede kao sredstvo za fiksiranje intervala na skali i tako je postao važan preteča Guida od Arezza. Međutim, glavno Hukbaldovo postignuće jeste u tome što je postavio teorijske osnove praksi da se crkvenom napevu doda druga melodija (praksi koju je on nazvao organum ili diaphonia), čime je izgradio temelje polifonije koja će se  iz te prakse razviti.
Hukbaldu se pripisuju spisi Uvod u harmoniju (De harmonica institutione), Musica enchiriadis, Scholia enchiriadis i Kratak podsetnik o merenju tonova i psalama (Commemoratio brevis de tonis et psalmis modulandis), no samo se za prvi spis može sa sigurnošću reći da je Hukbaldov. Osim toga, Hukbald je napisao i mnogobrojne životopise svetaca (npr. Vita Lebuini, Vita Rictrudis), a pisao je i pesme, među kojima i Eklogu o ćelavcima (Ecloga de calvis), neobičnu pesmu od 144 heksametra u pohvalu ćelavosti i slavnih ćelavosti, gde se aliteracija dovodi do apsurda, budući da sve reči u pesmi počinju slovom c.
Fraccionamiento San Miguel, Sahuayo
Fraccionamiento San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Sahuayo.
El Corozo, Ciudad Valles
El Corozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Fraccionamiento San Miguel, Sahuayo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2692 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1527 m.
Wayne County, Utah
je okrug u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.778, što je 269 (10,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Norwood, Missouri
Norvud je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 665, što je 113 (20,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Agua Agria, San Miguel Tulancingo
Agua Agria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Tulancingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
San Antonio, Dorado County, Puerto Rico
San Antonio je selo u opštini Dorado u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.574, što je 1.118 (17,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Čukur
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 93 stanovnika te 32 obiteljskih kućanstava.
Filette, Avellino
Filette je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Kosmos-1580
Kosmos-1580 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1580 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 30. juna 1984. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1580 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Al ‘Uqlā’, Hajjah
Al ‘Uqlā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1128 m.
Morgan Bulkeley
Morgan Gardner Bulkeley (26. 12. 1837. — 6. 11. 1922.) bio je američki poduzetnik, republikanski političar i sportski funkcionar. Najpoznatiji je po tome što je od 1889. do 1893. služio kao guverner Connecticutta, a od 1905. do 1911. kao senator, odnosno bio prvi predsjednik profesionalne bejzbolske lige National Leaguea zbog čega je kasnije ušao u Baseball Hall of Fame.
Bulkeley se rodio u gradu East Haddam (Connecticut) u državi Connecticut, u staroj porodici koja je porijeklo vukla s naseljenika koji su preko Atlantika bili doputovali na Mayfloweru. Obrazovao se na akademiji Bacon u susjednom gradu Colchester, a godine 1846. porodica mu se doselila u Hartford. Morganov otac Eliphalet Adams Bulkeley s vremenom je postao značajna ličnost u Republikanskoj stranci u Connecticutu, a nakon toga je osnovao osiguravajuću kompaniju Aetna kojoj je godine 1853. postao prvi predsjednik. Morgan Bulkeley je u Hartfordu počeo pohađati lokalnu srednju školu a u dobi od 14 godina je dobio i prvi posao u Aetni, te meo podova za plaću od dolar dnevno.
Bulkeley je nešto kasnije napustio Hartford kako bi radio u kompaniji svoj ujaka, H. P. Morgan & Company, u Brooklynu, prvo kao potrčko 1852. godine, a zatim kao prodavač. Kada je izbio američki građanski rat, Bulkeley se priključio 13. pukovniji njujorških dobrovoljaca u sastavu Vojske Sjevera. Služio je pod generalom George B. McClellanom i sudjelovao u Pohodu na Poluotok a kasnije pod generalom Josephom K. Mansfieldom.
Nakon završetka rata vratio se poslu koji ga je čekao u Morgan & Company. Kada mu je godine 1872. umro otac, Bulkeley se vratio u Hartford te otvorio United States Bank of Hartford, postavši prvi predsjednik te banke. Nešto kasnije je postao član upravnog odbora Aetne.
Bulkeley se nakon povratka u Hartford počeo zanimati za bejzbol, pa je 1874. sudjelovao u stvaranju Hartford Dark Bluesa, kluba koji se natjecao u prvoj profesionalnoj ligi National Association of Professional Base Ball Players Dvije godine kasnije, NAPBBP se raspala, a Hartford Dark Blues je postao klub-osnivač nove lige pod nazivom National League. Zahvaljujući tome Bulkeley je, kao njegov predsjednik, ušao u ždrijeb za predsjednika lige, te je tako izabran za njenog prvog predsjednika. Na tom mjestu je ostao samo godinu dana, te se pokušao boriti protiv ilegalnog klađenja, alkohola i neprimjerenog ponašanja navijača. Međutim, vrlo brzo je izgubio interes za taj posao, te ga zamijenio mnogo energičniji William Hulbert.
Bulkeley se od karijere u bejzbolu oprostio i zbog sve većih političkih ambicija. Od 1874. do 1876. je služio kao vijećnik u Hartfordskom vijeću komuna  kao i odboru aldermena. Kada je, pak, godine 1879. Thomas O. Enders zbog lošeg zdravlja napustio čelništvo Aetne, Bulkeley je postao njen predsjednik. Godine 1880. Bulkeley se istovremeno natjecao za gradonačelnika Hartforda i guvernera Connecticuta. Utrku za guvernera je izgubio, ali ne i gradonačelničku, te je na mjestu gradonačelnika Hartforda ostao od 1880. do 1888.
Kao gradonačelnik Hartforda je 11. 12. 1885. u San Franciscu oženio Fannie s kojom će imati dva sina i kćer.
Godine 1888. Bulkeley se ponovno natjecao za guvernera. Njegov protukandidat Luzon B. Morris je dobio više glasova, ali ne i 50% nužnih za pobjedu. Umjesto toga je, po tadašnjem zakonu, guvernera birala državna skupština, a u njoj su većinu imali Bulkeleyevi stranački drugovi iz Republikanske stranke te ga izabrali. Iako se uopće nije natjecao na izborima 1890. godine, rezultati su bili tako tijesni i nejasni da je državna skupština odlučila da Bulkeley ostane još dvije godine guverner do novih izbora. Bulkeley je nakon toga služio jedan mandat u Senatu od 1905. do 1911. Također je bio jedan sedam članova Millsove komisije, stvorene od Alberta Spaldinga u svrhu pronalaženja korijena bejzbola. Ona je donijela zaključak da je Abner Doubleday izmislio sport.
Bulkeley je godine 1937. postao član Bejzbolske hale slavnih.
Volinanserin
Volinanserin (MDL-100,907) je visoko selektivan antagonist 5-HT2A receptor. On je u širokoj upotrebi u naučnim istraživanjima za istraživanje funkcije 5-HT2A receptora. Volinanserin se isto tako ispituje kao potencijalni antipsihotik, antidepresiv i tretman za insomniju.
Cramme
Krame je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 985 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Volfenbitel Krame se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 108 metara. Površina opštine iznosi 12,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 985 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Geoffroyev majmun pauk
Geoffroyev majmun pauk (lat. Ateles geoffroyi) je vrsta primata iz porodice hvataša koji živi u Srednjoj Americi. Rasprostranjen je na području od južnog Meksika do istočne Paname. Najveća mu je prijetnja uništavanje staništa.
Izgled
Kao i svi majmuni pauci ima dosta mršavo tijelo s dugim, tankim nogama i dugim repom. Tijelo je dugo 31-63 centimetara, dok je rep dug 64-86 centimetara. Mužjaci su nešto veći i teži od ženki sa svojih 7,5 do 9 kilograma, dok ženke teže 6-8 kilograma. Ruke su duge i kukaste, nemaju palca. Krzno mu je crvenkasto smeđe do crne boje. Trbuh i unutrašnjost nogu nešto su svjetliji od ostatka tijela. Ruke i noge su tamni, baš kao i lice.
Način života
Dnevna je životinja. Također je i arborealna; živi na drvetu, pa je vrlo vješt penjač. Živi u skupinama sastavljenim od 30 do 100 životinja, koje se svakodnevno u potrazi za hranom dijele u manje podskupine. Biljojed je, hrani se prvenstveno plodovima, ali ponekad i listovima te drugim biljnim dijelovima.
Gestacija traje oko 230 dana, a rezultat je obično jedna novorođena jedinka, koju majka doji oko 20 mjeseci. Spolno sazrijeva nakon četiri ili pet godina.
Inge Stariji
Inge Stariji (Inge den äldre) ili Inge Stenkilsson (? - cca. 1105) bio je kralj Švedske iz Dinastije Stenkil koji je vladao u dva navrata - od 1079. do 1084. te do 1087. do smrti.
Inge je bio sin kralja Stenkila i neimenovane švedske princeze. Nakon očeve smrti 1066. je nastupio period političke nestabilnosti i čestih smjena na prijestolju, o kome nema previše pouzdanih podataka, ali oni koji postoje sugeriraju borbu između kršćanskih i paganskih vladara i pretendenata na prijestolje. Inge je bio gorljivi kršćanin, a na prijestolje je došao oko 1079. nakon smrti poganstvu sklonog Hakana Crvenog. Dio historičara sugerira da je Inge ista osoba kao raniji vladar Anund Gårdske. Drugi historičari sugeriraju kako je vladao zajedno s bratom Halstenom. Godine 1080. je primio pismo od pape Grgur VII.
Njegovo odbijanje da sudjelovanje u poganskim ritualima u Uppsali je dovelo do pobune pod Blot-Sweynom koji ga je 1084. svrgnuo. Inge je prognan u Västergötland. Tri godine kasnije se vratio, ubio Blotsweyna i vladao sve do smrti.
Tokom relativno duge vladavine je ratovao s norveškim kraljem Magnusom Bosonogim, ali je 1101. s njime potpisao mirovni sporazum, kome je svjedok bio i danski kralj Erik Svedobri. Zajedno sa kraljicom Helenom je osnovao opatiju Vreta, kraj Linköpinga, prvi ženski samostan u Švedskoj. Sa Helenom je imao četvoro djece - sina Ragnvalda i tri kćeri, uključujuću buduću kijevsku veliku kneginju Kristinu i norvešku/dansku kraljicu Margaret Fredkulla. Nakon smrti su ga naslijedili nećaci Filip Halstensson i Inge Mlađi.
Markijan (uzurpator)
Marcijan ili Markijan (Flavius Marcianus, fl. 469 - 484) bio je kasnorimski plemić iz Teodozijeve dinastije, poznat po pokušaju da svrgne istočnorimskog cara Zenona.
Bio je daleki potomak cara Julijana Apostata, odnosno sin zapadnorimskog cara Antemija. Majka mu je bila kćer istočnorimskog cara Markijana i carice Markije Eufemije. Imao je tri brata Antemiola, Prokopija Antemija i Romula, te sestru Alipiju, suprugu zapadnorimskog magister milituma Ricimera.
Istočnorimski car Lav I je iza 471. godine, u nastojanju da ojača političke veze Istočnog i Zapadnog Carstva, uredio brak Markijana i svoje kćeri Leontije. Taj brak, međutim, nije imao željenih efekata, jer je Lav I 474. umro i prijestolje preuzeo izaurijski general Zenon, dok je Zapadno Carstvo propalo.
Carica majka Verina, čiji je brat Vasilisk godine 476. pogubljen nakon pokušaja da svrgne Zenona, organizirala je novu pobunu protiv Zenona, a zavjeri se priključio i Markijan kao i njegova braća Prokopije Antemije i Romul, te ostrogotski general Teodorik Strabon. Ustanak je izbio 478/479. u Konstantinopolu, gdje su mu se masovno priključili građani, među kojima su Zenon i njegov general Il bili omraženi zbog "barbarskog" izaurijskog porijekla. Zenon je umalo uhvaćen od strane ustanika, ali je sljedeći dan Il uspio podmititi Markijanove vojnike i organizirati protivnapad. Shvativši da Teodorik Strabon neće doći na vrijeme da mu pomogne, Markijan se sklonio u Crkvu svetih Apostola, ali je tamo uhapšen sa braćom.
Zenon ga je poslije toga dao protjerati u Cezareju u Kapadokiji, a nakon pokušaja bijega natjerao da se zamonaši i poslao u Tarz. Markijan je ponovno pobjegao i nakratko organizirao novi ustanak, ali je poražen i zarobljen od strane Ilovog brata Trokunda.
Teksaška revolucija
Teksaška revolucija ili Teksaški rat za nezavisnost je bio oružani sukob koji se od 1835. do 1836. vodio na području današnjeg Teksasa između snaga meksičke vlade na čelu sa predsjednikom Antoninom Lopezom de Santa Annom na jednoj, te lokalnih pobunjenika na drugoj strani, a koji je kao rezultat imao stvaranje Republike Teksas i njenu de facto nezavisnost od Meksika.
Kada je godine 1821. Meksiko izborio nezavisnost od Španije, Meksiko je bio površinom jedna od najvećih, ali isto tako i najslabije naseljena teritorija, na kojoj nije živjelo više od 3500 ljudi. To ga je činilo ranjivim na napade Indijanaca, te je godine 1824. meksička vlada dozvolila useljavanje stranaca, što su najviše iskoristili doseljenici iz susjednih SAD čiji je broj toliko brzo narastao da su tzv. Anglosi brzo stekli brojčanu nadmoć nad Tejanosima (doseljenicima meksičkog porijekla). Doseljevanju je pripomogao i meksički ustav iz 1824. godine, koji je Meksiko pretvorio u federaciju. Teksas je, međutim, njime postao šire cjeline, odnosno države Coahuila y Tejas koja je sadržavala teritorije južno od Rio Grande. Ubrzo su se, međutim, počele stvarati napetosti između Anglosa i Tejanosa, izazvani kako jezičkim i vjerskim razlikama, tako i time da su Anglosi, pretežno iz južnih država sa sobom dovodili robove, iako je ropstvo u Meksiku bilo službeno zabranjeno 1829. godine.
Povod za izbijanje pobune je, međutim, bila odluka predsjednika Santa Anne da ukine Ustav iz 1824. godine, odnosno u Meksiku uvede unitarni i centralistički model uprave. To je izazvalo niz pobuna širom Meksika, uključujući i sam Teksas. Tamo su pokušaji lokalnih meksičkih zapovjednika da razoružaju lokalne milicije doveli do incidenta poznatog kao Bitka kod Gonzalesa 2. oktobra 1835. koji će postati prvi okršaj i u kojem će ispostaviti da meksičkim snagama nedostaje ljudstvo da bi se uspješno suprostavila brojčano nadmoćnim pobunjenicima. Prva faza sukoba je završila 27. oktobra 1835. kada je meksički zapovjednik Martín Perfecto de Cos nakon dva mjeseca opsade predao garnizon u San Antoniju. Pobunjenici su u isto vrijeme sazvali tzv. Konzultaciju, odnosno skupštinu preko koje su organizirali vlastitu upravu i oružane snage na čelu sa Samom Houstonom; njihovi ciljevi ispočetka nisu bili precizno definirani, te je dio smatrao da se ne bore za secesiju od Meksika, nego za obnovu federalnog ustava iz 1824. godine.
Santa Anna, koji je u međuvremenu uspio ugušiti pobune u drugim dijelovima Meksika, se od kraja decembra 1835. počeo pripremati za pohod sa ciljem pacifikacije Teksasa. Osim što je prikupio relativno velike snage, Santa Anna se, u nastojanju da svaku buduću pobunu sasječe u korijenu, odlučio za službenu politiku neuzimanja zarobljenika, službeno proglasivši sve "strane državljane" piratima koje se ima pravo pogubiti na licu mjesta. Ta je politika prvi put praktično primijenjena na kraju znamenite bitke za Alamo 6. marta 1836. godine, a nekoliko tjedana kasnije i kada je nekoliko stotina zarobljenih pobunjenika pod Jamesom Fanninom, zarobljenih u bitci kod Coleta pogubljenih u Goliadskom masakru. Usprkos toga, pobunjenici su održali konvenciju na kojoj su 1. marta proglasili nezavisnost Republike Teksas, a 17. marta i donijeli njen ustav.
Taj događaj, međutim, nije doveo do trajnog mira. Santa Anna je, za vrijeme svog zarobljeništva, bio svrgnut in absentia, i nova meksička vlada nikada nije priznala sporazume, a zajedno sa njima i teksašku nezavisnost. Godine 1842. je meksička vlada poslala tzv. Wollovu ekspediciju koja je nakratko zauzela San Antonio, a sve vrijeme se vodio tzv. mali rat na granici, odnosno pomorski rat na obalama Teksasa. Sve to je nagnalo teksaške političare da se odluče za politiku pripajanja svoje države SAD, što će 1846. poslužiti kao povod za izbijanje meksičko-američkog rata.
Lucije Tarkvinije Kolatin
Lucije Tarkvinije Kolatin (Lucius Tarquinius Collatinus) (kraj 6. vijeka pne.) je prema tradiciji bio jedan od dvojice prvih konzula Rimske Republike, zajedno s Lucijem Junijem Brutom.
Lucije Tarkvinije je bio sin Egerija, i unuk Arunsa, koji je, pak, bio brat kralj Tarkvinija Priska. Kolatin je svoj cognomen dobio po gradu Collatia, koga je bio osvojio Egerije i u kome se najvjerojatnije i rodio.
Brut i Kolatin su postali prvi konzuli. Prema Liviju, Rimljanima je brzo postalo neugodno da javnu dužnost obavlja ličnost iz omraženog klana Tarkvinijevih. Brut i ostali plemići su zato nagovorili Kolatina da podnese ostavku, te se povuče na seosko imanje u Lavinij. Na njegovo mjesto je izabran Publije Valerije Poplikola
Dick Higham
Richard Higham (24.7. 1851 - 18.3. 1905) bio je američki profesionalni igrač bejzbola, poznat po svojoj sposobnosti da igra na različitim pozicijama.
Rodio se u Ipswichu, u engleskoj pokrajini Suffolk, a kasnije je emigrirao u SAD. Profesionalnu karijeru je započeo godine 1871. u New York Mutualsima u okviru National Associationa. Kasnije se prebacio National League, gdje je, 13.5. 1876. igrajući za Hartford Dark Blues postigao prvi triple play u historiji Lige, protiv New York Mutualsa. Godine 1877. se prebacio u Syracuse Stars klub u nižoj ligi International League, povezanoj s National Leagueom.
Nakon što je odlučio prestati biti igrač, postao je sudac. Godine 1882. William G. Thompson, gradonačelnik Detroita i predsjednik Detroit Wolverinesa je posumnjao da Higham namjerno donosi odluke protiv njegovo tima te je unajmio a privatnog detektiva. Detektiv je uspio pronaći pisma koje je Higham pisao dobro poznatom kockaru u kojem ga upućuje kada da uplaćuje oklade. Dana 24.6. iste godine, Thompson i ostali vlasnici klubova Lige su ga doživotno izbacili iz bejzbola; tako je Higham postao prvi (i zasad jedini) sudac izbačen iz Major League Baseballa.
Higham se nakon toga preselio u Chicago i zarađivao za život kao knjigovođa. Tamo je i umro te je sahranjen na groblju Mount Hope Cemetery.
Savijanje konstanti
Savijanje konstanti i širenje konstantisu povezane optimizacije kompajlera koje mnogi moderni kompajleri. Napredna forma širenja konstanti, poznata kao proređeno širenje konstanti, može mnogo preciynije da izvrši širenje konstanti i u isto vreme da uklanja mrtav kod.
Savijanje konstanti
Savijanje konstanti je proces prepoynavanja i izračunavanja konstantnih izraza za vreme prevođenja, a ne u vreme izvršavanja programa. Termi u konstantnim izrazima su obično prosti literali, kao na primer celobrojni literal, ali, takođe, to mogu biti i promenljive čija se vrednost zna već za vreme prevođenja. Razmotrimo sledeću naredbu:
Savijanje konstanti može čak koristiti i aritmetičke identitete. Kada je  celobrojnog tipa, vrednost izraza   je nula, čak iako prevodilac ne zna vrednost promenljive.
Savijanje konstanti može biti urađeno i u front-endu prevodioca na IR drvetu, koje predstavlja izvorni jezik višeg nivoa, pre nego što je preveden u adresni kod drveta, ili u back endu, kao dodatak širenju konstanti.
Savijanje konstanti i cross prevodilac
Pri implementaciji cross prevodioca, mora se obezbediti da se ponašanje aritmetičkih operacija na host arhitekturi odgovara onoj na ciljnoj arhitekturi. U suprotnom, ako dozvolimo savijanje konstanti, možemo, nesmotreno, promeniti ponašanje samog programa. Ovo je od velikog značaja za operacije sa decimalnim zaretom, čija implemetacija može veoma da se razlikuje.
Širenje konstanti
Širenje konstanti proces zamene poznatih vrednosti nekih konstanti za vreme prevođenja. Ove konstante uključuju one definisane iznad, kao i intrinsic funkcije primenjene na konstantne vrednosti. Razmotrimo sledeći pseudokod:
Širenje(propagacija) promenljive x čeka:
Nastavak širenja zaustavlja i sledeći kod (koji bi dalje bio optimizovan putem uklanjanja mrtvog koda promenljivih x i y.)
Širenje konstanti je u kompajleru predtsavljeno korišćenjem analiziranja rezultata dostupnih definicija. Ako sve dostupne definicije jedne promenljive predstavljaju istu dodelu tj. dodeljuju istu vrednost konstante promenljivoj, tada promenljiva ima konstantnu vrednost i može biti zamenjena konstantom. Širenje konstanti može uzrokovati i pojednostalvjivanje uslovnih grana, njihovom transformacijom u jendu ili više naredbi bez uslova, u slučaju kada uslovni izraz može biti izračunat u vreme prevođenja, kako bi se utvrdila njegova konačna vrednost.
Optimizacija na delu
Savijanje konstanti i njihovo širenje, najčešće su korišćene zajedno, kako bi se postiglo što više redukcija i uprošćavanja. Iterativno ih koristimo, preklapajući ih, dok ni jedna izmena više ne bude moguća. Razmotrimo sledeći pseudokod:
Primenjujemo širenje konstanti jednom, zatim savijamo konstante, nakon toga kod izgleda ovako:
Ponavljamo oba koraka dva puta, sledi rezultat:
Kako su  i   uprošteni u konstante i njihove vrednosti zamenjene svuda gde su se pojavljivale, prevodilac sada primenjuje uklanjanje mrtvog koda kako bi ih odbacio i time dodatno uprostio kod :
U kodu iznad, umesto  može stajati broj 1 ili bilo koja Boolean oznaka, zavisno od prevodioca. Tradicionalnim širenjem konstanti, dobijamo samo ovoliku optimizaciju. Ne možemo promeniti strukturu programa.
Postoji još jedna, slična, optimizacija, zvana proređeno širenje konstanti, koja bira odgovarajuću granu na osnovu. . Prevodilac sada može da otkrije da će se  naredba izvršiti u true,   može biti eliminisana, kod se smanjuje još više:
Ako bi ovaj pseudokod činio telo funkcije, prevodilac, dalje, može iskoristiti informaciju o tome da će rezultat izvršavanja biti ceo broj  kako bi uklonio nepotrebne pozive funkcije, rezultujući daljim poboljšanjem performansi.
Cacciapolli, Firenze
Cacciapolli je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Las Palomas (razvrstavanje)
Las Palomas ima više značenja:
Kosmos-1581
Kosmos-1581 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1581 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. jula 1984. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-1581 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Scânteia, Jariștea
Scânteia je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Jariștea.
Las López, San Cristóbal de la Barranca
Las López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Cristóbal de la Barranca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Scânteia, Jariștea
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Chilivani, Sassari
Chilivani je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Triton (mjesec)
Triton (također Neptun I) je najveći prirodni satelit planeta Neptun, iz grupe nepravilnih satelita, s oko 1353.4 ± 0.9 kilometara u promjeru i orbitalnim periodom od -5,877 dana.
Osnovni podaci
lijevo|mini|190 px|Umjetnički prikaz Tritona i Neptuna. Triton kruži oko Neptuna na udaljenosti od oko 354 760 km. Promjer mu iznosi oko 2706 km, a masa oko 2.147x1022kg (oko 78% našeg Mjeseca). Tritonova gustoća od samo 2 g/cm3 govori da je vjerojatno sastavljen od 25% vodenog leda i ostatka kamenog materijala.
Rotacija Tritona je sinkrona. Triton obilazi Neptuna retrogradno, za što mu treba 5.877 dana. Putanja oko Neptuna je nagnuta za čak 157° prema Neptunovu ekvatoru, koji je i sam nagnut 30° prema Neptunovoj putanji oko Sunca. Zbog toga, ovisno o dijelu putanje, Triton Suncu okreće i ekvatorsko područje i polove, što vjerojatno ima za posljedicu radikalne promjene vremena u izmjeni godišnjih doba. Za vrijeme posjeta Voyagera 2, Suncu je bio okrenut Tritonov južni pol.
Otkrio ga je Lassell 1846. godine, samo par tjedana nakon otkrića Neptuna. Jedine fotografije ovog satelita su, za sada, one koje je poslala letjelica Voyager 2, 25. kolovoza 1989 godine.
Površina
Svi podaci o površini Tritona potječu od jednog jedinog prolaska sonde Voyager 2 1989. godine. Sonda je snimila oko 40% površini Tritona, te otkrila stjenovitu podlogu, kanjone, smrtzuti metan i drugo. Površina Tritona je relativno ravna - uočeno je da topografija ne varira više od 1 kilometra.
Tritonova površina pokazuje vrlo malo kratera, što ukazuje na mladu površinu. Za vrijeme posjeta Voyagera 2, dok je Sunce obasjavalo Tritonov južni pol, cijela južna polutka je bila prekrivena ledenom kapom smrznutog dušika i metana. Metan koji je, pod utjecajem Sunčevog zračenja, reagirao s drugim elementima daje polarnoj kapi karakterističnu rozu boju.
Najzanimljiviji detalji što su ih donijele slike s Voyagera su zasigurno gejziri tj. "ledeni vulkani", koji bacaju dim i do 8 km visoko. Vjetar kasnije raznosi dim desecima kilometara daleko tvoreći tamne pruge na rozom tlu. Još nije utvrđen sastav eruptivnog materijala, ali se sumnja na tekući dušik, prašinu i metanske spojeve. Vulkanizam nije tako česta pojava u sunčevu sustavu. Za sada je, osim na Tritonu, otkriven samo na Zemlji, Veneri i jupiterovu satelitu Iou, a na Marsu su otkriveni ugasli vulkani. Izvor energije Tritonovog vulkanizma je sunčeva energija.
Voyager 2 je snimio i vrlo glatke ledene ravnice nastale erupcijama vode ili mješavije vode i amonijaka iz unutrašnjosti. Ovakva vrsta vulkanizma se naziva kriovulkanizam (eng:cryovolcanism, prefiks "cryo" označava vrlo niske temperature).
Sjeverno od plavo-zelenog pojasa je površina nešto tamnija i crvenija (slika 2.), no reljef je ostaje isti.
Atmosfera
Voyager 2 je na Tritonu pronašao i atmosferu, iako vrlo rijetku, dovoljnu da stvori pritisak od jedva 14 mikrobara (70 000 puta manje nego na površini mora). Atmosfera se proteže do visina od 800 km, a sastoji od dušika i manjeg udjela metana (ovi spojevi imaju mnogo niže talište od vode). Temperatura na vrhovima atmosfere je oko 95 K (-180°C). Čestice dušikovog leda tvore sloj tankih oblaka nekoliko kilometara iznad površine.
Praćenje promjena sjaja i spektra zvijezde koju je Triton pomračio tijekom 1997. pokazala su da je temperatura nešto porasla od vremena prolaska Voyagera 2.
Porijeklo i sudbina
Triton je jedini veliki satelit u sunčevu sustavu koji se giba retrogradno. To je jedan od pokazatelja da ovaj satelit nije izrastao uz svoj matični planet. Sumnja se da je nastao u Kuiperovom pojasu (kao i Pluton?), te se kasnije preselio bliže, gdje ga je zarobio Neptun. Još jedan argument koji ide u prilog ovoj teoriji je sličnost u građi Tritona i Plutona. Neki scenariji uključuju i sudar s nekim tada postojećim Neptunovim satelitom, što bi objasnilo čudnu putanju Nereida, te porijeklo energije za diferenciranje Tritona (taljenje i propadanje težih elemenata u središte).
Vidi i Triton (mitologija).
Gaj Porcije Katon
Gaj Porcije Katon (Gaius Portius Cato, 2. vijek pne.) bio je rimski političar i vojskovođa. Bio je sin Marka Porcija Katona Licinijana. Godine 114. pne. je izabran za konzula te je poslan u Makedoniju, gdje se neuspješno borio protiv Skordiska. Optužen je za iznudu u Makedoniju te osuđen na plaćanje globe. Tražio je da ga prognaju u Tarako u Hispaniji, gdje je postao građanin tog grada.
San Agustín Dos, La Trinitaria
San Agustín Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Gvajanski crveni urlikavac
Gvajanski crveni urlikavac (lat. Alouatta macconnelli) je vrsta primata iz porodice hvataša. Živi u Surinamu, Gvajani, Trinidadu, Francuskoj Gvajani i Brazilu. Staništa su mu kišne i suhe širokolisne šume tropskih i suptropskih predjela.
Prislop, Dalboșeț
Prislop je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Dalboșeț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Gvajanski crveni urlikavac
Opis
Kao i većina primata, dosta je zdepasto građen. Dugi rep je uvijen, na njegovom dnu nema nikakvih dlaka. Na tamnom licu također nema nikakvih dlaka, dok je krzno tijela crvenkasto-smeđe boje. Mužjaci su sa svojih 5,2 do 7,1 kilograma teži od ženki, čija prosječna težina iznosi između 4,1 i 5 kilograma.
Šartovac
Šartovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Kutina, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 433 stanovnika te 129 obiteljskih kućanstava.
Where Is Everybody?
Where Is Everybody? je prva epizoda američke TV antologije Zona sumraka, emitirana 1959. na programu mreže CBS. Protagonist, čiji lik tumači Earl Holliman je amnezijom muškarac u uniformi američkog ratnog zrakoplovstva koji dolazi u jedan grad čiji su stanovnici neposredno prije toga netragom nestali. Radnja prikazuje njegove napore da otkrije vlastiti identitet i razriješi misterij.
Las Ánimas, Encarnación de Díaz
Las Ánimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
Il (general)
Il (Illus, ? - 488) bio je istočnorimski vojskovođa, poznat po velikom političkom uticaju za vrijeme cara Zenona.
O Ilovom porijeklu i ranom životu se ne zna gotovo ništa, osim da je, isto kao i Zenon, bio rodom iz Izaurije i imao brata po imenu Apalije Il Trokund. Karijeru je započeo u službi cara Lava I.
Godine 475. je carica majka Verina, nedugo nakon Zenonovog dolaska na prijestolje, organizirala puč u kome je Zenon svrgnut, a na vlast došao njen brat Vasilisk. Zenon je pobjegao iz Konstantinopola i sklonio se u Izauriju; Vasilisk je za njim poslao vojsku kojoj su na čelu bili Il i Trokund. Tamo su Zenonu 476. nanijeli poraz i blokirali ga na jednom brdu. Međutim, u trenutku kada je za Zenona sve izgledalo završeno, Ilu je došlo izaslanstvo bizantskog Senata tražeći da ponovno stane na stranu Zenona. Il je na to pristao, djelomično potaknut mržnjom prema Vasilisku koga je držao odgovornim za masakr svojih sunarodnjaka u Konstantinopolu. Vasilisk je protiv izaurijske braće poslao vojsku na čelu sa Armatom, ali je ona poražena, a 477. je i sam Vasilisk pogubljen.
478/479. je u Konstantinopolu Verina potakla još jedan ustanak, ovaj put pod svojim zetom Markijanom. Ustanici su zauzeli carsku palaču i umalo uhvatili Zenona, ali su munjevitom Ilovom reakcijom poraženi, a Markijan na kraju poslan u progonstvo. Il je nakon tih događaja dobio titulu magister officioruma, te postao najmoćnija ličnost u Carstvu, poznat kao veliki pokrovitelj nauke i umjetnosti.
Zbog toga je došao u sukob i sa samim carem, koji je, usprkos njegovih zasluga za povratak na vlast, sumnjao u njegovu odanost. Il je cara ponizio prkoseći njegovoj naredbi da se paganski pjesnik Pampremije, inače Ilov miljenik, progna iz prijestolnice. Potom je došlo do pokušaja atentata koga je naručila Verina, a prema nekim izvorima i Zenon. Prema nekim izvorima se on dogodio prije Markijanove pobune; u svakom slučaju, Il je u njemu ostao bez uha.
Godine 484. je Il napustio Konstantinpol kako bi se "odmorio", a zapravo pripremio ustanak čiji je cilj zbacivanje Zenona. Ispočetka je kao cara istaknuo Markijana, ali se na kraju odlučio za generala Leontija. Ustaničku vojsku, kojom je komandirao Trokund, je, pak uspio poraziti carski general Jovan Skita pri čemu je Trokund poginuo. Leontije i Markijan su se sklonili u planinsku tvrđavu Papurij gdje je Pampremije tri godine tajio Trokundovu smrt sve dok ga je Markijan, otkrivši njegovu prevaru, nije dao pogubiti. Godine 488. je tvrđava osvojena zahvaljujući izdaji, te su Leontije i Il pogubljeni, a njihove glave odnesene u Konstantinopol caru.
479
Godina 479. (CDLXXIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Zenona bez kolege (ili, rjeđe, godina 1232. Ab urbe condita). Oznaka 479. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Fratte Rosa, Pesaro e Urbino
Fratte Rosa je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 525 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Las Palomitas (razvrstavanje)
Las Palomitas ima više značenja:
Kiril Aleksandrijski
thumb|200px|Sveti Kiril Aleksandrijski
Kiril Aleksandrijski (grč. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, oko 375–444) bio je ranohrišćanski vizantijski teolog i aleksandrijski arhiepiskop koji je aktivno učestvovao u komplikovanim doktrinarnim raspravama u prvoj polovini 5. veka. Naročito je poznat po svojoj borbi protiv Nestorija, carigradskog episkopa, čiji će pogledi na Hristovu prirodu biti proglašeni za jeres, koja se naziva nestorijanstvo. Kiril Aleksandrijski prozvan je učiteljem crkve 1882. godine. U katoličkoj crkvi slavi se 27. juna, a u pravoslavnoj 9. juna.
Život i teologija
Kiril je ostao jedan od najistaknutijih delatnika hrišćanske crkve u Egiptu, a u borbi sa Nestorijem istupao je i kao politički i kao verski vođa. Taj se, naime, sukob ticao ne samo doktrinarnih pitanja, već je odslikavao i strah Egipćana da će potpasti pod dominaciju Carigrada. Verski spor sastojao se u odnosu između božanske i ljudske prirode Isusa Hrista. Kiril je naglašavao jedinstvo ove dve prirode u jednoj osobi, dok je Nestorije jednako naglašavo njihovu podvojenost, što je – kako su neki smatrali – zapravo delilo samoga Hrista na dve osobe koje deluju u međusobnoj saglasnosti. Ovaj se sukob naročito zaoštrio kada je Kiril insistirao da je Devica Marija zove Bogorodicom (Theotokos = Božja roditeljica), da bi se opisalo iskonsko jedinstvo dve prirode Hrista u okviru inkarnacije. Nestorije je odbio da prihvati takvu terminologiju, pa je njihov spor došao na dnevni red Efeškog sabora održanog 431. godine.
Colonia la Libertad (razvrstavanje)
Colonia la Libertad ima više značenja: