cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acquaferma, Cremona
Acquaferma je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Celva, Trento
Celva je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
Buzoești, Buzoești
Buzoești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Jagüey, Acatic
Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Acatic.
Mrčara
Mrčara je nenaseljeni otok u hrvatskom dijelu Jadranskog mora.
Jagüey, Acatic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1687 m.
Mrčara
Njegova površina iznosi 1,45 km². Dužina obalne crte iznosi 7,798 km. Najviši vrh visok je 123 mnm.
El Capiro, Mazatlán
El Capiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Lazuri, Valcău De Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Los Gómez, Rosales
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1164 m.
Rancho la Ponderosa, Ayutla de los Libres
Rancho la Ponderosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Granja Macías, León
Granja Macías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Josip Beruta
Josip Beruta (Sigetec, danas općina Peteranec, 22. siječnja 1833. - Zagreb, 3. lipnja 1891.), hrvatski političar
Pučku školu je polazio u Sigecu, gimnaziju i studij teologije u Zagrebu, bio je na raznim dužnostima kod nadbiskupskog duhovnog stola u Zagrebu (1857-1861.), nadbiskupov osobni ceremonijar (1861-1863.), župnik u Biškupcu kod Varaždina (1863-1865.), a kasnije zaslužnik župnik župe Sv. Nikole Koprivnica (1865. - 1891.). Četiri puta je biran za zastupnika u Hrvatski sabor (1871. u Malom Bukovcu, 1875. i 1878. je izabran u izbornom kotaru Rasinja, a 1884. je izabran u izbornom kotaru Peteranec, u koji je spadalo Drnje), a povremeno je bio zastupnik u parlamentu u Budimpešti. U politički život je ušao kao član vladine Narodne stranke iz koje je istupio 1880. godine. Bio je jedan od utemeljitelja Neodvisne narodne stranke, a objavljivao je u glasilu te stranke "Obzor". Surađivao je, između ostalih, s J. J. Strossmayerom i F. Račkim. Napisao je nekoliko knjiga.
Piano, Rieti
Piano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Turrini-Baroni, Mantova
Turrini-Baroni je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
La Tejona, Cotaxtla
La Tejona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Fontana, Parma
Fontana je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
San Lorenzo, Doctor González
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Doctor González.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Povijesno društvo Koprivnica
Povijesno društvo Koprivnica osnovano je 23. travnja 1984. godine. Inicijator osnivanja društva je bio prof. dr. sc. Dragutin Feletar koji je na osnivačkoj skupštini bio izabran za dopredsjednika. Prvi predsjednik je bio dugogodišnji ravnatelj Muzeja grada Koprivnice i koprivnički povjesničar Franjo Horvatić, a tajnik dr. sc. Zorko Marković, arheolog i povjesničar tada zaposlen u koprivničkom muzeju. Početni rad društva bio je u uskoj vezi s Geografskim društvom Koprivnica, a početkom 1990-ih godina suradnja je kratkotrajno, ali učinkovito proširena i na Ekološko društvo Koprivnica te na koprivnički ogranak Matice hrvatske.
Od 1986. do danas predsjednica Povijesnog društva je Ružica Špoljar, umirovljena ugledna nastavnica povijesti. Ovo je društvo sudjelovalo u realizaciji nekoliko knjiga, od kojih treba izdvojiti leksikon Križevčana i monografiju o hrvatskom povjesničaru (Rudolf Horvat). Počasna članica društva je prof. dr. Mira Kolar - Dimitrijević. Objavljuje glasilo Scientia Podraviana kojemu je glavni urednik Mirko Lukavski.
La Jungla, Mazatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Evropski put E8
Evropski put E8 (norveški: Europavei 8, finski: Eurooppatie E8) je put A klase koji ide od norveškeg Tromsa do finskog Turkua, on je dio međunarodnog sistema E-puteva.
Karakteristike i historija gradnje
E8 dug je 1,410 km, i kombinacija je poluautoputa i autoputa.
Prva dionica na tom pravcu počela se graditi 1992. između Tromsa i finskog Tornia, a do 2002. dovršena je posljednja od Tornia do Turkua.
Po starom sistemu koji je važio od 1962. do 1985. (u nordijskim zemljama važio je do 1992.) taj prometni pravac imao je oznaku E78, a oznaku E8 nosio je prometni pravac London, Harwich, Hoek van Holland, Hannover, Berlin, Varšava, Brest.
Byrnedale, Pennsylvania
Birndejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 427.
Āl Daymān, Ma'rib
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1145 m.
Don Manuel, Rosales
Don Manuel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
San Ángel, Hueytamalco
San Ángel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 820 m.
Casa Blanca, Tecpatán
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Șerboeni, Buzoești
Șerboeni je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1619 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Cembra, Trento
Cembra je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1802 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Žarko Dolinar
Žarko Dolinar (Koprivnica, 3. srpnja 1920. - Basel, 9. ožujka 2003.), prof. dr., hrvatski znanstvenik i stolnotenisač. Svjetski i mnogostruki državni stolnoteniski prvak. Nositelj naslova Pravednik među narodima države Izrael.
Los Gemelos, León
Los Gemelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Žarko Dolinar
Životopis
Žarko Dolinar rodio se u Koprivnici 1920. godine u obitelji sudca dr. Jakoba i majke Franjice rođ. Fridrih. U mladosti se seli iz rodne Koprivnice u Novi Sad gdje se 1934. počinje baviti športom a 1935.-1936. nastavlja u Ljubljani te potom od kraja 1936. u Zagrebu. Diplomirao je na Veterinarskom fakultetu u Zagrebu 1948. godine. U Zagrebu je 1959. godine, na Veterinarskom fakultetu, stekao doktorat znanosti iz anatomije, histologije i embriologije.
Spašavanje Židova u NDH
Za vrijeme Drugog svjetskog rata i tijekom četiri godine NDH zajedno s bratom Borisom krivotvorio je propusnice i neke druge dokumente za preko 360 Židova koji su na taj način spašeni. Ustaške su vlasti doznale da braća Dolinari spašavaju Židove, ali ih nisu dirali. Uhitili su njihova oca Jakova i smijenili ga s položaja suca no oni su nastavili posao. Na incijativu skupine preživjelih braća su proglašena Pravednicima među narodima 1993. godine.
Znanstvena karijera
Godine 1962. Žarko Dolinar izbačen je sa zagrebačkog Veterinarskog fakulteta te je od 1963. živio i radio u Baselu u Švicarskoj gdje je na Medicinskom fakultetu habilitirao te više od 25 godina bio nastavnik, a također bio je i vicedirektor Anatomskog instituta te ekskatedralni nastavnik. Uz anatomiju, bavio se genetikom, citologijom, histologijom, embriologijom i patologijom. Bio je izvanredni profesor Medicinskog fakulteta (od 1969. do 1985.), te predavač na Stomatološkom fakultetu (od 1978. do 1983.) u Baselu.
Sportska karijera
Kao 14-godišnjak Žarko se prihvatio ping-ponga nakon što je na nogometu slomio nogu. Zbog toga je kod kuće bio prisiljen sjedeći igrati i to na stolu veličine 150 cm. Prvi njegov reket nije imao dršku, pa je Žarko Dolinar podbočio drugu stranu reketa prstima i to je razlog što se priklonio penholderu i tako igrao cijelog života. Bio je prvi Hrvat koji je osvojio medalju na Svjetskom prvenstvu (Kairo 1939.) i prvi hrvatski sportaš uopće koji se okitio naslovom svjetskog prvaka. Od godine 1939. član je HAŠK-a kojem je donio prvenstvo u pojedinačnom natjecanju za Hrvatski kup (Bjelovar, 1941.).
San Felipe, Pijijiapan
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Žarko Dolinar
Sportska karijera
Žarko je ispunio vitrine vrijednim trofejima i nagradama s mnogih borilišta, od prve nagrade brončane tintarnice do pehara i osam medalja sa svjetskih prvenstava. S partnerom Subotičaninom Vilimom Harangozom u igri parova osvojio je Svjetsko prvenstvo 1954. godine u londonskom Wembleyu, i to je biser njegove karijere.
Nanizao je još 25 trofeja s međunarodnih natjecanja i turnira.
San Felipe, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Žarko Dolinar
Igračke karakteristike
S lakoćom je igrao, nikad umoran ili iscrpljen, iako je nevjerojatno malo trenirao. U to doba stolni tenis se igrao s većim reketom, daleko većim od današnjih reketa. Bio je majstor sjajnog refleksa i izvanredne anticipacije. Racionalni igrač, taktičar velikog formata. U igri glavno mu je oružje bilo snažan forhand-drive, posebno paralele. Riskantnim udarcima zbunjivao je suparnike. Penholderaša Dolinara s pravom ubrajamo u preteče kasnijih tajfunskih napada Azijaca - Japanaca i Kineza.
Trener
Trenirao je na više mjesta od kojih je jedno bilo i u stolnoteniskom klubu Makabi u okviru zagrebačke Židovske općine.
Spomen
U spomen na dr. Žarka Dolinara od 2007. godine održava se Međunarodni memorijalni stolnoteniski turnir veterana i veteranki "Dr.Žarko Dolinar".
Ratovei, Valcău De Jos
Ratovei je naselje u Rumuniji u okrugu Salaž u opštini Valcău De Jos.
Dan javne domene
alt=Lodo Dana javne domene za 2022. godinu|mini|Lodo Dana javne domene za 2022. godinu Dan javnih dobara ili Dan javne domene se obilježava kada ističu autorska prava i kada djela ulaze u javnu domenu. Ovaj pravni prijelaz djela zaštićenih od kopiranja u javnu domenu obično se događa svake godine 1. siječnja na temelju pojedinačnih zakona o autorskim pravima svake zemlje.
Ratovei, Valcău De Jos
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Dan javne domene
Obilježavanje "Dana javne domene" u početku je bilo neformalno; najranije poznato spominjanje je 2004. godine od strane Wallacea McLeana (kanadskog aktiviste za javnu domenu), podršku ideji je dao i Lawrence Lessig. Nekoliko web stranica navodi autore čiji radovi ulaze u javnu domenu svakog 1. siječnja. Postoje aktivnosti u zemljama diljem svijeta od strane raznih organizacija, a sve pod sloganom Public Domain Day.
El Caracol, Cotija
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1426 m.
Stjepan Prvčić
Stjepan Prvčić (Koprivnica 1893. - Koprivnica 1960. ), hrvatski političar
Od 1923. je potpredsjednik koprivničke mjesne organizacije seljačke stranke, bio je član odbora kotarske organizacije HSS-a, vodio je kotarsku organizaciju Seljačke sloge. Prije i za vrijeme drugog svjetskog rata je bio zatvaran. Rano se angažirao u antifašističkoj borbi, aktivan u GNOO Koprivnica, a bio je predsjednik Okružnog NOO Bjelovar i prvi predsjednik oblasnog NOO za zagrebačku oblast. Jedan je od osnivača HRSS-a u kojem je djelovao kao potpredsjednik. U ZAVNOH-u je jedan od čelnih ljudi (član tajništva), a nakon rata je sudjelovao u radu hrvatske vlade ministar poljoprivrede) i sabora (bio je član prezidija). Uz to je bio član izvršnog odbora Narodne fronte Jugoslavije i član tajništva u izvršnom odboru Narodne fronte Hrvatske.
San Carlos, El Higo
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini El Higo.
Josip Vargović
Josip Vargović (Peteranec, 26. veljače 1866. – Koprivnica, 13. travnja 1919. )
Godine 1902. postao je predsjednikom Dobrovoljnog vatrogasnog društva Koprivnica i ostao predsjednikom sve do 1919. godine. Izborio se tijekom 1905./1906. godine za gradnju suvremenog vatrogasnog doma u Frankopanskoj ulici. Izabran 1906. za gradonačelnika Koprivnice (na toj dužnosti ostao do 1913.). Zaslužan za osnivanje koprivničke gimnazije i gradnju njene zgrade, za dovođenje u Koprivnicu tvornice Danica, te za općenitu modernizaciju grada Koprivnice.
Dragutin Feletar
mini|Prof.dr.sc. Dragutin Feletar (2014.) Dragutin Feletar (Veliki Otok, općina Legrad, 10. srpnja 1941. ), hrvatski geograf i publicist.
Životopis
Gimnaziju završio u Varaždinu, diplomirao geografiju u Zagrebu. Radio je kao učitelj u osnovnoj školi, novinar i animator kulture. Dio radnog vrijeka je proveo na Odsjeku za geografiju Prirodoslovno-matematičkog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu, gdje je djelovao kao profesor, dok je na kraju sveučilišne karijere bio dekan PMF-a. Pokrenuo je i uređivao niz časopisa od kojih je široj javnosti najpoznatiji časopis «Meridijani». Objavio je tri zbirke pjesama i knjigu putopisa. Osim knjige "Podravina" (1973. i 1988.) i djela o nizu poduzeća, autor je više knjiga vezanih uz pojedina naselja u Podravini i Međimurju, npr. "Legrad" (1971.),, "Povijest Kuzminca" (1992.), "Povijest Kunovca" (1993.), "Prelog - izabrane teme" (1995.), "Virovitica - izabrane teme" (1996.), "Koprivnica - izabrane teme" (1997.)", "Povijest Torčeca" (2000.), "Općina Novigrad Podravski" (2001.), "Općina Donja Dubrava" (2008.), "Virovitica - tradicija i suvremenost" (2008.) itd.
Dragutin Feletar je dobio državnu nagradu za popularizaciju znanosti, nagradu za životno djelo Koprivničko križevačke županije (2002.), nagradu za životno djelo Grada Koprivnice (2005.), Medalju grada Koprivnice te još nekoliko javnih priznanja i nagrada.
Torresina, Cuneo
Torresina je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Per Brahe Mlađi
Per Brahe Mlađi švedski: Per Brahe Den Yngre (Stockholm, 18. februar 1602. - Stockholm, 12. septembar 1680.) bio je švedski plemić, vojnik i državnik kao član kraljevskih savjeta za vladavine kraljice Kristine i Karla XI.
Biografija
Per Brahe Mlađi bio je član moćne plemićke porodice, njegov djed bio je Per Brahe Stariji, nećak švedskog kralja Gustava Vase, koji ga je proglasio prvim švedskim vojvodom. On je ostao upamćen i kao pisac historijskijih radova i Ekonomije 1585.
Mlađi Brahe borio se pod komandom Gustava Adolfa u Tridesetogodišnjem ratu po Prusiji (1626. - 1628.) i na račun toga dobio čin pukovnika. Nakon tog je 1629. postavljen za maršala plemstva, a 1630. imenovan je tajnim dvorskim savjetnikom. Za vrijeme dok je radio kao član dvorskog savjeta kraljice Kristine između 1632. - 1644., pomogao je oko pregovora sa Poljskom i sklapanja Stuhmsdorfskog mira - 1635.
Dok je bio kancelar dvorskog savjeta Karla XI od 1641. do 1680, imao je velik utjecaj na članove savjeta i dvorsku politiku.
Njegov brat grof Nils Brahe borio se pod komandom Gustava Adolfa sve dok nije 1632. poginuo kod Naumburga u Saksoniji.
Nucupac, Tecpatán
Nucupac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Naq‘ Ḩamāş, Ma'rib
Naq‘ Ḩamāş je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
La Nopalera, Acatic
La Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Acatic.
Prežba
thumb|left|Jedan od objekata bivše JRM na Prežbi Prežba je otok u Dalmaciji, smješten sjeverozapadno od otoka Lastova, s kojim je kod zaselka Podlenga mostom povezan s naseljem Pasadur na otoku Lastovo. Površina otoka, koji ima razvedenu obalu s brojnim uvalama, iznosi 2,8 km². Dužina obalne crte je 14,230 km. Najviši vrh visok je 136 mnm. Na južnom dijelu otoka, nasuprot naselja Uble, nalazi se svjetionik.
La Nopalera, Acatic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1667 m.
Đuro Ester
Đuro Ester (Koprivnica, 2. ožujka 1844. - Koprivnica, 29. ožujka 1892. ).
Djela
Objavljena su mu slijedeća djela:
Jedna koprivnička škola nosi njegovo ime.
La Línea, Hueytamalco
La Línea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Monroe, North Carolina
Monro je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
El Picadero, Cotaxtla
El Picadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Monroe, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 32.797, što je 6.569 (25,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Picadero, Cotaxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Topina, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Franjo Galović
Životopis
Franjo Galović rodio se u Koprivnici 1690. godine. Nakon završenog osnovnog obrazovanja u rodnom gradu stupio je u pavlinski red. Redovničke zavjete položio je 25. listopada 1711. godine, u 21. godini. Tada je već bio stekao akademsko zvanje logicus. Kao profesor je predavao u učilištu u Lepoglavi, filozofiju i bogoslovlje, od 1719. do 1722. godine i od 1723. do 1727. godine, a 1721. godine napisao je djelo Philosophia naturalis peripathetica, koje se u rukopisu čuva u knjižnici pavlinskog samostana u Jasnoj Gori (Bibliotheca Claromontana) u Poljskoj.
Acqualunga Badona, Cremona
Acqualunga Badona je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
San Pablo, Tecpatán
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Festival Od srca srcu
Glazbeni festival Od srca srcu je festival zabavne glazbe u Hrvatskoj. Glavni pokrovitelj mu je hrvatska tvrtka Podravka. Pokrovitelji su i Koprivničko-križevačka županija i Udruga branitelja, invalida i udovica Domovinskog rata Podravke.
Održava se jednom godišnje u Koprivnici. Prvi put se održao 2003. godine. Festival je osmislio i pokrenuo Mladen Pavković.
Festival 2003.
Festivalske skladbe su izašle na nosaču zvuka izdavača Goflex.
Sudionici su bili: Matko Jelavić (Dobrodošla mi), sastav Vertigo (Idi), Boris Babarović (Adio tugo), Maja Zeko i Krešimir Kovačević (Molitva za zaljubljene), Perle (Jesen), Ivanka Luetić (Stalno putujem), Josip Katalenić (Ljubomora), Miro Ungar (Te je noći zvijezda pala ), Denis & Denis  (Otvorena vrata), Mladen Burnać  (Ti si mi jedina ), Dario Plevnik  ( Reci mi sad), duo Gogana  (Twist menuet ), Danijela Golubić  ( Ti si mi prvi), Anelidi  ( Zašto si takav živote), Angie  ( Žena nesretna), Tomislav Brajša  (Još su svježe krizanteme ), Iva Ranogajec  (Slobodna ), Marko Jašek  ( Mala ludice), Mirta  (Jer ja ), Azzurro  (Cara mia ), Joy  (Srca slomljenih ), Mirko Švenda - Žiga  (Ljubav nije htjela). Od poznatih skladatelja, tekstopisaca i aranžera, za pjesme na ovom ovom festivalu su radili: Matko Jelavić, Remi Kazinoti, Siniša Vuco, Ivo Lesić, Davor Tolja, Nenad Ninčević, Toni Eterović i dr.
Festival 2004.
Festivalske skladbe su izašle na nosaču zvuka izdavača Alineja. Sudionici su bili: Vlado Kalember i Vladimir Kočiš Zec (Prijatelju), Maja Zeko (Pjesma usnule rijeke), Krunoslav Slabinac (Kad u ponoć netko kuca), Miro Ungar (Da tebe nema), Cecilija (Javi se), Ivica Percl (Javi se), sastav Vertigo (Ljubav), Mirko Švenda-Žiga (Nije meni što te nema), sastav Fair play (Venama mojim tečeš), Sergio Pavat (Moja Marijući), Rajko Suhodolčan i Marija Kralj (Da znaš), sastav Fortuna (Vukovaru na dar), Marko Jašek (Oprosti mi), sastav Aledory (Oda ljubavi), Iva Ranogajec (Dobre vile platno plele), Darko Domijan (Ti samo...), Mladen Medak (Kada bih), Zdenka Kovačićek (Vjerna sjećanju), Danijela Golubić (Odavde do Azije), Boris Babarović (Pjesme lagane) i Ivanka Luetić (Zašto boli).
Od poznatih skladatelja, tekstopisaca i aranžera, za pjesme na ovom ovom festivalu su radili: Vladimir Kočiš Zec, Krunoslav Slabinac, Rajko Stilinović, Maja Perfiljeva, Miro Ungar, Toni Eterović, Marijan Jergović, Ivan Mikulić, Nenad Marinac, Dijana Alebić, Siniša Vuco, Marko Tomasović, Stevo Cvikić, Zvonimir Golob...
Festival 2005.
Program je vodio Oliver Mlakar. Festivalske skladbe su izašle na nosaču zvuka izdavača Alineja. Sudionici su bili: Azzurro (Moja bijela vila), Boris Babarović-Barba (Pedesete), Danijel Beni (Ona ne ljubi kao ti), Mladen Burnać (A ja lažem), Gordana Evačić (Ponekad), Danijela Golubić (Ja ne mogu bez tebe), Gracia (Nije moja ljubav na cesti nađena), Vlado Kalember (Jedino moje), Latino (Nemoj sine biti kao ja), Duško Lokin i Emily (Pusti da te prebolim), Ivanka Luetić (Ružica), Mirta (Dušom svojom ljubim te), Zlatko Pejaković (Svima nalivaj), Ivica Percl (Ciganska elegija), Vlatka Pokos (Prelijepo da bi trajalo), Rusvaj (Falit ćeš mi), Krunoslav Slabinac (U snovima), Zdravko Škender (Kad u ruci čaša pukne), Tina i Nikša (Moje najdraže), sastav Vertigo (Budi onaj što me voli), Žanamari (Duguješ mi) i Dražen Žanko (Na svom putu).
Od poznatih skladatelja, tekstopisaca i aranžera, za pjesme na ovom ovom festivalu su radili: Mladen Burnać, Vlado Kalember, Željko Krušlin, Toni Eterović, Mario Mihaljević, Miroslav D. Rus, Ivan Mikulić, Ivica Percl, Matija Vuica, Zoran Jašek i Arsen Dedić.
Festival 2006.
Program su vodili Oliver Mlakar, Vlatka Pokos i Anja Šovagović-Despot. Festivalske skladbe su izašle na nosaču zvuka izdavača Alinee. Sudionici su bili: Adam, Žiga, Vida (Tri domaći) (Kajkavci, glave skup), Angie (Rek'o si boljet će), Boris Babarović (Moja mala), Antonija Besednik (Tako sigurna), Niko Bete (Pustinja u grudima), Maja Blagdan i El Combo (Kap veselja), Mladen Burnać i Kemal Monteno (Takva je sudbina), Nives Celzijus (No Silikon), Sandi Cenov (Nemirna (Budi lud)), E.T. (Kasno), Miroslav Evačić i Čardaš Blues Band (Čula jesam), Feminnem (Klasika), Danijela Golubić (E, baš te nema), Joy (Neka prokleto je sve), Kings (Budi uz mene), Vladimir Kočiš Zec (Na tvoj rođendan), Željko Krušlin/Latino (Nemoj srećo, nemoj noćas), Ivanka Luetić (Nek' se svira pjesma ljubavi), Mirta (Ti), Kemal Monteno (Sad je na redu istina), Livio Morosin Band (Zvire voda), Barbara Munjas (Mene nećeš lagati), Zlatko Pejaković (Ala je divan taj podravski kraj), Ivica Percl (Nad Hrvatskom duga sjajna), Vlatka Pokos (Ona), Rusvaj (Živim, ako to je život), Zdravko Škender (Sreća mene nije voljela), Antonija Šola (Pada tiha noć), Tina i Nikša (Zamjena), sastav Vertigo (Prevarena), Alen Vitasović (Ja nisam više taj), Žanamari (Ne krivim te) i Dražen Žanko (Marija).
Crucero de San Antonio, Ayutla de los Libres
Crucero de San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Festival Od srca srcu
Festival 2007.
Sudionici su bili: Silvija (Žena bez imena), Sara (Ti dobro znaš), El Combo (Ja ne znam biti tvoj), Ivan Zak (Dajem), Boris Babarović (Ljubavna), Mladen Burnać (Vrijeme je za promjene), Miroslav Evačić (Ja sam junak iz doline), Matko Jelavić (Sanjam), Josip Katalenić (Taj je život škola), Vladimir Kočiš Zec (Kad zaspiš ti), Zdenka Kovačićek (Od davna shvatila sam sve), Željko Krušlin (Poljubi me noćas), Duško Lokin i Blaž (Sve sam joj dao ja ), Livio Morosin feat. KUD Zadobarje (Jutros sam se rano stala), Elio Pisak (Melodje Istre i Kvarnera), Tina i Nikša (Čudo Božje), sastav Vertigo (Prešuti ako znaš), Zdravko Škender (Brane nam brane) i Žiga i Bandisti (Dok se vrnem v domovinu).
Crucero de San Antonio, Ayutla de los Libres
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Festival Od srca srcu
Festival 2007.
Od poznatih skladatelja, tekstopisaca i aranžera, za pjesme na ovom ovom festivalu su radili: Mladen Burnać, Matko Jelavić, Ivan Mikulić i Mirko Švenda.
Festival 2008.
Festivalske skladbe su izašle na nosaču zvuka izdavača Alinee. Festivalski program je vodio Oliver Mlakar. Prenosile su ga neke radijske postaje u Hrvatskoj, a bilo je predviđeno da bude televizijski prikazan na nekim postajama u Hrvatskoj, Sloveniji i BiH, a za snimke je postojalo zanimanje kod televizijskih kuća iz Crne Gore i Mađarske. Sudionici su bili: Vladimir Kočiš Zec i Los Caballeros ( Sad svijet je tvoj), Željko Krušlin - Kruška i Latino (To što vidiš to sam ja ), Duško Lokin ( Ljubav je sve), Elio Pisak ( Nikad više), Mira Šimić ( Luna), Zdravko Škender ( Poleti srce), Tomislav Šustić ( Ne krivi mene), Mirko Švenda - Žiga ( U srcu ognjena), Marina Tomašević ( Ima jedno misto), Ivana Tomić ( U vodu), Vertigo bend (Zajedno ), Kraljice ravnice, Wilibald i Veseli dodatak ( Veneta), Ivan Zak ( Vodu ne pijem), Ana (Mala ljubi opasno ), Tomislav Brajša (Pušlek ljubičica ), Mladen Burnać i Ivanka Boljkovac (Otkucaji sata ), Charlie i klapa Motovun (Niti jedem niti spavam), Emily (Ni na nana ), Ena (Ti i ja ), Miroslav Evačić i Čardaš Blues Band ( Čardaš blues), Gordana Ivanjek i Ivica Pepelko (Popevke i štikleci ), Kristina Iveković (Horoskop ), Oliver Jakovčev (Škapulaj me more ), Kajde (Trebam te (Ti si iznad svega)), Selma Kapetanović ( Ljubav), Kaya (Prva ljubav, prva rana ) i Kings ( Najbolja). Posebni gost je bio Kićo Slabinac (Ja moram na put ).
Mirko Švenda - Žiga i Zdravko Škender su dobili nagrade za najbolje najbolje skladbe s lanjskog festivala.
Las Escobas, Mazatlán
Las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Cornățel, Buzoești
Cornățel je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Valdaro, Mantova
Valdaro je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Cipreses, León
Cipreses je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
Zlata Bartl
mini|200px| Zlata Bartl, crtež u olovci Zlata Bartl (Dolac kraj Travnika, BiH, 20. veljače 1920. - Koprivnica, 30. srpnja 2008.), hrvatska znanstvenica, tvorac začina Vegeta koji proizvodi Podravka iz Koprivnice.
Životopis
Zlata Bartl rođena je 1920. u Docu kraj Travnika u BiH. Poslije velike mature odlazi na studij u Zagreb, gdje na prirodoslovnom fakultetu diplomira kemiju, fiziku, matematiku i minerologiju. Poslije diplome vraća se u Sarajevo. 1956. godine odlazi u Koprivnicu i tu počinje njen znanstveni rad. Bila je još kao dijete zaljubljenica u kemiju. U Podravkinom laboratoriju nastavlja sa svojim radom, a na njezinu inicijativu 1957. počinje proizvodnja dehidratiziranih juha, a 1959. i proizvodnja "Vegete". Slaboga zdravlja, ali zdravog duha ona je uspjela oko sebe okupiti ljude koji su nošeni njenim "elan vital" Vegetu uspjeli probiti na svjetsko tržište i Podravku pretvoriti u svjetski koncern.
Venchi, Verona
Venchi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 888 m.
Zlata Bartl
Životopis
Preminula je 30. srpnja 2008. godine u koprivničkoj Općoj bolnici nakon duge i teške bolesti. Danas je poznata pod nadimkom "teta Vegeta".
Rancho Hernández, Rosales
Rancho Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Rosales.
Recea, Vârșolț
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 677 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Bernardin Frankopan
Bernardin Frankopan (*1453. - †1529.), hrvatski velikaš, vojskovođa, diplomat i mecena, pripadnik roda knezova Frankopana. Kao moćan i ugledan aristokrat, bio je nositelj borbe za opstanak hrvatskog naroda na prostorima ugroženima od turske invazije.
Podrijetlo i obitelj
Rođen je vjerojatno u Ozlju kao jedini sin hrvatskog bana Stjepana III. Frankopana Modruškog i njegove supruge Ižote rođ. d'Este, vojvotkinje iz Ferrare (Italija). Njegov djed Nikola IV. Frankopan, jedini vlasnik ogromnih posjeda knezova Krčkih na početku 15. stoljeća, bio je hrvatski ban od 1426. do 1432. godine.
U nekim izvorima naziva ga se Bernardin Frankopan Modruški, jer je prigodom velike diobe frankopanskih imanja 1449. godine njegov otac dobio, između ostalog, naselje Modruš s pripadajućim vlastelinstvom, te dominantni utvrđeni zamak Tržan-grad na visokom strmom brijegu ponad Modruša. Po tom se toponimu tada cijeli ogranak nazvao Frankopani Modruški. Modruš je u drugoj polovici 15. stoljeća, premda izložen stalnoj opasnosti od Turaka, bio sjedište tog ogranka Frankopana, pa je i mladi knez Bernardin stolovao u njemu.
U drugim se izvorima navodi njegovo ime kao Bernardin Frankopan Ozaljski, jer je on, zajedno s ocem, preuzeo veliku i važnu utvrdu Ozalj nakon što je 22. veljače 1474. godine umro Bernardinov bratić Bartol X. Frankopan Ozaljski (sin Nikole V. Frankopana Ozaljskog), koji nije imao nasljednika, pa je njegov ogranak Frankopana izumro. Budući da je krajem 15. stoljeća pogibelj od Turaka postala nepodnošljiva, osobito nakon što su Osmanlije neposredno prije Krbavske bitke 1493. godine opustošili Modruš, Bernardin je odlučio povući se prema sjeveru, te je počeo graditi i nove utvrde (među kojima je istaknuto mjesto imao Ogulin, izgrađen nešto prije 1500. godine). Kako se sjedište obitelji preselilo iz Modruša, završivši nešto kasnije u Ozlju, Bernardinovi su se potomci nazivali Ozaljski.
Život u turbulentnim vremenima
Već od rane mladosti, život Bernardina Frankopana obilježile su stalne napetosti i sukobi, iz kojih je on nastojao izvući najveću moguću korist, kako za sebe i svoju obitelj, tako i za Hrvatsku. Bio je jedno vrijeme u dobrim odnosima s carem Fridrikom III. Habsburškim, a poslije i s hrvatsko-ugarskim kraljem Matijom Korvinom, što je potvrđeno zarukama njegove kćeri Marije Magdalene s jednim kraljevim rođakom. S ocem je kao dječak i mladić putovao na njegovim diplomatskim misijama po Europi i upoznao mnoge značajne osobe.
Dobre odnose s kraljem Matijom kvarilo je to, što je potonji godine 1469. Frankopanima oduzeo grad Senj. Taj stoljetni frankopanski posjed su nakon Matijine smrti, a nešto prije bitke na Krbavskom polju, pokušali njegovi stari vlasnici vratiti 1493. godine, opsjednuvši ga svojom vojskom, ali su ga obranila dva, od kralja Vladislava II. Jagelovića novoimenovana, hrvatska bana, Ivan Bot od Bajne i Mirko Derenčin.
Bernardin je bio u vrlo dobrim odnosima s Ivanišem Korvinom, izvanbračnim sinom kralja Matije, hercegom i kasnijim hrvatskim banom. Prigodom izbora novoga kralja godine 1490., podržavao je Ivaniša kao pretendenta na prijestolje, ali je prihvatio odluku da kraljem bude imenovan Vladislav II. Mladom Ivanišu je nešto kasnije zapela za oko Bernardinova lijepa šesnaestogodišnja kći Beatrica, s kojom se i oženio 1496. godine. Bernardin je Beatrici tom prigodom za miraz dao gradove Bihać i Novi.
Sudjelujući cijeli svoj život u borbama s Turcima, Bernardin Frankopan našao se, kao i velik dio tadašnjeg plemstva tog dijela Hrvatske, dana 9. rujna 1493. u bitki na Krbavskom polju. Toj je znamenitoj i istodobno tragičnoj epopeji hrvatskog naroda prethodilo nekoliko sukoba među pojedinim frankopanskim lozama, te Frankopana s drugim velikašima. Tako su se, primjerice, godine 1492. zbog nekog posjeda posvađali bratići Bernardin i Ivan (Cetinski), a kad su se početkom 1493. pomirili, zajedno su se sukobili s banovima Botom i Derenčinom, koji su branili Senj. Ne mogavši ga osvojiti, povukli su se u Brinje, ali su zatim za njima stigli banovi sa svojom vojskom i opkolili taj utvrđeni grad. Tijekom opsade smrtno je stradao ban Ivan Bot.
Saznavši da se velika turska vojska (njih oko 10.000) vraća s velikim plijenom iz pljačkaškog pohoda po Hrvatskoj i Sloveniji, posvađani hrvatski velikaši su međusobne razmirice stavili na stranu i skupa krenuli protiv zajedničkog neprijatelja, kojeg su prema zapovijedi bana Derenčina dočekali na Krbavskom polju. Loša Derenčinova strategija i taktika dovela je do katastrofalnog poraza u kojem je izginula većina hrvatske vojske, te skoro svi plemići, a mali broj preživjelih odveden je u zarobljeništvo. Bernardin je bio među onima malobrojnima koji su se jedva uspjeli spasiti, jer se, uvidjevši da je poraz neizbježan, povukao s bojnog polja, odjahavši na svom brzom konju. Neki su mu kasnije predbacivali da je kukavički pobjegao, što nikad nije dokazano. mini|300px|Karta nekadašnje Modruško-riječke županije u kojoj je bila većina Bernardinovih imanja
Bernardin Frankopan se kontinuirano zalagao da priskrbi Hrvatskoj pomoć europskih zemalja za obranu od Turaka, koristeći pritom svoje veze s njihovim diplomatima. Poznat je bio po svojim nadahnutim osobnim istupima i vatrenim govorima pred stranim vladarima, velikodostojnicima ili parlamentima. Tako je, na primjer, 1522. godine govorio pred mletačkim duždom Grimanijem, a vjerojatno najpoznatiji je njegov znameniti Govor za Hrvatsku (lat.: Oratio pro Croatia) održan na latinskom jeziku pred njemačkim državnim saborom u Nürnbergu 19. studenog 1522. godine.
Posljednje godine i smrt
Za razliku od nekih svojih frankopanskih rođaka koji su favorizirali pripadnike habsburške dinastije u njihovom nastojanju da se prigodom izbora kralja popnu na hrvatsko-ugarsko prijestolje, Bernardin je u pravilu bio protiv Habsburgovaca. Tako je 1490. godine podupirao Ivaniša Korvina, a bio protiv Maksimilijana Habsburškog, dok je 1527. podržao odluku pretežno slavonskog plemstva na Saboru u Dubravi kod Čazme da se za kralja izabere Ivan Zapolja. Njegovi su rođaci u tim situacijama bili skloniji Habsburgovcima, pa su, primjerice, Juraj III. Frankopan Slunjski i Vuk I. Frankopan Tržački bili potpisnici Cetinske povelje, kojom je hrvatsko plemstvo na Saboru u Cetingradu potvrdilo za kralja Maksimilijanova unuka Ferdinanda.
Značaj i nasljeđe
Živjevši u onom razdoblju hrvatske prošlosti koja je obilježena otvorenom prijetnjom Turskog Carstva za goli opstanak Kraljevstva, Bernardin Frankopan je pripadao generaciji hrvatskih velikaša i boraca za opstojnost naroda i države u kojima je sazrela svijest da je nakon propasti Bosanskog Kraljevstva 1463. godine, a osobito poslije, za Hrvate tragične, bitke na Krbavskom polju potrebno intenzivirati napore za dovođenje djelotvorne pomoći iz politički i vojno jakih europskih zemalja za borbu protiv Turaka, jer pomoć koja dolazi s budimskog kraljevskog dvora nije i neće biti dovoljna.
Neki povjesničari drže da je upravo Bernardin prvi na dramatičan način Europljane upozorio na važnost Hrvatske kao predziđa kršćanstva (lat.: „antemurale christianitatis“) koje štiti Europu pred islamskim prodorom. Međutim, od izdašnije pomoći europskih moćnika nije bilo ništa, jer su se oni uglavnom bavili međusobnim sukobima za teritorijalnu prevlast ili vjerskim ratovima, a Hrvatskoj je pomoć stizala „na kapaljku“.
Bernardinovi su nasljednici i rođaci tijekom 16. stoljeća, zbog premoći osmanske vojne sile, morali napustiti veliki dio frankopanskih posjeda (Bihać, Drežnik, Tržac, Furjan, Cetingrad, Malu i Veliku Kladušu i dr.) i preseliti se na krajnje zapadno područje Hrvatske
Budući da su svi njegovi sinovi umrli prije njega, Bernardina je 1529. godine izravno naslijedio unuk Stjepan IV. Frankopan Ozaljski, sin Ferdinandov. Stjepan IV. sjedište je imao u Ozlju i bio posljednji izdanak modruško-ozaljske grane Frankopana. Njegova sestra Katarina udala se za slavnog Nikolu Zrinskog Sigetskog, pa su preko nje Zrinski naslijedili dio prostranih frankopanskih imanja.
Značaj velikog erudita Bernardina Frankopana se, osim na vojnom i diplomatskom polju, očitovao i na području obrazovanja i kulture, te graditeljstva. Njegovavši hrvatski jezik i glagoljsko pismo, on je dao prevesti Bibliju na hrvatski. Godine 1486. izdao je znameniti Modruški urbar, knjigu kodeksa pravnih i društvenih normi, važan povijesni dokument, izvorno pisan glagoljicom, kojim su se uređivali odnosi između feudalca i kmetova, i koja je izvor agrarnih i demografskih podataka.
Valley Green, Pennsylvania
Vali Grin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.429, što je 121 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Corralejo, Pijijiapan
El Corralejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
El Herrero, Cotija
El Herrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cotija.
Bi’r as Sāqīyah, Ma'rib
Bi’r as Sāqīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1145 m.
Ojo de Agua del Colomo, Acatic
Ojo de Agua del Colomo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Acatic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Aquiles Serdán, Galeana
Aquiles Serdán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Pie' di Moggio, Rieti
Pie' di Moggio je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Aquiles Serdán, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 517 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1881 m.
Pie' di Moggio, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
San Francisco de los Blancos, Galeana
San Francisco de los Blancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
El Maltrato, Hueytamalco
El Maltrato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytamalco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Fontanachiosa, Parma
Fontanachiosa je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 869 m.
Kojatice
Kojatice može biti:
Franjo Horvatić
Franjo Horvatić (Novigrad Podravski, 1936.), dugogodišnji ravnatelj Muzeja grada Koprivnice (1963. - 1995.)
U njegovo je vrijeme znatno proširen rad na istraživanju lokalne povijesti, pokrenut je godišnjak Podravski zbornik (kojega je pokrenuo Dragutin Feletar, a uz njega ga je jedno vrijeme uređivao Franjo Horvatić), otvorena je Galerija Hlebine (1968.), Zavičajni muzej u Peterancu s galerijom i ostavštinom Ivana Sabolića (1983.), osnovana je Muzejska zbirka Ivana Generalića (1985.), zbirka dr. Vladimira Malančeca (1986.), Zavičajni muzej Đelekovec (1978.) te manje muzejske zbirke u Velikom Pogancu, Ludbreškom Ivancu i Podravkinom rekreacijskom centru u Starigradu, a naročito velike zbirke koja je trebala postati memorijalnim spomen-parkom na Danici (danas dio grada Koprivnice) (1981.), na prostoru nekadašnje tvornice i prvog ustaškog koncentracijskog logora. Franjo Horvatić je objavio više manjih članaka i nekoliko knjiga koje predstavljaju stanoviti doprinos populariziranju lokalne povijesti.
La Mimbre, Mazatlán
La Mimbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mazatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Richfield, Minnesota
Ričfild je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 35.228, što je 789 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al ‘Ulyā, Ma'rib
Al ‘Ulyā je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2090 m.
Anica Gjerek
Magistrica je ekonomskih znanosti. Članica je Društva hrvatskih književnika od 1985. godine.
Spisateljica za djecu i odrasle. Do sada je objavila deset knjiga, od toga pet za djecu, zajedno s kćerkom (Maja Gjerek).
Roman "Bijeli dimnjačar" koji su zajedno napisale Anica Gjerek i Maja Gjerek nagrađen je 1999. godine u Italiji Zlatnom medaljom za književnost, međunarodnom nagradom zemalja Alpe-Jadran.
Živi i radi u Koprivnici.
Vladimir Malančec
Vlado Malančec (Zagreb 1898. - Koprivnica, 1985. ), hrvatski političar
Vulpești, Buzoești
Vulpești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Buzoești.
Fran Galović
Životopis
Fran Galović, hrvatski književnik iz razdoblja moderne, rođen je u Peterancu kod Koprivnice 20. srpnja 1887. Seosku pučku školu polazio je u rodnom Peterancu od 1894. a od 1898. do 1906. godine polazi zagrebačku donjogradsku gimnaziju. Klasičnu filologiju i slavistiku studirao je u Zagrebu i Pragu. Pripadao je pravaškom liberalnom pokretu.
U osvit Prvog svjetskog rata mobiliziran je u redove Austro-ugarske vojske, gdje u prvim kampanjama na Srbiju ujesen 1914. pogiba, s činom zastravnika, pokraj sela Radenkovići 26. listopada. Sahranjen je 31. listopada 1914. godine na zagrebačkom groblju Mirogoju.
Književno stvaralaštvo
Jedan je od najznačajnijih pjesnika hrvatske dijalektalne poezije. Njegove antologijske pjesme napisane su na kajkavskom narječju (npr. "Kostanj", "Jesenski veter", "Crn - bel"), dok od djela na štokavskom narječju zasigurno mu je najpoznatija pjesma "Childe Harold". U većini Galovićevih pjesama bit se nalazi u onome što je ispod površine stiliziranog pjesničkog izraza; a to je motiv vječne težnje za nečim, reflektirane u sveprisutnom izražavanju ljubavi i žudnje za zavičajem, a sve zapravo u prikrivenom strahu od neumitne prolaznosti. Time je veća tragika njegove rane pogibije - život je izgubio sa samo 27 godina, kao zastavnik austrijske vojske 26. listopada 1914. u Mačvi. Pisao je i novele, kritike, drame (najpoznatija je "Tamara" iz 1907.) Njegova najbolja zbirka pjesama, "Z mojih bregov", izdana je posmrtno 1925.
U njegovim djelima se naziralo i znanstvene fantastike.
Vladimir Malančec
Osnovno je školovanje (i nižu realnu gimnaziju) završio u Koprivnici, višu realnu gimnaziju je polazio u Zagrebu gdje je završio studij prava. Nakon toga je radio u odvjetničkom uredu kod svog oca dr. Matije Malančeca (1857.-1945.) koju je vodio, a uz to je četiri godine bio pristav kod kotarskog (sreskog) načelstva u Koprivnici. U privatnom životu je posebno volio umjetnost, a bio je član gotovo svih međuratnih humanitarnih, karitativnih, pjevačkih, sportskih i drugih koprivničkih društava. Bavio se novinarstvom i izdavalaštvom (jedno vrijeme je bio nakladnik Podravskih novina). Godine 1927. je na listi HSS-a izabran u gradsko vijeće ali mu mandat nije verificiran zbog toga što je bio premlad. Nakon izbora godine 1928. izabran je za gradonačelnika Koprivnice, no nakon sukoba unutar stranke gubi poziciju gradonačelnika i napušta HSS. Tada je na njegovo mjesto postavljen dr. Leo Janson. Nakon proglašenja šestosiječanjske diktature prelazi na stranu režima, te se dana 26. travnja 1929 vratio na gradonačelničko mjesto. Zajedno s Pavlom Dombajem iz Drnja je 1930. godine izabran za banskog vijećnika, a 1931. godine na režimskoj listi ulazi u Narodnu skupštinu u Beogradu (zamjenik mu je bio Pavao Dombaj), te napušta mjesto gradonačelnika. Nakon toga se uključuje u novu režimsku političku formaciju - Jugoslavensko radikalnu seljačku demokraciju (JRSD) koja je težila okupljati političke ljude iz tri bivše najveće političke stranke - Radikalne, Demokratske i HSS-a, te postaje njen čelnik za kotar Koprivnicu. Ta stranka je 1933. godine promijenila naziv u Jugoslavenska nacionalna stranka (JNS). Godine 1935. Malančec se kao kandidat JNS-a (Dombaj mu je ponovo bio zamjenik) kandidirao na izborima, ali je ostvario izuzetno loš izborni rezultat - osvojio je samo 0,12% glasova u koprivničkom kotaru, čime ga građani kažnjavaju zbog političkog djelovanja na strani režima u vrijeme diktature. Nakon toga se (uz niz drugih razloga) razočaran trajno povukao iz "visoke" politike, a još je neko vrijeme ostao član koprivničkog gradskog zastupstva. Nakon uspostave NDH nalazio se u ustaškom logoru Danica, a nakon toga je transportiran u logor Jadovno, odakle je premješten u Zagreb. Nakon drugog svjetskog rata radio je kao odvjetnik u Koprivnici, a svoju kuću s umjetničkom kolekcijom ostavio je općini Koprivnica odnosno Muzeju grada Koprivnici.