cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osogovske planine
Geografske i geološke karakteristike planine
Reljef masiva karakterističan je po visokim oblim i dugim planinskim kikovima, koji su između sebe podijeljeni dubokim riječnim dolinama, vulkanskim kupama i kraterima. Ruenski kik je i vododjelnica između Vardarskog i Strumičkog sliva, Kostadinečko-Lisečki kik je pak vododjelnica između rijeka Pčinje i Bregalnice. Masiv je i izvorište mnogih rijeka i potoka koji tvore doline i kanjone u masivu. Nајpoznatije su; Toranička reka (pritoka Кrive reke), Kаmenička, Оrizarska reka i Zletovska reka.
Etimologija
Po predaji planina nosi ime saskog porijekla, osogovo je staro germanska složenica od riječi; osso: bog i gov: mjesto, dakle to znači: Božje mjesto. Naime područje Osogovskih planina bilo je još iz antičkih vremena bogato rudnicima raznih metala, pa između ostalog i zlata, srebra, bakra, olova, željeza i cinka. To je u 13. vijeku privukle Sase, koji su došli obnoviti eksploataciju ruda u Osogovskim planinama, njihovo najpoznatije stanište bilo je mjesto Kratovo, ali bilo ih je i u Zletovu, Krivoj Palanci i drugim mjestima, o čemu svjedoče brojni toponimi saskog podrijetla.
Stanwood, Michigan
Stanvud je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 211, što je 7 (3,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ptice (Aristofan)
Ptice (grčki: Ornithes) je komedija koju je napisao starogrčki komediograf Aristofan. Prvi put je izvedena godine 414. pne. na atenskom Dionizijskom festivalu, gdje je osvojila drugu nagradu. Predstavlja najduži od svih do danas sačuvanih Aristofanovih tekstova. Glavni junak je Pisteter, Atenjanin koji nagovara ptice da sagrade novi grad na nebu te tako steknu kontrolu nad komunikacijama između ljudi i bogova. Često se navodi kao jedan od prvih primjera utopije u svjetskoj književnosti.
Zaplet
Dvojica Atenjana, Pisteter (Πισθέταιρος = uvjeravatelj) i Euelpid (Ἐυελπίδης = optimist), nazadovoljni stanjem u Ateni i tamošnjim beskonačnim sudskim parnicama, odu tražiti nekadašnjega tračkog kralja Tereja, koji je bio oženjen Filomelom, a kasnije je pretvoren u pticu pupavca, jer on možda poznaje neko mjesto na kome se može bolje živjeti. Terej predlaže različite države, no svima njima mogu se postaviti prigovori. Tad Pisteteru padne na pamet genijalna ideja: da se, naime, sve ptice ujedine i sagrade veliki utvrđeni grad u zraku, između neba i zemlje, odakle će vladati i ljudima i bogovima. Između ostaloga, tu će moći presijecati dim koji se diže sa žrtvenih oltara na zemlji i pruža hranu bogovima ne nebu.
Kor ptica, koji je prvobitno bio neprijateljski raspoložen prema toj ideji, bude preobraćen, i ptice počnu ubrzano graditi svoj grad, koji će se zvati Kukunebograd (Νεφελοκοκκυγία, gdje νεφέλη = oblak i κόκκυξ = ptica kukavica). Izgradnjom rukovode Pisterer u Euelpid, kojima su i krila izrasla kako bi se bolje prilagodili novoj situaciji.
Stižu razni neželjeni posjetitelji: neki svećenik, zatim siromašni pjesnik koji nudi na prodaju himničku pjesmu koju je sastavio u čast novoga grada, onda neki trgovac proročanstvima, poznati astronom i geometar Meton koji se nudi napraviti raspored ulica, jedan inspektor iz Atene, te prodavač kipova koji želi poturiti neke zakone izvorno pisane za neki grad Olofiks, za koji nitko živi nije čuo. Sve njih vlada Kukunebograda, kojoj je na čelu Pisterer, redovito odbija uz pljusak batina.
Novi grad je završen, uto stiže vijest da je jedno božanstvo uspjelo probiti ptičju stražu i ući u Kukunebograd. Ispostavi se da je to Irida, koja je došla vidjeti zašto je prestalo prinošenje žrtvi na zemlji; nju uhvate i saopće joj da su ptice novi bogovi te ona u suzama odlazi požaliti se svome ocu Taumantu. U meuđuvremenu ljudi su poludjeli za pticama i žele imati krila. Stižu i novi posjetitelji: neki koji tuče svoga oca, jer mladi se pijetlovi bore sa svojim očevima (no podsjete ga da zato mlade rode hrane svoje očeve); poznati lirski pjesnik Kinezije, koji želi lebdjeti; doušnik, kome bi krila dobro došla u poslu. Najzad dolazi i Prometej, koji se pod suncobranom skriva od Zeusa i pripovijeda da bogovi pate od gladi jer im nitko više ne prinosi žrtve; zato će bogovi tražiti mir, no Promejet savjetuje da ptice postave uvjet da im Zeus da svoje žezlo, a Pisteteru svoju kćerku Bazileju (= Vlast) za ženu.
Doista dolaze uskoro Posejdon, Heraklo i neki bog iz barbarskoga plemena Tribala (demokracija je, naime, uzela maha i među olimpskim bogovima). Zahvaljujući pohlepi Heraklovoj, ptice i bogovi se izmiruju, Pisteter dobija žezlo Zeusovo i Bazileju za ženu, te bude pozdravljen kao najveći od bogova, nakon čega slijede pripreme za njihovo vjenčanje.
Tematika
Atenska je flota 415. pne. krenula na tzv. sicilijsku ekspediciju, koja je u doba prikazivanja ove drame još uvijek imala šanse na uspjeh. Ptice predstavljaju eskapističku fantaziju u kojem dvojica Atenjana odlučuju osnovati ptičji grad na nebu. To je, kaže pjesnik, jedini eksperiment koji Atena još nije kušala. Tako Aristofan u ovoj svojoj "najduhovitijoj komediji" daje travestiju političkih, društvenih i religijskih nacrta i poboljšanju svijeta, osobito reformi koje su sprovođene u Ateni, a koje pjesnik očito smatra tek ludim novotarijama. Ništa bolje mišljenje nema pjesnik ni o megalomanskim planovima Atene za širenjem svog imperija, čiji je dio i ekspedicija protiv Sirakuze.
Krzysztof Wodicko
Krzysztof Wodiczko (Varšava, 16. april 1943 -) je poljski likovni umjetnik i dizajner, poznat po velikim slajdovima i video projekcijama zgrada. Njima se počeo 1980-ih, nekoliko godina nakon dolaska u Kanadu. U domovini je prije toga bio poznat po uličnim performansima.
Finca Cinco de Mayo, Tecolutla
Finca Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Кадина Лука
Кадина Лука је насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 433 становника.
У Кадиној Луци је 16. септембра 2013. отворен вртић захваљујући Фондацији „Новак Ђоковић“, на отварању су присуствовали Новак Ђоковић и Сара Фергусон, војвоткиња од Јорка. У селу је 2013. почела изградња спомен цркве у спомен Колубарске битке.
Демографија
У насељу Кадина Лука живи 420 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,9 година (42,3 код мушкараца и 45,5 код жена). У насељу има 184 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,76.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Rancho Mira el Sol, Ixtacuixtla de Mariano Matamoros
Rancho Mira el Sol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Ixtacuixtla de Mariano Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2483 m.
Llano de la Estancia, Canelas
Llano de la Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1438 m.
Bobija (planina)
Bobija je planina u Zapadnoj Srbiji u predelu pod nazivom Azbukovica, nalazi se između desne obale Drine, Sokolskih planina, Jablanika, Medvednika i kanjona Trešnjice. Bobija je udaljena od Ljubovije 30 kilometara, a od Bajine Bašte i Valjeva koji kilometar više. Najviši vrh nosi naziv Tornička Bobija i visok je 1272 metara. Bobiju krase četinarske i bukove šume, pašnjaci i proplanci. Najveća sela su Savkovići (Donji i Gornji Savkovići) i Gornje Košlje u čijem sastavu se nalaze i brojni zaseoci. Stanovništvo se najviše bavi stočarstvom i voćarstvom. Seljaci proizvode kvalitetno mleko, sir i kajmak. Od voćarstva zastupljena je šljiva i malina. Za stanovništvo u selima na padinama Bobije proizvodnja maline predstavlja glavni izvor prihoda.
Nandru, Pestișu Mic
Nandru je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Pestișu Mic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Klake (Kozje, Slovenija)
Klake je naselje u slovenskoj Općini Kozju. Klake se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
Frasne (Jura)
Fran je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 119 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od metara (maksimalnoj 340 m, a minimalnoj 197 m).
Freienhagen
Frajnhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 311 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061032.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Frajnhagen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 311 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 76 stanovnika/km².
Uzbečka Sovjetska Socijalistička Republika
Uzbečka Sovjetska Socijalistička Republika (uzbečki: Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси; ruski: Узбекская Советская Социалистическая Республика, akronim: USSR) bila je jedna od 15 republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Historija
Historija te republike počela je kad je tadašnji komesar za nacionalna pitanja Josif Staljin, odlučio povući nove granice administrativnih jedinica po Centralnoj Aziji, koje bi više odgovarale nacionalnom sastavu njihova stanovništva. Zbog tod su raspuštene dotadašnje Turkestanska Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika, Buharska Narodna Sovjetska Republika i Horezmanska Narodna Sovjetska Republika a njihove teritorije podjeljene na pet novih jedinica, od kojih je jedna 27. oktobar 1924. postala Uzbečka Sovjetska Socijalistička Republika. Ona je već iduće godina postala jedna od konstitutivnih republika Sovjetskog Saveza.
Sve do 1929.unutar Uzbečke SSR postojala je Tadžička Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika, koja je zatim proglašena ravnopravnom sovjetskom republikom i izdvojena iz Uzbečke SSR. Slijedeći veliki korak dogodio se 1930., kad je glavni grad je, umjesto Samarkanda, postao Taškent. Nakon tog je 1936., Uzbečkoj SSR je priključena Karakalpačka ASSR, koja je bila izdvojena iz Kazaške SSR.
Opština Glodeni, Dâmbovița
Glodeni je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Sant'Onofrio, Cosenza
Sant'Onofrio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
The Night of the Party
The Night of the Party je britanski crno-bijeli triler film snimljen 1935. u režiji Michaela Powella. Protagonisti su uzvanici na zabavi medijskog magnata koji tokom večeri bude ubijen i nakon čega detektivi moraju otkriti tko je od uzvanika počinitelj ubistva.
Sicam-Bemmet, Pavia
Sicam-Bemmet je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Familia Granados, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Međimurska županija
Međimurje (Međimurska županija) je područje na krajnjem sjeveru Hrvatske. Zapadni dio dotiče obronke Alpa dok su središnji i istočni dio ravnica (Panonske nizine). Pokrajina graniči s državama Mađarskom i Slovenijom dok je veoma blizu treća zemlja, Austrija.
Međimurje je počašćeno nadimkom Hortus Croatiae (Vrt Hrvatske). Neslužbeni grb kraja su ptica grlica i cvijet ljubičica (u dijalektu znan kao - fijolica).
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 3 grada i 22 općine.
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Međimurske županije prema popisu stanovništva 2011. g.
Međimurje je najgušće naseljen dio Hrvatske. Na području veličine 729.5 km² (72 956 ha), često intimno zvanom Međimurje malo, u 126 naselja živi 126 500 ljudi što rezultira gustoćom stanovništva od 164.2 osobe/km². Gradovi su Čakovec, koji je centar za promet, obrazovanje, privredu, sudstvo, administrativne aktivnosti, Prelog i Mursko Središće. Čakovec u užem gradskom okviru ima 17 500 žitelja. Stanovnistvo grada je kao i čitavog područja je etnički ogromnom većinom hrvatsko (96%) sa samo 4 posto manjina a to su Mađari, Slovenci, Albanci i Romi.
Lokalna je demografija doživjela brzu promjenu u periodu izmedu 1950 i 1975 godine kada je numerički dramatično pala veličina obitelji. Populacijski prirast je minimalan a nacionalnom okviru, stanovništvo ima tendenciju postepenog kretanja prema području Istre i gradu Zagrebu. Sezonska radna snaga se kreće u različitim smjerovima kao sto su Zagreb, Rijeka te ostala obalna područja Hrvatske. Svako veće središte ima osnovnu školu dok su u Čakovcu na raspolaganju gimnazija, druge srednje škole kao i Visoka učiteljska škola u Čakovcu (bivša Pedagoška akademija) za potrebe izobrazbe nastavničkog kadra.
Međimurje je stoljećima bilo pod velikim utjecajem, čak i sastavni dio Mađarske čija je kultura ostavila ogroman utjecaj u jezik u, glazbi i običajima. Medimurska hiža je mjesto gdje se može probati lokalna kuhinja, čuti lokalna pjesma i ples. Brojni su športski klubovi, (njih vise od 200), kao i klubovi na području planinarstva, lova, ribolova.
Zemljopis
Područje je aluvijalna ravnica izmedu rijeka Mure i Drave. Obje rijeke poplavljaju i često mijenjaju tok. Zbog geoloških karakteristika i brojnih klizišta, Mura, koja izvire u Austriji, pomiče svoje riječno korito prema sjeveru. Izvor Drave je u Italiji. Osim podjele od drugih zemalja, rijeka razdvaja Međimurje od druge administrativne oblasti, (Varaždinske županije) na jugu. Najviša je točka vrh Mohokos s 344 m nadmorske visine, dok je ostatak područja nešto iznad 120-150m iznad razine mora. Kraj je s vremena na vrijeme pogoden potresima. Potres značajne snage pogodio je ovo podrucje 1880., dok je onaj 1736. bio katastrofalan, uništivši Čakovec a jos teže susjedni Šenkovec.
Od obradivih površina, 35000 ha se koristi za potrebe poljoprivrede. Korištene parcele su nažalost vrlo usitnjene (više od 21000), bez velike mogućnosti ekonomske iskoristivosti. 2759 ha su voćnjaci, 1100 ha vinogradi, (u brdovitom zapadu u okolici mjesta Štrigova, Lopatinec, Zasadbreg). Pašnjaci zauzimaju oko 10500 ha kao i područje šuma od kojih je najveća Murščak izmedu mjesta Domašinec i Donji Hrašćan.
Istočna je granica regije kod Legrada, uz ušće Mure u Drave i gdje se ulazi u administrativnu jedinicu (Podravsku županiju). Veći gradovi u okolici su Varaždin, Koprivnica, Bjelovar, Nagykanisza, Murska Sobota, Maribor i Graz.
Povijest
Prve ljudske naseobine u ovom području mogu se pronaći u periodu mlađeg kamenog doba, prije otprilike 7 000 godina. Nije lako identificirati etničku strukturu ljudi iz tih perioda tako da o nalazištu iz neolitika (Ferenčica) pokraj Preloga, postoji samo legenda koja spominje loše, nasilne ljude. U periodu željeznog doba, plemena se mogu identificirati kao Kelti i Panoni kasnije porobljeni od legija Rimljana.
Sa prvim stoljećem nove ere Međimurje je spomenuto u spisima geografa Strabon a kao Insula intra Dravam et Muram, (otok između Drave i Mure). Danas centar, Čakovec spomenut je pod imenom Aquama ili grad sa mnogo vode pošto se mjesto nalazilo u području sa mnogo močvara i rječnih rukavaca.
Grad Čakovec je dobio ime po Dimitrije Caku koji je početku trinaestog stoljeca podiže obrambene zidine koje su žitelji u 1328 godini prirodno imenovali - Čakijeva utvrda. Dekretom ispostavljenim od kralja Roberta 1333. godine, utvrđena je jezgra obznanjena kao središte važnije od ostalih mjesta. Grad je kasninije dobio na dar ban Stjepanu I. Lacković, član utjecajne obitelji Lacković. Brz razvoj grada počinje sredinom šesnaestog stoljeća pod porodicom Zrinski dok je posebna bila godina 1579 kada je utvrđenje napučeno obrtnicima i trgovcima dobilo pravo da trguje čime je pravno obznanjena gradska struktura te je Čakijeva utvrda postala - grad.
Međimurje je bilo pod vlašću različitih sila, zona sa velikim vojnim značajem izmedu Beča i Carigrada. Najznačajnije je doba pod vlašću Zrinskih ,(16. i 17. stoljeće) vojskovođa i intelektualaca koji su kraju doprinjeli materijano i duhovno. Nikola Zrinski, (1620 - 1664), naročito uspješanu borbi protiv Otomanskog Carstva biva proglašen generalom Hrvatske. Kasnije, Petar Zrinski, u sukobu sa politikom Austrije biva zatvoren, osuđen za veleizdaju i ubijen u 1671. Katarina Zrinski, takoder biva zatvorena i umire 1673.
Osim vojno-strateškog položaja, područje je bilo na raskršću puteva, mjesto trgovine, izmjene roba, razvoja obrta, ideja. Golemu je štetu pričinio gradu zemljotres u 1738. Obitelj Altan koja je u to doba posjedovala grad je mnogo radila na njegovoj obnovi, no 1741. požar dodatno ranjava grad. Od tog doba dvorac počinje gubiti na važnosti, dok grad sa ljudima i civilnim aktivnostima počinje bivati značajniji. Godine 1849., ban Josip Jelačić je oslobodio kraj od Mađara koji su tu vladali od 1671. 1860. kraj dobija prvu željezničku prugu, 1889. i drugu, a u 1893 uvedena je gradska električna rasvjeta.
1918 izbija ustanak protiv mađarske vlasti, pljačkaju se ratni bogataši, državni uredi, trgovci i plemstvo. Mađarsko oružništvo uz pomoć vojske i mornara koji su se vraćali u Ugarsku brzo guši pobunu te počinje sa strijeljanjem kako pljačkaša tako i nedužnih ljudi, hrvatskih domoljuba. Pošto srpska vojska nije htjela preći Dravu koja je bila službena linija razdvajanja, Narodno vijeće u Zagrebu je u dva navrata organiziralo operaciju protjerivanja Mađara iz Međimurja. Drugi pokušaj pod vodstvom Slavka Kvaternika bio uspješan.
U drugom svjetskom ratu, nakon što su sile Osovine godine 1941. okupirale tadašnju Kraljevinu Jugoslaviju, Međimurje je ponovno ušlo u sastav Mađarske. Godine 1945. su ga posjele sovjetske i bugarske trupe, a potom predale partizanima, pa je otada Međimurje dio Jugoslavije, odnosno Narodne republike Hrvatske. Godine 1991. je postalo dio samostalne Republike Hrvatske.
Međimurje je kao zasebna županija ustanovljeno zakonom 1992. godine, a 1993. su održani prvi izbori za županijsku skupštinu.
Gospodarstvo
Većina je industrijskih postrojenja nekada bila bazirana na tekstilu i tvrtkama kao što su Međimurska trikotaža osnovana od strane židovske obitelji Graner, i Modeks iz Murskog Središća.
Kotoriba je poznata po nekadašnjoj tvrtki koja se bavila košaraštvom (košare, pleteni namjestaj i dr.) pod imenom Maltar i Drugovi. Kompanija, kasnije preimenovana Međimurjeplet je imala značajan utjecaj u lokalnoj ekonomiji tokom dvadesetog stoljeća i danas. Promet, komunikacija i trgovina sa tvrtkom (Trgocentar) su aktivnosti čija će važnost u budućnosti rasti.
Poljoprivreda je uvijek bila teod znacaja tako da su danas tu Agromeđimurje, Čakovečki Mlinovi, sa proizvodnjom i obradom žitarica te Vajda u području stočarstva i mesne industrije. I danas gotovo 6 500 ljudi ili 5.2 % službeno radi. Ratarstvo i stočarstvo) su dodatni izvor prihoda za više ljudi tako da direktni i indirektno je gotovo 12,7 % stanovništva, vezano za zemlju. Ta statistika stavlja regiju po agrarnim djelatnostima iznad nacionalnog prosjeka.
Industrija je razvijenija u centralnom i istočnom dijelu gdje se nalaze veća mjesta sa potrebnom radnom snagom te lokalnim tržištem. Otprilike 22 000 ljudi radi, a od toga 60 % u vecim tvrtkama. Prosječna mjesečna nadnica je u godini 2002 bila 2442 kune.
Sa početkom kasnih 60-ih i ranih sedamdesetih godina velik je dio radno sposobnog stanovništva,(17 000), zaposlen u zemljama kao što su Austrija, Njemačka, Švicarska. Ta je radna snaga bila i ostala nosilac napredka u vidu novih iskusava, znanja i novca koji je doprinuo razvoju kraja te se danas Međimurje se u okvirima Hrvatske smatra jednim od najrazvijenijih i najbogatijih područja.
Transport i komunikacije
Međimurje je jak trgovački i prometni centar koji povezuje zemlje centralne Europe (Mađarska, Austrija, Poljska, Češka) sa trgovačkim lukama i turističkim mjestima na obali. Južno, smješteni su u nizu gradski centri kao što su Varaždin, Zagreb, Karlovac, Rijeka. Kotoriba se ponosi prvom zgradom željezničke postaje, dio željezničke pruge u smjeru Budimpešta - Trst izgraden ovdje još u godini 1860. Druga je linija, u smjeru sjever-jug izgradena u 1889 povezujući Čakovec i Mursko Središće. Mostovi povezuju rijekama odvojena područja dok su mjesta efikasno povezana gradskim i prigradskim prometom sa centralnim Čakovcem. Suvremena autocesta povezuje granični prijelaz Goričan sa Madarskom i Jadranom. Kao raskršće puteva u svim smjerovima Međimurje djeluje dinamično i otvoreno. Radio stanice, tisak, telefon, ostale moderne komunikacije umogućuju efikasan prijenos informacija te razmjenu ideja sa ostatkom svijeta.
Prirodna bogatstva
Hidroelektrične centrale na Dravi opskrbljuju lokalno i šire područje Hrvatske električnom energijom te omogućuju efikasnu kontrolu rječnog toka, irigaciju. Dvije brane su sagrađene u 1982 i 1989,(161 MW). Lokalni geotermalni izvori oko mjesta Vučkovec i Sveti Martin na Muri su nedovoljne snage da bi bili koristeni u energetske svrhe već služe kao rekreacijeki centri. Zlato je od pamtivjeka bilo pronalaženo u pijesku obiju rijeka no njegova se količina ispostavila nedovoljnom za eksploataciju pošto mu je koncentracija najčešće ne veća od 2.5-14.4 mg/m³.
Zemni plin i ulje, (nafta), otkriveni u ovi krajevima u 1856 godini u mjestima Selnica i Peklenica. Ime posljednjeg zapravo ima korijen od riječi pekel, (pakao), ime koje je lokalno stanovništvo dalo tamnozelenoj tekućinu čudnih svojstava koja je počela spontano izvirati na površini zemlje. Rezerve su bile procjenjene na oko 170 000 t. Prvi puta u periodu od 1886 do 1889 a kasnije u počecima 20-og stoljeća, sirovina se crpila i koristila za tadašnje znane potrebe. Sa otkrićem velikih svjetskih nalazista, energent je postao nerentabilan mada je bilo pokušaje da se crpljenje oživi. Danas samo moderan naftovod prelazi područjem Međimurja povezujući luku Omišalj na Kvarneru sa rafinerijom Lendava u Sloveniji.
U okolici Murskog Središća, (Peklenica i Lopatinec), pronađena su u 1921 nalazišta ugljen a. Eksploatirao seu u okviru poduzeća Kraljić i Majhen Co.. Po svršetku rata 1946 - 1972), proizvodnja je bila nacionalizirana pod imenom Medimurski Ugljenokopi .U tom dobu, iskopalo se nesto manje od 4 600 000 t ili nešto više od 2% od rezervi procijenjenih na 200 000 000 t . Pad cijena derivata nafte i benzina rezultirao je u neekonomičnosti eksploatacije. Danas bi zbog geološke strukture nalazišta ruda, za obnavljanje aktivnosti bio potreban kompleksniji pristup, velike dodatne investicije te tržište. Ti problemi za sada ne upućuju na rentabilnost potencijanog oživljavanja aktivnosti.
San Rafael de los Martínez, Villa de Arriaga
San Rafael de los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Međimurska županija
Civilno društvo
Udruga za zaštitu prirodne i kulturne baštine ZEO Nobilis u Međimurju djeluje od 1994. godine.
San Rafael de los Martínez, Villa de Arriaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2113 m.
Gianassi, Asti
Gianassi je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Kladje (Laško, Slovenija)
Kladje je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Kladje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 34 stanovnika.
Francisco Moreno
Francisco Moreno (Buenos Aires, 31. maj 1852. - Buenos Aires, 22. novembar 1919.) bio je argentinski istraživač, putopisac, pjesnik, samouki antropolog, etnolog i paleontolog, veliki zaljubljenik u Patagoniju, koji je svojim istraživanjima pomogao zemlji da kolonizira taj teritorij.
Moreno je bio i velik donator, koji je poklonio 1903. - 7.500 hektara zemlje da se osnuje Nacionalni park Nahuel Huapi.
Biografija
Francisco Pascacio Moreno rođen je u imućnoj porodici (otac mu je imao osiguravajuće društvo La Estrella) ali je ubrzo shvatio da to njega ne zanima, već istraživanje nepoznatih krajeva i kultura. Zbog tog je poduzeo pet putovanja po Patagoniji, i tako 1876. postao prvi Argentinac koji je došao do Jezera Nahuel Huapi.
U to vrijeme to je bio i vrlo riskantan poduhvat, jer su u tom kraju živjeli Mapuche, koji su branili svoju zemlju i nisu baš trpjeli uljeze. Moreno je na svojim putovanjima dobro upoznao njihove običaje i kulturu, pa je postao ekspert za ta pitanja i vladin savjetnik od 1896.
Na putovanjima je sakupio i vrijednu paleontološku kolekciju koju je poklonio Muzeju La Plata u Buenos Airesu, čiji je bio i osnivač 1886. i prvi direktor. Kao savjetnik Argentinske vlade radi od 1902. na razgraničenju sa Čileom. Moreno je bio aktivan i kao javni radnik, bio je inicijator i suosnivač brojnih naučnih institucija, sudionik međunarodnih kongresa i simpozija.
Sedam godina prije smrti, - 1912. otišao je na posljednje putovanje u Patagoniju i to na molbu Američkog predsjednika Theodora Roosevelta da mu bude pratioc, u svoj ljubljeni kraj pored Jezera Nahuel Huapi.
Galantni stil
Galantni stil, muzički pravac koji se podudara sa stilom rokokoa u vizualnim umjetnostima i literaturi. U Njemačkoj je poznat kao Empfindsamer Stil. Javio u 18. vijeku kao reakcija na barokni stil.
Odlike
Manje formalan i grandiozan u strukturi, bio je dražestan više nego dubok, više hedonistički nego rizičan ili poduzetan. Davao je naglasak na neposrednost privlačnosti i eleganciji. Najjače se odrazio u francuskoj glazbi instrumenata s tipkama. Najpoznatiji predstavnik tog stila bio je François Couperin (1668 - 1733), dok Jean Philippe Rameau predstavlja ozbiljniju francusku glazbenu misao toga doba. U Njemačkoj su stil do neke mjere prilagodili Georg Philipp Telemann, Johann Mattheson (1681.-1764.) i sinovi Johanna Sebastiana Bacha, a rokoko se javio i kao element u obliku klavirskih sonata Domenica Scarlattija.
Tragovi rokokoa prisutni su i u ranijim djelima Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta.
Aspergillusol A
Aspergillusol A je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 476,433 Da.
Joseph Roth
thumb|right|Joseph Roth Joseph Roth (Brody, 2.9. 1894 - Pariz, 27.5. 1939.) bio je austrijski romanopisac, najpoznatiji po svojoj porodičnoj sagi Radetzkymarsch (1932), kao i romanu o životu Židova, Hiob (Job) (1930).
Roth je odrastao u Brodyju, u blizini Lavovau u Galiciji, na krajnjem istoku Habsburškog imperija. Na njegovo odrastanje je snažan utjecaj imala židovska kultura u gradu.
Roth je studirao na univerzitetu, ali je studije napustio kako bi se godine 1916. kao dobrovoljac priključio austro-ugarskoj vojsci. Ratna iskustva su na njega ostavila snažan dojam, a još snažniji dojam raspad imperija, zbog kojeg će se ostatak života osjećati beskućnikom.
Godine 1920. preselio se u Berlin, gdje je postao uspješan novinar za Neue Berliner Zeitung, a od 1921. godine pisao za Berliner Börsen-Courier. Kasnije je postao dopisnik liberalnog lista Frankfurter Zeitung, te često putovao Evropom. Godine 1925. je duže vrijeme boravio u Francuskoj koja će mu kasnije postati trajnim domom. Kasnih 1920-ih supruga Friederike je oboljela od shizofrenije, zbog čega će Roth do kraja života trpiti emocionalne i financijske probleme.
Prvi značajnuiji knjuiževni uspjeh je Roth imao 1923. godine s Paukovom mrežom, romanom posvećenim tadašnjoj burnoj političkoj sceni Njemačke, a koji je u nastavcima izlazio u austrijskim novinama. Kasnije je pisao romane o životu u poratnoj Evropi. Međutim tek su mu Job i Radetzkymarsch donijeli priznanje od strane suvremene kritike.
Od 1930. godine Rothovo djelo se sve manje bavi suvremenom Evropom, koja je razočarala Rotha zbog bujanja sve ekstremnijeg nacionalizma, koji je svoj ekstremni oblik dobila u nacionalsocijalizmu. Nakon Hitlerovog dolaska na vlast, Roth je bio prisiljen napustiti Njemačku i trajno se nastaniti u Parizu.
Roth je sve više počeo pisati romane u kojima s dosta nostalgije opisuje jedinstveni kulturni i politički prostor Centralne Evrope prije prvog svjetskog rata, kao i Židove i druge građane nekadašnje Monarhije koji su izgubili svoj jedini Heimat ili domovinu. Roth je u svojim djelima sugerirao kako bi se Austro-Ugarska trebala na ovaj ili onaj način obnoviti, jer je bila daleko prosvijećenija i tolerantnija od etnički čistih i militantnih država koje su nastale na njenim ruševinama.
Esperanza Takinukum, Yajalón
Esperanza Takinukum je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
El Barro, San Miguel Totolapan
El Barro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1222 m.
Granja los Cerritos, Manuel Doblado
Granja los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
San José Buenavista, Santiago Tepetlapa
San José Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tepetlapa.
Granja los Cerritos, Manuel Doblado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1806 m.
San José Buenavista, Santiago Tepetlapa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2124 m.
Barbara Kruger
Barbara Kruger (26. januar 1945 -) je američka konceptualna umjetnica. Najveći dio njenog opusa se sastoji od crno-bijelih fotografija sa riječima ispisanim bijelim slovima u fontovima Futura Bold Oblique ili Helvetica Ultra Condensed na crvenoj podlozi. Na njen opus je snažno uticao feminizam te je njime davala podršku pokretu za reproduktivna prava.
Kanal Choiseul
Kanal Choiseul (engleski: Choiseul Sound, španjolski: Seno Choiseul) je morski kanal u Falklandskom arhipelagu dio Atlanskog oceana koji razdvaja otok Istočni Falkland od poluotoka Lafonia.
Geografske karakteristike
thumb|left|220px| Pogled na Kanal Choiseul iz naselja [[Darwin, Falklandi|Darwin ]] Kanal Choiseul na ulazu kod otoka Lively ima dubinu od 21.9 do 32.9 metara, dno je muljevito pokriveno školjkama i algama, što je karakteristika stjenovitog dna.
Kanal je prvi oplovio francuski moreplovac Louis Antoine de Bougainville (1729. - 1811.) i nazvao ga po tadašnjem francuskom ministru vanjskih poslova Étienneu François de Choiseulu (1719. -1775.)
Cuernavaca, Cuernavaca
Cuernavaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 343769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1540 m.
Le Colombaie, Pisa
Le Colombaie je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
North Valley, New Mexico
Nort Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.333, što je 590 (-4,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Incident u Sijekovcu
Masakr u Sijekovcu, također poznat kao napad na Sijekovac, te pokolj u Sijekovcu označava događaje koji su se zbili 26. i 27. marta 1992. u selu Sijekovac kraj Bosanskog Broda, a koji su rezultirali smrću više desetaka osoba srpske nacionalnosti.
Do njih je došlo tokom raspada Jugoslavije, odnosno eskalacije oružanih incidenata na području Bosne i Hercegovine koji će za nekoliko sedmica prerasti u rat u Bosni i Hercegovini. U ta dva dana su selo Sijekovac zauzele lokalne milicije organizirane u (muslimansku) Teritorijalnu odbranu BiH i Hrvatsko vijeće obrane, i uz pomoć Hrvatske vojske. Što se događalo nakon tog zauzimanje je predmet velikih kontroverza; srpski izvori tvrde da su muslimansko-hrvatske snage bez ikakvog povoda tada zapalile 50-ak kuća u selu i poubijale žitelje srpske nacionalnosti. Helsinki Watch, pak, prema navodima očevidaca, tvrdi da u pitanju nije bio pokolj nego oružani sukob u kome je stradalo 20-ak pripadnika JNA i srpskih paravojnih formacija, a da su civilne žrtve nastale "slučajno", kada su se mještani našli između dvije sukobljene strane. Napad na Sijekovac je, prema drugim izvorima, bio odgovor hrvatsko-muslimanskih snaga na pokušaj srpske strane da zauzme savski most koji vodi prema Hrvatskoj odnosno pokušaj, da se Bosanski Brod, koji je pod svoju vlast nastojala staviti Republika Srpska, vrati pod službenu vlast Bosne i Hercegovine ili spriječi njegovo korištenje kao baza za nove srpske napade na Hrvatsku.
Broj žrtava i istraga
O događajima u Sijekovcu nakon rata nikada nije provedena službena istraga niti provedeno suđenje na kome bi se mogle ustanoviti činjenice. Zbog toga se često navode različiti podaci o broju žrtava - od 20, preko 47 do 60 ili 70.
Godine 2004. je Federalna komisija za pronalaženje nestalih osoba, tijelo Federacije BiH, otpočelo iskopavanja kraj Bosanskog Broda lokacije za koje se vjerovalo da su u njoj pokopane muslimanske (bošnjačke) žrtve. Enisa Adrović, istražnja sutkinja iz Zenice koja je vodila ekskuhamcije, navodi da su ona trajala 14 dana i otkrila 59 leševa, te da su oni većinom pripadali civilima srpske nacioanlnosti. Samo 8 leševa je kraj sebe imalo predmete pomoću kojih ih se moglo identificirati, a 49 nije imalo ništa što bi pomoglo identifikaciji. Među leševima je bilo 18 djece. .
Neki od funkcionara koji su sudjelovali u ekshumaciji su sumnjali kako su žrtve, zapravo, prevezene iz Vukovara. Savo Štrbac, direktor Veritasa je, pak, izjavio da broj dječjih leševa uveliko nadmašuje broj nestale djece iz Sijekovca. Tomo Aračić, predsjednik Udruženja '92, organizacije koja je potakla ekshumaciju, tvrdi da ne zna za nikakvu vukovarsku djecu u Sijekovcu. Marko Jurišić, predsjednik Komisije, je izjavio da se "ne može ustanoviti" identitet ni nacionalnost žrtava, odnosno da se treba čekati stručna analiza.
Kontroverze
Iz hrvatskih i bošnjačkih krugova se tvrdi kako u Sijekovcu nije bilo nikakvog pokolja civila, odnosno da su sve žrtve bile vojnici stradali u sukobima, te da je pokolj izmišljen u propagandne svrhe. Tako Petar Mrtalj, koji je u vrijeme rata bio načelnik tehničke službe 101. bosanskohercegovačke brdske brigade, tvrdi da su na spomeniku 47 civilnih žrtava rata upisana i imena vojnika - stradalih u sukobima - ali i imena ljudi “koje su Srbi ubili 1996. godine, kad su se vratili iz Slavonskog Broda u Sijekovac”, među njima i imena Joze i Vasilja Bačića, koji su se vratili u Bosanski iz Slavonskog Broda 1996. godine, ali su mjesni Srbi ubili jer je navodno prešao na stranu Hrvata. I njihova su imena stavili na popis stradalih 26. ožujka 1992. Na spomeniku je i ime Save Ćerića, koji je također ubijen kad je rat završio.
Hrvatski predsjednik Ivo Josipović i premijer Republike Srpske Milorad Dodik posjetili su 2010. groblje žrtava kako bi im odali počast. Josipović je zbog svoje geste, kojom je s hrvatske strane prvi put implicitno priznata mogućnost da se uistinu zbio pokolj civila, postao predmetom žestoke kritike iz hrvatskih desničarskih i nacionalističkih krugova.
La Bandera (film)
La Bandera je francuski crno-bijeli film snimljen 1935. u režiji Juliena Duviviera, poznat kao jedno od prvih ostvarenja tzv. poetskog realizma. Temelji se na istoimenom romanu Pierrea Mac Orlana. Protagonist, koga tumači Jean Gabin, je Parižanin koji je ubio čovjeka i koji pred vlastima bježi u Barcelonu i konačno utočište kao pripadnik Španske legije stranaca. Radnja prikazuje kako u Španskom Maroku stiče prijatelje među suborcima, kao i nadu u bolji život kada se vjenča za lijepu marokansku plesačicu (koju glumi Annabela. La Bandera je predstavljala jedan od najvećih hitova u Gabinovoj karijeri.
Freienorla
Frajnorla je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 338 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Frajnorla se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 338 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Chaudrey
Šodre je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 144 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 97 metara.
Toveraia, Piacenza
Toveraia je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Opština Zumpahuacán, México
Zumpahuacán je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12245 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
San Cipirello, Palermo
San Cipirello je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Povjat
Povjat (poljski: powiat) je administrativna jedinica drugog nivoa lokalne samouprave na koje je Poljska administrativno podjeljena.
Povjati su slični kotarima (srezovima), angloamerikanci i Britanci ih uspoređuju sa countyma i distriktima.
Karakteristike
Po sadašnjoj administrativnoj podjeli Poljske koja je na snazi od 1. januara 1999. država ima tri nivoa lokalne samouprave, među njima 380 povjata, koji su administrativne jedinice drugog nivoa, ispod vojvodstva. Jedinice trećeg nivoa su općine (gmini), koji podpadaju pod povjate.
Povjat se može sastojati od svega nekoliko, do nekoliko desetaka povezanih općina, takvih trenutačno ima 314, i kolokvijalno se nazivaju - teritorijalni povjati (powiatem ziemskim). Drugi tip povjata su oni koji se sastoje od jednog grada (gradske općine - gminy miejskiej) sa pravima povjata ili od općine koja obavlja zadatke povjata. U Poljskoj danas ima 66 gradova sa pravima ​​povijata, koje kolokvijalno zovu - gradski povjati (powiaty grodzkie).
Uzimajući u obzir broj stanovnika, najveći povjat je glavni grad sa pravom povjata - Varšava, dok je po površini najveći povjat Białystok. Najmanji povjati u pogledu broja stanovnika i površine su; Sejny Poviat i Świętochłowice (grad sa pravom povjata).
Clover, South Carolina
Klover je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Povjat
Karakteristike
Povijeti su ukinuti 1975., ali su vraćeni 1998.
Clover, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.094, što je 1.08 (26,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vozarci
Vozarci su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Vozarci su naselje u okviru opštine Kavadarci.
Prirodni uslovi
Vozarci su smešteni u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 8 kilometara zapadno.
Naselje Vozarci se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je u južnom delu Tikveške kotline, sa desne strane Crne reke koja ističe iz veštačkog Tikveškog jezera. Istočno od naselja uzdiže se bregovito područje Vitačevo. Naselje je položeno na približno 170 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Vozarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 904 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi. Početkom 20. veka 1/3 stanovništva bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu.
Privreda
Stanovništvo se bavi poljoprivredom (najviše vinogradarstvom).
Stambeno naselje Crni Vrh
Stambeno naselje Crni Vrh u Sarajevu nalazi se u opštini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 26. do 28. marta 2012. godine, donijela je odluku da se naselje proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čine stambeni objekti sa pripadajućim zelenim površinama nastali tokom perioda između dva svjetska rata, kao i područje gdje su interpolirani objekti nakon Drugog svjetskog rata uklopljeni u izvorni regulacioni plan.
Vozarci
Seoske službe
U selu postoji osnovna škola sa 4 razreda, fabrički pogon, prodavnice i ugostiteljske radnje. Selo ima i urbanistički plan.
Stambeno naselje Crni Vrh
Lokacija
Stambeno naselje iz perioda između dva svjetska rata – Crni Vrh u Sarajevu se nalazi na području sjeverno od područja Marijin Dvora, i proteže se ulicama Kranjčevićeva na jugu,Tešanjska na zapadu, Kalemova na sjeveru i ulicom Halida Nazečića
Vozarci
Seoske službe
U selu na samoj obali Crne reke se nalazi Crkva svetog Đorđa.
San Cristóbal de Arriba, Lagos de Moreno
San Cristóbal de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1930 m.
Stambeno naselje Crni Vrh
Historija
U urbanističkom smislu, izgradnja područja predstavlja logičan nastavak naselja Marijin Dvor, podignutog tokom austrougarskog perioda. U projektovanju pojedinačnih objekata učestvovali su značajni predstavnici moderne sa područja tadašnje Kraljevine Jugoslavije: Dušan Smiljanić, Franjo Lavrenčić, Bruno Tartalja, Danilo Kocijan, Franc Novak, Mate Bajlon i Stjepan Planić. Planska osnova naselja je uglavnom očuvana, a karakteristično je da je regulacioni plan poštovan i kasnijim izvedbama nakon Drugog svjetskog rata.
Opis
Arhitektura koja je tokom dvadesetih i tridesetih godina XX vijeka nastajala u Sarajevu, bila je raznovrsna i osmišljavana je u sprezi domaće tradicije i srednjoevropskih utjecaja. Ona je na sarajevskom tlu svoje korijene imala u razvijenoj domaćoj kulturi stanovanja. Sarajevske kuće su smišljeno postavljane u svoju okolinu, često u prirodu sa baštama i ljetnim kuhinjama. Imale su razrađenu unutrašnju i vanjsku dispoziciju, a namještaj je bio praktičan i udoban. Pravo na vidik i osunčanje, organska veza stambenih jedinica i zelenila, kao i mjerilo su bili elementi kojima je iskazano poštovanje prema tradicionalnom građevinstvu sarajevskih mahala. S druge strane, savremena arhitektonska, ali i urbanistička forma materijalizovana racionalnom parcelizacijom i proporcionalnim odnosom javnog (ulica) i privatnog (vila i vrt), predstavljaju kreativnu nadogradnju okrenutu ka novim europskim tendencijama i internacionalnom stilu.
Tadžička Sovjetska Socijalistička Republika
Tadžička Sovjetska Socijalistička Republika (tadžički: Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон; ruski: Таджикская Советская Социалистическая Республика, akronim: TSSR) bila je jedna od 15 republika Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Stambeno naselje Crni Vrh
Izvorni objekti
U Kalemovoj ulici br. 12, 18, 1,3,5, 19 se nalazi ukupno šest sačuvanih individualnih stambenih objekata (vila) iz međuratnog perioda.
Tadžička Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Tad je i glavni grad Dušanbe.promjenio ime u Stalinabad (po Staljinu), to ime nosio je do 1961.
Stambeno naselje Crni Vrh
Izvorni objekti
Stambenu vilu u Kalemovoj ulici br. 18 je projektovao polovinom 1938. godine zagrebački arhitekta Stjepan Planić za vlasnika dr. Vladimira Perinovića. Tlocrtna forma objekta je približno kvadratne osnove dimenzija 11,00m x 12,00m, a spratnost iznosi suteren+prizemlje+potkrovlje. U kompoziciono-stilskom smislu, objekat predstavlja uspio primjer spoja moderne i lokalnih tradicionalnih elemenata. Unutrašnja organizacija i oprema ukazuju na jasne utjecaje moderne koja se očituje u izrazito racionalnoj distribuciji prostora i funkcionalnosti. U prizemnom dijelu, na južnoj strani se nalazi osunčani reprezentativni salon, a na sjeveru kuhinja, spavaća soba, kupatilo i pomoćne prostorije. U sredini se nalazi ulazni hol, odakle se vrši loženje peći pozicionirane u salonu na jugu. Prizemlje je unutrašnjim stepeništem povezano sa suterenskim stanom koji se sastoji od spavaće sobe, kupatila, ulaznog hola adaptiranog u trpezariju sa kuhinjom i dodatne prostorije koja je izvorno imala namjenu skladišta. Istim stepeništem se pristupa adaptiranom potkrovlju, koje danas ima funkciju radne sobe – biblioteke i skladišta.
Tadžička Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Tadžička Sovjetska Socijalistička Republika prestala je postojati 9. septembra 1991. kad se je proglasila nezavisnom Republikom Tadžikistan
Stambeno naselje Crni Vrh
Izvorni objekti
U Kranjčevićevoj i Tešanjskoj ulici u produžetku, se nalaze ukupno četiri sačuvana individualna stambena, kao i dva kolektivna objekta iz međuratnog perioda. U ulici Halida Nazečića se nalaze još dva sačuvana individualna stambena objekta iz istog perioda.
Klenovo
Klenovo je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Klenovo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 51 stanovnika.
Tecacalango, Xochimilco
Tecacalango je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2448 m.
Obłok Magellana
Roman je pisan u prvom licu jednine, tj. priču pripovjeda anonimni liječnik koji se našao usred putovanja. Velik dio romana obuhvaća posljedice dugog putovanja sa kojima se bore članovi posade, među kojima su izolacija, usamljenost, čežnja za domom te potreba za stvarnom prirodom a ne umjetnim svijetom.