cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skorno (Šmartno ob Paki, Slovenija)
Skorno je naselje u slovenskoj Općini Šmartnom ob Paki. Skorno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 208 stanovnika.
1571
Godina 1571 (MDLXXI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru). thumb|250px|[[Bitka kod Lepanta]]
NGC 3040
NGC 3040 je galaksija u zviježđu Lavu.
Ekonomija Bocvane
Ekonomija Bocvane obično se navodi kao model ekonomskog uspjeha na afričkom kontinentu (iako se temelji na prodaji rudnog bogatstva): vodstvo je zemlje ocijenjeno kao vrlo stabilno, demokratsko i slabo korumpirano, (Transparency International navodi Bocvanu kao najmanje korumpiranu zemlju u Africi). Pažljivo gospodarenje i bogatstvo dijamantima i mineralima omogućilo je ovoj zemlji, u kojoj je samo 5% zemljišta obradivo i koja je u trenutku stjecanja svoje nezavisnosti 1966. godine, bila jedna od 25 najsiromašnijih zemalja svijeta, da postane jedna od najnaprednijih zemalja na kontinentu. Ovo je jedina zemlja na svijetu koja je u razdoblju od 1970. do 2000. godine, postigla godišnji gospodarski rast od skoro 9%.
La Providencia, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Ekonomija Bocvane
Historija
thumb|left|240px|thumb|Bocvana i njezini resursi. Au : [[zlato ; C : ugljen ; Co : kobalt ; Cu : bakar ; Dm : dijamanti ; Gm : drago kamenje ; Mn : mangan ; Ni : nikal Izvor: USGS ]]
U vrijeme uspostavljanja britanskog protektorata 1885. godine, Bečuana je bio samo pozadinsko polupustinjsko područje Južne Afrike, a uloga vlasti je bila samo u suzbijanju nereda između domorodaca.
Jedini veći industrijski projekt su bili radovi na pruzi Kaapstad-Kairo (Cape-Cairo Railway) za vrijeme Cecila Rhodesa na kraju 19. stoljeća.
U vrijeme stjecanja svoje neovisnosti 30.9. 1966. glavni grad države Gaborone, bio je praktički malo veće selo sa nekoliko tisuća stanovnika, a samo nekoliko kilometara cesta u državi je bilo asfaltirano, te su radile samo dvije škole koje su nudile petogodišnje školovanje za samo 80 učenika. Jedino bogatstvo zemlje se temeljilo na uzgajanju goveda u pustinji Kalahari. Stvari su se radikalno promjenile u srpnju 1971. godine, kada je južnoafričko poduzeće De Beers otvorilo najveći rudnik dijamanata na svijetu u Orapi. Od tada je, uz pomoć stranih ulaganja i učinkovite i transparentne vlade, BDP godišnje rastao oko 8%, sve do kraja 1990-ih. Između popisa stanovništva 1985.-1986. i 2002.-2003., broj stanovništva koji živi ispod granice siromaštva smanjio se praktički za pola (od 57 % do 30 %).
Sa stabilizacijom koju je omogućila prozivodnja dijamanata, bocvanska vlada je početkom 2000-ih počela poduzimati mjere za diverzifikaciju gospodarstva, te stvaranje manje ovisnosti o rudarskom sektoru. Posebno se žele razviti usluge i turizam.
Prirodni resursi
thumb|150px|thumb|10 zemalja najvećih izvoznika dijamanata
Često se navodi da bogatstvo prirodnih resursa više negativno djeluje na stanje u zemlji i gospodarstvu, nego pozitivno; ovo vrijedi za razvijene zemlje (nizozemska bolest), te još više za nerazvijene, gdje prirodna bogatstva često negativno djeluju na stabilnost zemlje i učestalost oružanih konflikta (npr. situacije u Liberiji ili DR Kongo). U Bocvani nisu zabilježene ove situacije. Iako je zemlja vrlo oskudna resursima na površini, ispod zemlje se nalaze značajne količine vrijednih minerala: gospodarstvom dominira vađenje dijamanata, te u manjoj mjeri nikla, bakra i natrona.
Iako po strukturi zaposlenih ne zauzima toliko značajan udio, rudarski sektor izvor je bogatstva zemlje - prihodi od ovog sektora su od nule, u trenutku nezavisnosti, narasli do 90% izvoza zemlje krajem 1980-ih. Situacija za zemlju u ovom sektoru nije bila povoljna samo 1981. godine, zbog problema na svjetskom tržištu dijamanata. Ovaj sektor je samo početkom 1980-ih zapošljavao više od 10% zaposlenog stanovništva, a danas se ta brojka stabilizirala na oko 5%. Dva rudarska društva, Debswana (društvo kojim upravlja bocvanska vlada, te južnoafrički De Beers) i Bamangwato Concessions Ltd. (kojem djelomično upravlja bocvanska vlada) upravljaju rudnim bogatstvima ove zemlje. Za vrijeme popisa u kolovozu 2004. godine, navedena su 64 poduzeća koja ukupno imaju 556 licenci za izrabljivanje, od kojih se 432 odnose na dijamante ili draga kamenja.
Dijamanti
Poslije produžetka rudnika u Orapi (Orapa 2000), Debswana je 2004. godine, dogovorila obnavljanje koncesije za izrabljivanje na idućih 25 godina. Iako je udio vlade u Debswani ograničen na 50%, udio profita kojeg ona privređuje je od 75 do 80%.
Društvo De Beers je otvorilo prvi rudnik u Orapi 1972. godine, nakon što je 1969. godine platilo 20 milijuna dolara licencu za izrabljivanje; u četiri mjeseca rada rudnika ta se investicija povratila. Pravnik kojeg je Svjetska banka poslala bocvanskoj vladi zagovarao je promjenu dogovora i povećanje cijene, ali je južnoafrički kartel uspio odgovoriti Svjetsku banku od pokušaja promjene dogovora pod izlikom da odvjetnik nije djelovao u interesu Banke. Otkrićem drugog velikog rudnika dijamanata, bocvanska vlada uspjela je promjeniti ugovor.
Danas su u zemlji aktivna četiri vadilišta dijamanata: poslije Orape (otkriveno 1967., otvoreno 1972.) otvoren je Letlhakane (1975.), pa Jwaneng (1982.) koji se danas smatra najvećim vadilištem na svijetu. Damtshaa je počeo s radom 2002. godine. Bocvana je drugi svjetski proizvođač dijamanata (poslije JAR-a), sa proizvodnjom od 30 milijuna karata (ili 6 000 kilograma, što je četvrtina svjetske proizvodnje 2004. godine), ali zbog izrazite kvalitete bocvanskih dijamanata po ukupnoj vrijednosti ona je prvi svjetski proizvođač. Zahvaljujući skoro monopolističkom položaju koji De Beers ima na svjetskom tržištu, prihodi od dijamanata su stabilni i vrlo visoki.
Nikal, bakar i ostali minerali
Vađenjem ovih dva metala upravlja BCL (društvo u djelomičnom državnom vlasništvu, koje je pretrpjelo kronične gubitke) i Tati Nickel Mining Co. (podružnica kanadskog društva LionOre Mining Ltd.), rudnici ovi ruda se nalaze u regiji Selebi-Phikwe. Izvađene sirovine nikla, kroma i bakra se šalju na rafiniranje u Norvešku i Zimbabve.
Tati je sve do 2004. godine, koristio ljevaonicu BCL-a, a od kad to nije slučaj povećani su kapaciteti BCL-a koji je prošao veliku reorganizaciju od početka 2000-ih. BCL proizvodi 250 000 tona natrona godišnje, ali se ova brojka počela smanjivati. Budući da je proizvodnja stakla prevelika za lokalne potrebe, većina rude se izvozi.
Na kraju, oko 170 kg zlata je 2004. godine, izvađeno u Bocvani (Mupane, regija Francistowna). Provedeni su projekti traženja i vađenja olova, srebra i cinka koji izgledaju isplativim u području Kihabe (700 km sjeverno od Gaborone).
Ugljen i prirodni plin
Metan je nedavno otkriven u vezama s rudnicima ugljena u Morupuleu (blizu Francistowna). Ukupna tržišna iskoristivost se procjenjuje na 340 km³, a izrabljivanje je počelo tijekom 2004. godine. Ugljen koji se proizvodi (oko 900 000 tona godišnje) se koristi i za elektranu u Morupuleu koja proizvodi 30% ukupnje električne energije zemlje (ostatak se uvozi).
Prijevoz
U trenutku stjecanja nezavisnosti, Bocvana je imala samo 12 kilometara asfaltiranih cesta. Zbog svog zemljopisnog položaja, koji čini zemlju u potpunosti ovisnom o prometnim vezama sa susjednim državama, prometna politika postala je važan dio programa razvoja zemlje u prvim godinama njene neovisnosti. Ova politika je i danas na snazi, jer razvoj prometne infrastrukture potiče raznolikost proizvodnje.
San Millán Yuso i Suso
San Millán Suso
Suso je starija zgrada izgrađena na mjestu redovničke pustinje u kojoj je Sveti Emilijan (San Millán) živio. On se slavi kao mjesto gdje su zapisane prve fraze na kastiljanskom španjolskom i baskijskom jeziku u obliku prijevoda sa latinskih tekstova, poznatih kao Glosas Emilianenses. Važnost San Millána kao kolijevke španjolskog jezika potvrđuje blizina sela Berceo u kojemu je živio Gonzalo de Berceo, prvi poznati španjolski pjesnik.
Markušica
Markušica, naselje i istoimena općina u istočnom dijelu Hrvatske.
Zemljopis
Markušica je naselje u Vukovarsko-srijemskoj županiji sa većinskim srpskim stanovništvom.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2001. godine, Markušica ima 3.053 stanovnika, od čega 90,76% čine Srbi.
Povijest
Općina Markušica je 20. svibnja 1998. izdvojena iz o. Tordinci, sa naseljima Gaboš, Karadžićevo, Markušica, Ostrovo i Podrinje (još i Podrinje iz Tordinaca a ostala iz o. Jarmina)
Slavni ljudi
Dušan Vujnović, glumac
Ekonomija Bocvane
Prijevoz
Razvoj prometa je rezultat i velikih vanjskih investicija (npr. autocesta Trans-Kalahari je zesluga Afričke banke za razvoj). Svake godine 15 do 20% državnih investicija odlazi u prometnu infrastrukturu. 2003. godine, zemlja je imala skoro 9000 km asfaltiranih cesta koje se protežu od Zambije do Zimbabvea. Svejedno, održavanje cesta je nedovoljno i mnoge ceste treba popraviti: četiri glavne prometne veze s JAR-om nisu prikladne za važan promet između dviju država. Stoga država razmatra druge metode razvoja: povećanje javno-privatnog partnerstva, prepuštanje održavanja privatnom sektoru i naplaćivanje cestarina na važnim prometnicama.
Zona Zamfirova (razvrstavanje)
Zona Zamfirova se može odnositi na:
Ekonomija Bocvane
Prijevoz
Glavna željeznička pruga je dio velikog projekta željeznice Kaapstad-Kairo, koja povezuje južnoafrički grad Kaapstad (ili Cape Town) s Bulawayom u Zimbabveu, prolazeći kroz Lobatse, Gaborone i Francistown. Dva produžetka su spojena s ugljenokopima u Morupuleu i rudnicima nikla i bakra u Selebi-Phikweu, ali glavnina željezničke mreže (1,067 m) je naslijeđena od Britanskog imperija. Današnja mreža je dugačka 1,435 metara. Botswana Railways je prihvatila petogodišnji plan (2003.-2008.) s ciljem poboljšanja svojih usluga što uključuje: modernizaciju sustava signalizacije, racionalizaciju upotrebe materijala, rad na željezničkim prijelazima itd.
Od 95 zračnih luka u zemlji samo 10 imaju stalne piste, a samo novi aerodrom u Gaboroneu ima međunarodni promet (manje od 200 000 putnika godišnje, 2001. godine). Druga dva aerodroma (Maun i Kasane) također pružaju usluge na regionalnom nivou. Nacionalni avioprijevoznik je Air Botswana koji dijeli tržište s nekoliko manjih, lokalnih prijevoznika, te čija je privatizacija najavljena. Velike zračne luke su pod kontrolom države, dok manje piste ovise o privatnim prijevoznicima.
Energija
Ugljen koji se proizvodi u državi je glavna sirovina za elektrane u Morupuleu (132 MW) i Selebi-Phikweu (60 MW), koje pokrivaju jedva 30% potreba države. Izgradnja nove elektrane trenutno je odgođena, a nedostatak električne energije se pokriva uvozom iz Južnoafričke Republike koji je dogovoren sporazumom iz 1995. godine, o distribuciji energije unutar Južnoafričke regije (Southern Africa Power Pool). Po ovoj osnovi Botswana Power Corporation kupuje većinu električne energije od južnoafričkog Eskoma, čiji kapaciteti naglo opadaju zbog velikog rasta potrošnje u regiji. Smatra se da će negdje u 2007. godini nastupiti energetska kriza.
Slaba gustoća stanovništva zemlje povećava cijenu njezine elektrifikacije, kao i veliki broj malih zajednica (10% stanovništva živi u selima s manje od 100 stanovnika) koji još nisu spojeni na nacionalnu mrežu. Na snazi je plan elektrifikacije ruralnog stanovništva, on omogućava odgodu troškova instalacije (10% cijene se plaća u trenutku instalacije, dok se ostatak otplaćuje kroz idućih 10 godina) : 2004. godine, 22% stanovništva je imalo pristup električnoj energiji, ali se predviđa da će taj broj narasti na 70% 2009. godine, te napokon na 100% 2016. godine.
Unatoč 3200 sunčanih sati godišnje (jedna od najvećih stopa na svijetu) i pokretanju plana o energiji pomoću solarnih ćelija u ruralnim područjima, upotreba obnovljivih izvora energije nije se daleko pomakla: grijanje vode pomoću sunčeve energije praktički ne postoji, nedostatak vjetra smanjuje mogućnost za buduću gradnju vjetroelektrana, a proizvodnja biogoriva unatoč velikoj količini stoke je još samo jedan od neostvarenih vladinih planova.
Skoro sva nafta za potošnju (13 000 barela na dan) uvozi se iz Južnoafričke Republike.
Fiksna i mobilna telefonija
Nacionalna infrastruktura (u potpunosti digitalna) može se ocijeniti dobrom, optičkim kablovima je pokrivena mreža na istoku zemlje, te mnoge urbane sredine. Dijelovi mreže koji nemaju kablove su povezani radio mrežom koja je u fazi modernizacije. I ovdje postoji veliki jaz između urbanih područja i sela, 22% stanovništva koristi 44% fiksnih linija.
Ovaj sektor je liberaliziran 1996. godine, kada je na snagu stupio Botswana Telecommunications Act koji skida monopol nacionalnoj telekompaniji Botswana Telecommunications Company (BTC), na svim područjima osim fiksne telefonije. Licence za mobilne mreže su ustupljene dvama privatnim operatorima Mascom i Vista/Orange koji danas pokrivaju 99% korisnika. Satelitski operator (Africa Telecommunication PTY) pruža usluge za međunarodne komunikacije, dok petnaestak pružatelja pristupa internetu omogućavaju poduzećima širokopojasne veze. Zahvaljujući između ostalog i tome što je Međunarodna telekomunikacijska unija (UIT) ocijenila zemlju kao zemlju s „tradicijom dobrog upravljanja, demokracije, netolerancije prema korupciji i sa štovanjem zakonskih procedura”, fiksna mreža je udvostručila broj linija između 1997. i 2002. godine, a mobilna mreža je s nule narasla na 800 000 korisnika u 8 godina. Autoritet za regulaciju telekomunikacija nije podložan utjecajima vlade.
Iako je broj fiksnih telefonskih linija počeo stagnirati početkom 2000-ih godina, broj korisnika mobilnih mreža se mnogostruko povećao, te je 2005. godine, polovica stanovništva imala mobilni telefon.
Internet
ADSL tehnologija još nije dostupna, te su veze na internet još ograničene maksimalnim modemskim brzinama od 56 kbps. Internetske usluge još su još relativno nerazvijene zbog ograničenosti tržišta, tako je 2004. godine, postojalo manje od 2000 internet siteova s nastavkom „.bw”. Sa međunarodnom vezom od 14 Mbps 2004. godine, Bocvana ima najveću vezu po stanovniku u Africi, ali je dostupnost toj vezi moguća samo iz pet urbanih sredina (Šire područje Gaborone, Francistown, Lobatse, Selebi-Phikwe, Maun) što pokriva samo trećinu stanovništva. Zbog pomanjkanja osobnih računala (istraživanje 2004. godine, pokazalo je da 91% stanovništva nikad nije koristilo osobno računalo), najveći broj korisnika pristup internetu ima iz cybercaféa. Iako se ove brojke čine male za razliku od ostatka svijeta, pristup novim tehnologijama je puno veći nego u ostatku kontinenta, te vlada pokušava mnogim mjerama popularizirati upotrebu novih tehnologija. Potrebno je napomenuti da je država 2004. godine kontrolirala dvije trećine tržišta telekomunikacija, ali taj broj se postupno smanjuje.
Poduzeća
Značajnija poduzeća:
Od privatnih investicija u zemlji ističu se Heinz, te Daihatsu koji je imao tvornicu automobila u zemlji od 1994. do 2000.
Struktura gospodarstva
left|thumb|350px|thumb|Zastupljenost pojedinih sektora u ukupnom bocvanskom BDP-u (2005.) Izvor: Bank of Botswana
San Millán Yuso i Suso
San Millán Suso
Povijest kršćanstva u San Millánu datira od polovice 6. stoljeća kada je postao mjestom hodočašća na svečev grob. Njegov skriptorij je ostao aktivan tijekom cijelog razdoblja muslimanske vladavine, i kroz stoljeća, vjerska zajednica je prevladala razne prijetnje samostanu (kao na primjer pustošenje koje je načinio Edvard Crni Kraljević). Međutim monaški život se razvijao od izvornih pustinjaka do benediktinske zajednice u donjem samostanu Yuso.
Suso je nenaseljen od sekularizacije Španjolske kada su konfiscirani svi crkveni posjedi svih samostana, prema dekretima ministra Mendizábala, u devetnaestom stoljeću.
San Millán Yuso
mini|242px| [[Sakristija samostana Yuso]] Početkom 16. stoljeća samostanska zajednica se premjestila u nove zgrade samostana Yuso, ispod starog kompleksa, koji je i danas živa zajednica. Yuso je sada kuća Augustinske zajednice, ali dio samostana je pretvoren u hotel. Danas samostani San Millán privlače hodočasnike na Putu svetog Jakova (iako se nalazi malo izvan linije službenog puta između Nájera i Burgosa).
Vanjske poveznice
Kloster San Millán de la Cogolla Mosteiro de San Millán de la Cogolla
Ekonomija Bocvane
Struktura gospodarstva
Bocvanskim gospodarstvom dominira rudarstvo i proizvodnja govedine i teletine, što ostavlja malo mjesta za rast ostalih sektora. Početkom 2000-ih, vlada je počela orijentirati turizam prema manje ekskluzivnim tržištima.
Poljoprivreda
Bocvana je vrlo suha zemlja u kojoj je samo 5% površina poljoprivredno obradivo. U trenutku stjecanja neovisnosti svo stanovništvo zemlje je smatrano ruralnim stanovništvom, ne isključujući ni glavni grad Gaborone. Udio poljoprivrede u BDP-u je pao od 40% na 5% između 1966. i 1990. Zbog manjka poljoprivrednih površina, glavnina poljoprivredne proizvodnje dolazi od stočarstva, poglavito govedarstva (70% izvoza hrane i 4% ukupnog izvoza). Glavno ograničenje povećanju izvoza mesa su bolesti koje vladaju među stokom. Učestalost suša (skoro jedna od dvije godine) je prisilila vlada da poduzme određene mjere, te je 1980-ih godina počelo izdvajanje 3 do 4% BDP-a za pomoć žrtvama. Također su započeti veliki infrastrukturni projekti koji su zahtjevali veliku radnu snagu čime je pružena pomoć ugroženom stanovništvu.
Industrija
Industrijski sektor je još u začetnoj fazi, unatoč državnim naporima za oživljavanje, te danas predstavlja manje od 4% BDP-a (nasuprot 7% 1970-ih). Aktivnosti ovog sektora su također vrlo ograničene, čine ga: klaonice, pivovare, kožarnice i druga proizvodnja odjeće, te sastavljanje mobilnih telefona i druge aktivnosti koje su s tim povezane. Razvoj ovog sektora također usporava i nedostatak provođenje određenih reformi. Nedavna devalvacija pule bi trebala pomoći kompetentnosti lokalnih proizvoda.
Usluge
thumb|thumb|200px|Bogatstvo bocvanske flore i faune jedinstveno je u Africi. Ovo je [[gepard s područja rijeke Okavango.]]
Sektor usluga nije daleko od rudarskog sektora u sastavu BDP-a (45% naspram 50%), ovaj sektor svoj rast duguje rastu usluga telekomunikacija i turizma. Sam turizam je druga najjača gospodarska aktivnost poslije rudarstva, te se smatra da čini 12% ukupnog BDP-a.
Skoro trećina teritorija zemlje je pod zaštitom nacionalnih parkova. Bocvanska vlada želi valorizirati svoja prirodna bogatstva, pogotovo u ruralnim zonama, te poglavito na zapadu i sjeveru zemlje (pustinja Kalahari i delta Okawango). Od 2004. godine, na snazi je nova turistička politika koja je okrenuta manje zahtjevnim tržištima. Izlazak na burzu dva poduzeća iz ovog područja (Afritourism Ltd. i Chobe Holdings) govore o važnosti ove nove djelatnosti. Učestali sukobi između vlade i autohtonog stanovništva (pogotovo Bušmana u pustinji Kalahari) oko zemljišta jedina je prepreka značajnijem razvoju.
Siva ekonomija
thumb|thumb|300px|Svjetska karta korupcije (2005). Bocvana je najbolje rangirana afrička zemlja (32.), po [[Transparency Internationalu.]]
Siva ekonomija, kako se smatra, čini samo oko 2% BDP-a zemlje, ali igra važnu ulogu u socijalnoj stabilnosti društva.
Trgovački partneri
Glavni trgovački partneri zemlje su države Europske Unije, Južnoafrička carinska unija (SACU) i Zimbabve. Kao nastavak ujedinjenja u regiji u Južnoafričku razvojnu zajednicu (SADC), raznim ugovorima smanjene su carinske tarife sa susjednim državama. Kao članica Južnoafričke carinske unije, tarife se 96,5% odnose na regionalni nivo, prosječne uvozne tarife 2002. godine bile su 5,8% (9,1% za prehrambene i 5,3% za neprehrambene proizvode. Jedan od glavnih problema ove carinske unije je što su carine često određene u korist JAR-a. Drugi problem je to što iako je Ministarstvo trgovine odgovorno za vanjskotrgovinsku politiku zemlje, svi poslovi koji se tiču Južnoafričke carinske unije obavlja Ministarstvo gospodarstva i financija.
Bocvana ima potpisan sporazum o slobodnoj razmjeni s Zimbabveom i Indijom, te mnoge trgovinske sporazume s važnim trgovačkim zemljama (EU, SAD, Japan, Švicarska, Kina i Rusija). Bocvana je jedna od zemalja osnivača Svjetske trgovinske organizacije (WTO ili OMC), te ima 19 angažmana u Općem sporazumu o trgovini uslugama (GATS).
Zbog nedostatka obradivih površina, zemlja uvozi veliki dio prehrambenih proizvoda, kao i električnu energiju i mehaničku opremu. Glavni izvozni proizvodi zemlje su iz rudarskog sektora (dijamanti 80%, bakar i nikal 5%), te tekstil (3%) i stoka (4%).
Uloga države
Relativna etnička homogenost stanovništva je pomogla izbjegavanju sukoba oko moći, te pridonijela stabilnosti zemlje zajedno s pažljivim upravljanjem. Na listi korupcije u zemljama svijeta 2005. godine, Transparency International stavlja Bocvanu na visoko 32. mjesto, iznad nekih europskih država kao Italija (40. mjesto) ili Južnoafrička Republika (42. mjesto). Savjetodavno vijeće (kola) osigurava sudjelovanje stanovništva u državnim odlukama koje ih se izravno tiču.
Država ima dugu tradiciju planiranja vlastitog razvoja, počevši od devet National Development Plans (NDP) od vremena stjecanja nezavisnosti. Osim što su popisi ciljeva vladinog financijskog djelovanja, čine okvir i za suradnju s privatnim sektorom i nevladinim organizacijama. Deveti ovakav plan (2003.-2009., nazivan NDP-9) predviđa razvoj gospodarstva do 2016. godine ; sadrži planove za gospodarsku diverzifikaciju, razvoj ruralnih područja i kontrolu epidemije HIV-a tj. side.
Izravno uplitanje u gospodarstvo
thumb|thumb|350px|Varijacije bocvanskog BDP-a (plavo) i podsaharske Afrike (crno), 1980.-2007. Izvor: Svjetska banka
Tijekom 1970-ih, mnoge afričke zemlje su značajan profit vidjele u svojim sirovinama, npr. Nigerija i Kenija su stekle značajne prihode od nafte i kave. S teško kontroliranim troškovima, mnogi drugi sektori gospodarstva su se našli u problemima nakon pada cijena sirovina.
Trenutno aktivnim programom NDP-9 nastavlja se ova filozofija makroekonomske stabilnosti i financijske discipline. Ovime se omogućavaju odnosi s MMF-om i Svjetskom bankom koji ne zahtijevaju strukturalne promjene, što se obično zahtijeva od zemalja u razvoju.
Valuta i javne financije
thumb|left|220px|thumb|Razvoj tečaja pule, 2002.-2006.  Izvor: Bocvanska nacionalna banka
Nacionalna valuta je pula (BWP), a ta riječ na jeziku tswana znači „kiša” čime se izražava važnost ove padaline za zemlju (nacionalno geslo zemlje je: „Kiša” ili „Neka bude kiša”). Valuta je stvorena 1976. godine, nakon izlaska iz monetarne zone južnoafričkog randa. Ovom jakom valutom Bocvana je izbjegla turbulencije koje su vladale u JAR-u i njezinim partnerima za vrijeme apartheida. Ipak rand je ostao vrlo prisutna valuta u zemlji.
Monetarna politika je usmjerena prema kontroli inflacije i očuvanju stabilnosti, ali povećanje cijene nafte i devalvacija pule od 12% 2005. godine, poremetili su kontrolu cijena. Stopa inflacije je sredinom 2005. godine bila 8.7%, što je iznad raspona od 3 do 5% što je cilj bocvanske središnje banke (Bank of Botswana).
Početni cilj programa NDP-9 je bio postići proračunsku ravnotežu, ali nije ostvaren zbog manjeg rasta od očekivanog, te zbog troškova kontroliranja epidemije HIV-a/AIDS-a.
Općenito
thumb|200px|Karta zaraženosti HIV-om/AIDS-om kod stanovništva od 15 do 49 godina) u afričkim zemljama (1999.-2002.)  Izvor: [[UNAIDS ]]
Od prvog dijagnosticiranja sindroma stečene imunodeficijencije 1985. godine, po procjenama UNAIDS-a zarazilo se između 25 i 30% bocvanskog stanovništva do 2005. godine, čime je smanjen godišnji rast stanovništva zemlje za 0,1%, a prema nekim procjenama zbog epidemije prosječan životni vijek će biti smanjen na 42,6 godine do 2015.
Usprkos politici obiteljskog planiranja koja bi ciljala smanjenju broj rođenih, utjecaj ove bolesti se najviše osjeti kod radno sposobnog stanovništva koje je ujedno i seksualno najaktivnije.
Nestanak jednog dijela radne snage na gospodarskom nivou je imao više posljedica, pogotovo se te odnosi na tržište kvalificiranih kadrova. Pad produktivnosti i investicija, te ulaganja u zdravstvenu zaštitu koštati će zemlju skoro dva godišnja rasta u razdoblju od 2000. do 2015. godine.
Postoji više razloga ovako brzog rasta ove bolesti među stanovništvom: seksualna sloboda stanovništva (lokalna studija iz 1992. pokazala je da kod stanovništva od 18 do 25 godina 55% muškaraca i 29% žena prakticiraju seksualne odnose s više povremenih partnera uz redovitog partnera); prakticiranje u ranoj dobi posebno je izraženo kod žena. Ovolikoj brojnosti partnera pridonijela je velika mobilnost stanovništva, te korištenje više prebivališta. Ipak, siromaštvo, nejednakost između spolova, te erozija društvene strukture dovelo je do situacije u kojoj je teško društveno kontrolirati seksualno ponašanje. Na kraju, nedostatak preciznih statističkih podataka onemogućava precizniju prevenciju zaraze.
Aktivno stanovništvo
thumb|left|270px|thumb|Mogući razvoj aktivnog stanovništva u Bocvani sa scenarijima bez (plavo) i s HIV-om (ružičasto). Izvor: Svjetska banka (2001.)
Činjenica da je radno sposobno stanovništvo ujedno i seksualno najaktivnije čini ga vrlo podložnim mogućoj zarazi HIV-om. Po Svjetskoj banci, sa stopom infekcije od približno 40% 2005. godine, obujam radno sposobnog stanovništva će 2015. godine, biti 30% manji nego što bi bio u slučaju bez HIV-a. Posljedice ovakvog stanja su mnogostruke:
Ulaganja i štednja
Porast troškova koji će se dogoditi padom stručnosti, imati će dva suprotna efekta:
Grauel
Grauel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 261 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058062.
Ekonomija Bocvane
Ulaganja i štednja
Bocvani je koristila visoka stopa štednje iz 1980-ih, koja je iznosila skoro 40%, što je mnogo iznad mogućnosti njenih susjeda. Ova štednja, koja je većinom sadržavala strane devize, pomogla je državi izdržati nekoliko ekonomskih šokova. Zbog tadašnje visoke stope štednje, budući pad štednje (zbog smrti članova obitelji, tj. zbog pada prinosa ili zbog troškova liječenja) ne bi trebao posebno utjecati na investicije.
Također je potrebno napomenuti da utjecaj epidemije na stopu štednje ovisi o čimbenicima kao pristup i kvaliteta liječenja, duljina inkubacije virusa, te tip infekcije koji će se razviti.
Grauel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Grauel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 261 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Ekonomija Bocvane
Rast
Iz navedenog se može vidjeti koliki udar epidemija side ima na gospodarstvo ove zemlje. Ipak, Bocvana je jedina afrička zemlja koja je razvila model predviđanja posljedica za sva tri tipa lokalnog tržišta rada (tržište kvalificiranih, tržište nekvalificiranih i crno tržište nekvalificiranih), od kojih je svako obrađeno sa scenarijem „bez AIDS-a”
Rezultati institucije Botswana Institute for Development Analysis (BIDPA) govore da:
Društveno-ekonomski udar
Porast plaća i BDP-a po stanovniku je samo prividno pozitivan, te zapravo prekriva negativne činjenice koje će se dogoditi, od kojih je najvažnije povećanje nejednakosti između osoba na kojih bolest ne utječe, te zaraženih osoba i njihovih obitelji čija će se sredstva drastično smanjiti. BIDPA smatra da će jedan od dva Bocvanca biti pogođen učincima bolesti sljedećih godina : visoki troškovi pogreba, povećanje troškova liječenja, pad prihoda i povećanje broja ovisnih osoba (udovice, siročad), idućih će godina značajan dio stanovništva gurnuti ispod granice siromaštva. Botswana Institute for Development Analysis smatra da će pola rezultata koji su ostvareni u smanjenju siromaštva u 1990-ima biti izgubljeno u 2000-ima.
Posljedice na državu
Bocvanski zdravstveni sustav je trenutno vrlo velikodušan prema korisnicima, i ako se nastavi daljnje njegovo provođenje, troškovi sustava rasti će 15% godišnje (sve do 7% BDP-a) u razdoblju od 2001. do 2021. s čim će se vlada morati suočiti. Sa situacijom u kojoj zaraženi sidom zauzimaju 60% svih bolničkih kreveta, vjerojatno će se morati donesti neke nepopularne odluke kako bi se troškovi održali na nekom održivom nivou.
Što se tiče obrazovanja, predviđeni pad broja učenika neće kompenzirati visinu troškova za zapošljavanje novih učitelja, pa ni troškove koje će država morati podnijeti za opismavanje siročadi.
Na kraju, na prihode države koji još u velikoj mjeri (oko 50%) ovise o rudarskom sektoru ova situacija neće previše utjecati u usporedbi s drugim državama. Pad domaće štednje imati će utjecaja na količinu deviznih rezervi bocvanske središnje banke, te time i na količinu kamata koje ove proizvode.
Grebin
Grebin je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.001 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Grebin se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 26 metara. Površina opštine iznosi 24,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.001 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Ginai
Žine je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 87 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 320 metara (maksimalnoj 268 m, a minimalnoj 182 m).
Zona Zamfirova (TV drama)
Zona Zamfirova je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimenog romana Stevana Sremca. Režirao ju je Zdravko Šotra a scenario je napisali Miodrag Carić.
Deer Lick, Oklahoma
Dir Lik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
San Cristóbal de La Laguna
Nekada je bio glavnim gradom Kanarskog otočja i ima mnoge povijesne i vrijedne građevine, te se smatra kulturnom prijestolnicom Kanarskog otočja. God. 1999., povijesno središte La Lagune je upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi kao primjer prvog španjolskog kolonijalnog "idealnog grada" bez zidina, sa starom nepravilnom jezgrom (Gornji grad), ali s pravilnom mrežom ulica, trgova i javnih građevina (Donji grad) izgrađenom od 16. do 18. stoljeća. mini|700px|lijevo| Panorama La Lagune U gradu se nalazi Sveučilište La Laguna, najstarije na arhipelagu, na kojemu studira preko 30.000 studenata. Gospodarstvo središta i juga grada je orijentirano na poslovnice, dok je sjeveroistočni dio grada središte poljoprivrede, a turizam je izmješten na sjevernu obalu.
Povijest
mini|lijevo| Predaja [[Guančija, freska iz gradske vijećnice]] mini| Sveučilište La Laguna Na mjestu današnjeg grada autohtono stanovništvo naroda Guanči je podiglo naselje Aguere. God. 1494., njegovi stanovnici su se sukobili s vojskom guvernera Kraljevine Kastilje Alonsa Fernándeza de Lugoa i izgubili bitku, nakon čega su Španjolci zauzeli cijeli otok Tenerife, za samo mjesec dana. God. 1496., Španjolci su nazvali naselje Villa de San Cristóbal de La Gran Laguna, po jezeru (španjolski: laguna) koje je nekada bilo na tom mjestu) i načinili su ga prijestolnicom novoosvojenog Kanarskog otočja. Od 1510. godine grad je usvojio grb Tenerifea, s vulkanom (Teide) koji bljuje vatru između utvrde i lava, a ispod sv. Mihovila, zaštitnika grada. Tijekom 16. stoljeća obalno područje grada je često bilo metom pirata, a grad je nazvan San Cristóbal de La Laguna.
Sveučilište je osnovano 1701. godine na zahtjev pape Klementa XI., ali je u 18. stoljeću broj stanovnika počeo opadati zbog preseljenja gospodarstva u Santa Cruz de Tenerife 1723. godine, koji je postao novom prijestolnicom Tenerifea. God. 1818. grad je dobio biskupiju.
Znamenitosti
Izgled grada se, zbog preseljenja prijestolnice, malo promijenio od 16. stoljeća. U starom gradu sačuvane su mnoga legantna pročelja bivših rezidencija s prostranim unutarnjim dvorištima. Najpoznatiji su Casa del Montañés i Casa de los Generales Capitanes, ali i Casa Lercaro iz 1593. godine u kojoj je danas smješten muzej Tenerifea.
Najstarija crkva na otoku je Crkva Bezgrešnog Začeća (Iglesia de la Concepción), a sačuvane su i druge stare crkve velike povijesne i kulturne važnosti, kao što su Crkva sv. Dominika (Iglesia de Santo Domingo) iz 16. stoljeća koja posjeduje sjajne slike (Cristóbal Hernández de Quintana), ili Iglesia de San Miguel de las Victorias koja ima drvene gotičke skulpture na pročelju.
Grad je poznat i po kući Cataline Lercaro, po moćima tijela sestre Maria de Jesus, te po najsvetijom relikvijom Tenerifea, raspelom Cristo de La Laguna koje se nalazi u Kraljevskom svetištu Presvetog Krista (Real Santuario del Santísimo Cristo de La Laguna). mini| Atrij kapetanske palače
Gradovi prijatelji
La Laguna je zbratimljena sa slijedećim gradovima:
Sabina Grande, Huichapan
Sabina Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
Slatina (Šmartno ob Paki, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 211 stanovnika.
Orćuše
Orćuše su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Orćuše pripadaju opštini Mavrovo i Rostuša.
Vinchio, Asti
Vinchio je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Orćuše
Geografski položaj
Naselje Orćuše je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 12 km jugozapadno.
El Cedral, Tempoal
El Cedral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Opština Șoimuș, Hunedoara
Șoimuș je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
El Cedral, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Orćuše
Geografski položaj
Orćuše se nalaze u okviru višem delu Pologa. Naselje je položeno na istočnim padinama planine Vraca, koja se ka severu nastavlja na Šar-planinu. Istočno se tlo spušta u Pološku kotlinu. Nadmorska visina naselja je približno 890 metara.
Opština Șoimuș, Hunedoara
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Opština San Francisco Chapulapa, Oaxaca
San Francisco Chapulapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1410 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1800 m.
Orćuše
Geografski položaj
Klima u naselju je oštra planinska.
Vinchio, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Orćuše
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Orćuše su imale 15 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Trainspotting (razvrstavanje)
Trainspotting na engleskom doslovno znači opažanje vlakova i označava željeznički hobi. Također može označavati:
Orćuše
Stanovništvo
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Ampliación Lázaro Cárdenas, Temixco
Ampliación Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Temixco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1292 m.
Zabol
Zabol (perz. زابل) je grad u pokrajini Sistan i Balučistan na istoku Irana. Nalazi se oko 180 km sjeverno od pokrajinskog sjedišta Zahedana, 300 km jugoistočno od Birdžanda, te 30-ak km od granice s Afganistanom. Geografski je smješten u plodnim dolinama Sistana neposredno uz jezero Hamun-e Helmand kojeg napaja rijeka Helmand. Cesta 99 i 95 povezuju ga sa Zahedanom odnosno obalnim Čabaharom na jugu, te Nehbandanom i Birdžandom na sjeverozapadu. Povezan je i s obližnjim Zarandžom u Afganistanu. Sjeveroistočno od grada nalazi se i Aerodrom Zabol koji se koristi za domaće letove. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Zabolu je živjelo 136.956 ljudi.
Rancho Téllez, Tecate
Rancho Téllez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Negoslavci
Stanovništvo
U selu su po etničkom sastavu većina (96,58 %) Srbi.
Spomenici i znamenitosti
Hram vaznesenja presvete Bogorodice u Negoslavcima je srpska pravoslavna crkva izgrađena je 1758. godine.
Veliki rimski požar
thumb|[[Karl von Piloty: Neron promatra rimski požar (1861)]] Veliki rimski požar ili Veliki požar Rima (Magnum Incendium Romae) je naziv za požar koji je u ljeto 64. pogodio Rim i opustošio veći dio grada. Taj je događaj predstavljao najveću katastrofu u historiji grada od galskog pustošenja godine 390. pne. i za posljedicu imao nestanak mnogih velebnih građevina i vrijednih historijskih artefakata; kao neposrednu političku posljedicu je imao slabljenje autoriteta cara Nerona i nestanak Julijevsko-Klaudijevske dinastije, a dugoročno je imao značajan uticaj na razvoj kršćanstva, s obzirom da su rani vođe tog pokreta stradali pod optužbom za podmetanje požara.
Meadow, Utah
Medou je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Veliki rimski požar
Izbijanje i tok požara
Prema podacima antičkih autora, požar je izbio noću 18. jula 64. u trgovačkoj četvrti, gdje je, prema Tacitu, njegovo brzo širenje potpomogao ljetni vjetar, kao i činjenica da je Rim tada još uvijek velikim dijelom bio sačinjen od drvenih građevina, sagrađenih neplanski i grupiranih u uske uličice. Brzina i razmjeri požara su izazvali sveopću paniku, pa, prema Tacitu, nije bilo ni organiziranog pokušaja da se on ugasi. Prema svjedočanstvima koje navodi Tacit, individualne pokušaje gašenja su spriječavale bande nasilnika, od koje su neke čak i bacale baklje na još netaknute zgrade i tvrdile da djeluju po naređenjima; Tacit smatra kako je moguće da je do podmetanja zbilja došlo zbog nečijeg naređenja, ali i da je riječ o oportunističkim kriminalcima.
Meadow, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 310, što je 56 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Veliki rimski požar
Izbijanje i tok požara
U svakom slučaju, požar je zaustavljen tek nakon šest dana, kada se između spaljenih zgrada stvorilo dovoljno otvorenog prostora da spriječi njegovo naglo širenje. Među pogođenim područjima se našao i elitni kvart na brdu Palatin, gdje je stradala Domus Transitoria, palača cara Nerona. Ubrzo nakon gašenja tog velikog požara, izbilo je nekoliko manjih, koji nisu uzrokovali velike ljudske žrtve, ali su zato uništili popularne parkove i hramove u nepogođenim dijelovima grada. Jedan od njih je započeo na imanju Tigelina, omraženog komandanta Pretorijanske garde, što je već tada među Rimljanima stvorilo klicu za razne teorije zavjere i glasine o tome da je požar podmetnut.
Posljedice
Iako se Neron trudio olakšati položaj unesrećenih Rimljana, nezadovoljstvo njegovom vladavinom, koje je dotada tinjalo uglavnom među pripadnicima više klase, se naglo prenijelo i na naglo unesrećene pripadnike niže klase. Među njima su se brzo širile glasine o tome da je upravo sam Neron podmetnuo požar. Motiv za navodni palež je brzo dao sam Neron kada je objavio planove za obnovu opustošenih dijelova grada, koji su sadržavali ne samo prostrane i bogato ukrašene ulice, nego i novu velebnu palaču pod nazivom Domus Aurea; sve te ambiciozne građevinske planove nije mogao ostvariti bez prethodnog rušenja ili eliminacije već postojećih objekata na njihovom mjestu.
Neron je brzo shvatio da se narod okreće protiv njega, pa je krivce za palež pronašao u maloj, relativno nepoznatoj ali radikalnoj sekti čiji su se sljedbenici nazivali kršćanima. Naredio je masovna hapšenja kršćana, a potom i njihova pogubljenja, pri čemu kao razlog nije navodio samo palež nego i, kako Tacit tvrdi, "mržnju prema čovječanstvu". Kršćani su pogubljivani tako što su bacani divljim zvijerima u arenu te živi spaljivani na gradskim ulicama.
Neronovi napori da krivnju preusmjeri na kršćane, međutim, nisu dali rezultata. Za veliki dio Rimljana on je ostao krivac, a o tome svjedoči i anegdota koju mnogo godina kasnije navodi Svetonije i prema kojoj je Neron, promatrajući požar, svirao liru i pjevao o uništenju Troje. Upravo je požar, odnosno ta anegdota, najzaslužnija za reputaciju Nerona kao luđaka, piromana, a kasnije je, zahvaljujući tome što su rimsku historiju pisali pobjednički krščani, prikazivan kao oličenje krajnjeg Zla. U očima svojih suvremenika je, pak, Neron, izgubio naklonost bogova, pa se već sljedeće godine organizirala Pizonovska zavjera s ciljem njegovog svrgavanja; Neron ju je uspio zatrti, ali je započeo s masovnom čistkom svih uglednih ličnosti za koje je sumnjao da bi ga mogli svrgnuti. Istovremeno su provincijama Carstva nametnuti veliki porezi s ciljem da se prikupe sredstva za obnovu. Ti su ga postupci samo još više izolirali i bitno doprinijeli njegovom padu godine 68.
Mogući krivci
Na temelju oskudnih, ali i proturječnih podataka koje navode razni antički izvori, stvorilo se četiri moguća objašnjenja o uzrocima požara:
Larciano, Pistoia
Larciano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
San José Rosastitla, San Lucas Tecopilco
San José Rosastitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Lucas Tecopilco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2591 m.
Novi Plamen
Novi Plamen je časopis demokratske ljevice koji okuplja progresivne intelektualce, sindikaliste i aktiviste s područja bivše Jugoslavije kao i one u inostranstvo. Izdavač je Demokratska misao iz Zagreba. Časopis se prodaje na većim kioscima u Hrvatskoj, a glavni urednici su mu mr.sc. Mladen Jakopović, magistar politologije, dr.sc. Goran Marković, predavač ustavnog prava na Univerzitetu u Istočnom Sarajevu i mr.sc. Ivica Mladenović, magistar sociologije.
Novi Plamen na pluralističkoj, neisključivoj osnovi, zastupa temeljne demokratske i prosvjetiteljske vrijednosti, radi na identificiranju ključnih suvremenih izazova njihovom opstanku, te radi na promišlja puteva ostvarenja autentične i integralne političke, socijalne i ekonomske demokracije. Novi Plamen pažnju posvećuje pitanjima koja su vezana za ljudska prava i demokratske slobode, radničku i građansku participaciju, međunacionalno pomirenje i toleranciju, antifašizam, te progresivnu mirovnu politiku. Časopis se u širem smislu zalaže za unapređenje i promociju kulturnih vrijednosti humanističke civilizacije.
Savjet časopisa uključuje istaknute svjetske i regionalne lijeve intelektualce i javne ličnosti, poput Noama Chomskog, Slavoja Žižeka, Chris Ford, Bogdan Denitch, Dragan Plavsic, Kena Coatesa, Davida Graebera, Michaela Alberta, John McDonnella, Catherine Samary, Darka Suvina i Jeana Zieglera. Poznati članovi Savjeta iz regije uključuju potpredsjednika hrvatske vlade Slobodana Uzelca, bivšeg ministra kulture RH i saborskog zastupnika Antuna Vujića, hrvatskog saborskog zastupnika Milorada Pupovca, novinara Inoslava Beškera, predsjednika Hrvatskog društva pisaca Velimira Viskovića, predsjednice hrvatskog PEN kluba Nadežde Čačinovič, pisce Slobodana Šnajdera i Predraga Matvejevića, bivše BiH ministre Marka Oršolića i Dragoljuba Stojanova, sociologa Bogdana Denitcha, glumca Josipa Pejakovića, istoričarku Oliveru Milosavljević, filozofa Miodraga Živanovića, Ljubomira Cuculovskog i druge.
Poznatiji publicisti i javne ličnosti koje su objavljivale u Novom Plamenu su, među ostalima, Igor Mandić, Todor Kuljić, don Ivan Grubišić, Drago Pilsel, Branko Ilić, Ljubo Jurčić, Ivo Josipović, Srećko Pulig, Latinka Perović, Rastko Močnik, Sonja Lokar, Antun Vujić, Inoslav Bešker, Dušan Pajović i dr.
Симино Брдо
Симино Брдо је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 223 становника.
Демографија
У насељу Симино Брдо живи 197 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (37,8 код мушкараца и 45,0 код жена). У насељу има 81 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,01.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Ozormište
Ozormište je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Ozormište pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Ozormište je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 12 km istočno.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Ozormište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.219 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
City of Westminster
City of Westminster je grad u metropolitanskoj grofoviji Greater London i jedan od 14 borougha Unutrašnjeg Londona (Inner London) u kom živi 242,299 stanovnika, koji administrativno ne podpada pod njega već je samostalna administrativna jedinica sa statusom grofovije i vlastitim vijećem.
Geografske karakteristike
City of Westminster leži na sjevernoj obali rijeke Temze u srcu londonskog West Enda. Sa zapada mu je granica Borough Kensington and Chelsea, a na istoku City of London. Nekad je bio dio historijske Grofovije Middlesex.
U njemu su kvartovi (od sjevera prema jugu; St. John’s Wood, Paddington, St. Marylebone, Bayswater, Soho, Mayfair, St. James, Westminster, Pimlico i dijelovi kvartova; Maida Vale, Knightsbridge i South Kensington.
Historija
Današnji borough - City of Westminster osnovan je 1965. spajanjem dotadašnjih metropolitanskih borougha; Westminster, Paddington i St. Marylebone.