cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stazione Margarita, Cuneo
Stazione Margarita je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Kiril Metkov
(1. februar 1965.) je bugarski nogometaš.
Onslow, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 197 stanovnika, što je 26 (11,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Collina, Rieti
Collina je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
HU-331
HU-331 je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 328,445 Da.
Ejido Chorohui, Guasave
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Paso del Cedro, Zentla
Paso del Cedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zentla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Grigorije IV Carigradski
Grigorije IV (Γρηγόριος Δ΄) bio je kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada 1623. godine
Život
Prije izbora za patrijarha Grigorije IV je služio kao mitropolit Amasije. U vrijeme izbora je bio slijep na jedno oko, te je imao nadimak Stravoamaseias (Στραβοαμασείας), odnosno Amasijski slijepac.
Njegovo kratkotrajno stolovanje je započelo u vrijeme eskalacije sukoba katolika i protestanata u tadašnjoj Evropi, a koje se preko ambasadora tih država na osmanskom dvoru odrazilo i na samu Patrijaršiju. Katolički ambasadori Francuske, Austrije i Mletačke Republike su uspjeli nagovoriti velikog vezira da 16. aprila 1623. smijeni Grigorijevog prethodnika Kirila I, optuživanog za sklonost kalvinizmu. Na njegovo mjesto je imenovan Grigorije IV, kojeg se smatralo daleko sklonijim katolicima.
Grigorije IV se, međutim, pokazao nesposobnim te nije mogao platiti uobičajenu tarifu (pešteš) za imenovanje osmanskom sultanu. Drugi mitropoliti i episkopi su bili nezadovoljni time što ga nije kanonski izabrao Sveti sinod. Zbog toga je 18. juna 1623. Sveti sinod svrgnuo Grigorija IV i formalno izabrao Antima II na njegovo mjesto.
Grigorije IV je nakon toga prognan na Rodos. Datum njegove smrti nije poznat.
Brenno Useria, Varese
Brenno Useria je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1808 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
San José del Cerrito de Camargo, Jaral del Progreso
San José del Cerrito de Camargo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1998 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
Mânerău, Bocsig
Mânerău je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Bocsig.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Dukinfield
Dukinfield je grad od 20,937 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.
Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Tameside.
Geografske karakteristike
Dukinfield leži na južnoj obali rijeke Tame, točno nasuprot Ashtona, udaljen oko deset km istočno od centra Manchestera. On je tokom historije bio je dio Grofovije Cheshire.
Historija
Njegovo ime je najvjerovatnije derivat od riječi ducks što je značilo nešto kao polje, iako se tradicionalno smatra da je ime dobio u čast na pobjede nad danskim Vikinzima.
Dukinfield je za ranog srednjeg vijeka bio jedna od parohija Stockporta pod upravom Macclesfielda.
Nakon Normanskog osvajanja Dukinfield je postao normanski feud, kojim je od druge polovice 12. vijeka vladala porodica De Dokenfild.
Tokom 17. vijeka Dukinfield je bio zajedno sa Ashtonom najveći grad istočno od Manchestera i Stockporta. Još 1827. - Dukinfield je i nadalje bio centar poljoprivrednog kraja, poznat po povrću kojim je snabdjevao Manchester i Stockport.
Loši uvjeti u prvim tvornicama doveli su do nemira, uključujući masovne bune 1812. (Luditi) i 1842. (generalni štrajk), i nakon tog je bilo nemira 1858., 1863. i 1868.
Montecristo, Pijijiapan
Montecristo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Grofovija Hainaut
Historija
Krajem 9. vijeka jedna od najmoćih feudalnih porodica u Ardenima bili su Régnieri. Vlasnici relativno raštrkanih feuda, Régnieri su se učvrstili u Hainautu, koncentrirani između rijeka Sambre i Meuse, koristeći slabost svojih vazala, nametnuli su im svoju vlast iz svog zamka u Monsu. Sljedećih nekoliko dekada teritorij grofovije su proširili na sjeveru prema rijeci Scheldt.
Ali su hainautski grofovi imali i veće ambicije, grof Balduin V se 1160. oženio kćerkom svog moćnog susjeda, flandrijskog grofa, pa je tim brakom stvorio moćnu zajednicu. Njegov sin Balduin VI bio je čak okrunjen za cara Latinskog Carstva u Konstatinopolu, zahvaljujući Četvrtom križarskom ratu. Nakon njegove smrti, Grofovija Flandrija i Hainaut ponovno su se razdvojile. Jedan vijek kasnije, grof Jean I preko svoje majke priznat je kao nasljedni Grof Holandije.
Kad je 1427. burgundski vojvoda Philippe III, koji je preko svog oca nasljednio Grofoviju Flandriju, povjereno mu je i da vlada Hainautom. Službenu zakletvu položio je u kolegijalnoj crkvi u Monsu. Politika brakova, saveza i nasljeđivanja koju su vodili burgundske vojvode, omogućila im je da vremenom steknu suverenitet nad golemim mozaikom zemalja (Hainaut-Holandija, Brabant, Limburg, [[Grofovi Namura|Namur, Luksemburg]). Jedino se uspjela po strani održati [[Kneževina-biskupija Liège sa enklavama; Thuine, Châtelet i Tournai.
Burgundska dominacija općenito se smatra periodom kad je prosperirala poljoprivreda, trgovina i zanatsvo. U to su vrijeme formirane provincije, zapravo regionalne skupštine na kojima su okupljali predstavnici plemstva, klera i uspješnih gradova, preko kojih su grofovi održavali neku formu decentralizacije.
Pogibija Charlesa Smjelog prilikom opsade Nancyja 1477. izgledala je strašno za burgundske ambicije, ali je brak njegove kćeri Marije za Austrijskog nadvojvodu Maksimilijana najavio veliku promjenu na političkoj karti Evrope, pojavom Habsburške dinastije i formiranjem imperija bez presedana čija je moć kulminirala za vladavine Karla V.. Nakon njegove abdikacije, njegov imperij podijelili su njegov brat Ferdinand I., car Svetog Rimskog Carstva|Ferdinand]], koji je dobio germanske domene, i njegov sin Felipe II, koji je 1427. naslijedio tronove Španjolske i Nizozemske.
Balduin I od Konstatinopola
Balduin I od Konstatinopola znan i kao Baldwin, rođen 1172., Valenciennes - umro 1205. bio je grof Flandrije (kao Balduin IX) i Hainauta (kao Balduin VI) i jedan od lidera Četvrtog križarskog rata, koji je postao prvi car Latinskog Carstva u Konstatinopolu.
Čak su i njegovi neprijatelji cijenili zbog hrabrosti, suzdržanosti i pobožnosti.
Biografija
Balduin je rođen kao sin grofa Balduina V od Hainauta i Margareta I flandrijske grofice.
Balduin je bio saveznik engleske kraljevske dinastije Plantageneta, boreći se na strani Richarda I protiv francuskog kralja Philippa II.
U vrijeme Četvrtog križarskog rata, kog je inicirao papa Inocent III. 1198., sudjelovao je u instaliranju prozapadnog Aleksija IV za Bizantskog cara u Konstatinopolu 1203. Nakon što su Aleksije i njegov otac Isak II, svrgnuti u februar 1204., i vlast preuzeli križari, Balduin je uz mletačku podršku izabran za prvog cara novog Latinskog Carstva.
Okrunjen je 16. maja 1204. u crkvi Aja Sofija. Papa koji je u početku bio šokiran pljačkom Konstatinopola od strane križara i zbunjen njihovim brzopletim konfuznim postupcima, bez konzultacije sa njim, brzo je uvidio da je Balduin pravi čovjek za taj položaj.
Balduin je formirao novu vlast baziranu na zapadnoevropskom feudalnom sistemu, kako bi zamijenio tradicionalnu]] hijerarhiju Bizantskog Carstva. U oktobru 1204. sa samo 600 vitezova zauzeo je zemlje koje su prije držali grčki feudalci.
Bizantska pobuna u Trakiji pružila je bugarskom caru Kalojanu povod za invaziju. Balduin je krenuo sa malom vojskom njemu u susret, ali je u mart 1205. u Bitci kod Adrianopola poražen, zarobljen i nakon tog pogubljen od strane Bugara.
Na latinskom tronu naslijedio ga je brat Henrik.
Amblar, Trento
Amblar je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Tres Álamos, Guadalupe
Tres Álamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Amblar, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 992 m.
Prvi južnoosetijski rat
'''Rat u Južnoj Osetiji 1991-1992. godine, također poznat i kao Prvi južnoosetijski rat''' bio je oružani sukob koji se za vrijeme i neposredno nakon raspada SSSR vodio između gruzijskih vojnih i paravojnih formacija sa jedne, te osetskih separatističkih formacija samoproglašene Južne Osetije sa druge strane. Svoj je uzroke imao u višedecenijskom gruzijsko-osetijskom sukobu, odnosno sovjetskoj administrativnoj podjeli Osetije na sjeverni dio koji se nalazio u sastavu sovjetske Rusije i južni dio, koji je bio Južnoosetijske automnomne oblasti u sastavu sovjetske Gruzije. Nakon što su se za vrijeme Glasnosti u Gruziji vlast preuzeli radikalni gruzijski nacionalisti, južnoosetijske vlasti su u septembru 1990. proglasile Južnoosetijsku Sovjetsku Demokratsku Republiku sa ciljem da je zadrže u SSSR-u ili ujedine sa Sjevernom Osetijom; gruzijske vlasti su na to reagirale 14. decembra ukidanjem Južnoosetijske autonomne oblasti. Pokušaji gruzijskih vlasti da tu mjeru sprovedu su doveli do niza oružanih incidenata koji su sa vremenom eskalirali u oružane sukobe između gruzijskih vlasti i separatista. Obje strane su bile relativno slabo opremljene, obučene i nedisciplinirane, a što je dovodilo do brojnih primjera nasilja i etničkog čišćenja. Separatistima su osim sunarodnjaka iz Sjeverne Osetije pomoć pružile i paravojne formacije Konfederacije gorskih naroda Kavkaza; od kraja 1991. je Gruzija, osim sukobom sa Južnim Osetima bila opterećena i sukobom sa Abhazima ali i vlastitim građanskim ratom. Sukob je okončan sporazumom iz Sočija 24. juna 1992. kojim su se, uz posredovanje ruskog predsjednika Jeljcina sve strane dogovorile na primirje koje bi nadgledale zajedničke mirovne snage. Dotada je manji dio Južne Osetije, uglavnom područja sa gruzijskom većinom, ostao pod nadzorom gruzijskih vlasti. Takva je situacija ostala sve do rusko-gruzijskog rata 2008. godine kojim su gruzijske snage protjerane sa sve teritorije separatističke republike.
Ojo Zarco de Vaqueros, Arandas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
Stjepan Konzul Istranin
thumb|right|Stjepan Konzul Istrijanin ([[Ivan Kukuljević Sakcinski|Kukuljević: Glasoviti Hrvati, 1886.)]] Stjepan Konzul Istranin (Stipan Konzul Istrijan ) (* Buzet, 1521. - † vjerojatno Željezno, poslije 1568.), hrvatski pisac i prevoditelj iz Buzeta.
Djelovao je kao pop glagoljaš u Starom Pazinu. Kasnije je prešao na protestantizam. Zbog toga je 1549. godine prognan iz svoje župe u istarskom Starom Pazinu, pa je bio propovjednik u Ljubljani i Kranju. Kad je ojačala katolička obnova, otišao je 1552. godine u Njemačku. Ondje je došao u doticaj s Primožom Trubarom i napokon stupio u službu Ivana Ungnade kao prevoditelj, priređivač tekstova i korektor, u početku i slagar hrvatskih kniga u Urachu, gdje je od 1561. do 1565. radila tiskara koja je izdavala hrvatske protestantske knjige na glagoljici, ćirilici i latinici.
Prema njegovim uputama lijevana su glagoljska slova u Nürnbergu gdje je glagoljicom tiskan Pokusni list (Crabatischer Probzedl). U predgovoru Novom testamentu Konzul izrijekom kaže da je glagoljska slova dao izraditi gledajući na onu staru hrvacku štampu u Brvijalih i Misalih.
Konzul je bio Ungnadov poslanik. Obilazio je njemačke, austrijske, hrvatske i slovenske krajeve prikupljajući prinose za tiskaru i tražeći moralnu potporu za njezin rad. Konzul je 1561. godine angažirao Antuna Dalmatina za prevoditelja u tiskari. Dalmatin je znao grčki i hebrejski, a Konzul slovenski, njemački, latinski i talijanski jezik.
Stjepan Konzul Istranin i Antun Dalmatin izdali su svoj prijevod Novoga zavjeta u dva dijela tiskan na glagoljici i ćirilici u Urachu. Najveći pothvat u programu hrvatskih protestanata okupljenih u uraškoj tiskari u Njemačkoj svakako je bio pokušaj da se na hrvatski jezik prevede Biblija. Uspjeli su, međutim, objaviti samo dijelove Biblije: cjelovit Novi zavjet (1562. Prvi del novoga testamenta, 1563. god. Drugi děl novoga teštamenta) i od Staroga zavjeta Proroke, 1564. (očuvan latinički primjerak). Ostalo je propalo.
thumb|Glagoljica Tübingen 1562.
Stjepan Konzul Istranin tako je postao prvi prevoditelj Novog zavjeta na hrvatski jezik. Konzul i Dalmatin pazili su da svi prijevodi budu dotjerani. Osobitu su pozornost poklanjali jeziku, koji je imao biti razumljiv u što većem broju hrvatskih, srpskih i crnogorskih krajeva. Nazivali su ga sadašnjim obćenim i razumnim hrvatskim jezikom. Zato su ga prilagođavali različitim jezičnim tradicijama i obogaćivali različitim sinonimima. U osnovi je to ipak sjevernočakavski jezik prožet kajkavskim, štokavskim i crkvenoslavenskim oblicima i riječima.
Rad Stjepana Konzula i Antuna Dalmatina u Urachu toliko se prožimao, ispreplitao i toliko su mnogo zajednički napravili da su ih suvremenici sa zahvalnošću nazivali drugim Ćirilom i Metodom. Jedan od njih je pop Vincenc Vernković iz Istre (1562.)
Popis glagoljskih knjiga iz Uracha u četiri godine:
• 1561. Tabla za dicu • 1561. Katehismus • 1562. Postila • 1562. Prvi del novoga testamenta • 1562. Jedni kratki razumni nauci • 1562. Artikuli ili deli prave stare krstianski vere • 1563. Drugi děl novoga teštamenta • 1563. Kratka suma • 1563. Beneficium Christi - govorenje vele prudno • 1564. Spovid i spoznanije prave krstijanske vire • 1564. Bramba augustanske spovedi • 1564. Crikveni ordinalic
Nakon ukinuća tiskare u Urachu zbog smrti Hansa Ungnada (27. prosinca 1564.) otišao je u Rezno, gdje je 1568. godine s Antunom Dalmatinom tiskao Postilu u dva dijela. Djelovao je i među Hrvatima u Gradišću.
Wickerham Manor-Fisher, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.728, što je 55 (-3,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vizantijski senat
thumb|200px|right|Personifikacija senata. Sa [[Konzulski diptih|konzulskog diptiha Teodora Filoksena, 525. pne.]] Vizantijski senat ili istočnorimski senat (Σύγκλητος, Synklētos ili Γερουσία, Gerousia) predstavljao je nastavak starog rimskog senata, a ustanovio ga je car Konstantin I u 4. veku. Vizantijski je senat opstao vekovima, ali je postepeno gubio na značaju i na kraju se ugasio u 13. veku. Senat Vizantijskog carstva isprva se sastojao od rimskih senatora koji su živeli u istočnom delu carstva ili koji su se s namerom preselili u Carigrad, kao i od nekih drugih činovnika koji su imenovani u senat. Konstantin je ponudio besplatno zemljište i žito svakom rimskom senatoru koji je želeo da se preseli na istok. Kad je Konstantin u Carigradu osnovao senat, on je u početku više nalikovao običnom gradskom veću, kakvo je, na primer, postojalo u Antiohiji, nego rimskom senatu. Njegov sin Konstancije II uzdigao je to telo s opštinskog na carski rang, no senat u Carigradu i suštini je imao istu ograničenu moć koju je imao i senat u Rimu. Konstancije II povećao je broj senatora na 2.000 tako što je u senat uključio svoje prijatelje, dvorjane i razne provincijske činovnike.
Članstvo
Za vizantijski senat zadržana su tradicionalna načela, po kojima je senatorski status bio nasledan, a članom senata obično se postajalo nakon obavljanja neke magistrature. U doba konačne podele Rimskog carstva na istočno i zapadno, dužnosti pretora već su bile svedene na opštinski nivo, a njihova jedina dužnost bila je da upravljaju izdacima za priređivanje igara i javne radove. No, s gašenjem drugih tradicionalnih magistratura, kakav je bio tribunat, pretura je ostala važan korak na putu aristokrata ka članstvu u zapadnorimskom ili istočnorimskom senatu. Pretori nisu prolazili jeftino, budući da se od njih očekivalo da imaju dovoljno ličnog novca kojim mogu doprineti finansiranju opštinskih potreba. Zna se da je u Istočnom rimskom carstvu bilo osam pretora koji su delili taj finansijski teret. Pozni istočnorimski senat značajno se razlikovao od rimskog senata u doba republike, budući da su položaji edila i tribuna odavno zamrli, a do kraja 4. veka i kvestura se nalazina na korak od odumiranja, osim kao služba provincijskog činovnika. Car ili senat mogli su takođe posebnim dekretom čoveka nižeg roda uključiti u članstvo senata. Ljudi koji su tako ušli u senat mogli su biti izuzeti i od obavljanja skupe dužnosti pretora.
thumb|200px|right|[[Rimski konzul|Konzul Anastazije, predstava s njegovog konzularnog diptiha, 517. god. Predstavljen je kako drži skiptar na čijem se vrhu nalazi orao i tzv. "mapa", tj. komad odeće koji je bacan u znak početka utrke na Hipodrom, koja je označavala i početak mandata novih konzula.]]
Senat se uglavnom sastojao od državnika i zvaničnika, počev od najvažnijih državnika carstva kao što su bili magister officiorum i magister militum, pa sve do upravitelja provincija i penzionisanih državnih službenika. Senatske porodice u Carigradu nisu bile tako bogate i ugledne kao one na zapadu (gde je u 4. veku broj članova senata porastao na 2.000 ljudi). Neki aristokrati pokušali su da postanu senatoru kako bi izbegli teške uslove koje su im nametnuli rimski carevi kao, na primer, Dioklecijan (284‒305). Kurijali (rimska srednja klasa) često su morali postati dekurioni i tako učestvovati u lokalnoj samoupravi na svoj vlastiti trošak i pri tom prikupljati poreze i eventualni deficit nadoknađivati iz svog džepa. Kako se znalo da mnogi žele mesto u senatu da bi pobegli od teških dekurionskih dužnosti, Teodosije I uveo je odredbu da, čak i ako postanu senatori, oni moraju završiti svoje obaveze.
Na čelu senata nalazio se prefekt grada (Carigrada), preko koga je išla sva zvanična komunikacija s carem. Senatori su se delili u tri ranga: illustres, spectabiles i clarissimi, no svi su uglavnom bili iz redova bogatih zemljoposednika. Illustres su bili oni koji su obavljali najviše položaje u carstvu, kao što su magister militum i pretorijanski prefekt. Spectabiles su predstavljali neku vrstu srednjeg sloja senata i činili su ih važni državnici kao, na primer, prokonzuli, vikariji i vojni zapovednici u provincijama. Clarissimi su predstavljali niži sloj senata i birali su se među pomoćnicima provincijskih upravitelja i među nosiocima drugih, manje važnih položaja u državi. Članovima dva "niža" senatoska sloja bilo je dozvoljeno da žive bilo gde u carstvu i oni su u načelu bili neaktivni članovi senata. Većinu aktivnih senatora činili su illustres, predstavnici najviše i najmanje brojne grupe, koji su obično obavljali važne dužnosti u Carigradu te su mogli redovno prisustvovati sednicama senata. Do kraja 5. veka pripadnici dva niža senatorska sloja sasvim su isključeni sa sednica senata. Tokom vladavine Justinijana I broj pripadnika reda clarissimi toliko se povećao, da su mnogi službenici promovisani u red spectabiles, što je, pak, izazvalo povećanje broja pripadnika reda illustres, koji je ranije predstavljao elitni sloj senatora. Zbog svega toga formiran je još jedan senatorski sloj, koji su činili gloriosi i koji su se sad nalazili na vrhu nove senatske strukture. U svakom slučaju, funkcija senatora bila je u načelu od manje važnosti za većinu članova senata, koji su obično držali važne položaje u okviru carskog činovničkog aparata.
Funkcije i nadležnosti
thumb|200px|left|Solidus izdat u vreme vladavine cara [[Lav II (car)|LAva II. Car je nazvan "spasiteljem republike", što je romejska država u teoriji i dalje bila.]]
Moć senata bila je ograničena, ali je on mogao da donosi rezolucije (senatus consulta), koje je car, ako je to smatrao za dobro, usvajao i onda im davao zakonsku snagu u formi edikta. Na taj su način iz senata mogli poteći predlozi carskih zakona, a povremeno je delovao i kao savetodavno telo. Neki carski zakoni imali su oblik carevog "obraćanja senatu" i pre proglašenja čitani su naglas na senatskoj sednici. Zapadanorimski car Valentinijan III ustanovio je 446. godine zakonodavnu proceduru prema kojoj je senatu pripalo pravo saradnje, odnosno svaki novi zakon trebalo je da se prvo raspravi na sastanku senata i carskog saveta pre nego što ga car potvrdi. Ova je procedura bila uključena i u Justinijanov kodeks, iako nije poznato je li se ona u punom obimu i primenjivala na istoku. Pored toga, car je mogao na senat preneti i sudske funkcije, što je bilo naročito često u slučaju optužbi za veleizdaju. Za obična krivična dela takođe je često sudilo sudsko veće koji je bio sastavljeno od gradskog prefekta i pet senatora izabranih žrebom. Senat je zadržao i svoj ustavnopravni značaj, budući da su novog cara formalno postavljali i vojska i senat, a potvrđivao ga senat, premda je u stvarnosti smena na prestolu gotovo uvek bila određena linijom nasleđivanja. Međutim, ako naslednik prestola nije bio unapred određen, a nije bilo predstavnika carske porodice koji bi ga mogao naknadno odrediti, odluka o izboru novog vladara nalazila se u rukama cara i viših vojnih zapovednika.
Sukobi s carem
thumb|right|200px|Gold [[Solidus dvojice Iraklija u svečanoj monzulskoj odeći, iskovan tokom njihove pobune protiv cara Foke 608. godine]] U nekoliko navrata senat je došao u sukob carem i pokušao da istakne svoju premoć pozivajući se na ustavnu ulogu senata u proglašavanju novog cara. Godine 457. senat je za novog cara predložio magistra vojske, Alana Aspara, ali je na presto stupio tribun i senator Lav, koji se po položaju nalazio ispod Aspara. Godine 532. neki su senatori podržali pobunu Nika, koja se digla protiv Justinijana I, koji je bio nepoverljiv prema bogatim senatorima. Posle 541. godine mnogi članovi senata umrli su od epidemije kuge, a tokom ekonomskih nedaća, koje su usledile, Justinijan je konfiskovao imovinu mnogih preostalih senatora. Godine 608, za vreme vladavine cara Foke, Iraklije Stariji i njegov sin Iraklije proglašeni su za konzule uz podršku članova senata u Kartagini. Igraklije je kasnije proglašen za cara. Cara Foku senat je svrgnuo i utamničio u jednoj crkvi s još dva senatora.
Kad je 641. umro car Iraklije, carstvo je ostavio svojim sinovima ― Konstantinu III (koga mu je rodila njegova prva žena, Evdokija) i Iraklonu (koga mu je rodla druga žena, Martina). Carica je zahtevala carsku vlast za sebe (premda je verovatno nameravala da je naposletku preda svom sinu) te je to i obznanila na svečanoj ceremoniji održanoj na Hipodromu u Carigradu, kojoj su prisustvovali senat, drugi visoki zvaničnici i carigradski narod. Budući da joj senat i narod nikako nisu bili naklonjeni, želeći da carska vlast pređe na Iraklijeve sinove, Martina se morala poražena vratiti u Veliku palatu u Carigradu. Međutim, već četiri meseca kasnije Konstantin je umro i svog polubrata Iraklonu ostavio kao samovladara, a po gradu su se počele širiti glasine da je Martina kriva za Konstantinovu smrt. Uskoro potom izbila je buna koju je predvodio vojni zapovednik po imenu Valentin i Heraklona je bio prisiljen da za savlada prihvati svog malog nećaka Konstansa II, sina pokojnog Konstantina. Međutim, to nije smanjilo nezadovoljstvo u senatu i narodu, i senat je ubrzio svrgnuo Iraklonu. Njemu je odsečen nos, Martini je izvađen jezik, a oboje su prognani na Rodos. Konstans II postao je samovladar, a moć senata koja je došla do izražaja u uklanjanju Martine i Iraklone pokazao se i u tome što je mladi Konstans II u početku vladao pod tutorstvom senata. Tako je carigradski senat, potisnut u pozadinu tokom Justinijanove apsolutističke vladavine, doživeo u 7. veku razdoblje naročitog uticaja, a već je za vreme Iraklijeve vladavine vršio funkciiju carevog savetodavnog tela i vrhovnog suda.
Opadanje
Značaj senata postepeno je opadao, premda je u 13. veku to telo još uvek postojalo. Može se reći da je, počev od 7. veka, senat više predstavljao posebnu klasu dostojanstvenika nego pravu državnu instituciju, budući da su mnoga njegova ovlaštenja ukinuta u okviru reformi koje su preduzeli carevi Vasilije I i Lav VI, a kojima se završio proces formalnog prenošenja čitave državne vlasti na cara, a svih državnih poslova na carski činovnički aparat, tako da je senat izgubio i svoje stare zakonodavne i upravne funkcije, ali i onaj značaj koji je imao u 7. i 8. veku. Senat je zadržao veliki ugled, a u 11. veku doživeo je i period ponovnog jačanja, posebno kad je nakon smrti Vasilija II na vlast došla "civilna partija" i kad su viši carigradski činovnici, koji su pre svega i bili nosioci senatorskog zvanja, postali vladajući stalež u državi. Kad je stupanjem na presto Aleksija I Komnina konačno trijumfovala vojna partija, senat je izgubio svaki značaj, a titula senatora mogla se i kupiti od cara. Godine 1197. sazvan je senat ― zajedno sa sveštenstvom i predstavnicima carigradskih cehova ― kako bi odobrio uvođenje specijalnog poreza, tzv. alamanskog nameta, za plaćanje ogromnog godišnjeg danka nemačkom caru Henriku VI, na koji se Vizantija obavezala. Senatori su odbili da ideju da budu oporezovani, jer je to protivrečilo tradiciji, pa je car bio prinuđen da oporezuje provincije i prestonicu oslobodi plaćanja tog danka. Poslednji akt senata za koji se danas zna bio je izbor Nikole Kanava za cara, koga je istakao nasuprot Isaka II i Aleksija IV tokom četvrtog krstaškog rata. Pod dinastijom Paleologa titula senatora još je neko vreme opstala, ali je tokom kriza polovinom 14. veka zauvek nestala.
Martínez Cantú, Cadereyta Jiménez
Martínez Cantú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Terenzo, Parma
Terenzo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Lomas Blancas, Coahuayutla de José María Izazaga
Lomas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Caxtiyu, Hermenegildo Galeana
Caxtiyu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hermenegildo Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 806 m.
El Corralito, Tenejapa
El Corralito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Antim II Carigradski
Antim II (Άνθιμος Β΄) bio je kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada 1623. godine.
Život
Antim se rodio u Carigradu u bogatoj porodici plemićkog porijekla. Prije izbora za patrijarha je služio kao mitropolit Adrijanopolja.
Njegovo imenovanje se zbilo u vrijeme eskalacije sukoba katolika i protestanata u Evropi, a koji je svoj odraz preko ambasadora evropskih država našao i na osmanskom dvoru, a preko njega i u samoj Patrijaršiji. Nekoliko mjeseci ranije su katolički ambasadori Francuske, Austrije i Venecije uspjeli nagovoriti velikog vezira da isposluje svrgavanje patrijarha Kirila Lukarisa, optuženog za sklonost kalvinizmu. 12. aprila 1623. je na njegovo mjesto postavljen Grigorije IV, ali, zbog toga što nije bio kanonski potvrđen, Sveti sinod ga je 18. juna smijenio i za novog patrijarha postavio Antima.
Antim II, iako su ga podržavali katolički ambasadori, nastojao je u vjerskim pitanjima zadržati distancu prema Katoličkoj crkvi. Nastojeći obnoviti jedinstvo među pravoslavcima, poslao je mitropolite na Rodos, gdje se Lukaris nalazio u privremenom egzilu, te ga pokušao nagovoriti da se dobrovoljno povuče na Svetu goru. U tome nije uspio, a Lukaris se, umjesto toga, uz pomoć kalvinističkog ambasadora Nizozemske vratio u Carigrad gdje je osmanskom dvoru predstavio lažnu mjenicu od 20.000 livri na računu Patrijaršije. Antim nije mogao pronaći novac kome bi je pokrio te je bio prisiljen podnijeti ostavku 22. septembra 1623. Lukaris je nakon toga po treći put izabran na mjesto patrijarha.
Antim se nakon ostavke povukao na Svetu goru gdje je umro 1628.
Sant'Apollonia-Croce, Verona
Sant'Apollonia-Croce je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Los Nácares, Coalcomán de Vázquez Pallares
Los Nácares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1567 m.
Humulen
Humulen je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 204,351 Da.
Brazii, Brazii
Brazii je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Brazii.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Las Lechuzas, Guadalupe
Las Lechuzas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1066 m.
Vlatko Stefanovski
Biografija
Rođen je u glumačkoj obitelji (otac redatelj i majka kazališna glumica) u Prilepu. Njegov stariji brat je poznati scenarist Goran Stefanovski. 1960 se seli u skopsko naselje Debar maalo, a nakon zemljotresa 1964. godine se seli u naselje Taftalidže, isto kod Skoplja.
U petom razredu osnovne škole Jan Amos Komenski, sa budućim članom grupe Leb i sol Bodanom Arsovskim, formira sastav VIS Jegulje. U tom sastavu, Vlatko je svirao bubnjeve, da bi kasnije prešao na gitaru. Nakon osnovne škole, išao je u gimnaziju Georgi Dimitrov, a kasnije je upisao engleski jezik na Filozofskom fakultetu u Skoplju koji ga nije završio zbog posvećenosti prema glazbi.
Karijera
Karijeru je zvanično započeo oktobra/listopada 1974. godine. 1. januara/siječnja 1976. godine je osnovana grupa Leb i sol. Sa ovom grupom je izdao 10 studijskih, 3 uživo albuma i nekoliko kompilacija. Aprila/travnja 1994. godine, Vlatko izdaje solo prvenac Cowboys and Indians. U stvaranju tog albuma je pomogao i Goran Bregović. Nakon prvog odlaska iz Leb i sol, izdaje drugi solo album pod nazivom Sarajevo 1996. godine iako je materijal bio sniman početkom 1993. godine. Razlog zašto Sarajevo nije izašao ranije je to što Vlatko nije htio objaviti dok je trajao rat u Bosni. Posle je izdao soundtrack albume za filmove Tri letnja dana i Ciganska magija.
Nakon razilašenja sa Leb i sol decembra/prosinca 1995, Vlatko formira 1996 sastav VS Trio. Sa triom je izdao prvenac novembra/studenog 1998. godine.
Od kraja devedsetih do danas sarađuje sa gitaristom Miroslavom Tadićem.
Osoban život
1987. godine stupa u brak sa Gordanom (djevojačko Milić) (1960-2017). Par je dobio dvoje djece, kćer Anu i sina Jana. U jednom intevjuu iz 2012 je rekao da je kćer završila italijanski i španski, a u kasnije je doktorirala italijanski u Padovi 2019. Sin Jan je kao mali dječak slušao Stravinskog, te da ima 10 puta bolji sluh. Također studira jazz glazbu u Štipu i paralelno svira bubnjeve na nastupima.
Moscofuli, Siena
Moscofuli je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Tinajitas, Córdoba
Tinajitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Córdoba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1398 m.
Los Guayacanes, Guasave
Los Guayacanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
El Consuelo, Zentla
El Consuelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zentla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Prijestupna sekunda
prijestupna sekunda, svaka sekunda koja se radi vremenske korekcije povremeno dodaje ili oduzima koordiniranom univerzalnom vremenu (UTC) da bi njegova duljina dana bila što bliža srednjem Sunčevu vremenu ili UT1. Bez ove korekcije, vrijeme računano po Zemljinoj rotaciji otklanjalo bi se od atomskog vremena zbog nepravilnosti Zemljine stope rotacije. Od implementacije ovog sistema korekcije 1972. do sada umetnuto je bilo 25 prijestupnih sekunda. Posljednje umetanje dogodilo se 30. juna 2012. u 23:59:60 UTC. Sljedeća prijestupna sekunda, 26. po redu, umetnut će se pri kraju 30. juna 2015. u 23:59:60 UTC.
Negativna prijestupna sekunda oduzela bi sekundu 23:59:59 posljednjeg dana odabranog mjeseca tako da bi poslije sekunde 23:59:58 tog datuma neposredno slijedila sekunda 00:00:00 sljedećeg datuma. No od uspostave standarda po UTC-u negativne prijestupne sekunde nisu bile potrebne.
Tres Hermanos, Pijijiapan
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Saúl Martínez
Saúl Asael Martínez Álvarez (Colón, 29. siječnja 1976.) je umirovljeni honduraški nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao napadač. Karijeru je započeo u Sjedinjenim Državama, a kasnije je igrao za druge klubove u Centralnoj Americi i Aziji; godine 2003. bio je, s 14 golova, zajednički najbolji strijelac posljednje sezone kineske Jia-A lige (prije nego je reformirana u Super ligu), a kratko je igrao i u Japanu. Umirovio se 2011. godine, međutim je 2013. godine potpisao za tada novoosnovani Miami United, za kojega je igrao jednu sezonu.
Za reprezentaciju je nastupao od 2001. do 2009. godine te je igrao na nekoliko regionalnih i kontinentalnih natjecanja.
Tres Hermanos, Pijijiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Alliance, North Carolina
Alajans je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 776, što je 5 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Michael Baur
(16. april 1969.) je austrijski nogometaš.
Brolpasino, Cremona
Brolpasino je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Mislea, Scorțeni
Mislea je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Scorțeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Palos Grandes, Hermenegildo Galeana
Palos Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hermenegildo Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1094 m.
Brenta, Varese
Brenta je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Bromokriptin
Bromokriptin (INN) (Parlodel, Cikloset), je derivat ergolina. On je dopaminski agonist koji se koristi za lečenje tumora hipofize, Parkinsonove bolesti, hiperprolaktinamije, neuroleptičkog malignog sindroma, i tipa 2 dijabetesa.
Farmakologija
Bromokriptin je potentan agonist dopaminskog D2 receptora i raznih serotoninskih receptora. On takođe inhibira oslobađanje glutamata, promenom smera glutamat GLT1 transportera.
Hemija
Poput svih ergopeptida, bromokriptin je ciklol. Dve peptidne grupe njegovog tripeptidnog strukturnog segmenta su umrežene, čime je formirana >N-C(OH)< veza između dva prstena sa amidnom funkcionalnom grupom.
Bromokriptin, 2-bromoergokriptin, je semisintetički derivat prirodnog ergot alkaloida, ergokriptina (derivata liserginske kiseline), koji se sintetiše brominacijom ergokriptina koristeći N-bromosukcinimid.
400px
Fran Flego
Fran Flego (Štrped, 17. ožujka 1852. - Počekaji, 25. prosinca 1930.), prvi hrvatski načelnik u Istri, utemeljitelj Narodne stranke u Buzetu.
Životopis
Flego je bio pokretač nacionalne i političke borbe Hrvata u sjevernoj Istri krajem 19. i početkom 20. stoljeća. Slijedio je ideje narodnog preporoda i biskupa Jurja Dobrile.
Kako je u Buzetu postojala samo talijanska osnovna škola, polazio ju je dvije godine, a daljnju je naobrazbu stjecao kao samouk. Hrvatski književni jezik naučio je čitajući Našu slogu. Za načelnika Buzeta izabran je na izborima 1887. godine kao predstavnik Hrvatsko-slovenske narodne stranke te je odmah u općinski ured uveo hrvatski jezik. Već 1890. godine u Buzetu je otvorena prva škola na hrvatskom jeziku. Za zastupnika u sabor u Poreču izabran je 1889. te se zauzimao za rješavanje problema seljaka i izgradnju cesta.
Flego je bio načelnik do 1894. i ponovo od 1906. godine. U Buzetu je, većim dijelom njegovom zaslugom, 1907. sagrađen Narodni dom te je Flego u njega preselio općinsku upravu, što je značilo približavanje hrvatskom stanovništvu, a što se nije svidjelo njegovim političkim protivnicima, pod čijim je pritiskom morao odstupiti s mjesta načelnika.
Na izborima 1921. istarski su fašisti pokušali atentat na Flega i opljačkali mu kuću.
Secaș, Brazii
Secaș je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Brazii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
La Pelti, Guasave
La Pelti je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Cañitas, Cadereyta Jiménez
Cañitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
Colli-Vallicelli, Rieti
Colli-Vallicelli je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Humulon
Humulon je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 362,460 Da.
Juan Hernández, Irapuato
Juan Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Dizocilpin
Dizocilpin (INN) (MK-801) je nekompetitivni antagonist N-metil-d-aspartat (NMDA) receptora, glutamatnog receptor. Glutamat je primarni pobuđivački neurotransmiter mozga. Kanal je normalno blokiran jonom magnezijuma i neophodna je depolarizacija neurona da se ukloni magnezijum i omogući glutamatu da otvori kanal, nakon čega dolazi do unosa kalcijuma, što dovodi do naknadne depolarizacije. MK-801 se vezuje unutar jonskog kanala receptora na nekoliko mesta vezivanja PCP-a čime se sprečava unos jona, uključujući kalcijuma (Ca2+), kroz kanal. Dizocilpin blokira NMDA receptore u upotrebnom i od napona zavisnom maniru, pošto kanal mora da bude otvoren da bi se lek vezao. Lek deluje kao potentan antikonvulsant i verovatno ima disocijativna anestetička svojstva, ali nema kliničku primenu za te svrhe jer može da uzrokuje povrede mozga. MK-801 je takođe asociran sa brojnim nuspojavama, među kojima su kognitivni poremećaj i niz psihotičkih reakcija. On isto tako inhibira indukciju dugotrajne potencijacije.
Verviers
Geografske karakteristike
Verviers se prostire duž rijeke Vesdre, udaljen svega 36 km zapadno od njemačkog Aachena i 29 km od Liègea.
Dinant (arondisman)
Arondisman Dinant (francuski: Arrondissement de Dinant, nizozemski: Arrondissement Namen) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 3 u Provinciji Namur.
Verviers
Geografske karakteristike
Victor Hugo koji je obožavao Verviers, napisao je: Verviers je grad kog oplakuje Vesdre, rijeka koja formira najljepšu dolinu na svijetu.
Dinant (arondisman)
Karakteristike
Arondisman Dinant se prostire na jugu zemlje po Valoniji, na površini od 1,592 km² na kojoj živi 111,812 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 15 općina, a administrativni centar arondismana je grad Dinant u kom je 2021. živjelo 13,300 stanovnika.
Verviers
Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano pod orginalnim valonskim imenom Vervi, koje je u 12. vijeku promjenjeno u francuski - Vervier, kasnije mu je dodan i s.
Za razvoj grada presudan je bio dolazak Engleza Williama Cockerilla 1799. u Verviers, on je u firmi Simonis i Biolley, konstruirao prve mašine za češljanje i predenje vune na kontinentu. Nakon tog je Verviers izrastao u najvažniji centar tekstilne industrije za proizvodnju vunenih tkanina, dok je Gent ostao najvažniji za proizvodnju svilenih tkanina.
Nakon završetka Prvog svjetskog rata, Verviers se natjecao sa engleskim Bradfordom za titulu svjetske prijestolnice vunenih tkanina.
Nakon 1950-ih tvornice tekstilne industrije počele su jedna za drugom bankrotirati, od te deindustrijalizacije se grad do danas nije oporavio.
Pobratimski gradovi
Verviers ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
Stazione Pianfei, Cuneo
Stazione Pianfei je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Baj'lok'IIja, Tenejapa
Baj'lok'IIja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2135 m.
La Calerita, Coahuayutla de José María Izazaga
La Calerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
The Year of Living Dangerously (film)
Godina opasnog življenja (eng. The Year of Living Dangerously) je australski dramski film iz 1982. godine kojeg je režirao Peter Weir, a koji je temeljen na istoimenoj knjizi autora Christophera Kocha. Priča filma vrti se oko ljubavne afere u Indoneziji tijekom razdoblja svrgavanja predsjednika Sukarna. Prati grupu stranih dopisnika u Jakarti uoči planiranog državnog udara 30. rujna 1965. godine.
Glavne uloge u filmu su ostvarili Mel Gibson kao Guy Hamilton, australski novinar i Sigourney Weaver kao Jill Bryant, službenica iz britanske ambasade. U filmu također glumi i Linda Hunt kao muški patuljak Billy Kwan, Hamiltonov lokalni fotograf i kontakt. Za ovu je ulogu glumica Hunt osvojila prestižnu filmsku nagradu Oscar u kategoriji najbolje sporedne glumice. Film je snimljen u Australiji i na Filipinima, a u njemu se također pojavljuju i australski glumci Bill Kerr kao pukovnik Henderson i Noel Ferrier kao Wally O'Sullivan.
Film je bio zabranjen za prikazivanje u Indoneziji sve do 1999. godine. Naslov filma Godina opasnog življenja je citat koji se odnosi na poznatu talijansku frazu koju je koristio Sukarno; vivere pericolosamente što znači "opasno življenje". Sukarno je upotrijebio taj citat tijekom svog govora za Indonezijski dan nezavisnosti 1964. godine.
Radnja
Guy Hamilton, strani dopisnik početnik iz Australije dolazi u Jakartu na svoj prvi zadatak. Upoznaje kolege novinare iz drugih država (Velika Britanija, SAD i Novi Zeland), diplomatsko osoblje te kinesko-australskog patuljka visoke inteligencije i moralne ozbiljnosti Billyja Kwana. Hamilton je u početku neuspješan u svojim pokušajima izvještavanja zbog svog prethodnika koji je umoran od života u Indoneziji otišao bez da je Hamiltona upoznao sa svojim kontaktima. Također, na Guya ne gledaju blagonaklono njegovi vlastiti kolege novinari koji se bore za mrvice informacija koje dolaze direktno iz Sukarnove vlade, komunističke partije Indonezije (PKI) ili iz konzervativne muslimanske vojske. Međutim, Kwanu se Hamilton svidi i dogovara mu intervju s ključnim političkim figurama.
Uskoro Kwan upoznaje Hamiltona s Jill Bryant, prekrasnom mladom asistenticom u britanskoj ambasadi. Kwan i Bryant su bliski prijatelji, a on suptilno manipulira zajedničke susrete između nje i Hamiltona. Nakon što ga u početku odbija zbog toga što će se vratiti u Britaniju, Bryant se ipak zaljubljuje. Otkrivši da kineski komunisti naoružavaju PKI, Bryant kaže tu informaciju Hamiltonu kako bi mu spasila život, ali on želi otkriti komunističku pobunu koja će se dogoditi nakon što pošiljka oružja dođe u Jakartu. Šokirani, Kwan i Bryant ne žele više biti prijatelji s Hamiltonom pa on ostaje sam s američkim novinarom Peteom Curtisom i njegovim vlastitim asistentom i vozačem Kumarom koji potajno radi za PKI. Kumar, međutim, ostaje lojalan Hamiltonu i pokuša mu otvoriti oči i pokazati mu što se zbilja događa u zemlji.
Kwan, bijesan zbog toga što Sukarno nije uspio ispuniti želje većine ljudi iz Indonezije, odluči na prozoru svoje hotelske sobe objesiti znak kojim izražava taj bijes, ali ga osiguranje baca kroz prozor i on umire u Hamiltonovim rukama. Njegovoj smrti također je svjedočila i Jill. Još uvijek u potrazi za "velikom pričom", Hamilton posjećuje predsjedničku palaču nakon što ju je zauzela vojska te naredila pogubljenja (u međuvremenu su saznali za komunističku pošiljku oružja). Vojska uskoro rani Hamiltona pa on bježi.
Odmarajući se u Kwanovom bungalovu, Hamilton se sjeća odlomka iz Bhagavad Gite ("sve je zamračeno požudom") za koji mu je rekao Billy. Kumar ga posjećuje i govori mu da je planirani državni udar propao. Riskirajući trajno oštećenje vida na svom oku (još uvijek je ranjen i oporavlja se) Hamilton nagovara Kumara da ga odveze do aerodroma gdje će uloviti posljednji avion iz Jakarte. Tamo se susretne s Bryant i njih dvoje zajedno odlaze.
La Guadalupe, Coalcomán de Vázquez Pallares
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
The Year of Living Dangerously (film)
Glumačka postava
mini|200px|[[Mel Gibson - glumac koji u filmu Godina opasnog življenja tumači ulogu novinara Guya Hamiltona.]]
Elrosa, Minnesota
Elrosa je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.