cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opština Berane
Geografija
Opština Berane se nalazi između vrhova Bjelasice na zapadu, Cmiljevice na istoku, Tivranske klisure na sjeveru i Sutjeske i Previje na jugu. Ona je dobro prirodno ograničena, osim na sjeveroistoku gdje je preko Police i Bihora niz manjih krečnjačkih uzvišenja, uglavnom planinskim visovima. Beranska opština prostire se na 647 km². Od ukupne površine na plodno zemljište otpada 91% ili nešto oko 62 hektara. Neplodnog zemljišta je oko 5,5 hektara. Na ovoj teritoriji živi oko 35.000 stanovnika (u naselju Berane oko 13.000).
U fizičko-geografskom pogledu, beranska opština je vrlo raznolika. Reljefno je heterogena sa tvorevinama koje svjedoče o složenim procesima u geološkoj prošlosti. Geološki sklop i tektonska struktura direktno i indirektno su uticali na formiranje osnovnih rudnih, pedoloških, hidroloških i vegetativnih obilježja važnih za život ljudi i razvoj njihovih djelatnosti. Geomorfološki oblici nastali su u različitim vremenskim razdobljima. Međusobno se kombinuju gradeći izrazite pejzažne ambijente među kojima se posebno ističu riječne doline, aluvijalne ravni, riječne terase i planinske strane i vrhovi. Čitav prostor opštine ispresijecan je vodenim tokovima. Lim, kao najveći, teče aluvijalnom ravni koja čini najniži element. U cjelini posmatrano, reljef opštine je prohodan i pogodan za život i rad ljudi.
Klima
Klima je umjereno kontinentalna sa malim mediteranskim uticajima u kotlinama i dolinama; modifikovano subplaninska u srednjim visinskim zonama i planinska u najvišim predjelima. Prisutni su i određeni tipovi mikroklime koji se odražavaju na prostornu organizaciju nekih djelatnosti, a posebno poljoprivrede i turizma.
Jul i avgust su najtopliji mjeseci u godini. Visoke ljetnje temperature mogu duže i da potraju. Srednja godišnja temperatura u Beranama iznosi 8.5 °C. Najhladniji zimski mjeseci su januar i decembar.
Za područje opštine karakterističan je i modifikovani pluviometrijski režim režim padavina. Najviše je padavina u novembru i januaru, a najmanje u martu i julu. Ovakav raspored ukupne količine padavina ne pogoduje, ili ne bar u dovoljnoj mjeri, potrebama poljoprivrede. Zbog toga se, gdje to uslovi dozvoljavaju, obezbjeđuje navodnjavanje obradivih površina.
Najintenzivnoje snježne padavine javljaju se u periodu decembar-mart. Na višim lokalitetima Mokre planine, Smiljevice, Turjaka i Bjelasice, skijaška sezona traje 80 do 120 dana, a na osojnim stranama i u šumskim kompleksima i duže, tako da su smučarski tereni iznad 1.600 metara podobni za skijanje i do šest mjeseci, što je izuzetno povoljno za organizaciju zimskog turizma.
Nisu ni rijetke pojave temperaturalnih inverzija, kada su niži predjeli u kotlinama i dolinama hladniji i maglovitiji, a viši sunčani i topliji.
Privreda
Opština Berane je jedna od najsiromašnijih opština u republici Crnoj Gori. Industrijska proizvodnja je veoma mala jer su mnoga preduzeća u zadnjih 10 godina prestala s radom. U ranijem periodu mnoga poljoprivredna domaćinstva su preseljena sa sela u grad zbog tzv. industrijalizacije, tako da je poljoprivreda zamrla, selo zapostavljeno a industrija ugašena tako da većina stanovnika teško živi. U posljednje vrijeme otvoreno je mnogo privatnih firmi, uglavnom na bazi trgovine i ugostiteljstva. Proizvodnih je veoma malo. U tim preduzećima zapošljavaju se uglavnom na crno, te nemaju neki društveni značaj. Ukupan broj zaposlenih je oko 3.000.
U Opštini Berane postoji jedan dječji vrtić, 13 osnovnih škola i 4 srednje škole. U Opštini postoji Opšta bolnica i dom zdravlja sa 61 ljekarom, 20 stomatologa i oko 350 zdravstvenih radnika srednjeg obrazovanja. Broj korisnika materijalnog obezbjeđenja kreće se oko 1.200.
Naseljena mjesta
U opštini se nalazi 66 naselja, Osim gradskog naselja Berane opštini pripadaju i sledeća sela:
Azane, Babino, Bastahe, Beran Selo (novi naziv je Beranselo), Bor, Bubanje, Budimlja, Buče, Veliđe, Vinicka, Vrševo, Vuča, Glavaca, Godočelje, Goražde, Gornja Vrbica, Gornje Zaostro, Dapsići (novi naziv je Dapsiće), Dašča Rijeka, Dobrodole, Dolac, Donja Vrbica, Donja Ržanica, Donje Zaostro, Donje Luge, Dragosava, Zagorje, Zagrad, Zagrađe, Javorova, Jašovići, Johovica, Kalica, Kaludra, Kruščica, Kurikuće, Lagatori, Lazi, Lubnice, Lužac, Lješnica, Mašte, Mezgalji (novi naziv Mezgale), Murovac, Orah, Orahovo, Pahulj, Petnjik, Petnjica, Pešca, Ponor, Poroče, Praćevac, Radmanci, Radmuževići, Rovca, Rujišta, Savin Bor, Skakavac, Tmušići, Trpezi, Tucanje, Crvljevine (novi naziv Crljevine), Crni Vrh i Štitari.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. godine opština ima 33.970 stanovnika.
Niederfrohna
Niderfrona je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.471 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524220.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Cvikau Niderfrona se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Cvikau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.471 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 245 stanovnika/km².
Jelača
Демографија
У насељу Јелача живи 210 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,8 година (41,5 код мушкараца и 48,5 код жена). У насељу има 86 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Rincón Alegre, Santa María Tonameca
Rincón Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Elgin, Oklahoma
Eldžin je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.156, što je 946 (78,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cerrito de Pescadores, Venustiano Carranza
Cerrito de Pescadores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Venustiano Carranza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1528 m.
Piagera, Alessandria
Piagera je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Pannesi, Genoa
Pannesi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Braća Kray
Reginald "Reggie" Kray (24. listopada 1933. - 1. listopada 2000.) i njegov blizanac Ronald "Ronnie" Kray (24. listopada 1933. - 17. ožujka 1995.) bili su glavni predstavnici organiziranog kriminala u londonskom East Endu tijekom 1950ih i 1960ih. Braća Kray stekla su svoj zloglasni status sudjelovanjem u oružanim pljačkama, paleži, reketarenju, nasilnim napadima uključujući i ubojstva Georgea Cornella i Jacka McVitieja. Kao vlasnici noćnog kluba na West Endu, Krayjevi su bilu u kontaktu s brojnim zabavljačima kao što su Diana Dors, Frank Sinatra, Judy Garland, ali i političarima. To im je omogućilo sticanje svojevrsnog imuniteta, ali i ozloglašenog statusa u njihovoj sredini. Njihova slava išla je do tolikih granica da ih je fotografirao slavni fotograf David Bailey i da su davali televizijske intervjue. Uhapšeni su 9. svibnja 1968., a osuđeni 1969. zahvaljujući radu tima kojeg je predvodio detektiv Leonard "Nipper" Read. Presuda je glasila na doživotni zatvor.
Ronnie je ostatak života proveo u psihijatrijskoj bolnici Broadmoor, gdje je umro 17. ožujka 1995. Brat Reggie pušten je iz zatvora u kolovozu 2000. godine iz samilosti, no na slobodi je boravio samo 8 tjedana, do 1. listopada, kada je umro od raka.
Rani život
thumb|left|315px|Blizanci Kray (lijevo je Ronnie, desno Reggie) u društvu svoje majke Violet, koja će, s vremenom, postati simbol njihova djetinjstva, ikona požrtvovne majke koja je htjela zaštititi svoje sinove od okrutnog svijeta. Violet Kray-Lee gotovo je idealistički gledala na svoje sinove, nesvjesna njihove kriminalne karijere. Ronnie i Reggie Kray rođeni su 24. listopada 1933. u Hoxtonu u istočnom Londonu kao sinovi Charlesa Davida "Charlieja" Krayja, starijeg (10. ožujka 1907. – 8. ožujka 1983.), trgovca zlatom, i Violet Lee-Kray (5. kolovoza 1909. - 4. kolovoza 1982.). Reggie je rođen nekih 10 minuta prije brata Ronnieja. Njihovi roditelji već su imali jednog sina, Charlieja Krayja, mlađeg (9. srpnja 1926. - 4. travnja 2000.). Imali su i kći, Violet, no ona je preminula u djetinjstvu. Blizanci su, u dobi od 3 godine, oboljeli od difterije, ali su se uspješno oporavili. Godine 1942., blizanci su se toliko potukli da je Ronnie zadobio takvu ozljedu glave koja ga je skoro ubila. Obitelj Kray bila je irskog i židovskog porijekla, a neki izvori čak su navodili i rumunjsko porijeklo.
Godine 1938., nakon života u ulici Stene, u Hoxtonu, Krayjevi se sele na adresu 178 Vallance Road, u londonskom East Endu. Početkom Drugog svjetskog rata, Charlie Kray stariji dobio je poziv u vojsku, no odmah je pobjegao, putujući zemljom kao trgovac, izbjegavajući zakon. Blizanci su tako ostali sa svojom pretjerano brižnom majkom koja je u Vallance Roadu stvorila sigurnu kuću za svoju djecu, nadajući se kako će ih zaštititi od okrutnog svijeta i opasnog East Enda. Tijekom djetinjstva su imali nekolicinu uzora, među kojima je možda i najvažniji bio njihov djed s majčine strane, Jimmy "Cannonball" Lee, koji ih je naveo na bavljenje boksom, tada popularnim sportom među radničkim obiteljima East Enda. Blizanci su postizali iznimne rezultate u boksu, a posebnu motivaciju pružalo im je rivalstvo koje se razvilo među njima. Pričalo se kako do svoje 19. godine, kada su postali profesionalci, nisu izgubili nijedan meč. Ipak, bavljenje boksom imalo je i svoju negativnu stranu - velik broj ilegalnih, amaterskih mečeva osigurao im je ozloglašeni status na ulicama East Enda. Borba s jednim bratom automatski je bila borba i s drugim bratom. Uspješan boksač bio je i njihov brat, Charlie, ali je, unatoč kasnijoj kriminalnoj karijeri, uvijek bio znatno povučeniji od blizanaca.
Školovanje su započeli u školi Wood Close, da bi se kasnije prebacili u školu u ulici Daniel. Ipak, već su u ranoj dobi pokazivali problematičnu narav, no svi svjedoci bili su previše prestrašeni da bi išta rekli. Ronnie je bio posebno ćudljiv, znatno manjih intelektualnih sposobnosti i očigledno zatvoreniji. Biograf John Pearson je kao uzrok naveo brojne bolesti koje je Ronnie imao kao dječak (uključujući i difteriju), a kao posljedicu je naveo stvaranje imaginarnog svijeta koji se vrti oko karizmatičnog vodstva, koji mu je donio slavu, ali i neuspjeh. Neke kasnije studije zaključile su kako je Ronnie bolovao od paranoidne shizofrenije, čije će simptome početi pokazivati već za vrijeme službe u vojsci.
Vojna služba
Braća Kray su lokalno bili poznati po svojoj bandi i kaosu kojeg su izazivali. Nekoliko puta su tijesno izbjegli zatvor, da bi početkom 1952. dobili poziv na izvršavanje vojnog roka u 7. pješadijskoj pukovniji. Dezertirali su nekoliko puta, ali su svaki put uhvaćeni.
Dok su bili odsutni bez dopusta, Krayjevi su napali policajca koji ih je uočio na ulici i pokušao ih uhititi. Isprva su ih zatvorili u Tower of London (oni su, zapravo, bili jedni od posljednjih zatvorenika u tom zatvoru prije zatvaranja), ali su kasnije prebačeni u vojni zatvor Shepton Mallet u Somersetu gdje su mjesec dana čekali na suđenje pred vojnim sudom. Na poslijetku su poslani u Canterbury, gdje im je ponašanje bilo toliko loše da su dobili nečasni otpust iz vojske. Tijekom posljednjih tjedana službe, kada se njihova sudbina već znala, pokušali su uspostaviti dominaciju nad vježbalištem iz svojih ćelija. Imali su ispade bijesa, svoju su zahodsku kantu bacili na poručnika, a u sličnoj situaciji su lonac pun vrućeg čaja bacili na čuvara, jednog su čuvara ukradenim lisičinama zavezali za rešetke ćeije, a uz sve to su i zapalili svoj krevet. U konačnici su otpušteni, ali ne prije nego su još jednom pobjegli iz čuvareve kućice i bili uhvaćeni od strane vojske po posljednji put. Bijeg se dogodio tijekom njihovog premještaja iz jednoosobne ćelije u grupnu, kada su svog čuvara napali porculanskom vazom. Ipak, dok su nakon uhićenja čekali predaju civilnim vlastima zbog zločina koje su počinili dok su bili na slobodu, večer su proveli u Canterburyju pijući cider, jedući i pušeći cigarete koje su pripadale njihovim čuvarima.
Kriminalna karijera
Iako su započeli kao lokalni kriminalci, Krayjevi su se tijekom godina postali najopasniji londonski kriminalci. Njihova ideja, a za nju se posebno zalagao Ronnie, bila je stvaranje Federacije kriminala, organizacije koja bi ujedinjavala sve kriminalne skupine s ciljem ostvarivanja apsolutne kontrole nad Londonom. Umjesto da se međusobno sukobljavaju, kriminalne skupine trebale bi raditi zajedno, a upravo su to Krayjevi postigli prilikom realizacije svoje ideje o Federaciji. Koliko se utjecaj te Federacije trebao širiti izvan granica Londona nije poznato, ali nikakvi značajniji uspjesi na tom planu nisu ostvareni. U sklopu vodstva Federacije, Reggie, koji i jest bio stabilniji blizanac, je bio poslovni čovjek zadužen za operativno-poslovnu stranu Federacije, dok je Ronnie, duševni bolesnik, bio zadužen za kriminalnu stranu i utjerivanje sile u čemu mu je pomagala nagla narav i brojni ispadi nekontroliranog bijesa.
Status zvijezda
Tijekom 1960-ih, Krayjevi su naširoko bilo poznati kao šarmantni i bogati vlasnici noćnog kluba, a čak su bili dio londonske swing scene. Dobar dio njihove slave bio je rezultat njihovih nekriminalnih aktivnosti u sklopu celebrity kruga, o čemu svjedoči i nekoliko fotografija koje je napravio David Bailey, poznati engleski fotograf. Isto tako, Krayjevi su se družili sa zastupnicima u Parlamentu, uglednicima i brojnim zvijezdama show businessa kao što su glumci George Raft, Judy Garland, Diana Dors, Barbara Windsor ili pjevač Frank Sinatra.
Lord Boothby i Tom Driberg
Krayjevi su dodatno eksponirani kada je u jednom članku, objavljenom u časopisu Sunday Mirror, napisano kako je Ronnie imao seksualnu vezu s Lordom Boothbyjem, britanskim konzervativnim političarem. Iako nije spomenuto nijedno ime, Boothby je zaprijetio tužbom što je rezultiralo povlačenjem časopisa, otkazom uredniku, isprikom i isplatom 40.000 £ Lordu Boothbyju u izvansudskoj nagodbi. Rezultat ovog incidenta bila je nevoljkost ostalih novina da se bave kriminalnom aktivnošću blizanaca.
Ronnie je Boothbyja upoznao 1963. preko sitnog kriminalca Leslieja Holta, s kojim je barun imao seksualnu aferu. Ronnie je isprva samo dovodio mladiće barunu i organizirao orgije u Cedra Courtu, osiguravši si tako brojne povlastice od baruna, ali njihov odnos se s vremenom očito intenzivirao. Zanimljivo je kako je za aferu prvi saznao pro-konzervativni list Sunday Express, ali je zbog političke afilijacije odbio objaviti priču. Tek je kasnije ona došla u uredništvo Mirrora, koji je priču objavio bez spominjanja imena. Imena su se, naknadno, ipak objavila i to u njemačkom magazinu Stern.
Policija je nekoliko puta pokretala istragu protiv blizanaca, ali njihova ozloglašena reputacija uzrokovala je strah kod svih potencijalnih svjedoka. Uz sve to, postojao je i politički problem za obje velike stranke. Nije bilo u interesu ni konzervativaca, zbog ranijeg incidenta s Lordom Boothbyjem, ali ni laburista da pritišću policiju da pokrene istragu protiv blizanaca. Laburisti se morali povuči zbog glasina kako je njihov zastupnik u Parlamentu, ali i raniji vođa, Tom Driberg, također imao seksualnu aferu s Ronniejem.
Frank Mitchell
Dana 12. prosinca 1966., blizanci su pomogli Franku Mitchellu (znanom kao "The Mad Axeman") da pobjegne iz zatvora Dartmoor. Ronnie je upoznao Mitchella dok su zajedno služili kaznu u zatvoru Wandsworth. Mitchell je smatrao kako bi vlasti trebale pregledati njegov slučaj zbog uvjetnog puštanja na slobodu, tako da je Ronnie zaključio kako će mu bijeg pomoći utoliko što će izazvati reakciju medija koja bi potakla vlasti na reviziju slučaja. Nakon što su ga izbavili iz zatvora, blizanci su Mitchella smjestili u stanu jednog prijatelja u Barking Roadu. Ipak, kao krupan čovjek s mentalnim poremećajem, Mitchell je bio vrlo neugodan štićenik. Ubrzo je nestao, a njegovo tijelo nikada nije pronađeno. Krayjevi su oslobođeni optužbi za njegovo ubojstvo. Freddie Foreman, bivši član Firme (odnosno Federacije kriminala), kasnije je u svojoj autobiografiji Respect naveo kako je Mitchell ustrijeljen, a tijelo je bačeno u more.
George Cornell
thumb|200px|[[The Blind Beggar, ozloglašeni pub u kojem je ubijen George Cornell. Fotografija iz 2005. godine.]] Ronnie Kray je ustrijelio Georgea Cornella u pubu The Blind Beggar u Whitechapelu 9. ožujka 1966. Ronnie je pio u drugom pubu kada je čuo da je Cornell u Blind Beggaru. U pratnji Reggiejevog vozača, Johna "Scotch Jack" Dicksona i Iana Barrieja, svog pomoćnika, Ronnie se odvezao do puba i ubio Cornella. Tik prije smrti, Cornell je rekao: "Well look who's here" (eng. "Vidi tko nam je ovdje."). Razlog ovomu leži u jednom okršaju između Krayjevih i Richardsonovih od Božića 1965., kada je Cornell, inače suradnik Richardsonovih, Ronnieja nazvao "debelim pederom". Ipak, Ronnie je ovo demantirao navodeći, kao razlog ubojstva, prijetnje koje je Cornell slao Reggieju i njemu. Rezultat je bio rat između dvaju skupina u kojemu je život izgubio Richard Hart, suradnik Krayjevih. Ubijen je 8. ožujka 1966. u klubu Mr. Smith's u Catfordu. Ronnie je Harta osvetio tako što je ubio Cornella sljedećeg dana. "Mad" Frankie Fraser je završio na sudu zbog Hartova ubojstva, ali nije proglašen krivim. Jedan član Richardsonovih rekao je da ga je vidio kako udara Harta. Cornell je bio jedini koji je iz tučnjave pobjegao u odličnom stanju, zbog čega je Ronnie smatrao kako je upleten u ubojstvo. Zahvaljujući zastrašivanju, nijedan svjedok nije surađivao s policijom.
Jack "The Hat" McVitie
Kriminalne aktivnosti blizanaca nastavile su se iza fasade njihovog društvenog ugleda i "legalnog" posla. U listopadu 1967., četiri mjeseca nakon suicida Reggiejeve supruge Frances, Ronnie je navodno ohrabrio svog brata da ubije Jacka "The Hat" McVitieja, nižeg člana organizacije koji nije uspio izvršiti ugovoreno ubojstvo Leslieja Paynea za koje je unaprijed dobio 1500 £. McVitie je namamljen u podrum stana u ulici Evering Road, Stoke Newington gdje mu je rečeno da će se održati zabava. Kada je McVitie ušao u podrum, Reggie mu je uperio pištolj u glavu i opalio dva puta, ali pištolj nije ispalio. Tada je Ronnie obgrlio i zadržao McVitieja i predao Reggieju nož. Reggie je izbo McVitieja po glavi i trbuhu, napravivši duboke rane u vratu. Reggie je s tim nastavio i nakon što je McVitie završio mrtav na podu. Za ovo ubojstvo optuženo je nekoliko članova Federacije, uključujući i braću Tonyja i Chrisa Lambrianoua. Tony je u svojoj biografiji naveo kako je, dok ga je Reggie sakatio, McVitieju ispala jetra te su ju morali baciti u zahodsku školjku. Njegovo tijelo nikada nije pronađeno.
Istraga "Nippera" Reada
Kada je inspektor Leonard "Nipper" Read iz Scotland Yarda prešao u Odjel za ubojstva, njegov prvi zadatak bilo je rušenje Krayjevih. Readu to nije bio prvi susret s blizancima; tijekom prve polovice 1964., istraživao je njihov slučaj, ali publicitet i službeni demanti koji su se ticali Ronove veze s Lordom Boothbyjem u potpunosti su anulirali sav dokazni materijal kojeg je prikupio. Read je novu istragu započeo 1967. godine, ali uglavnom je nailazio na tzv. "zid šutnje East Enda", koji je konstantno odgovarao svjedoke od suradnje s policijom.
Champ-sur-Drac
Šan sir Drak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer.
Braća Kray
Istraga "Nippera" Reada
thumb|left|315px|Kriminalna trojka (s lijeva na desno): Reginald Kray, [[Charlie Kray i Ronald Kray.]]
Champ-sur-Drac
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.300, a gustina naseljenosti je iznosila 341 stanovnika/km².
Braća Kray
Istraga "Nippera" Reada
Usprkos svemu, inspektor Read je do kraja 1967. uspio skupiti dokaze protiv Krayjevih. Posjedovao je izjave svjedoka, kao i brojne druge dokaze, ali problem je bio što nije imao dovoljno za optužnicu. U jednom trenutku, istraga je postala toliko opasna i prepuna špijuna, tako da je Read službeno zatvorio istragu. Ipak, radilo se o farsi; Read je formirao tajni tim, čije je središte bilo u Tintangel Houseu, i, od načelnika Odjela za ubojstva dobio tri mjeseca da zaključi istragu i skupi dovoljno dokaza protiv blizanaca. Službeno, ni kuća, ni Readov tim ni istraga nisu postojali, a rok od 3 mjeseca bio je dovoljan za prikupljanje dovoljnog broja dokaza protiv blizanaca.
Početkom 1968., Krayjevi su iskoristili čovjeka po imenu Alan Bruce Cooper koji je unajmio i poslao Paula Elveyja u Glasgow da kupi eksploziv za auto-bombu. Elvey je bio radijski inženjer koji je Radio Sutch, kasnije Radio City, ubacio u eter 1964. godine. Policija ga je zadržala u Škotskoj gdje je priznao da je bio sudionik u tri pokušaja ubojstva. Ipak, ove dokaze umanji je Cooper koji je rekao kako je agent Ministarstva financija Sjedinjenih Država koji istražuje povezanost između američke mafije i Krayjevih. Ta ubojstva bila su njegovo djelo kako bi smjestio Krayjevima. Read je pokušao upotrijebiti Coopera, koji je kao doušnik radio i za jednog od Readovih nadređenih, kao zamku za blizance, ali oni su ga izbjegavali.
Uhićenje i suđenje
U konačnici, Scotland Yard je odlučio uhititi braću Kray na temelju dosad prikupljenih dokaza, nadajući se kako će se drugi svjedoci javiti kada Krayjevi budu u pritvoru. Dana 8. svibnja 1968., policija je uhitila Krayjeve i još 15 članova Federacije. Nakon završetka strahovlade Krayjevih, brojni svjedoci su se javili policiji, tako da je bilo relativno jednostavno osuditi ih. Na zatvorsku kaznu su osuđeni blizanci i još 14 članova, a samo jedan je oslobođen. Jedan od članova Federacije koji je dao brojne informacije policiji je uhićen, ali je ubrzo pušten. Od ukupno 17 službenih članova Federacije, 16 ih je uhićeno i osuđeno. Obrana koju su blizanci zastupali preko svog odvjetnika, Johna Platts-Millsa, sastojala se od slabog negiranja optužbi i diskreditiranja svjedoka isticanjem njihovih kriminalnih prošlosti. Sudac Sir Melford Stevenson je rekao: "Po mom mišljenju, zajednica je zaslužila odmor od vaših aktivnosti." Obojica su osuđena na doživotni zatvor zbog ubojstva Cornella i McVitieja, uz rok uvjetnog puštanja na slobodu od minimalno 30 godina. To je najveća kazna za ubojstvo ikad izređena na sudu Old Bailey, središnjem kaznenom sudu u Londonu. Treći brat, Charlie Kray, osuđen je na 10 godina zatvora zbog umiješanosti u ubojstva.
Boravak u zatvoru
Dana 11. kolovoza 1982., pod strogim osiguranjem, Ronnie i Reggie su dobili dopuštenje prisustvovanja sprovodu svoje majke Violet, koja je umrla od raka tjedana dana renije, ali im nije dopušteno prisustvovanje misi na groblju u istočnom Londonu, gdje je majka pokopana, u obiteljskoj grobnici Krayjevih. Misi su prisustvovale poznate ličnosti kao Diana Dors i poznati ljudi iz podzemlja povezani s Krayjevima. Blizanci nisu tražili dopuštenje za odlazak na očev sprovod, sedam mjeseci kasnije, u ožujku 1983. godine; razlog tomu bilo je izbjegavanje publiciteta koji je okruživao sprovod njihove majke.
Smrti
Ronnieju Krayju je još jednom potvrđen status duševnog bolesnika te je ostatak svog života proveo u psihijatrijskoj bolnici Broadmoor, Crowthorne, gdje je i umro od teškog srčanog udara 17. ožujka 1995., u dobi od 61 godine. Njegov sprovod održan je 29. ožujka 1995.; bio je to masovno posjećen događaj na kojemu su se ljudi gurali u redovima na ulici.
Godine 1985., službenici u Broadmooru su otkrili Ronovu vizitku koja je potakla istragu koja je otkrila da su blizanci (koji su tada već bili odvojeni), zajedno s bratom Charliejem i još jednim suradnikom koji nije bio u zatvoru, vodili lukrativni zaštitarski i tjelohraniteljski servis za hollywoodske zvijezde po imenu Krayleigh Enterprise. Dokumenti koji su kasnije objavljeni sukladno Zakonu o slobodi informacija otkrivaju kako su službenici bili zabrinuti oko tog posla, pozvali Krayleigh Enterprises, ali kako su smatrali da ne postoji pravna osnova da se on zatvori. Daljnji dokumenti su otkrili kako je Frank Sinatra 1985. unajmio čak 18 tjelohranitelja preko Krayleigh Enterprisea.
Baruffini, Sondrio
Baruffini je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Braća Kray
Smrti
Tijekom zatvora, Reggie je obnovio svoju vjeru. Nakon što je odslužio više od preporučenih 30 godina koje su određene u presudi 1969., Reggie je konačno pušten iz zatvora 26. kolovoza 2000., malo prije svog 67. rođendana. Pušten je iz samilosti jer mu je dijagnosticiran neizlječiv rak mjehura. Posljednje tjedne života proveo je sa suprugom Robertom, koju je oženio u srpnju 1997. dok je boravio u zatvoru Maidstone, u apartmanu u hotelu Townhouse u Norfolku, nakon što je 22. rujna 2000. pušten iz bolnice. Dana 1. listopada 2000., Reggie Kray je preminuo u snu. Deset dana nakon, pokopan je na groblju Chingford pored brata Ronnieja.
Stariji brat, Charlie Kray, pušten je iz zatvora 1975., nakon odsluženih 7 od 10 godina, ali je već 1997. ponovo završio u zatvoru zbog pokušaja krijumčarenja kokaina. Umro je od starosti u zatvoru, 4. travnja 2000., šest mjeseci prije Reggieja.
Baruffini, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 865 m.
Bohorel, Negomir
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Braća Kray
Privatni životi
Unatoč negativnim kuluturološkim stavovima tog vremena, Ronnie je bio otvoreni biseksualac, o čemu svjedoče njegova knjiga My Story i iskaz kojeg je dao piscu Robinu McGibbonu, kojemu je rekao: "Ja sam biseksualac, ne gay. Biseksualac." Također, tijekom 1960-ih planirao je oženiti djevojku po imenu Monica s kojom je bio u vezi gotovo 3 godine. O njoj je govorio da je "najljepša žena koju je ikada vidio". Taj podatak naveden je u Reggiejevoj knjizi Born Fighter. Isto tako, neki podaci dostupni su i u Ronovoj knjizi, ali i u knjizi Sorted Kate Kray. Uhićen je prije nego je imao šansu oženiti se Monicom, a čak i nakon što se ova udala za njegova bivšeg dečka, 59 pisama koje joj je slao u periodu od svibnja do prosinca 1968. dok je bio u zatvoru, jasno dokazuju kako je još imao snažne osjećaje prema njoj i kako ju je snažno volio. Nazivao ju je "moj mali anđeo" i "moja mala lutkica". Ona je također imala osjećaje prema njemu. Pisma su prodana na aukciji 2010. godine.
Reggie je jednom prilikom imao jednonoćnu avanturu s Barbarom Windsor, čiji je lik, Peggy Mitchell iz EastEndersa navodno baziran na Reggiejevoj majci Violet. Ipak, čak je i on pokazivao određene sklonosti prema muškarcima.
U jednom intervjuu kojeg je dao piscu Johnu Pearsonu, Ronnie se poistovijetio s britanskim časnikom Gordonom od Kartuma, objasnivši to ovako: "Gordon je bio kao ja, homić, i dočekao je svoju smrt kao pravi muškarac. Kad bude moje vrijeme da odem, nadam se da ću i ja."
Nakon njihova uhićenja i smrti, braća Kray postala su predmet urbane legende. Prema legendi, s obzirom da nisu imali djece, njihova sperma je zaleđena i sačuvana kako bi se pronašla surogat majka koja će roditi njihove nasljednike. Prema legendi, Krayjevi bi tako trebali oživjeti i nastaviti svoju strahovladu. Ova legenda, kombinirana sa stvarnim slučajem Kray, bila je podloga za radnju druge sezone serije Whitechapel.
El Capricho, Tampico Alto
El Capricho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Opština San Francisco de los Romo, Aguascalientes
San Francisco de los Romo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes.
Prema proceni iz 2009. godine u opština je živelo 28832 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Sjeverni Kalimantan
Severni Kalimantan jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija zauzima deo ostrva Borneo, a formirana je 2012. godine. Ima ukupno oko 525.000 stanovnika (2010) i zauzima površinu od 71.177 km ².
Glavni grad provincije je Tanjung Selor
Las Mariposas, Valle de Zaragoza
Las Mariposas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Valle de Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1347 m.
Papua (provincija)
Papua, jedna je od 34 provincije Indonezije. Provincija se nalazi na ostrvu Nova Gvineja u krajnjem istoku Indonezije. Pokriva ukupnu površinu od 319.036 km ² i ima 2.833.381 stanovnika (2010).
Glavni grad je Jayapura.
Istorija
Od 1920. do 1949. godine, region je bio u sastavu nizozemske kolonije pod nazivom Nizozemska istočna Indija, koja je obuhvatala današnju Indoneziju. Između 1949. i 1962. godine region je bio deo zasebne nizozemske kolonije pod nazivom Nizozemska Nova Gvineja, koja je obuhvatala zapadni deo ostrva Nova Gvineja. 1962. godine, ova teritorija dolazi pod upravu Ujedinjenih nacija, da bi je 1969. godine anektirala Indonezija. Do 2003. godine, provincija Papua je obuhvatala ceo zapadni deo ostrva Nova Gvineja, da bi te godine zapadni deo provincije bio izdvojen u novu provinciju Zapadna Papua.
Demografija
Većinsko stanovništvo ove pokrajine čine starosedeoci ostrva Nova Gvineja, koji govore papuanske jezike, za razliku od većeg dela Indonezije u kom se govore austronezijski jezici. Međutim, procentualni udeo starosedelačkog stanovništva u provinciji opada zbog doseljavanja iz drugih delova Indonezije.
Religija
Većina stanovništva provincije su hrišćani, pretežno protestanti, dok manji deo stanovništva ispoveda katoličanstvo ili islam.
Opština Lugașu De Jos, Bihor
Lugașu De Jos je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
The Kin
The Kin je finski kratki film u kome glume članovi finske hard rok grupe Lordi. Film je objavljen na specijalnom izdanju njihovog albuma The Monsterican Dream u cilju da se bend po prvi put promoviše i na filmskom platnu. Film je režisiran od strane Laurija Haukame, dok su kao scenaristi filma zajedno radili Lauri, Adam Vandor i članovi benda lično. Film upoznaje publiku sa članovima benda i ustanovljava koncept natprirodnih monstruma, dok se tokom trajanja filma uopšte ne pušta muzika benda.
Radnju filma je teško pratiti, uglavnom zbog razbacanog načina na koji se predstavlja: u filmu se radi o mladoj pisateljici koja je izgubila majku u železničkoj nesreći dok ona pokušava da objavi svoju knjigu o neljudskim stvorenjima. Nakon niza problema koji nastaju, monstrumi (bend) počinju da ubijaju ljude i savijaju prostor i vreme kako bi osigurali izdavanje knjige.
Film deli dosta Lavkraftovog koncepta i poseduje sličan stil. Samo ograničeni broj DVD-eva su objavljeni i iz tog razloga je dostupnost filma jako slaba. „The Kin“ je takođe objavljen na Lordijevom DVD-u „Market Square Massacre“.
The Siege of AR-558
The Siege of AR-558 je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 16. novembra 1998. godine. Radnja prikazuje kako kapetan Sisko prilikom rutinske logističke misije odluči ostati pomoći izoliranom garnizonu Zvjezdane flote da se obrani od nadmoćnih Jem'Hadar snaga.
Villa Raspa, Treviso
Villa Raspa je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
John Holmes
John Curtis Holmes (8. august 1984 – 13. mart 1988), poznatiji kao John C. Holmes kao i po pseudonimu/alter egu Johnny Wadd (lik koji je tumačio u seriji istoimenih filmova), bio je američki pornografski glumac koji je 1970-ih stekao svjetsku slavu kao jedna od prvih muških zvijezda pornografskog žanra. Tokom karijere, koja je trajala 1970-ih i 1980-ih, nastupio je u preko 2500 pornografskih naslova. Holmes je status zvijezde stekao, između ostalog, i neuobičajeno dugim penisom, koji se dugo vremena reklamirao kao najduži i najdeblji u porno-industriji. Pred kraj života je Holmes došao na zao glas zahvaljujući upetljanosti u Wonderland ubistva 1981. godine, a na kraju se zarazio AIDS-om od čijih će posljedica umrijeti.
Holmesov život je bio predmetom brojnih knjiga, dva dugometražna dokumentarna filma, te poslužio kao inspiracija za dva igrana filma - Boogie Nights i Wonderland.
Rani život
Holmes je rođen kao John Curtis Estes u Ashvilleu, država Ohio, kao najmlađe od četvero djece roditelja Carla Estesa i Mary Barton. O svom pravom ocu vrlo je malo znao osim činjenice da je bio alkoholičar koji je radio na željeznici i napustio obitelj dok je John još bio nedonošče. Njegova majka bila je pobožni južnjački baptist koja je sa svojom djecom redovno pohodila crkvu.
1946. godine Johnova majka se udala za Harolda Edwarda Holmesa pa je cijela obitelj promijenila prezime u Holmes. Očuh je bio alkoholičar koji bi dolazio kući pijan, teturao pa čak i povraćao po djeci. Nakon dvije godine Mary Holmes se rastaje od muža i seli s djecom u Columbus, država Ohio gdje su neko vrijeme živjeli od socijalne pomoći. Kad je Johnu bilo osam godina, majka se udala za Harolda Bowmana. Nedugo potom, John i kompletna obitelj preselili su se iz Columbusa u mali grad Pataskalu, također u državi Ohio. Holmes se prisjećao da je Bowman bio dobar otac sve do trenutka kad se rodio njegov polu-brat David nakon čega je Bowman izgubio interes za ostalu djecu koja i nisu bila ustvari njegova i počeo ih u potpunosti zanemarivati.
U vrijeme adolescencije, Bowman je počeo tući Johna, ali mu se Holmes zbog svoje izrazito jake građe odupirao. S 16 godina John je pobjegao od kuće, a nakon nekoliko dana provedenih na cesti vratio se kući i rekao majci da ako nastavi živjeti s Bowmanom da bi ga mogao ubiti. Uz pismeno odobrenje majke, Holmes napušta srednju školu i odlazi u vojsku gdje nakon obuke u Fort Gordonu (država Georgia) provodi sljedeće tri godine u Zapadnoj Njemačkoj. Nakon časnog otpusta, Holmes dolazi u Los Angeles gdje radi na raznim poslovima koje uključuju prodaju robe "od vrata do vrata" i konobarenje. U prosincu 1964. godine, dok je radio kao vozač kola hitne pomoći, upoznao je medicinsku sestru Sharon Gebenini koju je oženio u travnju 1965. godine.
Sljedeće dvije godine, Holmes i Sharon živjeli su sasvim običnim životom. Holmes je našao posao kao vozač viljuškara u skladištu pakiranja mesa u Cudahyju. Međutim, zbog konstantnih izlaganja ledenom zraku i učestalog mijenjanja vrlo hladne i vrlo tople temperature po nekoliko puta tijekom dana obolio je na pluća pa daje otkaz.
Porno karijera
Dok se oporavljao od bolesti, Holmes je odlazio u kartaški klub za muškarce, u Garden (država Kalifornija) gdje je fotograf, stojeći zajedno s njim u WC-u, zamijetio njegov nevjerojatno veliki penis i predložio mu da se počne baviti pornografijom. Tijekom kasnih 60-tih godina prošlog stoljeća, Holmes je radio za časopise i povremeno se pojavljivao u filmovima snimanim na 8 mm traci, skrivajući svoj novi posao od žene.
Odrediti točan broj filmova u kojima je nastupao u ranoj fazi svoje karijere gotovo je nemoguće budući se njegovo ime rijetko pojavljivalo na špicama, a oni koji su to i radili pisali su potpuno drugačije pseudonime od onih pod kojim danas poznajemo Johna Holmesa. Na primjer, jedna od ranih brošura Swedish Erotice iz 1973. godine ima pet različitih filmića s Holmesom u kojima na svakoj piše drugo ime. U ranim danima svoje karijere Holmesov nadimak bio je The Sultan of Smut (igra riječi koja podsjeća na nadimak velikog igrača bejzbola Babea Rutha - The Sultan of Swat).
Nakon velikog uspjeha filmova Deep Throat (1972.), Behind the Green Door (1972.) i The Devil in Miss Jones (1973.), porno filmovi postali su popularni iako se za njihov legitimitet još uvijek borilo. Tijekom tih godina Holmes je uhićen pod optužbom za podvođenje i svodništvo, ali je izbjegao zatvorsku kaznu postavši doušnikom za policiju Los Angelesa. Taj posao omogućio mu je sistematsko rješavanje konkurencije koju bi policija uhitila tako da je on ostao jedna od rijetkih neuhićenih porno zvijezda u gradu.
1971. godine Holmesova karijera krenula je uzlaznom putanjom zbog filmskog serijala u kojem je glavni lik bio privatni istražitelj Johnny Wadd, a kojeg je napisao i režirao Bob Chinn. Do 1978. godine Holmes je zarađivao i do 3 tisuće dolara dnevno kao porno glumac. Glumio je u vrijeme dok je osobnost mogla nadomjestiti estetske karakteristike i dok se još uvijek tražilo da glumci imaju barem nekakav tračak glumačke nadarenosti. Mnogi kritičari i obožavatelji i danas smatraju da je Holmes demonstrirao na dovoljno dobar način određenu glumačku nadarenost zbog koje je lik Johnnyja Wadda odstupao od jednodimenzionalnosti i banalnosti.
Ipak, do kraja 70-tih, njegova ovisnost o kokainu postala je ozbiljan problem. U profesionalnom smislu to je značilo pomanjkanje erekcije što je najviše vidljivo u filmu iz 1980. godine - Insatiable. Kako bi novčano osigurao sebe i svoju ovisnost, Holmes se upustio u zločin, prodavajući drogu raznim bandama, prostituirajući se muškarcima i ženama, varajući na kreditnim karticama, a obavljao je i druge sitne krađe. 1976. godine upoznao je 16-godišnju djevojku Dawn Schiller koja mu je postala djevojkom. U najtežim trenucima svog života, prostituirao je i sebe i nju, a čak ju je znao i pretući u javnosti.
Broj seksualnih partnera
1981. godine Holmes je izjavio da se seksao s 14 tisuća žena. Naravno, izmislio je taj broj kako bi pokušao spasiti svoju posrnulu karijeru. Kada bi se ova brojka potkrijepila, uzveši u obzir činjenicu da je Holmes izgubio nevinost s 16 godina kako je tvrdio, došlo bi se do zaključka da je od tada spavao sa 666 žena odnosno s 1,8 ženom dnevno u sljedećih 21 godinu. Povjesničar pornografije Luke Ford izračunao je da je približna brojka žena s kojima je Holmes spava otprilike 3000.
Njegove uloge uključivale su najmanje jedan gay film - The Private Pleasures of John Holmes.
Problemi s drogom i ubojstva u Wonderlandu
Holmes je razvio blisko prijateljstvo s dilerom droge i vlasnikom noćnog kluba Eddijem Nashom. U isto vrijeme, Holmes je bio blizak i s bandom iz Wonderlanda - grupom dilera i ovisnika o heroinu koji su ime dobili zbog mjesta na kojem im je bila lokacija: kuća smještena u Aveniji Wonderland u šumskom predjelu kanjona Laurel u susjedstvu Los Angelesa. Holmes je radio za bandu što je podrazumijevalo učestalo prodavanje droge. Međutim, nakon što je u par navrata ukrao novac zarađen od dilanja za sebe, našao se u nevolji s bandom. U lipnju 1981. godine, navodno u zamjenu za vlastiti život, rekao je vođama banke o velikom skladištu droge, novca i nakita koje je pripadalo njegovom prijatelju Nashu. Holmes je pomogao u planiranju pljačke koja je izvedena rano ujutro, 19. lipnja 1981. godine.
Kasne godine
Kada je Holmes nastavio sa svojom porno karijerom u studenom 1982. godine, industrija je već prešla na snimanje filmova na videovrpce. Iako je posla bilo u izobilju, bio je manje unosan, a Holmes više nije bio glavna zvijezda. Njegova ovisnost o drogi se nastavila, kao i njegove loše performanse na setu. Nesposobnost održavanja erekcije postala je ozbiljan problem pa su se redatelji okrenuli mlađim, mnogo atraktivnijim talentima.
1983. godine upoznao je svoju buduću djevojku Laurie Rose (poznatu po pseudonimu Misty Dawn) na setu filma Marathon. Zvali su je analnom kraljicom, a ona sama bila je fascinirana analnim scenama nje i Holmesa. Njih dvoje upustili su se u vezu i iza kamera i službeno postali par.
U veljači 1986. godine Holmes je saznao da je HIV pozitivan. Prema izjavama Laurie Rose, Holmes je tvrdio da nikada nije koristio igle i da ih se strašno bojao. Njegova prva žena Sharon, kao i Bill Amerson, kasnije su potvrdili da Holmes sigurno nije obolio od HIV-a intravenoznom upotrebom droge, jer Holmes nikada nije koristio igle.
Tijekom ljeta 1986. godine, zbog nemogućnosti pronalaženja posla u SAD-u, Holmes je otputovao u Italiju gdje je snimio svoje posljednje porno filmove koji uključuju naslov The Rise and Fall of the Roman Empress u kojem je jednu od uloga ostvarila i kasnija velika talijanska porno zvijezda Ilona 'Cicciolina' Staller. Njegov posljednji film bio je The Devil In Mr. Holmes. Nastavio je s pojavljivanjem u javnosti kako bi davao autograme, a bio je i domaćin video klipova tijekom 1986. i 1987. godine u kojima se vidjelo njegovo fizičko propadanje uzrokovano bolešću.
Ne želeći otkriti zbog čega je bolestan, Holmes je u javnosti tvrdio da je obolio od raka debelog crijeva. Holmes se oženio s Laurie Rose 23. siječnja 1987. godine u Las Vegasu i tek joj je tada rekao da boluje od side.
Tijekom posljednja četiri mjeseca njegova života većinom vremena bio je prikovan za krevet, često odlazeći u bolnice na liječenje. John Holmes umro je od komplikacija uzrokovanih sidom 13. ožujka 1988. godine. Imao je 43 godine. Njegovo tijelo je kremirano, a pepeo razasut po oceanu s obale Oxnard, država Kalifornija.
Nasljedstvo
Od 2500 porno filmova u kojima se pojavljuje John Holmes, njih između 60 i 70 posto je snimljeno na 8 mm vrpci. Još od 1990. godine traju pokušaji da se pronađu sve "preživjele" vrpce na kojima su Holmesovi filmovi iz 60-tih, 70-tih i 80-tih godina kako bi se prebacili na DVD radi očuvanja. Međutim, budući je vijek trajanja 8 mm filmova vrlo kratak, vjeruje se da će većina Holmesovih filmova zauvijek ostati izgubljena.
Osobni život
U privatnom životu, Holmes je bio blizak s četiri ili pet žena. Uvijek je oštro želio razdijeliti svoj privatni i profesionalni život.
Točan broj žena (i muškaraca) s kojima je Holmes imao seksualne odnose tijekom svoje karijere nikad neće biti poznat.
Veličina penisa
Holmesovo najveće blago u porno industriji bio je njegov veliki penis. Budući ne postoji nikakva točna dokumentacija niti je ikad provedeno mjerenje, njegova prava veličina ostaje nepoznata. Holmes je također bio jedan od prvih neobrezanih glumaca koji su postali popularni u američkim porno filmovima.
Veteranska porno glumica Dorothea "Seka" Patton izjavila je da je Holmesov penis najveći u industriji. Holmesova prva žena prisjetila se da je on tvrdio da mu je penis dugačak 25,4 cm kada ga je prvi put mjerio. Holmes je jednom prilikom sam izjavio da mu je penis dugačak 38,1 cm, a njegova dugogodišnja menadžerica Bill Amerson je rekla: "Vidjela sam Johna kako mjeri penis nekoliko puta i bio je dugačak 34,3 cm". Pregledavajući filmove iz Holmesove karijere, došlo se do zaključka da veličina njegovog penisa varira s obzirom na fizičku pojavu partnerica u scenama: u ranoj fazi karijere snimao je scene s glumicama koje su bile niže i mršavije, dok je u kasnijim godinama radio s visokim djevojkama koje su imale veće obline.
Jedna od dugogodišnjih kontroverzi je i pitanje da li je Holmes ikada imao punu erekciju. Popularna šala na njegov račun tijekom 70-tih godina kaže da je nemoguće da Holmes može doživjeti punu erekciju, jer bi se, zbog količine krvi koja bi išla od glave do penisa, onesvijestio. Holmesove partnerice u porno filmovima izjavile su da njegov penis nikad nije bio u punoj erekciji tijekom snošaja.
Njegov penis bio je toliko popularan da ga se čak koristilo i u marketinške svrhe za filmove u kojima on čak nije niti glumio. Film Anybody but My Husband imao je "tagline": "Penis Briana Grimesa je toliko velik da John Holmes razmišlja o promjeni karijere." Nakon njegove smrti, dužina njegovog penisa i dalje je upotrebljavana u marketinške svrhe njegovih filmova. Na premijeri filma Wonderland pokrovitelji su davali gostima ravnala veličine 34,3 cm.
Poslovni pothvati
1979. godine Holmes je zajedno sa svojim polu-bratom Davidom Bowmanom otvorio bravarsku radionicu imena The Just Looking Emporium u Los Angelesu koju su obojica vodili. Međutim, zbog Holmesove ovisnosti o drogama i nezaustavljivom trošenju svojih i tuđih novaca kojim bi se radionica održavala, biznis je iste godine propao.
Kasnije, nakon što je oslobođen optužbi za ubojstva u Wonderlandu, sa svojom poslovnom partnericom i menadžericom Bill Amerson osnovao je produkcijsku kompaniju Penguin Productions gdje je radio u trostrukoj ulozi: kao scenarist, redatelj i glumac.
Unatoč ozloglašenom glasu koji ga je slijedio, Holmes je mnogo vremena poklanjao humanitarnim organizacijama i očuvanju okolišta. Poznat je po sudjelovanju u kampanji Spasimo kitove u kojoj je prikupljao novac "od vrata do vrata".
Holmesova mitologija
Tijekom svoje karijere Holmes je bio poznat i po nekim nebuloznim izjavama (mnoge je izmislio sam u djeliću sekunde prilikom intervjua). Neke od tih izjava su:
Álamo Bonito, Tijuana
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
4-Metil-2,5-metoksifenilciklopropilamin
4-Metil-2,5-metoksifenilciklopropilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 207,269 Da.
Arionzo-Cravilla, Massa e Carrara
Arionzo-Cravilla je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Opština Danilovgrad
Opština Danilovgrad je opština u centralnoj Crnoj Gori. Nalazi se u centralnoj regiji u dolini rijeke Zete. Kroz Danilovgrad prolaze magistralni put i željeznička pruga koji povezuju dva najveća grada u Crnoj Gori, Podgoricu i Nikšić. Grad je utemeljen 1869. godine i dobio je ime po crnogorskom knjazu Danilu Petroviću. U neposrednoj blizini Danilovgrada se nalazi manastir Ždrebaonik, dok je na 17-tak kilometara udaljen manastir Ostrog.
Bosanskohercegovačka arhitektura
Srednjevjekovni period
Srednjevjekovni period u Bosni je trajao do dolaska Osmanskog carstva u ove krajeve. Društvena struktura je u to vrijeme u Bosni bila organizirana u tzv. zadruge. To su bile posebne porodične zajednice, organizovane kao skup nekoliko familija, koje su dijelile zajedničke interese i koje su grupisale svoje nastambe u usko povezane manje grupe. Vođe zajednica birali su se uglavnom po starosti i po visokim etičkim i moralnim standardima tradicionalnih zajednica, kakva je uostalom bila i bosanska. Zadruga je bila prvenstveno zajednica seoskog ili ruralno-agrarskog tipa, te je znatno ovisila o prirodnim resursima kraja u kojem se nalazila. Kako je zajednica rasla grupe familija bi se sistematski i grupno odvajale, te organizovale novu grupaciju nastambi, odnosno novu zadrugu. Ubrzo potom bi se zadruge povezivale jedna sa drugom, te sa tim doprinosile razvoju trgovine i ekonomije. Familije su uglavnom živjele u kućama poznatim i pod imenom Dinarska kuća. To su bile jednostavne građevine napravljene od prirodnih materijala, a uglavnom od drveta i slame. Interijer je bio organizovan oko ognjišta (peći), gdje se odvijao glavni dio životnih aktivnosti, a neke kuće su imale odvojene muške i ženske odaje.