cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lov na vještice
Lov na vještice je izraz koji u tradicionalnom smislu označava potragu za osobama koje se bave vračanjem, odnosno dokazima o takvoj aktivnosti u društvima u kojima se čaranje smatra protuzakonitim i/li suprotnim običajem. U užem smislu se pod time podrazumijevaju društveni fenomeni koji sadrže elemente moralne panike, masovne histerije i linča, a ponekad uključuju službenu, odnosno državnu sankciju kroz suđenja vješticama ili čarobnjacima. U još užem smislu se pod time podrazumijeva tzv. klasični period progona vještica kada se od 15. do 18. vijeka vještice progonilo u tadašnjoj Evropi i Sjevernoj Americi, a što je dovelo do pogubljenja između 40.000 i 60.000 ljudi, najčešće žena. Taj je period završio kada su u evropskim zemljama zavladale ideje racionalizma i Prosvjetiteljstva, te su odredbe o zabrani i kažnjavanju čarobnjaštva izbačeni iz kaznenih zakonodavstava. Lov na vještice se otada uglavnom pojavljuje kao fenomen u ne-evrospkim zemljama, a danas je prisutan u subsaharskoj Africi, Indiji i Papui Novoj Gvineji; od zemalja čija zakonodavstva sadrže kazne za čarobnjaštvo su danas preostale samo Saudijska Arabija i Kamerun.
Izraz se, pak, u slikovitom smislu koristi za svako histerično progananje navodnih subverzivaca, državnih neprijatelja ili prikrivenih zlostavljača. Kao primjeri obično služe tzv. makartistički lov na vještice u SAD 1950-ih i histerija oko zlostavljanja djece u vrtićima 1980-ih i 1990-ih.
Izobutiril-KoA
Izobutiril-KoA je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 837,624 Da.
Zakon o zabrani diskriminacije (Srbija)
Zakon o zabrani diskriminacije je zakonski akt koji je usvojila Narodna skupština Republike Srbije 26. marta 2009. na predlog Vlade Republike Srbije. Predlog zakona vladi je uputilo Ministarstvo za rad i socijalnu politiku na čijem je čelu tada bio Rasim Ljajić.
Zakonom se uređuje „opšta zabrana diskriminacije, oblici i slučajevi diskriminacije, kao i postupci zaštite od diskriminacije“. Zakonom se takođe uspostavlja nezavisni državni organ, Poverenik za zaštitu ravnopravnosti koji, između ostalog, ima ovlašćenja da prima i razmatra pritužbe zbog povreda odredaba zakona i daje mišljenja i preporuke u konkretnim slučajevima.
Predlog zakona je, pre nego što je poslan u skupštinsku proceduru, pripreman 4 godine, te je dobio podršku u Vladi, ministarstvima i skupštinskim odborima, međutim, 16 sati pre zakazane rasprave u Narodnoj skupštini, Vlada je povukla predlog iz skupštinske procedure. Predlog zakona povučen je nakon telefonske sjednice Vlade o kojoj nije bio obavešten Ministar za rad i socijalnu politiku Rasim Ljajić.
Kako je kasnije objašnjeno, predlog zakona je povučen na zahtev Srpske Pravoslavne Crkve,     koji su podržale ostale „tradicionalne“ verske zajednice u Srbiji.
Srpska Pravoslavna Crkva i druge verske zajednice su imale primjedbe na članove 18. i 21. zakona, te su tražile da ti članovi budu uklonjeni iz predloga zakona. Član 18. predloga regulisao je slobodu ispoljavanja vere ili uverenja, dok je član 21. zabranjivao diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije i rodnog identiteta. Nakon višednevnih „konsultacija“, predlog zakona je vraćen u skupštinsku proceduru. Promene su pretrpela četiri člana prvobitnog predloga, i to članovi 3, 18, 21, i 56. Najsporniji članovi 18. i 21. su, umesto brisanja, izmenjeni i dopunjeni. U članu 18. dopisan je treći stav,  dok je iz člana 21. izbačen dio koji se odnosi na diskriminaciju u pogledu rodnog identiteta, dok je ostao dio kojim se zabranjuje diskriminacija na osnovu seksualne orijentacije.
Ovakav zakon je ponovo upućen u skupštinsku proceduru, te je usvojen 26. marta 2009. Zakon je objavljen u Službenom glasniku 30. marta, a stupio je na snagu 8 dana nakon toga, osim članova 21 do 40, koji su stupili na snagu 1. januara 2010.
Povlačenje predloga zakona iz skupštinske procedure 16 sati pre zakazane rasprave izazvalo je oštre reakcije pojedinih političkih partija, državnih službenika,  i nevladinog sektora  kao i međunarodnih organizacija i institucija. Ministar Rasim Ljajić se zapitao „da li će ubuduće za svaki zakon koji se donosi morati da zatraži mišljenje različitih crkava“.
Promene u predlogu zakona
Sredinom marta, Vlada je utvrdila novi predlog zakona i prosledila ga skupštini na usvajanje po hitnom postupku. Iz Vlade je saopšteno da su usvojene same neke od primjedbi Srpske Pravoslavne Crkve i „tradicionalnih“ verskih zajednica, a ministar za rad i socijalnu politiku Rasim Ljajić izjavio je da su odbačene primedbe verskih zajednica koje bi promenile suštinu i karakter zakona. Sa ovim predlogom nije se saglasio ministar vera Bogoljub Šijaković, koji nije ni prisustvovao sednici vlade na kojoj je predlog usvojen. U odnosu na prvobitni predlog, promenjena su četiri člana, a izbačen je dio koji se odnosi na zabranu diskriminacije na osnovu rodnog identiteta.
Član 3
U odnosu na prvobitni predlog, član 3 je dopunjen u trećem stavu.
Tekst člana 3 pre promene:
Tekst člana 3 nakon promene:
Član 18
U odnosu na prvobitni predlog, član 18 je takođe izmenjen i dopunjen.
Tekst člana 18 pre promene:
Tekst člana 18 nakon promene:
Član 21
U odnosu na prvobitni predlog, iz člana 21 je izbačen dio koji se odnosi na zabranu diskriminacije na osnovu rodnog identiteta. Srpska pravoslavna crkva i druge „tradicionalne“ verske zajednice koje su je podržale, tražile su i uklanjanje odredaba o zabrani diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije, ali su ove odredbe ipak ostale u zakonu.
Tekst člana 21 pre promene:
Tekst člana 21 nakon promene:
Član 56
Odražavajući promene koje su načinjene u članu 21, promenjen je i član 56 zakona.
Tekst člana 56 pre promene:
Tekst člana 56 nakon promene:
Usvajanje zakona
Zbog činjenice da nisu prihvaćene sve primedbe Srpske Pravoslavne Crkve i „tradicionalnih“ verskih zajednica kod formulisanja novog predloga zakona, odnosno što nije izbačen član 18 koji reguliše verske slobode, i član 21 koji zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije,, iako je iz ovog člana izbačen rodni identitet, njegovo usvajanje u Narodnoj skupštini je bilo neizvesno. Opozicija je najavila podnošenje velikog broja amandmana na zakon koji se podudaraju sa onim što je traženo od strane SPC i „tradicionalnih“ verskih zajednica. Podršku zakonu najavili su poslanici vladajuće koalicije, osim Jedinstvene Srbije, kao i poslanici opozicione Liberalno-demokratske partije, dok je opozicija najavila da će ukoliko ne budu usvojeni njihovi amandmani, glasati protiv zakona.
Poslanici nekoliko opozicionih partija najavili su podnošenje i do nekoliko stotina amandmana na tekst predloga zakona. , a ukupno je podnešeno oko 500 amandmana. Predsednik Administrativnog odbora Skupštine Nenad Konstantinović je u podnošenju velikog broja amandmana video nameru da se opstruiše rad parlamenta.
Nakon dvodnevne rasprave, tokom koje je obrazloženo preko 400 amandmana, zakon je usvojen 26. marta 2009. Za zakon su, kako je i najavljeno, glasali svi poslanici vladajuće koalicije osim poslanika Jedinstvene Srbije i jednog poslanika Partije ujedinjenih penzionera Srbije, a zakon je podržala i Liberalno-demokratska partija. S druge strane, protiv su bili Srpska radikalna stranka, Demokratska stranka Srbije i Nova Srbija, dok poslanici Srpske napredne stranke nisu učestvovali u glasanju.
Zakonske odredbe
Zakon je podeljen na devet poglavlja i ima ukupno 63 člana: Zakon eksplicitno određuje pojam diskriminacije ili diskriminatorskog postupanja već u drugom članu. Ovi pojmovi, kako je definisano u zakonu, imaju sledeće značenje:
Poverenik za zaštitu ravnopravnosti
Zakonom se uspostavlja Poverenik za zaštitu ravnopravnosti, koji ima ovlašćenja da prima i razmatra pritužbe zbog povreda odredaba zakona i daje mišljenja i preporuke u konkretnim slučajevima. Poverenika bira Narodna skupština većinom glasova narodnih poslanika, a na predlog odbora nadležnog za ustavna pitanja.
Mandat na koji se bira Poverenik je pet godina, a isto lice može biti birano za poverenika najviše dva puta. Odredbe o Povereniku stupile su na snagu nešto kasnije nego ostale odredbe zakona, 1. januara 2010.
Za prvog Poverenika za zaštitu ravnopravnosti Narodna skupština izabrala je 5. maja 2010. Nevenu Petrušić, dekana Pravnog fakulteta u Nišu.
Zorica Radaković
Zorica Radaković (Sinj, 3. prosinca 1963.) je hrvatska pjesnica i spisateljica. Piše prozu i radio-drame, eseje, kritike i drame.
Studirala je filozofiju u Zagrebu.
Jedno vrijeme je radila kao novinarka, a potom radi kao samostalna umjetnica.
Od 1983. bez prekida objavljiva svoja djela.
Na hrvatski jezik prevodi i pjesme sa makedonskog jezika. Tako je preveo i neke pjesme od makedonskog pjesnika Konstantina Miladinova.
Članicom je hrvatskog PEN.-a.
Djela
(popis nepotpun)
Truc di Miola, Torino
Truc di Miola je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Filota (razvrstavanje)
Filota je bilo ime nekoliko znamenitih ličnosti starogrčke historije:
Yang Xuangan
Yang Xuangan (楊玄感) (? - 613) je bio kineski velikodostojnik u službi dinastije Sui. Bio je sin generala i velikodostojnika Yang Suja, koji je bio jedna od najmoćnijih ličnosti na dvoru cara cara Wena, te je nakon očeve smrti 606. naslijedio sve njegove položaje i prestiž. Wenov sin, car Yang, međutim, u Yang Xuangana nije imao previše povjerenja. Plašeći se da bi ga car mogao likvidirati, Yang Xuangan je počeo planirati ustanak. Prilika za to se pružila godine 613. kada je car bio zauzet pohodom protiv korejske države Goguryeo. Yang Xuangan je okupio pristaše kraj prijestolnice Luoyang, ali je odbio slušati savjete svog stratega Li Mija te propustio priliku da zauzme grad. Njegova neodlučnost je omogućila carevim lojalistima da organiziraju protivofanzivu i poraze njegovu vojsku. Yang Xuangan je naredio bratu Yang Jishanu (楊積善) da ga ubije kako ne bi pao živ u careve ruke. Yang Xuanganov klan je nakon toga istrijebljen, ali je ustanak toliko načeo autoritet dinastije Sui da je ona za samo nekoliko godina nestala u valu ustanaka.
Reference
and, as he knew that Emperor Yang was apprehensive of his father, was never quite secure. In 613, when Emperor Yang was attacking Goguryeo, he rebelled near the eastern capital Luoyang, but was soon defeated. He ordered his brother
Kungälv
Kungelv je danas severno predgrađe Geteborga.
Prirodni uslovi
Grad Kungelv se nalazi u jugozapadnom delu Švedske i Skandinavskog poluostrva. Od glavnog grada države, Stokholma, grad je udaljen 490 km jugozapadno. Od prvog većeg grada, Geteborga, grad se nalazi svega 20 km severno.
Kungelv se razvio blizu obale Tjesnaca Skagerrak, dijela Sjevernog mora. Grad se smestio u nevelikoj dolini rijeka Göta älv. Gradsko područje je bregovito, sa nadmorskom visinom od 5-30 m.
Istorija
Područje Kungelva bilo je naseljeno još u vreme praistorije. U 11. veku ovde se, prema predanjima, javlja srtedište tadašnje norveške države. U to vreme ovde je izgrađena tvrđava Bohus. Već u prvoj polovini 12. veka ona je srušena od strane brodova Ščećina. Posle toga naselje je više vekova bilo bez većeg značaja.
Od sredine 20. veka Kungelv se, usled širenja gradskog područja Geteborga, počeo naglo razvijati i danas je prerastao u njegovo veliko predgrađe.
Stanovništvo
Do sredine 20. veka Kungelv su naseljavali isključivo etnički Šveđani. Međutim, sa jačanjem useljavanja u Švedsku, stanovništvo grada je postalo šarolikije.
Privreda
Danas je Kungelv savremeni grad sa posebno razvijenom industrijom. Poslednje dve decenije posebno se razvijaju trgovina, usluge i turizam.
Wen Tong
right|thumb|250px
Wen Tong (1019–1079) bio je kineski slikar iz doba dinastije Sjeverni Song, rodom iz Sečuana poznat po svojim slikama tintom na bambusu. Bio je jedan od najpoznatijih predstavnika tzv. "učenjačkog slikanja" (shi ren hua), koje je idealiziralo spontanost i slikanje bez financijske nagrade.
Bio je poznat po tome što je istovremeno mogao oslikavati dva bambusa držeći kist u lijevoj i deesnoj ruci, i to naslijepo, jer se već navikao na sve vrste i oblike. Od njega potiče kineska izreka "postoje cijeli bambusi u njegovom srcu" (胸有成竹), kojom se opisuje dobro osmišljeni plan.
Blackville, South Carolina
Blekvil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Meleager (general)
Meleager (grčki: Mελεαγρος Meleagros; ? - 323. pne.), sin Neoptolemu, bio je makedonski oficir u službi Aleksandra Velikog. Historijski izvori ga prvi put spominju 335. pne. u pohodu protiv Geta, da bi potom sudjelovao u svim važnijim bitkama u pohodu na Aziju, sve dok neposredno pred Aleksandrovu smrt nije imenovan komandantom pješadije.
Antički izvori navode kako je Meleager bio prvi od Aleksandrovih generala koji se nakon Aleksandrove smrti 323. pne. suprotstavio planovima Perdike, komandanta Aleksandrove konjice, da se za nasljednika njegovog carstva imenuje nerođeno dijete Aleksandra i Roksane s time da bi Perdika bio regent. Meleager se umjesto toga založio da se Aleksandrovim nasljednicima imenuju već poznati i živući Aleksandrovi muški srodnici - stariji brat Filip Aridej, odnosno Heraklo, nezakoniti Aleksandrov sin s ljubavnicom Barsinom. Većina generala je stala na Perdikinu stranu, te se sa svojim jedinicama ulogorila izvan zidina Babilona. Eskalaciju sukoba je privremeno spriječio kompromis koji je isposlovao Eumen - Aleksandrovim carstvom bi kao suvladari trebali vladati Aridej i Roksanino dijete, ako bude muškarac; Perdika bi, pak, služio kao regent u ime Roksaninog djeteta.
Perdika je, međutim, pokazao političku spretnost te je lako izmanipulirao slaboumnog Filipa koga je nagovorio da zapovijedi veliku smotru vojske. Ona je bila izlika da se Meleageru vjerne jedinice opkole i prisile na predaju. 300 pripadnika, optuženih za pobunu, je pogubljeno. Meleager se pokušao skloniti u hram, ali je tamo uhvaćen i ubijen.
Gonnetot
Gonto je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 61 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 138 m, a minimalnoj 95 m).
Protodinastički period Egipta
Protodinastički period Egipta ili Nakada III, zvana i Nulta dinastija bila je posljednja faza Kulture Nakada.
To je bio relativno kratki period koji je trajao od 3200. pne. do 3000. pne., doba kad je počeo proces ujedinjenja Egipta. U tom periodu pojavljaju se i prvi hijeroglifi - pločice pronađene u grobnici U-j iz Abidosa (oko 3150. pne.)
Karakteristike
U tom periodu postojala je značajna razlika između Gornjeg i Donjeg Egipta. Prema nekim procjenama u tom vremenu se u Gornjem Egiptu izredalo na vlasti nekih trinaest kraljeva iz Hierakonpolisa. Od njih je nažalost identificirano samo nekoliko posljednjih. Oni su dobijali imena po životinjama, taj običaj je bez sumnje bio u vezi sa totemom njihova rodnog grada. Vladar je tretiran kao personificirani bog i nosio je Hedžet (bijelu krunu Gornjeg Egipta). Taj običaj da se vladara tretira kao boga, usvojili su i kasniji faraoni koji su se smatrali sinovima boga Ra.
Djela primijenjene umjetnosti iz toga doba, kao što je Glava buzdovana kralja Škorpiona sugeriraju da je to bila prilično ratoborna grupa.
U isto to vrijeme u Donjem Egiptu sistem je bio birokratskiji sa više slobodne trgovine, moćne familije vladale su malim područjima i čini se da nije postojala kruta hijerarhija. Njegovi vladari nosili su Dešret (crvenu krunu) Donjeg Egipta). Na Kamenu iz Palerma uklesano je sedam kraljeva Donjeg Egipta, ali se o njima malo zna, pa poneki sumnjaju da su ikada postojali. Općeprihvaćena činjenica je da je Buto bio najveći i najvažniji grad, i da su postojali i drugi centri kao što je Maadi. Usprkos tome Gornji Egipat je neobično snažno utjecao na umjetnost i ekonomiju Donjeg Egipta, jer je gotovo sva grnčarija pronađena u tom periodu bila iz Gornjeg Egipta.
Božanstva Horus i Nekbet iz El Kaba (sa glavom supa) bili su zaštitnici Gornjeg Egipta dok su Set i Vadžet (sa glavom Kobre) bili zaštitnici Donjeg Egipta.
Kad su te dvije zemlje ujedinjene, spojeni su i Sup i Kobra kako bi simbolizirali faraonovu dominaciju nad obje zemlje. Neki egiptolozi teoretiziraju da su Horusove pristaše (predvođeni Narmerom ili Hor Ahom) pobijedili pristaše Seta i učinili da Hierakonpolis postane najmoćniji grad, a Horus najviše božanstvo. Zbog toga je faraon bio živi Horus.
Na Narmerovoj paleti prikazan je faraon sa Pšentom (kruna) Gornjeg i Donjeg Egipta) ali i Horus koji dominira personificiranom močvarom za koju se misli da predstavlja Donji Egipat.
Sokratis Papastatopulos
Sokratis Papastathopoulos (Σωκράτης Παπασταθόπουλος; Kalamata, 9. lipnja 1988.) je grčki branič i reprezentativac koji trenuto igra za klub Olympiacos. Kako je njegovo prezime, Papastathopoulos, predugo da bi stalo na dres, najčešće mu na dresu piše Sokratis, mada je njegov nadimak Papa. Često se uspoređuje s igračima kao što su Stelios Manolas ili Tony Adams, a u povijest je ušao kao najmlađi kapetan AEK-a u povijesti kluba.
Mooresville, Missouri
Mursvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Busche, Belluno
Busche je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Izocetan
Izocetan je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,441 Da.
Club Universidad de Chile
thumb|right|270px|Logotip FK Univerzitet u Čileu FK Univerzitet u Čileu (šp. Club Universidad de Chile) je fudbalski klub u Santijagu u Čileu. Osnovan je 1927. godine.
Plavna livada
thumb|right|200px|plavna livada uz reku [[Semoj]] Plavna livada je vlažno travno stanište, livada ili pašnjak, koje podleže povremenom, sezonskom ili redovnom plavljenju. Najčešće se plavne livade nalaze u dolinama reka, a u zavisnosti od nivoa podzemnih voda i redovnosti plavljenja razvija se:
Prespansko jezero
Prespansko jezero (makedonski: Преспанско Езеро, grčki: Μεγάλη Πρέσπα - Limni Megali Prespa, albanski: Liqeni i Prespës) je jezero na tromeđi Grčke, Albanije i Severne Makedonije.
Geografija
Prespansko jezero leži na južnoj strani Prespanske kotline između planina Galičica i Baba. Od 273 km² ukupne površine, 190 km² pripada Makedoniji, 84,8 km² Grčkoj i 38,8 km² Albaniji. Najveći grad u ovom području je Resen, na makedonskom dijelu jezera. Najveća dubina jezera je 54 m.
Na Prespanskom jezeru nalaze se dva otoka nenaseljena otoka; Golem Grad ili Zmijski otok na makedonskoj strani jezera i Mal Grad na albanskoj strani jezera. Na ovom posjednjem vidljivi su ostatci manastira Sv. Petra iz 14. vijeka.
Odmah uz (Veliko) Prespansko jezero, nešto malo južnije nalazi se jezero Mala Prespa (makedonski: Мало Преспанско езеро, grčki: Μικρή Πρέσπα - Limni Mikrá Prespa, albanski: Prespa e Vogël), koje najvećim dijelom leži u Grčkoj 43.5 km² a vrlo malim zapadnim dijelom od svega 3.9 km² leži u Albaniji.
Na ovom jezeru, na Ailovom (Ahilejevom) otoku (Agios Achillios) je car Samuilo u 10. vijeku podigao utvrdu i crkvu Sv.Ahileja iz Larise. Ostatci crkve koja je dograđivana u kasnijim vremenima vidljivi su i danas. Više godina nakon Grčkog građanskog rata područje uz jezero na grčkom dijelu bilo je gotovo nenaseljeno. Zbog ratnih prilika, i kasnije teške neimaštine većina stanovnika se raselila (naročito slavenski dio). Tek od 1970-tih počeo je povratak stanovnika razvojem turizma.
Zbog rijetkih i endemičnih vrsta flore i faune područje Prespanskih jezera proglašeno je prekograničnim parkom prirode 2000 godine.
Hidrografske odlike
Jezero dobija vodu podzemnim izvorima i od nekoliko riječica koje se ulijevaju u jezero. Sa Makedonske strane su to; Golema reka, Brajčinska reka, Kranska reka, Istočka reka, Bolnska reka i Pretorska reka. Sa Grčke strane je to Stara reka. Veliko Prespansko jezero udaljeno je samo 10 kilometara od Ohridskog jezera ali leži na 150 metara višoj razini. Prespansko jezero povezano je s Ohridskim jezerom brojnih podzemnim kanalima u kraškom materijalu planine Galičica (poznati ponori su Zavir, iz kojeg otječe voda u Ohridsko jezero i Vragodupka). Tako vode Prespanskog jezera izviru pored manastira Sv. Naum na Ohridskom jezeru (ali i na drugim mjestima).
Mile Kitić
Milojko "Mile" Kitić (Donji Cerani, blizu Dervente, Bosna i Hercegovina, 1. siječnja 1952.), bosansko-srpski je turbo-folk pjevač. Od početka njegove karijere do 1991., pjevao je u ijekavskom dijalektu. Godine 1992. početkom rata u BiH preselio se u Beograd i odlučio je pjevati na ekavskom dijalektu kojim ljudi govore u Srbiji.
Životopis
Rođen je u Donjim Ceranima, blizu Dervente u Bosni i Hercegovini. Kada je imao 13 godina preselio se u Sarajevo. Njegove prve pjesme pisane su u ijekavskom dijalektu hrvatsko-srpskog jezika u Bosni i Hercegovini. U osnovnoj školi, Kitić je vodio glazbenu sekciju u okviru koje je svirao kontrabas u tamburaškom orkestru škole. Diplomirao je 15. svibnja, 1970. godine na prometno-tehničkoj školi u Sarajevu. Sa šesnaest godina je pjesmom "U svijetu sam život ostavio" pobjedio na manifestaciji 'Prvi glas Vogošca'. 1974. godine objavio je svoj prvi singl "O, gitaro". Pjevao je u najelitnijim lokalima u Sarajevu. Od 1974. do 1980. je svirao električnu gitaru u sastavu 'Princovi'. Sastav je dobio ime po automobilu 'Prince'. Njegov uspjeh je počeo kada se pridružio ansamblu 'Južni Vetar'.
S bivšom suprugom Bosiljkom ima kćer koja se zove Sanja. Danas živi sa svojom drugom suprugom, Martom Savić (također pjevačicom) i s kćerkom Elenom u Beogradu. Imaju drugi dom u Hannoveru, Njemačka. Također je djed jer njegova starija kćer ima već dvoje djece.
Karijera
Svoju glazbenu karijeru započeo je 1982. godine, kada je objavio svoj prvi studijski album Moja slatka mala. U to vrijeme ne stječe veliku popularnost, nakon što je 1983. izdao album Jorgovani plavi, 1984. godine ulazi u 'Južni Vetar'. Godine 1984. postao je poznat sa svojom pjesmom "Čaša ljubavi". Pjevao je s pjevačima Sinanom Sakićem, Draganom Mirković, Kemalom Malovčićem i Šemsom Suljaković. Oni su svi bili ugovorom vezani sa ansamblom 'Južni Vetar'.
Privatni život
Njegova kćerka, Elena Kitić, također se bavi glazbom te je od 2016. godine izdala dva singla.
Dimitris Salpigidis
Dimitrios "Dimitris" Salpigidis ili Salpingidis (grčki: Δημήτρης Σαλπιγγίδης; Thessaloniki, 18. kolovoza 1981.) je bivši grčki nogometaš.
Sarmizegetusa
Sarmizegetusa je naziv za nekoliko lokacija u današnjoj Rumunjskoj:
Refton, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 298.
Crkva sv. Križa
Oko promatrača uvidjeti će greške u gradnji koje nisu nastale neznanjem, već su promišljeno djelo majstora. Naime pomaci od pravilne osi i nazovimo ih greške u zidanju posljedica su praćenja sunca. Tako je crkvica služila kao svojevrstan sat i kalendar u dobu u kojem je izgrađena. Za vrijeme hrvatskih vladara služila je kao dvorska kapela kneževa dvora koji se nalazio u neposrednoj blizini. Na nadvratniku s donje strane nalazi se ime ninskog župana Godečaja (Godeslava).
U užoj okolici pronđeno je i istraženo oko 170 srednjovjekovnih starohrvatskih grobova koji datiraju od VIII. do XV. vijeka te stambene prostorije starih Hrvata.
Laomedon iz Mitilene
Laomedon (na grčkom Λαoμέδων; 4. vijek pne.), rodom iz Mitilene, sin Larihov, bio je velikodostojnik u službi makedonskog kralja Aleksandra Velikog. S Aleksandrom se zbližio još dok je Aleksandar bio princ, te je 337. pne. zajedno s drugim Aleksandrovim pristašama protjeran s dvora Aleksandrovog oca Filipa. Na dvor se vratio nakon Filipove smrti, a za vrijeme Aleksandrovog pohoda je dobio zadatak brige o perzijskim zarobljenicima, s obzirom da je tečno govorio perzijski jezik. Nakon Aleksandrove smrti 323. pne. je podjelom u Babilonu kao satrap dobio vlast nad Sirijom i Fenicijom. Ona mu je priznata i podjelom u Triparadisu 321. pne. Te provincije je, međutim, svojoj novom egipatskom kraljevstvu htio priključiti Ptolomej te je pokrenuo vojni pohod na čelu s Nikanorom. Laomedon je pri tome zarobljen, ali je potkupio stražare i uspio pobjeći. Njegova dalja sudbina nije poznata.
Prisk (general)
Prisk (Πρίσκος; Priskos; Priscus; ? - 613) je bio istočnorimski (bizantski) vojskovođa koji je služio carevima Mavrikiju, Foki i Herakliju. Istakao se uspjesima protiv Avara i Slavena u Mavrikijevim balkanskim pohodima koji su kraja 590-ih smirili stanje na sjevernoj bizantskoj granici. Mavrikije ga je poslao u Armeniju da regrutira buduće koloniste za Balkan; Priska je tamo zatekla vijest o vojničkoj pobuni koja je krajem 602. svrgnula Mavrikija i na vlast dovela Foku. Prisk je bio jedini od vodećih generala koji je preživio krvavu čistku poduzetu od novog cara. S vremenom je stekao carevo povjerenje, te 606. oženio Fokinu kćer Domenciju. Međutim, kada se 610. kod Konstantinopola iskrcala pobunjenička vojska Heraklija, Prisk nije učinio ništa da joj se suprostavi te tako pomogao Fokinom svrgavanju. Heraklije je postao novi car i 611. imenovao Priska komandantom vojske koja se morala suprotstaviti perzijskom pohodu na Malu Aziju. Prisk u tome nije imao uspjeha, te je smijenjen, optužen za izadju i prisilno zaređen. Umro je 613.
Gonneville-la-Mallet
Gonvil la Male je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1139 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 155 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 126 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 65 m).
Stregna, Udine
Stregna je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Hrvatske željeznice
mini|180px|Spomenik na [[parna lokomotiva|parnu lokomotivu u Vinkovcima]] Hrvatske željeznice ili skraćeno HŽ naziv je za javno prometnu holding tvrtku za upravljanje željezničkom infrastrukturom, te za javni, putnički i teretni prijevoz u Republici Hrvatskoj.
Podjela
mini|250px|Upravna zgrada Hrvatskih željeznica u Zagrebu Tvrtka Hrvatske Željeznice Holding d.o.o. u svojem vlasništvu ima četiri tvrtke kćeri:
Infrastruktura
Željeznička infrastruktura je javno dobro u općoj uporabi u vlasništvu Republike Hrvatske, kojeg pod jednakim uvjetima mogu koristiti svi zainteresirani željeznički prijevoznici. Upravljanje željezničkom infrastrukturom djelatnost je od javnog interesa za čije obavljanje je potrebna dozvola za upravljanje željezničkom infrastrukturom i rješenje o sigurnosti za upravljanje željezničkom infrastrukturom. Kao upravitelj infrastrukture u Republici Hrvatskoj tvrtka HŽ Infrastruktura d.o.o. izgrađuje i investira u željezničku infrastrukturu, brine se o njenom održavanju i osuvremenjivanju, upravlja sustavom sigurnosti, osigurava pristupa i dodjeljuje infrastrukturne kapacitete svim željezničkim prijevoznicima koji ispunjavaju zakonske uvjete, određuje pristojbe za korištenje infrastrukturnih kapaciteta, izrađuje i objavljuje vozni red te organizira i regulira željeznički prijevoz.
Infrastrukutra u RH se sastoji od:
Povijest
Hrvatske željeznice su osnovane 1990. iz bivše JŽ Zagrebačke Divizije. Vozni park je inicijalno bio onaj zatečen u vrijeme raspada Jugoslavije. S vremenom je moderniziran, a trenutačno se vrši daljnja modernizacija.
Paneuropski koridori
Hrvatske željeznice imaju u svom sastavu također tri paneuropska koridora: ogranak Koridora X, i kodridor V, ogranke b i c.
Koridor X
mini|250px|Međunarodni intercity polazi iz stanice i naglo ubrzava Koridor X je najvažnija pruga u cijeloj Hrvatskoj. Kao glavni i najprometniji hrvatski željeznički magistralni pravac, elektrificiran je i pripremljen za maksimalnu brzinu od 160 km/h (teoretski i do 200 km/h, kada bi se signalizacija prilagodila ovakvim brzinama). Također, veći dio je dvokolosiječna pruga, tehnički osposobljena za dvostrani dvosmjerni promet. Ovaj koridor povezuje Republike Sloveniju i Srbiju. Teretni promet je vrlo intenzivan, a putnički je umjeren, ali poprilično gust. Najvažnija čvorišta su ovdje Zagreb i Vinkovci.
Čvorovi prema koridorskim prugama:
Odvojci prema lokalnim prugama: minijatura|lijevo|250px|Novi [[elektromotorni vlak «Končara» za HŽ (na InnoTransu 2010. u Berlinu).]]
Koridor Vb
Republika Mađarska - Botovo - Koprivnica - Dugo Selo - Zagreb - Karlovac - Rijeka
Posebnost ovoga koridora je dvostruki električni napon 3kV/25kV. Inače je u cijeloj Hrvatskoj normiran napon kontaktne mreže od 25 kV, ali zasada postoji prekid u Moravicama na 3 KV. U planu je reelektrifikacija od Moravica do Rijeke, kako bi cijeli sustav imao jedinstven napon od 25 kV. Ovaj plan je već skoro proveden.
Jedno od rješenja, koje je trenutno u upotrebi je upotreba višesistemskih lokomotiva, dok bi trajno rješenje bilo izgradnja ravničarske pruge čiji planovi postoje pedesetak i više godina, ali nisu nikada zaživjeli tj nije donesena odluka o početku gradnje.
Alan Dzagojev
Karijeru je započeo kada je 2006. potpisao za Krlja Sovjetov-SOK, ali je tu ostao samo do 2007., kada prelazi u CSKA. Nakon uspješne prve sezone u ligi, dobio je nagradu za najboljeg mladog igrača te poziv u reprezentaciju. Za reprezentaciju je nastupio i na Euru 2012. godine, postigavši dva od četiri pogotka za svoju zemlju u pobjedi nad Češkom 4:1. Te je godine bio zajednički najbolji strijelac turnira s tri gola. Kasnije je nastupio i na Svjetskim prvenstvima 2014. i 2018. godine.
Hrvatske željeznice
Koridor Vc
Uskoro očekivana maksimalna brzina od 160 km/h. Koridor je elektrificiran od kolodvora Strizivojna-Vrpolje do kolodvora Slavonski Šamac i od granice sa BiH kod Metkovića do Luke Ploče. Elektrifikacija od Belog Manastira do Strizivojne-Vrpolje je u planu. Ovaj koridor bi trebao postati važna transportna magistrala za teretni promet.
Narodno pozorište u Beogradu
thumb|300px|right|Narodno pozorište u Beogradu, nekad thumb|300px|right|Narodno pozorište sada Narodno pozorište u Beogradu se nalazi na Trgu Republike u samom centru grada. U okviru njega funkcionišu umetničke jedinice Opera, Balet i Drama.
Lokva (Knjaževac)
Lokva je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Knjaževac u Zaječarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 69 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 106 stanovnika).
Demografija
U naselju Lokva živi 69 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 69,3 godina (67,4 kod muškaraca i 70,7 kod žena). U naselju ima 41 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,68.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Narodno pozorište u Beogradu
Godine 1868., Srpsko narodno pozorište iz Novog Sada gostuje u Beogradu. Knez Mihajlo, oduševljen novosadskim glumcima, poziva Jovana Đorđevića da i u Srbiji osnuje stalno pozorište. Prihvatajući poziv kao čast i izazov, upravnik sa sobom odvodi i polovinu novosadskog ansambla i sedam godina posle nastanka SNP-a, u Beogradu se osniva „Narodno pozorište“.
Hrvatske željeznice
Pruga Vinkovci-Osijek
Prije Domovinskog rata pruga Vinkovci-Osijek je bila najvažnija sporedna linija u cijeloj državi. Imala je najviše prometa i donosila je profit. Nakon 16 godina, obnova završena. Pruga je ponovno puštena u promet 2009. godine. Pruga izmedju dva najvažnija Slavonska grada Osijeka i Vinkovaca omogućava putnički promet u vremenu trajanju odpprilike pola sata. Pruga je napravljena za maksimalnu brzinu od 120 km/h, iz sigurnosnih razloga se brzina ograničava na maksimalno 80 km/h.
Željeznica velike brzine
Hrvatske željeznice ne posjeduju niti jednu trasu, koja bi službeno podržavala brzine veće od 200km/h, što se često smatra granicom željeznice velike brzine. Koridor 10 ima Vmax od 160 km/h, što je nekada smatrano granicom željeznice velike brzine. Postoje planovi za novu nizinsku prugu Zagreb-Rijeka, koja bi imala dionice preko 200 km/h (po nekim planovima i 250 km/h). Koridor 10 je moguće minimalnim zahvatima konvertirati za veće brzine (sama pruga je prilagođena, ali signalni sustav bi morao biti izmjenjen. Kontaktna mreža bi isto tako trebala minimalne zahvate za 200 km/h).
Planirani željeznički pružni zahvati do 2030
Dugoročno su planirani sljedeći zahvati:
Serije vozila u posjedu:
mini|100px|2062 serija mini|100px|1061 serija mini|100px|1141 pokraj 1142 mini|100px|Serija 7122 mini|100px|ICN
Neki tehnički podatci
Automatski sustav zaštite vlaka INDUSI (I60)(Autostop uređaj)
Usklađivanje i interoperabilnost sa Europskim Željezničkim mrežama
U sklopu Europske željezničke politike se nastoji standardizirati željeznička mreža i svi prateći uređaji i vozila. Tako će biti potrebno, a već se i planira, u okviru projekta Europskog sustava upravljanja željezničkim prometom (ERTMS) i uvođenje Europskog sustava vođenja vlakova ETCS (European Train Control System), kao i digitalnog radiokomunikacijskog željezničkog sustava Global System for Mobile Communications - Railway(GSM-R), ukoliko se želi omogućiti interoperabilnost i na našim prugama, a to je uvjet za paneuropske koridore.
Filota (satrap)
Filota (na grčkom Φιλωτας; 4. vijek pne.) bio je makedonski oficir u vojski Aleksandra Velikog. Istakao se kao komandant pješadijskih jedinica u pohodima na Sogdijanu i Indiju. Nakon Aleksandrove smrti 323. pne. je podjelom u Babilonu postao satrap Kilikije. Regent Perdika mu je 321. pne. podjelom u Triparadisu oduzeo satrapiju, ali mu je ostao vjeran, sudjelujući u borbama protiv Antigona. 320. pne. je zarobljen ali je zajedno s još nekoliko zarobljenika preuzeo nadzor nad tvrđavom u kojoj je bio zatočen. Godine 316. pne. ga je ponovno zarobio Antigon. Kakva je bila njegova dalja sudbina, nije poznato.
Vlažna livada
thumb|right|200px|Prolećni vegetacijski aspekt vlažne livade Vlažna livada je vlažno ili poluvlažno stanište, na kome dominira travna vegetacija. Tokom većeg dela godine ovo stanište je zasićeno vodom, bilo usled visokog nivoa podzemnih voda, loše drenaže zemljišta, ili velike količine padavina.
Izokodein
Izokodein je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 299,364 Da.
John Sam Lake, Washington
Džon Sam Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 753.
Piano Aventino, Chieti
Piano Aventino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Benito Juárez
Životopis
Bio je prvi predsjednik jedne latinskoameričke države indijanskog podrijetla. Nekoliko puta je bio predsjednik Meksika u periodu od 1858. do 1872. Jedan od njegovih najpoznatijih govora sadrži citat: "Između država i ljudi, respekt je preduvjet poštivanja" (citat kojeg je posudio od njemačkog filozofa Immanuela Kanta koji je bio upućen agresivnoj vanjskoj politici od strane SADa).
Vodio je uspješno meksičke vojne snage protiv francuske okupacijske vojske u bitci kod Pueble 5. svibnja 1862. godine. Poslije toga su francuske snage uznapredovale tako da je osnovao izbjegličku vladu u Chihuahui dok je u međuvremenu Ferdinand Maximilian proglašen vladarem Meksika pod pokroviteljstvom Napoleona III. 1867. godine.
Benito Juárez je prvenstveno poznat po tome što je proveo La Reformu u meksičkom ustavu, što je Meksiko učinilo sekularnom državom.
Zanimljiva je činjenica da su roditelji Benita Mussolinija, koji su bili socijalisti svom sinu dali ime Benito zato što su poštovali lik i djelo Benita Juáreza. Njegov lik nalazi se na meksičkoj novčanici od dvadeset pezosa, a međunarodna zračna luka u Mexico Cityju nosi njegovo ime od 2006. godine.
Thomas, Oklahoma
Tomas je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.181, što je 57 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Edith Cavell
Edith Louisa Cavell (4. decembar 1865 – 12. oktobar 1915) bila je britanska bolničarka, poznata po tome što ju je izbijanje prvog svjetskog rata zateklo u Belgiji, gdje je nakon njemačke okupacije organizirala mrežu za pomoć savezničkih ratnih zarobljenika pri bijegu u neutralnu Nizozemsku. Nakon što su njemačke vlasti otkrile njene aktivnosti, sudili su joj zbog izdaje, te, usprkos brojnih diplomatskih intervencija neutralnih država, osudili na smrt i pogubili strijeljanjem. Slučaj Cavell je od strane Antante maksimalno iskorišten u propagandne svrhe kako bi svjetsku javnost okrenuo protiv ˇbarbarske" Njemačke, a Cavell je nakon rata proglašena mučenicom. Crkva Engleske, iako je službeno ne smatra sveticom, svake godine obilježava dan njene smrti.
Po njoj su prozvane brojne ulice, škole i objekti u Britaniji i njenom Imperiju, a bila je predmetom nekoliko filmova.
Woncheuk
Wonch'uk (613–696) je bio korejski budistički redovnik i učenjak koji je djelovao u Kini, i čije je djelo imalo značajan uticaj na državu Silla. Bio je jedan od dva najvažnija učenika znamenitog kineskog budističkog učenjaka Xuanzanga; njegova djela su bila izuzetno cijenjena u Kini i Koreji, a bio je poštovan i od vladara kineske dinastije Tang. Njegova budistička egzegeza je imala značajan uticaj i na razvoj tibetanskog budizma.
Milorad Popović Šapčanin
Milorad Popović Šapčanin (Šabac 7. jul 1841. — Beograd 14/26. februar 1895.) je bio srpski pesnik.
thumb|desno|Milorad Popović Šapčanin.
Biografija
Bio je jedno vreme profesor Šabačke gimnazije (1865-1866). Za člana Srpskog učenog društva izabran je 21. januara 1868. Od 1892. je počasni član Srpske kraljevske akademije. Bio je sekretar Ministarstva prosvete i crkvenih dela, upravnik Narodnog pozorišta 1877. i 1880-1893. Učesnik Srpsko-turskih ratova (1876-1878). Inspektor, revizor i nadzornik srpskih škola. Urednik lista Domaćica (1885). Kulturno-prosvetni i javni delatnik. Pesnik, pripovedač, romanopisac, putopisac, dramski pisac, pisac udžbenika. Objavio je preko 20 knjiga, među kojima i Pesme (1863), Pripovetke I, II i III (1877/1879) Zadužbina (1893). Više radova u publikacijama Danica, Javor, Vila, Otadžbina, Stražilovo i dr.
Satanističko ritualno zlostavljanje
thumb|250px|Crna misa, ilustracija iz 1895. godine Satanističko ritualno zlostavljanje je izraz koji u najširem smislu opisuje zlostavljanje - fizičko ili seksualno - koje nad svojim žrtvama provode provode sljedbenici raznih satanističkih sekti, najčešće kao dio svojih rituala. U užem smislu se pod time podrazumijevaju urbane legende i na njima temeljene moralne panike u zapadnom svijetu, a od kojih su najpoznatija ona u SAD 1980-ih i 1990-ih kada se sistematsko zlostavljanje djece i adolescenata od strane dobro organiziranih i "umreženih" satanističkih kultova ne samo populariziralo kao neosporna činjenica preko masovnih medija, nego i kao službeni stav od strane dijela policajaca, psihoterapeuta, psiholoških stručnjaka i političara.
Džurdži
mini|lijevo|Mandžurac mini|Mandžurka mini|Mandžurska frizura
Džurdži, polunomadski tunguski narod sa sjeveroistoka današnje Kine, nastanjen na područjima kasnije Mandžurije, današnji Liaoning, Heilongjiang i Jilin, direktni predci suvremenih Mandžuraca. Džurdži su bili skupina više plemena: Divlji Džurdži, Wanyan, Jianzhou Džurdži, Haixi Džurdži, Mohe (Heishui Mohe, Sumo, Baishan, Haoshih, Anchegu, Bodo, Yulou, Funie). Godine 946. zemljom naroda Džurdži ili Jurchen ovladaju Khitani, osnovavši carstvo Liao, a gradovi su im se nalazil sve do Pekinga, što im granice na jug idu sa dinastijom Song i na zapad sa dinastijom Xixia, odnosno Tangutima. Džurdži su bili ratoborni a Khitani malobrojniji, pa ovi 1115. podignu ustanak i utemelje svoje carstvo. U ovome im pomogoše i Kinezi. Džurdži osnuju vlastitu dinastiju u Kaifengu a Kinezi Južni Song u gradu Lin’an, današnji Hangzhou.
Džurdži su se od Kineza razlikovali po svojem jeziku, posebnim običajima i svojoj nošnji. Bili su ratoborni i ponosni, ali i manjima među Kinezima. Na sjeveru su lutale mongolske horde koje će uskoro pod vodstvom Džingis-kana osvojiti Kaifeng i zemlju Džurdža. Ovo se zbilo 1234, napadom ujedinjenih snaga Mongola i dinastije Song, a 1279 osvoje cijelu Kinu. Južni dio zemlje doći će pod vlast Kine (dinastija Ming), nakon što Mongoli budu protjerani u 14. stoljeću. Srednji dio i sjever još je u njihovim rukama. Džurdži će ustat protiv Kineza pod vodstvom Nurhačija (1559-1626) koji se proglasio carem (1616) te zaratio sa Kinezima. Za prijestolnicu si je uzeo Mukden. Kinu će Mandžurci napasti 1644. i do 1680 njome potpuno ovladati.
Ostali nazivi za njih
Yojin (korejski); Jurchen (engleski); Jurchid (mongolski); Nuzhen (suvremeni kineski); Sushen, Jishen i Jushen (preci Džurdža; stari kineski nazivi)
Doudeauville (Primorska Sena)
Dudovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 81 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara (maksimalnoj 206 m, a minimalnoj 108 m).
Natriuretski peptid
Natriuretski peptid je peptid koji indukuje natriurezu (ispuštanje natrijuma putem urina).
Poznato je nekoliko tipovi natriuretskih peptida:
Stipe Lapić
Stipe Lapić ( Sinj, 22. siječnja 1983.) hrvatski je nogometaš. Trenutačno igra za NK Slaven Belupo, na poziciji braniča.
Do sada je nastupao za:
Izokomen
Izokomen je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 204,351 Da.
Sarmizegetusa Regia
thumb|300px|Ruševine hramova u drevnoj [[Dački jezik|dačkoj tvrđavi Sarmizegetusa]]
thumb|300px|Karta lokaliteta
Sarmizegetusa (također poznata i pod nazivima Sarmisegetusa, Sarmisegethusa, Sarmisegethuza, Ζαρμιζεγεθούσα (Zarmizegethousa), Ζερμιζεγεθούση (Zermizegethouse)) bio je naziv za najvažnije vojno, religijsko i političko središte antičke Dacije. Izgrađeno je kao tvrđava na vrhu 1.200 m visokje planine, odnosno jezgra strateškog sistema u Orăştieu u današnjoj Rumunjskoj.
Sarmizegetusa je svoj vrhunac doživjela krajem 1. i početkom 2. vijeka za vrijeme vladavine kralja Decebala, koji je grad ojačao i dogradio zahvaljujući financijskoj pomoći i tehničkim savjetima primljenim od Rimljana nakon rata s carom Domicijanom. Godine 106. grad je napao, opsjeo i na kraju zauzeo rimski car Trajan. Dačka prijestolnica je tada razorena, a Trajan je 40 km dalje podigao novo naselje kao središte rimske Dacije pod imenom Ulpia Traiana Sarmizegetusa.
Grdobina mrkulja
Rasprostranjenost
Grdobina mrkulja je rasprostranjena u Atlantiku i to na području od vrha Norveške pa sve do Mauretanije, kao i oko Islanda. Osim toga područja, živi i u Mediteranu, uključujući Crno more.
Grboglavka
Rasprostranjenost
Grboglavka je raspristranjena u oceanima i toplim morima svijeta. Može se naći u Indijskom oceanu, južnom dijelu Pacifika, a Atlantiku živi na zapadnoj strani od Kanade do Bermuda, te na istočnoj od Norveške pa sve do Južnoafričke Republike.
Zeng Gong
thumb|Zeng Gong thumb|Statua Zeng Gonga u hramu Nanfeng na [[Daming (jezero)|Jezeru Daming]]
Zeng Gong (, 1019–1083), kurtoazno ime Zigu (子固), bio je kineski učenjak i historičar iz doba dinastije Song.
Godine 1057. je Zeng Gong na carskom ispitu dobio diplomu jinshi te je imenovan na vojnu dužnost u provincijama. Sljedeće godine je vraćen u prijestolnicu i služio u odjelu za historiju, gdje je prikupljao dokumente. Od 1069. je služio kao guverner gradova kao što su Qizhou (齊州), Xiangzhou (襄州), Hongzhou, Fuzhou, Mingzhou (明州) i Bozhou（亳州）.
Godine 1080. je na putu za grad Cangzhou, gdje je bio imenovan za guvernera, dobio audijenciju na dvoru cara Shenzonga. Car je bio toliko impresioniran s njim da mu je dozvolio da ostane u prijestolnici, gdje je počeo raditi na historiji Pet dinastija. Godine 1082. je Zeng Gong imenovan Pomoćnikom majstora spisa (中書舍人). Sljedeće godine je umro u Jiangningu. Novi car Lizong mu je dao posthumnu titulu "Wending" (文定).
Zeng Gong je za života napisao oko 400 pjesama i brojne eseje. U političkoj filozofiji je bio sljedbenik Ouyang Xiua. Zbog toga je često u kasnijim historijama zanemirivan u korist svog mentora.
Opsada Sarmizegetuse
Bitka kod Sarmizegetuse je naziv za operacije prilikom kojih je rimski car Trajan u ljeto 106. za vrijeme svog drugog pohoda na Daciju opkolio i stavio pod opsadu dačku prijestolnicu Sarmizegetusu. Usprkos nepristupačnog terena i žestokog dačkog otpora, Rimljani su, koristeći svoju brojčanu nadmoć kao i vrhunsku inženjeriju, uspjeli natjerati branitelje Sarmizegetuse na predaju. Iako je dački kralj Decebal uspio prije toga pobjeći, ubrzo je izvršio samoubistvo čime je rat završena, a Dacija pripojena Rimskom Carstvu.
Truccà, Torino
Truccà je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 588 m.
Sima Guang
Sīmǎ Guāng (1019–1086) bio je kineski historičar, učenjak i političar iz dinastije Song, poznat kao glavni sastavljač kapitalnog historijskog djela Zizhi Tongjian.
Rodio se u imućnoj porodici u današnjem Yunchengu u provinciji Shanxi. Kao vrlo mlad je položio carski ispit i stekao diplomu jinshi s kojom je 1038. otpočeo karijeru u državnoj upravi. S vremenom je napredovao do mjesta carskog kancelara. Godine 1064. je caru Yinzongu predstavio Liniantu (歷年圖 "Karta uzastopnih godina"), knjigu od pet tomova koja je predstavljala sažeti prikaz kineske historije od 403. pne. do 959. u pet tomova. Na temelju njega je 1066. proširio na tekst Tongzhi (通志; "Potpuni zapisi") u osam tomova, koji je opisao Period zaraćenih država i dinastiju Qin. Car je bio oduševljen te donio ukaz kojim mu se daje pristup carskim bibliotekama, kao i fondovi i pomoć najuglednijih historičara kako bi se nastavio. Rad se nastavio i nakon careve smrti, pod njegovim nasljednikom Shenzongom, a konačno je dovršen 1084.
Leo Lemešić
Leo Lemešić (Sinj, 8. lipnja 1908. - Zagreb, 15. kolovoza 1978.), hrvatski nogometaš, reprezentativac, sudac, trener, izbornik i sportski djelatnik.