cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Strojna obrada
Isprešavanje
Isprešavanje ili ekstruzija služi u proizvodnji raznovrsnih profila, šipki, traka, cijevi konstantnog presjeka, od lakih i obojenih metala, te mekih čelika (ekstruzijom se proizvode i plastični i keramički proizvodi, te proizvodi u prehrambenoj industriji). Najveće prednosti su: mogućnost priozvodnje profila najsloženijih oblika, te odlično stanje površine gotovog proizvoda. Gotovi proizvod može biti: kontinuirani (teoretski beskonačno dugi proizvod) ili polukontinuirani (proizvodnja rezanih ili kraćih predmeta). Proizvodi se koriste u građevinskoj industriji, industriji namještaja, kućanskih aparata, industriji vozila, elektroindustriji. Povijest ekstruzije počinje od 1797. , kada je Josip Bramah patentirao prvi proces ekstruzije za izradu cijevi. Ekstruzija može biti hladna ili topla.
Ergonomija
Ergonomija je nauka koja se bavi dizajnom proizvoda tako da oni najbolje budu prilagođeni ljudskom telu.
Ergonomija se uglavnom shvata kako je to definisano u prethodnoj definiciji. Ipak, ona, u suštini, ali i sadržajno jeste multi i interdisciplinarna nauka koja se bavi sistemom čovek-mašina kako bi se mašina prilagodila čovekovim bio-psiho-socijalnim ograničenjima i zahtevima kako bi upotreba mašine bila efikasnija, bezbednija i pouzdanija. Pod pojmom mašina podrazumeva se svaki materijalni predmet sa kojim čovek dolazi u dodir prilikom obavljanja nekog posla, tako da je mašina tastatura računara, obična olovka, ali i lokomotiva, automobil, avion itd. Na početku nastanka ove nauke, neposredno posle Drugog svetskog rata, akcenat je bio na prilagođavanju mašine (shvaćene na prethodan način) ljudskom telu i njegovim ograničenjima. Ipak, danas se ne može zanemariti da čovekova psihička i socijalna ograničenja, potrebe, zahtevi mogu biti takođe limit u korišćenju nekog sredstva i da i njih treba učitavati prilikom projektovanja tehničkog sredstva ili tehničkog sistema.
Nastanak ergonomije se vezuje za brzi razvoj tehnike i tehničkih sredstava koja su bila sve savršenija i efikasnija, ali se onda javio čovek kao onaj koji svojim ograničenjima postaje limitirajući faktor njezinog razvoja. Na primer, tehnički uzevši neko najsavršenije sredstvo nije "ergonomsko" ako ga čovek sa svojim bio-psiho-socijalnim karakteristikama ne može da efikasno koristi i to je danas limitirajući faktor tehničkog i tehnološkog razvoja.
Ergonomijom se danas bave biolozi, antropolozi, psiholozi, sociolozi..., ali sva znanja koja nosi svaka od nabrojanih i ne nabrojanih struka ne znači ništa ako se ne integrišu u skup jedinstvenih i usklađenih zahteva koji se moraju postaviti pred projektanta ili dizajnera tehničkog sredstva da bi ono zadovoljilo sve potrebe i zahteve čoveka.
Jednostavan primer primene ergonomije je stolica za sekretaricu:
Elektronski uhvat
250px|mini|desno|Elektronski uhvat mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti
Elektronski uhvat se ponekad svrstava u beta raspad. Hideki Jukava sa suradnicima je 1936. predvidio da atomi bogati protonima u atomskom jezgru, mogu uhvatiti elektron iz prve K-ljuske elektronskog omotača, čime bi se proton promijenio u neutron, uz istovremeno zračenje neutrina.
Ako je razlika u energiji između neke radioaktivne tvari i novog kemijskog elementa u koji se ta radioaktivna tvar raspada, manja od 1,022 MeV, onda se ne stvara pozitron budući da nema dovoljno enerije raspadanja da bi se to dogodilo i onda se događa elektronski uhvat kao jedina mogućnost. Tako se na promjer rubidij-83 (37 protona i 46 neutrona) raspada u kripton-83 (36 protona i 47 neutrona) s elektronskim uhvatom, a energija raspadanja je oko 0,9 MeV.
Budući da se proton pretvara u neutron kod elektronskog uhvata, broj neutrona kod takvog atoma se poveća za 1, a broj protona se smanji za 1, dok atomska masa ostaje nepromijenjena. Tako dolazi do nuklearne pretvorbe ili transmutacije, budući da se radioaktivni atom pretvara u novi kemijski element. Iako je atom električki neutralan, on prelazi u pobuđeno stanje, budući da jedan elektron nedostaje u elektronskom omotaču. Tada će elektron iz više ljuske preći u K ili L ljusku, a višak energije će stvoriti foton rendgenskog zračenja i/ili će se ostvariti Augerov efekt (foton se apsorbira na sustav pobuđivanjem sržnog elektrona u neko pobuđeno stanje. Sustav se relaksira emisijom drugog elektrona koji ima manju nuklearnu energiju vezanja (valentnog elektrona). Augerov efekt se razlikuje od ionizacije jer emitirani elektroni imaju točno određene kinetičke energije).
Atom u pobuđenom stanju, nakon elektronskog uhvata, obično zrači gama-čestice da bi prešao u stabilno stanje.
Povijest
Hideki Jukava sa suradnicima je 1936. predvidio da atomi bogati protonima u atomskoj jezgri, mogu uhvatiti elektron iz prve K-ljuske elektronskog omotača, čime bi se proton promijenio u neutron, uz istovremeno zračenje neutrina. Prvi put je elektronski uhvat u laboratoriju dobio Luis Alvarez, proučavajući vanadij-48. Nakon toga, sličnu pojavu je dobio s galijem-67 i nekim drugim nuklidima.
Detalji elektronskog uhvata
Treba napomenuti da je elektron u ovoj nuklearnoj reakciji zapravo vlastiti elektron iz atoma, a ne vanjski elektron. Takav atom će postati ioniziran. Pretpostavlja se da se takav postupak događa i kod eksplozija supernove.
Kemijske veze mogu isto potaknuti elektronski uhvat, ali u vrlo malom obimu, uglavnom manje od 1%, a ovisi i o blizini elektrona atomskoj jezgri. Tako na primjer kod berilija-7, postoji razlika ako je atom samostalan ili je vezan kao metal, a ta razlika je primijećena da iznosi i do 0,9%.
Apostolska braća
Apostolsko bratstvo (poznati kao Apostolici) je bilo hrišćanska sekta koju je osnovao Gerard Segarelli u severnoj Italiji u 13. veku.
Predstavu o njihovoj popularnosti možemo steći na osnovu suđenja koje je Inkvizicija sprovodila još tokom tridesetih godina XIV veka, na području Trenta, u severnoj Italiji, protiv onih koji su pružili gostoprimstvo Apostolskoj braći, kada je njihov vođa, fra Dolčino, trideset godina ranije prolazio kroz tu oblast. U vreme njegovog dolaska, mnoga vrata su bila otvorena da bi pružila utočište za Dolčina i njegove sledbenike. Godine 1304, kada je ponovo najavio dolazak svete vladavine siromaštva i ljubavi, Dolčino je osnovao zajednicu u planinama nadomak Verčelija (Pijemont). Lokalni seljaci, koji su se već pobunili protiv biskupa iz Verčelija, pružili su mu podršku. Pune tri godine Dolčinove pristalice su se opirale krstaškim pohodima i blokadi koju je protiv njih podigao biskup – sa ženama koje su se borile rame uz rame sa muškarcima. Na kraju, bili su pobeđeni glađu i nadmoćnim snagama koje je crkva mobilisala protiv njih. Onog dana kada su ih trupe biskupa iz Verčelija konačno savladale, „više od hiljadu jeretika spaljeno je na lomačama ili se udavilo u reci ili stradalo od mača, najstrašnijom smrću“. Dolčinova saputnica, Margerita, bila je sporo sprovedena planinskim stazama i postepeno čerečena, da bi se pružio primer lokalnom stanovništvu.
Brănești, Vlădești
Brănești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Vlădești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 987 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
2C-O-4
2C-O-4 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,311 Da.
Matachique, Batopilas
Matachique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2279 m.
Piano di Conca, Lucca
Piano di Conca je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1970 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Agua Puerca, Tamasopo
Agua Puerca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1071 m.
El Bajío, Lomas del Club, San Pedro Tlaquepaque
El Bajío, Lomas del Club je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
Höringen
Heringen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 726 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333030.
Mladen Barbarić
Mladen Barbarić (Kičevo, Makedonija, 1953.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac, najpoznatiji po ulozi Pegule u TV-seriji Velo misto.
Životopis
Bio je u braku sa srpskom glumicom Sanjom Milosavljević, koja je sa njim bila nastupila u Velom mistu.
Höringen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Heringen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 291 metra. Površina opštine iznosi 10,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 726 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Rancho Fernández, Tijuana
Rancho Fernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Patka lastarka
Patka lastarka (Anas acuta) je vrlo rasprostranjena patka koja se razmnožava u sjevernim područjima Europe, Azije i Sjeverne Amerike. Selica je i zimuje na jugu pa i do ekvatora. Neobično za vrstu takve rasprostranjenosti, ona nema podvrsta (ako se Anas eatoni svrsta kao zasebna vrsta).
Ovo je prilično velika patka, sa dugim zašiljenim repom koji joj je donio naziv "lastarka". Mužjak je upadljive smeđe, sive i bijele boje, a ženka je uglavnom svijetlosmeđa sa kraćim repom. Mužjak se glasa zviždanjem a ženka kvače kao divlja patka.
Patka lastarka je ptica otvorenih močvara i gnijezdi se na tlu, često podalje od vode. Hrani se vodenim biljkama a za sezone parenja dodaje malene beskralježnjake ishrani. Vrlo je društvena van sezone parenja i obrazuje velika izmješana jata sa drugim vrstama pataka.
Taksonomija
Ovu vrstu je prvi opisao Carl Linne 1758. u svojoj knjizi Systema naturae kao "Anas acuta". Znanstveni naziv potpiče od dvije latinske riječi: anas što znači "patka" i acuta što potiče od glagola acuere, koji znači "naoštriti". Ovaj se naziv odnosi na zašiljeni rep mužjaka.
U velikom rodu Anas, lastarkini najbliži srodnici su A. georgica i A. eatoni. Ove se ptice ponekada odvajaju u rod Dafila.
A. eatoni ima dvije podvrste A. e. eatoni, sa Kerguelenskih otoka, i A. e. drygalskyi (the Crozet Pintail) sa otoka Kroze. Spolni dimorfizam je mnogo manje upadljiv kod lastarki sa juga, jer mužjakovo perje za sezone parenja izgleda kao ženkino. Nema podvrsta ako se A. e. eatoni bude svrstala kao zasebna vrsta, što je moguće zbog različitosti.
Opis
Patka lastarka je prilično velika patka sa rasponom krila od 23,6–28,2 centimetra. Mužjak je 59–76 centimetara dug i teži 450–1360 grama, i time je dosta veći od ženke duge 51–64 centimetra i teške 454–1135 grama. Mužjak za sezone parenja ima glavu boje čokolade i bijela prsa sa bijelom prugom na vratu. Gornji dijelovi tijela i bokovi su sivi, ali postoje izdužena siva pera sa crnim središnjim prugama, koja strše prema nazad iz ramena. Mjesto oko kloake je žuto. Kljun je plavkast a noge su blavosive.
Razmnožavanje
Oba spola postaju spolno zrela nakon prve godine života. Mužjak se udvara ženki plivajući blizu nje sa spuštenom glavom i podignutim repom, zviždeći. Ako postoji grupa mužjaka, goniti će ženku u letu dok samo jedan ne ostane. Ženka se sprema za parenje spuštajući tijelo. Nakon parenja mužjak podiže glavu i zviždi.
Las Palmitas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Las Palmitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Aleksandar Fridman
thumb|200px|Aleksandar Fridman Aleksandar Fridman (16. 6.1888. -19. 9.1925.) je bio sovjetski fizičar koji se proslavio svojim matematičkim modelom koji je objasnio veliki prasak i daljnji razvoj svemira 1922. godine. Njegova iznenadna smrt od trbušnog tifusa kojim se zarazio dok je bio na godišnjem odmoru na Krimu je iznenada prekinula karijeru naučnika koji je tek počeo izdavati svoje najvažnija znanstvena dijela. Njegov model koji objašnjava veliki prasak će u trideset godina nakon njegove smrti biti prihvaćen i u naučnoj i u vjerskoj zajednici,a jedini naučni pokušaj osporavanja će biti također izvršen od sovjetskih naučnika Isaka Halatnikova i Leva Landaja čiji zajednički model će na kraju poslužiti za daljnje objašnjenje razvoja svemira.
Las Palmitas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Patka lastarka
Razmnožavanje
Razmnožavanje se odvija tokom travnja i lipnja. Gnijezdo grade na tlu skriveno u vegetaciji, podalje od vode. Ženka nese sedam do devet jaja krem boje, jedno svakog dana. Ženka sama inkubira jaja 22 do 24 dana. Kada se ptići rođeni sa paperjem izlegu, ženka ih vodi do vode,gdje se hrane kukcima sa vodene površine. Oko tri četvrtine ptića preživi ovaj period, ali ne više od pola njih poživi toliko dugo da se počnu razmnožavati. Najduža zabilježena dužina života je 27 godina, ali rijetke ptice dožive to doba.
Ishrana
Patka lastarka se hrani vodenim biljkama uvečer i noću i provodi većinu dana odmarajući se. Dug vrat joj omogućava da pokupi hranu 30 cm ispod vode. Zimi jede uglavnom vodene biljka, ali ponekada jede korjenje i sjemenje u poljima. Za sezone parenja jede uglavnom beskralježnjake.
Sant'Andrea di Barbarana, Treviso
Sant'Andrea di Barbarana je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Tehnicijum
Tehnicijum (Tc, latinski - technetium) - je jedan od dva elementa kojima su svi izotopi radioaktivni, a da ima atomski broj manji od olova (drugi je prometijum. Nije zastupljen u zemljinoj kori - dobija se veštački u procesu razbijanja jedra uranijuma ili bombardovanjem lakim jedrima izotopa niobijuma ili molibdena.
Otkriven je 1937 godine od strane Emilio Gino Segre'a i Carlo Perrier'a. Ime elementa potiče od grčke reči τεχνητoς (technetos - veštački).
Colonnata
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Garoppi, Alessandria
Garoppi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Florien, Louisiana
Florijen je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 633, što je 59 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sanja Milosavljević
Sanja Milosavljević (23. mart 1955 -) je srpska glumica, najpoznatija po ulozi Marženke u TV-seriji Velo misto, u kojoj je nastupila zajedno sa svojim suprugom Mladenom Barbarićem.
Erbusco, Brescia
Erbusco je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2860 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Bourdonné (Ivlen)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 390, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km².
Piandeipreti, Genoa
Piandeipreti je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Opština Curtea de Argeș, Argeș
Curtea de Argeș je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Poza Honda, Tamiahua
Poza Honda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Rădești, Galac
Rădești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Rădești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Bolton Landing, New York
Bolton Landing je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 513.
John Wycliffe
Džon Viklif (rođen oko 1320, umro 31. decembra 1384) je bio engleski teolog i reformator, koji se podigao protiv katoličke crkve. Osnovao je pokret lolarda, koji su predstavljali preteče protestantizma. Njegovo učenje je snažno delovalo na Jana Husa i husite. Bio je jedan od najranijih kritičara želje papa za sekulranom vlašću. Prvi je preveo Bibliju na engleski jezik. Viklifova Biblija se prvi put pojavila između 1382. i 1384. Dvanaest godina nakon smrti spalili su mu kosti.
Rani život
Rodio se u Jorkširu. Porodica mu je bila anglo-saksonskog porekla. O njegovom ranom obrazovanju ne zna se ništa pouzdano. Zna se da je u Oksfordu bio oko 1345, ali ne zna se kada je došao u Oksford. U Oksfordu su na njega uticali Rodžer Bejkon, Robert Groseteste, Tomas Bradvardin, Vilijam Okamski i Ričard Ficralf. Mnogo je na njega uticao Vilijam Okamski. Pokazao je zanimanje za prirodne nauke i matematiku, ali proučavao je teologiju, crkvene zakone i filozofiju. Čak su i njegovi protivnici priznavali njegovo poznavanje dijalektike, a njegovi radovi su pokazali da je bio dobro upoznat sa rimskim i engleskim zakonima, te sa istorijom.
Tokom akademskih sukoba na Oksfordu pripadao je realistima, koji su imali suprotno mišljenje od nominalista.
Rana karijera
Između 1356. i 1360. bio je dekan Baliol koledža u Oksfordu. Od 1361. bio je sveštenik blizu Oksforda, sa kojim je održavao veze i na kome je predavao. U početku je postao poznat kao autor nekoliko filozofskih radova sholastičkoga karaktera.
Papa Urban V. je 1365. tražio da Engleska plati feudalni danak, koji je obećao kralj Jovan bez Zemlje. Engleska nije plaćala 33 godine, još od kralja Edwarda III. Trajao je Stogodišnji rat. Engleski parlament je odbio da plaća danak i naglasili su da ni kralj ni bilo ko drugi nema prava da Englesku potčinjava stranoj sili. Tada se papstvo dosta povezivalo sa Francuskom. Džon Viklif je istupio kao teološki savetnik i bio je protiv plaćanja danka papama. Na taj način Viklif je ušao u politiku 1365-1366. Dokazao je u parlamentu da je papino prisvajanje autoriteta nad svetovnim vladarima u suprotnosti i sa razumom i sa Biblijom. Osnovna ideja Viklifove argumentacije bila je služba kao osnov vlasti i osnovu prava. Pošto papa nije obavljao ništa u korist Engleske, nego je služio Francuskoj, kao neprijatelju Engleske, nije ni zaslužio da išta dobije.
Otišao je 1374. u Briž, gde su se vodili pregovori između Francuske i Engleske. Viklif je bio kraljev izaslanik. Pregovaralo se i sa papinim delegatima. Tada Viklif još uvek nije smatran jeretikom.
Javno iznošenje ideja
Viklif je smatrao da je dobrodošla sekularizacija crkvenih dobara u Engleskoj. U svom radu -{Summa theologiae}- napadao je vladavinu klera. Smatrao je da je kralj iznad pape, a da je sakupljanje novca i prodaja oprošatanja grehova predstavljaju simoniju. U svom drugom radu -{De civili dominio}- napadao je Avinjonski sistem sa komisijama i prinudnim sakupljanjem novca. Smatrao je da ako kler zloupotrebu crkvena dobra da ona trebaju da se oduzmu. Viklif je formulisao 18 teza, u kojima se suprostavljao metodama, kojima je crkva vladala i prikupljala novac. Viklif je svoje teze iznio 1376. pred studente u Oksfordu. Naročito je vodio borbu protiv opraštanja greha (indulgencija ). Papa je dao pravo određenim fratrima da prodaju oproste za novac. Smatrao je da se opraštanje greha ne može kupiti za novac, nego da se opraštanje treba tražiti od Boga.
El Dorado, Soto la Marina
El Dorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
John Wycliffe
Javno iznošenje ideja
Viklif je imao moćne zaštitnike. Dvojica vojvoda su bila na njegovoj strani, a imao je i dosta pristaša, koji su tokom njegovog saslušanja prodrli u sudnicu, pa je istraga protiv Viklifa bila obustavljena.
Papa Grgur XI. je okončao period Avinjonskog papstva i preselio se iz Avinjona u Rim i te iste godine poslao je u Englesku u maju 1377. pisma protiv Viklifa. Pozvao je kralja i više sveštenstvo da poduzmu mere protiv Viklifa. Međutim tada je u junu 1377. umro engleski kralj Edward III. Njegov naslednik je bio još dečak Richard II. Engleskom je faktički vladao kraljev ujak John od Genta, koji je štitio Viklifa. Kao rezultat te nove situacije papina bula nije objavljena sve do decembra. Engleski parlament se sastao u oktobru i zauzeli su oštar stav protiv kurije.
Viklif je uživao javnu podršku, ali ipak pozvali su ga da odgovara na optužbe pape. Bučna gomila je bila na njegovoj strani, a i kraljeva majka je bila za Viklifa. Biskupi su bili podeljeni, pa su našli rešenje da mu zabrane da dalje iznosi javno svoje stavove. Jedno vreme Viklifa je po papinim uputama zatvorio vicekancelar u Oksfordu, ali Viklifovi prijatelji su ga oslobodili. Bili su ljuti, jer se crkvena hijerarhija mešala u nezavisnost univerziteta.
Pre novih sukoba papa Grgur XI. je 1378. umro, a započelo je razdoblje zvano Zapadna šizma (1378 — 1429). U tom razdoblju jedne države podržavale su pape, a druge antipape. Džon Viklif je postao još veći protivnik papa. Viklif je učio da su Hrist i apostoli poštovali kralja i da je greh opirati se kralju, čija vlast dolazi od boga. Svi podanici, pa i sveštenstvo treba da kralju plaća danak. Kralj treba da mudro koristi svoju moć, a zakoni trebaju biti u skladu sa božjim. Zakoni su od Boga, uključujući i one po kojima je carstvo iznad sveštenstva. Sveštenstvo treba poštovati zakone države. Engleski nadbiskupi potvrđuju to načelo tako što se zaklinju engleskom kralju na lojalnost, a kralj im predaje crkvena imanja. Kralj štiti svoje vazale, a sveštenstvo se kao vazali nalazi pod kraljevom jurisdikcijom i ne oslobađa ih papska objava vazalnog položaja.
Viklif i papstvo
Viklif je godinama postajao sve ogorčeniji neprijatelj papstva. Viklif je želeo da se ostvare njegove ideje. Njegovo osnovno verovanje je bilo da crkva treba ostati siromašna, kao u doba apostola.
Stalno je napadao papstvo i celu hijerarhiju. Godinama je sve više napadao papsku vlast. Najuticajniji je postao od Zapadne šizme, kada su i papa i antipapa slali svoje predstavnike u Englesku tražeći priznanje. Stao je na stranu pape Urbana VI. Viklif je govorio da crkva može postojati i bez vidljivoga poglavara, ali da nema štete ako je na čelu odgovarajući dobar poglavar. Pošto je Urban VI sprovodio reforme, za koje je Viklif smatrao da su dobre, Urbana VI je smatrao pravim papom.
Napad na monaške redove
Smatrao je da redovi trebaju vratiti svu imovinu, pa je stvorio novoga neprijatelja. Smatrao je monaške redove novim sektama, jer u Bibliji nema ništa o njima. Zato je smatrao da trebaju da se raspuste i da vrate svu imovinu. Njegove propovedi su imale mnogo jači efekat kasnije u Bohemiji u doba Jana Husa. U Engleskoj imovina pojedinih redova nije vrađena državi, nego su je prigrabili baroni.
Engleska Biblija
Viklif je verovao da Biblija treba biti zajedničko dobro za sve hrišćane i da zato treba biti na jeziku običnoga naroda. Plemstvo je imalo Bibliju na francuskom. Bilo je tada samo delova Biblije na engleskom. Preveo je Novi Zavjet na engleski. Zajedno sa Starim Zavjetom pročišćena je cela Biblija i izašla je 1388. cela na engleskom. Crkvena hijerarhija se obrušila na takvu Bibliju, da ima mnogo pogrešnih prevoda i pogrešnih komentara. Kao što je kasnije Luterova Biblija imala uticaj na nemački jezik, tako je Viklifova Biblija imala uticaj na engleski jezik, sve do pojave Biblije kralja Džejmsa. Viklifova Biblija je prodavana po celoj Engleskoj, ali crkva je proglasila da je to neautoriziran prevod.
Kao propovednik
Propovedao je da se treba rešiti postojeće crkvene hijerarhije i zameniti je siromašnim sveštenicima, koji nisu vezani nikakvim zakletvama. Takvi siromašni sveštenici započeli su da propovedaju Viklifovo učenje. Išli su bosonogi u dugoj tamnocrvenoj odeći i išli su od mesta do mesta i propovedali. Papa Grgur XI. nazvao ih je u jednoj buli lolardi.
Sinod protiv Viklifa
Viklif je leta 1381. formulisao doktrinu u 12 kratkih rečenica i obavezao je svoje sledbenike da to propovedaju. Kancelar univerziteta u Oksfordu je to učenje proglasio jeretičkim. Viklif se tada žalio kralju. U to vreme došlo je do seljačkog ustanka 1381. Iako Viklif nije podržao Seljački ustanak Wata Tylera, njega su krivili i za seljačku bunu. Pobunjenici su najviše mrzili Viklifova zaštitnika Johna od Genta. Viklifov stari neprijatelj Vilijam Kurtnej postao je nadbiskup od Kanterberija i sazvao je 1382. skup plemića na sinod. Tokom skupa došlo je do zemljotresa, pa su uplašeni učesnici nameravali da prekinu skup, ali nadbiskup je to tumačio kao pozitivan znak. Od 24 različita stava koja je Viklif iznosio deset stavova su proglasili jeretičkim i zabranili su da se ti stavovi iznose bilo na propovedima bilo u akademskim raspravama. Zaprečeno je kaznom onima, koji bi se oglušili na to. Predlog su poslali parlamentu na usvajanje, ali donji dom paralamenta je odbio. Kralj je izdao dekret, koji je omogućavao hapšenje onih koji bi iznosili takva jeretička učenja.
Poslednji dani
mini|d|250px|Spaljivanje Viklifovih kostiju
Umro je 1384. Kratko nakon njegove smrti pojavio se husitski pokret, koji je nalazio inspiraciju u njegovu učenju.
Koncil u Konstanci održao se 4. maja 1415. i tada su Džona Viklifa proglasili jeretikom, a njegovo učenje potpuno zabranili. Naređeno je da se spale sve njegove knjige. Odredili su da se posmrtno spale njegove kosti.
Colloto
Colloto je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Staro Selo (Nikšić)
Staro Selo je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 288 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 283 stanovnika).
Demografija
U naselju Staro Selo živi 225 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,7 godina (37,0 kod muškaraca i 40,5 kod žena). U naselju ima 76 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,79.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Palma Liada, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Palma Liada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Uljanovsk
thumb|right|150px|Grb grada Uljanovska Uljanovsk (rus. Ульяновск) je grad u Rusiji na reci Volgi. Upravno je središte Uljanovske oblasti. Prema popisu iz 2005. imao je 623.100 stanovnika. Osnovan je 1648. godine, kao Simbirsk. 1924. godine ime grada je promenjeno u Uljanovsk, po Vladimiru Lenjinu (Uljanovu).
Verduzio, Salerno
Verduzio je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Crkavica
Crkavica, bijela crkavica ili bijela kanja (Neophron percnopterus) je maleni strvinar Starog svijeta koji živi od jugozapadne Europe i sjevera Afrike do juga Azije. Jedini je pripadnik roda Neophron.
Taksonomija
Postoje tri priznate podvrste crkavice:
Opis
Odrasle crkavice su obično duge 85 cm od kljuna do vrha repa, sa rasponom krila od 1,7 metara. Teške su 2,1 kilogram.
Odrasli su bijele boje, sa malo crnog perja na krilima i repu. Zbog svojih navika - čekanja na svoj red kod strvina na obično prašnjavom tlu - perje se brzo uprlja, pa je prije mitarenja više bež boje nego čisto bijele. Crkavice se također ponekada "boje" zemljom kao i kostoberine, nakon čega njihovo perje bude pomalo ružičasto; odatle potiče njemački naziv za ovu pticu, Schmutzgeier ("blatnjavi lešinar"). Koža na licu je žuta i postane narančasta za vrijeme sezone parenja, i na njoj nema perja. Rep je oblika dijamanta i u letu je stoga uočljiv. Međutim, oblik repa znači da je crkavica sporo leti i loše manevrira.
Ptići su tamnosmeđi i postepeno postaju svjetliji dok ne postanu odrasli sa pet godina.
Rasprostranjenost
Crkavice su vrlo rasprostranjene i žive na jugu Europe, sjeveru Afrike i zapadu i jugu Azije.
Povremeno se sele, ovisno o klimi. Ako crkavica može izdržati zimu, obično se neće seliti. Nije dobro prilagođena hladnoći jer je relativno malena vrsta.
Ishrana
Crkavice su strvinari i uglavnom se hrane strvinama, ali također se hrane malenim sisavcima i jajima. Zbog toga što je relativno malena, mora čekati svoj red kod strvina (prije nje se hrane lavovi, hijene i drugi lešinari). Nezina glava i kljun su prilagođeni za ovakvo ponašanje: kao i kod drugih lešinara, crkavica ima golo lice (što se smatra prilagodbom njihovo ishrani, jer bi se hrana lijepila za perje) i dug kljun kojim može razderati meso. Tanki kljun se također može provući kroz uske prostore između kostiju i doći do hrane do koje drugi lešinari ne mogu doprijeti.
Razmnožavanje
Crkavica postaje spolno zrela sa pet godina i razmnožava se kao i većina drugih ptica grabljivica. Pare se doživotno. Grade gnijezda na liticama i padinama na nepristupačnim mjestima. I mužjak i ženka grade gnijezdo. Koriste grane, smeće i ostatke hrane (poput kostiju, oklopa kornjača i sl.). Nose materijal za gnijezdo u kljunu, za razliku od drugih grabljivica, koje umjesto toga koriste kandže. Ženka nese dva bijela jajeta sa tamnosmeđim pjegama u intervalima od nekoliko dana.
Ovo se uglavnom dešava između kraja ožujka i kraja travnja.
Očuvanje
Populacija crkavice se smanjuje na mnogim prostorima, a često u velikom broju. U Europi i Srednjem istoku ih je upola manje nego prije dvadeset godina, a populacija u Indiji i jugozapadnoj Africi su potpuno opale. IUCN ih je 2007. stavio na popis ugroženih vrsta.
Fragneta, Benevento
Fragneta je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Adel, Iowa
Adel je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.682 stanovnika.
Bougival
Bužival je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Sen Žermen an Le.
Adel, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.682 stanovnika, što je 247 (7,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bougival
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 8432 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3055| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 26 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 23 m).
Jastreb (politika)
Jastreb (Hawk) ili jastrebovi je kolokvijalni, i često pežorativni izraz koji se u svom najširem značenju koristi za članove neke organizacije koji se javno zalažu za primjenu nasilja, prijetnje nasiljem ili radikalne akcije kako bi se ostvarili njeni ciljevi. U užem smislu se koristi u kontekstu vanjske politike za istaknute predstavnike vlasti neke države koji se zalažu za korištenje oružane sile, njenu demonstraciju usmjerenu prema nekoj drugoj državi koja predstavlja prijetnju ili smetnju vlastitim interesima. Izraz jastreb je u druge jezike došao iz SAD, gdje se posebno koristio u doba hladnog rata kako bi označio političare spremne u konfrontaciji sa SSSR ići do kraja, čak i po cijenu izbijanja otvorenog oružanog sukoba, odnosno uvjerene da se Sovjeti jedino ako ozbiljno shvate takvu mogućnost mogu odvratiti od trajnog ugrožavanja vitalnih američkih interesa. Jastrebovi su se u tu svrhu zalagali za što veće izdatke za vojsku i razvoj najmodernijeg i najrazornijeg naoružanja, odnosno spremnost da se pod najbanalnijom izlikom vojno intervenira u zemljama Trećeg svijeta gdje su se vodili posrednički ratovi. Nasuprot tome, korištenje alternative oružanoj sili, kao što su diplomacija, kompromis i mirno rješavanje sporova se odbacivalo kao kobni znak slabosti, a njihovi zagovornici podrugljivo nazivali golubovima.
Izraz svoje porijeklo vodi sa početka 19. vijeka, odnosno tzv. Ratnih Jastrebova (War Hawk), frakcije u tadašnjem američkom Kongresu koja se zalagala za rat protiv Velike Britanije i čijim je djelovanjem taj rat i izbio 1812.
Sam izraz se nakon završetka hladnog rata zbog promijenjenih okolnosti relativno rijetko koristi u modernom kontekstu. Jedan od takvih primjera je Izrael gdje se različite političke stranke grupiraju u "jastrebovske" i "golubovske" ovisno o načinu na koji vide rješenje arapsko-izraelskog sukoba.
La Mesa de Papante, Batopilas
La Mesa de Papante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Piano di Coreglia-Ghivizzano, Lucca
Piano di Coreglia-Ghivizzano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Verna, Salerno
Verna je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
El Lindero, El Salto
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
El Refugio, Playas de Rosarito
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Camille Pissarro
Kamij Pisaro (10. jul 1830 — 13. novembar 1903) je bio francuski impresionista. Rođen na Antilima, jedan je od učesnika prve izložbe impresionista u Parizu 1874. U kasnoj fazi opredelio se za poentilizam Seraa i Sinjaka.
Detinjstvo
Kamij Pisaro rodio se 1830. godine na ostrvu u Karipskom moru. Njegova porodica je imala jednu galanterijsku prodavnicu i živela je na gornjem spratu u prostranom apartmanu sa pogledom na glavnu ulicu. U malom pristanišnom gradu Šarlote Amelije bilo je jako uzbudljivo i tu su dolazili brodovi koji su donosili robu. Grad je imao status „slobodnog pristaništa“ i u njega su ulazili brodovi koji su saobraćali i prevozili robu izmađu Amerike, Evrope i Afrike. Sa svojom porodicom Kamij je govorio francuski dok je sa domorodim crnačkim stanovništvom govorio španski ili engleski.
Škola u pariskom internatu i početak umetnosti
Sa dvanaest godina roditelji su ga poslali u internatsku školu u Pariz. Direktor škole je zapazio talenat mladog Kamija i savetovao mu je da u tropskim krajevima gde je živeo slika palme i Kamij kada je otišao kući poslušao je njegov savet. Tako on kada se 1874. godine vratio kući na ostrvo sve svoje slobodno vreme koristi za slikanje ne sam palmi već i drugog egzotičnog bilja kao i događaja iz života oko njega. Svugde sa sobom nosi svoj blok za skiciranje i u ovim crtežima nalazimo njegovu narav iskrenog i jednostavnog posmatrača. U pristaništu slika brodove koji dolaze i život oko njih. Kako nije našao na razumevanje kod svojih roditelja za svoj interes on odlučuje da pobegne od kuće.
Beg od kuće i put za Veneciju
Kamij je sa svoje 23 godine osetio prvi put slast slobode koju je neočekivano stekao. On pravi celo vreme skice, slika akvarelom, pravi crteže u olovci i tušu i svoja dela podpisuje na španskom jeziku sa Pizzarro.
1852. godine su se njegovi roditelji pomirili sa njegovim ambicijama, on se vraća kući da bi otputovao na studije umetnosti u Pariz.
Studije u Parizu
Na predavanjima akademskih učitelja Pisaro nije nalazio inspiraciju i interesovao se za umetničke pravce koji nisu bili primani od strabe široke javnosti. U njihovim delima je počeo da nalazi sličnosti sa svojim ubeđenjima i načinom posmatranja. On je svaku stranu predložka verno beležio i interesovao se za svetlo i svetlosne uslove i shvatao ga je kao neodeljiv deo predmeta koji osvetljava.
Tvrda kritika
Većina stručnjaka nije razumevala značaj ovog doba i promena koja su ova dela delila i razdvajala od klasike- zastupnici ov „stare škole“ slikarstva i slikarskih tehnika su novi način slikanja smatrali greškama od strane slikara.
Nalaženje vlastitog stila je za mladog slikara bilo jako složeno. Nagla promena je nastala kada je susreo Kloda Monea i Pola Sezana i zahvaljujući njima nalazi mnoga poznanstva koja su u njegovo delo uneli nove podsticaje i novi izgled.
Pisarov najveći obožavatelj
Nekoliko godina pošto je Kamij došao u Pariz, njegovi roditelji su ostavili radnju na upravljanje upravniku i nastanili se u Parizu. Oni su iznajmili služavku po imenu Julija Velaj, koja je postala najveći obožavalac Kamijevih dela i njegova celoživotna saputnica i imali su šestoro dece.
Težnja za nezevisnošću
Oneraspoloženi sa oštrom kritikom oficijalnih izložbi 1874. godine Pisaro i Mone organizovali su nezavisne izložbe na kojima su kasnije učestvovali mnogi avangardni umetnici Renoar, Sisle, Dega, Sezan i drugi. Prve izložbe su se susreli sa oštrim kritikama i prvi put je uveden pojam „impresionizma“ kao uvredljivi naziv za sliku a zatim i pravac čiji pripadnici su se teško doživeli priznanja za njihovog života. Pisaro se obreo u središtu impresionističkog pokreta. Na sedmoj izložbi impresionista, 1882. godine, Pisaro je izložio niz slika sa temom seljaka, koje su izazvale oduševljenje kod kritičara i pisca J. K. Uismansa. I Dega je bio zadivljen Pisaroovim seljacima.
Eksperimenti
Kamij Pisaro je eksperimantisao sa teorijom svetla i studirao je uticaj svetla, klime i godišnjih doba, donosio nove tehnike u umetnosti. Svoja saznanja je spojio u novi stil koji je ostao kao samostalan stil u impresionizmu. Bio je jako priznat i kao učitelj i postao je središte grupe slikara Renoara, Monea, Degaa, kao i Sezana koji su ga respektovali i cenili njegovo slikarstvo i obraćali mu se kada bi tražili izvor za inspiraciju.
Slava na kraju života
U 74. godini konačno je doživeo uvažavanja koje ga je celoga života izbegavalo i njegove slike se prodaju na aukcijama po većim cenama, a nova generacija ga voli i prihvata. On nikada nije izgubio sposobnost da zadrži oduševljenje i ljubav prema prirodi, kao i sposobnost da zahvati život na platnu sa jasnoćom i nezaboravnom ljubkošću.
Aktivni i produktivni slikar je umro od sepse 1903. godine u Le Havru u Francuskoj.
Opština Costești, Argeș
Costești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Gradec (Zagreb)
mini|300px|Gornji grad Gradec ili Grič je naziv za stari dio grada Zagreba na obronku Medvednice iz kojeg je, zajedno s Kaptolom nastao današnji Zagreb.
Godine 1242. je Bela IV. izdao Zlatnu bulu kojom grad proglašava "slobodnim i kraljevskim gradom na brdu Gradecu zagrebačkom". Od 1242. do 1266. je grad utvrđen bedemima i kulama, i njegov oblik i raspored ulica se do danas vrlo malo izmjenio. U srednjem vijeku je manji broj ulica imao imena: Srednja (danas Ćirilometodska), Blatna (Demetrova), Mesarska (Matoševa), Duga (Radićeva), Popovska (dio Opatičke).
Gradska vrata
300px|desno|thumb|Gradec Grad je imao petora odnosno šestora vrata, troja veća i dvoja (troja) manja:
Manja vrata
Veća vrata (Kamenita, Nova i Mesnička) bile su velike četverokutne kule ispod kojih se ulazilo u grad. Manja su bila jednostavnija i kroz njih su mogli proći samo pješaci. Ključeve vrata čuvali su građani koji su stanovali u njihovoj blizini. Prije zatvaranja vrata zvonilo bi četvrt sata u tornju zvoniku gradske vijećnice zvono Lotrščak, opominjući građane koji su se zadržali negdje izvan zidina da se odmah vrate svojim kućama.
Od svih vrata jedino su Kamenita sačuvana do danas.
Kulturnopovijesne građevine
Središte Gradeca je Markov trg, na kojem se nalazi Crkva sv. Marka (izgrađena u XIII. stoljeću kao romanička građevina, u drugoj polovici XIV. stoljeća je pregrađena i dograđena, 1876–82., nakon potresa, obnovljena je u stilu neogotike), te Banski dvori sjedište Vlade Republike Hrvatske i s druge strane Trga sjedište Hrvatskog sabora. U blizini se nalaze Crkva svete Katarine (1620–31), isusovački samostan (1641–45; danas Galerija Klovićevi dvori), isusovačka akademija (1607. gimnazija, 1662. akademija), palača Zrinskih (XVII. st.), samostan klarisa (1647–50; danas Muzej grada Zagreba), barokna palača Vojković-Oršić-Rauch (XVIII. st.; danas Hrvatski povijesni muzej), palača Pejačević (1797; nekad kazalište, danas Hrvatski prirodoslovni muzej), Stara gradska vijećnica danas sjedište Gradske skupštine Grada Zagreba, palače Dverce, Paravić, Magdalenić-Drašković, Walter, Amadé, Ratkaj i dr. Izvan gradskih zidina, ali tik do njih sagrađena je 1247. kaptolski kanonici izgradili su veliku utvrdnu kulu Popov toranj. U nju su sklanjali sebe i svoje dragocjenosti u slučaju napada neprijatelja. Od 1903. u Popovom tornju nalazi se Zvjezdarnica Zagreb.
Gradec je spojen s Kaptolom 7. rujna 1850., čime započinje suvremeno doba uprave u Zagrebu.
Ustrojem gradske uprave nakon 1999. Gradec pripada u gradsku četvrt Gornji grad - Medveščak.
Esenta, Brescia
Esenta je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 787 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Emilio Segrè
Životopis
Emilio Segrè je rođen u obitelji Sefarda, u mjestu Tivoli blizu Rima, gdje se i školovao, te studirao fiziku kod Enrica Fermija. Doktorat je obranio 1928. Od 1928. do 1929. je bio u talijanskoj vojsci. Nakon toga je radio s Ottom Sternom u Hamburgu i Pieterom Zeemanom u Amsterdamu. Od 1936. do 1938. je direktor labaratorija fizike na Univerzitetu Palermo. 1937. nakon posjete kod Ernesta Lawrencea u Kaliforniji, koji mu je prikazao rad s molibdenom na ciklotronu, uspio je otkriti novi kemijski element tehnecij, koji je stvarao radioaktivno zračenje, a to je bio prvi novootkriveni kemijski element, dobiven na umjetan način, a da ga nema u prirodi.
Naučni rad
1935. su Enrico Fermi i Emilio Segre objavili da bi se brzi neutroni mogli usporiti u nuklearnoj reakciji, propuštanjem kroz kemijske tvari koje sadrže vodik, kao što su voda i parafin, što je bilo i potvrđeno. Utvrdilo se da tvari koje su građene od atoma male atomske mase mogu usporiti neutrone, kao što su vodik, deuterij, berilij, ugljik. Usporavanje neutrona u takvim tvarima nastaje zato što neutroni jedan dio svoje kinetičke energije predaju njihovim atomima, pa se odbijaju s manjom brzinom. Takva sredstva koja služe za usporavanje neutrona nazivaju se usporivači neutrona ili moderatori.
Kad je bio u posjeti 1938. u Kaliforniji, fašisti Benita Mussolinija su uspjeli progurati antisemitski zakon, po kojem bi trebalo izbaciti Židove s univerziteta. Kako se to odnosilo i na njega, ostao je u SAD-u, i pronašao posao u Berkeleyevom labaratoriju, gdje je radio za vrlo malu nadnicu kod Ernesta Lawrencea. Uspio je opstati s dodatnim predavanjima iz fizike. Uspio je otkriti i nove kemijske elemente: plutonij-239 i astat. Otkriće plutonija-239 je pomoglo izgradnji atomske bombe, koja je 1945. bačena na Nagasaki.
Od 1943. do 1946. je radio na projektu Manhattan. Od 1944. postaje građanin SAD-a. Kasnije je radio kao profesor na sveučilistima Illinois, Rio de Janeiro i Berkeley sve do 1972. Zajedno s Owenom Chamberlainom, doprinijeo je otkriću subatomske čestice antiprotona. To je i bio dokaz teorije Paula Diraca, po kojoj sve elementarne čestice imaju svoj anti-par ili antičesticu. Zbog tog otkrića dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1959., zajedno s Owenom Chamberlainom. Od 1974. radi kao profesor nuklearne fizike na Sveučilištu Rim.
Emilio Segre je poznat i po tome što se bavio fotografiranjem i u svom radu je skupio veliku zbirku vrijednih fotografija. Umro je sa 84 godine od srčanog udara.
Casamurana
Casamurana je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Preston, Nevada
Preston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78.
El Coyol, Tamiahua
El Coyol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Cere
Cere (Cere, tal.:čere) je selo u središnjoj Istri u sastavu Općine Žminj, u Istarskoj je županiji.
La Tescalama, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Cere
Geografija
Cere je smješteno jugoistočno od Žminja na cesti koja vodi do Bokordiča. U Cere spadaju zaseoci: Zgombini, Haluzi va Ceru i Gajmani.
Stanovništvo
Prema popsu stanovništva od 2001. u selima Cerea živjelo je 131 stanovnika.
Ađutant
Ađutant (od latinskog: adjutant, adjutāre=pomagati, španjolski: ayudantea =pomoćnik ) je oficir koji pomaže komandantu vojne jedinice.
U Hrvatskoj vojsci se umjesto tog koristi izraz pobočnik U većini oružanih snaga ađutant je oficir administrativac u štabu komandanta neke jedinice. Ađutante uobičajeno imaju komandanti bataljona, puka, eskadrona i garnizona. Ađutante u većim jedinicama; divizijama, korpusima, armijama zovu - general-ađutanti.
Ađutant objavljuje službene naredbe jedinice, rukovodi radom administrativnog personala, podnosi raporte višem štabu, vodi službenu korespodenciju i arhiv.
U Vojsci Sjedinjenih Američkih Država posao ađutanta obavljaju oficiri zaduženi za ljudske resurse (kadroviranje i najčešće imaju čin kapetana.
Sant'Andrea, Treviso
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
El Pino, San Pedro Tlaquepaque
El Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1566 m.
Stuba
Stuba je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 2 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 0 stanovnika).
Demografija
U naselju Stuba živi 2 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 67,0 godina (66,5 kod muškaraca i 67,5 kod žena). U naselju ima 1 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Rancho Alegre, Santa María Jacatepec
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.