cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Satirska igra
Postanak
Mitološko poreklo satira usko je povezano s uključivanjem Dionisa u grčku kulturu. Satiri i njihovi ženski parnjaci, meneade, bili su pratioci Dionisa, "koji je kasno uključen u Olimp i verovatno je bio azijskog porekla". Prema Rogeru Lancelynu Greenu, satiri su verovatno prvobitno bili manja božanstva prirode, dok je njihov vođa Silen nastao kao vodeno božanstvo, tvorac izvora i proplanaka. Silen je već bio Dionisov pratilac kad su mu priključeni satiri, te je tada proglašen njihovim ocem. Satiri su se odlikovali amoralnošću, pijančenjem i opštim nepoštovanjem tradicionalnih vrednosti i granica. Eric Csapo i Margaret C. Miller smatraju i da su satiri snažno povezani s muzikom i plesom i smatraju ih "arhetipskim muzičarima i plesačima", čime ih povezuju s dionisijskim procesijama i s poreklom scenske umetnosti.
Huautla, Chiconcuautla
Huautla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Georges Danton
Pad Dantona
Sve do poslednjeg trenutka Danton je mislio da neće smeti da ga zatvore. Pred sudom kod Dantona se pojavila ona nekadašnje kuraž i energija. Opomenuo je publiku kakav je bio čovek i šta je sve uradio. Kada su ga pitali gde stanuje un je glasno uzviknuo:'' Ponovo je izgledalo da se Danton probudio. Veliki deo publike aplaudirao je Dantonu. Porotnici su se pokolebali, sudije uplašile a Danton je izgledao kao gospodar sudnice.
Gârde, Bistra
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 437 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Huautla, Chiconcuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.
Georges Danton
Pad Dantona
Robespjer se uplašio da bi Danton mogao da bude oslobođen i da bi mogao na rukama oduševljene gomile da krene na Konvent i da traži glave protivnika. RObespjer je zbog toga uspeo da se izbori da Konvent donese odluku da se svaki optuženi koji vređa sud i koji se protivi njegovoj vlasti može i bez saslušanja optuži. Upravo na osnovu ove odluke, Dantonovo držanje se ocenilo kao uvreda suda. Danton je osuđen na smrt, a da pismeni dokazi nisu podneseni, svedoci nisu ni saslušani, a braniocima nije data reč. Presuda im nije ni saopštena u sudnici, već u zatvoru. na gubilištu zauzeo je gord stav. Glave njegovih prijatenja kotrljale su se ispred njegobih nogu, jer je on je posečen poslednji. Poslednja njegova reč upućena dželatu je bila:'' Ovim rečima kao i kroz celi svoj život želeo je da čak i sa svojom glavom postigne poslednji efekt.
Satirska igra
Struktura i sadržina
Građa za satirsku dramu uzimana je, kao i za tragediju, iz epike ili mitologije, a njena radnja, koja se odvijala pod otvorenim nebom, u nekoj osamljenoj šumi, utočištu satira, uglavnom je imala neki element tragedije. No uzvišenost i veličanstvenost karakteristične za tragediju bile su donekle umanjene, iako sjaj tragičkog kostima i dostojanstvo herojskih likova ni na koji način nisu bili okrnjeni. Zabavni efekt satirske igre nije zavisio toliko od samog zapleta, kao u komediji, koliko od odnosa hora prema tom zapletu. A taj odnos bio je u skladu s razuzadnošću, opscenošću i drskošću, a istovremeno i kukavičlukom satira. Broj članova hora (tj. satira) nije danas poznat, no verovatno ih je bilo dvanaestorica ili petanestorica, kao u tragediji. U skladu s opštom predstavom o satirima, njihov se kostim sastojao od jarčeve, koju bi prebacili na svoje nago telo, a osim toga nosili su i skarednu masku i nakostrešenu periku. Ples hora satirskoj drami zvao se sikinis i sastojao se od neobuzdanog skakanja i preskakanja.
Georges Danton
Mesto i značenje u istoriji
Dantonov uticaj na Revoluciju u Francuskoj je i dalje veoma sporan za mnoge istoričare. Mnogi Dantona ocenjuju kao nasilnog i korumpiranog, dok drugi njega ocenjuju kao velikodušnog i patriotski nastrojenog čoveka. On nije mnogo ostavio pisanih radova, ličnih i političkih, pa je samim tim većina podataka o njemu izvedena na osnovu drugorazrednih izvora. To je neminovno stvorilo predrasude i različita viđenja Dantona zavisnosti čije tumačenje se čita.
Satirska igra
Struktura i sadržina
Jedina satirska igra koja se u celini sačuvala jeste Euripidov Kiklop, čija se radnja zasniva na Odisejevom susretu s kiklopom Polifemom u IX knjizi Odiseje. Eshil je naročito bio poznat po svojim satirskim igrama: "Aristija i njegov otac Pratina", kaže Pausanija, "pisali su najpopularnije satirske igre izuzimajući one Eshilove". Najveći sačuvani fragment iz Eshilovih satirskih igara pripadao je njegovim Pecarošima s ribarskom mrežom (Δικτυουλκοί), u kojima Danaju i njenog malenog sina Perseja more izbaci na obalu, gde ih pronađu Silen i satiri. Sačuvani su i duži fragmenti Sofoklove satirske igre Tragači (Ιχνευταί), u kojoj Apolon angažuje satire da mu pronađu ukradenu stoku, a ovi otkriju malenog Hermesa kao počinioca. Postoje i kraći fragmenti drugih satirskih igara. Budući da njena draž nije bila tako univerzalna, satirska se igra do polovine 4. veka pne. odvojila od tragičkog nadmetanja. No izgleda da su se satirske drame i dalje pisale i izvodile sve do 2. veka nove ere, premda je većina njih izgubljena bez traga. S druge strane, sačuvan je jedan fragment muzičkog zapisa iz neke satirske drame. Nije poznato da li se satirska igra izvodila u rimskom pozorištu, premda ima indicija koji na to ukazuju, a Horacije u svom Pesničkom umeću daje i pravila ovog žanra. U svakom slučaju, zna se da se kod Rimljana nakon tragičkih predstava izvodila atelanska igra, koja je mogla imati istu ili sličnu funkciju kao satirska drama kod Grka. thumb|right|Glumac kao Paposilen, oko [[100|100. g. prema originalu iz 4. veka pne.]] Kao glavne odlike satirske drame mogu se izdvojiti stalna upotreba hora sastavljenog od satira, uzimanje građe iz epa ili mita s travestijom kao osnovnim izvorom humora, te odsustvo posredne ili neposredne poruge na račun savremenih ljudi i događaja. Satirsku dramu karakteriše i upotreba istog jezika, metrike i dramaturgije kao i u tragediji, ali su svi ovi elementi promenjeni povremenim uvođenjem kolokvijalnog i opscenog jezika, razuzdanog plesa i sl. U Euripidovom Kiklopu Odisejev način govora skoro se ne razlikuje od onoga u tragedijama, a i jezik Silena i satira bliži je tragediji nego komediji. No činjenica da je taj uzvišeni stil smešten u okvir neke trivijalne radnje upravo pojačava komički efekt. Tako u Kiklopu Odisej moli Polifema za milost u jednom kratkom svečanom govoru, ali čim on završi, Silen izgovara jednu od svojih idiotskih upadica i tako uništava tragičko raspoloženje.
Rancho Cotija, Catemaco
Rancho Cotija je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Satirska igra
Kostimi
A.E. Haigh opširno piše o kostimima koji su se koristili u satirskoj drami. Svi članovi hora nosili su maske, u skladu s bakhičkom tradicijom. Najstarije pouzdano svedočanstvo jeste "Pandora vaza" iz 5. veka pne., na kojoj su satiri naslikani kao pola ljudi i pola jarci, s jarčevim rogovima na glavi, pa stoga stoje u vezi s dorskim božanstvima u obliku jarca.
Rancho Cotija, Catemaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Epopulco, Xochicoatlán
Epopulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochicoatlán.
Satirska igra
Kostimi
Iz kasnijeg je perioda predstava na "Pronomos vazi", nađenoj u Napulju. Tu nema elementa jarca i satiri više nalikuju starim jonskim Silenima, koji su bili božanstva u obliku konja. Izvođači nose konjske repove i kratke pantalone s pričvršćenim falusom, jednim od simbola dionisijevskog kulta. Haigh tvrdi da su dorski satiri bili prvobitni izvođači u atičkoj tragediji i satirskoj drami, a da je jonski element uveden u kasnijoj fazi razvoja.
Epopulco, Xochicoatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1036 m.
Scaleres, Bolzano
Scaleres je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
Mero
Mero ili Mera (grčki: Μοιρώ) ili Miro ili Mira (Μυρώ) bila je starogrčka pesnikinja, nazvana Bizantinka (ἡ Βυζαντία) jer se rodila ili je samo živela u Bizantu, čije stvaralaštvo pada na kraj 4. i početak 3. veka pne. Prema Sudi, bila je "kćerka" Homera, jednog od tragičkih pesnika iz aleksandrijske Plejade, te supruga Andromaha zvanog Filolog, no još je u 17. veku sugerisano da ispravno čitanje tu ne glasi "kćerka" (θυγάτηρ) nego "majka" (μήτηρ), i ta je korekcija otada prihvaćena u nauci.
Delo
Mero je pisala epske, elegijske i lirske pesme. Atenej u Gozbi sofista citira deset heksametarskih stihova iz njene pesme Mnemosina (Μνημοσύνη) o Zevsovom detinjstvu na Kritu. Kod Evstatija je sačuvan prvi stih njene Himne Posejdonu, a u Palatinskoj antologiji jedan ili dva epigrama čiji je ona autor. Ništa se nije sačuvalo od zbirke Kletve (Ἀραί), novog književnog žanra koji su kasnije negovali Kalimah u Ibisu i Euforion, a kod Rimljana Valerije Katon (Dirae u Vergilijevom dodatku) i Ovidije (Ibis).
U svojoj pesmi Pesnikinje (Αἵ μελοποιοί) Antipatar iz Soluna ubraja Meru među devet zemaljskih Muza.
Juan Cristóbal Cespedes, Tuxpan
Juan Cristóbal Cespedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Zacatón, Arteaga
Zacatón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
La Sauceda de la Luz, San Felipe
La Sauceda de la Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 553 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
Ogre (rijeka)
Ogre je rijeka u sredini Latvije duga 188 km, desna pritoka Zapadne Dvine.
Hidrologija
Ogre izvire iz Jezera Sivēniņš u regiji Vidzema. Od tamo teče prema zapadu, do grada Ogre gdje ima ušće u Zapadnu Dvinu.
Porječje rijeke prostire se na površini od 1,730 km², po regijama Vidzema i Pierīga, a prosječni godišnji protok na ušću je 17,9 m³/s.
Дољани (нестало насеље)
Дољани су нестало насеље, које се налазило недалеко од Остружнице, у околини Београда.
Положај
Дољани су били лоцирани у близини Остружнице. Налазили су се у горњем току Дољанског потока, између Велике Моштанице, Мељака и Сремчице, јужно од Остружнице.
Из прошлости насеља
Сматра се, да је то насеље за време Првог српског устанка раселио Карађорђе због куге, која се појавила у њему. Познато је, да је тада у Остружницу прешао и Аћим Дољанац, близак Карађорђев сарадник и родоначелник остружничких Дољанчевића.
El Ranchito, Camargo
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Testa o croce (film, 1969)
Testa o croce je italijanski vestern film snimljen 1969. godine u režiji Pierra Pierrotija. Protagonist, koga tumači John Ericson, je pustolov koji od silovanja spašava bivšu plesačicu (čiji lik tumači Špela Rozin), protjeranu iz grada zbog optužbi da je sudjelovala u ubistvu lokalnog bankara. Radnja prikazuje kako pod lažnim identietom dolazi u grad te polako shvaća kako iza ubistva stoji bankarova seksualno devijantna supruga (čiji lik tumači Daniela Surina. Testa o croce se prilično razlikovao od većine tadašnjih špageti vesterna prije svega zbog toga što su većina likova bile žene, a scene se uglavnom odvijale u interijerima, sa snažnim uticajem stila koji će se kasnije vezivati uz giallo žanr. Pažnju je privukao i eksplicitnim scenama nasilja, uključujući i onme u kojima "moralni" građani valjaju "grešne" plesačice iz lokalnog saloona u katran i perje. U kasnijim izdanjima filma se kao glavna zvijezda navodi Edwige Fenech, iako ona tumači tek sporednu ulogu plesačice.
Almyra, Arkansas
Almajra je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 283, što je 36 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aleksandrijska Plejada
Aleksandrijska Plejada (grčki: ἡ Πλειάς) naziv je za grupu tragičkih pesnika koji su delovali u 3. veku pne. u Aleksandriji, koja je u to doba bila kulturno središte mediteranskog sveta, pre svega zahvaljujući pokroviteljstvu Ptolemeja II Filadelfa. Naziv potiče od sedam zvezda koje čine sazvežđe Plejada, jer se u toj grupi isprva navodilo sedam tragičkih pesnika (kanonski broj sedam prisutan je npr. i kod sedam mudraca, sedam čuda sveta, sedam rimskih kraljeva i sl.). No broj i popis imena u Aleksandrijskoj Plejadi zapravo se menjao kod antičkih pisaca, a najčešće sadrži ovih osam imena:
Druge varijante popisa uključuju i poneke od ovih pesnika (koji nisu stvarali na polju tragedije):
Kasnija upotreba
Naziv "Pléiade" uzelo je 1323. četrnaest pesnika (sedam muškaraca i sedam žena) u Toulouseu, a upotrebljava se i da označi grupu pesnika oko Pierrea de Ronsarda i Joachima du Bellaya u Francuskoj u 16. veku (v. "La Pléiade"). Danas se termin "plejada" koristi i kao zbirna imenica da označi malu grupu istaknutih osoba.
Pellegrina, Verona
Pellegrina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 882 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
NGC 3123
NGC 3124 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Madona (grad)
Madona (njemački: Modohn) je grad od 6,790 stanovnika u sredini Latvije.
Geografske karakteristike
Madona je jedan od najviših gradova u Latviji, jer leži na 122-193 metara nadmorske visine. Poznata je i kao zimska prijestolnica Latvije, jer ima najviše snijega i uvjete za zimske sportove.
Historija
Madona se prvi put spominje u dokumentima u 17. vijeku, kao mjesto u kom se nalazi kurija Modohn.
U proljeće 1921. Madona je nakupila više od 1000 stanovnika, pa je dobila pravo da postane samostalna administrativna jedinica. Prvi urbanistički plan napravljen je 1923. pa je uskoro - 1926. dobila i status grada.
Novi urbanistički plan izrađen je 1951., pa se grad proširio, formirana je industrijska zona na sjeveroistoku. Veće firme bile su filijala tvornice iz Rige "Darba spars" i tvornica krmiva. Šezdesetih godina prošlog vijeka izgrađena je nova bolnica, srednja škola, a kasnije i hotel.
Pobratimski gradovi
Madona ima ugovore o pobratimstvu sa slijedećim gradovima ;
Cuatro Ciénegas, Tuxpan
Cuatro Ciénegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
El Carrizo de los Sarmiento, Choix
El Carrizo de los Sarmiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 740 m.
Fundadores de Motozintla, Motozintla
Fundadores de Motozintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 935 m.
Andromah Filolog
Andromah Filolog (grčki: Ἀνδρόμαχος ὁ Φιλόλογος, 3. vek pne.) bio je suprug starogrčke pesnikinje Mere i otac tragičkog pesnika Homera iz Bizanta, jednog od članova tzv. Aleksandrijske Plejade. Ništa drugo nije poznato o njemu, pa tako ni čime je zaslužio nadimak Φιλόλογος (= "Filolog" ili "Učeni").
Motel
Motel (američka kovanica od riječi motor + hotel ) je zapravo isto što i hotel, dakle objekt za smještaj gostiju.
Jedina bitna razlika između ta dva objekta je da su se hoteli gradili pored željezničkih stanica po centrima gradova, a moteli pored puteva i autoputeva na prilazima gradu, ili između dvaju udaljenih gradova na potpunoj osami uz put.
Historija i karakteristike
Motel je nova riječ, iskovana u Sjedinjenim Američkim Državama 1925. , usko vezana uz masovnu upotrebu automobila, koja je u Americi započela nakon Prvog svjetskog rata.
Izvorno moteli su bili namijenjeni osobama koje putuju automobilom, sa osiguranim parkirnim mjestom. Tad su građeni kao niz odvojenih soba uz parkiralište, u kojima je upravljao (i često radio) njihov vlasnik. Kad su automobili postali glavno prijevozno sredstvo 1950-ih u Sjedinjenim Američkim Državama, a nakon tog od 1960-ih i po Evropi i Japanu, počeo je pravi bum izgradnje motela, koji su se gradili što je moguće bliže međudržavnim autoputevima. Vremenom kako se njihov posao širio - dobar dio tog posla, preuzele su velike korporacije, i postavile svoju organizacijsku strukturu, pa su se od 1960-ih počeli pojavljivati lanci motela, koje su te korporacije obično nudile kao franšizu lokalnim investitorima. Istovremeno se izmjenila i njihova arhitektura, postali su bitno veći i nudili veći standard usluge.
Većina današnjih motela pruža svojim gostima daleko neformalniju i opušteniju atmosferu, u odnosu na hotele, tako se između ostalog - očekuje da gost sam odnese svoju prtljagu u svoju sobu, a i gomila usluga koju hoteli nude svojim gostima - po motelima ne postoji. Današnji moteli pružaju svojim gostima relativno solidan komfor, sa televizijom po sobama i restoranom. Neki od motelskih lanaca - nude čak i izvjesnu količinu luksuza, jer imaju bazene, igrališta i kojekakve druge sadržaje, pa ne služe više samo kao usputna svratišta za jednu noć, već se po njima gosti zadržavaju na dulje vrijeme, a često su i mjesta u kojima se organiziraju kojekakvi masovni skupovi poput kongresa i konvencija.
Prvi moteli na tlu ondašnje Jugoslavije počeli su se graditi 1960-ih duž autoputa "Bratstvo i jedinstvo" i to između Zagreba i Beograda (dobar dio njih radi i danas) a onda i izvan tog pojasa kako je autoput odmicao prema jugu. Nakon tog građeni su moteli i duž Jadranske magistrale, pa onda posvuda.
Realistički prikaz povreda
desno|bezokvira Realistički prikaz povreda, oboljenja i stanja (u daljem tekstu – realistički prikaz) je delatnost koja se bavi oblikovanjem veštačkih povreda i imitacijom stanja povređenih ili obolelih. Zadatak realističkog prikaza jeste da prikaže nastanak, izgled i posledice određene povrede ili stanja na što je moguće realističniji način. Taj zadatak se ispunjava korišćenjem različitih materijala, pribora i rekvizita ali i kombinovanjem znanja iz oblasti anatomije, geneze bolesti i stanja i pružanja prve pomoći.
Primena raznih boja, masti i mirisnih tečnosti prilikom ritualnih igara i svečnosti, a u cilju ulepšavanja lica i tela šminkanjem, poznata je još od praistorijskih vremena. Na taj način, čovek je želeo da što vernije izrazi i prikaže svoje duhovno stanje, iskaže svoje želje, radosti i zadovoljstva, a oslobodi se neugodnih osećanja i straha.
Danas se realistički prikaz koristi upravo za oslobađanje od straha i to kod budućih medicinskih radnika i lica koja se obučavaju za prvu pomoć. Potreba za tim uočena je u Velikoj Britaniji, neposredno nakon Drugog svetskog rata, kada je primećeno da čak i najobučeniji i najstaloženiji pojedinci mogu da se ukoče u odlučujućim moentima kada su suočeni sa prizorima obilnih krvarenja, kostiju koje vire iz tkiva, velikih opekotina i sličnih povreda. Kako bi se taj problem rešio, likovno obikovanje veštačkih povreda i imitacija stanja uvedeni su u svakodnevnu nastavu u medicinskim školama. Time se postiglo razvijanje izvesne tolerancije na traumatične prizore kod mediciskih radnika. Ova disciplina se vremenom usavršavala i razvijala, pa je vremenom postala neizostavan deo svake obuke prve pomoći, takmičenja, pokaznih vežbi i smotri hitnih službi.
Realistički prikaz je na našim prostorima prihvaćen i razvijan u organizaciji Crvenog krsta. Začetnik ove discipline kod nas jeste Tomislav Ćuk, autor više izdanja knjiga o prvoj pomoći i realističkom prikazu povreda, oboljenja i stanja. Njegov rad poznat je širokoj publici zahvaljujući tome što je šminkao povrede za mnoge filmove, uključujući i „Bitku na Neretvi“ i „Boj na Kosovu“. Tomislav Ćuk bio je takođe jedan od organizatora takmičenja u prvoj pomoći i realističkom prikazu povreda, oboljenja i stanja na lokalnom, državnom i pokrajinskom nivou, na kom je do skoro bio i supervizor. Ovom disciplinom se danas na raličitim nivoima bave volonteri Crvenog krsta u skoro svakoj lokalnoj organizaciji, studenti medicinskih fakulteta, učenici medicinskih škola, studenti primenjenih umetnosti i naravno, umetnici koji se bave scenskom šminkom pa čak i pojedinci koji ove veštine razvijaju iz zabave, kao hobi i razbibrigu.
U okviru Crvenog krsta, ove veštine se stiču na kursevima koji se organizuju na lokalnom,pokrajinskom ili državnom nivou, a povremeno i na kampovima posvećenim realističkom prikazu. Van Crvenog krsta, realistički prikaz se može naučiti na različitim kursevima, a uz malo istraživanja, čak i samostalno.
mini|Veštačka posekotina dlana
Pimena realističkog prikaza
Ova kreativna aktivnost, često nazivana i morbidnom umetnošću, ima široku primenu. Mnogo pre obuka prve pomoći, koristila se u pozorištu kao oblik scenske šminke, zatim i na filmu, a od skoro i u muzičkim spotovima. Realistički prikaz se, češće na Zapadu ali i kod nas, primenjuje u zabavne svrhe. Veštačke povrede su postale vrlo popularna maska za maskenbale i zabave.
Ipak, najvažnija primena ove delatnosti jeste ona koja spašava živote. U modernim obukama prve pomoći, od obučenih lica se zahteva da:
Materijali i rekviziti
U koferu za realistički prikaz postoji mnogo interesantnih stvari. Većina njih se koristi za oblikovanje i bojenje veštačkih povreda, manji deo njih služi za prikaz pogoršanog zdravstvenog stanja ili propratnih simptoma povrede, a deo opreme služi i kao rekvizit koji će scenu učiniti realističnijom ili poslužiti kao sredstvo povređivanja. Svi oni zajedno omogućavaju da scena povređivanja ili pogoršanja stanja izgleda realistično i poluži svrsi.
Los Horcones, La Yesca
Los Horcones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Realistički prikaz povreda
Materijali
Najosnovniji i najvažniji materijal u realističkom prikazu jeste masa koja imitira kožu i tkivo povređene osobe. Masa se pravi od lepka za tapete, soli, vode i pudera u prahu u nijansi koja odgovara boji kože povređenog. Pomoću mase možemo prikazati posekotine, razderotine,oguljotine, modrice, otekline, otvorene prelome i mnogo drugih rana sasvim bezbedno,a opet realistično.
Los Horcones, La Yesca
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1005 m.
Realistički prikaz povreda
Materijali
Pošto je masa boje kože, potrebno nam je nešto što će je obojiti u crvenu za krv i tkivo, plavu za modrice i otekline, belu za bledilo i tome slično. To nas dovodi do drugog najvažnijeg materijala – boje. Boje za realistički prikaz prave se od vazelina, jestive boje u prahu i tempere. Najčešće korišćene boje su svetlo crvena (krv i tkivo), tamno crvena (koagulisana krv) i plava (modrice, unutrašnje krvarenje). Pored njih, koriste se i žuta i zelena boja (za stadijume modrica), kao i bela boja za bledilo i crna za opekotine.
U pripremi opekotina takođe se koriste i listići želatina koji nakon izlaganja plamenu sveće izgledaju kao koža oštećena trećim stepenom opekotine. Ista povreda se dočarava i pomoću pepela, OHO lepka i gela za kosu (za plikove). Graške znoja karakteristične za neka stanja mogu se dobiti mešanjem vode i eteričnog ulja i raspršivanjem mešavine na lice glumca.
Takođe, za pripremu povreda kao što su otvoreni prelomi koriste se iskuvane i izbeljene pileće kosti kao imitacija ljudskih kostiju.
Ekipe realističkog prikaza uglavnom drže u kutijama za alat zbog preglednosti i dostupnosti, budući da se u mnogim situacijama njihova brzina mnogo ceni.
Pored navedenih, u realističkom prikazu koriste se i mnogi drugi materijali koje možete naći u kuhinji, radionici, umetničkom studiju ili torbici za šminku. Profesonalni kostimografi i scenski šminkeri koriste dosta drugačiji pribor kao što je silikon i lateks, kao i boje za plasiku. To omogućava da njihove veštačke povrede traju mnogo duže ali u našoj zemlji, nažalost, takvi specijalizovani paketi za realistički prikaz nisu lako dostupni kao što je slučaj na zapadu gde već spadaju u obavezan deo pripreme za, na primer, Noć veštica.
Rekviziti
Posebna pažnja se pridaje autentičnosti scene na takmičenju iz realističkog prikaza, kako bi se ekipe prve pomoći navikle na situacije što sličnije onim realnim.
Takmičenje
mini|Priprema povrede na takmičenju Pošto se većina opštinskih organizacija Crvenog krsta u Srbiji bavi realističkim prikazom, organizovano je takmičenje koje se zajedno sa takmičenjem iz prve pomoći, odvija svake godine. Takmičenje je najbolja prilika da se volonteri motivišu, druže i razmenjuju iskustva uz malo prijateljske konkurencije.
Nivoi takmičenja
Takmičenje se organizuje na opštinskom, regionalnom(pokrajinskom) i državnom nivou. Na opštinskom takmičenju se takmiče najmanje tri ekipe od kojih jedna najbolja predstavlja opštinu na regionalnom takmičenju. Najbolje tri ekipe sa regionalnog takmičenja se plasiraju na državno takmičenje.
Takođe, ekipe koje se takmiče na državnom nivou imaju obavezu da šminkaju i glume na poligonima takmičenja iz prve pomoći koje se, po tradiciji, održava dan kasnije.
Organizacija ekipa
Ekipe za realistički prikaz povreda, oboljenja i stanja sastoje se od tri člana:
Ekipa ima zadatak da u zavisnosti od zadate povrede i stanja smisli scenario (supoziciju), da našminka povredu i poneke simptome stanja (bledilo,crvenilo, modro lice, orošenost znojem i slično). Nakon šminkanja, ekipa postavlja rekvizite smisleno na ograničen prostor namenjen za odigravanje supozicije. Taj prostor mora biti bezbedan i usklađen sa situacijom iz supozicije. Obično se naziva poligon.
Vremenska ograničenja
Šminker ima 30 minuta da našminka povredu i propratne simptome na oba markiranta i odredi im odeću u skladu sa supozicijom i da zajedno sa njima postavi rekvizite na poligon. Nakon toga, markiranti imaju ukupno 15 minuta da odigraju scenu povređivanja i javljanja stanja. Ukoliko je šminker sakrio povredu na markirantu (pokrio je odećom ili sakrio nekim rekvizitom) scena može imati dramski uvod. Sa druge strane, ukoliko je povreda vidljiva, supozicija mora otpočeti momentom povređivanja.
Realistički prikaz na poligonima prve pomoći
Poligoni za takmičenje iz prve pomoći se u mnogome razlikuju od poligona za realistički prikaz. Poligoni za realistički prikaz su takmičarskog i revijalnog karaktera, dok se poligoni prve pomoći dele na takmičarske poligone i poligone koji služe za pripremanje spasilaca za realne situacije.
Ovakvi poligoni su često deo velikih pokaznih vežbi za službe delovanja u nesrećama koje se redovno organizuju kako bi ekipe ovih službi ostale u pripravnosti. Pored pokaznih vežbi za treniranje ekipa za delovanje u nesrećama, Crveni krst organizuje i pokazne vežbe u cilju promocije prve pomoći i privlačenja novih volontera.
Na takmičenjima u prvoj pomoći, poligoni se sastoje od četiri ili pet povređenih osoba i opciono jedne osobe sa pogoršanim zdravstvenim stanjem. To znači da poligon za prvu pomoć iziskuje pet ili šest markiranata. Uz svakog markiranta ide i jedan pozicioni sudija koji ocenjuje člana ekipe prve pomoći koji radi na toj povredi ili stanju. Na poligonu se, osim markiranata i pozicionih sudija nalaze i jedan glavni sudija, kao i glavni šminker i pomoćni šminkeri čiji broj nije određen. Šminkeri pod vođstvom glavnog šminkera izrađuju povrede i popravljaju ih u pauzama između ekipa koje se takmiče. Glavni šminker i glavni sudija dogovaraju dužine pauza, smene markiranata kao i njihov raspored.
Markiranti se na ovim poligonima trude da što plastičnije prikažu svoja stanja i povrede, budući da ih saniraju članovi ekipa podmlatka (deca od 4—8. razreda) i omladine (mladi od 1. Razreda srednje škole do 25 godina) sa različitim nivoima poznavanja prve pomoći i različitim iskustvom. U zavisnosti od toga da li rade sa ekipom podmlatka ili omladine, šminkeri markirante upućuju na viši ili niži nivo saradnje i popustljivosti prema članovima ekipe jer se ekipe ocenjuju i u kategorijama ukazivanja na samopomoć i komunikacije sa povređenim.Pored poligona za realistički prikaz i prvu pomoć postoje i zabavni,odmorni i edukativni poligoni. Ovi poligoni se postavljaju između radnih poligona prve pomoći i služe da se, kako im sami nazivi govore, ekipe zabave, odmore ili nauče nešto.
Realistički prikaz kao zabava i hobi
Kao što je u prethodnom tekstu već pomenuto, na zapadu je realistički prikaz i njegova upotreba na dosta razvijenijem nivou i češće se primenjuje. Moderni materijali i alati omogućavaju mnogo veću slobodu u izradi povreda ali sa druge strane, omasovljavanjem i olakšavanjem, kao i sve druge delatnosti, gubi na vrednosti.
Familia Valencia Miranda, Salamanca
Familia Valencia Miranda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Realistički prikaz povreda
Realistički prikaz kao zabava i hobi
Omasovljavanje realističkog prikaza u ovom delu sveta izazvali su brojni kursevi istog. Polaznici ovih kurseva su u mogućnosti da za određenu sumu novca nauče da koriste osnovni paket dok se za malo napredniji nivo moraju potruditi sami i to uglavnom na godišnjim konvencijama ili pak na kursevima koje organizuju fakulteti koji se bave scenskom šminkom, maskom i specijalnim efektima.
Familia Valencia Miranda, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1721 m.
Realistički prikaz povreda
Realistički prikaz kao zabava i hobi
Jedna od organizatorki kurseva koja se ističe kvalitetom rada i organizacije kurseva jeste Daniel Rut. U njenoj ponudi se nalazi više kurseva budući da se ona pored realističkog prikaza, bavi i profesionalnim šminkanjem, scenskom prostetikom i slikarstvom. Kursevi se odvijaju u grupama od po najmanje četiri, a najviše deset polaznika i razlikuju se u trajanju i nivou rada.
Sivēniņš
Sivēniņš (latvijski: Sivēniņš ezers) je jezero u sredini Latvije u regiji Vidzema.
Jezero Sivēniņš leži u kraju brojnih jezera pored grada Madona
Karakteristike
Jezero je malo ima površinu od svega 0,02 km², poznato je kao izvor rijeke Ogre.
Gatta, Modena
Gatta je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Sedia elettrica
Sedia elettrica je italijanski gangsterski film snimljen 1969. godine u režiji Demofila Fidanija. Radnja se događa 1930-ih u američkom gradu Santa Monica gdje se za prevlast bore dvije gangsterske bande. Protagonist, čiji lik tumači Dino Strato je mladić kome je u jednom od obračuna stradao brat, te zbog toga priprema osvetu, ne znajući da će pokrenuti događaje koji će njega samog dovesti na električnu stolicu.
Valea Soarelui, Redea
Valea Soarelui je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Redea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Molangotzi, Xochicoatlán
Molangotzi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Xochicoatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1267 m.
Конатице
Конатице је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 779 становника.
Демографија
У насељу Конатице живи 768 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,6 година (44,0 код мушкараца и 47,2 код жена). У насељу има 326 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
NGC 3125
NGC 3125 je galaksija u zviježđu Zračnoj pumpi.
Zapareachi, Aserradero, Guachochi
Zapareachi, Aserradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2338 m.
Fuerte Viejo, San Felipe
Fuerte Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 637 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2268 m.
Pometto, Cuneo
Pometto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Merstham
Merstham je naselje od 7,385 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Pometto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Merstham
Administrativno podpada pod Distrikt Reigate and Banstead.
Geografske karakteristike
Merstham je jedno od londonskih predgrađa na sjeveru Surreya, udaljen 28 km južno od centra Londona, po vapnenačkim brdima North Downsa.
Historija
Merstham ili Mearsaetham, prvi put je zabilježen u dokumentu iz 947., iako se nezna što je to točno značilo pretpostavlja se da je to možda značilo štala za konje. U vrijeme Domesday Booka 1086. imanje - Merstan bilo je feud Nadbiskupa od Canterburyja, koji su ga dali redovnicima Samostana Canterbury za uzdržavanje. Tad je dokumentirano da selo ima mlin i crkvu. Parohijska crkva sv. Katherine, sjeverno od centra mjesta na padini Downsa, podignuta je najvećim dijelom u 13. vijeku.
Kralj Edward III dodjelio je 1339. Mersthamu povelju da može održavati tjedni sajam, i jedan veliki godišnji u junu.
Merstham je postao feud Henrya VIII - 1539. kad je raspušten samostan, a on ga je poklonio Robertu Southwellu. Nakon tog je promjenio dosta vlasnika sve do 1788. kad je postao feud postao porodice Joliffe, u čijem je vlasništvu bio do početka 20. vijeka.
Mersthamski kamen bio je popularan za gradnju crkava i kuća, a od vapnenca se pravilo vapno a kasnije i cement. U Mersthamskom kamenolomu je Alfred Nobel (izumitelj dinamita i osnivač Nobelove nagrade) -1867. vršio eksperimentalne eksplozije.
Rudna bogatstva tog kraja bila su poticaj za izgradnju Željeznice Surrey, prve javne željezničke pruge na svijetu čije su vagone vukli još konji. Izgradnja je počela u londonskom Wandsworthu 1803. a do Mersthama je stigla do 1805. Trebala je biti produžena do Portsmoutha, ali od tog se na kraju odustalo.
Za 19. vijeka Merstham je bio poznat po građevinskoj kompaniji - Jolliffe and Banks, koja je podigla brojne mostove, između ostalih i Londonski most - 1831.
Prva prava željeznička stanica u Mersthamu na liniji za Brighton otvorena je 1841., kroz nju su prošli brojni novi stanovnici Mersthama.
Kip Krista Iskupitelja
Kip Krista Otkupitelja (portugalski: O Cristo Redentor) je kip koji prikazuje Isusa Krista na brdu Corcovado u Rio de Janeiru, Brazil. Skulptura je visoka 39.6 metara (od čega samo postolje ima visinu od 9.5 metara) i ima težinu od 700 tona, a nalazi se na 709 metara nadmorske visine. Izgrađena je od armiranog betona i steatita.
Povijest
Ideja o gradnji religioznog spomenika (Krist Iskupitelj simbol je kršćanstva) se prvi put pojavila 1859. godine. Prijedlog su dali otac Pedro Maria Boss i princeza Isabel. Ideja je opet uzeta u razmatranje 1921. godine, kada se približavala stogodišnjica nezavisnosti.
Prvi kamen temeljac je postavljen 4. travnja 1922., a radovi su započeli 1926. godine. Kip je napravljen u Francuskoj. U Brazil je prenesen u dijelovima 1931. godine. Radovi na kompleksu su trajali pet godina, a kip je svečano otvoren 12. listopada 1931.
Dana 8. srpnja 2007. proglašen je jednim od novih sedam svjetskih čuda.
Gvožđe(II) jodid
Gvožđe(II) jodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 309,654 Da.
Ogre (Letonija)
Ogre (njemački: Oger) je grad od 23,022 stanovnika u sredini Latvije.
Geografske karakteristike
Ogre se nalazi na ušću rijeke Ogre u Zapadnu Dvinu, udaljen 36 km istočno od glavnog grada Rige.
Sastoji se od tri kvarta (nezavisna naselja; Jaunogre (Novi Ogre), Ogra (centar) i Pārogra (uz rijeku po kojoj je dobio ime.
Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano 1206. kao selo sa njemačkim imenom Oger.
Ogre je jedan od rijetkih gradova u Latvije koji je započeo razvoj kao lječilište i ladanjsko mjesto. Izrastao je nakon što je otvorena željeznička pruga Riga - Daugavpils 1861., koja je prošla kroz mjesto. Okružen šumama, brdima i rijekama, pitoreskni Ogre brzo je postao popularan među bogatim građanima Rige koji su u njemu gradili vile. Već prije Prvog svjetskog rata bilo ih je oko 300. Ogre je dobio status grada 1928.
Privreda
Najveće firme su; TMMetal Baltic, Prometāls, Hansa Electronics, Fazer Bakeries i Our Home Vegetables.
Pobratimski gradovi
Ogre ima ugovore o pobratimstvu sa slijedećim gradovima ;
NGC 3126
NGC 3126 je galaksija u zviježđu Malom lavu.
El Veranito, Choix
El Veranito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Hodișești, Bistra
Hodișești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bistra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Coltura, Reggio Calabria
Coltura je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Balitas, La Yesca
Balitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1183 m.
Mimitla, Chiconcuautla
Mimitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1637 m.
Granja Ofelia, Salamanca
Granja Ofelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1716 m.
Los Hornos, Arteaga
Los Hornos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
San Juan, Camargo
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1477 m.
Gavello, Modena
Gavello je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Friendship, Ohio
Frendšip je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 351.
Strängnäs
Strängnäs čita se Strengnes je grad od 12,856 stanovnika na jugoistoku Švedske, on je i administrativni centar Općine Strängnäs od 32,419 stanovnika.
Geografske karakteristike
Strängnäs leži u Grofoviji Södermanland smješten duž južne obale Jezera Mälaren i po poluotoku Aspö, udaljen osamdesetak km zapadno od Stockholma, i pedesetak km od Södertäljea.
Historija
Nejasno je kad je Strängnäs nastao, zna se da je bio sjedište biskupije, što se spominje 1120., ali je najvjerovatnije to postao 1164. Nakon tog je osnivan dominikanski samostan - 1268. pa je naselje počelo dobijati gradske karakteristike. Gradski pečat spominje se 1315., osnivanje prvog ceha 1331., a sajmeni trg 1349. Strängnäs je povelju o statusa grada dobio - 1336.
Strängnäs je bio centralni trgovački punkt Södermanlanda, njegov godišnji sajam, zabilježen 1327., (vjerojatno je bio i stariji), održavao se sve do početka 19. vijeka. Strängnäs je procvjetao tokom kasnog srednjeg vijeka, zbog jačanja položaja biskupije.
Kao i većina drugih gradova Mälarena i Strängnäs je tavorio u prvoj polovici 19. vijeka, visoka smrtnost, niske stope nataliteta i spori rast stanovništva, bili su samo neki elementi te stagnacije. Ponovni procvat dogodio se između 1880. - 1920., kad je Strängnäs rastao brže od ostalih gradova. On se prije svega razvijao zahvaljujući svom bogatom zaleđu, a ne zbog industrije. Njegovom rastu pomoglo je i to što je postao jak garnizon, sjedište Regimente Södermanland. U to vrijeme izgrađene su škole i bolnice.
Nakon kratkog pada tokom 1920-ih i 1930-ih nastavio se rast grada, baziran na uslugama.
Rotunda, Rotunda
Rotunda je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Rotunda.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Virusni meningitis
Etiologija
Većina slučajeva virusnog meningitisa razviju se i nestaju bez da se definira precizna dijagnoza. Uzrok tome je nedostatak jakih i karakterističnih simptoma koji bi ukazivali na infekciju i shodno tome često se ne započinju precizni dijagnostički postupci, kao i poteškoće u uzgoju virusnih uzročnika u mikrobiološkim kulturama.
Najčešći uzročnici virusnog meningitisa jesu enterovirusi, koji se najviše šire među ljudskom populacijom u ljetnim mjesecima. U jednoj studiji provedenoj na 144 pacijenta s aseptičnim meningitisom, enterovirusi su bili uzročnici u 46 % slučajeva, slijedi herpes simplex virus tipa 2 s 31 % slučajeva, virus varicelle zoster 11 %, i herpes simplex virus tipa 1 s 4 % slučajeva. Učestalost i vrste uzročnika mogu varirati ovisno o zemljopisnom području.
Uzročnici virusnog meningitisa jesu :
U mnogim zemljama je cijepljenje uvelike smanjilo učestalost meningitisa kao komplikacije zaušnjaka, dječje paralize, vodenih kozica i ospica. Neke vrste arbovirusa pogađaju krajnje dobne skupine, te najčešće pogađaju starije osobe. Virusi ospica i zaušnjaka naprotiv izazivaju meningitis u adolescenciji.
Faktori rizika
Novorođenčad mlađa od mjesec dana i osobe s oslabljenim imunosnim sustavom su dvije posebno rizične skupine kod kojih se javljaju teške infekcije. Osobe s oslabljenim imunosnim sustavom (HIV, presađivanje organa, tretman imunosupresivnim lijekovima) posebno obolijevaju od meningitisa izazvanim citomegalovirusima i adenovirusima.
San Nicolás, Tuxpan
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Virusni meningitis
Patogeneza
Virusi mogu prodrijeti u središnji živčani sustav putem krvi il izravno neurološkim putem. Najčešći uzročnici virusnog meningitisa kao npr. enterovirusi pronalaze put putujući krvotokom, dok je manji broj virusa, kao npr. HSV-1, HSV-2 i VZV, u stanju prodrijeti do meningi putem živčanih vlakana, šireći se u suprotnom smjeru od živčanih signala (antidromski).
San Nicolás, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Joko - Invoca Dio... e muori
Joko - Invoca Dio... e muori je italijansko-zapadnonjemački vestern film snimljen 1968. godine u režiji Antonija Margheritija. Protagonist, koga tumači Richard Harrison, je razbojnik koji nastoji osvetiti prijatelje koji su bili okrutno ubijeni kako bi se netko dočepao njihovog plijena. Radnja prikazuje kako ga u njegovoj potrazi prati tajanstveni detektiv Pinkertonove agencije.
Virusni meningitis
Patogeneza
U prvoj fazi infekcije, virus se množi na razini zaražene sluzokože dišnog ili probavnog sustava, te kasnije ulazi u krvotok kojim se širi po cijelom tijelu. Ova se faza naziva primarna viremija. Većinu virusa zaustavljaju i unište organi retikuloendotelnog sustava (limfni čvorovi, slezena i jetra) koji imaju osnovnu ulogu odstranjivanja mikroorganizama. Ako je brzina razmnožavanja virusa veća od kapaciteta uništenja virusa od strane retikuloendotelnog sustava, broj virusnih čestica u krvi se povećava i dolazi do sekundarne viremije. U toj se fazi virus uspije probiti do središnjeg živčanog sustava kroz krvno moždanu barijeru. Točni mehanizmi prodora kroz barijeru još nisu do kraja razjašnjeni, najvjerojatnije kroz endotel kapilara.
NGC 3124
NGC 3124 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Virusni meningitis
Patogeneza
Neke pak vrste virusa prodiru do mozga i meningi retrogradno, putujući duž živčanih vlakana, što je dokazano kod poliovirusa, herpes virusa i arbovirusa. Živci kojima ovi virusi putuju su njušni (olfaktorni) živac i trodijelni živac (trigeminus).
Klinička slika
Dijagnoza virusnog meningitisa nije uvijek jednostavna. Kod djece i starijih osoba klinička slika može biti vrlo nejasna. Simptomatologija je vrlo slična bakterijskom meningitisu, s iznenadnom vrućicom, posebno oštrom glavoboljom i ukočenošću vrata. Kod određenog broja pacijenata moguća je pojava sekundarnih simptoma:
Kod nekih je pacijenata moguća pojava nepravilnih crvenih ili ljubičastih mrlja (petehija) po tijelu i sluznicama.
Kod novorođenčadi i vrlo male djece, simptomatologija može biti bitno drukčija u odnosu na odrasle osobe. Kliničku sliku kod djece karakteriziraju:
Kod novorođenčadi s još otvorenom fontanelom moguće je dodirom osjetiti povećan tlak i napetost kože koja ju prekriva, pa čak i blago povećane dimenzije glave.
Lumbalna punkcija
Osnovni dijagnostički postupak kod sumnje u virusni meningitis je lumbalna punkcija ili spinalni uzorak. Pri tome se igla uvede između dva kralješka i izvuče uzorak spinalne tekućine. Mikroskopska analiza cerebrospinalne tekućine (CST) omogućuje utvrđivanje broja bijelih krvnih zrnaca, a bojenje po Gramu utvrđuje radi li se o bakterijskom ili gljivičnom meningitisu. Citološkom analizom stanica prisutnih u cerebrospinalnoj tekućini moguće je isključiti mogućnost neoplastičnog meningitisa Virusni se uzrok meningitisa može pretpostaviti u slučaju negativnih rezultata bojenja i negativnih bakterijskih kultura, a u prisutnosti simptoma meningitisa. Prisutnost velikog broja linfocita u CST se smatra karakterističnim za virusni meningitis, iako u vrlo ranoj fazi bolesti (prva 24 sata) može biti prisutan velik broj polimorfonuklearnih leukocita, pogotovo za infekcije enterovirusom.