cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šajeni
Šajeni (engleski Cheyenne, izgovor "šaien"; u hrvatskoj i srpskoj stručnoj literaturi nazivani su imenom Čejeni; mađarski Csejen; češki Šajeni) su jedno od najznačajnijih prerijskih plemena jezičnog roda Algonquian koje je lutalo osobito krajevima oko rijeka Platte i Arkansas. Danas su podijeljeni na dva plemena od kojih Northern Cheyennes žive na rezervatu Tongue River u Montani i Southern Cheyennes koji u Oklahomi žive s plemenom Southern Arapaho (Nawathinehena). Prema Mooneyu Šajeni su 1780. zajedno sa Sutaio Indijancima brojali oko 3.500 duša. Godine 1904. broj Južnih Šajena je bio 1.903 a Sjevernih 1.409.
Ime
Šajeni sami sebe zovu tsétsêhéstâhese (tsitsistas), što dolazi od tsé- 'one who is'; tsêhést-, 'from there' ili 'of the same kind'. Arapaho Indijanci nazivali Šajeni "scarred people" (u Arapaho jeziku Hitäsi'na /ili/ Itasi'na), to jest ljude s brazgotinom, vjerojatno na rukama, jer su oni prema plemenskoj oznaci ponekad nazivani i Scarred Arms. (u Arapaho jeziku Hitäsi'na /ili/ Itasi'na), to jest ljude s brazgotinom, vjerojatno na rukama, jer su oni prema plemenskoj oznaci ponekad nazivani i Scarred Arms. Naziv njihovog imena upućivao bi da su Šajeni prakticirali neku vrstu skarifikacije po rukama.
Sam naziv 'Cheyenne' dobili su od Siouxa, koji su pripadali drugom jezičnom rodu, pa ih nisu razumjeli i nazvali ih "people of alien speech". Dolazi od Sha-hi'yena, Shai-ena, ili kod  Tetona  Shai-ela, 'people of alien spech,' od sha'ia, 'to speak a strange language'. Manje poznati nazivi za njih također su porijeklom od drugih stranih plemena. Kod Caddo Indijanaca bili su, prema svojim strijelama (na pruge) nazivani "striped arrows" (=Báhakosin). Ova dva plemena bila su očigledno u kontaktu jedino preko strijela, koje su upučivali jedni drugima. Ovo bi moglo vrijediti i za Hidatsa Indijance, koji su ih također po zapercima na strijelama nazivali I-ta-su-pu-zi (‘narod sa strijelama sa šarenim zapercima') ili "spotted arrow quills", njima srodni Crow također su ih zvali istim imenom, koji se tek nešto drugačije izgovara, a glasi I-sonsh'-pu-she. Vezu s imenom, opet preko strijela, nalazimo i kod Šošona i njihovog ogranka  Komanča, čiji naziv kao i u Caddo Indijanaca znači  "striped arrows" (u njihovom nazivu Päganavo). Caddoima srodni Kichai zvali su ih Nanoniks-kare'niki a pleme Wichita Niere'rikwats-kûni'ki.
Podjela - bande i ogranci
900px|thumb|left|Sun Dance
desno|mini|250px|Žena iz plemena Cheyenne
Ostale bande
desno|mini|250px|Indijanci Cheyenne, SAD.
Ratničke organizacije
Ratničke organizacije, postojale su slično kao i kod Arapaha i Kiowa.
Život i običaji
mini|left|Šajenska košulja, Woolaroc, Oklahoma. Šajeni po kulturi pripadaju prerijskim Indijancima, lovaca nabizone. U vrijeme dok su još obitavali oko 12 milja (19 km) južno od Lisbona u North Dakoti, okrug Ransom, oni su uzgajali konje, i imali metalne noževe. Luk, strijela i koplje bilo je glavno oružje. Glavno selo imalo im je oko 70 šatora. mini|Lovac na bizone Ralph Morrison, ubijen i skalpiran od šajena 1868, blizu Fort Dodgea, Kansas. Fotografirao William S. Soule (1836-1908). Obitelj (proširena) je najvažniji element društva kod Šajena, nakon čega dolazi banda i na kraju pleme kao cjelina. Ratna društva (Wolf Soldiers, Fox Soldiers, Dog Soldiers i Red Shields ili Bull Soldiers, i kasnije, Thunder Bows) Šajena funkcionirala su poput bratstava. Svako od ovih društava imalo je svoje vlastite rituale, svete objekte, simbole, kao i nošnju. Ono što nije slično vojnim društima drugih plemena, bilo je da dob nije bio faktor ulaska u neko društvo. Od 5 izvornih vojnih društava (gore navedenih) bili su najpoznatiji Dog Soldiers. Kasnije su ovim društvima još pridodana Wolf i Northern Crazy Dog. Kao i kod legendarnih ratnih društava Kiowa, i šajenska su na preriji izazivala strah i respekt.
Mitologija
Kako je nastao svijet
Ma'heo'o je čarobna snaga i stvaralac koji oduvijek živi u prostoru. On je stvorio vodu i sva bića, svjetlost i zrak. Uz pomoć liske (Fulica americana) koja je izvukla malo zemlje s dna velikog slanog jezera, on je stvorio zemlju na leđima Pramajke Kornjače (Grandmother Turtle).(Vidi širi prikaz u članku Šajenski mit o stvaranju)
Kratka povijest
okvir|Divlja vodena riža Zizania aquatica. Ova biljka raste po močvarama i jezerima u Wisconsinu i Minnesoti a Ojibwama je kruh nasušni, zbog nje su Šajeni i Siouxi, locirani nekada u tom području, morali bježati na zapad, na preriju, gdje su uskoro postali jednima od najpoznatijih plemena lovaca na bizone.
vidi Cheyenne,Northern i Cheyenne, Southern.
Cheyenne danas
Danas oko 8,000 Sjevernih Šajena živi na rezervatu Tongue River ili Northern Cheyenne. Rezervat se nalazi na rijeci Tongue u jugoistočnoj Montani a središte mu je gradić Lame Deer. Na rezervatu se nalaze St. Labre Indian School, federalna i plemenska uprava. Uz par kompanija koje tamo posluju, Indijanci se bave farmerskim i rančerskim poslovima, te sitnim biznisom.
Oko 8,000 Južnih Šajena živi u Oklahomi sa Southern Arapaho Indijancima (Moore, Liberty i Straus 2001).
Moderna ortografija šajenskog jezika
(upotrebljavana u školama Sjevernih Šajena i u ovom tekstu)
Šajenski jezik ima samo 14 slovo: a, e, o, h, k, ', m, n, p, s, š, t, v, x.
a ... kao hrvatski "a";
o ... između "o" i "u";
h ... kao njemački "h" u "Hans"
' ... kratak razmak u govoru;
š ... kao hrvatske "š";
v ... nekad kao "v"; drugi put (pre a ili o) između "v" i "u"; pre â, ê ili ô ... kao "f";
x ... kao njemački "ch" u "achtung"
â, ê, ô ... "šaputana" slova, prigušena slova; zadnje slova u riječi su prigušena uvijek;
á, é, ó ... viši ton u slovima a, e, o
skupina -âhe- (-kâhe-, -mâhe-, -nâhe-, -pâhe-, -sâhe-, -šâhe-, -tâhe-, -vâhe-)  ... kao "-khai", "-mhai-" ... "-fhai-"
skupina -ôhe- (-kôhe-, -môhe-, -nôhe-, -pôhe-, -sôhe-, -tôhe-, -vôhe-) ... kao "-khoi", "-mhoi-" ... "-fhoi-"
Čejeni i Hrvati
Kao zanimljivosti, valja navesti slučaj hrvatskog iseljenika Josipa Kralja iz Mrkoplja u Gorskom Kotaru ("Joseph King" iz "Mercopolisa" u "Mountain Reviru"), koji je bio živio i radio na Divljem Zapadu. On je u svojim dnevničkim zapisima, zabilježio da je bio čejenskim zarobljenikom od 1859.-1861.. Ipak, bio je u takvom statusu da je se s njime dobro postupalo, i zauzvrat je on Čejenima bio koristan kao obrtnik (kao vrsni majstor sa željezom, "liječio" je Čejenima oružje i popravljao željezariju), a čak je sudjelovao i u njihovim ratničkim pohodima; s druge strane, pazili su Čejeni da im ne umakne u tim akcijama. Nakon čejenskog poraza u jednoj bitci, uspio se osloboditi. (v. Jutarnji list, 14. siječnja 2007., str. 26.).
Yadhira Carrillo
Jadira Kariljo je meksička glumica i preduzetnica.
Ojos de Agua la Estancia, Aguascalientes
Ojos de Agua la Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1969 m.
Биљег
Биљег је насеље у Србији у општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 526 становника (према попису из 1991. било је 524 становника).Најстарија особа има 94 година Божидар Заакић.
Име
По народном веровању име је добио по некој хрватској принцези која је живела на овим просторима. Организовала је такмичење у ношењу. Свако ко мисли да заслужује руку те принцезе треба да је однесе на леђима до врха "Биљешке Чуке" и када је дошао ред на сељака у ког је принцеза била заљубљен он је пошао али на пидножију брда је умро. И она је рекла: " НА ОВОМ МЕСТУ ЋЕ ОСТАТИ БИЉЕГ" (белег)
Демографија
У насељу Биљег живи 414 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (40,0 код мушкараца и 43,5 код жена). У насељу има 154 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,42.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ejido Nicolás Bravo, San Juan Evangelista
Ejido Nicolás Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Ocuiltzapoyo, San Martín Chalchicuautla
Ocuiltzapoyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1060 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Lac La Belle, Wisconsin
Lak la Bel je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 290, što je 39 (-11,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Edward Turner Bennett
Edvard Tarner Benet (Hakni, Engleska, 6. januar 1797 — 21. avgust 1836) je bio britanski zoolog i pisac. Bio je stariji brat botaničara Džona Džozefa Beneta. Iako je učio da postane hirurg, njegovo glavno interesovanje je bila zoologija. Godine 1822. osnovao je entomološko društvo, koje je kasnije postalo zoološko društvo povezano sa Lineovim društvom Londona. Ono je predstavljalo polaznu tačku za nastanak Zoološkog društva Londona, čiji je Benet bio sekretar od 1833. do 1936, kada je preminuo.
Dela
Pored ovih dela, Benet je, zajedno sa G. T. Lejom, napisao i odeljak o ribama u delu „Zoology of Beechey's Voyage“, čije objavljivanje 1939. nije dočekao.
Acquaviva, Livorno
Acquaviva je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Crow Wing River
Obuhvaćeni su ugovorom sa Chippewama od 4. listopada 1842. kojim svoju zemlju prepuštaju SAD-u, a uz ostale potpisuju ga i njihove poglavice Po go ne gi shik (Bug-o-na-ghe-zhisk; Hole-in-the-Day/mlađi) i Son go com ick.
Hodge ih u svome članku naziva Crow-wing i za njih kaže da ih spominje Neill u Hist. Minnn., 386, 1858) kao jednu od Chippewa bandi čije se istoimeno selo nalazi na ušću rijeke Crow Wing, a 1826 potpisuju svoj prvi ugovor.
Danas potomaka vjerojatno imaju u plemenu Gichi-ziibiwininiwag ili Chippewa of the Mississippi, koje je Swanton nazivao Kechesebewininewug.
Tehuacán, Ocampo
Tehuacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Castelvetere in Val Fortore, Benevento
Castelvetere in Val Fortore je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 885 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Turner Entertainment
Tarner entertejnment je američka medijska kompanija koju je 4. avgusta 1986. osnovao Ted Tarner kao filijalu Metro-Goldvin-Mejera/Junajted artistsa (sadašnjeg Metro-Goldvin-Mejera).
Uz studio, kompanija ima i zbirku skoro svih filmova Metro-Goldvin-Mejer, filmove bivšeg Asošijejted artists prodakšn (filmove studija Vorner braders pre 1948. i crtane filmove studija Flečer o Mornaru Popaju). Dobijena su i prava na prikazivanje većine filmova iz zbirke kompanije RKO Rejdio pikčers, te nekih materijala Junajted artistsa iz perioda pre 1952. Tarner je kasnije preprodao studio, zadržavši filmoteku sa materijalima iz perioda pre 1986.
Tarner entertejnment ima značajnu ulogu u očuvanju i restauraciji starih filmova kao što su Kazablanka, Građanin Kejn, King Kong, Uskršnja parada, kao i originala Pevača džeza, prvog zvučnog filma. Filmovi se distribuiraju i prikazuju na mnogim kanalima širom sveta. Tarner entertejnment emituje filmove studija RKO Rejdio pikčers, Nju lajn sinema (1994-1996), Nest entertejnment, kao i šou-programe kanala TBS, TNT (televizijski kanal), Kartun netvork i PBS (1994-2004).
Danas je Tarner entertejnment deo kompanije Tajm Vorner, ali nastavlja da čuva nasleđenu filmoteku sa filmovima kao što su Giliganovo ostrvo, Čarobnjak iz Oza, Božićna priča, Prohujalo s vihorom i svi crtani filmovi o Tomu i Džeriju.
USS Lawrence (DD-8)
USS Lawrence (DD-8), osmi razarač klase Bainbridge u sastavu američke ratne mornarice. Ime je dobio po Jamesu Lawrenceu.
Operativna uporaba
Dodijeljen 2. Torpednoj Flotili, Lawrence je služio duž Istočne obale i u Karibima preko četiri godine. Ljeti je sudjelovao u vježbama uz obale Nove Engleske a zimi uz Key West. U Philadelphiji je 14. studenog 1906. povučen iz uporabe.
U službu je vraćen 23. srpnja 1907. kako bi s Torpednom Flotilom nastavio djelovanje u okolici Norfolka sve do proljeća kada je sudjelovao u plovidbi oko Južne Amerike do San Diega kao podrška Velikoj Bijeloj Floti.
Zapovjednici
Izvor podataka:
Yorktown, Virginia
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 195, što je 8 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cantoncello, Napoli
Cantoncello je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Fond du Lac Chippewa
mini|Plemenska zastava rezervata Fond du Lac Fond du Lac Chippewa (Nagaajiwanaang, ili Fond du Lac Band of Lake Superior Chippewa; na svome jeziku sebe nazivaju Wayekwaa-gichigamiing Gichigamiwininiwag "Lake Superior Men at the far end of the Great Lake") jedna od bandi Chippewa Indijanaca danas nastanjeni na rezervatu Fond du Lac ili Nah-Gah-Chi-Wa-Nong (Nagaajiwanaang, =where the river stops ) u Minnesoti u okruzima Carleton i St. Louis.
Hodge ih locira na rijeci St. Louis kod jeuera Fond du Lac u istočnoj Minnesoti. Danas su jedna od 6 bandi plemena Minnesota Chippewa Tribe. Rezervat je utemeljen ugovorom LaPointe Treaty (1854). Federalno su priznati pod imenom Fond du Lac Band of Lake Superior Chippewa. Plemensko središte nalazi se u Cloquetu (Mookamiing, Mookamaaninigamiing) ,drugo naselje je Nagaajiwanaang ili Fond du Lac.
Ime Fond du Lac došlo je po indijanskom selu na ušću rijeke St. Louis River kojeg su tako prozvali Francuzi. .
Populacija 107 (1905). Druga Nagaajiwanaang banda poznata kao Naicatchewenin First Nation živi u Ontariju.
Daria Lorenci
Daria Lorenci (Sarajevo, 13. travnja 1976.), bosanskohercegovačka i hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica. Nećakinja je bosanskohercegovačkog slikara Davorina Odića.
Karijera
Daria Lorenci rođena je u Sarajevu, a u Zagreb se seli 1992. godine zbog ratnih okolnosti u rodnom gradu. Iako Akademiju dramske umjetnosti upisuje u drugom pokušaju, jedna je od najnagrađivanijih hrvatskih kazališnih, filmskih i televizijskih glumica. Svoju karijeru započinje u kazalištu nastupajući u nezavisnim kazališnim kućama kao što su Teatar Exit i Teatar ITD gdje ostvaruje mnoštvo uloga za koje je redovito dobivala odlične kritike, te brojne nagrade kao što su Nagrada hrvatskog glumišta, Zlatni smijeh, Veljko Maričić, Nagrada festivala glumca, Marul, Nagrada festivala Zlatni lav itd. 2008. postaje članica ansambla GK Trešnja.
1997. se prvi put udaje. Od onda nosi prezime Lorenci, koje je zadržala i nakon rastave tri godine poslije.
Filmski debi ostvaruje 2003. u filmu Zvonimira Jurića, “Onaj koji će ostati neprimjećen”. Ipak, ulogu koja će ju obilježiti igra godinu dana kasnije u hvaljenom filmu Ognjena Sviličića, “Oprosti za kung fu”. Riječ je o ulozi djevojke iz Zagore koja ostaje trudna te se iz Njemačke vraća svojim konzervativnim roditeljima. Za tu ulogu je dobila Zlatnu arenu za glavnu žensku ulogu na festivalu u Puli, a film je prikazan na dvadesetak inozemnih festivala.
Već ju je 2005. u velikoj anketi filmskih profesionalaca i kritičara hrvatski filmski časopis Hollywood svrstao u 20 najboljih hrvatskih filmskih glumica svih vremena.
Nakon velikog uspjeha filma "Oprosti za kung fu" igra manje uloge u uspješnim filmovima “Sve džaba” Antonia Nuića i “Armin” Ognjena Sviličića. Glavne uloge igra u filmovima “Teško je biti fin” Srđana Vuletića, "Iza stakla" Zrinka Ogreste i "Neka ostane među nama" Rajka Grlića. Slijede brojne uloge u mnogim hrvatskim filmovima. Godine 2008. se udala za slovenskog redatelja Emila Flatza.
Časopis Globus ju je u svibnju 2010. u velikom tematu posvećenom novim hrvatskim filmskim glumcima proglasio jednom od predvodnica vrlo uspješne generacije hrvatskih filmskih glumica koje su se na početku 21. stoljeća potvrdile kao skupina najtalentiranijih i najzaposlenijih u regiji (uz Jadranku Đokić, Zrinku Cvitešić, Leonu Paraminski, Natašu Janjić i Mariju Škaričić.)
2011. godine briljira u naslovnoj ulozi Marije Jurić Zagorke u predstavi Zagorka Ivice Boban i produkciji Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu, u sklopu njihove jubilarne 150. sezone. Iako je predstava dobila loše kritike, svi su bili oduševljeni njenom interpretacijom naslovne junakinje. U rujnu 2011. godine postala je članica drame Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu
Ürzig
Ircih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 882 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231125.
Kalip iz Kizika
Rođen je u Kiziku, učio je kod Eudoksa iz Knida na Platonovoj Akademiji. Takođe je radio i sa Aristotelom na Liceju, što znači da je bio aktivan u Atini pre Aristotelove smrti 322. Osmatrao je kretanja planeta i pokušao da upotrebi Eudoksov obrazac povezanih sfera da objasni njihovo gibanje. Ali, našao je da 27 sfera nije dovoljno za to, pa ih je dodao još sedam i dobio ukupno 34. Prema opisu u Aristotelovoj Metafizici (XII.8), dodao je dve sfere za Sunce, dve za Mesec i po jednu za Merkur, Veneru i Mars.
Pažljivo je merio dužine godišnjih doba, našao je da iznose (počevši od prolećne ravnodnevice) 94, 92, 89 i 90 dana. Ova varijacija u godišnjim dobima implicira varijaciju u brzini Sunca, koja se zove solarna anomalija. Takođe je nastavio delo Metona Atinskog - merenje dužine godine i konstrukciju preciznog lunisolarnog kalendara. Metonski ciklus ima 19 tropskih godina i 235 sinodičkih meseci u 6940 dana. Kalipski ciklus je bolje od Metonovog ciklusa sinhronizovao lunarne i solarne godine, time što je izostavio jedan dan u 4 Metonova ciklusa (76 godina), čime je kalipski 19-godišnji ciklus dobio dužinu od 6939 i ¾ dana, ili tačno 365 i ¼ dana po godini, skoro tri stoleća pre julijanskog kalendara.
Deljenje Metonovog i Kalipovog perioda sa 235 daje dužine njihovih kalendarskih meseci, koje odstupaju za 1,9 minuta odn. 22 sekunde od tačne vrednosti. Nema dokaza da je iko znao za kasniji kanonski Vavilonski mesec dužine 29 dana, 12 sati i 44+1/18 minuta, do 3. veka pne., kada su i Meton i Kalip bili mrtvi. Kalip je započeo svoj prvi ciklus na letnju dugodnevicu 330. pne. (28. jun/lipnja po proleptičkom julijanskom kalendaru). Kasniji astronomi su koristili ove cikluse za datiranje osmatranja. Kalipov 76-godišnji ciklus lunisolarnog kalendara se pojavljuje na Antikiterskom mehanizmu, starogrčkom astronomskom računalu i osmatračkoj spravi iz 2. stoleća pne., jer Mehanizam ima brojčanik za Kalipov ciklus a "76 godina" se pominje u grčkom tekstu uputstva za upotrebu ovog starog uređaja.
Eksterni linkovi
(na engleskom:)
El Malpaso, Amatepec
El Malpaso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1100 m.
Gamiskwakokawininiwak
Gamiskwakokawininiwak /‘men or people of the place of much red cedar’ ,/ jedna od bandi Chippewa Indijanaca čiji je rani dom bio blizu izvora rijeke Mississippi, točnije kod jezera Cass Lake u Minnesoti, u njihovom jeziku poznato kao Gaa-miskwaawaakokaag ('place of red cedar'). Indijanci što su živjeli uz Cass Lake pripadali su široj skupini poznatoj kao Pillager ili Mukmeduawininewug (Mekamaadwewininiwag). Godine 1855. smješteni su na rezervat Cass Lake danas dio rezervata Leech Lake.
Bihaćka operacija
mini|Partizani u [[Bihaćka republika|oslobođenom Bihaću.]] minijatura|Drug [[Tito vrši smotru jednog bataljona 3. krajiške brigade posle borbi za Bihać, u Bihaću novembra 1942. godine.]] Bihaćka operacija je jedna od najvećih pobeda NOV i POJ u 1942. godini. U njoj je osam brigada NOVJ pod komandom Operativnog štaba za Bosansku Krajinu uništilo ustaško-domobranski garnizon u Bihaću i okolnim mestima i nanelo neprijatelju značajne gubitke. Bitka za grad trajala je od 2. do 4. novembra 1942., i nastavila se nastupnim maršem jedinica NOVJ protiv ostataka razbijenih jedinica i demoralisanih okolnih garnizona. Razbijen je ustaški 4. djelatni stajaći "sdrug" (brigada) i delovi 12. domobranske pješačke pukovnije. Ovo je bila jedna od najvećih u dugom nizu pobeda NOVJ nad snagama NDH koje su uzdrmale NDH i veoma ograničile domen važenja njenih ustanova.
Broșteni, Produlești
Broșteni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Produlești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Carmen Maura
Carmen García Maura (Madrid, 15. septembar 1945. -) je španska glumica, najpoznatija po ulogama u filmovima znamenitog režisera Pedra Almodovara.
Bihaćka operacija
Osvajanjem Bihaća povezana je slobodna teritorija u Bosanskoj Krajini i centralnoj Bosni sa slobodnom teritorijom u Dalmaciji. Lici, Kordunu i na Baniji. Tako je formirana neprekidna slobodna teritorija od Karlovca do Livna na kojoj su obrazovane mnoge vojne i civilne institucije, poznata kao Bihaćka republika ili Titoland (po Nemcima). Oslobođeni Bihać postao je vojno, političko i kulturno središte Narodnooslobodilačkog pokreta.
Operativna situacija pre Bihaćke operacije
Narodnooslobodilački pokret u zapadnim krajevima Jugoslavije u drugoj polovini 1942. godine bio je u velikom usponu. Od partizanskih odreda stvarane su brigade kao čvrste i pokretne vojne formacije. U središnjim oblastima Bosne operisala je grupa od sedam brigada pod neposrednom komandom Vrhovnog štaba. U Bosanskoj Krajini je do početka Bihaćke operacije formirano 6, u Hrvatskoj 18 i u Sloveniji 4 brigade NOVJ. Od ovih snaga Vrhovni štab je 1. novembra formirao 3, a zatim 8. novembra 1942. još pet divizija. Osim njih, postojao je i znatan broj teritorijalnih partizanskih odreda i samostalnih Bataljona i četa.
U Bosni su partizani od ustaša i domobrana oslobodili veliki broj mesta: Drvar, Bosanski Petrovac, Ključ, Glamoč, Mrkonjić-Grad, a vođene su borbe protiv Italijana i četnika za Bosansko Grahovo, protiv Nemaca i ustaša za Jajce i protiv Italijana, ustaša i četnika za Livno. U Hrvatskoj su partizani držali Korenicu, Vojnić, Vrginmost i veći broj manjih mesta.
Kroz Bosansku Krajinu i preko Korduna prolazila je demarkaciona linija između italijanske i nemačke okupacione zone. Italijani su se tokom 1942. ograničili na držanje manjeg broja važnijih garnizona, uglavnom u obalnom pojasu. Tu su bile stacionirane glavne snage V, XVIII i VI korpusa italijanske Druge armije. Teritoriju su pokušavali da kontrolišu uz pomoć četnika i drugih kvislinških formacija (MVAC - Militia Atnicommunista Volontaria), dok su većinu naseljenih mesta u unutrašnjosti prepustili snagama NDH.
U svojoj okupacionoj zoni u severnom delu Bosne Nemci su držali 714. i 718. posadnu diviziju. U maju 1942 proglasili su tu oblast ratnim područjem, tako da su snage NDH i lokalni četnici u oblasti bili pod neposrednom komandom divizijskih štabova.
Značaj Bihaća
Prema administrativnoj organizaciji NDH, Bihać je bio administrativno sedište Velike župe Krbava i Psat. U Bihaću su se nalazile brojne civilne i vojne ustanove. Osim toga, Bihać je bio vojna baza za ofanzivno delovanje protiv jedinica NOVJ i ključno utvrđenje na strateški važnoj komunikaciji između jadranske obale i doline Save.
Bihać je takođe bio baza ustaških zločinaca koji su tokom 1941. i 1942. počinili brojne masakre u gradu i okolnim selima nad srpskim i jevrejskim civilima.
Za partizane, Bihać je bio središte oblasti sa znatnim ekonomskim i mobilizacijskim potencijalom. Okupaciona uprava u Bihaću razdvajala je slobodnu teritoriju u zapadnoj Bosni od slobodne teritorije u Hrvatskoj. Relativno izolovan bihaćki garnizon predstavljao je perspektivu vojničkog uspeha i zadobijanja znatnog plena u oružju i vojnom materijalu.
Tok operacije
thumb|Partizani vozom kreću iz Mliništa na front, novembra 1942.
Na predlog Operativnog štaba za Bosansku Krajinu, na osnovu raspoloživih podataka o neprijatelju, Vrhovni štab izdao je 18. oktobra 1942. OŠ za Bosansku krajinu naređenje za izvođenje operacije, a Glavni štab Hrvatske naređenje za sadejstvo u operaciji i stavljanje na raspolaganje 3 brigade. Napad je trebalo da bude izveden do 5. novembra.
Suprotstavljene snage
Operativni štab za Bosansku Krajinu za Bihaćku operaciju prikupio je 5 svojih brigada:
Osim ovih, štabu su za operaciju stavljene na raspolaganje 3 brigade OŠ Hrvatske: U napadu je učestvovao i mešoviti artiljerijski divizion OŠ za Bosansku Krajinu, sastava: 3 haubice 100-{mm}-, 4 brdska topa i jedna baterija protivoklopnih topova.
Odbrana Bihaća raspolagala je sledećim jedinicama:
Za odbranu Bihaća neprijatelj je raspolagao sa četiri haubice 100 -{mm}- od kojih su se dve nalazile u gradu, a dve na Hadžiabdića brdu.
Ukupna jačina ovih jedinica u vreme napada iznosila je oko 4.000 ljudi.
Ustaše su bile izuzetno motivisane za odbranu, jer su bile svesne svojih počinjenih zločina i kazne koja ih čeka ukoliko budu savladani. U domobranskim jedinicama motivisanost za borbu bila je vrlo niska.
Organizacija neprijateljske odbrane
Odbrana Bihaća bila je kružna, i to u dva pojasa. Spoljašnja odbrana Bihaća sastojala se iz isturenih posada raspoređenih po okolnim mestima i lokalitetima. Neka od ovih mesta bila su dobro utvrđena i teško osvojiva, na primer Izačić i Ostrožac. Nedostatak spoljašnje odbrane sastojao se u tome što nije bila u potpunosti vatreno povezana između sebe, što je ostavljalo napadaču mogućnost iznenadnog prikrivenog upada kroz odbranu.
Unutrašnja odbrana sastojala se iz niza međusobno povezanih dobro utvrđenih uporišta. Naročito su dobro bili utvrđeni Somišlje i Žegar sa Žegarskom alejom i Borikom na levoj obali Une.
Neprijateljske snage u Bihaću bile su dovoljno brojne, snabdevene i utvrđene da odbiju svaki eventualni napad, ili u krajnjem slučaju da se održe do dolaska eventualne pomoći iz drugih uporišta.
El Toro, Cabo Corrientes
El Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Bihaćka operacija
Plan napada
Prema planu Operativnog štaba, trebalo je sa četiri brigade izvršiti jednovremen koncentričan napad na Bihać i obezbediti se potrebnim snagama sa pravca Bosanske Krupe i Cazina. Istovremeno, napasti na Ličko Petrovo Selo radi obezbeđenja od eventualriog neprijateljevog dejstva iz Slunja, Otočca i Gospića.
Da bi se slomio dobro organizovana odbrana Bihaća bilo je izuzezno poželjno očuvati tajnost operacije do samog trenutka napada. Takođe, da bi se smanjila verovatnoća intervencije iz drugih garnizona, Naređeno je pojačavanje svih dejstava na udaljenim pravcima, prema Bosanskom Novom, Sanskom Mostu i u istočnoj Baniji, radi stvaranja utiska kod neprijatelja o neposrednoj opasnosti.
Nakon savladavanja otpora u Bihaću, razviti ofanzivna dejstva ka severu, severoistoku i severozapadu, uništiti povezane posade i zadobijenu inicijativu i uzdrmanost neprijatelja.
Tok borbe
minijatura|Ofanziva proleterskih i udarnih brigada u zapadnu bosnu i Bihaćka operacija.
Jedinice su morale da savladaju znatne razdaljine do polaznih položaja za napad. Pokreti radi koncentracije snaga počeli su 28.10. Jedinicama je naređene o napadu sa specifikovanim ciljem i detaljima o angažovanju jedinice objavljeno tek 1. novembra. Međutim, pokreti jedinica i njihov smer nisu mogli ostati tajna ni za borce ni za narod. Činjenica da je ipak postignuto iznenađenje govori o jedinstvu naroda i vojske u tom kraju i o nemoći vlasti NDH da uspostavi svoju obaveštajnu službu.
Napad je počeo 2. novembra u 21:30. Znak za početak napada dat je ispaljivanjem granata iz dve haubice na uporište Somišlje. Jedinice NOVJ postigle su puno iznenađenje - u trenutku napada u gradu je još gorelo električno osvetljenje.
Jedinice su podišle objektima za napad, a Prvi bataljon Druge krajiške brigade pod komandom narodnog heroja Ranka Šipke uspeo je neopažen da se ubaci u sam grad, u deo na desnoj obali reke Une. Prvi bataljon Prve krajiške brigade provukao se neopažen između neprijateljskih spoljašnjih uporišta, i energičnim jurišem za samo deset minuta zauzeo Somišlje, najjače ustaško utvrđenje sa leve strane reke Une.
Istovremeni udar na spoljašnju i unutrašnju liniju odbrane, kao i iz samog grada, dezorganizovao je ustaško-domobransku odbranu. Tokom prve noći 8. banijska brigada uništila je neprijateljska uporišta na severozapadnom pravcu, likvidirala posadu iz Izačića koja je pokušala da se probije u grad, prodrla u deo grada na desnoj obali Une, zauzela železničku stanicu i okolne objekte i povezala se sa Drugom krajiškom brigadom. Druga krajiška prodrla je u deo grada na desnoj obali Une sa istočnog pravca čisteći usput manja neprijateljska uporišta. Tokom noći ove dve brigade zaposele su celokupno područje grada izuzev dve utvrđene zgrade iz kojih je neprijatelj još pružao otpor. Ovaj otpor likvidiran je tokom prepodneva 3. novembra.
U delu grada na levoj obali Une otpor je bio jači i organizovaniji. Prva i Treća krajiška brigada likvidirale su spoljašnja utvrđenja, a najveći uspeh bilo je zauzimanje Somišlja. Sa ovih položaja ove dve brigade izvršile su napad na dobro utvrđeni ustaški logor u Žegaru. Međutim, ustaše su odbile ovaj napad i u 4 sata preduzele protivnapad sa namerom da ponovo ovladaju Somišljem. Ovaj napad bio je odbijen. Tokom cele noći i narednog dana nizali su se napadi i protivnapadi obe strane.
Tokom prepodneva ustaška komanda iz Bihaća uporno je tražila "motorizovani sdrug" kao pomoć od Glavnog stožera. Ispade ustaša iz Bosanske Krupe i Cazina u pravcu Bihaća uspešno su neutralisale Šesta krajiška i Četvrta kordunaška brigada. Glavni stožer domobranstva zatražio je pomoć od nemačke komande, međutim general Štal, komandant 714. divizije, odbio je zahtev navodeći kao obrazloženje intenzivne partizanske aktivnosti "na Šamarici, u okolini Dvora i Bosanskog Novog". Posada u Bihaću jedino je dobila nekoliko naleta avijacije kao pomoć.
Prva i Treća krajiška preduzele su odlučni napad na Žegar 3. novembra u 15:00. Ustaše su se branile sa fanatičnom upornošću, do poslednjeg. Ipak, uporište je savladano. Nakon toga ove brigade nastavile su napredovanje lomeći uzastopni ustaški otpor i tokom poslepodneva i sledeće noći ovladale delom grada do kanala u centru grada. Oko mostova preko kanala rasplamsala se borba sa naizmeničnim napadima obe strane. 4. novembra u 12 sati Prva i Treća kraiška brigada izvršile su juriš preko mostova i po cenu znatnih gubitaka prešle kanal. Poslednji ustaški otpor slomljen je oko 16 časova istog dana. Ovako je borbu na kanalu opisao Đuro Knežević, jedan od učesnika, desetar u Drugoj četi Trećeg bataljona Prve krajiške brigade:
Bihać je oslobođen posle 42 sata neprekidne borbe, 4. novembra oko četiri sata posle podne. Ostatak ustaške posade koji je uspeo da se izvuče iz grada u pokušaju da se probije do Cazina, upao je tokom noći 4./5. novembra u za tu svrhu postavljenu zasedu dva bataljona Pete i Šeste krajiške brigade. Uprkos velikih gubitaka, zahvaljujući bezuslovnoj rešenosti, grupa ustaša uspela je da se probije preko položaja ovih bataljona.
Nastavak operacije
U Bihaću je kao posadna jedinica ostavljena Treća krajiška brigada, a ostale jedinice odmah su upućene prema okolnim neprijateljskim gradovima radi eksploatacije uspeha.
Druga krajiška brigada upućena je još u toku noći u pravcu Bosanske Krupe radi sadejstva Šestoj krajiškoj prilikom napada na ovo mesto. Međutim, 32. ustaška bojna i lokalne ustaške snage nisu sačekale napad, već su se u toku iste noći evakuisale u Bosanski Novi.
Osmoj banijskoj brigadi 4. novembra u 17 časova naređeno je da odmah krene preko S. Brekovice i Ostrošca ka Cazinu i da se poveže sa jedinicama 5. krajiške (kozarske) i 6. krajiške brigade koje su se nalazile na sektoru Ostrošca.
U vremenu od 5. do 15. novembra snage Operativnog štaba za Bosansku krajinu oslobodile su Bosansku Krupu, Otoku, Cazin i Bužim, kao niz drugih naseljenih mesta, i blokirale neprijateljeve snage u Bosanskom Novom. Za to vreme snage Glavnog štaba Hrvatske oslobodile su Slunj, Cetingrad, Veliku Kladušu, Vranograč i niz drugih naseljenih mesta.
Rezultati operacije
minijatura|Veliki narodni zbor u oslobođenom Bihaću 1942. na kome je govorio Vrhovni komandant Tito. minijatura|Deo omladinske delegacije za vreme održavanja 1. kongresa [[Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije|USAOJ-a u Bihaću, 27. decembra 1942. S leva na desno: 1. Boško Matić, 2. Ćikalo, 4. Pavle Bojčević, 5. Dragica Đurošević. U sredini Boško Buha.]] Bihaćkom operacijom znatno je uvećana i povezana slobodna teritorija. U borbama 2.-4. novembra ubijeno je oko 800 ustaških i domobranskih vojnika i oficira, a zarobljeno je 835 vojnika i 35 oficira sa podžupanom na čelu. Zaplenjeno je 8 artiljerijskih oruđa (4 haubice, 3 protivtenkovska i 1 brdski top), 2 minobacača, i preko 1.500 pušaka, automata i mitraljeza. Jedinice NOVJ imale su 130 poginulih i preko 200 ranjenih boraca.
Zarobljeni domobrani su većinom razoružani i pušteni, dok su ustaše uglavnom streljane. Ova praksa provođena je javno, tako da je Vrhovni štab 18. novembra izdao saopštenje o streljanju 130 ustaša zarobljenih u Bihaću.
Bihać je postao središte slobodne teritorije poznate kao Bihaćka republika. U Bihaću su se odvijale žive i značajne vojne, političke i kulturne aktivnosti. Krajem novembra održano je prvo zasedanje AVNOJ-a i USAOJ-a.
O borbama za Bihać Branko Ćopić napisao je knjigu „Delije na Bihaću“.
Jedinice NOV i POJ su sa teritorije Bihaćke republike vršile ofanzivna dejstva na okolne garnizone i diverzije na komunikacije. Vođene su protiv Nemaca i ustaša borbe za Jajce, Bosanski Novi i Sanski Most, a protiv Italijana, ustaša i četnika borbe za Livno.
Bihać je bio slobodan do 29. januara 1943, kada ga je, u sklopu operacije Vajs I zauzela nemačka 7. SS divizija.
La Sierrilla, Tumbiscatío
La Sierrilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
DPPC
Termin DPPC ima više značenja.
Castillon-de-Castets
Kastijon de Kaste je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 215 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 56 m, a minimalnoj 12 m).
Masserie Porfilio, Isernia
Masserie Porfilio je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 945 m.
Gasakaskuatchimmekak
Gasakaskuatchimmekak, jedna od brojnih nekadašnjih bandi ili sela Chippewa Indijanaca koji su obitavali vjerojatno na području Minnesote (Hodge), ali njihova točna lokacija ostala je nepoznata. Pod ovim se imenom kasnije više ne spominju. Možda je ranija varijanta od Gaa-zagaskwaajimekaag, ime rezervata na kojem dana žive Leech Lake Chippewa.
Navono, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 817 m.
Guayabo de Ruiz (razvrstavanje)
Guayabo de Ruiz ima više značenja:
Walter Tevis
Walter Stone Tevis (28. februar 1928 - 8. august 1984) bio je američki književnik, najpoznatiji po romanima The Hustler i The Man Who Fell on Earth, koji su poslužili kao predložak za hvaljene filmove.
Djela
Some of these stories were reprinted in 1981 in Far from Home:
Antillo, Messina
Antillo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 912 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 428 m.
Zacatal, San Juan Evangelista
Zacatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
El Paraíso, Santa Cruz Xoxocotlán
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 623 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1571 m.
Lyon
Lyon je, nakon Pariza i Marseilla treći po veličini grad u Francuskoj. S okolnim mjestima čini drugu po veličini urbanu regiju u Francuskoj.
Zemljopisni položaj
Grad se povezuje s okolnim mjestima koja su spojena s njim u metropolitansku regiju koja je druga po veličini u Francuskoj (metropolitanska regija Rhône-Alps). Nedaleko su satelitski gradovi Saint Etienne, Roanne, Annonay i Mâcon. U blizini grada su na Alpama turistička odredišta Grenoble i Chambéry.
Na prostoru grada se miješaju utjecaji umjerene (koja prevladava) i sredozemne klime (koja prodire dolinom Rhône). Ljeta su topla, ali nisu prevruća. Količina padalina nije velika.
lijevo|250px|thumb|Bazilika Notre-Dame de Fourvière lijevo|250px|thumb|Katedrala lijevo|250px|thumb|Stara gradska vijećnica lijevo|250px|thumb|Rimsko kazalište
Urbana konfiguracija
Grad je podijeljen na tri dijela: ville (grad), rimskoga podrijetla, diže se na desnoj obali Saone; nouvelle ville (novi grad) sa suvremenijim četvrtima na lijevoj obali Rhone; ville centrale (središnji grad) na poluotoku kojeg tvore dvije rijeke.
Ime
Ime Lyon dolazi od latinskog imena grada Lugdunum koje je prema zakonitostima francuskog jezika prešlo u Lyon. Ime Lugdunim je keltskog porijekla. Dolazi od imena keltskog boga Lugusa i riječi dunum što znači tvrđava. Ime Lugus dolazi od riječi leuk što znači svjetlo, te Lugdunum znači tvrđava svjetla.
Povijest
Lyon je 43. pne. osnovao Cezarov vojskovođa Munatius Plancus. Grad je stvoren na mjestu postojećeg keltskog naselja. Grad je bio na strateški važnom položaju odakle polaze najvažnije rimske ceste u Galiji. Ubrzo je postao najveći grad u Galiji i upravno središte provincije. U gradu su rođeni rimski carevi Klaudije i Karakala. U kršćanskom razdoblju je lyonska nadbiskupija bila najvažnija u Galiji, te lyonski nadbiskup i danas nosi titulu "primas Galije".
Nakon što su 437. godine Huni razorili grad Worms, izbjeglice su se naselile u Lugdunumu. 461. je stvoreno Burgundijsko kraljevstvo i Lugdunum je postao glavni grad. Nakon Verdunskog sporazuma 843. je pripao Lotarovom Kraljevstvu, a kasnije je postao dio Kraljevstva Arles. U 14. st. je postao dio Francuskog Kraljevstva. Lyon je bio drugi najznačajniji grad Francuske, nakon Pariza.
U 15. st. se Lyon razvija kao važan trgovački centar s posebno značajnim sajmovima. Posebno je značajan centar trgovine talijanskih trgovaca s Francuskom. Grad postaje i najvažniji francuski bankarski centar. 1479. se osniva burza. 1572. dolazi do progona protestanata nakon Bartolomejske noći.
U 19. st. je Lyon postao značajan industrijski centar, posebno tekstilne industrije koja se temelji na jakoj tradiciji prerade svile koja je u gradu postojala još od srednjeg vijeka. 1862. je sagrađena prva funkcionalna uspinjača u svijetu između Lyona i La Croix-Roussea. Tokom 2. svj. rata je u Lyonu bilo jako djelovanje pokreta otpora, te čak postoji i muzej otpora.
Kultura i znamenitosti
Lyon se smatra francuskim gastronomskim središtem. Grad ima veliku tradiciju kinematografije koju su pokrenuli izumitelji filma braća Lumière koji su djelovali u Lyonu.
Promet
Lyon se nalazi na značajnom geografskom položaju, te je važno prometno križište koje spaja sjevernu Francusku s Mediteranom. Značajan je smjer dolinom Rhône koji je najvažniji prometni pravac između Sredozemlja i ostatka Francuske. Značajan je i riječni promet rijekama Rhônom i Saônom koji također veže srednju Francusku sa Sredozemljem. Važna je zračna luka Saint-Exupéry.
Gospodarstvo
Lyon je već četiri stoljeća glasovit po svojoj tekstilnoj industriji, a u novije doba pretvorio se u važno trgovačko središte; razvile su se također kemijska i mehanička industrija.
Zanimljivosti
U Lyonu je sjedište Interpola, svjetskog policijskog udruženja.
Korita (Bijelo Polje)
Korita je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 346 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 402 stanovnika).
Demografija
U naselju Korita živi 231 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,9 godina (31,4 kod muškaraca i 32,5 kod žena). U naselju ima 74 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,68.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Bitka kod Forum Galloruma
Bitka kod Forum Galloruma se odigrala za vrijeme mutinskog rata u Sjevernoj Italiji između rimskih trupa vjernim Senatu pod komanduom Panse i Aula Hircija na jednoj, te trupa vjernih odmetnutom prokonzulu Marku Antoniju na drugoj strani. U njoj je Antonije pokušao senatske trupe tući počesno, odnosno s dvije legije je napao Pansu prije nego što se ovaj spojio sa snagama Aula Hircija. Činilo se da je pokušaj uspio te je Pansina vojska razbijena, a sam Pansa smrtno ranjen. Međutim, prije nego što je bitka završila, na bojištu su se iznenada pojavile Hircijeve trupe i s boka udarili u Antonijevu iscrpljenu vojsku. Ona je razbijena, a Antonije se tek zahvaljujući konjici uspio povući u svoj utvrđeni logor. Sedam dana kasnije su Antonije i sjedinjena senatska vojska sudarili u bitci kod Mutine.
Traffic (film, 2000)
Traffic je američki igrani film režisera Stivena Soderberga 2000. godine. Po žanru je kriminalistički, i predstavlja adaptaciju britanske mini-serije Traffik iz 1989. godine. Radnja prati živote naizgled nepovezanih likova u SAD i Meksiku - narkomana, krijumčara, policajaca, političara - koje međusobno povezuje trgovina drogom.
Dobitnik je Oskara za najbolju režiju, montažu, najbolji adaptirani scenario i najbolju sporednu mušku ulogu.
U Srbiji je prikazan pod naslovom Putevi droge.
El Chamalito, Ocampo
El Chamalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Karun (jezero)
Karakteristike
Jezero Karun ima površinu od 233 km², dugo je 40 km od zapada prema istoku a široko je do 5,7 km. Prosječno je duboko 4,2 m a leži u geološkoj depresiji na 43 metra ispod mora.
left|thumb|260px| Pogled na jezero
Slatkom vodom iz Nila ga puni kanal Bar Jusuf, a kako nigdje ne otiče -isparava pa mu je voda bočata.
Historija
Jezero Karun je ostatak puno većeg drevnog Jezera Merid, koje je nekada zauzimalo veliko područje depresije - Oaza Fajum u Egiptu. Istraživanja izvršena po pustinjskim rubovima te depresije upućuju na to da su u ranom paleolitiku vode jezera nalazile na oko 37 m nadmorske visine i vjerojatno potpuno ispunile depresiju. Nivo jezera postepeno je opadao sve do otprilike 10. milenija pne., kad se nalazilo oko 4 1/2 m ispod mora, možda i zato jer se privremeno prekinula veza s rijekom Nil. Početkom neolita jezero se iznova podiglo i postepeno smirilo. Za Neolita i Starog kraljevstva duž njegovih smanjenih obala naselili su se prvi stanovnici.
Tek su faraoni Srednjeg kraljevstva (oko 2040. pne.-1786. pne.) pokušali zaustaviti postepeno zasipavanje kanala koji je povezivao jezero sa Nilom. Vjerojatno je Senusret II ili Amenemhat III proširio i produbio kanal, na taj je način jezero ponovno postavio u hidrauličku ravnotežu sa rijekom. Jezero se tada nalazilo na nadmorskoj visini od 17 m i služilo je kao retencija za poplava, koja preuzima višak voda od prekomjerno visokih poplava Nila i kao akumulacija čije su se vode mogle koristiti za navodnjavanje nakon što bi se poplava Nila slegla. Kad je Herodot posjetio jezero oko 450. pne., pretpostavio je da se radi o umjetnom jezeru, jer mu je rečeno da je iskopano najmanje 900 godina ranije.
Velike melioracione radove u Oazi Fajum proveli su ptolemejski kraljevi. Za vladavine Ptolemeja II Filadelfa u 3. vijeku pne. jezero je djelomično isušeno branom koja je ograničavala ulazak vode iz Nil u njega. Plodno aluvijalno tlo koje je bilo isušeno (otprilike 1.200 km²) navodnjavalo se kanalima i bilo podvrgnuto intenzivnom obrađivanju.
Tako se stanovništvo oko jezera naglo povećalo, a i broj novih gradova. Današnje iskopavanje nekoliko arheoloških lokaliteta urodilo je bogatom žetvom helenističkih, rimskih papirusa. Oaza Fajum nastavila je prosperirati i tokom prva dva vijeka rimske vladavine, ali nakon toga je počela stagnirati i propadati. Nivo vode u jezeru nastavio je opadati, što je dovelo do plitkog i relativno malog jezera u današnje vrijeme.
Jezero Karun je 2012. uvršteno na listu lokaliteta Ramsarske konvencije, kao važno stanište ptica selica.
Wimbledon 1969 - žene pojedinačno
Ann Jones je pobijedila braniteljicu naslova Billie Jean King 3–6 6–3 6–2 u finalnom meču te osvojila titilu prvakinje u pojedinačnoj ženskoj konkurenciji na Wimbledonskom teniskom turniru 1969. godine.
Nositeljice
<li> 🇺🇸 Nancy Richey ''(četvrtfinale) <li> 🇦🇺 Kerry Melville ''(2. kolo) <li> 🇺🇸 Julie Heldman ''(četvrtfinale) <li> 🇦🇺 Judy Tegart ''(četvrtfinale)
USS K-2 (SS-33)
USS K-2 (SS-33) (izvorno USS Cachalot) bila je druga američka podmornica klase K.
Povijest
Izgrađena je u brodogradilištu Fore River u Quincyju. Porinuta je 4. listopada 1913. i u operativnu uporabu primljena je 31. siječnja 1914.