cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cañada del Sauz, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2244 m.
Gavinana, Pistoia
Gavinana je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 757 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 806 m.
Colonia Aeródromo, Puente de Ixtla
Colonia Aeródromo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 998 m.
Kljove
thumb|right|100px|[[Morževi]] thumb|right|100px|[[Bradavičasto prase]] thumb|right|100px|[[Slon]]
Kljove se mogu naći kod raznih grupa životinja. Tako su kljove kod slonova i kod njihovih izumrlih srodnika (između ostalih mamuti i mastodonti) ekstremno izduženi i okrenuti prema naprijed sjekutići gornje čeljusti (kod mastodonta i iz donje vilice). Najduža kljova jednog slona imala je 351 cm. I dugačka kljova narvala je preoblikovani sjekutić. Nasuprot tome, morževe kljove su se razvile od očnjaka u gornjoj vilici. Pogledati i bjelokost
Industriale Artigianale, Ancona
Industriale Artigianale je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
El Zapote, Santo Domingo Petapa
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Petapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Chuvisquilla, Chihuahua
Chuvisquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1543 m.
St. Marys, West Virginia
Sent Meriz je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.860, što je 157 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Valporino, Asti
Valporino je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
La Herradura, Xilitla
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Nemanjica
Nemanjica je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Nemanjica je selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Nemanjica je smeštena u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 35 kilometara severozapadno.
Naselje Nemanjica se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo je smešteno u severnom delu polja, podno planine Mangovice, čije se bilo izdiže severoistočno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 410 metara.
Stanovništvo
Nemanjica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 201 stanovnika.
Arcangelo Corelli
right|thumb|250px|Arcangelo Corelli Arcangelo Corelli (Arkanđelo Koreli) rođen u Fusignano, 17. 2. 1653. – umro u Rimu, 8. 1. 1713, bio je značajan italijanski violinist I kompozitor barokne muzike.
Nemanjica
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Arcangelo Corelli
Prvi uspjeh stekao je u Parizu sa 19 godina, i do tad je već stekao evropsku reputaciju. Iz Pariza, uputio se za Njemačku, u Bavarsku 1681, u službi princa; između 1680. do 1685. proveo je značajno vrijeme u kući prijatelja violinsta i skladatelja Cristiano Farinellija, za koga se smatra da je bio ujak proslavljenog kastrata Farinellija. 1685 bio je u Rimu, I bio je miljenik Pape.
Nemanjica
Stanovništvo
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Arcangelo Corelli
Način sviranja koji je prenio učenicima kao što su Francesco Geminiani, i Pietro Locatelli, I mnogi drugi, bio je od vitalnog značaja za daljnji način sviranja violine Govori se da je Corelli za sve violinste-skladatelje 18. vijeka Italije bio ‘’ikona’’ u koju su gledali prilikom daljnjeg razvoja načina sviranja i skladanja.
Wellsville, Ohio
Velsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Spremnost (tjednik)
Spremnost je bio tjednik tadašnjeg Ustaškog pokreta iz Zagreba, koji je pisao o svemu; politici, ratu, ekonomiji i kulturi. Izlazio je od početka 1942. do sloma Nezavisne Države Hrvatske 1945. Fabijan Lovoković, bivši član Ustaške mladeži i vođa australijskog ogranka Hrvatskog oslobodilačkog pokreta, kao glavni urednik je nastavio publikaciju tjednika u Sydneyu, Australiji od 1953. do 2007. godine.
Wellsville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.541, što je 592 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Spremnost (tjednik)
Uređivačka politika časopisa Spremnost
Od uspostave Nezavisne Države Hrvatske vodeći dnevni listovi, postali su Hrvatski narod i Nova Hrvatska a Spremnost vodeći ideološki tjednik općeg tipa. Uz te novine stalno su izlazili i šaljivi tjednik Šilo, dnevne novine Gospodarstvo (ekonomska pitanja), Hrvatski radnik, Plug, Plava revija, Hrvatska revija, Vienac....
Rožanče
Rožanče je naselje u slovenskoj Općini Bloki. Rožanče se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Donja Ljubata
Donja Ljubata je naselje u Srbiji u opštini Bosilegrad u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 395 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 584 stanovnika).
Rožanče
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Spremnost (tjednik)
Uređivačka politika časopisa Spremnost
Spremnost je objavljivala eseje, kritike i političke historiografske studije. Časopis je za razliku od većine tadašnjih novina imao stalnu rubriku Odjeci iz svijeta u kojem su se prenosile i vijesti s druge neprijateljske strane (savezničke) kao i vijesti iz osovinskih zemalja i ostalih neutalnih zemalja. Najčešće su te vijesti objavljivane uz vrlo tendeciozne komentare, uobičajeno se američka politika prikazivala kao strogo imperijalna, a gotovo identičan stav odnosio se i na politiku Sovjetskog Saveza, s tom razlikom što se za SSSR tvrdilo da mu je cilj porobljavanje malih istočnoeuropskih naroda,- dok se za Ameriku tvrdilo da želi preuzeti svo dotadašnje kolonijalno carstvo Ujedinjenog Kraljevstva i Francuske.
Donja Ljubata
Demografija
U naselju Donja Ljubata živi 353 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,3 godina (45,7 kod muškaraca i 50,9 kod žena). U naselju ima 149 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,65.
El Crucero, Huejutla de Reyes
El Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Spremnost (tjednik)
Uređivačka politika časopisa Spremnost
U cjelini Spremnost je bila tipična marionetska revija onoga doba s jakom nacionalističkom notom - branila je politiku svojih sponzora, a kritički pisala o politici protivnika i nastojala je prikazati kao pogubnu za Evropu.
SPP-1
SPP-1M (rus. Specialnyj podvodnyj pistolet, hr. Specijalni podvodni pištolj) je sovjetski podvodni pištolj namijenjen specijalnim ronilačkim postrojbama.
Spremnost (tjednik)
Uređivačka politika časopisa Spremnost
Saveznici su uopćeno prikazivani kao neprirodna interesna koalicija Židova, Masona i Komunista. Tako je za ilustraciju Spremnost objavila 13. septembra 1942 članak Ive Bogdana u kojem piše da se NDH mora oduprijeti »Židovima, masonima, komunistima« kao unutrašnjim neprijateljima, i to »hrabrošću, odlučnošću i političkom dalekovidnošću«.
SPP-1
Opis
Zbog specifične okoline svog djelovanja koristi strijelasti metak kalibra 4,5x40mmR. Cijev nije užljebljena budući da se preciznost održava hidrodinamičkim efektima projektila.
Spremnost (tjednik)
Uređivačka politika časopisa Spremnost
Čak i kad je bilo jasno da će osovinske sile izgubiti rat, - saveznički uspjesi prikazivani su u sasvim drugom svijetlu ili su potpuno minimizirani. Tako se angoamerički desant na Siciliju - opisuje kao potpuno beznačajan događaj, koji uopće neće imati nikakvog vojnog značaja u odnosu na glavno istočno bojište. Glavni urednik Tias Mortigjija davao je ton časopisu, u svojoj uredničkoj kolumni, ali i u kolumni koju je potpisivao fantomskim imenom Pomet u kojoj se često na ironičan način osvrtao na tadašnje kulturne prilike u Hrvatskoj, i na njene glavne protagoniste; tada znane književnike, glazbenike, glumce, slikare, ravnatelje...
SPP-1
Opis
U svaku od četiri cijevi stane po jedan metak. Puni se pomoću spremnika koji se spaja na kraj pištolja.
Donja Ljubata
Demografija
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Nikoman
Prirodni uslovi
Nikoman je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 12 kilometara istočno.
Naselje Nikoman se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk. To je pobrđe koje čini zapadnu prethodnicu planine Plačkovice. Severoistočno od naselja teče reka Bregalnica. Nadmorska visina naselja je približno 770 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%). Do početka 20. veka većina u selu su bili Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Corbonod
Korbono je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 841, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km².
Opština San Antonio Tepetlapa, Oaxaca
San Antonio Tepetlapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Carlos Šakal
Ilič Ramirez Sančez (12. oktobar 1949) je bivši militant, plaćenik, „profesionalni revolucionar“ i plejboj koji se trenutno nalazi na izdržavanju doživotne zatvorske kazne u Francuskoj. Poznatiji je pod nadimkom Karlos (ratno ime) ili Šakal (novinski nadimak) ili Karlos Šakal. Najpoznatiji po napadu na sedište OPEK-a 1975. godine, Ramirez je dugo godina bio najtraženiji međunarodni begunac.
Biografija
Ramirez Sančez je rođen u Karakasu u Venecueli. Njegov otac, marksistički advokat, dao mu je ime Ilič po Lenjinu. Školovao se u lokalnoj školi, a 1959. godine pridružio se podmlatku nacionalne komunističke partije. Pored svog maternjeg španskog jezika, govori arapski i ruski, kao i engleski i francuski jezik. Posle razvoda roditelja 1966. godine majka je njega i njegovog brata odvela u London gde su nastavili školovanje u Staford Haus tutorskom koledžu u Kensingtonu. 1968. godine njihov otac je pokušao da upiše svoje sinove na Sorbonu ali se na kraju ipak odlučio za univerzitet Patrisa Lumumbe u Moskvi. Ramirez je izbačen sa univerziteta 1970. god.
Biotin PEG2 amin
Biotin PEG2 amin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 374,499 Da.
Carlos Šakal
Biografija
Pretpostavlja se da je posle izbacivanja sa univerziteta otišao u kamp za obuku gerilaca Nacionalnog fronta za oslobođenje Palestine u Amanu u Jordanu. Tamo je i stekao nadimak Karlos. Tvrdi da se borio zajedno sa NFOP protiv jordanske vojske kada je 1970. godine jordanska vlada pokrenula akciju da ih izbaci iz Jordana. Posle Jordana se vratio u London gde je pohađao kurs u Londonskoj školi ekonomije i navodno je radio za NFOP.
Karolos je nadimak Šakal dobio od novinara kada je među njegovim stvarima nađen roman Frederika Forsajta „Dani šakala“. Iako je knjiga zapravo pripadala drugoj osobi, nadimak je ostao.
Teroristička karijera
Karlos je 1973. godine izveo svoju prvu akciju za NFOP kada je bezuspešno pokušao da ubije jevrejskog biznismena Jozefa Sifa. Ova akcija trebalo je da bude osveta za ubistvo direktora pozorišta Muhameda Boudija u Parizu, za kojeg se pretpostavljalo da radi za NFOP, a kojeg je likvidirao Mosad. Ramirez Sančez je takođe preuzeo odgovornost za neuspeli bombaški napad na prostorije Hapoalim banke u Londonu kao i tri napada automobilima bombama na redakcije francuskih novina koje je optužio da su proizraelske. Takođe tvrdi da je on bacio granatu u pariski restoran kada je poginulo dvoje, a ranjeno tridesetoro gostiju. Kasnije je učestvovao u dva neuspela raketna napada na avione kompanije El Al na aerodromu Orli u blizini Pariza, 13. i 17. januara 1975. god.
27. juna 1975. godine uhvaćen je i uspešno ispitan Karlosov čovek za vezu, nativni libanac, Mišel Mukarbal. Kada su tri policajca pokušala da uhapse Karlosa u jednoj kući u Parizu, tokom zabave, Karlos je ubio dva policajca, pobegao sa lica mesta i uspeo da se preko Brisela prebaci u Bejrut. Kasnije je otkriveno da je Mišel Mukarbal tajno radio za MOSAD.
U Bejrutu je karlos učestvovao u planiranju napada na sedište OPEK-a u Beču. U decembru 1975. godine predvodio je tim od šest ljudi koji je upao na sastanak lidera OPEK-a i zarobio 60 talaca. 22. decembra teroristi su dobili avion kojim su, zajedno sa 42 taoca, odleteli u Alžir, gde je 30 talaca oslobođeno. Zatim je DC-9 u kojem su se nalazili teroristi i preostali taoci odleteo za Libiju gde je pušten deo talaca. Avion je zatim ponovo odleteo za Alžir gde su preostali taoci pušteni, a otmičarima je garantovan politički azil. Karlos je uskoro napustio Alžir i preko Libije otišao u Aden gde je učestvovao na sastanku lidera NFOP na kojem je morao da objasni zašto nije pogubio dva visoka zvaničnika OPEK-a koji su bili među taocima, iranskog ministra za naftu Jamšida Amuzgara i ministra za naftu Saudijske Arabije. Pretpostavlja se da je na ovom sastanku morao da položi račune i za deo novca od otkupa koji je proneverio. Vođa NFOP, Vadi Hadad ga je izbacio iz organizacije.
U septembru 1976. godine. Karlos je za kratko bio uhapšen u Jugoslaviji samo da bi ubrzo bio prebačen u Bagdad. Kao trajno mesto svog boravka izabrao je Aden, gde je započeo formiranje svoje sopstvene terorističke grupe Organizacija Arapske oružane borbe sačinjenu od Sirijskih, Libanskih i Nemačkih pobunjenika. Takođe je uspostavio kontakt sa Štazijem, Istočno Nemačkom obaveštajnom službom. U jednom trenutku ga je čak angažovala i rumunska obaveštajna služba za likvidaciju rumunskih disidenata u Francuskoj i za uništenje prostorija Radija Slobodna Evropa u Minhenu. Uz podršku Bagdadskog režima nakon Hadadove smrti, Karlos je ponovo ponudio svoje usluge NFOP.
Świdnica
Geografske karakteristike
Świdnica leži duž rijeke Bystrzyce pored njemačko-češke granice, udaljena 53 km Wrocława, 20 od Wałbrzycha, 63 od Jelene Góre i 58 km Legnice.
Smatra se za jedan od najljepših (i najbolje očuvanih) gradova Donje Šleske, jer ima preko 1000 spomenika, među inim i luteransku crkvu sv.Trojstva, jednu od najvećih građevina izgrađenu fahverkom. Ona je zajedno sa sličnom crkvom iz Jawora - 2001. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao lokalitet pod imenom - Crkve mira.
Carlos Šakal
Teroristička karijera
Sirijska vlada prinudila je Karlosa da prestane sa terorističkim aktivnostima zbog čega nije više smatran za pretnju. Uprkos tome iračka vlada mu se obratila 1990. godine zbog čega je u septembru 1991. god. prognan iz Sirije i privremeno se nastanio u Jordanu. Bolja zaštita ponuđena mu je u Sudanu zbog čega se preselio u Kartum.
Świdnica
Geografske karakteristike
thumb|left|240px| [[Crkve mira|Crkva mira iz Świdnice]]
Historija
Za ranog srednjeg vijeka kraj oko Świdnice bio je dom zapadnoslavenskog plemena Šlezana.
Świdnica se prvi put spominje kao grad (civitas) u dokumentu iz 1267. , ali kako nema sačuvanu povelju pretpostavlja se da je gradska prava dobila oko 1250.
Carlos Šakal
Hapšenje i suđenje
Poznato je da je iz zatvora imao povremene kontakte sa Venecuelanskim predsednikom Hugom Čavezom. Čavez nije pokušao da demantuje ove tvrdnje pa je čak svoj kontakt sa Karlosom obznanio u svom televizijskom šou „Halo gospodine predsedniče“.
Tokom njegove karijere, za vreme Hladnog rata, zapadni izvori isticali su da je Karlos bio agent KGB-a ali su njegove veze sa sovjetskom obaveštajnom službom bile beznačajne. Danas nema sumnje da Karlos nije učestvovao u Minhenskom masakru (napad na izraelske sportiste tokom Olimpijskih igara u Minhenu 1972. god.) kao ni u otmici leta francuske avio-kompanije Er Frans br. 193 1976. godine. Neki od terorističkih napada pripisani su mu zbog toga što niko drugi nije preuzeo odgovornost za njih. Dodatnu zabunu stvaraju i njegova hvalisanja o učestvovanju u nepostojećim terorističkim napadima ili napadima koje je izvela neka druga teroristička organizacija.
Świdnica
Historija
Kad je u Bitci na Mohačkom polju poginuo češki kralj Ludovik II. Jagelović, dotadašnji donjošleski vladar, vlast nad njegovim domenama preuzeo je Ferdinand I., odnosno Habsburška monarhija.
Carlos Šakal
Hapšenje i suđenje
Juna 2003. godine. Karlos je objavio zbirku svojih tekstova koje je napisao u zatvoru. Knjiga pod nazivom „Revolucionarni islam" pokušava da objasni i opravda primenu nasilja u klasnim sukobima. U ovoj knjizi Karlos je pružio podršku Osama bin Ladenu i njegovim napadima na SAD.
Karlos je od 2004. godine veren sa svojom advokatkinjom Izabelom Kotant-Pejr.
Świdnica
Historija
Za Sedmogodišnjeg rata (1756.-1773.) Świdnica je četiri puta opsjedana i zauzimana, pa je i poprilično razorena.
Industrijski razvoj i dolazak željeznice krajem 19. vijeka, rezultirao je porastom stanovništva od približno 15 000 - 1852., na više od 28 000 1900.
Nakon Drugog svjetskog rata, za kojeg je grad prošao bez razaranja njemačko stanovništvo je protjerano iz grada, a umjesto njih doseljeni su Poljaci ponajviše iz Malopoljske. Od 2004. Świdnica je centar vlastite biskupije.
Privreda
Današnja Świdnica je financijski centar poljoprivredne okolice, grad sa velikom šećeranom i pogonima kemijske, tekstilne, metalne i drvne industrije.
Pobratimski gradovi
Świdnica ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Petroșica, Coarnele Caprei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Thomas Robert Malthus
Život
Thomas Robert Malthus je rođen u bogatoj obitelji, njegov otac Danijel je bio bliski prijetalj sa filozofom Davidom Humeom i poznanik sa Jean-Jacques Rousseauom. Mladi je Malthus bio podučavan kod kuće dok nije otišao na Isusovački fakultet, u Cambridgeu 1784. godine. Tamo je učio mnoge predmete i dobio nagrade iz engleske deklamacije, Latinskog i Grčkog jezika, ali glavni predmet mu je bio matematika. Diplomirao je 1791. i bio je odabran prijateljem Isusovačkog fakulteta. 1797. postao je anglikanskim pastorom.
Thomas Robert Malthus se nije dao portretirati do 1833. jer se sramio male deformacije na usni. Tada je to ispravljeno kirurški i Malthusa se od tada smatralo naočitim
Malthusov utjecaj
Prije se držalo da je velika plodnost ekonomska prednost, jer je povećavala broj radnika. Maltus je na to gledao drugačije i uvjerio mnoge ekonomiste da iako plodnost povećava ukupni dobitak, smanjuje dobitak po osobi. Malthusu su se divili mnogi drugi poznati ekonomisti kao David Ricardo i Alfred Marshall.
Rani Malthusov obožavatelj je bio i britanski premijer William Pitt mlađi. Ranih 1830.-ih Malthusova pisanja su snažno utjecala na vigovske reforme koje su odbacile Troyev paternalizam i dovele do Zakona Siromaha 1934. godine.
Brige oko Maltusove teorije su također promovirale nacionalni populacijski Cenzus u VB. Vladin dužnosnik John Rickman je dirigirao prvim modernim Cenzusom 1801.
Malthus danas
Maltusovo učenje osporavali su razni socijalni teoretičari i ekonomisti i nazvali ga ”Maltusov vučji zakon”, a Maltusa svrstali u grupu ”ekonomista pesimista”. Tako se već sredinom 1970-tih godina dužnosnici američke Vlade otvoreno hvale na javnim konferencijama za štampu da su predani 'neomaltuzijanci'.
Bernhard Rogge
Bernhard Rogge (4. novembar 1899 - 29. jun 1982) bio je njemački mornarički oficir, najpoznatiji po tome što je u prvim godinama Drugog svjetskog rata zapovijedao pomoćnom krstaricom Atlantis sa kojom je uspješno vodio krstarički rat protiv savezničkog brodovlja na svjetskim oceanima. Nakon što je Atlantis 1941. godine potopljen, Rogge se vratio u Njemačku, postao bliski suradnik Karla Dönitza i dobio čin viceadmirala. Zahvaljujući humanom postupanju prema zarobljenim savezničkim pomorcima nakon rata je izbjegao hapšenje i optužbe za ratne zločine, a nakon što je 1957. u Zapadnoj Njemačkoj osnovana Bundesmarine, ušao je u nju i dobio čin kontraadmirala.
Godine 1960. je o njegovim ratnim pothvatima snimljen italijansko-američki film Under Ten Flags gdje je njegov lik tumačio Van Heflin.
Jeremy Sisto
Jeremy Merton Sisto (6. oktobar 1974 -) je američki glumac, poznat po ulozi Billyja Chenowitha u TV-seriji Six Feet Under i detektiva Cyrusa Lupoa u TV-seriji Law & Order. Pored toga se istakao ulogama u filmovimna Clueless, Suicide Kings, Thirteen i Jesus, te ulogom Julija Cezara u istoimenoj mini-seriji.
Westerborstel
Vesterborstel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 108 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Vesterborstel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 108 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Jugo (razvrstavanje)
Jugo je izraz koji se koristi za:
Type 54
Type 54 (trad. kin. 54式手槍;; pojed. kin. 54式手枪) je kineska kopija sovjetskog pištolja Tokarev TT-33. Postoje i inačice Type 54 pištolja kao što su Type 51, M20, TU-90 i Model 213.
Povijest
Type 54 je uveden u službu 1951. godine te se proizvodio u Shenyangu u Tvornici 66 kao poboljšana inačica modela Type 51 (također kopija Tokareva) koristeći ruske i kineske dijelove nakon Korejskog rata. 1954. nakon što je proizvedeno oko 250.000 pištolja, naziv pištolja je promijenjen u Type 54 te koristi isključivo dijelove domaće proizvodnje. Ovaj model je koristio streljivo kalibra 7.62x25mm Tokarev dok su neke inačice dizajnirane za korištenje streljiva 9x19mm Parabellum.
Iako je u kineskoj vojsci QSZ-92 (Type 92) zamijenio zastarjeli Type 54, pištolj je ostao u službi nekih dijelova kineskih oružanih snaga kao što su narodna policija i neke trupe kineske narodnooslobodilačke vojske.
Type 54 je u Kini u kolokvijalnim razgovorima poznat pod nadimkom "Crna zvijezda" (trad. kin. 黑星手槍;; pojed. kin. 黑星手枪).
Inačice
Norinco, kineska nacionalna industrija oružja, za potrebe komercijalnog tržišta još proizvodi Type 54 koji koristi streljivo kalibra 9x19mm Parabellum (poznat i kao Model 213) kao i izvorno streljivo 7.62x25mm Tokarev. Pištolj ima sigurnosnu kočnicu za razliku od sovjetskog izvornika.
Pištolje koji su u trenutnoj proizvodnji nisu dostupni na tržištu SAD-a zbog uvoznih zabrana na kinesko vatreno oružje. Dostupni je tek Model 213 koji je uvezen u zemlju tijekom 1980-ih i 1990-ih prije stupanja embarga na kinesko oružje.
Norinco je proizvodio i model M20. Riječ je o inačici pištolja Type 54 ali bez tvorničkih oznaka kako bi se prikrilo podrijetlo oružja. Mnogi od tih pištolja su davani sjevernovijetnamskim snagama tijekom Vijetnamskog rata.
Buena Vista, Tempoal
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
La Venta, Emiliano Zapata
La Venta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2895 m.
Opština Bătrâna, Hunedoara
Bătrâna je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Rečica (Ilirska Bistrica, Slovenija)
Rečica je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Rečica se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 94 stanovnika.
Nysa Szalona
Nysa Szalona (njemački: Wütende Neiße ili Jauersche Neiße) što bi se dalo prevesti kao ili Ljuta (Bijesna) Nisa je rijeka na zapadu Poljske, desna pritoka Kaczawe duga 51 km.
Hidrologija
Nysa Szalona izvire u Srednjim Sudetima nešto zapadnije od grada Bolkówa. Od tamo teče prema sjeveru, preko Bolkówa i grada Jawora. Ispod Jawora formirano je akumulacijsko jezero Słup. Nešto dalje kod sela Dunino ima ušće u Odru.
Sliv rijeke velik je 443,1 km² i prostire se po Donjošleskom vojvodstvu.
Heckler & Koch P11
Heckler & Koch P11 je pištolj projektiran kao podvodno oružje. P11 služi isključivo za podvodnu borbu. Spremnik strjeljiva sadrži 5 metaka (nisu klasični metci, nego nešto slično harpunu). Kada se ispali svih 5 hitca, spremnik s mecima se moram poslati proizvođaču kako bi se ponovno napunio.
P11 se rabi u mnogim vojskama svijeta, u većini kod jedinica za specijalna djelovanja.
Germinaia, Pistoia
Germinaia je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Biser
Biser je tvorevina nekih školjki koje se nazivaju bisernim. thumb|crni biser i ljuštura
Germinaia, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Heckler & Koch P11
U prošlosti, Heckler & Koch je dugo čuvao i negirao da takav pištolj postoji, ali pojavljivanjem u nekim akcijskim filmovima 2003. i kasnije kao i u videoigrama postao je poznat u javnosti.
Biser
Nastajanje bisera
Sve školjke se hrane pasivno, što znači da „čekaju“ da im sitan plen dođe do usta zahvaljujući strujanju vode. U filtriranju hrane, značajnu ulogu imaju i škrge. Tada one otvaraju kapke svoje ljušture koja ih inače štiti. Međutim, dešava se da tom prilikom zrno peska ili kakvo drugo nepoželjno telo ili biće upadne unutar školjke. Neke školjke, kao što je oštriga, tada oblažu to telo slojem sedefa, kojim su inače obložene i unutrašnje strane njihovih kapaka. Sedef se luči iz plašta. Na taj način one sprečavaju da zrno peska izgrebe njihovo mekano telo. Tako nastaje biser, koji u svom središtu sadrži zrno peska ili već neki drugi predmet ili biće.
Sastav
Biser je sačinjen od sedefa koji se sastoji od kalcijum-karbonata, dakle sličan je kredi.
Oblici i boje
Oblik ne mora da im bude potpuno pravilan, ali su najcenjeniji oni koji su loptasti ili u obliku suze, koji su dosta retki.
Mogu biti beli, ali i crni, kao i u prelaznim nijansama. Poznati su i roze, plavi, žuti, zeleni i ljubičasti.
Značaj
Bisere često svrstavaju u drago kamenje i od njih se pravi veoma skupocen nakit. Od bisera se najčešće prave ogrlice, narukvice i minđuše.
U Australiji postoje lovci na bisere koji rone na dah. Njihovo zanimanje nije lako, ne samo zbog toga što rone bez opreme, već i zbog raznih opasnih životinja, kao što su ajkule.
Veštački biseri
Danas postoje podmorske farme u kojima se uzgajaju biserne školjke. Najpoznatije su one u Japanu i Australiji. U ovim farmama se prave veštački biseri tako što se namerno u školjke ubacuju zrnca peska ili bilo kakve kuglice kako bi se podstakao proces stvaranja bisera. Ovo mora da se radi veoma pažljivo, kako se osetljiva školjka ne bi povredila. Vlasnici farmi moraju da vode računa i da u taj ograđeni deo ne zaluta neka morska zvezda za koju su školjke prava poslastica.
U svetu su poznati i ohridski biseri koje pravi nekoliko porodica iz Makedonije. Ohridski biser se dobija od sedefa sa ljuštura školjki koji se brusi tako da se dobije kuglica. Ona se premazuje posebnom emulzijom dobijenom od krljušti ribe plaštine koja je endemit ohridskog jezera. Sastav emulzije je tajna i prenosi se sa oca na sina.
Zanimljivosti
Najveći biser na svetu je težak 6,37 -{kg}- i procenjen je na više od 30 miliona američkih dolara. Nađen je na Filipinima 1934. godine i nazvan „Lao-Cea“. Školjka koja ga je napravila pripada vrsti -{Tridacna gigas}- (gigantska tridakna).
Biser u žargonu srpskog jezika označava lapsus ili izrečenu glupost, ali se u prenesenom značenju koristi i da označi dobru misao, dobar iskaz ili čak (književno) delo od velike vrednosti. U širem značenju koristi se da označi nešto što je dragoceno ili posebno.
Vanjske veze
পেরোলা Perlo
Granjas el Paraíso, Chihuahua
Granjas el Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Corti, Piacenza
Corti je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Granjas el Paraíso, Chihuahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
Corti, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Brookdale, New Jersey
Brukdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Silverio Domínguez Hernández, Zaragoza
Silverio Domínguez Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Cahan (Orn)
Kan je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 187 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 242 m, a minimalnoj 50 m).
Липница (Лозница)
Липница је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 894 становника.
Ejido Tabasco, Mexicali
Ejido Tabasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Липница (Лозница)
Демографија
У насељу Липница живи 779 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,8 година (36,9 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 301 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,24.
Ejido Tabasco, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1029 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Липница (Лозница)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Rjavče
Rjavče je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Rjavče se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Brookhaven, West Virginia
Brukhejven je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.171, što je 437 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tokarev TT-33
mini|250px|desno|Mladi sovjetski poručnik sa pištoljem TT-33 naređuje svojim trupama da krenu naprijed na njemačke položaje tokom 2. svj. rata Tokarev TT-33 (rus. 7,62-мм самозарядный пистолет Токарева образца 1933 года; 7,62 mm Samozarjadnyj Pistolet Tokareva obrazca 1933 goda) je ruski poluautomatski pištolj. Razvio i dizajnirao ga je Fedor Tokarev 1930. godine kao službeni pištolj sovjetske vojske. Time je T-33 zamijenio dotadašnji revolver Nagant M1895 koji je bio u uporabi još od carskih vremena.
Razvoj
1930. je Revolucionarno vojno vijeće odobrilo testiranje novog malog oružja koje bi zamijenilo postojeći zastarjeli Nagant M1895 revolver. Tokom testiranja, 7. siječnja 1931. primjećen je potencijal pištolja TT-30 kojeg je dizajnirao Fedor Tokarev. Nekoliko tjedana kasnije naručeno je 1000 TT-30 pištolja za vojne trupe, te je pištolj usvojen u Crvenoj armiji.
Iako je Tokarev TT-30 stavljen u proizvodnju, na pištolju su napravljene dizajnerske promjene za potrebe pojednostavljivanja proizvodnje. Izvršene su manje promjene na cijevi i rastavljaču, dok su okidač i metalno kućište pištolja implementirani. Tako je nastao redizajnirani pištolj TT-33. Model TT-33 su sovjetske trupe tijekom Drugog svjetskog rata koristile u velikim količinama, ali nije u potpunosti zamijenio revolver Nagant M1895 sve do kraja rata.
Detalji dizajna
Vizualno, TT-33 je veoma sličan automatskom pištolju FN Model 1903 te je koristio cijev sličnu onoj od pištolja iz Browning serije M1911. TT-33 nije derivat M1911 te se sastoji od mnogo jednostavnijih dijelova. Također, sovjetski inženjeri su dodali i nekoliko izmjena kako bi se radni mehanizam pištolja lakše proizvodio i održavao. Pištolj je veoma izdržljiv te prilikom korištenja iskrivljenih okvira ne dolazi do unutarnjeg oštećenja mehanizma.
Tokarev TT-33 koristi streljivo kalibra 7.62x25mm Tokarev, koje je slično kalibru 7.63x25mm Mauser koji je koristio pištolj Mauser C96. Model TT-33 se proizvodio tokom 2. svjetskog rata i 1950-ih.
Inačice
Prvi model TT pištolja bio je TT-30. Inačica TT-33 je poboljšani model TT-30, kako bi došlo do pojednostavljene a time i ubrzane proizvodnje pištolja.
Njemački Wehrmacht je kao ratni plijen "zarobio" nepoznatu količinu TT-33 pištolja te su ih njihove jedinice koristile pod oznakom Pistole 615(r). Nijemci su ih upotrebljavali budući da su sovjetski pištolji koristili okvire 7.62 mm Model 1930 Type P koji su bili identični njemačkim okvirima 7.63x25mm Mauser. Zbog toga su Nijemci mogli koristiti svoje streljivo u sovjetskim pištoljims.
Proizvodnja TT-33 je u SSSR-u završila 1954., ali je nastavljena izrada kopija (na temelju licence ili na drugi način) u Kini (Type 51, Type 54, M20 i TU-90) i Poljskoj (PW wz.33). Mađarska je redizajnirala TT-33 te su njeni pištolji (M48) koristili streljivo kalibra 9x19mm Parabellum kao i izvozna inačica za Egipat (Tokagypt 58). Egipatski pištolji su imali veliku primjenu u policijskim snagama.
U Jugoslaviji je tvrtka Zastava Oružje proizvodila licencne kopije pod nazivima M57, M65 i M70A, dok su u Sjevernoj Koreji pištolji proizvedeni pod nazivom Type 68 ili M68. Rumunjska je također proizvodila vlastite kopije (TTC ili Cugir Tokarov) tokom 1950-ih. Ti pištolji su u posljednjih nekoliko godina uvezeni u SAD u velikim količinama. Međutim, kako bi pištolji dobili dozvolu za uvoz, na pištolje je dodana sigurnosna blokada okidača. Policija u Pakistanu i danas koristi TT pištolje kao oružje, iako će prema neslužbenim informacijama pištolji biti zamijenjeni sa 9 mm Beretta i Glock pištoljima.
TT pištolji se danas legalno i ilegalno proizvode u tvornicama tvrtke Khyber Pass. Proizvodnja pištolja je isplativa budući da je streljivo kalibra 7.62x25mm prilično jeftino. Streljivo se proizvodi u lokalnim tvornicama ili se uvaža iz Kine, gdje ga proizvodi vojna industrija Norinco.
Kineski Norinco, glavni proizvođač oružja za kinesku Narodnooslobodilačku vojsku, proizvodio je vlastiti model Type 54. Također, postoji i komercijalna varijanta Tokarev pištolja koji koriste streljivo 9x19mm Parabellum i namijenjeni su izvozu. Pištolj je poznat kao Tokarev Model 213. Pištolj je mogao koristiti bilo koju vrstu okvira od 9 mm, bez dodatnih modifikacija. Pištolj je nemoguće uvesti u SAD zbog američkih zabrana o uvozu kineskog vatrenog oružja, iako je stariji Tokarev Model 213 uvezen u zemlju tokom 1980-ih i 1990-ih.
TT-33 danas je još uvijek u služni kineskih i sjevernokorejskih oružanih snaga. Tokarev je dobio veliku popularnost među kolekcionarima pištolja i strijelcima zbog robusnosti, pouzdanosti i raspoloživosti jeftinog streljiva (u SAD-u). Međutim, postoje pritužbe na lošu kvalitetu hvataljke (eng. grip) koja se često zamjenjuje sa onom od mađarskog modela Tokagypt 58. Također, rukohvat se proteže na vertikalni kut te je neugodan za korištenje mnogih Zapadnih strijelaca.
Sve u svemu, Tokarev je, kao i njegove 9 mm varijante, poznat po svojoj jednostavnosti i preciznosti.
Postojeći korisnici
mini|250px|desno|Jugoslavenska inačica M57 poznata kao Tetejac. mini|250px|desno|Zakočeni kineski Type 54 sa streljivom.
Cascina Minetti, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Law & Order (sezona 12)
Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije Law & Order od premijere 12. sezone u sezoni (2001–2002).
Format
Na početku ove sezone glavnoj postavi se pridružila Elisabeth Röhm kao ADA Serena Southerlyn. Na kraju sezone Dianne Wiest je napustila seriju.
Isola Centipera, Ancona
Isola Centipera je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Acuitatipa, Huejutla de Reyes
Acuitatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Browning HP
Browning HP (High Power) je vrsta automatskog pištolja plosnatog oblika i nazvana je po američkom izumitelju John Browningu. Browning također nose i druga automatska oružja koja izlaze iz tvornice Browning ili proizvoda koja se prave po njihovoj licenci.
Valromaldo, Asti
Valromaldo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Tias Mortigjija
Tias Mortigjija (izgovor: Tias Mortiđija; Dubrovnik, 7. april 1913 - Samobor, 23. oktobar 1947) bio je hrvatski novinar, publicist, član ustaškog pokreta i rezervni ustaški oficir, najpoznatiji po svom djelovanju za vrijeme NDH kad je bio urednik tada najvažnijih glasila.
Lomas Altas, Puente de Ixtla
Lomas Altas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Tias Mortigjija
Biografija
Mortigjija je osnovnu školu i Realnu gimnaziju pohađao u rodnom Dubrovniku. Još kao srednjoškolac počeo je objavljivati pjesme, osvrte, članke i rasprave u tadašnjim hrvatskim novinama; Hrvatskoj reviji, Hrvatskom narodu, Spremnosti, Glasu Matice Hrvatske, Luči, Hrvatskoj straži, Novom dobu, Hrvatskoj smotri... Nakon gimnazije 1931 odlazi na Filozofski fakultet Zagrebačkog sveučilišta na studij historije i geografije koji je završio tek pred izbijanje Drugog svjetskog rata - 1940. Dugo je studirao jer se zapravo čitavo vrijeme studija bavio izdavaštvom, uređivao je razne časopise od 1933.-1936. poput: Krijesa, Alma Matera, Dubrave i Hrvatskog Juga. U to vrijeme napisao je i knjižicu (zapravo pamflet) Dinko Tomašić u pravom svijetlu, a za štampu je priredio knjigu Josipa Berse Dubrovačke slike i prilike, za koju je napisao i predgovor. Mortigjija je izabran za asistenta na katedri ekonomske historije Visoke ekonomsko-komercijalne škole u Zagrebu, no na tom mjestu nikada nije počeo raditi zbog zauzetosti uredničkim poslovima. Mortigjija u svojoj autobiografiji tvrdi da je u ranoj mladosti bio oduševljen jugoslavenstvom, ali da je ono prekinuto krvavim događajima u beogradskoj skupštini 20. juna 1928 Od tad se okreće hrvatskom nacionalizmu, čita hrvatsku književnost i povijest. Za Mortigjiju je istinski nacionalizam - nadpartijski, onaj koji izlazi iz uskih građanskih okvira, obrambeni, oslobodilački i starčevičanski.
Lomas Altas, Puente de Ixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Tias Mortigjija
Karijera za Nezavisne Države Hrvatske
Od samog osnutka NDH, od aprila 1941 Mortigjija je bio odgovorni urednik tada glavnih državnih dnevnih novina Hrvatskog naroda, sve do februara 1942 kad odlazi u novoosnovani tjednik Spremnost gdje je radi kao ravnatelj i glavni urednik sve do pred Božić 1944 kada je smjenjen, a na njegovo mjesto postavljen Franjo Nevistić. Tako da preostalih 4 mjeseca 1945 nije obavljao nikakvu dužnost. Mortigjija je bio član Ustaškog pokreta od 1941, njihov rezervni (pričuvni) zastavnik a kasnije satnik.
Tjednik Spremnost bio je glavno idejno glasilo ustaškog pokreta, i zapravo jedini tjednik, nakon što su ustaše zabranile izlaženje svih ostalih građanskih časopisa »tadašnjeg vremena«. Hrvatski narod kao i tjednik Spremnost bile su tipično marionetska glasila koja su slijedila politiku Sila osovine a napose Trećeg Reicha, za ilustraciju vrijedi navesti, da je već 20.aprila 1941., Hrvatski narod prenio tekst iz Deutsche Zeitunga pod naslovom »Protiv Židova treba poduzeti najstrože mjere«, koji završava riječima: »Bez rješenja židovskog pitanja nema konačnog smirenja u jugoistočnom prostoru. A isto je tako sigurno da ove mjere nikada ne mogu biti dosta oštre.« Hrvatski narod nije samo prenosio tuđe tekstove, već je donosio i vlastite poput članka od 26. juna 1941. pod naslovom: »Unatoč zabrani, Židovi se još uvijek kupaju u Savi.« U sličnom rasističkom tonu pisani su i članci o Srbima, Ciganima i drugim manje vrijednim rasama.
Kad je slom Nezavisne Države Hrvatske bio pred vratima, Mortigjija zajedno s tridesetoricom drugih novinara iz tzv Prosvjetne bojne 6. maja 1945 bježi u Austriju.
Dani u austrijskom izbjeglištvu
U Austriji je proveo više od godinu dana (od maja 1945 do augusta 1946) i to u izbjegličkom logoru, čija se lokacija povremeno premještala. U logoru se Mortigjija prihvatio posla, organiziranja društvenog života; priredaba, predavanja o hrvatskoj povijesti, organiziranja Inicijativnog odbora Hrvata-izbjeglica u Koruškoj. Izdao je i jedne novine 1. marta 1946. (jedan jedini broj, na svega dvije stranice) koji je trebao postati glas hrvatskih izbjeglica u Austriji - Danas i sutra.
Suđenje i smrt
Na zahtjev novih jugoslavenskih vlasti Tiasa Mortigjiju su britanske okupacione snage u Austriji predale Jugoslaviji, te je 8. septembra 1946 dopremljen preko Maribora u Zagreb. Nakon toga otpočela je istraga, na osnovu koje ga je zagrebački Okružni sud 8. septembra 1947 osudio na smrt strijeljanjem i gubitak svih građanskih prava. Vrhovni sud Hrvatske je tu osudu potvrdio 23. septembra 1947 Strijeljan je 23. oktobara 1947. negdje u okolici Samobora.
Obnova suđenja
Obnovu sudskog postupka iz 1947 i poništenje ondašnje presude K-417/47, zatražio je njegov sin Mato Mortigjija (u trenutku strijeljanja oca imao je 4 godine) preko svog dubrovačkog odvjetnika Antuna Mihočevića krajem 1990-ih. Nakon dugotrajnog sudskog procesa je Županijski sud u Zagrebu, u sastavu; sutkinja Erna Dražančić (predsjednica) i suci Ivan Turudić i Vladimir Pavleković (članovi), 18. februara 2003. poništilo pravomoćnu presudu Okružnog suda za grad Zagreb od 8. septembra 1947. (broj K-417/47), kojom je Tias Mortigjija, glavni urednik Spremnosti, najčitanijeg tjednika u NDH, te odgovorni urednik dnevnika Hrvatski narod, bio proglašen krivim i osuđen na kaznu smrti strijeljanjem, trajan gubitak političkih prava, roditeljskih prava, prava na mirovinu i pomoć socijalnog osiguranja, te na konfiskaciju imovine, a zbog kaznenih djela iz članka 3. točke 6. i drugih Zakona o krivičnim djelima protiv naroda i države.
U obrazloženju presude navedeno je da su ondašnje komunističke vlasti osudile Tiasa Mortigjiju »za politički motivirana kaznena djela, zlouporabom političke moći« (komunista i njihovih sudova), odnosno da su ga osudili »zato što je bio organizirani član Ustaškog pokreta kao ustaški zastavnik, promaknut u čin rezervnoga ustaškog satnika, te zato što je kao član uredništva, odnosno kao odgovorni urednik u dnevniku Hrvatski narod, zatim u tjedniku Spremnost i drugima objavio niz članaka o Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i o borbi hrvatskog naroda za neovisnost«.
Vijeće Županijskog suda u Zagrebu uvjerilo se, naime, da je Tias Mortigjija 1947. proglašen krivim zato što je – »počinio krivično djelo političke suradnje s neprijateljem« (točka 1), i »krivično djelo ratnog zločina«, i to opet »suradnjom s neprijateljem, poticanjem na ubojstva, osuđivanja na smrtne kazne i njihova počinjenja, na uhićenja, mučenja, prisilno iseljavanje i odvođenje u konclogore, prisilno prevođenje na drugu vjeru itd.« (točka 2. – 9.), ponovno »političkom suradnjom s neprijateljem« (točka 10) i »krivičnim djelom nasilnog obaranja i ugrožavanja postojećega državnog uređenja FNRJ, njene vanjske sigurnosti, osnovne demokratske, političke, nacionalne i ekonomske tekovine NOB-a« (točka 11.) zbog čega je osuđen na kaznu smrti strijeljanjem, trajan gubitak već spomenutih prava i konfiskaciju imovine. Analizom presude 1947. ustanovljeno je: da je sud iz 1947. optuženikovu krivnju temeljio na njegovu priznanju da je bio član Ustaškog pokreta, u činu pričuvnoga zastavnika pa satnika, da je bio odgovorni urednik Hrvatskog naroda i odgovorni i glavni urednik Spremnosti, a nije uvažio Mortigjijinu izjavu kako nije napisao inkriminirane tekstove. Svoje priznanje, među ostalim, Mortigjija je obrazlagao činjenicom da su u njegovim tekstovima sadržani elementi njegova uvjerenja i shvaćanja ondašnje političke situacije.
Budući da se na tu se presudu Županijsko državno odvjetništvo nije žalilo, ona je postala pravomoćna - a ona znači da je Tias Mortigjija osuđen nevin.
Očekuje se da bi uskoro mogli uslijediti slični sudski procesi (40 novinara NDH strijeljano je nakon maja 1945., 47-sedmorici je doživotno zabranjen svaki javni rad, 13 je ubijeno u završnim operacijama).
El Garambullo, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Garambullo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Tias Mortigjija
Reakcija na presudu
Ta presuda izazvala je i negativne reakcije u dijelu javnosti. Tako je svoje čuđenje izrazio novinar Vjesnika Ivo Horvat, - koji se zapravo nije okomio na oslobađajuću presudu Mortidjiji, već na njezin prikaz od strane svojeg kolege Josipa Grbelje. Ivo Horvat ukratko rečeno kaže »da se bez obzira na poništenje presude iz 1947., ne može se rehabilitirati politika i praksa koju su odgovorni i glavni urednici ustaških listova provodili u službi Pavelićeva režima. To je danas valjda jasno u svim segmentima naše političke scene, i lijevo i desno, pogotovo u novinarstvu. Osim u izoliranim skupinama filoustaških nostalgičara.« Na taj osvrt Horvata reagirao je i prozvani Grbelja, - prozvavši Horvata da ne sudi trijezno i objektivno, već emotivno - jer da ima predrasude o ustaštvu, te da se u stvari ne obračunava s njim već sa pravomoćnom sudskom odlukom.
Ta presuda je u nekim krugovima dočekana kao rijetki primjer ispravljanja nepravdi počinjenih za vrijeme komunističke Jugoslavije, tako da se je i predsjednik Hrvatskog doma u Buenos Airesu Anđelko Jurun u svom pismu predsjedniku Sanaderu pozvao na nju.
Bibliografija
''Ovu autobiografiju priredio je Trpimir Macan na osnovu dijela istražnog spisa o Tiasu Mortigjiji u građi Ministarstva unutarnjih poslova Republike Hrvatske koja se čuva u Hrvatskom državnom arhivu u Zagrebu. Pored životopisa, pronašao je i zapisnike zatvorskih ispitivanja, te izjave Vladimira Košaka i Grge Ereša o Mortigjiji''.
Westerdeichstrich
Vesterdajhstrih je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 943 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051132.