cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kršćanska teologija
Kršćanska teologija je diskurs koji se odnosi na kršćansku logiku. Kršćanski teolozi koriste biblijsku egzegezu, racionalnu analizu i argumente kako bi razumjeli, objasnili, testirali, kritizirali, branili ili promovirali kršćanstvo. Teologija se može koristiti kako bi pomogla teologu da istinitije shvati kršćanstvo, pravi usporedbe između kršćanstva i drugih tradicija, brani kršćanstvo od kritika, ubrzava reforme kršćanstva, pomaže u propagiranju kršćanstva, koristi resurse kršćanske tradicije kako bi se suočio sa nekom trenutnom situacijom ili potrebom, ili zbog različitih razloga.
Sistematska teologija je disciplina kršćanske teologije koja nastoji formulirati uređeni, racionalni i koherentni prikaz kršaćnske vjere i vjerovanja. Sistematska teologija se nadahnjuje svetim spisima kršćanstva dok istovremeno istražuje razvoj kršćanske doktrine kroz historiju, posebno kroz filozofiju, nauku i etiku. Značajka sistema teološke misli jest da se koristi metoda koja se može koristiti općenito ili u posebnim slučajevimna. Sistemska teologija obično istražuje: Boga, atribute Boga, Trojstvo, Otkrovenje, stvaranje, Božju providnost, teodiciju, kristologiju, pneumatologiju, teološku antropologiju, hamartiologiju, soteriologiju, ekleziologiju, sakramente, estahtologiju, kršćansko življene, zagrobni život i shvaćanja drugih religija.
Kršćanska teologija je dala značajan pečat zapadnoj kulturi, pogotovo u periodu Srednjeg vijeka.
Eadberht od Lindisfarnea
Eadberht od Lindisfarnea (? - 6. maj 698), također poznat kao Sveti Eadberht, bio je biskup Lindisfarnea od 688. do smrti 698. Poznat je po tome što je podigao svetište u počast svom prethodniku Svetom Cuthbertu na otoku Lindisfarne, i tako ga u kasnijim godinama učinio popularnim mjestom hodočašća u Engleskoj.
Eadberht je, po navodima kasnijih hagiografa, uživao u siromaštvu i dugim periodima samoće. Kada je sahranjen, to je bilo na istom mjesto odakle je ekshumiran njegov prethodnik Cuthbert.
Torno, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Johnny Depp
Džoni Dep rođen 9. juna 1963. godine u Ovensberou u Kentakiju, je američki filmski glumac.
Biografija
Džoni Dep potiče iz prosječne američke porodice, od oca inžinjera i majke konobarice. Porodica Džonija Depa ima veoma zanimljivo porijeklo, tj. imaju krvi Čiroki Indijanaca, Nijemaca, Francuza i Iraca. Odrastao je sa bratom i sestrom u malom gradići u Kentakiju, gdje je najviše vremena trošio sa svojim djedom, koji umire kada je Džoni imao sedam godina i to ga ostavlja veoma tužnim. NJegova porodica se posle toga seli na Floridu, mada ni tu se ne zadržavaju puni jer stalno mijenjaju gradove i države stanovanja. Sa petnaest godina postaje problematičan, iskušava droge, postaje loš u školi koju uskoro napušta i osniva muzički bend. Dobija i prvu ulogu u filmu Strava u ulici Brestova, međutim vraća se u školu i uspješno je privodi kraju. Prvi uspjeh bilježi sa serijom 21 Jump Street, postaje popularan i dobija prve ponude za kvalitetnije filmove. Sa filmom Don Huan de Marko postaje prava holivudska zvijezda i njegova karijera kreće strahovitim usponom.
2003. godine nominovan je za oskara za film Pirati sa Kariba: Prokletstvo Crnog bisera. Jednu od najzapažanijih uloga je odigrao u filmu U potrazi za Nedođijom, gdje mu je partnerka bila Kejt Vinslet, u kojem je glumio engleskog pisca Džejmsa Berija (autora Petra Pana).
Otac je dvoje djece.
Prekid neprijateljstava
Motivi za prekid neprijateljstava mogu biti različiti. Na nižoj razini su obično humanitarne prirode - omogućavanje da se sa bojišta, odnosno ničije zemlje sklone ubijeni i ranjeni, evakuacija civila ili razmjena zarobljenika. Na višoj razini prekid vatre predstavlja nužan preduvjet za pregovore sa ciljem da se sklopi trajnije i formalno primirje, odnosno mirovni ugovor. U suvremeno doba prekid neprijateljstva se često objavljuje jednostrano - bilo kao znak dobre volje, bilo u propagandne svrhe kako bi se vlastita strana prikazala kao "miroljubiva", a neprijatelj kao "agresor".
Rottweil
Rotvajl je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Rotvajl. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 25.749 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8325049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rotvajl Rotvajl se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rotvajl. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 607 metara. Površina opštine iznosi 71,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 25.749 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 359 stanovnika/km².
Greenfield, Ohio
Grinfild je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.639, što je 267 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Пакс календар
Пакс календар је креација James A. Colligan-а из 1930, замишљена као реформа грегоријанског календара.
Ово је календар са преступном седмицом, што значи да одржава седмични циклус, за разлику од неких других предлога (нпр. међународни фиксни календар или свјетски календар). Већина година има тачно 52 седмице тј. 364 дана а преступне 53 седмице и 371 дан.
Година је подељена у 13 месеци од по 28 дана, чија су имена иста као и у грегоријанском календару, изузев што се између Новембра и Децембра налази Columbus. Први дан седмице, као и сваког месеца и године је недеља.
У годинама са додатном седмицом, иза Колумбуса постоји једнонедељни месец Pax ("Мир", по коме је и календар назван).
Како би се добила иста средња дужина године као код грегоријанског календара, преступна је 71 година од 400. То се постиже додавањем преступне недеље Пакс свакој години чије две последње цифре чине број дељив са 6, или су 99. Пакс имају и године које се завршавају са 00, осим ако број године није дељив са 400.
Предлог је поменут у књизи "Marking Time: The Epic Quest to Invent the Perfect Calendar" (by Duncan Steel, John Wiley & Sons, Inc., 2000, page 288):
Дан Нове године
Последица уметања читаве преступне седмице, а не само једног дана, је разлика у првом дану године у односу на грегоријански и предлоге календара са преступним даном.
Jan 4        1931 Jan 3        1932  1937  1943 Jan 2        leap  1938  1944 1949 1955 Jan 1  1928  1933  1939  leap 1950 1956 1961 1967 Dec 31 leap  1934  1940  1945 1951 leap 1962 1968 1973 1979 Dec 30 1929  1935  leap  1946 1952 1957 1963 leap 1974 1980 1985 Dec 29 1930  1936  1941  1947 1953 1958 1964 1969 1975 leap 1986 Dec 28       leap  1942  1948 leap 1959 leap 1970 1976 1981 1987 Dec 27                   leap 1954 1960 1965 1971 leap 1982 1988 Dec 26                             leap 1966 1972 1977 1983 leap Dec 25                                       leap 1978 1984 1989 Dec 24                                                 leap 1990
Jan 2           2000 Jan 1           leap Dec 31          2001 2007 Dec 30 1991     2002 2008 2013 2019 Dec 29 1992 1997 2003 leap 2014 2020 2025 2031 Dec 28 leap 1998 2004 2009 2015 leap 2026 2032 2037 2043 Dec 27 1993 1999 leap 2010 2016 2021 2027 leap 2038 2044 2049 Dec 26 1994     2005 2011 leap 2022 2028 2033 2039 leap 2050 Dec 25 1995     2006 2012 2017 2023 leap 2034 2040 2045 2051 Dec 24 1996          leap 2018 2024 2029 2035 leap 2046 2052 Dec 23 leap                    leap 2030 2036 2041 2047 leap Dec 22                                   leap 2042 2048 2053 Dec 21                                             leap 2054
Следећа таблица показује шта се дешава на типичном прелазу векова и пун распон (18. децембар - 6. јануар) од 19 дана у којима Нова година Паx календара варира у односу на грегоријански календар.
Jan 6                                           2301 2307 Jan 5                                           2302 2308 Jan 4                                           2303 leap Jan 3                                           2304 2309 Jan 2                 2101 2107                 leap 2310 Jan 1                 2102 2108                 2305 2311 Dec 31                2103 leap            2300 2306 2312 Dec 30                2104 2109                      leap Dec 29                leap 2110 Dec 28                2105 2111   2291 Dec 27          2100  2106 2112   2292 2297 Dec 26                     leap   leap 2298 Dec 25                            2293 2299 Dec 24 2091                       2294 Dec 23 2092 2097                  2295 Dec 22 leap 2098                  2296 Dec 21 2093 2099                  leap Dec 20 2094 Dec 19 2095 Dec 18 2096 leap
Спољне повезнице
(на енглеском)
Koncili u Akvileji
U historija kršćanstva, odnosno Rimokatoličke crkve održano je nekoliko važnih crkvenih sinoda, odnosno koncila u sjevernoitalijanskom gradu Akvileja, kasnije poznatom kao sjedište Akvilejske patrijarhije. To su bili:
Thornhill, Kentucky
Tornhil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 3 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
4-Kidroksi-tetrahidrodipikolinatna sintaza
4-Kidroksi-tetrahidrodipikolinatna sintaza (, dihidropikolinatna sintetaza, dihidrodipikolinsko kiselinska sintaza, L-aspartat-4-semialdehidna hidrolijaza (dodavanja piruvata i ciklizacija), dapA (gen).) je enzim sa sistematskim imenom L-aspartat-4-semialdehid hidrolijaza (dodaje piruvat i ciklizuje, formira (4S)-4-hidroksi-2,3,4,5-tetrahidro-(2S)-dipikolinat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Harville
Arvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
4-Kidroksi-tetrahidrodipikolinatna sintaza
Istraživanja enzima iz bakterije Escherichia coli su pokazala da se raakcija može podeliti u tri konsekutivna koraka.
Harville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 200 m).
Међународни фиксни календар
Међународни фиксни календар (или стални календар) или Интернационални фиксни календар (такође познат и као Међународни вечни календар, Cotsworth-ов план, Eastman-ов план, Календар од 13 месеци или Календар једнаких месеци) је предлог реформе календара који предвиђа годину од 13 месеци од по 28 дана, са једним даном на крају сваке године који не припада ниједном месецу ни седмици.
Правила
Календарска година има 13 месеци са по 28 дана плус додатни дан на крају године који не припада ниједном месецу. Свака година коинцидира са одговарајућом грегоријанском годином.
У преступној години се умеће преступни дан, који такође не припада ниједном месецу и то после јуна/липња и пре новог месеца сола. Просте године имају 365 дана а преступне 366.
Први дан сваке године, 1. јануар/сијечањ, се сматра недељом а сваки следећи дан, који припада неком месецу, се сматра делом конвенционалне 7-дневне недеље/тједна са познатим редоследом дана.
За дане који не припадају ниједном месецу се сматра да нису ни у седмици и увек су постављени између дана који се сматра суботом (последњи дан седмице) и недеље (први дан).
Пошто се сваки месец састоји од тачно четири седмице, први дан сваког месеца и сваки седми дан после тога до краја месеца се сматра недељом, други и сваки седми после тога понедељком итд. Тако сваки месец почиње недељом и завршава суботом.
Због тога сви месеци изгледају овако:
* Ови датуми су за дан ранији у преступној години
Историјат
Међународни вечни календар је заснован на позитивистичком календару којег је 1849. објавио француски филозоф Auguste Comte. Конт је свој календар направио по угледу на полинезијске календаре. Главна разлика између тзв. међународног и позитивистичког календара је у томе што је Конт именовао и месеце и дане и то по славним личностима из историје. Осим тога позитивистичке седмице почињу понедељком уместо недељом. Док позитивистички и Сол календар стављају преступни дан на крај преступне године, међународни фиксни календар и свјетски календар га стављању после јуна.
Савез Међународног фиксног календара (International Fixed Calendar League), са канцеларијама у Лондону и Рочестеру, Њу Јорк, је престао са активностима током 1930-их. У скоријим годинама било је покушаја да се план оживи.
Недостаци
За сујеверне би ноћна мора било то што је сваки 13. у месецу петак 13. и тако 13 пута у години.
У јудаизму, хришћанству и исламу сваки дан је део седмичног циклуса, који има верски значај. Постојање дана који је "безимен" у том смислу (Дан године и Преступни дан) довело би до разиласка календарског и традиционалног дана у седмици. То претпоставља постојање глобалног секуларног (ако не и агностичког или атеистичког) друштва у коме би се овај календар могао увести, што је тешко замисливо. Зато су предложени и календари са преступном седмицом.
Спољне повезнице
(на енглеском)
Devazepid
Devazepid (L-364,718, MK-329) je lek koji je strukturni derivat benzodiazepinske familije, ali se po dejstvu veoma razlikuje od većine benzodiazepina. On nema afiniteta za GABAA receptore i umesto toga deluje kao holecistokininski antagonist koji je selektivan za CCKA tip receptora. On povećava apetit i ubrzava želudačano pražnjenje, i smatra se da on potencijalno može da služi kao lek za niz gastrointestinalnih problema, među kojima su dispepsija, gastropareza i gastroezofagealna refluksna bolest. On je u širokoj upotrebi u naučnim istraživanjima CCKA receptora.
500px|center
Zhang Hua
Zhang Hua (232–300), kurtoazno imeMaoxian (茂先), bio je kineski pjesnik i političar koji je služio na dvoru dinastije Jin.
Bio je sin Zhang Pinga, regionalnog funkcionara države Cao Wei. Od ranih dana je pokazivao talent za poeziju, a pjesme su mu se počele citirati širom zemlje. Privukao je pažnju regenta Sima Zhaoa, koji ga je pozvao na dvor. Tamo je postepeno napredovao u službi, a posebno se istakao kao jedan od rijetkih dvorjana koji je podržavao ratni plan koji će 280. dovesti do pada države Wu i ponovnog ujedinjenja Kine. Međutim, Zhang Hua je uskoro pao u nemilost cara Wua zbog zalaganja da Wuov brat Sima You bude regent njegovom mentalno retardiranom sinu krunskom princu Zhongu. Na dvor se vratio 290. ali se nije snašao u intrigama vezanim uz Rat osam prinčeva te je godine 300. ubijen od Sima Luna.
Laffione, Bari
Laffione je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
South Lead Hill, Arkansas
Saut Lid Hil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 102, što je 14 (15,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Willow Canyon, Arizona
Willow Canyon je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1 stanovnika.
Maraton
thumb|right|250px|Maraton Mada se maraton ponekad koristi kao termin za bilo koju atletsku disciplinu koja zahteva veliku izdržljivost, preciznije se ovaj izraz upotrebljava za trku na 42,195 m (26 milja i 385 jardi).
Ime "maraton" dolazi od legende o Filipidesu, grčkom vojniku, koji je, prema legendi, trčao od grada Maratona do Atine da javi da su Persijanci poraženi u Maratonskoj bici, a odmah potom izdahnuo. Ne postoje dokazi da se takav događaj stvarno odigrao: prema grčkom istoričaru, Herodotu, Filipides je u stvari trčao od Atine do Sparte. Legendu da je trčao od Maratona do Atine su izmislili kasniji autori, i ona se pojavljuje u Plutarhovoj knjizi O Slavi Atine u prvom veku nove ere. Međunarodni Olimpijski Komitet procenjuje razdaljinu od Maratonskog bojišta do Atine na 34,5 km (21,4 milja).
Dužina
Dužina maratona nije isprva bila standardizovana, važno je bilo samo da se svi atletičari takmiče na istoj stazi. Tačna dužina olimpijskog maratona je varirala u zavisnosti od rute koja je određivana za svako takmičenje. Prva i treća maratonska trka su bile u dužini od 40 km (24,85 milja).
Fiksirana dužina od 42,195 km je usvojena 1921, od strane Međunarodne Amaterske Atletske Federacije (IAAF) kao zvanična dužina maratona.
Istorija
Ideja organizovanja trke je potekla od Mišela Breala (Michel Bréal), čija je želja bila da se maraton uvrsti u program prvih modernih Olimpijskih igara, održanih 1896. u Atini. Ovu ideju su snažno podržali Pjer de Kuberten, osnivač modernih Olimpijskih igara, kao i Grci. Grci su organizovali kvalifikacionu trku za olimpijski maraton, i na ovom prvom maratonu je pobedio Čarilaos Vasilakos (Charilaos Vasilakos) sa vremenom od 3 sata i 18 minuta. Spiridon "Spiros" Luis je stigao peti na kvalifikacijama, ali je na olimpijadi pobedio sa vremenom od 2 sata, 58 minuta i 50 sekundi, iako je usput zastao da popije čašu vina u lokalnoj krčmi.
Svetski rekordi i "najbolji na svetu"
Svetski rekordi nisu zvanično priznati od strane IAAF-a do 1. januara, 2004; pre toga najbolja vremena na maratonima su nazivana 'najboljim na svetu'. Staze moraju odgovarati standardima IAAF-a da bi rekordi bili priznati. Ipak maratonske trke se u mnogome razlikuju u uzbrdicama i nizbrdicama, stazama i podlozi, što egzaktna upoređivanja čini nemogućim. Najbrža vremena se uglavnom postižu na ravnim stazama blizu nivoa mora, za vreme dobrih vremenskih uslova i uz pomoć podizača tempa.
Svetski rekord za muškarce je 2 sata 4 minuta i 55 sekundi, a postavio ga je Pol Tergat na Berlinskom maratonu, 28. septembra, 2003. (ratifikovan kao svetski rekord od strane IAAFa 1. januar, 2004.), što je napredak od 20 minuta i 44 sekunde od 1947. godine. Svetski rekord za žene drži Pola Redklif, sa vremenom od 2 sata, 15 minuta i 25 sekundi, a postavila ga je na Londonskom maratonu, 13. aprila, 2003. godine.
Olimpijske tradicije
right|frame|Olimpijski maraton 1896. Od osnivanja moderne Olimpijade, tradicija je da je muški Olimpijski maraton poslednje takmičenje u atletskom kalendaru, sa finišom na Olimpijskom stadionu, često samo par sati pre ceremonije zatvaranja igara.
Ova tradicija je osnažena mnogo starijom tradicijom na Letnjim olimpijskim igrama 2004, kada se davno uspostavljena ruta od Maratona do Atine završila na Panatinaiko stadionu gde su se održavale Letnje olimpijske igre 1896.
Trčanje maratona
Takmičenje u maratonu se često smatra nadljudskim naporom, ali mnogi treneri veruju da je moguće za svakoga ko je voljan da uloži vreme i trud. Mnogi ljudi koji završe maraton deo ili celu stazu prehodaju.
Glikogen i "zid"
Ugljeni hidrati koje čovek pojede se u jetri i mišićima pretvaraju u glikogen, koji se skladišti. Glikogen brzo sagoreva i snabdeva brzom energijom. Trkači mogu da uskladište oko 2000 kcal u glikogenu u telu, što je dovoljno za oko 32 km (20 milja) trčanja. Mnogi trkači kažu da posle ove tačke trčanje postaje znatno napornije. Kako se rezerve glikogena troše, telo mora da sagoreva uskladištene masti da bi obezbedilo energiju, a masti ne sagorevaju toliko efikasno. Kada se ovo dogodi, trkač trkač oseća dramatičan zamor. Ovaj fenomen se naziva udaranjem u zid. Po mnogim trenerima, cilj treniranja za maraton je da se maksimizuje ograničena količina raspoloživog glikogena, da zamor kad se "udari u zid" nebi bio toliko dramatičan.
Trening
Za većinu trkača, maraton je najduža trka koju su ikada preduzeli. Mnogi treneri veruju da je najvažniji element u treniranju za maraton trčanje na duže staze. Obično rekreacioni trkači pokušavaju da dostignu maksimum od oko 20 milja (približno 32 km) u jednom trčanju i oko 40 milja (64 km) nedeljno kad treniraju za maraton. Iskusniji maratonci nekad trče na duže staze, i pretrčavaju više kilometara nedeljno.
Dobar program treniranja traje pet ili šest meseci, sa postepenim povećavanjem dužine svake dve nedelje.
Tokom treninga za maraton, važno je dati telu dovoljno vremena za oporavak. Ako oseti zamor ili bol, trkač bi trebalo da se odmori nekoliko dana da dozvoli telu da se oporavi.
Pre trke
Neposredno pre trke, mnogi trkači se uzdržavaju od konzumiranja čvste hrane, da bi izbegli probleme sa varenjem. Takođe vode računa da budu dobro hidratisani i da uriniraju i obave veliku nuždu pre trke. Mnoge staze imaju portabl toalete, ali redovi mogu biti dugački, posebno na većim maratonima. Lagano istezanje pre trke čini da mišići budu savitljiviji.
Za vreme trke
Treneri savetuju da se za vreme maratona održava jednak tempo ako je moguće. Voda i lagani sportski napici kao što je Gatorejd koji su dostupni tokom trke bi trebalo da se redovno konzumiraju. Gelovi na bazi ugljenih hidrata poput PauerGela su takođe dobar način da se stekne više energije, ali oni bi trebalo da se razrede u vodi kad se kozumiraju; u suprotnom mogu da dovedu do mučnine i povraćanja.
Obično postoji maksimum dozvoljenog vremena od oko šest sati, posle čega se staza zatvara, mada neki veći maratoni drže stazu otvorenom značajno duže. Za one kojima je trčanje samo hobi, vremena ispod četiri sata se mogu smatrati dobrim. Zacrtavanje ciljnog vremena olakšava održavanje ravnomernog tempa.
Posle maratona
Normalno je da se posle maratona osećaju bolovi u mišićima. Većini trkača treba oko nedelju dana da se oporave od maratona.
Čuvene maratonske staze
Mnogi gradovi širom sveta organizuju godišnje maratonske trke, uključujući:
Ljubo Stipišić
Ljubo Stipišić - Delmata (Split, 28. rujna 1938. - Split, 9. listopada 2011.) bio je hrvatski melograf, aranžer, skladatelj i dirigent.
Životopis
Ljubo Stipišić rodio se 28. rujna 1938. godine u Splitu. Rodom je iz mjesta Vrbanja na otoku Hvaru. Glazbu je učio kod Josipa Zjačića i Silvija Bombardellija u Splitu. Sklada pretežito vokalnu glazbu za manje sastave (klape) i zborove koja se najviše temelji na starogradskoj folklornoj baštini koralnog podrijetla (ciklus Intrade). Ogledao se i u većim vokalnim oblicima (kantate "Zaplakalo dite na žudinski kanat", "Dignite barjak za neznane i male", "Hrvatska suita", oratoriji "Matija Ivanić", "Kalvarija", "Misa Croatie redivivae", "I rič se čovikom učini"). Jedan je od suosnivača Festivala dalmatinskih klapa u Omišu i voditelj brojnih poznatih dalmatinskih klapa (Jeka Jadrana, Oktet DC, Kantaduri, Trogir i dr.).
Kao melograf zabilježio je više od 200 dalmatinskih pučkih napjeva, čime je pridonio njihovoj reafirmaciji. Autor je mnogih zbirki narodnih napjeva ("Pisme starog Trogira" i "Oj Marjane") te više književnih djela ("Aforizmi" 1971., "Rod titanski, rod žgincani" 1975., "Kušaonica smisla" 1992. i dr.). Također je utemeljitelj brojnih drugih festivala, priredbi, smotri i susreta te utemeljitelj časopisa Bašćinski glasi (Omiš, 1991.), glazbene edicije Leut.
Pokrenuo je književnu večer čakavskog pjesništva u Podstrani Ča pod Perunom.
Gradska knjižnica Zadar izdala je tri knjige Ljube Stipišića: "Mojih prvih 100 pjesama za dječje klape i školske zborove" (2006.), "Moje prve 222 pjesme" (2010.) i "Identitet" (2011.). Knjiga "Identitet" trebala je biti predstavljena u listopadu 2011., međutim predstavljanje je odgođeno zbog bolesti autora. Također, Gradska knjižnica Zadar skrbi o opusu Ljube Stipišića kroz digitalizacijski Projekt Delmata.
Otac je poznatog hrvatskog glazbenika Zlatana Stipišića - Gibonnija.
Preminuo je 9. listopada 2011. u 74. godini života.
Pentazenijum
Pentazenijum je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 70,034 Da.
Zaljev Ha Long
Zaljev Ha Long (vijetnamski: ịnh Hạ Long, što znači "zaljev silazećeg zmaja"; kineski: 下龍灣) je zaljev u većem Tonkinskom zaljevu, u vijetnamskoj pokrajini Quảng Ninh. Upravno pripada gradu Hạ Long, istoimenom naselju i oblasti Van Don. Zaljev se sastoji od vapnenačkog krša i 1960 otoka različitih oblika i veličina na području od 1553 km². Središnje područje veličine 334 km² ima najveću gustoću otočića (tzv. "vapnenačkih stupaca"), njih 775. Evolucija ovog krajolika i stvaranje njegovih geomorfoloških tvorevina je trajalo punih 20 miljuna godina usljed djelovanja tropske vlažne klime. Geomorfološke tvorevine uključuju skupine kupastih vrhova (fengcong) i izolirane "tornjeve" (fenglin) koje su oblikovane djelovanjem mora. Manji otoci su fenglin tornjevi koji imaju oštre litice visoke od 50 do 100 m, i još uvijek se mijenjaju otkidanjem kamenja i vapnenačkih ploča. Pored toga, tu se nalaze i najrazvijenije "usječene litice" na cijeloj stjenovitoj obali, tj. erozijom nastali podrezi u visini morske površine koji daju jedinstven izgled cijelom krajoliku. Osobita su i brojna jezera na većim vapnenačkim otocima, te brojne špilje od kojih se razlikuju tri vrste: podzemne ispod površine mora, krški otvori na površini mora i pomorski usjeci nastali djelovanjem valova na visini mora.
Ovaj jedinsven krajolik ima i značajnu bioraznolikost tropskih zimzelenih, te oceanskih i priobalnih biosustava koji uključuju 14 endemskih biljnih vrsta i 60 endemskih životinjskih vrsta. mini|Panorama zaljeva Ha Long Arheološka istraživanja su potvrdila ljudsko obitovanje još od neolita, te su se u ovom području izmijenjivale razne kulture: Soi Nhụ (18,000.-7000. pr. Kr.), Cái Bèo (7000.-5000. pr. Kr.) i Hạ Long (5,000.-3,500. pr. Kr.). Zaljev je odigrao i važnu ulogu u povijesti Vijetnama, o čemu svjedoče brojni nalazi iz mjesta: humak Bài Thơ, špilja Đầu Gỗ i Bãi Cháy.
Najveći vijetnamski mislilac, Nguyen Trai, je prije 500 godina opisao Zaljev Ha Long kao "čudo od kamena na nebesima" (Lộ nhập Vân Đồn). God. 1962., zaljev Ha Long je zaštićen kao nacionalna baština, a 1994. godine je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji kao slikovito mjesto, "nedirnuto ljudskom rukom, iznimne ljepote i velike biološke važnosti".
Povezano
Najslavnije krške tvorevine na svijetu:
Grafički model
thumb|right|alt=An example of a graphical model.|Primer grafičkog modela. Strelice indiciraju zavisnost. Grafički model je probabilistički model za koji graf označava uslovnu nezavisnot strukture između randomnih promenljivih. Ovaj tip modela se često koristi u teoriji verovatnoće i statistici, a posebno u Bajesovoj statistici i mašinskom učenju.
Neprincipijelna koalicija
Neprincipijelna koalicija je izraz koji se koristi u političkom žargonu zemalja bivše Jugoslavije kojim se opisuju savezi između pojedinaca, grupa, stranaka, organizacija ili država koje ne vezuje nikakva ideološka bliskost nego isključivo kratkoročni oportunistički interesi.
Izraz potiče od makedonskog političara Vasila Tupurkovskog koji ga je prvi put izrekao na 17. sjednici CK SKJ u oktobru 1988. godine, neposredno nakon jogurt revolucije u Vojvodini i prvog pokušaja rušenja rukovodstva SK Crne Gore. Tupurkovski je njime izrazio nezadovoljstvo neizborom Dušana Čkrebića, člana SK Srbije i Miloševićevog pristaše, u Predsjedništvo SKJ, a za koga je posredno optužio Stipu Šuvara i sve partijske organizacije nad kojima Milošević tada još uvijek nije imao kontrolu. Sjednica je, uključujući govor Tupurkovskog, bila prenošena na televiziji, a što je omogućilo da njegove riječi - koje su tada shvaćene kao makedonska podrška Miloševićevoj politici - brzo uđu u politički vokabular.
Rutesheim
Ruteshajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Beblingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.249 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8115042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Beblingen Ruteshajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 447 metara. Površina opštine iznosi 16,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.196 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 629 stanovnika/km².
Dezmopresin
Dezmopresin (DDAVP, Stimat, Minirin) je sintetička zamena za vazopresin, hormon koji umanjuje proizvodnju urina. On se može koristiti nazalno, intravenozno, ili u obliku tablete. Dezmopresin se najčešće koristi za lečenje insipidnog dijabetesa ili enureze.
Ivanec Bistranski
Ivanec Bistranski je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Dezmopresin
Hemija
Dezmopresin (1-dezamino-8- D -arginin vazopresin) je modifikovana forma normalnog humanog hormona arginin vazopresina, peptida koji sadrži devet aminokiselina.
Ivanec Bistranski
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Zaprešića. Naselje se proteže na površini od 6,65 km².
Dezmopresin
Hemija
U poređenj sa vazopresinom, prva aminokiselina dezmopresina je deaminisana, i arginin u osmoj poziciji je u dekstro umesto levo formi.
Dražen Barišić
Dražen Barišić (17. ožujka 1969., Velika Gorica), trenutni gradonačelnik grada Velike Gorice.
Rosalind Franklin
Rozalind Elsi Franklin (25. jul 1920 — 16. april 1958) je bila britanski biofizičar i kristalograf. Njen rad sadrži ključni doprinos razumevanju fine molekulske strukture DNK, RNK, virusa, uglja i grafita. Najpoznatija je po radu na DNK jer dezoksiribonukleinska kiselina ima esencijalne uloge u ćelijskom metabolizmu i genetici. Otkriće njene strukture je pomoglo naučnicima da razumeju način na koji se genetička informacija prenosi sa roditelja na decu.
Dražen Barišić
Osnovnu školu pohađao je u naselju Gradićima, ali i u Velikoj Gorici. U Zagrebu je završio Srednju medicinsku školu i postao fizioterapeut. Nakon odsluženog vojnog roka u JNA odlučio je upisati Fakultet za defektologiju u Zagrebu. Kasnije je upisao poslijediplomski znanstveni studij i to na Edukacijsko-rehabilitacijskom fakultetu. Od 1999. godine obavlja dužnost direktora RVG Media grupe. Stanuje u obiteljskoj kući u Gradićima kraj Velike Gorice. Oženjen je i otac dvije djevojčice osnovnoškolske i predškolske dobi.
Ivanec Bistranski
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Ivanec Bistranski broji 932 stanovnika koji žive u 296 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 140,15 st./km².
Cayres (Gornja Loara)
Ker je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Rosalind Franklin
Franklin je najpoznatija po njenom difrakcionom snimku DNK koje je dovelo do otkrića DNK dvostrukog heliksa. Njeni podaci su prema izjavi Fransisa Krika korišćeni 1953. za formulisanje hipoteze o strukturi DNK. Franklinovi snimci difrakcije X-zraka koji su potvrdili heliksnu strukturu DNK su pokazani Votsonu bez njenog odobrenja ili znanja. Mada su taj snimak i njena precizna interpretacija pružili značajan uvid u DNK strukturu, njen naučni doprinos tom otkriću se retko navodi. Njen neobjavljeni manuskript pokazuje da je ona nezavisno utvrdila sveukupnu B-formu DNK heliksa i lokaciju fosfatnih grupa na obodu strukture.
Dražen Barišić
Član je HDZ-a.
Dezmopresin
Način dejstva
Dezmopresin deluje putem ograničavanja količine vode koja se eliminiše urinom.
Dezmopresin vezuje V2 receptore u bubrezima, što dovodi do povećanja reapsorpcije vode. On takođe stimuliše oslobađanje von Vilebrandovog faktora iz endotelnih ćelija kao posledica stimulacije V1a receptora.
Švabija
Švabija (Swabia) je latinski naziv za Švapsku.
Švabija se takođe može odnositi na:
Cayres (Gornja Loara)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 613 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1 180 metara (maksimalnoj 1.382 m, a minimalnoj 971 m).
Haplogrupa
U molekulskoj evoluciji, haplogrupa (od [haploús] – "jednostruk, sam, jednostavan") je grupa sličnih haplotipa koji imaju zajedničko poreklo na šta ukazuju isti jednonukleotidni polimorfizami (SNP) u oba haplotipa. Pošto se haplogrupe sastoje od sličnih haplotipova, moguće je predvideti haplogrupu iz haplotipa. SNP test se koristi za potvrđivanje haplogrupe. One se označavaju slovima alfabeta. Oznake podgrupa imaju dodatne alfanumeričke kombinacije, na primer R1b1. Haplogrupe Y hromozoma i mitohondrijske DNK imaju različite oznake.
U ljudskoj genetici, najčešće se izučavaju Y-hromozomske (Y-DNK) haplogrupe i mitohondrijske DNK (mtDNK) haplogrupe. One se mogu koristiti za definisanje genetičkih populacija. Y-DNK se prenosi isključivo sa oca na sina, dok se mtDNA prenosi majčinom linijom, sa majke na potomke oba pola. Ni jedna od njih nije podložna rekombiniji, tako da se Y-DNK i mtDNK menjaju jedino usled slučajnih mutacija u svakoj generaciji, bez kombinovanja roditeljskog genetičkog materijala.
Primirje
Vjerojatno najpoznatije primirje u historiji je potpisano 11.11. 1918. u Compiegneu između predstavnika Njemačkog Carstva sa jedne i predstavnika sila Antante s druge strane; ono se uzima kao događaj kojim je završio prvi svjetski rat (iako je njegov formalni završetak predstavljalo potpisivanje Versajskog mirovnog ugovora 1919). On se u nekim zemljama danas obilježava kao Dan primirja.
Itasi (jezero)
Itasi je jezero u Madagaskaru, u regiji Itasi (provincija Antananarivo) 25 km sjeverozapadno od grada Soavinandriana, te oko 120 km u smjeru jugozapada od glavnog grada Antananariva.
Hidrografija
Jezero Itasi je svojom površinom od 35 km² najveće od 20 manjih jezera nastalih otjecanjem lave sa Vulkana Itasi (1800 m) na masivu Itasi. Itasi je protočno slatkovodno jezero, koji dobija vode od rijeka Andranomena i Mariandrano, ali i od manjih jezera na većoj nadmorskoj visini u svojoj okolici sistemom podzemnih kanala i vodopada, od brojnih gejzira i termalnih izvora i od oborinskih voda sa planina koje ga okružuju. Vode jezera odlijevaju se kanjonom rijeke Lili u rijeku Sakai, koja je najveća pritoka rijeke Mahajilo (pritoka rijeke Tsiribihine) i preko nje u Mozambički kanal.
Carrolltown, Pennsylvania
Karoltaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 853, što je 196 (-18,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Itasi (jezero)
Hidrografija
Na rijeci Lili nalaze se vodopadi Lili (francuski: Chutes de la Lily), koji se sastoje od dva vodopada, prvi je visok 16 m i širok 35 m, dugi je viši 22 m, ali ne toliko širok. Južne i istočne obale jezera prelaze u močvaru punu šaša u kojoj obitavaju brojne ptice od toga 10 endemskih vrsta koje žive samo u Madagaskaru.
Geološki sva jezera vulkanskog Masiva Itasi, nastala su izlijevanjem lave iz Vulkana Itasi, prije 8 000 godina, koja je blokirala korita triju rijeka Kitombolo, Andranomena (Mazi) i Mariandrano (Matiandrano) na putu prema zapadu i uviru u rijeku Sakai, tako su vode tih rijeka ispunile ugasle kratere i udoline. Na taj način nastalo je i jezero Itasi, koje je u prošlosti bilo dva do tri puta veće nego danas.
Na jezeru Itasi je vrlo razvijeno ribarstvo, preko 3000 ribara živi na njegovim obalama, najveće mjesto na njegovim obalama je Ampefi, koje se zbog blizina vodopada Lili razvija u turističko odredište. Na kraju jezera, podignut je kip sv. Marije, koji simbolički označava geografski centar Madagaskara. Na jezeru ima i otoka, od kojih je najneobičniji King, sa neobično pravilnim okruglim kamenim krugom u svojoj sredini.
Turizam
Jezero Itasi je vrlo popularno izletište stanovnika Antananariva, koji čine preko 60% njegovih posjetica, kojih ipak nema puno, svega 200 običnim danom, i oko 1200 za vrijeme praznika.
233
Godina 233. (CCXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Klaudija i Paterna (ili, rjeđe, godina 986. Ab urbe condita). Oznaka 233. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Karboksibiotinska dekarboksilaza
Karboksibiotinska dekarboksilaza (, MadB, karboksibiotin proteinska dekarboksilaza) je enzim sa sistematskim imenom karboksibiotinil-(protein) karboksi-lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj integralni membranski protein MadB iz anaerobne bakterije Malonomonas rubra je komponenta multienzimskog kompleks EC 4.1.1.89, biotin-zavisne malonatne dekarboksilaze.
Case Zampieri, Padova
Case Zampieri je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Millis-Clicquot, Massachusetts
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.403, što je 204 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Willow Valley, Arizona
Willow Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,062 stanovnika.
Azzinano, Teramo
Azzinano je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Sparkman, Arkansas
Sparkman je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Insajder (dokumentarna TV serija)
Insajder je srpska dokumentarna TV-serija koja se od 2004. emitira na programu TV-stanice B 92. Sastoji se od pet serijala od po nekoliko epizoda, koje su se bavile raznim društvenim problemima Srbije, obično vezanim za kriminal, nasilje i korupciju. Emisija, kao i njena autorica Brankica Stanković je primala brojne pohvale kao jedan od najboljih primjera istraživačkog novinarstva, ali i primala brojne prijetnje. One su eskalirale nakon četvrtog serijala 2009. godine posvećenog fudbalskim huliganima, poslije čega je Stanković dobila 24-satnu policijsku zaštitu. Godine 2011. se počeo emitirati peti serijal Insajder o insajderu.
Insajder će se od 2016. početi emitirati na programu N1.
San Pietro in Montorio
Crkva se nalazi na brdu Janiculum, podignuta je na mjestu starije crkve sv. Petra iz 9. vijeka, koju su dali sagraditi španjolski vladari Fernando i Izabela Kastiljska. Crkva se smatra jednim od najboljih primjera renesansne arhitekture u Italiji te sadrži vrijedna umjetnička djela.
Njen zaštitnik od 2008. godine je američki kardinal James Stafford.
7-Karboksi-7-deazaguaninska sintaza
7-Karboksi-7-deazaguaninska sintaza (, 7-karboksi-7-karbaguanin sintaza, queE (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 6-karboksi-5,6,7,8-tetrahidropterin amonijak-lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je član superfamilije enzima zavisnih od S-adenozil-L-metionin radicala.
Radijaciona terapija
Radijaciona terapija (radioterapija, radijaciona onkologija, RT, RTx, XRT) jeste medicinska upotreba jonizirajuće radijacija, generalno u okviru tretmana raka da bi se kontrolisale ili ubile maligne ćelije. Radijaciona terapija može da bude delotvorna kod brojnih tipova kancera, ako su locirani na jednoj oblasti tela. Ona se takođe može koristiti kao deo adjuvantne terapije, za sprečavanje ponovne pojave tumora nakon hirurškog uklanjanja primarnog malignog tumora (na primer, u ranim stupnjevima raka dojke). Radijaciona terapija se sinergistički koristi sa hemoterapijom, pre, tokom, i nakon hemoterapije kod podložnih tipova raka.
Radijaciona terapija se često primenjuje na kancerogene tumore zbog njene sposobnosti da kontroliše ćelijski rast. Jonizirajuća radijacija deluje putem oštećivanja DNK kanceroznog tkiva, što dovodi do ćelijske smrti. Da bi se poštedela normalna tkiva (kao što je koža ili organi kroz koje radijacija mora da prođe da bi se tretirao tumor), usmereni radijacioni snopovi se isporučuju iz nekoliko pravaca pod takivim uglovima izlaganja da se ukrštaju u tumoru, čime se isporučuje znatno veća apsorbovana doza tumoru neko okolnom zdravom tkivu. Osim samog tumora, radijaciona polja mogu isto tako da obuhvate limfne čvorove, ako su oni klinički ili radiološki povezani sa tumorom, ili ako se smatra da postoji rizik od subkliničkog malignog širenja. Neophodno je da se obuhvati mmargina normalnog tkiva oko tumora da bi se uzele u obzir neizvesnosti u kalibraciji instrumenta i unutrašnje pomeranje tumora. Te neizvesnosti mogu da budu uzrokovane unutrašnjim kretanjem (na primer, disanje ili punjenje bešike) i pomeranjem spoljašnjih oznaka na koži relativno na poziciju tumora.
Radijacina onkologija je medicinska specijalnost koja se bavi propisivanjem radijacije. Ona nije istovetna sa radiologijom, upotrebom radijacije u medicinskoj vizualizaciji i dijagnostici. Radijaciju može da propiše radijacioni onkologist sa ciljem lečenja ili kao adjuvantnu terapiju. Ona se takođe može koristiti kao palijativni tretman (kad lečenje nije moguće, pri čemu je cilj lokalna kontrola bolesti ili olakšavanje simptoma) ili kao terapeutski tretman (kad je terapija korisna za produžavanje života). Radioterapija se često kombinuje sa hirurškim intervencijama, hemoterapijom, hormonskom terapijom, imunoterapijom ili nekom od kombinacijom ova četiri pristupa. Najzastupljeniji tipovi kancera se mogu tretirati radijacionom terapijom na neki način. Precizna namena tretmana zavisi od tipa tumora, njegove lokacije, i stupnja, kao i od opšteg zdravlja pacijenta. Totalna telesna iradijacija (TBI) je tehnika radijacione terapije koja se koristila za pripremu tela da primi transplant koštane srži. Brahiterapija, u kojoj je radijacioni izvor unutar ili pored lečene oblasti, je još jedna forma radijacione terapije kojom se minimizuje izlaganje zdravog tkiva tokom procedura tretiranja kancera dojke, prostate i drugih organa.
Radijaciona terapija ima nekoliko oblika primene kod nemalignantnih oboljenja, kao što je tretman trigeminalne neuralgije, akustičnih neuroma, ozbiljna tiroidna bolest oka, pterigijum, pigmentisani vilonodularni sinovitis, i sprečavanje rasta keloidnih ožiljaka, vaskularna restenoza, i heterotopička osifikacija. Upotreba radijacione terapije kod nemalignih oboljenja je ograničena delom zbog mogućeg rizika od nastanka kancera uzrokovanog radijacijom.
Slobodna muzika
thumb|Prekrižen znak autorskih prava, sa notom izvan, kao simbol slobodne muzike.
Slobodna muzika je muzika koja, kao slobodan software, može biti slobodno stvarana, kopirana, distribuirana i menjana u lične, nekomercijalne svrhe.
Slobodna muzika ne znači da autori ne smeju uzimati naknadu za svoju muziku, pogotovo ukoliko se ona koristi u komercijalne svrhe. Slobodna muzika podrazumeva slobodu od zakonskih restrikcija, a ne slobodu od cene. Ideja slobodne muzike je da se izbegne kontrola muzičke industrije nad autorskim delom, a da se pritom omogući njeno slobodno širenje do slušalaca.
Slobodna muzika je ili u javnom vlasništvu ili licencirana nekom od slobodnih licenci, što autori često čine kao sredstvo promocije. Neka slobodna muzika je zaštićena licencama namenjenim za software (kao GNU opšta javna licenca) ili druge dokumente (the GNU licenca za slobodnu dokumentaciju). Ali postoji i Javna licenca za slobodnu muziku, osmišljena da zaštiti slobodu muzike, obezbeđujući pritom i komercijalni podsticaj za umetnike. Ona je donekle slična GNU opštoj javnoj licenci, s tim da je specifično pravljena za muziku, pre nego software. Također postoje i mnoge druge licence posebno namenjene za glazbu i druga umetnička dela, kao EFF-ova Otvorena audio licenca, LinuxTag-ova Otvorena muzička licenca, Licenca Slobodna Umjetnost i neke od Creative Commons licenci.
U Srbiji deluje projekat slobodne muzike pod nazivom Fair Share.
Sulphur Springs, Indiana
Salfur Springs je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 399, što je 53 (15,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Torre Caietani, Frosinone
Torre Caietani je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Mỹ Sơn
Mỹ Sơn (vijetnamski za "Lijepa planina"; izgovara se Mi son), je skupina napuštenih i djelomice srušenih hinduističkih hramova koje su izgradili kraljevi Čampa (Chiêm Thành) od 4. do 15. stoljeća. Hramovi su uglavnom posvećeni bogu Šivi, koji je tu poznat po mnogim lokalinim imenima, a najznamenitiji je Bhadresvara. Po ljepoti i važnosti ovih spomenika, često ga uspoređuju s drugim povijesnim hramskim kompleksima u jugoistočnoj Aziji kao što su: Borobodur (Java), Angkor Wat (Kambodža), Bagan (Mjanmar) i Ajutaja (Tajland). mini|lijevo|Ruševine My Sona My Son se nalazi u blizini sela Duy Phú u vijetnamskoj pokrajini Quảng Nam, 69 km jugozapadno od grada Da Nanga i 10 km od povijesnog grada Trà Kiệu, te 75 km zapadno od povijesnog lučkog grada Hoi Ana. Hramovi se rasprostiru na području u dolini širokoj oko 2 km i okruženoj planinskim vijencima. To je područje od 4. stoljeća bilo vjerskim središtem vladajuće dinastije Čampa i grogno mjesto njihovih kraljeva i nacionalnih heroja. Blisko je bilo povezano s obližnjim povijesnim gradovima Indrapura (Đồng Dương) i Simhapura (Trà Kiệu). Nekad je tu bilo više od 70 hramova i mnogobrojne stele s povijesnim važnim natpisima na sanskrtu i čam jeziku. My Son je vjerojatno najdulje kontinuirano naseljen arheološki lokalitet Indokine, ali je većina spomenika uništena u samo jednom tjednu bombardiranja koje je tijekom Vijetnamskog rata izvela američka vojska.
Zupčasta pumpa
thumb|desno|300px|Unutrašnja zupčasta pumpa thumb|300px|Najčešća izvedba zupčaste pumpe je sa vanjsko ozubljenim zupčanicima thumb|right|320px|Pumpa za ulje iz motora [[skutera]] Zupčasta pumpa je pumpa koja radi na principu pokretanja zupčanika. Sastoji se od dva zupčanika koja su smještena u kućištu pumpe. Jedan zupčanik je pogonski, i dobija pogon od pogonskog uređaja (najčešće elektromotor), a drugi zupčanik je gonjeni. Zupčanici su međusobno spregnuti, te se okreću ovisno jedan o drugom. Razmak između kućišta i vrha ozubljenja je tek dovoljan da se zupčanici nesmetano okreću u kućištu, da bi se spriječilo strujanje tekućine između kućišta i ozubljenja. Ovo je jedna od najčešće upotrebljavanih izvedbi pumpi, koja ima vrlo široku primjenu, posebno pri prebacivanju viskoznijih tekućina.
Mỹ Sơn
Od 2. i 3 stoljeća na obali Vijetnama vladala je Čam kultura pod snažnim utjecajem indijske kulture, što se izrazito osjetilo u Hinduističkim vjerovanjima (obožavanje Šive) i umjetnosti. Kraljevi Čampa su u My Sonu izgradili više od 70 hramova koji se obično sastoje od središnjeg tornja i drugih struktura i manjih okolnih zgrada. Slavni toranj i ima visinu od 24 metara i ukrašen je skulpturama lavova i slonova.
Zupčasta pumpa
Princip rada
Pretpostavimo da je na slici desno plavi zupčanik pogonski. Pogonski uređaj ga vrti u smjeru kazaljke na satu. svojim okretanjem on vrti ljubičasti, gonjeni zupčanik u obrnutom smjeru, tj. obrnuto od kazaljke na satu. Ukoliko se u prostoru na lijevoj strani nalazi neka tekućina ona će ući i u prostor između kućišta i zupčanika. Svojim okretanjem, zupčanici će prebaciti tu količinu tekućine na drugu stranu, odakle se neće moći vratiti,jer su zupčanici u spregu u sredini i tekućina tuda neće moći prolaziti. Na lijevoj strani će uslijed oduzimanja tekućine nastati potpritisak, a na desnoj strani pumpe nadpritisak.
Thang Long
Carska citadela Thang Long (vijetnamski: Hoàng thành Thăng Long), kasnije poznata kao Hanoijska citadela je citadela u gradu Hanoiju, koja je bila prijestolnicom vijetnamskih dinastija (Đại Việt) Lý (1010.-1225.), Trần (1225.-1400.), Lê (1428.-1789.) i Nguyễn.
Izgrađena je za dinastije Ly oko 1010. godine na ostacima kineske utvrde iz 7. stoljeća i ostala je vijetnamskom kraljevskom rezidencijom sve do 1810. godine kada je prijestolnicom postao grad Huế. Thang Long je od tada bio sjevernom citadelom vijetnamskih careva i 1805. godine je obnovljen u stilu francuskih utvrda arhitekta Vaubana.