cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arheološko područje Kličanj
Istraživanja
Arheološkim iskopavanjima je utvrđeno postojanje praistorijskog gradinskog naselja na brdu Kličanj. Pronađeno je malo fragmenata keramike, kućnog lijepa i kulturni sloj debljine 20 cm iz bronzanog ili gvozdenog doba. Većina fragmenata na ovom lokalitetu pripada dobro pečenim velikim posudama grube fakture i lošije izrade. Uglavnom su svijetlocrvene boje sa izvjesnim glačanjem sa spoljne i unutrašnje strane. Na većem broju primjeraka vidi se rad od slabije gline sa primjesom krupnijeg pijeska. Osim grubljih, pronađene su i manje količine finijih fragmenata.
Iz srednjovjekovnog perioda, nalaze se ostaci crkve i nekropola sa stećcima. Sačuvana visina zidova crkve iznosi 0,80 m. Unutrašnje dimenzije iznose 4,00 x 2,65 m. Vrata, široka 0, 70 m, nalazila su se na zapadnoj strani. Zidana je od neklesanog kamena, bez maltera. Nije imala apsidu. U unutrašnjosti crkve, u jugoistočnom uglu, na udaljenosti 15 cm od istočnog zida, prilikom iskopavanja je pronađen kameni stub (0,70 x 0, 40 x 0,25 m) sa oborenom časnom trpezom. Vjerovatno je u suprotnom uglu postojao još jedan takav stub, te je časna trpeza (dimenzija 0,75 x 0,40 x 0,25 m) stajala naslonjena na istočni zid crkve i dva stuba.
Oko crkve se prostire nekropola od osamdeset stećaka, od čega je pedeset ploča i trideset sanduka. Obrada je različita, a veći broj primjeraka je dobro obrađen. Orijentisani su prema pravcu zapad-istok i svrstani u nizove. Pet primjeraka je ukrašeno (pravougaoni štit sa mačem, krst čiji su krakovi predstavljeni kao trostruke vrpce od kojih je srednja tordirana, polumjesec, krug, trougao, kružni vijenac u vidu uvijenog užeta).
Bertacchina, Verona
Bertacchina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Castellammare del Golfo
Castellammare del Golfo ((Casteddammari; Emporium Segestanorum / Emporium Aegestensium) je gradić i sjedište istoimene općine (comune) na sjeverozapadu Sicilije, a koje administrativno pripada provinciji Trapani, u regiji Sicilija. Ime mu doslovno znači "Morski zamak u zalivu",  odnosno dobio ga je prema srednjovjekovnoj tvrđavi koja je čuvala luku; po gradu je, pak, ime dobio Zaliv Castellamare. Prema procjeni iz 2011. u naselju je živelo 13085 stanovnika.  Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Kao i brojni gradovi na Siciliji, Castellamare ima dugu i bogatu historiju koja seže u antička vremena, a danas se kao glavna privredna grana, uz tradicionalno ribarstvo, pokazao turizam, kome pomažu popularne pješčane plaže, ali i blizina ruševina drevnog grada Segesta. Castellamare del Golfo je također poznat i kao rodno mjesto brojnih pripadnika Italoameričke mafije, uključujući Salvatorea Maranzana, pobjednika znamenitog gangsterskog sukoba početkom 1930-ih, koji je upravo po njemu dobio ime Kastelamareški rat.
Cinhonin
Cinhonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,391 Da.
Primera Sección, Tepelmeme Villa de Morelos
Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tepelmeme Villa de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Vaalermoor
Falermor je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 145 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061106.
Worth, Illinois
Vort je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Vaalermoor
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Falermor se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 145 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Nacionalni spomenici u Gornjem Vakufu-Uskoplju
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Gornji Vakuf-Uskoplje se nalaze slijedeći spomenici:
Avnojske granice
thumb|300px|Razgraničenja [[Republike i pokrajine Jugoslavije|federalnih jedinica Jugoslavije]] Avnojske granice je izraz pod kojim se podrazumijevaju današnje granice država bivše Jugoslavije, odnosno današnje međunarodne granice nastale na temelju razgraničenja federalnih jedinica novostvorene jugoslavenske federacije - budućih republika - koje su 1945. i 1946. provele posebne komisije pod formalnim nadzorom AVNOJ-a.
Worth, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.789, što je 258 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Avnojske granice
Prilikom razgraničenja su se historijski kriteriji u većoj mjeri poštovali jedino u slučaju Bosne i Hercegovine, čija je teritorija bila definirana granicama ustanovljenim u 19. vijeku, odnosno koja je odgovarala nekadašnjem austro-ugarskom kondominiju uspostavljenom nakon aneksije 1908.
U svim drugim slučajevima je razgraničenje provedeno na temelju političkih kriterija i dogovora među tadašnjim vodećim komunističkim političarima. Na sjeveru su granice Hrvatske i Slovenije također pratile nekadašnju austro-ugarsku administrativnu podjelu, osim na području Istre i Slovenskog primorja koje je tada, također, postalo predmetom teritorijalnog spora s poratnom Italijom. Hrvatska i Srbija su, pak, podijelile nekada upravno jedinstveni Srijem, čiji je zapadni dio pripado Hrvatskoj, a istočni pripao novostvorenoj Autonomnoj Pokrajini Vojvodini, koja je postala sastavni dio Srbije. Hrvatskoj je i takođe pripala Baranja, Dalmacija, Istra, Dubrovnik, Rijeka kao i Piranski zaliv koji je pretežno bio naseljen Slovencima. Srbija i Crna Gora su, pak, podijelile Rašku, a, uglavnom na temelju etničkih kriterija, je uspostavljena i granica između Srbije i Makedonije.
Iako se često navodi kako su avnojske granice današnje međunarodne granice, to u potpunosti nije slučaj. Godine 1953. su NR BiH i NR Crna Gora sporazumno razmijenile teritoriju, pri čemu se NR BiH odrekla uskog pojasa na obali Bokokotorskog zaljeva (čime je Hrvatska stekla današnju granicu sa Crnom Gorom) i zauzvrat dobila teritorije oko današnjeg Tjentišta. Granice Srbije i današnje Republike Kosovo također nisu potpuno "avnojske" granice, s obzirom da je 1959. tadašnjoj Kosovsko-Metohijskoj Oblasti pripojen dio tzv. Ibarskog Kolašina koji je dotle bio dio tzv. Uže Srbije.
Opština Batoș, Mureș
Batoș je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Mrtvica (Vladičin Han)
Demografija
U naselju Mrtvica živi 336 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,2 godina (46,3 kod muškaraca i 50,2 kod žena). U naselju ima 139 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,72.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Keisuke Tsuboi
(16. septembar 1979.) je japanski nogometaš.
Miguel González, Coquimatlán
Miguel González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Coquimatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Piedicavallo, Biella
Piedicavallo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Varman (dinastija)
Dinastija Varman je bila dinastija vladara koja je od oko 350. do oko 650. upravljala državom Kamarupa u današnjoj istočnoj indijskoj državi Assam. Ponekad se također naziva i dinastija Naraka ili dinastija Bhauma. Njen prvi vladar je bio Pushya Varman. Od svih vladara dinastije bio je najpoznatiji posljednji - Kumar Bhaskara Varman, koji je za sebe tvrdio da je potomak boga Višnua, ali je svejedno prigrlio budizam i pratio sjevernoindijskog cara Harshu na njegovim hodočašćima.
Piedicavallo, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1064 m.
Krsto Frankopan Ozaljski
thumb|180px|Krsto Frankapan (1482-1527) mini|Krsto Frankapan na zagrebačkom [[Zrinjevac|Zrinjevcu]] Krsto I. Frankapan Brinjski ili Ozaljski (Modruš?, 1482. - Martijanec, kraj Ludbrega, 27. rujna 1527.), hrvatski knez i ban iz velikaške obitelji Frankapana. Sin kneza Bernardina Ozaljskog i princeze Lujze Aragonske.
Biografija
Od 1505. godine bio je u vojnoj službi cara Maksimilijana I. Habsburga gdje se istaknuo kao vojskovođa zbog čega je 1510. dobio za nagradu Novigrad i neke posjede grada Postojne, a ujedno je imenovan carskim savjetnikom te kapetanom Postojne i Krasa. Godine 1512. ratovao je s ocem protiv Mlečana u pokušaju da oslobodi nekadašnji obiteljski posjed, otok Krk. Tijekom 1513. i 1514. godine oduzeo je Mlečanima Monfalcone, Cividale del Friuli, Udine i gotovo cijelu Furlaniju, ali je uskoro gubi.
U razdoblju 1514.-1519. boravio je u mletačkom zarobljeništvu, a poslije bijega iz zatvora ponovno je u vojnoj službi Habsburgovaca. Godine 1520. car Karlo V. potvrdio mu je posjede i imenovao ga vojnim zapovjednikom Istre.
Od 1523. godine opet je boravio u Hrvatskoj gdje se zajedno s ocem pokušavao domoći Senja i drugih obiteljskih posjeda koje je njegovu rodu oduzeo 1469. kralj Matija Korvin. Iste je godine otišao kod pape Hadrijana VI. u Rim da ga zamoli za pomoć Hrvatskoj u ratu protiv Turaka. U lipnju/junu 1525. uspio je zaposjednutom Jajcu dopremiti hranu i pomoć, a općenito se angažirao u obrani Hrvatske od Turaka, našto mu je kralj Ludovik II. podijelio naslov branitelja Kraljevina Hrvatske, Dalmacije i Slavonije.
Kada mu je kralj odbio vratiti Senj i imenovati ga za hrvatskog bana, što je zatražio hrvatski sabor 1525. godine, Krsto je na zasjedanju sabora u Križevcima 25. siječnja 1526. predložio Habsburgovce za nove vladare Hrvatske.
Poslije poraza ugarske vojske na Mohačkom polju i pogiblje Ludovika II. 1526. hrvatsko plemstvo imenovalo je Krstu na saboru u Koprivnici 23. rujna, "upraviteljem i vrhovnim braniteljem" (lat. nostro governatore et defensor generale).
Melezitoza
Melezitoza je neredukujući trisaharidni šećer, koji proizvode mnogi insekti koji se hrane biljnom smolom, uključujuči lisne vaši kao što je Cinara pilicornis, putem enzimske reakcije. To je koristno za insekte, jer to redukuje osmozni stres putem redukovanja njihovog vodenog potencijala. Melezitoza je deo medljike koja privlači mrave, a isto tako služi kao hrana za pčele. To je koristno za biljne vaši, jer one imaju simbiotski odnos sa mravima. Melezitoza se može parcijalno hidrolizovati do glukoze i turanoze (izomera saharoze).
Izvoarele, Cernești
Izvoarele je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Cernești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Scott Air Force Base, Illinois
Vazduhoplovna baza Skot je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
El Limón, Técpan de Galeana
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Scott Air Force Base, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.612, što je 905 (33,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Limón, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Abbécourt
Abekur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Greenhorn, California
Greenhorn je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 236 stanovnika.
Case Operaie, Siena
Case Operaie je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
El Porfín, Cusihuiriachi
El Porfín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Case Operaie, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
El Porfín, Cusihuiriachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2127 m.
A. G. Hopkins
Antony "Tony" G. Hopkins (21. februar 1938) je britanski istoričar, profesor na Teksaškom univerzitetu i doskorašnji profesor istorije Komonvelta na Univerzitetu u Kembridžu.
Poggiale, Bologna
Poggiale je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 498 m.
Campo la Calavera, Xochitepec
Campo la Calavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Alofi
Alofi je administrativni centar Niuea, otočke kraljevine pod pokroviteljstvom Novog Zelanda. Najveće je naselje na Niueu i ima 700 stanovnika.
Geografija
thumb|left|260px| [[Karta otoka]] Alofi leži na zapadnoj obali otoka Niuea, udaljen 2400 km sjeveroistočno od Novog Zelanda, u istoimenom zaljevu dugom 7 km (koji pokriva 30% dužine otoka) od rta Halagigiea na jugu do rta Makapua na sjeveru. Kod Alofija se nalazi prolaz kroz koraljni greben koji okružuje otok Niue.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Alofija su zrada vlade i otočki sajam na otvorenom koji se održava utorkom i petkom. Centar mjesta je trgovački centar u kom se nalazi gotovo sve što postoji u tom malom mjestu: banka, pošta, internet kafe, turistički biro i trgovina. Pored tog ima još par restorana, pansiona i policijska stanica.
Historija
Tropski ciklon Heta pogodila je Alofi i otok Niue u januaru 2004. godine. Dvije osobe su poginule, a oluja je izazvala i velike materijalne štete. Mnoge građevine Alofija su uništene, između ostalog i bolnica. Zbog tog su nakon oluje bolnica i škola preseljene, 3 km od zapadne obale, prema unutrašnjosti na lokalitet zvan Fonuakula koji je manje izložen olujama.
Privreda i transport
Najznačajnije ekonomske aktivnosti tog malog otoka su turizam, ribarstvo i poljoprivreda. Na otoku postoji i tvornica ribljih konzervi. Alofi ima najveću otočku luku i Internacionalni aerodrom Niue (IATA: IUE, ICAO: NIUE) iz kojeg avioni lete jedino za Auckland na Novom Zelandu.
Temaxcalli, San Miguel de Allende
Temaxcalli je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
El Hitamo, José Azueta
El Hitamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Hipofiza
thumb|Hipofiza se nalazi s donje strane mozga Hipofiza je najznačajnija endokrina žlijezda. Proizvodi mnoge hormone i upravlja radom svih drugih žlijezda. Nalazi se donje strane mozga i ona je žlijezda s unutrašnjim izlučivanjem.
Građena je od tri temeljna dijela, prednjeg, srednjeg i stražnjeg režnja koji se razlikuju po svom razvoju, građi i funkciji:
Prema svom položaju najzaštićeniji je dio tijela. Velika je oko 1 cm i teška oko 0,5 grama. Smještena je na bazi velikog mozga, kao moždani privjesak koji leži u turskom sedlu. Djeluje na rast tjela krvni pritisak, rad bubgrega, promet materija. Hipofiza usklađuje rad drugih žlijezda sa unutrašnjim lučenjem. Takodjer je i zovu Glavna ili centralnom žlijezdom.
Zanmiljivost: Ako hipofiza u djetinjstvo neke osobe luči previše hormona rasta, ta osoba će imati giganski (divovski) rast. U suprotnom slučaju ako ne lučila dovoljno hormona, tada će se ta osoba razviti u patuljka, tj. imati će patuljasti rast.
Krajputaš
Krajputaši su spomenici postavljeni pokraj puta, a po pravilu posvećeni postradalim vojnicima sahranjenim u dalekim zemljama ili kojima se grob ne zna. Pogotovo se pojavljuju posle Prvog svetskog rata kao način obeležavanja postradalih iz porodice, a radi podsećanja svih stanovnika sela i slučajnih prolaznika o prerano prekinutom životu.
Najviše ih ima po zapadnoj Srbiji. Po pravilu su jednostavnog oblika, pravougaonog preseka i visine između metar i metar i po. Na jednoj strani je nacrtan ili uklesan lik ili figura pokojnika, a sa strana su uklesane prigodne reči hvale ili zahvalnice.
Drugi italijansko-abesinski rat
Drugi talijansko-abesinski rat bio rat između Kraljevine Italije i Abesinije koji je trajao sedam mjeseci od oktobra 1935 do maja 1936 Taj rat bio je uvertira za Drugi svjetski rat i jasni pokazatelj potpune neefikasnosti Lige naroda.
Pozadina sukoba
Za Kraljevinu Italiju je tadašnja nezavisna Abesinija bila velika frustracija, još od nikad prežaljenog poraza u Bitci kod Adve 1896 za Prvog talijansko-abesinskog rata. Italija je nakon Prvog svjetskog rata uspjela potpisati niz trgovačkih sporazuma sa Etiopskim carstvom te je 1930te postala najveći trgovački partner Abesinije. Dolaskom Benita Mussolinija na vlast u Italiji 1925 povećale su se talijanske ambicije u Istočnoj Africi. On je pojednostavljeno rečeno istupio s vrlo jednostavnom idejom obnovitelja rimske civilizacije a Abesinija je ulazila u krug zemalja koje su trebale ući u njegovo novo carstvo.
Početkom 1930te Italija je počela raditi na politici sistematskog podrivanja Etiopije. Talijani su zaigrali na kartu stalne vjerske netrpeljivosti koja je stoljećima tinjala u Etiopiji između Islama i Kršćanstva, kao i na politiku podrške svim oponentima etiopskog dvora, između ostalog podržavali su snage naklonjene svrgnutom i nikad okrunjenom caru Jasu V.
Casus belli
Pravi uzrok rata je bila granica između tadašnje talijanske kolonije Somalije i Abesinije, koja se po talijansko-abesinskom ugovoru iz 1928 trebala protezati na 21 liga usporedo uz obalu kod somalskog Banadira.
Italijani su tu staru mjernu jedinicu protumačili sebi u prilog, kao 21 pomorske lige (veće), a ne kao standardne (manje). Tako su na osnovu svog tumačenja te mjerne jedinice, izgradili 1930te u Ogadenskoj pustinji kod oaze Valval svoju utvrdu, duboko ušavši na etiopski teritorij ne obazirući se na etiopske proteste. Posada te utvrde bila je sastavljena od somalskih Dubata (neregularna dobrovoljačka vojska) vođenih od strane talijanskih oficira.
U novembru 1934 su jedinice abesinske teritorijalne obrane ušle na sporni teritorij kao pratnja anglo-etiopske komisije za granice. Talijani su tražili da se etiopska vojska povuče, britanski članovi komisije vidjevši da bi moglo doći do oružanog incidenta, jednostavno su se povukli ali Etiopljani su ostali. Do oružanog sukoba je doista i došlo između 5. i 7. novembra 1934 (ni danas se nezna koja je strana prva otpočela sukob). U tom sukobu poginulo je 150 Etiopljana i 50 Somalijaca i Talijana, time je otpočela Abesinska kriza koja je duboko obilježila rad Društva Naroda i međuratnu europsku politiku.
Rat
Usprkos mnogih žalbi koje je podnosila Etiopija, Liga naroda nije poduzela nikakve konkretne mjere kojom bi se osujetila buduća talijanska invazija. Etiopska vlada se 3. jula 1935 obratila vladi Sjedinjene Američke Države sa molbom da joj ona pomogne u rješavanju tog sukoba, međutim je američka vlada odbila etiopsku molbu.
Čak kad je pitanje talijanskog napada na Etiopiju postalo pitanje dana, Kongres SAD je 31. augusta 1935 usvojio zakon o neutralnosti. Britansko ministarstvo vanjskih poslova, je u skladu s tadašnjom kompromiserskom politikom premijera Nevilla Chamberlaina pokazalo krajnje popustljiv stav prema Musoliniju, pod uvjetom da Italija ne dira britanske interese na jezeru Tana i Plavom Nilu. Francuska je pak na račun Etiopije željela učvrstiti svoje odnose sa Italijom, kako bi na taj način spriječila budući savez između Berlina i Rima. Talijanske oružane snage su bez objave rata prodrle iz Eritreje na teritorij Etiopije preko rijeke Mareb u 5:00 h 3. oktobra 1935. godine. Na to je Abesinija objavila rat Italiji.
Talijanskim snagama zapovjedao je ostarjeli general Emilio De Bono i njemu podređeni general Rodolfo Graziani. Za napad na Etiopiju, čiji su se vojnici u nekim odredima još uvijek služili kopljima i strijelama, Italija je pripremila snage od 500.000 vojnika, 76 ratna broda, 795 tenka, 595 aviona i brojne topove. Nasuprot tome Etiopija je usprkos brojne vojske od 800.000 pripadnika, imala slabo opremljene jedinice, sa svega 3 vrlo stara aviona Potez 25 i 3 tenka iz Prvog svjetskog rata.
Uprkos ogromnoj nadmoći, talijanske trupe su se sa mukom probijale kroz Etiopiju, što zbog nedostatka cesta, što zbog stalnih napada etiopskih snaga. No već 5. oktobra Talijani su zauzeli Adigrat, 6. Advu a 15 Aksum, 8. novembra zauzet je Mek'ele, ali talijanska vrhovna komanda nije bila zadovoljna sporim napredovanjem De Bona, te ga je u decembru zamjenila s mlađim generalom Pietrom Badogliom.
Etiopska božićna ofanziva
Heile Selasije je prikupio snage od 190,000 ljudi i želio napadom razdvojiti talijanske snage od 100.000 ljudi koje su napadale iz Eriteje na dva dijela. U jednom trenutku uspjeli su čak natjerati Talijane na povlačanje, ali se oštrica njihovih napada istupila kad su naišli na ubojitu vatru talijanskog topništva i mitraljeza. S druge strane su snage generala Graziania nastavile prodirati preko rijeke Ganale Doria iz Somalije, a u januaru je i Badoglio nastavio napredovanje sa sjevera nakon što su mu došle svježe jedinice iz Italije. Sad je sve više dolazila do izražaja superiornost talijanskog oružja i opreme. S druge strane kod etiopske vojske počele su na vidjelo izlaziti slabosti zbog slabe opreme i logistike, naročito su slabo bili opremljeni za ratovanje bojnim otrovima kojim su Talijani masovno uz pomoć aviona zasipali čitave teritorije, trujući tako sve što se zateklo u tom kraju.
Liga naroda
U pozadini diplomatskih bitaka u Ženevi, nastavljao se i rat u Etiopiji, pa su 5. maja 1936 godine, Talijani su zauzeli Adis Abebu, a 9. maja je Musolini objavio da je Abesinija konačno osvojena, iako je u tom trenutku još dobar dio Etiopije pružao otpor. Tako je Abesinija postala dio Talijanske Istočne Afrike sve do 1941 godine, kada su talijanske legionare potisnule britanske snage.
Somasassa (San Gottardo), Sondrio
Somasassa (San Gottardo) je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 713 m.
Položaj LGBT osoba u Gruziji
Dekriminalizacija
Novi krivični zakon, koji je usvojen 1999., a počeo da se primenjuje 1. juna, 2000., ne zabranjuje istopolne seksualne odnose. Donja granica za stupanje u seksualne odnose iznosi 16 godina i za istopolne i za heteroseksualne odnose.
Zabrana diskriminacije
Godine 2006. donet je novi zakon o radu koji zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije u sferi zapošljavanja.
Kraš (razvrstavanje)
ili:
Jacques-Bénigne Bossuet
Jacques-Bénigne Bossuet (Dijon, 27. septembra 1627. - Pariz, 12. aprila 1704.), francuski klasicistički književnik, teolog i biskup.
Biografija
Rođen je u Dijonu, u Burgundiji, u obitelji visokih dužnosnika. Stekao je temeljno teološko i opće obrazovanje. Veoma rano su došle do izražaja njegove govorničke sposobnosti. Sa 16 godina svojim govorom je zadivio sve prisutne u salonu Rambouillet. Godine 1649. postaje doktor teologije, a za svećenika je posvećen 1652. U crkvenoj službi isticao se vrijednošću i upornošću, posebno kao propovjednik. Biskup postaje 1669., a već sljedeće godine izabran je za prjestolonasljednikovog učitelja. Ovu dužnost vršio je do 1680. godine i u tom razdoblju, između ostalog, sastavljao je i niz rasprava i udžbenika za svog slavnog, ali ne mnogo sposobnog, učenika. Posljednje godine svog života Bossuet provodi u intezivnom radu na učvršćivanju katoličke vjere i Crkve i na teološkim raspravama sa protestantima i kvijetistima.
Teolog
Bossuet je bio tvrd i nepokolebljiv dogmatičar, braneći čistoću katoličke vjere od svih suvremenih heretika i opasnosti. Pored protestantizma i kvijetizma, on je brani i od umjetnosti, prije svega kazališta, u kome vidi nedovoljno jasno iskazanu moralnu pouku, ako je uopće i ima. Izgovorene povodom vjerskih blagdana, Bossuetove propovijedi predstavljaju napor da se "čista evanđeoska misao" pretvori u riječ.
Pored propovedi, Bossuet je napisao i veliki broj posmrtnih govora, izgovorenih poslije smrti crkvenih dostojanstvenika i znamenitih ličnosti sa dvora Luja XIV. I ovi govori su ispunjene moralnim poukama, razmišljanjima o ljudskoj sudbini, taštini, ništavnosti i jednakosti pred Bogom i siromašnih i bogatih, moćnih i slabih. Sudeći o svemu uvijek samo sa gledišta nadmoćne vere i crkve, bez ikakvih ličnih raspoloženja, on je u ovim govorima bio strog, čak i prema onim ličnostima za koje su bili rezervirani samo laskanje i hvalospjevi. U tom pogledu, Bossuet donekle odskače u vremenu u kom je živio. Svoje propovijedi je brižljivo i strpljivo pisao, ali nije ih nikad objavljivao. To su učinili njegovi potomci, 68 godina nakon njegove smrti.
Florencio Flores, El Naranjo
Florencio Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini El Naranjo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Green Valley, Solano County, California
Green Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.027 stanovnika.
Vanjske veze
Green Valley (Kalifornija)
Opština Santa María Tecomavaca, Oaxaca
Santa María Tecomavaca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
Ružmarin
Ružmarin, ili rozmarin, ruzmarin, rusmarin, lužmarin, žmurod, ruzman, rožmarin, zimorad, čije ime potječe od lat. ros (rosa) i marinus (more), odnosno "morska rosa", što govori da je za njegov rast vrlo povoljan povjetarac s mora, koji donosi vlagu. Ružmarin je grmolika zimzelena biljka igličastih listova i krhkih svjetloplavih cvjetova. Igličasti listovi intenzivnog su mirisa, te pikantno ljutog, oporog i gorkog okusa. Koristi se za aromatiziranje povrća i mesnih jela. Ružmarin potiče cirkulaciju i tok krvi prema mozgu, te na taj način poboljšava koncentraciju i liječi glavobolju. Premda posvećen božici ljepote i ljubavi Afroditi, ružmarin nije samo simbol ljubavi. On je i simbol mudrosti koji osnažuje pamćenje.
Moesia Superior
250px|thumb|Mapa Rimskog carstva 117. godine nove ere thumb|250px|Gornja Mezija u 4. veku Gornja Mezija je rimska provincija nastala u doba Domicijana (verovatno 85. ili 86. godine) podelom ranije uspostavljene provincije Mezije. Granica između Gornje i Donje Mezije išla je rekom Čibricom (na teritoriji današnje Bugarske). Granice Gornje Mezije obuhvatale su, grubo govoreći teritoriju današnje Srbije bez Vojvodine i bez većeg dela Kosova, jedan manji deo severozapadne Bugarske, kao i severnu Makedoniju. Zapadna granica Mezije verovatno nije išla Drinom, nego nešto istočnije (Čačak je tako bio u provinciji Dalmaciji). Nakon Trajanovih Dačkih ratova Mezija se proširila na sever da bi zauzela teritoriju između Dunava i donje Tise, do reke Maroš.
Ružmarin
Opis biljke
Grmolika trajna biljka mirisnih zimzelenih listića sa sitnim svijetloplavim cvjetićima. Listovi su naspramni, sjedeći, čvrsti, kožasti, vrlo uski, a dugi 2-3 cm. Gornja strana listova je tamnozelena, a donja je sivobijele boje i lagano pustenasta. Između ogranaka, razvijaju se pršljenasto na maloj peteljci maleni ljubičastoplavi cvjetovi. Potječe iz mediteranskih krajeva, gdje raste na tlu bogatom kalcijem, u suhoj klimi i na slanom morskom zraku. Danas se proširio diljem Evrope, a uzgaja se i u SAD-u i Meksiku. Grm ružmarina naraste od jednog do tri metra visine. mini|desno|240px|Ružmarin u cvatu. mini|desno|240px|Grm ružmarina. mini|desno|240px|Cvjetovi. mini|desno|240px|Dijelovi ružmarina. mini|desno|240px|Ružmarin u cvjetanju. mini|desno|240px|Eterično ulje ružmarina. Miris cvjetova i cvjetnih vrhova grančica je jak i nalik na kamfor, dok je okus ljut, pomalo gorak i aromatičan. Cvjeta od ožujka do svibnja, a katkada u rujnu cvate i po drugi puta. Ružmarin voli sunčane i kamenite krajeve (kalcij) i ne zahtijeva puno vlage. Ipak ne voli mraz, pa ga treba odgovarajuće zaštititi. Jednostavno se presađuje i ne traži posebnu gnojidbu, stoga je gotovo idealna biljka za ekološki uzgoj.
Moesia Superior
Gornja Mezija je uvek bila vojna, granična provincija rimskog carstva. Najveći rimski vojni logori su bili u Beogradu (rimski Singidunum), nedaleko od Požarevca (rimski Viminacijum): tu su bile stacionirane dve legije, ključne za odbranu dunavskog limesa.
Ružmarin
Opis biljke
U cvjetovima, listovima i grančicama sadrži eterična ulja, čija kvaliteta ovisi o klimi i o sunčanim i zaštićenim položajima. Više od tisuću godina cijenjeni je začin i prirodni lijek. Kroz povijest je ružmarin bio vrlo omiljena biljka. Voljeli su ga grčki i rimski bogovi. Grčki studenti stavljali su ga na glavu kada su pripremali ispite. Razlog tome je što je narodna medicina vjerovala, a i danas vjeruje, da ružmarin potiče i jača pamćenje. U staroj Engleskoj ružmarin je bio simbol vjernosti, pa je iz toga nastao običaj da se na svadbi odjeća kiti ružmarinom. Neka od tih svojstava znanost je dokazala i objasnila.
Moesia Superior
I drugi gradovi u Gornjoj Meziji imali su vojne logore: Racijarija (u današnjoj Bugarskoj), na primer. Od gradova od većeg značaja u Gornjoj Meziji treba spomenuti Skupi (nedaleko od današnjeg Skoplja), Remesijana (danas Bela Palanka), Ulpijana (danas Lipljan), Akve (danas Prahovo), Naisus (danas Niš).
Ružmarin
Rasprostranjenost
Rasprostranjen je po sunčanim i kamenitim krajevima hrvatskog obalnog područja i otoka. Često se uzgaja po vrtovima i cvjetnim loncima, ali je vrlo osjetljiv na mraz, pa ga u sjevernim krajevima treba štititi od hladnoće. Raste na čitavom priobalnom području Mediterana, od Portugala do Male Azije i Crnom moru.
Gerónimo Soriano, Acayucan
Gerónimo Soriano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Moesia Superior
U vreme cara Hadrijana ovi veći gradovi u Gornjoj Meziji dobili su status municipijuma, a u to vreme latinski jezik i rimska kultura se proširila i u ovu provinciju.
Tokom Krize III veka, Mezija je jako stradala. Kada je car Aurelijan 270. godine evakuisao Dakiju, na teritoriji Gornje Mezije stvorene su dve nove provincije Priobalna Dakija i Unutrašnja Dakija, ali su se gradovi održali pred varvarima uglavnom do šestog ili sedmog veka.
Werner Schröer
Werner Schröer (Mülheim an der Ruhr, 12. februar 1918 – Ottobrunn, 10. februar 1985) bio je njemački vojni avijatičar, najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu kada se sa 126 zračnih pobjeda istakao kao jedan od najvećih Luftwaffeovih lovačkih asova.
La Confianza, Técpan de Galeana
La Confianza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 849 m.
Skrotum
Funkcija
Osnovna funkcija skrotalne kese je da testise drži na njima adekvatnoj temperaturi koja iznosi 34,4 C°. Veća temperatura može oštetiti kvalitet sperme. Zbog toga skrotum ima sposobnost skupljanja i širenja i na ta način se reguliše temperatura testisa. Kada je vanjska temperatura veća od poželjne skrotum se opušta i spušta, a kada je temperatura manja onda se skuplja, približavajući se tijelu.
Quizalapa, Coquimatlán
Quizalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Coquimatlán.
Ružmarin
Ljekoviti dijelovi
Upotrebljavaju se cvjetovi ružmarina (Flores rosmarini), izdanci u cvatu (Herba Rosmarini), a najčešće se sabiru listovi (Folia Rosmarini). Listovi se sabiru ljeti, režu se grane i stave sušiti. Destilacijom listova ili grančica dobiva se ružmarinovo ulje (Oleum Rosmarini). Cvjetovi i biljka u cvatu sabiru se u travnju i svibnju i suše u hladu. Uz eterično ulje, ružmarin sadrži smolu, tanin, gorke tvari i male količine saponina.
Castellazzo, Trapani
Castellazzo je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Ronteruolo, Reggio Emilia
Ronteruolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
Ružmarin
Ljekoviti dijelovi
Staro vjerovanje da miris ružmarina stimulira pamćenje dokazali su znanstvenici Sveučilišta Cincinnati. Ružmarin potiče cirkulaciju i tok krvi prema mozgu, te na taj način poboljšava koncentraciju i liječi glavobolju. Zato biste mogli malu lončanicu ružmarina staviti na vaš stol ili pored mjesta gdje vaši školarci uče i samo promatrati rezultate. Potječe iz mediteranskih krajeva gdje raste na tlu bogatom kalcijem, u suhoj klimi i na slanom morskom zraku.
Ružmarin odlično djeluje protiv bakterija (stafilokok, streptokok, Escherichia coli) i protiv gljivica (Candida). Nisu uzalud stari Rimljani palili njegove grančice u vrijeme velikih zaraza.
Narodna medicina
Ova biljka ima sedativna, diuretska i antiseptična svojstva, a smatra se da je osobito učinkovita kod slabosti i neuralgije. Travari koriste ružmarin za nesvjesticu, koja se javlja zbog problema s ravnotežnim sustavom u uhu, živčana oboljenja, ispiranje usta radi neugodnog daha i za groznicu. Sastojci ružmarina jačaju imunološki sustav, a protuupalne tvari mogu ublažiti jake napade astme. Stimulativno djelovanje ružmarina može dovesti do poboljšanja funkcije jetre i sekrecije žučne vrećice, što pridonosi poboljšanju općeg stanja cijelog organizma.
Iz knjige Ljekovito bilje i njegova upotreba, R. Wilforta doznajemo da se u narodnoj medicini koriste cvjetovi ružmarina, izdanci u cvatu, a najčešće listovi. Čaj ili vino od ružmarina koristilo se za liječenje duševne iscrpljenosti, loše probave, slabe prokrvljenosti, za čišćenje krvi i bljedoće, za liječenje slabog sluha i vida, te za pospješenje izlučivanja mokraće. Alkoholna otopina ružmarina služi kao sredstvo za masažu kod reumatizma mišića, živčanih bolova, glavobolje i duševne i tjelesne iznemoglosti. Ružmarin prokuhan u kozjem mlijeku koristio se kao lijek protiv tuberkuloze, a kao oblog je bio lijek protiv raka. Ulje koje se dobiva destilacijom listova ili grančica, sastavni je dio ružmarinove masti i tinkture za rane.
Ocat četvorice lopova
Ocat četvorice lopova je ocat s začinskim biljem, za kojeg je vezana legenda da je u Srednjem vijeku liječio od kuge. On se sastoji u osnovi od octa, u koji je namočena kadulja, timijan, lavanda i ružmarin, te dodatka bijelog luka (češnjak). Osim te osnovne mješavine, u ocat se mogu dodati i drugi začini ili ljekovite biljka, kao što su ruta, metvica ili pelin. Ocat četvorice lopova danas se prodaje u Provansi kao antiseptično sredstvo.
Kozmetika
Ružmarin je bio nezaobilazan sastojak vodice mađarske kraljice, vrlo raširenog srednjovjekovnog lijeka, koji je i danas u upotrebi, a pripisuje se kraljici Elizabeti Ugarskoj, kojoj je služio za ljepotu, te masiranje paraliziranih udova i gihta, od kojih je bolovala kraljica pred kraj života. Znanstvenici su dokazali da vanjska primjena ulja ružmarina vrlo učinkovito ublažava bolove kod reumatskih bolesti, međutim unutarnja primjena ulja izaziva probleme s probavom i bubrezima, a veća količina može biti otrovna. Stoga se preporučuje čaj koji blagotvorno djeluje na opuštanje mišića uključujući i one kod probavnih smetnji ili menstrualne grčeve.
Ružmarin se dodaje u kozmetičke preparate za jačanje kose, okrepljujuće kupke, osvježavajući tonik za lice. Tamna kosa može se posvijetliti ako se otopina ružmarina doda u vodu za ispiranje, za jačanje kose može se dodati regeneratoru ili šamponu. Otopina ružmarina može se upotrijebiti kao osvježujući tonik i za zatezanje kože. Ružmarin dodan u kupku za kupanje jača i osvježava osobito prilikom oporavka od bolesti. Za revitaliziranje rasta kose, sprječavanje gubitka i nastanak prhuti preporuča se nekoliko kapi ulja umasirati u tjeme, a zatim isprati otopinom koprive.
Quizalapa, Coquimatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Ružmarin
Eterično ulje
Postoje tri do četiri kemotipa (kemotip je ista vrsta biljke, koja ovisno o mjestu rasta, daje ulja različita kemijskog sastava i, naravno, različita djelovanja) eteričnog ulja. To je iznimno bitno, jer se u nas, na žalost, rijetko precizira kemotip eteričnog ulja. To su: Poznavanje kemotipa iznimno je bitno jer, primjerice:
Klitoris
thumb|350px||Ženin klitoris proteže se od vidljiva dijela do mjesta ispod stidne kosti. thumb|220px|Nutarnja anatomija čovječje [[vulva|vulve, s pokrovnom kožicom klitoriksa i malim usnama koje su naznačene crtama.]] thumb|220px|Na ovoj fotografiji stidnice klitoris je prekriven pokrovnom kožicom i naborima malih usana. Klitoriks (grč. κλειτορίς), ili dražica, sikilj, je ženski spolni organ. U čovječje vrste, njegov dio koji nalikuje dugmetu smješten je blizu prednjega spoja malih usana, iznad vaginalnog otvora. Za razliku od odgovarajućega muškog organa (penis), klitoriks ne posjeduje produženi dio mokraćnoga kanala i jedina mu je uloga poticanje seksualnog zadovoljstva. Jedini poznati izuzetak je pjegava hijena, kod koje je urogenitalni sustav preinačen tako da ženka mokri, razmnožava se i rađa kroz uvećani, erektivni klitoriks.
Barbaise
Barbez je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni.
Ružmarin
Eterično ulje
Izbjegavati korištenje oralnim putem, osim eventualno kemotipa verbenon. Vrlo rijetko mogu se javiti alergijske reakcije na neke od komponenti eteričnog ulja ružmarina. Općenito ga treba izbjegavati u trudnoći, premda se lokalna i kozmetička upotreba može dopustiti u dozama do 2,5% u biljnom baznom ulju. Izbjegavati primjenu ružmarina kemotipa cineol i kamfor na cijelo tijelo (npr. masažom) kod ljudi s visokim krvnim tlakom, osim u lokalnoj primjeni (zglobovi). Ružmarin kemotip verbenon može se koristiti kod ljudi s visokim krvnim tlakom.
Barbaise
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 106, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Ružmarin
List ružmarina
Ne smije se koristiti kod ljudi sa žučnim kamencima i visokim krvnim tlakom. Alergijske reakcije su rijetke, a ako se pojave, mora se prekinuti terapija i propisati alternativna. Izbjegavati u trudnoći. mini|desno|240px|Ružmarin je izvrstan začin za juhe, pirjano [[povrće, meso, sve vrste pečenja i mekih sirova.]] mini|desno|240px|[[Provansalske trave možete i sami smješati po vlastitom izboru.]] mini|desno|240px|Ružmarin kao začin.
Energetska i nutritivna vrijednost
Energetski sadržaj 100 g svježeg ružmarina iznosi 131 kcal / 548 kJ. Od toga je 20,7% ugljikohidrata, 5,8% masti i 3,3% bjelančevina. Sadrži 14,4 g dijetalnih vlakana i 44 mg fitosterola. Od minerala odličan je izvor mangana (0,96 mg što čini 48% RDA), željeza (6,65 mg što čini 47,5% RDA), kalcija (317 mg što čini 39,5% RDA), bakra (0,3 mg što čini 33% RDA) i magnezija (91 mg što čini 30% RDA). Od vitamina odličan je izvor vitamina C (21,8 mg što čini 36% RDA), folne kiseline ili vitamin B9 (65,4 mg što čini 32,7% RDA), a dobar je izvor vitamina A (146 μg što čini 18% RDA), piridoksina ili vitamin B6 (0,3 mg što čini 16,8% RDA), pantotenske kiseline ili vitamin B5 (0,8 mg 13% RDA).
Energetski sadržaj 100 g osušenog ružmarina iznosi 331 kcal / 1387 kJ. Od toga je 64% ugljikohidrata, 15% masti i 5% bjelančevina. Sadrži 42 g dijetalnih vlakana i 58 mg fitosterola. Od minerala odličan je izvor željeza (29,25 mg što čini 209% RDA), kalcija (1280 mg što čini 160% RDA), mangana (1,9 mg što čini 93% RDA), magnezija (220 mg što čini 73% RDA), bakra (0,5 mg što čini 61% RDA) i cinka (3,2 što čini 21,5% RDA). Od vitamina odličan je izvor vitamina C (61,2mg što čini 102% RDA), folne kiseline ili vitamin B9 (184,2 mg što čini 92% RDA), piridoksina ili vitamin B6 (1,7mg što čini 87% RDA), tiamina ili vitamin B1 (0,5 mg što čini 36,7% RDA), riboflavina ili vitamin B2 (0,4 mg što čini 26,7% RDA), a dobar je izvor vitamina A (156 μg što čini 19,5% RDA).
Nabavka i čuvanje
Pri korištenju ružmarina u pripremi jela, daje se prednost svježem nad suhim začinom. Ova aromatična mediteranska biljka dostupna je i u lončanicama, pa se može uspješno uzgajati cijele godine. Kvaliteta ružmarina može se raspoznati po igličastim listovima svježe tamnozelene boje, bez žutih ili tamnih mrlja.
Ružmarin se čuva u hladnjaku nekoliko dana umotan u djelomično vlažnom kuhinjskom papiru ili uronjenih krajeva u vodu. Količina začina može se dozirati na način da se rasporede u posudice za led i prekrije vodom ili temeljcem, zamrzne i koriste za pripremu juha, variva ili složenaca. Svježe grančice mogu se i osušiti tako da im se krajeve povežu, objese i suše na toplom i suhom mjestu. Grančice se skidaju potezom ruke od kraja prema vrhu i spremaju u čvrsto zatvorenu posudu na hladno, tamno i suho mjesto do 6 mjeseci.
Priprema jela s ružmarinom
Grančice ružmarina kojima se ljeti premazuje riba na gradele, na njih nabadaju svinjski medaljoni ili razno povrće, postaju jedno od osnovnih pravila u pripremi ljetnih jela. Tanki, tamnozeleni igličasti listovi intenzivnog su mirisa te pikantno ljutog, oporog i gorkog okusa. Ružmarinom se mogu aromatizirati ulje ili ocat. Zagrijanim uljem preliju se usitnjene sjemenke komorača, sitno narezana narančina korica i listići ružmarina. Kada se ulje ohladi, procjeđuju se kroz gazu i koristi do mjesec dana. Slično vrijedi i za ocat, naime octom kojim se prethodno zakipilo, prelije se svježe narezani ružmarin. S obzirom da ružmarin ima jaku aromu, ublažuje se dodatkom češnjaka, papričica, sjemenki gorušice ili limunove korice. Nakon što se ocat ohladi, začini se ostavljaju da se u njemu natapaju oko dva tjedna. Nakon toga ocat se ocijedi i koristi za pripremu salatnih preljeva i marinada.
S obzirom da se dobro slaže s drugim začinima, zajedno sa sušenim mravincem (origano), timijanom, majoranom i čubrom našao se u poznatoj mediteranskoj mješavini začinskog bilja - provansalske trave (fr. herbes de provence), koja se koristi u pripremi variva, jela s rajčicama ili pizza. Tipično mediteranski može se "točati" toplim kruhom u maslinovo ulje, u kojem su se dobro usitnili i izmiješali listići ružmarina. Ružmarin je jednako tako glavna dekoracija focaccie, talijanske pogače, a može se sitno nasjeckan dodati i u tijesto za mliječni kruh.
Madita
Edita Malovčić (rođena 21. siječnja 1978.), poznata pod umjetničkim imenom Madita, austrijska je pjevačica i glumica bosanskog porijekla. Njen otac je bosanski folk pjevač Kemal Malovčić. Maditina glazba je u rasponu od synthpopa preko R'&'B-a do jazza.
Ružmarin
Priprema jela s ružmarinom
Ružmarin zajedno s pečenim mesom, osobito piletinom i janjetinom, te ribom čini harmoničnu cjelinu. Grančice ružmarina mogu se prije pečenja položiti oko janjetine, staviti ih u šupljinu ribe ili piletine ili pak utrljati mješavinu od usitnjenog ružmarina, češnjaka, limunova soka i korice, ulja i Vegete po mesu. Notu posebnosti pečenom bifteku, teletini ili svinjetini daje posluživanje s aromatičnim maslacem u koji se dodaje ružmarin.
Ova začinska biljka pojačava i aromu povrća poput rajčice, bundeve, krumpira, patlidžana, graška i leće, te gljiva. Pečeni krumpir, sam ili s korjenastim povrćem uz dodatak ružmarina, može biti samostalni obrok ili prilog, a može ga se i puniti nadjevom od sireva s plemenitom plijesni i aromatičnim ružmarinom. Ružmarinom se mogu i aromatizirati namirnice u pripremi drugih jela, poput mlijeka za pripremu bešamel umaka, vina i meda za mariniranje smokvi, šećernog sirupa ili narančina soka. Na taj način se ovaj začin provlači i u pripremu slastica, osobito onih od jabuka i čokolade.
Madita
Rani život
Rođena Edita Malovčić u Beču, kći bosanskog folk pjevača Kemala Malovčića iz prvog braka. Madita je izjavila da dugi niz godina nije bila u kontaktu s ocem, te da o njemu "nema dobrih sjećanja".
Ponte Musone, Ancona
Ponte Musone je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Madita
Glumačka karijera
Studirala je muzikologiju i pohađala privatne satove glume. 1999. godine je glumila u austrijskom filmu Nordrand koji je osvojio brojne nagrade. Tema filma bio je rat u Bosni i Hercegovini. Nakon prvog uspjeha igrala je u mnogim filmovima, kao što su Berlin Is In Germany (2001.), Kaltfront (2003.), Želary (2003.) i Vier Minuten (2006.). A glumila je i likove u TV serijama SOKO Kitzbühel, Inspector Rex i Medicopter 117.
Ponte Musone, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Madita
Glazbena karijera
Prvi put se okušala kao pjevačica 2002. godine, kada je pjevala za duo dZihan & Kamien, za njihov album Gran Riserva. Njezin prvi samostalni album Madita objavljen je 2005. godine. U prosincu 2005. album je također objavljen u iTunes Music Storeu, gdje je dospjela na vrh 3 "Elektronske liste albuma". U mjesecima poslje dosegla je mnoge ljestvice i u drugim zemljama. Njezin najveći "uspjeh u preuzimanju" bio je dostizanje broja 1 na ljestvici UK World Music iTunes. 2007. godine pjesma "Ceylon" s ovog albuma predstavljena je u epizodi Damages.
Cicârlău, Cicârlău
Cicârlău je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Cicârlău.
Ružmarin
Narodni običaji
mini|desno|240px|Ružmarin i pčela. U starom vijeku ružmarin je bio posvećen grčkoj božici Afroditi, božici ljepote i ljubavi. S vijencem od ružmarina ukrašavali bi ne samo kipove bogova, nego bi grančicu ružmarina stavljali i u koljevku novorođenčeta, ukrašavali bi bračne parove, a ružmarin je bio i mrtvački cvijet. Ružmarin je uvijek uživao veliki ugled kod naroda već od najstarijih vremena, a neki običaji u vezi uporabe ružmarina održali su se do danas. Kroz ljudsku povijest o ružmarinu su se ispredale mnoge priče i legende. Tako je "miris ružmarina probudio uspavanu bajnu ljepoticu; Marija, majka Isusova, je svoj ogrtač, u koji je bio umotan mali Isus, položila na rascvjetali grm ružmarina, da bi njeno dijete bilo okruženo njegovim miomirisom".
Cicârlău, Cicârlău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1804 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Harlowton, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 997, što je 65 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ivan Ljuba
Ivan Ljuba (Beograd, 31. 12. 1980) srpski je pijanist, široj javnosti najpoznatiji kao pobjednik prve sezone reality showa Veliki brat, srpske varijante Big Brothera 2006. godine.
Ružmarin
Narodni običaji
Ovaj najljupkiji i najčarobniji zimzeleni grm, princ “aromatičnih biljaka”, kako su ga nekad nazvali, imao je najznačajniju ulogu u antičkim obredima: od njega su se pleli vijenci mladim nevjestama, a važio je kao simbol braka, ljubavi i smrti. Egipćani i Grci su ružmarin smatrali svetom biljkom i povezivali s ljubavlju, smrću i sjećanjem. U grobnice faraona u starom Egiptu stavljali su grančicu ružmarina kako bi im namirisali put u carstvo duša, a koristili su ga i pri mumificiranju mrtvih velikodostojnika.
Madita
Osobni život
Madita ima sina (rođenog 2003.godine).
Ružmarin
Narodni običaji
Tokom Srednjeg vijeka, ružmarin je smatran ljubavnim cvijetom, te znakom sjećanja i vjernosti. U skladu s vjerovanjem da će ova mediteranska biljka pomoći da se održi zavjet položen pri vjenčanju, često su ga uplitali u vijenac koji je mlada nosila na glavi, a njegovo se vino koristilo u zdravicama za novovjenčani par. U Šekspirovom Hamletu, Ofelija kaže: "Tu je ružmarin, za sjećanje: moli za ljubav, pamti!..." U drevnoj Kini se koristio za liječenje glavobolje i ćelavosti. U starim su ga vremenima palili u sobama bolesnika i tako pročišćavali zrak.
Madita
Filmografija
TV serije