cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Njemački jezik
Istorija
Kako je Nemačka bilo podeljena na mnogo država, jedino što je podsticalo standardizaciju nemačkog jezika je želja pisaca da ih što veći broj ljudi razume.
Messier 35
Messier 35 (M35 ili NGC 2168) je otvoreni skup u zviježđu Blizanci. Skup je otkrio Philippe Loys de Chéseaux 1745. godine.
Njemački jezik
Istorija
Kada je Martin Luter preveo Bibliju (Novi zavet 1521, Stari zavet 1534), svoj prevod je uglavnom bazirao na već razvijenom jeziku, koji je u to vreme bio najrazumljiviji jezik. Ovaj jezik je bio zasnovan na severoistočnim i dijalektima srednje Nemačke (okolina Hanovera) i sačuvao je puno od srednjevisokonemačkog, (za razliku od dijalekata srednje i severne Nemačke u kojima je genitiv već počeo da nestaje). U početku, uz svaku Bibliju dolazila je i lista reči koje nisu poznate u tom dijalektu i njihov prevod. Katolici su u početku odbijali Luterov prevod i pokušali su da stvore sopstveni katolički standard (Gemeines Deutsch) - koji se od „protestantskog Nemačkog“ razlikovao u sitnim detaljima. Tek je sredinom 18. veka, stvoren standard koji je dobro prihvaćen, čime se završio period ranonovovisokonemačkog.
Messier 35
Svojstva
M35 se sastoji od nekoliko stotina zvijezda, od toga ih je 120 sjajnijih od +13 magnitude raširenih na prostoru širine punog Mjeseca. Udaljenost skupa je između 2,700 i 2,800 ly. Njegov prividni promjer odgovara stvarnim dimenzijama od 24 ly. Starost skupa je oko 100 milijuna godina. Skup sadrži nekolicinu zvijezda u naprednijem evolucijskom stupnju (žute i narančaste divove). Cijeli skup nam prilazi brzinom do 5 km/s.
Njemački jezik
Istorija
Nemački je bio jezik trgovine i vlasti u Habzburškom carstvu, koje je okruživalo velike površine centralne i istočne Evrope. Do sredine 19. veka bio je to jezik ljudi iz gradova u najvećem delu carstva. Znanje nemačkog je značilo da je govornik bio trgovac, urbani čovek, a ne njegovu nacionalnost. Neki gradovi, poput Praga i Budimpešte (Budim), su postepeno bili germanizovani u godinama nakon njihovog ulaska pod habzburšku vlast. Drugi, poput Bratislave, su prvobitno naseljeni tokom habzburškog perioda i bili su primarno nemački u to vreme. Nekoliko gradova, kao što je Milano su ostali prvobitno ne-nemački. Međutim, većina gradova su bili primarno nemački u ovom periodu, kao što su Budimpešta, Bratislava, Zagreb, i Ljubljana, iako su bili okruženi teritorijama u kojima su se govorili drugi jezici.
Otprilike do 1800, standardni nemački je bio gotovo jedino pisani jezik. U ovom periodu, ljudi u urbanim krajevima severne Nemačke, koji su govorili dijalektima koji su se značajno razlikovali od standardnog nemačkog, učili su ga gotovo kao strani jezik i trudili se da ga izgovaraju što je sličnije moguće onome šta je napisano. Propisane smernice za izgovor su običavale da smatraju severno-nemački izgovor standardom. Ipak, stvarni izgovor standardnog nemačkog varira od regiona do regiona.
Messier 35
Amaterska promatranja
M35 je predivan objekt za sve teleskope. Nalazi se na rubu Mliječne staze, pri "stopalu" Blizanaca. U većem amaterskom teleskopu od 200 mm u promjeru, pri prosječnim uvjetima, moguće je vidjeti stotinjak zvijezda. Pažljivijom promatraču pažnju bi mogao privući magličasti objekt, 15' jugo zapadno od M35. Radi se o NGC 2158, otvorenom skupu koji je mnogo bogatiji zvijezdama ali i mnogo udaljeniji.
Njemački jezik
Istorija
Mediji i štampana dela su gotovo uvek na standardnom nemačkom, koji razumeju u svim teritorijama na kojima se govore nemački jezici (sa izuzetkom predškolske dece u zonama u kojima se govore samo dijalekti - na primer Švajcarska — ali u eri televizije čak i predškolska deca nauče standardni nemački još pre polaska u školu).
Messier 35
Amaterska promatranja
Prividni sjaj skupa M35 je + 5.10 magnituda, a skupa NGC 2158 +8.6 magnitude.
Eksterni linkovi
=
Njemački jezik
Istorija
Prvi rečnik braće Grim, koji se sastoji iz 16 delova objavljivanih između 1852 i 1960, je najsveobuhvatniji rečnik nemačkog. 1860. godine, gramatika i pravopis su se prvi put pojavili u Dudenovom priručniku. 1901, ovo je proglašeno standardnom definicijom nemačkog jezika. Zvanične izmene su učinjene tek 1998. godine, kada je nemačka pravopisna reforma stupila na snagu u svim zemljama u kojima se govori nemački. Od tada je pravopis nemačkog u tranziciji, sa obavezom da se u roku od osam godina pređe na novi pravopis. Pošto su obrazovanje i kultura, po nemačkom zakonu u nadležnosti nemačkih pokrajina, razlike u pogledima na pravopisnu reformu i dalje usporavaju sprovođenje te reforme.
Tokom sedamdesetih godina XIX veka, nemački jezik je potisnuo latinski na svim glavnim evropskim i američkim univerzitetima tog doba.
Klasifikacija i srodni jezici
Nemački je član zapadno-germanske grane germanskih jezika, koji je član indoevropske porodice jezika.
Susedni jezici
Nemački jezik, zajedno sa danskim kao svojim najbližim rođakom, formira čvrst i dobro definisan jezički region, koji je od drugih jezika odvojen jezičkim granicama. Njegovi susedi su: na severu frizijski i danski jezik; na istoku poljski jezik, gornjolužičkosrpski jezik, donjolužičkosrpski jezik, češki jezik, slovački jezik i mađarski jezik; na jugu slovenački jezik, italijanski jezik, friulski jezik, ladinski jezik i retoromanski jezik; na zapadu francuski jezik. Sem frizijskog, nijedan od ovih jezika nije iz zapadnogermanske grupe, tako da se jasno razlikuju od nemačkog i holandskog. Iako je frizijski u bliskoj vezi sa nemačkim i holandskim, oni nisu međusobno razumljivi.
Situacija je složenija kada se uzme u vidu odnos između nemačkog i holandskog. Do skora, kroz ceo prostor na kome se govori nemačkim postojala je jezička neprekidnost (kontinuum), bez jezičkih granica. Na takvom prostoru, svaki dijalekt je razumljiv sa njegovim susedom, ali dijalekti koji su fizički udaljeni često nisu međusobno razumljivi. Nemačko-holandski kontinuum se deli na dve grupe dijalekata: niskonemački (germanski) i visokonemački (germanski) varijetet, prema tome da li se u njima javila promena suglasnika; holandski je deo dijalekata niskonemačkog. Iz političkih razloga, Nemački i Holandski dijalekti počeli su da divergiraju tokom XX veka. Takođe, u Nemačkoj i Holandiji, neki dijalekti su blizu izumiranja, jer su ih zamenili standardni nemački, odnosno holandski. Zbog toga, u toku je formiranje jezičke granice između Nemačke i Holandije.
Ali II od Jedžua
Ali II od Jedžua (oko 1819. - oko 1866.) bio je Ras Bedžemdera i regent etiopskih careva od 1831. do 1853.
Njemački jezik
Susedni jezici
Dok je nemački jezik na mnogo načina sličan holandskom, veoma se razlikuju u izgovoru. Govorniku jedne zemlje bi bila potrebna vežba da bi naučio da razume govornika druge zemlje. Uporedite, npr:
Ali II od Jedžua
Uspon na vlast
Nakon smrti njegova praujaka - Marja od Jedžua, održan je sastanak poglavica plemena Jedžu Oromo u njihovu sjedištu Debre Tabor u julu 1831. Na njemu je odlučeno, uz veliki upliv njegove majke, vrlo lukave žene Menen Liben Amede, da na njegovo mjesto Rasa Bedžemdera i carskog regenta bude postavljen Ali, koji je tad imao samo 12 godina.
Ras Ali je nominalno bio kršćanin, iako su mnogi njegovi suvremenici sumnjali u iskrenost njegove vjere, dapače sumnjali su da je u duši bio musliman. Današnji historičari misle da je on bio nezainteresiran za religiju, i da se brinuo jedino da očuva vlast, no Spencer Trimingham misli da je on pokušao oživjeti kult Ahmada Granja, traživši od svojih podanika da hodočaste na njegov grob. U svakom slučaju, u njegovo vrijeme (1840 -1850) moral etiopske crkve dosegao je najnižu točku.
Svo vrijeme njegove vladavine proteklo je u stalnim ratovima koje je Ras Ali stalno morao voditi, bilo da guši pobune, ili da se brani od drugih dospodara rata koji su mu htjeli oteti teritorij i podanike, ili u napadačkim pohodima kad je on htio proširiti teritorij svoje vlasti. U jednom od takvih pohoda je Ras Ali II opljačkao carsko sjeište Gondar 1838. godine.
Jovana Petrović
Jovana Petrović (Beograd, 20. septembar 1973) je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica.
Ali II od Jedžua
Uspon na vlast
Ras Ali postavio je Sahle Dengela za cara 1832, ali je etiopski kler posumnjao u njegovu vjersku ispravnost, i uvjerio Ras Alija da ga ukloni. On je poslao Sahle Dengela u progonstvo u Zengaj, a bivšeg cara Gebre Krestosa vratio iz progonstva iz Mitraha, otoka na jezeru Tana, te ga ponovno postavio za cara. No Gebre Krestos je umro nakon tri mjeseca, tako da se Ras Ali sastao sa Sahle Dengelom u selu Cagur i dogovorio da ga ponovno postavi za cara (oktobar 1832.)
Njemački jezik
Susedni jezici
Holanđani uglavnom mogu da razumeju pisani nemački, a Nemci koji govore niskonemačkim uglavnom mogu da razumeju pisani holandski, ali imaju problema da razumeju govorni jezik.
Jovana Petrović
Biografija
Jovana je glumu diplomirala 1997. na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Milenka Maričića i Gordane Marić. Gde je upisala i postdiplomske studije. Godine 2005. je radila u Domu Omladine kao urednik pozorišnog programa. Bavi se humanitarnim radom u više dobrotvornih predstava za Kolo Srpskih sestara.
Njemački jezik
Zvanični status
Standardni nemački je zvanični jezik u Nemačkoj, Lihtenštajnu i Austriji; jedan je od zvaničnih jezika Švajcarske (zajedno sa francuskim, italijanskim i retoromanskim jezikom) i Luksemburga (zajedno sa francuskim i luksemburškim jezikom). Koristi se kao lokalni zvanični jezik i regionima gde se govori nemački u Belgiji, Italiji, Danskoj i Poljskoj. Nemački je jedan od 24 zvaničnih jezika Evropske unije.
Ali II od Jedžua
Ženidba
Ras Ali oženio se za Hirut, kćer dejazmača Semiena i Tigraja - Vube Haile Marjama. Imali su samo jednu kćer Tevabeč Ali, koja se 1848 udala za Kasaja Haile Georgisaod Kvare, koji je 1855 okrunjen za etiopskog neguš negastija pod imenom Tevodros II, oni nisu imali potomaka.
Kraj njegove vladavine
Kraj njegove vladavine vezan je uz njegova zeta Kasaja Haile Georgisa, on se prvo pobunio protiv cara Johanesa III i njegove žene Menen Liben Amede (majka Alija II). Njegove pobjede u oktobru 1846, u dvije bitke u Dembiji nad odredima carice Menen, navjestile su kraj Rasa Alija II. Slijedeće godine u Bitci kod Iloha, 18. juna Kasaj Haile Georgis ne samo da je pobjedio carsku vojsku, već je i zarobio Menen i Johanesa III. Ali je bio prisiljen pregovarati o njihovu oslobođenju, nakon tri mjeseca su dogovorili da će Kasaj dobiti položaj dejazmača Dembije (kraj sjeverno od jezera Tana) u zamjenu za slobodu Alijeve majke i njena muža. Nakon toga između njih je zavladalo primirje koje je potrajalo tri godine.
Njemački jezik
Zvanični status
Nemački jezik je takođe manjinski jezik u Kanadi, Francuskoj, Rusiji, Kazahstanu, Tadžikistanu, Poljskoj, Rumuniji, Togou, Kamerunu, Sjedinjenim Američkim Državama, Namibiji, Brazilu, Paragvaju, Mađarskoj, Češkoj, Slovačkoj, Holandiji, Sloveniji, Ukrajini, Hrvatskoj, Moldaviji, Australiji, Letoniji, Estoniji i Litvaniji.
Nemački je nekad bio lingua franca srednje, istočne i severne Evrope. Uticaji iz engleskog su se u nemačkom tek skoro počeli osećati. Međutim, nemački je među najpopularnijim jezicima u svetu, i drugi po popularnosti u Evropi. 38% svih Evropljana tvrdi da mogu da se sporazumeju na nemačkom (ne uključujući ljude čiji je maternji jezik nemački). U Poljskoj, na primer, lakše je naći nekog ko dobro govori nemački nego engleski, što se može objasniti velikim prisustvom nemačkih medija na tom prostoru.
Ali II od Jedžua
Kraj njegove vladavine
No nakon tri godine njihovi odnosi su se opet pogoršali, Kasaj Haile Georgis se ponovno pobunio 1852 protiv Ras Alija, nakon niza pobjeda (Bitka kod Gur Amabe, Bitka kod Takuse, Bitka kod Amba Jebelija) Kasaj je u odlučnoj Bitci kod Ajšala (istočni Godžam) 29. juna 1853 definitivno potukao Rasa Alija II. Ubrzo nakon toga proglasio se carem [[11. februara 1855. pod imenom Tevodros II.
Nakon te bitke Ras Ali je izgubio sve, uspio je preživjeti skrivajući se po okolnim crkvama, nakon tog je pobjegao u Volo, gdje mu se izgubio svaki trag, tako da se pretpostavlja da je umro oko 1866.
Njemački jezik
Zvanični status
Nemački je drugi jezik po zastupljenosti na internetu, više od 8% veb-sajtova je na nemačkom.
Dijalekti
Izraz „nemački“ koristi se za dijalekte Nemačke, Austrije, dela Švajcarske i nekih susednih zemalja, kao i za govore kolonija i etničkih grupa koje su osnovali Nemci (npr. Nemački u SAD).
Razlike među nemačkim dijalektima su značajne. Samo su susedni dijalekti međusobno razumljivi. Za govornika standardnog nemačkog (nem. Hochdeutsch), većina dijalekata nije razumljiva.
Nemački dijalekti se dele na "niskonemački" i "visokonemački". Da li su oni različiti jezici, ne postoji tačan odgovor; međutim, tačno je da formiraju dijalektski kontinuum gde je svaki dijalekt u tesnoj vezi sa susednim dijalektom, bez obzira da li se radi o niskonemačkom ili visokonemačkom.
U dijalektima niskonemačkog nije izvršena zamena suglasnika kao u visokonemačkom. Niskonemački jezik se deli na dve grupe: niskofranački i niskosaksonski. Niskofranački se sastoji iz holandskog jezika i flamanskog jezika, kojim se govori u Holandiji i Belgiji; niskosaksonski se sastoji iz dijalekata kojima se govori u nemačkim ravnicama i u istočnoj Holandiji. Vidi gore za razliku između nemačkog i holandskog.
Dijalekti visokonemačkog dele se na centralni nemački jezik i gornji nemački jezik. Središnji nemački dijalekti uključuju: rajnski, luksemburški, mozel-frankonski, rajnskofrankonski, hesenski, tirinški i gornjesaksonski, i njime se govori u severnoistočnoj Holandiji, istočnoj Belgiji, Luksemburgu, delovima Francuske, i u nemačkoj između reke Majne i severnih nizija. Standardni nemački se uglavnom zasniva na dijalektima srednje Nemačke.
Visokonemački dijalekti uključuju alemanski jezik (na primer švajcarski nemački - nem. schwizedeutsch), švapski (nem. schwäbisch), istočno frankonski (nem. fränkisch), austro-bavarski (nem. bayerisch) jezik. Njima se govori u Alzasu, južnoj Nemačkoj, Lihtenštajnu, Austriji i u delovima Švajcarske gde se koristi nemački, kao i Italije.
Visokonemački kojim govore Jevreji Aškenazi (uglavnom u bivšem Sovjetskom Savezu) imaju nekoliko jedinstvenih crta, i uglavnom se smatraju zasebnim jezicima (Jidiš).
Dijalekti nemačkog kojima se govorilo u kolonijama liče na dijalekte nemačkog kojima govore/su govorili Nemci koji su tu došli (npr. pensilvanijski nemački liči na dijalekt nemačkog zvan palatinski).
U SAD, druga generacija imigranata stvorila je nov varijetet koji je kobinacija nemačkog jezika sa gramatikom i pravopisnim pravilima engleskog. On uglavnom nije razumljiv ni za jedne, ni za druge. Govornici ga nazivaju „američki nemački“ (nem. Amerikanischdeutsch).
Standardni nemački
mini|250p|Dobrodošli na [[Bulevar oslobođenja (Novi Sad)|Bulevar, Novi Sad (bilbord dobrodošlice na nemačkom jeziku na Bulevaru u Novom Sadu, postavljen tokom muzičkog festivala EXIT 2010).]] Nemačka lingvistika dijalektima naziva samo regionalne varijetete, ne i varijetete standardnog nemačkog.
Standardni nemački se razlikuje po regionima, naročito među zemljama u kojima je on zvaničan jezik, u rečniku, malo u izgovoru, pa čak i gramatici. Ove razlike ne treba mešati sa razlikama u dijalektima. Iako su dijalekti u maloj meri uticali na standardni Nemački, oni se veoma razlikuju. Nemački jezik se stoga smatra pluricentričnim jezikom.
U većini oblasti, govornici koriste mešavinu jezika (dijalekte kao i standardni nemački), zavisno od situacije.
U Švajcarskoj se, naprotiv, retko koriste mešavine standardnog nemačkog i dijalekta, i standardni nemački se skoro isključivo koristi kao pisani jezik. Ovakvo stanje naziva se diglosija. Standardnim nemačkim se retko govori, npr. sa govornikom koji ne razume švajcarske dijalekte, a očekuje se da se koristi u školi.
Gramatika
Nemački je infleksijski jezik - što znači da se odnosi među rečeničkim elementima iskazuju promenom reči, odnosno dodavanjem nastavaka (nastavci za padež, nastavci za broj, nastavci za vreme za glagole ...).
Promena imenica
Nemačke imenice spadaju u:
Iako je nemački infleksijski jezik, u odnosu na staronemački ili islandski, broj nastavaka je znatno manji. Tri roda nestaju u množini, koji se ponaša kao četvrti rod. Sa četiri padeža i tri roda i množinom, postoji ukupno 16 kombinacija padeža i roda/broja. Dodavanje nastavaka na imenice je obavezno za genitiv muškog i srednjeg roda, ali ne za ženski rod ili množinu. Sa druge strane, nastavak je obavezan u dativu množine. Postoje i nastavci za dativ muškog i srednjeg roda, ali se vrlo retko sreću, čak ređe nego što se npr. aorist koristi u standardnom srpskom jeziku kada bi trebalo (uglavnom se menja perfektom).
Nemački pravopis, za razliku od drugih, zahteva pisanje imenica velikim slovom, čak iako nisu na početku reči.
Kod nemačke složenice, levi delovi reči modifikuju značenje desnih, npr. Regenschirm (srp. kišobran). Za razliku od srpskog gde se složenice sa većim brojem reči pišu odvojeno (stoga i nemamo utisak da su složenice), u nemačkom se one pišu sastavljeno, npr. Hundehütte (srp. kućica za pse).
Najduža zvanična reč u nemačkom jeziku je Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz (Zakon o dužnostima izaslanstva i nadgledanja za obeležavanje stoke i goveda).
Promena glagola
Nemački glagoli se menjaju prema:
Takođe postoje brojni načini da se proširi značenje osnovnog glagola korišćenjem više prefiksa.
Red reči je znatno fleksibilniji nego na primer u engleskom. Red reči se može menjati zarad suptilnih promena značenja rečenice.
Najveći deo fonda reči nemačkog jezika potiče iz germanske grane Indoevropske porodice jezika, mada nije zanemarljiv broj reči poreklom iz latinskog, francuskog, a skorije i iz engleskog jezika. Reči slovenskog porekla je malo; primer: Grenze (granica) i Palatschinken (palačinke).
Pisanje
Nemački jezik je pisan latiničnim alfabetom, pored standardnih 26 latiničnih znakova, nemački poseduje tri samoglasnika sa preglasima (umlautima): ä, ö i ü, kao i poseban znak za "ss" (ß), koji se koristi posle dugih samoglasnika i diftonga (koji se ne koristi u Švajcarskoj).
Sličnosti sa engleskim jezikom
Postoji mnogo reči koje su po obliku i značenju slične engleskom.
Ako se ove reči razlikuju u ponekom suglasniku, to je zbog zamene suglasnika koja se dogodila u visokonemačkom.
U nemačkom postoji puno pozajmljenica iz drugih jezika, posebno francuskog, latinskog i grčkog, ali i drugih. Većina ovih reči imaju isto ili slično značenje kao u prvobitnom jeziku, ali neke od njih su promenile značenje. Ove reči, koje su često pozajmljivane od strane drugih jezika nazivamo internacionalizmima.
Nazivi za nemački jezik u drugim jezicima
Zbog burne istorije Nemačke i nemačkog jezika, imena koja su drugi narodi izabrali za ovaj jezik variraju više nego kod većine drugih jezika.
MIC
MIC ima više značenja.
1. krajiški korpus Vojske Republike Srpske
Historija
Na zasjedanju sjednice Narodne skupštine Srpske Republike BiH u Banjoj Luci 12. maja 1992 donesene su odluke o osnivanju odvojene srpske države u Bosni i Hercegovini, osnivanju predsjedništva i srpskim ciljevima u Bosni i Hercegovini. Donesena je i odluka o stvaranju vojske Srpske Republike Bosne i Hercegovine. Kao posljedica te odluke, jedinice JNA koje su tada još bile u Bosni i Hercegovini transformisane su u komande nove vojske, VRS-a. U daljem toku rata zadržane su čvrste veze sa JNA (preimenovanu u Vojsku Jugoslavije). 19. maja 1992., Momir Talić je postao komandant 1. krajiškog korpusa VRS-a koji je zadržao infrastrukturu i borbena sredstva 5. korpusa JNA.
Knjiga o optici
Knjiga o optici (Kitāb al-Manāẓir (كتاب المناظر); (کتاب منظره‌ها); latinski: De Aspectibus ili Opticae Thesaurus: Alhazeni Arabis; italijanski: Deli Aspecti) je bio sedmotomni traktat o optici, fizici, matematici, anatomiji i psihologiji čiji je autor bio arapski ili perzijanski  muslimanski učenjak Ibn al-Haytham (u Evropi poznat pod latinskim imenom Alhacen ili Alhazen). Napisao ju je od 1011. do 1021. kada je bio u kućnom pritvoru u Kairu. Tekst je originalno napisan na arapskom, ali je tokom sljedećih vijekova preveden na prezijski, latinski i italijanski.
1. krajiški korpus Vojske Republike Srpske
Ratni put 1992-95
Od maja 1992. godine jedinice 1. krajiškog korpusa angažovale su se u vojnim operacijama zauzimanja općina na teritoriji Bosanske Krajine i Posavine sa osnovnim strategijskim ciljem spajanjem sa istočnim dijelom BiH pod kontrolom Srba. U junu 1992 godine general Talić, načelnik Štaba Prvog krajiškog korpusa general Boško Kelečević, komandant specijalne jedinice MUP-a RSK general Borivoje Đukić, general Slavko Lisica i tadašnji načelnik Štaba Prve oklopne brigade pukovnik Novica Simić planiraju i pokreću Operaciju koridor - proboj kroz Posavinu i spajanje sa istočnim snagama VRS. Prva faza operacije je počela 14. juna i trajala do spajanja srpskih snaga na potezu Doboj - Derventa. U drugoj fazi oklopne jedinice 1. krajiškog korpusa zauzimaju gradove Derventu (7. juli 1992.), Modriču (10. juli 1992.) i Odžak (13. juli 1992.) i izlaze na rijeku Savu. U trećoj fazi operacije srpske snage zauzimaju 6. septembra 1992. godine Bosanski Brod. Time je 1.KK izašao cijelom dužinom na Savu, izuzimajući hrvatski mostobran u Orašju gdje će linija razdvajanja ostati nepromijenjena do kraja rata. U operaciji "Vrbas 92" borbenim dejstvima korpus zauzima Jajce 29. septembra. Nastavlja borbe početkom 1993 na proširenju koridora u oklini Brčkog. Augusta 1993. korpus djeluje u operaciji "Sadejstvo 93" ,tzv. Strujnom koridoru, proširenju teritorije kopnenoj vezi sa istokom. Od 4. septembra 1994 dejstvuje u operaciji "Breza 94" na Bihać u sadejstvu sa pripadnicima Narodne odbrane Fikreta Abdića. Korpus sredinom 1995 nakon združene akcije Vojske Hrvatske i Armije BiH iz pravca Bihaća našao u teškom položaju i ugroženosti same Banja Luke. Nakon Deytonskog sporazuma korpus prelazi u mirnodopsku formaciju i postaje dio sistema odbrane BiH nastavljajući tradiciju kroz srpski puk OS BiH. Za zasluge u ratu tadašnji predsjednik Republike Srpske Radovan Karadžić odlikovao je 1. krajiški korpus Ordenom Nemanjića.
Neki to vole vruće (razvrstavanje)
Neki to vole vruće može označavati:
Maar
Maar (od latinskog „mare“, „more) obično kružno ili ovalno oblikovana je vrsta je vulkanskog kratera koji nastaje tijekom eksplozivnih erupcija, kao posljedica plinova iz magme ili dodira pare podzemih voda s magmom. Unutar maara može se razviti vulkansko jezero.
Knjiga o optici
Knjiga je imala značajan uticaj na razvoj optike, te je stvorila temelje moderne fizičke optike značajno promijenivši dotadašnje razumijevanje svjetla i vizije, i stvorila temelje opće nauke uvođenjem eksperimentalne naučne metode. Hajtam je u svojoj knjizi među prvima opisao svetlost kao mnoštvo čestica, što je postalo vladajuće shvatanje u većini teorija razrađenih do XVIII veka. Ibn Al Hajtam je posmatrao svetlosni zrak u vidu niza malenih čestica koje ne poseduju nikakva kvalitativna čestična svojstva osim energije. Ibn al-Haytham se zbog toga nazivao "ocem moderne optike" i osnivačem eksperimentalne fizike.
Knjiga o optici se često zajedno sa Newtonovom Philosophiae Naturalis Principia Mathematica navodi kao najvažnija knjiga u historiji fizike, te se smatra kako je potakla revoluciju na polju optike i vizualne percepcije,    također poznate kao 'Optička revolucija'. Optici je dala fizičko-matematički koncept mnogo ranije od drugih matematičkih disciplina kao što su astronomija i mehanika.
Knjiga o optici također sadrži i prve rasprave i opise eksperimentalnoj psihologiji te prvi precizan opis camere obscure, uređaja koji je predstavljao preteču suvremene kamere. Na polju medicine i oftalmologije je zaslužna za napredak na polju očne kirurgije, jer je prvi put precizno objasnila proces vida.
Amfitrion
thumb|right|300px|Amfitrion gleda kako Herakle ubija zmije; [[Zidno slikarstvo|slika u Kući Vetijevih u Pompejima]]
thumb|Histoires de Troyes - Child Herakles killing snakes (Cognac)|300px|Alkmena i Amfitrion posmatraju malog Herkula kako ubija zmije; ilustracija Robineta Testarda (1470–1531) iz [[16. veka za delo Histoires de Troyes Raoula Lefevrea]]
U grčkoj mitologiji Amfitrion (grčki: Ἀμφιτρύων) bio je sin tirintskog kralja Alkeja, Persejev unuk, Heraklov očuh. Njegova majka je Astidamija ili Lanooma ili Hiponoma.
Mitologija
Amfitrion je bio sin trećeg Persejevog sina, Alkeja. Majka mu je bila Astidamija, Laonoma (prema Pausaniji) ili Hiponoma (prema Apolodoru).
Nakon rata između Mikene i Tafljana preživeli Tafljani oteli su stoku mikenskom kralju Elektrionu, Amfitrionovom stricu i dali je kralju Poliksenu u Elidi. Amfitrion je otišao tamo i otkupio je kako bi je vratio Elektrionu. Elektrion je pripremao pohod na Tafljane i njihovog kralja Pterelaja. Pred polazak vladavinu Mikenom je poverio Amfitrionu, a obećao mu je i ruku svoje ćerke Alkmene, pod uslovom da s njom ne vodi ljubav pre kraja pohoda. Međutim, dok je budućem tastu predavao goveda koja je otkupio, jedna krava se bila razbesnela i Amfitrion, kako bi je umirio, krenuo je batinom na nju. Batina se odbila o njene rogove i ubila Elektriona. Prema drugoj priči, Elektrion nije bio rad da plati Amfitrionu otkup, koji je ovaj već platio, kada ga je pozvao da prepozna svoja goveda. Elektrion se žalio na Eliđane otkud im pravo da prodaju tuđu svojinu, ali i na Amfitriona što se uopšte umešao u sukob. Amfitrion nije odgovorio, već je svoje negodovanje izrazio tako što je batinom udario kravu koja se izdvojila iz stada. Batina se tada odbila i usmrtila Elektriona. Presto je nasledio njegov brat Stenel, koji je proterao Amfitriona zbog ovog ubistva. Ovaj je, zajedno sa Alkmenom i Likimnijem, prebegao u Tebu. Tebom je vladao Kreont koji je Amfitriona očistio od ubistva. Pausanija je izveštavao da je u njegovo vreme još mogla da se vidi Amfitrionova kuća, kao i njegova soba u Tebi. Postojao je i natpis koji je to potvrđivao, a gde je pisalo i da su kuću napravili Trofonije i Agamed, Erginovi sinovi.
Amfitrion nije mogao da se oženi Alkmenom, jer je ona dala uslov da će se udati samo za čoveka koji osveti smrt njene braće, a koji su izginuli tokom napada Tafljana. Da bi izvršio taj zadatak, on je zatražio savezništvo kralja Kreonta, koji je pristao uz uslov da Amfitrion oslobodi Tebu od lisice iz Teumese. Pošto je uspeo u tom podvigu, doduše uz Zevsovu pomoć, Kreont je poslao mnoge junake sa Amfitrionom. Uspeli su da pokore ostrva koja su naseljavali Tafljani, ali sam grad Taf nije mogao da bude osvojen sve dok je bio živ njihov kralj Pterelaj. Kao Posejdonov unuk, bio je besmrtan i to zahvaljujući zlatnom pramenu u kosi koji mu je deda darivao. Pošto se u Amfitriona zaljubila Pterelajeva kćerka Kometo, ona je izdala oca i ubila ga, tako što mu je istrgla zlatni pramen. Amfitrion je tako osvojio grad i opljačkao njegovo blago, ali je Kometo kaznio smrću. Vlast na ostrvu je prepustio Kefalu i Heleju. U Tebu se vratio kao pobednik sa zlatnim peharom, ne znajući da je Zevs, prerušen u njega, već proveo noć sa njegovom suprugom. Ona ga je zato dočekala hladno, kao varalicu. Međutim, proveli su ostatak noći zajedno i ona je začela blizance; Herakla sa Zevsom i Ifikla sa Amfitrionom. On je shvatio da je njegova supruga vodila ljubav sa bogom i prihvatio je oba deteta, te ih odgajio. Prema jednoj priči, pošto nije shvatio zašto mu je Alkmena rekla da ne želi ponovo da sluša istu priču sa pohoda, obratio se proroku Tiresiji. On mu je otkrio šta se zaista desilo i Amfitrion više nije smeo da spava sa Alkmenom, plašeći se božje ljubomore. Ipak, da bi video koji je od njih zaista njegov sin, kada su imali deset meseci, na dečju postelju je bacio dve zmije. Ifikle se prestrašio, a Herakle ih je udavio svojim rukama. Kada su dečaci odrasli, Amfitrion je Herakla naučio da upravlja kočijama, posebno na okukama. Kada je Herakle ubio svog učitelja Lina, Amfitrion, u strahu da ne počini još neki sličan zločin, poslao ga je na imanje da čuva krave, gde je ostao do osamnaeste godine. Prema nekim tvrdnjama, Herakle je kasnije izvršio dvanaest podviga koje mu je postavio Euristej, kako bi prekinuo progonstvo svog očuha Amfitriona.
Amfitrion je do smrti živeo mirno. Poginuo je u ratu između Tebanaca i Minijaca iz beotskog Orhomena. Prema drugoj priči, rat je preživeo, ali je Herakle u nastupu ludila hteo da ga ubije, pa mu je Atena spasila život onesvestivši Herakla stenom koju su Tebanci nazvali "ukrotiteljem". U Tebi su prikazivali i njegov grob.
U umetnosti
Eshil i Sofokle su napisali danas izgubljene tragedije koje su nosile ime ovog junaka. Sačuvana je Plautova komedija pod nazivom Amfitrion, koja opisuje kako se Jupiter, prerušen u Amfitriona, približio Alkmeni.
Tečni naftni gas
Tečni naftni gas (TNG ili LPG od ), odnosno auto plin ili u domaćinstvu zvan plin, je smeša ugljovodoničnih gasova, koja se koristi kao gorivo za automobile ili druge potrošače. To je savremeni naziv za propan-butan (koji se, između ostalog, prodaje u "butan bocama").
Tečni naftni gas je smeša ugljovodonika sa 3 i 4 ugljenikova atoma (propan, n-butan, izo-butan, propen, buten, ...). Oni su karakteristični (a i dobili su ime) po tome što (na normalnoj temperaturi) lako, tj. na malom pritisku (2-8bar, ređe 16bar) prelaze u tečno stanje. Preciznije, na temperaturi od 70 °C njihov pritisak nije viši od 31bar, a gustina tečne faze na temperaturi od 50°C nije manja od 0,4kg/dm3.
Dobija se utečnjavanjem smeše gasova dobijene izdvajanjem iz rafinerijskih gasova (nastalih preradom nafte) nafte, odnosno gasova dobijenih preradom prirodnih gasovitih goriva (u postupku zvanom degazolinaža).
Svojstva
TNG je bezbojan, veoma zapaljiv i eksplozivan gas, karakterističnog mirisa. Pošto je 1,9× teži od vazduha, zadržava se na najnižim mestima, sa kojih svojim prisustvom istiskuje kiseonik. Zato spada u grupu zagušljivaca. Nije otrovan već samo u veoma velikim koncetracijama ima lako narkotično dejstvo.
Sagoreva burno, oslobađajući veliku količinu toplote, a produkti sagorevanja su ugljendioksid i vodena para. Najviša temperatura plamena sagorevanja (sa vazduhom) je oko 1900°C. Sa vazduhom stvara eksplozivne smeše koje se lako mogu zapaliti u prisustvu otvorenog plamena. Međutim, u odnosu na druge zapaljive gasove, granice eksplozivnosti smeše TNG-a su veoma uske: granice zapaljivosti su 2 ÷ 9 vol% (za smešu propan-butan 35:65). (Za propan - 2,1 ÷ 9,5, a za butan - 1,9 ÷ 8,5.) To znači, da ako u prostoriji ili određenom prostoru ima manje od 2% ili više od 9% smeše propana i butana neće doći do eksplozije čak i ako postoji izvor paljenja (zbog viška, odnosno manjka kiseonika)!.
Njegov oktanski broj se kreće u rasponu 90 ÷ 110, a (gornja) toplotna moć mu je između 25,5MJ/dm3 (za čisti propan) i 28,7MJ/dm3 (za čist butan) - u zavisnosti od sastava.
Upotreba
Koristi se kao kao energent u domaćinstvima, pre svega za kuvanje (za grejanje ređe zbog potrebe za relativno velikim količinama). U domaćinstvima se TNG koristi u obliku plinskih (propan-butan) boca, čija se veličina obično iskazuje u kilogramima. mini|Jednokratno punjenje (boca) za gorionik ili lampu Koristi se u i turističke svrhe, odnosno za kuvanje i osvetljenje pri boravku u prirodi.
Poslednje decenije sve se više koristi i na automobilima.
U svetu je 2002. godine ukupno potrošeno oko 200 miliona tona TNG, od čega kao pogonsko gorivo oko 16 miliona tona TNG (što je oko 8%). Te godine je u Evropi ukupna potrošnja TNG bila 18 miliona tona, od čega je 3,4 milona tona (19%) potrošeno kao automobilsko gorivo (ostatak za potrebe domaćinstava i industrije). Godišnja stopa rasta svetske potrošnje TNG je 12-15%.
Potrošnja TNG-a (u hiljadama tona) u Evropi prema AEGPL (31.12.2002) u domaćinstvima i kao autogas (redosled prema učešću autogasa u ukupnoj potrošnji).
Bezbednost
TNG za široku potrošnju se odoriše, tj. dodaju mu se materije prepoznatljivog mirisa (npr. etil-merkaptan, organsko jedinjenje koje sadrži sumpor), tako da se veoma male koncentracije gasa u vazduhu mogu namirisati. Maksimalno dozvoljena koncentracija u radnoj okolini iznosi 1800 mg/m3, odnosno 1900 mg/m3 (za propan, odnosno butan).
S obzirom da je TNG teži od vazduha, on se skuplja na najnižim mestima (u slivnicima i sl.) pa se to mora imati u vidu pri projektovanju provetravanja prostorija gde se može javiti TNG (kao i pri eksploataciji radionica za ugradnju ovakvih sistema). Iz istog razloga, zabranjeno je parkiranje vozila sa TNG sistemom u podzemnim garažama, a u nadzemnim su za potrebno provetravanje dovoljna dva otvora iznad poda garaže koja obezbeđuju prirodnu cirkulacije vazduha.
TNG vs motorni benzin
TNG se koristi kao gorivo za oto motore, kako zbog cene koja je znatno niža od cene motornog benzina, tako i iz ekoloških razloga, a ima i određena pozitivna tehnička svojstva: znatno veći oktanski broj, niža tačka isparavanja - bolje pravljenje smeše sa vazduhom, koja ima širu granicu upaljivosti, što omogućava rad motora sa znatno siromašnijom smešom; ne stvara kondenzaciju goriva po zidovima cilindra čime posredno produžava radni vek motora). S obzirom na manju toplotnu moć TNG u odnosu na motorni benzin, potrebna je nešto veća količina goriva (za oko 10%).
Neke zemlje, upravo zbog ekoloških razloga, administrativno stimulišu upotrebu plina, bilo finansijskim merama (cena goriva, poreske olakšice, jeftiniji parking...), bilo čisto administrativnim merama (dozvola ulaska u inače zabranjenu centralnu gradsku zonu, posebna parking mesta za ovakva vozila...).
TNG sistemi
Da bi se TNG koristio na oto motorima (tj. onim koji inače koriste benzin), potrebno je ugraditi dodatni plinski sistem. Plinski sistem mora biti prilagođen tehnologiji rada motora i konstruktivnim osobinama motora.Trenutno nije moguće konvertovati motore koji imaju tzv. GDI (gasoline direct injection) strategiju ubrizgavanja. Pošto se TNG može na oto motorima koristiti praktično bez ikakvih intervencija na samom motoru, TNG sistemi principijelno obezbeđuju samo skladištenje i isparavanje TNG. Njihova ugradnja je stoga relativno jednostavna i jeftina.
Jedan plinski sistem se sastoji od sledećih elemenata: Iznad nabrojani ventili mogu biti pojedinačno ugrađeni na rezervoar ili mogu biti podsklopovi(podsistemi) dela koji se naziva MULTIVENTIL ili ARMATURA REZERVOARA. Svi ovi ventili ili multiventil moraju biti smešteni u tzv.sistem za ventilaciju čija je uloga da u slučaju curenja gasne smeše spreči prodor gasa u kabinu vozila i da omogući oticanje gasa van vozila.
Radni pritisak u rezervoaru, u normalnim okolnostima, samo je malo viši od pritiska u bojleru za toplu vodu (za smesu propan-butan 50%:50%: na 0°C - 3bar, na 20°C - 5,8bar). Rezervoari se prave od čeličnog lima debljine 2,5 ÷ 4 mm, ispituju se na znatno više pritiske, a postoje i sigurnosni ventili koji efikasno upravljaju rizikom.
TNG sistemi se uglavnom ugrađuje naknadno (retrofiting), mada je u svetu sve više proizvođača automobila koji u svoja vozila fabrički ugrađuju plinske sisteme (OEM - Original Equipment Manufacturers). Plinski sistemi su obično dvogorivi - omogućavaju preključivanje vrste goriva koja se koristi, ali mogu biti i čisto plinski. Reno, Vauxhall, Ford, Volvo, FIAT, Daimler Crysler, GM i Rover ugrađuju dvogorive sisteme, dok Nisan i Tojota prave i čisto plinske sisteme.
Rasprostranjenost TNG sistema
Pregled evropskih zemalja sa najviše vozila sa TNG sistemima (2004. godina): Takođe u Grčkoj velika većina taksista koristi TNG, tok je to u Japanu oko 90% taksista.
Teška vozila (pre svega gradski autobusi, ali i kamioni i dr.) uglavnom koriste zemni gas, i to komprimovani, mada se sve više radi i na razvoju motora i TNG sistema za ovakva vozila (npr. DAF i OAF, kao deo MAN-a). (Npr. u Beču se ovakvi autobusi koriste već više od 40 godina.)
Pregled broja autobusa na TNG pogon po AEGPL-u 2002. godine:
Podsticajne mere za upotrebu TNG
I Evropska unija i Savet Evrope podržavaju masovniju upotrebu TNG: 29. novembra 2000. godine Evropska komisija usvojila je takozvanu Zelenu knjigu o sigurnom snabdevanju -, u kojoj je kao jedan od ciljeva navedena potreba zamene 20% goriva u drumskom prevozu alternativnim gorivom do 2020. godine. (Sada je učešće alternativnih goriva na nivou nekoliko procenata.) Pod alternativnim gorivom se u širem smislu smatraju goriva koja su u stanju da zamene postojeća klasična goriva za pogon motornih vozila, kao što su motorni benzin i dizel gorivo.
Sjedinjene Američke Države takođe podržavaju popularizaciju TNG. Propane Education And Research Act koji je potvrđen od strane Kongresa 1996. godine, daje dozvolu da se sredstvima ostvarenim prodajom propana vrši njegova promocija kao ekološki čistog goriva. Konstituisan je i Savet za obrazovanje i istraživanje propana (Propane Education Research Council) - PERC, zarad sprovođenja istraživačkih, razvojnih, edukativnih i sigurnosnih aktivnosti u vezi sa korišćenjem gasa kao ekološkog goriva.
Australija dotira svaki novougrađeni TNG uređaj, sa 1000AUD, što je oko 50% troškova ugradnje.
Italija dotira TNG uređaje sa 650 EUR, a ovakvim vozilima dozvoljeno je kretanje u 18 područja u kojim konvencionalna vozila na benzin/dizel imaju zabranu kretanja.
Velika Britanija: Kraljica kao i premijer koriste vozila sa ugrađenim TNG sistemom. U Londonu, vlasnici ovakvih vozila oslobođeni su plaćanja takse za ulazak u centralnu gradsku zonu (u vremenu od 7 ujutru do 18:30 popodne radnim danom).
Holandija raznim merama jako uspešno podstiče širenje TNG sistema. Procena je da u Holandiji ima preko 400.000 ovakvih vozila, što je čini drugom zemljom u Evropi, po broju konvertovanih vozila po glavi stanovnika.
Nemačka vlasnicima vozila na TNG daje poreske olakšice.
Japan: Čak 95% taksista koristi TNG.
Hrvatska takođe populariše TNG. Procenjuje se da u Hrvatskoj ima 15 000 do 20.000 vozila na TNG.
Španija, Norveška, Belgija, Francuska, Poljska, Novi Zeland, pa i Kina i zemlje Latinske Amerike i Afrike takođe raznim metodama popularišu upotrebu TNG-a
Srbija nema jasnu strategiju niti pravac razvoja po ovom pitanju. Jedina direktna olakšica koju država daje je popust pri plaćanju ekološke takse: vozila na plin se tretiraju kao i vozila sa EVRO 4 motorima, tj. plaćaju 62,5% iznosa koji se plaća za vozila na bezolovni benzin ili eurodizel. Međutim, radi se o minimalnom iznosu, koji se u zavisnosti od radne zapremine motora kreće u rasponu od 120÷380din (1,5÷5€). Cenu samog goriva država reguliše da bude povoljnija u odnosu na cenu motornog benzina, ali tendencija je da se ova razlika smanjuje.
Regulativa
Do sada nije bilo angažovanja države u prihvatanju evropskog paketa standarda niti donošenja domaće regulative. Pravilnici 67 i 115 Ekonomske komisije Ujedinjenih nacija za Evropu (ECE), koji se odnose na uređaje za TNG, nisu ratifikovani u Srbiji, domaći propisi koji se odnose na primenu TNG na vozilima su zastareli (propisi o ugradnji zemnog gasa i ne postoje), tako da u ovoj oblasti uglavnom vlada stihija, uvoz (mahom šverc) nekontrolisanih delova i ugradnja ovakvih sistema u nelicenciranim servisima. Već ugrađeni uređaji se mogu atestirati u jednoj od 7 organizacija ovlašćenih za ispitivanje vozila, ali to se obično ne radi, pošto opasnost od kažnjavanja za sada nije realna, s obzirom da kako policija, tako i preduzeća ovlašćena za obavljanje tehničkog pregleda to obično ne kontrolišu.
Državni teritorij
Državni teritorij je ukupnost prostora (jedinstvenog ili u više međusobno odvojenih dijelova, kao npr. eksklave) koji potpadaju pod suverenitet jedne države. U državno područje ubrajaju se kopno, rijeke, jezera, unutrašnje morske vode i teritorijalno more te zračni prostor iznad njih kao i podzemlje i podmorje. Teritorijalna država u tom prostoru ima isključivu vlast i na njemu vrijedi njezin pravni poredak (ograničen međunarodnim pravom i eventualnim pravima trećih država).
Alcester, South Dakota
Olster je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 807, što je 73 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bonnemazon
Bonmazon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 73 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 513 m, a minimalnoj 307 m).
Bioekvivalentnost
thumb|right|335px|Poređenje profila bioekvivalentnosti 150 mg [[bupropiona sa produženim dejstvom koji proizvede različita preduzeća.]]
Bioekvivalentnost je farmakokinetički termin koji se koristi za poređenje očekivane biološke in vivo ekvivalencije lekova različitih proivođača. Ako su proizvodi bioekvivalentni oni moraju da budu identični u svakom pogledu.
Birket je 2003. definisao bioekvivalenciju na sledeći način, „dva farmaceutska proizvoda su bioekvivalentna ako su farmaceutski ekvivalentna i njihove bioraspoloživosti (brzine i stepeni dostupnosti) nakon administracije u istoj molarnoj dozi su slične u toj meri da se može očekivati da je njihovo dejstvo, u pogledu efikasnosti i bezbednosti, esencijalno isto. Farmaceutska ekvivalencija podrazumeva istu količinu iste aktivne supstance u datom obliku doziranja, pri istom načinu administracije i zadovoljavanja istih ili uporedivih standarda.“
Suad Filekovič
Suad Filekovič (16. rujna 1978.), slovenski nogometaš
Visoki je branič svoju karijeru započeo u redovima ugašene Olimpije iz Ljubljane, nakon koje 4 i pol sezone igra u gradu Mariboru. Iz tamošnjeg "Maribora Pivovarna Laško" prelazi na zimu sezone 2003./04. u redove splitskog Hajduka za kojeg u prvih 6 mjeseci bilježi tek 5 utakmica u prvenstvu kojeg "Bili" na kraju osvajaju. Naredne sezone igra jako malo i već nakon jesenskog dijela napušta klub potpisavši za grčki Ergotelis.
Minimalna inhibitorna koncentracija
U mikrobiologiji, minimalna inhibitorna koncentracija (MIC) je najniža koncentracija antimikrobnog agensa kojom se inhibira vidljiva proliferacija mikroorganizama nakon inkubacije tokom noći. Minimalne inhibitorne koncentracije su važne u dijagnostičkim laboratorijama pri određivanju otpornosti mikroorganizama na antimikrobni agens, kao i pri praćenju aktivnosti novih antimikrobnih agenasa. MIC se generno smatra najosnovnijim laboratorijskim merenjem aktivnosti antimikrobnog agensa protiv organizma.
Suad Filekovič
Za slovensku reprezentaciju igra češće u prijateljskim ogledima, ali uspijeva od 2002. zabilježiti 11 susreta.
Danijel Hrman
Danijel Hrman (Varaždin, 7. kolovoza 1975.), hrvatski nogometaš
Hrman je svoju karijeru započeo u rodnom Varaždinu igrajući za prvoligaški Varteks. Nakon 6 godina i preko 100 nastupa odlazi u ruski Spartak gdje se nije osobito naigrao te se ubrzo vraća u domovinu. Prelazi u redove zagrebačkog Dinama, te nakon neuspješnog pokušaja prezimljavanja u Europi odlazi u najvećeg mu rivala par dana nakon prelaska Nike Kranjčara.
U Hajduk ga je doveo pokojni menadžer Dino Pokrovac sa epitetom kvalitetnog lijevog braniča. No, ozlijede su mu onemogućile da dođe do svog mjesta u momčadi, te nakon 2 mukotrpne sezone neigranja uz koju je jedna u nikad slabijoj momčadi "Majstora sa mora", odlazi natrag u Varteks. Nakon sezone 2006./07. putuje u albansku Tiranu, ali se već par mjeseci potom vraća u Varaždin gdje sa matičnim klubom pokušava pobjeći sa dna ljestvice.
Za hrvatsku je reprezentaciji debitirao u Seoulu, 10. studenog 2001. u porazu od Južne Koreje. Nakon dva susreta sa Južnokorejancima igra još dva puta u naredne dvije godine, ulazeći oba puta s klupe, nakon čega više nije bio u okviru reprezentacije.
Cleveland, Missouri
Klivland je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 661, što je 69 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Šokačka grana
Šokačka grana, tamburaški sastav iz Duboševice koji čine: Saša Ivičin (frontmen i svirač brača 1), Mato Kreko (prim), Krunoslav Lijović (brač 2), Alen Srimac (kontra i vokal), Robert Pružinac (begeš, jedini iz Osijeka, zapravo iz Podravlja), zvanično osnovan 21. XI. 1996. godine.
Repertoar i nastupi
Duboševički svirači spadaju među najpopularnije baranjske tamburaše. Njeguju izvornu baranjsku (šokačku) tamburašku muziku, a nisu im strane ni ostale tamburaške izvedbe (npr. Baranje se ne bi' odrek'o odn. Ravnica, U tem Somboru). Prepoznatljivi su po baranjskom štihu. Izdali su 4 singla, a u pripremi je i prvi CD radnog naslova Baranja, mili zavičaju s 10 pjesama i "Šokačkim kolom", u aranžmanu Slavka Batoreka. Jednu od pjesama napisao je poznati pjevač Željko Lončarević Žec. Nastupali su širom Hrvatske, ali i u Austriji, Mađarskoj, Njemačkoj, Švicarskoj...
Nastanak
Članovi sastava iz Duboševice kao dječaci počeli su muzicirati 1987. godine. Tada je u selo dolazio nastavnik Branko Bečanović, vrsni muzičar i pedagog, i učio ih svirati kako bi se nastavila duga tamburaška tradicija kojom se Duboševica može pohvaliti. Učili su sljedećih nekoliko godina, do početka rata. U prvo su vrijeme svirali u KUD-u "Mladi Šokci" dok ih rat nije rastavio, kad je svako otišao svojim putem. Ponovno ih je okupila Janja Čeliković kad je u aprilu 1995. godine osnovala HKUD Beli Manastir.
Pjesme o Baranji
Cijelo je vrijeme svoga djelovanja "Šokačka grana" neumorna u promicanju baranjske pjesme i kulture. U svojim pjesmama nastoje govoriti upravo o njoj, što se vidi po dosadašnjim pjesmama koje su snimili: prvijenac "Koliko te volim, ej Baranjo moja", "Baranja, mili zavičaju", "Baranjski nokturno" i "Baranjsko nebo".
Pjesma Baranjski nokturno Stjepana Rudinskog i Rajka Stilinovića proglašena je najuspješnijom pjesmom, odnosno najboljom izvedbom izlučne (eliminacione) večeri Festivala "Pjesme Podravine i Podravlja" ("Pitomača 2005", 17. VI. 2005) i time se kvalificirala za finale tog festivala.
Učestvovali su i na festivalu "Zlatne žice Slavonije" (Požega, 2006) pjesmom Baranjsko nebo Aleksandra Homokyja (muzika) i Terezije Bube Bognar (tekst).
Asimetrična sinteza
right|thumbnail|500px| Enantioselektivna sinteza: [[Šarplesova epoksidacija ]]
Pristupi
Postoje tri glavna pristupa za enantioselektivnu sintezu: Često se koristi koristi kombinacija ovih pristupa.
Poštovani gosp. Termini asimetrična sinteza, hiralna sinteza i stereoselektivna sinteza su sinonimi.
Termini enantioselektivna sinteza i diastereoselktivna sinteza su specifični primjeri asimetrične sinteze, hiralne sinteze ili ako hoćete stereoselektivne sinteze!!!!