cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokio Hotel
Danas
Danas se ova grupa nalazi u Los Anđelesu gde radi na novom albumu. Album je prvo najavljen za 2013. godinu, ali je njegov izlazak pomeren za 2014. godinu. Bil Kaulic u jednom interviju potvrdio je da album Tokio Hotela definitivno izlazi 2014. godine. Ovaj album će obeležiti njihov povratak na muzičku scenu. Nakon povratka Tokio Hotel TV epizoda na Jutjubu, grupa je na Tviteru najavila da je novi album gotov ,i da je predat njihovoj izdavačkoj kući. Početkom Septembra Bil je na svom Instagram profilu postavio sliku omota za novi album, koji će se zvati Kings of Suburbia. Album će se naći u prodaji 3. oktobra 2014.
Courtacon
Kurtakon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Klara Žižić
Klara Žižić (Promina kraj Drniša, 1626. – Šibenik, 21. rujna 1706.) – službenica Božja, kandidatkinja za sveticu, časna sestra utemeljiteljica hrvatske redovničke zajednice "Družba sestara franjevki od Bezgrješne"
Courtacon
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 155, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km².
Klara Žižić
Rođena je u župi Promina između Drniša i Knina. Na rođenju je dobila ime Mara, a Klara joj je redovničko ime. Živjela je na području pod turskom vlašću. Nakon potpisivanja Kandijskog mira između Turaka i Mlečana 1669. i utvrđivanja granica 1671., Klara dolazi u Šibenik, koji je bio pod vlašću Mlečana i nastanjuje se u jednoj maloj i siromašnoj kući u šibenskom Varošu. Zajedno sa Serafinom Burmaz započela je redovnički život, 17. studenog 1679. u crkvi sv. Lovre uz dopuštenje tadašnjeg šibenskog biskupa Ivana Dominika Callegarija. Posvetile su se Bogu po pravilima utvrđenim od pape Lava X. Klara je bila prva i doživotna poglavarica reda. Vođena Duhom Svetim, prihvatila je redovnički način života sv. Franje s posebnim naglaskom na zajedništvo, siromaštvo i pokoru. Majka Klara iskusila je progone Turaka pa je prednjačila u pomaganju siromašnima i nemoćnima. U potpunu siromaštvu i bez posjeda, živjela je od milostinje pouzdavajući se u Božju providnost. Pomagala je izbjeglicama s turskog područja. Kad je umrla 1706. pokopana je u grobnici u crkvi sv. Lovre u Šibeniku. Šibenčani su za tada nju napisali: "Žaljaše je vas grad i Varoš, budući da je 27 godina pod svetim habitom kako jedna svića sijala poniženstvom i z dobrom prilikom" te su još napisali za nju i s. Serafinu: "One se učiniše jedno ogledalo ovoga Mista, a navlastito Klara. Ona se viđaše sveti život činiti, u svakom obsluženju i dobri dili." Pokrenut je postupak, da se proglasi blaženom i svetom. Sjedište postolature je u Šibeniku.
Inteligentni dizajn
Inteligentni dizajn ili umna zamisao je stanovište da se "određene značajke svemira i svih živih bića najbolje objašnjavaju inteligentnim uzrokom, a ne nerukovođenim procesom poput prirodnog odabira". To je moderni oblik tradicionalnog teleološkog argumenta za postojanje boga, izmijenjen da izbjegne odrediti prirodu tvorca. Glavni zagovaratelji teorije povezani sa institutom Discovery vjeruju da je dizajner bog. Zagovornici inteligentnog dizajna tvrde da je to znanstvena teorija i nastoje da fundamentalno redefiniraju znanost da prihvati natprirodna objašnjenja.
Konsenzus znanstvene zajednice je da inteligentni dizajn nije znanost. Američka akademija znanosti je izjavila da "inteligentni dizajn i ostale tvrdnje o natprirodnoj intervenciji u porijeklo života" nisu znanost jer se ne mogu provjeriti eksperimentom, ne stvaraju predviđanja i ne predlažu vlastite nove hipoteze.
"Inteligentni dizajn" je proizašao iz reakcije na presudu vrhovnog suda SAD-a 1987. koja se tiče ustavne separacije crkve i države. Prva značajna uporaba je bila u srednjoškolskom udžbeniku iz biologije "O pandama i ljudima" iz 1989. godine. Slijedeće godine mala grupa zagovornika osnovala je institut Discovery i započela zagovarati uvođenje inteligentnog dizajna u program javnih škola. Pokret za inteligentni dizajn počeo je postajati vidljiviji u 90-ima, doživjevši kulminaciju u "suđenju Dover" 2005. godine, koje je stavilo u fokus namjeru da se inteligentni dizajn uvede u nastavu znanosti u javnim školama.
Pregled
Inteligentni dizajn je prezentiran kao alternativa prirodnim objašnjenjima za razvoj života. U opoziciji je prema konvencionalnim biološkim znanostima koji se oslanjaju na znanstvenu metodu da objasne život kroz promotrive procese kao mutacija i prirodna selekcija. Izjavljena svrha inteligentnog dizajna je istražiti da li postojeći empirijski dokazi pokazuju da život na Zemlji je ili nije dizajniran inteligentnim čimbenikom ili čimbenicima. William A. Dembski, jedan od vodećih zagovaratelja inteligentne konstrukcije, je rekao da fundamentalna tvrdnja inteligentnog dizajna je da "postoji prirodni sistemi koji ne mogu biti adekvatno objašnjeni kroz nevođene prirodne sile i stoga pokazuju značajke koje bi u bilo kojim drugim okolnostima bile pridodane inteligenciji". Ali u iscurenom manifestu instituta Discovery poznatom kao dokument Klin zagovornici pokreta su rekli "sakupljamo se u ovome zaletu, povećavajući klin sa pozitivnom znanstvenom alternativom materijalističkim znanstvenim teorijama, koja će biti zvana inteligentni dizajn. Teorija dizajna obećava da će okrenuti zagušljivu dominaciju materijalističkog pogleda na svijet i zamijeniti ga sa znanošću sukladnom sa kršćanskim i teističkim uvjerenjima.
Zagovornici inteligentnog dizajna traže dokaze, kako to oni nazivaju, o "znakovima inteligencije": fizikalna svojstva predmeta koja upućuju na dizajnera. Na primjer, zagovornici inteligentnog dizajna tvrde da arheolog koji nađe kip može opravdano reći da je kip dizajniran i opravdano tražiti da otkrije identitet dizajnera. Ali, taj arheolog ne bi mogao opravdati tu tvrdnju temeljenu na nepravilno oblikovanoj gromadi kamena iste težine. Prema zagovarateljima dizajna živući sistemi pokazuju veliku složenost od kojih izvode da neki aspekti života su dizajnirani.
Zagovornici inteligentnog dizajna kažu da iako dokazi koji upućuju na prirodu "inteligentnog uzroka" možda nisu direktno promotrivi njeni učinci na prirodu mogu biti otkriveni. Dembski u Znakovi inteligencije tvrdi: "Zagovornici inteligentnog dizajna smatraju ga kao znanstveni istraživački program koji istražuje učinke inteligentnih uzroka...ne inteligentni uzrok per se." U njegovom pogledu ne može se testirati identitet utjecaja izvan zatvorenoga sistema iznutra stoga pitanja koja se tiču identiteta dizajnera spadaju izvan područja tog koncepta. Do sada nijedan rigorozni test nije predložen da utvrdi te učinke. Za sada nijedan članak koji podupire inteligentni dizajn nije izdan u znanstvenim časopisima niti je inteligentni dizajn predmet znanstvenog istraživanja ili testiranja.
Porijeklo koncepta
Filozofi su dugo raspravljali da li složenost prirode upućuje postojanje svrhovitog prirodnog ili natprirodnog dizajnera/stvorioca. Prvi zabilježeni argumenti za dizajnera kozmosa su u grčkoj filozofiji. U 4. stoljeću pr.Kr. Platon je pretpostavio «demijurga» velike mudrosti i inteligencije kao stvoritelja kozmosa u njegovom dijalogu Timej. Aristotel je isto razvio ideju kreatora-dizajnera kozmosa, često zvan nepokrenuti pokretač u svojem djelu Metafizika. U De Natura Deorum ili O prirodi bogova Ciceron je izjavio da "božanska moć se može naći u principima razuma koji prožimaju cijelu prirodu."
Takav način razmišljanja primijenjen na natprirodnog dizajnera je postao poznat kao teleološki argument za postojanje Boga. Najpoznatiji oblici tog argumenta su bili izraženi u 13. stoljeću od strane Tome Akvinskog u svojem dijelu Summa Theologiae gdje je dizajn peti od pet dokaza za postojanje Boga i od Williama Paleya u njegovoj knjizi Prirodna Teologija (Natural Theology, 1802). Paley je koristio analogiju urara koja se još koristi u argumentima inteligentnog dizajna. U ranom 19. stoljeću takvi argumenti su doveli do nečega što se zove prirodna teologija, proučavanje prirode kao sredstvo za razumijevanje "uma boga". Taj pokret je pokrenuo strast za sakupljanjem fosila i ostalih bioloških primjeraka koji su naposljetku dovelo do Darwinove teorije o porijeklu vrsta. Slično razmišljanje postuliranjem božanskog dizajnera je danas prihvaćeno od mnogih vjernika u teističku evoluciju koji smatraju modernu znanost i teoriju evolucije potpuno sukladne sa konceptom natprirodnog dizajnera.
Najranije znani stil razmišljanja kojemu se može pridodati atribut inteligentni je knjiga Misterija porijekla života (The Mysteries of Lief's Origins, 1984) kemičara i kreacionista Charlesa B. Thaxtona sa Walterom L. Bradleyem i Rogerom L. Olsenom.
Inteligentni dizajn namjerno ne pokušava identificirati ime ili uzrok kreacije – samo tvrdi da postoji jedan (ili više njih). Iako sam inteligentni dizajn ne imenuje dizajnera, vođe pokreta inteligentnog dizajna su rekli da je dizajner kršćanski Bog. Da li je to značajka koncepta ili samo položaj zauzet da izbjegne izolirati one koji bi odvojili religiju od učenja znanosti je predmet velike rasprave između pobornika i protivnika inteligentnog dizajna.
Nesvediva složenost
U kontekstu inteligentnog dizajna, nesvodiva složenost je postavljena sa strane Michaela Behea koji ju definira kao «pojedini sistem sastavljen od nekoliko sukladnih dijelova koji u interakciji doprinose osnovnoj funkciji gdje micanje bilo kojeg od tih dijelova uzrokuje da sistem prestane učinkovito funkcionirati.»
Behe koristi analogiju mišolovke da ilustrira koncept. Mišolovka se sastoji od nekoliko dijelova u interakciji od kojih svi moraju biti na položaju da mišolovka radi. Micanje bilo kojeg od tih dijelova prekida funkciju mišolovke. Pobornici inteligentnog dizajna kažu da prirodni odabir nije mogao stvoriti nesvodive složene sisteme jer funkcija je jedino prisutna kada su svi dijelovi ugrađeni. U Beheove originalne primjere navodnih nesvodivih složenih bioloških mehanizama spadaju bakterijski bič E. Coli, kaskada zgrušavanja krvi, cilij i adaptivan imunološki sistem.
Kritičari ističu da argument nesvodive složenosti pretpostavlja da nužni dijelovi sistema su uvijek bili nužni i stoga nisu mogli biti dodani postepeno. Oni tumače da ono što prvo daje prednost može kasnije biti nužno kako se dijelovi mijenjaju. Evolucija više teče mijenjanjem već postojećih dijelova ili njihovim micanjem iz sistema nego njihovim dodavanjem u sistem. Behe je sam priznao «nedorečenu prozu» i da «njegov argument protiv darvinizma ne dodaje logičnom dokazu.» Nesvodiva složenost je ostala popularan argument među pristašama inteligentnog dizajna; ali u suđenju Dover sud je rekao da «tvrdnja prof. Behea za nesvodivu složenost je opovrgnuta u istraživačkim časopisima i odbačena od znanstvene zajednice.
Određena složenost
Koncept u inteligentnom dizajnu «određena složenost» je razvio matematičar, filozof i teolog William A. Dembski. Dembski tvrdi da kada nešto pokazuje određenu složenost (tj. simultano složeno i određeno) može se zaključiti da je stvoreno inteligentnim uzrokom (tj. dizajnirano je) radije nego da je rezultat prirodnih procesa. Daje slijedeće primjere: «Jedno slovo abecede je određeno bez da je složeno. Duga rečenica nasumično poredanih slova je složeno bez da je određeno. Shakespearski sonet je složen i određen.»" On tvrdi da se detalji živih bića mogu slično odrediti, osobito uzorci molekularnih sekvenca u funkcionalnim biološkom molekulama kao DNK.
Dembski definira složenu određenu informaciju kao sve što ima manje od 1 šanse da se dogodi (prirodnim) slučajem. Kritičari kažu da to argument pretvara u tautologiju: složena određena informacija (SOI) ne može se dogoditi prirodno kako to definira Dembski stoga je pravo pitanje da li SOI stvarno postoji u prirodi.
Delikatno podešeni svemir
Zagovaratelji inteligentnog dizajna daju i argumente izvan biologije. Najpoznatiji argument temeljen je na konceptu fino uređenih svemirskih konstanti koje omogućuju materiju i život mogućim i koje se ne pridodaju jedino slučaju. U to spadaju vrijednosti fundamentalnih fizikalnih konstanti, relativna snaga nuklearnih sila, elektromagnetizam, gravitacija između fundamentalnih čestica kao i omjeri masa takvih čestica. Zagovornici inteligentnog dizajna i član centra za znanost i kulturu Guillermo Gonzalez tvrde da ako bi jedna od tih vrijednosti bila samo malo drugačija svemir bi dramatično drugačije izgledao čineći nemogućim mnoge kemijske elemente i karakteristike svemira kao galaksije da se oblikuju. Stoga inteligentni dizajner je potreban da se potrebne značajke osiguraju da se postigne taj određeni rezultat.
Znanstvenici, skoro u zboru, su odgovorili da taj argument se ne može testirati i nije znanstveno produktivan. Neki znanstvenici raspravljaju da čak i ako je uzeto kao čista spekulacija ti argumenti su slabo poduprijeti postojećim dokazima. Zagovornik Granville Sewell je izjavio da evolucija složenih oblika predstavlja smanjenje entropije i time krši drugi zakon termodinamike te podupire inteligentni dizajn. Kritičari uvjeravaju da je to kriva uporaba termodinamičkih principa. Victor J. Stenger i ostali kritičari kažu da inteligentni dizajn i antropični princip su u biti tautologije; u njegovom pogledu ti argumenti se drže tvrdnje da život je moguć jer svemir je u stanju da održava život. Tvrdnja o maloj vjerojatnosti svemira koji podržava život je kritizirana kao argument zbog nedostatka mašte zbog pretpostavljanja da svi ostali oblici života nisu mogući. Život kao što mi znamo možda ne bi postojao ako bi stvari bile drugačije, ali drugačiji oblik života bi ga zamijenio. Jedan broj kritičara predlaže da se mnoge od rečenih varijabla doimaju kao međupovezane te da izračuni matematičara i fizičara govore kako je pojava svemira sličnog našem vrlo vjerojatna.
Miles Mander
Miles Mander (14. maj 1888 - 8. februar 1946) bio je engleski pisac, filmski producent, režiser i glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama u klasičnim hollywoodskim filmovima.
Biografija
Iza rata se počeo baviti pisanjem drama i glumom u teatru. U Hollywoodu se specijalizirao za uloge negativaca. Umro je iznenada od srčanog udara.
Oderberg
Oderberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.267 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060176.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Barnim Oderberg se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 36,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.267 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Džankoj
thumb|300px|Mapa Krima sa prikazanom lokacijom većih gradova. Džankoj (ukrajinski i ruski: Джанкой) je grad u ukrajinskoj - Autonomnoj republici Krim od 36 086 stanovnika.
Geografske i klimatske karakteristike
Džankoj leži na sjeveru krimskog poluotoka, u unutrašnjosti udaljen od administrativnog centra - Simferopolja 93 km. Kako leži blizu prevlake - Perekop, preko grada prolaze željezničke pruge Harkov - Sevastopolj i Armjansk - Kerč i dvije magistralne ceste za ukrajinsko kopno.
Historija
Džankoj je novonastali grad, koji je status grada dobio tek 1926, uostalom i njegovo tatarsko ime cañı köy znači novo selo.
Privreda
Džankoj je industrijski grad, u kom se proizvodi armirani beton, tkanine, mesne prerađevine i dijelovi za automobile.
25. 4.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
25. travanj/april (25. 4.) je 115. dan godine po gregorijanskom kalendaru (116. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 250 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Ulcinj
Ulcinj ( ili Ulqini, ) je najjužniji grad i središte istoimene opštine na crnogorskoj obali Jadrana. U blizini grada počinje najveća jadranska plaža, koja je dugačka oko 13 kilometara i na kojoj se istovremeno može kupati 500 000 ljudi.
Klima
Karakteriše ga mediteranska klima, žarkih ljeta i blagih zima. Srednja godišnja temperatura iznosi oko 16,5 °C, sa januarom kao najhladnijim mjesecom (prosjek 8,6 °C), a julom kao najtoplijim ˙prosjek 26,3 °C).
Godišnje ima 218 sunčanih dana čime je njegova klima pogodna za subtropsku vegetaciju.
Karakteristični vjetrovi su bura (puše u jesen i zimu, jako je hladna), jugo (puše u jesen zimu i proljeće i topao je vjetar) i maestral (puše najviše ljeti).
Karakteristike
Prema predanju, slavni španjolski pisac Miguel de Cervantes svojedobno je dopao ropstva ulcinjskih pirata i kažu da je njegovo najveće djelo "Don Quixote" zapravo nastalo ili bilo inspirirano robovanjem u ovom dijelu Jadrana. Kako tvrde mnogi poznavaoci njegovog života, lijepa Dulcinea prepoznata je kao Ulcinjanka (Dulcigno - Ulcinj). Cervantes je ovdje stigao 1575. godine kada su tri leuta napala španjolsku fregatu u Sredozemnom moru. U krvavom obračunu pirati su savladali Španjolce i zarobljenike dovezli uluku. Među njima je pronađen i jedan sa preporukom španjolskoga kralja. To je značilo da se radi o vrijednom robu za koga je trebalo uzeti dosta zlata. Mještani su ga nazvali Cervet - kao sluga ili rob - što je i osnovica prezimena Cervantesa. Starograđani su primjetili da je njihov rob do kasno u noć ostajao budan i nešto pisao. Danju je pjevao, pa su djevojke izlazile na prozore da ga slušaju. Među njima je bila i Dulcinea. Da li vjerovati narodnoj legendi?
Istorija
Statut grada dobija je u XIV vijeku kada njime upravljaju Balšići, koji su ujpravo ovdje osnovali prijestonicu sa monumentalnom Kulom Balšića u Starom Gradu. Kada se posmatra sa mora Ulcinj podsjeća na stari nasukani brod.
U Ulcinju je bilo i afričkih robova, njihovi potomci su živeli tu i u 20. veku.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 2003. godine, općina Ulcinj imala je 21.290 stanovnika, raspoređenih u 39 naseljenih mjesta.
Nacionalni sastav:
Vjerski sastav:
Naseljena mjesta
Ambula, Bijela Gora, Bojke, Brajše, Bratica, Briska Gora, Vladimir, Gornja Klezna, Gornji Štoj, Darza, Donja Klezna, Donji Štoj, Draginje, Zoganj, Kaliman, Kodre, Kolonza, Kosići, Kravari, Kruta, Krute, Kruče, Leskovac, Lisna Bore, Međreč, Meterize, Mide, Možura, Pinješ, Pistula, Rastiš, Reč, Salč, Sveti Đorđe, Sukobin, Sutjel, Ćurke, Ulcinj, Fraskanjel, Šas, Štodra, Štoj i Totoši.
Antonija Mišura
Antonija Mišura (Šibenik, Hrvatska, 19. svibnja 1988.) je hrvatska profesionalna košarkašica, članica hrvatske košarkaške reprezentacije i francuskog kluba Toulouse Métropole Basket, igra na poziciji organizatorice igre.
Karijera
Antonija je profesionalnu karijeru započela 2005. godine u ŽKK Vidici Dalmostan, od 2007. prelazi u ŽKK Jolly Šibenik za koji i sada igra.
Na Mediteranskim igrama u Pescari 2009. izabrana je za naljepšu športašicu Mediteranskih igara.
Članica je hrvatske reprezentacije na Olimpijskim igrama u Londonu 2012. Američki portal Bleacher Report izabrao ju je za najljepšu športašicu Olimpijskih igara.
Šavnik
Šavnik je gradić i općinski centar u sjeverozapadnom dijelu Crne Gore (Staroj Hercegovini) i centar južnog dijela Durmitorskog kraja.
Istorija
Varošica Šavnik, administrativni centar opštine Šavnik, nalazi se na sastavu tri rijeke Bukovice, Bijele i Šavnika na nadmorskoj visini 840 metara. To je naselje na najnižoj koti u opštini.
Za razliku od većine naselja u opštini koja datiraju po nekoliko vjekova naselje Šavnik je novo, osnovano je 1861. godine. Osnovali su ga doseljenici iz drugih krajeva Crne Gore i Hercegovine. To su bili trgovci, tufegdžije i kovači zanimanja koja su bila neophodna drobnjačkim stočarima i ratnicima.
Prostor je bio obrastao vrbacima, i novo nastala varoš je dobila ime po šavicama - vrbovom pruću koje se koristilo kao krovni pokrivač. Do građenja prvih kuća na mjestu današnje varoši, na rijeci Šavnik su postojala dva seoska mlina. Prve tri kuće koje su podignute u Šavniku, bile su: mehana sa dućanom, tufegdžinica (radnja za popravku oružja) i kovačnica. Pošto je najveći dio Drobnjaka neposredno prije toga pripojen Crnoj Gori, mjesto se počelo brzo razvijati i ubrzo je postalo administrativni centar Drobnjaka, izgrađena je škola, osnovan kapetanski i oblasni sud, pošta i telegraf i telefon, vojna komanda i crkva.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 2003. godine, općina Šavnik imala je 2.947 stanovnika, raspoređenih u 27 naseljenih mjesta.
Nacionalni sastav:
Vjerski sastav:
Naseljena mjesta
Bare, Boan, Godijelji, Gornja Bijela, Gornja Bukovica, Grabovica, Dobra Sela, Donja Bijela, Donja Bukovica, Dubrovsko, Duži, Komarnica, Krnja Jela, Malinsko, Miloševići, Mljetičak, Mokro, Petnjica, Pošćenje; Previš, Pridvorica, Provalija, Slatina, Strug, Timar, Tušina i Šavnik.
Sveti Nikola Tavelić
'''Sv. Nikola Tavelić ili Tavilić''' (Šibenik, oko 1340. - Jeruzalem, 14. studenog 1391.), prvi hrvatski svetac, franjevac, mučenik.
Životopis
mini|lijevo|100px|[[Vitraj sv. Nikole Tavelića u crkvi Gospe Lurdske u Rijeci.]] Kao moguće mjesto rođenja spominje se Velim kod Stankovaca, no ipak najčešće se navodi Šibenik.
Rodio se u plemićkoj obitelji.
Franjevcem je postao u gradu Bribiru, sjedištu velikaša Šubića. Oko 1365. godine zaređen je za svećenika i kao misionar pošao je u Bosnu oko 1372. godine, gdje je djelovao među bogumilima.
Nakon 12 godina misijskog djelovanja u Bosni, 1384. godine pošao je u Palestinu zajedno s fra Deodatom i fra Petrom iz Narbonne (Francuska) i fra Stjepanom iz Cunea (Italija).
Jednom prigodom je tako pošao sa družinom do islamskog vjerskog službenika u Omarovoj džamiji u Jeruzalemu, s namjerom da ga uvjeri u ispravnost kršćanske vjere. Kadiju je to razbjesnilo, na što im se zaprijetio smrću, nu budući da ni ta prijetnja smrću ih nije odvratila od vjere, kadija je prijetnju ostvario, osudivši ih na smrt. Okolni muslimani su tada napali Nikolu Tavelića i drugove. Zlostavljali su ih tri dana, a onda je kadijinu presudu potvrdio i građanski sud, nakon čega je okolna svjetina mačevima sasjekla Tavelića i drugove i bacila ih na lomaču.
Sva četvorica su podnijela mučeničku smrt u Jeruzalemu pred Vratima Jafe. Izvršenju smrtne kazne bio je nazočan i fra Gerard Chelvet, gvardijan samostana sv. Spasa na Sionu, uz Dvoranu Posljednje večere. On je s fra Martinom Šibenčaninom opisao njihovu mučeničku smrt i izvješća poslao u Vatikan, Leipzig, Šibenik i drugdje.
Odmah su ih u Europi počeli slaviti kao mučenike (od 14. studenog 1391.), posebno u Šibeniku. Papa Lav XIII. odobrio je Nikolino štovanje 1889. godine na molbu šibenskog biskupa J. Fosca. Između dva svjetska rata raširilo se Nikolino štovanje, a rad na kanonizaciji je sretno završen i papa Pavao VI. proglasio ga je svetim u Rimu, 21. lipnja 1970. godine.
Sv. Nikoli Taveliću podignute su crkve i oltari u domovini i po svim kontinentima, a pisci i umjetnici ovjekovječili su njegov lik (kipovi, slike, književna i glazbena djela). Godine 1937., hrvatski katolici podigli su mu oltar u Jeruzalemu unutar češke kapelice na obronku Maslinske gore. Danas tu kapelicu više nije moguće posjetiti jer se nalazi unutar diplomatskog sjedišta delegata Svete stolice za Jeruzalem. Njegov blagdan slavi se 14. studenog.
Likovni prikazi
Sv. Nikolu Tavelića se prikaziva s dugom sijedom bradom, u franjevačkom odijelu. Po tijelu i na čelu su ožiljci od mučenja. Obično se na slici na lomači ili pokraj lomače. Nekad ga se prikaziva s raspelom u ruci, a najčešće je to slučaj kad ga se prikaziva kao propovjednika.
Beatificiranje
Papa Lav XIII. proglasio ga je blaženim 1889. godine.
Kanoniziranje
Papa Pavao VI. proglasio ga je svetim u Rimu, 21. lipnja 1970. godine.
Veliku zaslugu za njegovu kanonizaciju ima poznati hrvatski kanonist fra Ante Crnica koji se na ovome intenzivno angažirao od 1958. godine.
Štuje ga se kao zaštitnika hrvatskog naroda.
Nereceptorska tirozinska kinaza
Nereceptorske tirozinske kinaze (nespecifične proteinske tirozinske kinaze) su enzimi koji prenose fosfatnu grupu sa ATP-a na tirozinski ostatak proteina. Nereceptorske tirozinske kinaze su podgrupa veće klase tirozinskih kinaza. Fosforilacija proteina kinazama je važan mehanizam prenosa signala u regulaciji enzimske aktivnosti.
Strukturne studije
Znatan broj struktura ove klase enzima je rešen:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , i.
Ciprijan
thumb|220px|Sveti Ciprijan Kartaški
Tascije Cecilije Ciprijan (Kartaga 199. - 14. rujna 258) je bio pisac, biskup Kartage, crkveni otac, svetac i mučenik latinske katoličke Crkve, također je čašćen od pravoslavne i koptske Crkve.
Život
Dolazi od plemićkih bogatih korijena, bio je učenik retorike do 246, i to je i godina u kojoj se obratio na kršćanstvo, te se angažirao na širenju kršćenske poruke. Izabran je za biskupa Kartage 249, bio je prisiljen pobjeći iz grada nakon nekog vremena zbog progonstva cara Decija. Kad je završilo progonstvo, Crkva raspravlja o pokori otpadnika, to jest onih koji su se odrekli kršćanske vjere (sacrificandi, libellatici, traditores). Ciprijan je tražio oštre mjere, ali unatoč tome priznao je ono što je rekao, papa Kornelije u njegovu suprostavljanju Novacijanu.
Uistinu, Ciprijan je razlikovao između onih koji su se odrekli od svoje vjere i onih koji su bili kršteni kao heretici: s prvima Ciprijan je bio milosrdan dok je s drugim bio strog videći protrebu da se ponovno krste. Na ovoj zadnji točki, crkvena tradicija koja će doći s papom Stjepanom I. (254-257), bila je protiv mišljenja Ciprijana.
Opet u progonstvu Valerijana, Ciprijan je bio osuđen na izgnanstvo te je zatim u rujnu 258 osuđen na odsijecanje glave, kao mučenik.
Djela
Cijenjen je kao ugledan crkveni otac, napisao je mnogo apologetskih spisa, tako imamo Ad Donatum, Ad Demetrianum i Testimonia ad Quirinum. Mnoge misli posudio je od Tertulijana.
Sačuvanih ima 66 pisama (ili poslanica), koji čine dragocijen izvor za obnovu povijesti Crkve na svojim početcima. Njegova borba protiv korupcije i njegova milosrdna osobnost i blagost olakšavaju njegovo posvećenje do kojeg je došlo već poslije nekoliko mjeseci nakon njegove smrti.
Danas su Kornelije i Ciprijan slavljeni u Crkvi 16. rujna.
Dihidroartemisinin
Dihidroartemisinin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,348 Da.
Abas Kijarostami
Abas Kijarostami (Teheran, 22. 6. 1940. – 4. 7. 2016), iranski filmski režiser, scenarist, producent, slikar, fotograf i pjesnik. U kinematografiji je aktivan je od 1970. i sudjelovao je na više od 55 filmova, uključujući kratkometražne i dokumentarne filmove. Njegovi prvi dugometražni filmovi bili su Iskustvo (1973.) i Putnik (1974.), a međunarodnu afirmaciju stekao je tzv. Kokerskom trilogijom (Gdje je kuća mog prijatelja?, Život i ništa više i Kroz stabla maslina), Krupnim planom i Okusom trešanja. Od 2000-ih snima filmove i izvan Irana – Provjerenu kopiju Francuskoj i Kao netko zaljubljen u Japanu.
Kijarostami spada među režisere Iranskog novog vala, filmskog pokreta nastalog kasnih 1960-ih u kojem su snažan utjecaj ostavili i F. Farohzad, S. Šahid-Sales, M. Mahmalbaf, B. Bajzai i P. Kimijavi. Ove filmaši dijele mnoge zajedničke tehnike uključujući uporabu pjesničkog dijaloga i alegorijska pripovijedanja koje se bave političkim i filozofskim pitanjima. Filozofična crta Kijarostamijeva opusa osobito je izražena u filmu Vjetar će nas nositi o junaku koji traga za smrću, a pronalazi život. Cijenjen je zbog jedinstvenog stila i efektna spajanja dokumentarizma, modernizma i društvene angažiranosti. U karijeri je osvojio više od 70 nagrada i smatra se jednim od najuglednijih suvremenih svjetskih sineasta.
Sumter County, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 93.420 stanovnika, što je 40.075 (75,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Clermont, Georgia
Klermont (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 875 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 875 stanovnika, što je 456 (108,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rifezza, Bari
Rifezza je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Salem, Indiana
Sejlem je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
(S)-beta-bisabolenska sintaza
Ovaj enzim sintetiše (S)-beta-makrokarpen iz (2E,6E)-farnezil difosfata.
Neutralna teorija molekulske evolucije
Neutralna teorija molekulske evolucije navodi da je ogromna većina evolucionih promena na molekularnom nivou uzrokovana randomnim driftom selektivnosti neutralnih mutanata (one ne utiču na adaptivnost). Teoriju je uveo Motu Kimura tokom kasnih 1960-tih i ranih 1970-tih. Neutralna teorija je kompatibilna sa Darvinovom teorijom evolucije prirodnom selekcijom: adaptivne promene se prihvataju kao prisutne i važne, ali se hipotetiše da su one manji deo svih promena zadržanih u DNK sekvencama. Od tog vremena ova hipoteza je bila testirana koristeći Mekdonald-Kretmanov test, i nije potvrđena kod svih vrsta. Čak i kod vrsta kod kojih su adaptivne promene retke, pozadinska selekcija na povezanim mestima može da krši pretpostavke teorije neutralnosti u pogledu genetičkog drifta.
Josip Mrkica
Josip Mrkica (1825.-1890.) je bio hrvatski kanonik, pristaša Narodne stranke i pučki pisac, jedan od uglednih Šibenčana 19. stoljeća. Rodom je bio iz Skradina. Bio je poliglot koji je govorio deset stranih jezika.
Bio je duhom pokretačem hrvatskog narodnog preporoda i Narodne stranke u Šibeniku, "šibenski Strossmayer". Za Narodnu je stanku pridobio kasnije gradonačelnika, prvog iz redova Narodne stranke, Antu Šupuka. 1860. je bio školski nadzornik i za svog je mandata uveo hrvatski jezik u šibensko školstvo. Pokretač je Prve hrvatske knjižnice u Šibeniku 1866. godine koja je nosila ime Narodna slavjanska čitaonica, mjesta gdje su se okupljali hrvatski domoljubi i gajila hrvatska riječ.
Mrkica je značajan i u ozelenjavanju grada Šibenika - Mrkičin gaj podno tvrđave sv. Mihovila, iza zgrade SES-a. Gaj je posadila i ogradila šibenska općina njegovim zagovorom.
Cormontreuil
Kormontrej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6390 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1383 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara.
Dihidrostreptomicin
Dihidrostreptomicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 583,590 Da.
Oranienburg
Oraninburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Oberhafel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 41.577 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12065256.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberhafel Oraninburg se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberhafel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 34 metra. Površina opštine iznosi 161,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 41.577 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 257 stanovnika/km².
Hiperkalemija
Hiperkalemija je stanje visoke koncentracije elektrolita kalijuma (K+) u krvi. U slučajevima ekstremne hiperkalemije neophodna je hitna medicinska pomoć usled rizika od potencijalno fatalnih abnormalnih srčanih ritmova (aritmija).
Simptomi
Simptomi se javljaju obično kada koncentracija kalijuma dostigne 7 mmol/L, a mogu biti parestezije, pareze, bradikardija, promene u EKGu.
Claye-Souilly
Kle Suji je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 9.740, a gustina naseljenosti je iznosila 646 stanovnika/km².
Petar Vlahov
Petar Vlahov (Šibenik, 1972.), hrvatski novinar i televizijski voditelj, poznat po vođenju televizijskih emisija "Drugo lice", "Radni ručak", "Hrvatska danas" i "In medias res".
East Avon, New York
Ist Avon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 608.
Cherubin, Padova
Cherubin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Piericidin A
Piericidin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 415,566 Da.
Cherubin, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Monika Seleš
Monika Seleš je bivša jugoslovensko-američka profesionalna teniserka, bivša najbolja teniserka sveta. Za vreme svoje karijere osvojila je 9 grend slem turnira, postavši najmlađa teniserka koja je osvojila otvoreno prvenstvo Francuske 1990. godine. Bila je dominantna teniserka 1991. i 1992. godine, ali se morala povući iz tenisa 1993. zbog povrede koju je dobila kada ju je gledalac iz publike ubo nožem. Tenisu se vratila 1995. godine, ali nije uspela doći do uspeha kojeg je imala početkom 1990ih.
Počeci
Monika Seleš je mađarskog porekla iz Vojvodine. Rođena u Novom Sadu, Srbija u tadašnjoj SFR Jugoslaviji 2. decembra 1973. godine.
1985, sa samo 11 godina osvojila je prestižni turnir Orandž bul u Majamiju, SAD, pritom ju je ugledao poznati teniski trener Nik Bolatieri. 1986. godine, porodica Seleš se seli iz Jugoslavije u SAD, gde Monika kreće u tenisku akademiju Nika Bolatierija, u kojoj je trenirala sledeće dve godine.
Vrhunac karijere
Profesionaln tenis je počela da igra 1988, sa 14 godina. Naredne godine je krenula njena puna profesionalna karijera na VTA turnirima kada je osvojila Hjuston u maju 1989. godine pobedivši Kris Evert u finalu. Mesec dana kasnije, Selešova je stigla do polufinala otvorenog prvenstva Francuske kada je izgubila od tadašnje najbolje teniserke, Štefi Graf. Monika je svoju prvu godinu završila na mestu broj 6 na VTA listi.
Sa jakim forhendom i bekhendom, kao i jakim riternom, Selešova je po mnogima prva -{"power player"}- teniserka u ženskom tenisu. Takođe je poznata po glasnom stenjanju prilikom udara lopte, pa su se neke teniserke žalile na glasnoću, a sudije su je upozoravale da bude malo tiša.
Njen prvi grend slem turnir bio je Otvoreno prvenstvo Francuske 1990, gde se u finalu suočila sa Štefi Graf. Selešova je spasila 3 set lopte i prvi set u tajbrejku, koji je osvojila sa 8-6, i uspela da dobije meč u dva seta (7-6, 6-4). Osvojivši turnir postala je najmlađa teniserka koja je osvojila Otvoreno prvenstvo Francuske sa samo 16 i po godina.
1991. je godina kada je Selešova imala dominantan položaj u ženskom tenisu. Godinu je počela pobedom na Otvorenom prvenstvu Australije u januaru, pobedivši Janu Novotnu u finalu. 11. marta je preuzela je mesto broj 1 na VTA listi od Štefi Graf. Uspešno je odbranila titulu na Otvorenom prvenstvu Francuske, pobedivši tada najmlađu takmičarku Aranču Sančez Vikario u finalu. Posle Francuske nije igrala na Vimbldonu, kada je pauzirala šest nedelja zbog istegnuća lista na donjem delu noge. Posle pauze se pojavila na Otvorenom prvenstvu Amerike gde je pobedila Martinu Navratilovu u finalu, učvršćujuću svoje mesto broj 1 teniserke sveta. Iste godine je sa Goranom Prpićem osvojila Hopman kup za Jugoslaviju. 1992. je takođe protekla dominacijom Monike u ženskom tenisu. Uspešno je odbranila grend slem turnire u Australiji, Francuskoj i Americi. Do finala na Vimbldonu je došla, ali nije mogla razbiti dominaciju Štefi Graf na travnatim terenima, izgubivši 6-2, 6-1.
U periodu od januara 1991. do februara 1993, Selešova je osvojila 22 turnira i došla do 33 finala od 34 turnira u kojima je igrala. U tom periodu je imala 159 pobeda i samo 12 poraza (92,9% pobeda), uključujući i 55/1 u grend slem turnirima. U širem kontekstu, od početka profesionalne karijere, 1989. do kraja 1992. imala je 231 pobeda i 25 poraza (90,2% pobeda) i 30 titula na turnirima. Jedino je Kris Evert imala bolji postotak pobeda (91,1% od 1971. do 1974) i 34 turnira. Ipak, Selešova nije uspela da održi taj uspeh do kraja svoje karijere.
1993
U 1993. godinu, Selešova je snažno ušla. U januaru 1993. je osvojila otvoreno prvenstvo Australije pobedivši Štefi Graf.
Ipak, sve će se promeniti u incidentu koji je šokirao svet tenisa 30. aprila 1993. U ¼-finalu, u meču između Seleš i Magdalene Malejeve, u Hamburgu 38-godišlji gledalac, Gunter Parhe, opsesivni obožavaoc Štefi Graf, ubo je Moniku Seleš nožem u kičmu, između lopatica. Ubrzo je odvedena u bolnicu. Fizički, Monika se oporavila za nekoliko nedelja, ali napad je ostavio veće, psihološke ožiljke. Profesionalnom tenisu se nije vratila sledeće dve godine. Napadač nije dobio zatvorsku kaznu zbog psihičkog stanja, ali je dobio uslovnu dvogodišnju kaznu sa obaveznim psihološkim lečenjem. Zbog ovog incidenta su pojačane mere sigurnosti na teniskim turnirima.
Posle incidenta, Grafova je ponovo zavladala ženskim tenisom, zbog odsustva Selešove na turnirima.
Povratak
Za vreme odsustva, Seleš je postala državljanin Sjedinjenih Američkih Država 17. maja 1994. godine.
Selešova se vratila u profesionalni tenis u avgustu 1995. i osvojila prvi povratnički turnir, otvoreno prvenstvo Kanade. Mnogi su mislili da će se moći vratiti dominaciju u tenisu, kakvu je imala na početku svoje profesionalne karijere. Istog meseca je došla do finala otvorenog prvenstva Amerike, kada je izgubila od Štefi Graf rezultatom 7-6, 0-6, 6-3. U januaru 1996, Selešova je došla do svoje prve grend slem titule posle povratka, otvoreno prvenstvo Australije, ali ovo će joj biti i zadnja grend slem titula. Selešova je sa teškoćom borila da dođe do svoje najbolje forme. Na to je i uticao njen otac, Karolj, kojem je utvrđen rak i koji je preminuo 1998. godine. Selešova je opet, 1996. došla do drugog uzastopnog finala na otvorenom prvenstvo Amerike, izgubivši, opet, od Štefi Graf u finalu. Zadnje grend slem finale je bilo u Parizu 1998. (nekoliko nedelja posle smrti njenog oca), kada je izgubila od Sančez Vikario.
Postavši američki državljanin, Monika je pomogla Američkom timu da osvoje Fed kup 1996. i 2000. Takođe je osvojila i bronzu na Olimpijskim igrama u Sidneju 2000. godine.
Osvojivši 53 turnira do 2003, Selešova je morala, zbog povrede noge napustiti profesionalni tenis. U februaru 2005. igrala je dve egzibiciona meča protiv Martine Navratilove, izgubivši oba meča. Uspesi Monike Seleš je svrstavaju među najbolje teniserke svih vremena.
„Tenis Magazin“ je postavio kao 13. najvećeg igrača svih vremena (žene i muškarci), a po australijskom magazinu „Tenis“ ona je među 15 žena najvećih šampiona u poslednjih 30 godina (igračice su poređane abecednim redom). Poznata je i kao jedna od najvećih igračica „ključnih poena“, jer je imala izuzetnu psihičku snagu u najtežim situacijama na terenu.
Monika Seleš trenutno živi na Floridi. Godine 2007. postala je mađarski državljanin.
Plasman
Plasman na VTA listi, kraju kalendarske godine: 1- veći deo godine nije igrala, *- nije igrala cele godine
23. 4.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
23. travanj/april (23. 4.) je 113. dan godine po gregorijanskom kalendaru (114. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 252 dan.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Suwannee County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 41.551.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 41.551 stanovnika, što je 6.707 (19,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Battenheim
Batenhajm je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Miluz.
Siniša Škarica
Životopis
Siniša Škarica rođen je 22. veljače 1946. godine u Šibeniku. Gimnaziju je završio u rodnom gradu, a diplomirao je pravo u Zagrebu 1974. Dok je pohađao srednju školu svirao je solo gitaru, te je 1962. godine sa svojim vršnjacima osnovao prvi rock sastav u Dalmaciji, VIS Magneti. 1965. godine prelazi u sastav Mi, koji je nastao spajanjem dvije tinejdžerske skupine, Mjesečari i Magneti, a Škarica u njemu svira bas gitara. Već sljedeće godine jedan su od najpopularnijih R&B i soul ansambla, te tijekom slijedećih godina postaju vodeća skupina na plesnim i koncertnim prostorima bivše države. Sredinom 1960-ih godina kada su bili na vrhu svoje popularnosti snimaju za diskografsku kuću Jugoton (danas Croatia Records), svoje velike uspješnice "Dijana"/"Sjećanja", "Bam bam baba lu bam"/"Ljubav ti više nije tako važna" i "La la la"/"Jednog od ovih dana".
1969. godine u kategoriji pop sastava, osvajaju prvo mjesto ispred beogradske Korni grupe i sastava Silueta, prema anketi zagrebačkog tjednika za glazbu, kulturu i umjetnost mladih, "Pop express", a sljedeće 1970. u glasovanju beogradskog časopisa "Mladost", zauzimaju treće mjesto iza Korni grupe i sarajevskih Pro artea. Krajem i početkom sedamdesetih, Škarica piše za časopis "Pop express" o aktualnostima na domaćoj glazbenoj sceni. 1972. godine radi kao D.J. u Šibeniku i autor je nekoliko skladbi za sastav Miovce (koji prestaju s djelovanjem 1971. godine).
Nakon što je 1974. godine diplomirao pravo na zagrebačkom fakultetu zaposlio se u Jugotonu kao urednik naklade. Od 1974. do 1980. godine u popularnoj emisiji Radio Zagreba "Rock fokus", javlja se kao glazbeni recenzent, piše za glazbene stranice časopisa "Studio", te uređuje glazbeni prilog tinejdžerskog tjednika "Tina". Prvi je urednik Jugotonove pop-rock redakcije i uz njegovo ime se veže pojava novog vala, koje je bilo najuspješnije razdoblje domaće rock diskografije. Također je bio najzaslužniji za promoviranje brojnih novovalnih sastava u bivšoj Državi i njihovih albuma, koje je objavljivao Jugoton. 1985. godine postaje glavni i odgovorni urednik i direktor programa, a u 1990-ma kada Jugoton postaje Croatia Records, pokrenuo je podetiketu 'Perfekt Music', koja se bavi hrvatskom glazbenom baštinom. U autorskom izdanju "Kad je rock bio mlad", urednik je ploča Crvenih koralja, Bijelih strijela, Matta Collinsa, te prvoga izdanja 'Perfekt Musica', Zvuk osamdesetih iz 1997. godine, prodanog u više od 80 tisuća primjeraka.
Nagrade
Siniša Škarica višestruki je dobitnik diskografske nagrade Porin:
Ortrand
Ortrand je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.316 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066240.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberšprevald-Lauzic Ortrand se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 110 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.316 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 315 stanovnika/km².
Hinolon
thumb|Esencijalna struktura svih hinolonskih antibiotika: plavo napisani ostatak R je obično [[piperazin; ako veza sadrži fluor (crveno), jedinjenje je fluorohinolon.]] thumb|[[Nalidiksinska kiselna]] thumb|[[Ciprofloksacin]] thumb|[[Levofloksacin]] thumb|[[Trovafloksacin]]
Hinolon je familija sintetičkih antibiotika širokog spektra Prva generacija hinolona je počela uvođenjem nalidiksinske kiselne tokom 1962 za lečenje infekcija urinarnog trakta kod ljudi. Nalidiksinsku kiselinu je otkrio Džordž Lešer sa saradnicima tokom pokušaja sinteze hlorohina.
Oni sprečavaju odvijanje i dupliranje bakterijske DNK.
Hinoloni, u poređenju sa drugim klasama antibiotika, nose veći rizik od kolonizacije sa MRSA i Clostridium difficile. Večina hinolona u kliničkoj upotrebi pripada grupi fluorohinolona, koji imaju atom fluora vezan za centralni prsten, tipično u poziciji 6, ili na C-7.
Poquott, New York
je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 953, što je 22 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hellas Verona F.C.
FK Helas Verona ili samo FK Verona, je italijanski fudbalski klub iz Verone. Trenutno se takmiči u Seriji A.
Istorija
Verona je osnovana 1903. godine, a klub je nazvan „Helas“, što na grčkom znači „Grčka“. Na samom početku nije postojalo velikog interesovanja za fudbal u gradu, ali od 1906. godine interesovanje raste otkako su dva gradska tima počela da treniraju na starom rimskom amfiteatru.
Verona je debitovala u najjačem ligaškom takmičenju sezone 1912/13. Godine 1968. se vraća u Seriju A posle dužeg vremena, gde ostaje 6 sezona da bi opet ispala u Seriju B nakon skandala u vezi predsednika kluba. Naredne sezone Verona obezbeđuje plasman u Seriju A i sezone 1975/76. ostvaruje do tada svoj najveći uspeh plasiranjem u finale Kupa Italije, gde su izgubili od Napolija 4:0 tako što su primili sva 4 gola u poslednjih 15 minuta. Verona je na putu do finala izbacivala klubove poput Torina, Kaljarija i Intera. Tri sezone kasnije ispadaju iz Serije A, da bi se vratili sezone 1981/82. U naredne dve sezone klub završava na visokom četvrtom, odnosno šestom mestu. Takođe obe sezone su stizali do finala kupa gde su redom gubili od Juventusa (3:0 nakon produžetaka) i Rome (1:0).
Najveći uspeh Verone dogodio se sezone 1984/85. kada je osvojen prvi skudeto. Verona je imala tim sačinjen većinom od mladih igrača sa samo nekoliko iskusnih. Završila je ligu kao prva sa 4 boda više od Torina. Tri godine posle prve titule šampiona Italije Verona je došla do četvrtfinala Kupa UEFA, gde je ispala od Verdera iz Bremena.
Verona je naizmenično igrala u Seriji A i Seriji B, da bi sezone 2001/02. ispali iz Serije A. U toj sezoni igrali su igrači koji su kasnije postali zvezde poput Adrian Mutu, Massimo Oddo, Mauro Camoranesi, Martin Laursen i Alberto Gilardino. Nakon 11 godina klub se vraća u Seriju A.
Alu element
thumb|300px|Kariotip iz ženskog ljudskog [[limfocita (46, XX). Hromozomi su hibridizovani sa testom za Alu elemente (zeleno) i kontrastno obojeni sa TOPRO-3 (crveno). Alu elementi se koriste kao markeri za hromozome i hromozomske segmente bogate genima.]]
Alu element je kratak segment DNK originalno karakterisan dejstvom Alu restrikcione endonukleaze. Alu elementi različitih tipova se javljaju u velikim brojevima u genomu primata. Zapravo, Alu elementi skoro da su najzastupljeniji transpozabilni elementi u ljudskom genomu. Oni su izvedeni iz male citoplazmatične 7SL RNK, komponente partikula signalnog prepoznavanja. Procenjuje se da je kopija 7SL RNK postala prekurzor Alu elemenata u genomu predaka supraprimata.
Alu umetanja su implicirana u nekoliko naslednih ljudskih bolesti i raznih formi kancera.
Istraživanja Alu elemenata su isto tako važna u objašnjavanju ljudske populacione genetike i evolucije primata, uključujući evoluciju čoveka.
Ognjen Prica
Ognjen Prica (1899-1941) je bio ljevičarski intelektualac, urednik Borbe, jedan od osnivača KPJ i Narodni heroj Jugoslavije.
Po uspostavi NDH, streljan je od ustaša.