cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beovizija 2009.
Pred takmičenje
Kao i prethodnih godina, organizator Beovizije 2009. je Radio-televizija Srbije, dok je izvršni producent Megaton produkcija. Obe večeri se prenose u direktnom prenosu na Prvom programu RTS i na Satelitskom programu RTS, kao i putem videotoka satelitskog kanala preko Interneta.
Generalni sponzor Beovizije 2009. je Telenor. Drugi sponzori su kompanije „Bor promet“ Ivanjica, sendvič paneli „Deviks“, „Takovo osiguranje“, nameštaj „Atlas“ i „Mahagoni deko“.
Pesme učesnice
Izabrane su i četiri rezervne pesme:
Večeri
Program Beovizije 2009. vodi Jovana Janković, koja je bila i jedan od voditelja programa Pesme Evrovizije 2008. u Beogradskoj areni. Osim Janković, u programu učestvuje i par glumaca Jugoslovenskog dramskog pozorišta iz Beograda, Milena Vasić i Srđan Timarov, koji izvode skečeve iz 12 popularnih srpskih televizijskih serija i 15 mini-mjuzikala. Pokrivene serije biće iz raznih perioda, počev od „Grlom u jagode“ i „Otpisani“, „Balkan ekspres“, „Zaboravljeni“ do skorijih poput „Selo gori, a baba se češlja“, „Ranjeni orao“, „Bela lađa“, „Moj rođak sa sela“, i drugih.
Prema RTS-u, scena je insipirisana slikarstvom, preciznije umetničkim pravcem kubizma. Svaki nastup prati drugačija grafika bine, već prema tekstu, ritmu i ambijentu. U sali za publiku je instaliran i tiker na kojem se pojavljivalo ime izvođača.
U revijalnom delu polufinalne večeri nastupili su, kako je tradiconalno, već izabrani predstavnici nekadašnjih republika SFRJ (Bosne i Hercegovine, Makedonije, Slovenije, Hrvatske i Crne Gore). Za revijalni deo finalne večeri najavljena je svetska premijera pesme -{Time to Pray}-, koju će izvesti Jelena Tomašević iz Srbije, Boaz iz Izraela i Sirušo iz Jermenije, svi učesnici Pesme Evrovizije 2008, koji su se nakon takmičenja dogovorili da snime pesmu sa porukom mira. Tekst za pesmu je napisao predsednik Izraela Šimon Peres, a muziku Boaz i Tomer Biran (autor muzike za serije „Seks i grad“ i „Sopranovi“). Dodeljuju se i godišnje nagrade Festivala za proteklu godinu.
Glasanje publike se vrši isključivo SMS porukama sa svih mreža, koje koštaju 30 dinara+PDV, pri čemu je dozvoljen samo jedan glas po telefonskom broju. Za glasanje publike u polufinalu ostavljeno je 10 minuta, i najveći deo tog vremena trajalo je podsećanje na nastupe.
Rezultati
Poređenje prvobitno korišćenih i konačnih rezultata glasanja u polufinalu Beovizije 2009.
Izbor pesme Cipela bio je veliko iznenađenje za obožavatelje Pesme Evrovizije, i u prvim reakcijama nije preovlađivao entuzijazam. U glasanju članova OGAE Srbija, pesma Cipela završila je na 16. mestu od ukupno 20 kompozicija. U izjašnjavanju posetilaca vodećeg nezavisnog evrovizijskog portala -{esctoday.com}- neposredno nakon Beovizije, 42% posetilaca je pobedničku pesmu ocenilo sa „mrzim je“, a još 24% sa „ne sviđa mi se“, rezultat koji ju je stavio na 37. mesto od do tada odabranih 40 pesama. OGAE Srbija je na svom mrežnom mestu 9. marta objavila i oštro kritičko pismo pod naslovom 'De se dede druga cipela?, u kojem je ocenjeno da „bi sve bilo lepo da se nije birao predstavnik države Srbije na Pesmi Evrovizije“, istaknuto kako su glasovi žirija u polufinalu i finalu „skoro dijametralno suprotni“ i postavljeno pitanje članovima žirija: „ako vam se toliko dopala pesma 'Cipela', zašto je ne uvrstite u svoj repertoar?“
Agua Salada, Tzitzio
Agua Salada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Gama kamera
mini|desno|250px|Gama kamera. mini|desno|250px|Ubrizgavanje tehnecija-99m.
Gama kamera je mjerni instrument u nuklearnoj medicini koji, za razliku od, na primjer, rendgenske cijevi, uopće ne zrači. To je, upravo obratno, vrlo osjetljiv detektor ionizirajućeg zračenja, koji može dokazati izuzetno malu količinu radioaktivnosti u tijelu ispitanika. Slikanjem gama kamerom, odnosno dokazivanjem gama zračenja koje dolazi iz tijela bolesnika, nakon što smo injekcijom u venu bolesnika unijeli radionuklid (obično tehnecij-99m), dobivamo scintigram korištenjem scintilatora.
Scintigrafija
Scintigrafijom se mogu pregledavati gotovo svi organi ljudskoga tijela, te procijeniti njihov izgled i funkcija, pa tako zaključiti da li su zdravi: mozak, štitna žlijezda, pluća, srce, jetra, bubreg, kosti, krvne žile i mnogi drugi. Vrlo često na scintigrafiju štitne žlijezde dolaze bolesnici s promijenjenom funkcijom ili povećanjem štitne žlijezde (guša). Scintigram kosti prepoznaje i najmanje promjene različitih bolesti. Takve se promjene mogu scintigrafijom uočiti znatno ranije nego bilo kojim drugim dijagnostičkim postupkom. Kako se kosti cijeloga tijela mogu jednostavno pregledati jednim jedinim scintigramom, scintigrafija kosti često se radi prije ili nakon operacije dojke. Kod muškaraca je to češće kod bolesti prostate, pluća itd. Koliko je velika korist od takvih ispitivanja pokazuje podatak da se scintigrafija vrlo često koristi i u male djece, čak i u novorođenčadi.
Forest, Louisiana
Forist je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Gama kamera
Scintigrafija
Pojedine pretrage rade se odmah nakon injekcije (obično tehnecij-99m), a druge tek nakon nekoliko sati. Pacijent relativno udobno i mirno leži ispod aparata, gama kamere. Vrijeme ležanja je od nekoliko minuta do više sati, što ovisi o tome što se ispituje. Važno je napomenuti da nema nikakve razlike niti povećanja ozračenja bolesnika, ležao on pod aparatom jednu minutu ili nekoliko sati. Ozračenje ispitanika ovisi o količini injiciranog radioizotopa, njegovom rasprostranjenju u organizmu te dužini zadržavanja, kao i količini koja se izluči iz organizma, a ne o dužini ležanja pod aparatom. Potrebu ispitivanja radionuklidima uvijek posebno procjenjuje liječnik koji upućuje na pregled, ali i specijalist nuklearne medicine. Kao i kod svih dijagnostičkih postupaka u medicini kod kojih postoji ionizacijsko zračenje, takva ispitivanja treba posebno izbjegavati kod trudnica i majki koje doje.
Forest, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 355, što je 80 (29,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gama kamera
Scintigrafija
Kada na takvo ispitivanje dolazi žena, neophodno je provjeriti datum posljednje mjesečnice. Ako postoji vjerojatnost trudnoće, ispitivanje se odgađa. Scintigrafija se odgađa i za vrijeme dojenja, kad se moraju primijeniti posebni postupci prekida dojenja od nekoliko dana. Ponajviše će vas poučiti osoblje odjela za nuklearnu medicinu: savjetovati o čemu trebate voditi brigu, kako se ponašati u ovisnosti o tipu pretrage, koliko ćete trebati sačekati od injekcije do pregleda i koliko ćete vremena provesti pod aparatom. Naime, svaka je scintigrafija drukčija. Kod ispitivanja srca, na primjer, pacijent će morati učiniti i test opterećenja, odnosno “voziti bicikl”, a tek nakon toga će dobiti injekciju s radioizotopom.
Uspoređujući s drugim dijagnostičkim pretragama kod kojih se koristi ionizirajuće zračenje, nuklearna medicina, odnosno scintigrafija u pravilu manje ozrači bolesnika, ponekad manje i od “obične” rendgenske snimke pluća. Ipak scintigrafiju treba indicirati samo onda kada je to medicinski opravdano, jer svako ozračenje bolesnika, pa bilo ono i vrlo maleno, treba izbjegavati kada nije potrebno.
Gavonata, Alessandria
Gavonata je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Juntas del Poblado, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Juntas del Poblado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Moll Flanders
The Fortunes and Misfortunes of the Famous Moll Flanders (poznatiji pod kraćim nazivom "Moll Flanders") je roman koga je napisao engleski književnik Daniel Defoe i izdao 1722. godine. Protagonistica romana u obliku ispovijesti opisuje svoj život, odnosno nastojanja da, koristeći se svojim tijelom, steknu slavu i mjesto u otmjenom društvu. Roman je bio nekoliko puta ekraniziran na filmu i televiziji.
El Sabinito Quemado, Tamasopo
El Sabinito Quemado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1063 m.
Kopači (pokret)
mini|300п|Slika drvoreza u knjizi o kopačima. Kopači (en: The Diggers) su bili grupa ljudi, koju je 1649. u Engleskoj okupio Džerard Vinstenli (Gerrard Winstanley) pod imenom True Levellers, a postali su poznati kao kopači zbog svojih aktivnosti. Originalni naziv Levellers (jednačari) potiče od njihovog verovanja u izvornu hrišćansku zajednicu dobara, zasnovanog na nekim navodima iz Biblije.
Pozadina
U periodu neposredno posle engleskog građanskog rata i revolucije iz 1649. godine u zemlji je zavladala velika nestašica i glad. Tada se mnogo naroda pobunilo jer revolucija nije donela ništa siromašnima, organizovali su se u grupe i počeli samoinicijativno da obrađuju neobrađenu opštinsku zemlju.
Teorija
Kopači su hteli da promene društveni poredak ujednačavanjem (levelling) imovine i poljoprivrednim načinom života, zasnovnim na ideji slobodnih seoskih zajednica. Verovali su da kad se sav narod Engleske organizuje u zajednice uzajamne pomoći, u društvu više neće biti mesta za vladajuću klasu. Elita će morati da se pridruži zajednicama ili da umre od gladi, pošto neće biti nikog da im obrađuje zemlju ili plaća danak za upotrebu zemlje.
Praksa
Savet Države je aprila 1649. godine primio dopis da je nekoliko ljudi počelo da sadi povrće na opštinskoj zemlji na brdu Sv. Đorđa (St George’s Hill), blizu Kobama, u vreme kada cene hrane dostižu orgomnu visinu. Sanders prenovi da su pozvali “da svi dođu i da im pomognu, i obećali su im hranu, piće i odeću.” Očekivali su da će se njihov broj za nekoliko dana popeti na par hiljada.
Ubrzo je stigla vojska na čelu sa sir Tomasom Ferfaksom (Thomas Fairfax), koji je prvo porazgovarao sa Vinstenlijem i drugima. Pošto je zaključio da se zaista nalaze u gadnoj nevolji i da ne prave nikakvu štetu, ubrzo je povukao vojsku, a lokalnim zemljoposednicima je savetovao da se obrate sudu.
Zemljoposednici su, ipak, započeli sistematsko zlostavljanje i maltretiranje kopača, a Frensis Drejk (Francis Drake, ne onaj od 1540-1596) je organizovao bande da prebijaju ljude, uništavaju sadnice i napadaju zajedničke kuće. Posle toga im je na sudu zabranjeno da govore u svoju odbranu, proglašeni su krivima i morali su da napuste brdo sv. Đorđa avgusta 1649.
Neki od oteranih kopača se sele u blizinu, na Litl Hit (Little Heath), gde su zasadili 45.000 -{m²}- povrća, izgradili šest kuća i objavili nekoliko pamfleta. Isprva blagonaklon, lokalni zemljoposednik Kobama, Parson Džon Plat, ubrzo postaje njihov glavni neprijatelj. Zabranjuje narodu da im pomaže i organizuje napade ne njih. Aprila 1650. oni napuštaju i to mesto.
Širom zemlje je postojalo još nekoliko grupa kopača, koje su slično delovale, obrađujući opštinsku zemlju da prežive i štampajući pamflete u kojima objašnjavaju svoje razloge.
Pokret digera je prestao da postoji 1651. zahvaljujući ujedinjenim naporima zemljoposednika na čelu sa Kromvelom da ga uguše gde god se pojavi.
Spisi
Iza njih je ostalo nekoliko značajnih spisa, među kojima su: i mnogi drugi.
Piegaio Alto, Lucca
Piegaio Alto je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Fisilni materijali
300px|mini|desno|Jedna od mogućih nuklearnih fisijskih lančanih reakcija: 1. Atom uranija-235 hvata spori neutron i raspada se na dva nova atoma (fisioni fragmenti – barij-141 i kripton-92), oslobađajući 3 nova neutrona i ogromnu količinu energije vezanja (200 MeV). 2. Jedan od tih neutrona bude uhvaćen od atoma uranija-238 i ne nastavlja reakciju. Drugi neutron napušta sustav bez da bude uhvaćen. Ipak, jedan od neutrona se sudara s novim atomom uranija-235, koji se raspada na dva nova atoma (fisioni fragmenti), oslobađajući 3 nova neutrona i ogromnu količinu energije vezanja (200 MeV). 3. Dva se neutrona sudaraju s dva atoma uranija-235 i svaki se raspada i nastavlja reakciju.
Fisilni materijali su oni materijali u kojim se sporim neutronima može izazvati nuklearna fisija, a za pokretanje nuklearne fisije dovoljna je samo energija vezanja apsorbiranog neutrona, bez dodavanja kinetičke energije neutrona. Jedini prirodni fisilni izotop je uranij-235, a najznačajniji umjetni fisilni materijali su plutonij-239 i uranij-233. Svaka fisilna jezgra je ujedno i fisibilna, ali obrat ne vrijedi.
Fisibilni materijali su oni materijali kod kojeg možemo izazvati nuklearnu fisiju. Fisibilan materijal je na primjer uranij-238, izotop uranija kojeg ima najviše u prirodi. Bombardiranjem atomske jezgre sporim neutronima uranija-238 nastaje plutonij-239, koji je fisilan.
Fisilni materijali kao nuklearno gorivo
Fisilni materijali kao nuklearno gorivo su:
Nuklearno gorivo
Pod rezervama fisilnih nuklearnih goriva podrazumijevamo rezerve uranija i torija u Zemljinoj kori do granice njihova ekonomski prihvatljivog korištenja. Treba uzeti u obzir da je energetski potencijal nuklearnog goriva najvećim dijelom namijenjen za proizvodnju toplinske, odnosno električne energije. Energetski potencijal fosilnih goriva ima mnogo širu namjenu, jer se osim u energetici troši u industriji, transportu i širokoj potrošnji. Nadalje, ta goriva služe i kao vrijedna sirovina u kemijskoj industriji.
Današnji termalni reaktori (takve nuklearne reaktore imaju gotovo sve današnje nuklearne elektrane) iskorišćuju energetski potencijal uranija sa tek oko 1%. Iako je udio cijene nuklearnog goriva u cijeni električne energije kod nuklearnih elektrana s tim tipovima reaktora mnogo manji nego kod fosilnih goriva (cijena koncentrata uranija sudjeluje u cijeni električne energije s oko 5%) količine raspoloživog nuklearnog goriva za termalne reaktore su ipak ograničene ekonomskim razlozima. Nuklearni reaktori koji neusporedivo djelotvornije iskorišćuju fisijski materijal brzi su brzi oplodni reaktori. Ti su reaktori danas potpuno tehnički razvijeni i nalaze se u pogonu u nekoliko zemalja svijeta (Francuska, Velika Britanija, Rusija, Japan, Njemačka). Brzi oplodni reaktori u kombinaciji s termalnim reaktorima mogu izvanredno povećati energetski potencijal fisibilnog materijala, ne samo zbog mnogo djelotvornijeg iskorištenja energetskog potencijala uranija i torija u brzim reaktorima (energetski potencijal nuklearnog goriva u brzim se reaktorima može iskoristili oko 70 pula više nego u termalnim reaktorima) nego i zbog veoma malenog učešća cijene uranija u proizvedenoj cijeni energije u nuklearnim elektranama s takvim reaktorima.
Zlatovrane
Zlatovrane (lat. Coraciidae) su porodica ptica iz reda modrivrana. Po izgledu podsjećaju na vrane, ali po boji i ponašanju su slične ostalim pripadnicima reda mordrivrana. Ova porodica se sastoji od dva roda, Coracias i Eurystomus.
Rasprostranjenost
Zlatovrane žive u toplijim krajevima Starog svijeta. U Africi živi najviše vrsta, a vjeruje se da ova porodica odatle i potiče. Zlatovrana je selica, razmnožava se u Europi i zimuje u Africi, a Eurystomus orientalis se također seli s većine svog areala zimi. Druge vrste su stanarice ili se sele samo djelomično.
Ovo su ptice otvorenih staništa s drvećem ili drugim mjestima odakle se mogu bacati na plijen.
Opis
Zlatovrane podsjećaju na vrane po veličini i građi, budući da su duge 25 do 27 cm. Šarene su poput vodomara i pčelarica, s plavom, ružičastom i smeđom dominantnom bojom. Po morfologiji su slične ostalim pripadnicima reda modrivrana: imaju veliku glavu na kratkom vratu, šareno perje i nejake i kratke noge. Dva unutrašnja prsta stopala su povezana, ali vanjski nije. Slabe noge i stopala imaju odraza na njihovo ponašanje. Ne skaču i ne hodaju po granama i rijetko koriste stopala za nešto drugo osim za odbacivanje za plijenom. Kljun je glomazan. Kraći je i širi kod pripadnika roda Eurystomus. Oni imaju šarene kljunove, dok pripadnici roda Coracias imaju crn kljun. Druge razlike između ta dva roda se ogledaju u dužini krila; zlatovrane roda Eurystomus imaju duža krila od onih iz roda Coracias.
Ishrana
Zlatovrane roda Coracias sjede i čekaju plijen da prođe. Kada ga uhvate, odnesu ga u kljunu do grane i tu ga pojedu. Jedu razne kopnene kukce, malene kralježnjake poput žaba, guštera, štakora i mladih ptica. Hrane se mnogim životinjama koje drugi grabežljivci izbjegavaju, poput gusjenica, kukaca jarkih boja i zmija.
Zlatovrane roda Eurystomus love u letu. Gutaju bube, zrikavce i druge kukce i drobe ih velikim kljunom i pojedu ih u zraku.
Taksonomija
Postoji jedanaest vrsta:
Zlatovrane su dobile svoj znanstveni naziv od latinske riječi coracium, što znači "sličan gavranu".
US Open 2016
Otvoreno prvenstvo Sjedinjenih Država u tenisu 2016. je teniski Gren slem turnir koji se održava u periodu između 29. avgusta i 11. septembra 2016. na terenima Flešing medouza u Njujorku. Ovo je poslednji Gren slem turnir u sezoni. Branilac titule u muškom singlu je Novak Đoković, dok šampion u ženskom singlu, Flavija Peneta, neće braniti titulu.
Turnir
Ovogodišnji turnir biće 136. izdanje Ju-Es Opena i biće održano na terenima Američke teniske federacije. Kao ostala tri Gren slem turnira, organizator turnira je Međunarodna teniska federacija (ITF). Turnir u Njujorku takođe je deo ATP i VTA kalendara za 2016. godinu. Takmičarske kategorije uključuju:
Igra se na tvrdoj, Dekoturf podlozi, što uključuje tri glavna stadiona, Artur Eš, Luj Armstrong i Grenstend. Biće ovo prvo izdanje Ju-Es opena koje će se igrati pod pokretnim krovom na stadijumu Artur Eš, kao i na novoizgrađenom Grenstend stadionu.
Novčane nagrade
Ukupni fond nagrada za 2016. godinu iznosi 46.3 miliona dolara, što je za 10 odsto više u odnosu na 2015. godinu. Pobednicima u muškom i ženskom singlu pripašće čak 3.5 miliona dolara, što su najveće turnirske nagrade u svetu tenisa. Tri prvoplasirana igrača u Ju-Es Open seriji, mogu da dobiju i bonus od milion dolara.
Muškarci pojedinačno
Sledeći igrači su srećni gubitnici:
Žene pojedinačno
Sledeće igračice su srećne gubitnice:
Povukli se sa turnira
Sledeći igrači ušli su u glavni žreb tunira ali su se povukli.
The Q and the Grey
The Q and the Grey ( je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 27. novembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako se kapetanica Janeway suočava s neobičnim zahtjevom Q koji sa njom želi imati dijete.
Le Bateau ivre
"Le Bateau ivre" (srpskohrvatski: "Pijani brod") je poznata poema Arthura Rimbauda iz 1871. godine koja se danas smatra jednim od njegovih najznačajnijih djela. Rimbaud je poemu napisao tokom ljeta u Charlevilleu, u dobi od 16 godina. Kada je u rujnu 1871. poslao pismu Paulu Verlaineu kako bi mu se predstavio, u njega je dodao i "Pijani brod". Verlaine je bio istinski oduševljen talentom šesnaestogodišnjeg Rimbauda te ga je ubrzo pozvao u Pariz, gdje su njih dvojica postali ljubavnici.
"Pijani brod" je poema koja opisuje lutanje i potonuće broda izgubljenog na moru prezentirana fragmentiranom naracijom u prvom licu. Pjesma je prepuna živopisnih pjesničkih slika i naglašeno simbolistička te se danas smatra jednim od najboljih ostvarenja tog pravca. Sastavljena je od 100 stihova raspoređenih u 25 aleksandrinskih katrena s unakrsnom rimom (abab). Rimbaud je inspiraciju za poemu dobio čitajući Verneov roman Vingt mille lieues sous les mers, koji je te godine tiskan u knjiškoj formi i za kojeg se zna da je izvor mnogih aluzija i slika iz poeme. Vjeruje se kako je još jedan Verneov roman, Voyages et aventures du capitaine Hatteras, također bio izvor pri pisanju poeme.
Manga
Koreni
Manga u bukvalnom prevodu znači "slučajne (ili ćudljive) slike)". Reč je ušla u običajenu upotrebu krajem XVIII veka sa izdanjima poput radova Suzuki Kankeijevog Mankaku zuihitsu (Mankaku Zuhicu, 1771) i Santo Kjodenove slikovnice Shiji no yukikai (Šidži no jukikaji, 1798). Početkom XIX veka to su Aikava Minvin Manga hyakujo (Manga Hjakudžo, 1814) i slavna Hokusai manga u kojoj su se nalazili izabrani crteži poznatog ukijo-e umetnika Hokusaija. Međutim, giga (doslovno "smešne slike"), naročito chōjū jinbutsu giga (鳥獣人物戯画 — doslovno "smešne slike ljudi i životinja") crtanih u XII veku od strane različitih umetnika, sadrže dosta karakteristika mange, kao što su važnost priče i umetnički uprošćene linije.
Manga se razvila iz mešavine ukijo-e stila i stranih artističkih pokreta. Kada su Sjedinjene države započele trgovinu sa Japanom, Japan je ušao u period ubrzane modernizacije i globalizacije, tako da su doveli inostrane umetnike da poduče japanske studente stvarima kao što su linija, forma i boja, na koje se u ukijo-e pravcu nije toliko obraćala pažnja jer je ideja koja se krije iza slike bila mnogo važnija od nje same. Manga je u ovom periodu bila nazivana ponči-e (Punch-picture) i poput svog britanskog dvojnika, magazina Punch (Panč), sastojala se od humorističkih i politički satiričnih slika, malog formata od jedne ili četiri slike. Slike kupača iz Hokusai mange.|thumb|300px|right Između kraja Meidži perioda i početka II svetskog rata, najpoznatije mange uključivale su radove Rakuten Kitazave i Ipei Okamotoa. Rakuten Kitazava bio je učenik Frenka A. Nankivela, australijskog umetnika. Sarađivao je sa Džidži Šimpoom sa kojim ga je upoznao Jukiči Fukuzava. Nakon toga, Rakuten je objavio poznate komične stripove kao što su Tagosakuov i Mokubin izlet u Tokio (田吾作と杢兵衛の東京見物, Tagosaku to Mokubē no Tōkyō-Kenbutsu) i Neuspesi Kidoro Haikare (灰殻木戸郎の失敗, Haikara Kidorō no Sippai), oba iz 1902. godine. Ipei Okamoto je osnivač prve asocijacije crtača u Japanu — Nippon Mangakai. Njegovi manga manbun radovi, kao što je Život čoveka (人の一生, Hito no Isshō) iz 1921. godine, bile su uzor za fantastične mange koje su se kasnije pojavile.
Osamu Tezuka, začetnik moderne mange
Tezuka je uveo filmsko pripovedanje i likove čije je pojavljivanje u kraćim epizodama stripa deo veće pripovedačke celine. Jedini tekst u Tezukinim stripovima su dijalozi između likova, što je stripovima dalo kvalitet filma. Uveo je i diznijevske facijalne ekspresije kod kojih su oči, usta, obrve i nos likova povremeno previše izraženi, što ih je činilo veoma upečatljivim, a njegov rad veoma popularnim. Ovo je donekle oživelo staru ukijo-e tradiciju u kojoj je slika pre proizvod ideje nego stvarne fizičke realnosti.
Njegovi stripovi su prvobitno objavljivani u dečijim magazinima, ali su ubrzo prerasli u zasebna nedeljna i mesečna strip izdanja. Tezuka je u svojim stripovima obradio skoro sve filmske žanrove svog vremena. Njegove mange idu od akcione avanture (Kimba − Beli lav, ili Leo kralj džungle) do ozbiljne drame (Crni Džek) te naučne fantastike (Moćni Atom, poznatiji kao Astro Boy (Astro Boj), horora (Dororo, čovek sa tri oka). Iako je na zapadu uglavnom poznat kao tvorac Astro Boja, mnoge od njegovih mangi poseduju veoma ozbiljnu radnju, a ponekad i mračne tonove. Recimo, Atoma (Astro Boya) je stvorio ožalošćeni naučnik koji je želeo da napravi imitaciju svog preminulog sina, da bi kasnije napustio dečaka; Kimbinog oca su ubili lovci, a sukob između čoveka i prirode je glavna tema stripa; Hijakimaru u Dodorou je rođen delimično obogaljen jer je je njegov otac ponudio četrdeset osam dela Dodoroovog tela četrdeset osmorici demona dok je ovaj bio beba.
Neki ipak kritikuju preteranu upotrebu dramatizacije u njegovim pričama. Kako je manga generacija dece odrastala, tako je raslo i tržište mangi koja je ubrzo postala jedan od glavnih kulturnih uticaja Japana. Tezuka je radio i na društvenom prihvatanju mange. Njegova doktorska diploma i ozbiljne priče bile su korisne za odbijanje kritika po kojima su mange vulgarne i nepodobne za decu. Bio je mentor velikom broju važnih strip crtača, kao što su Fudžiko Fudžio (tvorac Doramona), Fudžio Akacuka i Šotaro Išinomori.
Gekiga
Još jedan važan pravac u mangi bio je gekiga ("dramatične slike"). Između 1960-ih i 1970-ih postojale su dve strip struje. Prva, u obliku mange, bila je bazirana na prodaji antologijskih magazina koji su sadržavali desetine naslova. Druga, gekiga, bila je bazirana na obliku iznajmljivanja kompletne "knjige" sa samo jednim naslovom. Mange su se pojavljivale u nedeljnim i dvonedeljnim publikacijama, tako da je produkcija bila brza, sa poštovanjem rokova. Vremenom je većina manga autora prihvatila Tezukin stil crtanja, gde su likovi crtani jednostavno, ali sa prenaglašenim izrazima lica, sa karakterističnim ogromnim okruglim očima, što je u inostranstvu postalo asocijacija za japanski strip.
Kontrast je bila gekiga, koja je imala kompleksniju i zreliju radnju i veću posvećenost pri izradi svake stranice. Zbog ovoga je smatrano da gekiga ima mnogo veću umetničku vrednost. Međutim, gekigin model iznajmljivanja knjiga ugasio se '70-ih godina, dok su crtači mange značajno poboljšali svoj kvalitet. Konačno, gekiga se pripojila mangi i danas se pod ovim imenom misli na mangu koja nema komični crtež. Verovatno najpoznatija manga gekiga stila je Akira.
Međutim, gekiga nije uticala na samo na vizualni stil mange: nakon '70-ih, pojavile su se mange koje su imale slike i dijaloge namenjene starijoj publici. Mnoge su imale značajan broj slika sa scenama seksa i nasilja, a bile su namenjene tinejdžerima: za razliku od Tezukinog vremena deca su sada imala mnogo veći džeparac, tako da su mogli sami da kupe mangu, umesto da traže od roditelja da im je kupe. Zbog toga izdavači mange nisu morali da prilagođavaju svoje stripove mišljenju roditelja. Povrh svega, dominacija nedeljnih serijala dovela je do toga da mange značajno postanu "petparačke priče", sa velikom količinom nasilja i golotinje (prevashodno, iako ne samo, namenjene dečacima). Reprezentativni naslovi ovog žanra bili su Harenchi Gakuen (Harenči Gakuen), Goa Nagaija i Makoto-chan (Makoto Čan) Kazua Umezua, oba sa obiljem krvi, golotinje i vulgarnih šala. Slično kao i u Sjedinjenim Državama tokom "Strip panike" '40-ih i '50-ih, nastavnici i roditelji žalili su se na sadržaj mangi, ali za razliku od SAD-a nije bilo pokušaja da se osnuje kontrolni odbor poput Comics Code Authorityja (Komiks koud autoriti). Interesantno je da su manga časopisi "za decu" '70-ih imali mnogo više vulgarnih tema (zahvaljujući tome što je u to vreme to bio jedini dostupni štampani format), ali '80-ih i '90-ih, su se pojavili novi časopisi namenjeni tinejdžerima.
Kulturološki uticaj
U Japanu je prodaja stripova mnogo veća nego bilo gde u svetu. Nekoliko glavnih manga časopisa koje sadrže desetak epizoda različitih autora, nedeljno prodaju po nekoliko miliona kopija. Manga je podjednako cenjena i kao umetnička forma, i kao popularna literatura, mada još uvek nije dostigla prihvatanje poput onog kakvo imaju muzika ili film. Međutim, opšte odobravanje Hajao Mijazakijevih anima i nekih manga, značajno menja pogled na animu i mangu, približavajući ih statusu "viših umetnosti". Najveću zaradu u istoriji japanske kinematografije, od 30,4 milijardi jena, ostvario je Mijazakijev Začarani grad (千と千尋の神隠し Sen to Chihiro no Kamikakushi).
U Americi su mnoge mange kritikovane da su nasilne ili sa mnogo seksa. Na primer, filmske adaptacije mangi poput Ubice Ičija ili Starog momka su u Sjedinjenim Državama zabranjene za mlađe od 18 godina. Međutim, nije bilo zvaničnih pokušaja da se donesu zakoni o tome šta sme, a šta ne sme biti prikazano u mangi, osim nejasnih zakona o pristojnosti koji kažu da "preterano skaradni materijal ne sme da se prodaje". Ova sloboda omogućila je autorima da prave mange za svaku starosnu grupu, sa ogromnim brojem različitih tema.
Manga stil
Popularni prepoznatljivi stil mange je veoma karakterističan. Važnost je obično stavljena na liniju umesto na formu, a pripovedanje i raspored panela razlikuje se od američkog i evropskog stripa. Paneli i table se po pravilu čitaju s desna na levo, u skladu sa japanskim pravopisom. Međutim, neki inostrani izdavači menjaju smer čitanja s leva na desno, tako što stranice štampaju "kao u ogledalu". Mnogi čitaoci, pa čak i sami autori, kritikuju ovakav način izdavaštva tvrdeći da se time menjaju njihove originalne namere. Recimo, dešnjaci postaju levoruki, natpisi postaju nečitljivi itd.
Impresionističke pozadine su uobičajene, kao i scene u kojima su umesto likova prikazani delovi eksterijera. Dok crtež može biti neverovatno realan ili komičan, primetno je da likovi imaju velike oči (ženski likovi uglavnom imaju veće oči od muških), male noseve, sićušna usta i ravna lica. Velike oči su postale sastavni deo mange i anime od 1960. kada je Osamu Tezuka (vidi gore) počeo da ih crta na taj način, kopirajući stil Disneyjevih crtanih filmova.
Balončići za dijaloge: Postoji nekoliko vrsta balončića, od kojih su neki jedinstveni. Ivice balončića menjaju se u zavisnosti od raspoloženja onoga ko ih izgovara. Na primer, kada je neko besan, njegov balončić ima oštre, eksplozivne ivice. Takođe, manga obično ne prati zapadnjački način stripskog govora — balončići nemaju dugačke jezičke uperene u onoga ko izgovara tekst, kao ni više malih balončića koji izlaze iz većeg kada neko razmišlja. Ovakva vrsta balončića upotrebljava se kada neko šapuće, što može da zbuni inostrane čitaoce.
Brze linije: U akcionim scenama, pozadina će obično biti pokrivena preciznim linijama koje se kreću u tačno određenom pravcu i dočaravaju pokret. Ove linije mogu se primeniti i na likove, kako bi prikazale pokrete njihovih tela (pre svega udova). Ovaj stil, naročito u pozadini, pojavljuje se u većini akcionih mangi.
Heuchelheim bei Frankenthal
Hojhelhajm baj Frankental je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.272 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338013.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Hojhelhajm baj Frankental se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 95–105 metara. Površina opštine iznosi 5,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.272 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 221 stanovnika/km².
Rancho Manantial, Santa María Jacatepec
Rancho Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Manga
Manga stil
Mini flešbekovi: Mnogi crtači uzimaju kopije segmenata iz ranijih poglavlja i ubacuju ih u priču u vidu flešbeka (obično su malo retuširani tamnijim tonovima kako bi se razlikovali od centralne radnje). Ovo se smatra konvencionalnom metodom za podsećanje na glavne događaje u stripu. Scene u kojima junaku prolaze kroz misli događaji iz njegovog života, često su prikazane na dve strane, sa pozadinom koja se u celosti sastoji od segmenata iz ranijih poglavlja.
Apstraktni pozadinski efekti: Ovo uključuje grafičko senčenje u pozadini i služi da uputi ili naglasi na vrstu zapleta. Takođe može da služi da opiše psihičko stanje lika.
Simboli: Određeni vizuelni simboli razvili su se tokom godina i postali uobičajeni način naglašavanja emocija, fizičkog stanja ili raspoloženja. Sledi kratak pregled osnovnih manga simbola i njihove upotrebe:
Manga format
Manga časopisi obično sadrže po nekoliko serijala koji uporedo izlaze u jednom izdanju, na 20−40 stranica po broju. Ovi manga časopisi, ili "antologijski časopisi, (neformalno i "telefonski imenici"), obično se štampaju na novinskom papiru lošijeg kvaliteta i najčešće imaju između 200 i 850 stranica. Manga časopisi sadrže i stripove koji se ne nastavljaju već predstavljaju kompletnu epizodu, kao i različite četvoropanelne jonkome (strip kajševi). Ukoliko su uspešni, pojedini serijali mogu da izlaze i po nekoliko godina. Autori mange ponekad započinju karijeru tako što objave kratku, kompletnu epizodu kako bi pokušali da skrenu pažnju na sebe. Ukoliko strip naiđe na dobre kritike, nastavljaju sa radom.
Posle nekog vremena izlaženja serijala, nastavci se obično spajaju i štampaju u obliku knjiga, takozvanih tankōbona. U američkom strip izdavaštvu, ekvivalent ovome su trade paperback (trejd pejperbek) izdanja, a kod nas bi se, uslovno rečeno, smatrali strip-albumima. Ova izdanja štampana su na papiru većeg kvaliteta i služe da bi novi čitaoci mogli da se "priključe" serijalima u časopisima ili ih kupuju kolekcionari. U novije vreme, štampaju se i luksuzna izdanja namenjena isključivo kolekcionarima, takozvane "deluxe" verzije. Reprinti starih mangi štampaju se na papiru lošijeg kvaliteta i prodaju po ceni od 100 jena (približno 1$).
Manga je prvenstveno klasifikovna po godištu i polu ciljne grupacije. U praksi, knjige i časopisi za dečake (shōnen) i devojčice (shōjo) imaju različiti stil naslovnica i u većini knjižara stoje na odvojenim policama.
U Japanu postoje i manga kafei, poznati kao manga kisaten. U manga kisatenima, mušterije piju kafu i čitaju mangu.
Tipovi mange
Sa ogromnim tržištem u Japanu, manga obuhvata široko polje različitih tema koje zadovoljavaju različite interese čitalaca. Popularna manga namenjema mejnstrim čitalaštvu obično uključuje SF, akciju, fentasi i komediju. Neki od najpopularnijih serijala zasnovane su na korporativnom biznismenu (Shima Kousaku), rođaku iz Kine (Iron Wok Jan), kriminalističkom trileru (Monster) i vojnoj politici (The Silent Service). Kao rezultat, mnogi žanrovi se dobro uklapaju i u anime (koje često uključuju adaptaciju mangi) i japanskih video igara (od kojih su neke takođe adaptacije mangi).
Eksterni linkovi
Sajtovi sa opisima i informacijama: Sajtovi sa novostima i recenzijama:
Sajtovi sa tutorijalima:
San Silvestre, Balleza
San Silvestre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2378 m.
Maréchal de France
Maršal Francuske (francuskiː Maréchal de France) je vojno odlikovanje u Francuskoj. Iako se ne radi o vojnom činu, ova počast dodjeljuje se generalima koji su ostvarili izvanredne uspjehe. Odlikovanje je bio dio titula kojima su se odlikovali Državni velikodostojnici francuske Krune tokom Ancien Régimea i Burbonke restauracije, odnosno Velikodostojnici Carstva tokom Prvog Carstva (tada je službeni naziv titule bio Maršal Carstva).
San Juan, Soto la Marina
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Maréchal de France
Maršal Francuske obilježava se sa sedam zvjezdica. Nositelj odlikovanja dobiva i žezlo plave boje sa zlatnim zvijedicama, koje su ranije bili fleurs-de-lis (tokom Ancien Régimea), odnosno orlovi (tokom Prvog Carstva). U žezlo je ugravirana latinska poruka Terror belli, decus pacis, koja prevedena znači Strah u ratu, ornament u miru.
San Juan, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Maréchal de France
Današnje odlikovanje izvedeno je iz titule marescallus Franciae, koju je Philippe II. August stvorio kako bi odlikovao vojskovođu Albérica Clémenta. Titula je opstala sve do 1793. kada ju je Narodni konvent, sukladno revolucionarnim idealima, ukinuo. Kada je Napoleon Bonaparte osnovao Prvo Carstvo, te iste 1804. godine vraćena je i titula, ali pod naslovom Maréchal d'Empire te je bila jedna od najuglednijih titula tokom Prvog Carstva. Napoleon je imenovao ukupno 26 Maršala Carstva. Burbonska restauracija dovela je do promjene imena titule, odnosno vraćanja starog, prednapoleonskog imena, a isto je zadržao i Napoleon III. tokom Drugog Carstva. Vlasti Treće Republike nisu koristile titulu sve do kraja Prvog svjetskog rata, kada je obnovljena kako bi se odlikovali uspješni generali, no obnovljena je, sada po prvi puta, kao vojno odlikovanje, a ne čin. Indirektna posljedica ovoga bila je i da je Philippe Pétain, kojemu je odlikovanje dodijeljeno zbog vođenja Prvog svjetskog rata, zadržao isto i nakon što su mu oduzeti svi službeni činovi. Danas, odlikovanje se može dodijeliti samo onom vojnom zapovjedniku koji se istaknuo uspjesima u ratu.
Posljednji živući Maršal Francuske bio je Alphonse Juin, kojemu je odlikovanje dodijeljeno 1952., a koji je umro 1967. godine. Posljednja osoba koja je odlikovana kao Maršal Francuske bio je Marie Pierre Kœnig, kojega je predsjednik Mitterand odlikovao posthumno 1984. godine.
Postoji i viša titula od Maršala Francuske, ona Maršala-Generala, ali ona je dodijeljena samo šest puta u povijesti Francuske, sve tokom perioda monarhističke Francuske.
Hargeville
Aržvil je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 319 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45,1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 114 m).
Une aussi longue absence
Une aussi longue absence je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Henrija Colpija. Po žanru je drama. Protagonistica, koju tumači Alida Valli, je vlasnica male pariške kavane čiji je muž bez traga nestao prije šesnaest godina. Radnja prikazuje kako slučajno sretne skitnicu (čiji lik tumači Georges Wilson) koji pati od amnezije, i za koga sa vremenom počne vjerovati kako bi to upravo mogao biti njen muž. Une aussi longue absence je prikazan na Kanskom festivalu gdje je podijelio Zlatnu palmu sa Buñuelovom Viridianom.
Farfengo, Brescia
Farfengo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Piane, Genoa
Piane je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Žako
Žako ili afrička siva papiga (Psittacus erithacus) je vrsta ptice koja pripada porodici papiga, Psittacidae. Postoje dvije podvrste.
Rasprostranjenost
U prirodi se nalazi od zapadne do srednje Afrike. Većinom naseljava kišne šume i njihova rubna područja, te plantaže i obrađene površine. Unatoč ilegalnom lovu zbog trgovine ljubimcima, još uvijek je čest u svom arealu.
Opis
Ova zdepasta, kratkorepa papiga naraste do otprilike 33 cm dužine. Dok većina papiga ima perje upečatljive boje, žako je skoro potpuno siv, samo sa žarkocrvenim ili kestenjasto-smeđim repom. Oči kod odraslih su žute, kljun je crn, a noge su sive. Mužjaci i ženke su slični.
U prirodi živi u velikim jatima i hrani se sjemenkama i voćem. Veoma je loš letač.
U zatočeništvu
Njegova prednost kao kućnog ljubimca je njegova dugovječnost: uz pravilnu njegu i držanje može doživjeti i 100 godina.
Stranice
Stranice je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 24 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine), a u drugoj polovini 20. veka je doživelo depopulaciju.
Albert City, Iowa
Albert Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 699 stanovnika.
Ladrillera Pescador, Playas de Rosarito
Ladrillera Pescador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Lambert, Oklahoma
Lambert je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6, što je 3 (-33,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Velika Plana
Velika Plana je gradsko naselje u Srbiji u opštini Velika Plana u Podunavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 16210 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 17197 stanovnika).
Geografske odlike
Manastir Pokajnica kod Velike Plane|mini|left
Velika Plana se nalazi na levoj obali Velike Morave. Kroz Veliku Planu prolazi auto-put Beograd - Niš kao i pruga Beograd - Niš - Skoplje.
Istorija
Godine 1732. pominje se u Plani knez Dmitar, tada je selo imalo 26 domova (hlebov). Godine 1818. Plana je imala 98 a 1822. g. 111 kuća. Godine 1846. u Plani je bilo 182 kuće, a po popisu iz 1921. g. Plana je imala 995 kuća sa 5107 stanovnika. Iz crne Gore su preci Tatinaca (Stefanovića) i Mijatovića (Slavnića, Radosavljevića, Radojkovića i Petronijevića). Od Sjenice su Despotovići, sa Kosova su došli Nedeljkovići, Šulkići, Jeremići (danas raznim prezimenima), zatim ima u znatnom broju doseljenika od Vidina, iz Poletkovca, iz krajinske Koprivnice, od Paraćina, iz okoline Kruševca. itd. (podaci krajem 1921. godine).
Privreda
Velika Plana bila je poznata po klaničnoj industriji. Prvo je firma Klefiš i Zojs 1889. osnovala klanicu za svinje, pernatu živinu i izvoz jaja, a već sledeće godine to je uradio i Vilhelm Šumaher. Do početka Prvog svetskog rata obe klanice su napredovale i osavremenjivale se. U periodu između dva svetska rata podignute su još dve klanice: Tonija Klefiša i ortačka Mike Jovanovića iz Velike Plane sa Brankom Stanišićem iz Beograda. Posle Drugog svetskog rata u Velikoj Plani se osavremenjuju ciglana „Progres“, fabrika namestaja „Zvezda“, „IPK Srbija 10. oktobar - industrija mesa Plana“, „Perkon“, mlinsko-pekarsko i trgovačko preduzeće „Napredak“, „Goša-montaža“, štamparija i mnoga druga preduzeća i prodavnice.
Lider u privredi Velike Plane danas je ciglana „Progres AD“.
Turizam
Najznačajniji segment u ponudi i razvoju turizma ovog kraja svakako predstavlja etno selo „Moravski konaci".
Demografija
Stanovništvo opštine je raznorodno, doseljavano iz raznih krajeva, sa raznih geografskih i etničkih prostora. Najviše je došlo sa Kosava i Crne Gore, a pojedina sela zahtevaju migracije iz Bugarske i Homolja. Porodice su dolazile različitim putevima, grupno ili pojedinačno.
U naselju Velika Plana živi 12.923 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,4 godina (38,2 kod muškaraca i 40,6 kod žena). U naselju ima 4988 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,25.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
2C-T-19
2C-T-19 je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 269,403 Da.
Pilari
Pilari (lat. Momotidae) su porodica ptica iz reda modrivrana. Daleki su srodnici vodomara i, kao i oni, imaju samo jedan prst usmjeren prema natrag.
Opis
Pilari su srednje velike ptice koje se hrane kukcima i uglavnom žive u paru. Većina vrsta je duga 28-45 cm (zajedno sa repom), ali najmanja je duga samo 17 cm. Imaju relativno težak kljun. Sve vrste imaju jarkozelen gornji dio tijela, a neki imaju zelenu ili smeđu kapu. Mješavina zelenih i smeđih nijansi na donjem dijelu tijela zavisi od vrste. Većina ima crnu šaru preko oka, a neki imaju crnu pjegu na prsima. Mužjaci i ženke slično izgledaju.
Hrane se uglavnom kukcima, ponekad gušterima, zmijama, žabama i bobicama. Oglašavaju se ispuštanjem raznih zvižduka i kreštanja, koji se čuju daleko.
Los Ángeles, Arteaga
Los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Pilari
Ponašanje
Pilari pokreću svoj rep naprijed i nazad kada uoče grabežljivce, kako bi im rekli da su ih spazili i da nema smisla da taj grabežljivac krene u lov. Takvo ponašanje donosi korist i ptici i grabežljicu, jer ptica neće potrošiti energiju kako bi pobjegla, a grabežljivac je neće potrošiti na neuspješan lov.
Također postoje dokazi da rep kod mužjaka, neznatno duži od ženkinog, služi za udvaranje kod jedne vrste.
El Táscate, Balleza
El Táscate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Los Ángeles, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2514 m.
Pilari
Ponašanje
Kod nekoliko vrsta pilara, isperci pri kraju dva najduža repna pera otpadaju, bilo mitarenjem, bilo slučajnim trljanjem o kamenje, granje i sl., i zato se na kraju pera formiraju "reketi". Prije je, netočno, smatrano da su ptice namjerno kljunom kidale ispreke. Kasnije je dokazano da su isperci slabo pričvrćeni za stručak pera i lako otpadnu prirodnim putem. A opet, rep je kod dosta vrsta normalan.
Constanța
Constanța ([konˈstant͡sa]) najveća je rumunjska luka na Crnom moru. Na njegovom mjestu je bio stari grčki grad Tomis i najstariji je grad na području Rumunjske. Jedan je od 4 najveća grada nakon Bukurešta, uz Temišvar, Iași i Cluj Napoca.
Pilari
Rodovi i vrste
Porodica Momotidae
Heupelzen
Hojpelcen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 276 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132051.
Constanța
Povijest
Na prostoru današnjeg grada Grci su osnovali svoju koloniju Tomis (ili Tomi). Osnovan je oko 600. g. pne. zbog trgovine s Getima i Skitima koji su živjeli na tom prostoru. 29. g. pne. grad su zauzeli Rimljani i uključili ga u donjodunavski limes (Limes Scythicus)-rimsku granicu prema Skitima. Rimskog pjesnika Ovidija car August je protjerao u Tomis, gdje je proveo posljednje godine života i napisao nekoliko poema.
Heupelzen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Hojpelcen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 310 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 276 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
Constanța
Povijest
Tijekom bizantske vlasti grad je nazvan Κωνστάντια (Constantia) prema caru Konstantinu, osnivaču glavnog bizantskog grada Konstantinopola. Odatle potječe i današnje ime grada. Kasnije je bio pod bugarskom i vlaškom vlašću, a 1419. su ga osvojili Turci. Turci su osnovali luku Kustendje. 1878. je postao dio novoosnovane rumunjske države. Grad je postao najveća rumunjska luka. Luka je pretrpila značajna oštećenja tijekom 2. svj. rata. Nakon rata grad se obnavlja u socijalističkom stilu (brojne glomazne građevine).
Zemljopis
Constanța je najveći grad na rumunjskoj obali Crnog mora i glavni grad istoimene županije. Kod gradskog predgrađa Agigea završava kanal Dunav-Crno more koji grad povezuje direktno s Dunavom, te je time Constanța istovremeno i morska i riječna luka i glavni kontakt dunavskog plovnog puta s morem. Kanal je sagrađen s ciljem zaobilaženja delte Dunava izrazito nepogodne za plovidbu.
Oko grada postoje mnoge pješčane plaže, te je Constanța značajan turistički centar (najvažniji rumunjski turistički centar je grad Mamaia u predgrađu). Od Bukurešta do Constanțe se gradi prva rumunjska autocesta.
Klima je umjereno-kontinentalna s laganim maritimnim utjecajima Crnog mora (Crno more je zatvoreno i nema značajan utjecaj na klimu). Količina padalina nije velika jer glavni zapadni vjetrovi pušu s obale prema Crnom moru, a Constanța je daleko od Atlantskog oceana odakle dolazi glavnina padalina u Europu.