cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ڏنگي ۽ بنڊاڙ ٻيٽ
پيپلز پارٽيءَ ان دور ۾ انهن ٻيٽن جي وڪري خلاف سخت موقف اختيار ڪيو هو. وڏي ويزير قائم علي شاهه، صوبائي سيڪريٽري جنرل تاج حيدر، سينيٽر رضا رباني، نثار کهڙو، سيد مراد شاهه ۽ ٻيا ڪيترائي اهم پ پ اڳواڻ ان رٿا کي سنڌ جا اثاثا نيلام ڪرڻ جي سازش قرار ڏيندا رهيا. اان ئي پارٽيءَ جي سرڪار ۾ جڏهن اهي ساڳيا همراهه اقتدار جي ڪرسين تي ويٺل آهن ته اهي ساڳيا ٻيٽ بحريا ٽائون کي وڪرو ڪيا ويا آهن. 11 مارچ 2013ع تي آمريڪي سيڙپڪار ٿامس ڪريمر ۽ ملڪ رياض جي وچ ۾ مفاهمت يا يادداشت تي صحيحون ڪيون ويون، جنهن هيٺ آمريڪي سيڙپڪار ۽ بحريا ٽائون سيف سٽي نالي اڏاوتي رٿا کي عمل هيٺ آڻيندا. بحريا ٽائون جي ترجمان موجب اهو شهر ڏهن ورهين اندر مڪمل ٿيندو، جنهن ۾ دنيا جي سڀ کان اوچي عمارت، بين الاقوامي معيار جا شاپنگ سينٽر ۽ ٻيون اهم رٿائون تعمير ڪيون وينديون. اخباري خبرن موجب ان رٿا تي 15 کان 20 ارب ڊالر خرچ ٿيڻا هئا. سنڌ واسين جي سخت مزاحمت ۽ ٻيٽن جي مالڪيءَ واري تڪرار سبب اها رٿا رولڙي جو شڪار ٿي وئي.
حوالا
زمرو:سنڌ زمرو:ڪراچي زمرو:سياست
ڇاپاڪو
thumb|کاٻو|ٻانهن تي ڇاپاڪي جون علامتون ڇاپاڪو چمڙي جي بيماري آهي. ۽ هن نالي سان ڇاپاڪو پکي پڻ آهي.
ڇاپاڪو (Hives) جنهن کي ٻين نالن ۾ ڏڏر يا سُرڻو ۽ انگريزيءَ ۾ (Urticaria/ Nettle Rash) اهو چمڙيءَ جي اهڙي بيماري آهي، جيڪا دنيا جي هر خطي هر جنس ۽ ڪنهن به موسم ۾ ٿي سگهي ٿي. هن بيماريءَ ۾ چمڙيءَ تي گلابي يا ڳاڙها نشان سوڄ وانگي اُڀري بيهندا آهن، جن کي ڏنا يا ڊٻڙ (اُڀريل نشان: Wheel) چئبو آهي. هنن ڇاپاڪي جي ڏنن ۾ مختلف مريضن ۾ مختلف تڪليفون ٿينديون آهن. ڪن مريضن کي ڇاپاڪي جي ڏنن ۾ ڏنگ لڳڻ وارو سور ٿيندو آهي. ڪن ۾ ساڙو محسوس ٿيندو ۽ ڪن ۾ ڇتي خارش (Pruritis) ٿيندي آهي. ڇاپاڪي جي ڪري چمڙيءَ جي مٿين تهه ‘Epidermis’ جي مٿاڇري تي ڏنن سان گڏ سوڄ ‘Oedema’ ٿيندي آهي، جنهنڪري چمڙيءَ جي مٿين تهه جي تنتن ۾ سوزش (Inflammation) ٿيندي آهي. ڇاپاڪي جي ڪري جيڪي ڏنا ٿيندا آهن، اُهي چمڙيءَ تي ڪجهه منٽن لاءِ هجن يا ڪجهه ڪلاڪن لاءِ ٿين، پر ڇاپاڪو ڇڏي وڃڻ کان پوءِ ان جو نالو نشان به ڪونه هوندو آهي. جيڪڏهن ڪنهن مريض کي ڇاپاڪو هميشه الرجيءَ کان يا ڪنهن دوا جي اُبتي اثر (Reaction) جي ڪري ٿيندڙ هجي؛ ڪنهن کاڌ خوراڪ ڪري ٿيندڙ هجي، يا ڪنهن روڳ کان ٿيندڙ هجي ته اُن لاءِ ضروري ناهي ته ڇاپاڪي جي هر نئين حملي جي ڪري مريض کي چمڙيءَ تي ساڳن هنڌن تي ڏنا ٿي بيهن ۽ اُهو به لازمي نه آهي ته هر ڀيري ڏنن ۾ ساڳي، نه ئي وري ڏنن جو ساڳيو رنگ،گلابي- گلابي وچ ۾ اڇو، يا ڳاڙهو هجي، ڇاپاڪو سدائين گرميءَ ۽ کنهڻ سبب وڌي ويندو آهي.
ڇاپاڪي جا قسم
thumb|کاٻو|ڇاپاڪو پنهنجي اوج تي ٻيو قسم (هنرمند ماڻهن جو مثال): ڊکڻ کي ڪنهن خاص ڪاٺ يا ڪاٺ جي ٻُوري جي ڪري؛ رازي کي گاري يا گاري ۾ بُهه کان، سيمينٽ ۽ چوني کان ڇاپاڪو (ڏڏر) ٿئي. ڪاتب کي مس کان ڇاپاڪو ٿئي، فيڪٽرين ۾ ڪم ڪندڙ پورهيتن کي ڪيميڪل يا دز وغيره مان ٿئي؛ استاد يا شاگرد کي لائبرريءَ جي پراڻن ڪتابن مان ڌوڙ، دز يا کپري (ننڍڙن جيتن: Mites) جي جسم تي چڙهڻ ڪري ڏڏر، سرڻو ڇاپاڪو ٿئي، جنهنڪري نِڇون به اچن ۽ مُنهن تي سرڻو به ٿيندو آهي. مُنهن ۽ اکيون وقتي طرح سڄي پونديون آهن ۽ انهن ۾ خارش به ٿيندي آهي. ساڳي نموني ٿڌ کان ٿيندڙ ڇاپاڪي جو مثال هيئن ڏجي ته ڪو ماڻهو ٿڌ ۾ گهميو، ٿڌي پاڻيءَ سان وهنتو يا سُئمنگ پول (Swimming Pole) ۾ گهڻي دير تائين وهنتو ۽ ان ۾ ٿڌو پاڻي هجي ته اهڙيءَ حالت ۾ جسم ٿڌو ٿيڻ ڪري ماڻهو جي بدن جي تنتن مان Acetylcholine ڪيمائي مادو خارج ٿيندو آهي ته جن ماڻهن کي ٿڌ کان الرجي ٿيندي آهي ته انهن کي جسم تي ڏڏر نڪري پوندو آهي، جنهن ۾ مريض جا چپ، زبان ۽ هٿ سُڄي پوندا آهن، جنهن سرڻي ۾ واڌارو ٿڌي پاڻي پيئڻ، ٿڌين شين کائڻ ۽ ٿڌي پاڻيءَ سان وهنجڻ تي ٿيندو آهي. هن قسم جو سرڻو اسان جي ملڪ ۾ گهٽ، پر ٿڌن ملڪن ۾ وڌيڪ ٿيندو آهي.
ڇاپاڪي ٿيڻ جا سبب
ڇاپاڪي جي مٿين قسمن مان ئي خبر پئجي ويندي آهي، ڇاپاڪي ٿيڻ جا ڪيترائي سبب ٿيندا آهن. دنيا ۾ اهڙو ڪو ورلي ماڻهو هجي، جنهن کي ڪنهن نه ڪنهن شيءِ کان ڇاپاڪو نه ٿيندو آهي. هر ماڻهوءَ کي مختلف شين مان ڇاپاڪو ٿيندو آهي. اُهو لازمي ناهي ته ڪا هڪ شيءِ سڀني ماڻهن کي ڇاپاڪو ڪري وجهندي آهي. ڇاپاڪي جو ٿيڻ هر ماڻهو جي طبيعت ۽ بيماريءَ سان وڙهڻ جي قدرتي سگهه (Vital Force) تي دارومدار آهي. هر ماڻهو جي طبيعت پنهنجي پنهنجي آهي، ڪنهن ماڻهو کي ڪا هڪ شيءِ جسم ۾ بداثر پيدا ڪري ٿي ته ڪنهن ماڻهو کي ڪا ٻي شيءِ بد اثر پيدا ڪري ٿي. جيئن سنڌيءَ ۾ هڪ چَوڻي مشهور آهي ته: ’ڪنهن کي واڱڻ وائي، ڪنهن کي بصر بادي.‘ هيٺ ڄاڻايل شيون ڇاپاڪي ٿيڻ جو سبب بڻجن ٿيون:
ڇاپاڪي جون علامتون
thumb|کاٻو|سيني تي ڇاپاڪو ڇاپاڪي جي بيماري ڪا خاص منجهائيندڙ ڪانهي. چمڙيءَ جي هن بيماريءَ جون علامتون سڃاڻپ ۾ آسان هونديون آهن. هن بيماريءَ جي بنيادي علامت چمڙيءَ تي ننڍا توڙي وڏا ڏنا (اُڀريل ڳوڙهيون: Wheals) نڪرندا آهن، جيڪي ڏنا اوچتا نڪرندا آهن. اُهي ڏنا گهڻن قسمن جا نڪرندا آهن. ڪڏهن سوڄ وارا ڪڏهن گول ڇلن وانگر، ته ڪڏهن کلرن (ڇلرن) وانگي؛ يا چمڙيءَ ۾ چُگهن وانگي هوندا آهن. ڪڏهن سخت يا نرم يا وري پاڻيءَ جي گومڙن وانگي ۽ ڪڏهن ڪڏهن رتاوان به نڪرندا آهن. ڇاپاڪن جي ڏنن جا رنگ به ڪي خاص منجهائيندڙ نه هوندا آهن، پر تمام مختصر رنگ هوندا آهن. هنن جو رنگ گلابي يا ڳاڙهو هوندو آهي، جيڪڏهن جسم تي گهڻي دير تائين قائم رهن ته ڪڏهن وري گلابي رنگ جي وچ ۾ اڇو داغ ڪري لهي وڃن. ڇاپاڪي جا ڏنا گهڻو ڪري سرنهن جي داڻي يا مٽر جي داڻي جيڏا نڪرندا آهن، پر ٻنڊڻن تي جيڪي ڏنا نڪرندا آهن، اُهي رپڙن جي شڪل ۾ وڏا هوندا آهن. ڇاپاڪي جا ڏنا ڪهڙي به قسم جا هجن، ڪهڙي به رنگ جا هجن ۽ ڪيتري به سائيز جا هجن، تن ۾ ٿورو يا گهڻو جلن/ ساڙو هوندو آهي، ڪن ڏنن ۾ ڏنگ لڳڻ وارو سور ۽ چڀڪو به محسوس ٿيندو آهي ته ڪن ۾ هلڪي خارش هوندي آهي ته ڪن ڏنن ۾ ڇتي خارش هوندي آهي، تنهن کان سواءِ ڪيترن مريضن کي ڇاپاڪي دوران هلڪو بخار ٿيندو آهي، ڪن کي مٿي ۾ سور ٿيندو آهي، نستائي ٿيندي آهي، ساهه ۾ تنگي ٿيندي آهي؛ ڇاتيءَ تي وزن پوندو آهي، بک مري ويندي آهي. جڏهن ڇاپاڪو ڇڏي ويندو آهي ۽ ڏنا لهڻ تي ايندا ته ايترو تڪڙو لهي ويندا آهن، جو ڏنن جو چمڙيءَ تي نالو نشان به نظر ناهي ايندو، جيڪا به بيماريءَ جي خاص علامتن مان هڪ نشاني آهي.
592ع
ڊسمبر
زمرو:592ء زمرو:ڇهين صدي زمرو:سال
انڌن اڳيان آئينا
حوالا
زمرو:ڪتاب
جلال الدين اڪبر
شهنشاهه -جلال- الدين محمد اڪبر ، مغل سلطنت جو نيڪ نام -بادشاهه- ، عمرڪوٽ سنڌ ۾ 15 -آڪٽوبر- 1542ع تي ڄائو هو. 1556ع ۾ والد جي وفات وقت هي پنهنجي -استاد- -بيرم خان- سان گڏ ڪلانور ( ضلعي گورداسپور ) ۾ هو ، اتي ئي هن جي -تخت- نشينيءَ جون رسمون ادا ڪيون ويون. جلد ئي هن -پاڻيپٽ- جي ميدان ۾ ، هيمو بقال سان لڙائي ڪئي ، جنهن ۾ فتح حاصل ڪيائين ۽ -ان- سان سندس سلطنت کي ايندڙ لوڏا ، ڪجهه جَهڪا ٿيا. مغليه سلطنت جو بنياد -بابر بادشاهه- 1526ع ۾ وڌو ، ۽ چئن سالن کان پوءِ هو وفات ڪري ويو. همايون 1530ع ۾ -تخت- تي ويٺو ، پر 1540ع ۾ شيرشاهه سوريءَ کان شڪست کاڌائين. شيرشاهه سوريءَ جي مرڻ کان پوءِ همايون ، جڏهن وري -تخت- حاصل ڪيو ته هو به جلد ئي حادثي جو شڪار ٿي مري ويو. جيستائين اڪبر 18 سالن جو نه ٿيو هو ، تيستائين -بيرم خان- ئي سلطنت جو مختيار هو ، ۽ پوءِ جڏهن اڪبر واڳون سنڀاليون ته فتحن جو ، هڪ اڻ کٽ سلسلو شروع ٿي ويو. راجپوتانا جي راجائن جي اڪثريت ازخود ئي فرمانبردار ٿي وئي ، ميواڙ جي راجا مقابلو ڪيو ، پر شڪست کاڌائين. راجا اُڌي سنگهه ۽ سندس جاءِ نشين پرتاب به مقابلي کان پوءِ ماتحت ٿي ويا. مالوا ، گجرات ، خانديش ، -احمد آباد- ، گونڊوانا ، -بنگال- ، اُڙيا ، ڪشمير ، سنڌ ، مطلب ته ڏکڻ -ايشيا- جي هڪ حصي کان سواءِ ، ڪابل کان -احمد نگر- تائين ، ۽ سنڌ کان -بنگال- تائين سمورو ملڪ مغلن جي اثر هيٺ اچي ويو. اڪبر -بادشاهه- ملڪي ۽ فوجي انتظامن جي -اصلاح- ڪئي. زمينن جي معاملي ۾ ، شيرشاهه جي نظام کي بهتر بنايائين. هن سلطنت جي انتظامي عهديدارن جا 33 درجا بنايا ، -جن- ۾ سڀني کان ننڍو درجو ، ڏهن سپاهين جي آفيسر جو هو ۽ وڏو درجو ڏهن هزارن تائين هو ، پر اڪبر پنجن هزارن کان وڌيڪ درجي وارو عهدو ، شهزادن کانسواءِ ٻيو ڪنهن کي به نه ڏنو. سڀني کي روڪ پگهار ڏنو ويندو هو. هن ازبڪن ۽ پنهنجي -ڀاءُ- مرزا حڪيم جي بغاوتن کي به ڪچليو. اڪبر ، سموريءَ سلطنت کي 18 صوبن ۾ ورهايو ، ۽ هر صوبي ۾ هڪجهڙو نظام چالو ڪيو. سندس دؤر ۾ علم ۽ فن جي تمام گهڻي -ترقي- ٿي. فيضي ، -ابوالفضل- ، -تان سين -، -تلسي- داس وغيره اڪبري درٻار سان لاڳاپيل رهيا ، جيڪي سندس ” نون رتنن “ مان هئا. هن جي دؤر ۾ ’اڪبر نامه ‘ ، ’-آئين اڪبري- ‘ ، ’طبقات اڪبري ‘ ۽ ’منتخب التواريخ ‘ وغيره جهڙا ڪتاب لکيا ويا. هن ’دين الاهي ‘ نالي مذهب به شروع ڪيو ، جنهن ۾ مذهب ۽ ذات -پات- جي فرق کي ختم ڪيائين ، ۽ مرڪزي بنياد -توحيد- تي رکيائين ( تفصيل لاءِ ڏسو ” دين الاهي “ ). جيتوڻيڪ هن باقاعدي -تعليم- حاصل ڪانه ڪئي ، پر هو نهايت ڪامياب حڪمران ثابت ٿيو. -ان- صورت ۾ اڪبر جو چاليهن سالن وارو دؤر مغل شهنشاهت جو عظيم الشان دؤر ثابت ٿيو. ” -آئين اڪبري- “ ۽ ” اڪبر نامه “ مان ، اڪبر جي شخصيت ۽ ڪارنامن کان سواءِ ، سندس فڪر ۽ حڪمت تي ، مفصل روشني پوي ٿي. ڊاڪٽر ايشوري پرشاد ، -اڪبر بادشاهه- کي -ان- وقت جي دنيا ۽ يورپ جي همعصر حڪمرانن ، خاص ڪري -انگلنڊ- جي راڻي ايلزبيٿ ( 1533_ 1603ع ) ۽ -اسپين- جي فلپ ٻئين ( 1598_ 1527ع ) سان ڀيٽ ڪرڻ کان پوءِ کيس -تاريخ- جو عظيم حڪمران سمجهي ٿو. هن 5 رجب 949هه/16 -آڪٽوبر- 1605ع تي ” آگري “ ۾ وفات ڪئي. سندس -جنم- واري هنڌ تي سيد هاشم شاهه کيجراڙيءَ واري -پٿر- هڻائي ، -ان- تي پنهنجو نالو ۽ -اڪبر بادشاهه- جي -جنم- جو سال ( 1542ع ) لکايو هو. اهو -پٿر- عمرڪوٽ شهر کان هڪ ڪلو ميٽر ڏکڻ طرف اڄ به موجود آهي.
حوالا
زمرو:هندستاني سورما
ينگ واري ندي
300px آسٽوريا وٽان ندي جو منظر
ينگ واري ندي ڪولمبيا ندي جي ھڪ شاخ جو نالو آهي جيڪا 27 ميل يا 43 ڪلوميٽر ڊگھي اورگان رياست جي اتر اولھ ۾ واقع ۽ اورگان جي اتر واري ساحلي پٽي ۾ ڇوڙ ڪري ٿي.
1436ع
ڊسمبر
زمرو:1436ء زمرو:سال
اڪائونٽنگ
اڪائونٽنگ: حسابداري: کاتيداري: accounting :اڪائونٽنسي : accountancy:
اڪائونٽنگ علم جي ھڪ اھم شاخ آھي جنھن ۾ ڌنڌي جو حساب ڪتاب يا کاتي رکڻ جو فن يا ترتيبوار کاتي جو احوال رکيل ھوندو آھي جنھن ۾ رقمن جمع ٿيڻ يا رقمون نڪرڻ جو احوال شامل ھوندو آھي. ڪنھن بہ اقتصادي وجود يا ھستيءَ (entity) بابت تور تڪ ، ونھوار ۽ مالياتي ڄاڻ جي اچ وڃ (communication) متعلق علم کي اڪائونٽنگ چئبو آهي اھڙين اقتصادي ھستين ۾ مختلف قسمن جا ڌنڌا ۽ ڪارپوريشن جا قسم شامل آهن.
thumb|left|upright=1.2|ليوڪا پاچيولي جي پينٽنگ دنيا ۾ مروج جديد اڪائونٽنگ جو بنياد 1494 م اٽليءَ جي ھڪ رياضيدان ليوڪا پاچيولي (Luca Pacioli) وڌو ھن علم کي ڌنڌي جي ٻولي يا زبان بہ چوندا آهن اڪائونٽنگ سان ڪنھن بہ ڌنڌي يا ڪارپوريشن جي معاشي معاملن جي نتيجن جي تور تڪ ڪئي ويندي آھي ۽ ان جي مدد سان نتيجن جي ڄاڻ کي مختلف لاڳاپيل ماڻھن (جن ۾ سيڙپڪار، قرض ڏيندڙ، مينيجمينٽ ۽ ريگيوليٽري ايجنٽ وغيره شامل آهن) تائين پھچايو ويندو آهي. لفظ اڪائونٽنگ جي لاءِ مالياتي رپورٽنگ نعمل البدل طور استعمال ٿيندو آهي. اڪائونٽنگ جي پريڪٽس ڪندڙن کي اڪائونٽنٽ چيو ويندو آهي.ھنعلم جون مختلف شاخون آهن جن ۾: مالياتي اڪائونٽنگ، مينيجمينٽ اڪائونٽنگ، آڊٽنگ ، ٽيڪس اڪائونٽنگ ۽ ڪاسٽ اڪائونٽنگشامل آهن. مالياتي ونھوار بابت کاتن ۾ داخلائون ڪرڻ جي طريقي کي وري بڪ ڪيپنگ(bookkeeping) چئبو آهي جنھن ۾ وري ٻٽي داخلا جو طريقو يا ڊبل اينٽري بڪ ڪيپنگ سڀ کان وڌيڪَ عام طريقو هوندو آهي.
اخلاقي جواھر
هيءُ ڪتاب مخدوم محمد صالح ڀٽيءَ جو لکيل آهي. هن ڊيمي سائيز ڪتاب جو ڪچو جلد آهي، جنهن ۾ 66 صفحا آهن. ڇاپو پهريون، محمد يوسف ائنڊ برادرس، حيدرآباد، سال 1951ع ۾ ڇپائي پڌرو ڪيو. هن ڪتاب جو ٻيو ڇاپو، پاڪ پرنٽنگ پريس مان 1951ع ۾ ڇپيو. جنهن جي قيمت هڪ رپيو ڄاڻايل آهي. ڪتاب جو ٽيون ڇاپو، فردوس پرنٽنگ پريس مان 1956ع ۾ ڇپيو، جنهن ۾ 80 صفحا شامل هئا.
848ع
ڊسمبر
زمرو:848ء زمرو:نائين صدي زمرو:سال
593ع
ڊسمبر
زمرو:593ء زمرو:ڇهين صدي زمرو:سال
1437ع
ڊسمبر
زمرو:1437ء زمرو:سال
1686ع
ڊسمبر
زمرو:سال
اڪبر بروھي
اڪبر بروهي سورج آباد محله دادو ۾ سال 1960ع ۾ ڄائو. ننڍي لاڪر راڳ سان دلچسپي هئس، ته اچي استاد محمد صالح ساند دادوءَ واري جو شاگرد بڻيو، جيڪو استاد بيبي خان جو شاگرد ۽ وڏو راڳي هو، اڪبر بروهي استاد سان تانپوري تي سنگت ڪندو هو. سوز علي فقير طبلو وڄائيندو هو. استاد صالح ساند جي وفات کان پوءِ استاد غلام عباس جيڪو استاد منور علي خان جو پٽ ۽ استاد بڙي غلام علي خان جو ڀائٽيو هو، ان جو شاگرد ٿيو. 30 سال کن رياضت ۾ لڳي ويس. هن وقت استاد نظر محمد چنا کان پوءِ راڳ جي سٺي ڄاڻ رکي ٿو. ڪوئٽا ريڊيو ۽ حيدرآباد ريڊيو تي اڪبر بروهي، سنڌي، بلوچي، براهوي، اردو ۽ سرائيڪي ۾ ڪلام چيا آهن. سندس آواز پنهنجي استاد محمد صالح جهڙو آهي. هن وقت دادوءَ ۾ هن کان وڌيڪ راڳ داري جي حساب سان ڪو به ڳائڻو ڪو نه آهي. منظور سخيراڻي، آصف چارڻ، يا دادوءَ جا ٻيا فنڪار سندس شاگرد آهن.
شڪارپور
کٽاڻ جي صنعت
شڪارپور کٽاڻ جي صنعت ڪري به مشهور آهي، ماضي ۾ کٽاڻ نيڀن پور ۾ سومرا، هاٿي در تي سومرا ۽ بوٽ بازار ۾ سُرها صديقي پنهنجن گهرن ۾ ٺاهيندا هيا پر هاڻي شڪارپور کٽاڻ ٺاھڻ جو ڪم انڊسٽري ۾ تبديل ٿي ويو آهي. شھر ۾ مولابخش آچار ۽ سڪندر آچار کٽاڻ جا وڏا انڊسٽريل ہونٽ آھن.
هٽلر
ايڊولف ھٽلر  (20 April 1889 – 30 April 1945) آسٽريائي نسل وارو ھڪ جرمن سياستدان ۽ نازي پارٽي جو اڳواڻ ھيو. 1932 جون چونڊون کٽي 1933ع ۾ جرمني جو چانسلر مقرر ٿيو. 1934ع ۾ نازي جرمني جو فيوھرر بڻيو. 1921ع کان ھن نازي پارٽي (اين ايس ڊي اي پي) جي قيادت سنڀالي. اقتدار ۾ اچڻ بعد ھن جرمني ۾ آمريت جي شروعات ڪئي جنھن کي ٿرڊ ريخ جو نالو ڏنو ويو. 1933ع ۾ ھن ٻين سمورين سياسي پارٽين تي بندش وجھي ڇڏي جنھن سان کيس مطلق اختيار ملي ويو. 1939ع ۾ ھن پولينڊ تي حملي ڪري فتح ڪرڻ جو حڪم ڏنو. ھن جي ڪري دنيا ۾ ٻي جنگ عظيم لڳي جنھن سان پنج ڪروڙ ماڻھو موت جو شڪار ٿيا. ٻي جنگ عظيم ۾ جي جرمن فوج جو ڪمانڊر ان چيف ھيو ۽ سمورا اھم فيصلا ھن پاڻ ڪيا ھيا.
شڪارپور
حوالا
زمرو:سنڌ جون گُنجان آباديون زمرو:شڪارپور ضلعو
هٽلر
ننڍپڻ ۽ تعليم
ھن شخص جو اصلي نالو اَڊولف ۽ پٽ اَليوس جو ھو. سندس ” سرنيم“ يا گھراڻي جو نالو ھٽلر ھو .ھن جي خاندان جو تعلق آسٽريا جي ھيٺاھين پاسي جي والڊوائرٽيل علائقي سان ھيو جتي ان کي ھٽلر جي نالي کان علاوہ ھوٽلر خاندان يا ھئڊلر خاندان پڻ سڏيندا ھئا ۽ لفظ ھٽلر اصل م چيڪ ٻولي مان ورتل ھيو. سندس پيءُ اَليوس آسٽريا جي ڳوٺ ”برانو“ (برائنائو ايم ان) ۾ رھندڙ ھو ۽ موچڪو ڌنڌو ڪندو ھو. ھن ٽي شاديون ڪيون ھيون. سندس ٽيءَ زال جو نالو ”ڪَلرا پوزيل“ ھو، جنھن مان کيس 30 اپريل 1889ع ۾ اَڊولف ھٽلر پيدا ٿيو. thumb|upright|left| ھٽلر ٻن سالن جي عمر ۾
ڪلارا پولزل سندس پيء جي سؤٽ پڻ ھئي. ايڊولف اليوس جي ڇھن ٻارن مان چوٿين نمبر تي ھيو. ھٽلر جي پيدائش اَڊولف 21 سالن جي عمر تائين اُنھيءَ ڳوٺ ۾ رھندو آيو. تعليم به اتي ئي ورتائين ھن جي پيدائش آسٽريا-ھنگري رياست جي اترئين پاسي واقع صوبي لنز جي ھڪ ننڍڙي شھر برائنائو ايم ان ۾ ٿي جيڪوجرمني جي رياست بويريا جي سرحد جي لڳ واقع ھيو. ھٽلر جو پيءُ 1903ع ۾ وفات ڪري ويو. سندس ماءُ ڪلارا ڪيٿولڪ ھئي ۽ 1907ع ۾ وفات ڪري وئي. ھٽلر عيسائيت کان نفرت ڪندو ھو ۽ کيس يھودين کان پڻ نفرت ھئي. هٽلر جي تعليم نهايت ئي گهٽ هئي. آسٽريا جي گاديءَ واري هنڌ ويانا جي آرٽس ڪالج ۾ کيس صرف ان ڪري داخلا نه ملي ته هو انهن جي بنيادي ضرورتن تي پورو لهي نه سگهيو. هي هڪ بهترين مصور هو. 1909ع ۾ ھي ويانا وڃي فنون لطيفه پڙھڻ لاء ويو ۽ آرٽس جي اڪيڊمي ۾ داخلا جو امتحان ڏنائين پر فيل ٿي ويو. .
نوڪري
21 سالن جي عمر ۾ ھو جرمنيءَ جي ميونچ شھر ۾ رازڪو ڪم ڪرڻ لڳو. روز جي ڪم کان واندو ٿيڻ کان پوءِ ھيءُ ڪتابن جو مطالعو ڪندو ھو ۽ ملڪي سياست جي ڪمن ۾ دلچسپي وٺندو ھو. 1913ع ۾ آسٽريا-ھنگري ۾ نوجوانن کي فوج م ڀرتي ڪيو پئي ويو ۽ ھٽلر آسٽريائي فوج ۾ شامل ٿيڻ نہ پيو چاھي ان ڪري ھي جرمني لڏي آيو ء ميونخ ۾ رھائش اختيار ڪيائين ٿوري وقت کان پوءِ ھيءُ جرمن فوج جي نوڪريءَ ۾ گھڙيو.
پھرين جنگ عظيم
thumb|left| پھرين جنگ عظيم ۾ ھٽلر فوجي ساٿين سان گڏ
ھن 16 آگسٽ 1914ع ۾ جرمنيءَ جي بويريائي فوج ۾ شامل ٿيو ۽ پھرين جنگ عظيم م جرمنيءَ جي پاسي کان وڙھيو. ھي بويريائي رزرو سورھين ريجمينٽ ۾ شامل ھوندي بيلجيم ۽ فرانس ۾ جنگ ۾ وڙھيو ۽ ھن جنگ جو وڏو حصو اولھ واري محاذ تي گذاريو ۽ اتي رنر وارو خطرناڪ ڪم ڪيو جنھن م نياپا ھڪ ھنڌ کان ٻئي ھنڌ پھچائڻا ھوندا ھئا پھرين نومبر 1914 تي کيس جيفريئٽر مقرر ڪيو ويو. 2 ڊسمبر 1914 تي سرڪار کيس آئرن ڪراس سيڪنڊ ڪلاس انعام طور ڏنو. 5 آڪٽوبر 2016 تي ھٽلر گولي لڳن سبب زخمي ٿي پيو اھڙي طرح 9 آڪٽوبر کان پھرين ڊسمبر تائين بيلٽز جي فوجي اسپتال ۾ داخل رھيو. مارچ 2013ع تي ھي ٻيھر محاذ تي موٽي آيو. جنگ وڙھيو ۽ کيس ملٽري ميرٽ ڪراس مليو. 4 آگسث 1918ع تي کيس آئرن ڪراس فسٽ ڪلاس مليو. نومبر 2018 م جرمني ھار مڃي. هو فوج ۾ صرف ان ڪري اڳتي وڌي نه سگهيو جو هن جي آفيسرن جي مطابق هن ۾ قائدانه صلاحيتون نه هيون .پھرينءَ مھاڀاري لڙائيءَ ۾ ھن جرمنيءَ طرفان جنگ ۾ پوريءَ سرجوشيءَ سان بھرو ورتو. ليڪن باوجود بھترين لشڪر، عمدن ھٿيارن ۽ پورين تيارين جي، جرمنيءَ ۽ ان جي ساٿي ملڪن ۽ ترڪيءَ جي حڪومتن کي جنگ ۾ شڪست ملي. ان ڪري ھر محبِ وطن جرمن کي ارمان ۽ پشيماني پيدا ٿي. ويتر ورسيلز جي عھدنامي ھنن جي حالت ابتر بڻائي ڇڏي. جنگ ۾ شڪست کائڻ جي سببن معلوم ڪرڻ ۽ وڃايل طاقت ۽ وقار کي وري ھٿ ڪرڻ لاءِ سڄي ملڪ ۾ جرمن قوم جا وطن دوست غور ۽ فڪر ڪرڻ لڳا. ھٽلر به نوڪري ڇڏي ڏني، ۽ اُنھيءَ مسئلي تي سوچ ويچار ڪندي ڪندي، ھو ڪن خاص نتيجن تي پھتو. ھن کي جرمن قوم جي ابتريءَ ۽ شڪست جا ٻه ڪارڻ ڏسڻ ۾ آيا :
يھودين بابت خيال
ھن جي خيال موجب يھوديت ھڪ خاص نظريي جي حامل ھئي، جنھن نسل، جاگرافيائي حدن جي وطن ۽ اُن جي ڪلچر، زبان ۽ اقتصادي مفاد جي بنياد تي ھزارن ورھين جي تاريخي ارتقا جي ذريعي بڻيل قومن جي وجود کي ختم ڪري، قومن جو وجود ڪن خيالي نظرين، جذبن ۽ مذھبي عقيدن جي بنياد تي قائم ڪيو ھو، ۽ اِئين جديد نئشنلزم (قوميت) جي شيرازي ۽ عصبيت کي ڪمزور ڪري ڇڏيو ھو. ھن جو خيال ھو ته جرمن قوم ۾ قومي عصبيت گھٽ ٿي ويئي ھئي، سا به اُن يھوديت جي اثر ڪري ۽ اُن جي سازشي ڪوشش سبب، ۽ اُن ئي کين ڪمزور ڪري ڇڏيو ھو. آسپاس وارين ڪيترين قومن کي گھڻن ئي ايشيا ۽ آفريڪا جي ملڪن تي تسلط ھو. ليڪن جرمن قوم جڏھن به پنھنجي ترقيءَ ۽ اقتدار لاءِ ڪوشش ٿي ڪئي، ته ان جي راھ ۾ رڪاوٽون وڌيون ٿي ويئون، ۽ اُنھن رڪاوٽن کي مذھب، جمھوريت ۽ ڪميونزم جي نظرين جي نالن ۾ ۽ انھن جي مدد سان مضبوط ڪيو ٿي ويو، جن ٽنھي نظرين کي ھُن يھوديت جي پيداوار ٿي سمجھيو. جوش ۽ مصيبت جي حالت ۾ دماغي توازن ٺيڪ نٿو رھي. ھٽلر کي به اُن وقت ڏسڻ ۾ آيو ته اُھي سڀ ڳالھيون سيميٽڪ (سامي) تخيل جو نتيجو ھيون. جمھوريت ۾ ھن کي مادي ۽ ذھني قوت تي تعداد جي تفوق ۽ آڪرائي جو راز لڪل نظر آيو. ڪميونزم ۾ به ساڳي اُھا ڳالھ ۽ پڻ قوم پرستيءَ جي دشمن نظر آيس. دنيا جي مکيه مذھبن، ڪرسچئنٽي ۽ اسلام، کي ھن يھوديت جي پيداوار ٿي ڄاتو. انھن سڀني جي فروغ ۾ ھن کي قوميت جو موت ٿي نظر آيو.
سياسي زندگي
thumb|نازي يا نيشنل سوشلسٽ جرمن ورڪرس پارٽي ۾ سندس رڪنيت وارو ڪارڊ
جنگ کان پوءِ مٿين ڳالھين کان متاثر ٿي، ھٽلر، نوڪري ڇڏي، قوم جي وڃايل طاقت ھٿ ڪرڻ لاءِ ڪوشش ڪرڻ لڳو. ھن نئشنل سوشلسٽ (قومي سماج واد) پارٽي ٺاھي، ھڪ اخبار ذريعي ان جا مقصد ۽ پروگرام پکيڙڻ شروع ڪيا ؛ اُن ۾ ھن جمھوري سرشتي حڪومت کي ملڪ لاءِ نقصانڪار ھئڻ جو پرچار ڪيو، ۽ جنگي عھدنامن کي رد ڪرڻ لاءِ پروپيگنڊا شروع ڪئي. ابتدا ۾ ھو سوشلزم ذريعي مڪمل اقتصادي انقلاب آڻڻ طرف زياده مائل ھو، ۽ عام ماڻھن کي اُنھيءَ ئي آسري ۽ آڌار تي ڪَٺو ڪرڻ شروع ڪيائين. پر اڳتي ھلي ھن کي محسوس ٿيو ته ملڪ ۾ شاھوڪار طبقو به ڪافي اثر رکندڙ ھو. انھن جي مدد کان سواءِ ساريءَ جرمن قوم کي ھڪ جاءِ تي متحد ۽ منظم ڪرڻ ڏکيو سوال ھو. تنھنڪري انھن جي ھمدردي حاصل ڪرڻ لاءِ ھن نئشنلزم (قوميت) جي ڳالھ کي ترجيح ڏيئي، سوشلزم کي ڪميونزم کان علحده نه ڄاڻي، جرمن قوم کي پنھنجين وڃايل ڪالونين ھٿ ڪرڻ ۾ طاقتور بڻائڻ لاءِ، آريا نسل جي بنياد تي منظم ڪرڻ شروع ڪيو. ھن 1923ع کان پنھنجي اِنھن خيالن جي آڌار تي ڪم ڪرڻ شروع ڪيو. سنه 1930ع ڌاري سندس پارٽي زور وٺي ويئي، جنھن ۾ ڪيئي لک ميمبر شامل ٿي ويا. 1932ع ۾ جڏھن پريزيڊنٽ جي چونڊ ٿي، ته ھن جي ڌُر کي ڏيڍ ڪروڙ ووٽ مليا. ان ڪري ھن کي وزارت ۾ شرڪت لاءِ دعوت ڏني ويئي؛ ليڪن ھن مستقبل کي خيال ۾ رکي، ان ۾ شريڪ ٿيڻ کان انڪار ڪري ڇڏيو. ان کان پوءِ 30 جنوري 1933ع تي چانسلر سليشر جي جاءِ تي ھو جرمن قوم جو چانسلر مقرر ٿيو. سِگھو ئي جرمن پارليامينٽ، جا 'ريچسٽئگ ' سڏبي ھئي، ھن کي چئن سالن لاءِ ڊڪٽيٽري اختيار ڏنا. ھن پريس کي ضابطي ۾ رکيو ۽ مخالفن کي سزائون ڏنيون. 1934ع ۾ خود پنھنجيءَ پارٽيءَ ۾ جيڪي رقيب نظر آيس، تن کي قتل ڪرائي ڇڏيائين. ھن جلد ئي يھودين کي تنگ ڪري، ملڪ ڇڏڻ لاءِ مجبور ڪيو، ۽ اُن لڏ پلاڻ ۾ ڪيترا جرمن يھودي ختم ٿي ويا.
ٻين جنگ عظيم
1939ع ۾ هن پولينڊ تي ڪاهه ڪئي جيڪا ٻين عالمي جنگ جو سبب بڻي. جرمني جي فوج پولينڊ ، فرانس ۽ سوويت يونين جي وڏي حصي تي قبضو ڪري ورتو. ھن جي حڪم تي جرمن فوج يھودين جو قتل عام شروع ڪيو ۽ ان نسل ڪشي ۾ سٺ لک يھودين کي ماريو ويو. ان کي ھولوڪاسٽ سڏيو ويندو آهي. انھن يھودين م جرمن، پولش، روسي، روما وغيرہ وارن نسلن جا يھودي شامل ھيا. . آخرڪار 1945ع ۾ اتحادي ۽ سويت يونين جي فوجن جرمني کي شڪست ڏني..
ھٽلر جي شخصيت
ھٽلر غير معمولي صلاحيتن جو مالڪ ھو. ساري عمر شادي نه ڪيائين. چي، سندس معشوق ملڪ جي خدمت ھئي، عورت اُن جي جاءِ وٺي نٿي سگھي. گوشت نه کائيندو ھو، شراب پيئڻ کان پري ھوندو ھو، زالن جي صحبت طرف مائل نه ھو، پيسي سان ڪابه رغبت نه ھوندي ھيس. ڪم ڪرڻ کان جڏھن واندو ٿيندو ھو، ته اڪيلائيءَ ۾ غور ۽ فڪر ۾ گذاريندو ھو. سواءِ مخصوص ماڻھن جي، عام سان گھاٽو نه ٿيندو ھو. شخصي دوست ڇِٽا ھوندا ھئس. ابتدا ۾ ھيءُ رومن ڪيٿولڪ مذھب جو پوئلڳ ھو، پر جڏھن طاقت ۾ آيو، ته جرمن قومپرستيءَ جي راھ ۾ مذھب کي رڪاوٽ ڄاڻي، اُن کان ٽھڻ ۽ متنفر ٿيڻ لڳو. ھيُ ھڪ يڪ خيالو ۽ يڪ دليو انسان ھو. ھن جي ڪم جا طريقا ۽ رٿائون بدلبيون رھنديون ھيون پر ھن جا بنيادي مقصد ڪڏھن به نه بدليا ھئا- جيڪي ھر حالت ۾ ھڪ مضبوط ۽ طاقتور جرمنيءَ جي پيدا ڪرڻ لاءِ مخصوص ۽ وقف ھوندا ھئا. ان پنھنجي منزل جي حصول لاءِ ھُو ھر قسم جي ابن الوقتيءَ ۽ ڦيرين گھيرين وغيره کان به نه ھٻڪندو ھو ۽ بنيادي مقصد بھرحال ھر صورت ۾ ۽ ھر وقت سامھون ھوندو ھوس. ھو باھمت ۽ مضبوط ارادي جو مالڪ ھو. جيئن ڪم گھڻو ٿيندو ھوس يا سندس راھ ۾ رڪاوٽون پونديون ھيون، تيئن سندس ارادي جي قوت ۽ عمل جو جذبو زور وٺندو ھو. ھو ملٽريءَ ۾ رھي چڪو ھو، ان ڪري نظام ۽ ضابطي جو ماھر ھو. ٿوري وقت اندر ساٿين جي مدد سان، نمائشي طريقن ۽ سخت پروپيگنڊا ذريعي، ھن جرمن قوم جي ڪثرت تعداد ماڻھن کي، جوش ۽ نفرت جي لھر ۾ لوڙھي، فڪر ۽ سمجھ کان موڙي، جرمن قوم جي عظمت لاءِ، نسلي بنياد تي منظم ڪري ورتو. ھن پنھنجن ماڻھن کي قومي وقار حاصل ڪرڻ لاءِ جوش ڏياريو ۽ اُنھن جي غيرت کي للڪاريو، ۽ جرمنيءَ جي سمورين بي غيرتين ۽ ڪمزورين لاءِ يھودين کي جوابدار ٺھرائي، اُنھن لاءِ جرمن قوم جي دلين ۾ نفرت جا آڙاھ ٻاري ڇڏيا .اھي ٻيئي ھن جا نسخا جرمن قوم ۾ عارضي اتحاد ۽ جوش پيدا ڪرڻ لاءِ نھايت ڪارآمد ثابت ٿيا.
وفات
thumb| 2 مئي 1945 وارو ھڪ آمريڪي اخبار اسٽار اينڊ اسٽرپس جو مکيه صفحو جنھن ۾ ھٽلر جي موت جي خبر ڇپيل
ٻين عالمي جنگ جي آخري ڏينهن ۾ هن پنهنجي زير زمين ٺهيل بنڪر ۾ پنهنجي هڪ ڏينهن اڳ پرڻيل زال ايوا براؤن سان خودڪشي ڪئي مرڻ کان اڳ سويت يونين جي ريڊ آرمي جا سپاھي ھن جي ويجھو پھچي چڪا ھا پر کيس زندہ پڪڙي نہ سگھيا.
حوالا
زمرو:1889ع جون پيدائشون زمرو:1945ع جون فوتگيون زمرو:شخصيتون
594ع
ڊسمبر
زمرو:594ع زمرو:ڇهين صدي
849ع
ڊسمبر
زمرو:849ء زمرو:نائين صدي زمرو:سال
1438ع
ڊسمبر
زمرو:1438ء زمرو:سال
سنڌ تي حملن جي تاريخ (ڪتاب)
سنڌ تي حملن جي تاريخ:هي ڪتاب ليکڪ اياز ڀاڳت جو لکيل آهي. هن ڪتاب ۾ سنڌ جي تاريخ جنهن ۾ ڌارين جي سنڌ تي ڪاهن، ڦرلـٽ، ظـلـم ۽ زيادتـيءَ کي چٽيو ويو آهي. ڪـتاب ۾ ڪُل 28 مضمون شامل آهن، جن ۾ سنڌ، سنڌي ۽ آريا، سنڌي ۽ ايراني، سڪندر مقدوني سان سنڌين جي ويڙهاند، سنڌين جو اعلان آزادي، موريا خاندان کانپوءِ سنڌ جي حالت، ساڪا قبيلن جي سنڌ ۾ آمد، ڪشن گهراڻو، سنڌين جي ايرانين سان مدد، گپت گهراڻي جو حملو،هُڻ(Huns)لوڪن جو ڏهڪاءُ، سنڌين جي حاڪميت، سنڌين جي حالت آرين کانپوءِ، نوشيروان جي ڪاهه، عربن ۽ سنڌين جي ويڙهه، سنڌ تي محمود غزنويءَ جا حملا، دهليءَ جا دلال ۽ سنڌ جا سورما، شاهه بيگ ارغون جو سنڌ تي حملو، شاهه حسن ارغون جا ظلم، ترخانن جا ڪلور، سلطان محمود ڪوڪلتاش جو دور، مغل حاڪمن جا ڏاڍ ۽ ظلم، ڪلهوڙن جو دور ۽ ڌارين جون سازشون، سنڌ تي افغانين جا راتاها، شاهه شجاع جون شرانگيز حرڪتون، ٽالپر دؤر ۾ انگريزن جون سازشون، انگريز سامراج جهڙن اهم موضوعن تي مضمون شامل آهن
اڪبر جي سخا عرف راڻي پدماوتي
هيءُ ڪتاب هيمنداس شامداس جو لکيل آهي. ڊيمي سائيز واري هن ڪتاب ۾ 120 صفحا آهن ۽ قيمت هڪ رپيو ڄاڻايل آهي. اُن جو ڇاپو پهريون، نئشنل پريس، حيدرآباد مان سال 1942ع ۾ شايع ٿيو.
اخلاقي گلدستو عرف نيڪ اخلاق ۽ نيڪ عمل
هن ڪتاب جو مصنف علي خان ابڙو آهي. هن رايل سائيز ڪتاب ۾ صفحا 88 آهن ۽ قيمت 5 آنا آهي. مدن لعل پوڪرداس حيدرآباد، هن ڪتاب جو پهريون ڇاپو، چندن پريس، حيدرآباد مان 1940ع ۾ ڇپايو. ڪتاب جو ٻيو ڇاپو، 1950ع ۾ آر. ايڇ. احمد ائنڊ برادرس وارن تاج محل پريس، حيدرآباد مان شايع ڪيو.
پينرن (مائڪرو پروسيسر)
پينرن انٽيل جي پروسيسر جو ڪوڊ وارو نالو آهي جيڪو کوڙ ڪنفگريشن ۾ وڪيو وڃي ٿو جن ۾ ڪور 2 سولو،  ڪور 2 ڊيو، ڪور 2 ڪئاڊ، پينٽيم ۽ سيلران شامل آهن. ھن پروسيسر جي ٺھڻ وقت 2007 يا 2008 واري انٽيل جي   ٽڪ ٽاڪ سائيڪل جي ٽڪ جو ڪوڊ وارو نالو ھيو. جيڪو ميروم کان سڪڙجندي 45 نينو ميٽرن جو ڪيوپڊ ماڊل 23 بڻجي ويو. لفظ پينرن ڪڏهن ڪڏهن انھڻ سڀني 45 نينو ميٽر چپس لاء  مائڪرو ڪور آرڪيٽيڪچر سميت استعمال ٿيندو آهي. پينرن بناوٽ واريون اھي چپون (chips) 6 ايم بي ۽ 3 ايم بي ايل 2 ڪيش(cache) سان ٻن ماپن جون ٿينديون آهن. پينرن جا گھٽ طاقت وارا نمونا پينرن-ايل سڏبا آهن جيڪي سنگل ڪور(single-core) پروسيسر ھوندا آھن. پينرن ڪئاڊ ڪور ٻن چپن (chips) جا ٺھيل ھوندا آھن جن جي ھر چپ ۾ ٻہ ڪور ڇھ ميگا بائيٽ جي ڪيش (cache) سميت ھوندا آھن. پينرن جو ڊيسڪٽاپ نمونو وولف ڊيل آھي ۽ ڊيوئل ساڪيٽ سرور نمونو وولف ڊيل ڊي پي سڏبو آهي. ڊيسڪٽاپ جو پينرن ڪئاڊ ڪور جو نمونو ڊيسڪٽاپ تي يارڪ فيلڊ سان ۽ سرورن (servers) ۾ ھارپر ٽائون سان لاڳاپيل آھن. پينرن مائڪرو پروسيسر جي جاء نيھاليم ورتي جيڪو آرنڊيل ڊيوئل ڪور ۽ ڪليرڪسفيلڊ ڪئاڊ ڪور جي بنيادن تي جوڙيل آهي.
پدم وڀوشن
پدم وڀوشن ڀارت جو ٻيون وڏو شهري اعزاز آهر جيڪو وطن جي غير فوجي ميدانن ۾ انمول خدمتن جي لاءِ ڏنو ويندو آهي۔ 2 جنوري 1954ء ۾ هن اعزاز ڪي شروعات ٿي۔ اعزاز صدر جمهوریه هند جي ذريعي عطا ڪيو ويندو آهي۔ ٻين اعزازن ۾ ڀارت رتن ۽ پدم ڀوشن کان پهريان ڏنو ويندڙ اعزاز آهي پدم وڀوشن۔ هن اعزاز کان بعد ٽيون شهري اعزاز پدم ڀوشن آهي۔ هي اعزاز ڪنهن به ميدان ۾ اعليٰ ۽ قابلِ ذڪر خدمتن جي لاءِ ڏنو ويندو آهي۔
ام ڪلثوم سلطان
ام ڪلثوم سلطان (Ümmügülsüm Sultan) هڪ عثماني شهزادي هئي جيڪا سلطان سلطنت عثمانيه احمد ٽيون ۽ امينه مهر شاهه سلطان جي ڌيء هئي۔
شادي
1724ع ۾ هن جي پيءُ هن جي شادي گرانڊ نيويشهرلي دامت ابراهيم پاشا جي ڀائٽي گن علي پاشا سان ڪرائي. پهرين جلوس 20 فيبروري 1724ع تي علي بي جي شاديءَ جي تحفن جي وڏي وزير جي محل کان ٽوپيڪاپي محل ڏانهن منتقلي جي موقعي تي، گرانڊ ايڊمرل ڪيمڪ مصطفيٰ پاشا جي اڳواڻي ۾ ٿيو. گرانڊ ايڊمرل علي پاشا جو چڱو مڙس هو.
حوالا
زمرو:عثمانيه خاندان زمرو:1708ء جون پيدائشون زمرو:1732ء جون وفاتون زمرو:شخصيتون
1689ع
ڊسمبر
زمرو:سال
595ع
ڊسمبر
زمرو:595ء زمرو:ڇهين صدي زمرو:سال
851ع
ڊسمبر
زمرو:851ء زمرو:نائين صدي زمرو:سال
ذهني دٻاءُ
ذهني دٻاءُ, اِسٽريس, ڇڪ، زور، شدت ، يا ته فزيولوجيڪل يا حياتياتي حالت جهڙوڪ دٻاءُ جو هڪ ماحولياتي ردعمل جي هڪ حالت آهي
ننڊ جو گھٽ اچڻ
ذهني دٻاءُ ڪارڻ انسان کي ننڊ جا مسئلا پيش ايندا آهن جنھن ڪارڻ انکي ننڊ ناهي ايندي ۽ نہ ئي سڪون يا آرام ڪري سگھبو آهي انڪري گھڻي ذهني دٻاءُ جو ڪارڻ هڪ نشاني ننڊ جو نہ اچڻ بہ آهي.
موت ۽ خودڪشي ۾ دلچسپي وٺڻ
ذهني دٻاءُ ڪارڻ خودڪشي جو رجحان وڌي ويندو آهي جنھن سان انسان کي پنھنجي زندگي ۾ ڪا دلچسپي ناهي رهندي جنھن سان اهو هر وقت پنھنجي زندگي کي ختم ڪرڻ جو سوچيندو آهي.
کاڌي کائڻ کان پاسو ڪرڻ
ڇوجو انسان مڪمل مايوسي جو شڪار ٿي ويندو آهي انڪري انجي کاڌو پيتي جي روعي ۾ بہ انجو اثر پوندو آهي جنھن جي وجہ سان انسان کاڌو پيتو گهٽ ۽ بلڪل ختم ڪري ڇڏيندو آهي.
دلچسپي ڇڏي ڏيڻ
ذهني دٻاءُ جو انسان مزاج تہ بہ گھڻو اثر پوندو آهي انجي وجہ سان انسان پنھنجي پاڻ کي ھر ڪنھن کان پري رکندو آهي ۽ ڪنھن ڪم ڪار ۾ پڻ دلچسپي وٺڻ پسند ناهي ڪندو.
همٿ ختم ٿيڻ
ذهني دٻاءُ جي وجهہ سان انسان جي همٿ گھٽ ٿي ويندو آهي انسان هر وقت پاڻ کي ٿڪاوٽ جو شڪار محسوس ڪندو آهي ۽ ائين لڳندو آهي انسان جي همٿ واري سگھ جواب ڏئي ڇڏي ٿي.
يونيورسٽي جي راندين جي بين الاقوامي فيڊريشن
يونيورسٽي جي راندين جي بين الاقوامي فيڊريشن : (FISU) اٽڪل 17 کان 28 سالن جي عمر جي يونيورسٽين ۾ پڙھندڙ شاگردن جي رندين جي ھڪ عالمي تنظيم آھي جنھن جع بنياد 1949 ۾ پيو ء ھن وقت ان فيڊريشن  ۾ 174  تنظيمون رڪنن طور لاڳاپيل آھن. member associations 1949 کان 2011 تائين ان جو مرڪز برسلز ۾ ھيو جيڪو پوء لوزئين منتقل ٿي ويو. ھن تنظيم جي راندين ۾ 50 کان مٿي رانديون شامل آهن. راندين جا مقابلا ھر ٻئين سال منعقد ڪرايا ويندا آهن.
ذهني دٻاءُ
اداسي ۽ ڪمزوري
ذهني دٻاءُ ڪارڻ انسان مايوسي ۽ اداسي جو شڪار رهندو آهي جنھن ڪارڻ انسان کي هر وقت ڪمزوري ۽ ٿڪاوٽ محسوس ٿيندي رهندي آهي.
روئڻ
ذهني دٻاءُ انسان کي مايوسن ۽ نااميدي جي اونڌاهي ۾ وٺي ويندي آهي جنھن ڪارڻ انسان ننڍڙي ننڍڙي ڳالھ تہ بہ روئڻ شروع ڪري ڏيندو آهي.
نااميدي
ڇوجو انسان ذهني دٻاءُ جي وجهہ سان بلڪل بہ همٿ ڇڏي ڏيندو آهي انڪري انکي ائين لڳندو آهي تہ هاڻ اهو بلڪل اڪليو ۽ لاچار بہ يارو مددگار آهي ۽ ٻي ڪنھن مان اميد رکن پڻ ڇڏي ڏيندو آهي.
ڌيان توجہ ۽ فيصلو ڪرڻ ۾ ڏوکائي
انسان مايوسي جو ايترو شڪار ٿي ويندو آهي جو ڪنھن بہ شي تہ ڌيان ناهي ڏئي سگھندو جنھن ڪارڻ انکي فيصلي ڪرڻ ۾ ڏوکائي پيش ايندي آهي.
بک ۽ وزن
ذهني دٻاءُ مختلف ماڻھن تي مختلف طريقن سان اثر وجھندو آهي ڪجھ ماڻھن جي ان وجہ سان بک ۽ وزن گهٽ ٿي ويندو آهي جڏهن تہ ڪجهہ ماڻھن جي بک ۽ وزن پڻ وڌي ويندي آهي.
596ع
ڊسمبر
زمرو:596ء زمرو:ڇهين صدي زمرو:سال
852ع
ڊسمبر
زمرو:852ء زمرو:نائين صدي زمرو:سال
انڌي جي ڪسي
هيءُ ڪجهه وقت اڳي سنڌو درياهه جو مشهور تَڙ يا پَتَڻُ هو. ڪوٽڙي تعلقي جي ٻُڍاپور ۽ انڙپور جي تَرَ جو مال هن -تڙ- -تان- ايندو ويندو هو. هيءُ ٻيڙين جي ميلُ ڪري بيهڻ وارو -تڙ- هو، جو هن هنڌ درياهه جو ڇڇ هو، -جتي- لهر ماٺي رهندي هئي. -پتڻ- جي ٻنهي پاسن کان مالدار ماڻهو وڻن جي ڇانوَ ۾ کٽولا وجهيو ويٺا هوندا هئا. علائقي ۾ کير، ڏڌ ۽ مکڻ -جام- هوندو هو. شام جو کير جا ساڙها ڀرجي ايندا هئا، -جن- جي عيوض ملاح، چانور، -بصر-، مرچ ۽ ڪڻڪ، ڀاڳين کي ڏيندا هئا. پيدائش جي لحاظ کان سنڌو درياهه جو هيءُ هڪ وڏو -پتڻ- ۽ -بندر- ليکبو هو. درياهه جي اُڀي کان وڏن بيراجن جي ٻڌجڻ ڪري اڄ جيئن سنڌو درياهه جو، تيئن اُن جي هِن -پتڻ- جو اوج به باقي نه بچيو آهي.
سنسڪرت
کاٻو|thumb|قديم سنسڪرت ڀنگ جي فائيبر مان ٺاھيل ڪاغذ تي لکيل. اھڙي ڪاغذ جو استعمال 200 ق م کان شروع ٿيو
سنسڪرت: Sanskrit : ھندوازم جي مقدس ٻوليءَ جو نالو آهي، ۽ سک ازم، ٻڌ ازم، جين ازم ۽ ھندو ازم جي فلسفي جي ٻولي پڻ سڏبي آھي سَنسڪِرت هڪ پُراڻي ٻولي آهي. موجوده جوڙ هندو آريائي ٻولي آهي جنهن جو ڳانڍاپو ويدڪ دور سان آهي. اها هندو يا هندو مت توڙي ٻڌمت جي مَُقدَس ٻولي آهي  ۽ هندُستان جي ٻاويهن سرڪاري ٻولين ۾ هي شامل آهي.
تفصيلي تعارف
پنجابي ٻولي جو سنسڪرت سان گھرو تعلق آهي. سنسڪرت ڳالهائڻ وارن جو تعداد  اڄڪلھ ڪُجھ ھزار آهي. "ٻوليءَ متعلق لوچيندڙن ۾ پهريون ئي شخص پنڊت ’پاڻني‘ آهي جنهن اڄ کان تقريباً ٽي هزار ورهيه اڳ سنسڪرت جي صرف نحو تي هڪ مستند ڪتاب لکيو هو. جنهن ۾ سنسڪرت جا ڌاتو پڻ ڏنل آهن. ان بعد ٻوليءَ جي تاريخ ۾ عيسوي سن يارهين صدي ۽ ٻارهين صديءَ ۾ ’ڌنپال آچاريه‘ ۽ ’هيمچندر آچاريه‘ جون تصنيفون ”پايلڇي، ۽ ديسي نام مالا“ قابل ذڪر آهن انهن صاحبن هندستان ۽ سنڌ جي ٻولين لاءِ جا کوجنا ڪئي سا نه فقط هاڻوڪين ڏيهي ٻولين جي رهنمائي ڪري ٿي پر مُحقَقـِين ۽ مُستشرَقين جي تحقيق لاءِ مشعل راهه ثابت ٿي آهي. جڏهن يورپي لوڪ، واپاريءَ ۽ فاتح جي صورت ۾ هندستان ۾ گهڙيا، تڏهن انهن هندستان جي رسم رواج، تهذيب ۽ تمدن سان گڏ هتي جي ٻولين، خصوصاً سنسڪرت جو به مطالع ڪيو، بعد ۾ بالاتفاق هندستان جي ٻولين کي آرين زبان جي هڪ شاخ ”انڊو يورپين ٻولين“ جي نالي سان سڏيو، ۽ وري ڪن محققن ته دنيا جي قديم زبان عبراني هجڻ واري نظريه جي ترديد ڪري سنسڪرت کي ئي تمام زبانن جي ماءُ سڏيو". سنسڪرت ننڍي جي قديم ۽ ڌرمي ٻولي آهي. سنسڪرت جي لفظي معنيٰ آهي سڌاريل، سنواريل سڀ کان آڳاٽا ڪتاب ويد جنهن ٻوليءَ ۾ لکيا ويا ان کي ويدڪ يا ڪلاسيڪي سنسڪرت چيو وڃي ٿو. اها سنڌو جي ڪناري تي ڳالهائيجندڙ ٻولين مان هڪ قديم پراڪرت جو سڌاريل روپ هئي، جنهن جو گرامر پاڻنيءَ لکيو، جيڪو سنڌو علائقي جو رهندڙ هو. هن ٻوليءَ جو ادب انتهائي قديم ۽ شاهڪار آهي. هيءَ ٻولي هندو تهذيب جي اوج واري زماني ۾ ماڻهن جي اظهار جو ذريعو هئي. سنسڪرت گهڻو ڪري برهمي رسم الخط ۾ لکي ويندي هئي. ڪيترائي قديم ڪتاب هن ٻولي ۾ تحرير ڪيل آهن. سنسڪرت، ننڍي کنڊ جي ڪيترن ٻولين جي ماءُ يا ڀيڻ تصور ڪئي وڃي ٿي. سنڌي زبان جي بڻ بنياد لاءِ هڪ نظريو اهو به آهي ته سنڌي سنسڪرت جي ڄائي آهي. ٻيو نظريو ان کي سنڌيءَ جي ڄائي قرار ڏئي ٿو. بهرحال هيءَ ٻولي هن خطي جي اهم ٻولي رهي آهي. هن وقت سنسڪرت ۾ ٽيٽيهه حرف صحيح (ونيجن)، سورهن حرف علت (سُر) آهن. مصنف کي ائين سمجهڻ ۾ اچي ٿو ته قديم براهمڻي لپيءَ ۾ اصل فقط ٻاويهه حرف صحيح هئا، ۽ ماترائون هيون ئي ڪين. اهو ئي سبب ڏسجي ٿو، جنهن ڪري جيڪي ”پڻي“ پوءِ ”فنيشن“ سڏجڻ ۾ آيا، تن جي ائيويٽا ۾ فقط ٻاويهه حرف صحيح هئا، حرف علت هئو ئي ڪونه، جنهن ڪري سيميٽڪ قومن کي اتائن فقط اوترا آئيويٽا جا حرف صحيح مليا ۽ هڪڙو به حرف علت ڪونه ملين. مثلاً عربن پنهنجي آئيويٽا آرم ملڪ سيميٽڪ قوم وارن کان ورتي، ته اڄ به ڏسو ته عربيءَ ۾ سڀ حرف صحيح آهن ۽ حرف علت آهي ئي ڪونه.
”سنسڪرت“ لفظ جي معنيٰ
قديم آريه لوڪ پنهنجيءَ ٻوليءَ کي ”ڀاشا“ چوندا هئا، جنهن جو ڌاتو يا بنياد آهي ”ڀاش“ معنيٰ ڳالهائڻ. ”ڀاشا“ معنيٰ ”جا ڳالهائجي ٿي“ يعني ٻولي. خود .ٻولي“ معنيٰ به جا ٻولجي جا ڳالهائجي ٿي. آرين جي ٻوليءَ تي ڪو خاص نالو رکيل ڪونه هو، ۽ ”سنسڪرت“ نالو ڪو گهڻو قديم ڪونهي، جو اهو ويدڪ ساهت ۾ ڄاڻايل ئي ڪونهي. انهيءَ قديم ڀاشا ڳالهائڻ جو پوءِ رواج ئي بند ٿي ويو. ياسڪ ۽ پانني منين انهيءَ جو اونهو اڀياس ڪيو، ته يقين ٿين ته اها ٻولي نهايت وگيانڪ (Scientific) ريت جڙيل آهي، تنهن ڪري ان کي سنسڪرت نالو ڏنائون، جنهن جي معنيٰ آهي ”چڱي يا صاف ٿيل يعني اُجاريل يا سڌريل بولي.“ هيءُ نالو خود ڄاڻائي ٿو ته اهو ٻوليءَ صفت ظاهر ڪري ٿو، ۽ باسڪ ۽ پانني منين هن ڀاشا (ٻوليءَ) جي عمدي بناوت ڏسي، مٿس اهو نالو رکيو. اهو لفظ ئي سندن وقت جو جڙيل آهي، ۽ جوڙيو ئي شايد پاڻ هئائون، جو کانئن اڳي اهو نالو ڪٿي به ڪم آيل ڪونهي.س”سنسڪرت“ لفظ جو ڏاتو يا بنياد آهي ”ڪر“ (To do). ان جو اسم مفعول آهي ”ڪرت“ معنيٰ ڪيو يا ڪيل (Done). ”سم“ هڪ اڳياڙي (Prefix) آهي، جنهن جي معنيٰ آهي ”چڱو“، جنهنڪري ”سمڪرت“ (سنسڪرت) معنيٰ چڱي يا صاف ٿيل يعني اُجاريل ٻولي (Polished or refined Language). سنسڪرت ۾ سنڌيءَ جا قاعدا (Rules of Euphony) آهن، جن مان هڪڙو قاعدو هيءُ آهي ته ”ڪر“ ڌاتوءَ جي اڳيان جيڪڏهن ”سم“ اچي، ته ”س“ جو اُچار بالائي گڏڻ گهرجي. اهو ئي سبب آهي جنهن ڪري ”سمڪرت“ بدران ”سمسڪرت“ (سنسڪرت) چئبو آهي. ساڳيءَ ريت ”سمڪار“ بدران ”سنسڪار“ (Sacrament) چئبو آهي.
نیرڪتا
سنسڪرت کمی ويدیائي واري ٻن مُرڪب ٻولن سمس ڪرت کي ملائي بڻايو ويو آھي۔ سمس جو مطلب ملائي ۽ ڪرت جو مطلب ڪرڻ. ائی گئی، رہتل دی ٻولي۔
گٹھ:بولیاں گٹھ:بولی گٹھ:دنیا دیاں بولیاں گٹھ:لسانیات گٹھ:زباناں گٹھ:بولیاں بلحاظ دیس گٹھ:ایشیا دیاں بولیاں گٹھ:ایشیائی دیساں دیاں بولیاں سنسکرت
سنسڪرت جو ٻين ٻولين سان تعلق
سڀ ڪنهن ملڪ جي سڀيتا اول ٻوليءَ سان شروع ٿئي ٿي. يورپ کي ٻولي ڪٿان ملي؟ جيڪڏهن سنسڪرت ٻولي يوروپي ٻولين جي ماءُ نه ٿئي ته وڏي ڀيڻ ته بيشڪ ٿئي، ۽ سنسڪرت هندستان جي ٻولي آهي، جنهنڪري چئبو ته يورپ کي ٻولي پوربي بنياد واري ملي آهي. خود انگريزي آئويٽا به ديوناگري اکرن تان ٺهيل آهي، جا ڳالهه سر مونيئر وليمس پنهنجي جوڙيل سنسڪرت ڊڪشنريءَ جي ديباچي ۾ ڄاڻائي آهي. قديم ديوناگري اکر هاڻوڪي کان گهڻو ڦريل هئا، ۽ انهن ڦري ڪيئن هاڻوڪي انگريزي آئيويٽا جي صورت ورتي، سا ڳالهه به اکرن جون تصويرون ڏيئي سمجهائي اٿس
حوالا
سنسڪرت زمرو:انڊيا جون ٻوليون زمرو:نيپال جون ٻوليون زمرو:هند۔ايراني ٻوليون زمرو:ٻوليون
ادا سائين (رسالو)
نٽ کٽ گروپ آف پبليڪيشن، حيدرآباد پاران سنڌيءَ ۾ ٻارن جو هيءُ ماهوار رسالو ”-ادا سائين-“ ڊسمبر 2006ع ۾ حيدرآباد مان شايع ڪيو ويو. هن رسالي جي مئنيجنگ ڪاميٽيءَ جو چيئرمين نواز علي ڀٽو ۽ چيف -ايڊيٽر- محمد وسيم خان آهي. رسالي جو -ايڊيٽر-خالد آزاد آهي، جڏهن ته قربان شيخ ۽ روپلو جويو اسسٽنٽ -ايڊيٽر- آهن. هيءَ رسالو پنهنجي دؤر جو ٻارن جو معياري ۽ سڀ کان وڌيڪ شايع ٿيندڙ رسالو رهيو آهي. هن رسالي ۾ نوجوان ليکڪن کان سواءِ معروف ليکڪ ڊاڪٽر -ادل سومرو-، -اياز گل-، نصيرمرزا،علي دوست عاجز ۽ ٻيا مستقل لکندا رهيا آهن. هن رسالي ۾ ٻارن جي ڪهاڻين، شعرن ۽ مضمونن سميت مستقل سلسلا، جهڙوڪ: ڪتابن سان ڳالهيون، خبرون چارون، ٻالڪ ڊائري، پروفائيل ۽ سڀ رنگ وغيره شايع ٿيندا رهيا آهن. هيءُ رسالو نٽ کٽ گروپ آف پبليڪيشن، حيدرآباد پاران شايع ٿي، بي -7، نسيم اپارٽمينٽ حيدرآباد مان پڌرو ٿئي ٿو. رسالي جي سائيز ڊيمي ۽ صفحا 80 آهن.
پدم ڀوشن
کاٻو|frameless
تورخان خديجه سلطان
تورخان خديجه سلطان (Turhan Hatice Sultan) سلطان سلطنت عثمانيه ابراهيم پهريون جي خاصڪي سلطان ڪنيز هئي۔ هو بطور محمد رابع والده سلطان به هئي۔
1688ع
ڊسمبر
زمرو:سال زمرو:گريگورين ڪئلينڊر ۾ ليپ سال
عظيم برطانيا جي بادشاهت
عظيم برطانيا جي بادشاهت (Kingdom of Great Britain) اتر اولهه يورپ ۾ 1707 کان 1801 تائين هڪ آزاد رياست هئي. اها 1 مئي 1707 تي انگلينڊ جي سلطنت ۽ اسڪاٽ لينڊ جي سلطنت جي وچ ۾ سياسي اتحاد سان وجود ۾ آئي.
1441ع
ڊسمبر
زمرو:1441ء زمرو:سال
1690ع
ڊسمبر
زمرو:سال
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
بسم الله الرحمن الرحيم
ابومهدي فرمان علي معصومي
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
597ع
ڊسمبر
زمرو:597ء زمرو:ڇهين صدي زمرو:سال
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
مهاڳ..
قرآن ڪريم جي تحريف نه هجڻ تي ڪجھ دليلون.
ڇا واقعي شيعه قرآن پاڪ ۾ ڦيرڦار جا قائل آهن؟!
سني ڀائرن وٽ تحريف قرآن جي باري ۾ صحيح ڪتابن منجهان صحيح روايتون.
هڪ مشهور اعتراض ءِ ان جو جواب..
خلاصو.
حوالا.
مهاڳ
قرآن ڪريم، انساني هدايت لاء هڪ بي مثال ءِ مقدس ڪتاب آهي، جيڪو اسلامي شريعت جو اهم منبع ءِ بنياد آهي. جڏهن الله پاڪ، اسلام کي قيامت تائين جي لاء هدايت بڻائي موڪليو آهي ته پوء ضروري آهي ته ان جا قانون به قيامت تائين جي لاء ڪارآمد هجن جڏهن ته انهن قانونن کي بيان ڪرڻ وارو قرآن پاڪ ئي آهي تنهنڪري ضروري آهي ته قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوط هجي. ان ڪري ئي ته الله پاڪ محمد مصطفى صلى الله عليه وآله وسلّم کي قرآن معجزي طور ڏنو ءِ معجزو قابل تحريف ءِ ڦيرڦار نه هوندو آهي.
ان کان علاوه قرآن ڪريم اسان مسلمانن وٽ مقدّس پڻ آهي تنهنڪري مسلمانن جي هوندي ڪير به ان قرآن کي تبديل نه ٿو ڪري سگهي. قرآن ڪريم جي تحريف نه هجڻ تي ڪجھ دليلون
1_مسلمانن جو بندوبست: مسلمانن ان قرآن کي مقدس سمجهڻ سان گڏوگڏ ان جي تبليغ ءِ ترويج لاء پڻ ڪوششون ڪندا رهيا آهن پوء جيڪڏهن ان ۾ تحريف ٿئي ها ته ان جي باري ۾ پڻ متواتر خبرون اسان تائين پهچن ها، جهڙوڪ يزيد جي ذريعي، امام حسين عليه السلام جي شهادت لِڪاڻ جي باوجود به ان جي حقيقت نه لِڪي سگهي.
2_قرآن ڪريم جو معجزو هجڻ: سڀني مسلمانن جو اتفاق آهي ته قرآن معجزو آهي ءِ معجزي جي معني آهي ته : نه ان ۾ ڦيرڦار ڪري سگهجي ءِ نه ئي ان جي مثل آڻي سگهجي. تنهنڪري قرآن ڪريم ڦيرڦار جي قابل ئي نه آهي جو ان ۾ ڦيرڦار ڪري سگهجي.
3_ حديث ثقلين: إني تارك فيكم ما إن تمسكتم به لن تضلوا بعدي أحدهما أعظم من الآخر كتاب الله حبل ممدود من السماء إلى الأرض وعترتي أهل بيتي ولن يتفرقا حتى يردا علي الحوض فانظروا كيف تخلفوني فيهما (1)
مان توهان ۾ اها شيء ڇڏيو ٿو وڃان جو توهان ان ساڻ چنبڙندوَ ته مون کان بعد بنھ گمراه نه ٿيندوَ انهن ٻن منجهان هڪڙو ٻئي کان وڏو آهي، هڪ الله جو ڪتاب(قرآن) جيڪو آسمان کان زمين ڏانهن ڇڪيل هڪ رسو آهي ءِ ٻيو منهنجي عترت يعني اهل بيت ءِ اهي ٻئي بنھ هڪٻئي کان جدا ڪونه ٿيندا ايسيتائين جوحوض ڪوثر تي اچن، خيال ڪجو جو متان توهان انهن ٻنهي ۾ منهجي نافرماني ڪريو!
نبي پاڪ صلى الله عليه وآله وسلّم قيامت تائين جي لاء قرآن پاڪ تي عمل کي گمراهي کان بچڻ جي ضمانت ڏني آهي، تنهن ڪري اها شيء گمراهي کان بچڻ جي ضامن نه ٿي ٿي سگهي جيڪا ڦيرڦار جي قابل هجي.
4_ حديثن جي قرآن سان ڀيٽ ڪرائڻ: امام صادق عليه السلام فرمايو: خطب النبي صلّى الله عليه وآله وسلّم بمنى فقال : أيها الناس ما جاءكم عنّي يوافق كتاب الله فأنا قلته ، وما جاءكم يخالف كتاب الله فلم أقله (2)
پورچوگيزي ٻولي
هيءَ دنيا ۾ ڳالهائي ويندڙ پنجئين وڏي ٻولي آهي۔ هيءَ ڏکڻ آمريڪا ۾ ڳالهائي ويندڙ سڀ لان وڏي ٻولي آهي۔ هي يورپي اتحاد جي دفتري زبان مڃي وئي آهي۔
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
نبي پاڪ صلى الله عليه وآله وسلّم منِى ۾ خطبو ڏنو پاڻ فرمايائون : اي انسانو! جيڪا به ڳالھ منهنجي طرفان توهان تائين پهچي اها جيڪڏهن قرآن جي مطابق هجي ته اها منهنجي چيَل آهي ءِ جڳڪڏهن قرآن جي مخالف هجي ته اها منهنجي چيَل نه آهي.
5_ نماز شيعه: شيعن جي نماز ۾ اهو شرط آهي ته پنجگانه نماز جي پهرين ءِ ٻي رڪعت ۾ سوره حمد کانپوء ڪابه پوري ءِ مڪمل سورت پڙهڻ واجب آهي. اهو شرظ ان ڳالھ جي دليل آهي ته قرآن مان ڪابه شيء گهٽ نه ٿي آهي. قرآن پاڪ جي ڪامل ءِ ڦيرڦار کان محفوظ هجڻ تي عقلي دليل
پورچوگيزي ٻولي
مارچ 2006ء ۾ پرتگالي يا پورچوگيزي ٻوليءَ جو عجائب گهر سائو پائولو، برازيل ۾ کوليو ويو۔
عظيم برطانيا ۽ آئرلينڊ جي گڏيل بادشاھت
برطانيه ۽ آئرلينڊ جي بادشاهت (United Kingdom of Great Britain and Ireland) هڪ خودمختيار رياست هئي جيڪا 1801 ۽ 1922 جي وچ ۾ موجود هئي.
پورچوگيزي ٻولي
تاريخ
جڏنهن رومي جزيرو نما آئبيريا ۾ 216 قبل مسيح ۾ داخل ٿيا ته هو لاطيني ٻولي ڳالهائيندا هيا۔ اُنهن هيءَ ئي ٻولي هِتي پڻ رائج ڪئي۔ پرتگالي هڪ پراڻي ٻوليءَ کان اخذ ڪئي وئي آهي، جنهنکي تاريخ دان قديم پورچوگيزي (پرتگیزی) چوندا آهن۔
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
علامه طباطبائي ره بهترين عقلي دليل ڏيندي فرمائن ٿا: زيد بن ثابت جيڪو قرآن حضرت عثمان جي دور ۾ گڏ ڪيو، بغير ڪنهن شڪ جي مڪمل ءءِ پورو قرآن اهوئي آهي، ان ۾ هڪ لفظ به گهٽ يا وڌ ناهي ٿيو. قرآن تحريف ٿيڻ جي ۾ اعتبار جوڳو نه رهندو، ڇو ته جيڪي روايتون (خبر واحد) قرآن پاڪ جي تحريف جي لاء آيل آهن انهن جي حجيّت امام جي قول جي حجت هجڻ تي موقوف آهي ءِ امام جو قول، نبي پاڪ جي قول جي حجت هجڻ تي موقوف آهي ءِ نبي پاڪ جو قول، قرآن پاڪ جي حجت هجڻ تي موقوف آهي ڇو ته قرآن ئي ٻڌايو آهي ته نبي معصوم آهي؛ ءِ اگر قرآن جي گهٽتائي ءِ واڌاري جا قائل ٿيون ته پوء قرآن پاڪ جي حجيت ساقط ٿي ويندي ءِ قرآن پاڪ جي حجيت ساقط ٿيڻ سان انهن تحريف وارين روايتن جي حجيت ساقط ٿي ويندي يعني انهن رويتن تي عمل ڪرڻ سان خوه انهن ئي روايتن جي حيثيت ئي ختم ٿي ويندي تنهنڪري انهن روايتن تي عمل ڪرڻ محال ءِ ناممڪن آهي.(3) شيعن ءِ سنين جا هڪٻئي تي تحريف جا الزام
سڀ کان پهريان اهو ته شيعن جا سنين تي ءِ سنين جا شيعن تي الزام هڻڻ خود اسان مسلمانن کي نقصان آهي جڏهن ته فائدو عيسائين ءِ يهودين کي ٿيندو ءِ اهي آساني سان فيصلو ڪري وٺندا ته مسلمانن جي ڪتاب قرآن ۾ به ڦيرڦار آهي، تنهنڪري اسان کي اهڙن الزامن کان پاسو ڪرڻ کپي.
پورچوگيزي ٻولي
وڌيڪ ڏسو
فهرست ملڪ پوچوگيزي بطور سرڪاري ٻولي
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
پر اسان کي افسوس ان ڳالھ جو آهي ته اسان جا سني ڀائر ته اسان تي سڀ کان پهريون حملو اهو ئي ڪندا آهن ته شيعه، تحريف قرآن جا قائل آهن ءِ اهي يهودي آهن وغيره وغيره. دليل جي طور تي شيعن جي ڪتابن منجهان ڪجھ ضعيف روايتون پيش ڪن ٿا! هڪ چوڻي مطابق ته مينهن چيو ڳئونء کي هل ڙي پڇ ڪاري! پر اسان جا سني ڀائر شايد وساري ويٺا آهن ته انهن جي ڪتابن ۾ بي حد روايتون موجود آهن جن منجهان ٻه يا ٽي چٽيون ءِ صحيح سند واريون روايتون آخر ۾ پيش ڪنداسين. ڇا واقعي شيعه قرآن پاڪ ۾ ڦيرڦار جا قائل آهن؟!
پورچوگيزي ٻولي
وڌيڪ ڏسو
پورچوگيزي ٻولي زمرو:آنگولا جون ٻوليون زمرو:انگولا جون ٻوليون زمرو:انڊيا جون ٻوليون زمرو:اوڀر تيمور جون ٻوليون زمرو:برازيل جون ٻوليون زمرو:پرتگال زمرو:پرتگال جون ٻوليون زمرو:سائو ٽومي ۽ پرنسپي جون ٻوليون زمرو:فاعلي فعلي مفعولي ٻوليون زمرو:گني بسائو جون ٻوليون زمرو:مجموعو ملڪ پورچوگيز ٻولي زمرو:موزمبيق جون ٻوليون زمرو:مڪائو جون ٻوليون زمرو:ڪيپ ورڊي جون ٻوليون
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
اسان جا سڀ علماء اهوئي چوندا اچن ٿا ته هي موجوده قرآن پاڪ اهوئي آهي جيڪو نبي پاڪ صلي الله عليه وآله وسلم تي نازل ٿيو، ان ۾ ڪابه گهٽتائي ءِ واڌارو ناهي ٿيو.
انڍڙ
هڪ ذات جو نالو، جيڪي گهڻو ڪري اُتر سنڌ ۾ رهن ٿا. -انڍڙ- پهريائين هندو هئا، پوءِ مسلمان ٿيا. اهي گهوٽڪي، سکر ۽ شڪارپور ۾ رهندڙ آهن. مسلمان ٿيڻ وقت هنن پنهنجا جڻيا لاهي، -پير موسيٰ نواب- جي درگاهه تي رکيا هئا. هن ذات مان مولوي عبدالقادر -انڍڙ- مشهور هاري ليڊر ٿي گذريو آهي. مولوي عبدالواحد سنڌي مرحوم، نئين زندگيءَ جو اڳوڻو -ايڊيٽر- به -انڍڙ- ذات مان هو. اصل ھندو ھئا، پوءِ مسلمان ٿيا ۽ ھاري ۽ ڌنار ٿي رھيا. مسلمان ٿيڻ وقت جن پنھنجا جڻيا لاھي ڇڏيا، سي پير موسيٰ نواب جي درگاھ تي رکيل آھن، جو بھاول پور جي رياست ۾ آھي. ھي ماڻھو اڪثر گھوٽڪي، سکر ۽ شڪارپور تعلقن ۾ رھن ٿا.
قرآن ڪريم ڦيرڦار کان محفوظ
جيئن شيخ صدوق ره لکن ٿا: اجمعت الفرق علي انه (القران) صحيح لم يغير و لم يبدل و لم يزدفيه و لم ينقص منه (4)
سڀني فرقن جو ان ڳالھ تي اجماع آهي ته موجوده قرآن صحيح آهي ءِ تبديل ناهي ٿيو ءِ نه ئي ان ۾ ڪو واڌارو ءِ گهٽتائي آهي.
وري اڳتي لکن ٿا: اعتقادنا ان القران الذي انزله الله تعالي علي نبيه محمّد ـ صلّي الله عليه و آله ـ هو ما بين الدفتين و هو ما في ايدي الناس ليس باكثر من ذلك ... و من نسب الينا انا نقول انه اكثر من ذلك فهو كاذب
اسان جو عقيدو آهي ته اهو قرآن جيڪو اسان جي نبي محمد ـ صلّي الله عليه و آله وسلم تي نازل ٿيو اهو اهوئي آهي جيڪو ٻن پاٺن ۾ آهي اهو ئي اهي جيڪو ماڻهن وٽ موجود آهي، ان کان وڌيڪ نه آهي .... ءِ جيڪو به اسان ڏانهن اها نسبت ڏيندو ته اسان ان قرآن کان وڌيڪ جا قائل آهيون(يعني قرآن ۾ گهٽتائي آهي) ته اهو ڪوڙو آهي.
اهڙي طريقي سان ٻيا به عالم اهو ئي چون ٿا...جن منجهان ڪجھ جا نالا:
الشّيخ المفيد
الشّيخ الطوسي
الشّيخ الطبرسي
السيّد ابن طاوس الحلّي
العلامة الحلّي
الشّيخ زين الدّين البياضي
الشّيخ الكركي
الشّيخ بهاء الدّين العاملي
العلاّمة التوني
الفيض الكاشاني
الشّيخ الحر العاملي
الشيخ محمد باقر المجلسي
السّيد علي بن معصوم المدني
السيّد جعفر الخونساري
الشيّخ جعفر كاشف الغطاء
السيّد محسن الأعرجي
الشّيخ إبراهيم الكلباسي
السيّد محمد الشهشهاني
السيّد حسين الكوه كمري
الشّيخ موسى التبريزى
السيّد محمد حسين الشهرستاني
الشّيخ محمد حسن الاشتياني
الشّيخ محمد حسن المامقاني
الشّيخ محمد جواد البلاغي
الشريف الرضي
إبن إدريس الحلي
الفاضل الجواد الكاظمي
الشّيخ أبو الحسن الخنيزي
الشّيخ محمد النهاوندي
السيّد محسن الأمين العاملي
الشّيخ عبدالحسين الرشتي
الشّيخ محمد حسين كاشف الغطاء
السيّد محمد الحجة
السيّد عبدالحسين شرف الدّين
الشيخ آغا بزرك الطهراني
السيّد محمد حسين الطباطبائي
السيد روح الله الخميني
السيّد أبو القاسم الخوئي
السيّد محمّد رضا الگلپايگاني
الشّيخ كاشف الغطاء
السيّد شرف الدّين
السيّد الميلاني
انهن منجهان ڪجھ روايتون جيڪي اسان جا سني ڀائر اسان جي ڪتابن منجهان پيش ڪندا آهن!
1ـ عن جابر ، قال : سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول : ما ادّعى أحد من الناس أنّه جمع القرآن كلّه كما أنزل إلاّ كذّاب ، وما جمعه وحفظه كما أنزل الله تعالى إلاّ علي بن أبي طالب عليه السّلام والأئمّة من بعده عليهم السلام (5).
ان روايت جي سند ۾ عمرو بن ابي المقدام آهي جنهن جي باري ۾ علماء جي درميان اختلاف آهي (مطلب ته روايت ضعيف آهي) (6).
2 ـ عن جابر ، عن أبي جعفر عليه السّلام إنّه قال : « ما يستطيع أحد أن يدّعي أنّ عنده جميع القرآن كلّه ظاهره وباطنه غير الأوصياء » (7).
اوصياء کان سواء ڪير به اها دعوي نه ٿو ڪري سگهي ته ان وٽ ظاهر ءِ باطن سان پورو قرآن آهي.
ان روايت ۾ المنخّل بن جميل الأسدي آهي جيڪو ضعيف آهي ان ڪري جو اهو آئمه عليهم السلام ۾ غلوّ ڪندو هيو.(8)
3 ـ عن سالم بن سلمة ، قال : « قرأ رجل على أبي عبدالله عليه السّلام ـ وأنا أسمع ـ حروفاً من القرآن ليس على ما يقرؤها الناس... (9)
سالم بن سلمه چيو: ڪنهن شخص امام صادق عليه السلام وٽ اچي قرآن منهجان ڪجھ حرف (آيتون) پڙهيا پر اهي حرف نه هئا جيڪي عام ماڻهو پڙهندا آهن....
ان روايت ۾ سالم بن سلمه راوي آهي جيڪو ضعيف آهي.(10)
4 ـ عن ميسر ، عن أبي جعفر عليه السّلام ، قال : لولا أنّه زيد في كتاب الله ونقص عنه ، ما خفي حقّنا على ذي حجا ، ولو قد قام قائمنا فنظق صدّقه القرآن. (11)
ميسر کان روايت آهي ته امام صادق عليه السلام فرمايو: جيڪڏهن الله جي ڪتاب(قرآن) ۾ واڌارو ءِ گهٽتائي نه ڪئي وڃي ها ته ڪنهن به صاحب دليل تي اسان جو حق پوشيده نه هجي ها.
هيء روايت اجماع جي خلاف آهي.(12)
5_عن الأصبغ بن نباتة قال : سمعت أمير المؤمنين عليه السّلام يقول : نزل القرآن أثلاثاً : ثلث فينا وفي عدوّنا ، وثلث سنن وأمثال ، وثلث فرائض وأحكام. (13)
اصبغ بن نباته کان روايت آهي ته علي عليه السلام کي فرمائيندي ٻڌو : قرآن ٽي حصا نازل ٿيو: هڪ حصو اسان جي ءِ اسان جي دشمنن جي باري ۾ نازل ٿيو ءِ هڪ حصو سنتن ءِ مثالن لاء ءِ هڪ حصو فرائض ءِ احڪامن لاء نازل ٿيو.
اها روايت مجهول آهي.(14)
ٻيون به اهڙي قسم جون روايتون آهن جيڪي يا ته ضعيف آهن يا وري قابل تاويل آهن، بهرحال شيعه تحريف قرآن جي نظريي کان بريء الذمه آهن.
جيڪڏهن شيعن تي تحريف قرآن جو الزام هنيو وڃي ته پوء سني ڀائر ان الزام جي لاء وڌيڪ حقدار آهن ڇو ته: اسان قرآن پاڪ کان علاوه ڪنهن به ڪتاب کي مڪمل صحيح نه چوندا آهيون، تنهنڪري اسان آساني سان تحريف وارين روايتن کي ضعيف چئي سگهون ٿا جڏهن ته سني ڀائرن وٽ صحاح سته جي نالي سان ڇھ صحيح ڪتاب آهن پر انهن منجهان به صحيحين يعني صحيح بخاري ءِ صحيح مسلم ڪاملا صحيح ءِ انهن ڪتابن جي روايت ۾ جرح ڪرڻ جي به ضرورت نه آهي، تنهنڪري اهي انهن تحريف جي روايت کي رد نه ٿا ڪري سگهن ڇو ته پوء انهن ڪتابن کي صحيح جو نالو ڏيڻ اجايو ٿي ويندو.
جيڪڏهن هر روايت (يعني صحيح هجي يا ضعيف، قابل تاويل هجي يا نه هجي) ڳالھ ڪجي ته پوء سني ڀائرن جي ڪئي عالمن تحريف جو روايتون پنهنجي ڪتابن ۾ آنديون آهن جن منجهان ڪجھ هي به آهن:
1 ـ عبد الرزاق بن همام الصنعاني. 2 ـ أحمد بن حنبل صاحب المسند وأحد الأئمة الأربعة. 3 ـ مالك بن أنس صاحب الموطّأ وأحد الأئمة الأربعة. 4 ـ البخاري صاحب الصحيح. 5 ـ مسلم بن الحجاج صاحب الصحيح. 6 ـ أبي يعلى الموصلي صاحب المسند. 7 ـ عبد بن حميد صاحب المسند. 8 ـ ابن جرير الطبري صاحب التاريخ والتفسير وتهذيب الآثار. 9 ـ ابن أبي داود صاحب المصاحف. 10 ـ أبي بكر البيهقي صاحب السنن الكبرى. 11 ـ النسائي صاحب السنن أحد الصحاح. 12 ـ الترمذي صاحب السنن أحد الصحاح. 13 ـ ابن حجر العسقلاني شيخ الاسلام الحافظ على الإطلاق. 14 ـ جلال الدين السيوطي صاحب المؤلّفات الكثيرة. سني ڀائرن وٽ تحريف قرآن جي باري ۾ صحيح ڪتابن منجهان صحيح روايتون
ابو يونس کان روايت آهي: بي بي عائشه رض مونکي حڪم ڏنو ته ان جي لاء هڪ مصحف(قرآن) لکان ته بي بي ڇيو جڏهن هن آيت(حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى) تي پهچين ته مونکي ٻُڌائجان پوء جڏهن مان هن آيت تي پهتس ته بي بي کي ٻڌايم پوء بي بي مونکي هن طرح آيت لکرائي: (حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى وصلاة العصر وقوموا للّه قانتين) ءِ چيائين ته مان اها آيت ائين ئي نبي پاڪ صلي الله عليه وآله وسلّم کان ٻڌي هئي.
جڏهن ته اصل آيت موجوده قرآن ۾ هن طرح آهي: حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى، يعني ان ۾ وصلاة العصر وقوموا للّه قانتين موجود نه آهي
2_ عن أبي رافع مولى حفصة، قال: استكتبتني حفصة مصحفا، فقالت: إذا أتيت على هذه الاية فتعال حتّى أُمليها عليك كما قرأتها.
فلمّا أتيت على هذه الاية: (حَافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ).
قالت: أُكتب: (حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى، وصلاة العصر).(16)
جڏهن ته اصل آيت موجوده قرآن ۾ هن طرح آهي: حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى، يعني ان ۾ وصلاة العصر موجود نه آهي.
3_ عن عبداللّه بن رافع عن أُمّ سلمة، أنّها أمرته أن يكتب لها مصحفا.
بي بي ام سلمه سلام الله عليها به پنهنجي مصحف ۾ هن طرح آيت لکرائي: (حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى، وصلاة العصر و قوموا لله قانتين).
جڏهن ته اصل آيت موجوده قرآن ۾ هن طرح آهي: حافظوا على الصّلوات والصّلاة الوسطى، يعني وصلاة العصر موجود نه آهي. هڪ مشهور اعتراض ءِ ان جو جواب
شيعه هن موجوده قرآن کي نه مڃيندا آهن بلڪه اهي ان قرآن کي مڃيندا آهن جيڪو امام علي عليه السلام لکيو ءِ هن وقت امام مهدي عجل الله فرجه الشريف وٽ آهي!
ان جي جواب ۾ عرض آهي ته: