سگريٽ_نوشي
تماڪ جي پوک
تماڪ جي تاريخ : 1492 ع ۾ ڪرسٽوفر ڪولمبس آمريڪين کي تماڪ پيئندي پوکيندي ڏٺو هيو. سنه 1518ع ۾ اسپين وارن تماڪ جي باقائده پوک پوکي. سنه 1558ع ۾ تماڪ جي پوک فرانس ۾ پوکي وئي. سنه 1584ع ۾ انگلترا ۾ اها بيماري پهتي. سنه 1601ع ۾ تماڪ مصر ۾ پهتو. سنه 1604ع مصر ۾ پير پُختا ڪري ورتائين. سنه 1604ع انگلترا جي بادشاهه جيمس اول ماڻهن کي سگريٽن جي نقصانن کان آگاهه ڪيو ته اهو ڦڦڙن کي خراب ڪري ٿو. سنه 1614 ع ۾ صرف لنڊن جي شهر ۾ ست هزار سگريٽ ۽ حقي پيئڻ جا هوٽل بنجي چڪا هئا. سنه 1628ع ۾ پوپ ارخين ثالث سگريٽ نوشن جي چرچن ۾ اچڻ تي پائبندي مڙهي. سنه 1642ع ۾ پوپ اروبان 7 عيسائيت ۾ سگريٽ نوشي جي حرام جو حڪم ڏنو. سنه 1652ع ۾ انگلترا ۾ تماڪ جي پوک تي پائبندي لڳائي وئي. سنه 1799ع ۾ مصر ۾ تماڪ جي باقائده پوک پوکي وئي. 1840ع ۾ فرانس ۾ هڪ سنهين پني ۾ تماڪ کي ويڙهي ان جي چوٽي کي دکائي تماڪ پيئڻ جي شروعات ڪئي، جيڪا سگريٽ جي صورت ۾ دنيا ۾ پکڙجي وئي. سنه 1880ع ۾ سگريٽ کي باقائده سهڻي شڪل ۾ ٺاهي ماڻهن لاءِ پرڪشش بنايو ويو. سنه 1910ع ۾ اقوام متحده اعلان ڪيو ته سگريٽ صحت جو دشمن آهي. ان کان بچو. سنه 1938ع ۾ ڊاڪٽر بيرل انڪشاف ڪيو ته سگريٽ ماڻهو جي عمر گھٽائي ٿو. سنه1939ع ۾ امريڪا ۾ پهريون ڀيرو ڪنگ سائز سگريٽ جو آغاز ٿيو. سگريٽ جي موجوده صورت سڀ کان اول برازيل ۾ سنه 1880 ع ۾ شروع ٿي. سنه 1954ع ۾ پهريون ڀيرو فلٽر وارو سگريٽ ٺاهيو ويو. سنه 1954ع ۾ آمريڪي ڊاڪٽر ٻڌايو ته سگريٽ مان ڪينسر جو مرض پيدا ٿئي ٿو. ان کان پوءِ مسلسل تحقيقون ٿيڻ لڳيون ۽ دنيا جي ڊاڪٽرن طبيبن جا پاڻ ۾ بحث مباحثا ٿيا. هر طرف کان اهي تحقيقون سامهون اچڻ لڳيون ته سگريٽ صحت جو ويري آهي. اڃا تائين ڪنهن به طبيب ۽ ڊاڪٽر اهو ثابت ڪونه ڪيو آهي ته ڪو سگريٽ بي ضرر شيءِ آهي. سگريٽ ساڙڻ : آمريڪي سروي مطابق سنه 1980 ع ۾ 650 ملين سگريٽ رڳو آمريڪا ۾ سڙيا. ان سال دنيا ۾ 100 ملين آمريڪي ڊالرن جا سگريٽ دنيا وارن ساڙيا هئا. تماڪ ۾ ڪيميائي جزا: تماڪ جي پنن ۾ ڪيميائي جزا لڌا ويا آهن. جيڪي نيش پيش زهر آهن. طبيبن جي تحقيق مطابق تماڪ جا پن سڙن ٿا ته ان مان ڇهه هزار ڪيميائي مرڪب پيدا ٿين ٿا. انهن مان مشهور مرڪب هي آهن: نيڪوٽين : يورپ جي هڪ سائنسدان ”جان نيڪوٽ“ سڀ کان اول تحقيق ڪري ٻڌايو ته تماڪ ۾ هي زهريلو مرڪب ٿئي ٿو. انڪري هن جو نالو ئي نيڪوٽين (nicotine)رکيائون. گھڻن سگريٽن پيئڻ واري کي ڏندن جي مٿان جيڪا ڦڪاڻ ظاهر ٿيندي آهي يا ان جي آڱرين جي ننهن جو رنگ ڦڪو ڏسڻ ۾ ايندو آهي، اهو نيڪيوٽين جي سبب آهي. ان جي سبب دل ۽ دماغ جي شريانين ۾ ”کِـــرُ“ جمع ٿيندي آهي، جيڪا اڳتي هلي گھڻين مُهلڪ بيمارين جو سبب بڻبي آهي. نيڪوٽين (nicotine) هڪ زهر آهي. اهو جڏهن وات ذريعي نڙي ۽ ڦڦڙن تائين پهچي ٿو ته اهو خطرناڪ اثرات پيدا ڪري ٿو. اهو هاضمي جي نظام کي بگاڙي ٿو. ڦڦڙن ۾ پهچي ٿو ته کنگهه پيدا ڪري ٿو. تماڪ جي سائي ٻوٽي ۾% 2 کان % 10 سيڪڙو تائين نيڪوٽين هوندي آهي. جڏهن سُڪي ٿو ته اها % 0.5  کان % 5  تائين هوندي آهي. ان کي سَٽي ڪُٽي سگريٽ ۾ وڌو وڃي ٿو ته ان ۾ نيڪوٽين %1  کان %3 تائين هوندي آهي. ڊاڪٽرن جي تحقيق مطابق نيڪوٽين جو هڪ گرام ڪتي کي مارڻ لاءِ ڪافي هوندو آهي. ان جا اثرات جسم ۾ يڪدم نظر نه ايندا آهن. بلڪه آهسته آهسته اهي جسم کي ڳاريندا رهندا آهن. انڪري ڪي ماڻهو دوکي ۾ رهندا آهن. چوندا آهن اسان ته سالن کان سگريٽ پي رهيا آهيون، اسان کي ته ڪجهه ڪونه ٿيو آهي. حقيقت ۾ اها اندر جو اندر سُري وانگر کائيندي رهندي آهي. ڪاربان مونو آڪسائيڊ: هيءَ شديد قسم جي زهريلي گئس آهي جيڪا تماڪ جي دونهين مان نڪرندي آهي. ان جو نه رنگ هوندو آهي نه بوءِ نه ذائقو. هڪ گاڏي جي دونهين ۾ اها گئس 5 کان 7.3 % تائين هوندي آهي. پر سگريٽ جي دونهين ۾ اها 1 کان 14 % تائين هوندي آهي. اها گئس رت جي هيموگلوبين ۾ آڪسيجن جي بجاءِ گڏجي ويندي آهي. ان جي سبب سگريٽ پيئڻ وارن کي ساهه کڻڻ ۾ تڪليف محسوس ٿيندي آهي. ڪاربان: هي ڊامبر وانگر ڪارو غليظ مواد آهي. جيڪو سگريٽ جي دونهين مان نڪرندو آهي. جسم جي خِلين کي بري طرح متاثر ڪندو آهي. تماڪ جي استعمال جون صورتون: تماڪ جو ڪوڙو ٻوٽو جنهن ۾ پوٽاش ۽ نوشادر جا جزا هوندا آهن. ان کان سواءِ ان ۾ نيڪوٽين جهڙا ڪيئي مُهلڪ مادا هوندا آهن. اهو اسان وٽ بيشمار صورتن ۾ استعمال ٿي رهيو آهي. اهو ڪهڙي به صورت ۾ استعمال ڪيو وڃي. نقصانن کان خالي ناهي. دونهين جي صورت ۾ واپرايو وڃي، يا وات ۾ وجهڻ جي صورت ۾ يا سنگهڻ جي صورت ۾ واپرايو وڃي. ان جي هيين ۾ هير پوي ته سولي جان نه ٿي ڇٽي. ان هزارن کي هلاڪ ڪيو آهي. ان کان بچڻ ضروري آهي. ٻيڙي ۾ تماڪ پوي، سگريٽ ۾ تماڪ پوي، پان ۾ تماڪ پوي، ناس تماڪ مان ٺهي، نسوار تماڪ مان ٺهي، سگار ۾ تماڪ پوي. تماڪ گهڻا گهر اجاڙي ڇڏيا. گهڻا وسندڙ گهر ويران ڪري ڇڏيا. ان ۾ وري جڏهن چرس پوي ٿو ته اهو زهر ۾ زهر آهي. دونهين جو استعمال: تماڪ جا پن ساڙي اهو گرم دونهون ساهه جي ذريعي اندر پهچائڻ ۽ ان زهريلي دونهين کي پنهنجو جيءُ جلائڻ بعد ٻاهر ڦوڪي ڇڏڻ. ان جون به ڪيئي صورتون آهن. ماڻهو ان دونهين کي پنهنجي حال حيثيت مطابق استعمال ڪن ٿا. غريب غربا ٻيڙي ذريعي، ڪي سگريٽ ذريعي، ڪي حقي چلم، ڪي سلفي يا ڀُنگري ذريعي تماڪ جي دونهين کي واپرائن ٿا. اهو گرم زهريلو دونهون وات، ناسن، ساهه جي نالين، ڦڦڙن، دل، دماغ، سڀني عضون تي اثرانداز ٿئي ٿو. جنهن مان بيشمار مُهلڪ مرض جنم وٺن ٿا. ان جي استعمال سان ديني، دنياوي، جاني، مالي، انفرادي، اجتماعي، گهريلو، اخلاقي روحاني نقصان ظاهر ٿين ٿا. جڏهن ڪو ماڻهو ان جي عادت ۾ مبتلا ٿي وڃي ته اهو پاڻ کي هڪ قسم جي زنجيرن ۽ ڳٽن ۾ قيد ڄاڻي ٿو. ڇڏڻ چاهي ته ڇڏي نه ٿو سگهي ۽ ماڻهو پاڻ کي مجبور سمجهي ٿو. حقيقت ۾ اهو به ابليس جو ڌوڪو آهي. اگر ڇڏڻ چاهي ته بلڪل ڇڏي سگهي ٿو. اللهم احفظنا وسائر المسلمين من الدخان ناس: تماڪ جي پنن کي سڪائي سَٽي ڪُٽي ان ۾ مزيد مهلڪ مادا ملائي، هڪ خاڪو تيار ڪيو ويندو آهي. جنهن کي ”ناس“ سڏيندا آهن. اها آڱوٺو ۽ اشهد آڱر ملائي هڪ چپٽي ڀري نڪ جي سوراخ تي رکي زور سان وڏو ساهه کڻي، اندر اماڻي ويندي آهي. ان جا مضر ۽ زهريلا اثرات آهن. جيڪي آهسته آهسته مرضن جي صورت ۾ ظاهر ٿيندا آهن. نسوار: تماڪ جي پن کي ڪٽي پيهي ان ۾ ٻيا مرڪب ملائي هڪ چورو تيار ڪيو ويندو آهي. ان کي ”نسوار“ سڏيندا آهن. اها وات ۾ ڏندن جي مهارن ۽ چپ واري کل جي وچين وٿي ۾ وڌي ويندي آهي. اهو تماڪ جي استعمال جو قبيح طريقو آهي ۽ سخت نقصانن جو ڪارڻ آهي. ان جا اثرات معدي ۽ آنڊن تائين پهچن ٿا. جنهن سان اعصاب مرضن ۾ مبتلا ٿي وڃن ٿا. پان : تماڪ جا ڪيئي قسم پان جي پن ۾ ويڙهي، سوپارين سميت وات ۾ وجهي چٻاڙي ان جي رس چوسڻ کي پان سڏن ٿا. جيڪو پڻ صحت لاءِ نقصانڪار ثابت ٿيو آهي. ان مان وات جي ڪينسر جا ڪيئي مريض موت جو ڪوڙو پيالو پي چڪا آهن ۽ هزارين پان جي استعمال سبب اسپتالن ۾ بيمارين جون ڪلفتون ڪاٽي رهيا آهن. تماڪ پيئڻ يا شارب التنباک ما اجراکا ، من ذالذي فـي شربه افتاکا اتظن ان شرابه مستعذب ،  ام  هل  تظـن بان فيه غذا کا هل فيه نفع ظاهر لک يا فتيٰ ، کلا فلا فيه سـويٰ ايذا کا وتلاف مال لاتجد عوضا له ،  الا  دخاناً قد حـثيٰ احثاکا اي تماڪ واپرائڻ وارا توکي ڪنهن اهڙي جرئت ڏياري آهي؟ توکي ڪنهن تماڪ واپرائڻ جي فتويٰ ڏني آهي. تون سمجهين ٿو ته ان جو پيئڻ مزيدار آهي؟ يا تون سمجهين ٿو ته ان ۾ تنهنجي ڪا غذا آهي؟ اي نوجوان ! ان ۾ ڇا ڪو تنهنجو ظاهري نفعو آهي؟ هرگز نه.. تنهنجي نقصان کان سواءِ ان ۾ ٻيو ڪجهه به نه آهي. مال جو اهڙو نقصان آهي جنهن جي موٽ ۾ ڪو نفعو ئي نظر نه ٿو اچي. سواءِ ان دونهين جي جيڪو ڦوڪن ۾ ڪڍين ٿو. دونهين جي مذمت کم في الدخان معائب ومکاره ،  دلت رزائله عليٰ انکاره يوذي الکرام الکاتبين بِنَـتْنِه, وامام وجهک شعلة من ناره کم من نقود يا فتيٰ وملابس ، اتلفتها بشرائه وشراره وبه الثنايا اللولويه افسدت ، بقبيح لون سواده وصفاره وتري الصفار عليٰ شواربه بدا،من جذبه الدخان من منخاره وتري الهوام اذا احسن بريحه ، ترک المکان وفر من اوکاره والخل لاتلوي اليه لخبثـه ، ابدا ولا تدنوا اليٰ ازهاره ولـنتنه ولـقبحه في طعمه ، لـم  تدن سائمة اليٰ اشجاره