جان_رسڪن
زندگي
هو هڪ شراب جي واپاريءَ جو سڪيلڌو پُٽ هو، سندس نيپاج  عيسائي مذهب جي نيمن ۽ تقاضائن مطابق ٿيو. اڃا ننڍڙو ئي هو، ته ”انجيل“، پوپ (Pope) جي ”هومر“ (Homer)، اسڪاٽ (Scot) جي ناولن ۽ ”پلگرمس پراگريس“ (Pilgrim’s progress) جهڙن مشهور ڪتابن سان روشناس ٿيو. انهن سڀني ڪتابن جو سندس زندگيءَ ۽ تصنيفات تي گَهرو اثر پيو. سندس والد اڪثر تجارت جي سلسلي ۾ مسافريون ڪندو هو، تنهنڪري هن کي به پنهنجي پيءُ ماءُ سان گڏ مسافريءَ ڪرڻ جو موقعو ملندو رهيو. انهيءَ ڪري، ننڍڙيءَ ڄمار ۾ انگلنڊ، سئٽزرلئنڊ ۽ اٽليءَ جهڙن وڻندڙ ملڪن جي اندرين ڀاڱن جي ڏسڻ جو موقعو مليس. سندس والده، قدرتي نظارن کي، هن جي تعليم جو ذريعو ڪري، استعمال ڪندي هئي. اهڙي نموني پرورش پاتل ”جان“، ننڍيءَ اوستا ۾ ئي، ادبي تصنيفات لکڻ جو لائق بنجي ويو. ستن سالن جي ڄمار ۾، هڪ شعر لکيائين، جنهن ۾ ڪڪرن، وڄ ۽ گجگوڙ جو بيان ڏنل هو. نون سالن جي ڄمار ۾ ”ڪائنات“ جي موضوع تي هڪ شعر لکيائين. جڏهن پندرهن سالن جو ٿيو، ته هڪ مقالو ”دي جيالاجيڪل اسٽرنٽا آف مائونٽ بلئنڪ“ موئونٽ بلئنڪ جو طبقات الارضي معائنو (The Geological Strata of Mount Balnc) ڇپي پڌرو ڪيائين. هيتريءَ تربيت جي باوجود، سندس لياقتن اڃا پوري ڪماليت حاصل نه ڪئي هئي. جڏهن آڪسفورڊ يونيورسٽيءَ ۾ بي. اي جي امتحان لاءِ تياري ڪري رهيو هو، ته ماڻس، سندس نظرداري ڪرڻ جي خيال کان وڃي، انهيءَ شهر ۾ رهي هئي ۽ پاڻ ماءُ سان هر روز گڏجي شام جي چانهه پيئندو هو. هن عرصي ۽ شاديءَ واري ناخوشگوار زماني کا سواءِ، ٻاونجاهه سالن جي ڄمار تائين، باقي سمورو وقت هو پنهنجي لنڊن واري گهر ۾ رهندو آيو، جتي پنهنجي ماءُ کي هر روز انجيل جا ٽڪرا پڙهي ٻڌائيندو هو. جيتوڻيڪ ماءُ سان مذهبي متن ۾ هم خيال رهڻ گهڻو اڳ ڇڏي ڏنو هئائين، تاهم هن جو گهڻو احترام ڪندو هو. ٽرنر (Turner) جهڙي مصور پنهنجي لياقت جو سڪو اڃا ڪو نه ڄمايو هو، تنهن کان اڳ رسڪن سندس تصنيفات جو دلداده رهيو. سترهن سالن جي عمر ۾، رسڪن ٽرنر سان اختلاف رکندڙ نقادن کي، هن جي بچاءُ ۾ اطمينان بخش جواب ڏنا، ان سلسلي ۾ سندس ”ماڊرن پينٽرس“ (”جديد مصور“) ڪتاب جي پهرئين جلد جي شايع ٿيڻ سان فني دنيا ۾ هلچل مچي ويئي، ۽ رسڪن جي هن ڪتاب جي اهڙيءَ مشهوريءَ ٽرنر جي نالي کي هر هنڌ چمڪايو ۽ مشهور ڪيو. هن جي تصنيف جو ڳچ ڀاڱو، جنهن جو فن سان واسطو آهي، سو پندرهن سالن جي عرصي ۾ تيار ٿيو. سيون لئمپس آف آرڪيٽيڪچر“ (”عمارتسازيءَ جا سَت شمعدانَ“) (Seven Lamps of Architecture) جي ڇپجي پڌري ٿيڻ سان، هن جي علم وادب ۾ پيدا ٿيل عام دلچسپيءَ ۾ وڌيڪ اضافو ٿيو. ان بعد ”اسٽونس آف وينس“ (وينس جا پٿر (stones of Venice) جنهن کي ڪارلائل (Carlyle) ”سرمنس ان اسٽونس“ (Sermons In Stones) يعني ”پٿرن ۾ معرفت جا دفتر“ ڪري سڏيو آهي، سو به جلد ئي ظاهر  ٿيو. ان ڪتاب ۾ وينس واري گوٿي طرز تعمير (Gothic Architecture of Venice)  کي فن عمارتسازيءَ جو هڪ اهو مثال بيان ڪيو ويو  آهي، ”جنهن جي هر نشاني ۾ قومي ايمان ۽ گهريلو اخلاق جا آثار موجود آهن.“ 1848ع ۾، يوفيمياگري (Euphemia Gray) نالي هڪ عورت سان شادي ڪيائين. ننڍي هوندي ان عورت جي استدعا  تي هڪ پَرين جي آکاڻي (The King Of Golden River)”سوني نديءَ وارو بادشاه“ جي سري سان لکي هئائين. افسوس، جو جنهن دلگهريءَ محبوب سان شادي ڪيائين، سا هميشه لاءِ سندس ٿي رهڻ لاءِ تيار نه ٿي. thumb|upright|جان رسڪن 1950 ۾ --[[لائيف ميگزين مان ورتل ڦوٽو]] ڪجھ وقت گذرڻ بعد، يعني 1853ع ۾ پنهنجي هن زال کي مجبور ٿي طلاق ڏنائين. thumb|left|upright|Effie Gray painted by [[Thomas Richmond. She thought the portrait made her look like "a graceful Doll". ]] اڳتي هلي، ان مائيءَ واري هڪ نقاش، سر جان ملائس (Sir John Millais)  سان شادي ڪئي. ان بعد، رسڪن پنهنجي زندگي ليڪچرار جي حيثيت سان (مزورن جو ڪاليج- (Working Men’s College ۾ جيڪو عيسائي اشتراڪيت (Christian Socialism) جو هڪ مرڪز هو، ايف. ڊي. مائيس (F. D. Mauice) ۽ چارلس ڪنگسلي (Charles Kingsley)  سان آرٽس  ليڪچرار جي حيثيت سان همڪنار رهيو.