cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olbia Calcio 1905
Dae sos annos Setanta a sas dies nostras
In su campionadu de sa Sèrie D 2014-2015, s'iscuadra aiat isfioradu sa promotzione in sa Lega Pro, concruende cun unu 3u postu finale, a pustis de sa Lupa Castelli Romani e de sa Viterbese, perdende cun cust'ùrtima sa finale play-off de su girone G.
Su 30 de santandria de su 2015, a pustis de chimbe annos de gestione de Pino Scanu, chi aiat torradu a pigare sa sotziedade in Eccellenza Sardigna a pustis de sos problemas finantziàrios, aiant nominadu che a presidente nou Alessandro Marino, dotzente de istrategia in sa LUISS University, finas a s'annu antepostu in su CDA de su Cagliari e vitze presidente de su Fluorsid Group. .
Su 4 austu, a pustis de sas detzisiones assùmidas dae su Cussìgiu Federale de sa FIGC, s'Òlbia l'ant ripescada ufitzialmente in sa Lega Pro e insertada in su girone A, e duncas at torradu a giogare unu campionadu de su de tres livellos a pustis de 38 annos. .
In s'istajone 2020-21 s'Òlbia partètzipat a su campionadu de Sèrie C, su de tres livellos de s'organizatzione de su fùbalu italianu, essende in custu momentu sa segunda iscuadra prus importante de s'ìsula.
Cronistòria
Lista de sas istajones de s'Òlbia
Colores
Su colore traditzionale de sa sotziedade gadduresa est su biancu, pro custa resone s'istivinzu Bianchi identìficat a sos calciadores terranoesos. In ocasione de su primu derby cun sa Torres - fatu in su 1924 - su Terranoa aiat bestidu una divisa granada. In sos primos annos binti, annotamala, s'U.S. Terranovese aiat bestidu màllias ruju-nieddas e biancas cun una rughe niedda. Semper de su matessi perìodu est s'apositzione in sas divisas de giogu de sos bator moros, sìmbulu de s'ìsula.
Istemma
S'istemma sotzietàriu, in sas vàrias evolutziones suas in su cursu de sos annos, est semper istadu caraterizadu dae sa presèntzia de sa nae trireme e dae sa sàgoma de s'ìsula de Taulara, chi apartenet a su comunu de Terranoa, in sa suta-regione de sa Gaddura. A bortas, in carchi versione, at agatadu postu sa figura de sos bator moros.
Su logotipu atuale at debutadu in su freàrgiu 2016. In su cumplessu, ammentat su de su Cagliari: un'iscudu triangulare cun una nae, non prus trireme, in sa vela de sa cale cumparent sos bator moros. In s'isfundu, birde ismeraldu, b'est sa sàgoma niedda de s'ìsula de Taulara. Sunt presentes fintzas su nùmene "Òlbia" e sa data de fundatzione, 1905. S'istemma, cando chi prus adatu a sos cànones de marketing modernos, at retzidu su disaprovu de un'ala de sos tifosos ca narant chi no est in lìnea cun sa traditzione de su tempus coladu. .
Innu
S'Innu ufitziale de s'Òlbia s'intìtulat Olè, Terranoa olè, est de sos primos annos duamìgia e est cantadu dae Nena Derosas.
Palmarès
Cumpetitziones italianas Cumpetitziones sardas Torneos amistosos
Istàdiu
In orìgine is calciadores terranoesos giogaiant in unu campu chi currispondet a su chi oe est Tzentru Martini. In su 1925 ant inauguradu su "Campu Isportivu Armando Casalini", intituladu a sa memòria de s'omònimu deputadu fascista assassinadu in su cabudanni de su 1924.
In su 1940, in su terrenu in ue bi fiat su Campu Casalini, ant inauguradu s'Istàdiu Cumonale, a pustis intituladu a su portiere Bruno Nespoli, mortu in su 25 de ghennàrgiu de su 1960 a pustis a un'iscontru de giogu durante una Terranoa-Carrarese. S'impiantu naschet in Bia Ungheria e tenet una càbida totale de 3'209 postos, cun s'inclusione de sos 586 de su setore acasagiados.
Setore giovanile
Su setore giovanile de su Terranoa contat belle 300 iscritos. S'iscola càrchido est assentada dae iscuadras Minores Amigos (annos 2007, 2008 e 2009), Pulcini (2005, 2006 e mistos) e Esordientes (2003 e 2004). Annotamala sunt presentes iscuadras Giòvanos a beru (provintziales e élite), Dischentes (élite) e Juniors (regionale).
Cun s'arribu a sa presidèntzia de Alessandro Marino - in su nadale de su 2015 - ant istadu predispostu unu potentziamentu de s'Academy cun sa punna de pònnere su setore giovanile terranoesu che a polu de riferimentu pro su territòriu gadduresu. Ant, duncas, printzipiadu una sèrie de initziativas intre sas cales ispicat sa "Festa de is Amigos Minores", sa prima editzione de sa cale s'est acumprida in su freàrgiu de su 2016, ammaniada dae sa Delegatzione Provintziale de Tèmpiu de sa FIGC e acasagiada in s'istàdiu Nespoli, a sa cale ant pigadu parte sotziedades medas de su territòriu.
Istatìsticas de iscuadra
De sighida is printzipales rècords de iscuadra de s'istòria de sa Terranoa.
Crobinàgios e rialias
Sas Brigate Bianche, sos Ultras Mare e sos grupos como isciòllidos de sos Ultrà Metropolitan e de sos Boys de Terranoa sunt ligados dae raportos de crobinàgiu istrintos cun sas tifoserias sardas de su Cagliari e de su Calangianus. Dae su 2002, sa tifoseria terranoesa est gemellada cun sos ultras de su Frosinone. Raportos de amistade bi sunt imbetzes cun sas tifoserias de Catanzaro e Voghera.
Sas duas rialias prus fortes sunt cussas cun sa Torres, cun sa cale giogat su Derbi de su Cabu 'e Susu, Derbi de su Nord Sardigna o semplitzemente Derbi Olbia-Torres, e cun su Tèmpiu, cun su cale giogat su Derbi de Gaddura.
Go, Dog. Go! (sèrie animada)
'Go, Dog. Go!' est una sèrie animada americana creada dae Adam Peltzman. Emìtidu in anteprima dae Netflix de su 26 de ghennàrgiu de su 2021.
Archeologia
thumb|Sa [[Stele de Rosetta .]] S'Archeologia(dae su gregu ἀρχαιολογία, archaiologia – ἀρχαῖος, archaīos, "antigu, ezzu"; e -λογία, -logia) est s' iscièntzia chi istudiat sa culturas de s'omine cun su recuperu, sa catalogatzione, sas analisis e sas interpretatziones de restos materiales e datos ambientales, chi cumprenden s'architetura, manufatos, caratteres e configuratziones e paesaggios.
Vaiana
Vaiana, connotu puru cun su tìtulu italianu Oceania o cu su nòmini ingresu Moana, est unu film de aventuras musicale animadu americanu, prodùidu dae sa Walt Disney Animation Studios e bessidu cun sa Walt Disney Pictures. Est su de 56 longumoteràgios animados de sa Disney. Dirigidu dae Ron Clements e John Musker, su film introduces Auliʻi Cravalho che Vaiana e includet sas boghes de Dwayne Johnson, Rachel House, Temuera Morrison, Jemaine Clement, Nicole Scherzinger, e Alan Tudyk.
Sa chistioni de su nòmini
In Amèrica sa protagonista si tzerriat Moana. Bitu ca custu nòmini est unu màrchiu giai registrau in Europa, d'ant dòpiu mudai in Vaiana, pruscatotu in Italia, aundi su nòmini Moana est de un'attrici de pelìculas pornograficas (Moana Pozzi), non adattu a is pipius.
Frantziscu de Assisi
Frantziscu de Assisi (naskidu Giovanni di Pietro Bernardone), fizu de Bernardone, ricu mercante de Assisi. Dae zòvanu s'est divertidu e at partetzipadu a sa vida de su tempus sou e puru a carchi impresa militare. In su 1206 si cunvertit a una vida pòbera, renuntziende a sos benes de famìlia, po vìvere che pòberu comente cumandat su Vanzelu, sighidu dae cumpanzos. Su paba Onòriu III aprovat sa règula de Frantziscu po unu òrdine religiosu nou, Sos Frades Minores, chi devian vìvere de elemòsina (Ordine Mendicante). Si azunghet unu Òrdine frantziscanu de fèminas (Sas Clarissas) e un Òrdine de làicos, su Tertz'Òrdine. Frantziscu faghet unu viàtzu in Egitu e Palestina, po bi preicare su Vanzelu. Famadu su Cànticu de sas creaduras. Sa tumba de Frantziscu in Assisi, cun duas basìlicas de bellesa manna, est tzentru de pellegrinàgios dae totu su mundu. Paris cun santa Caderina de Siena est patronu de Itàlia. Sa festa su 4 de santu Aine.
Ignàc Fülöp Semmelweis
Ignàc Fülöp Semmelweis (Buda, 1 triulas 1818 – Vienna, 13 austu 1865) fiat unu meigu ungheresu.
S'importu de su contributu suo a s'iscientzia medica benit de s'istudiu de sa trasmissione baterica peri cuntatu fisicu.
Abrutzu
S'Abrùtzu est un a regione de s'Italia tzentru meridionale. Allacanat cun Marche, Lazio e Molise. Est bagnada dae su mare Adriaticu, inue si ettana tzeltos rios de sa regione: Vomano, Pescara, Sangro. Sos Apenninos de su Abrùtzu tenent divescios montes: Il Gran Sasso (2914), Gruppu de sa Maiella ( Monte Amaro 2890), Il Velino, Montes Simbruini e ateros. Oe est isviluppadu su turismu in ierru (Roccaraso, Pescasseroli, Rocca di Mezzo, Campo Imperatore), e in istiu. Tzittades: L'Aquila, capulogu de regione, Pescara, Chieti, Teramo, Avezzano, Lanciano, Sulmona. Isviluppada sa pastoritzia. S'agricoltura est isviluppada in sa Piana del Fucino, e in ateros logos ( binzas e olivarios). Su Abrùtzu est una regione a riscu de terremotos: Avezzano (1915), L'Aquila (2009).
Vincent van Gogh
Vincent Willem van Gogh (Groot Zundert, 30 de martzu 1853 – Auvers-sur-Oise, 29 de triulas 1890) fiat unu pintore olandesu.
Museos
Elencu de sos museos chi portanta sas operas de Van Gogh:
Arte
A su chi narat sa traditzione, su cuntzetu de arte s'est impreadu pro si refèrrere a cale si siat abilidade o maestria. Custa cuntzetzione est cambiada durante su perìodu romànticu, cando s'arte ant arribadu a la bìdere comente "una facultade ispetziale de sa mente umana de classificare a curtzu a sa religione e a s'iscièntzia".
S'arte s'istùdiat in disciplinas diferentes. S'arte, intèndida comente manifestatzione de s'atividade umana, si podet istudiare e analizare, intre sas àteras, dae sa prospetiva filosòfica (pro esempru, comente su resonamentu umanu interpretat sos istìmulos de sos sensos chi retzit), psicològica (sos protzessos mentales e culturales diferentes chi s'agatant in gènesi sua), o sotziològica (s'arte comente produtu de sa sotziedade umana), e analizende sos cumponentes sotziales diversos. Ma sa prus ispainada est sa prospetiva istòrica chi s'impreat in s'istòria de s'arte.
Sa natura de s'arte l'at descrita Richard Wollheim comente «unu de sos de sos problemas traditzionales de sa cultura umana prus difìtziles». L'at definida comente unu veìculu pro s'espressione o sa comunicatzione de emotziones e ideas, unu mèdiu pro esplorare elementos formales e comente mìmesi o rapresentatzione. Lev Tolstoj identificaiat s'arte comente un'impreu de mèdios indiretos ca una persone podet comunicare cun un'àtera. Benedetto Croce e Robin George Collingwood defensant sa bisione idealista chi narat chi s'arte espressat emotziones e chi s'òpera de arte, in sustàntzia, esistet in sa mente de su creadore. Sa teoria de s'arte comente forma tenet sas raighinas suas in sa filosofia de Immanuel Kant e l'ant isvilupada durante su de XX sèculos Roger Eliot Fry e Clive Bell. S'arte comente mìmesi o rapresentatzione tenet raighinas fungudas in sa filosofia de Aristòtele. Prus de reghente, sos pensadores influentzados dae Martin Heidegger ant interpretadu s'arte comente su mèdiu chi una comunidade impreat pro isvilupare unu mèdiu pro s'espressione e s'interpretatzione.
Juanes
Juan Esteban Aristizabal Vásquez, connotu comente Juanes (Medellín, 9 austu 1972),est unu cantante e chitarrista colombianu.
Carriera
In su 1999 at detzìdidu de incumentzare sa carriera sua de solista comente a Juanes, abbreviatzione de su nùmene beru suo Juan Esteban, e in 12 annos e 5 discos est divenidu màssimu esponente de s'istòria de su Rock latinu, cun majore credibilidade, at bèndidu  (120 milliones de discos in carriera)  est consideradu puru in unu de is prus mannos cantantes sudamericanos de totus is tempos. Est istadu puru s'artista cun prus bèndidas in su dexènniu 2000-09, superende Eminem. Naschidu a Medellín, de piticu Juanes at retzidu influèntzias de is vàrios tipos de mùsica latinoamericana e at imparadu a sonare sa chiterra acùstica a 7 annos. Posca at incumentzadu a 10 annos a sonare cantzonet prus heavy ispiradu dae is Metàllica. Sa carriera artìstica cosa sua est incumentzada a s'edade de 15 annos a Medellín cun sa fundatzione de una truma metal tzerriada Ekhymosis, una truma chi at a abarrare unidu pro 12 annos cun 5 albums in carriera.
Coghina
Sa coghina (de su latinu cŏcīna) est un' arte sinestetica, inue su messàgiu colat pro mèdiu de sabores, nuscos, sensatziones de s'appàlpidu (cunsistèntzias, temperaduras), sensatziones visivas e, in nd'una tzerta manera, fintzas sonos.
In s'istòria, cun su tèrmine coghina s'est cumprèndidu cudda ammenta de pràticas e de traditziones ligadas a sa cotura e, prus in generale, a sa preparatzione de màndigos e bèvidas. At dadu pràticas sunt a su sòlitu dillindadas de una determinada regione geogràfica, in cantu influentzadas dae sos ingredientes in cue disponìbiles, e in carchi casu fintzas de piessignos pretzetos religiosos. Fintzas s'impreu de determinados atzessòrios pro consumare su màndigu influit in sa coghina. A esèmpiu s'impreu de sas bacchette (difùndidu in estremu oriente), costringhet a sminuzzare su màndigu in antis de lu serbire in tàula.
S'isvilupu de sas tècnicas de produtzione, cunservatzione, imagasinamentu e trasportu de su màndigu, unidu a s'aumentu de sos iscàmbios interculturales (favoridos dae su turismu e dae sos flussos migratòrios), at batidu, nessi in sos paisos prus isvilupados, a sa difusione de coghinas ètnicas, costa de sa coghina traditzionale de su paisu dillindadu; e fintzas a sa contina chirca de noas preparatziones e isperimentatziones a banda de sos prus famados chef. Sa coghina tenet fintzas, pro totus custos motivos, una forte valèntzia culturale e est a s'ispissa assotziada a s'enologia e a sa gastronomia.
Istòria de sa coghina
Finas dae s'arbòre de s'umanidade s'òmine at isperimentadu sa coghidura esponende sa petza e unos àteros alimentos diretamente a su calore de su fogu. Sos mètodos de coghinadura e de preparatzione de sos màndigos s' sunt isvilupados posca paris cun su progredire de sa tziviltade.
Limba de Okinawa
Sa lìmba de Okinawa est una limba chistionàda in Giappone, a zosso in s'ìsula de Okinawa, in cussas chi li sun a Oriente e fìntzas in atteras comente Kerama, Kume-jima, Tonaki e Aguni. Sa limba de Okinawa fachet parte de su grùstiu de sas limbas ryukyu; si ischìrriat in battor limbazos: shuri, naha, torishima e kudaka. Su dialètu shuri, sicomènte nde fachìat impreu s'aristocratzìa de su locu, fit postu a norma de istandard in sutta de su rennu Ryūkyū de tàndo, cando fit re Sho Shin dàe su 1477 a su 1526; paritzos cantos e poesìas sun iscrittas in shuri. In Giappone, sa limba de Okinawa non si la cussìderat, pro resònes polìticas, una limba a bànda dae su giapponèsu ma, prusaprèstu, unu dialètu (沖縄方言 Okinawa hōgen) o galu, refudàndeli carattere de unidade, duos limbazos chi si chistionaban in s'isula, cussu tzentràle e cussu meridionale (沖縄中南部諸方言 Okinawa Chūnanbu Sho hōgen). Su Giappone, pro mèdiu de cosas comente sa tessera de su dialettu, at semper pessichiu una politica assimilatzionista contr'a sas atteras curturas chi bi aìat in sìnu suo: pro custu, sa limba de Okinawa la faveddan abberu in pacos oje in die, tentu galu in bida e in ammentu chin operas de teatru comente sos uchinaa shibai.
Santiago de Compostela
Santiago de Compostela (in galitzianu: [sanˈtjaɣo ðe komposˈtɛla], in ispagnolu: [sanˈtjaɣo ðe komposˈtela]) est una tzitade de unos 95.000 bividores de s'Ispagna, cabulogu de sa comunidade autònoma de Galìtzia.
Sa bidda est su logu de arribu de su caminu de Santiago. Su tzentru istòricu est patrimòniu de s'UNESCO de su 1985.
Tuvalu
Tuvalu (in tuvaluanu: Tuvalu, in inglesu: Tuvalu e fintzas a su 1974 naradas Ìsulas Ellice)est una natzione insulare polinesiana posta in s'otzèanu Patzìficu a mesu caminu intre sas ìsulas Hawaii e s'Austràlia. Sa capitale est Funafuti.
Sos artzipèlagos prus a curtzu sunt sas ìsulas Kiribati, sas Samoa e sas Figi. Est cumpostu dae bator ìsulas coraddinas e chimbe atollos cun una subrafache de a penas 26 km² pro unos 9827 bividores, chi nde faghent su segundu istadu prus pagu populadu in su mundu, a pustis de sa Tzitade de su Vaticanu. Annotamala est su segundu membru prus minore de sas Natziones Unidas. In trèmenes de mannària fìsica de su territòriu, Tuvalu est su de bator istados prus minores de su mundu, prus mannu solu de Tzitade de su Vaticanu (0,44 km²), Mònaco (1,95 km²) e Nauru (21 km²).
Sos primos bividores de Tuvalu sunt istados populatziones polinesianas. Sas ìsulas sunt rùidas in suta de s'influèntzia britànnica a sa fine de su de 19 sèculos. Sunt istadas amministradas dae sa Britànnia Manna comente protetoradu de su 1892 a su 1916 e comente parte de sa Colònia de sas Ìsulas Ellice e Gilbert de su 1916 a su 1976, e a fatu sos isolanos ant votadu in su 1974 pro diveènnere una dipendèntzia inglesa cun su nùmene de Tuvalu, separada dae sas ìsulas Gilbert, chi ant pigadu su nùmene de Kiribati. Tuvalu s'est fatu prenamente indipendente a s'internu de su Commonwealth in su 1978.
Tinnura
Tinnura est una bidda de sa Provìntzia de Aristanis in sa Planargia, s'agatat a 328 metros subra su mare e jughet 272 bividores.
Irìdiu
S'irìdiu est s'elementu chìmicu de nùmeru atòmicu 77 e sìmbulu Ir. Est unu metallu de transitzione biancu-prata, meda tostu, chi pertenet a su grupu de su plàtinu. S'agatat in natura in liga cun s'òsmiu e agatat impreu in sa produtzione de ligas metàllicas destinadas a traballare a arta temperadura e in cunditziones de elevada usura.
S'irìdiu est cunsideradu èssere su metallu prus resistente a sa corrosione.
Su nùmene irìdiu derivat de su latinu iridium de iris = arcudechelu cun s'agiunta de su sufissu -ium tìpicu de sos elementos metàllicos.
Sa depositzione insolitamente manna de irìdiu in carchi pìgiu geològicu est cunsiderada èssere proa de su crètidu impatu meteorìticu chi, a caddu intre su Cretàtzeu e su Tertziàriu, diat àere provocadu s'estintzione de unu mannu nùmeru de formas de organismos bividores fintzas de mannaria manna, tra cale sos dinosàuros.
Terraba
Terraba o Terrarba est una bidda de 9 822 bividoris de sa Provìntzia de Aristanis in su Campidanu de Aristanis.
Territoriu
Su territòriu de Terraba est situau in su Campidanu cabesuesu. Una parti de is 34,87 km² de sa superfitzi sua, est cumprèndia in s'àrea de sa Pranura de Terraba, ca est stètia bonificada, cumintzendi de su 1918.
Sa positzioni de su centru abitau, agatendi·si in mesu a su caminu de s'istrada stadali 126 Occidentale Sarda chi partit de Marrùbiu e arribat a Sant'Antiogu, ndi fait una gruxi importanti de bias conca a is centrus de sa Provìntzia de Sud Sardigna.
Su municìpiu s'agatat a 9 metrus asuba a su mari. Su livellu massimu e minimu de artària funt 30m e 0m a.s.m.
Terraba stèsiat 23 km de sa tzitadi de sa biddamanna de provìntzia, Aristanis e 75 km de sa biddamanna de Sardegna, Casteddu.
Pinutxa Ginesu Maffei
Pinutxa Ginesu Maffei o Pinuccia Ginesu Maffei (S'Alighera, 23 de martzu de su 1914 - Tàtari, 30 de santandria de su 1961) est istada una mastra de iscola e poetissa aligheresa in limba catalana e italiana.
Biografia
Est naschida in S'Alighera su 23 de martzu de su 1914, fìgia de Salvatore Ginesu di Milis e de Angeletta Manga. S'annu 1921, cando teniat 7 annos, sa morte primidia de su babbu at obrigadu sa mama a traballare sa giorronada intrea in su bancone de su tzilleri familiare pro pòdere mantènnere sos fìgios. Su fatu de èssere òrfana e s'ausèntzia segura de sa mama ant contribuidu a li sestare unu caratere forte e indipendente e in s'interi tèneru e protetore cara a su frade suo Paolo, duos annos prus minore e numenadu in manera familiare "Carluccio", chi est divenidu totu sa vida unu de sos punteddos afetivos mannos suos.
Su 1929, s'est tramudada a Tàtari pro istudiare insegnamentu. Sa famìlia afrontaiat penalidades econòmicas graves e petzi issa at pòdidu incumentzare sos istùdios superiores, sa torrada a domo restaiat limitada a sas festas de Pasca de Nadale e Pasca Manna. Sa soledade e s'apèliu de torrare faghiant parte de sa vida de cada die sua e giai si podent apretziare in sa temàtica de sas primas relatas suas e poesias Su 1935 otenet su tìtulu de mastra, e torrat a s'Alighera in ue agatat su primu traballu de pretzetora de sos fìgios de una famìlia de vacantzieris istiales chi benint dae Biella (Piemonte), cun un'istipèndiu de 450 liras a su mese.
In su mentres de sos cursos imbenientes, at incumentzadu unu giru largu de mastra suplente in medas iscolas de sa provìntzia de Tàtari, a primu a Illorai, Biddanoa Monteleone, e a pustis a Altzaghena, Belchidda, Ìtiri, Uri, Isporlatu, Romana, Tula e Otieri. In totu custos logos nch'est istada durante perìodos longos, pro more de sa falta de comunicatziones regulares cun s'Alighera, afrontende torra una soledade dolorosa chi la batiat a evocare los gùturos, sa muralla, sas turres, sa marina, sas barcas... logos e paesàgios de s'Alighera, idealizados dae s'apèliu de s'ammentu. Frutu de cuddos annos sunt istados sos medas contos e poesias in italianu e aligheresu chi publicaiat in su cuotidianu La Nuova Sardegna.
In su 1939 s'est cojuada cun Mario Maffei e ant tentu chimbe fìgios -Ivan, Arturo, Salvo, Mirko e Aldo–. e semper at ligadu sa vida de famìlia numerosa cun s'imparu e s'iscritura. Dae su 1952 a su 1961 at collaboradu chene interrutzione in su cuotidianu La Nuova Sardegna, in sa colunna Musa aligeresa, e fintzas in Renaixença Nova (Tàtari) e Ressorgiment (Buenos Aires).
Finas a sa morte sua, su 30 de santandria de su 1961, a petzi 47 annos, at cultivadu sa poesia e su contu. Unas cantas poesias che a Boga...Bogamarí e Alguer, la tua marina (Alighera, sa marina tua) sunt istadas musicadas dae issa matessi. Manteniat fintzas cuntatos e currispondèntzia manna cun poetas aligheresos e catalanos in esìliu : Angel Cao, Rafael Catardi, Pere Català e Roca, Fivaller Seras e Lleonart, Joan Rocamora Cuatrecases, e Salvador Ruju, chi formaiant su grupu I giovani catalani di Buenos Aires chi a pustis si diat numenare Obra Cultural Catalana (Òpera Culturale Catalana).
S'annu 1959, essende giai malàida meda, at bintu su prèmiu Centro di Studi Alguero in sos giogos floreales catalanos in esìliu, tzelebrados in Parigi cun sa poesia L'Aigua (S'Abba). At retzidu su prèmiu su poeta Rafael Catardi.
In su 2015 ant publicadu su libru Poesie Algheresi, cun prefatzione de Camila Pons, chi cuntenet medas fotografias, riprodutziones de pinturas, poemas musicados, currispondèntzias e un'apenditze documentada.
A incumentzare dae su 2017 benit ammaniadu unu cuncursu literàriu annuale in onore e ammentu de Pinuccia Ginesu, riservadu a sos istudiantes de s'Alighera.
Antoni Desole
Antoni Desole (Piaghe 1898- Tàtari 1991) fit unu cantadore 'e musica sarda. Antoni Desole sa prima olta chi aiat cantadu in pubricu fit in su 1919 in Monti, ue aiat cantadu cun sos cullegas Bainzu Degortes e Paolo Deriu, accumpagnados a sa chiterra dae Nicolinu Cabitza. In su 1929 umpare a su chitarrista Ignazio Secchi a Milano aiat registradu su primu discu e, sempre in su matessi annu, cun Pietro Porqueddu e Luiginu Cossu aian realizadu unu 78 giros pro sa casa discografica La voce del padrone.
David Herbert Lawrence
D. H. Lawrence est unu de is prus importantis esponentis de sa literadura inglesa de su Noicentus, in particulari cun Joyce e V. Woolf est stètiu unu de is prus mannus annoadoris de sa narada anglosassoni prus che atru po is allegas discùtias.
Vida
Nasciu in Eastwood, in su Nottinghamshire, de unu minadori analfabeta e de una ex maistra sensìbili e profundamenti religiosa, iat studiau in s'universidadi de Nottingham e a pustis imparau in dduna scola primaria de Londra de su 1908 a su 1912. In su 1909 iat publicau caliguna poesia in "The English Review"; in su 1911 est bessiu su primu romanzu suu, The white peacock (Su paoni biancu), e su segondu, The trespasser (A sfrosu) in su 1912. In su matessi annu s'est fuiu in Italia cun sa pubidda de unu professori de s'universidadi de Nottingham e totu, Frieda von Richtofen, ca at pigau una bella parti a su cumprimentu de sa personalidadi e de s'arti sua e ca dd'at acumpangiau in totu is rundaduras de is annus sighentis.
Is operas
Is librus prus nomenaus de Lawrence funt Figli ed amanti (1913) e L'amante di Lady Chatterley (1928), custu, in particulari, est stetiu ogettu de abéttius e bregùngias po s'arriscu de su limbagiu impreau po descriiri sa vida sessuali de is personàgius. In su 1932 est stetiu publicau Etruscan Places, ca pinnigat differentis sàgius dedicaus a citadis etruscase, bittas de issu.
Non iat criau formas noas de naradura, e is suas ideas no furinti stetias bastantementi fortis po ndi fai unu narradori-saggista mannu, ma sa ispiratzione sua, peri chi calincuna borta unu pagu enfàtica, est bera e su stilu suu realisticu est totu cùrriu de una carriga de simbolismu ca dd'onat forza poetica.
(Is titulus de is operas sighentis funt stetius lassaus in inglesu e italianu poita no esistit una furriadura in limba sarda)
Ignaziu Secche
Ignaziu Secchi (Sennaru, 1907 – Sossu, 1967) est istadu unu chitarrista de su Cantu a chiterra.
Aiat imparadu sa tecnica musicale dae su frade mazore Peppinu. Ignaziu aiat cominzadu sa carriera a 16 annos, e cun su tempus aiat acciappadu un istiliu sou, chi fit istadu de riferimentu finas pro Adolfo Merella, chi est cunsideradu, issu puru, unu grande chitarrista. Est istadu unu de sos printzipales protagonistas de sqa prima istajone de sas garas de su cantu a chiterra aiat accumpagnadu a Luiginu Cossu, Antoni Desole, Pietro Porqueddu e ateros meda. Umpare a Luiginu Cossu, chi l'aiat sempre preferidu, aian incisu parizos discos, a partire dae su 29, cun sa casa discografica La voce del padrone de Milano.
Santander (Ispagna)
Santander est una comuna de unos 182.700 bividores de s'Ispagna, cabulogu de sa comunidade autònoma e regione istòrica de Cantàbria, chi s'agatat in sa costera setentrionale de sa natzione.
Est sede de piscamu e de universidade.
Marc Augé
Marc Augé est su diretore de sos istudios de s'École des Hautes Études en Sciences Sociales (EHESS) in Parigi.
Tramatza
Tramatza est una bidda de sa Provìntzia de Aristanis in su Campidanu, s'agatat a 19 metros in pitzu de su mare e tenet 998 bividores.
Porra
Fraigada a su cumintzu in linna, a pustis in gomma e oe finas in metallu, nde sunt istados isvilupados diferentes modellos pro custu impreu.
Fuerteventura
Faghet parte de sa provìntzia de Las Palmas e est partzida in ses munitzipalidades:
Funafuti
Funafuti est un'atollu de Tuvalu, capitale de sa natzione. S'artzipèlagu, cumpostu dae 33 ìsulas sa majoria de sas cales ispopuladas, tenet una populatzione de prus de 6.000 bividores, chi lu faghet èssere sa partzidura amministrativa prus populada de s'istafdu
Òsmiu
S'òsmiu est s'elementu chìmicu de nùmeru atòmicu 76 e sìmbulu Os.
Funafuti
S'atollu, chi tenet un'àrea de 275 km2, est cumpostu dae una tiria de terra larga intre sos 20 e sos 400 metros, chi inghìriat una laguna larga 18 km e longa 14, collegada a su mare de vàrios coladòrgios cun diversos grados de navigabilidade. Su territòriu cumplessivu de sas ìsulas non superat sos 2,5 km2.
Baulau
Baulau est una bidda de sa Provìntzia de Aristanis de 736 abitantes.
Òsmiu
Est unu metallu de transitzione de su grupu de su plàtinu: est unu metallu tostu, fràgile, de color biaitu-murru o biaitu nieddutzu e s'impreat in carchi liga cun su plàtinu e s'irìdiu. S'agatat in natura in liga cun su plàtinu, in sos minerales de custu ùrtimu. Su suo tetròssidu s'impreat in su rilevamentu de sas imprentas digitales, su metallu puru o ligadu in sos cuntatos elètricos, in sos pitzos de sas pinnas istilogràficas e in unas àteras aplicatziones in ue est netzessària una duresa estrema e resistèntzia a s'usura. Pro custu est impreadu dae sos bidrieris pro nde bogare iscarràfios e rasigaduras de bidros e ispigros.
Ula
Ula est una bidda de sa Provìntzia de Aristanis in su Barigadu, s'agatat a 348 metros subra su mare e jughet 634 bividores.
Funafuti
B'at una sola istrada, longa unos deghe de chilòmetros, chi atraessat de longu s'isuledda de Fongafale in ue s'agatat sa bidda de Vaiaku, sede de totu sas sedes guvernativas, de unu aeroportu minore e de s'ùnicu hotel (su Vaiaku Langi Hotel).
Su prus importante edifìtziu de Funafuti est su palatzu de su guvernu, s'ùnicu fàbricu artu prus de unu pranu. Unu àteru logu de importu turìsticu est costituidu dae sas rastas de un'aèreu militare giaponesu, aterradu durante sa Segunda gherra mundiale cando s'aeroportu de Tuvalu est istadu impreadu dae sas fortzas istadunidensas pro amparare sas ìsulas Gilbert (como Kiribati) e Marshall.
Limba marringarr
Sa limba maringarr (Marri Ngarr, Marenggar, Maringa) est una limba de sos aborìgenos australianos chi est a puntu de si nche mòrrere, chistionada in sa costera nord-otzidentale de su Territoriu Setentrionale.
Sa limba Marti Ke (Magati Ke, Matige, Magadige, Mati Ke, fintzas Magati-ge, Magati Gair) est de sa matessi familia. La chistiona(ba)t su populu Mati Ke.
In su 2020, sa limba est parte de unu progetu chi la cheret torrare a bida, pro preservare sas limbas in periculu de estintzione.
Galitzianos
Is galitzianos (in galitzianu galegos) sunt su grupu ètnicu e sa natzionalidade ligada a sa Galìtzia, regione istòrica de sa Penìsula Ibèrica.
Su reconnoschimentu de su galitzianu comente limba e s'autonomia partziale de sa Galìtzia ant crèschidu su sentimentu natzionale galitzianu partende de su galeghismu, su sentimentu natzionale galitzianu.
1998
S'annu 1998 (MCMXCVIII in nùmeros romanos) est un annu incomintzadu giòia a segunda de su calendàriu gregorianu.
Montebruno
Montebruno (Montebrûn in limba ligure) est unu comune italianu de 217 abitantes in sa Provìntzia de Gènova in Liguria.
Pàpua Noa Guinea
Sa Pàpua Noa Guinea (in hiri motu: Pàpua Niu Gini), ufitzialmente Independent State of Papua New Guinea est un'istadu indipendente de s'Otzeània in s'àmbitu de su Commonwealth dae su 16 de cabudanne 1975.
Costituida dae su chirru orientale de s'ìsula de sa Guinea Noa e dae una sèrie de ìsulas chi apartenent a s'archipèlagu de Bismarck (intre chi sa Noa Britannia, sa Noa Irlanda e Bougainville), pertenet a sa aici narada Otzeània bighina, una regione de su sud-ovest de s'Otzèanu Patzìficu a norte de s'Austràlia, e faghet làcana petzi in s'ovest cun s'Indonèsia. Est inghiriada dae sa Otzèanu Patzìficu.
S'istadu tenet istèrrida de 462 840 km² e contat populatzione de unos 7.300.000 bividores, de chi s'84% est autòctonu, su 13% de orìgine europea e s'1% indonesianu.
Datagrama
Unu datagrama est un'unidadi de trasferimentu bàsica assotziada cun un'arretza a comutatzioni de pachetu. Is datagramas funt de sòlitu struturaus in intestadura e datus e frunint una comunicatzioni chena connessioni in un'arretza a comutatzioni de pachetu. S'intrega, su tempus de arribu e s'assèntiu no funt garantius.
Stòria
Me is primus annus 1970, su fueddu datagrama est stèriu creau ponendi impari is fueddus data e telegram de s'arrelatadori de su CCITT Halvor Bothner-By.
Mancai su fueddu fessit nou, su cuncetu teniat giai una stòria longa.
Me in su 1962, Paul Baran at descritu, in un'arrelatu de sa RAND Corporation, un'arretza militari ipotètica chi depiat scampai a un'atacu nucleari. "Blocus de messàgiu" piticus e standardisaus fiat arreguaus e torraus a imbiai in nodus de un'arretza de elaboradores a redundàntzia arta. "S'impitadori chi at pediu una connessioni virtuali a una statzioni e at imbiau messàgius... iat a podi biri su sistema comenti a una scàtula niedda chi frunit su chi parit unu circùitu de connessioni".
In su 1967, Donald Davies at publicau un'artìculu de seminàriu innui at impreau po sa primu borta is fueddus pachetu e comutatzioni de pachetu, cumonas meda oindii. S'arretza sua assimbillat a sa de Paul Baran, mancai siat stètia disenniada a manera indipendenti. Po issu, "totu is impitadoris de s'arretza ant a ponni in òpera calincuna genia de averiguu de is faddinas" (su chi dd'ant a nai unu servìtziu datagrama schetu).
Me in su 1970, Lawrence Roberts and Barry D. Wessler ant publicau un'artìculu in contu de Arpanet, sa primu arretza a comutatzioni de pachetu multi-nodu. Unu documentu agiuntu descriiat is nodus de scàmbiu (is IMP, dispositivus cun sa pròpiu funtzioni de is incaminadoris de oi) e su formau de is pachetus. S'arretza funtzionàt agiumai comenti is mollus de Baran e Davies, cun sa diferèntzia chi fruniat unu servìtziu afidàbili.
Regiones Autònomas de s'Itàlia
Regiones Autònomas de s'Itàlia:
Datagrama
Stòria
Me in su 1973, Louis Pouzin at presentau su progetu po CYCLADES, sa primu arretza de mannesa reali chi poniat in òpera su mollu de datagrama schetu de Donald Davies. Sa scuadra de Cyclades est stètia duncas sa primu a afrontai su problema difìcili de fruniri a is aplicatzionis de s'impitadori unu servìtziu de circùitu virtuali afidàbili (su pròpiu de una connessioni TCP de Internet) impreendi unu servìtziu de arretza end-to-end cun problemas grais de pèrdidas e scàmbius de datagramas. Pouzin preferiat, in s'incumentzu, a no fai càmbiu mannu in sa tecnologia de sa comutazioni de pachetu e si cuncentrai po ponni in òpera unu trastu de comunicatzioni afidàbili po Cyclade, ma duus membrus de sa scuadra sua, Hubert Zimmerman e Gérard Le Lann, ant donau contributus mannus in su progetu de TCP chi Vint Cerf, su disinnadori principali suu, at acetau.
Me in su 1981, s'agentzia americana po is progetus de circa avatzada de defensa (DARPA, Defense Advanced Research Projects Agency) at publicau sa primu descritzioni de su protocollu Internet (IP, Internet protocol). Custu introduiat un'evolutzioni manna in su cuncetu de datagrama: sa framentatzioni . Cun sa framentatzioni, incueddus de s'arretza podint impreai pachetus mannus (de sòlitu, arretzas localis po minimai s'impreu de energia) e àterus podint pediri dimensionis prus piticas (arretzas de àrea manna, po minimai su tempus de arrespusta). Is nodus de arretza podint partziri is datagramas in pachetus prus piticus.
Me in su 2015, s'IETF at furriau s'arrecumanda sua "informatzionali" de su 1998, chi is nodus de incaminamentu de is datagramas faessint unu manìgiu ativu de coa (AQM, active queue management), po ndi fai un'arrecumanda prus forti "mellus pràtica atuali". Su mollu de coa impreada in s'incumentzu fiat simpri meda e s'ùnica cosa de arrangiai fiat sa longhesa, ma apustis est serbiu unu manìgiu prus cumplicau po amellorai e apoderai is prestatzionis de Internet.
Definitzioni
Sa RFC 1594 definit su fueddu Datagrama comenti: Su datagrama depit essi auto-cuntènniu chena fidi in scàmbius precedentis poita ca no ddoi at connessioni o durada fissa intra duus puntus de comunicazioni comenti acontessit, po esempru, in sa parti manna de is tzerriadas telefònicas.
Strutura
Dònnia datagrama tenit duus cumponentis, un'intestu (header) e is datus de imbiai (payload). In s'intestu ddoi at totu is informatzionis po incaminai is datus de s'orìgini a su destinu.
Protocollu Internet
Su Protocollu Internet (IP) definit standard po unus cantu tipus de datagramas. Po esempru, UDP est unu protocollu chi frunit unu servìtziu de datagrama intra duus elaboradoris acapiaus a s'arretza. IP etotu est unu servtziu de intrega de messàgius dessintotu chena connessioni e no afidàbili. TCP, a s'imbressi, frunit unu servìtziu afidàbili cun connessioni.
Austis
Austis est una bidda de sa Provìntzia de Nùgoro in sa Barbàgia de Ollollai, s'agatat a 750 metros subra su mare e giughet 959 bividores. Est connota pro s'orroca de sa Crabarissa.
Su nùmene
Su nùmene benit forsis dae Forum Augusti, sos ortzaesos li narant galu Augustis, in onore a s’imperadore Augustu (+ 14 d.C.). Su presìdiu fiat nàschidu pro parare fronte a sos barbaritzinos ostinados e reberdes.
Su sartu
Austis in tempus antigu fiat unu presìdiu romanu de importu. Est in provìntzia de Nùgoro, ma su sartu suo si nche allàcanat fintzas a su de Aristanis, s’agatat in sa badde de su Mandrolisai. At unu comunale de 39,85 mq, sos abitantes sunt belle e 950.
S’agatat in unu gollei de 750 m de artària de rocas de granitu. Su sartu est totu padentes de chercos e de suèrgios.
Est a làcana cun sas comunas de Sòrgono, Tiana, Teti, Ortzai, Neoneli, Ardaule, Sorradile, Nughedu S. Itòria e Bidoniu.
Est famada pro sas isculturas naturales de rara ermosura, fatas dae su bentu e dae su tempus in su granitu: Sa Crabarissa, Su Nou Orruendeche e Su Nou Pertuntu insertadas intre sos padentes de Monte Mannu e Saltzai, sos montigros de Ghea, Monte de Corte e sos Montes de Borta Melone e Pasa Porcu e peri sa roca de S’abe.
Su sìmbulu de Austis est sa Crabarissa, una roca manna a 4 km dae sa bidda e isculpida dae su bentu e dae s'abba, chi torrat a coro una fèmina bestida cun su costùmene de Cabras. Sos austesos contant chi in tempus antigu una pitzoca de Cabras l’aiat postu istima manna a unu pastore de Austis chi in ierru paschiat su bestiàmene in cue; una borta andadu, issu non bi fiat torradu prus. Sa pitzoca dispràghida manna, andat a Austis e nche agatat su pastore giai cojuadu cun una austesa; narant chi su dolore fiat istadu gasi mannu, chi sa giòvana andende·si·nche si diat èssere fata de preda.
Sa roca chi dat a coro S’abe est in sartu de Sa Conca de Su Cannitzu, imbetzes sa de Su Nou Pertuntu est una roca istampada e sa de Su Nou Orruendeche est unu contone tziclòpicu, chi paret chi siat in tàntaris in pitzu de un'àteru e est a ùrbidu de su Lagu Benzone.
Bundantes sunt fintzas sos rios: Balinori, Funtana Morta, Occisai, Allesigheddu, totus afluentes de su Taloro.
Su tzentru istòricu est bene contivigiadu, sas domos sunt su bonu de granitu biancu, ingalanidas dae murales.
Sa cultura
Sa de tres domìnigas de cabudanni si festat Sant'Antoni de Pàdua in sa crèsia de foras de bidda, de su 1669, in su sartu Basilocu, chi costoit galu un'altare de època Baroca.
De mentovare fintzas sa crèsia majore, fraigada in su 1567 a supra de una de su 1200, in ue si podet mirare su bultu de una rughe fata dae unu truncu intreu de pirastru, òpera de s'iscultore austesu Elio Sanna.
Sas manifestatziones culturales sunt medas comintzende dae sa biennale "Ragazzi della speranza", chi dae su 1985 ònnia duos annos nche collit a pare totu sos pitzinnos de sas iscolas de Sardigna, e in seminàrios e cunferèntzias e proponet relatas de importu chi pertenent temas sotziales e ecològicos.
In su mese de santandria est sa sagra de poesia populare Frores de Monte: frores in Austis bi lu narant a sos mutos, una genia de versos de sos prus
antigos de Sardigna, in setenàrios o otonàrios rimados segundu s'ischema ABC/ACBA.
Nòdidas peri sas màscaras de sa bidda: s'Urtzu e sos Colonganos, sunt belle e che pare a totu sas de sa Barbàgia, ma iscantant pro unas cantas calidades; a coddu, sos Colonganos, giughent ossos de animales e non sonàgios, in cara una bisera de ortigru, cugugiada de frasca de lidone e in conca peddes de margiane o de grassile. S'Urtzu, un'òmine bestidu cun peddes de sirbone, los acumpàngiat, est iscutu dae duos bardianos bestidos
totu de nieddu. Sa màscara de su Colonganu est torrada a essire a campu dae pagu tempus pro more de unos cantos istùdios antropològicos de
como e si pensat chi bèngiat dae su nùmene gregu antigu kolos (berbeghe).
S'economia
S'agricultura e su pastoriu sunt praticados cun mètodos galu antigos; peri si su terrinu est saliosu sos austesos non ant mai arriscadu de iscummìtere in custas atividades pro more peri de su discuidadu de su guvernu tzentrale.
Dae pagu tempus s'Amministratzione Comunale at dadu in cuntzessione a s'Ente de sas Forestas belle e 1000 ètaros de padente, pro l'amparare e pro lu defensare dae su tàlliu e dae sos fogos.
De mentovare peri s'àndala de sos carbonàrgios, chi s'agataiant in sa bidda fintzas a sos primos annos de su 60; sos turistas e sos pitzinnos de iscola podent bisitare sos logos in ue si praticaiat custu traballu, oramai pèrdidu.
In Austis est nàschida sa prima sienda agriturìstica sarda e a oe bi nd'at unas cantas in foras de bidda, in ue si contivigiant galu màndigos antigos, che a sa frègula istufada, genia de màndigu fatu de sìmula e cundimentadu cun bagna de petza e casu.
Persones nòdidas
Sas persones austesas de importu sunt:
La Martesana
La Martesana, Naviglio della Martesana, una via de abba chi dae s'Adda arrivada a Milano. Cherfidu dae su duca Filippo Maria visconti !1443). B'ada postu manu puru Leonardo da Vinci. Fudi importante po s'economia de Milano, po sas merces chi arrivaiana e partiana, po sos meteriales ediles, e puru po su trasportu de passizeris. Partiada dae Trezzo d'Adda e toccaiada biddas divescias: Vaprio d'Adda, Cassano d'Adda,, Inzago, Gorgonzola, Cenusco sul naviglio e ateros centros, primmu de arrivare a Milano.
Toledo (Ispagna)
Toledo est una bidda de unos 85.000 bividores posta in su tzentru de s'Ispagna, cabulogu de sa provìntzia omònima e de sa comunidade autònoma de Castìllia-La Mancha.
S'archidiòtzesi de Toledo est traditzionalmente sa prus importante de sa natzione: a s'archibìscamu de Toledo deghit titulu de Primate de Ispagna.
Ecce Homo (Martínez-Giménez)
S'Ecce Homo est una pintura murale de Elías García Martínez, artista minore ispanniolu. S'òpera s'agatat in su Santuàriu de Misericòrdia de Borja, in Ispànnia.
Sa pintura, cunsiderada de importu artìsticu modestu, est lòmpida a fama mundiale pro unu restàuru amatoriale male resèssidu de su 2012.
S'artista
Elías García Martínez (Requena, 1858 - Utiel, 1934) est istadu unu pintore e professore de arte ispanniolu. Martínez aiat comintzadu sa carriera artìstica sua in sa tzitade nadale, istudiende posca in s'Acadèmia de Bellas Artes de Valèntzia e in Bartzellona. Dae su 1894 at traballadu in Zaragoza pro sa Provincial de Bellas Artes de Zaragoza, in ue at tentu cursos de pintura ornamentale e ritratìstica finas a su 1929.
Martínez est cunsideradu un'artista minore dae sa crìtica ispetzializada: in unos cantos casos, is traballos suos comente a ritratista sunt cunsiderados discretos, traditzionales meda e privos de innovatzione; meda de sa produtzione artìstica de Martínez cunsistiat in còpias de òperas de arte antigas.
Istòria de s'òpera
S'artista aiat donadu s'òpera a sa tzitade de Borja, in ue passaiat is vacàntzias, a pustis de dd'àere pintada in duas oras a subra de una colunna a manca de s'altare de su Santuàriu de Misericòrdia. Su sugetu est ispiradu dae una pintura a ògiu de s'artista italianu Guido Renes, e dae un'intzisione, sìmile meda, de William French. In prus de chentu annos, s'òpera non fiat mai istada restaurada, e s'agataiat in un'istadu de degradu avantzadu, cun partes mannas de intònicu iscorgioladu e colores isarbolidos meda. Is nebodes de García Martínez, residentes in Zaragoza, connoschiant is cunditziones de sa pintura e fiant comintzende a chircare fundos pro unu restàuru cumpletu.
Su restàuru
In s'austu 2012 Cecilia Giménez, parrochiana de 81 annos, pintora amantiosa sena esperièntzia nen cualìfica in restàuru, pigat s'initziativa boluntària de pònnere manu a sa pintura, arruinende·dda in manera sèria. Sa noa de s'acontèssida apareit sa prima borta su 7 austu, publicada in unu blog ispanniolu chi creiat s'afriscu vìtima de un'atu de vandalismu. Su 21 de su matessi mese su cuotidianu Heraldo de Aragón at iscobertu e at isveladu s'autora de s'interventu. Dae in cue sa noa est arribbada a is cuotidianos majores ispanniolos, faghende s'òpera e su restàuru suo famados in totu su mundu.
Is mèdios de comunicatzione de totu su mundu dd'ant definidu su peus restàuru de s'istòria. Sa sennora s'est amparada narende de àere pigadu s'initziativa ca non boliat prus bìdere sa pintura in cussas cunditziones, e de àere tentu su permissu de su pàrracu; custu ùrtimu at negadu de àere permìtidu a sa fèmina de pònnere manu a sa pintura: sa parrochiana, duncas, diat àere agidu de lìbera initziativa sua.
S'assessore a sa cultura de Borja at decraradu chi «si no est recuperàbile, at a èssere ammantadu cun una fotografia de sa pintura originale». Is erederis de García Martínez ant espressadu s'intentzione de intentare unu restàuru, mancari sende intzertos chi s'òpera potzat torrare a is cunditziones originales; nointames, ddoe at opositziones mannas a su riprìstinu, ca sa fama sua at giutu a unu boom de turismu in sa bidda, cun intradas mannas a is càscias comunales. In tempus pagu meda, sa pintura arruinada est essida atratzione turìstica, bona a atràere flussos de bisitadores incuriosidos dae su fenòmenu mediàticu, chi pagant unu billete pro bìdere s'òpera. Est in prus comintzadu unu cummèrtziu ricu de ammentos e ogetos de merchandising a subra de s'òpera.
Cecilia Giménez at pedidu e otentu is deretos de autore de s'òpera, paris a su 49% de su profetu de is bìsitas. Sa fèmina at decraradu chi su balàngiu ant a andare a sa chirca pro s'atrofia musculare, maladia chi nde sufrit su fìgiu, mentras su 51% chi abarrat at a èssere donadu a una fundatzione de benefitzèntzia pro s'assistu de is sèneghes. In s'ìnteri, sa Giménez at aprofitadu de sa fama improvisa pro bèndere in eBay unas cantas pinturas suas.
Fenòmenu de Internet, artìsticu e culturale
Is retes sotziales ant agiudadu meda a portare s'òpera a lestru a sa fama: in Facebook e Twitter sunt nàschidos, in pagu tempus, grupos e pàginas dedicadas a s'òpera e a sa restauradora "sua". In sa pàgina Twitter est nàschidu su nomìngiu de s'òpera isempiada: Ecce Mono (Ecu sa martinica). Àteros nomìngios sunt: Ecce bombo, Potato Jesus, Monkey Jesus, Beast Jesus, Hedgehog Jesus. Un'imbiadu de sa BBC at iscritu chi assimìgiat a su «disinnu a pastellu de una martinica piluda meda, bestida cun una tùnica», su Daily Mail ddu paragonat a unu personàgiu de Planet of the Apes (Su praneta de is martinicas) , pro àteros assimìgiat a un'eritzu (dae in ue, su nomìngiu hedgehog).
S'acuntessimentu est istadu paragonadu fintzas a sa trama de su film Bean: The Ultimate Disaster Movie, cun riferimentu a s'iscena de s'isciùsciu, e de su "restàuru", de su retàulu de James Whistler. Àteru eventu de ammentare est Cecilia Prize, cuncursu satìricu de arte in ue faghiat a "restaurare" e espònnere sa versione digitale pròpia de Ecce Homo pro bìnchere su prèmiu Cecilia. S'artista Roberto Baserga est autore de una còpia possìbile de s'òpera ruinada.
In su 2013 su drammaturgu argentinu Rafael Spregelburd at pigadu a iscòticu su restàuru faddidu de s'Ecce Homo, pro isvilupare riflessiones a subra de sa fine de s'arte in s'òpera teatrale Furia avicola.
Crìtica artìstica
Sa crìtica ispetzializada at interpretadu s'òpera comente a una fusione de temas sacros e seculares; unu cummentadore de sa rivista Forbes at definidu su restàuru male fatu comente a «sa rapresentatzione incumprèndida, a banda de una simpre sennora, de su sarvadore suo», mentras unu giornalista de su Guardian at definidu sa Giménez una «artista iconoclasta chi at trasformadu un'òpera de perunu balore in unu capolavoru». In Change.org est istada fata una petitzione, firmada dae prus de 20.000 persones, pro mantènnere sa pintura in s'istadu atuale, definidu «una riflessione a subra de sa polìtica e sa sotziedade de su tempus nostru e una crìtica a is teorias creatzionistas».