cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тересва
Історія
Перша змінка о Тересві походить з 14. столїтя, коли приналежала румуньскым воєводом Балкови і Драґови. У року 1404 Тересва переходить до маєтку монастыря у недалекім Грушові. У 16.-18. столїтях належыть маґнатьскым родом Довхаём і Корнишеём. Од року 1919, коли Тересва была частёв Підкарпатьской Руси у рамкох Чеськословеньска, кідь накурто была резіденціёв Марамарошской жупы і у рокох 1921-1925 была окресным містом.
Ґеоґрафична полога
Містечко Тересва лежыть на втоку рівноменной рікы Тересва до рікы Тиса 10 километрів выходні од районного центра Тячово.
Екстерны одказы
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Закарпатьска область Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Украины
16. септембер
16. септембер — 259. день рока (260. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Йоанн Полянскый
Йоанн Полянскый, Jan Polański (*20. януара 1888, Баниця, Австро-Мадярщина — †6. септембра 1978, Роги (Ополске воеводство), Польща) быв лемковскый народный активиста, священник Грекокатолицкой Церкви, поет, историк и мемуариста.
Молоды рокы
Од родительох, Теодора и Марии Полянскых, достав имя Йоанн, понеже родив ся дораз по святѣ Йордану. Быв пятов дѣтинов при братови Митрови и трьох сестрах.
До школы ходив в повѣтовом мѣстѣ Горлицѣ, жив в чужом домѣ, далеко од родительох, але в науцѣ быв такый добрый, же двѣ первы класы закончив за еден рок. Третю и четверту класу уже выходив в Новом Санчу, де отворив ся интернат про дѣти з худобных родин, а по тому склав екзамен на гимназию в Саноку.
В року 1911 закончив саноцку гимназию и записав ся на науку теологии на Универзиту Яна Казимира во Львовѣ. Скоро по зачатку Первой свѣтовой войны, быв арештованый за свою «русскость» и одосланый до Талергофу, одкы го по пару мѣсяцьох мобилизовали до войска. В дорозѣ на восточный фронт во Львовѣ «стратив ся» од свого регимента, забеспечив ся у духовных власти в осправедливлѣня и вернув ся до теологичной наукы. По закончѣню богословской факулты, 19. децембра 1916 быв высвяченый в Старом Самборѣ епископом Станиславовской диецезии Григорием Хомишином, в целибату.
Священнича служба
В роках 1916-1918 служив викарьом в Тулиголовах, пак в Смолнику за 16 рокы: викарием (1918-1922) и парохом (1922-1935).
В року 1935 быв менованый канцлером и референтом Курии новоствореной Апостолской Администрации Лемковины (ААЛ) зоз сѣдлиском в Римановѣ. Од януара 1936 быв и парохом Врублика Крулевского, котрый лежить в сосѣдствѣ. В марцу-юлию того ж року, по наглой смерти Администратора ААЛ Василя Масцюха, дочасно повнив тоту функцию.
Выступовав против ширѣня украинского руху межи Русинами, зашто в часѣ нацистичной окупации быв веце раз молестованый гестапом, наконець быв арештованый и интернованый в лаграх Ясло и Келце (1941-1945). З лагра выслободив ся в марцу 1945 и вернув ся до Врублика Крулевского. Але служив там лем даколько мѣсяци, а быв посланый за викаря до Чирной на Лемковинѣ. В концю рока 1945 од примаса Августа Глонда зыскав право одправляти богослужбу в латинском обрядѣ и од януара 1946 служив в розличных локалитах римокатолицкой Вроцлавской Апостолской Администрации. Одколи до Шлезии были переселены выгнанцѣ з Лемковины, зачав про них служити и в восточном обрядѣ. За то быв перенесеный до ополской диецезии, в цѣлком польске окружѣня, де быв викарьом в трьох фарностях, а од року 1953 викарьом, а пак фарарьом в Рогах в повѣтѣ Немодлин, де зоставав до конця живота.
Народностна робота на выгнаню
По року 1957 о. Йоанн Полянскый, перебываючый в одорваню од лемковского сполоченства, активизовав ся в народностной роботѣ. Контактовав з лемковсков диаспоров, организовав зобраня депортованых в операции Висла. Написав Историю Лемковины, котру опубликовав в США в року 1969 под псевдонимом И. Ф. Лемкин. Написав тыж по польскы мемуары Ostatnia spowiedź kapłana и Ciernista droga kapłana.
Референции
Катеґорія:Русиньскы церьковны дїятелї Катеґорія:Русиньскы історіци Катеґорія:Апостолска Администрация Лемковины
31. марец
31. марец — 90. день рока (91. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Край Гавлеборг
Гавлеборг - Повна назва — Край Гавлеборг (Gävleborgs län). Головне місто - Гавле (Gävle). офiциална лiтера регiона "X". офiцiaлнi код крайу "21".
Локачиньскый район
Локачиньскый район (укр. Локачинський район) є район на Українї у Волиньскій области. Мать розлогу 712 км² і 23 010 жытелїв. Центер - селище Локачі.
Катеґорія:Локачиньскый район Катеґорія:Районы Волиньской области
Подолія
Подолія (Поділля, Podillia; Подо́лье, Podolje; Podole) — історічный край, котрий ся находить на середо-западі сучасной Україны. Захоплює сучасны области Україны — передовшыткым Хмельницьку область і Віницьку область, айбо Тернопільску область, Одеску область, Жытомирьску область, Черкаску область, Кіровоградьску область і Київску область, таксамо і часть Молдавії - (Приднестровя).
Найвысший пункт Подолії досягує лем 361  метрів н. м. Через Подолію протікають вызначны  европскы рікы — Днестер і Южный  Буг. Найвекшы міста Подолії суть Камянець-Подольскый — історічный центер, Віниця, Хмельницькый, Бар, Могилів-Подольскый, Ямполь або Балта.
Нижня Олшава
Нижня Олшава (по ) є село на Словеньску в окресї Стропков.
1302
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Петеївцї
Петеївцї (по ) было село на Словеньску в окресї Стропков.
Волошкы
Волошкы (Волошки) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 573 (2001).
Історія
Заложене у 1590 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Бендиго
Бендиго Bendigo /ˈbɛndɪɡoʊ/ — город  на югу Австралии, четвертый найвекшый город штата Виктория и другый найвекшый финансовый центер штата по Мелбурну. Обывательох города называють бендигонцями, Bendigonians.
Полога
Бендиго лежить в географичном центрѣ штата Виктория, оддалене о 150 км на сѣверозапад од Мелбурна, главного города штата Виктория и о 188 км на юговосток од мѣстечка Свон Гилл на сѣверной граници штата.
История
Бендиго достав свою назву од потока Бендиго, зась поток — од мѣстного пастуха Виллиама Абеднего Томпсона на прозывку «Бендиго», котрый быв найлѣпшый английскый пястьовый борець. Осада Бендиго стала ся прудко ростучым городом од 1850-х рокох по объявлѣню золота на тых землях. Од року 1851 ту добыли 780 000 килограм золота. В зачатку 20. ст город зажив економичный упадок, але по свѣтовых войнах зачав ся рост, котрый держить доднесь.
Днешность
Туристика е найвекшый конарь економики днешного Бендига. Дашым конарьом е комерчный и финансовый: в городѣ фунгуе акциова биржа Bendigo Stock Exchange (BSX), основана еще в року 1860, централа банка Bendigo Bank. Промысел представлять велика зливарня Keech Castings, што продукуе машины про банництво, выробкы про желѣзницю и иншу зливарску продукцию; гумарня Motherson Elastomers; оборонна компания Thales Australia, фабрика Australia Defence Apparel, што продукуе униформы про войско и полицию, непрострѣлны лайбикы; биотехнологична компания Intervet на выробу вакцин. Продовжать ся долованя золота, теперь уже на векшых глубинах.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Австралии
Бачка (окрес Требішов)
Бачка, Bačka,  Bacska — село, в окресѣ Требишов, Кошицкого края, Словакии. Обывательство переважно мадярске (96 %).
История
Перва упоминка о селѣ походить з року 1214, належало немешскому роду Бочкай аж до року 1660. Урядна назва Bacska  хоснована од року 1808, до жупы Земплин село зачленено в року 1881.
В року 1900 в селѣ жили 642 обывателѣ мадярской народности. Поштовый уряд находив ся на желѣзничной штации.
По роспадѣ Австро-Мадярщины вошло до новоствореной Чехословакии, але в роках 1938–1944 было село зась в Мадярском кральовствѣ.
Памятникы
В селѣ находить ся римокатолицкый костел з добы Арпадовцьох, котра веце разы была реконштруована, а в сучасности ся хоснуе тыж грекокатоликами.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Словакии
Вудс Гоул, Массачузетс
Вудс Гоул, Woods Hole, — штатистична локалита  census-designated place (CDP), котра не мать властный административный статус, входить в мѣстечко Фалмес. Лежить на крайном югозападном кончику полуострова Кейп Код.
Обывательство
Подля списованя з року 2010 Вудс Гоул мав 781 обывателя. Середный рочный приход на обывателя — $30 752; ниже линии худобности жиють 5,3% обывательства.
Научны инштитуции
В локалитѣ суть розмѣщены знамы инштитуции, звязаны з выгледованьом моря:
Образовны инштитуции
Вудс Гоул належить до образовного округа Фалмес, котрый мать свою середну школу, Falmouth High School. Але окрем того од року 1913 фунгуе шпециална школа Woods Hole School, котра мать неофициалну назву Дѣточа Школа Наук Children's School of Science (CSS), де на вакациях и в позашколный час працовници научных инштитуций Вудс Гоула учать дѣтей з ориентациов на научны выгледованя и обсервацию природы. Будинок школы од року 1982 е в регистрѣ историчных памяток США.
Референции
Катеґорія:Населены пункты США
Росія
Росія (Россия), офіціалнов назвов Російска федерація (Российская Федерация) — є з розлогов 17 098 246 км² найвекша країна на світї. Загорнює значну часть выходной Европы і цілу северну Азію (Сібірія). З чіслом 144,6 міліонів жытелїв є Російска федерація девята найлюднатїша країна на світї. Густота залюднїня — 8,4/км². Головне місто Росії є Москва.
Референції
Катеґорія:Державы Азии Катеґорія:Країны Европы  Катеґорія:Країны Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1991
Бучач
Полога
Лежить на рѣцѣ Стрипа, притоку Днѣстра, оддалене на юг од областного центра о 72 км.
История
Перва исторична упоминка походить з року 1397. В року 1515 Бучач достав магдебургске право. В септембрѣ 1648 Бучач заяли козакы Б. Хмельницкого, спалили мѣсто и забили Еврейох, котры не устигли утечи, а пак од року 1672 (Бучачскый мир) мѣсто было в руках Османох до року 1683, коли го вернула Рѣчь Посполита. В року 1772, при первом роздѣлѣ Польщи переходить под владу Австрийской империи. В роках 1919–1939 под владов Польщѣ, пак УССР. В августѣ-септембрѣ 1920 накурто Бучач взяла Червена Армада и установила совѣтску владу.
Герб
Пятьраменный крест на гербѣ — родовый знак Бучацкых, Творовскых, а пак Потоцкых, поступных властникох Бучача. Герб быв даный в року 1515 въедно з магдебургскым правом. Герб ся модификовав в розличны периоды, але его главным елементом все зоставав пятьременный крест.
Камерна музика
Ка́мерна му́зика, од camera комната — музика про меншый колектив музикантох, инштрументална и/або вокална: соло, дует, трио, квартет, квинтет и т.п.
Референции
Катеґорія:Класична музика Катеґорія:Музична терминология
Край Халланд
Халланд - Повна назва — Край Халланд (Hallands län). Головне місто - Халмштад (Halmstad). офiциална лiтера регiона "N". офiцiaлнi код крайу "13".
Халланд
16. фебруар
16. фебруар — 47. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
Сен-Жерменскый договор (1919, малый)
Малый сен-жерменскый договор — договор меджи державами побѣдницями в Первой свѣтовой войнѣ и Чехословакиев, подписаный едночасно зоз великым договором (19190910), на уточнѣня статей 53 и 57 основного договора, котры накладовали повинности на Чехословакию.
Текст договора опубликованый в зберцѣ законох Чехословацкой републикы яко закон ч. 508/1921.
Референции
Катеґорія:Історія Европы Катеґорія:История Чехословакии Катеґорія:Мировы договоры Катеґорія:История Подкарпатской Руси
Ольшавцї
Ольшавцї (по ) є село в окресї Бардеёв в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Ягнятник бородатый
Ягнятник бородатый (Gypaetus barbatus) є великый (95 - 125 цм) хищ з родины ястрябовых, єдиный представитель роду Gypaetus. Наверьху є тмавый, спід тїла є помаранчовый, голова є лем мягко опірена, выразны суть і ёго чорны бородкы. Гнїздить на скалах у высокых горах на теріторії южной Европы, Африкы, Індії і Тібету, шторік кладе 1 - 2 яйця. Популація є резідентна. Ягнятник бородатый быв успішно реінтродукованый тыж до Алп, але і наперек тому іщі все належыть міджі найрідкішы хиюі Европы. Тыж як другы супы ся жывить здохлинами, способный є притім роспучіти і дуже тверды кости.
Жывотне середовища
У Швайцарії жыє в масіві Берньскых Алп. Може го відїти тыж у Франції, на Корзіцї і Піренеях. У французькых Алпах быв знову репродукованый до природы, з котрой ся стратив на початку 20. стороча. Послїднї оріґіналны екземпларї были реґістрованы в Гаутес-Алпес і народнім парку Мерсантору в роцї 1935[1].
Способ обжывы
Ягнятник бородатый ся жывить переважно костями, котры розбивать так, же їх охабить впасти на скалу. Дале тыж конзумує вшыткы шляхы і хрупкы. Дякуючі метаболізму і силї жалудковых щав годен добыти вшыткы протеіны, тукы і мінералы з той шпеціалной стравы.
Ягнятник мать зато перезывку "розбивач костей" або "чістич алпскых лук".
1301
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Сен-Жерменскый договор (вызнамы)
Сен-Жерменскый договор — понятя, котре може означовати два звязаны договоры, подписаны в Сен-Жермен-ан-Ле 10. септембра 1919:
Иван Ковач (композитор)
И́ван Ко́вач, * 1. август 1937, Руски Керестур, Войводина – 18. апрѣль 1992, Новый Сад, Сербия) — композитор, педагог, сын Михала Ковача, писателя, сполоченскый и културный дѣятель меджи Русинами Войводины.
Биография
Закончив гимназию и оддѣлѣня клавира музичной школы Исидор Баич в Новом Садѣ, пак на Београдской музичной академии штудовав клавир и композицию и дипломовав в року 1969 з фахом композитора. Уже и в часѣ штудий працовав в Радию Нови Сад, а по штудиях быв выбраный за музичного редактора; быв директором музичной школы Исидор Баич, доцентом и деканом музичного оддѣлѣня Академии Умѣня в Новом Садѣ. В року 1986 быв выбраный на секретаря Предсѣдательства Союза композиторох Югославии.
Творба
Творчым идеям Ивана Ковача найближа камерна музика. Про камерный гусльовый оркестер написав: Концерт, Serenadu bukoliku (1971), Прелудию, вариации и фугу (з хором, клавиром и бубноритмичныма инштрументами, 1976) и Funerailles. З камерных композиций тыж треба спомянути сонаты про гобой и клавир (1967-1972), гуслѣ и клавир (1978), Sonatu-torzo про кларинет и клавир (1974), Три смутны пьесы про виолончело и клавир, Смыковый квартет (1973). Значну часть творчости придѣлив клавиру: Прелудия и фуга, Суита, Sonata (hommage à I. Kassowic) (1971), Toccata quasi una sonata, Вариации и фуга на два клавиры. Композиции про оркестер: Симфония (1969) и Клавирный концерт и оратория Бороню, котры достали награды на конкурзу з нагоды юбилея Билечанкы (1980). Иван Ковач быв и автор великого числа соло спѣванок, хоровых композиций, дѣточой и сценичной музикы (ай про фестивалы Червена ружа и Червене пупче), а тыж быв музичный критик и публициста.
Референции
Катеґорія:Композіторы і музиканты Катеґорія:Педаґоґы
Кругель
Кругель (Кругель) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 240 (2001).
Історія
Заложене у 1595 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Край Ємтланд
Ємтланд - Повна назва — Край ємтланд (Jämtlands län). Головне місто - Eстерсунд (Östersund). офiциална лiтера регiона "Z". офiцiaлнi код крайу "23".
ємтланд
1300
Умерли
Катеґорія:Рокы
4. апріль
4. апріль — 94. день рока (95. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Хуст
Хуст є місто на Українї, положене в области Підкарпатьской Руси (днешня Закарпатьска область), де ся збігають рікы Рíка тай Тиса, коло 10 км северно од граніцї з Румуніов. Город мать днесь приближно 32 тісяч обывателїв.
Перше писемне спомянутя о населїню є з рока 1329, коли Хуст дістав прівілеґія міста. До рока 1919 належав тот варош до Австрії-Угорьска, Тріаноньскый договор придїлив місто нововыниклому Чеськословеньску.
По першій віденьскій арбітражі в роцї 1938 ся стало головным містом Підкарпатьской Руси, в марці 1939 было і з остатком Підкарпатьской Руси припоєне до Мадярска, по скінчіню 2. світовой войны пак до Совєтьского союза.
Референції
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Закарпатьска область
Воля (Ковельскый район)
Катеґорія:Села Волиньской области
Парфенон
Парфенон (давн. гр. Παρθενών) є давный грецькый храм на афінськум Акрополю в Греції в честь богыні Афіны, покровителькы сього вароша. Будованя ся зачало в році 447 до н. е., на вершині моци Афінської державы, а кончило ся в 438 до н. е. (декорація ся продовжала до 432 до н. е.).
Держит ся за майважну всокочену будову класичної Греції и єдну з майважных будов світа, символ афінської демократії и западної цивілізації. Для тодышньых афінян Парфенон быв на самый перед символ побіды над персами и удвдяков богам за сесю побіду.
Парфенон замінив май давный храм Афіны, розваленый перськов навалов 480 р. до н. е. Як инші грецькі храмы, служив ай як кінчтарь. На кунцьови VI. сторуча Парфенон ся став християнськов церьковльов Дівы Марії. Май пак у османську добу, в XV. сторучу, став ся з нього мечет. 26. сектембра 1687 османська муніція в храмі ся запалила в часі убсады Акрополя венеціянами. Сесь выбух силно порушив будову и єї скулптуры. Дакотрі парфенонські скулптуры ся теперь находят в Брітанському музею в Лондоні. В році 1975 ся зачала масштабна реставрація Парфенона.
Катеґорія:Старовіка Греция Катеґорія:Грецька архітектура
Вілаєт
Вілає́т (vilâyet, з ولاية — область, провінція) — основна адміністратівна єдиніця в даякых країнах Северной Африкы, Середнёй Азії, Близкого тай Середнёго Выходу.
Луцькый район (1940—2020)
Луцькый район (Луцький район) — є бывшый район в Українї у Волиньскій области. Мать розлогу 973 км² і 66 002 жытелїв. Центер — м. Луцьк.
Референції
Катеґорія:Луцькый район Катеґорія:Бывшы районы Волиньской области
Край Ёнгчёпинг
Ёнгчёпинг - Повна назва — Край Ёнгчёпинг (Jönköpings län). Головне місто - Ёнгчёпинг (Jönköping). офiциална лiтера регiона "F". офiцiaлнi код крайу "06".
Катеґорія:Административны части Швеции
Ястрябовы
Ястрябовы (Accipitridae) є єдна з двох головных родин ряду хищів (Accipitriformes). Тота ґрупа загорнює много знамых птахів як ястряб, орел, суп ітд. Про тоту родину є тіпічна нормално вывинута верьхня челюсть (без субтерміналного зуба) і з мало опіренов хвостовов жлязов. Належыть гев веце як 200 хищів, што суть мінімално дві третины зо вшыткых.
Референції
Катеґорія:Ястрябовы
Потокы
Потокы (по ) є село на Словеньску в окресї Стропков.
Швыдкость
Швыдкость є характерістіка руху, котра нам передавать, якым способом ся мінить полога тїлеса (матеріалного пункту) в часї.
Швыдкость є векторова фізікална величіна, бо становлюе як великость зміны, так і єй напрям.
Катеґорія:Физикалны величины
Александр Пушкин
Александр Серґеєвич Пушкин (російскы: Александр Сергеевич Пушкин; 26. мая / 6. юна 1799, Москва – 29. януара / 10. фебруара 1837, Петроград) — росийскый поет, прозаик і драматик. Быват признаваный за закладателя модерной росийской литературы.
Жывот
Походив зо старого шляхтичного роду. Штудовав в Царьскім Селї на ліцеї про шляхтїцїв. Пушкін ся політічно анґажовав (сімпатізовав з декабрістами). Быв членом сполку Зелена лампа і Арзамас. Року 1820 одышов до выгнанства до южной Росії і в року 1823 до Одесы. В року 1825 му дозволили ся вернути і він одышов до Москвы де засновав часопис Московский Вестник. Року 1831 ся переселив до Петрограду де ся оженив з Наталіёв Николаёвнов Ґончаровов. Того самого року ся став урядником міністерства загранічных дїл.
Дня 8. фебруара 1837 ся Пушкін стрїтив в бої з піштолями з миленькым своёй жены і пізнїшым французькым діпломатом Ґеорґесом д'Антгесом. Тот быв швыдкішый і стрїлив Пушкіна до бріха. В страшных муках го привезли домів, де царїв особный лїкарь проголосив ёго статус за безнадїйный. Вмер о два днї пізнїше. О ёго родину ся постарав з дожывотнов рентов царь.
Референції
Катеґорія:Поеты Катеґорія:Російскы писателї Катеґорія:Русскоязычны писателе Катеґорія:Русскоязычны поеты Катеґорія:Поеты России
1299
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Тямте нас!
Тямте нас! - збірка поезії од Володимира Тан­чин­ця. Выдана была в роцї 2002.
Одказы
https://web.archive.org/web/20110115023026/http://www.rusyn.com.ua/?rl=news2&arch=0&num=2
Катеґорія:Русиньска література
Любешівскый район
Любешівскый район (укр. Любешівський район) є район на Українї у Волиньскій области. Мать розлогу 1450 км² і 35 931 жытелїв. Центер - селище Любешів.
Камянець-Подольскый
Камянець-Подольскый (Кам'янець-Подільський) є місто в Україні у Подолії, сучасна Хмельницька область. Находить ся на берегах ріки Смотрич, 102 км по штрасi і 106 км по желізному путёви oд Хмельницького. Жыє тамкы 103 036 жытелїв. Перше ся споминать у 1374 роцї.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Хмельницька область
Рудолф Ерих Распе
Рудолф Ерих Распе, Rudolf Erich Raspe, *28. марец 1736, земля Ганновер, днесь Нижня Саксония – † 16. новембер 1794, Макросс при Килларни, грофство Керри, Ирландия — ученый, библиотекарь, писатель, автор книгы о пригодах барона Мюнхаузена.
Референции
Катеґорія:Англоязычны писателе Катеґорія:Німецкоязычны писателе Катеґорія:Приповѣдкарѣ
Миро
Миро, τό μύρον благовонна масть — назва субстанции, хоснованой Христиансков Церквов в тайнѣ миропомазаня.
Зложѣня мира
На зачатку таков субстанциов быв самый чистый ростлинный олай. Од VI. стороча на Востоку ку олайови зачали примѣшовати балзамы и ароматичны материи. Такого зложѣня миро хоснують и на Западѣ, ани не знати од як давна. В XVI. сторочу Испанцѣ привезли до Европы из Индии новый, екстра пахучый балзам, котрый папы Павел III. и Пий IV. дозволили примѣшовати ку олаю намѣсто балзама палестинского при зготовлѣню мира. В року 1726 в России в миро додавали 27 субстанций. В року 1897 — 31 субстанцию. У католикох миро зложене зоз двох части — олай и перуанскый балзам.
16. януар
16. януар — 16. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
Миро
Зложѣня мира
В Русской Православной Церкви в сучасности миро мать около 40 зложок.
Зготовлѣня мира
Процес зготовлѣня мира и його освячѣня мать строгы правила, котры ся одличують в розличных Церквах. Освячовати миро можуть лем епископы, або и прямо найвысша особа в Церкви.
Тиса
Тиса (Тіса, Tisza) є ріка у середній Европі. Прамінить у карпатьскых горах на землёх сучасной Україны. Свою путь закінчує втоком до рікы Дунай у сучасній Сербії як ёго найдовшый лївый приток. Окрім Україны і Сербії Тіса тече через Румуньско, Словеньско і Мадярьско.
Катеґорія:Рікы подля алфавиту Катеґорія:Рікы Словакии Катеґорія:Рікы што зачінають на русиньскых землях Катеґорія:Рікы Україны Катеґорія:Рікы Мадярщины Катеґорія:Рікы Румынии Катеґорія:Рікы Сербии Катеґорія:Рікы Европы
1298
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Кембріджска універзіта
Кембріджска універзіта (University of Cambridge) — єдна з найстаршых, найвекшых і найвеце престіжных універзіт в Великобританії. Резіденція - мїсто Кембрідж.
Факулты и інштитуты
Подля актуалной штруктуры на универзитѣ суть 6 факулт
Одказы
Катеґорія:Высокы школы Великобритании
Осіков
Осіков (по ) є село в окресї Бардеёв в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
5. апріль
5. апріль — 95. день рока (96. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Сумы
Сумы (Суми) є місто в Українї. Має 273 960 жытелїв. Ся находить в севернїй части Україны на Слобожанщінї. Адмінiстратівный центер Сумского района. Перше ся споминать у 1652 році.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Сумска область
Володимир Танчинець
Володимир Танчинець (*31. октобер 1956, Широкый Луг Тячовского района Закарпатской области — †23. марца 2016 — русинскый писатель.
Биография
Походив з учительской родины. Отець му учив историю, а мати — математику. В родном селѣ выходив основну школу, а середню освѣту достав у Тячовѣ. По двох роках шоровой военчины в совѣтском войску працовав на розличных роботах, пак од року 1978 одышов служити до милиции. Добыв освѣту на Высшой школѣ милиции и достав диплому шпециалисты высшой квалификации. В року 1995 закончив роботу в милиции яко майор и одышов до пензии.
Творба
В року 2002 выдав свою перву поетичну збѣрку под назвов Тямте нас!. Дебютна Танчинцьова книжочка выволала бурну реакцию в домашной и заграничной пресѣ (Мукачово, Ужгород, Будапешт), кулминация пришла з Пряшова, де на критику од академика Миколы Мушинкы аргументовано реаговав доцент, кандидат наук Мирон Сисак, же «в конфрон­тации з поетом академикы не мають шансу: выстрадане слово поета не переважать тоны купленых публикаций!»
Танчинець по собѣ зохабив лем двѣ збѣркы. Спомянуту Тямте нас! (2002) и Русине, віруй! (2010). Як пише его выдаватель, думав и на третю, котра мала быти збѣрков поезии и куртой прозы, но тяжка хворота не дала му книжку докончити.
Референции
Катеґорія:Русиньскы писателї Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Русиньскы умелцї
Ґедиміновичі
Ґедиміновичі (Ґедиміновцї) — літовська великокнязьска дінастія, яка пановала у Великокнязївстві Літовськым у 14.-16. столїтю. Была заснована літовськым великокнязём Ґедимінасом (1275–1341).
Катеґорія:Пановницкы роды Катеґорія:Середновік
Европска унія
Европска унія як інтеґрачный цілок мать основны роздїлы кідь порівнаме з міджінародныма орґанізаціями, зато є Европска унія шпеціфічнов орґанізаціов, котра стоїть в певнім сенсї над членьскыма штатами, котры на ню перенесли дакотры свої права.
Катеґорія:Европска унія
Список стран Европской унії
Країны які вышли с Европской унії:
Швеція
Швеція — штат на северї Европы. Повна назва — Шведьске кралёвство, Konungariket Sverige. Краль Karl XVI Gustaf. Швецiя є членом Европской унії од року 1995. Офіціалный язык — шведскый язык (Det svenska språket).
Землепис
Гранічіть з Норьском на западї і Фіньском на северовыходї. На выходї Швеції лежыть Балтіцьке море. Головне місто Штокголм.
Велику часть країны покрывають лїсы і гірска дичіна. Густота жытельства є низка, векшына є концентрована в містьскых областях.
Обывательство
В початку року 2018 в Швеції жыє над 10 милионів обывателїв. Густота залюднѣня — 22/км².
Три найвекшы міста в Швеції суть:
Популація Шведского Краловства 10 120 242.
Адміністратівне дїлїня
Шведске Кральовство ся дїлить на 21 край, 13 з ніх є регіоны.
Референції
Катеґорія:Европска унія Швеція Катеґорія:Країны Европы Катеґорія:Швеция
Кральовство Югославия
Кральовство Югославия, Краљевина Југославија,  Kraljevina Jugoslavija, бесѣдно Перва Югославия — держава  в сѣверозападной части Балканского полуострова, котра екзистовала в роках 1929–1941 de facto, а формално аж до року 1945, на територии теперѣшных Словении, Хорватии, Сербии, Чорной Горы, Боснии и Герцеговины ай Македонии.
История
По поражцѣ и роспадѣ Австро-Мадярщины наслѣдком Первой свѣтовой войны взникло Кральовство Сербох, Хорватох и Словенцьох (1918–1929), котре вшак мало великы тяжкости и не годно было звладати конфликты интересох своих народностей. Хорваты хотѣли были федеративну штруктуру, котра бы зважала на рознородность традиций, тогды як Сербы были за унитарну державу, котра бы зъединила свое пестре обывательство в еден монолит. Конштитуция з року 1921 установила высокоцентрализовану державу под владов сербской династии Караджорджевичох, але тото не задоволило иншы народности.
Майже десять рокы тягли ся остры партийны зражкы, аж наконець, 6. януара 1929 краль Александер I. Караджорджевич зрушив конштитуцию, роспустив Скупщину, яко збыточных «посредникох меджи кральом и народом», а 3. октобра 1929 Кральовство Сербох, Хорватох и Словенцьох было прейменоване на Кральовство Югославия. 3. септембра 1931 краль даровав нову конштитуцию, котра установльовала неограничену владу монарха и двохкоморне Народне представительство, во выберанках до него могли ся зучастнити лем такы партии, што мали представительство по цѣлому кральовству. В року 1931 ку выберанкам была допущена лем една партия — Югославянска радикална селянска демокрация (од 1933 — Югославянска национална партия). Опозична Селянско-демократична коалиция 7. новембра 1932 прияла Загребскы пунктуации з домаганьом федерализации державы и гаранции ровноправности про вшиткы народности кральовства.
Под выглашеным геслом «еден народ, еден краль, една держава», была кральовство роздѣлене на девять области (бановин), але их границѣ нароком перекройовали границѣ традичных историчных регионох, а тот единый народ — мали быти Югославы намѣсто Сербох, Хорватох и Словенцьох. Економичны проблемы были в даякой мѣрѣ звязаны з историчныма и народностныма. Сѣверны области были ориентованы на Австро-Мадярщину, а инде транспортны линии ай економика ся контроловала великыма европскыма державами; в резултатѣ мѣстны потребы нигда не были задоволены. Модернизация економикы ся ограничила переважно сѣвером, створивши глубокы регионалны роздѣлы в продуктивности и уровню живота. Ку зачатку войны, в року 1941 Югославия все ещи была бѣдным и переважно сельскым штатом, в котором понад 3/4 економично активного обывательства были затруднены в земледѣлствѣ. Уровень породности был едным з найвысшых в Европѣ, а уровень неграмотности во векшинѣ сельскых районох — понад 60 проценты. Ани една з проб примирити конфликты не помогла, аж покля ся в року 1939 лидеры Сербох и Хорватох не догварили створити окрему префектуру, котра злучовала хорватскы територии под едным органом влады з даяков мѣров автономии. Але зачавша ся война и окупация поклали конець Кральовству Югославия и не дозволили видѣти, ци было тото урегулованя достаточне.
Референции
Катеґорія:Бывшы штаты
Сістема Коле
Сістема Коле ото шахматный дебют, якый дає білым стабілну бавку, основна го суть у кріпкому пішаковому центрови, зачинат ся ходами d4 d5, Kf3 Kf6, e3.
Катеґорія:Шахы
1297
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Витамин
Витамины, од vita живот, суть низкомолекуларны субстанции органичной природы, котры не суть будовным материалом, ани жерелом енергии, але суть незамѣнимо потребны организму про нормалный метаболизм и фунгованя. Витамины суть потребны в мизерных кельостях в поровнаню з основныма выживныма субстанциями (бѣлковинами, туками, сахаридами) и солями.
Роль в организмѣ
Многы витамины суть предходниками коензимох, в зложѣню котрых беруть участь в розличных ферментативных реакциях. Чоловѣк и животины не синтезують витамины, або синтезують недоста и зато мусять их достати звонка. Первожерелами витаминох суть обычайно ростлины. Дакотры витамины творять ся микрофлоров черев. Довгодоба выжива потравинами, збавлеными витаминох, выволать хвороту (гиповитаминоза або авитаминоза).
Продукция витаминох
Многы витамины ся хоснують яко лѣкы, а выробляють ся хемичнов або микробиологичнов синтезов. Основны витамины суть:
Референции
Катеґорія:Витамины Катеґорія:Біолоґія
Любомльскый район
Любомльскый район (укр. Любомльський район) є район на Українї у Волиньскій области. Мать розлогу 1481 км² і 39 867 жытелїв. Центер - місто Любомль.
Катеґорія:Любомльскый район Катеґорія:Районы Волиньской области
Югославия (вызнамы)
Югославия, циже «Земля южных славянох», може означовати обще понятя вшиткых територий, заселеных южныма славянами, котры суть на Балканскум полуостровѣ, або дакотры заниклы федеративны штаты на тых териториях.
Русине, віруй!
Русине, віруй! - збірка поезії од Володимира Тан­чин­ця. Выдана была в роцї 2010.
Югославия (вызнамы)
Федерации Югославии
Три реалны федерации носили назву Югославия, але в часѣ Другой свѣтовой войны была тыж выголошена провизорна
См. тыж
Катеґорія:Бывшы штаты
Русине, віруй!
Одказы
https://web.archive.org/web/20110115023026/http://www.rusyn.com.ua/?rl=news2&arch=0&num=2
Катеґорія:Русиньска література
Части речі
Части речі — основне дїлїня слов; суть то великы ґрупы слов, здруженых сполочным ґраматічным значінём і ёго формалных признаків.
Царю небесный
Царю небесный, Βασιλεῦ Οὐράνιε — курта молитва  Христианской Церкви восточного обряда, обернена ку Святому Духу, часть ранной молитвы христиана.
В той молитвѣ ся обертаеме ку Святому Духу, третьой особѣ Святой Тройцѣ. Царь небесный, Утѣшитель, Дух истины, Сокровище благых (комора добра), Податель жизни — суть то вшитко ословлѣня Святого Духа, котрый е всягды и наповнять вшитко, без чого не было бы живота духовного, святого и вѣчного. Зоз словами «прииди и вселися в ны» христиане просять, обы Дух Святый наповнив тыж их. Обычайно тота молитва ку Святому Духу ся читать рано и перед всякым важным дѣлом.
Будин
Будин, Buda — середновѣкый главный город Мадярского кралевства, а од року 1873 —  западна часть главного города Будапешт, положена на высоком правом березѣ Дуная. Будин зоставать историчнов назвов, в сучасности правобережна часть Будапешта называть ся Буда и творить третину цѣлой плохы Будапешта. Ту находить ся Будинскый замок, давне сѣдлиско мадярскых кральох.
История
В 1–5. ст. на мѣстѣ сѣверной части днешной Буды, в Старой Будѣ, Óbuda (III. округ Будапешта), быв римскый город Аквинкум,  Aquincum, названый так од термалных купельох, што там были.
Подля гипотезы Якоба Руппа, мадярского архиваря и нумизматика, выкладеной в року 1868 в его роботѣ Buda-Pest és környékének helyrajzi története, назва Аквинкум походить од Буда, а точнѣйше од Вóда, што в славянскых языках значить воду, а по мадярскы „víz”.
Тоту гипотезу потверджать и середновѣка Пѣсень о Нибелунгох, де город вождя Гунох Аттилы споминать ся як Етелбург, Ецелбург (Etelburg, Eczelburg). Можне, же тота назва не лем захранила имя Аттилы, по нѣмецкы Etzel, але дашто зовсѣм инше. Турецке слово етел означать таксамо в славянскых языках воду, а по мадярскы „víz”! А територия Гунох, котра, подля векшины днешных историкох, была положена межи Днѣпром и Дунаем называла ся Етелкузу, а в днешной мадярчинѣ Etelköz, або «медживодя».
В року 1243 на горѣ, што ся тогды звала Пештска Нова гора, а теперь зве ся Замкова гора, Várhegy, зачали ставбу Будинского замка. Очекованый в року 1246 новый монголскый впад прискорив выставбу.
В листинѣ краля Бейлы IV. з року 1255 Будин уже спомянутый, як выставленый замок.
Од 15. ст. став ся Будинскый замок сѣдлиском мадярскых кральох.
Днешна Буда
Днешна Буда, часть Будапешта, положена на мѣстѣ даколишного Будина, складать ся з шѣстьох части, кажда з котрых мать свою самоуправу и свого городского голову, або бургомистра, polgármester.
Референции
Катеґорія:Середновік Катеґорія:Мадярске кральовство
1606
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Алжбета I. Анґліцька
Алжбета I. Анґліцька (Elizabeth I; 7. септембра 1533 — 24. марца 1603) — была кралёвнов Анґліцька і Ірьска од 17. новембра 1558 аж до своёй смерти. Была пятов і остатнёв пановницёв з роду Тудорівцїв і дївков Генріха VIII. і ёго другой жены Анны Болейновой. На трон наступила по смерти своёй невластной сестры Марії за котрой владнутя была про підозрїня з підпоры протестантьского повстаня скоро єден рік увязнена.
Катеґорія:Пановници
Песник для маковецкой руской детви
Песник для маковецкой руской детви - збірка поезії написана Александром Павловічом. Выдана была в роцї 1860.
Ё
Ё є буква кіріліцї, котра ся хоснує в русиньскім (девята буква) і (сема буква) в білорусьскім, російскім і дунганьскім алфавітах.
Список штатів, в котрых анґліцькый язык офіціалный ці бесїдный
Список суверенных штатів в котрых анґліцькый язык — офіціалный або бесїдный.
Малта
Малта (Repubblika ta' Malta) — островный штат належаючій в южній Европі. Головне місто є Валетта. Офіціална мена є Евро. Малта є членом Европской унії од року 2004. Популація — 0,45 міліонів жытелїв; густота популації — 1306/км². Теріторія — 316 км². B Малтe є офіціална мена Евро.
Катеґорія:Країны Европы Катеґорія:Европска унія Катеґорія:Країны Катеґорія:Державы Сполоченства Народох Катеґорія:Островны штаты
1296
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Софія
Софія є головным і найвекшым містом Булгарії з 1.26 міль. жытелями.
Катеґорія:Головны міста Катеґорія:Міста Европы Катеґорія:Міста Катеґорія:Болгария
Воля-Ковельська
Воля-Ковельська (Воля-Ковельська) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 792 (2001).
Історія
Заложене у 1551 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Салник
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 17 жытелїв (43,6%).
Венец стихотворений
Венец стихотворений - зборник поезії написаный Александром Павловічом. Выданый быв аж по авторовій смерти в роцї 1920.
Катеґорія:Русиньска література
Бердяньск
Бердяньск (Бердянськ) є місто в Українї, Запорізька область. Жыє тамкы 120 224 жытелїв. Перше ся споминать у 1827 роцї.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Запорізька область Катеґорія:Населены пункты Украины
Середоморя
Середомо́ря, Cuenca del Mediterráneo,  Bassin méditerranéen,  Bacino del Mediterraneo,   Akdeniz Havzası,  אגן הים התיכון,  حوض البحر الأبيض المتوسط — историчный и землеписный регион, якый загорнюе землѣ в басейнѣ Середоземного моря. Середоземне море было колысков мореплаваня, ту взникли, сполужили, активно торговали и вымѣньовали культурны досягнутя найдавнѣйшы цивилизации (Старовікый Египет, Фениция, Старовіка Греция тай иншы. По завойованю цѣлого Середоморя Римсков империев, оно ся вывинуло на найрозвитѣйшый регион старовѣку.
Референции
Катеґорія:Регионы Европы Катеґорія:Регионы Африкы Катеґорія:Регионы Азии Катеґорія:Середоземне море
Бачка (Косово)
Бачка, Баћка / Baćka,  Baçkë — село, в окрузѣ Призрен, на югу Косова.
Обывательство
Обывателе Бачкы говорять по сербскы, их вѣров е ислам.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Сербії
Маневицькый район
Маневицькый район (укр. Маневицький район) є район на Українї у Волиньскій области. Мать розлогу 2265 км² і 55 357 жытелїв. Центер - селище Маневичі.
Катеґорія:Маневицькый район Катеґорія:Районы Волиньской области
НАТО
Орґанізація Североатлантічного договору, Североатлантічна аліанція, або тыж НАТО (North Atlantic Treaty Organization — NATO; Organisation du traité de l'Atlantique nord — OTAN) — є евроатлантічна міджінародна воєньска атакова орґанізація.
Катеґорія:НАТО
Святоштефаньска коруна
Святоштефаньска коруна (Szent Korona) — є кралёвска коруна кралёвства Угорьского, навызначнїшый і самостойно платный доклад угорьскых кралёвскых інсіґній. (Друга коруна про коруновацію в Уграх не платить). Святоштефаньска коруна є присвячена св. Штефанови і є то найважнїша часть угорьскых коруновачных дорогоцїнностей.
Взгляд і значіня
Днешня коруна св. Штефана (подобно як наприклад чеська святовацлавска коруна) є зложена з дакілько частей різного віку: з части латиньской коруны і чоловой коруны візантьского царя Михала Дукаса. Чолова коруна є найправдоподобнїше женьска коруна з кінце 11. стороча, закля што латиньска часть коруны походить з добы міджі 11. і 13. сторочом. Особливо выразный є схыленый крест на верьшку коруны, якый прибыв наконець.
Тов корунов были од тринадцятого стороча корунованы угорьскы кралёве, в тім чіслї і ракуськых пановників. Остатнїм пановником, якый быв тов корунов корунованый быв в роцї 1916 Карел I. Габсбурьскый.
Історія
Святоштефаньску коруну (мадь. Szent Korona - Свята Коруна) же післав папа римскый Сілвестер II. в роцї 1000 кралёви Штефанови I. Угорьскому, котрый курто перед тым прияв хрістіаньску віру, про ёго корунованя. Оріґінална Штефаньска коруна (у формі Діадему) ся в роцї 1074 навсе стратила десь в Ракуську. Днешня такзвана Святоштефаньска коруна пак была зготовлена в трёх етапах а то бігом 11. а 13. стороча. Од року 1267 ся на тоту коруну складать присяга вірности угорьскых кралїв. Святоштефаньска коруна од того часу належыть в Мадярьску к найважнїшым і найвызначнїшым реліквіям, што пояснює єй значіня якбы народного сімбола. Коруновачне місто ся пізнїше перемістило аж до добы Турків до вароша Székesfehérvár а в часї Турків ся находила коруна в Братїславі (мадь. Pozsony), новім головнім містї Кралёвства Угорьского.
Як Габсбурґы пізнїше опановали западню часть Угер, коруна ся находила в роках 1551 аж 1918 в їх затриманю, бо в спомянутій добі были Габсбурґы сучасно угорьскыма пановниками. В роцї 1916 быв ракускый царь Карел I. корунованый угорьскым кралём (як Карел IV.). В роцї 1945 ся штефаньска коруна вдяка мадярьскым народовцям дістала на Запад, пізнїше до США, одкы была аж в роцї 1978 навернута назад до Мадярьска.
Референції
Катеґорія:Мадярске кральовство
Луксембурьско
Луксембург, повнов назвов Велике герцогство Луксембурга, Grousherzogdem Lëtzebuerg, Grand Duché de Luxembourg, Großherzogtum Luxemburg — держава в западной Европѣ. Головне мѣсто — Луксембург. Официална валута — евро. Луксембург е закладаючым членом Европской унии од року 1957. Обывательство — 0,6 милиона особ; густота залюднѣня — 233/км². Територия — 2586 км². Урядны языкы: луксембургскый, французскый и нѣмецкый.
Луксембург граничить з Франциов на югу, з Нѣмечинов на востоку и з Белгиов на западѣ.
Административне дѣлѣня
Штат подѣленый на 3 округы, 12 кантонох и 105 комунит.
Обывательство
Подля штатистик в зачатку року 2018 обывательство штату чинило 602 тыс. особ, з того 52,1% — Луксембурчане, а 47,9% — чужинцѣ, меджи котрыма найвекшу частку мали Португалцѣ (16%).
Економика
Од конця 19. ст. економика Луксембурга была закладена на продукции желѣза и оцели, але од року 1970 тот конарь зачав утрачати свою профитабилиту. Од конця 20. ст. економика переориентована, Луксембург став ся важным свѣтовым финанчным центром, дякуючи выгодной даньовой политицѣ ту суть сѣдлиска великых меджинародных компаний, штаб-квартиры многых европскых организаций. Главныма торговыма партнерами суть сосѣды: Белгия, Германия, Франция. В аграрном секторѣ найвызнамнѣйшов е продукция вина з винниць, положеных в долинѣ Мозели. B Луксембургe є офіціална мена Евро.
Галерея
Катеґорія:Країны Европы Катеґорія:Европска унія Катеґорія:Країны Катеґорія:Державы НАТО
Казахстан
Казахста́н (Қазақстан, Qazaqstan), офіціална назва Репу́бліка Казахста́н (Қазақстан Республикасы, Qazaqstan Respublikasy) — є штат, котрый ся знаходить в основному в Середній Азії, а малов частёв на запад од рікы Урал лежыть тіж у Европі. На северї, северозападї і северовыходї гранічіть з Російсков Федераціёв (7548,1 км.), на выходї з Кітайсков Народнов Републіков (1782,8 км.), южны сусїдове суть Кірґістан (1241,6 км.), Узбекістан (2351,4 км.) і Туркменістан (426,0 км.), а на югозападї ся омыває Каспіцькым морём.
Є єднов з найбівшых країн світа (плоха 2 717 300 км², што є бівше за 4 Україны, або 34-крат веце як ЧР). Казахстан є найбівшым на Землї внутроземськым штатом, але векшына ёго областей є рїдко залюднена (мать 15 міліонів жытелїв, густота населїня є нецїлых 6 жытелїв на км²). Астана ся в роцї 1997 стала главным містом намісто Алматы.
Казахы суть єднов із тюркскых ґруп. Бівшу часть своёй історії Казахстан быв заселеный кочовныма народами. У 19. сторочу ся Казахстан став частёв Російской імперії, а пак Совєтьского союзу. Незалежность здобыв у 1991-м роцї.
Рельєф
Казахстан є найбівшым на Землї внутроземскым краём. Хоць бівшу часть теріторії Казахстану занимають плоскі рівнины тай горбовины, рельєф є і так барз розмаїтый; цалком мож говорити, што поверьхня Казахстану ся зводить (піднімає ся) в напрямі до выходу.
Казахстан Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1991
Руська народна републіка Лемків
Выголошѣня републикы
Република была выголошена 5. децембра 1918 во Флоринцѣ конгресом зоз 500 делегатох, котры представляли 130 сел региона. Конгрес створив выконный комитет (владу) Начальный совѣт Лемковщины, веденый грекокатолицкым священиком Михайлом Юрчакевичом, и централну народну раду (парламент) Руска Рада, ведену Др. Ярославом Качмарчиком, правником. Нова лемковска влада нараз зачала з формованьом Народной гарды, створѣньом школ и кооперативох.
Новоселиця (Межгорскый район)
Новоселиця — село в Межгорском районѣ Закарпатской области Украины.
Руська народна републіка Лемків
Зложѣня и чинность влады
На чолѣ влады став о. Михайло Юрчакевич, а секретарьом Др. Дмитро Собин з Бортного. Были створены окружны (повѣтовы) комитеты од Нового Таргу на западѣ до Саноку на востоку. Влада републикы была русофилска. Зачаточно думали, же буде република припоена ку демократичной России. Як стало ся ясным, же через тамошну домову войну тото неможне, пробовали ся злучити з Чехословакиев. Про то послали в децембру 1918 делегацию до Прагы, а 21. децембра 1918 в Пряшовѣ прилучили ся ку тамошной Карпаторуськой народной радѣ.
Новоселиця (Межгорскый район)
Днешность села
Село оддалене 23 км од Межгорья. В нижном конци села злитьем меншых поточков зачинать ся поток Голятинка, приток рѣчкы Рѣка. Село умѣстнене под галицков границев, на другой сторонѣ котрой лежить село Ялинкувате, оддалене около 15 км з перепадом высот дорогы около 200 м. Од центра Новоселицѣ до желѣзничной штации Воловець — 55 км. Середня надморска вышка 675 м. Найвысша точка над селом — Чорна Рѣпа (1285 м), находить ся на Ивано-Франковской граници. Примѣрно в едном километрѣ од Чорной Рѣпы на сѣверо-восток лежить верх Ровный (1276 м), де стыкають ся границѣ трех областей: Закарпатской, Ивано-Франковской и Львовской. Новоселиця занимать площу 42 км², з чого 17 км² — сѣнокосы и паствиска, 5 км² — ораниця. Обывательство подля списованя-2001 чинить 1054 особы. Поштовый индекс — 90013. Телефонный код — 3146. Адрес сельской рады: 90013, Закарпатська обл., Міжгірський р-н, с. Новоселиця, 147.
Руська народна републіка Лемків
Зложѣня и чинность влады
В Празѣ Лемкы не найшли розумѣня, Томаш Гарриг Масарик дипломатично их «подтримовав», але нич не обѣцяв: не было жадного интересу прилучати худобны лемковскы села, котры нигда не належали Мадярщинѣ и компликовати односины з Польщов.
Новоселиця (Межгорскый район)
История
В писемных жерелах село упоминать ся року 1599, тогды называло ся Вышный Голятин (Felseo Holyatyn). Року 1715 упоминать ся яко Новый Голятин (Ujholyatin). Село основали землепанскы роды Бѣлкейов и Долгайов.
Руська народна републіка Лемків
Зложѣня и чинность влады
20. апрѣля 1919 голова Карпаторуськой народной рады Антоний Бескид подав на Парижску мирову конференцию меморандум, котрым была лемковска позиция формализована, ай в англицком и французском текстѣ парижского меморандума на сторонѣ 23 была мапа, котра указовала державу Карпатска Русь въедно з лемковсков частьов на сѣверных убочах Карпат. Але уже в маю 1919 Парижска конференция тоту идею одвергла.
Новоселиця (Межгорскый район)
История
Року 1910 в селѣ были 1064 обывателѣ, з того Русины — 898, Нѣмцѣ — 156, Мадяре — 9, иншы — 1. Подля вѣры: грекокатолици — 906, израелиты — 157, иншы — 1. В селѣ находить ся грекокатолицка церковь св. Михаила, освячена року 1851, матрику ведуть од року 1760. Мадярска назва Tarújfalu  повела ся од року 1904, коли реализовали урегулованя назв сел. До Трианона село административно належало ку Воловскому округу (Ökörmezői járás) жупы Мараморош (Máramaros vármegye).
Руська народна републіка Лемків
Зложѣня и чинность влады
Еще 13. децембра 1918 в Саноку лемковскы лидеры подписали меморандум, же не хочуть быти ни з Поляками, ни з Мадярами, ни з «габсбургскыма» Украинцями. Лемковска влада не хотѣла подписати унию зо Западоукраинсков людовов републиков. Польска влада з того достала надѣю, же Лемкы выступлять на ей сторонѣ против украинскых сепаратистох, зато спочатку придѣлила им зброю про Народну гарду и будинок мерии в Грибовѣ про владу, але была скламана, понеже стояли они на Вилсоновых принципах самовызначѣня.
Новоселиця (Межгорскый район)
История
Року 1930 в селѣ было 1155 жителей, з них Русинов — 930, Евреев — 181, Чехов и Словаков — 20, Нѣмцьов — 1, иншых — 23. Грекокатоликов — 929. В селѣ быв нотарскый уряд. Была четыриклассна руська школа.