cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Иван Комловший
Иван Комловший (* 15. октобер 1920, Росвигово, Подкарпатска Русь, Чехословакия – † 16. октобер 1996, Берегово, Украина) — русинскый педагог, крайознатель, културный и сполоченскый дѣятель, писатель.
Референції
Катеґорія:Русиньскы педаґоґы Катеґорія:Русиньскы писателї
Красный Брід (монастырь)
'''Монастырь Сошествія св. Духа в Краснім Бродї''' є єдным з найстаршых і найвызначнїшых монастырїв на Словеньску. Находить ся коло села Красный Брід близко Міджілаборець. Сесь монастырь быв заснованый в 14. сторочу. Народна традіція говорить, же тогды там была збудована деревяна церьков та і монастырь. В роцї 1915 быв зруїнованый войновым фронтом і одты так стоїть до днеська.
Історія
Жебы слїпый подяковав за чудо што ся ёму стало, зробив вшытко про того, жебы на тім місцї была збудована капліця. Та зозберав міджі людми дость подарунків жебы міг єй збудовати і дав там ікону святкой Богородіцї, котра в Краснім Бродї до днесь.
Жрідла
Історія на http://www.baziliani.net/
Референції
Катеґорія:Василіаньскы монастырї на Словеньску
Перковичі
Перковичі (Перковичі) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 202 (2001).
Історія
Катеґорія:Села Волиньской области
1836
Умерли
Катеґорія:Рокы
Патроним
Патро́ним, од  πατήρ отець и όνυμα имя — часть именованя особы, сформована од крестного имени отця, в дакотрых припадах од далшых предкох по отцьовой линии. Найчастѣйшым видом патронима е имя за отцьом. На середновѣкой Руси патронимы были хоснованы од XI. стороча:
Патроним обычайно творить ся з помочов префикса або суфикса, додаваного ку имену отця. Так, перед даколько сторочами патроним Fitzpatrick указовав на Патрикового сына (Patrick's son), Peterson або Petersen быв сын Peter-а, MacDonald або McDonald — сын Donald-а, а Hernando быв отцьом Hernández-а. В сучасности вшиткы тоты даколишны патронимы стали ся обычайныма призвисками. В России доднесь суть в ужитку имя, патроним и призвиско; напримѣр, Петр Ильич Чайковскый, ту Ильич е патронимом, котрый означать, же его отець быв Илья».
При славностном ословлѣню давнорускых князей споминали не лем отця, але и дѣда-прадѣда, аж докля было памяти о родѣ предкох. Напримѣр, князь Владимир сын Святослава, внук Всеволода, правнук Олега, праправнук Святослава, прапраправнук Ярослава, прапрапраправнук великого Владимира. То было барз некомфортно, та пак выхабили имена дѣдох-прадѣдох а зостало лем имя отця.
Форма патронима зоз суфиксом -енк-, появила ся позднѣйше на Украинѣ, а днесь стала ся уже лем призвиском: Порошенко, Тимошенко, Ющенко.
Именованя особы двословнов антропонимнов формов — имя + патроним на -ич або на -ович — у славян ширило ся з востока на запад, а самы имена за отцьом у славян сягають ранного середновѣку. Але повиннов ся стала така форма лем в России. В западных областях Украины зачала быти повинна лем по прилучѣню ку СССР (1939-1944).
Референции
Катеґорія:Имена
Гимна Великой Британии
Боже, хрань краля или Боже, хрань кральовну (God Save the King / God Save the Queen) — неофициалный гимна Великой Британии. Также кральовскый гимна Канады, Австралии (ранше), Новой Зеландии и другых стран кральовского сполоченства.
1196
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Притуляны
Притуляны (по ) є село на Словеньску в окресї Гуменне.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 38 жытелїв (60,3%).
Саудьска Арабія
Саудьска Арабія, офіціално Кральовство Саудьской Арабії (المملكة العربية السعودية) – є абсолутна монархія, занимаюча векшыну плохы Арабского півострова в югозападній Азії. Єй сусїдами суть Йорданія, Ірак, Кувайт, Катар, Споєны Арабскы Еміраты, Оман і Йемен. Має 38,5 міліонів жытелїв і належыть про свої засобы ропы к найбогатшым країнам світа. Ропа творить скоро 95 % експорту країны. В країнї має абсолутну міц краль, воленый парламент не екзістує.
Катеґорія:Країны
1834
Умерли
Катеґорія:Рокы
1195
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Ґрамотность
Ґрамотность — традічно ся означує як уміня чітати і писати та й уміня хосновати язык, жебы чітати, писати ці бісїдовати.
Поганка
Поганка (Podiceps grisegena) є середнї велика пірникоза росшырена в середнїй і выходній Европі, на Сібірї, Кавказї, берегу Аральского мора і северной части Японії і Северной Америкы в области од Аляшкы по Лабрадор.
Ґрамотность
Традічно ся під словом ґрамотный думать чоловік, котрый годен чітати і писати або лем чітати будь-якым языком. В сучаснім розумлїню то означать способность писати згодно із заведеныма нормами ґраматікы і правопису. Людей, што знають лем чітати, тыж зовуть «напівґрамотныма».
Поганка
Попис
Поганка є о дашто векша як пірникоза чорношыйка. Мать релатівно довге і робустне тїло і довгый міцный дзёбак. В лїтї мать тмавый хырбет, арджавочервене горло, бріх і спідню часть крыл, той самой фарбы лице і решта головы є блищачо чорна. Североамерицькый і североазійскый підвид P. g. holboelii мать навеце од того европского (P. g. grisegena) дзёбак з векшой части чорный, закля што европскы екземпларї го мають чорный і жовтый лем коло корїня. В зимнім шатї є невыразно сивобіла з обчасныма тмавыма надыхами. Поглавя ся од себе не одрізняють.
Ґрамотность
Референції
Катеґорія:Образованя
Поганка
Хованя
Поганка преферує достаточно зароснуты стоячі водны плохы. Є часточно перелїтна, часть популації на зиму міґрує до западной Европы.
В лїтї ся озывать натягнутым „ґа“ або „кек“.
Їй головнов частёв стравы суть меншы рыбы, але вызначну роль в їй їдалным списку грають і хробакы.
Сінтоїзм
Сінтоїзм (Яп. 神道 Shintō) - є японска реліґійна і філозофічна школа.
Катеґорія:Реліґія Катеґорія:Япония
Абауйсолнок
Полога
Село лежить в словацко-мадярском пограничу (переход Торньошнимети), еднако, около 40-40 км оддалене од Мишколца и Кошиць. Приступне автобусовов доправов Volánbusz. Найлегшый приступ зо штатной дороги 3 через окружный центер Сиксов по одбочцѣ 2622, котра е и главнов улицьов села.
История
Перва упоминка под назвов Zonuk походить з року 1256. Село належало ку историчной жупѣ Абов, Abaúj, што достала назву од немешского рода Аба, одты в назвѣ позднѣйше, подля мадярской традиции появив ся префикс жупы. В часѣ османской окупации село цѣлком спустѣло. а по выслободжѣню в зачатку XVIII. стороча Ференц II. Ракоци населив го Русинами.
Грекокатолицка громада належала спочатку ку Пряшовской епархии, а по часѣ Мишколцскому опатству. В року 1828 поставили перву церкву, а днешня была посвячена в року 1895, на Главосѣкы.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Мадярьска
Светліцї
Светліцї (по ) суть село на Словеньску в окресї Міджілабірцї.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 81 жытелїв (68,6%).
Сверчок
Сверчок (Certhia familiaris) є малый співавый птах з родины сверчковых. Преферує густїшы поросты а шпильковы лїсы. Торгаво ся рушать по стромах а конарях.
Ознакы
Пташок зафарбленый як скора із шпіцятым, кривым дзёбаком. У фарбах суть значно індівідуалны і місцёвы роздїлы од сивой по червенобуру. Спід тїла є білавый і дакус блищачій. Мать певных операвый хвостик. Ёго голос є ціе. Спів наперед падать, потім знову ступать а кінчіть трилком. Молоды птахы суть на хырбетї скоре флякасты як калены. Мімо час гнїздїня суть дуже тихы.
Середовища
Шпильковы, листяны і змішаны лїсы із старыма стромами переважно у высшых пологах, в горах аж по верьхню граніцю лїса а в низинах.
Розмножованя
В марці зачінають самцї спивати і обсаджують гнїздовы ревіры. Гнїздо собі будує векшынов під одхыленов скоров.
Страва
Хробакы і павукы, котрых птахы глядають в щербинах в корї дерев. Шпіралово ідуть горї по стволї. На пташаче кормитко ідуть лем зрїдка. Ай в зимі находять під коров стромів доста хробаків і ларв.
Референції
Катеґорія:Сверчковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Иводжима
Иво́джима,, 硫黄島 Остров сѣркы — вулканичный остров, котрый належить Японии. На островѣ умѣщена военска база США.
География
Остров лежить на юг од Токиа в оддалѣню 1250 км. Входить до групы необываных вулканичных островох, а административно належить подпрефектурѣ Огасавара префектуры Токио. Плоха острова 21 км2, найвекша довжка 8 км, ширина — 4 км. В южной части острова лежить вулкан Сурибачи, вышка конуса 169 м, послѣдна вулканична активность зафиксована в року 2012.
История
Первый западный навщѣвитель острова быв испанскый мореплавець Бернардо де ла Торре (1543).
В року 1944 цивилне обывательство, котре ся занимало добываньом сѣркы, пестованьом цукровой тростины и ловом рыбы (над 1000 особ), было насилно выселене японсков администрациев, зостала ту выбудована силна военска база з летиском. Понеже летиско заинтересовало америцкых военных як опорный пункт охраны морскых сил, во фебруарѣ и марцу 1945 ту ся точили тяжкы бои. Остров став ся познатым на цѣлый свѣт, коли фотограф Джо Розентал од агенции Ассошиейтед Пресс сфотографовав здвигнутя заставы США на верху Сурибачи. Америцка окупация острова од марца 1945 закончила ся 26. юна 1968, коли Америчане вернули остров Японии.
Гелена Вондрачкова
Гелена Вондрачкова (Helena Vondráčková, * 24. юн 1947, Прага) — чешска спѣвачка, филмова, телевизна и театрална актерка, една з найуспѣшнѣйшых представительок чешского вокалного умѣлства в заграничу.
Зачаток карьеры
Родила ся 24. юна 1947 в Празѣ. Дѣтство ей минуло в Слатинянах в восточной Чехии, там од молодых лѣт  учила ся грати на клавирѣ.
Первый успѣх пришов ей 27. апрѣля 1964, коли выграла спѣвацкый конкурз Глядаме новы таланты зоз спѣванками, а позднѣйше того року записала свою перву гитову спѣванку Червена рѣка, котра была чешскым вариантом америцкой народной ковбойской спѣванкы Red River Valley. Року 1965 закончила середну школу и выграла титул Златый славик (Zlatý slavík - 1965) в анкетѣ популариты чехословацкых спѣвакох од часописа Молодый свѣт (Mladý svět) и достала ангажман в театер Рококо в Празѣ. Ту ся спознала з вызначныма умѣлцями Мартов Кубишовов и Вацлавом Нецкаржом. Од року 1968 выступовали въедно яко трио Golden Kids. Первый филм (1967–1968), в котром играла была казка Шалено смутна принцезна, де вытворила главну ролю принцезны Геленкы.
Далша карьера
В новембрѣ 1970 успѣшно выступовала на Свѣтовом фестивалу популарной спѣванкы в Токио и достала од побочкы Universal Music Group пропозицию записати свой первый албум, де спѣвала по английскы (Isle of Helena, 1971). За тым в ей репертоарѣ послѣдовали французскы, польскы, словацкы, нѣмецкы, русскы, японскы спѣванкы. В 1970-х роках стала ся найекспортованѣйшов чешсков спѣвачков.
Вершины своих фестиваловых выступлѣнь досяла в року 1974, коли на фестивалу Братиславска Лира достала награду Золота Лира зо спѣванков Мальованый джбанку. З тов спѣванков року 1977 выграла и фестивал в Сопоту. Року 1982 стала ся Заслуженов умѣлкыньов Чехословакии.
Року 1983 оддала ся за нѣмецкого музиканта Гелмута Зикела, з котрым ся спознала в Сопоту. Гелена Вондрачкова пережила пад коммунистичного режима, роспад Чехословакии и по недовгом спадѣ зыскала наново популарность.
Коли в 1990-х настала доба музикалох, заграла главну ролю такой в первом з них (Bídníci — Нещастници, 1992).
Року 2001 розвела ся з Гелмутом Зикелом, а зачатком року 2003 оддала ся за Мартина Михала, бизнемена, свого манажера. Од того часу стала ся участницьов даколькых судовых процессох, звязаных з ей профессионалнов чинностьов.
В року 2005 выступовала в престижном концертной галѣ Carnegie Hall в Ню-Йорку в музикалу Cats (Мачкы).
Гелена Вондрачкова продовжать выступати з концертами. На переддень свого юбилея, 23. юн 2017, заплановала концерт в Старой Любовни.
Найуспѣшнѣйшы спѣванкы
Повна дискография и укажкы
1970–1979: Miláčku, Fanfán, Kam zmizel ten starý song, Archiméde, Znala panna pána, Kvítek mandragory, Lásko má, já stůňu, Malovaný džbánku, Dvě malá křídla tu nejsou, Ptačí hnízda, Já půjdu tam a ty tam, Málo mám lásky tvé, Tentokrát se budu smát já, Vzhůru k výškám, To se zvládne
1980–1989: Léto je léto, Když zabloudíš, tak zavolej, Múzy, A ty se ptáš, co já, Jarním loukám, Sblížení, To je štěstí, Každá trampota má svou mez, Nač vlastně v půli vzdávat mač, Je to malý svět, Jsem jaká jsem, Sladké mámení, Čas je proti nám, To pan Chopin, Náhodný známý, Nahrávám, Sprint, Ještě světu šanci dej, Svou partu přátel ještě naštěstí mám
2000–2009: To tehdy padal déšť, Dlouhá noc, Tvou vůni cítím dál, Neuč slunce hřát, Karneval, Déja vu, Sundej kravatu, Hádej...!, Nebudeme sedět doma, Já vítám déšť
Оптация
Опта́ция, од optatio — воля, слободный выбор; — в меджинародном правѣ выбор горожанства особами, котры мають мѣшане горожанство, або суть на територии, што змѣнила штатну належность. В широком смыслѣ оптация означать право выбора горожанства при хотьякой причинѣ и не все е способом зысканя горожанства.
Гелена Вондрачкова
Референции
Катеґорія:Співаци Катеґорія:Филмовы артисты Катеґорія:Артисты театра
Оптация
Оптация переважно ся одбывать при териториалных змѣнах (змѣнах штатной належности територии). Особы, што жиють на територии, яка переходить од едного штату ку иншому, достають право оптации подля договора меджи дотычныма штатами, котрым ся вызначать порядок и термин оптации. Оптация обсягуе дозвол штату, горожанство якого ся страчать, але и дозвол штату, горожанство якого ся зыскуе.
Референции
Катеґорія:Межинародне право Катеґорія:Держава
Пірникозовы
Пірникозовы (Podicipediformes) є родина ряду пірникоз з 20 жыючіми видами у шестёх родах. Під водов вытримають пять минут.
Взгляд
Пірникозовы ростуть од найменшых 27 цм аж по найвекшы 48 цм. Мають дуже куртый дзёбак, довгу шыю і куртый хвіст. Палцї мають з плавачіма лемами і ногы суть посунуты дозаду так, же птахы практічно негодны стояти. Обидві поглавя вызерають так само.
Референції
Катеґорія:Пірникозы
Синоним
Синонимы од συνωνυμος ровноменный — слова, розличны подля звуковой формы, але тотожны або близкы подля вызнаму, хоснованы про розличованя тых ци иншых змысловых або штиловых одтѣнкох, напримѣр: путь и дорога.
Так званы повны, або точны синонимы трафлють ся рѣдко, напримѣр меджи терминами, напр.: орфография — правопис. Обычайно, кедь добрѣ ся вдумаеме во выразы, котры на первый погляд видять ся нам абсолутно ровнозначныма, мож увидѣти, же они не зовсѣм тотожны. Напримѣр, пригварька од М. Лучкая, котра мала бы указати саму идею розличных способох повѣсти тото саме: Што камѣньом у голову, што головов у камѣнь. Поправдѣ, едно и друге — не зовсѣм тото саме.
Виды синонимох
Мож выдѣлити три виды синонимох:
Референции
Катеґорія:Лексикология
Чайка звычайна
Чайка звычайна або тыж чібис (Vanellus vanellus) є птах з родины ржанковых, котра вєдно з далшыма родинами належыть до ряду ржанкоподобных.
Опис
Птах приближно великости голуба, з вагов 130 - 330 ґ, довжков тїла 28 - 31 цм і роспятём крыл 82 - 87 цм. Фарба є подобна у обох поглавей, хырбет і крыла мають металово зеленкасту фарбу. На розлуку од самця мать саміця на груди білу смужку. Молодята суть зафарблены веце до бурой, жебы были веце хоронены перед зраком предаторів.
Способ жывота
Тіпічным середовищом чайкы звычайной суть мочарї, лукы і поля, тыж преферує скоре одкрыты пространства і недуже богату веґетацію. Голосовы проявы суть зложены переважно з варовного ґрявчаня. Рушать ся ходжінём по земли, але є то шыковный лїтач, котрого свадьбяне лїтаня ся вызначує множеством швыдкых елементів і прудкых ступань. Справила жыє в парї, припадно в ґрупі дакілько парів. Гнїздїня зачінать уж кінцём марца. Гнїздо ся находить в ямцї в земли, яку глубить самець як часть токаня і є постелене сухов травов. Як місце про гнїздїня собі часйкы звычайны выберають мокры лукы і поля. зато суть часто зничены сільскоґаздївсков техніков, што ся неґатівно підписує на чіслености того виду. Саміця знесе обычайно 4 яйця, їх інкубація тырвать нецїлый місяць. Закля што о зогрїваня яєць ся старать головно саміця, о молодята ся старають обоми родічі. По 5-6 тыжднях зачінають молодята лїтати. На граніцї лїта і осени одлїтають середоевропскы чайы на зимовищя в югозападній Европі і северозападній Африцї. Тамта популація не міґрує.
Страва
Павукы, слимакы, хробакы, глисты, части рослин, далшы дрібны жывотны.
Референції
Катеґорія:Ржанковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Ганґыл
Корейськый алфавіт, циже га́нґыл (한글; [hanɡɯl]) — корейськый фонематичный алфавіт.
Назвы
Сучасну назву ганґыл (한글) удумав у 1912 році корейськый языкознатель Чу Сіґён. Ган (한) — корейськый архаізм из значенём «великый», ґыл (글) — «письмо» (ганґыл — «великоє письмо»). Ган щи мож потовмачити ги китаізм «корейськый» (韓).
У Сівернуй Кореї воліють назву чосонґыл (조선글; [tɕosʌnɡɯl]), удповідну иншуй назві краины.
Буквы
Елементы ганґыла ся кличут чамо (자모, 字母) ци нассорі (낱소리).
54 чамо сучасного ганґыла: Мимо того сут щи застарілі букв и споєня.
Подоба букв
Ганґыл быв створеный на научнуй основі. Каждый елемент у каждуй букві має свуй смысел.
Согласні
Буквы, што позначают согласні, ділят ся на пять ґруп:
Гласні
Гласні буквы ся вытворюют из трёх елементув: горизонтална линія символізує Землю (інь), цятка (теперь риска) символізує сонце (янь), вертикална линія символізує чоловіка межи Землёв и Небом. Прості гласні: Складені гласні:
Гласні з конечным ㅣ были дифтонґами, айбо подакотрі з них стали єдным звуком, циже монофтонґізовали ся: [o] ай [u] сперед [a] ци [ʌ] ся промінили на [w]. Туй ся додержує гармонія гласных (світлі/темні): Йотовані гласні:
Йотованя гласных ся позначат додаточнов куртов рисков:
Склады
Буквы ся все збирают у склады з двох, трёх, даколи чотырёх чамо. Склад ся все зачинат согласным (зачаточна буква), дале йде гласный ци дифтонґ (середня буква), по нюй годен ити щи єден согласный (конечна буква). Кідь у складови не є согласного на зачатку, зачинат ся німов буквов ㅇ, также каждый склад має холем дві чамо.
Линійный ганґыл
Языкознатель Чу Сіґён предлагав линійный запис букв на западный способ, циже місто 한글 (ганґыл) писати ㅎㅏㄴㄱㅡㄹ итд. Тоты експерименты пудпоровала новинка «Теганін Чонкёбо» (кор. 대한인 졍교보) у Приморськум краю (1914 рук).
Ряд букв
Сучасный алфавітный ряд ганґыла становив Чве Сечін у 1527 році. У тот час щи не были здвоєні согласні и щи ся розлучовали ㅇ (німый согласный) з ㆁ (заднёязычный носовый согласный; МФА: [ŋ]). Зато тоты нові буквы были пак по рузному пошоровані у Сівернуй и Южнуй Кореї.
Южнокорейськый ряд
ㄱ ㄲ ㄴ ㄷ ㄸ ㄹ ㅁ ㅂ ㅃ ㅅ ㅆ ㅇ ㅈ ㅉ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ
Здвоєні согласні идут нараз по удповідных простых. Не є розлукы межи німым и носовым ㅇ. Дифтонґы слідуют за удповідными монофтонґамы такым способом: раз идут дифтонґы з конечным ㅣ, пак йотовані. Дифтонґы на [w] ся шоруют позад свого писаня, циже слідуют за ㅗ ци ㅜ.
Шорованя конечных букв: (—) ㄱ ㄲ ㄳ ㄴ ㄵ ㄶ ㄷ ㄹ ㄺ ㄻ ㄼ ㄽ ㄾ ㄿ ㅀ ㅁ ㅂ ㅄ ㅅ ㅆ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ (—) позначат склады без конечної буквы.
Сіверокорейськый ряд
ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ ㅉ ㅇ
ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅢ ㅘ ㅝ ㅙ ㅞ
Першоє ㅇ позначат носовый звук, посліднёє позначат німый согласный, што все передходит гласному. Ушиткі здвоєні согласні и дифтонґы идут на кунци шора. Так ся держит традиційный алфавітный ряд.
Вонкашнї лінкы
Катеґорія:Корейскый язык Катеґорія:Письмо Катеґорія:Алфавіт
Антарктіда
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 25em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Антарктіда
This map uses an orthographic projection, near-polar aspect. The South Pole is near the center, where longitudinal lines converge.
Антарктіда (назва походить з ґречтіны ἀνταρκτικός і значіть „напроти Арктіды“, то єсть в перенесенім значіню „напроти северу“) — пятый найвекшый контінент по Азії, Африцї, Северній Америцї і Южній Америцї. Тыж є так названа южна поларна область лежача коло южного полу Землї.
Країна і клімат суть в Антарктідї натілько тверды, же ся ту ниґда жадны люде не усадили. Єдиныма жытелями того контінента суть вчены, котры там роблять на проєктах баданя.
Антарктічна сістема догод зморожує права штатів на землю Антарктіды, заказує вшыткы воєньскы актівіты і тыж наприклад заказує добываня нерастных суровин (мінімално до року 2048).
Нѣтра (рѣка)
Нѣтра Nitra,  Neutra,  Nyitra — рѣка в западной Словакии.
Ток
Выкырлюе на сѣвер од Приевидзы, на южном боку Малой Фатры под Фачковскым сѣдлом, котре лежить на граници Малой Фатры зоз Стражовскыма верхами меджи верхами Гомолька (1063 м н.м.) и Ревань (1204 м н.м.). Вливать ся до рѣкы Ваг при Комочи. Протѣкать через мѣста Бойнице, Топольчаны, Нѣтра и Новы Замкы. Довжка току — 166 км, а плоха базену — 4501 км2.
Єзерско
Єзерско є село в окресї Кежмарок в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Нѣтра (рѣка)
Регулация
До року 1950 довжка рѣкы была 243 км, а текла она старым корытом. В 1950-х рокох быв выбудованый штучный канал, зачавши од Новых Замкох, котрый споив Нѣтру з Вагом при Комочи. Старе корыто надале екзистуе, протѣкать через Мартовце и е повне водного живота ай вгодне про водну туристику.
Старе корыто Нѣтры, Stará Nitra, одбочуе при Новых Замкох и вливать ся до Вага недалеко од його сутоку з Дунайом при Комарнѣ.
Референции
Катеґорія:Рікы Словакии Катеґорія:Рікы Европы Катеґорія:Рікы подля алфавиту
1194
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Лупковскый тунел
Лупковскый тунел є желїзнічный тунел споюючий юговыход Польска - історічный реґіон Галич з северовыходом Словеньска в просторох Лупковского просмыку. Тунел є довгый 416 метрів.
Гісторія
Тунел быв уведжений до ходу 31. мая 1874 р. Через Другу світову войну быв зниченый. У 1946 р. быв обновленый. Реґуларный транспорт через тунел фунґовав до 80. років 20. столїтя. Потім быв реґуларный транспорт через тунел обновленый в роцї 1996, але через слабый рух быв реґуларный транспорт запертый в роцї 2000. У сучасности через тунел ся реалізує лем нереґуларный транспорт, хоць ся ведуть рокованя про обновленя реґуларного транспорту.
1831
Умерли
Катеґорія:Рокы
Лупковскый тунел
Референції
Катеґорія:Тунелы
Ямайка
Яма́йка (Jamaica) — островна держава Сѣверной Америкы, положена на главном островѣ Ямайка и сосѣдных дробных островах Карибского моря, 145 км на юг од Кубы и 191 км на запад од Гайти.
История
Ямайка была объявлена Кристофором Колумбом в року 1494 и в зачатку 16. ст. была колонизована Испаниев. Англия обсадила остров в року 1655 и заложила плантации цукру, какава и кавы, на котрых робили довезены рабы. Рабство было зрушене в року 1834. Ямайка 6. августа 1962 достала повну независимость од Споеного кральовства. Тот день, День Независимости, е державным святом.
Державне зряджѣня
Ямайка е членков Сполоченства Народох. Форма державного зряджѣня — парламентска демокрация под конштитучнов монархиов британской коруны. Правны нормы и законы одповѣдають британскому праву. Глава державы — краль Чарлз ІІІ. (од року 2022), ей владу представлять Генералный Губернатор Др. Патрик Аллен (од року 2009).
Економика
70% ГДП приносять службы. Ту главне жерело, туристика, приносить 15% ГДП. Од 1970-х рокох згоршена господарска ситуация вела ку появлѣню банд, споеных з политичныма партиями, организованой криминалитѣ, контрабандѣ дрог и полоканю брудных гроши. То е главнов проблемов влады, але туристичны, рекреачны области суть односно безпечны. Инше значне жерело: переказаны заробковы грошѣ зо загранича (15% ГДП).
Продукция земледѣлства: цукрова тростина, бананы, зернова кава, цитрусове овоча, дроблязь, козы, молоко (7% ГДП).
Промыслова продукция: легкый промысел, рум, цѣмент, метал, папѣрь, хемична продукция (21% ГДП), в том числѣ вывоз бокситох (5% ГДП).
Референции
Катеґорія:Державы Сполоченства Народох Катеґорія:Ямайка Катеґорія:Островны штаты
Микроскопия
Микроскопия — комплекс методох позорованя и штудированя з помочов микроскопа.
Микроскопия е тыж выхоснованя микроскопа в роботѣ з объектами, котры не мож видѣти голым оком. Микроскописты суть люде, котры выхосновують микроскопы про свою роботу, позорованя або штудии.
Области микроскопии
Днесь екзистуе велике множество розличных типох микроскопох и методох роботы з нима, котры служать про конкретны цѣли и сферы роботы:
История
Микроскопия ся зачала розвивати в 1600-х роках, коли были появили ся микроскопы, и учены ся зачали заглубльовати до непознатого дотогды микросвѣта. Антони ван Левенгук быв первый признаный микроскописта и микробиолог, котрый справив простый, але добрѣ звекшуючый микроскоп и зачав публиковати резултаты своих позоровань в научном журналѣ.
Підлїсы
Підлїсы (Підліси) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 240 (2001).
Історія
Заложене у 1564 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Уміня войны
Уміня войны (, дословно: «Законы войны учітеля Суня»; The Art of War, «Уміня войны») — стародавный кітайскый трактат, авторство якого ся приписує ґенералові і стратеґові Сунь Цзы, што жыв на кінцї періоду Чуньцю або на початку періоду Чжаньґо.
Референції
Катеґорія:Кітайска література
Антон Чехов
Катеґорія:Російскы писателї Катеґорія:Русскоязычны писателе
Лупковскый просмык
Лупковскый просмык, або і Лупковскый переход (Przełęcz Łupkowska, Lupkovský priesmyk) - є просмык у Низкых Бескидох на выході словеньско-польского погранічя. У Лупковскым просмыку ся находить желїзнічный Лупковскый тунел.
Синевир (варианты)
В том роздѣлѣ Википедии суть такы статьи з назвов Синевир:
Атлантичный час
Атлантичный час (Atlantic Standard Time, AST) — часова зона, 60. полудника на запад од Гринвичской обсерватории (60оW), о 4 годины меншый од универзалного координованого часу (UTC−4). Літушный час (DST) в том пасмѣ, в тых державах, што го хоснують, о 3 годины меншый од универзалного координованого часу (UTC−3), называють Атлантичным лѣтушным часом, Atlantic Daylight Time.
Атлантичный час е мѣстным часом в провинции Нова Шкоция на крайном востоку Канады.
Референции
Катеґорія:Часовы зоны
1193
Умерли
Катеґорія:Рокы
Іван Медєші
Іван Медєші (Ivan Medeši, 1982 р., Вербас) — русиньскый и словацкый дольноземскый писатель.
1826
Умерли
Катеґорія:Рокы
Іван Медєші
Публіковати зачав у 2004-ім році в панковім маґазіні Керестурски пендрек. Як співавтор поетічной збіркы Трилоґия із 2006-го року здобыв премію А. Духновича (2007) за русиньску літературу. У 2007-і році му вышла книжка оповідань під назвов Хтошка од мнє двох нєнормални і в році 2011 „роман ґенерації“ Шпацири по сподку дунца (Шпаціркы по споді фляшкы на завараня, позн. редакції).
Жерела и одказы
Катеґорія:Русиньскы писателї Катеґорія:Словацкы писателе Катеґорія:Писателе Сербии
1779
Умерли
Катеґорія:Рокы
Ad maiorem Dei gloriam
Ad maiorem Dei gloriam — латинске мотто Товаришства Исусового (йезуитох). Поуживать ся тыж во формѣ A. M. D. G., котра куртанка часто ся находить на церковных будовах, на основах крестох и в подобных припадах, де не мож умѣстити цѣлый текст.
''
Референции
Катеґорія:Латинскы слова и фразы
Чембало
Чембало, clavicymbalum — историчный музичный инштрумент, поуживаный в XVI. аж XVIII. сторочах и вытѣсненый з хоснованя клавиром в конци XVIII. стороча.
Конштрукция
Инштрумент ся выпрацововав сторочами, а первы докончены екземплары появили ся в зачатку XVI. стороча, найстаршый захраненый инштумент е з року 1521.
Звук чембала ясный, але куртый, не маючый динамичной перемѣны, не е тыж можности змѣнити силу звука и тембр. Позднѣйше в дакотрых конштрукциях можность силнѣйшого звука достали здвоеныма або зтроеныма струнами, роззвучованыма з окремой клавиатуры.
Язык (анатомія)
Язык обсягує велё смаковых рецепторів, званых смаковы погарикы. Чоловік роспознать штири основны смакы: солодкый, соленый, квасный і гірькый. Днесь єсть і далшый признаный смак умамі, та повідать ся ай о далшых.
1192
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Трамвай
Трамвай, tramway – трамвайова линия, tram – трамвай, — пасажерскый городскый наземный транспорт, складеный з едного або вецерох вагонох, котры ходять по шинах, городска желѣзниця малой капациты.
Инфраштруктура
Трамвай потребуе инфраштруктуру, подобну до той, котра служить на електричных желѣзницях: шины зоз штандартным росходом, воздушну контактну линию и влечну електроенергию (еднонапрямный ток 500-750 волт), котра ся вытворять на трафоштациях. Штандартный росход шин в сучасности такый, як на европской желѣзници — 1435 мм. Контактна линия завѣшуе ся во вышцѣ 3,75-5,4 м. Трамвай потребуе меншы инвестиции, неж метро, а подля одношѣня перевозной капациты ку цѣнѣ перевысшуе го.
История
Первы трамваи тягали конѣ, пак зачали ходити парны трамваи, а од конця 19. ст. — електричны.
Референции
Катеґорія:Трамваи Катеґорія:Шиновый транспорт
Парабола
Парабола, παραβολή 'приложѣня', 'прировнаня' — в геометрии е ровинна незамкнута крива, котра ся вытворить перерѣзом кругового конуса з ровинов, яка не проходить через его вершину и е паралелна творячой линии конуса.
Парабола е геометричным мѣстом точок, про котры довжка радиус-вектора (луч меджи огниском и точков) е ровна довжцѣ простопадной, спущеной з точкы на водячу линию. Иншак мож повѣсти, же кажда точка параболы еднако оддалена од дакотрой фиксованой точкы, называной огниском, и од дакотрой простой, называной водячов.
Характеристикы параболы
Понеже парабола отворена крива, ей другый фокус лежить в безконечности.
Ексцентрицита параболы:
Кедь вершину параболы умѣстиме в зачатку координат, а ей главну ось по оси ординат Y, тогды канонична ровниця параболы буде:
Понеже кажда точка параболы еднако оддалена од огниска и од водячой, вершина параболы S одстоить од огниска и од водячой на величину \frac{p}{2}.
Походжѣня назвы параболы
Давногрецкый математик Аполлоний Пергскый ся поважуе за автора назв коничных перерѣзох. В его добѣ математикы еще не знали представляти кривы через алгебраичны ровницѣ: одношѣня меджи елементами и параметрами мѣряли геометричным способом. Кедь про даяку точку P на параболѣ побудуеме простоуголник зо зачатком во вершинѣ S, ширинов основы, ровнов главной тетивѣ, а вышков, ровнов ординатѣ точкы P, плоха того простоуголника буде 2py. Кедь зо зачатком во вершинѣ параболы побудуеме квадрат зоз сторонов, ровнов абсцисѣ точкы P, его плоха буде x^2, а обѣ плохы будуть еднакы про кажду точку гиперболы. Задачу прикладованя ку квадрату ровного ему простоуголника зоз заданов величинов стороны (в нашом припадѣ — главнов тетивов) назвали задачов приложѣня линии ку квадрату, а парабола достала назву од παραβολή 'приложѣня', 'прировнаня'.
Парабола в техницѣ
Парабола мать важну оптичну властность: свѣтловы лучи, выходячы з ей огниска, по зеркалном одбитю од параболы идуть паралелно оси параболы. Тото ся выуживать в конштрукции рефлекторох.
Гранат, выстрѣленый з канона, триск воды з водомета, або фонтаны, летять по параболѣ.
Водну аероплана, котрый летить по параболѣ в едной фазѣ лету накурто взникне безгравитачный став, што ся може выужити на приготовлѣня козмонавтох.
Референции
Катеґорія:Коничны перерѣзы Катеґорія:Кривы
Юрске
Юрске є село в окресї Кежмарок в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Иван Мацинскый
Иван Мацинскый, Іван Миколайович Мацинський,   Ivan Macinský; *9. апрѣль 1922, Меджилаборцѣ – †14. марец 1987, Пряшов — поет, литературознатель, перекладатель, публициста, педагог и сполоченско-културный активиста Пряшовского региона Словакии.
Походжѣня, штудии, карьера
Од року 1949 в Пряшовѣ. Быв драматургом (1950–1956), пак директором (1956–1959) Украинского народного театру, при тому основав Поддуклянскый украинскый народный ансамбель (ПУЛС). Инициовав створѣня украинской филии Сполку чехословацкых писательох (1952; в роках 1963–1970 став на ей челѣ) з ей печатным органом журналом Дукля (1953). В роках 1959–1970 — ведучый оддѣлу украинской литературы Словацкого педагогичного выдавательства. В роках 1969–1970 — Первый секретарь КСУТ. Екстерно преподавав на православной богословской факултѣ Универзиты Павла Йозефа Шафарика в Пряшовѣ (1951–1956). Под его веджѣньом украинскы организации краю досягли найвекшого розвою.
Робота про русинску културу
Наперек тому, же прияв украинизацию, Мацинскый остро критиковав административны способы ей имплементации, а в року 1968 предложив, жебы «русинскый диалект» быв хоснованый про публикации. Нигда ся не вагав повѣсти о политичных и културовых проблемах, а наслѣдком в року 1970 быв выказаный з комунистичной партии и одсунутый зоз вшиткых официалных урядох, коли публично пожадав, жебы совѣтске войско опустило Чехословакию. Майже до конця живота не была му дозволена публикация властных творох, хоть при том зостав дале редактором украинской редакции Словацкого педагогичного выдавательства (1970–1985), де его заслугов став на высокый научный уровень «Науковий збірник Музею української культури в Свиднику» (1972–1988). Меджи его научныма роботами была история пряшовского Украинского Народного Театра («Десять років УНТ»,1958), литературна критика и портреты даколькых русинскых авторох, з них найважнѣйшы робота о Василю Довговичови (1982) и прототип енциклопедии русинской културы «Словник історичного життя закарпатських українців», печатаный на продовжѣня в журналѣ Дукля (1967–1971 и 1984, 1986).
Упамятнѣня
В Меджилаборцях на честь Ивана Мацинского в року 1992 отворена памятна табла.
1825
Умерли
Катеґорія:Рокы
Латиньскый язык
Лати́ньскый язы́к (lingua latina) є мертвый індоевропскый язык. Выник латинчіны мож локалізовати до околицї Рима приближно в добі перед 7. сторочом п.н.е. Пізнїше ся хоснованя латинчіны росшырило до векшыны днешнёй Італії. З теріторіалнов експанзіов римской рішы ся латиньскый язык шырив до вшыткык римскых провінцій. Поступом часу ся говорова латинчіна на тых теріторіях вывинула в днешнї романьскы языкы, т.є. французчіну, таліянчіну, шпанєлчіну, портуґалчіну, румунчіну і дакотры далшы. Латинчіна але силно овпливнила (через французчіну) наприклад анґлічтіну.
Референції
Катеґорія:Языкы
1778
Умерли
Катеґорія:Рокы
Антонін Дворжак
Антонін Дворжак (8. септембер 1841, Нелагозевес – 1. мая 1904, Прага) быв єден з найвызначнїшых музичных композіторів вшыткых доб і світово найславнїшым і найгранїшым чеськым композітором вообще. Ёго сімфонічны опусы належать ку світовому верхолу і суть звычайнов частёв вшыткых вызначнїшых концертїв сімфонічной музикы.
Катеґорія:Композіторы і музиканты
Сенеґал
Сенеґал (Sénégal), офіціално Република Сенеґал (République du Sénégal) — є держава в западнуй Африці. Сосідит из Маврітанійов, Малі, Ґвінейов, Ґвінейов Біссау, Ґамбійов и Кабо Верде (по морю). Столиця, разом економічный и політичный центер є Дакар.
Країна ся называт по ріці Сенеґал, з котров граничит на сівері тай востоці. Сенеґал быв частьов Французької Западної Африкы, независимусть дустав у 1960. році. Французькый язык має офіціалный статус. Населеня державы числит приблизно 16 міліонув, котрі належат ид усякым културным и етнічным ґрупам. Майбулші з них сут волофы, фулбы тай сереры. Язык волоф фунґує ги лінґва франка.
Сенеґал ся держит за бідну державу з высоков задовженостьов (в класіфікації МВФ и Світового банка). Булшина жителюв робит у земледілстві ци иншых конарях поживового промысла. Змежи другых важных індустрій сут гурництво, турізм и службы. Кліма сахелська, айбо є сезон дожджув. Тым не менше, зміна клімы изнизила обєм упадкув, проґнозує ся звышеня температуры.
Катеґорія:Країны
Виноградовскый район
Виноградовскый район (укр. Виноградівський район) — бывшый найменшый район в Закарпатской области Украины. Мать розлогу 697 км2 и 117 957 обывательох. Исторично походить з найменшой жупы Мадярского кралевства, Угочѣ, котра была вшакже майже два раз така велика (1213 км2) и записала ся до истории своим самовольством. .
Землеписна полога и характеристика района
Виноградовскый район найюжнѣйшый, найтеплѣйшый и про земледѣлство найвецей вгодный район области. Одты походять найскоршы и найлѣпшы ярины и садовина. Граничить з Мадярщинов и Румыниев, и в рамках догод тыж держав з Украинов обывателе района перетинають границѣ подля правил малого пограничного стыка. Территория мать переважно ровнинный характер. Лем над районным центром Виноградовом поднимать ся Чорна гора (568 м), природный флористичный резерват. Найвысша точка — гора Фрасин (826 м) — находить ся на межи з Хустскым районом. Через район тече найвекша рѣка области — Тиса, яка дѣлить го на двѣ части. Пяту часть территории района занимають лѣсы. Звѣринскый свѣт представляють зайцѣ, вовци, косулѣ, оленѣ, дикы свинѣ. З опѣреных: фазаны, крупкы, качкы.
История района
Угочанска жупа взникла в 13. ст., коли по татаро-монголском впадѣ (1241-1242) исторична Боржавска жупа была роздѣлена на Бережску, Угочанску и Мараморошску.
На Чорной горѣ над Виноградовом находять ся руины замка Канков.
Административа
В районѣ суть мѣстска, двѣ мѣстечковы и 26 сельскы рады, якым подряджены 50 населены пункты.
В децембрѣ 2012 Виноградовска районна рада выголосила мадярскый язык регионалным на территории района.
Референции
Катеґорія:Районы Закарпатской области
Синевир (село)
Синеви́р — село в бывшом Межгорском районѣ Закарпатской области Украины. Село лежить в горном току Тереблѣ о 15 км од районного центра и о 60 км од желѣзничной штации Воловець.
История
Синевир первый раз упоминать ся в листинах, якы до нас дошли, под роком 1604, яко Zynever, а под роком 1605 уже яко Szinevér.
В зачатку 20. ст. Синевир поважовав ся за глуху провинцию, куды высылали провинилцьох за кару. Так быв высланый з Волового на поселѣня в Синевир В. И. Мушка, котрый ходив на заробкы до России и, вернувши ся по револуции 1905-1907. рокох, агитовав селян Волового на револуцию. З другого боку, Синевир быв главным селом в цѣлом горѣшном току Тереблѣ: лем ту быв еден дохтор, котрый за грошѣ мог дати медицинску помочь обывателям сел, што были еще высше в горах.
В року 1930 в селѣ жыли 2880 обывателе, з них Русины — 2506, Евреи — 294, Чехы и Словаци — 59, Мадяре — 8, Нѣмцѣ — 2, чужоземцѣ (без чехословацкого подданства) — 11. Двѣ религийны громады: православна (1875 вѣрникы) и грекокатолицка (634 вѣрникы); православны мали деревяну церковь Преображения, выставлену в 1930-х, грекокатолици — муровану церковь Успѣня Пресвятой Богородицѣ з року 1905. В селѣ была русинска школа (4 класы) и чешска школа (2 класы), нотарскый уряд, пошта, жандарска станиця, инспекторат и станиця «финанцох». Была кырниця лѣчебной воды, коло котрой влѣтѣ ставили купельовы шатры, ходив державный автобус. На Теребли была клавзура и перепусткы на сплав дерева.
В року 1961 деревяна православна церковь была демонтована, и православным оддали муровану церковь зликвидованой грекокатолицкой громады.
Днешность села
Село мать захоронку, середню школу и филиалку Межгорской дѣточой музичной школы, Културный дом з библиотеков (над 8000 книг) и клубным помѣщѣньом на 400 людей. Медицинску амбулантну помочь в сельской болницѣ можуть денно достати 120 хворых, а еще 10 хворых можуть ся лѣчити в стационарном постельовом режимѣ.
За 6 км од Синевира, в готарѣ Чорна Рѣка, находить ся уникатный Музей лѣса и лѣсосплава, якый потерпѣв од повеней в рр. 1998 и 2001.
Религийны громады:
Етимология назвы
Назва Синевир русинского походжѣня: од синий и вир (прудкый рух воды довкола вертикалной оси, крутѣль). В нижной части села на рѣцѣ Теребли под скалов в довжцѣ 6 сяг была страшна глубѣнь и там ся вода вирила и зато звало ся мѣсто Синий вир, циже синя крутѣль, а од того взникла и назва села, а не од «морского ока», котре положене на сѣвер од сосѣдного села Синевирска Поляна. Мадярска назва Alsószinevér (Нижный Синевир) появила ся в хоснованю од 1900-х рокох, коли в Мадярщинѣ одбыло ся упорядкованя назв, на одрознѣня од сосѣдного села Felsőszinevér (Szinevérpolyána), циже Вышный Синевир (Синевирска Поляна).
Назва Нижный Синевир была скасована в року 1946, коли нова влада вернула стару назву.
Назва сосѣдной Синевирской Поляны споминать ся в листинах о 10-20 рокы позднѣйше, очевидно взникла она яко новоселиця, котра свою назву достала од старой селитвы.
Еще и в року 1924 упорядкована дорога была од Волового лем до села Синевир. Теперишне озеро Синевир называло ся тогды Озеро. Ни Чехам, ни Мадярам то не вадило, бо не тотожнило ся з посполитым назывником: jezero Ozero, Ozero tó. В совѣтскый час озеро зачали называти Синевирскым озером по аналогии з Синевирсков Полянов, а од конця 1950-х з активизациов туристикы — Синевиром.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
1823
Умерли
Катеґорія:Рокы
1191
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Владимір Фединишинець
Владимір Фединишинець (Володимир Степанович Фединишинець;, Репинноє — , Ужгород) — педаґоґ, писатель, журналіста, публіціста, теоретік літературы.
Належав меджі основателїв „Общества подкарпатських русинов‟, котре стало пізнїше сполуосновательсков орґанізації Світового конґресу Русинів. Хотїв, жебы русиньскый язык быв кодіфікованый, о чім написав і дакілько есеїв. Быв автором многых книг і есеїв. По 1989-ім роцї зачав писати по русиньскы. Здобыв премію А. Духновича (2004) за русиньску літературу.
Жерела и одказы
Катеґорія:Русиньскы писателї
Лаґос
Ла́ґос є найвекшым містом Ніґерії і єдным з найвекшых міст Африкы. Місто основали в 17. сторочу Портуґалци, ёго мено тыж походить з портуґалщіны і значіть «озера», в перенесенім змыслї «Місто на озерах». Хоць пришов Лаґос о поставлїня головного міста в роцї 1991, іщі все є найвызначнїшым середовищом країны.
Катеґорія:Міста
Святослав I. Іґоревіч
Святослав I. Іґоревіч (староруськы: С~тославъ / Свąтославъ Игорєвичь,; україньскы Святослав Ігорович; російскы Святослав Игоревич; білоруськы Светослав; ґрецькы Σφενδοσθλάβος; 942? – марец 972) быв київскым князём і полководцём, пануючій в роках 962 аж 972.
Катеґорія:Пановници
Суфикс
Суфикс е часть слова, котра ся находить меджи корѣньом и флексиов. Меджи корѣньом и флексиов може быти веце як еден суфикс, або не быти жаден, напр.:
Етимология
Термин походить од лат. suffíxus, што значить прикрѣпленый.
Типы суфиксох
Суфиксы роздѣлюють на словотворны и граматичны.
Референции
Катеґорія:Морфология (лингвистика)
Товаришство Исусово
Взник
Закладательом ордена были в року 1534 испанскый монах Игнац зоз Лойолы и его товарише (Париж, 15. август 1534), а официалный взник ордена ся пише роком 1540, коли быв орден схваленый Папом Павлом III. (27. септембер 1540, папска була Regimini militantis ecclesiae), Была то доба Реформации и главна задача ордена была противостати росширѣню протестантства.
Роспущѣня Товаришства
Главным польом чинности товаришство мало универзиты и школство в цѣлому. З часом стали ся они монополистами в той сферѣ в католицкых державах, и чинили силну конкуренцию в некатолицкых. Товаришство окрем того вело успѣшны торговы операции, што тыж было нежадане про конкурентох.
В Японии уже в року 1614 обернули в христианство понад милион людей. Успѣхы, методы и идеология Товаришства пробудили против него суперѣня, зависть и интригы. Зачали ся под выдуманыма претекстами преслѣдованя, ограничѣня и выгнаня организаций йезуитох. Португалия розорвала дипломатичны одношѣня з Апостолсков столицьов, жадаючи заказаня Товаришства. Опозиция Товаришству од великых католицкых монархох Европы (Испании, Португалии, Франции) примусила папу Клемента XIV. роспустити орден в року 1773 (бреве Dominus ac Redemptor, 21. юл 1773).
Товаришство в року 1773 мало 22 500 членох, 41 провинцию, 669 коледжи, 20 академий и 800 школ розличной величины. Папа Клемент XIV. в своем бреве не кладе жадны вины на Товаришство, лем выличать тоты претензии, што против них поднесли в другых державах, але нич не каже, ци были они справедливы ани не называть йезуитох винныма, за причину свого рѣшѣня о роспущѣню ордена подавать охоту вернути добры одношѣня  меджи Апостолсков столицьов и свѣтовыма монархиями.
Обновлѣня Товаришства
Роспущѣня ордена было в силѣ сорок рокы. Закрыли ся коледжѣ, мисии, стали розличны програмы. Авшак Товаришство дале екзистовало в Китаю и в Индии, в Пруссии и в России. Фридрих II. и Катарина II. Велика дали знати Апостолской столици, же не мають лѣпшых и хосеннѣйшых священикох од йезуитох, а зато хочуть, обы зостали. Товаришство обновив в правах Папа Пий VII. в року 1814 (7. августа 1814, булла Sollicitudo omnium ecclesiarum).
Товаришство в сучасности
Товаришство в року 1965 году мало 31. Генералну конгрегацию, де выбрало нового генерала, о. Педро Аррупе и поклало задачу о дакотрых необходных змѣнах. По 10 роках о. Педро Аррупе зобрав 32. Генералну конгрегацию, котра утвердила, же первостепенна мисия «служѣня вѣры», вызначена 31. конгрегациев, доповнять ся и другов задачов — участьов ордена в бою за справедливость во свѣтѣ.
В сучасности Товаришство Исусово фактично цѣлком контролуе католицкы новинкы, радио, телевизию, выдавать понад 1 000 часописох и новинок в понад 50 языках сумарным накладом 150 милионы.
Референции
Катеґорія:Католицкы монашы ордены
Ремеза
Ремеза (Remiz pendulinus) є малый співавый птах з родины ремезовых.
Опис
Ремеза є выразный птах зо завалистым тїлом, кус куртым хвостом і тонкым шпіцятым дзёбаком. Мать арджавобурый хырбет, сивобілы пірка лїтаня, чорнобілый хвіст, чорно ногы, ружовобілый дзёбак, буробілый бріх, білу голову з выразнов чорнов лицёвов масков, котра бывать у самцїв одашто векша як у саміць. Молоды птахы чорну маску не мають а голову мають чісо сивобуру.
Росшырїня
Цїлком богато є росшырена в западній Азії, в середнїй, южній і выходній Европі, одкы ся в послїднїй добі помалы шырить напрямом на запад. В Европі займать цїлкову плоху 1 - 10 000 000 км2, на котрій жыє в сучасности веце як 420 - 840 000 екземпларів. В послїднїх 10 роках але єйo чісленость упала о цїлый 30 %, што запрічінила передовшыткым страта природного біотопу.
Обывать рашелиниска і вогкы листяны лїсы близко воды, бажин, рыбників і озер з достаточно зароснутыма берегами.
Хованя
Ремеза є скрыто жыючій птах. Найчастїше єй можеме зазначіти дякуючі голосу. Озывать ся тонкым і натягнутым, помалы падаючім „сіііг“. Подобно як синицї є дуже чіперный і неустало підскакує перелїтавать з єдного місця на другу. Жывить ся передовшыткым дрібныма хробачками, павуками і даколи і насїнями різных видів тростинкы.
Самець бігом мая збудує чудове гнїздо, завішене на конарях строму або на тростинцї, котре є на верьху зужене і долов кулёве із вступом на єднім боку. Як матеріал на будованя служыть найчастїше решта з насїня листяных стромів. Бігом добы, коли самець токать, саміцї лїтають довкола і выберають собі гнїздо, до котрого накладуть яйця.
Шторік мать єдну аж три зношкы по 1 - 8 яйцях о великости 14 × 10 мм. На яйцях сидить 13 аж 14 днїв векшынов лем саміця, были зазначены і припады, коли яйця зогрївав і самець. Молодята першыраз вылїтавають з гнїзда в 20. днї жывота, але іщі дакілько днїв в нім ночують.
Екстерны одказы
Катеґорія:Ремезовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Підріжя
Підріжя (Підріжжя) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 733 (2001).
Історія
Заложене у 1542 роцї.