cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2. май
2. май — 122. день рока (123. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
1054
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Афґаністан
Афґаністан, офіціална назва Ісламскый Емірат Афґаністан (د افغانستان اسلامي امارات‎, ) — лежыть в серединї Азії. Зато країна не має приступ ку морю. На севері гранічіть з Узбекістаном (137 км) і Таджікістаном (1206 км), на северовыходї з Кітаёв (76 км), на выходї з Пакістаном (тзв. Дурандова лінія, 2430 км), на западї з Іраном (936 км) і на северовыходї з Туркменістаном (744 км).
Референції
Афґаністан
Войнатїна
Войнатїна (по ) є село в окресї Собранцї в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Пастилкы
Пастилкы́, Пастілки́,  Kispásztély,  Pastilky — село в Перечинском районѣ Закарпатской области Украины, административно належить ку Дубриничской сельской радѣ. Давна назва: Мала Пастиль.
История
Перва упоминка в историчных документах: 1567; осада в том року мала два газдовства; в року 1588 были уже четыри, в року 1599 —17. В року 1798 поставлена церковь Св. Йоанна Крестителя. Теперишня мурована походить з року 1839, а мурованый крест перед нев — з року 1903.
В року 1910 зоз 280 обывательох села были 256 Русины, 16 Нѣмцѣ, 5 Мадяре. Подля вѣры: 245 грекокатолици, 19 римокатолици, 16 израелиты. До Трианона село належало ку Перечинскому округу (Perecsenyi járás) жупы Унг (Ung vármegye).
В року 1930, в чехословацкой добѣ, з общого числа обывательох 293 были: 243 Русины, 16 Евреи, 34 чужоземцѣ (без чехословацкого горожанства). Грекокатолицка громада мала 271 вѣрника. в селѣ была русинска школа (една класа).
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Иннсбрук
Иннсбрук, главный город федералной землѣ Тирол на западѣ Австрии, на рѣцѣ Инн в Восточных Алпах, пятый найвекшый город Австрии.
История
Первый раз упомянутый под роком 1180 як торговичне мѣстечко, быв маетком баварского грофского рода Андекс и скоро ся розвивав вдякы свому стратегичному положѣню на великых торговых путях через Алпы. Назва его означать мост (Brücke) над рѣков Инн, бо ту од зачатку переходили тоты транспортны потокы и то зафиксовала не лем назва города, але и его герб. Иннсбрук достав варошскы права в року 1239, перешов под юрисдикцию Габсбургох в року 1363, а в року1420 став ся главным городом Тирола. В року 1905 Наполеон Бонапарт передав цѣлу землю Тирол Баварии, але в року 1809 тиролскы повстанцѣ розбили франко-баварске войско, а Вѣденьскый конгрес (1814–1815) обновив юрисдикцию Австрии.
Шпорт
Иннсбрук — еден з найпопуларнѣйшых туристичных и рекреачных центрох переважно в зимушных шпортах в Середньой Европѣ. Двараз ту ся одограли Зимушны Олимпийскы бавища: 1964 и 1976. Тото привело ку значному росширѣню границь города в роках 1960–1970.
Економика
Основа економикы — службы (ту заняты 95% робочой силы): банково-финанчны, организация меджинародных выставок и торговиць. Ту суть головны офисы великых компаний: Westbeach (шпортово-рекреачне облечиво), Swarovski (кришталь), Kranebitter (бутор), Orad Hi-Tech Systems (мултимедийны и компютерны технологии), ILF Consulting Engineers (конзултованя и проектованя), Geo Ville (аерокосмичне фото). В промыслѣ переважають дробны и середнѣ выробнѣ, их продукция — текстилны выробкы (окреме облечиво из товстого полотна), обув, пиво и музичны инштрументы; обробка дерева и металох, потравины. Од конця XX. стороча даколько компаний зачали з выробов прецизного електричного обладунку и електроникы.
Сарканич Василь Васильович
Сарканич Василь Васильович (, Шелестово, Підкарпатьска Русь, Чеськословеньско —, Свалява, Мукачівскый район Закарпатьска область, Україна) — именитый закарпатськый педаґоґ, локалный політик вароша Свалявы, общественный дїятель Третього карпаторусинського ренесанса.
Животопис
Василь Сарканич ся родив 10 авґуста 1923 рока в селови Шелестово на Мукачувщині у багатодітнув родині, де было шестеро діти. В 1929 році фамілія Сарканичув переїхала жити в Сваляву (хоть перші 1,5 рокы багатодітна родина жила в селі Драчино), де отець Василя ся устроив на роботу старшого кочегара хімзаводу фірмы «Сольва». У Сваляві малый Василь Сарканич учив ся в народнув школі, а пак штудійовав у горожанці. В 1941 році Василь Сарканич поступив у школу з обробкы метала в Севлюши, де ся вчив 3 рокы. У 1943 році Василь Сарканич пуйшов на роботу в Будапешт на ливарный завод Вайса Манфріда. Мавучи добру освіту, робив не простым робочым, а контрольором фунґованя станкув. Позад сього заробляв доста файно (750 пенгів на місяць) на вті часы. В Будапешті пережив бомбардованя вароша. На отцюзнину Василь Сарканич ся вернув такой по войні, в 1945 роци. Вже восени того ж года продовжив свої наукы на 4 курсі Севлюської школы металообробкы, котра на тот час яла ся звати Виноградівськым технікумом. Послїдь штудованя в Селюши быв направленый на роботу в депо Чоп, де робив техніком при майстрови по ремонту паровозув. Туй доста добрі ся ознакомив из совецьков системов фунґованя желїзничного транспорта. Майпотум Василь Сарканич зачав робити началником механічного цеха на заводі им. С. Кірова у селі Кольчино, што на Мукачувщині. Из 1 септембра 1949 рока Василь Сарканич зачав свуй пятьдесятгудньый карьєрный путь у Свалявському профтехучилищи. Туйка проробив ипен до 1999 года. Спершу ги майстер выробничого ученя, пак – старшый майстер, майпотум – заступник директора, директор професійно-технічного училища № 9 (ныні – Свалявськый професійный будовничый ліцей). За час 30-рочного перебываня Василя Сарканича на посаді директора Свалявського професійно-технічного училища было збудовано учебный корпус (1970), інтернат, адмінкорпус, проведено реконструкцію майстерень выробничого ученя (1972). Ученикы училища – призеры областних спортивных олімпіад, конкурсув технічної и художньої творчости (1972–1982). Духовому оркестру училища присвоєно званя «Народный» (1986). Наладжені ипні межинародні партнерські контакты з аналогічными учебными установами Словакії (1972), Литвы (1973) й Росії (1973). Василь Сарканич – отличник профтехничного образованя СРСР (1973) и УРСР (1982). Одзначеный орденом Трудового Черленого прапора (1981), многыма медаліями.
Общественно-културна робота
У 1990-х роках Василь Сарканич активно зачав ся анґажовати у карпаторусинськоє общественноє двиганя. Майже 11 рокув возглавляв Свалявськоє общество подкарпатськых русинув. Быв такой и заступником головы Свалявського районного Общества им. А. Духновича, членом Правліня Сойму подкарпатськых русинув. У 2003–2004 учебному році за пудпоры Карпато-русинського общества США, под веденьом головы Свалявського общаства подкарпатськых русинув Василя Сарканича и координатора Проґрамы русинськых неділных школ у Закарпаті Павла Роберта Маґочія отворили ся перші пробні 9 класув, де 200 ученикув учили історію и културну дїдузнину своих предкув – карпатськых русинув. Василь Сарканич – делеґат чотырьох Світовых Конґресув Русинув. Василь Сарканич быв депутатом Свалявської варошської рады 5-ти скликань. Почесный горожанин Свалявы (2003). Василь Сарканич умер 5 марта 2008 года.
У 2013 році, на день Свалявы (21 септембра, храмовоє сято Руздва Богородиці), на будові Свалявської варошської рады Василю Сарканичу была одкрыта памнятна табла. Позер.: http://novzak.uz.ua/news/svalyava-vidznachila-svoie-777-richchya/
Родина
Супруга, Терезія Василівна (15.05.1929), робила касірьом, нормовалницьов у Свалявському професійно-технічному училищі № 9. Сыны: Михаил (12.11.1957) – головный инженер ТОВ «Плосківський завод мінеральних вод», голова Свалявської районної орґанізації «Союз Чорнобиль України» (1997); удостоєный ордена «За заслуги» III-го ступеня; Александр (10.09.1959) – дохтор-терапевт, головный дохтор ТОВ «Сузір’я» (санаторій «Квітка полонини», с. Солочин).
Жерела
1. Сарканич Василь Васильович. Навчально-методичний центр професійно-технічної освіти у Закарпатській області. Персоналії. URL: http://zpto.ues.net.ua/index.php/about-us/personalities/item/993-personalii
2. Федикович Павло, Тидір Федір. Професія людяності Василя Сарканича. ''Свалявська формула успіху. Нариси'' / Упорядкування, вступна стаття Павла Федиковича. Ужгород: Карпати, 2008. С. 251–265.
3. Зан Михайло. Сторочный юбілей славного карпаторусина из Свалявы. Дата оновлення: 09.08.2023. ''Лем. FM.'' URL: https://www.lem.fm/storochnyj-yubilej-slavnoho-karpatorusina-iz-svalyavy/?fbclid=IwAR3jJ_Hc9YLcTeqMHM18ulmkITTfZw91l_tq0RTni6nOudgZucaQ16viL7o
4. Зан Михайло. Сарканич Василь Васильович. rueportal. Дата оновлення: 09.08.2023. URL: https://rueportal.eu/wiki/sarkanyc-vasyl-vasylovyc.html?fbclid=IwAR3nR4tBdbe_fEzgDwwc3HhhFOVro6ZS4_W34VQOaCnQ02NuObgUuKDbRoE
5. Рішко Микола. Від простого викладача - до директора. Новини Закарпаття. 2023. 12 серпня (№ 31 (5046). С. 8. URL: http://novzak.uz.ua/news/vid-prostogo-vykladacha-do-dyrektora-vasyl-sarkanych-kotromu-vypovnylosya-by-100-pratsyuvav-u-systemi-ptu-50-rokiv/?fbclid=IwAR1mCAI3TCcQGBYV6G1oQmYWLw4kF-HXG-2iF32Q24pWRbHTLrtomI54zd8
етнополітолог, доцент Ужгородського націоналного універзітета.
Пролетариат
Пролетариат, Proletariat, од  proletarius 'немаетный, але вольный гражданин, пролетарь' — в марксистичной идеологии класа найомных роботникох капиталистичного сполоченства, котры не мають властных выробных средств и суть одказаны на то, жебы продавали свою робочу силу капиталистам.
Пролетарѣ в старовѣком Римѣ
При римском кральови Сервию Туллию (6. ст. до РХ) пролетарии, proletarii была назва римских гражданох, котры не мали в маетку ани 11000 асох поля (1,1 га), зато не платили жадны данѣ. Их единкый принос на хосен Римского кральовства быв тот, же в припадѣ потребы давали дѣтей до военской службы, циже помогали штату потомством, proles.
Пролетариат в сучасности
Подля Маркса револуция и диктатура пролетариата мала настати в найрозвитѣйшых капиталистичных державах, понеже розвой капитализма веде ку звекшѣню протистояня класох, росту свѣдомости пролетариата. В реалности «пролетарскы» револуции стали ся в индустриално слабшых державах и звекша не з причины протистояня класох, а под вплывом вонкашных сил. Диктатура пролетариата в СССР вела ку домовой войнѣ и многомилионным жертвам. Пролетариат в Китаю в сучасности не е поважованый за «лѣпшу часть» сполоченства, а лем за ровну зоз селянами и бизнисменами (циже буржоазиов).
Референции
Катеґорія:Социалны проблемы Катеґорія:Социална штруктура
1053
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Чеська Вікіпедія
Чеська Вікіпедія (Česká Wikipedie) — роздїл Вікіпедії на чеськом языке.
Днём 1 2023 Чеськый оддїл Вікіпедії обсягує  NaN статьиs. Зареґістрованы NaN участникs, з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить.
Одказы
Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії Катеґорія:Славяньскы Вікіпедії
Мироля
Мироля (по ) є село на Словеньску в окресї Свідник.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Милан Руфус
Биография
Из родины мурника. Гимназию выходив в Липтовском Микулаши, зматуровав року 1948. Студовав словенчину и историю на Братиславской универзитѣ Я.А.Коменского, а по закончѣню, од року 1952, учив там на философской факултѣ. В роках 1966—1970 читав лекции на Неапольской универзитѣ. Од року 1990 на пензии, жив до смерти в Бритиславѣ.
Юрко Колинчак
Юрко Колинчак,  Juraj Kolinčák, * 19090912 — † 19840203 — русинскый спѣванкарь, приповѣдкарь, збератель фолклора.
Милан Руфус
Творба
Окрем творбы про доростлых писав и дѣтскы книгы, товмачив Лермонтова, Есенина, Ибсена а тыж з еспанского, норвежского, чешского языков. Его творы выходили на вецеро языках, на всѣх свѣтовых, включно з китайскым. Од року 1991 быв много раз номинованый на Нобелову премию за литературу.
Мироля
Обывательство
Русиньскый язык за материньскый означіли 61 жытелїв (84,7%).
Юрко Колинчак
Юрко Колинчак быв простый земледѣлець. Родив ся в Старинѣ, днесь неекзистуючом селѣ в окресѣ Гуменне, позднѣйше окрес Снина, в родинѣ худобного газды, котрый упав в Первой свѣтовой войнѣ. Одмала любив красу, народну спѣванку, гру на гуслях. Тото вшитко вело го ку збераню и записованю фолклора, а пак и сам зачав писати спѣванкы и вершы. Его темами быв каждоденный живот села и перемѣны котры ся там одбывають, проблемы интелигенции, моралности, интимного бытя чоловѣка, наймя родинны односины, народностны мотивы.
Милан Руфус
Оцѣнѣня
Лавреат многих националных премий, серед котрых — премия Министерии културы за книгу верши Поезия и час - Báseň a čas (2005). Року 1998 достав почестный докторат литературы од Свѣтовой Академии умѣлства и културы (ЗША).
Мироля
Памяткы
Церьков Покровы Пресвятой Богородицї з року 1770 (НКП)
Юрко Колинчак
Циклы верши напечатав в колективных зберках Зелений віночок — червоні квіточки (1965), Карпати піснею вчаровані (1974), властной книжцѣ Підвигорлатська быстрина (1977, ушоритель Михал Гиряк). Тыж окреме Михал Гиряк ушорив зберку Пісні Юрка Колинчака (1982).
Референции
Катеґорія:Русиньскы фолклорісты Катеґорія:Русиньскы писателї
Милан Руфус
Оцѣнѣня
Штатны вызнаменаня: Имя поета носить астероид (33158) Руфус, котрый объявили словацкы звѣздаре Леош Корнош и Петер Коленый 26. фебруара 1998.
Одказы и референции
Катеґорія:Поеты Катеґорія:Поеты Словакии
1052
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Ашока
Ашока (із санскрту, в деванаґарі अशोक; коло 304 п.н.е.– 232 до н. е.), в палі Ашока, быв третїй пановник Маурёвской рішы і єден з найвызначнїшых пановників в історії Індії. Є єден з найзнамішых будгістічных пановників і заслужыв ся о росшырїня будгізму поперечно Індійскым субконтінентом і мімо нёго; дякуючі ёму будгізм закотвив на Срі Ланцї, де є доднесь переважуючов реліґіов.
Катеґорія:Пановници
Ратгерсова универзита
Ратгерсова универзита; Rutgers University, The State University of New Jersey, — державна изгледовна универзита США, найвекша высока школа штата Ню Джерзи.
История
Основана в року 1766 Голандсков Реформованов Церквов яко приватный Кральовнин Коледж, Queens College. Коледж пережив тяжкы часы в роках Америцкой револуции и зачатком 1800х рокох даколько разы быв закрытый. Быв захраненый вдякы филантропови полковнику Генри Ратгерсу и в року 1825 прияв его имя. В року 1862 быв по силѣ Акта Морилла обдарованый земльов державного фонда и в року 1864 прияв статус поземкового коледжа штата Ню Джерзи, што му уклало повинность школовати фахманох про земледѣлство, промысел и войско, але иншак все зостав коледжом слободных умѣнь. В року 1924 прияв статус универзиты, а в року 1945 универзита была знароднена и одтогды несе назву Штатна универзита Ню Джерзи,  The State University of New Jersey.
Штруктура
Ратгерсова универзита роздѣлена на три локации в штатѣ Ню Джерзи: Ню Брунсвик (~50 000 штуденты, в той локации быв даколишный Кральовнин Коледж), Нюарк (~12 000 штуденты) и Камден (~8 000 штуденты). Педагогична часть складать ся з 29 окремых коледжи и школ, а изгледовна часть зоз ~300 центрох и инштитуций.
Референции
Катеґорія:Колониалны коледжѣ Катеґорія:Высокы школы США Катеґорія:Поземковы универзиты и коледжѣ
2. новембер
2. новембер — 306. день рока (307. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Базилика
Базилика, зо старогрецкого βασιλική στοά кральовска колонада — назва христианского храма з колонадами або аркадами. Обсяг того термина е двоякый: архитектурный и церковный.
Архитектура базиликы
В архитектурном вызнамѣ базилика е продовгастый храм, котрый мать веце нав, а главна (середна) нава е высша од бочных и мать свои властны вызоры, котры суть над стрѣхами бочных. Навы суть од себе оддѣлены лем колонадами або аркадами, так же вшиток внуторный простор храма творить едну цѣловь.
Кедь середна нава не мать вызоры, иде о псевдобазилику.
В старовѣкых Греции, Египтѣ и Римѣ базиликы служили як административны ставбы про цѣлѣ дворскы, публичны, а уже позднѣйше лем як святынѣ. В Мадярщинѣ христианскы базиликы зачали ставляти еще за Св. Штефана.
Церковный ранг
В середновѣку базиликы уже служили лем як христианскы святынѣ. Взник новый, церковный вызнам понятя базиликы, яко ранга, котрым ся вырозняють и одзначають найважнѣйшы и найзаслуженѣйшы храмы Католицкой Церкви. Тот ранг храму удѣлюе Папа римскый, а не суть на то сформулованы жадны формалны критерии. Суть два рангы базилик:
1051
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Базилика
Референции
Катеґорія:Базиликы
Вышня Рыбниця
Вышня Рыбниця (по ) є село в окресї Собранцї в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Мала Копаня
Мала Копаня — село в Виноградовском районѣ Закарпатской области Украины. По административной реформѣ 2020 интегрована Береговскым районом.
История
Мала Копаня в историчных жерелах упомянута под роком 1400. В добѣ УССР належала ку Великокопанской сельской радѣ. Од року 1997 достала властну администрацию.
В року 1910 в селѣ зраховали 752 обывательох, з того Русинох — 671, Нѣмцьох — 64, Мадярох —17; котры подля вѣры были грекокатолици — 669, израелиты —64, римокатолици — 19. До Трианона село належало Тисянскому округу, Tiszáninneni járás, жупы Угоча.
В року 1930 в селѣ заевидовали 766 обывательох, з них были: 715 Русины, 44 Евреи, 7 Мадяре. Грекокатолицка громада мала 703 вѣрникы, муровану церкву Св. Василия од року 1864. В селѣ была русинска школа (1 класа).
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины
Телефонный код
Телефонный код (предвольба) — префиксное число, што дозвалять телефонуючому выволати або прияти межигородны и межинародны телефонны воланя. Код зоны номерации (званый ABC про географично зависимы зоны номерации або DEF — про географично независимы зоны номерации) — три десятковы знакы — тот префикс телефонного числа, якый указуе межигородный узел звязи.
Жерела
Катеґорія:Телекоммуникация Катеґорія:Телефонны числа
Rock-H
Rock-H ("Рокаш") — україньска вокално-инштрументална група, взникла в року 2008 в Мукачовѣ. Співають в русиньскім і україньскім языку. Суть лавреатами змагання "Червона рута".
Музикант
Музикант — особа, яка подавать, выконавать музику на музичных инштрументах або е музикално надана, в ширшом вызнамѣ всяка особа, што складать, провадить або представлять музику.
Музикант, котрый грать инштрументалну музику (на музичных инштрументах) зве ся тыж инштрументалиста. Музикант, котрый выконавать музику лем властным голосом зве ся тыж вокалиста.
Музикант може быти шпециализованый на еден музичный штил, а дакотры музиканты выступують в розличных штилах, або в множеств штилох, зависимо од народностной културы и окружѣня. Примѣрами шпециализации музиканта можуть быти: интерпрет, диригент, спѣвак, композитор, аранжер, оркестратор.
Референции
Катеґорія:Музиканты
Пугач
Пугач (Bubo bubo) є великый ночный птах з родины сововых. Є найвекшов жыючов совов. Часто го прозывають краль ночі.
Становища
Находить ся всягды, де мать вгодны условія про гнїздїня а лов. З облюбов населює каменисты збоча, розвалины з лїсами в околицї. Даколи але обывать і области без скал, пак жыє в дутинах стромів ці опущеных гнїздах хищів.
Взгляд
Пугач є великый птах, векшый як каня лїсова, але з другого бока явно меншый як наприклад беркут. Саміцї суть тяжшы як самцї і мають векше роспятя крыл. Довжка тїла у дорослых екземпларів колыше міджі 60–70 цм, роспятя крыл у дорослых може быти коло 170 цм. Вага є звычайно міджі 1800–3000 ґ, особливо великы екземплары але досягують аж вагы через 4 кґ.
Етолоґія
Пугач є ночный птах і самотарьскый твор. Тыж як і другы совы лїтать дуже тихо і черять махаве лїтаня з плахтїнём. Як є вырушеный і не мать можливость розумного уступу, надувать ся, чеперить піря і грозиво сычіть. Ловить в ночі в россяглим ревірї в округу аж 15 км навколо гнїзда і барз не выберать. Жертвов суть переважнё мышы, заяцї, краликы і далшы дрібны ссавцї, але не одвергне ани сплячі птахы (враховано хищів), з пасіов ловить їжакы.
Пугач ся мусить поставити значному неприятельству з ряду денных птахів, особливо хищів і гайворонів, котры го через день стечено нападують, такой як го збачать.
Розмножованя
Почінаювші зимов сі пугач значкує теріторію выразным гуу-гуу, обчас го прокладать і іншым звуками, котры можуть припоминати чудный регот. Саміця гукать глубшым тоном як самець. Пугачі вытворяють стабілны пары з великов вірностёв к гнїздищу. Звычайно мають в єдній области дакілько гнїзд, котры поступно черяють. Справила зіставають вірны і гнїздям, з котрых їм были одобраты молодята.
Кінцём марца або початком апріля зношать саміця 2-5 скоро куляты, чісто білы яйця. Даколи лежать на вольнім пространстві міджі камінями на небарз прикрых збочах, другыраз суть скрыты під перевісом і суть і припады перебратя гнїзд хищів высоко в скалах ці на стромах. Саміця на них сидить і стережыть, самець єй кормить (обычайно але жертву не передасть прямо в гнїздї). Час сиджіня на яйцях тырвать 31-36 днїв. Молодята ся лягнуть асі по 35 днях. Стары їх кормлять, саміцї пак хранять перед непогодов. Поступом часу ся молодята розлїзають дале по околицї, по 6 тыжднях ся уж барз в гнїздї не стримують і поступно ся розходжають. Добрыма лїтачами ся ставають у віку 100 днїв. Звычайно суть молодята достаточно засобены стравов.
Як прийдуть пугачі о яйця, справила загнїздять знову, як стратять молодята, векшынов уж знову не гнїздять. Парадоском є, же хоць пугач є найвекша сова, выбрати ёго гнїздо є досправды просте. Матїрь ся правда грозиво поставить, сычіть і надувать ся, але як то чоловіка не одрадить, дасть ся на швыдкый уступ і здалека смутно гукать. На роздїл од меншых сововых, котры свої яйця фанатічно хранять проти хоцьякому атакерови, в тім чіслї і чоловіка.
Референції
Катеґорія:Сововы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Режисер
Фах режисера выжадуе знатя широкой шкалы тем, зато высокошколска выука режисера складать ся з множества учебных дисциплин, насущно потребных в будучой роботѣ: майстерство режисера и актера; сценична бесѣда; танець; сценичный рух; история театра, литературы, малярства, музикы, танця и других умѣлств; основы економикы и психологии; технична выбава театра и т. п.
Референции
Катеґорія:Люде подля профессии Катеґорія:Професії
2. октобер
2. октобер — 275. день рока (276. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Мирча
Мирча може быти
Тōшнадōво(Пӯдкарпатська Область)
Тōшнадōво (Затишне, Zatîșne, Tasnádtanya, Затишное) — валал у Береґсаськӯй общинї, Берегівскый район, Закарпатска область, Україна.
Населення становит 504 обчан.
Бавовна
Бавовняны волокна суть у веце як 50 % днесь вырабляных текстілій. Култівація бавовны мала значный економічный допад уж од того часу, як была бавовна першыраз доместікована дас перед 5000 (може і 10 000) роками.
У Европі была бавовна незнама аж до пізного середовіку. В добі промысловой револуції ся але бавовна стала про свої фізікалны властности барз важнов про текстілный промысел і кінцём 19. стороча представляла приближно 80 % обєму вшыткых текстілных матеріалів. В днешнїй добі собі бавовна утримує своє поставлїня як найвызначнїше жрідло природного волокна, але єй значіня ся до великой міры нагрызло сінтетічныма волокнами. На днешнїй продукції текстілій ся бавовна подїлять приближно 40 %.
Катеґорія:Ростлины
Константин Паустовскый
Константин Паустовскый, Константи́н Гео́ргиевич Паусто́вский; *31. май (19. май Юл. кал.) 1892, Москва, Россия – †14. юл 1968, Москва, СССР — русскый совѣтскый писатель и новинарь, найлѣпше познатый своима повѣданями, котры принесли дореволучны традиции русского романтизму до литературы совѣтской добы.
Буковець (Воловецкый район)
Буковець — село в бывшом Воловецком районѣ (од 2020 Мукачовскый) Закарпатской области, центер сельской рады.
Константин Паустовскый
Биография
Мав предкы меджи украинскыма козаками. Учив ся в Киевѣ, Санкт-Петербургу и Одессѣ. Перед тым, як зачав писати, робив на многых и вшелиякых роботах, ай ку тому вельо путовав, як по Совѣтской Унии, так и в заграничу.
В рокы Первой свѣтовой войны — санитар на санитарных потягах, пак выпробовав вельо професий на фабриках, в рыболовской артели идр. В домовой войнѣ 1917–1922 — новинарь в Киевѣ, Одессѣ, на Кавказѣ.
Первов публикациев было повѣданя На водѣ (1912), котре гимназист Паустовскый подав в алманах Огнѣ (Киев), и на его зачудованя было опубликоване.
В роках 1945–1956 преподавав в Литературном инштитутѣ А. М. Горького. В добѣ «помягку» активно ся ангажовав за регабилитацию репресованых писательох и заступав ся за политично гоненых особ; быв в числѣ ушорительох литературного либералного алманаха Тарусскы сторонкы (1961), котрый влада по публикации заказала.
В року 1963 в социологичной анкетѣ о найпопуларнѣйшом писателю Паустовскый быв первый, а за ним далеко заостав протекчный «партийный писатель» Михаил Шолохов. Не было в моци партии з тым нич зробити, а за то ся му помстили. В року 1965 коли уже быв вызначеный як лавреат Нобела, дипломатичныма интригами влада СССР домогла ся, жебы Нобеловскый комитет змѣнив свое рѣшѣня и дав награду Шолохову.
Творба
В первых творах писателя мрѣи о далекых сторонах, путованях, встрѣчах и розлуках занимають головне мѣсто. З роками его проза значно ся мѣняеть, але писатель нигда ся не зрѣкать того общого ей колорита, через котрый называють тоту прозу романтичной.
Писав романы, повѣсти, повѣданя, историчны и биографичны творы. Повѣсти Кара-Бугаз (1932) и Колхида (1934) принесли му широку знамость. В его творбѣ читатель находить лиричный погляд на природу и силный интерес ку людьом; его называють едным из найлѣпшых майстрох слова меджи писателями 1920-х и 1930-х рокох. Его главна робота Повѣсть о животѣ (1946–1963; подтитулок История едного живота) складена зоз шѣстьох книг, являть из себе циклус автобиографичных споминок.
Автобиографична епопея Повѣсть о животѣ — доимаючый литературный документ живота России в зачатку XX. стороча. Книгы Паустовского перекладены многыма языками.
На честь Паустовского названа планетка (5269) Paustovskij (1978 SL6).
Референции
Катеґорія:Російскы писателї Катеґорія:Русскоязычны писателе
Акт Морилла
Акт Морилла — назва двох правных актох, приятых Конгресом США, дотычных до продажу земель федералного фонда, котры были инициованы конгресменом од штата Вермонт Джастином Мориллом.
Джастин Морилл од року 1857 добивав ся дарованя каждому штату, котрый зостане в Унии, дарованя 30 000 акры (12 140 га) державной землѣ на каждого конгресмена од штату. Подля конштитуции каждый штат мав найменше трьох конгресменох, так же и найменшый штат мав достати 90 000 акры. Тота земля мала быти выхоснована через продаж, оренду, або и прямо новоствореныма коледжами або универзитами, котры за тото мали выучовати земледѣлцьох, инженерох про газдовство штату, а тыж и офицерох про войско. Английска назва такых школ была «schools of agriculture and mechanic arts», а тыж их познавали як «A&M colleges». Первый акт быв приятый Конгресом в року 1862, а в року 1890 быв приятый другый, модификованый, подля котрого мог быти дарованый намѣсто землѣ пѣняжный фонд. Тот другый акт приспѣв ку створѣню 17 переважно афро-америцкых и 30 индианскых коледжей. Довъедна так были створены 69 высокых школ.
Буковець (Воловецкый район)
Полога
Лежить меджи горами Пикуй, Остра и Полонина Руна в оддалѣню 38 км од мѣстечка и желѣзничной штации Воловець.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Населены пункты Украины
Мирча (Киевска область)
Ми́рча (Мирча) — село в Бородянском районѣ Киевской области Украины.
Полога
Лежить о 17 км од районного центра Бородянка и о 17 км од желѣзничной штации Спартак.
Сельска рада
Мирча — центер сельской рады, до котрой еще входять населены пункты Великый Лѣс, Коблиця, Коблицкый Лѣс, Тальске. 07810, Київска обл., Бородянський р-н, с. Мирча, вул. Шевченка, 1, тел. 7-32-39
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины
Михайло Балудяньскый
Михайло Балудяньскый (7. октобра 1769, русиньске село Вышня Олшава у Стропкова, Словеньско — 15. апріля 1847, Санкт-Петербурґ) — російскый штатник і економ русиньского походжіня, доктор права (1796), професор політічной економії Санкт-Петербурґской універзіты, ректор Санкт-Петербургской універзіты, сенатор, головна сила в области знаня і на педаґоґічній і політічній сферї Росії.
2. септембер
2. септембер — 245. день рока (246. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Дымнянка
Дымнянка, курна́я изба́;  курна́ ха́та — деревляна хыжа, огрѣвана пецом без комина, у Русох и др. народох Выходной Европы, в котрой дым выходив вон через дверѣ и шпециалны отворы в стѣнѣ ци повалѣ — дымникы.
Типы дымнянок
В такой хыжи нѣт комина, а дым из пеца выйде просто до обываной мѣстности. Но то не значить, же обывателе такой хыжы дусять ся од дыма: дым ся зберать под колодами повалы, а пак выходить вон через дымовы отворы, котры ся зато и называють "дымниками", ци через дымовы оболокы. Зато дымнянка мать закуреный чорный плофон-повалу. А при тому пецова саджа не сѣдать на пецу, лавицях и другом буторѣ и не перетворюе обывательох хыжы на чорнокожых афричанох — она выходить вон въедно з дымом.
Таку верховинску бойковску дымнянку на Подкарпатской Руси в 1920-х роках прекрасно описав Михаил Парлаг, котрый тогды учительовав в селѣ Буковець Воловецкого округа: Ещи иншакый тип дымнянкы з лемковского региону з року 1885 видиме на образчику зоз сказену в Саноку. Ту ся до обываной "свѣтлицѣ" з пецом лем занесли дрыва у кошарѣ, но дым ся выпущав до "сѣней". Наконець, як пише Франтишек Жегож, ещи третий тип дымнянкы видиме у Гуцулох, де «до пеца, што занимать четвертину свѣтлицѣ, глиняного, ци аж и кафляного, огень ся накладуе зоз сѣней, а дым выходить через кош под стрѣху». Подля Жегожа, Гуцулы свою парадну свѣтлицю не мають закурену, як их сусѣды Бойкы.
Выгоды дымнянок
Закуреное дерево менше гнило, в такых хыжах ся не метали не лем хробакы-червотокы, но ани швабы, блощицѣ ай инша досадна хробач. Окрем того, як свѣдчать старшы люде, што щи зажили такы хыжы, пец без комина потребовав менше дрыв ай лѣпше удержовав тепло, так же по чистому деревляному подаменту мож было ходити босо аж и в найлютых морозах. А сучасны учены поважують, же ся воздух в дымнянках дезинфиковав природным способом, так же тото их хранило перед ширеньом епидемий.
Интересны факты
Интересно, же зовсѣм иншу думку в року 1896 высловив выпущеный в Санкт-Петербургу енциклопедичный словник Брокгауза и Ефрона, а тому аж тяжко повѣровати:
На Угорской Руси, як зафиксовав около року 1905 украинскый етнограф Ф. Вовк (1847–1918), «дымнянкы ся затримують якнайзатятѣйше, наперек тому, же полиция строго пожадуе ставити новы хыжы не иншак як зоз коминами, котры бы выводили дым навонок понад стрѣху; нам, напримѣр, в Золотарьовѣ (Ötvosfalva) во вецерох хыжах ся трафляло видѣти фалшивы комины, што были горѣ понад стрѣху, але не мали нич сполочне з пецом».
Референции
Катеґорія:Людова архитектура
1049
Подїї
12. фебруара — Лев IX. наступив по Дамасові II. як 152. папа римскый.
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Націонална русиньска самосправа
Націонална русиньска самосправа, ці тыж Русиньска штатна самосправа в Мадярьску (Országos Ruszin Önkormányzat) — є самосправа, котру має русиньскый народ в Мадярьску, подля з законами Мадярьска.
Історія
Мадярьскый парламент прияв закон про права націоналных і етнічных меншын в Мадярьску, котрый предповідав конштітучне право меншын творити орґаны містьской самосправы і самосправы меншын. У роцї 1994 в Мадярьску одбыли ся містьскы выборы, якы першыраз в історії дали можность вшыткым меншынам вырїшыти, ці хотять они самоорґанізовати ся, і вызначіти, як они будуть позіціоновати себе на політічный арены Мадярьска. Меншыны хосновали тоту правову можность.
Композиция (вытварництво)
Композиция во вытварництвѣ е способ, якым елементы образа (колоры, формы,свѣтла и тѣнѣ) або пластичного дѣла (формы, масы, материалы) розмѣщены еден односно другого в образѣ, графицѣ, фотографии або скулптурѣ, жебы творили они гармоничну цѣлость.
Установити точны правила про композицию не е можности, бо они зависять од нашых представ о прекрасном, котры зовсѣм односны и мѣняють ся зависимо од добы, мѣста, народности, и принятых в сполоченствѣ пересвѣдчень и смакох.
Композиция — цѣла наука, маюча серьезны теоретичны роботы, але про зачаток доста знати же суть найважнѣйшы принципы, котры все будуть потребны и хосенны в практичной роботѣ. Додержаня тых принципох позитивно вплыне на естетичны якости вытварного дѣла.
Центер композиции
Композиция мусить мати предмет, притягуючый ку собѣ векшу позорность реципиента — тот елемент композиции е композичным центром. Композиция може мати даколько предметох, але в доброй композиции акцентованый лем един з них.
Нич надбыточне, вшитко потребне
В образѣ не смѣе быти нич надбыточне, што бы непотребно одтяговало позорность од композичного центра. Але з другого боку мають быти вшиткы подробности, котры потребны, жебы реципиент розумѣв замысел автора.
Правило третин
Композичный центер не смѣе быти в геометричном центрѣ образа. Поважуе ся, же найлѣпша позиция композичного центра одстоить на третину ширины образа од правого або лѣвого края и на третину вышкы од верха або спода.
Линия споеня
Кедь в образѣ суть первый, другый и третий планы, добрѣ, жебы была линия споеня, котра переведе око реципиента од первого на другый и третий план.
Референции
Катеґорія:Архитектура Катеґорія:Фотография Катеґорія:Малярство
Пѣскы (Бобровицкый район)
Пѣскы́, Піски́ — село в Бобровицком районѣ Черниговской области Украины.
Сачуров
Сачуров — село в Словакии в окресѣ Вранов над Топльов Пряшовского края.
Пѣскы (Бобровицкый район)
История
Село закладене в добѣ ослободителной войны 1648–1654 рокох на територии Басанской сотнѣ Переяславского полку. В року 1923 подля нового административно-териториалного дѣлѣня Пѣскы однесены ку Нѣжинского округу,  а од року 1932 — Бобровицкому району Черниговской області.
Сачуров
История
Перва писомна упоминка о селѣ походить зоз 1399 року.
Пѣскы (Бобровицкый район)
История
Найвекша трагедия села стала ся 28. децембра 1942: гитлеровцѣ, одплатов за партизанскый напад на них, спалили вшитко село (670 газдовств) и забили понад 360 люди. Село было выслободжене 16. септембра 1943, а на рок 1950 практично цѣлком ся обновило. В року 1969 село мало 513 домогаздовств и 1562 обывательох.
Сачуров
История
В року 1769 выставленый римокатолицкый костел в штилу позднього барока, а в року1709 — грекокатолицка церква.
Пѣскы (Бобровицкый район)
История
В року 1972 в селѣ отворили музей-обыстя П. Тычины: хыжа была одтворена подля споминох сестры и рисункох поетового непота.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Населены пункты Черниговской области
Сачуров
История
Подля географичного словника Елека Фейньеша в року 1851 село Сачуров было русинско-словацке, в сучасности е але доцѣла пословачене.
Обывательство
Зо штатистик року 2001 выплывать, же село е переважно словацке и католицке.
1048
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Сачуров
Референции
Катеґорія:Населены пункты Словакии
Волошин
Волошин — стара етнична назва Румынох.
Призвиско Волошин мають вецеро особы:
Вышнє Нїмецьке
Вышнє Нїмецьке (по ) є село в окресї Собранцї в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Референції
Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Словакии
1047
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Багамы
Багамскы островы (Багамы) лежать юговыходнї од Флоріды і северовыходнї од Кубы. Архіпелаґ творить 30 векшых, 700 меншых і дас 2400 кораловых островів. Лежыть в Атлантічнім океанї.
Референції
Катеґорія:Країны
Чертижне
Чертижне може означовати:
2. фебруар
2. фебруар — 33. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
1046
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Буковець
Буковець може означовати:
Вышнї Реметы
Вышнї Реметы (по ) є село в окресї Собранцї в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Саліс
Жрідла
Катеґорія:Грады на Словеньску Катеґорія:Історічны грады
2. юн
2. юн — 153. день рока (154. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
1045
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Поземковы универзиты и коледжѣ
Окрем того на них была кладена повинность выучовати офицерскы кадры про войско. Мимо той повинной триады векшина з тых школ были коледжами слободных умѣнь з широков програмов гуманитных наук.
Епархия
Епархия, ἐπαρχία часть, область — церковно-административна единиця, територия, справована епископом в Православной и Грекокатолицкой Церквах.
До IV. стороча в Старовѣкой Греции и Римѣ епархиями называли ся провинции, а их администраторы называли ся епархами. Церковь тоту назву перебрала з подобным вызнамом.
Референции
* Катеґорія:Административны единицѣ Церкви
Буковець (Межгорскый район)
Буковець — село в Межгорском районѣ Закарпатской области Украины, центер сельской рады.
Полога
Лежить во зворѣ меджи сѣверныма выбѣжками полонины Боржава о 25 км од районного центра ай о 23 км од желѣзничной штации Воловець.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Населены пункты Украины
Ночь
Ночь — темна часть дня, коли Сонце перебывать под горизонтом на высотѣ: Меджи видков частьов дня а ночов суть змерькы, коли Сонце е фактичнѣ под горизонтом, але его свѣтло, россѣяне в атмосферѣ освѣтлюе часть Землѣ над горизонтом. Горѣ спомянуты углы занурѣня Сонця под горизонт суть установлены на практицѣ величины, при котрых ефект россѣяня стратить ся. Змерькы суть на хотькотрой планетѣ або сателитѣ, котры мають атмосферу.
Довгота ночи зависить од географичной широкости и деклинации Сонця. На екваторѣ ночь майже така довга, як днина (кебы не змерькы, были бы точно така); на географичных полах ночь и днина держать по повроку. на иншых географичных широкостях довгота ночи ровна довготѣ видкого дня двараз в року, на ярну и осенну ровноденность.
Непереступный рік
Непереступный рік, або звычайный рік, а протикладї до переступного, є такый, што мать 365 днїв.
Р Катеґорія:Єдиніцї часу
1044
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
2. януар
2. януар — 2. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
Мирча (заставка)
Полога
Лежить в селѣ Мирча, Великоберезнянскый район Закарпатска область на линии Самбор — Чоп меджи штациями Великый Березный (8 км) и Дубриничѣ (4 км).
Сибирия
Сибирия — назва векшой части России, котра лежить на восток од Урала и простерать ся аж до Тихого океана. Иншак мож повѣсти, же Сибирия е азиатсков частьов России. Тото означѣня колуе в говоровом, комуникативном ужитю и е сучасным понятьом Сибирии в России. В таком понятю плоха Сибирии чинить 13 100 000 км2 и умѣстила бы в собѣ 1025 Закарпатскых областей. Тото 77% плохы цѣлой России, а жие ту 27% вшиткого обывательства державы.
Мирча (заставка)
Порядок вициналного руху
Подля стану ку маю 2019 денно четыри пары електричных потягох ходять на линии Сянкы — Мукачово.
Сибирия
История
Перва лѣтописна споминка о плаваню новгородскых объявительох земель до Сибирии датована роком 1032, а о новгородском торговом плаваню — 1139.
Мирча (заставка)
Референции
Катеґорія:Желѣзничны штации Закарпатской области
Сибирия
История
По упадку Золотой Орды в Сибирии в 15. ст. сформовало ся Сибирске ханство, котре было в зачатку вазалом России, але в року 1572 хан Кучум одвергнув вазалску послушность. В року 1582 козацкый войвода Ермак зачав добытя Сибирии военнов силов.
Цѣла територия была добыта и прилучена ку России в 17. ст. Рѣдко заселена Сибирия была хоснована в царской добѣ як мѣсто засланя провинилцьох, а в комунистичной добѣ ту были масово зряджены трудовы и карны лагры, котры задарнов робочов силов освоевали природны богатства. В 1918-1922 рокы восстала на булшевикув, но была притолочена. В рокы Другой свѣтовой войны велика територия, богатства и людскый потенциал Сибирии прислужив ся ку захованю державы и ей побѣдѣ.
Географична Сибирия
Екзистуе тыж понятя географичной Сибирии, закладене на вододѣлах. В том змыслѣ од высшеозначеной Сибирии однимуть ся територии, котры не суть водозбором Сѣверного ледового океана. Географична Сибирия мать плоху 10 000 000 км2. Протяглость зо запада на восток 7 000 км, з юга на сѣвер — 3 500 км. Часть географичной Сибирии лежить на територии Казахстана.
Сибирия богата на ропу и газ, камѣнне и буре угля, желѣзны и полиметаличны руды, золото, диаманты, азбест, графит и др. копалины.
Референции
Катеґорія:Сибирия
Диктатура пролетариата
Диктатура пролетариата — политичне панованя роботницкого класа в переходный период од капитализма ку социализму.
Теория Маркса
Диктатура пролетариата — едно з главных понять марксистичной теории. Подля той теории, за переходный час своей диктатуры пролетариат мать придушити буржоазию, што буде чинити одпор социалистичной револуции, знищити продукчну систему, котра е в основѣ класового сполоченства и створити нове, безкласове.
Теория Маркса нигде ся не реализовала. В России револучна диктатура пролетариата перетворила ся на диктатуру партии, котра твердила, же е представительков пролетариата, а досправды на диктатуру так званой партийной номенклатуры.
Практика «диктатуры пролетариата» в СССР
Не минуло вельо часу, и пролетарѣ порозумѣли, же то што ся зве диктатура пролетариата, насправдѣ, як трафно повѣв Лев Троцкый: «диктатура над пролетариатом».
Жерела и одказы
{{Commonscat|Red Guards (Russia)}}
Референції
Катеґорія:Комунизм Катеґорія:СССР
1042
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Заставка желѣзницѣ
Заставка желѣзницѣ — мѣсто, отворене, або застачене будовами, прилѣгаюче ку желѣзничной штрецѣ, котре служить на принятя або высаджѣня путуючых, зрѣдка тыж наладованя або выладованя транспортованых товарох.
Референции
Катеґорія:Транспортны ставбы
20. марец
20. марец — 79. день рока (80. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Тропічный рік
Тропічный рік є час міджі двома переходами Сонця весняным пунктом. Тырвать 365,242 192 129 дня (365 д 5 г 48 мин 45 с). Так само є то період, з котрым ся черяють рочны сезоны, та же ёго довжка є важна про творїня календаря.
Р Катеґорія:Єдиніцї часу
1041
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Инштрумент
Инштрумент, instrumentum нарядя — нарядя людского труда або выконный механизм машины.
Фигуралный вызнам
Слово инштрумент ся поуживать тыж во фигуралном вызнамѣ на означѣня средства або способа досягнутя жаданого резултата. Напримѣр говорять «правны инштрументы» (законы и подзаконны акты), «административны инштрументы» (административны органы и обсяг их можностей), «инштрумент в чужых руках» (особа, котра дашто чинить мимо властной воли на хосен иншого) и т. п.
Референции
Катеґорія:Инштрументы
Собранцї
Со́бранцї (по ) суть окресне місто в Кошіцькім краї.
Референції
Катеґорія:Міста Словеньска Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Словакии
20. новембер
20. новембер — 324. день рока (325. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Максимилиан Волошин
Максимилиан Волошин, Максимилиа́н Алекса́ндрович Воло́шин; правдиве призвиско — Кирие́нко-Воло́шин;  *28. май (16. май Юл. кал.) 1877, Киев, Россия – †11. август 1932, Коктебель, РСФСР — русскый и совѣтскый поет, литературознатель и малярь.
Биография
Походив з немешской родины. Закончив гимназию в Феодосии и зачав ся учити на правничой факултѣ Московской универзиты (1897), але быв выказаный за участь в штудентскых безпорядках (1899).Одышов за границю, од року 1901 жив переважно в Парижу, слухав лекции в Сорбоннѣ и высшой школѣ сполоченскых наук, писав корешпонденции до российскых новинок и часописох, писав поезии и мальовав. Быв под вплывом французскых поетох и малярьох-импресионистох.
В року 1903 купив фундуш в Коктебелю на Крымѣ и поставив там хыжу, котру хосновали спочатку лем влѣтѣ, а пак од року 1917 ся стала его сталым бывалиском и културным центром, де ся зберали поеты и малярѣ. В часѣ револуций и домовой войны, коли на Крымѣ часто мѣняла ся влада, во своем домѣ укрывав и «бѣлых», и «червеных», принимаючи револуции и войны як нещастя России, котрое она не може обминути. В том го подтримовала и его друга жена, Мария Заболоцка. В року 1931 в тестаментѣ одказав свой дом Сполку писательох. В сучасности там музей.
Умер на запал плюц. Погребеный, як одказовав, на вершку надморского груня Куячук-Янышар.
Творба
Перекладовав французскых поетох. Властна поезия Волошина обсягуе мотивы контемплации природы, роздумы над ходом истории, трагичныма судьбами днешнього чоловѣка и судьбами давных култур. Материална дотыкалность, предметность зображѣня ся складовала у Волошина з «ажурностьов» поетичного слова, конкретность — зоз символиков. Свой штил Волошин означовав як «неореализм», што злучив символизм з импресионизмом. Сучасну добу Волошин ся усиловав зображовати якбы крозь мгелку истории, «из перспективы иншых стороч», поважуючи тото важным про умѣлецке виджѣня. Выдав тыж вельо статей о културѣ и умѣню.
Як малярь найвеце познатый своима крымскыма акварелами. Од року 1912 быв участником малярскых выстав.
Референции
Катеґорія:Поеты России Катеґорія:Русскоязычны поеты
Импресионизм
Назва
Импресионизм взник в конци XIX. стороча и быв звязаный з парижсков выставков образох групы французскых малярьох, котры ся назвали Анонимна кооперация малярьох (15. апрѣль 1874). На той выставцѣ быв образ Клода Моне, названый ''Импресия. Всход сонця, зашто в умѣлецком часописѣ Le Charivari появила ся высмѣшна статья о выставцѣ под титулом Выставка импресионистох'', але тота высмѣшна назывка стала ся назвов умѣлецкого напряма, хоть сама група по часѣ роспала ся.
Характерны черты в малярствѣ
Импресионисты зробили дефинитивный крок ку индивидуализации умѣлецкого процеса, вывольнѣню от всякых канонох и общых правил. Они были противници всякых идей и теорий, програмности, сюжетности, морализованя, характерных про «салонне» класичне умѣня. Они ся не старали о «чистоту жанра»: могли мѣшати бытовый образ и портрет, портрет и пейзаж и т. п.; ани о композицию як едину штруктуру образа: намѣсто того розумѣли малярскый образ як моментку, зафиксовану объективом камеры, фрагмент натуры, увидженый на оболок, ци ай кроз ключову дѣрку.
Они зачали мальовати даколькыма немѣшаныма фарбами, кладучи их едну при другой, не ослабльовали колор, напротив заставляли го через контрастность комбинаций мереконѣти, домогали ся ефекта чисто малярского переятя, бо в природѣ, подля них, суть лем чистые колоры, котры все по новому ся складують в людском приймованю. Тото росскѣпаня свѣтла ростоплюе линию, контур, детал. На их мѣсто приходить новый тип сюжета — характер, настрой, мелодия, схоплены малярьом без участи мысли. Образ ся складуе в малярску форму як симфония, вибрация колорох.
В иншых умѣнях
В роках 1880–1910-х дефиницию импресионизма апликовали и ку скулптурѣ. Ту ся выказала в намаганю передати момент руху, текучость форм, в намѣреной пластичной незавершености, сполудѣяню скулптуры зо свѣтлом.
Принципы малярского импресионизма потому зачали переношовати на музику, литературу, театер, хореографию, филм. Поужитя того термина в такых одношѣнях доста условне и частьов умѣлствознательох ся оспорюе.
1040
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Лила Давнс
Лила Давнс, повным меном Ана Лила Давнс Санчес, Ana Lila Downs Sánchez; роджена 9. септембра 1968, — мексицка  спѣвачка, геречка, авторка текстох и композиторка, витязька Latin Grammy.
В року 2001 в англоязычном свѣтѣ зыскала успѣх зоз своим албумом Border, награным по англицкы, з котрого ся продали понад два милионы кусох.