cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(8103) Ферми
(8301) Ферми — планетка главного паса астероидох. Была объявлена 19. януара 1994 в обсерватории Фарра д’Изонцо, Farra d’Isonzo, Италия и зачаточно достала означѣня 1994 BE, пак была названа на честь Енрико Ферми (1901–1954), талианского ядрового физика, Нобелового лавреата (1938).
Паулінё
Жозе Пауло Безера (порт. José Paulo Bezerra) - є бразільскый професіоналный фотбаліста, стреподіяр, грач ФК Барцелона, де играе под числом 15.
(8103) Ферми
Планетка (8103) Ферми розмѣром 9,3 км и властным ротачным периодом 5,26 годины ся обертать довкола Сонця з периодом 5,12 рокы на середньом одстояню 2,892 AU.
Паулінё
Одказы
Катеґорія:Бразільскы фотбалісти
(8103) Ферми
Референции
Катеґорія:Астрономія Ферми
28. новембер
28. новембер — 332. день рока (333. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Ясенів
Ясенів (по словенськы Jasenov) - сотацькый валал коло міста Гуменне, в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска. Ясенів є колишня часть міста Гуменне. Ясенів (Ясенов) є і валал коло міста Собранцї в Кошыцкім краю.
Катеґорія:Русиньскы села на Словеньску
Кликун лебидь
Кликун лебидь (Cygnus cygnus) є великый водный птах з родины качковых росшыреный в субарктічных частях Евразії і Северной Америкы.
Попис
Кликун лебидь росте до довжкы 150 цм, важыть 4,5 - 8,2 кґ і в роспятю крыл мать 200 цм. Так як і другы лебидї мать робустне тїло, барз довгый і тонкый карк і силн ый острый дзёбак. Фарба є біла з чорныма лабами, в зимі мають пірка на голові і карку буру фарбу.
Катеґорія:Качковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Желізнична негода в Сен-Мишел-де-Морьенн
Желѣзнична негода в Сен-Мишел-де-Морьенн, котра ся стала 12. децембра 1917 в Алпах, была найтяжшов желѣзничнов негодов, ку котрой дошло во Франции. Подля розличных жерел понад 800 аж понад 1000 французскых воякох везли ся з италийского фронта домов на 15-денный святочный урлап. По ночной катастрофѣ рано 13. децембра 1917 на апелу зголосили ся лем 183 пережившы воякы. Станом на 10/12/2012 идентификованы 702 загынулы. З тым ся ставать тота катастрофа найвекшов желѣзничнов катастрофов в цѣлой дотогдышной истории.
Катастрофа
По успѣшном переходѣ через итало-французску границю два влакы прибыли по полудню 12. децембра на перву французску штацию Модан. В них ся везло 1200 воякох, котры достали урлап. Понеже французска сторона не мала на тот момент двѣ локомотивы, вшиткы вагоны скапчали в едну суправу, котра мала 19 вагоны, довжку 350 м, вагу 526 тон. Така суправа мала быти влечена двома локомотивами подля безпечностных желѣзничных норм. Нормы были недодержаны ани в том, же не каждый вагон мав приладя на гамованя: лем три первы вагоны мали пневматичны гамы, овладаны з локомотивы. Еще 5 вагоны мали задну бремзу и бремзаря. В вагонах не было свѣтла, палили свѣчкы. Число воякох подля официалного спису было 982. Меджи штациями Модан и Сен-Мишел-де-Морьенн е спад вышкы 346 м на диштанции 15,59 км, циже 2,2%. на дакотрых мѣстах до 3%. Водич локомотивы одмѣтав вести таку суправу, але быв принученый войсковым велительом.
Суправа рушила долу о 23:15. Неодовго, уж по четвертом километрѣ пути локомотивный указовач скорости намѣряв 135 км/год, а гамы не стачили на то, обы овладати рух. Штрека бѣжить в узкой долинѣ рѣкы Арк, де на вельо мѣстах з горной стороны штрекы суть подпорны муры. Перед штациов Сен-Мишел-де-Морьенн штрека по желѣзному мостови переходить через рѣку и робить закруту попод опорный мур. В том мѣстѣ е дозволена максимална скорость 40 км/год, а влак ишов понад 100 км/год. Спойка межи локомотивов-тендером и первым вагоном ся розорвала, вагон ся выколеив и став поперек, а иншы вагоны ся згромоздили на него. Вагоны были деревяны и легко ся имили од роспеченых гамох и свѣчок. Окрем того зачала выбуховати муниция, котру зо собов незаконно везли вояци.
Страты
З громады шроту выбрали и зидентификовали 425 мертвых; 135 далшы тѣла и фрагменты не было можне идентификовати. На березѣ рѣкы и вздовж штрекы нашли еще 37 мертвых тѣл воякох, котры выскаковали з влаку, коли видѣли же ся жене неконтроловано, або были вышмарены при бочных торзнутях. Были погребены в громадном гробѣ. 13. децембра на ранном апелу зголосили ся лем 183 воякы. Подля публикации историка Жан-Луи Шардана з року 1972, число жертв выносить 675; и по 50 роках по катастрофѣ, числа зоставали военнов тайнов, а желѣзничаре мали заказано о том дашто прозрадити. Лоранс Сокке, авторка новѣйшого мемориала L’accident de Saint-Michel-de-Maurienne le 12 décembre 1917 (10/12/2012) мать спис идентификованых 425 особ, од мерии Сен-Мишел-де-Морьенн, и еще спис додаточный од Департаменталного архива в Шамбери, де суть 277 особ (с. 36), циже число идентификованых жертв — 702.
Доходжѣня
Катастрофа достала статус военной тайны. Лем новинка Le Figaro замѣстила курты информации 14., 16. и 18. децембра, же стала ся негода, але не подала жадны числа.
Шестеро желѣзничаре были поставлены перед военскый суд, але были признаны невинныма.
Референции
Катеґорія:Катастрофы
Поморник
Поморник (Stercorarius pomarinus) є середнё великым видом поморниковых з ціркумполарным росшырїнём.
Опис
Дорослы птахы ся находять у двох фаребйых формах. Екземплары тмавой формы суть чорнобуры, з різно выразныма бурожовтыма лицями, заднёв сторонов шыї і білов смугов през грудь, чоло і тимя суть чорнобуры, лице жовте. Ногы суть світлосивы, дзёбак сивкавый з тмавшым шпіцём. Світла форма є дас 20× частїша як тмава. Середнї хвостовы пірка мають обидві формы чудну ложкову форму, решта хвоста тырчіть аж о 3 цм. Молоды птахы суть тяжше розознательны од другых меншых видів поморників; суть цалково буро зафарблены, з богатыма смужками і білыма полями у корїнях лїтачіх пірок і кровок.
Росшырїня
Гнєздить ціркумполарно в тундрї северной півкулї. Перелїтный вид, міґрує поздовж обидвох сторон Северной Америкы і западных берегів Европы на свої зимовища в Мексіцькім заливі і на берегах западной Африкы і Южной Африкы. В Тихім Океанї лежать головны зимовища в морях у юговыходной Австралії. В малых чіслах ся обявує тыж на западных берегах Южной Америкы і коло Арабского півострова.
Референції
Катеґорія:Поморниковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
1463
Умерли
Катеґорія:Рокы
Жупа Мараморош
Жупа Мараморош Comitatus Maramarosiensis,  Máramaros vármegye,  Comitatul Maramureș,  Мармароська жупа — исторична жупа в сѣверовосточной части Мадярского кральовства.
Полога
На сѣверѣ и востоку граничить з австрийсков провинциев Галичина, на западѣ з жупами Берег тай Угоча, на югу з жупами Сатмар тай Солнок-Добока.
Референции
Мараморош
78
Глави штатів
70er
Пелікан (род)
Пелікан (Pelecanus) є єдиным родом великых водяных птахів з родины пелікановых, выразных своїм великым ваком на спіднїй челюсти довгого дзёбака.
Росшырїня
Пеліканы жыють на вшыткых контінентах окрем Антарктіды, головно в тропічных і субтропічных областях, годен го але найти і в мірнім пасмі.
Референції
Катеґорія:Пелікановы
Тивадар Легоцкый
Тивадар Легоцкый, Lehoczky Tivadar, *5. октобер 1830, Фиуме, Австро-Мадярщина – †25. новембер 1915, Мукачово, Австро-Мадярщина — правник, историк, етнограф, археолог, фолклориста, закладатель археологии и музейництва Подкарпатя.
Биография
Тивадар Легоцкый ся родив 5. октобра 1830 в селѣ Фужине недалеко тогдышнього австро-мадярского ядранского пристава Фиуме (днесь Риека в Хорватии), де його отець, Янош Легоцкый, мав роботу державного лѣсничого урядника. По смерти отця в року 1837 вернули ся до родиска матери, Готтиер Анны в Осады, окрес Ружомберок. В Ружомберку закончив школу и пиаристичну гимназию, пак курз филозофии в Рожнявѣ. В року 1847 зачав учити ся на Кошицкой академии права, але штудии перервала му револуция. Брав участь в револуции яко вояк в артилерии (1848–1849). В року 1851 Тивадар Легоцкый закончив Кошицку академию и зыскав диплому правника. В року 1855 оселив ся в Мукачовѣ. В року 1863 склав адвокатскый испыт, а од року 1865 став на службу правника в маетку грофох Шенборн, де служив да самой пензии. Умер 25. новембра 1915. Погребеный в мукачовской католицкой церкви св. Мартина.
Творба
Легоцкый быв автором понад десятка монографий, меджи котрыма суть и многотомны, и понад 300 научных статей. Его найважнѣйшов роботов ся поважуе тритомна Beregvármegye monographiája (Монография жупы Берег).
Музейництво
Тивадар Легоцкый быв основательом музейництва в Подкарпатю. На основѣ его приватной колекции артефактох в року 1920 в Мукачовѣ отворили музей, котрый в року 1929 достав статус державного з назвов Земскый музей имени Легоцкого.
Хоть быв лем аматерскый историк и археолог, але досяг вызнамных резултатох и быв вызнаный в ученых кругах, участник многых научных конференций и выставок. Быв выбраный членом научно-сполоченскых организаций: Историчне товаришство Мадярщины (член управы); Комитет памятникох Мадярщины; Товаришство Кишфалуди (член-закладатель); Мадярске археологичне и антропологичне товаришство; Товаришство гералдикы, генеалогии и народопису Мадярщины (член управы); Тисафюредскый археологичный сполок (честный член).
Референции
Катеґорія:Мадярскы археологы Катеґорія:Мадярскы етнографы Катеґорія:Мадярскы музеологы Катеґорія:Пиаристичны штуденты
Роман Пищальник
Роман Пищальник (*25. юна 1974, Іванівцї) - русиньскый поет. Лауреат «Русской премии 2009».
Референції
Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Русиньскы умелцї
Скептіцізм
Скептіцізм (з ґрецького слова скептомаі –„похыбую“) є близкый аґностіцізму і нігілізму. Спептіцізм навязує на учіня софістів. Першы скептікы вказовали на релатівность людьского знаня, на ёго формалну недоказательность і залежность на різных условіях. Звычайно ся хоснує осначіня скептік про особы, котры:
Екстерны одказы
Катеґорія:Філозофічны напрямы
Фотосінтеза
Фотосінтеза (з ґрецького φωτο – „світло“ і σύνθεσις – „сукупность“, „складаня“) або тыж фотосінтетічна асімілація є біохемічный процес, при котрім ся мінить прията енерґія світелных лучів на енерґію хемічных вязок. Хоснує світловых, напр. сонячных, лучів і тепла на творбу (сінтезу) енерґетічно богатых орґанічных злученин - цукрїв - з простых анорґанічных латок - оксіду углічітого (ЦО2) і воды. Фотосінтеза має базове значіня на жывот на Земли.
Катеґорія:Біолоґія
79
Глави штатів
70er
Закарпатска область
Закарпатска область (Закарпатська область Kárpátalja) — область на крайном югозападѣ Украины, в верхном току рѣкы Тиса з центром в Ужгородѣ. На сѣверѣ граничить з Львовсков, на выходѣ з Ивано-Франковсков областями Украины. Область уникатна своев пологов: мать границѣ з четырма сосѣдныма державами: Польща, Словакия, Мадярщина и Румыния.
Мать розлогу 12 777 км² и 1 244 476 жительох (2022).
Створѣня области
До октобра 1944 территория теперѣшной области выше 1000 роков была частьов Мадярщины, окрем рокох 1919—1939, коли была частьов Чехословакии. По приходѣ Червеной Армады, 26. октобра 1944 Первый зъѣзд Народных комитетов Закарпатской Украины в Мукачовѣ выголосив републику Закарпатска Украина и просив найвысшы органы УССР и СССР прияти ю в состав УССР. Тота просьба была удоволена. Народна Рада Закарпатской Украины докончила величезну роботу организации житя новоствореной републики. Але република мала куртый живот. 22. януара 1946 указом Президиума Найвысшой Рады СССР она была перетворена в Закарпатску область в составѣ Украины з двома городами и 13 округами, а 25. януара в Закарпатской области были введены законы УССР.
Административне дѣлѣня
Область административно дѣлить ся на 13 районов и два городы областного подряджѣня: Ужгород и Мукачово. Районы Закарпатской области (1946–2020): Административна реформа 2020 зоставила 6 районы згруба путьом инкорпорации сосѣдных:
Застава области
Архивны документы свѣдчать, же много раз чехословацкы власти пробовали въедно з мѣстными политиками Подкарпатской Руси створити прапор края, удоволяючый розличны политичны ориентации. Але вшиткы пробы натыкали ся на нерѣшимость вопроса: якый прапор мать быти в основѣ: славянскый триколор або украинскый сино-жовтый. Року 2006 быв выголошеный конкурс на проект заставы, але и тот не дав резултат. Наконець, под тиском политичных обстоянь, перед грядущым визитом в область Президента В. Ющенка, Областна Рада 27.02.2009 прияла нову заставу области, яка символизуе входжѣня области в Украину.
Обывательство
В дотрианонской добѣ найвекшы етничны групы обывательства были Русины/Украинцѣ, Мадяре, Румыны. По Трианонѣ поступно майже половка Мадярох выемигровала. Од року 1944 были вшыткы Русины без их згоды евидованы як Украинцѣ, так же не знати, што было едных, а што другых, а поствоенны совѣтскы репресии пережила лем третина Мадярох.
Референции
Катеґорія:Закарпатьска область Катеґорія:Україна Катеґорія:Области Україны Катеґорія:Підкарпатьска Русь
1462
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Молитва русина
Молитва русина - книга поезії од Романа Пищальника. Выдана в роцї 2002.
Катеґорія:Русиньска література
N (латиніка)
N є чотырнадцята буква базового латинського алфавіту.
Історія
Гад, єден из майросшыреных еґіпетськых єроґліфув, хосновав ся про запис звука, подобного русинському дж, бо по еґіпетськы гад быв djet. Є теорія, ож Семіты, котрі робили в Еґіптї, припаровали єроґліфы про вытвореня перьвого алфавіту и взяли иппен сесь сімбол про звук н, бо з сёго звука ся зачинало їх слово гад. Педиґ по фінікійськы, гебрейськы, арамейськы и арабськы йся буква ся называт нун, што в дакотрых из сих языкув значит рыба. У переятум з фінікійського ґрецькум алфавітї буква была переименована в ню и достала свою теперїшню форму. Пак дас у 7. сторочу сперед Руздва Христового трафила до давнолатинського алфавіту.
Хоснованя
N хоснуют про запис зубного ци переднёяснового носового согласного скоро у вшыткых языках, што мают латинськый алфавіт, а щи в Межинароднум фонетічнум алфавітї. З буквов n ся часто стрічає ай діґраф ng, котрый у дакотрых языках (у анґліцькум, нїмецькум, фінськум, індонезькум ай ин.) означає заднёпуднебный носовый согласный. N часто самоє означат заднёпуднебный носовый, кідь стоїт перед заднёпуднебными выбуховыми согласными (як приміром к ци ґ). Суть ай инші діґрафы, приміром, про запис переднёпуднебного носового согласного ся хоснуют діґрафы gn (французькый и таліанськый языкы) и nh (портуґалськый и вєтнамськый языкы).
Дуплін
Дуплін (по ) є село в окресї Стропков в Пряшовскім краю на северовыходї Словенска.
Село
Референции
Катеґорія:Села
Пірникоза велика
Пірникоза велика (Podiceps cristatus) є середнё великый водяный птах з ряду пірникозовых і найвекшый представитель того ряду в Европі. Жыє на вшыткых контінентах выходной півкулї і так є єднов з найросшыренїшых пирникоз світа. Про жывот преферує глубшы водны пологы богаты на їджіня і поросты тростинкы, котре їм служыть як скрыша і місце про гнїздїня.
Катеґорія:Пірникозовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Баклановы
Баклановы (Phalacrocoracidae) є родина веслоногых птахів. Роды з той родины мають русиньску назву баклан.
Характерістіка
Мають щігле тїло, малу голову і тонку шыю. На кінцї дзёбака є певный гак і на горлї розтягнутый мішок. Їдять рыбы за якыма ся потапляють. Жыють в солодкых водах і морьскы побережах. Гобны вынятково лїтати. Виды северной півкулї мають чорняве піря і подобають ся на вороновых птахів. На южній півкулї мають дакотры виды білый бріх.
1461
Вмерли
Катеґорія:Рокы
80
Глави штатів
80er
Михал Гудак
Перед зрахованём обывательства на Словеньску быв актівным підпорователём, абы собі русиньскы люде записали рідну націоналность.
Воліця
Воліця (по ) є село на северовыходї Словеньска в окресї Міджілабірцї.
Історія
Перша змінка о селї є з року 1405
Душа
Душа (од дыхати, дых) є дуже шыроке і часто неточные понятя, котре спочатку значіло прінціп жывота, тото, з чім є жывый чоловік інакшый од мертвця. Ку тому пізнїше приступлять і представа душы як єдинечной особной ідентіты, важна головно в хрістіанстві.
Вырава
Вырава, Výrava — село в Словакии в окресѣ Меджилаборце, в историчном регионѣ Земплин.
Фотоґрафія
Фотоґрафія є процес добываня і ухованя образу помочов шпеціфічных реакцій на світло, і тыж резултат того процесу. Обсягує добываня зазначіня світла так, як го одбивають обєкты, на світлочутливе медіум помочов часово обмедженой експозіції. Процес ся выконує механічныма, хемічныма або діґіталныма апаратами - фотоапаратами. Практічна людьска актівіта, при котрій ся тот процес дїє ся звычайно зове фотоґрафованя.
Вырава
Полога
Лежить над потоком Вырава, недалеко (4 км) од польской границѣ, од окресного центра Меджилаборцѣ оддалена о 11 км на юговыход.
Военскый теметов
При селѣ Вырава в марцу 1915 вела бои царска российска армада, жебы зломити оборону австро-мадярскых войск меджи Выравов и Светлицами. Велике число загиблых воякох обох сторон в року 1916 было перенесене на военскый теметов, котрый умѣстили под груньом Кудровець. Теметов мать 21 братскый гроб ай 14 индивидуалных. Векшина падлых лежать во трьох громадных братскых гробах в числѣ 2654 воякох.
Народностно-конфесийне зложѣня
Подля списованя року 2001 Вырава мала 144 обывателе (75 жены, 69 мужѣ).
9. децембер
9. децембер — 343. день рока (344. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Сотаци
Сотаци - часть выходословеньского жытельства, од Ясенова (коло Гуменного) по Снину. Переходна форма міджі Словаками і Русинами.
Ібісовы
Ібісовы (Threskiornithidae) є родина птахів з ряду бродунів (Ciconiiformes).
Референції
*
Пірникоза ушаста
Пірникоза ушаста (Podiceps auritus) є малый аж середнї великый вид пірникозы. В свадьбянім шатї мать выразно жовте піря за оком і червену передню сторону карку і груди. У простім шатї мать тмаве тимя і задню часть тылу, остро оддїлены од блых лиць і боків карку; граніця міджі світлым і тмавым зафарблїнём проходить просто через око. Гнїздить переважно на плыткых, густо зароснутых озерах.
Катеґорія:Пірникозовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
1460
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Scheme
Scheme є мултіпарадіґматічный проґрамовачій язык. Фунціонална парадіґма належыть міджі такзваны декларатівны парадіґмата. Scheme є єден з двох головный діалектів функціоналного проґрамовачого языка Lisp. Язык предложыли Гай Луіс Стіл (Guy Lewis Steele) і Жералд Джей Сусман (Gerald Jay Sussman) і ёго першый попис быв списаный в роцї 1975. Scheme быв представленый академічному світу через серію статей, нынї знамых як Сусмановы і Стіловы Ламбда Папіря. Язык Scheme дефінують два штандарты: офіціалный IEEE штандарт і штандарт званый Revisedn Report on the Algorithmic Language Scheme, скорочено RnRS, де n є чісло ревізії. Сучасный штандарт є R5RS, і R6RS ся вывивать.
Опроти Lisp-у ся Scheme снажыть о мінімалізм - додати што найменше чісло основных функцій, на котрых суть пак в книжніцях поставлены зложытїшы конштрукції. Вдяка тому має дотеперь послїдня референція языка лем 50 сторінок.
Scheme быв першым діалектом Lisp-у, котрый понукав вольбу міджі лексікалным або дінамічным россягом платности переменной. Тыж быв першым языком, котрый підпоровав „first-class continuation“.
Тот язык є в праксі хоснованый рідше, хоснує ся передовшыктым в школах про учіня проґрамованя алґорітмів. Найзнамішов імплементаціов є ґрафічный едітор GIMP, котрого додатковы засувный модулы і скріпты суть писаны в діалектї языка Scheme.
Указаня коду
Традічный проґрам hello world вызерать в языку Scheme наприклад так:
Не першім рядку дефініції процедуры hello, котра выпише текст „Агой світе!“ і одрядкує. На четвертім рядку є пак тота процедура кликана.
Команд define служыть тыж про дефініцію переменных:
Наслїдній приклад указує дефініцію функції, котра вырахує факторіал зазначеного чісла:
Писаня конштрукції lambda мож быти довготырваюче, і зато Scheme нукать скороченя:
Функція ся дасть потім закликати:
На выступі бы сьме дістали чісло 24. Выше зазначеный приклад указу/ пару інтересных конштрукцій. Єднак є ясне, же в языку Scheme ся хоснує префіксовый запис: Другов інтереснов річов є подмінка if. Тота має способ (if (výraz) true false), де ветва true ся проведе, кідь є выраз правдивый (кідь не є посудженый як #f), ветва false в припадї, же є выраз неправдивый (#f; еквівалентне части else в іншых языках).
Третёв інтереснов річов є рекурзівне кликаня себе самого на пятім рядку дефініції функції. Функція про рахованя факторіалу ся дасть переписати:
В такім припадї будуть вшыткы рекурзівны кликаня концово рекурзівны. Дочасны параметры не суть укладаны на засобник, але суть передаваны як арґументы рекурзівной функції і інтерпрет може зашмарити обсяг засобника і знову закликати функцію. То значіть же рахованя функції ся дїє в конштантім простору памятї. Штандарт языка Scheme R5RS, точно дефінує, коли дійде ку консовому кликаню. В прикладі коду є тыж хоснована конштрукція „пописаный лїт“, котра ся хоснує про створїня рекурзії в тїли функції без того, жебы сьме імпліцітно дефіновали функцію в ґлобалнім средстві.
Катеґорія:Языкы проґрамованя Катеґорія:Функціоналны языкы
Шенчоу-5
Шенчоу-5 (што значить Божественна лодь-5) быв первый пилотованый козмичный лет, реализованый Китайсков людовов републиков 15. октобра 2003, з чим ся она стала третьов по СССР и США козмичнов великодержавов. Первым китайскым козмонавтом став ся 38-рочный Янг Ли-вей, военскый пилот. Перед тым летом, зачавши од року 1999 былы еще четыри леты козмичной лоди типа Шенчоу без людской обсады.
Ход лета
Лет штартовав з козмодрома Чучуан на сѣверѣ Китая, найвекшого козмодрома державы в 01:03 UTC 15. октобра 2003. Лодь вышла на высоту 343 км по 10 минутах лету, по чому козмонавт скоректовав параметры орбиты. Лодь 14 разы облетѣла Землю за 21 годину 22 мин 45 сек, за тот час два разы козмонавт одпочивав, каждый раз по три годины.
По сповнѣню програмы козмонавт одкапчав вертаный аппарат од орбиталного модула и зачав маневер пристаня. Орбиталный модул зоставав на орбитѣ в автономном летѣ до 30. мая 2004.
Вертаный апарат пристав в пустыни Гоби во внуторной Монголии в точцѣ 42.24333°N, 111.49333°W. Мѣсто пристаня было оддалене од планованого о 4,8 км. О 15 минут по пристаню козмонавт Янг Ли-вей выйшов з апарата, по чому было официално звѣдомлено о успѣшном завершѣню первого пилотованого козмичного лета КЛР.
Вертаный апарат быв розрахованый на 3 особы и створеный на базѣ спущаной капсулы совѣтской козмичной лоди Союз.
Шенчоу и Союз
Китайскы представителе навщивили майже вшиткы Российскы компании, што звязаны з козмосом и ракетами и хотѣли купити комплетну лицензию на лодь Союз, але як учули цѣну, одступили ся од того. Жадных меджиурядовых контрактох не было, але в серединѣ 1990-х через приватных особ купили технологии спущаного модула (капсулы) лоди Союз од ракетной компании Енергия и застарѣлу систему наведеня и стыкованя од ей украинской филиалкы. В року 1999 выпустили на орбиту перву лодь Шенчоу, котра подля зъявненых анимаций была барз подобна на Союз.
Хоть дизайн и технологии суть подобны, але не мож говорити, же тото копия Союза. Точно так бы мож говорити, же Союз е копия америцкой лоди Аполло.
Наслѣдкы
В КЛР первый успѣшный пилотованый козмичный лет широко славили. Вшиткы масмедии вѣстили о нем як о триумфѣ китайской наукы и технологии, великом досягнутю китайского народа. Предсѣдник КЛР Гу Чин-тао, котрый быв на козмодромѣ при штартѣ, повѣв, же тота подѣя е гордостьов его отчизны, тото историчный крок китайского народа ку вершинѣ свѣтовой наукы и технологии.
В России в року 2005 директор компании ЗАО «ЦНИИМаш-Экспорт» Игорь Решетин и еще четверо особ были арештованы яко подозрѣваны зо шпионажу на хосен КЛР и переданя козмичных технологий. В року 2007 академик Решетин быв засудженый на 111/2 рокы табора строгого режима, а иншы трое од 5 до 11 рокы. Пораховано им, же ошкоднили державу о 110 млн руб.
Референции
Катеґорія:Козмичны леты
Кирил и Мефодий
Тота статья говорить главнѣ о сполочной славянской миссии Святых Кирила и Мефодия. * О Св. Кирилѣ подробнѣйше см. Святый Кирил * О Св. Мефодию подробнѣйше см. Святый Мефодий Кирил и Мефодий были двоме братове из византийского Солуня, котры в IX. вѣку дѣйствовали яко христианскы миссионеры межи розличныма народами Европы и Близкого Востока, обертаючи их на христианство. Называють их еще Солуньскы братя, а за их найвекшы заслугы перед славянством тыж Славянскы Апостолы або Славянскы Вѣрозвѣстователе.
Зачаток карьеры
Отець Константина-Кирила (826/7–869) и Михала-Мефодия (815–885) быв высокый военскый достойник в Солуньской жупѣ. . Дав сынам доброе образованя и были они приготовлены на высоку карьеру. Умер около року 840, а перед смертьов просив Феоктиста, найвысшого министра при византийском дворѣ, жебы ся постарав о дѣти. Так ся Кирил, барз способный до наук, достав до цѣсарского двора, де достав найлѣпше образованя: его учителями были великый енциклопедиста и будучый патриарх Фотий и математик и филозоф Леон, ректор византийской универзиты. По закончѣню наукы став ся секретарьом тогдышного константинопольского патриарха Игнатия, а по часѣ профессором филозофии на универзитѣ. Мефодий быв натуры практично заложеной, яко найстаршый сын, готовив ся ити слѣдами отцьовыми, на военску и державну службу, и по выуцѣ зостав цѣсарьскым намѣстником Стримонского округу, недалеко од Солуня, населеного славянами. По политичных перемѣнах Мефодий лишать службу и одходить до монастыря на горѣ Олимп. Коли року 856 в переворотѣ быв забитый покровитель Кирила и Мефодия, Феоктист, Кирил тыж одходить до того монастыря, де брат му уже быв натогды игуменом. Поважуе ся, же за тоты рокы, котры въедно прожили в том монастырю, створили глаголицю, перву славянску азбуку.
Успѣшный зачаток
Византия змагала ся похристианити Булгары и привести их под културный и политичный вплыв. Еднак булгарскый пановник Борис глядав против того союз из розмогаючыми ся в том часѣ нѣмецькыма племенами Франкох. З другого боку великоморавскый князь Ростислав року 862 зрядив посолство до Византии глядати помочь против напору Франкох.
Кирил взяв ся нараз до товмачѣня Святого Письма на славяно-македонскый диалект, котрый быв доста близкый диалекту моравскому. Миссия в Моравѣ зачала ся року 863 и мала великый успѣх. Културный союз подкрѣпив ся и военным. Коли року 864 Ростислав потерпѣв великы страты в бою з Людвиком Нѣмцьом, цѣсарь Михал напав на Булгары, Людвиковы союзникы, так звязавши их войско и не давши можность обключити Моравию. Булгары мусѣли занехати союз зоз Франками и прияти крещѣня од византийскых духовных.
Догода з Римом и смерть Кирила
Кирил и Мефодий готовили собѣ на замѣну ученикы и занимали ся перекладаньом далшых богослужебных книг. Очевидно, же ширѣня службы Божой в славянском языку, хоть и подля римского обряда, котрый уже быв завжитый в Моравии, не любило ся нѣмецкому духовенству и росширяли поголоскы, же новы славянскы вѣрозвѣстователе учать герезы. Папа Николай I. (858–867) тыж позорнѣ слѣдовав вывой славянской миссии. Ай самы браты добрѣ розумѣли, же их миссия може быти огрожена, кедь еще ай Рим ся буде тому противити. Про то, коли их Папа позвав до Риму, ишли там в повном пересвѣдчѣню о нутности зысканя на свою сторону Святой Столицѣ. Прияв их уже наступник покойного Папы, Адриан II. (867–872). Браты привезли зоз собов мощи Св. Климента, котры Кирил нашов в Херсонѣ в часѣ перебываня з дипломатичнов миссиов у Хазарох, и тото добрѣ приспѣло ку успѣху их визиты. Папа схвалив и велику новоту — Божу службу в славянском языку — и высвятив приготовленых ученикох на священство.
Кирил але в Римѣ охворѣв и видѣв, же его живот иде ку концю. За 50 днѣ до своей кончины вступив до грецкого монастыря, прияв монаше имя Кирил, з котрым зостав в истории, и просив брата продовжити его дѣло. Умер 14. фебруара 869 и быв погребеный в костелѣ Св. Климента.
Мефодий продовжать миссию
Мефодий зостав сам. Папа Адриан II., маючи в планах росширити свой вплыв межи славянами, быв знемирненый тым, же Булгары року 869 одступили од Рима и придали ся ку Византии. Видѣв Мефодия як харизматичну особу, котра му поможе привернути славянство. Дав му апостолскый лист, де потвердив легитимность славянской Божой службы, обновив давне Срѣмске епископство (Sirmium). Мефодий быв Папом рукоположеный за Архиепископа Срѣмского з юрисдикциов моравсков и паннонсков и зачав миссийну роботу в Балатонском князевствѣ, де пановав славянскый князь Коцел, котрый просив од Папы славянского епископа.
Умер 6. апрѣля 885 во Велеградѣ, главном городѣ Моравии. Лишив по собѣ наступником Моравана Горазда, и тот быв тогочасным Папом Штефаном V. рукоположеный. Але нѣмецкый бискуп Вихинг з помочов сфалшованого папского письма и огварянь добив ся того, же Папа заказав Гораздови Божу службу в славянском языку. Наконець помалы были выгнаны з Моравии вшиткы ученикы Кирила и Мефодия, котры поутѣкали до Булгарского царства. Там пак з глаголицѣ вывинули кирилицю, котра въедно зо славянсков Божов службов росширила ся и на Киевску Русь.
Учтѣня памяти Кирила и Методия
Папа Пий IX. року 1863 при ославах тысячроча прихода Славянскых Вѣрозвѣстовательох до Великой Моравии установив про Католицку Церковь день Кирила и Методия на 5. юл. Тот день е державным святом в Словакии, Хорватии, Чехии. Року 1981 Папа Ян Павел II. выголосив святых Кирила и Методия за патронов Европы. В сучасности день памяти Кирила и Мефодия в Католицкой Церкви — 14. фебруар, в Православной Церкви — 24. май. 24. май як державне свято держать Булгария, Македония, Россия. Тот день в Болгарии, подля хроник, славив ся уж од XII. ст., приходить на сполочный день Кирила и Мефодия в Православной Церкви, 11. май подля Юлианского календаря. Секуларный святок День азбукы, културы и просвѣты одводить ся од того датума, але подля Григорианского календаря и приходить на 24. май.
81
Глави штатів
80er
Нігілізм
Література
Катеґорія:Філозофічны напрямы Катеґорія:Філозофічны понятя
Словяньск
Словяньск (Слов'янськ) є місто в Українї, Донецька область. Жыє тамкы 138 552 жытелїв. Перше ся споминать у 1645 роцї.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Донецька область
Совѣсть
Совѣсть (добросовѣстность) — понятя етикы, котре указуе поставлѣня индивида ку роботѣ, ку повнѣню своих повинности перед сполоченством (окружѣньом, вѣров, професийов, родинов); моралне наставлѣня индивида на сповнѣня своих емпиричных завязкох во згодности зоз штандартами означеной сферы чинности.
Представлѣня о совѣсти
На роздѣл од страха (перед авторитетом, каров) и ганьбы (в котрой одбивать ся усвѣдомлѣня индивидом своей неодповѣдности дакоторым принятым нормам), совѣсть выступуе як автономна. Найобще у филозофох совѣсть ся представлять яко «внуторный голос», одличности суть лем в розумѣню жерела того голоса: ци е независимый од «я» индивида, ци то его скрыте «я», ци то его друге «я». В представлѣню Августина иде о голос Бога. Инше крайне представлѣня е материалистично-атеистичне (Карл Маркс), подля котрого совѣсть — не универзалне понятя о добрѣ и злѣ, але функция од политичных поглядох и социалного статуса индивида.
Референции
Катеґорія:Етічны понятя
Бузьковы
Бузьковы (лат. Ciconiidae) є родина птахів з ряду веслоногых.
Референції
Катеґорія:Бузьковы
12. децембер
12. децембер — 346. день рока (347. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Подкарпатя
Подкарпатя (Закарпаття) — западный регион Украины (од року 1944), сосѣдный зоз Мадярщинов, Польщов, Румыниов, Словакиов. Тота територия во многых аспектах ся одличуе од иншых регионох Украины. Се якнайприроднѣйшый наслѣдок того, же до Другой свѣтовой войны розвивала ся она независимо од Украины и была майже тысяч рокы частьов Мадярщины (Угорьска), пак по Трианонѣ — Чехословакии.
Назва
Назва Подкарпатя (Kárpátalja) природно вяже ся з пологов региона котрый лежить в серединѣ подковы Карпат. Мѣстнѣ обывателе закарпатцями, або закарпатскыма Русинами, называли своих сосѣдох за горами.
Границѣ
Границѣ Подкарпатя з четырьма сосѣдныма державами суть довжков: зоз Мадярщинов (103 км), Польщов (33,4 км), Румыниов (205,4 км), Словакиов (98,9 км) Границѣ Подкарпатя частьов природны, частьов штучны. Сѣверовосточна природна границя поступуе вододѣлным хребтом Карпат, роздѣляючым базен Тисы од базенох Днѣстра и Прута. Частьов природна границя з Румыниов и Мадярщинов слѣдуе током Тисы. Але в значной мѣрѣ украинско-словацка, украинско-мадярска и украинско-румынска границя суть штучны, не суть звязаны з жадным природным географичным объектом.
Полога
Позитивом Подкарпатя е полога в центрѣ Европы, тутешны автодорогы и желѣзниця, цѣвоводы и електролинии, што звязують територию Украины зоз середньоевропскыма державами, розвитѣйшыма од ней и членами Евроунии. Негативом е периферна полога в Украинѣ, оддаленость од главного города, векша як 800 км, оддаленость од моря и од украинскых промысловых центрох.
Референции
Катеґорія:Закарпатьска область
Мінївцї
Мінївцї (по ) є село в окресї Стропков в Пряшовскім краю на северовыходї Словенска.
1459
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Діалект
Діалект (од ґрецького -«ιδιόμα» -dialegomai — бісїдовати, говорити, повідати) — різновид языка, якый ужывають, як то для бісїд міджі людми, звязаными міджі собов єдным місцём їх прожываня. Діалект є сістемов языкового сполкованя (способ комунікації), котра ся уплатнює переважно у неформалній вербалній комунікації. Діалект є комбінованов лінґвістічнов формов ідіом.
The Beatles
The Beatles («Бітлз») была анґліцька рокенролова банда з Ліверпулу. Єй членами были Джон Леннон (спів, ґітара), Пол Меккартні (спів, басова ґітара), Джордж Гаррісон (солова ґітара, спів) і Рінґо Старр (бубны и спів). Належыть міджі комерчно найуспішнїшы і крітіками найузнаванїшы ґрупы в історії популарной музикы. Музика Бітлз є доднесь грана і облюблена по цїлім світї. Кідь реномованый часопис Роллінґ Стоун в роцї 2003 зоставив рейтінґ найлїпшых албумів в історії популарной музикы, Бітлз ся дістали до першой десяткы цїлком штири раз (враховано 1. місця за Сґт. Пеппер'с Лонлі Гартс Клаб Бенд).
Франклін Рузвелт
Франклін Делано Рузвелт (30. януара 1882 – 12. апріля 1945) быв америцькый політік і 32. презідент США в роках 1933–1945. Свій уряд заставав найдовше зо вшыткых америцькый презідентів і быв єдиным, котрый быв зволеный до свого уряду веце як двараз (зволеный быв штири раз). Належыть міджі найважнїшы персоны історії 20. стороча. Він начав выводити Америку з великой крiзы.
The Beatles
Beatles
Франклін Рузвелт
Катеґорія:Політічны лідеры Катеґорія:Презіденты США
Середня Америка
Середня Америка є контіненталный міст міджі Севернов Америков і Южнов Америков на западній півкулї. На севері єй од Северной Америкы одділює Тегуантепецка шыя у Мексікu і на югу Панамска шыя.
Землепис и природны условія
Середня Америка не є окремым контінентом, е лем реґіоном контінента Северна Америка, котрый ся землеписно означать як окрема ентіта подля шпеціфічных природных условій. Про реґіон характерна высока сейсмичность, тропична клима з рочныма опадами 3000-5000 мм. Найвекша ширина — 960 км на полуострові Юкатан в южном краю Мексіка, найменша — 48 км на Панамской шыи. Южна границя реґіона згодуе ся з панамско-колумбийсков границьов.
Референції
Катеґорія:Середна Америка Катеґорія:Америка
Дінозавры
Дінозавры (по Dinosauria — з ґрецького δεινός — «страшный» і σαῦρος — «ящурка») — надряд плазунїв, якы, подля теоріі еволуціі, жыли 235-65 млн. років тому в мезозойскій ерї (тріасовый, юрьскый і крейдовый періоды), аж до масового вымераня 65 млн. років тому. Они были ґрупов быдел, котры доміновали на суші. Описаных понад 1000 видів. Жыли на вшыткых контінентах. Лучать ся на 2 ряды: птахотазові (Ornithischia) і ящуротазові (Saurischia), остатнї, найдостовірнїше, были предками птахів (даякы мали опірїня і, мож, были теплокровныма. Довжина різных видів колысала од 35 см до 35 м, вага — од 110 ґрамів до понад 100 т.
Птахы — найдостовірнїшы нащадкы дінозаврів, і у векшынї сучасных класіфікації їх односять до дінозаврів. Зато традічно дінозаврами зовуть дінозаврів-нептахів. Дінозавры входять до ґрупы архозаврів. Їх найблизшыма предками (окрім птахів) суть крокодилы тай вымерлы текодонты і птерозавры.
Референції
Дінозавры
Скуа
Опис
Дорослы птахы суть тмавобуры, часто з тмавшов чапочков і выразно білыма корїнями лїтачіх пірок. Молоды птахы суть подобно зафарблены, без выразно тмавшого чола і тимя.
Росшырїня
Скуа гнїздить лем в областях северного Атлантічного океана на Ісландї, Фаерскых островах, Шетландах, Оркнеях і берегах северного Шкотьска. В остатнїх роках загнїздили тыж на Шпіцберґах і в севренім Норьску. По выгнїздїню ся векшына птахів переміщує до южнїшых областей Атлантіку од Біскайского залива по Западну Африку, счасти до западного западного Середоморя і вынятково і на запад од берегів Америкы.
Референції
Катеґорія:Поморниковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Александер Духновіч
Александер Васильєвич Духновіч (Духнович Олександр Васильович; 24. апріля 1803, Тополя – 30. марца 1865, Пряшів) — русиньскый народный будитель, поет, писатель, етноґраф, публіціста, выдаватель, ґрекокатолицькый священик.
Біоґрафія
Народив ся в селї Тополя і дїтячі рокы прожыв в селї Стащін. Основну освіту здобыв в селї Клокочів. Потім штудовав на містьскій школї (1812-15) і ґімназії (1816-21) в Ужгородї. В роках 1822-23 ся учів Філозофію в Кошіцях зо штіпендії од пряшівской ґрекокатолицькой єпархії. Пак штудовав знову в Ужгородї на духовній семінарії (1823-27). Тогды уж писав по мадярьскы першы свої творы - мадярьскы оды, сентіменталны віршы овпливнены мадярьскым романтізмом. Кідь ся вернув до Пряшова, служыв в канцеларії єпіскопа Ґріґорія Тарковіча (1827-33). По звадах з конзерватівным єпіскопом му было приказане робити священика наперед в горьскім селї Хмелёва а потім в селї Біловежа (1834-38). Міджііншым так зберав і народны піснї. Року 1838 ішов до службы єпіскопа Мукачовской єпархії Василя Поповіча і там спочатку працовав як нотаріус а нескорше як каноник. Як вмер єпіскоп Тарковіч (1843) ся Духновіч вернув до Пряшова і там быв менованый каноником про єпіскопа Пряшівской єпархії Йосифа Ґаґанця. Року 1847 выдав на властны наклады першый учебник про народны школы Книжица читальная для начинающих написану говоровов русинчінов. Хоць не была схвалена, была дуже популарна не лем в Підкарпатю але і в Галічі. Львівскы новины Зоря Галіцька публіковали в 1849 ёго россяглу статю Сітуація Русинів в Угорьску. 27. апріля го арештовали про ёго писаня в русиньскім языку. Занедовго быв пропущеный. В остатнїй роках свого жывота Духновіч стратив надїю про справедливе вырїшіня націоналного ворпоса і прияв москвофілскы языково-културны погляды, сподїваювші ся на поміч од Царьской Росії. Вєдно з А. Добряньскым і Й. Ґаґанцём основав културну орґанізацію Общество св. Іоанна Крестителя (1862).
Оцїнїня
Духновіч є признаваный за єдного з найвызначнїшых русиньскых і україньскых гуманістів і педаґоґів. Словами Івана Франка "він зробив вшытко про то, жебы забыты Русины духовно ожыли". Ёго погляды были основаны на Хрістіаньскых прінціпах а ідеалах.
Духновіч тыж актівно брав участь в русофільскым руху. І кідь писав і в містнім языку, не вірив, же то оддїленый язык і не хотїв приспіти ку створїню літературного языка про Русинів. Намісто того писав свої роботы у умелім діалектї названым язычє створеного з Російского, церьковнославяньского і містного лемківско-русиньского.
Референції
.
Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї Катеґорія:Русиньскы писателї Катеґорія:Русиньскы умелцї Катеґорія:Русинскы драматици Катеґорія:Александер Духновіч
82
Глави штатів
80er
16. децембер
16. децембер — 350. день рока (351. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Русы
Ру́сы, русские — вос­точ­но­сла­вян­скый на­род, основне обывательство Рос­сии. Подля списованя з року 2010 популация в Рос­сии чинила 112,5 млн. особ. Число во свѣтѣ ся одгадуе на 150 милионы.
Етнография
З причины великой територии, нееднакых историчных и географичных условий Русы мають велике число етнографичных груп. Наперек тому, суть сполочны, або найвеце росширены, характерны елементы. Ку такым належать в женской ноши: сарафан, безрукавный вѣган, надѣваный наповерха, кокошник, корунаста карабуля, а в хлопской ноши — косоворотка, сорочка з роспорков не на серединѣ, але з лѣвого боку. Тоты елементы в штилизованой формѣ суть хоснованы и в сучасности, кедь дизайн костюма намѣреный на звыразнѣня «русскости». Характерный танець: хоровод, помалый карѣковый танець зо спѣвом.
Гагара поларна
Гагара поларна (Gavia arctica) є середнї великый вид гагары, водного птаха з ряду гагар. Дзёбак є силный і рівный. Мать стромке чоло, куляте тимя і силнїшый карк. В свадьбянім шатї мать сиве тимя і задню сторону карку, чорный фляк на переднїй сторонї карку і чорнобілы смужкованы бокы карку. В простім шатї є згоры тмава, одсподу біла. Характерістічный є білый фляк при плаваню на заднїй части тїла над уровнёв воды. Гнїздить на солодководных озерах або морьскых заливах.
Катеґорія:Гагаровы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Кентукки
Кенту́кки, Kentucky,, официална назва — Сполоченство Кентукки, Commonwealth of Kentucky — штат во выходной части США, еден из закладаючых штатох: прилучив ся до унии 1. юна 1792 яко пятнадцятый штат.
Обывательство 4 467 673 особ (2019). Административный центер — Франкфорт. Найвекшый город — Луисвилл.
Економика
Штат богатый на угля, котре ся добывать и под земльов и отвореным способом. Майже вшитка електроенергия в штатѣ выроблена спальованьом угля. Двѣ третины грубого продукта штата походять зо служб, една пятина — з промысловой продукции, котрой значна часть сконцентрована около Луисвилла.
Референции
Катеґорія:Штаты США
Франсіско Ґойя
Франсіско-Хосе де Ґойя (Francisco José de Goya y Lucientes; *30. марца 1746, Фуендетодос, біля Сараґосы — † 16. мая 1828, Бордо) — іспаньскый малярь і мытець.
Референції
Катеґорія:Вытварници Катеґорія:Бароковы маляре Катеґорія:Персоналии:Испания
20. децембер
20. децембер — 354. день рока (355. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Йосиф Сталин
Йо́сиф Висарио́нович Ста́лин (правдиве призвиско Джугашви́ли, იოსებ ბესარიონის ძე ჯუღაშვილი (Ioseb Besarionis dze Jughashvili),  ; *18. децембер 1878 – †5. марец 1953, быв грузинского походжѣня, комунистичный политик и револуционарь, котрый быв лидером Совѣтского Союза од року 1922 до своей смерти в року 1953. Быв наступником Владимира Ленина на посту лидера Совѣтского Союза. Прибране призвиско Сталин, в роках 1912–1917 его коншпиративна прозывка, означовало хлоп з оцѣли (од оцѣль —  сталь); тоту прозывку му выбрав Ленин, а перед тым мав грузинску прозывку Коба (по русинскы: оцѣненый, прияв ей замолода).
Его идеи и политика перетворили Совѣтскый Союз на могучу, односно модерну державу, найвекшу на Земли. Его способ думаня быв называный марксизмом-ленинизмом, а его форма державной влады нескорше была названа сталинизмом. В той добѣ в державѣ ся дѣяв безпрецедентный в истории людства взлет многых милионох люди зоз самого споду сполоченства на майстрох, инженерох, учительох, дохторох, артистох, офицерох, ученых, писательох, директорох и подобне. И тоты милионы, прилучаючы ку своим взлетам далшы милионы, были опоров и ударнов силов сталинизма. А Сталин в свѣдомости такых люди быв символом того великого процеса. Народ обманутый не быв. В наймасовѣйшых репресиях сталинской добы, в котрых потерпѣли милионы простых люди, брали активну участь милионы другых простых люди, а часто были они и в роли ката, и в роли жертвы. Тоты репресии тыж были проявом творивости широкых мас обывательства. Гроза епохы сталинизма была в тому, же она вытворила тип чоловѣка, готового ити на жертвы и зробити своима жертвами другых люди.
Видячи назрѣваючу свѣтову войну, Сталин прискорив индустриализацию державы и насилну колективизацию земледѣлства. В конци 1920-х и в 1930-ы рокы Сталин вынищив реалных и гаданых соперникох, што достало форму громадного терора. Од конця 1930-х тримав вонкашный курз на змягчѣня конфликтох з нацистичнов Германиов, але тота политика не захранила совѣтскый народ од трагедии нѣмецко-совѣтской войны. По тому, як Германия ся вломила до Совѣтского Союза, Сталин стояв на челѣ кровавой войны, выгравши котру достав под контролу цѣлу Выходну Европу и часть Германии. Там были створены лоялны Совѣтскому Союзу марксистично-ленинскы еднопартийны штаты, што змоцнило великодержавный статус Совѣтского Союза. По смерти Сталина, на 20-м конгресѣ КПСС (1956), Н. С. Хрущов поддав острой критицѣ так званый култ особы Сталина.
Сталин — контроверзна исторична постава. Многы историци видять го яко крутого диктатора, але иншы му дають честь яко творцю Совѣтского Союза. Сучасны социологичны анкеты в России (2008) указали го яко третю найпопуларнѣйшу фигуру российской истории. В рокох 2006–2008 социологичны анкеты указали, же без малого половка доспѣлого обывательства России поважуе Сталина за позитивну историчну фигуру.
Референции
С
Остурня
Остурня (по ) є село на Словеньску в окресї Кежмарок.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 8 жытелїв (2,4%).
Франц Боас
Франц Боас (9. юла 1858, Мінден, Вестфалско, Нїмецько - 21. децембра 1942, Ню Йорк) быв америцькый піонїр модерной антрополоґії. Часто званый „Отець америцькой антрополоґії“.
Катеґорія:Антрополоґія
Габура
Габура (по ) є село в окресї Міджілабірцї в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 376 жытелїв (79,8%).
Папа Йоан Павел ІІ.
Папа Йоан Павел ІІ (*18. мая 1920, Вадовіце - Польща — †2. апріля 2005, Ватікан) — за порядком 264. папа римскый, теолоґ, поет, драматік, інтелектуал, філозоф. Понтіфікат папы Йоана Павла ІІ. тримав од 16. октобра 1978 до 2. апріля 2005 року.
Біоґрафія
Папа Йоан Павел ІІ. ся народив 18. мая 1920 як Карел Войтиуа (польскы: Karol Wojtyła) ся народив як за порядком другий сын бывшого офіцера габсбурґской армады Карла Войтиуу ст. і Емілії, родженой Качоровской. 27. апріля 2014 быв выголошений у католицькій церкви за святого.
Катеґорія:Христианскы святы Катеґорія:Папы
ITU
International Telecommunication Union (ITU) Межинародна Телекоммуникачна Уния е специализована установа ОЗН, котра регулуе межинародну телекоммуникацию.
Организация и членство
Членами унии суть понад 700 юридичных особ (научно-промысловых фирм, операторов звязи, радиофоничных компаний, регионалных и межинародных организаций). и 193 державы. Сѣдло ITU находить ся в Женевѣ, Щвайц. Рѣшѣня унии принимають ся на принципѣ консензуса. Рекомендации, выроблены в организации не суть повинными про членов унии, но широко подтримують ся, понеже вносять порядок до взаимодѣи межи сѣтями звязи и дозволяють провайдерам достачати службы коммуникации в цѣлом свѣтѣ. Гаслом организации е Трудити ся про споѣня свѣта (Committed to connecting the world). Сектор стандардизации електрозвязи ITU-Т объеднуе експертов зо вшиткого свѣта, жебы готовили межинародны стандарды, што суть опредѣляючыма елементами в глобалной инфраструктурѣ информачных и коммуникачных технологий (ИКТ).
История организации
Датум и мѣсто основаня организации 17. май 1865, Париж. Тогды назва была Union Télégraphique Internationale, бо иншой коммуникации, окрем телеграфичной не было. В тот день представителѣ 20 держав прияли Регламент телеграфной звязи, котрым установили много организачных, правовых и техничных рѣшѣнь, дозваляючых гладку телеграфичну межинародну коммуникацию. Року 1932 розвой техникы електросвязи заставив змѣнити назву на сучасну, а року 1947 организация вошла до структуры ОЗН.
Референции
Катеґорія:Телекоммуникация
1457
Вмерли
Катеґорія:Рокы
84
Глави штатів
80er