cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Амстердам
Катеґорія:Міста Голандії Катеґорія:Головны міста Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Нидерландох
Тіранозавр
Тіраноза́вр (по-латынськыTyrannosaurus) — род тіранозавровых тероподів. В роді відомый 1 вид — Тіранозавр королівський, який є популарным персонажем в масовій културі.
Як і звышок тіранозавровых, Tyrannosaurus быв двоногым хыжаком з масывным черепом, врівноваженым довгым, тяжкым хвостом. Односно велыкыми та сыльными ногами. Рукы тіранозавра были барс малыми й малы лем два пальці. Хоч іншы тероподы рівны або перевыщують тіранозавра по розмірах, він быв найбівшым відомым тіранозавровым і єдным з найбівшых відомых наземных мясоїдів, до 15 метрів до довжкы. Катеґорія:Дінозавры
Анархізм
Анархізм є політічна ідеолоґія, котра ся усилує о вытворїня сполочности без соціалной, економічной і політічной єрархії і іншых форм панованя чоловіка над чоловіком (наприклад поглавной ці віковой).
18. октобер
18. октобер — 291. день рока (292. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Ліпско
Ліпско є місто в Нїмецьку, жыє у нім офіціяльні 560.472 людей (десяте найвекше місто Нїмецька подля жытельства).
Катеґорія: Міста Европы
Тона ропного еквивалента
Тона ропного еквивалента, (англ.) tonne of oil equivalent, toe — единка енергии, означена як величина енергии, котра ся вывольнять при спальованю едной тоны ропы. Тота величина ровна 41,868 GJ енергии або 11 360 kWh.
Означѣня
Меджинародна Енергетична Агенция (International Energy Agency) дефинуе тону ропного еквивалента (tonne of oil equivalent, toe) яко ровну:
Референции
Катеґорія:Енергетика Катеґорія:Ропа
Антони ван Левенгук
А́нтони ван Ле́венгук, Antoni van Leeuwenhoek ; *24. октобер 1632, Делфт, Република споеных Нидерландох – †26. август 1723, тыж там — нидерландский натуралиста, конштруктер микроскопох, закладатель научной микроскопии, котрый справив простый, але добрѣ звекшуючый микроскоп и зачав публиковати резултаты своих позоровань в научном журналѣ.
Походив з родины небогатого торговця полотнами и галантериов и быв ученый на ремеселника, пак продовжовав в роботѣ свого отця. В науках быв самоук, але став ся славным як закладатель микробиологии и микроскопии.
Референции
Катеґорія:Микроскопия Катеґорія:Микробиология Катеґорія:Биологы
Руски двор
Руски двор — памятник културы в Шиду зоз статусом найвысшого уровня охраны. Выставба Руского двора, завершена в року 1780 была звязана з историев насельованя подкарпатскых Русинох на дольны землѣ.
История
Папа Пий VI. буллов Charitas illa од 17. юна 1777 зрядив самостойну грекокатолицку епархию в Крижевцях про вѣрникох, котры ся населяли на выслободжены од Османох землѣ. Около року 1780 на землях в Шиду, придѣленых тогдышному крижевскому епископу Василию Божичковичу, OBSM, была выставлена импозантна лѣтня резиденция епископа. В року 1803 на тоты землѣ ся зачали населяти позваны там грекокатолицкы родины з Угорской Руси и другых територий, звязаных з Габсбургсков корунов. Тоты два рочникы суть увѣчнены на главном входѣ на територию резиденции, котра достала назву Руски двор, понеже векша часть населенцьох были Русины.
В роках 1920 – 2002 в Руском дворѣ быв монастырь сестер василианок, а дале сиротинець тай интернат. Од 1930-х рокох быв ту основаный грекокатолицкый русинскый монастырь, а в часѣ Другой свѣтовой войны — партизанска болниця, пак по войнѣ — музична школа. В сучасности ту зась грекокатолицкый монастырь.
Памятник културы
Будова в бароковом штилу, штокова, простоуголна з 7-метровов высоков четыриспадовов стрѣхов, муры скромно обряджены плоскыма полуколонами, звязаныма вѣнцьом, и профилованьом, котре звыразнюе главный вход. З южной стороны в будинку умѣщена церква з выразным тимпаном над входом и бароковов звонницьов, котра надголошуе назначѣня будовы. Будинок мать три великы пивницѣ. В приземлю находить ся етнографичный музей, библиотека може указати книгы и понад 250-рочны. Руски двор е отвореный про обзираня.
Референции
Катеґорія:Войводина
Каня лїсова
Каня лїсова або тыж сарыч звычайный (Buteo buteo), є середнё великый вид хища з родины ястрябовых (Accipitridae).
Попис
Росте до 50–57 цм, у роспятю крыл мірять 113–128 цм. Мать компактне тїло, довгы шырокы крыла з чорныма кінцями, почас лїтаня розвореный, куртый, закулятеный хвіст з тмавыма смугами і тмавым лемом на кінцї, жовты неопірены ногы і жовтый, на кінцї чорно зафарбленый дзёбак. Інакше мать каня зо вшыткых пташшшых видів найпромінливише зафарблїня піря, котре може колысати од чісто білой аж по скоро чорну. Общі але платить, же зверьху є птах фарбов єднотный, закля што спід тїла є світлишый і холем часточно зо смугами. Поглавя суть фарбов тоты самы.
Голос
Найчастїше почути ёго мнявкаве але далеко слухательне "віє", котре часто наподобнює сойка (Garrulus glandarius). Молодята пак о страву уж першого дня жебрають натягнутым „піііій піііій“, котре ся з прибываючім віком ставать глубшым і голоснїшым.
Росшырїня
Гнїздить скоро у цілій Европі з вынятком Ісланду, части Ірьска і Шкандінавії выходно засягує у подобї шырокой смугы через середню Азію аж по Японію. Закля што у Европі суть популації передовшыткым сталы (з вынятком тых северскых), азійскы птахы на зиму векшынов міґрують на юг Азії.
У Европі є каня лїсова з скоро 1 міліонами гнїздячіх парів наросшыренїшым хищом вообще.
Гнїздить у лїсах, за їдлом лїтать на одкрыты пространства, якыма суть поля, лукы або пасовиска, часто сїдить і піля дорог.
Хованя
У часї гнїздиня суть канї теріторіялны, мімо того часу, особливо пак в областях з богатов стравов дуже часто творить малы ґрупы. Тоты годен зазначіти і у стягованя. Знама є і дякуючі свадьбянім лїтаням, коли кругово плахтить, падать вольно долов і знову іде горї.
Страва
Страва канї лїсовой є творена переважно малыма ссавцями, у середнїй Европі іде пак передовшыткым о мышы, плазы, птахы, рыбы.
Гнїздиня
Поглавно доростать у 2. або 3. роцї жывота. Пары суть моноґамны і велё раз вєдно жыють цілый жывот. Велике гнїздо з конарїв будує справила высоко в корунї стромів. Першы яйця саміцї зачінають у середнїй Европі класти уж в марцї, векшынов але аж в половинї апріля. У єдній зношцї суть звычайно 2–3, даколи і 1 або 4 білы, червено-буро флякасты, середнї коло 56 x 45 мм великы яйця, што важать дас 60 ґ.
Референції
Катеґорія:Ястрябовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Жытомир
Жытомир (Житомир) є місто в Українї, 270 354 жытелїв, адміністратівне центрум Жытомирьской области. Перше ся споминать у 884 роцї.
Референції
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Жытомирьска область
Квіч
Квіч або рябинник (Turdus pilaris) є малый співавый птах з родины дроздовых.
Опис
Квіч є співакый великый дас як кос, із щіглым тїлом, релатівно довгым хвостом і тонкым шпіцятым дзёбаком. Дорослый птах мать бурый хвіст, крыла бокы і горло з чорныма шіповыма фляками, білый бріх, сивый затылок а голову з білов смугов над оком. Дзёбак є жовтый, лабкы бурожовты. Самець і саміцї мають тоты самы фарбы. В середнїй Европі іде о міджі дроздами напросто незамінительный вид.
Росшырїня
Квіч жыє в северній, середнїй а выходній Европі а в Азії од Ріну аж по северну Сібірь. Бігом 2. половины 20. стороча ся дістав тыж до западной Европы а на Брітаньскы островы. Квіч є переважно перелїтный вид, на зиму міґрує до южной і западной Европы, Малой Азії а до Індії. В Европі жыє в сучасности коло 28 - 48 000 000 екземпларів.
Жыє в лїсах, садах, парках і на луках.
Хованя
Квіч є сполоченьскый птах жыючій в чісленых ґрупах. В часї міґрацій ся зґрупує до величезных, дакілько сто членных ґруп. Часто ся озывать драпавым і голосным, в швыдкым слїдї ґрявчаным „ґаґ шак шак шак“. Спів є твореный із щебетавых, черкотавых і піскавых звуків.
Через лїто выглядавать передовшыткым дрібных хробаків і глисты, в зимі, коли такого їджіня нїт, ся жывить бобулями. Векшынов гнїздить в колоніях рахуючіх максімално 50 парів. Шторік мать єдну або дві зношкы по 5 - 6 жовткастых яєць о великости 29 × 21 мм. Першы яйця кладе в апрілю, другу на переломі мая а юна. В россосї конарїв строму собі будує у вышцї од 4 до 7 м од земли гнїздо з конаріків і трав постеленых частями рослин. На яйцях сидить по добу 12 - 14 днїв лем саміця. Самець ся запоює аж до выховованя молодять, котры опущають гнїздо дас по двох тыжднях жывота, але іщі пару днїв потім суть докормлёваны.
Референції
Катеґорія:Дроздовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
В
В — буква кирилицѣ, котра ся хоснуе в усих кириличных алфавитах.
ઢાંચો:Main Page/minerva.css
/* This template is loaded on the main page to address T32405 Please feel free to adapt the code, translate this message. Updates can be found in https://gist.github.com/jdlrobson/dbb124296ed2a1fc7242018c7b589059 */ @media screen and ( max-width: 720px ) { .skin-minerva td, .skin-minerva tr, .skin-minerva tbody, .skin-minerva table { display: block !important; width: 100% !important; box-sizing: border-box; } }
Б
Б — буква кирилицѣ, котра ся хоснуе в усих кириличных алфавитах.
Чин св. Василія Великого
'''Чин св. Василія Великого''' (ЧСВВ – Чин (т.є. орден) св. Василія Великого, латиньскый варіант: OSBM – Ordo sancti Basilii Magni) є монашскый чин/орден у церкві выходнього обдряду (Ґрекокатолицька церьков). Його історія сягат аж до 4. сторочя, до часу св. Василія Великого.
Катеґорія:Религийны обычаи и традиции
Кура
Кура́, ( Kura, მტკვარი  Мтквари,  Kür) — рѣка в Турции, Грузии, Азербайджанѣ. Довжка 1364 км, плоха басейну 188 тыс. км2. Мать выток на Арменской высочинѣ в Турции, вливать ся до Каспийского моря.
Характеристика току
В горном току, до Тбилиси, тече переважно серед тѣснин и проломох (найвеце знатый — Боржомскый пролом), черяючых ся з межгорныма котлинами и ровнинами; пониже Тбилиси корыто сѣм-там роздѣлить ся на рукавы, долина рѣки расширять ся. Около Мингечаура перетне скалисте пасмо Боздаг, повыш котрого створена клавзура.
О 236 км от устя Кура прийме правый приток Аракс. При устю творить делту плохы 100 км2.
Векшы населены пункты
Протѣкать через векшы городы
Господарскый вызнам
На Курѣ суть гидроелектрарнѣ: Читахеви, Земо-Авчалска (Мцхета), Ортачала, Мингечаур; даколько меншых суть на притоках.
Пониже Тбилиси воды рѣкы активно ся хоснують на заводньованя земледѣлскых готари. В делтѣ розвите рыбарство: рѣка надзвычайно богата на рыбу. Рѣка сплавна од устя до Евлаха. Плавба про парникы можна на 200 км горѣ рѣков, про меншы лодѣ на 500 км.
Референции
Катеґорія:Рікы Азербайджана Катеґорія:Рікы Грузии Катеґорія:Рікы Турции Катеґорія:Рікы Азии Катеґорія:Рікы подля алфавиту
Кружлёв
Кружлёв (по ) є село на Словеньску в окресї Бардеёв.
Липова (окрес Бардеёв)
Липова (по ) є село на Словеньску в окресї Бардеёв.
13. май
13. май — 133. день рока (134. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
NGC 8
NGC 8 є двозвізда росположена в сосвіздю Пеґаса.
Референції
0008 Катеґорія:Двозвізды
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Джез
Джез (є сорта музикы, котра выникла кінцём 19. стороча в Ню Орлінс. Джезз выходить з чорнёськых вырксонґів, ґоспелів і спірітуалів, особісто але з блуз. Просто ся вывинув з афроамерицькой музикы в котрій ся переплїтали чорнёськы музичны впливы з білоськов музиков іміґрантів з Европы.
Походжіня назвы не є цїлком ясне, але правдоподобно іде о попсуте скорочіня jas(mine) в одношіню к язміновому парфему популарному в Ню Орлінс у тім часї. Першы джезовы ансамблї хосновали в своїй назві правопис jass. Од початку джезу ся вывинули різны джезовы штілы. Джезова музика є днесь так шырокый термін, же найти даякый сполочный елемент є тяжке. Джез найчастїше познате по шпеціфічнім рітмічнім чутём (сінкопы, точкованім рітм, акцентї на другу і четверту добу), часточно дісгармонічнім нотовім слїдї, повторячі ся мелодії і фразы з можностёв імпровізації.
Анатомія
Анатомія є область біолоґії, котрый ся занимать макроскопічнов будовов орґанізмів.
См. тыж
Катеґорія:Біолоґія
18. фебруар
18. фебруар — 49. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
Комунікація
Комунікація є даваня інформацій, думок, поглядів і почутя міджі жывыма бытями, людми і звірятами обвыкло через сполочной сістему сімболів. Звірята ся дорозумівають різныма сіґналами (звуковыма, паховыма, танцём ітд.), тзв. перша сіґнална сістема, што платить і на людей. Головным дорозумівачім середком чоловіка є вербална комунікація (язык і бісїда), тзв. друга сіґнална сістема.
Луківка
Луківка (Луківка) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 247 (2001).
Катеґорія:Села Волиньской области
Г
Г — буква кирилицѣ, котра ся хоснуе в усих кириличных алфавитах.
Реґе
Реґе є музичный штил, котрый выникнув, ці скоре выникав під час 60. років на Ямайцї. Ёго найстаршыма попередниками суть ска і рокстіді, т.є. штілы спряжены з америцькым ргітм анд блуз, джезом і совлом, в їх текстах ся рїдко обявовала растафаріяньска тематіка. Тото пришло аж початком 70. років, скорше ся тексты тыкали забавы, даколи ся обявила крітіка на соціалну сітуацію на Ямайцї.
Ян Гус
Майстер Ян Гус (Jan Hus; коло р. 1370 Гусінец – 6. юла 1415 Костніце) быв римокатолицькый священик, чеськый середнёвікый реліґійный мыслїтель, реформатор і казатель. Гус быв, по Джонові Вайклайфові, котрого думками та і арґументаціов быв іншпірованый, єден з першых реформаторів церькви, він майже єдно стороча передбіг своїх наступників - реформаторів Лутера, Калвіна і Цвінґліго.
Од року 1398 учів на празькій універзітї а в роках 1409–1410 быв єй ректором. В своїх реліґійных роботах брав на зубы підупаджіня моралкы, в котрім ся находила католицька церьков. Католицька церьков ёго означіла за каціра, ёго учіня за єрезу та екскомуніковала го (1411). На костніцькім концілї быв одсудженый як кацір, а наперек тому же цісарь Зікмунф Луцембурьскый заручів беспеку, быв даный світьской моці на упалїня на граніцї, коли повив, же не одрече своє учіня. В роцї 1999 проголосив папа римьскый Ян Павло II., же му жаль окрутной смерти Ян Гуса та признав го як реформатора церькви. Дакотры Гусовы мнїня (наприклад тото, же священик што мать грїх, не може давати святости) суть до днеска вниманы католицьков церьквов як теолоґічно планы.
Вонкашнї лінкы
Катеґорія:Політічны лідеры
Серґей Прокудин-Ґорский
Серґей Михайловіч Прокудин-Ґорский (31. авґуста 1863, Муром – 27. септембра 1944, Паріж) - російскый фотоґраф і іноватор фаребной фотоґрафії.
Ґалерія
Катеґорія:Вытварници Катеґорія:Фотография Катеґорія:Росія
Карпатьска Україна
Карпа́тьска Украї́на (Карпатська Україна) — назва країны на помеджі Середнёй і Выходной Европы. Карпатьска Україна екзістовала два нецілы дні 14. марцa 1939 — 15. марцa 1939.
Катеґорія:Бывшы штаты Катеґорія:История Украины
Франтишек Тихый
Франтишек Тихый, František Rut Tichý, псевдоним  Zdeněk Broman, *21. май 1886 – †4. апрѣль 1968) — чешскый педагог, поет, филолог, перекладатель.
Творба
Склав и выдав антологию з творбы А. Духновича Поезіи Александра Духновича (1922). В 1920-х роках написав про чешску енциклопедию Ottuv slovník náučný nové doby цикл статей о Подкарпатской Руси ай о русинскых културных и политичных дѣятелях. Быв первым в Чехословакии автором обзора литературы Подкарпатской Руси (Písemnictví na Podkarpatské Rusi. In Podkarpatská Rus, Praha, 1923; Podkarpatské písemnictví v dvojím zrcadle. In Slovanský přehled, 1926). B року 1927 навщѣвив Войводину и свои переятя описав в статѣ Jihoslovanští Rusíni (1928). Ф. Тихый глубоко штудовав «языковый вопрос» на Подкарпатской Руси. Написав монографию о истории формованя литературного языка в краю в проукраинском духу (Vývoj současného spisovného jazyka na Podkarpatské Rusi, In Sbor pro výzkum Slovenska a Podkarpatské Rusi, XII, Praha, 1938).
Иштван Удвари
Иштван Удвари, Udvari István, *14. юл 1950, Торньошпалца, Мадярщина – †9. новембер, 2005, Нѣредьгаза, Мадярщина — слависта, языкознатель, лексикограф, педагог.
Биография и карьера
Иштван Удвари в року 1975 дипломовав во фаху история и русска филология на Дебреценской универзитѣ Лайоша Кошута и працовав яко професор гимназии Дьердя Бешшенеи в Кишвардѣ, а од року 1978 — в Педагогичном инштитутѣ Дьердя Бешшенеи в Нѣредьгазѣ (од року 2000 — Нѣредьгазска Высша Школа). В року 1981 зыскав ступень магистра з роботов Гунгаризмы в языцѣ бачванско-срѣмскых (югославскых) Руснакох, а в року 1987 обгаив кандидатску дизертацию з темов ''Урядне писемство Карпатоукраинцьох (Русинох) во XVIII. сторочу''.
Основав катедру украинской и русинской филологии и од року 1993 до самой смерти быв ей ведучым. Од року 1995 габилитованый доктор з истории славянскых языкох и приват-доцент на Сегедской универзитѣ Аттилы Йожефа, а в року 1997 зыскав ступень доктора Мадярской Академии Наук з роботов Словацкоязычны рукописны жерела з урбарской реформы Марии Терезии в жупах Спиш и Земплин. В року 2000 украинско-русинска катедра, ведена професором Удвари, зыскала высшый ступень акредитации (як универзитна) и довгый час была центром гунгаро-русинистичных штудий в Мадярщинѣ. Од року 2001 сполупрацовав тыж з Веспримсков универзитов, од 2004 — яко професор.
Научна робота
Професор Удвари од самого зачатку интересовав ся давныма русинскыма текстами, переважно з XVIII. стороча и старшыма, котры выгледовав по архивах и анализовав, вытворюючи яснѣйшы представы о вывою русинского языка, истории русинского осадництва, церковного и културного живота, и дотыкало ся то цѣлой територии историчного Мадярского кральовства, циже Русинох нынѣшной Бачкы, Срѣма, Мадярщины, Словакии и Закарпатской области. Во великой мѣрѣ його заслугов Русинам вернули ся вызнамны особы их затайованой истории и, часточно, их творба в оригиналѣ (Антоний Годинка, Михаил Мануил Олшавскый, Андрей Бачинскый, Йоанн Кутка, Ласлов Чопей, Гиадор Стрипскый и др.).
В роках 1990–1994 быв главным редактором научного вѣстника Педагогичного инштитута Дьердя Бешшенеи Acta Academiae Paedagogicae Nyíregyháziensis, закладательом и редактором научных периодикох Studia Ukrainica et Rusinica Nyíregyháziensia, Vice Versa, Dimensiones Culturales et Urbariales Regni Hungariae, Glossarium Ukrainicum. В тых периодиках достали мѣсто статьи вызнамных славистох, як Петер Кираль, Ласло Дежев, Андраш Золтан, Аттила Голлош, Золтан Медве, Йожеф Ботлик и др. Публиковав статьи и окремы выданя, котры приближали Украинцьом мадярску културу, а Мадярам украинску. В енциклопедии Világirodalmi lexikon (Свѣтова литература) около 60 статей з украинсков тематиков написав сам, а од XIII. тома быв главным еспертом в той тематицѣ. Организовав живы контакты з украинскыма и русинскыма научныма центрами (Пряшов, Ужгород, Тернополь, Киев, Новый Сад) и быв сталым участником домашных и заграничных славистичных конференций.
Посмертна библиография научных и научно-популарных робот Иштвана Удвари (2010, ред. Андраш Золтан) обсягуе понад 1500 позиций, майже 200 сторон печатного текста, а суть то:
Сполоченска робота
Попри своей научной и педагогичной роботѣ, Иштван Удвари быв активным членом научных обществ и асоциаций: Быв тыж предсѣдательом Мадярской асоциации украинистох, а на том урядѣ на його плечах была организация участи мадярскых украинистох на меджинародных славистичных конгресах.
Референции
Катеґорія:Педаґоґы Катеґорія:Лингвисты Катеґорія:Лексикографы
Гімна Азербайджана
Гімна Азербайджана — офіціална народна гімна Азербайджана. Автор текста — Ахмед Джавад, композитор музикы — Узеир Гаджибеков. Офіціалной датой завершеня гімна рахують 27. мая 1992 році.
На азербайджанском языке:
Azərbaycan! Azərbaycan! Ey qəhrəman övladın şanlı Vətəni! Səndən ötrü can verməyə cümlə hazırız! Səndən ötrü qan tökməyə cümlə qadiriz! Üçrəngli bayrağınla məsud yaşa! Üçrəngli bayrağınla məsud yaşa!
Minlərlə can qurban oldu, Sinən hərbə meydan oldu! Hüququndan keçən əsgər, Hərə bir qəhrəman oldu!
Sən olasan gülüstan, Sənə hər an can qurban! Sənə min bir məhəbbət Sinəmdə tutmuş məkan!
Namusunu hifz etməyə, Bayrağını yüksəltməyə Namusunu hifz etməyə, Cümlə gənclər müştaqdır! Şanlı Vətən! Şanlı Vətən! Azərbaycan! Azərbaycan! Azərbaycan! Azərbaycan!
Катеґорія:Народны гимны
Конзерватівізм
Конзерватівізм (з латиньского conservare, уховавати) є піля лібералізму і соціалізму єден з трёх головных політічных ідеолоґій. Ёго базов є заміряня ся на ряд і порядок. Часто є асоціованый з правов частёв політічного спектра, є але старшый як тото політічне дїлїня і в много поглядах ся од нёго одрізнять.
Промоция
Обсяг
Найчастѣйше иде о славностный акт, котрый слѣдуе по закончѣню штудий на высшой школѣ, и выконаню вшиткых завершаючых испытох (ригороз). Тот акт свого рода подля важности подобный зарахованю до высшой школы, бо символизуе выйтя штудентох из академичного колектива высшой школы, котора ся так стане их alma mater. Абсолвенты зыскують академичну титулу або первого ступня, а то Bc. — бакаларь, котора пак годна быти в техничных науках повышена на другой етапѣ штудий на ступень Ing. — инженер, або в иншых науках на ступень Mgr. — магистер. Перед зысканьом каждого далшого ступня кандидат мусить обгаити дипломову работу и скласти ригороз. Не так масово, але тыж во славностной формѣ одбывать ся придѣлѣня академичных титул высшых ступньох.
Конзерватівізм
Катеґорія:Політіка
Промоция
Ритуал
Кажда высша школа мать властны утримованы традиции промоций. Обычайно сама церемония одбывать ся в найкрасшых великых мѣстностях, а участникы суть облечены в академичны шаты: найчастѣйше то квадратна академична шапочка и габит (мантия). Промотор — особа, котра предсѣдуе в церемонии, и передавать штудентам дипломы, тыж може мати иншаку шапочку або габит, а в дакотрых высшых школах екзистуе традиция, же про каждый академичный титул е иншакый знак в облечѣню: форма шапочкы, катиця на шапочцѣ, пантлик, колор або лемованя мантии. Ку ритуалу часто належить процесия участникох и обряд росставаня.
История промоций
Традиция промоций зачала ся на первых универзитах Европы од XII. стороча. Тогды же были дефинованы первый ступень учености — бакаларь и наступный — магистер. Днешне академичне облечѣня, ношене лем при славностных актах, было в середновѣку обычайным облечѣньом штудентох, оно перебране од духовенства и монахох.
Промоция in absentia
Кедь штудент одсутный в славностном актѣ промоции з даякых причин, е то промоция in absentia. В том припадѣ може достати диплому в меншом коледжу або филиалцѣ высшой школы позднѣйше.
Николай Лобачевскый
Николай Иванович Лобачевскый(1. децембер 1792, Нижнїй Новгород — 24. фебруар 1856, Казань) — російскый математік і ґеометер.
В 1829 опубликовал опис геометрий, котры были згодны з Евклидовсков геометриов во вшитком окрем постулата паралелности, тото была так звана гиперболична геометрия.
Референции
Катеґорія:Математіци
Вышня Воля
Вышня Воля (по ) є село в окресї Бардеёв в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Поетика
Поетика, од ποιητική — наука о формах и принципах словесной, зокрема поетичной, творбы, шпецифицѣ литературного твора, формах, жанрах, композции, артизмѣ.
Застарѣла назва пиитика. Треба тыж зазначити, же в античных часах поезия была главнов формов литературы, одты назва, але поетика як наука мать предметом хоть яку форму литературной творбы.
Первы роботы
Найстарша робота з той тематикы, яка дошла до нас — Поетика Аристотела, але з той ся заховала лем една часть, дотычна трагедии и епоса. Далша вызнамна робота была Горациева De arte poetica (тыж называна Epistula ad Pisones) — О поетичном умѣлствѣ (Посолство Пизонам). Гораций в вершованой формѣ подавать много практичных рад и замерковань, тыж переважно дотычно драмы. Тота поучна робота зоставала учебником и каноном литературной творчости аж до конця 18. ст.
Литературна теория в сучасности
Довгый час поетику розумѣли як закон, або хоть лем инштрукцию про творця. В позднѣйшом часѣ и в сучасности тота представа ся одмѣтать: литературна, як и всяка, творчость не потребуе ниякых инштрукций, ани директив. Безчисленное множество писательох, поетох и литературных школ вывинули свои властны погляды, принципы и техникы.
Еднак в марксистичной поетицѣ зоставають даякы повинны принципы, як историзм, класовость, примат обсягу над формов.
ЗСФСР
Закавказска Социалистична  Федеративна Совѣтска Република (ЗСФСР) — совѣтска република, выглашена на части территории бывшой Российской империи, една из держав-закладательок СССР, союзна република в его составѣ до  5.12.1936.
Історія
Катеґорія:Союзны републики в составѣ СССР Катеґорія:Бывшы штаты
Білогрудка
Опис
Великый (24-27 цм) і взглядом подобный косові. Самцї і саміцї ся одрізняють выразным білым фляком у формі півмісяця на груди (у саміць є менше выразный), шупиновым взорым піря і світлїшыма лемами пірок лїтаня. Жовтый дзёбак мать чорный шпіць.
Росшырїня
Ареал гнїздїня загорнює северну, западну, середню і южну Европу, запад Малой Азії, Кавказ і малу область в северній Африцї. Часточно перелїтный вид із зимовіщами в Середоморю.
Еколоґія
Страву - хробакы, мушкы, глисты, бобулї - глядать часто на краю лїса або лучках. Мискове гнїздо будує в конарях густых кряків або стромів, в дутинах скал або на земли. В єдній зношцї бывать 3-5 (2-7) 29,4 x 21,6 мм великых яєць.
Референції
Катеґорія:Дроздовы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Самба
Cамба — бразільскый музичный жанер, утвореный на основі африканьскых і европскых штілів. Самба ся звычайно признавать як сімбол Бразілії і Карневалу.
Катеґорія:Музичны жанры
Ексцентрицита
Ексцентрици́та — числовый параметер всякой линии другого ступня — коничного перерѣза, котрый указуе мѣру его одхылности од кружницѣ. Обычайно ся записуе як e або \varepsilon.
Ексцентрицита и форма кривой
Величина ексцентрициты характеризуе форму кривой:
Формула ексцентрициты
Ексцентрицита выраховуе ся яко подѣл огнискового одстояня на довжку великой оси: Кривы коничных перерѣзох мають два огниска F_1, F_2. Огнискове одстояня е одстояня |F_1F_2| меджи тыма огнисками. Велика ось проходить через оба огниска, ей довжка е одстояня меджи точками перетину оси з кривов (вершинами). Што ся тыче обох параметрох, коничны кривы мають свою шпецифику:
Референции
Катеґорія:Коничны перерѣзы Катеґорія:Кривы Катеґорія:Небесна механика
14. май
14. май — 134. день рока (135. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Росвигово
Росвигово, Oroszvég,  Rosvegovo — заникле село, на правом березѣ  Латорицѣ, котре в року 1944 стало ся частьов мѣста Мукачова.
История
В року 1612 пѣвцоучителѣ Мукачова были плачены в натуралиях частьов мукы, котру брали од росвиговского млина.
В року 1771 Росвигово уже мало свою грекокатолицку парохию з деревянов церквов Св. Михайла, де од року 1792 ведуть матичны книгы. В готарѣ села лежить монастырь на горѣ Чернек.
При списованю року 1930 в селѣ заевидованы 2822 обывателе, а то 1312 Русины, 960 Евреи, 273 Мадяре, 194 Чехы и Словаци, 27 Нѣмцѣ, 2 обывателе иншых народностей, 57 чужоземцѣ. Грекокатолицка громада числила 1257 вѣрникох и мала муровану церкву Роздва Пр. Богородицѣ з року 1864. Село мало державны уряды: нотарскый, пошту, телеграф, телефон, ходив державный автобус, была русинска школа (6 клас) и чешска (6 клас). З приватных газдовскых объектох заевидованы: паленчарня и бензинпумпа.
В року 1940 село было переважно русинске, мало 2905 обывательох, з них были 1577 грекокатолици, 909 израелиты, 241 римокатолици, 118 реформаты, 47 православны, 9 евангелици, 1 баптиста, 3 неокресленого вѣровызнаня.
Вигорлат (верх)
Вигорлат (Вігорлат, Выгорлат) є найвысшый верх Вигорлатскых верхів вулканового походжіня. Іде о тзв. спячій вулкан. Находить ся на Словеньску в окресі Гуменне. Мать вышку 1076 метрів н. м.
Галерия
Катеґорія:Верхы и горскы пасма Словеньска
Мѣстечко
Мѣстечко або варощик (малый варош) — населеный пункт, меншый од мѣста (вароша, города), але векшый од села (валалу).
В иншых державах
В англоязычных державах переважно town на роздѣл од векшого города (city). Аналогичны назвы суть в Польщи — miasteczko, Чехии — městečko и Украинѣ — містечко. В Украинѣ тота назва была официално хоснована до року 1925, коли была вымѣнена бюрократичным означѣньом  селище міського типу. В Чехии была тота назва по комунистичном переворотѣ (1948) анулована, а в року 2006 обновлена во формѣ městys.
Мѣстечка не мали статус и права мѣста, але мали дакотры выимочны права, напримѣр держати регуларны торговицѣ. В Австрии тото зостало одбиток и в назвѣ Marktgemeinde (торговична община), а в иншых нѣмецкоязычных краях Markt, Flecken, Marktflecken и подобны. В Мадярском кральовствѣ аналогом была назва mezőváros (до року 1848).
Референции
Катеґорія:Населены пункты подля типу
Медицинска помочь in absentia
Медицинска помочь in absentia означуе такы медицинскы службы, котры суть подаваны без особного контакта. Хоть найвеце росширеный способ поданя медицинской помочи — тото особный контакт меджи подательом медицинских служб и одберательом помочи (пациентом), мож видѣти ростучу тенденцию ку подаваню медицинских служб без особного контакта.
Безконтактне здоровництво
В оддаленой медицинѣ, пациент и особа, подаюча помочь, суть в розличных мѣстах, але комуникують через аудио и видео, а даколи и без особного контакта. Контакт тварь-у-тварь е часто потребный перед тым, як може быти подана медицинска помочь. При том вшитком, тото не все потребне при модерных технологиях. В сучасности медицинска помочь in absentia доставать все векшу актуалность, бо она легко доступна, напримѣр на основѣ попередно выповненой анкеты. Але тоты исты ресурсы продають опасны лѣкы и дрогы. Дакотры люде поважують, же така медицина ризикова.
История
Жебы объективно зважити, ци благотворна, ци опасна безконтактна медицина, може помочи проштудованя минулости, бо оддалена медицинска помочь — то не лем феномен кибернетичной добы.
Гиппократ и Гален передали нам практику лѣчѣня на основѣ дохторской диагностикы и сталого дозора за пациентом в процесѣ выздоровлѣня. Але Гален так добрѣ знав симптомы, же даколи лѣчив через пошту. Описаный еден припад, коли од так вылѣченой пациенткы достав за свою службу 400 золотых.
NGC 9
NGC 9 є шпірална ґалаксія далеко дас 142 міліонів світловых років і росположена в сосвіздю Пеґаса.
Референції
Катеґорія:Шпіралны ґалаксії Катеґорія:NGC обєкты
Гиспаньола
Гиспаньола, La Española (испанскый) — другый найвекшый остров подля плохы и первый подля обывательства в Карибском мори, котрый въедно з островами Куба, Пуерто Рико и Ямайка творить архипелаг Великы Антилы.
Землепис
Остров омывать ся на сѣверѣ Атлантичным океаном, на югу — Карибскым морьом. Од острова Куба оддѣленый Вѣтровым проливом (80 км), од острова Пуерто Рико — Монскым проливом (130 км). Найвекша довжка острова около 650 км, найвекша ширина — 241 км, плоха 76 192 км2. Берегы суть почленены заливами. Складеный з вулканичных и усаджениновых горнин, часты суть трясѣня землѣ. Найвысша точка Пико Дуарте, 3 175 м н.м., е тыж найвысшов точков цѣлого архипелага Великы Антилы, найнизшов точков е озеро Енрикильо, гладина котрого о 45 м нижа од ровины моря. Вогкы вѣчнозелены тропичны лѣсы занимають около 50% плохы острова и сягають до вышкы 2 000 м н.м.
История
Остров быв объявленый Кристофором Колумбом в року 1492 и быв ним названый Еспаньола. Став ся первов сталов европсков колониов. Мѣстне индианске обывательство было пораблене и поступно выгынуло, были довезены новы рабы з Африкы. В другой половцѣ 17. ст. зачала ся французска колонизация западной части острова, и в резултатѣ испано-французской ривалиты з английсков участьов, а тыж успѣшного повстаня рабох на островѣ вытворили ся двѣ окремы державы.
Назвы острова
В колониалной добѣ своей истории остров обычайно называв ся Санто Доминго, подля назвы главного мѣста. Окрем того уживаны были зоз языка пропавшого днесь аборигенного племена Таино назвы Гайти — гористый, або Квизкея — мати вшиткых земель.
Обывательство и економика
Етничне зложѣня: Доминиканска, восточна, векша часть острова испаноязычна, гайтянска, западна часть говорить гайтянскым креолскым и (меншина) французскым языком. Хоть двѣ части окремой юрисдикции суть подля обывательства ровны, економика доминиканска 8-крат векша од гайтянской.
Гептархія
Тыж посмоть
Катеґорія:История Споеного кральовства Катеґорія:Старовік
Тонка кышка
Тонка кышка є часть травлячой трубкы міджі жолудком і товстов кышков, де ся одбывать завершална фаза травлїня і абсорпція жывин. Є звычайно барже довга, але в діаметрї тонша як товста кышка. Тіпічным рисом тонкой кышкы суть ледво видимы фалды, якы годни повекшати внутрїшнїй поверьх і злегчують так абсорбованя стравы.
Тонка кышка дас 5-6 метрів довга і 3-3,5 цм шырока. Плоха є аж 300 м2 (як тенісове гріще).
Тонку кышку можеме дїлити аж на 3 части:
Вшыткы три части на ся плынуло навязують.
Референції
Катеґорія:Анатомія чоловіка
Лївів
Лївів (по ) є село на Словеньску в окресї Бардеёв.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 33 жытелїв (37,9%).
Горы
Катеґорія:Ґеоморфолоґія
Юрай Якубіско
Юрай Якубіско,  Juraj Jakubisko, *30. апріля 1938 Койшов, Словеньско – †24. фебруара 2023, Прага, Чесько — словацькый філмовый режісер, сценаріста і камераман русиньского походжіня. Ёго філмы ся вызначують дуже особитов поетічностёв, бізарностёв і дивнов гравостёв.
Ёго другов манжелков была словацька геречка и філмова продуцентка Деана Горватова-Якубіскова. Од року 2001 ся став доцентом Філмовой факулты Академії музичного уменя в Празї.
Юрай Якубіско ся родив в русиньской фамилії на выходї Словеньска. Выштудовав умелецко-промыслову школу во фаху «умелецка фотографія» в Братїславі, режісерске и камераманске оддїлїня Філмовой факулты Академії музичного уменя в Празї.
Яко режісер дебутовав в року 1967 повнометражным граным філмом Христовы рокы. Наступны філмы Утїкачі і одпустовы (1968), Потята, сироты ай блазнї (1969), Стрітиме ся в пеклї, приятелї (1970) были в 1970-х роках заказаны «нормалізачнов» цензуров, а режісер надале довгы рокы мав право награвати лем документарны філмы. Аж в року 1979 накрутив граный філм Постав дом, засадь стром. Вершинов ёго творбы з 1980-х років стала ся історічна саґа Тысячрочна пчола (1983). В року 2000 в резултатї анкеты быв вызнаный лїпшым словацькым режісером XX. стороча. Быв членом Европской філмовой академії.
Референції
Катеґорія:Русиньскы режісеры
Придавникы
Придавникы в русинчінї
Придавникы в русинчінї дїлиме на: За склонёванём дїлиме на:
Дакотры придавникы суть утворены з часослов (біжати - біжачій), з придавників ся можуть творити присловникы (быстрый - быстро) або назывникы (фаребный - фаребность).
Контінент
Контінент з латиньского contineō, -ēre, што значіть триму покопі) є великов неперерывнов певнинсков масов.
Кідьже не єствує жаден штандарт про дефініцію контіненту, різны културы і науковы области мають одлишны спискы того, што поважують за контінент. Обще узнаны характерістікы контіненту суть: мусить іти о розлогов велику теріторію, мусить быти з непонуреной певнины і мусить мати ґеолоґічно зазначены граніцї (до увагы ся можуть окрем морь ці гір брати напр. і літосферічны дочкы). Закы дакотры твердять, же екзістує лем 4 або 5 контінентів, во світї ся найчастїше уваджать 7, респ. 6.
*
Фіньско
Фíньско (Suomi, Finland) — країна в Европі, член Европской Унії і НАТО. Фіньско є членом Европской унії од року 1995, і членом НАТО од року 2023. B Фiньску є офіціална мена Евро. Густота залюднїня — 16/км².
Референції
Фіньско Катеґорія:Европска унія Фіньско Катеґорія:Державы НАТО
Лївовска Гута
Лївовска Гута (по ) є русиньске село на Словеньску в окресї Бардеёв.
Абау
Абау, также Ґрін-Рівер, — папуаськый язык, поширеный на пувднї провінції Сандаун в Папуа — Новуй Ґвінеї, коло границї з Індонезією.
Универзита Индианы (Блумингтон)
Универзита Индианы в Блумингтону, Indiana University Bloomington — матична инштитуция групы высшых школ в штатѣ Индиана в США, найвекша универзита штата зоз числом штудентох над 40 000. Универзита в Блумингтону мать 200-рочну историю.
Универзита Индианы, Indiana University, вцѣлови  складать ся зоз 9 кампусох, котры суть вшиткы на територии штата Индиана, а учить ся в них довъедна над 110 000 штудентох. Матичный кампус находить ся в Блумингтону, а е найвекшый (над 49 000, 2016).
Коледжѣ и школы универзиты в Блумингтону
Кампус в Блумингтону мать 16 коледжи и школ, на котрых мож достати фахову выуку в понад 550 индивидуалных програмах и предметах. Коледж умѣнь и наук чинить ядро универзиты, обсягуе понад 50 департаментох, котры загортають широкый спектр дисциплин, напримѣр: антропология, биология, биохемия, география, економия, математика, политична наука, социология, физика и др.
Референции
Катеґорія:Высокы школы США
Запоріжя
Запоріжя (Запоріжжя) є місто в Українї, 773 689 жытелїв, адміністратівне центрум Запорізькой области. Перше ся споминать у 1770 роцї.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Запорізька область
Ужгородьскый замок
Ужгородьскый замок є замок у місті Ужгород на Українї.
NGC 10
NGC 10 є шпірална ґалаксія далеко дас 294 міліонів світловых років і росположена в сосвіздю Сохаря.
Референции
0010 Катеґорія:NGC обєкты
Бубны
Катеґорія:Музичны інштрументы
15. май
15. май — 135. день рока (136. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Войводина
Войводина – є історічна часть Сербії, єй автономный край. Находить ся на севері Сербії. Головне місто Войводины є Новый Сад. Офіціалны языкы у Войводині суть окрім серьбского: хорватьскый, мадярьскый,   словеньскый, румуньскый  і  русиньскый (бачко-сримскый варіант).
Адміністратівно-теріторіално Войводина складать ся з трёх частей: Банату (округы Северный, Середный и Южный Банат), Бачкы (округы Западна, Северна и Южна Бачка) і Сріму (Срімскый округ). Зазначены на мапі міста суть столицї округів.
Народностне зложіня
Подля списованя 2011:
Референції
Катеґорія:Войводина
Попутчік
Попутчік (Oenanthe oenanthe) є вид птахa з родины дроздовых великый як воробель.
Нушател
Полога
Лежить на западѣ штату, на сѣверозападном березѣ озера Нушател, в устю рѣкы Сейон, часточно на убочах горы Шомон (1087 м н. м.), а часточно на землях, одвойованых од озера. Оддаленый о 25 км од французской границѣ.
История
Перва упоминка походить з року 1011, од року 1214 достав права вольного города. В року 1406 вступив до вѣчного союза зоз кантоном Берн. В роках 1512–1529 быв окупованый швайчарскым войском, и в том часѣ векшина обывательох прияла калвинску вѣру. Подля Вестфалского миру (1648) грофство Нушател достало статус суверенного княжества, а од року 1707 по династичном спорѣ перешло под владу прусского краля. В року 1815 Нушател вступив до Швайчарской конфедерации, в року 1848 выголосив републику, в року 1857 прусскы монархы одказали ся од претензий на Нушател.
Култура и наука
Нушател надзвычайно богатый на културны и архитектурны памяткы. Научны и културны инштитуции: Нушателска универзита, основана в року 1838 як академия наук, Инштитут физикы, Нушателскый инштитут микротехнологий (IMT), Швайчарскый центер електроникы и микротехнологий (CSEM), Швайчарска лаборатория годинарства, археологичный музей (2001), етнографичный музей, публична универзитна библиотека (1835), Центер умѣня (1995), Центер Ф. Дюрренматта (2000), иншы музеи.
Каждорочны фестивалы:
Конфуцій
Конфуцій (кітайскы 孔夫子) (552 / 551 п.н.е., Квуфу в кітайскім штатї Лу, днесь на землї провінції Шан-тунґ 479 п.н.е. тыж там) быв кітайскый філозоф, соціалный політік і штатник.
Катеґорія:Філозофы
18. януар
18. януар — 18. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать ( в переступнім роцї).
Лукавіца (окрес Бардеёв)
Лукавіца (по ) є село на Словеньску в окресї Бардеёв.
Вышнїй Кручов
Вышнїй Кручов (по ) є село в окресї Бардеёв в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Любитів
Любитів (Любитів) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 1436 (2001).
Історія
Заложене у 1545 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Джонатан Свифт
Джонатан Свифт, Jonathan Swift, (*30. новембер 1667, Даблин — †19. октобер 1745, Даблин) — англоязычный ирскый писатель, сатирик, автор Гулливеровых вандровок, декан катедралного собора Св. Патрика в Даблину, бойовник за социалну справедливость и здорове сполоченство.
Ранны рокы
Отець му, Джонатан Свифт ст., въедно зо своим старшым братом Годвином пришов з Англии до Даблина по тому, як их родинный маеток быв спустошеный в домовой войнѣ (1660). Обое были правникы. В року 1664 побрав ся з Абигейл Ериковов, дѣвков англицкого священника, таксамо утѣченця з Англии. Але в яри 1667 нечекано умер, еще лем 27-рочный, за сѣм мѣсяцѣ до того, як сын му пришов на свѣт. Мати зостала без гроши, з еднорочнов дѣвочков Джейн, а ку тому новородженый дѣтвак быв хворяковатый, а по роках пришов на проблемы зоз менталнов хворотов, днесь познатов як хворота Менье, котра ся выказуе в нападах обертаня в головѣ и утраты думкы. Скоро по породѣ мати з дѣвков вернули ся домов до Англии, лишивши новородженого Джонатана на стрыя Годвина. Джонатанови наяли плекачку котра го плекала до трирочного вѣку. Хлопчик выростав без родичовской ласкы, одказаный на стрыя и благодѣйникох. Учив ся в середной школѣ з интернатом в Килкенни,  Kilkenny, (1674–1682), котра была ачей найлѣпшов школов  Ирландии  в тых часох. В роках 1682–1686 учив ся в коледжу Св. Тройцѣ, Trinity College, Даблин, и зыскав ступѣнь бакалавра умѣлств. Далшым штудиям завадила револуция в Англии (1688–1689), в Даблину зачали ся непокои, и одышов до Англии.
В Мур Парку
Мати помогла му достати службу секретаря у ей далекого сородника, честованого дипломата во выслужбѣ сера Виллиама Темпла,  Sir William Temple, в его маетку Мур Парк,  Moor Park, в грофствѣ Саррей,  Surrey. Ту ся запознав з широкым кругом интелигенции, писателями, поетами, росширив свои зналости, хоснуючи богату библиотеку свого добродѣтеля. В третьом року службы Темпл представив свого секретаря самому кралю Виллиаму ІІІ. Ту зачав литературну творчость яко сатирик и памфлетиста, свои первы творы написав на понуку Темпла, меджи нима Битву книг,  The Battle of the Books, сатиру, одповѣдаючу критикам Темплового Есея о давной и модерной науцѣ (1690). На службѣ в Мур Парку быв за 10 рокы, аж до Темпловой смерти (1699). По тому еще закончив споряданя его мемуарох и опустив маеток.
За 10 рокы своей секретарьской службы Джонатан Свифт два раз одходив до Ирландии,  раз в року 1690 з причины нападу хвороты Менье, котра го не лишала до самой смерти. Другый раз, в року 1695 на пораду Темпла дав ся высвятити за англиканского священника, жебы мав застачене живобытя. За даколько мѣсяци ай служив на едной вѣдицькой плебании, але не годен быв там выдержати, в одорваню од активного културного живота, и вернув ся до Мур Парку.
Священник и памфлетиста
Коли мусѣв опустити маеток Темпла, быв му понукнутый менше проминентный пост секретаря и каплана в маетку грофа Беркли. Бездячно, але приняв тоту понуку и побрав ся там, але онь на маетку дознав ся, же мѣсто уж обсаджене. Росчарованый тогды опер ся на свою священничу квалификацию и зыскав мѣсто в миниатурной плебании, о 20 миль оддаленой од Даблина. Ту прожив далшы 10 рокы живота, поза священничыма повинностями, маючи доста часу обходити свой сад, занимати ся выставбов «данского» канала, якый видѣв в Мур Парку, и порядкованьом свого дома, котрый достав од Церкви. Во фебруарѣ року 1702 зыскав ступень доктора теологии в коледжу Св. Тройцѣ в Даблину.
Але тыж занимав ся активно литературнов роботов и року 1701 опубликовав анонимно свой первый памфлет (A Discourse on the Contests and Dissentions between the Nobles and the Commons in Athens and Rome — О спорах и роспорах меджи ноблесов и прощавов в Атенах и Римѣ). В Лондонѣ быв веце раз: 1701, 1702, 1703, 1707–1709 — и зыскав собѣ широкой знамости. В своих памфлетах стояв на твердых моралных принципах, остро высмѣюючи недостаткы сполочности, социалну несправедливость.
В року 1710 векшину в парламентѣ добыли ториовцѣ, и хоть сам Свифт быв виговець подля свого статуса и поглядох, але многое з тогочасной политикы вигох поважовав за несправне и дав ся нагварити перейти зоз своим острым пером на службу ториовцям. Достав пост главного редактора тыжденника «The Examiner» (Ревизор), де публиковав свои сатиры в наступных роках.
В року 1713 за свою службу ториовцям доставать проминентный пост декана катедралного собора Св. Патрика в Даблину.
Деканом
Зо смертьов кральовой Анны и наступлѣньом Георг І. ториовцѣ утратили позиции, а з тым пришов конець Свифтовой карьеры в Лондонѣ. Одышов до Даблина и надовго од писаня сатир. В тоты рокы писав лем поезии. Яко вплывна особа Англиканской Церкви, справедливо и толерантно односив ся до католикох и иншых вѣрникох.
Од середины 1720-х вертать ся ку памфлетам. Тым разом его сатиры направлены против Англии и выносять на свѣтло социалны и економичны проблемы Ирландии. Найвеце знамый его шкандалный памфлет Скромна понука (A Modest Proposal), в котром з шибеничным гумором радить продавати новороженцьох з перелюдненой Ирландии до богатой Англии яко кулинарный деликатес. Памфлет опубликованый анонимно. Наконець своима памфлетами Свифт добив ся того, же Англия змягчила колониалный режим.
В року 1726 закончив и анонимно опубликовав свой главный твор, Гулливеровы вандровкы. Книга мала неслыханый успѣх и в наступных даколькых мѣсяцьох перевыдавала ся три раз, появила ся в перекладах. Свифт зо своих гроши створив фонд помочи схудобнѣлым варощанам Даблина. Свифтова слава яко бойовника за интересы Ирландии и прощавы гримѣла широко-далеко. Быв вызнаменаный яко честный варощанин Даблина. Свѣдок того часу пише: «Его портреты были выставлены на всѣх улицях Даблина… Поздравы и пожегнаня спроводжали го, де бы ся ни появив.»
Приватный живот
Джонатан Свифт не быв женатый. Еще в Мур Парку ся спознав з Естер Джонсоновов, дѣвков шафарькы маетку, вдовицѣ, о 15 рокы молодшов. Коли ся спознали, была 8-рочнов дѣтинов, и выступовав тогды як ей наставник и учитель. В яри 1702 покликав до свого священничого маетку под Даблином на бываня Естер Джонсонову, натогды уж 20-рочну, из ей приятельков Ребекков Динглейовов, яко сирот и своих воспитанниць. З Естер Джонсоновов мав сердечне приятельство, котре нашло выраз в его творчости, де она выступуе яко Стелла — псевдоним котрый достала од него еще в Мур Парку. О том свѣдчать его поезии и писма, котры ей писав в часѣ побыту в Лондонѣ и котры были опубликованы уж по его смерти.
Друга жена, котра достала вызначне мѣсто в его поемѣ Cadenus and Vanessa (1713) яко Ванесса, была его поклонниця, Естер Вангомриова, 19-рочна дѣвка данского торговця, з котров ся спознав в часѣ побыту в Лондонѣ в роках 1707–1709. Псевдоним Ванесса сформованый з деминутива Есса од Естер и префикса Ван од зачатку ей призвиска. Из поемы и перепискы видко, же поет добродячно одповѣв на ей чутя, але пак пошкодовав и усиловав ся тримати дистанцию.
По опубликованю поемы Естер Вангомриова в року 1714 повезла ся з Лондона въедно зо Свифтом до Ирландии, де Вангомриовы мали маеток, жебы быти ближе, хоть сам Свифт на то реаговав з великов резервов. Свифтовы биографы еще все мають неясно дотычно односин межи фигурантами того триуголника и будують розличны мелодраматичны одгады, котры не мають под собов твердой основы.