cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Максим Горькый
Закладатель совѣтской литературы
18. юна 1936 Максим Горькый умер на запал плюц. Тѣло его было спопѣлнено, а урна з попѣльом замурована в Кремелску стѣну, хоть он просив погребсти го около сына на Новодѣвичом теметовѣ. Вдова писателя Катерина Пешкова просила, жебы часть попѣля дали погребсти во гробѣ сына, але колективне рѣшѣня Политбюра тото одвергло.
Смерть обох была выужита Сталином, жебы обвинити и одстранити своих потенциалных противникох.
Творба
Творба Горького зачала ся з романтичных повѣдань о босаках и тулаках. Не быв первым, кто писав о них. Але у Горького босаци говорять розумно, самыма афоризмами, суть горды, мають свою филозофию и зовсѣм не хочуть поднимати ся зо свого социалного дна дагде высше. Сучасный Горькому социолог Бахтиаров писав о босаках, же их единов журов е добыти поживу, и его заключѣня згодують ся з описами писательох-реалистох. Циже од зачатку у Горького видиме то, што позднѣйше выросло в метод писательства, названый социалистичный реализм.
Толстой зазначав в дневнику 9-10 новембра 1909: «Дома вечур дочитав ем Горького. Вшитко придуманы и неприродны величезны геройскы чувства и фалош.» Еще раз: «фалош.» Еще додано: «Але талент великый».
Горького на емиграции навщѣвляли многы русскы писателѣ, але никто з них не зачав писати так, не учив ся од него, про них векшым авторитетом были Гоголь и Достоевскый. Горькый писав романы, повѣсти, повѣданя, драмы и публицистику. Меджи романами болшевици найвеце цѣнили Мати, за его пропагандный обсяг о зароджѣню организованого пролетариату, хоть сам Горькый поважовав го за слабый. Меджи драмами найславнѣйша На днѣ о людях на сподѣ сполочности, меджи повѣстями — автобиографична трилогия Дѣтство – Во свѣтѣ – Мои универзиты, хоть биографы зазначають, же и там многое придумано и героизовано.
Творы Горького перекладали по украинскы Леся Украинка, Павло Тычина, Максим Рыльскый.
Референции
Катеґорія:Російскы писателї Катеґорія:Русскоязычны писателе
Леся Украинка
Леся Украинка Ле́ся Украї́нка; правдиве имя Лариса Петровна Ко́сач-Квѣтка,  Лариса Петрівна Ко́сач-Квітка; *13. фебруар 1871, Новоград-Волынскый, Волынь, Российска империя, днесь Житомирска область, Украина — †1. август 1913 Сурами, Грузия — была украинска писателька, поетка, драматичка,  найпознатѣйша украинска авторка, еден зо символох украинской културы.
Биография
Отець, Петро Ко́сач, дворянского роду, быв правник, державный урядник и статкарь: в селѣ Колодяжному на Волыни мав 4 га саду, 500 га ораницѣ и три обытны будинкы.
Мати, Олга Драгоманова-Ко́сач, дворянского роду, з Полтавской губернии, позната як украинска писателька и етнографка Олена Пчѣлка, сестра Михайла Драгоманова, писателя, публицисты, литературознателя, фолклористы и сполоченского дѣятеля.
Обое родителе были з лѣвобережной Украины, а на Волынь пришли влѣтѣ року 1868, коли Петро Ко́сач там достав службу.
Леся од малости была слабушковата, в 12-рочном вѣку была у ней диагностована косткова туберкулоза, и мусѣла многы рокы жити на югу (на Крымѣ, в Грузии, Италии, Египтѣ). Образованя достала переважно дома. В молодых роках освоила многы чужы языкы. Скоро ся означили и ей сполоченскы интересы, котры ю привели ку зближѣню з марксизмом и револучнов социал-демокрациев.
В року 1907 оддала ся за Климента Квѣтку, судового урядника, фолклориста и музиколога, о 9 рокы молодшого. Мати вшак тото сопружество не прияла, поважуючи за мезалианцию, и были материално одказаны самы на себе. Обое, хворы на туберкулозу, поселили ся раз на Крымѣ, пак в Грузии. Уже по смерти Лесѣ (1913), в року 1917 Климент Квѣтка выдав двотомник народных спѣванок, котры она позберала. Сам он выздоровѣв ся и дожив до рока 1953.
Творба
Первы книгы, опубликованы в коавторствѣ, были переклады з Николая Гоголя (1885) и Гайнриха Гайне (1892). Первы вершы опубликовала яко 13-рочна (1884, Зоря, Львов). В украинску литературу вступила поетков мужности и боя. Великый вплыв мав на ню уйко Михайло Драгоманов. По рочном побытѣ у нього в Софии ей сполоченско-политична лирика наберать великой силы. Написала понад 20 вершованых драм на актуалны морално-етичны и филозофичны темы, котры были новым явом в украинской литературѣ. Найлѣпшов з них поважують Лѣсову пѣсню (1911), котра подносить людску тужбу, высокы чувства, побѣду красоты живота над бездуховностьов.
Ей белетрична проза складать ся з повѣдань, казок и повѣстей. Острым драматизмом позначены повѣсти Жаль и Приязень.
Политичны погляды
Была звязана з марксистичныма организациями. В року 1902 переклала на украинскый язык Комунистичный манифест Карла Маркса и одтогды была под дозором полиции. Перекладовала Максима Горького. В публицистичных творах пропаговала марксистичны идеи. В року 1907 была заарештована.
Референции
Катеґорія:Украинскы писателе Катеґорія:Украинскы поеты
Конгрегация (монаша)
Конгрега́ция, congregatio „зобраня“ — в католицтвѣ — група, зобраня або организация монастырьох, котры мають тот самый штатут. Подобным до конгрегации е монашый орден. Под конгрегациев розумѣють подобне монашому сообщество, схвалене епископом або Папом и од монашого ордена одлучне тым, же члены конгрегации не беруть на ся вѣчне и славностне зарѣканя, беруть лем просте зарѣканя. Член конгрегации може прияти лем дочасне зарѣканя, часточне або нияке, од члена лем ся жадать участь в богумилых акциях конгрегации.
Просте зарѣканя едносторонне, лем об боку члена, оно не обовязуе конгрегацию перед членом. Вѣчне и славностне зарѣканя е обосторонне и не годно быти розорване ани еднов зо сторон.
Конгрегацию може схвалити не лем Папа, але тыж оправненый на такы рѣшѣня Папом епископ. Кедь конгрегация фунгуе лем в границях диецезии, схвалити ю може епископ.
Референции
Катеґорія:Католицкы монашы ордены
Нурець
Нурець є підляське село на выходї Польска.
Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску
Небесный меридиан
Небесный меридиан — велика кружниця небесной сферы, проходяча через зенит мѣста позорованя, и оба небесны полы. Сонце перетинать тот меридиан в полудне подля мѣстного часу.
Небесный меридиан перетинать математичный горизонт в точках сѣвера и юга.
Ось свѣта
Ось, проходяча через сѣверный и южный небесны полы называть ся поларна ось, або ось свѣта.
Референции
Катеґорія:Астрономична терминология Катеґорія:Географична терминология Катеґорія:Сферична астрономия
Дукля
Дукля є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Душатин
Душатин є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Красне Село
История
История села тѣсно звязана з родом Сопѣгох,  Sapiega, властителями недалекых Боцьок, а закладательом села быв Иван Сопѣга, котрый на то быв оправненый кральовсков листинов в року 1509.
Галерия
Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску Катеґорія:Населены пункты в Польску
Вівця
Вівця є вид ссавцїв з родины скотів. Оріґіналный ареал їх росшырїня є на северній півкулї, але удомашненый вид вівцї домашнёй ся дякуючі чоловікови дістав до цїлого світа, в тім чіслї Австралії і Нового Зеланду. Самця вівцї кличеме баран.
Вівцї суть дакус робустнїшы як козы і мають міцнїшы, закручены рогы. Серсть є творена густов вовнов. Вшыткы вівцї мають добрї вывинутый стадовый пуд і потребують коло ся громаду другых овець.
Старе Село
Старе Село є підляське село на выходї Польска.
Вівця
Катеґорія:Ссавцї
Старе Село
Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску
Жарнова
Жарнова є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Жупа Вуковар-Срѣм
Жупа Вуковар-Срѣм — найвосточнѣйша хорватска жупа. Лежить на ровнинѣ межи Дунаем и Савов, а протѣкають ту еще пять рѣк. Културно, исторично и транспортово жупа звязуе Восток и Запад.
География
Жупа розложена на плосѣ 2448 km2 и мать 150 тысяч ha найплоднѣйшой хорватской ораницѣ, а тыж 70 тысяч ha лѣса. В межирѣчу Дуная и Савы ту протѣкають еще Вука, Босут, Бид, Студва и Спачва. Рѣка Вука, што тече самов серединов Вуковара, е природнов границьов историчных областей Срѣм и Славония. Природну границю жупы з Сербиев на востоку чинить Дунай, на югу Сава чинить природну границю з Републиков Сербсков в Боснѣ и Герцеговинѣ. Сѣверна и западна границѣ суть внутроземскы границѣ.
Административне дѣлѣня
Жупа мать 5 мѣст.
Общины
Жупа обсягуе 26 общин.
Референции
Вуковар-Срѣм
Ждыня
Ждыня є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Аминь
А́минь (гебр. אמן, ар. امين) е слово, котрое ся часто поуживать при молитвах, в набоженскых текстах. Можеме го найти в молитвах як юдейскых, так и христианскых або магомеданскых. Из литургии перешло и до бесѣдного языка.
Слово а́минь — едно из свѣдчѣнь сполочной семитской набоженской традиции, котра споюе три великы свѣтовы монотеистичны религии.
В юдаизмѣ
Зачаточно гебрейскый адъектив אמן (amen, наистѣ, поправдѣ, в дакотрых библичных пасажах хоснованый тыж и як субстантив) став ся нееднозначным выразом на стверджѣня перед тым реченого во смыслѣ „так тому быти“, „правда“, „най ся так стане“. Етимологично выходить з корѣня א-מ-ן, ’-m-n, циже вѣрити, сполягати ся, пересвѣдчити ся, быти вѣрным (од того же корѣня ся одводить и слово אמונה emuna, „вѣра“). Slovo amen бывать даколи интерпретовано як акроним про выраз אל מלך נאמן El melech ne’eman, „Бог, вѣрный краль“.
В христианствѣ
В том же значѣню, як в юдаизмѣ появлять ся, напримѣр, Новом Завѣтѣ, коли Исус Христос высловлять серйозны сентенции, котры зачинать якраз тым словом: „Аминь, аминь, гварю вам“ — циже то значить: „Поправдѣ вам реку“, „То, што вам гварю, е бизовне“. Ян Амос Коменскый во своем катехизму перекладать тото слово „наистѣ“.
В исламѣ
В исламѣ ся слово а́минь высловлять все по одчитаню вводной суры Корана al-Fátiha.
В бѣжной бесѣдѣ
В бѣжной бесѣдѣ ся поуживать на высловлѣня дефинитивного конця: „Е з ним а́минь“, циже „Е з ним конець“. Тот перенесеный смысел, очевидно, походить з поуживаня слова а́минь в конци молитв, де было хыбно интерпретовано не яко стверджѣня молитвы, але як означѣня ей конця, яко послѣдне, заключне слово.
Референции
Катеґорія:Литургия Катеґорія:Молитвы
Червоноградьскый район
Червоноградьскый район (Червоноградський район) — адміністративный район Львівской області в Україні, хоснованый 17. юля 2020 року. Адміністративный центер м. Червоноград.
Гай Меценас
Гай Меце́нас, або Гай Ци́лний Меце́нас, Gāius Cilnius Maecēnās (родженый около року 70 до РХ – умер року 8 до РХ) — давноримскый дипломат, радник и близкый приятель Октавиана Августа,  покровитель поезии.
Лев
Лев пустынёвый (Panthera leo) є ссавець родины мачковых (Felidae) і єден з штирёх видів великых мачок роду Пантгера. Лев є по тіґрови друга найвекша мачкова шелма. Головным і становлюючім рісом самцїв лева є їх грива. Самцї важать од 150-250 кґ і саміцї 120-150 кґ. В дикій природї ся левы дожывають 10-14 років, но у заятю ся можуть дожыти ай віку 20 років.
Гай Меценас
Покровитель над поетами
В богатом домѣ Меценаса зберали ся поеты, меджи котрыма были и такы величины як Вергилий, Гораций, Проперций и др. Его щедре покровительство зробило го живым символом такого рода дѣятельства, а имя его стало ся апелативом. А мало котрому з его наступникох пощастило так як ему, же зостав увѣчненым во вызнамных творах римской литературы од сих трьох авторох. Не было тото покровительство без дипломации, а удало ся му хоть лем Вергилия и Горация привернути ку темам сполоченскым, а так выхосновати гениалных поетох на службу прославлѣня императорского режима.
Лев
Катеґорія:Ссавцї
Гай Меценас
Покровитель над поетами
Меценас быв не лем добрым покровительом поезии, але и сам пробовав писати вершы и прозу. В том, вшак, не быв такый успѣшный, его неприродный и выпарадженый штил высмѣевав уже его приятель, император Август. Высмѣвали ся з его невыгоблованого штила прозы тыж Сенека и Квинтилиан.
Референции
Катеґорія:Дипломаты Катеґорія:Меценашы
Осой (Закарпатска область)
Осой, Осій, локалне выгваряня  Осüй — село в Иршавском районѣ Закарпатской области Украины.
История
Село первый раз упоминать ся под роком 1587 зоз назвов Szajkó, 1600 — Szajkófalva, 1693 — Oszoi. Хоть мадярска назва трафлять ся в писемных жерелах скорше од славянской, она е фактично трансформациев оригиналной славянской назвы, походжѣня котрой южнославянске, а принесена на Подкарпатя Румынами.
В року 1910 Осой зоз 1809 обывателями быв, переважно, русинско-мадярске село, ту добывала ся желѣзна руда. До Трианона села належало ку Верховинскому округу (Felvidéki járás) жупы Берег. Подля народности были 1459 Русины, 302 Мадяре, 48 Нѣмцѣ.
В року 1930 в селѣ зоз 2016 обывательох 1850 были Русины, 147 — Евреи, 8 — Чехы и Словаци, 1 — Мадяр, 10 — чужоземцѣ. В селѣ была пятькласна русинска школа.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Семиотика
Семио́тика, або семиоло́гия, од σημειωτική <  σημεῖον 'знак' — наука о розличных системах знакох, што суть поуживаны  в процесах комуникации на пересыланя информации. Назва семиология внесена швайчарскым лингвистом Фердинандом де Соссюром (1857–1913), котрый курто означив ю як «згледованя живота знакох в сполоченствѣ». Ученый, шпециализованый в той области ся называть семиолог.
Основне понятя семиотикы — знак. Предметом семиотикы суть штудии общых властности знакох, типы знакох, закономѣрности штруктуры знаковых систем, независимо од их конкретного обсягу, способы интерпретации знакох и подобне. Примѣрами знаковых систем суть природна людска бесѣда, всякы штучны языкы, системы музичных знакох итд.
Семиотику складують три роздѣлы:
Закладателями семиотикы ся поважують независимо Ф. де Соссюр и Чарлз Сандерс Пирс (1839–1914), америцкый математик и логик.
Поява семиотикы як наукы тѣсно звязана з розвойом штруктурной лингвистикы, кибернетикы, логикы и теории информации. Шпециалну систему знакох або сигналох, котра служить на пересланя вѣсти, называють кодом. Практична важность семиотикы выросла в новой области кибернетичных згледовань, означованых общов назвов «штучный интелект».
Велика Британия (остров)
Вели́ка Брита́ния — найвекшый европскый остров, плохов 209 331 км2 и 9-ый найвекшый во свѣтѣ.
Землепис
Остров Велика Британия е частьов архипелага Бритскы Островы British Isles и е найвекшым островом архипелага. Обывательство острова числить 61 млн 300 тыс. особ (2011). Главны землеписны даны суть такы.
Политичны ентиты
На островѣ ся находять такы политичны ентиты, котры суть частьов Споеного кральовства:
Референции
Катеґорія:Островы Атлантичного океану Катеґорія:Бритскы Островы Катеґорія:Островы Споеного кральовства в Европѣ
Небесный пол
Небесный пол або свѣтовый пол — точка небесной сферы, яку перетинать ось свѣта.
Суть Южный и Сѣверный полы свѣту. Через прецесию небесный пол помалы пересувать ся односно звѣзд, описуючи за кажды 26 000 рокы коло радиусом цирка 23,5° з центром в полу еклиптикы. Окрем того, на позицию небесного пола вплывать нутация, через котру ся он одхылять од середньой траектории на ±9" з периодом 18,6 року. В епосѣ J2000.0 Сѣверный пол свѣту лежить около Поларкы (α Малого Воза): в року 1966 — на угловом одстояню 54', в року 1986 — 49', в року 1997 — 45' од ньой.
Яворівскый район
Яворівскый район (Яворівський район) — адміністративный район Львівской області в Україні, хоснованый 17. юля 2020 року. Адміністративный центер м. Яворів.
Референції
Катеґорія:Районы Львівской области
Агамемнон
Референции
Катеґорія:Старовіка Греция Катеґорія:Грецка мифология
Жыдівське
Жыдівське є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Жегестів
Жегестів (Żegiestów) — є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Жырденка
Жырденка є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Василий Попович
Владыка Василий Попович, Popovics Vazul püspök; *12. септембер 1796, Великы Комяты, Мадярске кральовство – †9. октобер 1864, Унгвар, Мадярске кральовство — епископ мукачовскый од 21. марца 1837 до 19. октобра 1864, русинскый сполоченскый дѣятель, сполузакладатель русинского културно-просвѣтного Общества Святого Василия Великого.
Сферична астрономия
Сферична астрономия — дѣл астрономии, а конкретнѣйше астрометрии, котрый рѣшать задачѣ установлѣня пологы небесных тѣлес и астрономичных явох (як выход, кулминацию и запад тѣлес) в конкретны моменты часу, оперуючи математичныма методами сферичной тригонометрии.
Василий Попович
Епископска служба
Епископство Василия Поповича стало ся зачатком новой еры в епархии. Покладены на него надѣи епископ не лем выповнив, але и перевершив. Быв вѣрным Богу, трудив ся не знаючи спочивку на благо Церкви, на хосен и културный рост русинского народу. В роках 1838–1843 прияв на службу до Мукачовской епархии священика и будучого народного будителя Александра Духновича. Усиловав ся, жебы кажда парохия мала школу, а каждый священик и дяк в службах и школах хосновали русинскый язык. Отворив а року 1840 епархиалный конвикт, де священицкы сиротюкы ся утримовали задарь, а про иншых хлопцьох з худобных родин были 12 штипендий. Заклав фонд про аналогичный дѣвочый конвикт, але тот проект затяг ся через револучны подѣи и быв довершеный уже по его смерти (1875). Домог ся лѣпшой помочи священицкым вдовам и сиротам; коли Василий Попович став ся владыков, епархиалный фонд числив 40 000 гулдены, а коли умер — 200 000.
Сферична астрономия
Сферична астрономия — еден з найдавнѣйшых дѣлох астрономии, котрый ествовав уже в старовѣку.
Василий Попович
Епископска служба
В зачатку свого епископства Василий Попович выступив по боку селян Великых Лучок в их судовой правотѣ (1939) з грофом Шенборном, властником Мукачовско – Чинадевского панства. Инициатором правоты быв священик Василь Довгович, котрого подтримав Михаил Лучкай, обое — вызнамны особы епархии. Одтогды Василий Попович быв под тайным слѣдованьом полиции як «симпатизант бунтовных селян». Далшы подозрѣня выволала корешпонденция епископа зоз львовскым митрополитом Михайлом Левицкым, его святителем, и Иваном Молнарем, дворскым дохтором Российской империи, в минулости его гимназиалным приятелем. В року 1942 епископа навщѣвив Измаил Срезневскый, вызнамный российскый ученый. Але наперек вшиткым усилованям полиция не могла найти нич антидержавного и в тайных рапортах писала, же епископ «быв твердым Русином, пересвѣдченым католиком, якый свою вѣрность Богу и лоялность императорскому трону и угорской владѣ уже веце разы доказав».
Сферична астрономия
Апаратом сферичной астрономии суть розличны системы координат односно позорователя, умѣщеного в даякой точцѣ на поверху Землѣ и розличны системы мѣряня астрономичного часу.
Василий Попович
Епископска служба
В юлу 1848 епископ Василий Попович отворено подтримав мадярскых повстанцьох за независимость под проводом Кошшута. В резултатѣ 52 зоз 121 семинаристох и 82 священикы взяли активну участь в револуции. За то быв епископ по поражцѣ револуции 13 мѣсяци (од 16. септембра 1849 по 15. октобра 1850) в повной изолации под домашным арештом и одстраненый од функций, справованя епархии цивилна влада повѣрила капитуларному каноникови Йоанну Чурговичови. Наконець криминална кавза была закрыта, епископа лишили на покою, и так вернув ся до своей функции. Але австрийска влада пробовала покарати го иншак, через мадярского примаса Йоанна Сцитовского, котрый зажадав од Василя Поповича зречи ся функции з властной волѣ, а як тот не пристав, написав на него скаргу до Святой Столицѣ, в котрой го назвав «чоловѣком шкандалного справованя». В року 1850 Василий Попович, выхосновав приязну ситуацию и выголосив руськый (русинскый) язык урядным языком епархии, котрый пак зачали выучовати в гимназиях Унгвара, Сигета и Шатораяуйгея.
Сферична астрономия
Референции
Катеґорія:Сферична астрономия
Василий Попович
Интересны факты
Жерело: Владика Василь Попович (12.09.1796 – 9.10.1864)
Флаґ русинів
Флаґ русинів (прапор русинів, застава русинів). Сучасна русиньска сімболіка была схвалена на 9. Світовім конґресї Русинів 23. юна 2007 у Мараморош-Сіґетї (Румунія).
Застава (прапор)
Розмір є 2:3 порівнуючі вышку і шырьку, найчастїшый розмір є 1 000 мм вышка і 1 500 мм шырька. У верхнїй половинї (500 мм) є синя фарба, а в нижнїй половинї – біла (250 мм) і червена (250 мм).
Синя фарба – є фарба глубокого неба, перспектівне зображіня панорамы карпатьскых гор, сподїваня ся на лїпшу будучность, фарба розважности, свіжости духа і тїла, бесконечной робітности.
Біла фарба – є традічна міролюбность, погостинность, доброжычливость, толерантность, спокій, морална і фізічна чістота, высока култура і природный паціфізм Русинів.
Червена фарба – асоціація вшыткого жывого, красного, естетічный ідеал Русинів, сімбол актівізації, прояв здоровя чоловіка.
См. тыж
Катеґорія:Русины
Василий Попович
Референции
Катеґорія:Русиньскы єпіскопы Катеґорія:Грекокатолицкы епископы
Ы
Ы — буква кирилицѣ, котра ся хоснуе в русинском, білоруськом и російском кириличных алфавитах.
В украинском скасовали руску букву «ы», а охабили лем «и».
Хоснованя в языкох
Неславяньскы языкы:
Герб русинів
Герб русинів. Сучасна русиньска сімболіка была схвалена на 9. Світовім конґресї Русинів 23. юна 2007 у Мараморош-Сіґетї (Румунія).
За першой Чеськословенськой републікы (1918 – 1939) быв то герб Підкарпатьской Руси, як єй части, в сучасности є гербом Русинів у цілім світї.
Попис гербу: в лївій половинї – 3 золоты смугы (полосы) на світлосинїм полю, в правій половинї – у темночервеній фарбі фіґура стоячого на двох лабах карпатьского медвідя з отворенов папулёв на стрібернім підкладї (фонї).
Медвідь сімболізує Карпаты, три золоты смугы (подля дакотрых выскумників) – три рікы: Уж, Латоріцю і Тісу.
См. тыж
Катеґорія:Русины
Ґіралтівцї
Ґіралтівцї (по словенскы Giraltovce) є місто на Словеньску в окресї Свідник.
Лудвик Свобода
Лудвик Свобода, Ludvík Svoboda, *25. новембер 1895, Грознатин, Австро-Мадярщина – †20. септембер 1979, Прага, Чехословакия — чехословацкый военскый и штатный дѣятель, армадный генерал, Президент Чехословакии.
Оцѣнѣня
Наперек тому, же быв веце разы выхоснованый политиками на досягнутя их цѣлей, Свобода надале мать певну авториту меджи Чехами и Словаками, найскорше, через його смѣлость и твердость в рѣшаючых моментах чехословацкой истории. Площѣ и улицѣ як в Чехах, так и в Словакии и дале носять його имя, в тот час як имена векшины иншых лидерох комунистичной епохы были збавлены такой чести по Баршоновой револуции.
Референции
Катеґорія:Політічны лідеры Катеґорія:История Чехословакии Катеґорія:Презіденты Ческословеньска Катеґорія:Чеськословеньскы політіци
Заболотцї
Заболотцї є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Талейдес Малярь
Талейдес Малярь быв малярь ваз и горщкох в Атенах в другой половцѣ VI. стороча до н. е.. Тото його конвенчне имя выведене з його умѣлецкой кооперации з горчарьом Талейдесом, чии вазы вымальововав. Тыж сполупрацовав з горчарьом Тимагорасом, про котрого вымальововав горщкы.
Роботы Талейдеса Маляря мож видѣти в музеях Атен, Берлина, Ватикана, Парижа, Рима, Санкт-Петербурга и др.
Вовчый
Во́вчый — село в Украинѣ, в бывшом Свалявском районѣ (од 2020 Мукачовскый) Закарпатской области, належить до Нелѣпинской сельской громады. Обывательство — 58 особ (2001). Село лежить 6,4 км на сѣвер од Свалявы.
Полога
Село и штация лежать в малёвном узком зворѣ под прикрыма убочами полонины Боржава. За 5 км од штации Вовчый на сѣверовосток лежить село Ганьковиця, а 3 км на юг Сасовка — найблизшы сосѣдны села.
Економика
В селѣ находить ся пстругове газдовство Ждимир. При газдовствѣ про туристы фунгуе ресторан-колиба на 70 мѣст, котеджы на комфортне убытованя на 128 мѣст, можность рыбарѣня. Желѣзнична штация обслужуе лем вициналны влакы.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Населены пункты Украины
Заир
Заир, официалнов назвов Република Заир — постколониална екваториална держава в Середньой Африцѣ, котра по зысканю независимости од Белгии, периодѣ домовой войны, военского переворота, установлѣня диктатуры Мобуту была переименована 27. октобра 1971 и екзистовала под тов назвов до обалѣня диктатуры 16. мая 1997.
История
30. юна 1960 бывша колония Белгии стала ся независимым штатом Република Конго (Леополдвил), а в року 1964 взяла назву Демократична република Конго.
В року 1965 путьом военного переворота владу взяв бывшый министер обороны генерал Мобуту и в року 1971 дав штату назву Заир, котра подля его думкы была автентична африцка. По обалѣню режима Мобуту в року 1997 штат вернув собѣ назву Демократична република Конго. Домова война тягла ся до року 2003, а в восточной части штату окремы потычкы и дале.
Референции
Катеґорія:Бывшы штаты
Грознатин
Грознатин, Hroznatín — село в окресѣ Требич краю Высочина в Моравии. Обывательство — 133 особы.
История
Перва документована упоминка о селѣ походить з року 1365. В року 1934 завели до села електрику, од року 1947 поступно заводили сельскый водовод, в року 1972 завершили реконштрукцию уличного освѣтлѣня.
В року 1980 была отворена памятна табла на домѣ ч. 14, де ся родив президент Лудвик Свобода, а в року 1985 там отворили музей, котрый быв чинный до року 1992. Пак была чинность музею закончена, але дом зоставать храненым объектом яко културна памятка, на што припоминать памятна табла.
В року 2000 выбудовали новый сельскый уряд, а в року 2003 завели до села газ.
Завадка (Польско)
Завадка є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Чоловік
Чоловік (Homo) є род з челядї гомініды (Hominidae), ку котрому належыть чоловік розумный (Homo sapiens) і ёго близкы вымерты прибузны. Одгадує ся, же род є коло 2,3 міліонів років старый. Выник роду Гомо ся датує до той самой добы, коли ся обявують першы камяну інштрументы т. є. в добі, коли зачінать найстаршый палеоліт.
Вшыткы виды, з вынятком чоловіка мудрого, вымерли. Homo neanderthalensis вымер дас перед 30 000 роками, Homo floresiensis але аж перед 12 000 роками.
Сістематіка роду
Сістематіка ся у звязаности з новыма палеонтолоґічныма найджінями мінять. Дакотры виды (напр. Homo neanderthalensis) ся даколи означують лем як підвиды іншых видів.
Характерістіка
Вшыткы виды роду Homo хосновали інштрументы, язык і цалком выспілу културу. З анатомічных знаків є засадный передовшыткым звекшінём обєму мозґу (з вынятком Homo habilis веце як 1000 мл), чало од оч ступать горї, лебка ся закулятює, доходить ку істій редукції зубів, скорочованю рук і наспак продовжованём нїг. Чоловік є вшыткопожераючій.
Референции
Катеґорія:Біолоґія Катеґорія:Чоловік
Народна гімна
Народна гімна є єден із народных сімболів країны ці народу.
Катеґорія:Народны гимны
Рібозома
Рібозомы суть немебрановы бунковы орґанелы находячі ся у вшыткых знаных бунках окрем вірусів. Головнa задача є співпраца коло біосінтезі протеінів.
Функція
Головнов функціёв рібозомі є творіня протеінів - біосінтез протеінів. Біосінтез зачинать транскріпціёв, переписом інформації з ДНК до мРНК, котра ся выконує в ядрї бункы. Пак є мРНК траспортована з ядра бункы до цітоплазмі де ся дїє транслація. Під час транслації перекладають рібосомы ґенетічну інформацію включену в мРНК, што суть тринуклеотідны кодоны, выняти одповідны анімокыселины а прикапчати до поліпептідного ланця, котрый ся потім стане протеіном.
Жрідло
https://biopedia.sk/bunka/ribozomy
Референції
Катеґорія:Цитология Катеґорія:Органелы
Йоанн Дулишкович
Йоанн Дулишкович, *14. новембер 1815, Голятин, жупа Мараморош, Мадярске кральовство – 21. фебруар 1883, Чинадьово, жупа Берег, Мадярске кральовство — грекокатолицкый священик, историк, автор четыритомной истории Историческія черты Угро-Русскихъ (1874–1877).
Биография
Походив з родины голятинского пароха Алексея Дулишковича. Закончив Унгварску гимназию, филозофскы штудии в Кошицях, богословску семинарию в Унгварѣ. По высвячѣню служив священиком в Скотарскому, Верхних и Нижних Верецьках, а од року 1869 до конця живота — в Чинадьовѣ.
Творба
По року 1867 з установлѣньом дуалистичной Австро-Мадярщины в Угорской Руси настала тверда доминация мадярского языка и културы в сполоченском животѣ. В тых обстояня великов заслугов о. Йоанна Дулишковича была не лем оборона выходного обряда в богослужбѣ, але и поднесѣня народного усвѣдомлѣня Русинох через популаризацию их истории. З историчныма статьями выступав в новинцѣ Свѣт (1867–1871),  а коли в року 1870 Александер Павлович выголосив в пресѣ, же даруе 100 гулдены тому, ко складе добру историю угро-русского народа, тоты материалы стали ся основов книгы. В року 1874 году в печатни Карла Йегера и Алберта Ю. Рейпая вышов первый том книгы «Историческія черты Угро-Русскихъ», а в року 1875 — другый; третий том вышов в року 1877 в типографии Макс. Полячка (вшиткы в Унгварѣ). Три томы загорнули историю Русинох од найдавна до конця XVIII. стороча. Дулишкович написав и четвертый том, але тот не быв напечатаный и стратив ся, бизовно знати, же в том томѣ была описана доба Андрея Бачинского (1732-1809), а завершав ся роком 1831, смертьов епископа Алексѣя Повчия.
Дулишкович быв добрѣ ознакомленый з роботами попередных историкох и мав доступ ку книгам епископской библиотекы. Обстойовав концепцию автохтонности славянох в Середньой Европѣ задовго до прихода Мадярох, быв едным з первых русинскых историкох, котры конштатовали фантастичность легенды о приходѣ Федора Кориатовича зоз 40 тысячами подданых.
Оцѣнѣня
Анализа тритомника Историческія черты Угро-Русскихъ свѣдчить о його значимости и належном мѣстѣ в подкарпатской историографии XIX. стороча. Се быв первый систематичный выклад историчного розвою краю од найдавнѣйшых часох до зачатку XIX. стороча. Окрем научной значимости, публикация несла и велику сполоченско-политичну роль, будила народну самосвѣдомость подкарпатскых Русинох. Фактично они еще ай в другой половцѣ XIX. стороча не мали иншой истории свого краю. Роботы Базиловича, К. Mейсароша и Г. Бидермана были написаны по латинскы и нѣмецкы, а значить, зоставали майже недоступными про широкы версти люду. А шеститомна история М. Лучкая так и лежала в рукописѣ в епархиалном архивѣ.
Позитивно прияли роботу Дулишковича його сочасникы. Такой по выходѣ первого тома, редактор новинкы Карпат Александер Гомичков 10. октобра 1874 писав: «Якраз в тот час, коли в унгварской гимназии заказали учити историю по русскы, ...двигнув Бог мужа, котрый хоче указати по русскы историю нашого племени… Неутомима дѣятельность отця Дулишковича заручать нам, же дѣло будет довершено, и же складатель буде причисленый ку тым мужам, котрым наш народ вѣчнов вдячностьов довжен буде.» Александер Павлович даровав 500 золотых на выданя книгы и поклав вшиткы силы на ей росширѣня.
Але были тыж негативны суджѣня, як напримѣр, од российского историка А. Л. Петрова, чии концепции были зовсѣм протилежны, а котрый поважовав Русинох за часть русского народа, што пришла за Карпаты аж по XII. сторочу. Само собов, же зо сучасных позиций ку роботѣ Дулишковича можуть быти претензии, але они не умаляють ей вызнам в подкарпатской историографии XIX. стороча.
Референции
Катеґорія:Русиньскы історіци Катеґорія:Русиньскы церьковны дїятелї
Огайо
Ога́йо, Ohio, ) — штат на сѣверовыходѣ США, вступив до США яко 17. штат 1. марца 1803. Главный и найвекшый город — Коламбус.
География
Огайо межуе з Канадов (границя по озеру Ири) и Мичиганом на сѣверѣ, Пенсилваниов на выходѣ, Западнов Вирджиниов на юговыходѣ, штатом Кентукки на югу, Индианов на западѣ. Назва штату походить од рѣкы Огайо, што в языку тутешных Индианох значить «велика вода». З погляду физиографичного територия штату роздѣлена наполы: на западѣ — ровнина, на выходѣ — невысокы ту Аппалачскы горы од озера Ири на сѣверѣ до рѣкы Огайо на югу, котры не творять велику проблему про транспорт. Найвысша точка штату Campbell Hill (472 м, см. мапу) лежить о 77 км на сѣверозапад од Коламбуса. Огайо мать около 350 файты птиць и 150 файты рыб.
Обывательство
Найвеце етнично таркастый город Огайо — Кливленд, котрый поповнив ся меджи роками 1880 и 1890 имигрантами, прибывшыма из Австро-Мадярщины, Польщи, Нидерландох, России, Португалии, Греции, Китая, Японии, Турции и Мексика.
Завої
Завої є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Приам
Приа́м, Priamus,  Πρίαμος —  найменшый сын Лаомедонта и Стримо, шестый  за рядом и послѣдный краль Трои.
Референции
Катеґорія:Старовіка Греция Катеґорія:Грецка мифология
Загірє
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Яков Головацкый
Я́ков Фе́доровыч Голова́цький (псевдоним Гаврило Русын; *17. октобер 1814, с. Чепели, дн. Золочивськый район — †13. май 1888, Вильно) — лингвиста, етнограф, фольклориста, историк, поет, священик УГКЦ, педагог и сполоченьскый активиста.
Свиня домашня
Свиня домашня ці порося домашнє або паця домашнє (Sus scrofa f. domestica) є доместікованый ссавець, вышляхтеный з дикого пацятя (Sus scrofa). Удомашнїня прошло приближно перед 9 тісяч роками. Іде о найвызначнїшый вид худобы в середнїй Европі. Є вшыткопожераюче. Пацята домашнї, котры втечуть до природы, здичіють і можуть запрічінити значны шкоды.
Катеґорія:Ссавцї
Астрометрия
Астрометрия, од αστρον звѣзда  μετρεω мѣряю — дѣл астрономии, котрый штудируе взайомну пологу и рух небесных тѣлес, их геометричны и кинематичны властности, в окремости, в комплексох и Вселеной в цѣлому.
Дѣлы астрометрии
Астрометрия дѣлить ся на:
История
Астрометрия — найдавнѣйшый дѣл астрономии, первы каталогы звѣзд склали у Вавилонѣ во VIII. ст. до РХ. В II. ст. Клавдий Птолемей створив геоцентричну систему свѣта, в року 1543 Кеплеровы законы утвердили гелиоцентричну систему. Од 1970-х рокох астрометрия достала новы средкы и методы:
Референции
Катеґорія:Астрометрия Катеґорія:Дисциплины астрономии
Загочеве
Загочеве є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Загутинь
Загутинь є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Задвірє
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Сасовка (Свалявскый район)
История
В року 1930 — 687 обывателей, з них Русины - 579, Евреи - 82, Чехы и Словаци - 6, неозначеной народности - 1, чужоземцѣ (без чехословацкого гражданства) - 19. Грекокатолицка громада мала 584 вѣрникы, муровану церковь Покровы Пр. Богородицѣ, 1827. В селѣ была русинска школа (три классы), желѣзнична штация, православна деревяна церковь, з 1930-х рр. (розобрана р. 1960).
Сельскый уряд
89308, с.Неліпино вул.Головна, 157, тел. (+380-3133)3-32-21 (укр.)
Референции
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Села Україны
Залуж
Залуж є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Медиевистика
Медиевистика, од medii aevi середны вѣкы — конарь истории, котрый штудируе середновѣку историю в Европѣ (в широком смыслѣ в цѣлом свѣтѣ). В сучасности во векшинѣ держав середновѣком ся поважуе доба V. – XV. стороча. Часточно медиевисты (учены той шпециализации) занимають ся периодом, сягаючым аж до половкы XVII. стороча, котрый тѣсно звязаный зоз середновѣком.
История медиевистикы
История середновѣку была объектом описох, складеных тогочасныма хроничарями ай историками, авшак як окремый период по первый раз была выдѣлена талианскыма гуманистами добы Ренесанции. Идучи за тов гуманистичнов традициов, од XVII. стороча историю людства зачали дѣлити на три добы: старовѣк, середновѣк и нововѣк. Значить, круг жерел з истории середновѣку был пущеный в ток и опубликованый учёныма XVII. – XVIII. стороча.
Етаблованя медиевистикы як научной дисциплины односить ся ку XIX.сторочу. Тогочасны историкы-позитивисты намагали ся перетворити историю на «точну науку», што потребовало компликованой выгледовательской методикы, строгой жереловой анализы на основѣ вонкашной и внуторной критикы жерел, поровнаня информаций розличных материалох, реконштрукцию скрытой информации. Вдякы новой якости истории и знаня в XIX.сторочу появив ся напрям социална история, найвыразнѣйше представленый во Франции в роках 1830–1840 (О. Тьерри и Ф. Гизо), в котром были заложены основы представ о «социалной стратификации» сполочества. Зачала ся громадна робота историкох в архивах, котры ся перетворили на научны организации. Появили ся шпециализованы историчны научны часописы: Historische Zeitschrift (од 1859), Revue historique (од 1876), English His­torical Review (од 1886); великы зборникы историчных жерел окремых держав: Monumenta Germaniae Historica, Recueil des historiens des Gaules et de la France, Histoire littéraire de la France, Calendars of State papers, Rerum britannicarum medii ævi scriptores итп.
Стороны свѣта
Стороны свѣта — стороны горизонта, четыре главны точкы горизонта: сѣвер, юг, восток/выход и запад. Даколи сторонами свѣта называють тыж одповѣдны четвертины горизонта: сѣверну, южну, восточну/выходну и западну.
Стороны свѣта означують буквами С, Ю, В и З, або одповѣдно N, S, О и W (в австро-угорской мореплавной традиции Nord, Süd, Ost, West), або N, S, E и W (в англицкой North, South, East, West); в градусах 0°, 180°, 90°, 270°.
Про далшу точнѣйшу дефиницию хоснують 8 означѣнь, котры указують напрямы помеджи головныма и напрямами другого ряду. В зачатку назвы ся кладе головный, пак через дефис за ним слѣдуе напрям другого ряду.
Ориентация
Про ориентацию служить компас. Найпростша ориентация без нього вдень за сонцьом, котре в полудне (в найвысшой позиции) укаже нам юг. Вночи нам сѣвер укаже Поларка, в хотьякый час, бо ей полога на небѣ ся не мѣнять.
Референции
Катеґорія:Стороны свѣта
Чехия в класификации NUTS
Чехия в класификации NUTS (Nomenclature d'unités territoriales statistiques фр.) означать роздѣлѣня администрачно-териториалных единок Чехии про потребы штатистичных урядох Евроунии и Чехии. Генерално роздѣлѣня в класификации NUTS не мусить одповѣдати администрачно-териториалному, в припадѣ Чехии ступѣнь NUTS 3 адекватно одповѣдать краю. При класификатору NUTS од року 1990 екзистуе и класификатор LAU – Local Administrative Units („Мѣстны самосправны единкы“), обсягуючый села и округы. В сучасности тот класификатор прийшов намѣсто старым ступням NUTS 4 и NUTS 5, а тым в повности одповѣдать.
Референции
Катеґорія:Европска унія Катеґорія:NUTS
Заршин
Заршин є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Путін Володимир Володимирович
З 31 грудня 1999 до 7 травня 2008 був президентом РФ, у 1999—2000 і 2008—2012 роках — Головою Уряду РФ. Полковник запасу (1999). Чинний державний радник РФ 1-го класу (1997). Кандидат економічних наук (1997). Майстер спорту із самбо (1973) і дзюдо (1975), чемпіон Ленінграда з дзюдо (1976) заслужений тренер Росії із самбо (1998).
Упродовж перших двох каденцій російська економіка оговтувалася від посткомуністичної депресії та фінансових криз, відбулось зниження безробіття та суттєве зростання ВВП, обумовлене, зокрема, збільшенням цін на нафту. Економічні реформи поєднувались із посиленням владної вертикалі, звуженням автономії регіонів, посиленням державного тиску на ЗМІ та зменшенням впливу великих олігархів, майно й статки яких стали залежати від лояльності до режиму. У зовнішній політиці Путін спершу пропонував співпрацю із Заходом, утім, згодом він проголосив курс на повернення Росії статусу великої держави та протистояння США та НАТО. Після загострення в серпні 2008 року конфлікту навколо Південної Осетії та Абхазії Росія здійснила вторгнення в Грузію. Коли посаду глави держави обійняв близький соратник Дмитро Медведєв, Путін удруге очолив уряд, залишаючись найбільш впливовою фігурою в Кремлі. Грубі порушення на парламентських виборах 2011 зумовили хвилю народних хвилювань, тому йому довелось зіткнутися із сильним протестним рухом на президентських виборах 2012 року, на яких його вибрали на третій термін. Цей період ознаменувався обмеженням політичної свободи, посиленням традиціоналізму, консерватизму. Ряд дослідників вказують на встановлення Путіним фашистського режиму.
За повідомленням редактора сайту «Путінізм» Артема Круглова, що вивчає невідомі факти з біографії Володимира Путіна, його батько відрізнявся девіантною поведінкою, зокрема, виколов вилами око його матері.
Референції
Катеґорія:Політічны лідеры Катеґорія:Презіденты Росії Катеґорія:Уродили ся 1952
Над Татров ся блискать
Nad Tatrou sa blýska, русинскы Над Татров ся блискать є Народна гімна Словакії. Текст написав Янко Матушка. Як гімна суть поужыты перша і друга строфа.
Словеньскый текст
Nad Tatrou sa blýska hromy divo bijú, nad Tatrou sa blýska hromy divo bijú. Zastavme ich bratia veď sa ony stratia, Slováci ožijú. Zastavme ich bratia veď sa ony stratia, Slováci ožijú.
To Slovensko naše posiaľ tvrdo spalo, to Slovensko naše posiaľ tvrdo spalo. Ale blesky hromu vzbudzujú ho k tomu, aby sa prebralo. Ale blesky hromu vzbudzujú ho k tomu, aby sa prebralo.
Русиньскый текст
Блискає на Татрах, громы грозно грянуть, Выдержім их, братя, силою завзятя, Словаки повстануть!
То Словеньско наше доси твердо спало, Але блиски грому збудять єго к тому, Абы оно встало!
Референції
Катеґорія:Словеньско
Заславє
Заславє є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Затварниця
Затварниця є село на юговыходї Польска, котре было до акції Вісла лемківске.
Референції
Катеґорія:Лемківскы села в Польску
Тяж
Тяж є статус, в котрім жена выносить жывых потомків од початя до добы, коли є потомство способне жывота мімо маткы. Говорить ся же жена є у тяжі або же жена є груба. Зачінять початём, што є процес оплоднїня і формованя зіґоты (оплоднена яєчна бунка по сплынутю самчой і самічой ґаметы), і кінчіть породом, цісарьскым рїзом, потратом або абортом (інтерупціов). Даколи ся термін тяж односить і на дакотрых далшых Ссавцїв, головно пріматів. На звірята ся звычайно хоснує термін кітность.
Катеґорія:Тяж
Мобуту Сесе Секо
Мобу́ту Сесе́ Секо́ Куку Нгбенду ва за Банга, Mobutu Sese Seko Kuku Ngbendu wa za Banga, родженый яко Жозеф-Дезире Мобуту,   Joseph-Desiré Mobutu; *14. октобра 1930, Лисала — †7. септембра 1997, Рабат — конжскый штатник, президент Демократичной републикы Конго (1965—1997), котру в року 1971 переименовав на Заир, од року 1983 — маршал.
Заиризация
Вшитко, што робив в добѣ свого президентства, мало супернационалистичный выраз.
Причины конця диктатуры
Мобуту мав велике множество противникох и вдну державы, и в диаспорѣ. Але робив добру службу про своих западных подпоровательох, котры од него жадали стабилне застачаня традичных конжскых експортных продуктох и неприятельску позицию сопротив СССР. За тото доставав щедру финансову и военску помочь, што му давало можность не лем тлумити всякый одпор в державѣ, але и вмѣшовати ся в дѣла сосѣдных держав и не забывати о властном збогачѣню. Подля шацованя держдепартамента США, его персоналный капитал сягав пять милиарды доларох, але сам диктатор восьмой найбѣднѣйшой державы свѣта признавав перед новинарями лем 50 милионы.
Референции
Катеґорія:Презіденты
Едуар Мане
Едуа́р Мане́, Édouard Manet [edwaʁ manɛ]; *23. януар 1832, Париж – †30. апрѣль 1883, Париж — французскый модернистичный малярь, рытовник, ключова постава добы перехода од реализма ку импресионизму.
Биография
Походив з родины высокого державного урядника, а мав два молодшы браты. Отець му сочив карьеру урядника и дав го до добрых школ, але нияка наука му не йшла, окрем рисованя. В родинѣ професия маляря ся поважовала за недостойну, и отець му не дав дозвол учити ся на маляря. Тогды выбрав собѣ военно-морске училище, але провалив вступны испыты, зато в децембрѣ 1848 пошов корабльовым хлопцьом на поврочну плавбу до Бразилии. По вернутю до Франции ​​в юну 1849 года другый раз ся провалив на военно-морском испытѣ, и тогды родители наконець полѣвили упорному рѣшѣню сына стати ся малярьом.
В роках 1850–1856 ся учив в штудии академичного маляря Тома Кутюра. Хоть му ся академична школа не любила, у Кутюра ся добрѣ научив рисунок и малярскы техникы. По шести роках лишив академичну школу и створив властну штудию.
Од року 1877 мав здоровелны проблемы. Тяжко му было ся рухати, а од недостатку руху ся наконець вывинула гангрена. Пару днѣ перед смертьов му была ампутована нога, але то не помогло. Погребеный на парижском теметовѣ Пасси.
Творба
В Парижу каждого ци каждого другого року была престижна выставка под назвов Салон, на котру порота выберала образы, мальованы в традичном академичном штилу. Але сюжетами Мане были сцены, взяты з каждоденного живота. Поступно ся вывольнять од темного и глухого «академичного» тона, але звекшать контрасты, часто малюе на пленерѣ, на улицях, поетизуе обычайны малозначны ситуации, котры видить довкола себе.
Мане первый раз в року 1859 попробовав подати на Салон Пияка абсинту, але не прияли го, бо то быв «недостойный» сюжет. В року 1861 стало ся, же од него Салон прияв два образы, Портрет родительох, написаный близко ку традичному штилу, и Испанского спѣвака (гитаристу), котрого ай похвалив Теофил Готье в пресѣ.
Але наступны Салоны одвергли его образы Фрыштик на травѣ (1863) и Олимпия (1865), котры были признаны неялыма, епатажныма и шкандалныма. В тых образах Мане иронизуе над подобныма класичныма сюжетами, бо зобразив выразно сучасных людей, в сучасном облечѣню в комбинации з голым тѣлом.
Мане выставляв свои роботы переважно на окремых выставках въедно з иншыма «револучныма» малярями, котры одмѣтовали академичне официалне малярство. Его выбор сюжетох вплынув на розвой умѣня наступных генераций. Его позорность ку сучасным городскым темам, котры он представляв з прямостьов, силно ся одличовали од штандартох Салона, котры ся переважно выстерѣгали «суровых реалий каждоденности». Смѣлый и твердый приступ Мане ку свому малярству зыскав му ключову позицию в истории сучасного умѣня.
Референции
Катеґорія:Маляре
Баллирони
Баллирони, Ballyroney — невелике село в грофствѣ Давн в Сѣверной Ирландии.
История
14. децембра 1880 в Баллирони была отворена желѣзнична штация, котра служила яко пункт наладованя статку, котрый перевозили в морскы пристани. З часом потреба в том одпала и 2. мая 1955 штация была закрыта.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Великой Британии
Negură Bunget
Біоґрафія
Negură Bunget ся обявила на зачатку 1995. року. Тогды была дуетом — Huppogramos Disciple співав, грав на ґітарі і сінтетізаторови, а Negru — на бубновôй суправі. В 1998. роцї до капелы ся приголосив Sol'Faur Spurcatu (ґітара).
За єдным демо, єдным албумом і єдным EP послїдовали іщі три албума, што стали дуже успішныма: Măiastru Sfetnic, 'N Crugu Bradului і OM.
Референції
Катеґорія:Ансамблы
Матка
Матка є внутрїшнїй поглавный орґан вшыткых ссавцїв самічого поглавя з вынятком яйцородых.
Катеґорія:Органы (анатомия)
Чинадьово
Чинадьово, Чинадійово — мѣстечко (од року 1959) в Мукачовском районѣ Закарпатской области Украины. Под администрацию рады належать тыж села Карпаты и Синяк.
История
В року 1910 село мало 1646 обывательох, переважно Русинох, з меншинами нѣмецков и мадярсков. До Трианона належало ку Свалявскому округу, Szolyvai járás, жупы Берег.