cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Листы травы
Концепция книгы
Кедь курто вызначити ядро книжкы, мож повѣсти так: ей тема — сам Волт Витман, сюжет — чоловѣк и Вселена, идея — вѣчный и неодступный триумф людства. Вся книжка — не монументалне завершене полотно, а лем вѣчно жива ткань самого розманитого живота. Ту суть урывкы и цитаты зоз вшелиякых трактатох розличных доб, пробы объяснѣня научных явох, а при том цѣлый водопад новаторскых поступох, зачавши од добрѣ познатого нынѣ «витменовского каталогу» (довга лишта реалий, створююча доим всеохопности) и шпецифичной ритмикы (поужитя, напримѣр, граматичных категорий яко ритмотворных елементох) аж по такы зложены поступы яко реинтерпретация (замонтованя рознородных походжѣньом фрагментох и цитатох до зовсѣм нового естетичного контексту).
Фрідріх І Барбаросса
Фрі́дріх I Барбаро́сса (Friedrich I Barbarossa) (* 1122 монастыр Вайнгартен — † 1190, поток Салеф поблизку города Селевкії).
Катеґорія:Пановници
Віборна
Віборна є село в окресї Кежмарок в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Караџићево
Караџићево (хорв.: Karadžićevo; серьб.: Караџићево) є серьбске село на Хорватії.
Катеґорія:Населены пункты Хорватии
Пусте Поле
Пусте Поле (по ) є село в окресї Стара Любовня в Пряшовскім краю на северовыходї Словенска.
Польногосподарство
Польногосподарство ці сільске ґаздівство є термін описуючій продукцію (властну актівіту, наука о ній, ремесло і уменя) стравы о кормива і або і іншых продуктів середків цїленого плеканя рослин і годованя удомашненых звірят (господарьскых звірят). Характерістічным ознаком польногосподарьской выробы є вязаность на ґрунт. Дїлить ся на рослинову і звірячу выробу.
Катеґорія:Технолоґія
Друга пунска война
Друга пунска война (звана тыж Римлянами «война з Ганнибалом» або Ганнибалова война, 218 до н. е.—201 до н. е.) — военный конфликт меджи двома коалициями, веденыма Римом и Картагенов, за гегемонию в Середоморю.
Причины войны
По Первой пунской войнѣ Картагена утратила остров Сицилию и сосѣдны островы, котры лежали на важных торговых путях недалеко од ей главного супера, Рима. В иншых частях Середоморя свои позиции удержала, але подля мира з року 242 до н. е. не могла колонизацию Иберии росширяти за рѣку Ебро.
Ернест Резерфорд
Лавреат Нобелової премії з хемии (1908).
Друга пунска война
Причины войны
Тото условя зламав картагенскый военный везирь в Иберии, Ганнибал, коли по 7-мѣсячном облѣганю забрав город Сагунто в зонѣ римского вплыву (219 до н. е.). Римляне пришли з посолством до Картагены, жадаючи, жебы им быв выданый Ганнибал и вернутый Сагунто, але Картагена на то не пристала, што значило выповѣдь войны (218 до н. е.).
Ернест Резерфорд
Катеґорія:Физици Катеґорія:Нобеловы лавреаты з хемии
163
Глави штатів
160er
Друга пунска война
Ток войны
Ганнибал быв талентованый войвода и добрый дипломат. Знав договорити ся з неприятелями Рима, зыскати их на свою сторону, але и выбрати нечекану непрительом тактику войны. Пришов берегом моря под Алпы, маючи 80 тыс. пѣшого войска, 12 тыс. кавалерии и 37 бойовых слонох. Римляне, дознавши ся о походѣ, выслали навстрѣч войско, ведене конзулом П. Корнелием Сципионом, жебы перестав Ганнибала в Галлии, але Ганнибал ся му выгнув. Перешов Алпы за 15 днѣ, з тяжкыма утратами, зостали му 20 тыс. пѣхоты, 6 тыс. кавалерии и 7 слонох — и нанутив Римлянам войну на их територии.
Едну за другов выгравав битвы: Успѣшныма битвами, наймя при Каннах, де утраты на римской сторонѣ (50 тыс.) много раз перевысшили картагенскы (5 700), зыскав собѣ славу непобѣдимого, и видѣло ся, же го никто не годен зоперти.
Вдухновлены тым, Македония выголосила войну Римови, збурила ся и Капуа, другый найвекшый римскый город, подняли ся против Рима и Сиракузы. Але Римляне мали перевагу на морю, зато Ганнибал не мог достати засобы од Картагены. Не мог достати засобы ани з Иберии, бо Римляне послали там 60 шиф и в битвѣ при Ебрѣ драматично розбили тамошне картагенске войско (215 до н. е.), наконець добыли собѣ город Нову Картагену, иберийскы стрѣберны копалнѣ и державну касу (209 до н. е.). Римляне змобилизовали до войска 17-рочных хлопцьох, выслободили з рабства рабох и взяли их до войска. По довгом облѣганю подлягла Римлянам Капуа (211 до н. е.). О рок на то вернули тверду контролу над Сиракузами (210 до н. е.).
З Картагены под везирьством Магона, тыж Ганнибалового брата, в року 205 до н. е. одплыло 14-тысячне войско, але не могло высадити ся близь Ганнибалового войска через перевагу Римлян на морю и было розбите в Цисалпской Гаулии в року 203 до н. е.
Конець войны
В року 206 до н. е. мав уже П. К. Сципион мл. цѣлу Иберию очищену од картагенского войска, навеце зыскав на свою сторону двох нумидскых кральох, Сифакса и Масинисса, и ладив ся ити походом до Африкы, до Нумидии, подобно тому, як Ганнибал рушив быв з тыла через Алпы на Рим. П. К. Сципион мл. достав пост конзула (205 до н. е.) и заняв ся укрѣплѣньом свого войска.
В року 204 до н. е. римске войско в силѣ около 30 тыс. воякох на 400 доправных и 40 военных шифах высадило ся в Африцѣ коло Утикы, недалеко од Картагены. Картагеняне зобрали 30 тыс. войска и 3 тыс. кавалерии, до них прилучив ся краль Западной Нумидии Сифакс, зо своима 50 тыс. пѣхоты и 10 тыс. кавалерии, нечекано зрадившый Римлян. Два таборы даякый час лем позоровали еден другого, зыскуючи информации. Пак римскы генералове роздѣлили силы на двѣ части и вночи атаковали неприятеля зоз двох бокох успѣшно го розбивши.
В октобрѣ 202 до н. е. войска Ганнибала и П. К. Сципиона мл. зышли ся в послѣдной битцѣ. Римляне поужили нову тактику против бойовых слонох, резултатом котрой было велике спустошѣня в рядах Картагенян, а римска и нумидска кавалерия, три раз векша од картагенской, ударами з бокох довершила розгром.
Выслѣдкы войны
Картагена мала одказати ся од свого флота, окрем 10 шиф, од бойовых слонох. Мала выпустити всѣх заятых Римлян. Мала оддати Риму всѣ европскы територии, признати владу краля Масиниссы на вшиткой територии Нумидии. Войны могла вести лем з дозвола Рима и выплатити му котрибуцию 10 000 талентох за 50 рокы.
Побѣда Рима в войнѣ означала, же Рим достав пановне поставлѣня в Средоземном регионѣ и став ся безконкурентным владарьом Середоморя.
Референции
Катеґорія:Пунскы войны
Солнїчка (окрес Требішов)
Солнїчка (Soľnička, Szolnocska) є село в окресї Требішов в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
1400
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Жан ле Рон д'Аламбер
Жан ле Рон д'Аламбер, Jean le Rond d'Alembert (1717-1783) — французскый математик, физик и филозоф-просвѣтитель, енциклопедиста.
Биография
Жан ле Рон д'Аламбер родив ся 16. новембра 1717 в Парижу яко копылча. Его мати, писателька и салоньерка баронка де Тансен (de Tencin), по породѣ лишила го под дверми парижской церкви Сен-Жан-Ле-Рон, одты при крестѣ достав имя Жан Ле Рон. Его отець, офицер канонѣрства шевалье Детуш (Destouches), не быв того часу в Парижу, слабе дѣтинча дали на воспитаня женѣ скларя, мадам Руссо (Rousseau), а в той родинѣ пак жив около 50 рокы. Его природный отець тайно заплатив за его добру выуку, а при смерти своей (1726) в тестаментѣ одказав му доживотне утримованя 1200 ливры рочно, хоть до отцьовства ся не признав. Жан выбрав собѣ призвиско д'Аламбер, коли мав ся записати до школы. Учив ся в Collège Mazarin, котрый вели янсенисты, де ексцеловав своим наданьом до математикы. По зысканю ступня Бакалавра умѣлств (1735) и понукали му священничу карьеру, котру не хотѣв. Выштудовав право в правничой высокой школѣ и року 1738 достав диплому адвоката.
Але ани то не стало ся его поволаньом. В року 1738, пак в 1739 подав двѣ математичны роботы до Академии Наук, а тоты были вызнаны за так важны, же в року 1741, 23-рочный, зостав дописным членом Академии. В року 1746 за роботу о теории вѣтру зыскав награду Берлинской Академии Наук и зостав выбраный за ей дописного члена. Найвекшу славу му принесли его статьи, написаны про Енциклопедию, котру робив въедно з Дени Дидро (первый том появив ся року 1751), и зостав выбраный за рядного члена Академии (1754). В року 1759 вшак лишать роботу в Енциклопедии по острой критицѣ 7. тома, де была редагована ним статья о Протестансткых Церквах, подана Волтером. В року 1764 быв выбраный за чужоземного честного члена Петербургской Академии Наук, а в року 1781 за члена Америцкой Академии Умѣлств.
Хоть жив скромно у своей невластной матери, не прияв позваня российской императрицѣ Катарины Великой и прусского короля Фридриха ІІ. прийти там на добру платню.
Умер року 1783, одказавши ся од операции мочокамѣнной хвороты. Через незгоду з Церквов погребеный без службы и в неозначеном гробѣ.
Математика
17.-18. ст. были часом бурного формованя модерной математикы. Албер Жирар в року 1629 сформуловав основну теорему алгебры, але доказати ю не было в силѣ тогдышной математицѣ. Д'Аламбер быв первый, кто доказав тоту теорему (1748), хоть и не цѣлком строго.
В року 1768 установив критерий збѣговости числовых рядох, котрый днесь познають в математицѣ яко д'Аламберов критерий.
Главны математичны выгледованя д'Аламбера были в области диференциалного числѣня, де он найшов метод рѣшѣня волновой ровницѣ, едной зо закладовых ровниць математичной физикы. Такы вырахункы потребны в акустицѣ, електродинамицѣ, при математичном моделованю гравитачных волн.
Физика и механика
В року 1743 д'Аламбер понукнув так званый д'Аламберов принцип, котрый дозволив генерализовано привести задачи руху неслободной системы (машины, механизмы и т. п.) ку задачам статикы. Тот принцип дозволив рѣшати компликованы задачи вырахованя руху небесных тѣл.
Занимав ся и теориев гравитации. Великый принос зробив до небесной механикы.
Филозофия
В филозофии д'Аламбер быв путаный и недослѣдный. Не став на позициях материализма, але зачавши од сенсуализма, хылив все май до скептицизма. Яко скептик, д'Аламбер подтримовав неприятельске становиско Волтера и Дидро ку христианству, але змагав ся быти осторожный, обы не наразив ся Церкви. Авшак выгнаня йезуитох зоз Франции подвигло го публиковати «од несторонного автора» раз анонимно, а пак отворено, статью О спустошѣню йезуитох во Франции (Sur la destruction des Jésuites en France, 1765), де змагав ся указати, же йезуиты, при их заслугах, як ученых и воспитательох, скраховали через свою надмѣрную жадность ку власти.
Инше
Межи найвекшыма подѣями в просвѣтительствѣ 18. ст. была Енциклопедия, або толковник наук, умѣлств и ремесел (Encyclopédie ou Dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, Paris, 1751-1772) — 28 томы, де д'Аламбер написав вступне слово и высше як 1000 статей, главнѣ з математикы и физикы.
Писав тыж на темы музикы, истории, литературы. В послѣдных роках, яко добрый знатель латины, робив товмачѣня з Тацита, котры высоко оцѣнив Дени Дидро.
Ошацованя
Потомкы не потвердили думку тых сучасникох, котры поставили д'Аламбера в еден ряд з Волтером. Наперек свому приносу в математичны наукы, интелектуална несмѣлость не дала его литературно-филозофской роботѣ досягти вершин. Мимо того, научна основа помогла му вывинути филозофию наукы, з рационалистичным идеалом конечной единости всякого знаня. И в животѣ, и в роботѣ крачав з достойностев и серйозным смыслом. В особном животѣ быв простый и скромный, никда не жадав богатства и роздавав хариту, коли то было можне, фурт уважав, обы зостав честный и независимый, и все ужив свой вплыв як водну краины, так и в заграничу, обы заохотити просвѣтительство.
Референции
Катеґорія:Математіци Катеґорія:Физици Катеґорія:Енциклопедисты Катеґорія:Філозофы
Свобода (Межгорскый район)
Свобода́, Свобо́да;   Szvoboda — село в Межгорском районѣ Закарпатской области Украины.
10. октобер
10. октобер — 283. день рока (284. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Свобода (Межгорскый район)
История
Перва упоминка походить з року 1864 (Szloboda). Село взяло назву од потока, на берегах котрого было заложене (Слобода потокъ, Слободянска Рѣка, Слобода). В основѣ русинской назвы — слобода́ з вызнамом ‘колония’, ‘осада’. В чехословацкой добѣ перемѣнили назву на Свобода з вызнамом ‘вольность’, а в украинской добѣ тоту перемѣну перебрали.
В Чехословацкой добѣ Свобода не мала статус села, административно была приселком Синевирской Поляны.
Днешность
В року 2018 ку селу первый раз протягли асфалтку од Синевирской Поляны.
Интересны факты
В року 1999 в резултатѣ небывалого снѣгопада од 19990208 до 19990306 дорога ку селу была непроѣздна, хоть каждый день на росчищѣню робили 40 людей. Ани пѣшо не мож было перейти за два тыжднѣ.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Володимир Бучацькый
Володимир Бучацькый (20. юла 1885, Рыманів - 1963(?), Торонто, Канада) - історік Лемковины.
Ёго отець основав в Рыманові різбарьску школу. Кідь мав Володимир три рокы, отець го взяв до Сянока, де жыв до року 1944. Потім пішов до еміґрації до Канады. Ёго найвызначнїшы творы суть історічны роботы В тривожних днях німецької окупації, Москвофільство на Лемківщіні, Лемки - українське гірьске племя ці памяти З моїх юних літ.
Одказы
Катеґорія:Історіци
Воробель
Воробель або тыж воробець (Passer domesticus) є малый представитель родины вороблёвых ай найросшыренїшый жыючій птах на світї, находячій ся на великій теріторії Евразії і умело высадженый в Америцї, субсагарьскій Африцї, Австралії і на Новім Зеландї. Правдоподобно походить з Малой Азії або Арабского півострова а до Европы ся дістав уж перед тісяч роками. Тыж як кос ся ай воробель вынятково приспособив про жывот в містах і днесь то є тіпічный жытель областей обываных чоловіком, котрый му забезпечує скрышы і страву.
Хованя
Воробель є сталый вид. Цїлорочно жыє в чісленых, велётаз і дакількосточленных ґрупах. Дорослы птахы ся жывлять передовшыткым рослиннов стравов, нагодно і кормлїнём про худобу або одпадками з домашности, молодята кормить дрібныма мушками ці хробачками.
Озывать ся шыроков шкалов щебетавых звуків. Самець в часї токаня выдавать ряд довгых тонів як „чілп чеф чілп“, в часї гнїздїня ся часто озывають довгым „чурр“.
Шторік мать 2 аж 4 зношкы. Гнїздо будує найчастїше під рыньвами, в пуклинах стїн або в скалах, в густых попинавых рослинах на хыжах, на даховых грядах, під даховов крытинов, в кряках, обчас і в конарях стромів. Гнїзда суть векшынов неуправены і збудованы з конариків і постелены травов або пірём. Выїмку творять лем гнїзда на стромах і кряках, котры вызерають кус красше.
Часто є барз аґресівный і змоцнює ся гнїзд другых видів птахів. І свої гнїзда усиловно боронить. Од мая до авґуста кладе 5-6 чорно флякастых синёбілых або блядо зеленых яєць з розмірами 23×15 мм. На яйцях сидять обоми родічі по добу 13-14 днїв а молодята опущають гнїздо по 17 днях жывота.
Референції
Катеґорія:Вороблёвы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Залесъє (окрес Кежмарок)
Залесъє є село в окресї Кежмарок в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Ром
Ром - мўцный алкоґольный напôй из спирту, є прôдуктом бродіня тай перегôну мелясу цукровôй тростины. Ром вьітримувут у бочках. У процисі вытримкы, у спирт перехôдять ароматичні, фарбовальні и дубильні вещества. Ром набыває коричнивого кôльору из золотистым оттєнком и пекучый смак, стае прозорым, без мулу тай осадку. Спирту у ромі — 30-80 % (стандартна мўцность — 40 %).
Сорты рôму
Катеґорія:Алкоголічны напої
Свѣтова поштова уния
Свѣтова поштова уния, Union postale universelle,  Universal Postal Union (куртанка: UPU) —  меджинародна организация, основана 9. октобра 1874 в Берну, Швайц, до року 1878 называла ся Генерална поштова уния.
Сѣдлиско
Сѣдлиско Свѣтовой поштовой унии находить ся в Швайцу:
Членство и задачѣ
В сучасности до Свѣтовой поштовой унии входять 192 державы-членкы.
Задачами унии, подля штатута (редакция з року 1964), суть: Територия держав унии чинить едину поштову територию на взаемный обмѣн всякого рода корешпонденциев, свободу транзита корешпонденции через вшитку територию и хоснованя единых поштовых тарифох ку еднакым видам поштовой корешпонденции.
История
Перву пробу створити меджинародну поштову унию учинив в року 1863 Генералный поштмайстер США Монтгомери Блейр, котрый зобрав до Парижа делегатох 15 штатох Европы и Америкы, але не могли ся зорганизовати. Вопрос организации лишили на Гайнриха фон Штефана, высшого поштового урядника Сѣверогерманской конфедерации, скушеного в меджинародной кооперации. 15. септембра 1874 в Бернѣ зобрала ся конференция представительох 22 штатох, котры наконець 9. октобра 1874 створили Генералну поштову унию, а тот день ся нынѣ ославуе як Свѣтовый день пошты.
Референции
Катеґорія:Пошта Катеґорія:ОЗН
Іспанія
Іспанія (España), офіціално Іспаньске кралёвство (Reino de España) — є штат лежачій на Піренейскім полострові. На западї гранічіть з Портуґаліёв, на северовыходї з Андоров і Франціёв і на югу з Ґібралтарём; іспаньскы североафричны державы Цеута і Мелілла мають поземны граніцї з Мароком.
Ку Іспаньскому кралёвству належать і Канарьскы островы в Атлантічнім океану і Балеары в Середоземнім морю. Частёв Іспанії є і каталаньске місто Ллівіа, котре є цілком обколесене французьсков землёв. Іспаньске кралёвство є членом Европской унії од року 1986. B Іспаньскому кралёвству є офіціална мена Евро. Густота залюднїня — 92/км².
Історія
Позза обчанськôі войны у 1936—1939 годах генерал Франциско Франко став главов краю тай уряду. Фалангістська партія была єдинов лигальнов партійôв до його смирті у 1975. Пак была вернута мôнархія із Хуаном Карлоcом І на трôні, была принята нова конституція.
Іспанія Катеґорія:Европска унія Катеґорія:Країны Европы Катеґорія:Державы НАТО Катеґорія:Испания
Петро Медвідь
Петро Медвідь (6. фебруара 1981) — русиньскый новинар, актівіста і актер.
Біографія
Петро Медвідь є народженый і бывать у місті Пряшів. Родина Петра Медвідя походить з русиньского села Полата, ід чому ся Петро Медвідь гордо і часто публічно голосить.
Дїяльність
Петро Медвідь є шефредактором русиньскых народностных новиньок Інфо Русин, редактором панрусиньского радія Радіо Лем.фм, русиньского радія Русин.фм і екстерным редактором словеньского тыжденника Тыждень. Петро Медвідь є говорця здружіння словеньскых русиньскых народностных орґанізацій Округлый стіл Русинів Словеньска. Петро Медвідь є актoром в рамкох Театрового кабарету выходняра у Пряшові. Петро Медвідь є єдным з найактівнійшых дїятелїв сучасного русиньского руху на Словеньску і вобше. По презідентскых вольбах Словеньской републікы в року 2019 быв Петро Медвідь покликаный до презідентской дорадчой рады презіденткы Зузаны Чапутовой, про народностны меншыны.
Референции
Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї Катеґорія:Русиньскы актеры Катеґорія:Русиньскы новинаре
Гийом Аполлинер
Гийом Аполлинер, Guillaume Apollinaire, властным йменом Вилгелм Ал­берт Вла­ди­мир Алек­сандр Аполлинарий Ко­ст­ро­виц­кый, *26. август 1880, Рим – †9. новембер 1918, Париж — французскый поет, писатель, умѣлецкый критик и участник вшиткых авантгардных рухох, процвѣтавшых во Франции в зачатку XX. стороча.
Биография
В биографии Аполлинера много бѣлых мѣст, едным з котрых е походжѣня. То не лем вина биографох, але и сам поет любив мистификации и замглавлѣня. Бизовно мож знати лем то, же мати му, польска аристократка Ангелика Костровицка з роду Вонж, од малости была «тяжкый дѣтвак», а в зрѣлости — газардерка. Яко слободна мати, мала Вилгелма и о два рокы молодшого Алберта, котрых оддала до сиротинця, але поздѣйше забрала и записала на свое призвиско. Дѣдо поета, Аполлинарий Костровицкый, капитан российского войска, мав маеткы коло Новогрудка (днесь Бѣлорусь), а по емиграции до Италии служив офицером папской гвардии. Коли Вилгелм мав девять рокы, мати з двома дѣтми зохабили Рим и одышли до Монака, позднѣйше — на южный берег Франции. Вилгелм ся учив добрѣ, але в року 1897 в лицею Ницы писомный матуралный испыт провалив, по чому постановив лишити школу, а оддати ся наповно литературѣ. Мати з новым приятельом живота и двома дѣтми переселяють ся спочатку в алпскый регион Франции, пак в централный регион, а в року 1899 — до Парижу. Ту Вилгелм оддѣлять ся од родины и веде самостойный, богемскый живот.
Як многы револуционеры в умѣню, Аполлинер быв психично нестабилный и политично безпринципный. Высмѣвав хыбы буржоазного сполоченства, а при том усиловав ся указати свою лоялность и домогав ся ордена; высмѣвав солдатеску, а в часѣ войны учинив ся великым патриотом Франции и солдатом Чужоземной легии, але тот патриотичный здвиг ишов въедно з психичнов страченостьов и творчым упадком.
17. марца 1916 достав тяжку рану головы, з котрой ся уж не выздоровѣв, а далшы два рокы живота были роками поступного гаснутя. Демобилизованый в року 1916 достав французске горожанство, котрого давно домогав ся. Умер в року 1918 на испанску хрипку, в часѣ пандемии. Посмертно достав честне званя Упавшый за Францию.
Творба
В року 1901 дебютуе в мѣсячнику La Grande France кытицьов поезий, котру подписуе властным призвиском Костровицкый, а уже в року 1902 в La Revue blanche появлять ся его повѣданя Герезиарх (L’Hérésiargue) под псевдонимом Гийом Аполлинер, котрый скомпоновав з первого и послѣдного своих крестных имен, переробленых на французскый взор. Скорша лирика Аполлинера розвивала ся под вплывом символизму, обсяговала социалны и револучны темы. В року 1904 спознав ся з Пикассом, з его трактованьом кубизму, як умѣня, указуючого свѣт не такым, як го видить малярь, але такым, якым го мыслить, же таке аналитичне малярство годно роскрыти внуторну суть, «константы бытя».
Аполлинер, описавшый в книзѣ Малярѣ-кубисты (Les Peintres cubistes, 1913) принципы малярского кубизма, сам достав ся под вплыв той школы и пробовав перенести ей поступы на умѣня словесне. Як знати, кубизм в малярствѣ не сповнив надѣи его зачинательох. Але немало западных историкох умѣня поважують, же в литературѣ такых пруд вывинув ся, а найвекшым его представительом быв Аполлинер. Часто кубизм звязують з футуризмом, якого во Франции фактично не было, а в таком прудѣ, кубофутуризмѣ зась указують на Аполлинера, як основного представителя. Творчы дорогы Аполлинера перекрещують ся не лем з кубизмом, але и з иншыма авантгардныма прудами, але найвызнамнѣйше мѣсто достав у него надреализм, котрый ся вывинув уже по смерти поета. Сам термин заведеный ним в року 1917, коли была представлена «надреалистична драма» Цицкы Тиресия (Les ma­melles de Tirésias). В поезии Аполлинер выхосновав технику быстрозмѣнных филмовых образкох, переданых в словесной формѣ. У него, як то стало каноном надреализма, не е певной композиции, намѣсто того слѣдуе поток образкох. Тому подляг и язык, котрый не мать ниякых знакох интерпункции.
1399
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Антисептикы
Антисептикы, од αντί - anti против и σηπτικός - septikos гнилобный, суть субстанции, котры ся апликують на поранѣня и раны живой ткани и кожи, жебы не дошло ку инфекции або гнитю. Зависимо од концентрации, часу дѣи антисептикы можуть знищити микробы (бактерицидна дѣя) або задержати их рост (бактериостатична дѣя).
Антисептикы треба розличовати од дезинфекчных материалох и препаратох: антисептикы ся апликують на живых тканях людей и звѣрят и не суть про них токсичны, колиж дезинфиценты ся переважно хоснують на неживых предметах и суть силно токсичны. Дакотры антисептикы во векшых концентрациях можуть але пошкодити живым тканям. Напримѣр, фенол, еден з первых антисептикох, активно хоснованых в медицинѣ, може выволати и некрозу ткани.
Референции
Катеґорія:Антисептикы
Высокы Татры (місто)
Высокы Татры суть місто на северї Словеньска, розлогов друге найвекше в републіцї.
Роздїлїня
Высокы Татры суть зложены з трёх частей (катастралных теріторій), котры ся дале дїлять на 14 сел:
Референції
Катеґорія:Міста Словеньска
165
Глави штатів
160er
Маркушица
Маркушица (хорв.: Markušica; серьб.: Маркушица) є серьбске село на Хорватії.
Мадярска Людова Република (1949-1989)
Мадярска Людова Република (Magyar Népköztársaság) — названя мадярской державы в период 1949—1989, член варшавского пакту.
ФК Баварія
ФК Баварія (Мюнхен) (нім. FC Bayern München AG) — німицькый фотбальный клуб из Мюнхена. Єден из майизвесных и майсильных клубўв Ґерманії и світа.
Катеґорія:Фотбаловы клубы
Рентґенове жарїня
Рентґенове жарїня є електромаґнетічне жарїня з вовновов довжков куртшов як мать ултрафіалове жарїня.
Катеґорія:Фізіка Катеґорія:Електромаґнетічне жарїня
Краї Чеська
Краї Чеська (Kraje v Česku) — адміністратівно-теріторіална єдиніця подїлу Чеськой Републікы. Країна подїлена на 13 країв і на 76 окресів, а головне місто Прага, она має особливый статус, адміністратівно не входить до складу Середочеського края, в межах котрого має граніцу, але водночас і ёго головным містом.
Форбасы
Форбасы (по ) є село в окресї Стара Любовня в Пряшовскім краю на северовыходї Словенска.
1398
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Етіка
Етіка (з ґрецького етгос - обычай, сокаш), або тыж теорія моралкы є філозофічнов дісціплінов, котра дослїджує моралку або морално релевантне дїяня і ёго нормы. Етіка є дісціплінов практічной філозофії. Етіка ся занимать теоретічным дослїджованём цїнностей і прінціпів, котры упрямлюють людьске дїяня в сітуаціях, коли існує можливость слободной вольбы.
Катеґорія:Етіка
Істанбул
Істанбул (турецькы İstanbul; з ґрецького εἰς τῆν πόλιν еіс тен полін (в 15. сторочу высловлёване іс тін полін) „до Міста“) є найвекшым турецькым містом, немаловажнов обходнов кріжоватков і воротами Орієнту.
Катеґорія:Турція Катеґорія:Міста Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Турции
Гардвер
Гардвер (hardware із значінём „желїзны річі“ або тыж „інштрументы“, компютеровый гардвер є пак „computer hardware“) означує вшыткы єствуючі технічны забезпечіня компютера на роздїл од дат і проґрамів (означованых як софтвер). Гардвер суть части компютера без котрых не є годен працовати.
Катеґорія:Гардвер
Есперанто
Есперанто (Esperanto) є найросшыренїшым меджінародным умелым языком. Назва є выводжена од псевдоніму – Др Есперанто –, під котрім в року 1887 варшавскый лїкарь Лудвік Лазар Заменгоф основы того языка публіковав. Цілём автора было створити легко научітельный язык, валушный на хоснованя в меджінародній комунікації; ёго цілём але не было нагородити іншы народны языкы.
ФК Бухара
Професіональный футбальный клуб «Бухара» авать накурто Бухара   (узб. «Buxoro» professional futbol klubi) — професіональный фотбальный узбицькый  клуб из вароша Бухара.
Катеґорія:Фотбаловы клубы
Есперанто
Катеґорія:Языкы Катеґорія:Умелы языкы
Берегівскый район
Береговскый район, Берегівський район — район в Закарпатской области Украины. Мать розлогу 635 км² і 60 985 обывательох.
Полога
Береговскый район (до року 1953 - Береговський округ), лежить в югозападной части Закарпатской области. На сѣверѣ межуе з Мукачовскым районом, на востоку – з Иршавскым и Виноградовскым, на западѣ - з Ужгород­скым районом, на югу з Мадярщинов. Район мать переважно ровнинный рельеф, выгодный про высокорозвите земледѣлство. По територии района бѣгнуть рѣкы Боржава, Тиса, каналы Верке и Чорна Мочарь. Зоз хосенных копалин ту суть полиметалы, бариты, алуниты, угля, будовны материали, зокрема перлиты.
История
Територия района належить до найдавнѣйше заселеных: найдены в роскопах артефакты односять ся ку добѣ поздного палеолита (10-12 тысяч рокы од нашой добы).
Мадярскы племена «здобывачи отчизны» зачали появляти ся ту в року 894. Первым укрѣпленым мѣстом быв замок Боржава, котрый до 13. ст. быв центром жупы Боржава. Замок и цѣла жупа были знищены впадом монголо-татарской орды в року 1241. Район быв заселеный Сасами, колонистами знад Рина. Од року 1271 сформовала ся жупа Берег з центром в кральовском вольном вароши Береговѣ.
В часѣ Ракоциевой войны за независимость район быв едным з главных боиск. По Первой свѣтовой войнѣ достав ся Чехословакии, а по Другой — СССР.
Жаковце
Жаковце є село в окресї Кежмарок в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Берегівскый район
Економика
В рокы по розпадѣ СССР промысел и польногосподарство дознали упадок и мусѣли гледати новы торгы и змѣнити профил. Успѣшно розвиваться напротив тому туристика, агротуристика и звязаны з тым службы, выуживаючи природны факторы, напримѣр термалны воды, розвите виноробство и сосѣдство з Мадярщинов.
Істинна церков Ісуса
"Істинна церков Ісуса" — є галузков пентекосталного руху в Китаї - гілки християньства, котра была заснована в першім десятьрочу 20-того стороча. Вытвориня той неконфесной церькви ся датує до року 1917 у Пекіні, Китай. Чісло вірників є приближно 1,5 млн. на пятёх контінентах. Святости:
Катеґорія:Хрістіанство
Берегівскый район
Референции
Катеґорія:Берегівскый район Катеґорія:Районы Закарпатской области
166
Глави штатів
160er
Пестициды
Пестициды, pesticida (pestis – зараза, caedo – забивати) — хемичны субстанции, котры суть поуживаны в земледѣлствѣ на знищованя шкодникох, приносячых шкоду ростлинам и господарской скотинѣ, а тыж против переносчикох хворот чоловѣка и домашных звѣрят.
Позитивы и негативы
Пестициды суть токсичны про людей и скотину, зашто их поуживаня ся остро регламентуе. Поужитя пестицидох уможнять досягти стабилну уроду и обмежити ширѣня инфекций, переношаных звѣрятами, инсектами, напримѣр маларию и тиф. Непомѣрне поужитя мать вшакже негативны дослѣдкы. Може вести ку взнику резистентных видох организмох, наймя межи инсектами; може знищити драпежникох — прироженых неприятельох шкодникох — и другы ужиточны звѣрята. Заморюючи животне окружѣня, пестициды огрожують здоровя люди: теперь уже суть доконця и в подземных водах.
В року 2017 експерты ОЗН выступили з выголошѣньом о фалошности тверджѣня о потребѣ хоснованя пестицидох про потравинову застаченость. Тыж информовали они о 200 000 смертелных отровлѣнь пестицидами рочно и о том, же сталый контакт з пестицидами споеный з онкологичныма хворотами, Алцгеймеровов и Паркинсоновов хворотами, ендокринныма хворотами, порухами вывоя и безплодностьов.
Референции
Катеґорія:Пестициды
1397
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Святый Мефодий
Молоды рокы
Отець Михала-Мефодия (815–885) быв высокый военскый достойник в Солуньской жупѣ. . Дав сыну доброе образованя и приготовив го на высоку карьеру. Умер около року 840, а перед смертьов просив Феоктиста, найвысшого министра при византийском дворѣ, жебы ся постарав о дѣти. Мефодий быв натуры практично заложеной, яко найстаршый сын, пошов слѣдами отцьовыми, на военску и державну службу, и по выуцѣ зостав цѣсарьскым намѣстником Стримонского округу, недалеко од Солуня, населеного славянами.
На горѣ Олимп
Около року 581, по политичных перемѣнах Мефодий лишать державну службу и одходить до монастыря на горѣ Олимп. Коли року 856 в переворотѣ быв забитый их покровитель, Феоктист, младшый брат Кирил тыж одходить до того монастыря, де Мефодий уже быв натогды игуменом. Поважуе ся, же за тоты рокы, котры въедно прожили в том монастырю, створили глаголицю, перву славянску азбуку.
В житии Мефодия споминать ся Полихрониев монастырь, котрый быв недалеко од Олимпа и быв притяжливый про Мефодия через свои книжны богатства.
Богдан Загайкевіч
Богдан Загайкевіч (1887 - 20. авґуста 1967, Кренфорд, США) - науковый і громадяньскый дїятель.
Святый Мефодий
Моравска и Паннонска миссия
Од року 863 были обое братове з миссиов в Моравии. Там их конкурентами были франкскы епископы, котры усиловали ся обернути христиан ку римскым обрядам. Авшак братове року 869 были в Римѣ  и зыскали прихылность Папы про славянску Божу службу. Тут але Кирил умер и Мефодий обстав сам. Быв Папом рукоположеный за Архиепископа Срѣмского (Sirmium) з юрисдикциов моравсков и паннонсков и зачав миссийну роботу в Балатонском князевствѣ, де пановав славянскый князь Коцел, котрый просив од Папы славянского епископа. Але меджи тым в Моравии князь Ростислав быв обаленый, и Моравия стала ся вазалом восточнофранкского краля Людвика Нѣмця. По навернѣню до Моравы (870) Мефодий зостав там франкскыма епископами арештованый, судженый и посадженый до темници. Пробыв там майже три рокы, занѣ уже новый Папа Ян VIII. дознав ся за его нещастя и выслободив го (873).
Богдан Загайкевіч
Головный редактор Лемківского збірника, науково історічного часопису. Автор працы Матеріальна культура лемків північних схилів Карпат.
Пицел
Полога
Пицел лежить нараз за выходнов границьов Будапешта, де зачинать ся Геделлевска береговина з грунками Baj (301 m) и Erdő (244 m), природна хранена територия. Ту мож ся достати з будапештской заставкы Örs vezér tér автобусом 169Е, або желѣзницьов на линии Будапешт – Гатван.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Мадярьска
Святый Мефодий
Наступници Мефодия
Мефодий умер 6. апрѣля 885 во Велеградѣ, главном городѣ Моравии. Лишив по собѣ наступником Моравана Горазда, и тот быв тогочасным Папом Штефаном V. рукоположеный. Але нѣмецкый бискуп Вихинг з помочов сфалшованого папского письма и огварянь добив ся того, же Папа заказав Гораздови Божу службу в славянском языку. Наконець помалы были выгнаны з Моравии вшиткы ученикы Кирила и Мефодия, котры поутѣкали до Булгарского царства. Там пак з глаголицѣ вывинули кирилицю, котра въедно зо славянсков Божов службов росширила ся и на Киевску Русь.
Референции
Катеґорія:Покровителе Европы Катеґорія:Перекладателе Библии Катеґорія:Христианскы святы
Станча (Словеньско)
Станча (по ) є село в окресї Требішов в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Референції
Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Словакии
Історія
Історія — наука, яка ся занимать учінём минулости людства, на базї писмовых і матеріалных свідоцтв минулых подїй.
Зо вшыткых знамых історічных «фактів» лем незначна часть може быти повнов міров перевірена і потверджена. Векшына вченых, котры ся занимають дослїджованём історічных документів ся згодує, же сучасный погляд на жывот впливать на нашу інтерпретацію тай віджіня минулости.
Надреализм
Надреализм, surréalisme — напрям в умѣню XX. стороча, котрый выголосив за жерело умѣня сферу подсвѣдомости (инстинкты, сны, галуцинации), а за метод — розрыв логичных споѣнь и их замѣщѣня вольныма асоциациями.
Часом роджѣня надреализма поважують рок 1924, коли появили Манифест надреализма основателя и незмѣнного лидера того напряму Андре Бретона (1896–1966). Надреализм закончив свою активность скоро по смерти Бретона (о «конци надреализма» написав в статьи Четверта пѣснь, 1969 споенець Бретона Жан Шустер).
Автором термина надреализм быв Гийом Аполлинер и его поважують за предходника того напряму.
Чалдоны
Чалдоны, чолдоны, челдоны (рувно так знаты як Сибирськы старожители) — майстаршы славянськы жители Сибирии. Осадити ся в Сибирии с послїдку 16 ст. . Суть носители сибирського говура заєдно з сибирськыми козаками и кержаками, котры складують з чалдонами сибирськый старожительскый народ.
Поведеня
Зато у чалдонїв говур сїверноруськый.
Татры
Татры, Tatry — горске пасмо в Польщи и Словакии, найвысше в Карпатах. Найвысша точка — Герлаховскый щит, 2655 м.н.м.
Характеристика
Татры суть частьов Западных Карпат. Найефектнѣйшый доим чинять Татры, кедь суть обзераны з югу, од словацкой стороны, зоз сѣверной стороны суть они прикрыты пасмом вапняниковых хребтох, але и вапняникы и доломит творять формы необычайно интересны. Хоть выступують Татры высоко над границю вѣчного снѣга, але ту не суть леднякы, лем даколько снѣжных поль удержують ся через цѣле лѣто: тому главна причина недостаток атмосферичных выпадох. Але при том клима е така крута, же границя лѣса е низша неж в Алпах.
Край
Край може быти:
Татры
Характеристика
Про Татры характерный алпскый рельеф зо слѣдами давного оледенѣня (кары, горскы озера), карстовы пещеры. До вышкы 1500 м ростуть иглисты лѣсы, до 1900 м — криволѣся, высше — субалпскы и алпскы лукы. Суть ту природны резервации (Татранскый народный парк) и горскы курорты: Закопане (Польща), Штрбске Плесо, Старый Смоковець (Словакия), добры условия про горскы шпорты и туристику.
Зузана Чапутова
Зузана Чапутова, Zuzana Čaputová, е пpезідентка Словеньской републікы. До функції наступила по презідентскых вольбах Словеньской републікы в року 2019, котры выграла по двох рундах. Походить з міста Пезінок за юго-западі Словеньска (народила ся у Братіславі). Перед наступом до політікы ся анґажувала як правничка і обшествена актівістка у области людьскых прав. Перед наступом до функції презіденткы была членков політічной партії Проґресівне Словеньско.
Катеґорія:Державны урядници Катеґорія:Презіденты
11. децембер
11. децембер — 345. день рока (346. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
167
Глави штатів
160er
Етіопія
Етіопія, оперед знама під назвов Габеш, лежыть в серединї Африцького рогу. Етіопія є знама як країна із самостатнов, особістов културов. Окрім куртого часу італской окупації в роках 1936–1941 нездїлять колоніалну скусеность іншых африцькых країн. Етіопія сусїдить на югу з Кенёв, на западї із Суданом, на севері з Ерітреов і Джібутьском і на выходї із Сомалском.
Катеґорія:Країны
Батізовце
Батізовце є село в окресї Попрад в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Дата
Дата є выраз про інформації, хоснованы про описаня даякого яву або властности слїдованого обєкту.
Трансцендентализм
Трансцендентализм — филозофскый и литературный напрям а США в роках 1830–1850, споившый радикалну интелигенцию зоз центром в бостонском «Трансценденталном клубѣ» и часописѣ The Dail.
Основны идеи
Идейным манифестом «Трансценденталного клуба» став ся есей Ралфа Волдо Емерсона Природа (Nature, 1836). Члены клуба векшинов были тыж в Партии Слободы, котра добивала ся выслободжѣня рабох.
Трансценденталисты звали вымѣнити вѣру в чудеса и персонификацию Бога почитаньом «безконечности чоловѣка» и «моралного чутя», властного вшиткым людям. Христианска религия перетворьовала ся нима на кодекс моралных идеалох, не потребуючых на свою реализацию даякы церковны инштитуции. Чоловѣка видѣли яко повноправного представителя гармоничной и динамичной козмичной основы и приписовали природѣ невычерпны духовны силы. При тому принижовали роль чутьовой практикы, намѣсто того преферуючи интуицию и фантазию.
Трансценденталисты видѣли свою филозофию як алтернативу ровнако и пантеизму и материализму: пантеизм роспущать чоловѣка и природу в Богови, материализм роспущать Бога и чоловѣка в природѣ, а трансцендентализм роспущать Бога и природу в чоловѣкови. На мѣсто пуританской представы о грѣшности чоловѣка приходить вѣра в его божественность.
Пробы реализации
В року 1840 трансценденталисты заложили под Бостоном комуниту, котру назвали Брукфарм, де могли въедно жити и реализовати свои идеи. Не было их нигда вецей як 150 особ, але их навщѣвовали тысячи звѣдавых, котры приходили увидѣти и учути, як жиють и што говорять. В року 1847 Брукфарм закончив свою екзистенцию наслѣдком страшного пожара.
Тиґла
Тиґла - штучный камінь формы паралелепіпеда, изробленый из мінеральных матеріалўв тай поддаваный термічнўй ôбрôбці, што ся испôльзує як строїтєльный матеріал.
Виды тиґлы
Катеґорія:Ставебны материалы
Трансцендентализм
Референции
Катеґорія:Литературны напрямы Катеґорія:Філозофічны напрямы
1396
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Орябина
Орябина (по ) є село на Словеньску в окресї Стара Любовня.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 472 жытелїв (53,6%).
Середновік
Середновѣк — период европской истории од V. стороча (упадок Римской империи и Велике вандрованя народох) до епохы Ренесанции и Реформации (конець XV. стороча — зачаток XVI. стороча).
Середновѣк в регионах свѣта
Подля устояной периодизации ранный середновѣк скорше настав в Западной Европѣ, як во Выходной (около IX.-XI. ст.).
Середновѣк як общесвѣтовый период в историчном розвою крайох Азии, Африкы, Америкы — вопрос дискутабилный. В сучасности пануе думка, же середновѣк яко зъяв е чисто регионалным, але тот термин часто ся хоснуе про опис подѣй, што ся стали перед 500-1500 роками, независимо од региону и шпецификы.
Середновѣк в Европѣ
По упадку Римской империи зачала ся доба вандрованя народох, котру справедливо мож назвати «темнов добов», понеже многы вылѣпшѣня, принесены в часѣ Римской империи, як дость ефективне земледѣлство, широкы сѣти дорог, системы водоживѣня значно прийшли в упадок, як и умѣлство и научны усилованя.
Далшов добов было ширѣня христианства, запутане и противорѣчиве. До VI. стороча оно загорнуло Западну Европу, де ключову роль играла Римокатолицка Церковь, а до XII. стороча — цѣлу Европу. В XII. сторочу настала културна и економична оброда; многы историци видять там выток Ренесанции. Центер економичных сил зачав помалы ся пересувати из Выходного Середоморя до Западной Европы. В умѣлствѣ и архитектурѣ вывинув ся готичный штил. Городы зачали процвѣтати, путованя и комуникация зробили ся скоршыма, безпечныма и простыма, зачала ся розвивати торговля и класы торговцьох. Еднов з важных причин процвѣтаня было поднятя земледѣлства; В XII. сторочу пестованя бобовых первый раз в истории учинило збалансовану выживу доступнов про вшиткы социалны верстѣ. Вершинов середновѣкой цивилизации было XIII. стороча. Роспад феодалных штруктур, змоцнѣня городох-держав в Италии, вывой националных монархий в Испании, Франции и Англии, а тыж розвой културы, рост мирянского образованя, привели ку роджѣню новой епохы з новым духом, котру познаеме як Ренесанцию.
Референции
Катеґорія:Историчны добы Катеґорія:Середновік
Фридек
Фридек, Frýdek,  Fridecca,  Friedek, Friedeck — шлезске историчне мѣсто, днесь часть мѣста Фридек-Мѣстек.
История
В добѣ протекторату Чех и Моравы, 1. януара 1943 споив ся з моравскым мѣстом Мѣстек и даколькыма околичныма селами в мѣсто Фридек-Мѣстек.
В сучасности историчне ядро Фридка выголошено памятковов зонов. Ку найдавнѣйшым памяткам односить ся костел Св. Яна Крестителя, найстаршы части котрого походять з добы зачатку 14. ст., коли на мѣстѣ будучого Фридка стояла торгова осада Ямницѣ, Jamnice, первый раз спомянута под роком 1305.
Алґорітм
Алґорітм - точный навод ці поступ, котрым ся дасть вырїшыти дана задача. Термін алґорітму ся найчастїше обявує в проґрамованю, коли ся тым думать теоретічный поступ рїшіня проблему (опроти точному записаню в конкретнім языку проґрамованя). Обще ся але алґорітм може обявити у хоцьякій науковій области. Як даякый тіп алґорітму ся може розуміти і наприклад рецепт на варїня. В узшім змыслї слова ся словом алґорітм розумить лем такый поступ, котрый сповнює дакотры силнїшы пожадавкы.
Катеґорія:Алґорітмы Катеґорія:Проґрамованя
Социалистична Република Румуньско
Социалистична Република Румуньско (Republica Socialistă România) — социалистическа держава, до 21. авґуста 1965 носила названя Румуньска Людова Република (Republica Populară Română; Republica Populară Romînă), член варшавского пакту.
1395
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Кар
Кар, Kar (канчов, жолоб) — полукругла природна чашовидна выглубенина, врѣзана до верхньой части горного склона ледняком.
Кары мають остроспадисты, даколи звислы, скалисты склоны на задных стѣнах ай склеслы дна; при вонкашном краю кара часто видѣти невысокый порог. Взникають во верховинах гор в резултатѣ вывоя и ссуваня леднякох и снѣговых мас, а тыж морозного вывѣтрьованя. В дакотрых карах суть сталы каровы леднякы або нагромаджѣня фирну, в иншых — сезонны нагромаджѣня снѣгу. Дна реликтовых заглубленых карох, положены под днешнов снѣговов линиов, часто ся заповнять водов и творять каровы озера.
Референции
Катеґорія:Геоморфология
Стражне
Стражне (по ) є село в окресї Требішов в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Володимир Кубіёвіч
Такой, як покончів школы ся став узнаним дослїджовательом-науковцьом. Його раннов роботов є Розміщення культур у Північних Карпатах (1930). Потім видав Територія і людність українських земель (1935). Важнов науковов роботов є Лемківщиня, Посяния, Холмщиня і Підляшшя. В роцї 1944 еміґровав до Парижа.
Література
Катеґорія:Історіци
169
Глави штатів
160er
1394
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Руська Воля над Попрадом
Руська Воля над Попрадом (по ) є село на Словеньску в окресї Стара Любовня.
Асімілація
Асімілація (з латиньского similis – подобный) є означіня про приспособлїня єдного яву другому. Хоснує ся у веце різных сітуаціях і областях:
11. май
11. май — 131. день рока (132. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать.
Сибирськый говур
Сибирськый говур (самоназва — Сибирской говор) — говур сїверноруського поводу, котрый розміщати ся в Сибирии. Бесїдовают на нем сибирськы старожители (чалдоны, кержаки и сибирськы козаки). У первику был пописаный Владимиром Далем у свуїм «Толковнику живого великоруського языка».
Сибирськый говур поводу од мішанки новгородского и владимирского діалектїв.
Хабіб Нурмагомедов
Хаб́іб Абдулман́апович Нурмагом́едов (ав. ХIабиб Нурмухlамадов; ур. 20. септембер 1988, Сільд, Цумадінськôму район, Дагестанська АРСР, СССР) — російсыкий бôєць змішаных бойовых искуств, котрый выступат пўд егідôв Абсолютного бôйцôвського чемпіонату (англ. Ultimate Fighting Championship, UFC), у ôктôвбрі 2018 рôку — другоє місто у абсолютнôму рейтингови бôйцюв(пўсля тжковеса Даніеля Кормє), чемпіон у легкўм висі. За національностю авариць.
Катеґорія:Шпортовци
Еґіпет
Еґіпет (مصر), офіціална назва Еґіпетьска арабска републіка (جمهورية مصر العربية) — арабска републіка в северовыходній Африцї (малов частёв тыж в Азії), лежача на ріцї Ніл. На западї гранічіть з Лібіёв, на югу із Суданом, на северовыходї з Ізраілём. Із северу го обмывають воды Середоземного моря, з выходу на Червене море. Головне і найбівше місто — Каіро
Жаба
Жаба (Анура, сін. Саліентіа) суть єдным з много безхвостовых земноводных.
Еґіпет
Катеґорія:Країны
Жаба
Катеґорія:Земноводны
Пантеизм
Пантеи́зм, од πᾶν вшитко + θεός Бог — религийна ай филозофична доктрина, подля котрой Бог неоддѣлный од свѣта, Бог и свѣт суть едно. Яко религийне учѣня е в протикладѣ з теизмом, оддѣляючым Бога яко трансцендентного безчасо́вого творця од свѣта, его дочасного вытвора.
Атеизм представлять свѣт без Бога, теизм кладе Бога окреме од сотвореного ним свѣта, а пантеизм поважуе, же свѣт е Бог, а Бог е свѣт. Але свѣт яко Вселена, не вшак каждый его окремый предмет (тото фетишизм)
Пантеизм мать веце форм або вариантох, зависимо од того, як суть суть трактованы властности и вязбы двох сторон тотожности. Пантеизм исторично взникнув ходом од теологии ку филозофии. Бог пантеизма — тото филозофичный бог-субстанция, а не теологичный Бог-особность. Зато вшиткы пробы захранити идею Бога и едночасно выбудовати онтологию, выходячу зоз идеи едности, самопороджѣня и самопричинности свѣта, циже онтологию, ориентовану на научный свѣтонагляд, незмѣнно приводили ку пантеизму.
Референции
Катеґорія:Філозофічны напрямы
Румыны
Румыны, Români (чит.: Ромыни), застарѣлый екзоним Влахы, Волохы  — народ романской языковой групы индо-европской родины, основне обывательство Румынии. Подкарпатскы призвиска Волошин, Волох, Волос, або Олаг, Олах, Олашин, — указують на людей румынского походжѣня (Oláh — мадярскый екзоним про Румынох).
Етногенеза
На формованю румынского народа участнили ся племена Дакох, Гетох и др., населявшы бывшы римскы провинции Дакию (Dacia) и Мезию (Moesia), котры ся романизовали в добѣ римского панованя (106—271 рокы н. е.), як тыж и слободны Дакы, не дознавшы романизацию, и Славяне, котры од 6 ст. зачали вплывати на етногенезу Румынох. Тоты компликованы процесы етничного вывою завершили ся на склонку первого тысячроча сформованьом восточнороманской народности и языка. Од 10 ст. византийскы, славянскы, а пак и мадярскы жерела упоминають Румынох под именами «Вlácoí», «Влахы», «Волохы».