cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Довжка
Довжка, плоха и объем суть мѣры едно-, дво- и тримѣрных геометричных объектох. Вшиткы три величины представляють из себе «великость» объекта. Довжка — тото великость одрѣзка линии, плоха — тото великость замкнутой области на двомѣрной плоскости, а объем — тото великость твердого тѣлеса. Формулы плохы и объема суть основаны на довжцѣ. Напримѣр, плоха круга — тото π, множене на квадрат довжкы його радиуса, а объем простокутной ладичкы — тото продукт трьох линѣйных мѣр: довжкы, ширины и вышкы.
Черкасы
Черкасы (Черкаси) є місто в Україні, 286 037 жытелїв, адміністратівне центрум Черкаской области. Перше ся споминать у 1284 році.
Катеґорія:Міста Україны Катеґорія:Черкаска область
Лїсовый коник
Лїсовый коник (Anthus trivialis) є малый співак з родины кониковых росшыреный на великій теріторії Европы а в северній і западній Азії.
Опис
Лїсовый коник мать цїлком щігле тїло, релатівно довгый хвіст і ногы а довгый, тонкый дзёбак. Зверьха є оливово зеленый з чорныма смужками, на сподї є білый з чорныма фляками. Ногы мать ружовы, дзёбак чорный. Обі подлавя суть тых самых фарб. Легко сі го можеме поплести з барже подобным луговым коником, котрый бывать на роздїл од лїсового коника світлишый а на спіднїй части тїла мать намісто фляків чорны смужкы.
Хованя
Лїсового коника годен найти в одкрытых лїсах, на чістинах або сїчах. Часточно є перелїтный, на зиму міґрує до субсагарьской Afriky.
Озывать ся характерістічным драпавым „псіт“ або „псрі“. При звучнім співу, зложенім з дакілько різных частей ся взнашать помалы із строму долов.
На роздїл од другых коників травить значный час на стромах. Єй стравов є найчастїше дрібна хробачіна і єй ларвы, часто ся жывить і насїнями різных видів рослун. Гнїздить од мая до юла а кладе 5 - 6 яєць до старостлуво скрытого гнїзда на земли. Їх час інкубації тырвать 13 днїв, молодята опущають гнїздо по 12 - 14 днях жывота. Часто ся старать і о молодята зозулї.
Референції
Катеґорія:Кониковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Водяный коник
Водяный коник (Anthus spinoletta) є малый співавый птах з родины кониковых. Є невыразно бураво зафарбленый. Гнїздить в горьскых областях Европы.
Референції
Катеґорія:Кониковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Вышня Яблінка
Вышня Яблінка (по ) є село на Словеньску в окресї Гуменне.
Обывательство
Зложіня обывательства подля народности (2011 р.) :
Русиньскый язык за материньскый означіли 49 жытелїв (75,4%).
Ортолан
Ортолан (Emberiza hortulana) є середнї великый вид співака з родины овсянковых. В каждім шатї мать ружовкастый дзёбак і ногы, жовткаво білу очну смужку і тмаво лінкованый бурый ґерок і жовтый баюс на зеленосивым підкладї. Самець мать в свадьвянім шатї сиву і шыроку смугу на груди (горло є жовте), бріх і бокы суть жыво помаранчово буры. Саміця мать тимя і грудь тмаво точкованы, сива грудна смужка є узка аж незначна, помаранчова фарба споду н є тілько сыта. Гнїздить в низшых пологах в кулртурній країнї, на югу ареалу тыж в гористых областях.
Референції
Катеґорія:Овсянковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Сполок русиньскых писателїв Словакії
Сполок русиньскых писателїв Словакії
Пряшівскый літературный сполок (Літературноє заведеніє пряшевскоє,​​ 1850 – 1856)​​ – попередник Сполку русиньскых писателїв як наслїдователя выдаваня красной літературы в народнім языку Русинів.
Алманахы Сполку русиньскых писателїв ся стали простором на публікацію плеяды уж знамых новодобых русиньскых авторів – Миколая Ксеняка, Михала Павука, Михала Гиряка, Штефана Сухого, Штефана Смолея, Гелены Ґіцовой-Міцовчіновой, Юрка Харитуна, Мірославы Лацовой, Штефана Ладижіньского, Петра Ялча, Кветы Мороховічовой-Цвик,... але таксамо їх самостатных поетічных або прозовых збірок.
Жерела и одказы
Катеґорія:Русиньскы орґанізації Катеґорія:Русиньскы писателї Катеґорія:Словеньско Катеґорія:Организации в Словакии
1215
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Семинария
Перва учительска семинария была отворена в Реймсу, Франция, в року 1684.
Референции
Катеґорія:Школы
Ґеорґ Вілгелм Фрідріх Геґел
Ґеорґ Вілгелм Фрідріх Геґел (27. авґуста 1770 Штутґарт – 14. новембра 1831 Берлін) быв вызначный філозоф, представитель нїмецького ідеалізму. Геґеловым головным приносом є обяв історічности: світ не є незмінне, стале розложіня, але єдно велике дїйство, в котрім дух глядать дорогу сам ку собі. Тому, што є, ся не дасть розуміти інакше, як процесу, змінї, евентуално і борьбі. Тоту думку перевзяла під час 19. стороча нелем філозофія, але поступно і єднотливы наукы: языконаука, право, соціолоґія і в подобі еволуції тыж наприклад біолоґія, антрополоґія і козмолоґія.
Катеґорія:Філозофы
Adobe Reader
Adobe (Acrobat) Reader — найвеце росширена бесплатна программа про нарабляня з файлами формата PDF (Adobe Portable Document Format). Adobe Reader подавать базовы функции при роботѣ з документами PDF, напримѣр копированя, перегляд структуры, печать, нарабляня з образками, трансформация сторонок (ориентация) и прочы. Adobe Reader поддержуе вшиткы техничны спецификации послѣдных верзий PDF (напримѣр, выведжѣня тримѣрного образка вдну документа). Adobe Reader – една из найпопуларнѣйшых программ на читаня PDF файлов. Формат PDF хоснують при створѣню електронных книг, але на том его можности не ограничують ся. В PDF форматѣ часто пишуть вшелиякы мануалы хоснователя, або учебны материалы. В послѣдных верзиях формата появила ся можность вмонтовати Flash видео в документ. Программа Adobe Reader дозвалять читати вшиткы типы документов независимо од того, в якой модификации формата их створили. Окрем иншого в базовый пакет Adobe Reader включены еще и автообновлѣня през Интернет, дозволяючы постоянно мати новѣйшу верзию программы абсолутно безплатно. Хоснователям, котры часто послугують ся браузером, може быть ужиточна функция читаня PDF-документа просто из окна браузера. Тото особенно актуално про тых, кто часто стерьхуе такы файлы из Интернета.
Одказы
Катеґорія:Компютеры і інтернет Катеґорія:Софтвер
1786
Умерли
Катеґорія:Рокы
Александер Зозуляк
Александер Зозуляк,  Alexander Zozuľák, *6. апрѣль 1953, Пряшов — новинарь, выдаватель, русинскый културный працовник, малярь. З його йменом звязане выданя понад 100 титулох в русинском языку (учебникы, красна литература, фаховы книгы).
Сын Василя Зозуляка, украинского писателя выходной Словакии, выштудовав украинску середню школу (1971) ай Шафарикову Универзиту в Пряшовѣ (1976). Працовав яко редактор, од року 1989 шефредактор украинскоязычного тыжденника Нове життя, де ся поступно родив русинскоязычный додаток Голос Русинів (регуларно зачав выходити на двох сторонах в рамках Нового життя од януара 1990). По падѣ комунистичного режима, в новембрѣ 1989 А. Зозуляк заложив новы периодикы — Русин (1990) и Народны новинкы (1991) и зачав формовати нову редакцию з тимом бывшых редакторок украинскых выдань: Аннов Кузмяковов, Маріёв Мальцовсков, Аннов Плїшковов и Кветославов Копоровов.
В року 2005 зоз канадскым меценашом Стивеном Чепом заложив интернетовый сайт Академія русиньской културы (www.rusynacademy.sk).
Одтогды вельо русинскых медий заникли, але тоты жиють доднесь. В сполупраци з Васильом Турком и Русинами споза границь А. Зозуляк быв инициатором, сполузакладательом и активным членом Русиньской оброды, Свѣтового конгресу Русинох, инициатором Першого конгресу русинского языка, быв и активным участником и организатором процесу кодификации русинского языка. В области вытварного уменя ся записав до истории, окрем иншого, як организатор Першого меджинародного биенале русинскых малярьох, на котром выставльовав ай свои образы. Фактично одограв вызначну роль як во вшиткых аспектах роботы Русинох Словакии в 90-ых роках минулого стороча, так и в популаризации руху в иншых краинах, кедь быв на функциях предсѣдника и выконного секретаря Свѣтового конгресу Русинох.
Референції
Катеґорія:Русиньскы новинаре
1214
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Настінка (вышивка)
Настѣнка (вышивка), falvédő,  Wand Schutz — была бѣла вышивана завѣса на стѣну, великости около 50х100 цм, котра ся вѣшала на стѣну над шпором, жебы масть и иншы потравины, пырскаючи при готовлѣню стравы, не забабрали стѣну. Од часу до часу настѣнка ся вымѣнила и порайбала.
Походжѣня и росширѣня
Мода вѣшати настѣнку пришла з нѣмецкых земель. Было то практичне, а заедно естетичне. Окрем того мало еще и выховну задачу. А навецей указовало, же газды сего домовства суть слушны люде.
Настѣнкы неодовго росширили ся по вшиткых землях Австро-Мадярщины. Днесь уж мало де заховали ся, понеже модерны стѣновы материалы и мыючы средства подавають иншы добры способы на задержаня чистоты. Але суть богато представлены в музеях, и выставкы, котры ся там организують, мають великый успѣх.
Зготовлѣня и хоснованя
Мустер на вышиваня готовили людовы вытварници и продавали на пьяцах и торговицях. Рисовав ся на бѣлом полотнѣ зоз фаребныма церузками. Подля подложеного рисунка вышивала го даяка женска особа, припадно додаючи властну фантазию, а як была вышивка готова, по пару пару райбанях церузовый рисунок ся дочиста вымыв.
Настѣнка ся вѣшала не лем над шпором, але и над постельов, што стояла при стѣнѣ, над умывалником або лавором на умываня, ай хоть де инде, кедь требало охранити стѣну.
Референции
Катеґорія:Ручны роботы
BigBang (группа з Норвегии)
Bigbang то норвежска рокова группа, лидером котрой е Ейстайн Грени (нор. Øystein Greni). Через рокы зостава группы даколько разы ся мѣняла, але при том все зостали во форматѣ трио, а Ейстайн Грени зоставав сталым членом. Хоть правопис назвы группы не быв устояный, обычайно ся пише BigBang.
Группа ся поважуе за найлѣпшу живу музику Норвегии. Вшиткы лиричны спѣванкы группа спѣвать по англицкы.
Референции
Катеґорія:Ансамблы
Колорадо
Колорадо, Colorado — еден зоз штатох в централной части США, в области горскых штатох. Вошов до США яко тридцять восьмый штат 1. августа 1876. Того року ся славило стороча ратификации Декларации независимости США, зато Колорадо мать прозывку Штат стороча.
География
Межуе на сѣверѣ з Вайомингом и Небрасков, на выходѣ з Небрасков и Канзасом, на западѣ з Ютов, на югу з Оклахомов и Ню Мексиком. Од сѣвера засягують Скалисты горы (высша точка Елберт, 4399 м н.м.), котры занимають около половкы територии. Выходна ровнинна часть штата терпить од недостатка воды, про засобованя водов суть в подгорю выставлены понад 400 водоемы. Напротив, западна, горска часть з рясныма выпадами родить двѣ великы рѣкы: Колорадо и Рио Гранде, котры засобують водов шѣсть иншых штатох США и Мексико.
Економика
Колорадо мать ропу, молибден, золото, угля, земный газ. 80% енергетичных копалин, наймя земного газу, тяженых в США, суть з Колорада. Важным сектором економикы зоставать туристика горска, водна, лыжарска, курортна. В аграрном секторѣ, переважать скотарство, де штат входить в число лидерох в США. Штат зоставать меджи лидерами в области телекомуникации. В 1950-х роках Колорадо зачав рости яко центер електронного, а пак и высокотехнологичного промысла.
Ґеорґ Фрідріх Гендел
Ґеорґ Фрідріх Гендел (23. фебруара 1685 Галле – 14. апріля 1759 Лондон) быв нїмецькый музичный композітор.
Катеґорія:Композіторы і музиканты
1784
Умерли
Катеґорія:Рокы
Бицикльовы части
Главны части бицикля суть рама, передна вилиця и колеса, а цѣлый бицикель складать ся еще з далшых незаступных рухомых и закрѣпленых части або компонент, котры мусять быти на бициклю про его функчность. Иншы, неповинны части, напр. болотникы и свѣтла, ся обычайно называють бициклевыма акцесориями.
Колеса и гамы
Колесо ся складать з набою, выплету (спиць), рафа, душѣ и пневматикы. Упевнять ся ку вилици через ось набоя.
Акцесории
Дакотры акцесории не суть повиннов частьов бицикля, але суть жаданы про векшый комфорт або безпеку ѣзды.
Референции
Катеґорія:Біціґлї
1213
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
Поп-арт
Поп-арт, pop art, куртанка од popular art вседоступне умѣня — модернистичный умѣлецкый напрям, взниклый в другой половцѣ 1950-х рокох в США и Великой Британии. Поп-арт одмѣтуе традичны методы малярства и скулптуры, намѣсто того култивуе якбы случайны, часто парадоксалны комбинации готовых бытовых предметох, механичных копий, репродукций, вырывкох сериовых печатных выдань (реклама, промыслова графика, комиксы тай инше).
В протикладѣ з перед ним доминовавшым абстракционизмом, котрый категорично не допущав до зображѣня нияку реалность, ниякы спознаваны або одгадованы предметы, поп-арт докучливо и прилипливо выпыхать на очи прозаичны каждоденны предметы, портреты и образкы, взяты з телевизии, часописох, филмох, реклам — вшитко то, што видиме доокола нас, и хоснуе на то комерчны техникы, якы суть поуживаны в масмедиях и рекламѣ.
Критика
Поп-арт нераз быв критизованый умѣлцями и умѣлецков критиков. 13. септембра 1962 Нюйоркскый музей модерного умѣня организовав симпозиум о поп-артѣ. В дискузии вплывный критик Хилтон Крамер (Hilton Kramer) од новинкы The New York Times выявнив думку, же поп-арт «ничим ся не одличать од майстерства рекламы», обое мають за цѣль «примирити нас зо свѣтом спотребных предметох, баналности и вулгарности». .
Характерна одлика поп-арта — комбинация выклика и ровнодушности: вшитко еднако варте або безварте, красне або шкарѣдне, достойне або недостойне. Лем рекламный бизнис основаный на таком бездушно-дѣловом одношѣню ку вшиткому на свѣтѣ.
Референции
Катеґорія:Умелецькы напрямы
Дисидент (политика)
Дисидент од dissidens несогласный — особа, котра ся усилуе змѣнити екзистуючу сполоченску, политичну, културну систему або погляды. Понеже дисиденты огрожують установлены порядкы, часто терплять перзекуции и векзатуры од владных органох.
Политичны дисиденты
Хоть понятя дисидентства може ся дотыкати вецерох сфер, найчастѣйше односить ся ку политичным дисидентам. Политичны дисиденты не суть в опозиции лем ку дакотрым политичным лидерам, або групам; им радше иде о радикалну змѣну политичной системы в цѣлому. Найвеце суть познаты политичны дисиденты в державах з авторитарной системов влады. Зокрема, тото понятя поуживало ся ку отвореным опонентам комунистичных влад. Познатыма примѣрами такых дисидентох были Андрей Сахаров и Александр Солженицын в СССР, Вацлав Гавел в Чехословакии и Лех Валенса в Польщи.
Репресивный апарат державы рѣдко ся поуживав на пряме знищѣня дисидентох. Акцент ся давав на правове преслѣдованя, моралный, психологичный тиск, дискредитацию особы и подобне. Была тыж хоснована практика репресивной медицины — примусового лѣчѣня дисидентох у психиатричных болницях. Поступы дисидентох тым способом перевела влада з политичного, статусу до медицинской проблемы — было то означоване як прояв хвороты, ненормалности.
Референции
Катеґорія:Політіка Катеґорія:Латинскы слова и фразы
Делфт
Делфт, Delft  — универзитный город и комунита в Нидерландах, провинция Южна Голландия. В днешной добѣ основна продукция — керамика, шпиритус, олеи, пеницилин, дрождѣ и обладунок. Делфтска технична универзита днесь еден з основных центрох розробкы высокых технологий.
История
Делфт закладеный в року 1075 и достав статус города в року 1246. В року 1536 быв значно спустошеный пожаром, а в року 1654 — выбухом магазинох пушкового пороху. Делфт быв торговым центром в XVI. и XVII. сторочах и быв славный своев поливанов порцелановов и фаянсовов судинов, але быв вытѣсненый в торговли Роттердамом в XVIII. сторочу. В року 1842 ту была основана Кральовска Академия, днесь технична универзита, котра мала важну роль в ставбѣ каналох и регулованю рѣк.
Референции
Катеґорія:Населены пункты Нидерландох
Степовый коник
Степовый коник (Anthus campestris) є середнї великый птах з родины кониковых. Є дость єднофареный, без выразного смужкованя хырбета і нефлякастым білым сподом (або лем дакілько лінк по боках груди). На голові є выразна світла надочна смужка. Выразнов частёв піря суть тмавы середнї кровкы з контрастным світлым лемом. Молоды птахы мають выразно чаркованый хырбет і грудь. Гнїздить на пісковых місцях.
Референції
Катеґорія:Кониковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Карат
Карат може быти единка мѣры:
Персийскый залив
Персийскый залив — морскый залив Индийского океана, котрый оддѣлюе Иран од Арабского полуострова.
Назва
Залив названый подля историчной области Персида од етнонима Персы, котра лежала на восточном березѣ од VI. стороча до н. е.. В середновѣку ку захранѣню историчной назвы приспѣла овельо векша заселеность восточного берега сопротив западному, арабскому. В сучасности Иран хоснуе и обстоюе историчну назву خلیج فارس Халидж-е-Фарс (Персийскый залив), але арабскы штаты поуживають властну назву  الخليج العربي Ел-Халидж-ел-Араби (Арабскый залив).
География
Простертый од юговостока на сѣверозапад. На востоку, через Ормузску узину и Оманскый залив споеный з Арабскым морьом. Плоха 240 тыс. км2, довжка 926 км, ширина 180–320 км. Глубины под 50 м, найвекша, при входѣ до залива —115 м. При берегах много малых островкох, в южной части — кораловы рифы. Найвекшы островы — Бахрейн и Кешм (на граници з Ормузсков узинов. Теплота воды в августѣ 30–35°С, в фебруарѣ 15-21°С. Соленость до 42‰.
Стратегичный регион свѣта
На днѣ залива и прилеглых териториях суть обширны найдища ропы и земного газа. Регион до року 1972 держала под военсков контролов Велика Британия. По одходѣ британскых войск их мѣсто заняв сталый военскый контингент США подля росказу президента Никсона, а президент Картер 23. януара 1980 выголосив залив америцков зонов вплыву и варовав, же «каждый, кто ся покусить зыскати вплыв над заливом, буде одраженый вшиткыма можныма средствами, аж и военсков силов»; утриманя америцкого войска в заливѣ коштуе рочно $60 млрд. Военны операции в заливѣ в роках 1991 и 2003 причинили великы екологичны шкоды..
Референции
Катеґорія:Персийскый залив
Андрѣй Патрус-Карпатскый
Андрѣй Патрус, Андрі́й Миха́йлович Па́трус-Карпа́тський, *29. марец 1917, Теребля, Мадярске кральовство – †19. апрѣль 1980, Киев, УССР — подкарпатскый поет, прозаик, новинарь, перекладатель. Его живот и творчость перешли зложенов и противоречивов дорогов через часто змѣнюючы ся политичны условия, в котрых жив и творив.
Референции
Катеґорія:Украинскы поеты Катеґорія:Русскоязычны поеты
Старина (поток)
Старина або Старинскый поток — поток в Старолюбовнянском окресѣ, протѣкаючый лем через едно село Старину. Поток на роздѣл од векшины словацкых водных токох несе свои воды до Балтицкого моря.
Выток и устя
Поток мать выток на сѣверных схылах верху Орловска Магура (830 м) в надморской вышцѣ 760 м. Протѣкать селом Старина, а понижей села во вышцѣ 433 м вливать ся до рѣкы Попрад як ей лѣвый приток. Рѣка Попрад в том мѣстѣ е погранична, другый берег уж е польскый.
Поток мать довжку 4,3 км, а спад 327 м, циже выразно горскый характер.
Референції
Катеґорія:Рікы подля алфавиту Катеґорія:Рікы Словакии
Катеґорія:Окрес Стара Любовня Катеґорія:Рікы Европы
Павло (апостол)
Апостол Павло (нар. на початку 1 ст. — † міджі 63 і 67 рр.) — найвызначнїшый раннёхрістіаньскый місіонарь, «апостол народів» тай єден з першых богословів хрістіанства.
Походжіня
Походив з єврейской глубоко реліґійной родины, мав перше імя Савло, належав до колїна Веніамінового, найменшого з колїн ізраїлевых і очівісно быв названый на честь леґендарного героя веніаминян — царя Саула. Павло ся народив в містї Тарсі (Кілікія) у Малій Азії, яке тоды было славне своёв ґрецьков академіов і освіченостёв своїх жытелїв. Здїдив од свого няня римске обчанство, зато мав і друге, латиньске імя Тарсянина — Paulus чі Paullus(малый), Павло, яке він часто поужывать в своїх посланях. Євангеліст Лука в Дїях Апостолів го называть Савлом а другым іменом Павло лем рїдко. Значіть Савло не змінив своє імя через навернутя на Павло, а лем мав два імя Савло/Павло і хосновав їх без видимой перевагы. Пышыв ся тым, же не быв елліністом, і повив о собі «я, обрїзаный восьмого дня, з роду Ізраіля, з племена Веніяминового, єврей із євреїв, фарізей за Законом.», сокотив язык няна і традіції предків.
Освіта у Єрусалимі
Подалшу освіту здобыв в Єрусалимі в школї відомого рабіна Гамалиїла. Неуважуючі на приналежность до партії фарізеїв, быв чоловіком вольнодумным і знателём ґрецькой мудрости. За єврейскым звычаём молодый Савло вывчів ремесло робити, яке му потім допомогло заробляти на прожыток властнов працов. Можливо, тото є непрямым свідчіням того, же ся Павло зберав стати: за навчаня Торі не годно было брати грошы, зато вшыткы рабіны собі заробляли на жытя тым ці іншым ремеслом. У посланях Павло не раз споминать, же не быв тягарём про громаду, накілько годовав ся сам. Ці быв Павло неженатым або вдовцём в Новім Завітї неписано єднозначно, єднак він сам повідать «Говорю к неженатым і вдовам: добрї їм, як остануть они так як і я. Павло пройшовши курз Закону і коментарь до нёго, быв напевно свідком першых промов першомученика Стефана, якы го дуже образили. На стрїчі старшых Савло «дасть голос» заєдно із садукейсков партіёв згрозеный підрыванём авторітыХраму. Стане ся з пресвідчіня певным гонителём ранных хрістіан і фактічно веде їх перенаслїдованя. Богатёх Назарян увязненых; в чеканя процесу їх змушують зречі ся імені Ісусового. Савло почув, же єресі ся шырять дале і єдным з центрів ся став Дамашк. Він іде до першосвященика Каяфи з просьбов ёму дати повну міц, же поглядать сектантів і з охоронов їх приведе до Єрусалима. Першосвященик охоче дасть Савлові листы до провідників дамаськых синаґоґ.
Навернутя на шляху до Дамашку
Але під час своёї подорожі до Дамашку (з метов перенаслїдованя хрістіан) мав віджіня Хріста, потім ся став незнавным апостолом хрістіанства. Опівдні в дорозї ёго і супутників несподївано осяяло світло з неба. Він упав на землю і почув небесный голос: «Савле, Савле, чом ты ня перенаслїдуєш?». На што Савло повив: «Хто ты, Господе?». І чув одповідь: «Я Ісус, котрого ты перенаслїдуєш. Встань же та ідь до міста і тобі повідять, што маш робити». Здивованого і солїпленого Савла привели до Дамашку, де по стрїчі з учнём Хріста Ананіём він прозрів, а той повив: «Бог отцїв нашых выбрав тебе, жебы ты волю ёго зрозумів і жебы відїв ты Праведника, і чув голос із уст Ёго. Бо будеш ти свідком Ёму перед вшыткыма людми…»
Проповідницька дїятельность
Павло в Посланю до Галатів повідомлять, же він по Дамашку не пішов до Єрусалима, але выправив ся проповідовати до Аравії, по чім ся вернув до Дамашку. По навернутю Павла до хрістіанства і сповнїня Святым Духом інші Апостоли з недовіров ся поставили до нёго і сполковали ся через посередника — Апостола Варнаву, з якым Павло згодом здійснював апостольскы роботы в Антіохії, Македонії, Афінах, Солуні, Корінфі і Ефесі. І лем через три рокы він ся одважыв стрїтити ся з апостолом Петром. Заручівшись підпоров апостола Петра, Павло ся заставив в Антіохії, де ёго сполочниками ся стануть Варнава і Марко.
Апостол Павло ся став ревным проповідником Євангелія в Палестинї, Ґреції, Малій Азії, Італії і іншых реґіонах антічного світу. Згодно з книгов Дїянь апостолів, в часї святкованя недїльного дня в Троадї апостол Павло воскресив юнака на імя Євтихій, якый сидїв на вікнї і, заснувши, упав вниз з третёго поверху. Проповідуючі слово Боже, Апостол Павло зцїлёвав важно хворых, але зазнав перенаслїдовань і нападів. Кілько разів він быв чудесным чіном врятований Господом (по побитю камінями і потоплїна корабля).
Література
Общі працї:
Теолоґічны працї:
Біоґрафії/Хронолоґія жытя Павла:
Нехрістіяньскы аспекты:
Археолоґія:
Одказы
Катеґорія:Апостолы
Регент (диамант)
Регент, Régent — славный диамант в сокровищници Франции, его розмѣры суть  мм. Инша назва: диамант Питта, понеже тот диамант Англичан Питт одступив французскому регентови Филипу Орлеанскому (†1732).
История камѣня
Быв найденый в Индии в року 1701 и важив необробленый 410 караты. Купив го Сер Томас Питт, губернатор в Мадрасѣ, котрый пак в London Daily Post мусѣв дементовати колуючы поговоры, же диамант украв. Питт дав диамант обробити, а ограненый камѣнь вагов 141 карат в року 1717 одкупив од него Войвода Орлеанскый, французскый регент. В року 1792 въедно з иншыма сокровищами французской коруны диамант Регент быв украденый, але по часѣ найшли го и вернули. Наполеон Бонапарт дав тым камѣньом припарадити свою саблю. Од рока 1887 камѣнь умѣщеный в Лувру.
Интересны факты
В сучасности цѣну Регента шацують на £48.000.000. Оброблѣня оригиналного камѣня на диамант Питта забрало два рокы. При том з одрѣзаных части были огранены даколько меншых диамантох, котры закупив российскый император Петр Великый. Диамант Регент мать недобру славу, же приносить нещастя своим властникам. Сер Томас вправдѣ достав за диамант од французского регента немалы грошѣ, але и так на том не вернув собѣ властны наклады. На продаж го принутило то, же иншак по его смерти быв бы диамант конфишкованый на хосен британской коруны, подля тогочасного закона.
1782
Вмерли
Катеґорія:Рокы
1212
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Історік
Історік - чоловік, якого праця оснує ся на дослїджованю історії.
Катеґорія:Професії
Іван Поп
Іван Поп, *26. мая 1938, Страбичово, Підкарпатьска Русь, Чеськословеньско (нынї Закарпатьска область, Україна) — русиньскый історік, културолоґ, політолоґ, русиніста і богеміста.
Біоґрафія
Од року 1967 є дослїдником, спочатку дїяв у Академії наук в Москві. Од року 1992 в Ужгороді в Інштітуті карпатолоґії. У року 1994 мусив одыйти і зос родинов зос Україны на основі тиску зос сторонy україньскых націоналістів і прыхылив ся до Ческа надале актівні дїє.
Екстерны одказы
Катеґорія:Русиньскы історіци Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї Катеґорія:Русины Катеґорія:Енциклопедисты
Генетика
Генетика, од ϒένεσις походжѣня — наука о дѣдичности и мѣнливости организмох и биологичных закономѣрностях тых процесох.
История
Закладательом генетикы поважують Грегора Мендела, котрый 8. фебруара 1865 на засѣданю научного общества в Брнѣ представив свои одкрытя в генетицѣ, але научный свѣт на них зареаговав аж через 35 рокы, по смерти ученого. Як наука генетика ся зачала розвивати од року 1900, в роботах Гюго де Фриса, Карла Корренса и Ериха фон Чермак-Сайзенега, котры наново обявили законы Менделя и продовжили его роботу.
Предмет наукы
Генетика штудируе законы онтогенезы организмох, принципы захованя и передачи генетичной информации, законы появы новых властностей и фенотипичных знакох, основы еволуции живота на Земли. Главнов задачов генетикы е выпрацованя методох ряджѣня дѣдичностьов и мѣнливостьов про зысканя новых форм организмох, хосенных людству.
Конарѣ генетикы
В сучасности генетика розвивать ся по вельох напрямах и в пограничных з иншыма науками сферах:
Органела
Органелы суть микроскопичны штруктуры в тѣлѣ бунок, котры выконують шпецифичны функции. Тот термин операть ся на понятя органа, указуючи, же их фунгованя в бунцѣ е подобне фунгованю органох в организмѣ. Органелы ся находять в бунках животин, ростлин и бактерий.
Типы и число
Типы и число органел мѣняють ся, зависимо од назначѣня бункы. Найважнѣйшы органелы суть ядро, ендоплазматичный ретикулум, апарат Голджи, митохондрии, а у ростлин хлоропласты. Мускуларна бунка мать веце митохондрий, котры суть «фабриков енергии», бо тото е потребне про ефективну роботу такого типа бунок. Выимков суть еритроциты, червены кровинкы, котры не мають ниякы органелы, ани генетичный материал, ани ядро, бо их назначѣня е переносити гемоглобин.
Йозеф Каетан Тил
Йозеф Каетан Тил, Josef Kajetán Tyl (*4. фебруар 1808, Кутна Гора — †11. юл 1856, Плзень) — чешскый драматик, режисер, актер, перекладатель, театралный критик, писатель и новинарь, автор текста чешской гимны.
Биография
Два рокы ходив яко актер з вандровным театром, де ся спознав зо своев будучов женов, Магдаленов Форхгаймовов (1803-1870), спѣвачков и актерков. Вернувши ся до Прагы, достав мѣсто учтовника при канцеларни 28. пѣшого полка, де працовав до року 1842. Вольный час оддавав театрови и новинарству. Редаговав часописы Jindy a nyní (1833), Květy české (1834), Květy (1935-1836, 1840-1845), Vlastimil (1840–1842), Pražský Posel (1846-1849). Зачав писати драматичны творы. 21. децембра 1834 на сценѣ Ставовского Театра представили его гру Fidlovačka, в котрой первый раз прозвучала его пѣсень Kde domov můj, што стала ся народнов гимнов Чехох.
Од року 1842 працовав в Новом Театру (Nové divadlo) на улици Ружовой яко режисер и драматург, а од року 1846 в Ставовском Театрѣ яко драматик. В тых роках народностного пробуджѣня став ся любимцьом чешского народа, быв на верху своей карьеры, выдали му вшиткы его творы, достав награду Матицѣ чешской и золотый перстѣнь за литературу. В револучном року 1848 быв участником Славянского зъѣзда в Празѣ и быв выбраный на посла Имперского сойма од чешского выберанкового округа Унгошть.
В роках пореволучной реакции достав ся до немилости пановникох, хоть и хотѣв ся им завдячити писаньом ославных текстох, напримѣр в року 1853 одов на нездареный атентат на Франца Йозефа І. Нич то не помогло. З театра быв пропущеный. Од театра была однята земска субвенция. Жебы уживив родину пристав ку вандровному театру. Але тот заробок быв слабый, а довгы наростали. В року 1856, коли театер загостьовав до Пылзня, тяжко похворѣв ся и умер, лишивши родину в великой худобѣ.
Родина
В року 1839 оженив ся з Магдаленов, з котров чекав дѣтину. Дѣтина пришла на свѣт мертва, а Магдалена по тяжком породѣ уж не могла мати дѣти. Неодовго навязав интимны одношѣня з Магдаленинов младшов сестров Аннов Форхгаймовов-Райсков (1824-1903), котра тыж была актерка, а выступовала под сценичным призвиском Райска. З Аннов мав девятеро дѣти, котры выхововала Магдалена. Пять рокы по смерти Й.К. Тила Анна оддала ся за актера Йозефа Ладислава Турновского, з котрым мала еще трое дѣти, а котрый старав ся о цѣлу осиротѣлу Тилову родину.
Творба
Вызнам Й. К. Тила проявуе ся передо вшиткым в драмѣ и в ширеню чешского театра по вѣдику. Быв найвекшым чешскым театралным будительом и добрым людовым новинарьом.
В яком положѣню была чешска драма в зачатку Тилового прихода в литературу, видко з текста гры Fidlovačka aneb Žádný hněv a žádná rvačka (1834), де значна часть текста написана по нѣмецкы без всякого товмачѣня. То означало, же театер е высше умѣня, котре не мож творити в простацком языку. И в зачатку его творбы чешскый людовый театер екзистовав яко вандровный театер, але и в конци, в рокы реакции таксамо. Творба Тилова ориентована передо вшиткым на простый народ, на его забаву и прискѣплѣня чешского патриотизма. В грах и повѣданях з историчнов тематиков Тил ся мало старать о историчне окружѣня. В уста историчных особ дидактично вкладать народны, славянскы и демократичны думкы, сучасны его добѣ.
Референции
Катеґорія:Чешскы писателе Катеґорія:Артисты театра Катеґорія:Чешскы поеты Катеґорія:Перекладателе Катеґорія:Чешскы драматици Катеґорія:Чешскы новинаре
Жовта плиска
Жовта плиска (Motacilla flava) є малый співавый птах з родины кониковых. Самець мать жовтый спід тїла, сиву голову і зеленый хырбет; саміця є менше выразно зафарблена.
Референції
Катеґорія:Кониковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Чернівцї
Чернівцї (Чернівці) є місто в Українї, 253 843 жытелїв, адміністратівне центрум Чернівецькой области. Перше ся споминать у 1408 роцї.
Синевир
Синевир — озеро в Закарпатской области Украины. Плоха 0,07 км2, глубина до 24 м. Лежить в Горганах в котлинѣ, котря ся вытворила горскым ссувом.
Живый свѣт озера
В озерѣ жиють пстругы, але лапаня заказане. Озеро окружене смерековыма лѣсами, приступаючыма ку самому берегу.
Пстругы Синевирского озера суть шпециалного подвида, котрый ся одличуе од рѣчковых пстругох скоршым ростом и векшов плодностьов. В року 1954 областна новинка писала, же тот подвид пструга надзвычайно цѣнный про племенне пестованя.
Од року 2004 озеро под числом 1400 записано до списка храненых мокрин Ramsar яко Народный Парк Синевир. В регистрачном опису меджи храненыма видами зазначеный племенитый рак Astacus astacus и флора, котра е хранена подля Червеной книгы Украины.
Туристика
Главный вызнам озеро мать яко туристичный объект. Синевир — едине в области озеро односно великого розмѣра, его плоха около 7 га, середня глубина 15 м.
В року 1924 добрый знатель Подкарпатской Руси др. Йиржи Крал, пише о озерѣ Ozero во вышцѣ 989 м под горов Ozirňou (1500 м), нияк не споминаючи о его туристичном вызнамѣ. Под назвов Sinivir споминать лем село.
В року 1956 совѣтска география познавала озеро под назвов Синевирске озеро, циже озеро, котре находить ся при с.н.п. Синевир.
Од конця 1950-х озеро, по выставбѣ доброй дорогы и пансионата, ставать ся атрактивным туристичным объектом. Про туристох додавали новы а новы службы и объекты, была выгадана примитивна легенда о взнику озера, выготовлены деревяны рѣзбы, зображуючы поставы Синѣ и Вира, «геройох» той легенды. Туристика давать заробок многым мѣстным обывателям. Назва Синевир в сучасности вяже ся з озером, а не з селом, як то было колись. Туристичный объект Siněvirské jezero барз популарный и у чешскых туристох.
Фотогалерия
Катеґорія:Озера Катеґорія:Озера в Украинѣ
Політолоґ
Політолоґ - чоловік, якого праця оснує ся на дослїджованю політікы. Наука о інштітуціёнальных формах політікы, їй змісті і процесох ся называть політолоґія.
1211
Вмерли
Катеґорія:Рокы
Кіно
Кіно є місце (звычайно будова), котре є постановлене к громадному позераню філмовой проєкції. Проєктор, промітать філм на полотно, котре є уміщене перед позерачами. Позераня звычайно мусить ся платити.
Астеносфера
Астеносфе́ра, од ἀσθενής безсилный + σφαῖρα куля — часть верхнього плаща Землѣ, подстелююча литосферу.
Концепция астеносферы подкрѣплена сейсмичныма позорованями и теоретичныма калкулациями. Як часть плаща Землѣ астеносфера ся характеризуе найменшыма скоростями росширѣня сейсмичных волн.
Глубина уложѣня астеносферы под континентами около 100–120 км, под океанами — около 50–60 км, грубина 100–170 км.
Минималну грубину около 30–50 км мать под серединныма океаничными гребенями. Подошва астеносферы може ся спущати аж до 300–400 км.
Поважують, же материя астеносферы мать вязкопластичну конзистенцию. Ту ся одбывать перетѣканя часточно ростопленых горнин, котре выволуе вертикалны ай горизонталны тектоничны посувы блокох литосферы. Флуиды и магма, што проникають до земной коры з астеносферы, беруть участь в утворѣню хосенных копалин. Астеносфера мать тыж важну роль в ендогенных процесах в земной корѣ: магматизмѣ, метаморфизмѣ.
Референции
Катеґорія:Сферы Землѣ
Чернеть циґаньска
Чернеть циґаньска (Aythya nyroca) мала потаплява качка.
Попис
Росте до 39 - 43 цм, важыть 410 - 650 ґ і в роспятю крыл мірять 60 - 67 цм. Дорослый самець є ґаштаново барнастый з тмавшым хырбетом і крылами і білыма краями крыл, на бріху мать великый білый фляк. Саміця є подобна самцёви, в порівнаню з ним мать простїше зафарблїня і тмавы очі.
Гнїздїня
Чернеть гнїздить в южній, выходній і середнїй Европі і в южній і западній Азії. Є векшынов перелїтный, на зиму ся масово переселює до южной Европы, на север африцького контіненту, ку Каспіцькому морю і до юговыходной Азії.
Часто ся потаплять о жере дрібны водны жывы, особливо водны хробакы і малы рыбкы.
Екстерны одказы
Катеґорія:Качковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Санкт-Петербурґ
Санкт-Петербурґ (Санкт-Петербург, скоре Ленінґрад і Петроград, говорово Пітєр) є із своїма 5 281 579 (2017) жытелями друге найвекше місто Російской федерації і з міст над міліон жытелїв найсевернїше на світї. Лежыть в северозападнїй части Росії коло устя рікы Нєва до Фіньского залива, котрый є частёв Балтіцького моря.
Назвы
Катеґорія:Міста Росії  Катеґорія:Населены пункты России
1210
Глави штатів
Катеґорія:Рокы
BIGBANG
Вig bang може означати
Гудцовцї
Гудцовцї (по ) є село в окресї Гуменне в Пряшівскім краю на северовыходї Словеньска.
Жовтурка
Жовтурка (Emberiza citrinella) є вид співака з родины овсянковых.
Опис жовтуркы
Росте до 15 - 17 цм, важыть коло 30 ґрамів. Є мірно робустна із силным шпіцятым дзёбаком тіпічным про ушыткы насїняпожераючі птахы. Самець мать сыто жовте піря на голові, жовтый спід тїла і силне тмаве смужованя на інакше бурім хырбетї, саміця є на роздїл од самця веце зафарблена до бура і мать веце смужкованый бріх.
Жовтурка ся озывать простым співом, котрого основов є парураз повторяне ціціціціціее.
1780
Умерли
Катеґорія:Рокы
Жовтурка
Росшырїня
Находить ся в одкрытых країнах з рїдкым поростом кряків і стромів, на господарьскім ґрунтї і краях лїсів на великій теріторії Европы і Азії. В роцї 1862 быв завлеченый ай на Новый Зеланд, де ся богато находить доднесь. В Евразії є векшына популацій сталых, хоць дакотры на зиму міґрують і на довгы оддалености.
Етолоґія
Дорослы птахы ся зывлять насїнями, у молодять суть наважнїшов частёв в страві хробакы. Гнїздить в меджах од апріля до авґуста 2× аж 3× за рік. Гнїздо будує на земли, в єдній зношцї є 3 - 6 світлых яєць з тмавыма вовнковыма смужками.
Через зиму ся зґрупує.
Референції
Катеґорія:Овсянковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Картерова доктрина
Картерова доктрина — нова концепция заграничной политикы США в зонѣ Персийского залива, котру президент Джимми Картер выголосив перед Конгресом 23. януара 1980 во свойом рочном рефератѣ О ситуации державы.
Референции
Катеґорія:Межинародна политика Катеґорія:Персийскый залив
Централны державы
Централны державы (Mittelmächte; Központi hatalmak; İttifak Devletleri; Централни сили) — военно-политичный блок в Европы под час Первой свѣтовой войны:
1209
Вмерли
Катеґорія:Рокы
455
Подѣи
На крайнім юго-виходї Брітанії засноване ютами кралёвство Кент.
Кіліманджаро
Килиманджаро — великый стратовулкан, складеный з трьох сопок Кибо (5895 м), Мавензи (5149 м), Шира (4005 м) на сѣверовостоку Танзании. Сопкы Мавензи и Шира суть выгаслы, а Кибо — спячый вулкан, з кратера котрого выпарюють ся газы, и котрый еще може выбухнути, хоть послѣдна ерупция была перед 150 аж 200 тысяч роками. Найвысша точка над кратером Кибо, Пик Угуру, е найвысшов точков Африкы.
Етимология
Kilima Njaro на языку свагили значить: свѣтла гора. Тота назва легко порозумѣла, кедь зважиме, же вершок горы покрытый ледняками и снѣгом, и про то Килиманджаро паде в око здалека в лучах африцкого сонця.
Туристичный бизнис
Найлегшый приступ е з города Моши, котрый находить ся на нижных убочах Килиманджара во вышцѣ 950 м, мае желѣзничну штацию и меджинародне летиско. Гора Килиманджаро и Народный парк Килиманджаро, на территории котрого она находить ся, суть популарным объектом туристикы. Денны выдаткы туриста суть около $20. За вступ до Народного парку Килиманджаро треба заплатити $30, а тоты, котры хочуть выступити на гору, мусять, подля становеного порядка, наняти на группу провадимера, кухаря и носичох и заплатити повинну асекурацию, што довъедна выйде на $150 аж $200 на особу на день, выступ возьме, зависимо од тѣлесной кондиции группы 3-5 днѣ. Народный парк в року 2013 заробив $51 млн. В роках 2011-12 парк заевидовав 57 456 туристох, з котрых 16 425 подникли выступ на вершину. Туристика в Народном парку Килиманджаро давать роботу про 11 тысяч тутешных обывательох.
Референции
Катеґорія:Верхы и горскы пасма Катеґорія:Верхы и горскы пасма Танзании Катеґорія:Вулканы
Карат (маса)
Карат, або метричный карат, меджинародне означѣня ct — несистемна единка мѣры масы, поуживана про дорогы камѣнѣ и перлы. В едном грамѣ суть 5 караты.
Метричный карат быв принятый Генералнов конференциев мѣр и вагы (Conference générale des poids et mésures) в Парижу в року 1907:
Дара
Дара (слов. Dara) — заникле село в Словакии, в окресѣ Снина. Року 1980 Дара была евакуована про зачинавшу ся выставбу водной засобарнѣ Старина. Село не мало быти затоплене, але находило ся в охранной зонѣ засобарнѣ питной воды, де подля санитарных норем не могло быти жадне домовство. Зо вшиткых незатопленых евакуованых сел в околици якраз Дара находила ся найближе до водозбора и то на потоку Дара, котрый е едным з жерел, застачаючых водозбор.
Лїсовый жайворонок
Лїсовый жайворонок (Lullula arborea) є середнї великый вид співака з родины жайворонковых. На першый погляд ся подобать полёвому жайворонкові, од котрого ся одрізнять слїдуючіма ознаками: хвіст мать білу шпіцю (не краї), заднїй край крыла не є білый, кресба крыла є контрастна, шырокый кремовый лем сягать аж до тыла. Гнїздить в світлых шпильковых лїсах, передовшыткым боровых на пісковых землях.
Карат (маса)
Референции
Катеґорія:Дорогы камѣнѣ
Дара
Одказы
Катеґорія:Заниклы села Словеньска
Лїсовый жайворонок
Референції
Катеґорія:Жайворонковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Кіншаса
Кіншаса є головным містом Конжськой демократічной републікы і єдно з найвекшых міст Африкы. Находить ся на берегу рікы Конґо. Актуалне чісло жытелїв за рік 2008 2008 - 9,5 міліонів. З містом Браззавілле на другім берегу рікы творить конурбацію з 12 міліонами жытелїв.
Катеґорія:Міста Конжськой Демократічной Републікы Катеґорія:Головны міста
Просянка
Просянка (Emberiza calandra) є середнї великый аж великый вид співака з родины овсянковых. Припоминать полёвого жайворонка, зверьха є сивобурый, тмаво смужкованый, на сподї білавый, з тмавыма лінками на бріху і боках. Гнїздить у великій части Европы в одкрытій сільскоґаздівскій країнї.
Референції
Катеґорія:Овсянковы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси
Крушинка
Круши́нка — село у Васильківскім районї Київської області. Населїня - близько 347 жытелїв
Назва
Назва походить од такой леґенды: Колись ту проходили хрістіаньскы проповідници. Они зашли до села одпочіти. Їм подали чай із крушинов. З тых часїв ся село зове Крушинка.
Історія
Мінімално знама од 1851 року.
У роках Другой Світовой войны зазнала окупації. Селян змушено вывозили на роботы до Нїмецька. Хоць подля слов дакотрых там были условія працї часто іші лїпшыма як в Українї.
Природа
Село є обколесене дуже малебнов природов, докінце і асфалтова драга до села є з прекрасныма робустныма тополями, котры были посаджены школярами у 60-тых роках минулого стороча.
Сады
В околици села суть колишнї колхозовы сады. Сады занимають значну плоху.
Транспорт
До села од міста Василькова 6 км, од желїзнічной станіцї Глеваха 5 км, од трасы Київ-Васильків 4 км, од села Залізний Бір - 2 км.
Обходы
Іщі зо совєтьскых часїв у селї быв Продмаг. Він і теперь працює, штоправда із обновленым, практічно київськым сортіментом. Росположеный у центрї села, по уліцї Київській біля Сільради.
Іщі єден обход, у народї просто генделик, біля такзваного рівчака. І третїй обход (одкрытый в 2008 роцї) ся находить за селом.
Церьков
100 років назад у селї была збудована церьков. У Совєтьскім часї, у 70-ті была розваляна. На части фундаменту зруйнованой церькви была збудована школа.
Школа
Школа была збудована за совєтьскых часїв. У 90-ті она ся практічно зруйновала. В звязку з тым крушинськых дїтей перевели до новой школы до сусїднёго села Зелений Бір.
Галерея
Катеґорія:Села Україны Катеґорія:Населены пункты Украины
Майкл Стренк
Майкл Стренк, Michael Strank  Михал Стренк,  Michal Strenk, (*10. новембер 1919, Орябина, окрес Стара Любовня, ЧСР (днесь Словакия) – †1. марец 1945, Иводжима, Япония) — америцкый сержант морской пѣхоты русинского походжѣня, котрый став ся героем биткы о японскый остров Иводжима в часѣ Другой свѣтовой войны.
Майкл Стренк 23. фебруара 1945 быв велительом четы морскых пѣхотинцьох, што подняли америцку заставу над островом Иводжима в тихоокеанском полю боя. Фото з той подѣи зробив фотограф агенции Ассошиейтед Пресс Джо Розентал ( Joe Rosenthal), и стало ся оно еднов з найвеце познатых фотографий з Другой свѣтовой войны.
Биография
Уродив ся 10. новембра 1919 в Орябинѣ (официална назва Jarabina) на Спѣшу в Чехословакии (днесь Словакия) яко Михал Стренк. Его родителѣ, Василь Стренк и Марта Грофикова, въедно з ним, емигровали до США в зачатку 1920-х рокох и осадили ся во Франклин Боро около Джонставна, Пенсилвания. Выштудовав середню школу и 6. октобра 1939 приголосив ся до морской пѣхоты. Упав 1. марца 1945 од выстрѣла з канона, коли поясньовав своей четѣ план далшой атакы, через тыждень по тому, як поднимав заставу США на Иводжимѣ, не доживши до повного взятя острова. Погребеный на Арлингтонском Народном Теметовѣ.
Почтѣня памяти
На Арлингтонском Народном Теметовѣ 10. новембра 1954 Президент Дуайт Айзенгауер славностно отворив бронзовый монумент, котрый зоз своев вышков 78 шухы став ся найвысшым бронзовым памятником свѣта. Монументом увѣчнены Майкл Стренк и его пятеро сполубойовникы, як установлюють заставу. В осадѣ родины Майкла Стренка, Франклин Боро, зрядженый Мемориал Ветеранох, де установили памятник свому славному родакови, окрем тото имя Майкла Стренка несе транспортный мост через рѣку Коунмо.
В Старой Любовни отворена уникатна музеална Военска експозиция Майкла Стренка.
Родина
Василь Стренк емигровав до США в року 1920, а як мало обыв ся, пришла ку ньому в року 1922 жена Марта зоз сыном Михалом. Михал (позднѣйше Майкл) мав еще два младшы браты, Джона (*1923) и Петра (*1925) ай сестру Мери (*1932), котры ся уже родили в Америцѣ. Василь Стренк при натурализации американизовав латиничный правопис призвиска зо Strenk на Strank.
Во своей жадости о америцке горожанство (petition for citizenship) голова родины Василь Стренк експлицитно и еднозначно зазначив народность своей родины яко русинску (Ruthenian). Авшак, академик М. Мушинка зазначать, же (в добѣ комунистичного режима в Чехословакии) далшы члены родины были записаны Украинцями, а еден з них аж и быв меджи ведучыма функционерами КСУТа, а зато и родительох Михайла Стренка треба означовати як Русинох (Украинцьох).
Референции
Катеґорія:Русиньскы Америчане
Експресионизм
Експресионизм, од expressio — выражѣня, прояв чутя — напрям в литературѣ и умѣню первой четвертины 20. стороча, прогласившый единов реалностьов субъективный духовный свѣт чоловѣка, а главнов задачов умѣня — его выражѣня.
Характерным про тот напрям е мотив болю и крика.
Експрессионизм быв выразом индивидуалистичного протеста против калѣкости модерной цивилизации, чутя одсуджености и страха перед пониженьом чоловѣка и войнами. Туга по експресии, острому самовыражѣню вела ку напятости емоций, гротескной ламаности, ирационалности образох, деформации привычных представлѣнь о свѣтѣ.
Представникы
Тот напрям ся переважно розвивав в литературѣ, филмѣ, музыцѣ, малярствѣ в Германии и Австрии. Представникы: В рамках експресионизма взникли ранны взоркы абстракчного умѣня: В. Кандинскый.
Референции
Катеґорія:Умелецькы напрямы
Кір Великый
'''Кір II. Великый''' з дінастії Ахаіменовців (* коло 590 п.н.е.; † 530 п.н.е.) быв закладатель Перьской рішы а тыж єден з найвекшых добывателїв старовіку. Ёхо імя звучало в староперштїнї Куруш (𐎤𐎢𐎽𐎢𐏁), форма Кір походить з Ґречтїны.
Катеґорія:Пановници
Гончій Брід
Го́нчій Брід (Гончий Брід) — село в Українї, Волиньскій области, Ковельскім районї. Жытелїв — 134 (2001).
Історія
Заложене у 1570 роцї.
Катеґорія:Села Волиньской области
Астрахань
Астрахань — город на югозападѣ России, положеный в устю рѣкы Волга, в одлеглости 100 км од Каспийского моря, административный центер Астраханской области. Рѣч­ный и мор­скый пристав Вол­го-Кас­пий­ско­го базе­ну, узел желѣзничных ли­ний и ав­то­до­рог. Ме­джинародне летиско.
Обывательство
В Астрахани жиють понад 100 народностей, мирно сусѣдять 14 конфесий, фунгують 17 народностно-културных обществ, 155 сполоченскых сполкох.