cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitus
Il mitus ord vista da la sociologia, politologia ed istoriografia
Il fundament da la perscrutaziun da mitus sociologica ha stgaffì Émile Durkheim cun sias retschertgas davart il totemissem en l’Australia. El n’è betg partì d’in paradigma evoluziunistic – ch’avess laschà spetgar in urden ‹primitiv› – mabain ha realisà ch’ils Aborigins avevan stgaffì sistems religius cumplexs ch’ademplivan funcziuns sumegliantas sco las religiuns mundialas. L’element central da tut religius è per Durkheim la differenziaziun tranter duas sferas spartidas dal tuttafatg: il sontg ed il profan. En la moderna secularisada remplazza en l’imaginaziun collectiva da l’uman la societad la religiun: Ils umans moderns crain en l’urden social ed endrizzan instituziuns e rituals per stabilisar quel. A moda sumeglianta definescha Robert Bellah sco religiun civila la cumpart religiusa da la cultura civila entaifer ina democrazia, tras il qual vegn erigì sur quella in baldachin protegind da vardads da cardientscha e mitus che legitimeschan las reglas socialas.
Per il socialist franzos Georges Sorel – che considerava sco irrelevanta la dumonda quant vardaivels che mitus sajan – furman mitus percunter ideologias empalantas, quasi maletgs da las grondas battaglias che ston vegnir battidas per tschentar la societad sin novs fundaments morals; els han en quest senn ina funcziun mobilisanta (sco il mitus da la chauma generala dals sindicalists, il mitus marxistic da la crisa finala da sistem chapitalistic u il cumbat catolic tranter satan e la baselgia). Per Benedict Anderson furman tut las cuminanzas pli grondas che surpassan la communicaziun survesaivla dal vitg (face-to-face) cuminanzas imaginadas; quellas basegnan ideas cuminaivlas pussantas. Quai na vala betg be per las societads modernas che Anderson ha intercurì, mabain tuttavia er per mitus istorics e da fundaziun temprivs, sco per exempel l’ovra deuteronomica che legitimescha il svilup d’in stadi central giudaic e che represchenta ils motivs per ses declin ord vista teologica.
Il scienzià da giurisprudenza Otto Depenheuer fa endament che bleras teorias da stadi e da dretg vegnan segiradas tras mitus, uschia per exempel il ‹Leviathan› da Thomas Hobbes. Per Depenheuer (sco er per Nietzsche) è tant il mitus religius sco er il mitus politic in «maletg dal mund concentrà» che respunda «ord tema da la contingenza, nunsurvesaivladad e mancanza d’orientaziun» e che stgaffescha coerenza ed in sentiment d’esser en buns mauns e d’identitad tras structuras che sa concentreschan a l’essenzial e cun reducir cumplexitad. Er il stadi raziunalistic, il dretg e la constituziun n’èn betg libers da musters da pensar mitologics, da raquints e dals rituals respectivs. Per Samuel Salzborn è la finamira dal mitus politic la finala da reconciliar ils cuntrasts e da schliar ambivalenzas, pia ina sort management da conflict simbolic. En quai suonda el Lévi-Strauss.
Il diever da la noziun ‹mitus› en il mintgadi, che metta quel en cuntrast cun la ‹vardad›, ignorescha ord vista sociologica il fatg che constructs mentals ed imaginaziuns collectivas furman cun il medem dretg ina part da la realitad ed objects da perscrutaziun legitims sco fatgs istorics e socials.
Matthias Waechter definescha il mitus ord vista sociologica sco suonda: «Il mitus sa referescha ad in’istorgia vivida communablamain e segnada d’individis extraordinaris (...). En rom dal process da mitologisaziun vegn quella schliada dal context direct, istoric ed auzà ad in nivel atemporal; ils protagonists principals vegnan munids cun attributs transcendentals.» Al mitus cumpeta ina posiziun-clav tar l’acquist, la legitimaziun e la stabilisaziun d’autoritad politica. Las catastrofas dal 20avel tschientaner han manà ad in’inflaziun en la producziun da mitus, pertge che en temps da crisas èn il regl suenter mobilisaziun politica ed il basegn da chattar senn e confiert spezialmain gronds.
Mitus da persunas na sa restrenschan betg a sistems autoritars, dictatorics: er republicas modernas carismatiseschan manaders, sco per exempel Atatürk en la Tirchia. E societads pluralisticas mitiseschan moviments opposts cun lur eroxs respectivs, sco per exempel ils Stadis Unids la cultura dals stadis dal sid ch’è svanida (Johnny Reb) ed il mitus dals liberaturs dals sclavs (Billy Yank). Er subculturas ch’èn socialmain proscrittas e lur eroxs ed adversaris pon daventar l’object da mitus (p.ex. Al Capone u Eliot Ness e la gruppa dals incorruptibels). Gist ils Stadis Unids èn segnads d’ina producziun infinita da mitus d’eroxs e socials – per part en extrema simplificaziun metaforica – da George Washington «che na scheva mai manzegnas» sur il melting pot fin al simpel gidanter che daventa milliunari.
Mitus e scienza da las religiuns
Rudolf Bultmann analisescha entaifer il Nov Testament ils models d’explicaziun e las forzas ch’opereschan en il mund (p.ex. ‹satan›) che paran a l’emprima egliada primitivs. El recumonda da leger quests models a moda simbolica e differenziescha tranter demitologisaziun e demitisaziun. Entant ch’el definescha quest’ultima sco l’emprova da chattar per ils mitus in element central che sa lascha cumprovar scientificamain e da sbittar il rest dal mitus, sa tracti tar la demitologisaziun da chattar l’element simbolic central da quel. In mitus chapì en questa moda na tracta betg il mund sez, mabain il viver e sentir da l’uman en il mund. Il mitus exprima pia «co che l’uman chapescha sasez en il mund» ; el vul vegnir interpretà a moda antropologica, betg cosmologica. Il Nov Testament tracta tenor quest’interpretaziun il sentiment d’alienaziun dals umans che n’han anc betg chattà dieu, e dal sentiment d’unitad cun il mund da quels ch’al han gia chattà. Per pudair acceptar mitus, ston ins pia crair vinavant en Dieu – uschia la critica da Segal.
Witzel postulescha che l’idea da l’origin divin dal tschiel, da la terra e da l’uman na saja betg sa derasada tras diffusiun. La finala sa laschian tuttas religiuns autas manar enavos sin quest’idea che tutga tar quai ch’el numna il cumplex da mitus laurasian dal paleolitic tardiv, il qual saja sa diromà cun la derasaziun da l’uman modern. Quel cuntegna ils elements da la creaziun, da la mort e da la renaschientscha (dals animals e dals umans), furma pia ina metafra che descriva il ciclus vital da l’uman. En il temp neolitic saja quest patratg vegnì sviluppà vinavant a l’idea da la derivanza dal sulegl; unfrendas d’animals e rituals schamanistics sajan vegnids remplazzads tras la veneraziun da plantas e l’idea da la renaschientscha da la terra la primavaira – pli tard tras dieus da la vegetaziun antropomorfs sco Osiris ed Adonis. A medem temp han las elitas exclus dal temp da la furmaziun da stadis tempriva las classas inferiuras u castas dal privilegi da la derivanza divina, uschia en l’Egipta, la China, il Giapun e tar ils Inca ed Aztecs; en il decurs dal temp ha quest svilup per part er manà a cuntradicziuns e conflicts interns entaifer la construcziun dals mitus. Sut influenza dal zoroastrissem monoteistic cun ses dualissem da bun e nausch saja l’idea d’ina renaschientscha «automatica» ida a perder. L’element paleolitic da l’unfrenda d’animals saja però sa mantegnida fin oz en furma simbolica (‹tschut da Dieu›). L’islam furmia la varianta la pli moderna ed abstracta da las religiuns mundialas, ma la festa da l’unfrenda sa refereschia anc adina a la tradiziun dal temp da crap.
Mitus e scienza litterara
Collià cun il ritual sa lascha il mitus chapir sco text da diever magic u religius. Tenor opiniun da blers scienziads daventa quel pir lura litteratura, pia in text autonom, sch’el vegn spartì dal ritual. Igl è significativ ch’ils mitus antics ‹pajauns› han savens survivì senza las ideas ed ils rituals religius ch’eran colliads cun quels. Auter sa preschenta la situaziun tar ils mitus dal Vegl Testament: Quels èn oz per gronda part be enconuschents entaifer las cuminanzas giudaicas e cristianas. Er la gronda part da las ditgas nordicas ch’èn vegnidas dadas vinavant be en furma litterara – e ch’eran dal temp ch’ins las ha nudà per part gia influenzadas dal cristianissem – chaschunan al lectur odiern gronds problems da chapientscha. Quai è però d’attribuir main al fatg che las ideas u ils rituals magic-schamanistics u religius ch’eran oriundamain colliads cun quests mitus n’èn oz strusch pli enconuschents, mabain a la furma poetica affectada, tecnicamain fitg pretensiusa e segnada d’elements enigmatics, quai che serviva a ses temp a preleger ils texts davant retgs ed aristocrats. Da vulair sparter il mitus oriund da l’invenziun litterara n’è oz strusch pli pussaivel.
Antropologs e filologs classics britannics han empruvà repetidamain da deducir l’origin da raquints mitics da rituals ch’han pers lur senn u ch’èn svanids. FitzRoy Somerset è per exempel da l’avis che mitus d’eroxs n’hajan lur origin betg en l’istorgia, mabain en rituals che na vegnian betg pli pratitgads. Quai che restia sajan eroxs idealisads cun ina biografia ideala. Il muster da la vita da l’erox represchenta il retg sco salvader mitic che figurescha sco exempel per ils manaders politics reals e che s’unfrescha per ses pievel ubain vegn stgatschà dal tron. Cun quest muster sa cunfan p.ex. Edipus u il retg Saul.
Entant che Walter Burkert accentuescha ils tratgs cuminaivels da mitus, ditga e paraula sco furmas narrativas tradiziunalas surindividualas (il mitus faschond però diever da nums propris reals), cunfinescha André Jolles il mitus da las duas autras furmas narrativas betg tras il muster narrativ respectiv, mabain a basa da la tenuta envers il mund ch’è mintgamai differenta: La ditga concepescha il mund sco famiglia ed interpretescha quel «tenor la noziun da la stirpa, da l’arber genealogic, da la consanguinitad». La paraula è segnada d’in’etica che respunda «a la dumonda: ‹Co stoi ir en il mund?›»; il mitus percunter è segnà d’in sguard examinant. Correspundentamain pudess ins discurrer tar il mitus d’in fundament plitost antropologic che litterar.
Divers scienziads da litteratura vesan en il mitus l’origin d’auters geners litterars (dramatics), surtut da la tragedia. Girard per exempel constatescha ch’il pievel lascha expulsar u mazzar ses erox perquai che quel è la culpa da lur miseria (p.ex. Edipus sco motiv per la pesta) e Fraser tracta l’exempel dal dieu da las plantas (u dal dieu che n’è betg pli fritgaivel) e che sto vegnir mazzà – en il senn d’in ritual da fritgaivladad – per che la natira possia sa regiuvinar. Il teoreticher dal drama Francis Fergusson fa da qua la punt tar l’origin dal drama: Er quel tractia en emprima lingia da suffrientscha e salvament, betg però dal dieu che vegn unfrì tras il pievel, mabain ch’unfrescha sasez.
Gilbert Murray, ch’ha sviluppà vinavant la teoria dal dionisic da Nietzsche, vesa l’origin da la tragedia en il mitus e ritual dal patiment, da la mort e resurrecziun dal spiert u demuni da l’onn, in saut dionisic sontg ch’era segnà dals elements cumbat, sconfitta, epifania ed al qual èn vegnids agiuntads pli tard ils elements lamentaschun e rapport dal mess. A questa posiziun èn s’unids fin oz blers auters scienziads.
Per Kenneth Burke furman mitus metafisica transponida en raquints. Quels expriman a moda simbolica insatge ch’ils umans da culturas temprivas n’eran betg abels d’exprimer cun pleds. Uschia considerescha el per exempel ils sis dis da la creaziun sco emprova da sutdivider il mund en sis categorias.
Che la postmoderna reducescha il mitus sin in spir raquint ed al separa dal ritual, furma ord vista da quests access ina trivialisaziun dal mitus.
thumb|190px|Dante e Beatrice guardan en il parvis (illustraziun da Gustave Doré tar la ‹Divina Commedia› da Dante) Per la cultura europeica han ils mitus grecoromans gì da vegl ennà ina muntada tut speziala. Dapi l’‹Ilias› e l’‹Odissea› da Homer e la ‹Teogonia› da Hesiod fan ils cuntegns da quels part dal canon litterar ed han chattà adina novas elavuraziuns artisticas. Kallimachos da Kyrene ha rimnà vers 270 a.C. mitus da fundaziun ed ha unì quels en si’ovra ‹Aitia›. Dal temp dals Romans ha Ovid rimnà en sias ‹Metamorfosas› mitus da transfurmaziun. Entant ch’ils mitus antics eran colliads stretgamain cun fenomens da la natira ed eran orientads a quest mund, als han ils babs da la baselgia plitost chapì or da la perspectiva cristiana-ecclesiastica sco exempels morals. Pli tard en il decurs dal temp cristian han ins cumpilà novs mitus, orientads a l’auter mund e cun ina tenuta ostila envers la natira; en quels sa manifestescha il dualissem etic ed il cumbat etern tranter il bun ed il nausch, Dieu e satan.
Petrarca, Dante, Chaucer, Shakespeare, Milton e blers auters èn puspè sa servids en lur ovras da mitus antics, ils quals als han furnì nundumbraivels motivs litterars. L’idea dad Aristoteles che la tragedia duaja tractar da «megliers umans» ha manà en il 17avel tschientaner a l’uschenumnada clausula dals stans, la quala ha resalvà il mitus ad in mund aristocratic da dieus e nobels, excludend ils burgais. Sco restanza da questa cunfinaziun ch’era a ses temp ordvart brisanta, è per part anc sa mantegnida l’idea ch’il mitus tractia da dieus e la ditga d’umans (cumbain che per exempel Edipus è in prinzi e nagin dieu).
Dapi la fin dal 18avel tschientaner è la mitologia classica sco segn per surmuntar la classica franzosa aristocratica vegnida remplazzada da cuntegns medievals ed exotics, ils quals han da lur vart cuntanschì muntada mitica. La classica da Weimar percunter ha empruvà d’avrir ils temas litterars classics a la burgaisia e d’als tegnair en questa moda en vita. Als mitus antics sco tals èn ins puspè recurrì pli ferm vers la fin dal 19avel tschientaner; diversas ovras da Jean Giraudoux, Albert Camus, Jean Anouilh, Jean-Paul Sartre u Eugene O’Neill sa refereschan savens gia en il titel a quels.
Exempels per mitus ch’èn sa sviluppads en il temp modern e ch’ins chatta en il fratemp en numerusas variaziuns furman figuras sco Faust u Don Juan. Sin exempels antics sa laschan per encunter manar enavos figuras sco Pygmalion u Romeo e Giulietta. Er mitus litterars moderns sco Star Wars suondan il tipic curs da la vita d’eroxs antics e sa servan d’elements dals mitus classics sco il labirint, il cussegliader sabi u il guardian a la sava.
Tips e funcziuns da mitus
Considerond il mitus sco raquint che «descriva il mund cun far urden cun quel», sa laschan differenziar divers tips u funcziuns da mitus:
Uschia sa laschan grondas parts da la Bibla – la quala ins ha considerà tradiziunalmain sco mund cuntrari al «mitus» antic-pajaun – leger sco collecziun da mitus. A ses temp (1836) ha questa tesa da David Friedrich Strauss muntà ina gronda provocaziun. La Genesis dal Pentateuch cuntegna en quest senn raquints mitics sco per exempel davart la creaziun dal mund en set dis u davart il paradis. I mancan però tscherts aspects ch’èn tipics per auters mitus da creaziun. Uschia na datti, pervi da la perspectiva monoteistica, nagins conflicts entaifer in panteon politeistic; ed ils conflicts tranter dieu ed ils umans derivan sulettamain dals putgads da quests ultims. Entant ch’il diluvi deriva en il model babilonic dal raquint biblic (l’epos Atraḫasis) d’in conflict tranter diversas divinitads, sto la Bibla chattar auters culpants: la nauschadad generala dals umans serva sco motivaziun, ma fa medemamain l’impressiun d’esser ina giustificaziun insuffizienta per in chasti uschè grev.
Ils motivs ch’èn probablamain vegnids eliminads entaifer la Genesis cumparan en ils mitus da bleras differentas culturas: I sa tracta d’uschenumnads mitologems sco l’origin masculin da la vita, l’uffant originar, l’ov originar, l’assassinat d’uffants ed auters.
Tar ils manuscrits da mitus che na van betg enavos sin la tradiziun grecoromana tutgan tranter auter: thumb|180px|Tavla cun l’epos da Gilgamesch
Blers da quests mitus, per exempel l’epos da Gilgamesch u la Ragnarök, na cuntegnan betg be ideas areguard la creaziun dal mund, mabain er represchentaziuns apocalipticas cun projectar en l’avegnir in maletg da la destrucziun dal mund.
Derasaziun dals mitus
L’origin, la derasaziun e la migraziun da mitus tracta la scienza en rom d’ina perscrutaziun cumparatistica, e quai per part cun accentuar aspects linguistics, per part en furma da l’‹analisa da mitus structurala› che sa basa sin Claude Levi-Strauss. Scienziads che s’occupan da la perscrutaziun da mitus cumparatistica èn s’unids en l’International Association for Comparative Mythology (IACM).
Diffusiunists da cultura sco Hermann Baumann han postulà in ‹mitus mundial›, il qual saja sa sviluppà en las cuminanzas precursuras da las culturas autas tranter Nil ed Indus, e saja alura sa derasà dapi ca. 3000 a.C. en undas fin en China ed en parts da l’Africa e da l’America. Tar l’inventari da quests mitus tutgan il dieu dal sulegl, ils schumellins divins, l’ov cosmic.
Gia Georges Dumézil, il qual ha contemplà sco emprim ils mitus indoeuropeics or d’ina perspectiva istoric-cumparativa, e pli tard Dominique Briquel rendan attent al fatg che la (pseudo-)istorgia da la Roma tempriva mussia grondas sumeglientschas cun imaginaziuns che sajan da chattar tar ils pievels indoeuropeics temprivs ed en il Mahābhārata. Quai sa lascha explitgar uschia ch’ils istoriografs romans dal terz tschientaner a.C. han probablamain fatg diever da veglias funtaunas oralas. Er numerus auters mitems sco ils raquints iralandais-valisics davart ils viadis da Brendan u Bran en l’auter mund, ils mitus giapunais davart ils frars Hoori e Hoderi (chatschader e pestgader) u la paraula lituana da Jūratė e Kastytis, ma er la paraula indonaisa da Kawulusan (‹Parpara›) mussan grondas sumeglientschas, in fatg al qual l’antropolog e linguist franzos Paolo Barbaro renda attent. El postulescha ch’igl haja existì en il paleoliticum tardiv l’imaginaziun d’in auter mund perpeten e solitari situà en la mar che n’era da quel temp anc betg navigabla.
Yuri Berezkin è sa servì da metodas d’analisa da facturs per eruir e gruppar en 372 regiuns sin tut ils continents 695 motivs cosmologics ed auters motivs mitologics (p.ex. il vegl sulegl avant quel dad oz; ils blers sulegls che brischan bunamain la terra; il sa stizzar dals blers sulegls e glinas; il sulegl che nascha d’ina planta etc.). Uschia al èsi reussì d’eruir diversas cumponentas principalas, pia concepts singuls che sa laschan isolar relativamain bain e che cumparan en blers mitus regiunals. L’emprima cumponenta speziala, la quala represchenta imaginaziuns areguard la cosmogonia, è surtut represchentada en l’entira Eurasia – en spezial però en las regiuns da la Sibiria dal Sid e da la Mongolia ch’èn influenzadas dal schamanissem (quai che correspunda a la derasaziun dal haplotip genetic C3) –, daspera er en l’America dal Nord e l’Africa dal Nord. Il fatg che talas imaginaziuns cumparan en tschertas regiuns a moda concentrada, renviescha ad ina derasaziun da motivs e structuras en rom da l’emprima colonisaziun da l’Eurasia dal Nord tras il Homo sapiens, la quala tanscha lunsch sur il territori linguistic indoeuropeic ora ed ha gì lieu pli baud che mintga tradiziun scritta, ma è pli giuvna ch’ils mitus ch’èn derasads per lung da l’emprima unda da migraziun (out of Africa) a l’ur da l’Ocean Indic fin en la Melanesia. Ina segunda cumponenta principala furma ina stresa pli giuvna da mitus da furbazs. Tenor Berezdin èn quellas vegnidas derasadas tras contacts culturals; tenor Witzel èn quellas però pli veglias e bunamain da chattar en tut il mund.
En il temp paleolitic tardiv suenter l’emigraziun or da l’Africa – durant il qual saja sa sviluppà il pensar simbolic cumplex ch’haja er chattà si’expressiun artistica, probablamain liada a rituals schemanistics e manà al svilup da novas tecnicas ed armas sco l’artg – situescha Michael Witzel l’origin e la derasaziun dal sistem da mitus derasà en l’Eurasia, numnà dad el «laurasic», ch’è segnà d’in grond dumber da cumponentas communablas. thumb|220px|Mitologia hinduistica: Vishnu en furma da pesch spendra Manu durant il grond diluvi Ils pli vegls mitus sajan vegnids dads vinavant en ina furma surprendentamain conservativa ed hajan er mantegnì sut cundiziuns climaticas e culturals vaira differentas (p.ex. en societads che pratitgavan l’agricultura) elements essenzials, er sche per exempel animals selvadis sco l’urs èn vegnids remplazzads tras animals domesticads sco il chaun u il ren. L’existenza d’ina storyline cumpletta, sco che Witzel la vesa en ils mitus «laurasics», na cuntradi betg, mabain simplifitgescha il dar vinavant quels. La storyline sa laschia extender cuntinuadamain. Schizunt la cultura senza scrittira dals Dayak posseda in stgazi da mitus da radund 15 000 paginas. Cun questa tesa ch’ils mitus dependian da las vias da derasaziun ha Wirtzel refusà la tesa marxistica, ma per part er represchentada dad Émile Durkheim, che mintga societad stgaffeschia sia surstructura e tras quai sia mitologia confurm a sias cundiziuns da producziun. Bain sajan process d’adattaziun a las cundiziuns dals spazis da viver frequents, ma las adattaziuns cuntegnian adina er motivs da las culturas precedentas. Be pitschnas separaziuns da grondas gruppas sajan spezialmain innovativas en sviluppar vinavant novs mitus.
En concordanza cun las constataziuns da Berezkin postulescha Witzel ch’igl existian tar blers pievels da l’emisfera nord, dals Indoiranais, Semits e Scits fin tar ils Giapunais, Polinais, Aztecs e Maya, il sistem laurasic (numnà tenor il vegl continent grond Laurasia) en furma d’ina storyline consistenta davent da la cosmogonia fin tar la destrucziun finala dal mund. Percunter n’existia in tal sistem betg tar la gronda part dals pievels da l’Africa en il sid da la Sahara sco er tar ils Aborigins da l’Australia e da la Melanesia. Lur mitus ch’èn bundant pli vegls e ch’èn tranter auter segnads da la mancanza da l’idea d’in origin e d’ina fin dal mund, designescha el tenor il continent grond daditg sparì Gondwana sco «gondwanic». Anc pli veglia saja eventualmain ina stresa da mitus numnada tenor il continent primar Pangea. Il diever da questas noziuns è sa chapescha metaforic; Pangea e Gondwana eran daditg svanids en il paleoliticum, ma la metafra sa referescha a la teoria out of Africa da l’uman modern (Homo sapiens), la quala Witzel considerescha sco centrala per la derasaziun dals mitus. Per el èn quels sa derasads en rom dals moviments da migraziun dals umans durant il temp paleolitic mesaun e tardiv, cur ch’èn er sa furmadas las famiglias da linguas. Transfurmads sajan quests mitus vegnids tras cults da fritgaivladad neolitics e tras mitus che sajan sa furmads en rom da la furmaziun dal stadi tempriva da las culturas autas sco er pli tard tras il giudaissem, budissem e cristianissem.
Il current da mitus gondwanic saja sa derasà nà da l’Africa dal Sid sur l’Asia dal Sid e las Andamanas fin a Papua, en l’Australia e Tasmania; a quests mitus manchia la cosmologia e l’imaginaziun d’ina creatira suprema ch’intervegnia en il decurs dal mund ed a la quala ils umans possian s’adressar. La derasaziun dal sistem da mitus laurasic pli giuven saja probablamain succedì nà da l’Africa sur l’Asia dal Sidvest fin en l’Europa e l’America e sa cuvria pli u main cun il territori da derasaziun da la famiglia da linguas nostratica (postulada da blers perscrutaders) e cun la derasaziun dals haplotips. Surtut en la Zona dal Sahel haja però gì lieu in stgomi tranter il sistem gondwanic ed il sistem laurasic, e quai en omaduas direcziuns. Tratgs communabels dad omadus sistems saja l’imaginaziun d’ina creatira suprema, per il pli invisibla, che possia punir ils umans, d’in’inundaziun e da figuras da trickster.
La heuristica da Witzel na furma nagin model da diffusiun u da contact cultural, mabain represchenta ina cladistica genetica analog a l’arber genealogic da las linguas u a la derasaziun da las mutaziuns da l’ADN. Ils mitus dal Vegl Orient e da la Grezia èn entaifer quest model furmas da svilup regiunalas relativamain giuvnas; ils mitus grecs che derivan oriundamain dal cumplex da mitus indoeuropeic han recepì il pli tard dal temp da Homer en la Ionia e dal temp da Hesiod ad Attica mitus semitics. Quests mitus èn gia adattads als basegns da legitimaziun d’in’aristocrazia e resplendan las realitads d’ina societad sedentara che pratitgescha l’agricultura, la quala n’existiva betg en questa furma dal temp d’origin dals mitus.
La maioritad dals scienziads odierns snega medemamain process da diffusiun a lunga distanza, favurisescha però – en la tradiziun dad Adolf Bastians e Carl Gustav Jung – models psicologics ch’explitgeschan las sumeglientschas tranter ils mitus dal mund a basa d’experientschas umanas u structuras cognitivas universalas. Quest access crititgescha Witzel cun l’argument ch’i vegnia negligì en questa moda la transfurmaziun istorica dals mitus. Uschia stoppian ins per exempel eliminar or dals pli vegls mitus las agiuntas neoliticas davart l’origin dals products da l’agricultura sco ris u tirc u davart la domesticaziun d’animals per pudair reconstruir lur furma oriunda. Indizis per talas transfurmaziuns da pli tard sajan quasi mutaziuns dal mitus, pia innovaziuns che sajan be da chattar en las versiuns pli novas da quel. Talas innovaziuns na furmain betg be ils mitus da fritgaivladad da la cultura da purs neolitica, mabain er ils mitus davart la derivanza divina da las dinastias da regents da las culturas autas temprivas en l’Asia dal Vest, l’ascensiun a tschiel dals regents ubain mitus gidieus, cristians, hinduistics e budistics. Uschia vegnivan ils mitus en la Veglia Egipta quasi rescrits tar mintga midada dals centers religius. Divinitads chinaisas sajan vegnidas istorisadas da dinastias da pli tard, uschia ch’il dieu da l’enviern saja daventà l’«imperatur mellen» Huangdi. Dal ver primar ch’ha creà il mund cun stgavar en la buglia – il qual è documentà sin las Andamanas a moda archeologica enturn 3000 a.C. – è sa sviluppà en il hinduissem la terza incarnaziun da Vishnu, il ver gigant Varaha; ed ils schumellins Manu, il sacerdot, e Yama, il dieu da la mort, èn daventads en la legenda romana Romulus e Remus. Supraposiziuns han per exempel gì lieu cun surpigliar sistems da scrittiras esters (uschia en il Giapun cun surprender las letras chinaisas). En il temp modern han er ideas dal salit neoreligiusas sco per exempel ils cults da Cargo surpostà ils vegls mitus. Vitiers èn vegnidas defurmaziuns per exempel tras missiunaris ch’han nudà ils mitus da pievels senza scrittiras e ch’han adattà quels tenor lur atgnas imaginaziuns sco ch’han fatg quai ils Spagnols cun ils mitus dals Inca ed Aztecs.
Mitus contemporans
Da mitus pli novs sa tracti tar mitus politics che duain legitimar sistems politics u svilups da la societad apparentamain inevitabels (p.ex. il mitus dals Stadis Unids sco melting pot che na tschenta betg en il center las differentas tradiziuns naziunalas dals immigrants, mabain lur avegnir communabel) u che duai mobilisar umans per finamiras autoritaras u reschims autoritars (p.ex. il mitus da Langemarck).
Mitus odierns, ils quals scumbiglian en il senn da Roland Barthes natira ed istorgia ubain diviniseschan chaussas dal mintgadi, n’èn per ordinari betg pli legitimads a moda religiusa. Els sa basan sin regurdientschas collectivas che na sa laschan betg (pli) verifitgar: sin in coctail da raquints d’enconuschents, da represchentaziuns en il film ed en auters mediums, da tradiziuns e/u experientschas collectivas a las qualas ins sa regorda a moda idealisanta. En furma d’errurs collectivas pon mitus stgaffir coesiun sociala e segirar domini, ma er legitimar subculturas e moviments clandestins.
En il senn il pli general po in mitus tenor questa definiziun – che n’è betg incontestada – esser ina noziun, in concept (p.ex. ‹giuventetgna›), in muster d’explicaziun, in product cun gronda irradiaziun publica (p.ex. Marilyn Monroe), in eveniment, in moviment social, ina persuna legendara u ina figura d’art da la cultura da pop sco James Bond. Talas persunas vegnan er designadas sco stars, objects sco objects da cult, maletgs sco iconas medialas ed eveniments sco eveniments cun status da cult.
Parentà stretgamain cun mitus èn ditgas modernas (urban legends), hoax sco er teorias da conspiraziun. Quels vegnan per ordinari concepids e dads vinavant per in intent politic, psichic u social specific. Ins cumpareglia latiers las expectoraziuns en ils artitgels ‹ditga› e ‹legenda›.
Maldiever e critica
En il temp da la renaschientscha e dal baroc han ins rescuvert numerus mitus antics; la revalitaziun da quels e lur integraziun en las festas da la cultura curtaisa furman ina caracteristica dal cumenzament da l’absolutissem che tschertgava sias ragischs e sia legitimaziun en il temp eroic classic, savens schizunt en furma d’arbers genealogics fictivs.
L’opera è sa basada dapi ses origins enturn il 1600 da preferenza sin temas antics mitics (ma er istorics); ad ella èsi reussì d’augmentar considerablamain l’intensitad emoziunala da la recitaziun da mitus. Var 70 operas dal temp tranter 1600 e 2005 sa deditgeschan per exempel be al mitus dad Orfeus. Orfeus ed auters eran figuras d’identificaziun popularas che pudevan, tut tenor ils giavischs e basegns dals incumbensaders, crear sin tribuna effects sombers, amiaivels u dramatics. Dapi la fin dal 18avel tschientaner ed il cumenzament da la burgaisia ch’ha tschertgà novas figuras d’identificaziun, è la reputaziun dals eroxs antics sa persa in pau. Il ciclus dad operas ‹Der Ring des Nibelungen› (1851–1874) da Richard Wagner ha furmà l’emprova da modernisar il ‹mitus›, quai che Nietzsche ha l’emprim beneventà a moda entusiastica e silsuenter refusà decididamain. La construcziun nova da mitus autoritars e naziunalistics tras il moviment naziunal-romantic da bleras naziuns en furma dad epos naziunals dapi il 19avel tschientaner ha er implitgà numerusas pussaivladads da far maldiever da quels.
La predilecziun per la mitologia germana ch’è sa sviluppada vers la fin dal 19avel tschientaner ha culminà en il naziunalsocialissem. L’ideolog Alfred Rosenberg ha per exempel scrit l’onn 1930 ‹Der Mythus des 20. Jahrhunderts›, in’ovra cun la quala el è sa drizzà cunter il cristianissem e la quala ha chattà gronda derasaziun.
A moda critica tracta Eric Voegelin las «religiuns politicas» e «mitus politics» cun ils quals el s’occupa en si’ovra monumentala ‹Order and History› (5 toms). El perscrutescha il connex tranter mitus e sistems d’urden politics, e quai dals mitus classics (Mesopotamia, Egipta, Grezia), sur il giudaissem e cristianissem fin tar ils mitus politics moderns dal totalitarissem.
Er en democrazias modernas han mitus politics adina puspè conjunctura en temps da crisa e da grondas midadas sco er en cas da deficits d’identitad e da legitimaziun. Uschia ha per exempel il mitus da frontier american chattà sut la regenza da George W. Bush en ils Stadis Unids ina renaschientscha. Frederick Jackson Turner aveva publitgà il 1893 sia tesa da frontier, en la quala el ha collià il success dal model dals Stadis Unids cun las experientschas da la conquista dal vest. Tenor questa tesa è l’identitad americana sa furmada al cunfin tranter las colonias civilisads dals Europeans e la «cuntrada selvadia». Ils purtaders da quest’identitad han tenor Jackson unì la conscienza da sasez ch’è resultada da la «domesticaziun dals selvadis» cun la forza da quels.
Er la demitologisaziun tras l’illuminissem po far naufragi, sche l’illuminissem daventa sez in mitus. Max Horkheimer e Theodor W. Adorno han tractà en lur ‹Dialektik der Aufklärung› (1944) co che l’illuminissem ha fatg naufragi en il naziunalsocialissem. Ma er auters mitus sco quel dal progress u dal naziunalissem èn vegnids crititgads en il decurs dal 20avel tschientaner adina pli fitg. Ernst Cassirer, Georges Sorel u Elias Canetti han en pli mess en discussiun noziuns criticas sco il mitus dal stadi, il mitus istoric u il mitus politic.
Ina da las pli enconuschentas ovras dals ultims decennis che s’occupan a moda critica cun il mitus furma ‹Mythologies› da Roland Barthes (1957). Punct da partenza per far sias ponderaziuns, uschia Barthes, haja furmà «in sentiment da malpazienza areguard la ‹natiralezza› che la pressa u l’art attribueschian d’in cuntin a la realitad, ina realitad che, schebain ch’ella vegn vivida da nus, n’è betg main istorica. Jau hai pia patì da stuair observar co che ‹natira› ed ‹istorgia› vegnan trasor scumbigliads». Tenor Barthes èsi ina funcziun essenziala dal mitus da plazzar al lieu da l’istorgia da las chaussas ina ‹natira› imaginada. Davos quai sa zuppia in «maldiever ideologic», il qual el è sa stentà da fastizar en sia publicaziun.
L’industria da la reclama moderna tira a niz per motivs commerzials la mitologisaziun da products, uschia per exempel ils novs mitus da la «giuventetgna perpetna» u dal «giudair senza ricla». Entras quai vegn rinforzà in effect che critichers considereschan sco cumponenta elementara dal chapitalissem: il fenomen dal fetischissem da martganzia.
Litteratura
Ovras generalas
Aspects simbolics
Perscrutaziun sociopsicologica
Linguistica
Scienza litterara
Etnologia
Scienza da las religiuns
Filosofia
Genocid
thumb|250px|Unfrendas dal genocid a Ruanda il 1994 In genocid furma tenor il dretg penal internaziunal in crim ch’è segnà da l’intenziun da «destruir dal tuttafatg u parzialmain ina gruppa naziunala, etnica, razziala u religiusa» (Convenziun per la preservaziun e puniziun dal genocid da las Naziuns unidas dal 1948). I sa tracta d’in fatg penal che na surannescha betg. Il term ‹genocid› sa cumpona dal pled grec γένος (génos ‹derivanza, razza›; en il senn pli vast er ‹pievel›) e dal pled latin caedere (‹mazzar›).
Pervi da si’intenziun explicita d’extirpar – saja quai a moda directa u indirecta – ina part specifica da la populaziun, vegn il genocid er designà sco «crim extraordinari» e «crim dals crims» (englais crime of crimes) u sco «crim il pli terribel che cumpara en il dretg penal internaziunal». La definiziun giuridica che va enavos sin Raphael Lemkin serva er en la scienza sco definiziun dal term. Dapi il conclus tras l’Assamblea generala da las Naziuns unidas l’onn 1948 è la puniziun dal genocid vegnida francada explicitamain en divers urdens giuridics naziunals.
Convenziun da las Naziuns unidas cunter il genocid
Ils 9 da december 1948 ha l’Assamblea generala da las Naziuns unidas deliberà la Convenziun per la preservaziun e puniziun dal genocid, la quala è entrada en vigur ils 12 da schaner 1951. Tenor la convenziun è il genocid in crim suttamess al dretg internaziunal «che vegn condemnà dal mund civilisà».
Punct da partenza per elavurar la convenziun ha furmà la resoluziun 180 dals 21 da november 1947, en la quala l’Assamblea generala ha constatà «ch’il genocid è in crim internaziunal che dumonda suenter la responsabladad d’umans e da pievels». La discussiun sa referiva als crims cunter il dretg internaziunal ch’eran vegnids commess durant la Segunda Guerra mundiala.
En l’artitgel 2 definescha la convenziun il genocid sco «ina da las suandantas acziuns, commessas cun l’intenziun da destruir dal tuttafatg u parzialmain ina gruppa naziunala, etnica, razziala u religiusa:
Avant las Guerras da la Jugoslavia ils onns 1990 è la muntada pratica da la convenziun stada fitg pitschna. Fin lura hai be da fitg paucas accusaziuns pervi da genocid.
Caracteristicas dals fatgs penals
Da resguardar è che be l’intenziun da vulair destruir la gruppa è necessaria, però betg l’execuziun cumpletta da quest’intenziun. Las acziuns sco talas tenor l’artitgel 2 da la convenziun (cf. survart) ston però effectivamain avair gì lieu. Facticamain vul quai dir ch’i na sto betg avair dà bleras unfrendas per ch’ils delinquents sajan culpants da genocid. Be lur intenziun da destrucziun sto sa referir a l’entira gruppa u ad ina part essenziala da quella. Ils delinquents sa fan culpants tenor las determinaziuns da la convenziun sch’els fan seriusamain donn a singuls commembers da la gruppa, saja quai corporal- u spiertalmain, ubain sch’els vulan impedir la cuntinuitad da la gruppa, per exempel tras chastraziun sfurzada. Per in’accusaziun pervi da genocid na sto pia gnanc ina suletta persuna esser vegnida mazzada.
I vala però er il cuntrari: Acziuns tenor l’artitgel 2 da la convenziun na vegnan betg consideradas sco genocid, sche lur intenziun n’è betg quella da destruir ina gruppa dal tuttafatg u parzialmain, e quai independentamain dal dumber da persunas che vegnan mazzads u donnegiads en autra moda. Medemamain na vegnan talas acziuns betg consideradas sco genocid, sche lur intenziun è quella d’extirpar ina gruppa che n’è betg definida tras caracteristicas naziunalas, etnicas, razzialas u religiusas.
Schebain i sto er esser ademplì il fatg ch’ina gruppa protegida u ina part da quella è propi vegnida tras il succedì en privel d’extincziun è contestà. Da la resposta sin questa dumonda dependi tranter auter, sch’i duaja er vegnì applitgà dretg penal internaziunal envers in delinquent ch’agescha sulet.
Persecuziun penala
L’artitgel 6 da la convenziun parta dal princip da territorialitad, tenor il qual il genocid vegn persecutà dals tribunals en ils pajais, en ils quals ils delicts èn vegnids commess. Ultra da quai è previsa la cumpetenza da curts penalas internaziunalas, uschè lunsch sco ch’ils stadis contrahents èn sa suttamess a tala giurisdicziun.
Savens vegn applitgà il princip dal dretg mundial (p.ex. er en Svizra ed en Germania). Quai vul dir che malfatgs pon er vegnir persequitads sch’els n’èn betg vegnids commess en il stadi respectiv e sche nagin burgais da quest pajais n’è stà involvì. Schizunt la regla ch’ina persuna na vegnia betg pli persequitada sche ses malfatg è surannà a l’exteriur u sche quella è vegnida declerada là per nunculpanta vala be sch’i na dat nagins indizis che la dretgira exteriura n’haja betg sapientivamain bagatellisà ils malfatgs. In «acquittament» tras in reschim ch’ha consentì il genocid u ch’è sez stà involvì en quel na vegn betg renconuschì.
Istorgia da la noziun
thumb|200px|Raphael Lemkin
19avel tschientaner
Avant la Segunda Guerra mundiala eran en diever divers terms per descriver mazzaments intenziunads e sistematics, sco per exempel ‹mazzacra›, ‹crims cunter l’umanitad› ed ‹exterminaziun›.
Il term tudestg ‹Völkermord› cumpara l’emprima giada tar il liricher tudestg August Graf von Platen (1796–1835) en sias ‹Polenlieder›, e quai en l’oda ‹Der künftige Held› da l’onn 1831. En quella sa drizza el cunter la partiziun dal stadi polonais, dal qual l’Austria, la Prussia e la Russia avevan mintgamai incorporà ina part. Ensemen cun auters democrats da la Germania dal Vest che duevan auzar a chaschun da la Festa da Hambach l’onn 1832 betg be la bandiera tudestga, mabain er la polonaisa, fa el appel da laschar reviver il stadi. Von Platen crititgescha surtut la politica d’oppressiun da la Russia ed appellescha da punir ils despots «Die nur des Mords noch pflegen, und nicht der Schlacht,/ Des Völkermords!» Ulteriuras cumprovas temprivas èn da chattar en in pled dal deputà liberal da la Prussia da l’Ost Carl Friedrich Wilhelm Jordan (1848) ed en ina prelecziun da l’istoriograf Heinrich von Treitschke dal 1897/98.
20avel tschientaner
L’onn 1943 ha l’advocat polonais-gidieu Raphael Lemkin (1900–1959) duvrà il term ‹ludobójstwo› (da ‹lud› = pievel e ‹zabójstwo› = mazzament) en in sboz da lescha ch’el ha formulà per la regenza d’exil polonaisa per punir ils crims tudestgs cunter la Pologna. Il 1944 ha el transferì la noziun en englais en la furma grecoromana ‹genocide›.
Il pli tard dapi il 1941 sa chattava Lemkin en tschertga d’in pled che descrivia a moda adequata ils malfatgs da l’Imperi osmanic cunter ils Armens e dal reschim naziunalsocialistic cunter ils Gidieus. Ch’i n’al era betg reussì il 1933 da persvader il gremi da la Societad da las naziuns cun ses sboz, ha Lemkin attribuì als pleds ‹barbaria› e ‹vandalissem› ch’el aveva duvrà da quel temp. I dueva esser in term che cumpigliava tut ils aspects d’attatgas intenziunadas sin ina gruppa da la populaziun (sco depurtaziuns en massa, la diminuziun sfurzada da la quota da naschientschas, l’explotaziun economica e la suppressiun intenziunada da l’intelligenzia). In term sco per exempel ‹mazzament en massa› n’enserrava betg tut ils aspects numnads. E las noziuns ‹barbaria› e ‹vandalissem› eran gia en diever en in auter connex. Cun sviluppar il term ‹genocid› ha er giugà per Lemkin ina rolla che quel sa laschava duvrar en bleras autras linguas en precis questa furma. En ses cudesch ‹Axis Rule in Occupied Europe› dat el in’emprima definiziun da la noziun. In genocid saja
«in plan coordinà consistind da pliras acziuns ch’intenda da destruir fundaments essenzials da la vita d’ina gruppa da la populaziun cun la finamira da destruir questa gruppa. (...) Il genocid sa cumpona da duas fasas: En in’emprima vegnan destruidas las atgnadads e la moda da viver da la gruppa opprimida ed en ina segunda vegnan las atgnadads e la moda da viver dals oppressurs sfurzadas si als opprimids.»
La noziun è sa derasada fitg spert en il territori anglosaxon, e quai suenter ch’ina retscha gasettas americanas avevan fatg diever da quel cun rapportar vers la fin dal 1944 a moda detagliada davart ils crims en massa commess dals naziunalsocialists en l’Europa. Per part è quai d’attribuir a l’intervenziun directa da Lemkin. Uschia ha el persvadì Eugene Meyer, l’editur da la ‹Washington Post› che sulettamain quest term saja adattà per quests malfatgs. Ed effectivamain è cumparì ils 3 da december 1944 en la ‹Washington Post› in artitgel principal, en il qual genocid vegn designà sco sulet pled adattà per descriver il grond dumber da Gidieus che sajan vegnids mazzads tras gas e brischads tranter l’avrigl 1942 e l’avrigl 1944 ad Auschwitz-Birkenau. I fiss fallà, uschia hai num vinavant en l’artitgel, da duvrar per il succedì la noziun ‹atrocitads›, pertge che quella vegnia savens er duvrada per acts nuncoordinads e per part casuals. Il punct decisiv saja però gist quel, ch’ils crims dals naziunalsocialists sajan vegnids planisads e realisads a moda sistematica ed intenziunada. Las chombras da gas ed ils crematoris na sajan stads nagina improvisaziun, mabain instruments sviluppads cun intenziun per exterminar ina gruppa etnica.
Il ‹Webster’s New International Dictionary› ha integrà relativamain spert il term. En l’‹Encyclopédie Larousse› franzosa cumpara el en l’ediziun dal 1953 ed en l’‹Oxford English Dictionary› a partir dal 1955.
Critica da la noziun
La definiziun giuridica dal genocid è savens vegnida crititgada sco memia pauc concisa. Il politolog american Rudolph Joseph Rummel ha perquai sviluppà il concept pli vast dal democid, il qual cumpiglia en sia definiziun tut ils genocids mortals. Acziuns betg mortalas d’ina regenza cun l’intenziun da destruir ina cultura vegnan percunter savens numnadas etnocid.
Tscherna da genocids renconuschids generalmain
thumb|230px|Lieu commemorativ a Potočari che regorda a la Mazzacra da Srebrenica
Cas spezials
Tar las Atrocitads dal Congo ils onns 1888 fin 1902 sa tracti da malfatgs ch’èn succedids sut la responsabladad dal retg beltg Lopold II. Tras sclavaria, lavur sfurzada sco er rapiments e mazzaments en massa è la populaziun indigena vegnida decimada per radund la mesadad (8 fin 10 milliuns morts). Schebain il mazzament en massa en il Congo è – malgrà sias dimensiuns genocidalas – da resguardar sco genocid, è contestà. Ins n’ha numnadamain betg empruvà da destruir ina gruppa etnica a moda planisada, mabain ha sfruttà il pajais a moda extrema, chaschunond uschia in mazzament en massa.
A moda sumeglianta – pia sut l’aspect dal sfruttament sfranà dal pajais senza nagin resguard envers la populaziun indigena – èn da vesair las guerras cunter ils Indians che vegnan per part er designadas sco genocid.
Il num holodomor (ucranais: ‹mazzament tras fom›) stat per ina greva fomina, parzialmain antropogena, ch’ha tutgà ils onns 1932/33 l’Ucraina e ch’ha chaschunà plirs milliuns unfrendas. Ils motivs per quella han furmà la collectivisaziun sfurzada tras Stalin, cun la quala dueva vegnir rutta la resistenza dals Ucranais, la dekulakisaziun sco er nauschas racoltas chaschunadas tras l’aura. Las stimaziuns dals dumbers d’unfrenda en l’Ucraina varieschan fermamain; ellas tanschan da 2,4 milliuns fin 14,5 milliuns morts da la fom. Dapi si’independenza l’onn 1991 sa stenta l’Ucraina per la renconuschientscha internaziunala dal holodomor sco genocid.
Er il mazzament en massa ch’ha tutgà ils onns 1965/66 ils communists en l’Indonesia furma in cas spezial, tar il qual èn vegnids per la vita, tut tenor stimaziun, tranter 500 000 e 3 milliuns umans. Bain n’è vegnida mazzada nagina gruppa religiusa, etnica u naziunala, ma tuttina èsi stà la clera finamira da destruir dal tuttafatg ina part da la populaziun definida cleramain (numnadamain tenor lur orientaziun politica). Per quest motiv e perquai che la minoritad da la populaziun chinaisa è daventada l’unfrenda dals mazzaments en massa, èn intgins auturs da l’avis che quels sajan da resguardar sco genocid. La noziun da l’autogenocid (cf. sutvart) sa laschass tut tenor er applitgar en quest cas.
Sco cas particular èn ultra da quai da resguardar ils eveniments ch’han gì lieu a Cambodscha ils onns 1975 fin 1979 durant il reschim dals Khmers cotschens. Damai ch’il genocid a Cambodscha sa drizzava cunter la populaziun da l’agen pajais, è er vegnì applitgà qua il term ‹autogenocid› (verbalmain ‹suicidi dal pievel›). En cas nua ch’ils Khmers cotschens èn sa drizzads intenziunadamain cunter tschertas gruppas da la populaziun, p.ex. ils Cham muslims, sa lascha però applitgar la noziun dal genocid.
Jean-Jacques Rousseau
miniatura|180px|Jean-Jacques Rousseau, pastel da Maurice Quentin de La Tour, 1753 Jean-Jacques Rousseau [ʒɑ̃'ʒak ʁu'so] (* 28 da zercladur 1712 a Genevra; † 2 da fanadur 1778 ad Ermenonville sper Paris) è stà in scriptur, filosof, pedagog, perscrutader da la natira e cumponist da Genevra. El vala sco in dals impurtants represchentants da las ideas da l’illuminissem e precursur da la Revoluziun franzosa. Rousseau ha gì grond’influenza sin la pedagogia e sin la teoria politica da la fin dal 18avel tschientaner, ma ha er influenzà postum las discussiuns ed ils svilups correspundents tras il 19avel e 20avel tschientaner e fin il di dad oz. Si’ovra furma ina part essenziala da la litteratura ed istorgia spiertala franzosa e da l’entira Europa. L’appel ch’al vegn attribuì, «Enavos a la natira!», ha influenzà blers scienziads ed ha mess ad ir pli tard moviments cunter in’industrialisaziun sfranada.
Famiglia
Il bab da Rousseau, Isaac (1672–1748), era urer e perscrutader. Per motivs da cretta eran ses perdavants protestants emigrads da ses temp da la Frantscha en la republica citadina independenta da Genevra.