cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vasco da Gama
Hendri il Navigatur
L’onn 1415 ha il prinzi Hendri il Navigatur – che n’è dal reminent mai navigà sin la mar malgrà ses titel – fundà in’academia a Sagres, giusum il Portugal. Sin basa da la savida da scienziads giudaics ed arabs vegniva instruì en quella geografia, astronomia e la manipulaziun d’instruments nautics. Lissabon valeva da quel temp bain en l’entira Europa sco center dal commerzi, da navigaziun e da scolaziun, ma quai che nus numnain oz perscrutaziun succediva a Sagres. Là vegnivan rimnads ed evaluads ils roteiros, las chartas nauticas ed ils cudeschs da navigaziun ch’ils navigaturs purtavan a chasa. Sin cartas vegnivan marcads ils puncts marcants, ils funds auts, ils lieus d’ancrar ed autras indicaziuns nauticas. Uschia ha il Portugal creà las premissas per l’avanzament successiv vers il sid. Ils Portugais èn damai daventads aifer paucs decennis ils navigaturs ils pli furbers da tut ils pajais da navigaziun ed els chapivan era da transfurmar lur avantatgs scientifics en success concrets.
Mitus
Caracteristicas e cunfinaziun da la noziun
En religiuns senza scrittira giogan raquints tradids a bucca ina rolla cumparegliabla a las sontgas scrittiras en las religiuns mundialas. Quels servan per part anc oz a dar vinavant u mantegnair la cretta e las ideas da las valurs ch’èn colliadas cun quella. Schebain tals raquints sa laschan subsummar sut la noziun europeica ‹mitus› è contestà. L’etnolog e perscrutader da mitus dals pievels indigens da l’America dal Nord e da l’America dal Sid Franz Boas ha gia proponì il 1914 da duvrar sper la noziun mitus ils geners narrativs ch’ils raquintaders sezs allegheschan. El ha vis en ils mitus d’ina vart in spievel da la cultura materiala e spiertala dal pievel respectiv, ma ha da l’autra vart er constatà ch’igl existan istorgias (folk tales) che sa derasan en furma simplifitgada lunsch sur ils spazis culturals ora e cumparan en diversas parts dal mund. Independentamain da tuttas emprovas da vulair cunfinar in da l’auter mitus e raquint sa maschaidan tenor Boas lur elements specifics a moda inseparabla: il mitus accentueschia l’element etnic-particular e furmia en quest senn in’autobiografia etnografica; l’istorgia possia però er migrar. La medema posiziun represchenta Elke Mader che perscrutescha a medem temp vegls mitus indians sco er mitus moderns. Perquai che ‹mitus› è in term talmain vast, èsi usità oz en la litteratura scientifica da definir mintgamai a l’entschatta d’in tractat en tge senn ch’el vegnia duvrà.
Vasco da Gama
Bartolomeo Diaz e Pêro da Covilhã
Regularmain sa mettevan bastiments sin viadi per perscrutar la via maritima enturn l’Africa. Las mirveglias e l’iniziativa dumagnavan la tema ed il snuizi da la mar averta. Ma currents ed orcans incalculabels faschevan adina puspè fin a quests experiments. Successivamain è vegnì cuntanschì Sierra Leone, la Costa d’Aur ed il Camerun e scuvrì la lingia nord-sid da la costa occidentala africana. In punct final provisoric è reussì a Bartolomeo Diaz cura ch’el è navigà l’onn 1488 enturn il Cap da la Buna Speranza. Ma curt suenter ha la squadra spussada e rebella sfurzà el da returnar. Las expediziuns sumegliavan ad in gieu da puzzle d’experimentar e far sbagls. Las conuschientschas acquistadas e las correcturas necessarias han dentant furmà la basa per ulteriuras expediziuns.
Mitus
Antica
Daspera è sa sviluppada in’interpretaziun raziunalistica dal mitus. Euhemeros ha manà enavos ils mitus da dieus sin l’idea che retgs sco benefacturs da l’umanitad sajan vegnids divinisads per lur merits, tuttina sco che quai dueva succeder en il cult dals regents hellenistics e pli tard dals regents romans. Er Palaiphatos ha manà enavos ils mitus grecs sin relaziuns ed eveniments istorics. Per Poseidonios percunter, il fundatur da l’interpretaziun istorica dals mitus, conservan quels la savida d’in temp dad aur daditg passà.
Vasco da Gama
Bartolomeo Diaz e Pêro da Covilhã
A medem temp ha il retg portugais Juan II tramess in’expediziun sut Pêro da Covilhã che discurriva currentamain arab tras l’Europa ed il Proxim Orient directamain a la costa da Malabar en l’India. Là han ils Portugais emprendì a conuscher ritgezzas extraordinarias, il commerzi da spezarias e las citads da Goa, Calif e Cananore. Sinaquai è la scuverta da la via maritima en l’India daventada la finamira centrala da la politica exteriura dal Portugal. Economicamain signifitgava quai da rumper il monopol da commerzi muslim e la posiziun predominanta da Genova e Vaniescha. La finamira politica era da cumbatter ils mohamedans e da suttametter ed explotar novas terras.
Mitus
Antica
Per Platon pudeva in mitus cumpigliar elements vairs e nunvairs; als poets cusseglia el da scriver sche pussaivel mitus vairs. Il gener litterar dals uschenumnads mitus platonics percunter po cumpigliar texts fitg differents: sumeglias, metafras, experiments mentals. En ses dialog ‹Timaios› ha Platon stgaffì in mitus davart la stgaffiziun dal mund (cosmogonia).
Vasco da Gama
Tgi era Vasco da Gama?
Vasco da Gama è probablamain naschì il 1469 u pauc pli baud a Sines, in pitschen lieu a la costa, situà circa tschient kilometers en il sid da Lissabon. El era il terz figl d’in uffiziant roial, ed i para ch’el haja cuntanschì gia baud in tschert num sco navigatur capavel. Mintga cas è el dà en egl a l’antecessur da retg Emanuel, Juan II, al qual el aveva rendì buns servetschs en las charplinas cun ils Franzos. Quai pudeva esser stà la basa per ina carriera solida da navigatur u ina carriera a la curt. Ma franc n’aveva quai betg tanschì per vegnir numnà cun mo circa 28 onns cumandant da la flotta inda, sper candidats uschè famus sco Bartolomeo Diaz.
Mitus
Antica
Aristoteles conceda ad in mitus be la pussaivladad da s’avischinar a la vardad. Per el era in mitus l’imitaziun d’in’acziun, pia d’insatge muventà, cuntrari als caracters statics che na furmavan per el anc nagin’ovra poetica. Mitus fiss pia da discurrer da l’uman che va enstagl da be caracterisar sia moda dad ir. Aristoteles ha considerà ses text sco ina sort instrucziun da diever per poets. Il mitus era per el ina caracteristica d’ina tragedia reussida. Medemamain tar Aristoteles sa reducescha la noziun mitus a la muntada che dueva restar en diever fin oz, numnadamain quella dals tipics mitus grecs da dieus ed eroxs.
Vasco da Gama
Tgi era Vasco da Gama?
Sin questa nominaziun ha Gama reagì da l’entschatta ennà cun grond inschign. L’emprim ha el agì cun reserva, ha proponì ses frar vegl per mantegnair l’ierarchia da famiglia ed ha segirà cun quest gest la solidaritad dal frar. Anc dapli diplomazia ha el demussà cun occupar las posiziuns decisivas sin ils bastiments. El ha recrutà ina gruppa bain maschadada da mariners versads e da giuvens navigaturs cun talents excellents. In dals chapitanis è daventà ses frar pli vegl Paulo da Gama. Per sa far valair visavi mar ed auras e visavi las squadras, per vegnir a fin cun malsognas, cun las ostilitads dals Africans e dals Inds, cun il clima tropic e las intrigas politicas na duvravi dentant betg mo conuschientschas navigatoricas, mabain era la dretga dosa da diplomazia, resolutadad, malignadad, preschientscha, giustia, fidaivladad envers il retg ed in’insistenza che na capitulava gnanc en situaziuns desperadas.
Mitus
Antica
Dal temp dal helenissem ed en l’antica romana è il mitus vegnì propagà e duvrà adina dapli sco instrument pedagogic-moral, uschia per exempel da Dion Chrysostomos.
Vasco da Gama
Tgi era Vasco da Gama?
Era las squadras aveva il cumandant tschernì cun grond quità per vegnir a fin cun tut las discordanzas. Ellas sa cumponivan da navigaturs, construiders da velas, lainaris e represchentants da professiuns parentadas, cuschinunzs e schuldada marinara. En sia valisch aveva Vasco da Gama ina brev d’Emanuel I al Somorin, il retg da Calicut, e regals da pauca valur per ils differents prinzis. Ils 8 da fanadur 1497 ha la flottiglia bandunà il port da Rastello sper Lissabon cun 5 bastiments e 100 umens.
Mitus
Temp medieval
Il cristianissem ha surtut considerà il mitus sco teologia pajauna concurrenta. Ma pervi d’ina tscherta toleranza ha quel tuttina survivì sco part da la furmaziun d’in pitschen dumber da spirituals e poets (uschia per exempel tar Dante, tar il qual sa maschaidan fascinaziun e refusa, tar Konrad von Würzburg ed en ils Carmina Burana). La religiun cristiana è però stada confruntada cun la sfida da demunisar la mitologia grecoroman, surtut quella dals dieus, e da ‹neutralisar› quella tras moralisaziun allegorisanta. Tras quai han ins attribuì al mitus ina funcziun pedagogica sumeglianta a la legenda; la noziun dal mitus n’è betg pli vegnida duvrada. Il mund curtais dal temp medieval è percunter sa servì dals ‹romans› antics per legitimar dinastias e stgaffir identitad. In exempel per quest’uschenumnada origo gentis furma il roman dad Eneas da Heinrich von Veldeke.
Snorri Sturluson ha considerà las chanzuns da dieus dal nordic vegl en la glisch d’in sincretissem pajaun tardiv-cristian. El ha però furnì explicaziuns raziunalisticas per la divinisaziun da Freyr e Njörd: Tar quels sa tractia oriundamain da retg svedais; lur veneraziun sa basia apparentamain sin il fatg che quels hajan procurà a lur pievel bainstanza, racoltas ritgas e gronds muvels; sinaquai sajan s’unidas las rollas dal retg bainvulent e dal dieu da la fritgaivladad.
Renaschientscha ed illuminissem
180px|thumb|Charles de Brosses Dal temp da la renaschientscha e da l’umanissem han ins puspè recepì pli ferm la mitologia classica, senza però prender serius quella en il senn religius.
Vasco da Gama
Il viadi da scuverta
Il merit da Gama è sia navigaziun enturn l’Africa. Qua tras ha el serrà la largia tranter las duas expediziuns da Diaz e Covilhã exequidas en furma d’ina offensiva da zanga. El ha ristgà cun success da navigar en la mar averta ed ha scuvrì tras las rutas directas en l’Atlantic e l’Ocean Indic novas dimensiuns da las vias maritimas. Suenter ses return ha retg Emanuel I accordà a l’erox da la mar ina pensiun statala plitost modesta ed al ha titulà ‹Admiral da las mars indas›. Ma per entant è l’um da 30 onns vegnì tramess en pensiun. Sco quai che Vasco da Gama aveva prendì cun el per ils prinzis esters regals bunmartgads, è era ses retg sa cumportà envers el en moda pauc generusa.
Mitus
Renaschientscha ed illuminissem
La classica franzosa dal 17avel tschientaner sa lascha caracterisar tras la stretga colliaziun tranter mitus e destin inevitabel. Quai sa lascha explitgar tras il fatg ch’ils mitus antics èn s’emancipads da quel temp adina dapli dals raquints biblics. Il drama classic ha dà a temas politics moderns la furma da mitus antics. La teoria dal drama moderna sa lascha manar enavos sin la teoria da las tragedias anticas e sin la recepziun cristiana da quellas: Il destin tragic d’in erox sco Edipus è predestinà ed inevitabel. L’idea cristiana da la predestinaziun parta percunter da la pussaivladad da ricla e misericordia, pia da princip da la libra voluntad, tar la quala è però definì cleramain tge ch’è bun e tge ch’è nausch. Cun accentuar l’aspect da l’inevitabel sco ch’el è fixà en ils models classics, s’exprima ina revolta cunter ideas da morala che dueva sviluppar si’atgna tradiziun e tanscher fin al determinissem scientific (archetips, conflict d’Edipus, cumplex d’Electra, analisa dal destin e.a.).
Vasco da Gama
Il segund viadi en l’India
Il retg Emanuel I era conscient da l’impurtanza da la scuverta da Gama. Regularmain ha el tramess sin la ruta inda armadas che duevan segirar quella cun basas. Gama, ornà cun il titel da ‹dom›, è vegnì nominà schefcumandant da las armadas. Sin ses cumond è ina flotta da 13 bastiments e 1500 umens partida ils 8 da mars 1500 sut Pedro Álvares Cabral. Cabral è arrivà sco emprim European en la Brasilia ed ha prendì en possess questa terra per il Portugal. Sut João da Nova èn vegnids tramess ulteriurs bastiments en l’Atlantic dal Sid ed en l’India. Ma il monopol commerzial en l’India n’era tuttavia anc betg segirà.
Perquai ha il retg incumbensà Vasco da Gama cun in’acziun pli gronda. Quel è partì ils 10 da favrer 1502 cun 20 bastiments. Sia flotta ha danovamain perscrutà la Brasilia e segirà la costa africana. Sin iniziativa da commerziants muslims che temevan per lur fatschentas, han ils Inds destruì la fatschenta portugaisa a Calicut e mazzà passa 40 Portugais. L’incumbensa da Gama era ussa da finalmain metter sut controlla la costa da Malabar e da far vendetga per ils Portugais mazzads. Il success da quest segund viadi è stà grond per l’admiral. En l’Africa Orientala ha el segirà ils novs territoris ed a la costa da Malabar en l’India ha el medemamain fatg valair senza resguard la pussanza portugaisa. Ma sch’ins guarda pli exactamain, ha ses success gì consequenzas anc pli gravantas. El ha creà las premissas per explotar l’Africa Orientala e las terras enturn l’Ocean Indic en ina moda e maniera ch’ins ha era pli tard strusch pli cuntanschì. Ils onns 1509 e 1511 han ils Portugais conquistà Goa e Malacca cun ina brutalitad incredibla. L’influenza muslima è svanida quasi dal tut.
Mitus
Renaschientscha ed illuminissem
L’illuminissem ha vis il mitus sco stgalim preliminar vers il pensar abstract ed ha considerà quel sco surmuntà. Charles de Brosses ha refusà la pussaivladad da l’interpretaziun allegorica dal mitus ed ha vis en quel in product da l’ignoranza; en il fetischissem dal mitus ha el cret d’avair scuvert la furma originara da las religiuns pajaunas.
Vasco da Gama
Vasco da Gama sco viceretg da l’India
thumb|Fossa d’onur da Vasco da Gama a Belem sper LissabonMa danovamain è la carriera da Gama vegnida interrutta andetgamain suenter ses return. I dat differentas speculaziuns dals cronists. Ils vairs motivs restan zuppads. Malgrà la pensiun respectabla ed ils vasts privilegis para l’inactivitad d’avair tribulà l’erox da la mar. En l’India manavan entant ils viceretgs in regiment crudaivel. Cura ch’Emanuel I è mort ils 13 da december 1521 ha el laschà enavos a ses figl Juan III in’ierta inda totalmain ruinada.
Mitus
Renaschientscha ed illuminissem
Er per intents d’educaziun etica-morala èn ins sa servids en la fasa tempriva da l’illuminissem da cuntegns dals mitus antics. En quest connex pudeva il term mitus signifitgar tant la structura da basa d’in’acziun narrativa sco er la morala sezza. L’idea dal mitus sco morala ha alura remplazzà pli e pli la muntada oriunda dal mitus sco tecnica narrativa. Pervi da la sperdita da pussanza da las baselgias da lez temp han blers clamà suenter in’alternativa per ils raquints biblics ch’avevan pers lur autoritad. Tradiziunalmain han epos e dramas antics surpiglià questa rolla. Il mund dals mitus antics ha stgaffì in spazi liber, betg occupà da las ideas religiusas conservativas.
Vasco da Gama
Vasco da Gama sco viceretg da l’India
Il nov retg è ussa sa regurdà da l’admiral temerari ma loial, ed al ha clamà per far fin cun la situaziun insupportabla. El ha numnà Vasco da Gama nov viceretg da l’India. Ils 9 d’avrigl 1524 è Gama partì da Lissabon cun 14 bastiments e radund 3000 umens, uffiziants e schuldads. L’admiral ha fatg urden senza remischun en l’India. L’anteriur viceretg è mitschà be a paina da la mort. Da Gama ha mess fin a la corrupziun ed a l’engol da possess statal ed ha relaschà in dretg penal draconic. Vasco da Gama ha lavurà cun engaschament total e senza remischun era envers sasez. L’atun da l’onn 1524 era el gia grev malsaun. Abscess al culiez al impedivan da pledar e dissolvevan ses corp pli e pli. Ils davos dus mais da l’onn ha sia voluntad da fier anc dominà ina giada sur da ses corp spussà e mudregia. Lura è el dà ensemen e mort la vigilgia da Nadal dal 1524 a Cochin en la vegliadetgna da 54 onns. Ses corp giascha oz en la baselgia da la claustra dals Gironimits a Belem sper Lissabon.
Mitus
Romantica e 19avel tschientaner
Cuntrari a las epocas precedentas n’ha la romantica betg resguardà il mitus sco mund cuntrari al religius, mabain sco renovaziun da quel. Jean Paul ha considerà l’allontanament dal «preschent terrester» al «futur celest» sco mitus central da ses temp e sco funtauna da tutta poesia romantica.
Per la gronda part dals romantichers han mitus però surtut furmà sabientschas zuppadas che derivan d’in temp primar che pensava en maletgs. Questa poetisaziun dal mitus ha manà tranter il 1800 ed il 1840 a la dumonda suenter l’origin da las mitologias dal mund. Ils poets romantics ch’èn s’occupads da questa dumonda han recurrì sper ils mitus grecs adina dapli a la mitologia medievala «nordica», pli tard er a la mitologia indica. Quest’ultima ha Friedrich Schlegel considerà sco l’expressiun d’ina religiun originara ch’ils spirituals hajan preservà a moda esoterica, che saja vegnida communitgada vers anora be a moda simbolic-mitica e la quala saja sa mantegnida en ils misteris dals Grecs. Ils mitus uneschan quasi ils elements poetics da la lingua originara ad in maletg dal mund cumplessiv. En la filosofia da Schelling na furma il mitus betg il product dal pensar da l’uman, mabain l’uman para il cuntrari dad esser in instrument dal mitus. Per Schelling e Schlegel na furma betg pli la filosofia, mabain la poetica en furma d’ina «nova mitologia» la «magistra da l’umanitad» (chapì surtut en in senn estetic).
L’autoritad da quest mitus – ch’è bain ida a perder, ma che vegn adina puspè evocada – daventa in tema central dal temp. Surtut las giuvnas naziuns sa stentan da reconstruir e rimnar mitus naziunals e da transfurmar quels en ovras poeticas da tempra naziunal-romantica (p.ex. en Finlanda il ‹Kalevala›). Per cuntanscher quest intent n’han ins er betg desistì da ficziun (p.ex. il ‹Kalevipoeg› da l’Estonia) e da sfalsificaziun (il mitus dad Ossian apparentamain celtic). En la stenta da chattar mitus originars è sa mussà l’effect limità da l’illuminissem, il qual aveva empruvà d’eliminar quels sco engion da vart dals sacerdots.
Tenor Friedrich Nietzsche, ch’è vegnì influenzà da Müller, furma il malesser en la cultura da la moderna l’expressiun d’ina sperdita dals mitus. Il mitus furmia «in’abreviaziun da l’appariziun» (‹Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik›, 1872). Questa retorica ha fin oz tradiziun: «A l’uman modern senza mitus manca la forza d’abreviar, da limitar l’orizont, la quala presta il mitus. Il mitus furma la matrix (furma d’organisaziun) dal maletg dal mund – el creescha in maletg dal mund e circumdescha il mund cun maletgs» (Norbert Bolz, ‹Eine kurze Geschichte des Scheins›, 1991).
Il mitus stgaffescha savida tras il raquint, cuntrari a l’explicaziun scientifica. Da questa differenziaziun che Aristoteles aveva duvrà per sutdivider las scienzas sa serva la romantica en il 19avel tschientaner per giustifitgar il raquintar envers l’explitgar e per accentuar la muntada da paraulas e chanzuns popularas. La tradiziun orala dals mitus è perquai savens vegnida resguardada sco cumprova per l’enclegientscha d’in ‹pievel› cun quels e schizunt per considerar quest ultim sco autur collectiv originar.
En il medem context istoric croda la giustificaziun da l’irraziunal envers il raziunal. Sco cuntrast dal mitus vegn savens chapì il logos, il qual è accessibel al discurs raziunal. Cuntrari a l’istorgia na sa laschan ils cuntegns dal mitus betg verifitgar u sfalsifitgar ed èn colliads pli tgunsch cun ina cretta collectiva en sia realitad u vardad.
Cun la noziun dal mitus è colliada dapi il 19avel tschientaner l’idea d’in’affirmaziun repetitiva areguard las experientschas che l’uman fa e ses raquintar davart quellas che s’oppona ad in’idea dal temp lineara ed a la cretta en il progress. Abstrahà dals mitus da stgaffiziun tracta il mitus tenor quest’idea constellaziuns e conflicts che sa repetan a moda ciclica. Goethe ha chapì il mitus sco «savida davart l’uman en in senn superiur». Areguard sia structura repetitiva al numna el «la vardad reflectada d’in preschent vegliander» (1814). Da Nietzsche deriva l’expressiun dal «return perpeten» (1888). Thomas Mann ha definì l’essenza dal mitus sco «preschent atemporal, sempitern» (1928). Il mitus saja situà «avant la schientscha, pertge ch’il mitus furma il fundament da la vita: el è il schema atemporal, la furmla pietusa en ils quals la vita entra cun reproducir ses tratgs or dal subconscient».
20avel tschientaner
Vers l’onn 1900 èn ideas romanticas e neoumanisticas sa colliadas cun las enconuschientschas da l’etnologia e psicologia scientifica. Sigmund Freud ha sviluppà l’idea che mitus sa laschian interpretar sco projecziuns da problems ed experientschas umanas sin creatiras surumanas. Savens vegn l’agir dals dieus represchentà en il mitus sa referind a las relaziuns da l’uman (a moda antropomorfa). Crititgà en quest connex è vegnì l’eurocentrissem da Freud, numnadamain il fatg ch’el ha generalisà ed applitgà caracteristicas da la mitologia greca sin tut il mund.
Tuttina sco Freud è er C.G. Jung s’interessà per il mitus. Cuntrari a Freud, il qual chapescha il mitus sco sublimaziun da process da suppressiun psichics, vesa Jung en il mitus in spievel d’in subconscient collectiv che s’exprima en archetips atemporals, ils quals sa manifesteschan en differentas culturas a moda concordanta.
Lucien Lévy-Bruhl ha mess en fatscha a la tradiziun raziunalistica l’idea da furmas da savida che sajan da princip differentas e tar las qualas tutgia er il mitus sco imaginaziun collectiva. Quel furmia l’expressiun da la colliaziun da gruppas cun lur passà ed a medem temp in med da rinforzar lur solidaritad.
Dal temp da las guerras mundialas, cur ch’ins ha vis smanatschads ils urdens e las valurs da fin qua ed è da l’autra vart stà confruntà cun in pluralissem creschent, è creschida la cretta en l’universalitad d’imaginaziuns miticas independentamain da culturas e maletgs dal mund. En quest connex èn ins er sa stentà da liberar il mitus da la reproscha dal ‹primitiv›, sco ch’ha per exempel fatg quai il scienzià da litteratura André Jolles cun ses cudesch ‹Einfache Formen› (1930).
Aspects dal mitus en las scienzas
thumb|200px|Ils dieus aztecs Quetzalcoatl e Mictlantecuhtli Il 20avel tschientaner ha empruvà da reabilitar il mitus, betg cun metter en dumonda che quel vegnia remplazzà tras la scienza moderna, mabain cun mussar che quel haja ina tut autra funcziun che la scienza resp. che quel n’exprimia nagut davart la vita fisicala, mabain stoppia vegnir legì a moda simbolica. Quest’ultima varianta en tutta cas lascha da la vart ina retscha d’impurtantas funcziuns dal mitus che duain – tranter auter – er vegnir discutadas qua sutvart. Ultra da quai pon ins, areguard la discussiun dals ultims decennis, constatar ch’igl è en general difficil da vulair chattar cleras lingias da svilup. L’indolog Michael Witzel crititgescha che la perscrutaziun saja segnada vers la fin dal 20avel tschientaner d’in’interpretaziun mintgamai monolaterala areguard las funcziuns dal mitus e ch’ils aspects cumparatistics vegnian negligids.
Il mitus en la filosofia
Gia ils presocratichers posiziuneschan il mitus sco cuntrast tar l’enconuschientscha dal logos; dapi Aristoteles vegn il cumenzament dal pensar scientific manà enavos sin Thales da Milet ed interpretà sco cumenzament da la filosofia insumma. En vista a quai è il mitus stà reservà sinaquai als poets, e quai fin ch’ils babs da la baselgia èn s’exprimids encunter ils dieus grecs, ils quals «èn uschia sco gnanc ils umans na dastgan esser». Quest ‹absolutissem teologic› ha dominà fin en il temp da la renaschientscha e dal baroc, cur ch’ils dieus eran gia daditg puspè returnads en la litteratura e pictura, entant che la filosofia als adattava anc adina cun agid da l’allegoria en il maletg dal mund cristian.
Pir a basa dal maletg da dieu da Spinoza, da la noziun da la scienza da Bacon e da l’empirissem da Hobbes e Locke, ha l’illuminist tempriv Giambattista Vico pudì sviluppar l’onn 1725 en sia ‹Scienza nuova› ina nova filosofia da l’istorgia; tenor quella vegn la vardad poetologica-allegorica dals mitus remplazzada en il temp tempriv da l’uman tras il svilup da la schientscha raziunala, la quala flaivlenta però l’imaginaziun e maina perquai puspè ad in declin, fin ch’ina ‹nova scienzia› – la quala Vico situescha en ses temp – fa puspè avanzar l’uman.
A l’entschatta da la moderna n’è la teologia alura definitivamain betg pli abla da segirar la legitimaziun da l’urden cristian envers la societad en transfurmaziun. Da l’autra vart na po però er la scienza empirica ch’è daventada dal temp da l’illuminissem la nova norma betg remplazzar la religiun, «damai che la scienza definescha ses champ d’applicaziun e da valur da princip en furma d’ipotesas. Ed ipotesas na tanschan betg a legitimar pussanza statala». En quest ambient crescha la muntada da la filosofia; sut il nov primat da la libertad e sa referind als postulats da la raschun pratica da Kant sa sviluppa enturn las persunas-clav da l’idealissem tudestg sco Hegel e Schilling (‹Das älteste Systemprogramm des deutschen Idealismus›, 1797) la pretensiun suenter ina «nova mitologia» en furma d’ina «mitologia da la raschun»: «La filosofia sto vegnir mitologica per far daventar sensuals ils filosofs.» Il mitus resta sinaquai in dals temas centrals da l’idealissem tudestg.
Tras intermediaziun dal scolar da Schelling Johann Jakob Bachofen è er Nietzsche s’interessà per il cuntrapol da la classicitad hellenistica, numnadamain – sco ch’ha formulà gia Schelling – il «fund betg olimpic sutvart la clerezza apollonica dal mund dals dieus homeric». Gia Bachofen ha sviluppà vinavant quest patratg al cuntrast tranter il dionisic e l’apollonic, in’idea che Nietzsche ha recepì il 1871 en ‹Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik›. Culminar dueva questa «remitisaziun» sco fundament per la muntada ch’il mitus dueva cuntanscher en il 20avel tschientaner en si’ovra ‹Also sprach Zarathustra› dal 1885. Il ‹return etern› che Nietzsche postulescha là n’è betg da chapir a moda metafisica, mabain sco idea provocanta co interpretar l’istorgia da l’umanitad.
Questa tradiziun, bain ina da las pli influentas entaifer la filosofia dal temp preschent, tanscha sur Nietzsche, Freud ed il structuralissem franzos fin en la postmoderna; ed adina resta qua la structura dal mitus in tema central.
Ernst Cassirer percunter s’interessescha or d’ina perspectiva epistemologica per la posiziun dal mitus entaifer il sistem da las furmas simbolicas. El caracterisescha il mitus sco atgna «furma da pensar» sper la lingua, l’art e la scienza. Quella è caracterisada tras il fatg ch’il mitus na fetschia, sco il ritual religius, nagina differenza tranter differents stgalims da realitad (immanenza/transcendenza); el na fetschia ultra da quai nagina differenza tranter percepziun imaginada e reala (siemi/stadi alert) e na tiria nagin cunfin cler tranter la sfera da la vita e da la mort. El n’enconuschia nagina categoria da l’ideal, pertge che tut – er la malsogna e la culpa – possia furmar il tema central. Ed er persunas u fatgs allontanads vegnan en dumonda sco causa u impuls per eveniments («post hoc ergo propter hoc»). Cun questa descripziun suonda Cassirer pli u main a quai che Lucien Lévy-Bruhl designescha sco pensar prelogic. Sco fenomen che stgaffescha simbols e stgaffescha ‹mund› sa lascha il mitus considerar ord questa perspectiva sco equivalent a la scienza moderna.
Suandond la tradiziun dad Arnold Gehlen accentuescha Hans Blumenberg la muntada dal mitus sco furma d’elavurar experientschas existenzialas che surdumondan l’uman. Il ‹narrativ› dal mitus mussia co vegnir a frida cun questas situaziuns ed haja uschia per l’uman ina «funcziun da distgargia» (Arnold Gehlen). Caracteristic saja il fatg ch’il mitus na sa laschia betg transponer en lingua clera, betg metaforica. Gist sia polivalenza al dettia sia ritgezza e pussibiliteschia d’al interpretar ed applitgar en differentas crisas. Uschia furma il mitus bain ina da las respostas las pli originaras sin il basegn da l’uman suenter orientaziun e segirezza en vista a l’«absolutissem da la realitad». El correspunda a la structura oriunda dal pensar da l’uman: ina tema diffusa paralisescha, uschia che l’uman sa stenta da transfurmar quella en in respect che sa referescha ad in object, cun il qual sa lascha viver meglier. Per quest intent inventa el nums, istorgias e connexs che rendan l’ester enconuschent, ch’explitgeschan il nunexplitgabel e che dattan num a quai che na sa lascha betg numnar.
Il scriptur e filosof franzos Albert Camus ha represchentà il 1942 en ‹Le Mythe de Sisyphe› la figura antica da Sisifus sco uman ch’è potenzialmain autonom e perquai cuntent: En l’absurditad perseveranta d’ina lavur da Sisifus sa mussia la libertad da l’uman pli tgunsch che en sia submissiun sut autoritads.
Er Kurt Hübner ha tractà en sias ovras ‹Kritik der wissenschaftlichen Vernunft› e ‹Die Wahrheit des Mythos› il mitus sco atgna concepziun da la realitad ed è s’occupà cun la raziunalitad e vardad da quel.
Il mitus en il structuralissem e poststructuralissem
thumb|180px|Sisifus (maletg da Tizian, ca. 1548/49) Per Claude Lévi-Strauss furma il mitus ina structura protologica fundamentala dal pensar uman che cumpara en tut las culturas. En il decurs d’in mitus po capitar tut, quel n’enconuscha nagina cuntinuitad. Tuttina sa lascha quest «pensar selvadi» ordinar sco tut il pensar en pèrs opposts che n’èn betg sa sviluppads d’ina imaginaziun infinita, mabain ch’ins ha gudagnà tras observaziun e furmaziun d’ipotesas (ed entaifer ils extrems dals quals il mitus propona savens ina via d’amez). En quai sumeglian els las sistematicas dal mund modern. Ultra da quai porschan quests pèrs opposts ina retscha da schliaziuns per la cuntradicziun che l’uman pertschaiva sasez a medem temp sco part da la natira e sco creatira culturala.
Il «pensar selvadi» (Lévi-Strauss) immanent al mitus è tuttina stringent sco il pensar modern; el sa differenziescha da quel tras quai ch’el è adattà a la sfera da la percepziun concreta, entant ch’il pensar abstract-scientific s’auza sur quella. Il pensar selvadi furmia «ina translaziun d’ina percepziun inconscienta da la vardad dal determinissem». A l’interpretaziun sa porscha en questa moda «in schema cun vigur infinita». Tuttina sco Tylor accentuescha Lévi-Strauss uschia la funcziun dal mitus da diriger la cogniziun; las funcziuns emoziunalas dal mitus, per exempel si’abilitad d’elavurar temas existenzialas, vegnan percunter messas uschia in pau a chantun. L’acziun e l’interpretaziun narrativa, uschia vegn argumentà, daventian secundars envers la structura cognitiva che stgaffescha urden; la sintaxa dal mitus è per uschè dir pli impurtanta che sia semantica.
Sper Lévy-Strauss èn er auters scienziads s’occupads dals mitus betg ord perspectiva istorica, mabain cun l’interess da cumparegliar las structuras. Georges Dumézil vesa, cuntrari als pèrs opposts da Lévy-Strauss e ses scolars, en ils mitus indoeuropeics temprivs in pensar en trais classas, il qual structurescha il panteon e l’entir urden sacral ed è er da chattar en las castas indicas ed en ils trais stans europeics (sacerdots, guerriers e purs).
Il model che prevala savens en la perscrutaziun structurala è quel da la classificaziun da las linguas indoeuropeicas en furma d’in arber genealogic che duai gidar a reconstruir ina lingua primara ipotetica. Bruce Lincoln volva enturn quest model ed analisescha la diromaziun dals mitus indoeuropeics originars (p.ex. il narrativ dals frars *Manu – in sacerdot, il qual correspunda structuralmain ad Odin u Romulus – e *Yemo – Ymir u Remus, in retg). Questas differentas adattaziuns dal mitus originar interpretescha Lincoln, en la tradiziun dad Antonio Gramsci, sco narrativs autoritativs, tras ils quals vegnan, sco en il sistem da Dumézil, fixads ils cunfins da las classas.
Michael Witzel perscrutescha ils mitus da blers pievels ord vista linguistica ed a moda cumparatistica ed istorica. El extenda il model structural-genetic da l’indogermanistica cun cumparegliar la structura da mitus da tut las regiuns grondas linguisticas e culturalas ed integrescha aspects istorics en si’analisa cumparatistica. Da sias lavurs resulta che mitus cumplexs, structurads hajan – auter che quai ch’avevan postulà divers auters scienziads – tuttavia gia pudì sa furmar fitg baud, avant 50 000 fin 20 000 onns. El argumentescha quai tranter auter cun il fatg ch’igl existian dapi var 40 000 fin 50 000 onns linguas cun ina structura sintactica cumplexa, uschia che tradiziuns oralas hajan pudì vegnir dadas vinavant dapi lura a las proximas generaziuns. Gist il fatg che quellas sajan concepidas en furma structurada (sco story-line) explitgeschia daco che quellas sajan vegnidas dadas vinavant sur uschè lungs spazis da temp a moda uschè stabila.
Da la valaivladad ed actualitad permanenta da la structura dal mitus s’occupa la semiologia, per exempel Roland Barthes en si’ovra ‹Mythologies› (‹Mythen des Alltags›). A moda critica sa posiziunesch la postmoderna percunter envers il mitus sco model d’explitgar il mund. Per la gronda part dals poststructuralists e linguists (sco gia per Albert Camus) furman mitus texts autonoms ch’èn spartids da mintga pratica rituala e tar ils quals i n’è betg decisiv da vulair specular davart lur origin u intent.
Il mitus en la psicologia
thumb|170px|Thor (da Mårten Eskil Winge, 1872) Gia en l’antica hai dà tendenzas d’interpretar ils eveniments che vegnan represchentads en il mitus sco simbol per la psica umana. Uschia ha per exempel Lucretius preschentà en sia poesia didactica ‹De rerum natura› ina tala interpretaziun, empruvond d’explitgar ils famus turments da Tantalos, Tityos e Sisyphos or da ses maletg dal mund naturalistic-raziunal. Tenor el represchenta la tema da Tantalos davant il crap che ballantscha sur ses chau la tema permanenta da l’uman envers ils dieus che puneschan. Tityos na senta nagina dolur perquai che evlas al stgarpan or dal corp il gnirom che crescha suenter d’in cuntin, mabain perquai ch’el sa consumescha en mal d’amur. E Sisifus è il simbol per l’uman che sa sfadia senza paus, che na sa cuntenta mai cun quai ch’el ha cuntanschì e che na vegn mai a ruaus.
Per la psicologia dals pievels e teoria d’appercepziun da la segunda mesadad dal 19avel tschientaner represchentava il mitus la concepziun e moda da pensar da l’uman primitiv, per il qual mintga contemplaziun sviluppava ina muntada simbolica (Wilhelm Wundt, Heymann Steinthal, Eduard Meyer); cun religiun n’haja quai da far nagut. Er per Wilhelm Dilthey na sa tractavi tar il mitus betg da religiun, mabain d’in stadi dal svilup intellectual.
Dad Adolf Bastian, il fundatur dal Museum d’etnologia a Berlin, deriva l’idea dal «patratg elementar», pia da mitus originars che cumparian en lieus dal mund fitg allontanads, uschia ch’els na sajan apparentamain betg vegnids derasads tras diffusiun, vul dir tras contact tranter las singulas societads. El ha explitgà quest fenomen tras l’omogenitad da la psica umana ed ha uschia fullà via al concept dals archetips da C.G. Jung, cumbain ch’el è a medem temp s’associà a las teorias da Tylor.
A las lavurs temprivas da Freud è sa referì Otto Rank, il qual ha medemamain considerà siemis sco moda da cuntentar sentiments zuppads a moda simbolica; ultra da quai ha el però elavurà a basa da 30 mitus ina structura d’acziun differenziada da l’erox dal mitus, surtut en l’emprima mesadad da la vita fin ch’il jau è s’etablì.
Carl Gustav Jung descriva mitus sco expressiun d’archetips, pia da musters da represchentaziun e d’acziun betg individuals mabain collectivs ch’èn francads profund en il subconscient ed ils quals pon cumparair dapertut – en il siemi, en visiuns, en paraulas. Cuntrari als archetips inconscients furman mitus però per Jung elavuraziuns conscientas («secundaras») da quests archetips. Surtut ils mitus dals dieus – ils dieus simboliseschan ils archetips dals geniturs – represchentan a moda bain visibla (antropomorfa) l’agir dad umans, il qual vegn be projectà en il mund dals dieus. Archetips e mitus pon ir a perder sur lung temp u vegnir supprimids, sco per exempel il mitus da la divinitad mamma en il cristianissem, la quala cumpara però puspè en furma da la veneraziun da Maria (uschenumnà atavissem).
Per C.G. Jung è il mitus er collià cun privels: Uschia mainia la ferma identificaziun cun archetips sco quel dal puer aeternus (giuvenil perpeten) e da la gronda mamma en la vegliadetgna da creschì psichicamain ad ina vita sco uffant pitschen perpeten. L’archetip sco tal saja bain ina realitad ch’ins stoppia acceptar; ma quai na muntia betg ch’ins stoppia dar si l’agen jau a favur dal subconscient.
L’antagonissem tranter mitus ed illuminissem han ils represchentants dal concept da l’archetip la finala interpretà a favur dal mitus: Il mitus vegn considerà sco repetiziun rituala d’eveniments primars, sco elavuraziun narrativa da temas e speranzas originaras da l’uman. En questa funcziun haja el in cler avantatg envers sistems da noziuns. Mitus pon valair tenor quest puntg da vista sco interpretaziun dal mund simbolica en furma narrativa e cuntegnair vardads fundamentalas areguard la vita umana ch’als rendan nundestruibels. Il filolog classic e scienzià da religiun Karl Kerényi ha discurrì en quest connex da la psicologia sco mitologia individuala e da la mitologia sco psicologia collectiva.
Il linguist e mitolog Joseph Campbell vala sco fundatur da la perscrutaziun da mitus cumparatistica. En si’ovra ‹The Hero with a Thousand Faces› (1949) na perscrutescha el betg sco Rank l’uffanza e giuventetgna, mabain ils mitus da la segunda fasa da la vita: il viadi da l’erox sco partenza en in nov mund ed il reussir en vista a privels ed aventuras. Per el expriman mitus aspects tut normals dal svilup da la persunalitad. Campbell accentuescha las adattaziuns localas e limitaziuns dals mitus elementars universals, las qualas sajan succedidas dapi il temp da las culturas autas temprivas per motivs da la legitimaziun da pussanza e da l’integraziun sociala. Quest’absorpziun da mitus haja culminà dal temp da la Segunda Guerra mundiala. Sco furma d’adattaziun specifica dal mitus a la societad americana ha el identifitgà il monomitus dal lone rider che cumbatta cunter il nausch. Il film e la televisiun sajan ils lieus, nua ch’ils mitus cuntinueschian oz a sa sviluppar.
Er l’etnolog american Alan Dundes considerescha il mitus ord vista da la psicologia dal subconscient sco sistem da giavischs. Dundes ha rendì visibels ils numerus giavischs zuppads e las utopias che sa concentreschan en mitus e paraulas, ha però laschà averta la dumonda, tge funcziun ch’il mitus gioghia cur ch’i sa tractia da chanalisar entaifer la societad quests giavischs. En la tradiziun da Mircea Eliade ha el però attribuì al mitus, cuntrari a la paraula, ina muntada sacrala; en quel sa manifesteschia il surnatiral.
Ozendi considerescha la gronda part dals represchentants da la psicologia dal subconscient la rolla dal mitus sco positiva per il svilup normal dal jau. Quel na porschia betg be satisfacziun simbolica per ils supprimiders e neurotichers e na sustegnia betg la fugia dal mund sco il siemi, mabain doceschia sco experientscha collectiva la renunzia sapientiva, la sublimaziun e la confruntaziun cun la realitad. En quest reguard sa differenzieschia il mitus a moda fundamentala dal siemi – uschia il psicoanaliticher Jacob Arlow, ma er da la paraula, la quala furmia en cumparegliaziun cun ils eroxs dal mitus in’instanza da socialisaziun pli miaivla, che funcziunia en il mintgadi – uschia Bruno Bettelheim.
Mitus e ritual en l’antropologia sociala e culturala anglosaxona
thumb|220px|Delfi, Grezia La scola britannica da l’antropologia sociala ha surtut perscrutà la relaziun tranter mitus e ritual. Caracteristic è ses access interdisciplinar ch’ha enserrà da l’entschatta ennà aspects etnologics, sociologics, da la scienza da la religiun e da l’antica, orientalistics, psicologics, da la teoria da l’evoluziun e filologics. Quests studis ha reprendì la scola americana da l’antropologia culturala, fundada da Franz Boas.
Per Edward Burnett Tylor sa tracti tar il mitus (il qual el attribuescha a la domena da la religiun) d’ina sort protoscienza, la quala stat tar il ritual en la medema relaziun sco la scienza tar la tecnica: rituals vegnan sviluppads tenor Tylor a basa da mitus (uschenumnà ritual-from-myth approach) e servan a l’emprova da dominar u controllar la natira; i sa tracta pia tar quels per uschè dir da mitus applitgads. Pervi da la regularitad dals rituals sa lascha il mitus quasi chapir sco lescha ch’accumpogna l’acziun respectiva. Ed ils mitus na vegnan betg pli duvrads en quel mument che religiuns modernas sa basan sin in’etica e metafisica sviluppada.
Per William Robertson Smith han mitus percunter be furmà explicaziuns per rituals religius, dals quals l’origin n’era betg (pli) enconuschent. Uschia accumpognan ils vegls pievels per exempel il ciclus da la vegetaziun tras rituals. Dals cults da vegetaziun vegl orientals è sa mantegnì tar ils Grecs be pli il mitus dad Adonis (uschenumnà myth-from-ritual approach). En il medem senn ha er il teoreticher da litteratura Stanley Edgar Hyman postulà ch’il ritual (prelogic) saja pli vegl ch’il mitus, e che quest ultim saja pli tard sa fatg independent sco explicaziun per fenomens da la natira.
Robertson Smith ha influenzà las vastas lavurs da James George Frazer areguard il dieu da la vegetaziun che mora cun tagliar e mular il graun e che renascha puspè la primavaira, sco ch’el vegn descrit en il mitus d’Adonis che deriva oriundamain da l’Asia dal Vest. Ils dieus eran per Frazer be simbols per process natirals. Il natural law man saja tuttavia stà abel da pensar a moda logica, el saja però sa servì da rituals magics en quel mument ch’el saja arrivà als cunfins da sia chapientscha da la natira causala; ed en quel mument che quests rituals hajan disditg – per exempel en cas da nauschas racoltas –, al haja il mitus, pia la cretta en pussanzas invisiblas, gidà a vegnir a frida cun ils cunfins da sia pussanza. Il mitus descrivia en quest senn process natirals; el precedia il ritual, il qual daventia in process puramain agricul.
La filologa classica Jane Ellen Harrison percunter attribuescha al mitus surtut ina muntada performativa: ella al considerescha sco ina furma dal ritual transfurmada en lingua, pia sco ina sort act da discurrer, il qual possedia però sez qualitads magicas. Mitus servan tant per Frazer sco er per Harrison a proteger rituals dad ir en emblidanza e d’integrar novs commembers en la cuminanza. Els pon sa far independents e sa schliar dal ritual; ubain ch’il ritual sa fa independent e vegn exequì per sasez, quai che furma per Harrison l’origin da mintga furma d’art.
La rolla da mitus e rituals sco instanzas da socialisaziun, ma er sco simbolisaziun d’agressiuns e ritus da mazzament, accentuescha il filolog classic tudestg Walter Burkert che considerescha, sco il perscrutader dals Navajo Clyde Kluckhohn, mitus e ritual sco elements ch’èn bain sa sviluppads independentamain in da l’auter, ma dals quals l’effect rinforza in l’auter. Il ritual transfurmia in simpel raquint en ina norma sociala; il mitus attribueschia a l’agir uman ina legitimaziun divina.
Sa referind a Malinowski argumentescha Mircea Eliade che blers rituals vegnian be pratitgads, perquai ch’ins possia sa referir ad in mitus d’origin u possia imitar ina figura mitica che duaja avair fundà il ritual. Mitus na legitimeschan però tenor Eliade betg be rituals, mabain decleran l’origin dals pli differents fenomens. Il mitus haja en in tschert senn la funcziun d’ina maschina dal temp: el avischinia ils umans als vegls dieus ed eroxs. Witzel percunter considerescha la relaziun tranter mitus e ritual sco chicken-and-egg-discussion che na sa laschia betg decider.
Per Robin Horton (* 1932) èn models explicativs dal mund cun in caracter persunalisant (mitic) betg colliads da princip cun in pensar ‹primitiv› u religius, mabain sa furman en in ambient, en il qual existan chaussa che n’èn betg calculablas u betg enconuschentas, pia en culturas betg industrialisadas. Quest context social determinescha la furma dal pensar: Uschia vegnan attribuidas en religiuns africanas las ultimas decisiuns da princip a creatiras antropomorfas. Karl Popper ha radicalisà la tesa da Horton e di ch’i n’existia nagina differenza fundamentala tranter la structura dal mitus e quella da la scienza occidentala; quest’ultima è però integrada en ina cultura da discussiun e controllabla, il mitus percunter betg.
Uschia sa preschenta el, sco blers etnologs britannics, en ina posiziun cuntraria a l’etnolog franzos Lucien Lévy-Bruhl, il qual considerescha il pensar mitic da princip sco prelogic. Er l’antropolog da cultura polonais-american Paul Radin crititgescha Lévy-Bruhl. El è da l’avis che umans en societads ‹primitivas› eran er abels da pensar a moda betg mitica, gea filosofica. La differenza tranter il pensar da l’uman ordinari che tendeschia vers il mitus sco explicaziun mecanica da process che sa repetan (en il senn dal «return perpeten» da Nietzsche) ed il pensar da persunalitads excepziunalas saja avant maun en tuttas societads a medema moda.
Ozendi considerescha l’etnologia l’intenziun da vulair determinar la rolla dal mitus tenor ils criteris structurals e funcziunalistics da Malinowski e d’auters auturs sco memia normativa e statica. Enstagl accentuescha ella l’evoluziun permanenta dals mitus en il process da la midada cuntinuanta da la societad. Uschia sa drizza l’interess da la perscrutaziun pli ferm sin la rolla activa dals mythmakers. Joseph Campbell ha differenzià en quest senn gia pli baud tranter mitus ch’èn confurm a las normas e che sustegnan il status quo social e tals che dattan perditga d’innovaziun sociala tras rumper cun success convenziuns (p.ex. il mitus da Prometheus).
Il mitus ord vista da la sociologia, politologia ed istoriografia
thumb|160px|Illustraziun tar in’ediziun da mitus e legendas da la Babilonia ed Assiria (1916) Entaifer las scienzas socialas e l’istoriografia vegnan d’ina vart intercurids ils process da la furmaziun da mitus (moderns), per l’autra furman mitus istorics tuttavia funtaunas che servan a dar invista en la structura sociala respectiva (p.ex. las analisas da Georges Dumézil). Adina dapli reflectescha l’istoriografia dapi la vieuta culturala davart la noziun dal mitus per se e perscrutescha la furmaziun da tradiziuns, la memoria collectiva sco er mentalitads.