cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
د لرغوني یونان هنر
د یونانیانو لومړنی هنر، په عمومي ډول له لرغوني یوناني هنر نه وتلی او د دې پر ځای ورته د یوناني ډبرمهال هنر او ترهغه وروسته د اجیېن Aegean)) هنر په نوم پېژندل کېږي. په وروستي ډول کې د یونان د برنزو د مهال  سېکلاډیک او د منوي اومېسني کلتور هنرونه شامل دي. د لرغوني یونان هنر معمولاً د سبک له پلوه په څلورو برخو وېشل کېږي: هندسي، لرغونی، کلاسیک او هېلنستیک (Hellenistic). هندسي عصر، معمولاً له میلاد نه شاوخوا ۱۰۰۰ کاله مخکې مهال ته ورګرځي. که څه هم په حقیقت کې د یونان د لرغوني هنر په اړه د مخکې ۲۰۰ کلونو په بهیر کې لږ معلومات شته، چې په دودیز ډول د یونان د تورې دورې په نوم پېژندل کېږي. له میلاد نه مخکې اوومه پېړۍ د ارکائیک سبک (بېلګه یې: د ګل‌داني نقاشۍ تور شکل سټایل(black-figure style) د ورو پرمختګ شاهده وه. شاوخوا ۵۰۰ کاله مخکې له میلاد نه د پارس د جګړو له پیل نه لږ مخکې (له میلاد نه مخکې له ۴۸۰ -۴۴۸) دوره، معمولاً د لرغونو او کلاسیکو دورو تر منځ د وېشونکې کرښې په توګه په پام کې نیول کېږي او د لوی سکندر د واکمنۍ مهال (له میلاد نه مخکې ۳۲۳- ۳۳۶) د کلاسیکې او هېلنستیکي دورې د بېلوونکي په توګه په پام کې نیول کېږي. له میلاد نه مخکې د لومړۍ پېړۍ وروسته په رومي- یوناني دوره کې د ختیځ یونان نړۍ ته د ځايي اصطلاحاتو نه کار اخیستل کېده.
په حقیقت کې، له یوې دورې نه بلې دورې ته هېڅ  سخت لېږد نشته. د هنر بڼې له بېلابېلو سرعتونو سره د یونان په بېلابېلو برخو کې وده کړې او د بلې هرې دورې په څېر ځينې هنرمندانو به د نورو سبکونو په پرتله خورا نوښت لرونکي سبکونه کارول. پیاوړي سیمه‌ییز دودونه او د سیمه‌ییزې شخصیت‌پالنې اړتیاوې تاریخ لیکونکي اړ باسي چې د هنري آثارو رېښې د پيدايښت له سرچینې نه ومومي. د یوناني هنر بېلابېل ډولونه په پراخ ډول صادر شوي دي. په یونان کې ټوله دوره د سوکالۍ  او له ګاونډیو کلتورونو سره د یوناني نړۍ د سوداګریزو اړیکو د پرله پسې عمومي ډېروالي شاهده وه.
د یوناني هنر د پاتې شونو کچه د رسنیو تر منځ ډېرزیات توپیر لري. موږ په زیاته کچه کلالي لوښي، سیکې، ډبریزې مجسمې، څو لویې برونزي مجسمې او ان ډېرې رومي کاپيانې لرو. نقاشي فلزي لوښي او هرهغه څه چې په ژوبلېدونکو موادو، لکه:  لرګي کې شته، نژدې ټول په بشپړ ډول له منځه تللي دي. د ځینو معبدونو او تیاترونو ‌ډبريز پوستونه ژغورل شوي، خو د هغوی له پراخو سینګارونو نه ډېر لږ پاتې شوي دي.
کلالي
له تړون سره سم بالاخره د رنګ کړل شوو لوښو ټولو بڼو ته ګلدانۍ ویل کېږي، چې له ۱۰۰۰۰۰ نه زیاتې اړینې ټوټي يې په بشپړ ډول ژغورل شوې دي، چې له هغو ډبرلیکونو سره چې ډېری یې له ځان سره لري، د یوناني ژوند د بېلابېلو اړخونو په اړه بې ساری ليدلوری وړاندې کوي. د مجسمې‌جوړونې یا معمارۍ کلالي زیاتره نقاشي کېږي او په زیاته کچه د ژغورل شوو کلالیو په توګه پېژندل کېږي. په ډېریو ادبیاتو کې کلالي یوازې د نقاشي شویو لوښو يا ګلدانۍ په معنا ده. کلالي د قبر د توکو اصلي بڼه وه چې په قبرونو کې کارول کېده، زیاتره د «خښولو د لوښي» په توګه چې سوځول شوې اېرې به په کې وې او په پراخ ډول صادرېدلې.
د یوناني ګلدانۍ د نقاشۍ نامتو او ځانګړی سبک، د پیاوړو کرښو او لیکنو له بڼو سره، چې د کرښو د ننه له نریو کرښو سره کښل شوې دي، له میلاد نه شاوخوا ۳۵۰-۶۰۰ کلونه مخکې خپل اوج(څوکې) ته رسېدلي وو او په دوو برخو وېشل کېږي، چې تقریباً د یو بل برعکس دي، تور فیګور(بڼه) او سور فیګور رنګول، نور رنګونه په هر مورد کې د شالید(بک‌ګرونډ) رنګ جوړوي. نور رنګونه خورا محدود وو، په نارمل ډول د کوچنيو برخو لپاره سپین او د لویو لپاره ارغواني ته ورته سور بېل رنګ کارېده. د دې تخنیکونو له محدودیتونو او ګڼو نورو پیاوړو تړونونو سره د ګلدان نقاشانو د پام‌وړ پایلې ترلاسه کړې چې ظرافت او پياوړې تشرېحات یې سره ترکیبول. د سپينې ځمکې د ټاکلو تخنیک به انځور ته زیاته آزادي ورکوله، خو په ښه توګه ونه اغوستل شو او تر ډېره د خښولو لپاره جوړ شوی و.
په دودیز ډول ویل کېږي چې، لرغونو یونانیانو کلالي لوښي تر ډېره د ورځنۍ کارونې لپاره جوړول، نه د نندارې لپاره. استثناوې په کې لویې لرغونې تاریخي ګلدانۍ وې، چې د قبر د نښګر، په لوبو کې د ګټل شویو سوغاتونو، لکه: د زیتون له غوړو نه ډک پاناتینیک امفورا -Panathenaic Amphorae (له زیتون غوړو نه ډک لوی سرامیکي لوښي و چې په لوبو کې به د جایزې په توګه ورکول کېده) او په قبرونو کې د اېښودلو لپاره د ځانګړو ټوټو په توګه کارېده. د عطرو ځینې بوتلونه په لګښت کې د سپما لپاره یوازې تر خولې لاندې یوه لاندینۍ برخه لري، نو ځکه لږ مقدار دوی ډک ښيي. په وروستیو لسیزو کې ډېری څېړونکو دې موضوع ته د شک په سترګه کتلي او وایي چې: په یونان او ايټړوریا دواړو کې د فلزي لوښو د ارزانه بدیل په توګه ډېر تولیدېدل او په قبرونو کې ځای پر ځای کېدل.
په ژغورل شويو لوښو کې ډېری هغه لوښي دي چې د خدمت کولو یا د څښلو د مایعاتو لکه امفورا د ذخیره کولو، کراټر-kraters (د شرابو او اوبو د مخلوطولو لپاره مخصوص لوښی)، هایډریا- hydria (د اوبو جک)، د تویونې- لېبرېشن (libation) کاسې، د تشناب- تاېلیت لپاره د غوړو او عطرو بوتلونه، جکونه او پيالې په کې شامل دي. د خوړو د خوړلو او خدمت لپاره رنګ شوي لوښي ډېر لږ عام دي. رنګ شوي لوښي، ان د عادي وګړو لپاره هم سپموونکي و او د یوې برابرې ټوټې پنځه یا شپږ ډوله سینګارول دوه درې ورځې مزدوري لرله. رسامۍاومیناتورۍ هم په زیاته کچه توليدېدلې او اساساً په معبدونو کې کارول کېدې. په هېلنستیکي دوره کې د کلالیو پراخ طیف توليد شو، خو تر ډېره له لږ هنري ارزښت نه برخمن وو.
په مخکینیو دورو کې، ان د یونان ډېرو کوچنیو ښارونو د خپلې سیمې لپاره کلالي تولیدوله. دا د سبک او سټنډردونو له پلوه ډېر متنوع و. ممتاز کلالیان چې د هنر په توګه درجه‌بندي کېږي، د اېجیېن (Aegean ) ټاپو په ځینې سیمو، کريټ (Crete) او د ايټالیا او سیسيلي (Sicily) د سويل په بډایه مستعمراتو کې تولید شوي دي. په وروستیو لرغونو او لومړنیو کلاسیکو دورو کې دوه لوی سوداګریز ځواکونو کورېنث (Corinth) او اتن (Athens) واک تر لاسه کړ. د هغوی کلالي د یونان ټولې نړۍ ته صادره شوه او سیمه‌ییز ډولونه یې له منځه یووړل. د کورنېث او اتن ګلدانونه په لرو پرتو سیمو، لکه: هسپانیا او اوکراین کې موندل شوي او په ایټالیا کې ډېر عام دي چې د لومړي ځل لپاره په اتلسمه پېړۍ کې د اتروسکي (Etruscan vases) د ګلدانیو په توګه راټول شول. ډېری دغه لوښي د ټیټ کيفیت د تولید کتلې محصولات دي. په حقیقت کې کلالي له میلاد نه مخکې تر پنځمې پېړۍ پورې په یوه صنعت بدله شوه او د کلالیو نقاشي رنګ، نور یو اړین هنر نه وو.
ليه ولسوالۍ
لیه ولسوالۍ د پاکستان د پنجاب ولايت یوه ولسوالۍ ده. په دغې ولسوالۍ کې د مېشتو خلکو شمېر په ۱۹۹۸ کال کې ۱،۱۲۰،۹۵۱ و.
سرچينې
وېشنيزه:د پاکستان ولسوالۍ وېشنيزه:د پنجاب ولايت (پاکستان)
مراغه ولسوالي
مراغه ولسوالي (په پارسي کې: شهرستان مراغه)  د ايران د آذربايجان شرقي ولايت یوه ولسوالي ده. د دغه ولسوالي پلازمېنه د مراغه ښار دی. دا ولسوالي ۲۶۲٬۶۰۴ تنه نفوس لري. د مراغه ولسوالي بنسټ په کال ۱۳۱۶ کېښودل شو.
سرچينې
وېشنيزه:د آذربايجان شرقي ولايت وېشنيزه:د ايران ولسوالۍ
د قبرس هیواد د ولایتونو نوملړ
د قبرس هیواد آیالاتونه (د قبرس هیواد ولایتونه) د اداري وېش لومړۍ درجه ولایتونه۔قبرس ټول 6 ولایتونه لري:
موډیم
موډيم (په انګلیسي: Modem) موډيم د انټرنيټ لاس ته راوړلو لپاره يو آله ده. دغه آله په کمپيوټر کې په PCI سلاټ کى لګيږي. موډيم په کمپيوټر کې دلګولو نه وروسته زمونږ کمپيوټر ته انټرنېټ ورکوي او انټرنيټ په وجه مونږ کولى شو چې له کمپيوټر نه بل ځاى ته ټيلفون وکړو. دموډيم انسټاليشن په کمپيوټر کې Cotrol Panel څخه کيږي او کنټرول پينل Control Panel کې له موډيم ايکن نه کيږي.
مېخ
کوکﺉ مختلف ډولو او اندازو کې اوسپنیزه میله ده چې د ژوند ژواک چارو لکه ترکاڼۍ، ودانۍ جوړولو، او داسې نورو کې ترې کار اخېستل کېږي. مېخونه عموما په مېز جوړولو، المارۍ، تخت لرگینو دیوالونو او نورو کې کارول کېږي. په افغانستان کې عموما له پاکستاني او چینایي مېخونو څخه گټه اخېستل کېږي.
تړلې لیکنې
ترکاڼي فرنیچر
لودهران ولسوالۍ
لودهران ولسوالۍ د پاکستان د پنجاب ولايت یوه ولسوالۍ ده. په دغې ولسوالۍ کې د مېشتو خلکو شمېر په ۱۹۹۸ کال کې ۱،۱۷۱،۸۰۰ و.
سرچينې
وېشنيزه:د پاکستان ولسوالۍ وېشنيزه:د پنجاب ولايت (پاکستان)
ویب کامره
ویب کیمره (په انګلیسي: Web Cam, Web Camera) د انلاین ویډیویې او ږغیزو اړیکو د ټینګولو او ډیری وختونه د انلاین بانډار (Chatting) لپاره استعمالیږي. ویب کیمره د یو او بل سره د بصری اړیکو د رامینځته کولو یو وسیله ده. وېشنيزه:سولگر وېشنيزه:کمپیوټر
بيرجند ولسوالي
بيرجند ولسوالي (په پارسي کې: شهرستان بیرجند)  د ايران د خراسان جنوبي ولايت یوه ولسوالي ده. دا ولسوالي ۲۶۱٬۳۲۴ تنه نفوس لري. د بيرجند ولسوالي بنسټ په کال ۱۳۱۶ کېښودل شو.
سرچينې
وېشنيزه:د خراسان جنوبي ولايت وېشنيزه:د ايران ولسوالۍ
کیبورد
کیبـــورد یو انگلیسی لغت ده چی په پشتوکیگی(د دکمو مخه) چی په هغی باندی ستاسو کولی شی چی په کامپیوتر  کی هرشی ولیکی .د دی کار دسی دی چی د دی دکمی لکه الکترونیکی سوییچ کار کوی.
د برتانيې موزيم
د برتانيې موزيم د نړۍ په سترو موزيمونو کې شمېرل کېږي. دغه موزيم په لندن کې دی. دا موزیم د نړۍ په مهمو موزیمونو کې شمېرل کېږي. دا موزیم په انساني کولتور او تاریخ باندې راڅرخي چې بنسټ یې په کال 1753ء کې اېښودل شوی دی. په دې موزیم کې د لیدنې لپاره 13 مېلیونه لرغونتوکي اېښودل شوي دي چې له ټولو لویو وچو څخه راغونډ کړای شوي دي. په 1846 کال کې دې موزیم کې د کتابونو د چاپ په دنده نامتو برتانوي شاعر کووینټرې پيټمور د 19 کلنۍ په موده کې خپله دنده پیل کړه. موزیم هره ورځ د سهار له 10:00 بجو څخه تر 5 بجو پورې خلاص وي.
بهرنۍ تړنې
وېشنیزه:تاریخ
وېشنيزه:د بريتانيا موزيمونه
محمد عارف تڼیوال
محمد عارف تڼيوال (د ۱۳۲۹ ل کال د غويي ۱، د خوست ولايت) د افغانستان د کابل پوهنتون استاد او پښتو ژبی ليکوال دی.
مخينه
پوهاند دوکتور محمد عارف تڼیوال د ۱۳۲۹ لمريز کال د غويي پر لومړۍ نېټه (د ۱۹۵۰ ز کال د می لومړۍ) د خوست ولايت د منځۍ د شمل کلي په يوه دینپاله کورنۍ کې زېږېدلی دی.
نوموړي په ۱۳۵۲ لمريز کال کې د کابل پوهنتون د ساينس پوهنځي د کيميا له ديپارتمنت څخه ليسانس تر لاسه کړ. په ۱۳۶۳ لمريز (۱۹۸۴ ز) کال کې يې په اوکراين هېواد کې د غيرعضوي کيميا په څانگه کې د ماسترۍ درجه تر لاسه کړه.
محمد عارف تڼيوال په ۱۳۷۳ ل (۱۹۹۴ ز) کال کې په قزاقستان کې د غیرعضوي کيميا په څانگه کې د دوکتورا درجه په بري سره واخيسته. نوموړي په ۱۳۸۶ ل (۲۰۰۷ ز) کال کې د کابل پوهنتون د ساينس پوهنځي د کيمیا په ديپارتمنت کې د غيرعضوي کېميا په څانگه کې د پوهاندۍ پوهنيزه درجه واخيسته.
پوهاند محمد عارف تڼيوال تر دې مهاله د غيرعضوي کیميا په څانگه کې نږدې ۲۳ پوهنيز نښيرونه ليکلي دي.
اخځليک
۱- http://ku.edu.af/fa/page/753/885/8752
۲- https://ar-ar.facebook.com/850246211673738/photos/%D9%BE%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81-%D8%AA%DA%BC%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%86%D9%86-%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B9%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D9%84%D9%88%DA%93%D9%88-%D8%B2%D8%AF%DA%A9%DA%93%D9%88-%D8%AF-%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AF-%D9%86%D9%88%DB%90-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%AF-%D9%BE%D9%84%D9%8A-%DA%A9%DB%90%D8%AF%D9%84%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D9%87-%D8%B3/1180662525298770/
۳-
د افغانستان ملي لرغونتون
د افغانستان ملي موزيم چې د کابل موزيم په نوم هم يادېږي يو دوه پوړيزه ودانۍ کې جوړ موزيم دی چې په ۱۹۲۲ ز. کېن د افغان پاچا امير امان الله خان په وخت کې جوړ شوی و. خو د بېلابېلو جگړو له امله د موزيم ودانۍ بشپړه ويجاړه شوې او سر له نوي جوړ شوی دی.
وېشنيزه:د افغانستان موزيمونه
جغتایي ژبه
جغتایي ژبه (جغتای ژبه) په منځنۍ او منځ ختیځه آسیا کې د ترکي ژبو له کورنۍ څخه یوه ژبه وه. جغتای ژبه د ګوډ تیمور له واکمنې نه تر ۲۰ مې میلادي پیړۍ ژوندی وه.
منډي بهاوالدين ولسوالۍ
منډي بهاوالدين ولسوالۍ د پاکستان د پنجاب ولايت یوه ولسوالۍ ده. په دغې ولسوالۍ کې د مېشتو خلکو شمېر په ۱۹۹۸ کال کې ۱،۱۶۰،۵۵۲ و.
سرچينې
وېشنيزه:د پاکستان ولسوالۍ وېشنيزه:د پنجاب ولايت (پاکستان)
ساوجبلاغ ولسوالي
سرچينې
وېشنيزه:د البرز ولايت وېشنيزه:د ايران ولسوالۍ
شچچین
شچېچېن (په بولنډي: Szczecin) په شمالي اروپا کې پروت ښار دی. که څهٔ هم د ښار ټول اوسېدونکی آلمانیان دي اما یاد نومړی ښار په ۱۹۴۵ کال کې د پولنډ له خوا نیول شو. د شتتین ښار ۴۰۷،۸۱۱ وکړي او ۳۰۱ کیلومتره مربع مساخت لري چې د پولنډ هیواد له مهمو ښارونو څخه شمیرل کیږي.
جنسي اړيکې
له همجنس سره مینه یا همجنس ته تمایل هغه ستونزه ده چې بشریت له ډیر پخوا ورسره لاس او گریوان دی دمثال په توگه په پخواني يونان کې  دسافو په نامه شاعرې دلزبو په نامه  دیونان په ټاپو گانو په خپلو شعرونو کې دنجونو او ښځو تر منځ د جنسي اړیکو او مینې یادونه کړې چې اوس په انگریزي کې دښځوترمنځ دجنسي اړیکې نوم (لزبین) هم له همدې ځایه سرچینه اخلي  دغه راز د پخواني روم یو امپراتور هادریان هم دغسې تمایلات درلودل  حتي ویل کیږي وتلی انځور گر لیونارډو داوینچي هم هم جنس گرا ؤ په اسیا او نورو هیوادونو کې هم دغه مسله موجوده وه دغه  راز زموږ په سیمو کې هم دغه ښکارنده موجوده ده  خو دلته باید دوه مسلې سره بیلو کړو یو همجنس بازي ده او بله همجنس گرايي یا همجنس ته تمایل.
زه فکر کوم زموږ په ټولنه کې د همجنس بازي مسله ډیره دود ده په دې معني چې کله  یو کس خپل مخالف جنس ته  دلاسرسي امکان ونه لري نو له خپل همجنس سره  دجنسي اړیکې له لارې  خپله جنسي تنده ماتوي  فکر کوم دغه مسله زموږ په سیمو کې ډیره لیدل کیږي او کله چې یو کس مخالف جنس ته تمایل پيدا نه کړي نو بیا له همجنس سره جنسي اړیکه نیسي ورو ورو ېې له مخالف جنس سره علاقه کمیږي.
خو له همجنس سره علاقه یو بله اساسی مسله ده او په ټولو ټولنو کې لیدل کیږي په ځینې  هیوادونو کې که څه هم یوه رټل شوې مسله ده خو بیا هم ورته قانوني بڼه ورکړل شوې او شمیرنې ښيي چې په سلو نارینه وو کې یو  او  په سلو میرمنو کې څلور همجنس گرا دي.
لکه چې دغه ورور ویلي دي هوروموني مسلې په دې برخه کې رول لري خو  دغه تیوري په دې ډول ده چې د استراډیو او تستوسترون په نامه  هورمونونه که کم یا زیات شي په جنسي تمایل ورسره بدلیږي او دغه تیوري ډیره  مطرح هم ده چې په نارینه او ښځو کې دغه هورموني بدلونونه  ددې سبب کیږي چې له همجنس سره تمایل پکې ډیر شي.
په دې هکله په اروپايي هیوادونو کې ډیرې څیړنې هم شوي او ددې ښودنه کوي چې د همجنس گرایانو او عادي کسانو  په فریولوجیک جوړښت کې توپیر موجود دی  له همدې امله ځینې کسان وايي چې دغه ښکارنده یوه مورزادي او جنټیکي ستونزه ده  خو یو لودیځوال څیړاند وايي ما داسې شی نه دی موندلی چې وښيي دغسې کومه ستونزه د دغو کسانو په مازغو  کې کوم بدلون موجود وي او هغه دغه تیوري ردوي.
د بلانکارډ وکلاسن په نامه څیړاند ویلي دي چې که یو ورور همجنس گرا وي  دا احتمال ۳۳ په سلو کې زیاتیږي چې  بل ورور هم دغه ستونزه ولري  ځینې څیړاندو وویل چې یو مخصوص جن د گي جن په نامه شته چې دغه ښکارنده بل کس   ته انتقالوي ددغه څیړنو نتیجې  د Human Genetics په نامه په یوې نشرې کې خپرې هم شوې  په هر صورت مختلفي نظرې په دې برخه کې شته ټولې تراوسه پورې نه تاید شوې او نه په کره توگه رد شوي دي خو دا یو واقعیت دی چې ځینې کسان دغه مشکل لري  او بیا هم یادونه کوم  چې کله چې  دهمجنس گرايي مسله یادیږي ټول هغه موردونه پکې نه ر اځي چې دفرهنگي مسلو له امله رامنځته شوي وي دمثال په توگه زموږ په ټولنه کې کله چې یو کس خپل مخالف جنس ته  لاسری ونه لري نو هغه خپله جنسي تنده له خپل همجنس سره ماتوي  په دې حالت کې نه شو ویلی چې دا  جنتیکي مسله ده بلکه دا یو ډول فرهنگي ستونزه بلل کیږي.
ددې ستونزې په پيدا کیدا کې بله رواني مسله هم اغیزمنه ده دمثال په توگه هغه هلکان چې  دمور له لوری سخت رټل شوي وي او ظالمانه برخورد ورسره شوی وي ممکنه ده په لوینې کې له نجونویو ډول کرکه ولری  او دغه چاره ددې سبب کیږي چې خپله جنسي تنده له خپل هجنس سره ماته کړي .په هرصورت هغه څه چې روښانه دي دا دي  چې دا یو ناسم عادت دی او باید پریښودل شي که هورموني ستونزه لرئ ډاکټر ته په ورتگ سره ېې حل کولاي شئ  اسلام هم دغه ښکارنده رد کړې ده  او کبیره گناه بلل کیږي  پردې سربیره جسمي او رواني ستونزې پيدا کولاي شي.
غوره دا ده چې یوه ارواپوه ته مراجعه وکړئ او خپله دغه ستونزه ورسره شریکه کړئ او د بدن د جنسي  هورمونونو اندازه معلومه او دعلاج فکر ېې وکړئ د هورمونونو د کمیدا علاج شونی دی او ډاکټر ته په ورتگ سره دغه کار کیداي شي.
هغه فکرونه له ذهنه لیرې کړئ چې دغه تمایل یا گرونه په تاسو کې زیاتوي دغه حس په ځان کې پياوړی کړئ چې باید له مخالف جنس سره مینه پيدا کړئ.
خپلې سترگې له گناه پاکې کړئ په دې معنې جې هلکانو ته د شهوت په سترگه مه گورئ  او کله چې دغسې حس درته پيدا شو  اسلام په مقدس دین کې ځینې لارښونو ته پام وکړئ او ترې گټه واخلئ  او له ټولو هغه موقعیتونو ځان لیرې وساتئ چې د همجنس گرايئ حس په تاسو کې زیاتوي.
ځان بیکاره مه پریږدئ خپلې ټولنیزې اړیکې پراخې کړئ ښه ملگري پيدا کړئ او ځان له دې ښکارندې وژغورئ.
خپل معنوي اړخ مذبوت کړئ لمونځ کوئ او دزړه له اخلاصه ېې کوئ دغه کار د رسره ډیره مرسته کوي  او دغه فکر کوئ چې یو عادت په یوه شیبه کې نه بدلیږي بلکه وخت او حوصله غواړي  زه له دینې پلوه ډیره توضیح نه شم ورکولاي خو له طبي پلوه په لودیځو ټولنو کې ډیرځله دغه مسله منل شوې او ویل کیږي چې دغه کسان بله لاره نه لری او ځکه خو ېې ودونه هم په رسمیت پیژندلي خو موږ او تاسو له دې کاره په اسانه ځان ژوغورلی شو  ځکه چې داسلام سپیڅلي دین لرو او دا ټولو  ښه لاره ده چې له گناهونو مو ژغورلی شي.
یو ځل بیا دغه ورور ته زما سپارښتنه دا ده چې یو ارواپوه او د داخلي متخصص ته ورشي چې خپل ټول معاینات ترسره کړي که هورمون مو کم شوی وي په اسانه ېې درملنه کیداي شي حتي هغه کسان چې جنسي تمایل ېې کم شوی وي دهورمون په ترلاسه کولو سره دغه ستونزه حل کولای شي.
وېشنيزه:جنسي اړيکې
افغان پيکا
افغان پيکا (اوکوتونا روفيسينز) د تيورو له ډلې يو ژوی دی چې د اوکوتونيدا کورنۍ پورې اړه لري. دا ژوی په افغانستان، ارمنستان، ايران، پاکستان او تورکمنستان کې موندل کېږي.
وېشنيزه:ژوي
ازمايشی بلانس
ازمايشی بلانس Trial balance هغه بلانسونه دي چی دليجر يا دکل ددفتر له حساب څخه ايستل کيږی او په هغه کی ټول اسمي او واقعی حسابونه شامل وي.
سرچینې
وېشنيزه:حسابونه وېشنيزه:ازمايشی بلانس
ميانوالي ولسوالۍ
ميانوالې ولسوالۍ د پاکستان د پنجاب ولايت یوه ولسوالۍ ده. په دغې ولسوالۍ کې د مېشتو خلکو شمېر په ۱۹۹۸ کال کې ۱،۰۵۶،۶۲۰ و.
سرچينې
وېشنيزه:د پاکستان ولسوالۍ وېشنيزه:د پنجاب ولايت (پاکستان)
لیسبون
لیسبون په پرتګالي ژبه Lisboa) د پرتګال هیواد پلازمبنه او لوی ښار دی همداشان د لیسبون ولایت مرکز هم ګڼل کیږي. یاد ښار کابو ۰۰۰'۵۰۰'۳ میلیونه وګړي لري.
د سور پوستو لرې کول/له صحنې ویستل
د سورپوستانو لرې کول یا له صحنې ویستل د متحده ایالاتو دولتي پالیسي وه چې له مخې یې د امریکا په ختیځ کې د اصلي امریکایانو خود مختاره قبیلې په جبري توګه د میسي سي پي سیند لویدیځو څنډو – په ځانګړې توګه د سورپوستو لپاره ټاکل شوې سیمې (تقریبا اوسنۍ اوکلاهاما) ته کډه شوې. د سورپوستانو د لرې کولو هغه کلیدي قانون چې له صحنې څخه یې د سورپوستانو د ویستلو اجازه ورکوله په ۱۸۳۰ زکال کې د ولسمشر اندروجکسون له خوا لاسلیک شو. په داسې حال کې چې جکسون د سورپوستانو پر وړاندې شدید دریځ درلود خو دغه قانون د مارتنی ون بورن د ادارې پر مهال پلی شو. په ۱۸۳۱ زکال کې د دغه قانون له تصویب وروسته د چروکي، ماسکوګي (کرېک)، سمینول، چیکاساو او چوکتاو ملتونو ته اړوند نږدې ۶۰۰۰۰ وګړي (د هغوی د زرګونو تورپوستو غلامانو په ګډون) په زور سره د خپلو اجدادو له سیمو وویستل شول؛ سربېره پر دې په دغه جبري خروج کې چې د (Trail of Tears) په نامه یادېږي په زرګونو کسان ووژل شول.
د سورپوستو د صحنې ویستلو سیاست د سپین پوستو ترمنځ یو له محبوبو سیاستونو څخه و چې د استعمار په دوره کې په شمالي امریکا کې د اروپايي کډوالو او وروسته له هغه د شلمې پېړۍ تر نیمایي پولې د متحده ایالاتو د دولت (او د هغو د وګړو) له خوا د قلمروي تکامل د چارو پایله وه. د دغو سیاستونو رېښه د جیمز مونرو مدیریت ته اړوندېږي، په داسې حال کې چې ځینې مهال هغه د اروپایانو او اصلي امریکایانو ترمنځ له ۱۷ مې پېړۍ څخه تر ۱۹ مې پېړۍ پورې مخ پر زیاتېدونکو شخړو ته اړوند بلل کېږي (هغه مهال چې سپین پوستو مهاجرینو د تقدیر په مانیفیست باندې د کلتوري باور له مخې په لویدیځ باندې فشار راوړ). له همدغه مهال وروسته له صحنې څخه د سورپوستو د ویستلو اړوند تاریخي لیدلوري تر بیاځلي ارزونې لاندې ونیول شول. په هغه کلیدي پیښو کې چې د دغه قانون د پراختیا لامل وګرځېدې د فورټ میمز عام وژنه (Fort Mims massacre) او د آسونو د نعل (American Revolutionary) په نامه جګړه شاملېدله. د دغه چارې ملاتړ کوونکو همدارنګه یادونه کوله چې مسکوګي وګړي د امریکا د انقلابي جګړې پر مهال له بریتانویانو سره یو موټی شوي و. تاریخ لیکونکي د امریکايي بومي وګړو له صحنې ویستل د پلار پالنې (paternalism)، قومي تصفیې او یا هم د نسل وژنې په توګه توصیف کوي.
انقلابي مخینه/بګرونډ
د متحده ایالاتو د انقلاب او د هغو د دوران په لومړیو کې امریکايي رهبرانو د دې اړوند چې له بومي امریکایانو سره د افرادو یا ملت په توګه چلن وشي بحثونه کړي.
د خپلواکۍ اعلامیه
د خپلواکۍ د اعلامیې په کیفري برخه کې د متحده ایالاتو بومي اوسېدونکي د «بې رحمه وحشي سورپوستو» په توګه یاد شوي چې په هغه مهال کې رایج لیدلوری منعکس کوي.
بنجامین فرانکلن
د «کنفدراسیون د وړاندیزو شوو موادو» په مسوده کې چې د ۱۷۷۵ زکال د مۍ په ۱۰ مه نېټه قاره یي کانګرس ته وړاندې شوه؛ بنجامین فرانکلن په هغه هېواد کې چې د زیږون په درشل کې و له سورپوستو  په ځانګړې توګه د ایروکوئي کنفدراسیون له شپږو ملتونو سره د «دایمي اتحاد» غوښتنه وکړه:"یوولسمه ماده: هر هغه مهال چې شونې وي باید له شپږو ملتونو سره یو تهاجمي او دفاعي اتحاد رامنځته شي؛ حدود یې ځانګړي شي او هغوی ته تضمین ورکړل شي؛ د هغوی ځمکې به له تېري سره نه مخ کېږي، هغوی به هېڅ خصوصي یا استعماري پېر ته له دې وروسته اجازه نه ورکوي او د ځمکو اړوند به یې هېڅ هوکړه نه ترسره کېږي، مګر دا چې په اونونداګا کې د سور پوستو لویه شورا او عمومي کانګرس یې په اړه پرېکړه وکړي. د نورو سور پوستو پولې او ځمکې هم باید په همدغه ډول ترتیب، مالومې او له هغو ساتنه وشي."
د کانګرس لومړني ګامونه
د کنفدرسیون کانګرس د شمال لویدیځ قلمرو اړوند فرمان په ۱۷۸۷ زکال کې تصویب کړ (چې له مخې یې په راتلونکو کلونو کې د متحده ایالاتو د قلمرو پراختیا ته لار برابروله) او د امریکايي بومي وګړو د «مالکیت، حقونو او آزادیو» څخه یې د ملاتړ غوښتنه کوله؛ په ۱۷۸۷ زکال کې د متحده ایالاتو اساسي قانون (د لومړي فصل اتمې مادې) کانګرس ته له سورپوستو قبیلو سره د سوداګرۍ د تنظیم کولو مسئولیت ورکړ. په ۱۷۹۰ زکال کې د متحده ایالاتو نوي کانګرس له سورپوستو سره د نه غرض لرلو قانون (په ۱۷۹۳، ۱۷۹۶، ۱۷۹۹، ۱۸۰۲، ۱۸۳۴ کې تجدید او اصلاح شو) د په رسمیت پېژندل شو قبیلو د ځمکنیو حقونو څخه د ساتنې او د هغو د تدوین په موخه تصویب کړ.
جورج واشنګټن
ولسمشر جورج واشنګټن په ۱۷۹۰ زکال کې د خپلې وینا پر مهال سنکا ملت ته په خپلو خبرو کې له مشروطیت وړاندې د سورپوستو د ځمکو پلور «شرارت» وباله او زیاته یې کړه چې دغې دوسیې اوس تغیر کړی او ژمن شوی چې د امریکايي بومي وګړو لپاره «عادلانه حقوق» خوندي کړي. د ۱۷۹۲ زکال په مارچ او اپرېل میاشت کې واشنګټن د فلادلیفیا د قبایلو له ۵۰ مشرانو – د ایروکوئيانو په ګډون – سره ولیدل او د متحده ایالاتو او د هغوی ترمنځ یې د ملګرتیا په پیاوړي کولو خبرې وکړې. د همدغه کال په وروستیو کې واشنګټن کانګرس ته په خپل څلورم کلني پیغام کې له سورپوستو امریکایانو سره د سولې، باور او سوداګرۍ د رامنځته کولو په اړتیا ټینګار وکړ: "زه نشم کولای د سورپوستو د چارو موضوع رد کړم، پرته له دې چې تاسو ته دا توصیه وکړم چې زموږ د داخلي پولو دننه قوانینو ته د انرژي ورکولو په موخه باید د سور پوستو پر وړاندې د ظلم او ناروا څخه د مخه نیولو په موخه له کافي مصلحت کار واخیستل شي. له دغې چارې پرته د آرام سمندر لپاره به زموږ طرحې بې ګټې وي."په ۱۷۹۵ زکال کې نوموړي کانګرس ته په خپل اووم کلني پیغام کې اعلان وکړ چې که چېرې د متحده ایالاتو دولت له سورپوستو سره د سولې غوښتونکی وي، باید له هغوی سره سوله ئیز چلند ولري. که چېرې متحده ایالات غواړي د سورپوستو بریدونه ودرول شي، په پولو کې د میشتو امریکایانو بریدونه هم باید ودرول شي.
توماس جفرسون
توماس جفرسون د ویرجینیا ایالت په اړه په خپلو یاددښتونو (۱۷۸۵ زکال) کې د امریکايي بومیانو له کلتور دفاع وکړه او څرګنده یې کړه چې د ویرجینیايي قبایلو د «حق او باطل اړوند خپل اخلاقي احساس له مخې» « هېڅ قانون، هېڅ زور ویونکي ځواک او د حکومت هېڅ سیوري/اغېز ته نه تسلیم کېدو» حیران کړی. هغه د همدغه کال په وروستیو کې مارکي دوشاستلوکس ته ولیکل، «زه باور لرم چې سورپوستي له جسمي او عقلي پلوه له سپین پوستو سره یو شان دي». د جفرسون هیله، هماغه ډول چې د فرانسیس پل پروچا له خوا تعبیر شوې دا وه چې امریکايي بومیان له اروپايي امریکایانو سره ګډ او یو موټی وګړي شي. دغې موخې ته د رسېدو لپاره ولسمشر جفرسون د متحده ایالاتو یو شمېر سورپوستو ملتونو ته د امریکايي تابعیت او همدارنګه د سوداګرۍ د اسانتیاوو برابرولو په موخه د اعتبار ورکړې وړاندیز وکړ.
جفرسوني پالیسي
د ولسمشر په توګه توماس جفرسون د سورپوستو اړوند خپل پراخ سیاست ته د دوه موخو لپاره پراختیا ورکړه. هغه غوښتل څو دا څرګنده کړي چې بومي ملتونه (نه بهرني ملتونه) په کلکه سره نوي متحده ایالاتو ته اړوند دي؛ ځکه هغه د ملت خوندیتوب مهم باله. هغه همدارنګه غوښتل هغوی متمدنه کړي څو د ژوند کرنیز ډول د راټولونکي ښکاري ژوند پر ځای غوره کړي. دغه موخې یوازې د هوکړو او سوداګرۍ له لارې ترلاسه کېدلای شوې.
جفرسون په پیل کې داسې امریکايي سیاست ترویج کړ چې امریکايي بومي وګړي یې جذب کولو یا «متمدنه کېدو» ته هڅول. هغه د ولسمشر په توګه د ډېرو بومي امریکايي قبایلو د ملګرتیا او همکارۍ جلبولو په موخه ترسره کړې او څو ځله یې د سپین پوستو او تورپوستو د واحد ملت لپاره خپله لیوالتیا څرګنده کړه.
پاره
پاره يو کيميايي عنصر دی چې سمبول یېHg او اټومي شمېره ېې ۸۰ ده. دغه عنصر د سپينوب او سيماب په نومونو هم يادېږي. او همداسې د هايډرارگېرم ورته وايي. چې هايډر د اوبو مانا لري او ارگېروس د سپينو زرو مانا لري. پاره يوازينۍ فلز دی چې په معينه حالت کې په معينې تودوخې او ځانگړي پشار سره اوبه کیږي. همدارنگه بل عنصر چې ځانتيا ېې د پارې په ډول يو حالت لري بروماين نومېږي. ددې سړـ پوله ۳۸.۸۳ c ډگري سلسيوس او ايشنپوله ـ ۳۵۶.۷۳ c ډگري سلسيوس دی.
سرچينې
وېشنيزه:کيميا وېشنيزه:کيمياوي توکي
ميناب ولسوالي
ميناب ولسوالي (په پارسي کې: شهرستان میناب)  د ايران د هرمزگان ولايت یوه ولسوالي ده. د دغه ولسوالي پلازمېنه د ميناب ښار دی. دا ولسوالي ۲۵۹٬۲۲۱ تنه نفوس لري. د ميناب ولسوالي بنسټ په کال ۱۳۳۹ کېښودل شو.
سرچينې
وېشنيزه:د هرمزگان ولايت وېشنيزه:د ايران ولسوالۍ
افغان ټيليکام
وېشنيزه:د افغانستان مخابراتي شرکتونه
مولتان ولسوالۍ
ملتان ولسوالۍ د پاکستان د پنجاب ولايت یوه ولسوالۍ ده. په دغې ولسوالۍ کې د مېشتو خلکو شمېر په ۱۹۹۸ کال کې ۳،۱۱۶،۸۵۱ و.
ټول المانی یووالی
ټول المانی یووالی (په آلمانی: Alldeutsche Vereinigung) په اتریش کې یو ناسيوناليستي غورځنگ و څې په ۱۸۹۱ کال کې تاسیس شو. مشر ئې گېورگ فون شونرر و. ټولالمانی یووالی د اتریشی شاهی دولت په جرگې کې ډېر مقتدر نه و خو د محصلانو او د عدلیه مامورینو په منځ کې د گوند ملاټر لوی و. (ټولالمانیان) د اتریشی شاهی دولت او د کاتولیکی مذهب په ضد وي. ټولالمانی یووالۍ غوښتل څې ټول آلمانان په یوهٔ دولت کې متحد شي.
سلطان سلاح الدين ايوبي څوک وو؟
سلطان صلاح الدین ایوبي څوک وو؟
فاتح سلطان، غازي، ابو مظفر، ملک، ناصر، صلاح الدین، یوسف ابن ایوب (رحمة الله تعالی علیه) د نجم الدین ایوب زوی او د اسدالدین شیرکوه وراره دی.
د سلطان صلاح الدین اصلي نوم یوسف او تخلص یې ایوبي ؤ، د بیت المقدس دغه ستر فاتح په (۵۳۲) هجري قمري کال د بلاد الشام په شمال (تکریت؛ اوسني عراق) کې دنیا ته راغلی؛ په خټه کُرد او په اهل سنة والجماعت فرقه کې شافعي مذهبی دی.
د نوموړي پلار (ایوب) چې کنیه یې نجم الدین دی – په یاده سیمه (تیکریت) کې د یوې نظامي کلا حاکم ؤ، بیا یې د بغداد د وزیر (بهروز) د فشار له امله د حلب او موصل حاکم (عمادالدین زنګي) ته پناه وروړه او هغه یې په ورین تندي هرکلی وکړ.
وړوکی یوسف صلاح الدین د همدغه غموونکي او دردوونکي هجرت په لومړنۍ شپه (د سختۍ په وره) دنیا ته راغی، د ژوند اولنی سفر یې د اوښ پر شا پیل کړ او له تکریت څخه حلب ته مهاجر شو.
د موصل او حلب حاکم (عماد الدین زنګي) هغه مهال یوازنی مسلمان امیر ؤ، چې په شام کې یې له یرغلګرو اروپایانو سره ټټر- په ټټر جګړه پیل کړه.
کله چې عماد الدین زنګي د حمص پر حاکم (معین الدین انار) باندې د حملې تابیا نیوله (ځکه چې دمشق د اروپایانو او زنګي تر منځ خنډ ؤ او له اروپایانو سره یې اوربند امضاء کړی ؤ)، نو اروپایان یې مخې ته ور ووتل، د دواړو لوریو تر منځ سخته جګړه ونښته،خو جګړه د توریالي او زړور امیر (عمادالدین زنګي) په ګټه پای ته ورسېده.
په یاده جګړه کې یې د ترابلوس حاکم (چې یو فرانسوی ؤ) هم اسیر کړ، اما! د قدس پاچا له جګړې څخه ژوندی و وت او د بحرین نظامي پایګاه (بني یاس) ته یې ځان و رسولو، خو زنګي هغه کلا هم کلابنده کړه، تر دې چې د قدس پاچا د سولې وړاندیز وکړ، نتیجتاً کلا زنګي ته وسپارل شوه او پاچا په امن کې د قدس په خوا و وت.
کله چې د زنګي لښکرې په بني یاس کې ځای پر ځای شوې، نو یې په بعلبک (اوسني لبنان) برید وکړ او هغه ښار یې هم فتح کړ، بیا یې د هغه ځای حاکمیت د سلطان صلاح الدین پلار (نجم الدین ایوب) ته وسپارلو، له هغه وروسته یې حمص هم تصرف کړ، مګر د حمص پخوانی حاکم (انار) دمشق ته لاړ او د دمشق د حاکم تر وژل کېدو وروسته؛ د هغه ځای امیر شو.
په بعلبک ښار کې زنګي (وروسته له امان ورکولو څخه) د ښار ځینې ساتونکي و وژل، چې دغه کړنه یې د دې لامل شوه؛ ترڅو د دمشق نوی حاکم (معین الدین انار) د اسامه په نوم یو سفیر د قدس اروپایي حاکم ته د مرستې غوښتلو په پار ولېږي.
تر دمشق وروسته عمادالدین زنګي په روحا برید وکړ، هغه ښار او د هغه ځای نظامي استحکامات یې هم فتح کړل؛ نوموړی ښار اروپایانو اشغال کړی ؤ، امیر یې جوزلین ؤ او له جګړې روغ ووت.
خو کله چې زنګي د خپل اروپایي غلام (برنقش) له لاسه د خوب پر مهال شهید شو، نو امارت د هغه زوی محمود (نور الدین زنګي) ته وسپارل شو، خو دا چې نور الدین زنګي عادل، نرم خویه او د لوړو اخلاقو او سپېڅلې عقیدې خاوند ؤ؛ نو ځکه یې د حکومت پيڅکې ورځ تر بلې ارتېدلې، تر دې چې له دمشق سره یې اتحاد وکړ او د بعلبک حاکم (نجم الدین) یې دمشق ته ور واستولو؛ که څه هم چې ظاهراً نجم الدین، انار ته تسلیم شو! مګر هدف یې د دمشق، موصل او حلب وحدت ؤ؛ چې له نورالدین څخه یې په دې هکله مشوره هم اخیستې وه.
بیا څه وخت وروسته محمود زنګي د معین الدین انار له لور (عصمت الدین خاتون) سره واده هم وکړ.
دا چې اروپایانو د انار ښې اړیکې له حلب او موصل سره ولیدې، نو يې په دمشق برید وکړ او سخته جګړه ونښته، چې بیا د حلب او موصل لښکرې هم د دمشق مرستې ته ورسېدلې او اروپایانو ماتې وخوړه.
که څه هم چې دا ځل اروپایانو د دومره قوي برید تیاری نیولی ؤ؛ لکه په لومړي ځل یې چې بیت المقدس او د هغه سواحل لاندې کړي وو ، مګر ځینې خپلمنځي اختلافات او ځانغوښتنې یې د دې لامل شوې، چې اتحاد یې وپاشل شو او په خپل شوم هدف کې پاتې راغلل؛ سره له دې چې دا ځل د فرانسې آلمان او قدس پاچاهانو لاسونه سره یو کړي وو او غوښتل یې چې د زنګي کهول یو مخ له منځه یوسي، مګر د الله مرسته یې نصیب نشوه او مات شول.
کله چې معین الدین انار فوت شو، نو د دمشق حکومت مجیر الدین ته پاتې شو، تر څه وخت وروسته د دمشق دغه نوی هواپرست حاکم هم د صلاح الدین د پلار نجم الدین له خوا بندي شو (ځکه چې هغه د جهاد او اتحاد پر ځای له اروپایانو سره دوستۍ ته ترجیح ورکوله) نو په لومړي ځل د حلب موصل او دمشق واګې یوه حاکم (نورالدین محمود زنګي) په لاس کې واخیستې.
د جهاد او قتال میدان ګرم شو، سلطان صلاح الدین؛ دینې او نظامي زده کړې (په ښه توګه، په اموي مدرسه کې) پای ته و رسولې، چې د مصر د وزراوو (شاور او زرقام) تر منځ اختلافات را وټوکېدل.
شاور چې یو بدقوله، ځان غوښتونکی او قدرت طلب کس ؤ، نورالدین زنګي ته یې پناه وروړه او د زرقام په مقابل کې یې له زنګي څخه مرسته وغوښته.
نورالدین محمود زنګي تر سلامشورو وروسته اسدالدین شیرکوه ته زر (۱۰۰۰) کسه جنګیالي په لاس ورکړل او له شاور سره یې یو ځای مصر ته ولېږلو، په دغه سفر کې صلاح الدین هم ورسره ؤ.
د دغې خپلمنځي جګړې له مرستې څخه د محمود زنګي هدف فقط مصر ته دخول ؤ! چې هلته نفوذ وکړي، اسلامي ورورولۍ او اتحاد ته زمینه برابره کړي ؛ تر څو د قدس شریف خوا ته په تللې لاره کې پراته خنډونه لیرې کړای شي.
کله چې مصر ته داخل شول او د زرقام لښکرو ته یې ماتې ورکړه، نو شاور دیرش (۳۰۰۰۰) زره دیناره (د جُر په لاس) اسدالدین شیرکوه ته وړاندې کړل، چې دا ستاسو د زحمت بدله ده او قبوله یې کړئ.
په شیرکوه دا خبره بده او درنه پرېوته؛ ځکه چې دا حرکت د پیمان خلاف ؤ! پیمان داسې شوی ؤ چې: دغه زر کسان به په مصر کې نظامي پایګاه لري او هملته به اوسیږي، شاور به هر کال د مصري خزانې دریمه برخه نورالدین محمود ته سپاري، تر څو په دغو پیسو باندې زنګي د مجاهدینو مصارف پوره کړای شي او د قدس شریف د فتحه کولو لپاره ځوانان پرې تربیه او حمایه کړي، مګر شاور خیانت وکړ، خو بیا هم اسدالدین له مصر څخه و نه وت او نه یې هغه پیسې واخیستې، تر دې چې شاور د مصر د فاطمي خلیفه (ناصرالدین شاه) په خوښه دا ځل اروپایانو ته پناه وروړه او د قدس له پاچا څخه یې (د څلورو لکو درهمو په مقابل کې) نظامي مرسته وغوښتنه او په ګډه یې د اسدالدین پر وړاندې خونړۍ جګړه پیل کړه، خو دغه وړوکی شامي لښکر یې پوره دری میاشتې په اسکندریه کې کلابند کړ، مګر بیا هم موفق نشول! تر دې چې دواړو لوریو سوله سره وکړه او یو ځای له مصر څخه ووتل.
څه وخت چې تېر شو اروپایان سره راټول شول او دا ځل یې پر مصر د برید تکل وکړ، د مصر خلیفه له شام څخه مرسته وغوښته، نورالدین زنګي یو ځل بیا اسدالدین او صلاح الدین (له آتوزرو [۸۰۰۰] کسانو سره مصر ته) واستول.
کله چې شامي لښکر مصر ته داخل شو او اروپایانو ته یې ماتې ورکړه، نو د مصر فاطمي خلیفه دا ځل اسدالدین شیرکوه په لوړ منسب و نازولو او صلاح الدین یې -د خپلې خاصې مینې او علاقې له امله- له ځان سره کړ او مشورې به یې ترې اخیستې.
بل وخت شاور قصد وکړ، چې اسدالدین ته توطئه جوړه کړي او له منځه یې یوسي، مګر زوی یې دغه خبر شيرکوه ته و رسوولو او هغه یې د خپل پلار له شوم هدف څخه خبر کړ.
کله چې خبره د ثبوت په درشل ودرېده، شاور بندي شو، بیا د مصري خلیفه په امر، دغه خائن (شاور) د صلاح الدین په لاس قبر ته ولېږل شو او د مصر اعلی وزارت یا صدر اعظمي (د خلیفه له خوا) اسدالدین شیرکوه ته وسپارل شوه.
د اسدالدین او صلاح الدین د سیاسي او جهادي فعالیتونو له برکته، د مصر په حکومت کې مثبت بدلون راغی او دا سیمه هم (لکه شام) اروپایانو ته تنور جوړه شوه.
څه وخت وروسته اسدالدین مریض، پسې وفات شو، نو خلیفه دغه منسب صلاح الدین ته وسپارلو، خو ځینو شامي امیرانو (لکه قطب الدین ، دولت لاروغي او معزالدین) ته د کشر صلاح الدین پر غاړه دغه لوړ منسب مزه ورنکړه او شام ته لاړل، هلته یې د صلاح الدین پر وړاندې سیاسي اختلافاتو ته لمنې وهل پیل کړل او محمود زنګي ته به یې د صلاح الدین په هکله ناسمې خبرې کولې.
نور الدین زنګي به پرلپسې صلاح الدین ته لیکونه استول؛ چې باید د مصر او شام حکومت یو او امیر یې هم یو شي! خو دغه کار صلاح الدین ته دروند ښکارېدو (چې څرنګه له خپل محبوب حاکم څخه د هغه حکومت په داسې وخت کې واخلي، چې هغه مرګونی مریض هم دی) نو ځکه به یې وخت واخیست.
خو د صلاح الدین دغه موقف نورالدین محمود ته شکونه پیدا کړل او داسې فکر یې وکړ؛ چې ګني صلاح الدین به په مصر کې استقلال اعلان کړي.
په هر صورت… صلاح الدین د سخت فشار له امله مجبور کړل شو او خطبه یې د محمود زنګي په نوم ولوسته، مانا دا چې د مصر او شام حکومت یو او په بغداد پسې وتړل شو.
خلیفه (ناصرالدین شاه) عاضد د دغه اتحاد له رامنځته کېدو څخه یوازې درۍ ورځې وروسته وفات شو؛ چې دغې کړنې به صلاح الدین تر مرګه پورې ځورولو؛ ځکه چې صلاح الدین تر بل هر چا په فاطمي خلیفه ډېر ګران ؤ او بې درېغه مینه یې ورسره لرله.
خلیفه ډېر هیښ او ځیرک حاکم ؤ! صلاح الدین ته یې ویلي وو چې: ((ته به خامخا زما حکومت، زما په ژوند له ما څخه اخلې! اوس خو مې ته حال ګورې چې مریض یم! نو دومره مې پرېږده چې د امیرالمؤمنین یا خلیفة المسلمین په توګه له دې نړۍ څخه سترګې پټې کړم)) مګر صلاح الدین مجبور کړل شو او ریښتیا یې هم د ده په ژوند له خلافت څخه عزل کړ؛ خو نه د ځان لپاره! بلکې دا کړنه د پاچا زنګي د فشار له امله وه.
کله چې د مصر خلیفه وفات شو، نو په لنډ وخت کې د ده پلار نجم الدین او څه وخت وروسته عادل پاچا نور الدین زنګي هم پسې وفات شول.
د محمود زنګي له وفات څخه وروسته د شامي لښکر امیرانو حکومتي پوستونه تر خپل منځ سره ووېشل، مګر قاضي کمال الدین مخالفت وکړ او له هغوی څخه یې وغوښتل چې؛ باید د نوي حکومت په تشکیل کې سلطان صلاح الدین هم حضور ولري، مګر ابن مقدم (شمس الدین) چې د فوځ مشر ؤ له لږ مناقشې وروسته د ((هو)) په توګه سر ورته وښورولو چې دا کار به وکړي ان شاءالله.
بیا ټولو امیرانو د محمود زنګي له وړوکي زوی (صالح اسماعیل) سره بیعت وکړ.
کله چې اروپایان د محمود زنګي له وفات او د شامي امیرانو له خپلمنځي اختلافاتو څخه خبر شول، نو یې په بني یاس برید وکړ او کلا یې محاصره کړه، ابن مقدم له فوځ سره ور ووت، خو له اروپانو سره یې د جګړې پر ځای (د یولک دینارو په بدل کې) اوربند وکړ؛ چې دغې کړنې یې په مجاهدو امیرانو او قضاتو باندې بد اثر وکړ، آن تر دې چې په وړوکي اسماعیل هم دا خبره درنه پرېوته او شمس الدین یې توبیخ او تحدید کړ.
هغه مهال چې د صالح اسماعیل په نوم لیک سلطان صلاح الدین(چې دا وخت د مصر سلطان ؤ) تر لاسه کړ، له خپلو لوړ رتبه امیرانو او مشاورانو سره یې مشورې وکړې، بیا یې له اوو سوو کسانو سره شام ته حرکت وکړ او دمشق ته لاړ.
سلطان په اول کې داسې انګېرله؛ چې ګني د دمشق خلک به یې مخه ډپ کړي، مګر هر څه د اټکل او تخمین خلاف وو! د دمشق خلک د شیخ مراد تر مشرۍ لاندې د سلطان ګرم استقبال ته راوتلي وو او سلطان یې په ډېر جوش او ولولو سره ښار ته ننه ایست.
سلطان غوښتل چې له صالح اسماعیل سره وګوري او د هغه سرپرستي په غاړه واخلي، خو سعدالدین کمشتکین او قطب الدین (ابن حسان) یې مخه ډپ کړه او جګړه ګرمه شوه؛ آن تر دې چې کمشتکین او قطب الدین له اروپایی اشغالګرو او عربي عیسایانو څخه هم (د صلاح الدین پر وړاندې) نظامي مرستې وغوښتې او ډېر خلک له منځه لاړل.
هغه مهم کسان چې د نور الدین زنګي د حکومت په دور کې بندیان شوي وو (لکه رینو او جوزلین) یې هم سره له یولک اتیا(۱۸۰۰۰۰) زره دینارو خوشې کړل.
هغوی په ځواب کې ورته وویل : د شام ټوله سیمه به موږ ته پرېږدې؟ سلطان ومنله خو په دې شرط! چې دمشق او صالح اسماعیل به له ده سره وي، نورې به ټولې مفتوحه سیمې هم هغوی ته سپاري.
خو دوی چې سره یوازې شول، نو یې د سلطان مهرباني د هغه ضعف وګڼلو (ځکه چې د سلطان د لښکر تعداد نسبت د دوی لښکرو ته ډېر کم ؤ) نو بیا ورته راغلل او ورته ویې ویل چې: نه! له دمشق څخه به هم وزې او صالح هم په لاس نه درکوو!
سلطان غُصه شو او جګړې ته یې سمې مټې ونغاړلې، تر دې چې بل وار هغوی د سولې وړاندیز وکړ، مګر سلطان ورته وویل چې: اوس نو زما له خوا؛ نه! له یوه خلي او وېښته به هم دا ځل درته تېر نشم! ځکه چې تاسو ترحم او مهرباني نه پېژنئ.
بیا یې له صالح اسماعیل سره معاهده امضاء کړه او د حلب حکومت یې هغه ته وسپارلو.
له هغه وروسته شیخ راشد (چې د اسماعیلیه فرقې مشر ؤ) سلطان ته خنډ شو، لنډه دا چې له هغه سره یې هم سوله وکړه او سلطان دمشق ته لاړ.
ناصر صلاح الدین تر دغو خونړیو خپلمنځي جګړو بریالی و وت او مصر- شام یې یو ځل بیا سره یوه پارچه کړل، اختلافات ختم او د قدس شریف د فتحې تابیا ونیول شوه.
کله چې اوضاع نورماله او خپلمنځي جګړې ختمې شوې، نو سلطان صلاح الدین په عسقلان برید وکړ.
عسقلان یې په داسې حال کې کلابند کړ، چې د قدس پاچا هم په دغې کړۍ کې راغی، مګر دلته یوه اشتباه وشوه او هغه دا چې؛ سلطان صلاح الدین، سره له تقی الدین عمر (چې د شهید شاهنشاه زوی او د ده وراره ؤ) په ګزمه و وت، د کلابندۍ لپاره یې کم فوځیان پرېښودل او هغوی یې کافي وبلل، مګر حادثه د دوی د اټکل خلاف رامنځته شوه او هغه دا چې؛ جزامي پاچا، نه یوازې دا چې له محاصرې ژوندی و وت، بلکې په سلطان پسې شو او هغه یې سره له (کمو) ملګرو غافلګیر کړ او حمله یې پرې وکړه، په دغې جګړه کې سلطان سخته ضربه ولیده او ډېر ملګري یې شهیدان شول، مګر خوشبختانه چې سلطان، سره له ستر امیر (تقی الدین عمر) او ځینو نورو مجاهدینو – له جګړې روغ ووت، خو په دښتو کې یې لاره ورکه کړه! تر دې چې مشاور اعظم یې (قاضي عبدالرحیم فاضل) په دوی پسې و وت او پیدا یې کړل.
څه وخت وروسته سلطان صلاح الدین سره له بل زړور امیر (فرخ شاه چې هغه هم د شهید شاهنشاه زوی ؤ او د تقی الدین عمر ورور ) مرج عیون ته لاړ او هلته یو ځل بیا د جزامي پاچا له لښکر سره مخ شو! له سختې جګړې وروسته د بیت الاحزان حاکم (امیر بلدوین ابلیني) اسیر شو او یو ځل بیا اروپایانو ماتې وخوړه.
څه وخت وروسته د دواړو لوریو تر منځ سوله وشوه او بندیان یې یو بل ته ورخوشې کړل، مګر د ابلیني په بدل کې سلطان صاحب زر (۱۰۰۰)کسه بندیان او پنځه لکه(۵۰۰۰۰۰) دیناره وغوښتل. کله چې ابلیني له سلطان سره ولیدل، نو غوښتنه یې ترې وکړه چې؛ دی اوس (پرته له پیسو) خوشې کړي! خو کله یې چې پیسې راټولې کړې، نو سلطان ته به یې راولیږي.
سلطان قبوله کړه، خو ابلیني وویل: آیا ته باور لرې چې زه به تا دوکه نکړم؟
سلطان په ځواب کې ورته وویل: په دوکه کې زما لا ګټه ده!
په دغې خبره ابلیني تعجب شو؛ د سلطان هوش او زکاوت ته!.
دا داسې وخت ؤ؛ چې د کرک حاکم رینو ( آرنات چې یو منفور، کینه ناک او قدرت طلب انسان ؤ) به هر ځای مسلمانو حاجیانو ته لارې نیولې؛ له هغوی نه به یې پیسې، وسائل، سپرلۍ او د سفر اړین توکي چور کول، ځینې به یې شهیدان او نور به یې بندیان کړل؛ چې په دغې توګه اروپایانو دوه کلن اوربند مات کړ.
سلطان جدي حرکت پیل کړ او خپل ورور سیف الدین عادل یې سرې بحیرې ته واستولو او ټول حاجیان یې د آرنات ملعون له بند څخه آزاد کړل. په دغه وخت کې به سلطان ډېر کوښښ کولو چې؛ له اروپایانو سره اوربند ولري، ځکه چې دا مهال د ده د حکومت لمنه بیخي ډېره ارته شوې وه، نو فقط یو هدف یې پاتې ؤ! او هغه دا چې بیت المقدس فتحه کړي، خو دغه کار کافي وخت او یوې آرامې فضا ته اړتیا لرله، تر څو ستر لښکر تیار کړي او د یوې کاملاً دقیقې او پرځای نقشې له مخې پرېکنده برید وکړي.
کله چې سلطان له هرې خوا څخه مطمئن شو، نو یې د جهاد امر صادر کړ، ستر لښکر یې تیار او په حوران کې یې خیمې و درولې، کله چې اروپایان د سلطان حرکت ته متوجه شول، نو دوی هم په قدس شریف کې دفاعي ترتیبات ونیول، مګر سلطان غوښتل چې هغوی له خپل اصلي هدف څخه غافل کړي! نو ځکه یې په دغې سیمه کې خپل مشر زوی (نورالدین علي) د امیر او نائب په توګه پرېښود او ده د طبریې په لوري حرکت وکړ او د کرک – شعبک په شاوخوا یې فوځونو خیمې ودرولې، دلته یې دوه هدفه وو: لومړی دا چې د آرنات لښکرې د قدس شریف له لښکرو بېلې وساتي او بل دا چې خپل اصلي هدف و پوښي (چې هغه د بیت المقدس په لوري یون او د اروپایانو ایستل وو؛ له عربي جزائرو څخه).
امیر بالیان (چې یو ویښیار او ځیرک عیسایي مشر ؤ) فکر وکړ؛ چې د صلاح الدین سره مقابله (پرته له اتحاد څخه) هېڅ ممکنه نه ده، نو ځکه قدس شریف ته لاړ او د قدس له پاچا څخه یې و غوښتل؛ چې د انتاکیې له پاچا (ریموند) سره لاسونه یو او اختلاف شاته وغورځوي؟ هغه هم قبوله کړه.
لنډه یې دا چې؛ بالیان موفق شو او اروپایي اشغالګر یې ټول سره متحد او جګړې ته تیار کړل.
کله چې سلطان له کرک څخه د طبریې په لوري د حرکت طرحه جوړوله، نو تقی الدین عمر ورته وویل: موږ باید د انتاکیې له پاچا څخه اجازه وغواړو؟ ځکه چې له هغه سره موږ اوربند لرو! سلطان قبوله کړه او تقی الدین یې ریموند ته ور واستولو او اجازه یې ترې وغوښته؛ ریموند اجازه ورکړه او دواړه لوري پر دې سره متفق شول؛ چې یو پر بل به برید نه کوي! مګر د اروپایانو له خوا برید وشو، خو نتیجتاً یې لویه صدمه هم ولیده. سلطان یو ستر لښکر د طبریې په لوري روان کړ، د لښکر په منځ کې سلطان صلاح الدین ؤ، ښۍ خوایې تقی الدین عمر او چپه خوا یې مظفرالدین کوکبري ته وسپارله او په دغه نظامي آرایش سره ((د کفر سبت)) میدان ته و رسېدل؛ چې دغه ځای حطین ته نږدې ؤ.
له بل لوري اروپایان هم (تر یوه توغ لاندې) د سلطان مقابلې ته را ووتل او د صفوریې په چینه یې واړول، مګر سلطان نه غوښتل چې د اشغالګرو سره په دغې سیمه کې جګړه پیل کړي، بلکې هدف یې دا ؤ؛ چې اول یې له اوبو څخه لیرې کړي او بیا یې سم پسې وځپي.
بیا سلطان خپلو ملګرو ته امر وکړ چې؛ د صفوریې او طبریې تر منځ (د لارې پر غاړه جوړ شوي) ګودرونه ټول له منځه یوسي، تر څو لومړی دښمن له تندې سره مخ کړي او بیا جګړه ورسره پیل کړي.
سلطان صلاح الدین په طبریه برید وکړ او د هغه ځای نظامي کلا یې کلابنده کړه.
دا چې ریموند ویښیار سړی ؤ! نو یې خپلو متحدینو ته وویل: دا د صلاح الدین خدعه او نیرنګ دی! که موږ د طبریې په خوا وکوچېدو، نو ماتې مو حتمي ده، ځکه چې هلته اوبه نشته، چېرې چې اوبه دي؛ هغه به ارو مرو سلطان قبضه کړي، نو د هغه هدف همدا دی؛ چې موږ له تندې سره مخ کړي.
د حطین په میدان کې سلطان صاحب سنګر نیولی ؤ، شاته یې اوبه شوې، مخې ته یې اروپایان، په همدغه میدان کې سخته جګړه ونښته، دومره سخته او ستره جګړه وه؛ چې د یرموک او قادسیې جګړې سړي ته وریادوي.
سلطان صاحب تقی الدین عمر ته دنده وسپارله؛ چې (په یوه چل سره) پاچا ریموند، د جګړې له میدان څخه وباسي! ځکه چې په هغوی ټولو کې همدغه یو کس ویښیار، جنګي او زړور ؤ، نو د سلطان پلان دا ؤ؛ چې که چیرې ریموند د جګړې له ډګره و وت، بریا مو حتمي ده ان شاءالله، بیا همغسې وشول! ریموند اوبو ته د مختګ هڅه وکړه، خو د تقی الدین عمر په لومو کې ونښت. لنډه دا چې؛ جګړه (د مسلمانانو په بریا سره) پای ته ورسېده، خو شیخ مراد چې د داوطلبو دمشقي مجاهدینو مخکښ مجاهد ؤ، په حطین کې شهید شو.
د قدس پاچا او د کرک حاکم (آرنات) سره له نورو سترو امیرانو، مشاورینو او حاکمانو هم له سلطان سره بندیان شول.
بیا یې د طبریې په شمول ډېر نور ښارونه او سیمې هم ونیول، د طبریې ملکه یې په احترامانه توګه د هغې خاوند (پاچا ریموند) ته وسپارله.
کله چې سلطان په حطین کې بریالی شو، نو د مجاهدینو روحیې لوړې شوې، په همدغه وخت کې سلطان صلاح الدین خپلو ملګرو ته د قدس شریف د فتحه کولو ډاډ هم ورکړ، نو د الله اکبر نارې په جوش او جذبه سره پورته شوې.
ګینه بیساو
ګینه بیسایو په پرتګالي República da Guiné-Bissau رسمي نوم یې د ګینه بیسایو جمهوریت دی. یاد هیواد د افریقا په لویدیځ شمالي اطلس سمندر په غاړه د سینیګال او ګینه هیوادونو ترمنځ پروت هیواد دی. پلازمینه یې بیسایو رسمی ژبه پرتګالي ژبه او مساحت یې ۱۲۵'۳۶ کیلومتره مربع دی، یاد هیواد ۰۰۰'۶۴۷'۱ میلیونه وګړي لري او ۲۴ سپتمبر ۱۹۷۳م کال له پرتګال نه خپله خپلواکی ترلاسه کړی.
سلطان سلاح الدين ايوبي څوک وو؟
سلطان صلاح الدین وویل: که موږ هغوی ته د ژوند کولو امید ورنکړو، بیشک هغوی زموږ بندیان وژني، مقدس اماکن ټول نړوي او بیا زموږ مقابلې ته را وزې او تر آخرو سلګیو راسره جنګيږي، بیا نو که موږ ښار ته ننوزو هم به مو ګټه نه وي کړې! ځکه چې یو وران ښار به مو فتحه کړی وي.
لنډه یې دا چې؛ سلطان د قدس روحاني مشر را وغوښت او له هغه څخه یې په سولئیزه توګه د ښار تسلیمي وغوښته؟ اما هغه په تنده لهجه سلطان ته ځواب ورکړ؛ چې موږ به هېڅکله هم بیت المقدس چاته و نه سپارو او… سلطان د هغه خبرې ورپرې کړې او د هغه د نیکونو ظلمونه یې وریاد کړل؛ چې له هغه مهال څخه پوره سل کاله وړاندې یې د قدس شریف د اشغال پر وخت اویا زره (۷۰۰۰۰) مسلمانان شهیدان کړي وو او د قدس د جغرافیایي موقعیت په اړه یې هم د هغه غوږونه ورخلاص کړل؛ اما د صلیبیانو دغه سرکش مقتدا، بیا هم خپله خبره تکرار کړه؛ نو سلطان ورته وویل: چې داسې ده! نو بل وار به د بیت المقدس په دروازو کې سره ګورو، ان شاءالله.
سم لاسي! سلطان خپل فوځ د قدس شریف لوري ته ثوق کړ او بیت المقدس ته یې مخامخ پړاو واچولو، په دغه وخت کې د بالیان په نوم یو اروپایي امیر (چې د امیر بلدوین ابلیني ورور ؤ) د سلطان صلاح الدین خیمې ته ورغی او له هغه څخه یې وغوښتل؛ چې خپل اهل – چې همغه مهال د بیت المقدس په ښار کې کلابند ؤ- له ښار څخه وباسي او امن ځای ته یې بوزي ؟
سلطان اجازه ورکړه، خو کله چې امیر بالیان ښار ته ننووت، د ښار اوسیدونکي ترې تاو شول او زارۍ یې ورته پیل کړې؛ چې هغوی یوازې پرېنږدي او دفاع ترې وکړي.
امیر خپل روحاني مشر ته ورغی؛ چې له هغه څخه مشوره وغواړي؟ هغه ورته وویل: ((زه د الله په نمائندګۍ ستا له وعده خلافۍ څخه تېرېږم او تا بښم!)) مګر بالیان ته وعده خلافۍ خوند نه ورکولو، نو ځکه یو ځل بیا ورغی او له سلطان څخه یې وغوښتل؛ چې د ده له غاړې، عهد او پیمان لیرې کړي؟ امیر بالیان سلطان ته وویل: ((ای ستره سلطانه! زه چې کله ښار ته ننوتم، دوستان مې ډېر خوشاله شول، خو کله چې راوتلم، نو یې زه په ګمراه، بې ننګه او راحت طلبه او… لقبونو یاد کړم، بل دا چې؛ د الله د دین پر وړاندې یې بې ایمانه وبللم؛ نو تر بل هر چا؛ ته! د دغو خبرو په مانا ښه پوهېږې ! ماته اجازه راکړه؛ چې خپل ديني مسئولیت ادا کړم؟))
سلطان اجازه ورکړه او دا یې هم ورته وویل چې: ملکه او اولادونه به دې (له څو ساتونکو سره یو ځای) امن ځای ته ولېږو ان شاءالله، ته ډاډه اوسه! امیر بالیان د سلطان په دغې خبره ډېر خوښ شو، بیا سلطان په خپل قول وفا وکړه او د امیر بالیان کورنۍ یې امن ځای ته و رسووله.
امیر بالیان ښار ته ننووت او د قدس شریف د فوځ قومانده یې پر غاړه واخیسته.
د دواړو لوریو تر منځ سخته جګړه ونښته. خو کله چې بالیان د بیت المقدس له ساتلو څخه ناامید شو، نو سلطان ته (د سولې له سپین بیرغ سره یو ځای) را و وت او د امان غوښتنه یې وکړه؟
سلطان انکار وکړ او ورته ویې ویل: تاسو ته مې دغه چاڼس درکړی ؤ، مګر تاسو له زور څخه کار واخیست، اوس به زه ښار ته د تورې په زور ننوزم ان شاءالله! او پر تاسو به نظامي احکام پلي کوم. بالیان چې د سلطان جدیت ولید، نو یې ښې په جرئت سره ټولې هغه خبرې ورته وکړي، کومې چې د حطین په میدان کې د اټکل په توګه سلطان صاحب، تقی الدین عمر ته کړې وې! بلکې بالیان دا هم ور زیاته کړه چې: د مجبوریت پر مهال به خپلې ښځې او اولادونه هم ووژنو.
بیا سلطان صاحب بالیان ته وویل: موږ به مشوره سره وکړو! تاسو اوس لاړ شئ.
له هغه وروسته سلطان صلاح الدین (رحمه الله) تقی الدین عمر او قاضي فاضل ته وویل: زما تخمین څنګه شو! هغوی په ځواب کې ورته وویل: په ریښتیا چې ته د عقل او تدبیر خاوند یې! موږ ستا هره پرېکړه (له نه او نو پرته) منو.
په تړون کې دا هم وو؛ چې فقط منقول اموال او د لارې توښه به ورسره اخلي.
نور ټول شته یې غنیمت او یا بیت المال ته وسپارل شول.
د قدس شریف د فتحې دغه ورځ ۲۷ د رجب د (۵۸۳) هجري قمري کال وه.
خو سلطان صلاح الدین په (۵۸۹) کال په دمشق کې وفات شو او هملته خاورو ته وسپارل شو. انالله و انا الیه راجعون
شپاړس زامن ترې پاتې شول؛ چې دوی ټول د عربي جزیرو په مختلفو برخو کې حاکمان او امیران وو.
الله پاک دې له ټولو ریښتینو مجاهدین څخه (له موږ سره) راضي شي او ټول هغه تش په نوم مجاهدین دې الله ذلیل کړي؛ چې له دغه مقدس نامه څخه غلته ګټه اخلي. آمين
د هیروشیما او ناګاساکي اټومي بمبارۍ
متحده ایالاتو د ۱۹۴۵ کال د اګست پر ۶مه او ۹مه نېټه په ترتیب سره د جاپان په هیروشیما او ناګاساکي ښارونو دوه اټومي بمونه وغورځول. دغو دوو چاودنو د ۱۲۹۰۰۰ او ۲۲۶۰۰۰ ترمنځ خلک ووژل، چې ډېری یې ملکي وګړي وو. دا په وسله واله جګړه کې د اتومي وسلو د کارولو یوازېنۍ پېښه ده.
د دویمې نړیوالې جګړې په وروستي کال کې، متفقینو یا متحدینو پر جاپان د یوه پرلګښته یرغل لپاره چمتووالی نیولی و. دا اقدام له دودیزو او سوځوونکو پوځي عملیاتو څخه چې د جاپان ۶۷ ښارونه یې ویجاړ کړل، وړاندې و. په اروپا کې جګړه هغه مهال پای ته ورسېده چې جرمني د ۱۹۴۵ کال د مې پر ۸مه تسلیم شو او متحدینو ټوله توجه د ارام سمندر جګړې ته واړوله. د ۱۹۴۵ تر جولای میاشتې د متحدینو د منهاټن پروژې دوه ډوله اټومي بمونه تولید کړل، چې یو یې د "چاغ سړی" (Fat Man) په نوم و او د پلوتونیم د چاودنې اټومي وسله وه؛ او بل یې هم د "کوچنی هلک" (Little Boy) په نوم و او د غني شوو یورانیمو ټوپک ډوله اتومي وسله وه. د متحده ایالاتو د اردو د هوايي ځواک ۵۰۹ ګډ ګروپ د بوینګ B-29 سوپرفورټریس له ځانګړي سلور پلیټ نسخې سره روزل شوی او مجهز شوی و، او په ماریانا ټاپوګانو کې په ټینین کې ځای پر ځای شوی و. متحدینو د ۱۹۴۵ کال د جولای پر ۲۶مه د پوټسډم په اعلامیه کې د جاپاني وسله والو ځواکونو له شرط پرته تسلیمیدو غوښتنه وکړه او بدیل یې "سملاسي او بشپړ ویجاړول" وباله. خو جاپان دغه وروستی ضرب الاجل له پامه وغورځاوه.