مهندرا_پرتاب_سېنگ
مهیندرا پراتاپ په عمل کي وښودله چي د بشریت مساوات ته ریښتونې عقیده لري. هغه په تېره بیا په هند کي د ظالمانه او ضد بشري طبقاتي سسټم کیسټ سسټمcast system پر ضد عملي مبارزې په ترڅ کي، د یوه راجا په صفت، چي د هند تر ټولو لوړه طبقه وه، د ټیټي طبقې د هغو کسانو کورته ورغی او ماښامنی یې ورسره وخوړه چي له هغوی سره تماس نیول او حتی خبري کول منع وه او اچوت یا هغه کسان چي تماس ورسره منع دیAchuth بلل کېدل. په ۱۹۱۱ کال کي یې د دغي طبقې د ټاماټا له یوې کورنۍ او په ۱۹۱۲ کي یې د میهټار طبقې له یوې کورنۍ سره، چي دواړه اچوت وه، ماښامنۍ وخوړه او یوه لویه هنګامه یې منځته راوړه. په تنکۍ ځواني کي یې د هند د ازادی غوښتونکو مبارزینو ویناوي اورېدلې او ورځ تر بلي یې په زړه کي د هند د خپلواکی ګټلو آرزو زور اخیست. د برټانوي هند حکومت د مهیندرا پراتاپ په څېر اورنیو زلمیو تحمل نه درلود؛ او هغه مجبور سو چي د خپل ارمان د پوره کولو او د برټانوي استعمار څخه د خپل هیواد او سیمي د آزادولو لپاره په بهر کي د مرستو تر لاسه کولو لپاره، په اته ویشت کلنۍ کي، اروپا ته سفر وکړي. مهیندرا پراتاپ په سویس کي وو چي په جرمني کي، د هند لپاره، د برلین، د نوي تاسیس سوي کمېټې رييس وریندرانات چاټو پاړیا Verendra nath Chatopadia۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸ته اطلاع ورسېده او هغه د، ۱۹۱۵ کال د جنوري په میاشت کي، د هند د خپلواکی ګټلو لپاره د جرمني څخه د مرستو ترلاسه کولو او د جرمني د پاچا کیزر دوهم ویلهلم Whilhelm 2nd د کتلو بلنه ورکړه. کیزر هغه په خلاصه غېږه ومانه او د اپریل په میاشت کي یې د مولوي برکت الله جرمني ډیپلوماټ وان هینټیګ Hentig او یو شمیر جرمنیانو، هندیانو او د صوبه سرحد د ځینو پښتنو سره یو ځای د افغانستان پر لور واستاوه او په خپل قلم یې د افغانستان د پاچا امیرحبیب الله خان لپاره پیغام ورکړ. د ۱۹۱۵ کال د جولای په میاشت کي، د برټانوي هند حکومت امیر حبیب الله خان ته خبرداری ورکړی وو چي د جرمنیانو، اطریشیانو، ترکانو، ارمنیانو او هندیانو یوه ډله په نظر کي لري چي د افغانستان خاوري ته ننوزي؛ امیر باید د هغوی مخه ونیسي، وسلې ورڅخه واخلي او د جنګ تر ختمېدلو پوري یې په بندیخانو کي وساتي. امیر حبیب الله خان د برټانوي هند له حکومت سره ژمنه وکړه چي د دغو کسانو سره به د برټانوي هند د حکومت له غوښتني سره سم چلند وکړي. امیر هغوی ته ولیکل چي د هرات والي نایب الحکومته ته یې هدایت ورکړی دی چي د هغوی مخه ونیسي او وایسرا باید چي هیڅ اندېښنه ونه لري.Afghanistan Diplomatic History 1900_1923 له ۱۹۰۰ څخه تر ۱۹۲۳پوري ۱۵۷ مخ له دې څخه وړاندي، د ۱۹۱۴ کال په مني کي، په تهران کي د ترکیې سفیر امیر حبیب الله خان ته د خپل یوه ایلچي په لاس، د هرات له ښار څخه، یو پیغام لېږلی وو او له امیر څخه یې غوښتي وه چي په لومړي نړی وال جنګ کي د ترکیې په ملاتړ برخه واخلي. امیر د خپل یوه ایلچي په لاس، د ترکیې د سفیر د لیک جواب ورکړ خو په هرات کي یې د ترکیې د سفیر ایلچي ته هدایت ورکړ چي د امیر پیغام ټکي په ټکي په یاد کړي او په شفاهي توګه یې خپل سفیر ته ورسوي. امیر حبیب الله خان په خپل پیغام کي ویلي وه چي په دې لوی جنګ کي، چي ټول اروپايي قدرتونه برخه پکښي لري، سړی سمدستي تصمیم نه سي نیولای. زه یوه ښه فرصت ته ګورم او دا ډېره ممکنه ده چي دا فرصت به برابر سي او په جنګ کي د برخي اخیستلو وخت به را ورسېږي. زه خپل ټول لازم تیاری نیسم؛ هر وخت چي فرصت برابر سي زه به خپله اسلامي وظیفه سرته رسوم. زه نه غواړم چي اسلامي نړۍ لعنت را باندي ووايي. Afghanistan Foreign Affairs ص ۲۱ امیر حبیب الله خان له یوې خوا د برټانیې سره د دوستی تړون درلود او هغه هیواد هر کال اته لس لکه روپۍ مرسته ورسره کوله، له بلي خوا د برټانیې د امپراطورۍ زور ورته معلوم وو او په دې ښه پوهېدی چي ترکیه او جرمني د افغانستان پولو ته ځانونه نه سي رسولای او تر ده پوري یې پوځي او نغدي مرستي نه رسېږي؛ خو د ترکیې د سفیر پیغام یې ځکه نه سو ردولای چي د افغانستان او د ډیورنډ د پولي ها خواته اکثریت پښتانه او د هند اکثریت مسلمانان د ترکیې د خلیفه طرفداران ول او د هغه په ګټه په جنګ کي شاملېدل یې جهاد باله. دغه راز امیر مجبور وو چي د خپل ورور سردار نصرالله خان، زامنو، شهزاده امان الله خان او شهزاده عنایت الله خان، سردار محمدنادر خان او نورو ګڼو سردارانو، چي د ترکیې په ملاتړ له انګریزانو سره د جنګ طرفداران ول، خیال وساتي. ځکه یې نو ترکیې ته رټ جواب نه سو ورکولای.