ويتكېويچ
روسى افسر ، څارگر ، سيلاني او په كابل كې د روسيې لومړنى سفير “ ايوان ( يان ) ويكتوروويچ ويتكېويچ “ په ۱۸۰۸ ز كال په ويلنو كې زېږېدلى دى. دى په خټه پولنډى وو. ده د ويلنو په جمنازيا كې زده كړې وكړې. په ۱۸۲۳ ز كال كې يې د روسي ټولواكمنۍ د حكومتي ضد يوه سازمان كې ، چې “ تور وروڼه “ نومېده ، غړيتوب تر لاسه كړ او له همدې لامله د امپراتوري چارواكو له خوا ونيول شو او محكمې ته معرفي شو. محكمې ده ته دا سزا وټاكله ، چې د جبري سرتېري په توگه به خدمت كوي ، خو د چوپړ وخت به يې د خدمت په موده كې نه شمېرل كيږي. هغه وو چې د سرتېري په توگه جزايي ارينبورگ ته ولېږل شو او د ۱۸۲۴ ز كال له مارچ نه يې د “ اورسك “ د كلا په پېنځمه شمېره كنډك كې پوځي دنده پيل كړه. “ ويتكېويچ “ د ژبو د زده كړې په برخه كې د استعداد له بركته په لنډ مهال كې پارسي ژبه او د توركي ژبو ځينې لهجې زده كړې. په ۱۸۲۹ ز كال كې “ ويتكېويچ “ له اوڅار الماني پوه او سيلاني “ الكساندر هومبولدت “ سره وپېژندل او يو څه موده په روسيه باندې د هومبولدت د سفرونو پر مهال له ده سره د ژباړن په توگه ملگرى وو. په ۱۸۳۰ ز كال كې هومبولدت د ارينبورگ له پوځي والي نه او په سانت پيتر بورگ كې له چارواكو نه هيله وكړه ، چې ويتكېويچ ته د افسرۍ رتبه وركړي ، هغه وو ، چې ويتكېويچ ته د ټيټو افسرانو يوه رتبه وركړ شوه. په ۱۸۳۱ ز كال كې ويتكېويچ ته د ارينبورگ په سرحدي كميسيون ( د روسيې د باندينيو چارو د وزارت يوه څانگه ) كې دنده وركړ شوه او د ۱۸۳۲ ز كال په مى كې ورته د بريدمن ( بريدگي ) رتبه وركړ شوه. ويتكېويچ د ژباړونكي پر دنده سربېره څارگريزې او ديپلوماتيكې چارې هم ترسره كولې. همدا راز يې د افسر په توگه له سرحدي داړه مارو ډلو سره په وسله والو نښتو كې هم برخه اخيسته. د ۱۸۳۵ ز كال د نوامبر په ۹ ويتكېويچ له يوه كاروان سره د قازاقي دښتو له لارې د بخارا په لور وخوځېد او د ۱۸۳۶ ز كال د جنوري په دويمه بخارا ته ورسېد. نوموړي په بخارا كې د منځنۍ اسيا د سياسي حالاتو ، د منځنۍ اسيا د خانيو ترمنځ د اړېكو ، د روسيې په اړه ددغو خانيو د مشرانو د نظرياتو او د منځنۍ اسيا په لور د برتانوي هڅو په اړه د مالوماتو پر راټولولو بوخت وو. ويتكېويچ په بخارا كې له انگرېزي سياسي څارگر ( ايجنټ ) نظام الدين سره ، چې دا مهال په بخارا كې وو ، وكتل. نظام الدين د لويې برتانيا لپاره د سياسي كشف او څارگرۍ كار پر مخ بېوه. ويتكېويچ د بخارا د امير له جگپوړو مامورينو سره د بېلابېلو مسئلو ، له هغه شمېر نه په بخارا كې د روسي يرغملو د راخلاصولو په اړه ستونزمنې خبرې وكړې ، همدا راز يې د روسيې او بخارا ترمنځ د سوداگريزو اړېكو د ټينگښت په اړه هم ورسره خبرې وكړې. ويتكېوېچ په بخارا كې د افغان واكمن امير دوست محمد له سفير ميرزا حسين علي سره وكتل ، چې وروسته دواړه يو ځاى د ۱۸۳۶ ز كال د اپرېل په ۱۸ لومړى ارېنبورگ ته او بيا د همدغه كال د جولاى په دويمه سانت پيتربورگ (د روسيې پلازمېنې ) ته ورسېدل. كله چې ويتكېويچ د بخارا له سفر نه راستون شو ، نو د روسيې د ارېنبورگ د والي جنرال “ واسيلي الكسېېويچ پېروفسكي “ د ياور په توگه وټاكل شو. په سانت پيتربورگ كې ويتكېويچ په هغو پټو خبرو اترو كې د ژباړونكي په توگه دنده لرله ، چې د افغان امير د سفير او د روسي چارواكو ترمنځ يې د ۱۸۳۷ ز كال د مى تر مياشتې پورې دوام درلود. نوموړى په ۱۸۳۷ ز كال كې د تيفليس او پارس له لارې له ديپلوماتيكې دندې سره افغانستان ته واستول شو. په پارس كې يې له روسي سفير سردار “ سيمونيچ “ سره ، چې د امير دوست محمد د انگليسي ضد مبارزې ملاتړ كوونكى وو ، وكتل او ويتكېويچ له تهران نه له كازاكي بدرگه كوونكې ډلې سره په پټه افغانستان ته وخوځېد. روسى سفير ويتكېويچ كابل ته پر لاره په ناڅاپي ډول له انگرېز افسر او څارگر “ هنري راولينسن “ سره مخامخ شو. راولينسن سملاسي د انگرېزي ځانگړو دندو منځۍ ته خبر وركړ ، چې روسى سفير كابل ته استول شوى او اوسمهال پر لاره دى. ويتكېويچ د ۱۸۳۷ ز كال په پاى كې كابل ته ورسېد. يان ويتكېويچ په كابل كې له انگليسي څارگر او ديپلومات “ الكساندر برنس “ سره وپېژندل. برنس د افغان امير په دربار كې د انگرېزۍ ديپلوماتيكې استازۍ مشر وو. ويتكېويچ وكولاى شول ، چې د افغان امير لېوالتيا د روسيې په گټه راجلب كړي ، په داسې حال كې چې الكساندر برنس ته ددې كار برعكس دنده وركړ شوې وه. هغه وو چې په كابل كې د ويتكېويچ بريالۍ خبرې اترې د لويې برتانيا د حكومت تر فشار لاندې غوڅې شوې. روسي حكومت نه غوښتل ، چې د روسيې او برتانيا ترمنځ اړېكي خړ پړ شي ، نو يې ويتكېويچ له كابل نه راوغوښت او هغه تړون ، چې ويتكېويچ لاسليك كړى وو ، د هغه له منلو نه يې ډډه كړه. له دې نه وروسته لويې برتانيا د افغان او انگليس لومړۍ جگړه پيل كړه ، چې موخه يې د افغان امير راپرزول وو. ويتكېويچ افغانستان ته د سفر په بهير كې له ټولو راټولو كړيو توكو سره د ۱۸۳۹ ز كال د مى د مياشتې په لومړۍ نېټه سانت پيتربورگ ته راستون شو او د “ مالايا مرسكايا “ په كوڅه كې د “ پاريس “ په نامه مېلمستون كې ځاى پر ځاى شو. د ۱۸۳۹ ز كال د مى په ۹ ، يان ويتكېويچ په خپله كوټه كې مړ وموندل شو. د كوټې پر غولي يې يوه توپانچه پرته وه او له همدغې توپانچې نه يې گولۍ پر سر لگېدلې وه. په بخارۍ كې د سوځول شويو كاغذونو ايرې پرتې وې. هغه لاسوندونه ، چې ويتكېويچ له ځان سره روسيې ته راوړي وو ، هېچيرې ونه موندل شول. يوازې له مړينې نه لږ مخكې يې لنډ يادښت خپلو ملگرو ته ليكلى او پرې اېښى وو. په رسمي ډول داسې گڼل كيږي ، چې ويتكېويچ ځان وژنه وكړه او ټول هغه كاغذونه ( لاسوندونه ) چې له ځان سره يې راوړي ول ، هغه يې مخكې له مخكې په بخارۍ كې سوځولي وو. خو بايد وويل شي ، چې د ويتكېويچ د ځان وژنې د موضوع په اړه ډېر خلك شكمن ول ، ځكه خو دده د مړينې په اړه داسې هم ويل كېدل ، چې دى د بل چا له خوا وژل شوى دى ، چې لامل يې دده په دنده پورې تړاو لري.