cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
په نیوزلنډ کې د ښځو د رایو کارولو حق
د نولسمې پېړۍ په وروستیو کې په نیوزلنډ کې د ښځو لپاره د رایو کارولو حق تر ټولو مهم سیاسي ګام و. تر نیواک یا استعمار لاندې نیوزلنډ په لومړیو وختو کې، د اروپایي ټولنو په ډول، ښځې په سیاست کې له هر ډول ونډې محرومې وې. خو د نوولسمې پېړۍ په وروستۍ نیمايي کې عامه افکارو بدلون وموند چې د ښځو د رایو کارولو د حق لپاره د کېټ شیپرډ تر مشرې لاندې د مبارزینو له کلونو هڅو وروسته، نېوزلنډ په نړۍ کې په لومړني هغه ملت بدل شو چې ټولو ښځو حق درلود په پارلماني ټاکنو کې رایه ورکړي.
د ۱۸۹۳ کال د سپټمبر میاشتې په ۹ مه هغه ټاکنیزه لایحه چې له مخې یې ښځو کولای شول رایه وکاروي د والي لارد ګلاسګو له خوا یې سلطنتي هوکړه ترلاسه کړه. ښځو د لومړي ځل لپاره د ۱۸۹۳ کال د نومبر میاشتې د ۲۸ مې نیټې په ټاکنو کې رایه ورکړه (د مائوري څوکیو لپاره ټاکنې د ډسمبر په ۲۰ مه ترسره شوې). همدارنګه په ۱۸۹۳ کال کې، الیزابت یتس د ونهونګا د ښاروالې په توګه وټاکل شوه، دا لومړۍ ځل وو چې د بریتانوي امپراتورۍ په کچه دغه ډول څوکۍ د یوې مېرمنې له خوا ترلاسه کړی شوه.
په ۲۱ مه پېړۍ کې د نارینه وو په پرتله د رایو کارولو په شرایطو د برابرو ښځو کچه زیاته شوه، کوم چې مېرمنې د نارینه وو په پرتله ډېره رایه هم کاروي. په داسې حال کې چې په زیاته کچه د ښځو رایه ورکول د نه رایه کاروونکو نارینه وو په پرتله هغه خنډونه هم څرګندوي کوم چې د دوی د رایه ورکولو پر وړاندې خنډ ګرځېدلي وو.
لومړنۍ مبارزې
په ۱۸۶۹ کال کې، ماري آن مولر، تر مستعار نوم لاندې نیوزلنډي نارینه وو ته یو غوښتنلیک ولیکه، دا لومړنۍ هغه لیکنه وه کوم چې د ښځو د رایه ورکولو اړوند په نیوزلنډ کې خپره شوه. په ۱۸۷۰ مه لسیزه کې ماري آن کلاکلوګ (Polly Plum) د ښځو د حقونو په ځانګړي ډول د رایه ورکولو په برخه کې یو له فعاله مبارزینو څخه وه.
بریالۍ مبارزه
په ټول نیوزلنډ کې له دوه لسیزو مبارزو وروسته ښځو وکولای شول د رایو کارولو حق ترلاسه کړي. په نیوزلنډ کې د مسیحي ښځو د اعتدال ډلې (Women's Christian Temperance Union) برخه د آني وارډ په مشرۍ (۱۸۸۶-۱۸۸۷)، ایما پکی (۱۸۸۷- ۱۸۸۹)، کاترین فالتون (۱۸۸۹-۱۸۹۲)، او جین شناکنبرګ (۱۸۹۲-۱۹۰۰) د مبارزو اغیزمنې څېرې وې. کوم چې د مسیحي ښځو د اعتدال ډلې له امریکايي غړي فرانسس ویلیارد او د فلسفې په برخه کې له هاریت ټایلور میل او جان ستورات میل څخه اغیزمنې وې. د دوی خوځښت دا استدلال کاوه چې ښځې کولای شي دیموکراتیک سیاست ته اخلاق دننه کړي. د مسیحي ښځو د اعتدال ډلې یا (WCTU) غړې کېټ شیپرډ چې په ۱۸۹۶ کال کې د نیوزلنډي ښځو ملي شورا (National Council of Women of New Zealand) تاسیس کړه، د ښځو د حقونو په برخه کې له سیاسي ګامونو ملاتړ کاوه. مخالفانو بیا دا استدلال کاوه چې سیاست د ښځو لپاره 'د هغوی له طبعي حوزې' کور او کورنۍ بهر دی. خو د ښځو د رایو ورکولو مدافعینو بیا ښځو ته په رایه ورکولو کې د اجازې ورکړه د هغو سیاستونو تشویق کوونکې بلله د کومو له مخې چې د کورنیو ښه ساتنه او پالنه کېږي.
په WCTU کې د ښځو د رایو کارولو حق غوښتونکو، د سیاسي رایو کارولو اتحادیو او کارګري اتحادیو پارلمان ته یو لړ غوښتنلیکونه وړاندې کړل: په ۱۸۹۱ کال کې د ۹۰۰۰ لاسلیکونو په وړاندې کولو، په ۱۸۹۲ کال کې د نږدې ۲۰۰۰۰ لاسلیکونو په وړاندې کولو، او په پایله کې په کال ۱۸۹۳ کې ۳۲۰۰۰ لاسلیکونو په وړاندې کولو سره – کوم چې د نیوزلنډ د بالغو اروپايي ښځو د شمېر نږدې څلورمه برخه یې جوړوله.
تر ۱۸۹۳ کال پورې د ښځو د رایو کارولو حق په لویه کچه ملاتړي له ځانه سره لرل. په ۱۸۹۳ کال کې د ښځو د رایو کارولو د حق لپاره غوښتنلیک پارلمان ته وړاندې شو کوم چې له مخې یې د ټاکنو نوې لایحه د هغه هېواد د پارلمان د ولسي جرګې له خوا د رایو په اکثریت تسوید شوه. د الکولو د صنعت لپاره دلالانو یا لابي کوونکو له دې اندېښنه لرله چې مېرمنې به د الکولو پر تولید ممنوعیتونه ولګوي، له همدې امله یې د پارلمان له مشرانو جرګې څخه غوښتنه وکړه دغه لایحه لغو کړي. د رایو ورکولو حق غوښتونکو هم په ټولیزو لاریونونو او تلګرامونو د پارلمان غړو ته خپل پیغام رساوه. دوی په پارلمان کې خپلو ملاتړو ته سپین ګلان ورکړي وو تر څو هغه په خپلو جیبونو کې کېږدي. پارلمان د همدې موضوع له امله په دوه برخو ویشل شوی و، او لومړي وزیر ریچارد سیډون هم هیله لرله څو دغه لایحه رد شي.
سیډون یوې رایې ته اړتیا لره څو په پارلمان کې دغه لایحه رد کړي. د نوي لیبرال ګوند غړي توماس کیلي، پرېکړه کړې وه چې لایحې ته به مثبته رایه ورکوي خو سیډون هغه د ټلیفون له لارې دې ته اړ کړ څو خپله رایه بدله کړي. د سیډون لاس وهنې دوه نور استازي ویلیام رینولډز او اډوارد سفاس جان سټیونز په غصه کړل، هغوی خپل لوری بدل کړ او مرسته یې وکړه چې دغه لایحه د ۲۰ موافقو او ۱۸ مخالفو رایو په کارولو د ۱۸۹۳ کال د سپټمبر په ۸ مه نېټه تصویب شي.
له دغه قانون سره د پارلمان ۱۸ مخالفو غړو له نوي والي (ګورنر) لارډ ګلاسګو څخه غوښتنه وکړه چې دغه قانون توشیح نه کړي خو نوموړي دغه قانون د ۱۸۹۳ کال د سپټمبر په ۱۹ مه توشیح کړ. د دغه قانون له مخې په نیوزلنډ کې ټولو ښځو ته دا حق ورکړل شو څو رایه ورکړي.
د ښځو د حقونو په برخه کې نور پرمختګونه
الیزابت مک کومبس لومړنۍ ښځه وه چې د لیتلتون د څوکۍ لپاره یې په ۱۹۳۳ کال کې ټاکنې وګټلې (د لیتلتون څوکۍ کوم چې د هغې مړ شوي مېړه ته اړونده وه، او د هغه کونډې ته پاته شوې وه). له نوموړې وروسته دغه څوکۍ کاترین ستیورات (۱۹۳۸)، ماري دریور (۱۹۴۱)، ماري ګریګ (۱۹۴۲)، مبل هووارد (۱۹۴۳) او هیلدا روز په (۱۹۴۵) کال کې ترلاسه کړه. ګریګ او روز د ملي ګوند غړې وې، په داسې حال کې چې مک کومبز، ستیوارت، دریور او هوارډ د کارګر ګوند څخه وې. د پارلمان لومړنۍ ماوري (Maori) ښځینه غړې ایریکا راتانا وه چې په ۱۹۴۹ کال کې، د خپل مړ شوي مېړه پر څوکۍ کښېناسته.
ښځو تر ۱۹۴۶ کال پورې دا وړتیا نه لرله چې د نیوزلنډ قانون جوړونکې شورا (د پارلمان مشرانو جرګې) ته وټاکل شي. (ماري درېور او ماري اندرسون) دوه هغه لومړنۍ ښځې وې چې دغه جرګې ته د کارګر دولت له خوا ور وپېژندل شوې. په ۱۹۵۰ کال کې د ملي دولت له خوا د قانون جوړونکې جرګې د لغو کولو په موخه د "suicide squad"په نامه ډله وټاکل شوه په کومو کې چې دریو ښځو: کورا لویسیا برل له کریست چرچ څخه، ایتل ماریون ګوالډ له اوکلنډ او انجیس لویسیا وېسټون له ویلنګټون څخه برخه لرله.
په ۱۹۸۹ کال کې هیلن کلارک لومړۍ مېرمن وه چې د لومړۍ وزیرې د مرستیالې په توګه وټاکل شوه. په ۱۹۹۷ کال کې د وخت لومړي وزیر جیم بولګر د ملي ګوند ملاتړ له لاسه ورکړ او پر ځای یې جیني شیپلي د نیوزلنډ د لومړنۍ ښځینه لومړۍ وزیرې په توګه وټاکل شوه. په ۱۹۹۹ کال کې، کلارک د نیوزلنډ د دویمې ښځینه لومړۍ وزیرې په توګه وټاکل شوه، نوموړې لومړنۍ هغه ښځه وه چې دغه ځایګی یې د ټاکنو له لارې خپل کړ. په ۲۰۱۷ کال کې، جسیندا آردرن د نیوزلنډ دریمه لومړۍ وزیره وټاکل شوه، نوموړې دویمه ښځه وه چې دغه ځایګي یې د ټاکنو له مخې خپل کړ.
د فرانسې دویمه سترواکي
د فرانسې دویمه سترواکي د ۱۸۵۲ زکال د جنوري له ۱۴مې نېټې څخه د ۱۸۷۰ زکال د اکتوبر تر ۲۷مې نېټې پورې د فرانسې د دویم او دریم جمهوریت ترمنځ د دریم ناپلیون د ۱۸ کلن بناپارټېسټي سلطنتي رژیم پر مهال رامنځته شوه.
د ۱۹۳۰مې او ۱۹۴۰مې لسیزې تاریخ لیکونکي تر ډېره پورې د فرانسې دویمې سترواکۍ ته د فاشېزم د مخکښ نظام په توګه په بده سترګه ګوري. اوس دغه تفسیر په پراخه کچه د منلو وړ نه دی، په داسې توګه چې د شلمې پېړۍ له وروستیو څخه دغه سترواکي د یو معاصر رژیم د نمونې په توګه په پام کې نیول کېږي. تاریخ پوهان تر ډېره د دغې سترواکۍ په اړه منفي څرګندونې د هغو بهرني سیاست او مثبت اړخونه یې بیا داخلي سیاست ته اړوند بولي، په ځانګړې توګه وروسته له هغه چې دریم ناپلیون له ۱۸۵۸ زکال وروسته خپله واکمني لیبرال اعلان کړه. هغه د فرانسې سوداګرۍ او صادراتو ته وده وکړه. په لویو لاسته راوړنو کې یې د اوسپنې د پټلۍ لویه شبکه شاملېده چې سوداګري یې آسانه او د هېواد نورې برخې یې له پاریس سره د هغو د مرکز په توګه ونښلولې او د هېواد د ډېرو برخو د اقتصادي پر ځان بساینې لامل وګرځېده. دغې سترواکۍ ته د ښکلا غوښتونکو پاریسي وګړو لپاره د پاریس د بیارغونې اعتبار اړوند ګڼل کېږي څکه چې په دغه ښار کې یې لویې کوڅې، دنګې ودانۍ او ښکلي استوګنځایونه جوړ کړل.
د نړیوال سیاست په ډګر کې دریم ناپلیون هڅه وکړه د خپل تره لومړي ناپلیون څخه تقلید وکړي؛ هغه په ټوله نړۍ کې په ګڼ شمېر سترواکیو باندې پانګونه وکړه او د اروپا په څو جګړو کې یې ګډون وکړ. نوموړي خپله واکمني په کریمه او ایټالیا کې د فرانسې په بریا پیل او ساووآ او نیس یې هم ترلاسه کړل. نوموړي له تاوتریخوالي څخه د ډکو لارو چارو څخه په کار اخیستو د افریقا په شمال او د اسیا په سویل ختیځ کې فرانسوي سترواکي جوړه کړه. دریم ناپلیون همدارنګه په مکسیکو کې مداخله وکړه او هڅه یې وکړه د مکسیکو دویمه سترواکي د فرانسې په مدار کې شامله کړي خو پاتې راغی. هغه په ډېرې ستونزې سره د پروس له ګواښ سره مبارزه وکړه او د خپلې واکمنۍ په وروستیو کې یې د فرانسې سترواکي له متحدینو پرته د جرمني د لوی پوځ پر وړاندې ولیده. د نوموړي واکمني د فرانسې او پروس د جګړې پر مهال وروسته له هغه پای ته ورسېده کله چې په ۱۸۷۰ زکال کې د پروسي ځواکونو له خوا په سدان کې ونیول شو او د فرانسې د جمهوري غوښتونکو له خوا بې واکه وګڼل شو. نوموړی انګلستان ته تبعید شو او په ۱۸۷۳ زکال کې ومړ.
بهرنۍ پالیسي
د کریمه جګړه په ۱۸۵۶ زکال کې د دریم ناپلیون په بریا او د سولې په کولو سره له تور سمندرګي څخه د روسیې په وتلو پای ته ورسېده. د هغه زوی لوئیس ناپلیون بوناپارټ همدغه کال وزېږېد چې د هغه د لړۍ دوام ته یې هیلې رامنځته کړې.
په ۱۸۵۹ زکال کې ناپلیون د ایټالیا پر سر له اتریش سره په جګړه کې د فرانسې رهبري وکړه. فرانسه بریالۍ شوه او ساووآ او نیس یې ونیول.
په ۱۸۶۰ زکال کې له لویې بریتانیا سره د سوداګریزې هوکړې په کولو سره نوموړي د ریچارډ کوبډن او میشل شووالیه د ازادې سوداګرۍ پالیسي تصویب کړه او فرانسوي صنعت یې د بهرنۍ سیالۍ له یوځلي شاک سره مخ کړه. له همدې امله هم کاتولیکان او هم د داخلي تولیداتو ملاتړي په دې وپوهېدل چې استبدادي حکومت هغه مهال د خوښې وړ ګرځي چې د هغوی د هیلو او منافعو په خدمت کې وي، نه هغه مهال چې د هغوی په لګښتونو تکیه ولري.
ناپلیون په لاتین امریکا کې د مکسیکو په مرکزیت د فرانسوي اقتصادي حوزې د جوړولو هیله لرله. نوموړي د اقتصادي معاصریت له چټک ترویج سره مرسته وکړه، خو د هغه پوځ له سخت دریځو هغو یاغیانو سره په مبارزه کې ښکېل و چې امریکا یې ملاتړ کاوه. په ۱۸۶۳زکال کې په مکسیکو باندې د فرانسې برید چې د اتریشي لومړي فرانتس ژوزف د ورور، سترواک ماکسیمیلیان په مشرۍ یې د مکسیکو دویمه سترواکۍ رامنځته کړه یوه بشپړه ماته وه. مکسیکویانو مبارزې ته مخه کړه او د کنفدراسیون له ماتې وروسته متحده ایالاتو له فرانسې وغوښتل چې له مکسیکو څخه پر شاه شي – همدا و چې ۵۰ زره غښتلي ځواکونه یې پولو ته ولېږل څو له مکسیکو څخه خپل سرتېري په خوندي بڼه راوباسي. فرانسوي ځواکونه خپل هېواد ته راستانه شول، خو لاس پوڅی سترواک له هېواده بهر نه شو او وروسته بیا اعدام کړای شو.
له ۱۸۶۱ زکال څخه تر ۱۸۶۳ زکال پورې فرانسې خپلې استعماري ازموینې په کوچینچینا (سویلي ویتنام) او آنام (مرکزي ویتنام) کې پیل کړې. د دوی فتح خونړۍ، خو بریالی وه چې د ګڼ شمېر فرانسوي سرتېرو، مبلغینو، سوداګرو او همدارنګه د سیمه ئیزو چیني کار برابرونکو له خوا یې ملاتړ وشو.
په داخلي ډګر کې مختلطو بریاوو او ماتو د اروپايي سیاستونو څخه سرچینه اخیسته. د ایټالیا له آرمانونو څخه د فرانسې ملاتړ د نورو لیواله هېوادونو هیلې هم راپارولې وې. د ۱۸۶۱ زکال د مارچ په ۱۷ مه د ایټالیا د پاچاهۍ اعلان او له هغو وروسته په چټکۍ سره د توسکاني او د دوه سیسیلونو د پاچاهۍ الحاق په نیمايي کچه د خطر ګواښ ثابت کاوه. خو هغه مهال چې د یو ملت د آزادۍ لپاره یې یو لړ امتیازات له دې سره چې محدود و ومنل په سختۍ سره کېدلای شو چې هغه دې د نورو د نه چندان مشروعو هیلو پر وړاندې رد شي.
په ۱۸۶۳ زکال کې د دغو «نوو حقونو» د رسمیت پېژندو په موخه غږ اوچټ کړای شو: په پولنډ، شلزویګ – هولشټاین او ایټالیا کې چې اوس یو موټي شوي و، نه یې کومه پوله او نه هم پلازمېنه لرله؛ همدارنګه دغه غږ په دانوبي شهزاده نشینو کې هم پورته شو. د پولنډ له کړکېچ څخه د خلاصون په موخه سترواک بېرته د کانګرس د جوړولو وړاندیز وکړ خو چانس یې رانه وړ. هغه بیا بریالی نه شو: لویې بریتانیا حتی د کانګرس د جوړېدو د اصل له منلو انکار وکړ، په داسې حال کې چې اتریش، پروس او روسیې هغه بې ځایه ګڼله او د وینتیا او پولنډ په حیاتي مسائلو یې ټینګار درلود. له پولنډي یاغیانو څخه د سترواک ملاتړ له هغه څخه د روسي رهبرۍ د ناخوښۍ لامل وګرځېده. تزار دویم الکساندر د جان د فاجعې اړوند پاریس ته سفر وکړ هغه چې دوه ځلې وربانډې پولنډي قاتلینو برید کړی و، خو په تېښته ترې بریالی شوی و. په برلین کې بېسمارک دا فرصت وموند چې له روسانو سره د نږدې اړیکو په جوړولو فرانسه تر پښو لاندې کړي.
د ۱۸۷۰زکال د ټول پوښتنې بریا د دې پر ځای چې سترواکي پیاوړې کړي د هغو سقوط ته یې لار هواره کړه. داسې انګېرل کېده چې یوه دیپلماتیکه بریا به لامل وګرځي دغه هېواد آزادي د افتخار په بدل کې هېره کړي. دا بې ځایه وه چې د ۱۸۷۰ زکال د جنوري د دویمې نېټې له پارلماني انقلاب وروسته به کومته دارو د لارډ کلارندون له لارې له کونیګراتز جګړې وروسته د کونټ بیسټ د بې وسلو کولو پلان بېرته رامخته کړي. نوموړی په دغه کار کې د پروس او د سترواکۍ د نورو اطرافیانو له مخالفت سره مخ شو. په دې سره ملکې یوجیني ته دغه جمله اړونده وبلل شوه: «که جګړه نه وي، زما زوی به هېڅکله سترواک نه شي».
رائول الفونسین
رائول ریکارډو الفونسین (زوکړه: د ۱۹۲۷ زکال د مارچ ۱۲ مه – مړینه: د ۲۰۰۹ زکال د مارچ ۳۱ مه) ارجنټایي وکیل او سیاستوال و چې د ۱۹۸۳ زکال د ډسمبر له ۱۰ مې څخه یې د ۱۹۸۹ زکال د جولای تر اتمې پورې د ارجنټاین د ولسمشر په توګه خدمت وکړ. نوموړی له څه باندې اووه کلنې پوځي دیکتاتورۍ وروسته لومړنی منتخب ولسمشر و چې په دیموکراتیکه بڼه وټاکل شو او له همدې امله د «ارجنټاین د معاصرې دیموکراسۍ پلار» بلل کېږي. له ایډیالوژیک اړخه نوموړی د یو راډیکال او سوسیال دیموکرات په توګه پېژندل کېږي چې له ۱۹۸۳ زکال څخه تر ۱۹۹۱ زکال، له ۱۹۹۳ زکال څخه تر ۱۹۹۵ زکال او له ۱۹۹۹ زکال څخه یې تر ۲۰۰۱ زکال پورې د راډیکال مدني اتحادیې د رهبر په توګه خدمت وکړ او سیاسي لیدلوری یې د «الفونسینېزم» په نوم پېژندل کېږي.
الفونسین چې د بوئنوس آیرس ایالت په چاسکوموس ښار کې وزېږېد، د لاپلاتا په ملي پوهنتون کې یې د حقوقو په برخه کې زده کړې پیل او د بوئنوس ایرس له پوهنتون څخه فارغ شو. نوموړی راډیکال مدني اتحادیې (UCR) ته اړوند و او هغه مهال چې دغه اتحادیه ووېشل شوه د ریکارډو بالبین له ډلې سره مل شو. نوموړي په ۱۹۵۸ زکال کې د ارتورو فروندیزي د ولسمشرۍ پر مهال د بوئنوس آیرس د قانون جوړونکې شورا مرستیال شو او د ارتورو اومبرټو ایلیا د ولسمشرۍ پر مهال ملي مرستیال وټاکل شو. هغه د ارجنټاین د کرغېړنې جګړې له دواړو لورو سره مخالفت وکړ او څو ځله یې د بیاځلي مجددې سازماندهۍ په بهیر کې د اجباري ورک کېدلو د قربانیانو د آزادۍ په موخه د بندیانو د احضار قرار یا د هی بی اس کورپس قضايي قرار ولیکه. هغه د نورو هېوادونو د پوځي دیکتاتوریو جنایات وغندل او د فالکلنډ جګړې د دواړو خواو له چارو سره یې هم مخالفت وکړ. نوموړی د بالبین له مړینې وروسته د راډیکال ملي اتحادیې مشر او د ۱۹۸۳ زکال په ولسمشریزو ټاکنو کې د دغې اتحادیې نوماند شو چې بریالی شو.
ولسمشرۍ ته له رسېدو وروسته، الفونسین ملي شورا ته د پوځ د معافیت د قانون د لغو کولو لایحه ولېږله. هغه د خلکو د ورکېدو اړوند ملي کمیسیون جوړ کړ څو د هغو جنایاتو اړوند څېړنه وکړي چې پوځ ترسره کړي و؛ په پایله کې هغه د پخواني پوځي رژیم چارواکي محاکمه او بند ته واچول. په دغې چارې سره په پوځ کې را ولاړې شوې ناخوښۍ د کارپینټاډایانو د پاڅون لامل وګرځېدې او هغه اړ شو څو د هغوی د راضي کولو په موخه د بشپړ توقف قانون (full stop law) او د لازم اطاعت قانون جوړ کړي. نوموړی له دې سربېره د مخالف عدالت غوښتونکي ګوند تر کنټرول لاندې اتحادیو سره ښکېل و. هغه د بېګل شخړه حل کړه، له برازیل سره یې سوداګریزه راکړه ورکړه زیاته کړه او د متحده ایالاتو او نیکاراګوا ترمنځ یې د منځګړیتوب په موخه کنټاډورا ملاتړیزه ډله جوړه کړه. نوموړي د طلاق اړوند د ارجنټاین لومړی قانون تصویب کړ. له دې سربېره یې د ملي اقتصاد د پراختیا په موخه د اسټرالیا د طرحې په پلي کولو کار پیل کړ خو دغې طرحه او همدارنګه د پسرلې طرحه دواړې له ناکامۍ سره مخ شوې. مالي پړسوب او همدارنګه د هغو له امله را ولاړې شوې ناخوښۍ د دې لامل وګرځېدې چې ګوند یې د ۱۹۸۹ زکال په ولسمشریزو ټاکنو کې ماته وخوري او پر ځای د پخواني رژیم د پالیسیو ملاتړی کارلوس منم بریالی شي.
له دغې ماتې وروسته الفونسین د UCR د رهبر په توګه خپل کار ته دوام ورکړ او د کارلوس منم له ولسمشرۍ سره یې مخالفت وکړ. نوموړي په ۱۹۹۴ زکال کې د اساسي قانون د اصلاح د شرایطو پر سر د مذاکرې په موخه له منم سره د الیووس هوکړه لاسلیک کړه. د UCR د بلې برخې مشر فرناندو د لا روآ چې د دغې هوکړې مخالف و په ۱۹۹۹ زکال کې ولسمشر شو. د ۲۰۰۱ زکال په ډسمبر میاشت کې د یو لړ پاڅونونو وروسته دلا روآ استعفا ورکړه او د الفونسین ډلې وکولای شول ولسمشرۍ څوکۍ ته د پخواني رژیم د ملاتړي اډوارډو ډوهالډ د رسېدو په موخه چې د ملي شورا له خوا ټاکل کېده پام وړ ملاتړ ترلاسه کړي. الفونسین د ۲۰۰۹ زکال د مارچ په ۳۱ مه د ۸۲ کلونو په عمر د سږو د سرطان له امله ومړ چې په لویه کچه ورته د جنازي دولتي مراسم نیول شوي و.
بهرنۍ پالیسي
ارجنټاین د فالکلنډ جګړې له امله چې په وروستیو کې پای ته رسېدلې وه له بریتانیا سره ترینګلې اړیکې لرې. له همدې امله د بریتانیا دولت د دغو ټاپو ګانو ممنوعه زون ته د ټولو بهرنیو بېړیو ننوتل د لنډ مهال لپاره منع کړي و. ارجنټاین هم هوايي او سمندري ګزمې او همدارنګه نظامي مانورونه د پاتوګونیا په سیمه کې ترتیب کړي و. له دې سره دغه چارې په ارجنټاین کې د پوځي تندلارو د کرارولو په موخه کافي نه وې. الفونسین د حاکمیت اړوند بحثونو د ځنډولو وړاندیز وکړ او د دې پر ځای چې په قانوني توګه د ترینګالتیاوو د کمښت په موخه مذاکره وکړي د ځواکونو شمېر یې را کم او د ارجنټاین او بریتانیا د اړیکو د بېرته عادي کولو هڅې یې وکړې. بریتانیا د هغه پر وړاندیز باور ونکړ ځکه ګمان یې کاوه چې دغه وړاندیز بېرته حاکمیتي بحثونه رانغاړي.
په ۱۹۷۸ زکال کې د پاپ له منځګړیتوب سربېره د بیګل شخړه لا هم د چلي سره یوه ناحل شوې ستونزه پاتې وه. پوځ چې د پخواني حکومت د پوځیانو له محاکمې څخه خواشینی شوی و د وړاندیز شوې هوکړې د رد او همدارنګه په ټاپوګانو کې باندې د هېوادنۍ ادعا غوښتونکی و. الفونسین د اختلافاتو د حل په موخه د ټول پوښتنې غوښتنه کړه. په داسې حال کې چې پوځ او عدالت غوښتونکي ګوند د ممتنع رایې غوښته وکړه خو په دغه ټول پوښتنه کې د نوموړي له وړاندیز څخه ملاتړ ۸۲ سلنه ته رسېد. دغه لایحه په سنا کې د رایو په اکثریت تصویب شوه، په داسې حال کې چې عدالت غوښتونکی ګوند په خپل دریځ ولاړ و. د چلي او ارجنټاین ترمنځ د سولې او ملګرتیا د ۱۹۸۴ زکال هوکړه راتلونکی کال لاسلیک شوه او دغه کړکېچ ته پای ټکی کېښودل شو. له دې سره د چلي د ولسمشر اګوستو پینوشه له خوا د بشري حقونو د سرغړونې موارد او همدارنګه په فالکلنډ جګړه کې د بریتانوي ځواکونو سره د چلي د کمک افشا کېدل د یوې بحث جوړونکې موضوع په توګه پاتې شول. د ارجنټاین کلیسا دویم پاپ ژان پل په ۱۹۸۷ زکال کې د دویم ځل لپاره له ارجنټاین څخه د لیدنې په موخه راوباله څو د هغه بریالی منځګړیتوب ولمانځي. هغه د ځوانانو نړیواله ورځ د بوئنوس ایرس ابلیسک منار ته څېرمه ولمانځله.
ارجنټاین له برازیل، یوروګوای او پیرو دریو هېوادونو سره چې په وروستیو کې یې خپلو سیمه ئیزو پوځي دیکتاتوریو ته پای ټکی اېښی و؛ یو موټي شو څو د متحده ایالاتو او نیکاراګوا ترمنځ په شخړه کې منځګړیتوب وکړي. هغوی د کنټاډورا ملاتړیزه ډله جوړه کړه څو په سویلي امریکا کې له کنټاډورا ډلې ملاتړ وکړي. دواړو لورو خبرې اترې وکړې خو دغه خبرو اترو د متحده ایالاتو او نیکاراګوا له خوا په خپلو دریځونو کې د بدلون اړوند نه لیوالتیا ښوولو له امله ماته وخوړه. دغې ډلې وروسته خپل لوری بدل کړ او هڅه یې وکړه د فالکنډ د شخړې اړوند له بریتانیا سره د دیپلماسۍ او بهرنیو پورونو په برخه کې خبرې وکړي.
الفونسین په پیل کې د برازیل له پوځي دولت سره د دیپلماتیکو اړیکو له لرلو ډډه وکړه او یوازې هغه مهال یې دغه کار ترسره کړ چې د هغو دیکتاتوري نظام پای ته ورسېد او خوزه سارنی ولسمشر شو. د دوی لومړیتوب لرونکې اندېښنه هم د ارجنټاین او برازیل ترمنځ د سوداګریزې راکړې ورکړې زیاتوالی و. دواړو ولسمشرانو په فوز دو ایګواسو کې سره ناسته وکړه او له هستوي انرژۍ څخه یې د سوله ئیزې ګټنې اړوند ګډه اعلامیه صادره کړه. په بئنوس آیرس کې د هغوی دویمې ناستې سوداګریزې هوکړې پیاوړې کړې. ارجنټاین او برازیل د اقتصادي همکاریو او ادغام هوکړه لاسلیک کړه، او په ۱۹۸۸ زکال کې دغو دواړو هېوادونو له یوروګوای سره د ګډ مارکېټ په جوړولو هوکړې ته ورسېدل. دغه چاره په ۱۹۹۱ زکال کې د آسونسیون هوکړې لامل وګرځېده او د جنوبي امریکا د هېوادونو ګډ بازار یې جوړ کړ.
د سوکرات محاکمه
سوکرات ، ستر یوناني فیلسوف ، خپل ملګري اتنیان د "په ځان متمرکز شه" شعار سره، وهڅول چې د دوی د معبودانو څخه، د هغوی ارزښتونه او د ځان په اړه پوښتنې او ارزونه وکړي. په ۳۹۹ مخزېږديز کې سوکرات د ځوانانو په فساد تورن شو. د هغه بل تور په خدایانو کفر و. سوکرات محکمې ته راوغوښتل شو او قاضیانو د سوکرات لپاره د مرګ د سزا غوښتنه وکړه. په داسې حال کې چې د هغه زده کونکي هغه ته د تېښتې وړاندیز کوي، هغه د تېښتې پرځای مرګ غوره کوي. اپلاتون، د هغه شاګرد، د خپل ښوونکي ژوند او محاکمه په خپلو اثارو بښنه ، کریټون او فیډون کې بیان کړې ده.
د محاکمې شرایط
که څه هم د سوکرات څخه مخکې، لوی فیلسوفان او مفکران وو لکه پیتاګورس ، هیراکلیټس او پارمینایډس ؛ مګر د دوی فکر ډیر پراخ و او په طبیعي شیانو تمرکز درلود. په هرصورت، سقراط د نړیوالو تعریفونو، فلسفې ته د اخلاقو معرفي کولو، او د انسان ځان ته د پام وړ مبلغ و.
سقراط د ښار ځوانان خپل شاوخوا راټول کړل او هغوی یې وهڅول چې د دوی په خبرو فکر وکړي. هغه خپل ملګري اتنیان وهڅول چې د دوی معبودان، د دوی ارزښتونه او خپل ځان پوښتنه او ارزونه وکړي. لکه څنګه چې هغه ولیدل چې خلک په اسانۍ سره د عدالت په اړه خبرې کوي، هغه ورو ورو وپوښتل چې دا څه دي؟ دا عزت ، فضیلت ، اخلاق او هېوادپالنه چې تاسو یې خبرې کوئ؛ څه دي؟
که فضیلت د حکمت او پوهې په واسطه تعریف شوی وای، نو خلک کولی شي د خپلو عملونو اوږدمهاله پایلو وړاندوینه وکړي. او خپلې غوښتنې او غوښتنې تر نظم لاندې راولي. که څه هم په یو پوه انسان کې خواهشات شتون لري، هغه کولی شي خپل ځان د ناپوه سړي په پرتله ښه کنټرول کړي. همدارنګه په هغه ټولنه کې چې د عقل او پوهې پر بنسټ ولاړه وي، د هر وګړی په ګټه به وي چې د اصولو پیروي وکړي. كه حكومت پخپله بې وسه او بې نظمه وي او هدف يې د خلكو خدمت او مرسته نه وي او د خلكو له لارښوونې او لارښوونې پرته حكومت وكړي، نو كيداى شي په داسې حكومت كې خلك تعقيب كړي؟ قوانین او د هغوی ځانګړې ګټې باید د عامو خلکو د ګټو تابع وګڼل شي؟
سقراط غوښتل چې وړ کسان واک ته ورسوي. هغه د اتلانو له ځوان څخه وپوښتل: "که زه غواړم یو بوټ جوړ کړم، څوک باید وګمارم؟" او تاسو ځواب واورئ، "سقراط، خپل بوټان لرې کړه. هغه د دواګرانو، میسګارانو او نورو یادونه هم کوي او په پای کې داسې پوښتنه کوي: "څوک باید د دولت کښتۍ ترمیم کړي؟"
په ۳۹۹ ق م کې سقراط د ځوانانو په فساد تورن شو. د هغه بل تور په خدایانو کفر و. سقراط محکمې ته راوغوښتل شو. د محکمې څارنوالان انیټس او میلیتس مشهور وو او لایکون نامعلوم وو. چا چې سقراط ته د مرګ د سزا غوښتنه وکړه.
د سوکرات دفاع
د هغه څه له مخې چې اپلاتون، چې د محکمې په غونډه کې حاضر و، په خپله بښنه کې لیکلي؛ په لومړي سر کې، د سقراط تورونه هغه ته تشریح شوي، او بیا سقراط د ځان دفاع کوي. هغه دا ردوي چې ځوانان یې فاسد کړي دي. سوکرات تشریح کوي چې نه یوازې عام خلک بلکې د ډیلفي معبد هم هغه د انسانانو ترټولو هوښیار ګڼلی و، په داسې حال کې چې یوازینی پوهه هغه لري. پوهه د ځان ناپوهي ده او د خدای د پوهې په پرتله د انسان د پوهې بې ارزښته ده.
سوکرات وايي چې هغه د اتن د خدایانو څخه انکار کوي، هغه پخپله یو خدای باور لري. هغه د فلسفې ښوونه د خدای لخوا ورته سپارل شوی دنده ګڼي، او هغه د خلکو اطاعت کولو په پرتله د خدای اطاعت غوره ګڼي. د دې وینا له پای ته رسېدو وروسته قاضیان د زهرو د پیالې د نافرمانۍ حکم صادروي او سوکرات وروستۍ وینا کوي چې په هغه کې د مرګ وروسته ژوند باندې د هغه د باور په اړه نور خبرې کوي.
لومړۍ برخه
سوکرات لومړی په انیتوس او میلتوس تور پورې کړ او دا تورونه یې رد کړل چې دوی په هغه باندې لګولي وو. هغه وايي چې هغه یوازې په ریښتیا ویلو کې هوښیار دی. که هغه د خپل عادت سره سم خبرې وکړي نه د لیکل شوي وینا په بڼه چې په هنري او مضافاتو سمبال وي، دوی باید په غوسه نشي. د هغه عمر له ۷۰ کالو څخه زیات دی او تر اوسه په محکمه کې نه دی حاضر شوی، نو که د هغه څرګندونې د محکمې د دود خلاف وي، باید معاف شي.
بیا وايي چې د رسمي څارنوالانو سربیره، هغه د غیر رسمي څارنوالانو یوه لویه ډله هم لري، چې د هغه وخت راهیسې چې قاضیان د ماشومانو څخه زیات نه وو، هر ځای د "سقراط، چې یو هوښیار سړی دی او د آسماني فکرونو په اړه فکر کوي. اسمانونه، او د ځمکې لاندې نړۍ لټوي او بد ښه ښکاري." دوی وویل. د عامه افکارو دا اوږدمهاله تورونه د رسمي تورونو په پرتله خورا خطرناک دي، په ځانګړې توګه ځکه چې هغه نه پوهیږي چې د دې تورونو واردونکي څوک دي.
د دې اوږدې دښمنۍ په ځواب کې سوکرات وايي چې هغه د پوهې سړی نه دی. سوکرات وايي چې یو ځل یې له ډیلفیک معبد څخه د تر ټولو هوښیار خلکو په اړه پوښتنه وکړه او ځواب یې دا و چې هغه تر سقراط نه هوښیار دی. سقراط پخپله هم په دې خبره حیران او حیران شو. ځکه پوهېږي چې پوهه نه لري. او خدای هم دروغ نشي ویلای. د دې دلیل لپاره، سقراط هغو کسانو ته ځي چې د دوی د حکمت لپاره پیژندل کیږي. لومړی، هغه یو سیاستوال ته ځي چې "ځینې خلک هغه هوښیار ګڼي، او هغه پخپله ځان ډیر هوښیار ګڼي." مګر هغه ژر پوه شو چې هغه هوښیار نه دی. بیا هغه شاعرانو ته ځي او له هغوی څخه غواړي چې د خپلو اثارو ځینې برخې ورته تشریح کړي. خو شاعران دا کار نه کوي. "بیا پوه شوم چې شاعران د زیاتې پوهې له امله شعر نه لیکي، بلکې د یو ډول هوښیارتیا او الهام له امله لیکي." بیا هغه هنرمندانو ته ځي، مګر هغه ورته ورته نا امیده ګوري.
سوکرات وايي چې د دې پروسې په ترڅ کې يې ډېر دښمنان پيدا کړل. په پای کې، هغه دې پایلې ته رسیږي چې "یوازې خدای پوهیږي." په دې حساب، ولې خدای سوکرات د خلکو تر ټولو هوښیار ګڼلی دی؟ سوکرات په ځواب کې وویل چې خدای د سوکرات په مانا نه دی، بلکې خدای د سقراط نوم د مثال په توګه کارولی دی. لکه: هغه څوک هوښیار دی چې د سوکرات په څېر پوهیږي چې د هغه پوهه هیڅ ارزښت نلري. د سقراط په ټول وخت کې د هغو کسانو د رسوا کولو کار چې د پوهې ښکارندوی کوي او په دې توګه خلک غولوي. او هغه يې بې وسه او بې ارزښته کړ. خو سوکرات دا خپله دنده ګڼي چې د هغه څه حقیقت ثابت کړي چې خدای خلکو ته ویلي دي. ځوانان خوښوي چې د هغه خبرې واوري چې حقیقت څرګند کړي؛ او بیا دا ځوانان پخپله دا کار کوي؛ او په دې توګه دوی د هغه د دښمنانو شمیر ته اضافه کوي "ځکه چې خلک دا نه مني چې د دوی د پوهې ادعاګانې وڅیړل شي."
سوکرات بیا خپل ملګري میلتوس ته مخ واړوه او پوښتنه یې وکړه چې دا څوک دي چې ځوانان اصلاح کوي؟ میلتوس لومړی د قاضیانو نومونه اخلي، بیا ګام په ګام دې ته اړ کیږي چې د اتن ټول خلک له سوکرات پرته ځوانان اصلاح کړي! دلته سوکرات اتنیانو ته د داسې نیکمرغۍ په مناسبت مبارکي وایي چې د اتن ښار ته ورکړل شوې ده. بیا وايي چې د نیکو خلکو په منځ کې ژوند کول د فاسدو خلکو په مینځ کې ژوند کول غوره دي، نو دا نشي ویل کیدی چې سقراط دومره احمق دی چې په پوهه او قصدي توګه د خپلو هیوادوالو د فاسدو هڅه کوي. او که هغه په ناخبره توګه دا کار وکړي، نو میلټس باید هغه ته لارښوونه وکړي، نه د هغه قضاوت.
دویمه برخه
پاتې دفاع په بشپړه توګه مذهبي بنسټ لري. سقراط د فلسفې تدریس د خدای له خوا ورته سپارل شوی دیني وظیفه ګڼي، که د دې وظیفې پرېښودل به د نظامي وظیفې پرېښودلو په څېر د شرم وړ وي. که سوکرات ته په دې شرط ژوند ورکړل شي چې نور په فکر کې نه وي، هغه به ځواب ورکړي: "اې د اتن خلکو، زه ستاسو سره مینه لرم او مینه لرم. خو زه ستا په اطاعت د خدای اطاعت غوره ګڼم. او تر څو چې زه ژوند او ځواک لرم، زه به د هغه فلسفه او تعلیم نه پریږدم ... ځکه چې تاسو باید پوه شئ چې دا د خدای کار دی او زما په اند زما له خدمت څخه هیڅ لوی کار نشته. ; په ښار کې داسې نه دي شوي.»
سوکرات دا نه ردوي چې قاضیان یې ووژني، یا یې جلاوطن کړي، یا یې له ټولنیزو حقونو محروم کړي. خو کله چې دوی داسې فکر کوي او نور هم داسې فکر کوي، نو سقراط ته لوی زیان رسېدلی دی. هغه له دوی سره موافق نه دی ځکه چې دا د دوی روح ته زیان رسوي د هغه زیان څخه ډېر دی چې سقراط ته یې کړی.
سوکرات بیا وایي چې د سیاست په نړۍ کې هیڅ صادق سړی د ډیر وخت لپاره باثباته نشي پاتې کېدای. هغه دوه قضیو ته اشاره وکړه چې په سیاست کې یې له مداخلې پرته بله چاره نه درلوده: په اتن کې د ډیموکراسۍ مسله او د سیتن جبار مخالفت.
په پای کې سوکرات یادونه وکړه چې په حاضرو کسانو کې د هغه ډېر پخواني شاګردان او د هغوی پلرونه او وروڼه هم شته. خو د دعوې په بیان کې له دوی څخه یو هم د شاهد په توګه نه دی پیژندل شوی.
سوکرات د قاضیانو زړونو ته د رحم کولو لپاره محکمې ته د خپلو ژاړونکو ماشومانو د راوستلو عام دود ته مخه کړه. او وايي چې دا ډول صحنې تورن او محکمه مساوي کوي. هغه دا خپله دنده ګڼي چې قاضیان قانع کړي، نه دا چې دوی رحم وکړي.
سوکرات د هیملاک په څښلو سره د مرګ د سزا صادرولو او د 30 جریمې وړاندیز ردولو وروسته خپله وروستۍ وینا وړاندې کوي.
دوهمه وینا
د سزا له فیصلې وروسته سوکرات قاضیانو ته وړاندوینه وکړه چې دوی به ډیر ژر د هغه څه په پرتله خورا سخته سزا کې ونیول شي چې دوی ورته ورکړي دي.
د سوکرات په وینا: "که تاسو فکر کوئ چې زما په وژلو سره تاسو کولی شئ یو څوک د خپل زیانمن ژوند له غندلو څخه منع کړئ، تاسو خورا غلط یاست. د تیښتې دا لاره ممکنه یا وقار نه ده. تر ټولو اسانه او غوره لاره د نورو له منځه وړل نه دي. بلکه، دا د ځان ښه کول دي."
په لاندې ډول، هغه وايي: "په موږ کې هغه څوک چې مرګ بد ګڼي، غلط دي. ځکه مرګ یا خو بې خوبه خوب دی، یا بلې نړۍ ته د روح وتل؛ او ایا یو سړی د اورفیوس ، موسی ، هیسیوډ او هومر د خبرو په بدل کې هیڅ شی نه پریږدي؟ بلكې كه دا رښتيا وي، نو بيا دې مړ شم او بيا مړ شم. سقراط وايي چې په نوره نړۍ کې به له هغو کسانو سره وي چې شهادت یې څښلی وي. او له هرڅه پورته، هغه به په هغه نړۍ کې د پوهې لټون ته دوام ورکړي. او په پای کې سوکرات وايي: د مرګ وخت راغلی او موږ هر یو په خپله لاره روان یو. زه د مرګ لارې ته او ته د ژوند لارې ته. "کوم یو غوره دی، یوازې خدای پوهیږي."
د تېښتې وړاندیز رد کول
د کریټو د معاهدې له مخې، د محاکمې له پای ته رسېدو او پرېکړې وروسته، سوکرات زندان ته وړل کیږي. د هغه د شاګردانو یوې ډلې هغه ته د ساتونکو په رشوت ورکولو سره د تېښتې لاره وړاندې کړه.
سوکرات په ځواب کې وویل چې هغه د قانون له مخې غندل شوی دی او د مجازاتو د مخنیوي لپاره د قانون خلاف کار کول غلط کار دی. بیا هغه د اتن د قوانینو سره د خبرو اترو ښکارندوی کوي. او په دې خبرو کې قوانين وايي چې سوکرات په قوانينو کې همدومره حق لري لکه زوی چې پلار ته او غلام خپل بادار ته. دا خبرې په دې ډول پای ته رسېږي: «نو سقراط له موږ څخه واورئ چې تا را لوی کړی، خپل ژوند او اولادونه مو د عدالت په وړاندې وسپاره، خو لومړی د عدالت خیال وساته، تر څو د نړۍ د مشرانو په وړاندې ستا عمل سم شي. ځکه چې که تاسو داسې وکړئ لکه څنګه چې کریټو وايي، تاسو خپل ځان د خوښۍ یا تقدس یا نړیوال عدالت یا ابدي خوښۍ میرمن نه یاست او نه ستاسو خلک. ته اوس بې ګناه ځې، ته ځې په داسې حال کې چې تا ظلم نه دی کړی، خو دوی ستا سره ظلم کړی دی... ته د قانون قرباني نه یې، بلکې د خلکو قرباني یې. خو که د بدۍ په بدل کې بدۍ راوباسئ او د ضرر په بدل کې ضرر ورسوئ او په دې ډول مو له موږ سره کړې وعده ماتوئ او پر هغو کسانو ظلم کوئ چې لږ مستحق یاست، یعنې تاسو، ستاسو ملګري، ستاسو هیواد. او موږ. د زغم ظلم، نو موږ به تر هغه وخته له تاسو څخه ناراضه یو چې تاسو ژوندي یاست، او زموږ وروڼه، چې د نورې نړۍ قوانین دي، هم به ستاسو څخه کرکه وکړي. ځکه چې دوی به پوه شي چې تاسو زموږ د ویجاړولو په لاره کې هیڅ شی نه دی پریښی. »
اعدام
سوکرات د تېښتې د وړاندیز د ردولو د دلیل له بیانولو وروسته شاګردانو ته وویل: اندېښنه مه کوه او ځان ته ووایه چې یوازې زما جسد به ښخ کړي.
اپلاتون د فایدو په ډیالوګ کې لیکي چې د دې جملو له ویلو وروسته سوکرات بلې کوټې ته د حمام لپاره لاړ. له حمام وروسته، هغه د یو څه وخت لپاره په ورته خونه کې پاتې کیږي تر هغه چې د لمر لوېدو ته نږدې خپلو شاګردانو ته راستون شي. په همدې وخت کې زنداني راغی او سقراط ته یې ووایه چې دی دې زندان ته تر ټولو غوره او باعزته او غوره ګڼي. "زه پوهیږم چې بیا به هم ته په ما غوسه نه شې او ستا غوسه به په اصلي مجرمینو باندې تیریږي چې تاسو یې پیژنئ." جیلر بیا په غم کې پریږدي.
سوکرات د خپلو شاګردانو په مخ کې د زنداني ستاينه کوي او هغه ځوان بولي. بیا یې له کریټو څخه وغوښتل چې د زهرو پیاله ورته راوړي. کریټو سقراط ته وویل چې بیړه مه کوه ځکه چې د لمر وړانګې لاهم په غونډۍ کې دي او سقراط لاهم د ژوند کولو چانس لري. د هغه په موقف کې خلک ښه خوري او څښي او ځینې یې حتی مینه کوي. سقراط په ځواب کې وویل: هغه څوک چې داسې کوي بې دلیله نه دي. ځکه چې دوی فکر کوي چې دوی به له دې څخه ګټه پورته کړي ... زه وروسته د زهرو پیالې څښلو کومه ګټه نه وینم. که زه لږ وروسته وخورم، زه به د ځان سره مسخره کړم؛ ځکه چې زه به خپل ځان د ژوند سره علاقه وښیم او زه به د ځان لپاره د هغه څه پلورنځی جوړ کړم چې زه فکر کوم هیڅ نه دی.
سوکرات په زندان کې له یو نوکر څخه پوښتنه وکړه چې څه باید وکړي، هغه ځواب ورکړ چې هیڅ کار نه لري پرته له دې چې زهر وخوري او یو څه وخت وګرځي تر څو چې پښه یې درنه احساس کړي، او له هغې وروسته بايد کرار سملي،ترڅو زهر خپر کار وکړي.
سوکرات د شاګردانو د چیغو او ژړا په منځ کې دا کار کوي، بدن یې ورو ورو سوړ او بې هوښه کیږي. د هغه وروستۍ خبرې وې، "ای کریټو، موږ باید اسکلیپیوس ته یو چرګ ورکړو؛ د دین ادا کول مه هېروئ." تشریح کوي چې د لرغوني یونان خلکو د اسکلیپیوس لپاره نذر کاوه کله چې دوی د ناروغۍ څخه روغ شول. او هغه د ژوند له تبې څخه روغ شو.
یوه شېبه وروسته سقراط ولړزاوه او سترګې یې بې حرکته پاتې شوې.
بهرنۍ لینک
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:Pages with unreviewed translations
سوکراتي تېروتنه
کتنه
فیلسوف ویلیم فرانکینا په لومړي ځل په ۱۹۳۹ کال کې په یوه مقاله کې چې د بریتانوي تحلیلي فلسفې په ژورنال کې خپره شوه، د definist fallacy اصطلاح وکاروله په دې مقاله کې هغه د GE مور طبیعي غلطۍ عمومي او انتقاد وکړ، کوم چې استدلال وکړ چې ښه د طبیعي ملکیتونو لخوا نشي تعریف کیدی، د یوې پراخې ګډوډۍ په توګه چې د غیر مترادف ملکیتونو په کارولو سره د یوې اصطالح تعریف کولو هڅه کوي. فرانکینا استدلال وکړ چې طبیعي غلطۍ یو بشپړ غلط نوم دی ځکه چې دا نه په طبیعي ملکیتونو پورې محدود دی او نه هم اړینه غلطه ده. په لومړۍ کلمه ( طبیعي ) کې هغه یادونه وکړه چې مور په غیر طبیعي او طبیعي شرایطو کې د ښه تعریف کول رد کړل.
په دویمه کلمه ( غلطۍ ) کې، فرانکینا دا نظر رد کړ چې دا په استدلال کې د یوې تېروتنې استازیتوب کوي – یوه غلطۍ لکه څنګه چې معمولا پیژندل کیږي – د سیمانټیک غلطی پرځای. د مور په خلاصې پوښتنې دلیل کې، ځکه چې پوښتنې لکه "آیا هغه څه چې د خوښۍ وړ دي؟" هیڅ حتمي ځواب نه لري، نو خوښي د ښه سره مترادف نه ده. فرانکینا دا استدلال په دې ډول رد کړ: حقیقت چې تل یوه خلاص پوښتنه شتون لري، یوازې دا حقیقت منعکس کوي چې دا پوښتنه کوي چې ایا دوه شیان چې ممکن په حقیقت کې یو شان وي. په دې توګه، حتی که ښه د خوښې وړ سره ورته وي ، دا معنی لري چې پوښتنه وکړئ چې ایا دا دی؛ ځواب ممکن "هو" وي، مګر پوښتنه قانوني وه. دا د مور له نظر سره په ټکر کې ښکاري چې دا مني چې ځینې وختونه بدیل ځوابونه پرته له دلیل څخه رد کیدی شي، په هرصورت، فرانکینا اعتراض کوي چې دا به د پوښتنې کولو غلطیت وي.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي
د کاناډا او متحده ایالاتو اړیکې
د کاناډا او متحده ایالاتو تر منځ اړیکې د دواړو هېوادونو ګډ اصل او پوله ته په پام سره چې په نړۍ کې تر ټولو اوږده ده په تاریخي توګه پراخې دي. دغه راز د دواړو هېوادونو تر منځ د سوداګرۍ او کډوالۍ لوی کچه، د نامتو او اشرافي کلتور خورا پراخه برخه او په ځانګړي توګه په ۱۹۸۸ز کال کې د کاناډا او متحده ایالاتو تر منځ د ازادې سوداګرۍ تړون لاسلیک کول داسې خوځندونو دي چې د دواړو هېوادونو تر منځ یې نږدې اړیکي رامنځته کړي.
دواړه هېوادونه د نړۍ تر ټولو اوږده پوله (۸۸۹۱ کیلو مټره (۵۵۲۵ مایله)) او د پام وړ پوځي همکارۍ لري. همدارنګه  د دواړو هېوادونو وروستۍ ستونزې چې په کې پرله پسې سوداګریزې شخړې، د چاپیریال اندیښنې، د تیلو د صادراتو راتلونکي په اړه د کاناډا اندیښنې، د غیرقانوني کډوالۍ مسلې او د تروریزم ګواښ شامل دي، خو په ځانګړی ډول په ۱۹۸۸ز کال کې د (FTA) تړوڼ، په ۱۹۹۴ز کال کې له شمالي امریکا سره د ازادې سوداګرۍ تړون (NAFTA) او په ۲۰۲۰ز کال کې له متحده ایالتو، مکسیکو او کاناډا سره د (USMCA) تړون نه وروسته چې په دوامداره ډول یې دواړه اقتصادونه سره یوځای کړل سوداګړۍ خپلې پراختیا ته دوام ورکړ. همدارنګه همکارۍ به په ډېرو برخو کې لکه د سرحدونو په اوږدو کې د توکو، خدماتو او خلکو د تګ راتګ اسانتیاوي او د ګډو پولو د تفتیش ادارې جوړول نورې هم پراخې شي. دغه راز د نورو معلوماتو شریکول او له خوړو نه تر تولیدي توکو پورې د هر څه په اړه د مقرراتو همغږي کول د متحده ایالتو او کاناډا پیچلتیا نوره هم زیاتوي.
له سړې جګړې راهیسې د دواړو هېوادونو بهرنۍ تګلاره په بشپړه توګه خپلواکه خو له یو بل سره سمون لري. د بېلګې په توګه کاناډا له کیوبا سره بشپړې اړیکې ساتلې او د ویتنام په جګړه کې او په ۲۰۰۳ ز کال کې د عراق یرغل کې یې له ګډون نه ډډه وکړه. دغه راز په دې اړه چې ایا د شمال لوېدیځ لاره په نړیوالو اوبو کې ده یا د کاناډا تر واک لاندې، ډیپلوماټیک بحث شتون لري.
کاناډا او متحده ایالاتو تر منځ سوداګریزې اړیکې
په نړۍ کې په دویمه کچه لوی سوداګریزې اړیکې د کاناډا او متحده ایالات تر منځ دي، چې هر کال په لویه کچه مالونه او خلک له پولې تیریږي. دغه راز  په ۱۹۸۷ز کال کې د کاناډا او امریکا تر منځ د ازادې سوداګرۍ تړون لاسلیک کولو راهیسې د دواړو هېوادونو تر منځ پر ډېرو توکو هېڅ ډول تعرفه نه ده لګول شوې.
د چهارتراشو د شخړې په لړ کې متحده ایالاتو د کاناډا د چهارتراشو باندې د هغه څه لپاره تعرفې وضع کړې، ځکه امریکا ادعا کوله چې دا د کاناډا حکومت له خوا غیرعادلانه سبسایډي دي، حال ان چې کاناډا یادې ادعا سره مخالفت کاوو. دا لانجه د څو موافقو او منځګړیتوبونو له لارې حل شوې ده. دغه راز په ۲۰۰۳ز کال کې د متحده ایالاتو په غواګانو کې د لیوني غوا ناروغۍ قضیه وموندل شوه (او څو ورپسې قضیې) چې له امله یې کاناډا د امریکا د غوښې واردولو باندې بندیزونو ولګول، خو له امله یې کاناډایان تر نیوکې لاندې راغله. همدارنګه په کاناډا کې د شمالي امریکا د ازادې سوداګرۍ تړون (NAFTA) د اړخونو په اړه هم  ځینې اندیښنې شتون درلودې.
جسټن ټروډو او بارک اوباما (نومبر ۲۰۱۵ – جنوري ۲۰۱۷)
د امریکا ولسمشر بارک اوباما او د کاناډا لومړي وزیر جسټن ټروډو د لومړي ځل لپاره په ۲۰۱۵ز کال نوامبر کې د فیلیپین په مانیلا کې په رسمي توګه د APEC په سرمشریزې غونډه کې، نږدې یوه اونۍ وروسته د اوباما له لوړې وروسته سره ولیدل. دواړو مشرانو د ټروډو د ادارې په دوران کې د دواړو هېوادونو تر منځ د همکارۍ او همغږۍ د زیاتولو هیله څرګنده کړه، دغه راز ټروډو ژمنه وکړه چې « د کاناډا او امریکا ملګرتیا به زیاته کړي».
په ۲۰۱۵ز کال کې د نومبر ۶مه اوباما اعلان وکړ چې د متحده ایالاتو د بهرنیو چارو وزارت وړاندیز شوی Keystone XL د تیلو پایپ لاین سیسټم، چې څلورم پړاو یې د کاناډا او متحده ایالاتو ترمنځ تیرېده رد کړ، چې ټروډو په دې اړه ناخوښي څرګنده کړه، خو وویل چې دا به د کاناډا او متحده ایالاتو اړیکو ته زیان و نه رسوي او پرځای یې د همکارۍ او همغږۍ له لارې د اړیکو د پیاوړي کولو لپاره «نوي پیل» وړاندې کوي او زیاتوي چې «د کاناډا او متحده ایالاتو اړیکې د بلې هرې پروژې په پرتله خورا اړینی دي». اوباما له هغه وخت راهیسې د اقلیم  بدلون ته د لومړیتوب ورکولو لپاره د ټروډو د هڅو ستاینه کړې او دا یې «ډېر ګټور» وباله.
که څه هم ټروډو اوباما ته د کاناډا د مکډونیل ډګلاس CF-18 هورنیټ جیټ الوتکو د ایستلو په اړه ویلي و، چې د داعش په وړاندې د امریکا په مشرۍ مداخله کې مرسته کوي، خو ټروډو زیاته کړه چې کاناډا به لاهم په عراق او سوریه کې د کاناډایي ځانګړي ځواکونو روزنې او جګړي په برخه کې له ترهګړو ډلو سره مبارزه کې «له خپلې ونډې نه ډیر کار وکړي».
ټروډو د ۲۰۱۶ز کال د مارچ په ۱۰مه د یوې رسمي غونډې او دولتي ډوډۍ لپاره سپینې ماڼۍ ته لاړ، چې د راپورونو له مخې ټروډو او اوباما د غونډې په لړ کې ګرمې شخصي اړیکې درلودې او مسخره څرګندونې هم لرلې دا چې کوم هېواد په هاکي کې ښه ده او کوم هېواد ښه بیر لري. دغه راز اوباما د ټروډو د ۲۰۱۵ز کال ټاکنیز کمپاین «د امید او بدلون پیغام» او د هغه «مثبت او خوشبینه لید» لپاره ستاینه وکړه. اوباما او ټروډو هم د اقلیم د بدلون او د دواړو هیوادونو ترمنځ د اړیکو په اړه ګټورې خبرې اترې درلودې. همدارنګه تروډو اوباما ته بلنه ورکړه چې د کال په وروستیو کې په اوټاوا کې به د کاناډا پارلمان ته وینا وکړي.
جسټن ټروډو او ډونالډ ټرمپ (جنوري ۲۰۱۷ – جنوري ۲۰۲۱)
په ۲۰۱۸ز کال کې ټرمپ او ټروډو د متحده ایالاتو، مکسیکو او کاناډا تړون (USMCA) په اړه خبرې اترې وکړې او په دې توګه د شمالي امریکا د ازادې سوداګرۍ تړون (NAFTA) وروسته دا دویم تړوڼ شو، چې د کاناډا، مکسیکو او متحده ایالاتو ترمنځ د ازاد سوداګرۍ په اړه لاسلیک شو. دا تړون د« NAFTA 2.0»  یا «نوي نفتا» په نوم  وپېژندل شو، ځکه چې د NAFTA تړوڼ ډېری مادې په کې شاملې وې. دغه راز د ۲۰۲۰ز کال د جولای په لومړۍ نېټه د USMCA تړوڼ په ټولو غړو هېوادونو کې نافذ شو.
د ۲۰۱۸ز کال په جون کې وروسته له هغه چې ټروډو څرګنده کړه چې کاناډایانو ته به د کاناډا په المونیم او فولادو باندې د ټرمپ د تعرفو له امله زیان ونه رسیږي، ټرمپ ټروډو «بې انصافه» وباله او هغه یې په ناسمو څرګندونو تورن کړ، که څه هم دا څرګنده نه وه چې ټرمپ د ټروډو کومو څرګندونو ته اشاره کوله. دغه راز بله ورځ ټرمپ وویل چې د ټروډو څرګندونې « د کاناډا خلکو ته به ډېرې ګرانې تمامې شي».
د ۲۰۱۹ز کال جون میاشت کې د متحده ایالاتو د بهرنیو چارو وزارت ویاندې مورګان اورټاګس وویل چې «د کاناډا ادعا چې د شمال لوېدیځ اوبه د کاناډا داخلي اوبه دي د نړیوال قانون سره په ټکر کې دي».
جسټین ټروډو او جو بایډن (جنوري ۲۰۲۱ - اوس مهال)
په ۲۰۲۰ کال کې د جو بایډن له بریا وروسته ټروډو د ولسمشرۍ په ټاکنو کې د هغه د بریا مبارکي وویله، چې دا په کاناډا او امریکا کې د پام وړ پرمختګ په ګوته کوي، ځکه د دواړو هېوادونو تر منځ اړیکې په تېرو کلونو کې د ډونالډ ټرمپ د ولسمشرۍ پرمهال خرابه شوې وې. د ۲۰۲۱ز کال د جنوري په ۲۲مه بایډن او ټروډو خپل لومړي تلیفوني اړیکه ونیوله. ټروډو لومړنی بهرنی مشر و چې د ولسمشر په توګه یې د بایډن نه تلیفوني اړیکه ترلاسه کړ. دغه راز د ۲۰۲۱ز کال د فبروري په ۲۳مه بایډن او ټروډو خپله لومړۍ دوه اړخیزه غونډه وکړه. که څه هم دا دوه اړخیزه ناسته مجازی وه، خو دا د ولسمشر په توګه د بایډن لومړۍ ناسته وه. دواړو مشرانو د نورو موضوعاتو تر څنګ د «کوویډ-۱۹، اقتصادي بیا رغونه، د اقلیم بدلون او د کډوالو او مهاجرت» په اړه هم خبرې اترې وکړې.
ښاري دولت (خپلواک ښار)
ښاري دولت یو خپلواکه حاکم ښار ته ویل کېږي چې په خپله محدوده کې د سیاسي، اقتصادي او کلتوري ژوند د مرکز ونډه لوبوي. د تاریخ له پیل راهیسې دا ډول ښارونه د نړۍ په زیاتره برخو کې وو، لکه د روم، اتن، سپارټا، کارتاج، او د منځنۍ پېړۍ او رنسانس په اوږدو کې د ایټالیا ښاري دولتونه لکه فلورانس، وینیس، جینوا او میلان. په ټوله نړۍ کې د ولسي دولتونو له ودې سره سم، له یو څه ټيټو شرایطو سره یوازې یو څو عصري خپلواکه ښاري دولتونه شته، لکه موناکو، سینګاپور، او واتیکان ښار په عام ډول په دې ډله کې منل شوي دي. سینګاپور له بشپړ خپل اختیاره حاکمیت، خپلو اسعارو، پیاوړي پوځ، او ۵.۳ میلیون نفوس سره روښانه بېلګه ګڼل کېږي.
لرغونې او د منځنیو پېړیو نړۍ
په تاریخي ښاري دولتونو کې سومري ښارونه لکه اروک او اور؛ د لرغوني مصر ښاري دولتونه لکه تیبس او میمفیس؛ د فینیقي ښارونه (لکه تایر او سیډون)؛ پنځه فلسطيني ښاري دولتونه؛ د ګرامنیت اقوامو د بربر ښار دولتونه؛ د لرغوني یونان ښاري دولتونه (لکه آتن، سپارتا، تیبیس او کورنت)؛ د روم جمهوریت چې له ښاري دولت څخه یې پراخه سترواکۍ ته وده وکړه)؛ د منځنۍ دورې څخه تر عصري دورې پورې د ایټالیې ښاري دولتونه لکه فلورانس، سیانا، فیرارا، میلان (چې ځواکمن شول په ګاونډیو ښارونو یې واکمني پیل کړه) او جینوا او وینس، چې په سمندرونو واکمن شول؛ میان او د کولمبیا څخه مخکې د منځنۍ امریکا نور دودونه (ښارونه لکه چیچین اتزا، تیکال، کوپن او مونټ البان)؛ د ورېښمنو لارې په اوږدو کې د منځنۍ اسیا ښارونه؛ د سواحلي ساحل ښاري دولتونه؛ راګوسا؛ د روسیې د منځنیو پېړیو ښارونه لکه نوګورود او پسکوف؛ او داسې نور. ډنمارکي تاریخ پوه پاول هولم د منځني پېړۍ په آیرلنډ کې د وایکینګ استعماري ښارونه، په ځانګړې توګه د ډوبلین سلطنت د ښاري دولتونو په توګه طبقه بندي کړی دی.
د په قبرس کې د کیتیو فینیقي مېشته سیمه (په اوسني لارناکا کې) یو ښاري دولت و چې شاوخوا ۸۰۰ کال مخکې له میلاد نه د ۴مې پېړۍ مخکې له میلاد نه، تر پای پورې موجود و.
په بشري تاریخ کې د ښاري دولت دود ځینې ډېرې مشهورې بېلګې د لرغوني یونان ښاري دولتونه او د رنسانس ایټالیا سوداګریز ښاري دولتونه دي چې ځانونه یې د خپلواکو مرکزونو په توګه را څرګند کړل. د سیمه ایزو واحدونو بریالیتوب چې په سست جغرافیایي او کلتوري یووالي کې، لکه په ایټالیا او یونان کې، د خپلواکو لوبغاړو په توګه شتون درلود، ډېری وختونه په لویو ولسي واحدونو کې د دوی د یوځای کېدو مخه نیولې ده. خو دا ډول کوچنیو سیاسي بنسټونو زیاتره یوازې د لنډې مودې لپاره پایښت درلود ځکه چې دوی د لویو دولتونو (لکه د روم په لاس د د یونان فتح) د یرغل په وړاندې د ځان د دفاع لپاره سرچینې نه درلودې. په دې توګه دوی په هرومرو د سترواکۍ او ولسي دولت په ګډون د ټولنې د لویو سازمانونو په لاس کې ولوېدل.
مرکزي اروپا
د سپېڅلي روم په سترواکۍ (۹۶۲ – ۱۸۰۶) کې له ۹۰ څخه ډېر آزاد شاهي ښارونه په منځنیو پېړیو او د عصري زمانې په لومړیو کې له پراخه خپل اختیارۍ څخه برخمن شول، چې د ۱۶۴۸ کال د ویستفالیا له سولې وروسته د نړیوال قانون له مخې په قانوني توګه ملاتړ شول. ځینې ښارونو، لکه د هانسا دری ښارونو - بریمن، هامبورګ او لیوبیک - د بهرنیو ځواکونو سره خپلې اقتصادي اړیکې ټینګې کړې او د پام وړ ډیپلوماتیک نفوذ یې درلود. یوازینیو ښارونو اکثرا د نورو ښارونو یا ګاونډیو سیمو سره محافظتي اتحادیې را منځ ته کړې، چې په کې د هانسا اتحاد (له ۱۳۵۴ کال نه تر ۱۷مې پېړۍ)، د ښارونو سویابین اتحاد (له ۱۳۳۱ کال نه تر ۱۳۸۹ کال پورې)، په السیس کې دیکاپول (له ۱۳۵۴ کال نه تر ۱۶۷۹ کال پورې)، یا د سویس پخواني کنفدراسیون (له ۱۳۳۱ کال ته تر ۱۷۹۸ کال پورې) ګډون درلود. د سویس د زیوریخ، برن، لوسرن، فرایبورګ، سولوتورن، بازل، شافهاوسن او جینیوا سیمې د ښاري دولتونو په بڼه را منځ ته شول.
په ۱۸۰۶ کال کې د سپېڅلي روم سترواکۍ له ړنګېدو وروسته، ځینې ښارونه – چې هغه وخت د بېلابېلو کنفدراسیونونو غړي وو - په رسمي ډول د خپل اختیاره ښاري دولتونو په بڼه را څرګند شول. په دې کې د بریمن آزاد هانسا ښار (له ۱۸۰۶ کال نه تر ۱۸۰۱۱ پورې، بیا له ۱۸۱۳ کال نه تر ۱۸۷۱ کال پورې)، د مین په پاس غاړه د فرنکفورت د آزاد ښار (له ۱۸۱۵ کال نه تر ۱۸۶۶ کال پورې)، د هامبورګ آزاد او هانسا ښار (له ۱۸۰۶ کال نه تر ۱۸۰۱۱ کال پورې، بیا له ۱۸۱۴ کال نه تر ۱۸۷۱ کال پورې)، د لبیک آزاد او هانسا ښار (له ۱۸۰۶ کال نه تر ۱۸۰۱۱ پورې، بیا له ۱۸۱۳ کال نه تر ۱۸۷۱ کال پورې)، او د کراکو آزاد ښار (له ۱۸۱۵ کال نه تر ۱۸۴۶ کال پورې) ښارونو ګډون درلود. د هابسبورګ تر واکمنۍ لاندې د فیوم ښار د جلا خاورې حیثیت درلود (له ۱۷۷۹ کال څخه تر ۱۹۱۹ کال پورې)، چې د ښاري دولت ډېری ځانګړتیاوې درلودې، خو د خپلواک حاکمیت څخه کم و.
ټیوډور روزولټ
ټیوډور روزولټ (۱۸۵۸ز د اکټوبر ۲۷مه - ۱۹۱۹ز کال د جنوري ۶مه) چې ډېری وختونه د ټیډي یا د هغه د نوم د لومړیو تورو (TR) په نوم هم پېژندل کېږي، یو امریکایي سیاستوال، محافظه کار، طبیعت پوه، تاریخپوه او لیکوال و، چې له ۱۹۰۱ز کال نه تر ۱۹۰۹ز کال پورې یې د متحده ایالاتو د ۲۶م ولسمشر په توګه دنده ترسره کړې. هغه له ولسمشرۍ دمخه د ۱۹۰۱ز کال له مارچ نه تر سپټمبر پورې د ویلیم مک کینلي په مشرۍ د ۲۵م ولسمشر د مرستیال او له ۱۸۹۹ز کال نه تر ۱۹۰۰ز کال پورې د نیویارک د ۳۳م والي په توګه هم دندې تر سره کړې دي. نوموړي د جمهوري غوښتونکي ګوند د مشر په توګه د مک کینلي له وژنې وروسته ولسمشر وټاکل شو او د انحصار ضد او پراختیایي تګلارو لپاره یو محرک ځواک وبلل شو.
روزولټ یو ناروغه ماشوم و او له ساه بندۍ ناروغۍ نه کړېده، خو وروسته یې په ژوند کې د یو لړ ستونزمنو کړنلارو په منلو سره  تر یوه بریده خپلې روغتیایې ستونزې حل کړې وې. هغه په ​​خپل کور کې زده کړي کړې وي او هغه کتاب، چې د ۱۸۱۲ز کال سمندري جګړې په نوم یادېده او په ۱۸۸۲ز کال کې خپور شو، چې نوموړی ته د یوه پوه تاریخ لیکونکي او نامتو لیکوال شهرت ور په برخه کړ. سیاست ته له ننوتلو سره، هغه د نیویارک ایالت په مقننه قوه کې د جمهوري غوښتونکو د ګوند د اصلاح غوښتونکي ډلې مشر وټاکل شو. د روزولټ ښځه او مور دواړه په یوه شپه مړه شول، چې له امله یې هغه ​​رواني ګوزار ولید، خو وروسته په ​​ډاکوټاس کې د غواګانو د فارم په اخیستلو او چلولو سره بېرته روغ شو. هغه د ولسمشر ویلیم مک کینلي په مشرۍ د سمندري ځواکونو د معاون سکرتر په توګه هم دنده ترسره کړه او په ۱۸۹۸ز کال کې یې د هسپانیا په وړاندې د خورا بریالۍ سمندري جګړې په پلانولو کې مرسته وکړه، خو وروسته د (Rough Riders) د جوړولو او رهبري کولو په پار له خپلې دندې نه استعفا وکړه، (Rough Riders) هغه واحد و، چې په کیوبا کې یې له هسپانوي پوځ سره تبلیغاتي جګړه کوله. روزولټ د جګړې د اتل په توګه له بېرته راستنېدو سره سم په ۱۸۹۸ز کال کې د نیویارک والي وټاکل شو. د نیویارک ایالت د ګوند مشرتابه د هغه حریصه اجنډا نه خوښوله او مک کینلي یې قانع کړ، چې روزولټ د ۱۹۰۰ز کال په ټاکنو کې خپل مرستیال وټاکي، په دې ډول روزولټ په کلکه د ټاکنو لپاره کمپاین پیل کړ او د مک کینلي او روزولټ ټکټ د سولې او سوکالۍ د پلټ فارم پر بنسټ ستره بریا ترلاسه کړه.
روزولټ د ۱۹۰۱ز کال په سپټمبر کې د مک کینلي له وژل کېدو وروسته په ۴۲ کلنۍ کې د ولسمشرۍ دنده په غاړه واخیسته او په دې توګه د متحده ایالاتو په تاریخ کې ترټولو ځوان ولسمشر شو. روزولټ د پراختیایي غورځنګ مشر او د مربعي معاملو «Square Deal » کورنیو تګلارو، لکه:  د اتباعو منځني قشر ښه والی، د انحصار ضد قوانین، د ریل پټلۍ تنظیم، خالص خواړه او درملو اتل و. هغه ملي پارکونه او ځنګلونه، چې موخه یې د هېواد طبیعي زېرمو ساتل و، جوړ کړه. په بهرنۍ تګلاره کې، هغه په ​​منځنۍ امریکا تمرکز وکړ او د پاناما کانال د جوړولو چارې یې پیل کړې.
هغه خپل سمندري ځواک پراخ کړ او د دغه سمندري ځواک د ښودلو لپاره یې یوه لویه سپینه بېړۍ په نړیوال سفر واستوله. د روسیې او جاپان د جګړې د پای ته رسولو په برخه کې د هغه بریالۍ هڅې د دی لامل شوې، چې په ۱۹۰۶ز کال کې د نوبل سولې جایزه ترلاسه کړي. روزولټ په ۱۹۰۴ز کال کې د یوې بشپړې مودې لپاره وټاکل شو او پرمختیایي تګلارو ته یې دوام ورکړ. هغه د ۱۹۰۸ز کال په ولسمشریزو ټاکنو کې د بریالیتوب لپاره خپل غوره ملګری ویلیم هاورډ ټافت غوره کړ. هغه  د ۱۹۱۲ز کال  په ولسمشریزو ټاکنو کې برخه واخیسته او د ډیموکراټ نوماند ووډرو ویلسون ته یې اجازه ورکړه چې ټاکنې وګټي. له ماتې وروسته روزولټ  امازون حوزې ته په یو دوه کلن سفر ولاړ، چې هلته د استوایی ناروغۍ له امله مړ شو. د لومړۍ نړیوالې جګړې په لړ کې یې په ​​ویلسون نیوکې کولې، چې  هېواد یې د جګړې نه لرې ساتلی و. هغه په ​​​​۱۹۲۰ز کال کې بیا د ولسمشرۍ د نوماندۍ په اړه فکر وکړ، خو د هغه روغتیايي حالت خراب شو او په ۱۹۱۹ز کال کې مړ شو. هغه په عمومي توګه د تاریخپوهانو او سیاسي شنونکو په نظرپوښتنو کې د پنځو غوره ولسمشرانو په منځ کې ډلبندي کېږي.
د ټیوډور روزولټ ولسمشرۍ (۱۹۰۱ز کال - ۱۹۰۹ز کال)
د ۱۹۰۱ز کال د سپټمبر په ۶مه، ولسمشر مک کینلي د نیویارک ایالت په بفیلو سیمه کې د پان-امریکن په نندارتون کې ګډون درلود، چې د انارکیست لیون کازولګوز له خوا وویشتل شو. روزولټ ورمونټ ته د رخصتي لپاره تللی و، چې وروسته د مک کینلي د لیدو لپاره بفیلو ته لاړ. داسې ښکارېده، چې مک کینلي به ژر روغ شي، ځګه روزولټ په اډیرونډاک غرونو کې خپله رخصتي ته بیا ادامه ورکړه. کله چې د مک کینلي حالت خراب شو، روزولټ بېرته بفیلو ته ورغی. مک کینلي د سپټمبر په ۱۴مه مړ شو او روزولټ ته په شمالي کریک کې خبر ورکړل شو، په دې ډول هغه د انزلي ویلکوکس کور کې د هېواد د ۲۶م ولسمشر په توګه لوړه وکړه.