cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
په فنلنډ کې بشري حقونه
پلټنه او توقیف
د فنلنډ د قانون پر بنسټ، د پولیسو لپاره د پلټنې او نیولو د بهیر لپاره د محکمې له خوا د پلټنې امر ته اړتیا نشته. د اروپا د بشري حقونو محکمه او د فنلنډ د پارلمان د دولت پروړاندې د شکایاتو د اورېدو مرستیال، د فنلنډ د پولیسو له خوا د ناسم لټون او نیولو پر تګلارو نیوکه کړې ده.
د بیان آزادي
سویډن په ۱۷۶۶ کال کې د مطبوعاتو د آزادۍ لومړنی قانون تصویب کړ چې د لومړني لیبرال اندیال او د فنلنډ د پارلمان غړي اندرس چایډینیوس له خوا یې ملاتړ وشو. دې قانون د چاپ شوو اثارو له چاپ وړاندې د مطبوعاتو سانسور لغوه کړ، که څه هم پاچا ته سپکاوی او ښکاره نیوکې منع پاټې شوې. خو دا قانون بېرته مسترد شو او څو ځله بیا معرفي شو. د روسیې د حاکمیت په دوره کې، د شاهي روسیې د حکومت له خوا سانسور عملي شو. په روسیه کې د ۱۹۰۵ کال ناکرارۍ د کزار لخوا د نومبر میاشتې د منشور لامل شوې، چې د بیان او مطبوعاتو آزادي یې بیا پیل کړه. له خپلواکۍ سره سم، په نوي اساسي قانون کې د بیان او مطبوعاتو آزادي یو ځل بیا تأیید شوه او په عمومي ډول د درناوي وړ و ګڼل شوه. د دوهمې نړیوال جګړې په اوږدو کې د جنګ د دوران سانسور لویه استثنا وه. په ۱۹۳۰ کلونو کې ځینې کیڼ اړخي کارونه منع شوي وو پداسې حال کې چې د فنلنډسازۍ په دوره کې، لویو خبري سرچینو د شوروي اتحاد سره د مخالفت له امله د ځان سره سانسور عملي کاوه.
سپکاوی غیرقانوني پاتې شو، خو توکمیز نفرت هڅول کېږي.
د فنلنډ ملي خپرونکی یلی د ۲۰۱۶ کال په اپریل میاشت کې د مالیې وزیر الکساندر سټوب او د مالیاتو د چارواکو له لوري تر فشار لاندې راغئ ترڅو د پانامې اسنادو د دیټا د پراخې افشا اړوند معلومات وسپاري. دا ښايي په فنلنډ کې د بیان آزادي او په فنلنډ کې د فساد اړوند هر ډول خبرونو ته د رسنیو لاسرسی له خطر سره مخامخ کړي. الکساندر سټوب په مکرر ډول د مالیې د پټنځایونو په اړه د ټولو مالي جرمونو بښلو ته (په وروستي ځل د پانامې اسنادو په تړاو په پارلمان کې د حکومت د اوریدنې پرمهال) چمتووالی ښودلی دی. د فنلنډ د مالیې چارواکو ګواښ کړی چې د پانامې اسنادو تر نوم لاندې د اسنادو د تعقیب پر بنسټ د یلي د ودانۍ او د ژورنالیستانو په کورونو د برید لپاره د لټون تضمین خوندي کړي. لسګونو فنلنډي وکیلانو یا فنلنډي سوداګرو له موساک فونسیکا سره له ۱۹۹۰ څخه تر ۲۰۱۵ کال پورې د مالیاتي شرکتونو په جوړولو کې کار کړی دی.
ټاکنې او مدني ونډه
فنلنډ په ۱۹۰۷ کال کې، د رایې عمومي حق ورکړ، چې دا ملت یې لومړی هېواد کړ چې ټولو بالغو اتباعو ته یې اجازه ورکړه، چې پرته له شتمنۍ یا جنسیت څخه، رایه ورکړي او په ټاکنو کې ودرېږي. د دې هېواد په نفوس کې، ۳.۶ سلنه بهرني اوسېدونکي دي. د ۱۹۱۷ کال راهیسې، دوه عمومي ټولپوښتنې ترسره شوې دي. لومړی په ۱۹۳۱ کال کې په فنلنډ کې د قانوني منعې په اړه ټولپوښتنه وه او دوهمه یې په ۱۹۴۴ کال کې د فنلنډ د اروپایی ټولنې د غړیتوب ټولپوښتنه وه.
له ۲۰۱۲ کال څخه را په دې خوا، د اتباعو نوښتونو (citizens' initiatives ) خلکو ته اجازه ورکړې چې له پارلمان څخه د وړاندیز شوو قوانینو په اړه د غور غوښتنه وکړي. لږترلږه ۵۰۰۰۰ ملاتړ کونکي باید یو غوښتنلیک لاسلیک کړي ترڅو نوښت ته اجازه ورکړي. د خلکو لومړنی بریالی نوښت د وړیو د فارم منع کول وو. د نوښت په ملاتړ په ټاکل شوي وخت کې د ۷۰۰۰۰ اتباعو څخه لاسلیکونه ترلاسه شول. د اتباعو دوهم نوښت په ۲۰۱۳ کال کې د ودونو د مساوي حقونو لپاره و.
موريا سلطنت
چندراګوپتا موریا
د هند د تاريخ يوه نوې دوره د چندراګپتا موریا سره پیل شوه. کوم چې د شمالي هند د یووالي او د هندوانو د واکمنۍ د سیسټم د پراختیا او د برهمنزم د نفوذ په برخه کې ځانګړی اهمیت لري. هغه لومړنی واکمن دی چې د شمالي هند ټول ایالتونه یې لاندې کړل او یو متحد حکومت یې تاسیس کړ او خپل سلطنت یې د بنګال له خلیج څخه تر عرب سمندر پورې وغزاوه. هغه د خپلې څلورویشت کلنې واکمنۍ (۳۲۲-۲۹۸ ق م) په اوږدو کې سترې جګړې وکړې، چې تر ټولو مهمې یې د سکندر د واکمن سیلیوکس پر وړاندې وې. سلووس هڅه وکړه چې د سکندر سیمې فتح کړي. په 305 ق م کې سلوکا د پاک وند په لور پرمختګ وکړ، خو له ناکامۍ سره مخامخ شو او د پنجاب په خاوره کې له ماتې وروسته د سپکاوي تړون ته اړ شو. له همدې امله یې نه یوازې د هند له فتوحاتو څخه بلکې له کابل، کندهار، هرات او بلوچستان څخه هم شاتګ وکړ. همدارنګه، د اړیکو د دوستانه کولو لپاره، هغه خپله لور د چندرګپتا سره واده کړه. چندراګوپتا د خپلې خبرې د ساتلو لپاره پنځه سوه هاتیان ډالۍ کړل. سلووس خپل یو سفیر، مګاستینس، خپلې محکمې ته واستاوه، چې د ښکیلتیا شرایط یې په تفصیل سره ثبت کړل. له دې جګړې وروسته د موریا امپراتورۍ پولې مکران او افغانستان ته پراخې شوې. د جين دودونو له مخې، چندراګوپتا په وروستيو ورځو کې جينيت ته مخه کړه او تخت يې لغوه کړ او حکومت يې خپل زوی بندوسارا ته وسپاره. خو له نورو رواياتونو څخه نه تائيديږي.
بندوسارا
باندوسارا په ۲۹۸ مخزېږديز کې پر تخت کېناست. هغه شاوخوا پنځه ویشت کاله حکومت وکړ. د بندو سارا د دورې حالات مالوم نه دي، مګر د هغه لقب امیر غتا (د دښمن قاتل) و. له دې څخه څرګندېږي چې هغه يو جنګي واکمن و. ځینې تاریخپوهان په دې باور دي چې ده دکن فتحه کړی وه. ځکه چې دا بالکل رېښتیا ده چې اشوکا یوازې کلینګ فتح کړ. هغه له Slocus Nectar سره دوستانه اړيکې لرلې، سلووس خپل سفیر ډیماچس خپلې محکمې ته واستاوه.
اشوک
بندوسارا په 273 مخزېږديز کې د هغه زوی اشوکا د هغه ځای ناستی شو. دا حالت په خپله د هغه په کتابونو او کتابونو کې موندل کیږي. د هغه تاجپوښتنه څلور کاله وروسته په 269 ق م کې وشوه. خو د هغه د واکمنۍ د لومړیو څلورو کلونو حالات په دقیق ډول نه دي معلوم او هغه څه چې په دیني کتابونو کې موندل شوي دي مذهبي رنګ لري. د همدې مذهبي رواياتو له مخې اشوکا خپل ۹۹ وروڼه ووژل او تخت يې ترلاسه کړ. خو نور روايات ښيي چې د ده وروڼه د ده د پاچاهۍ تر اوولسم يا اتلسمې کاله پورې ژوندي وو او د هغوى په اړه يې اورېدل. بیا هم دا لیرې نه ده چې د جانشینۍ د عامو کنوانسیونونو له مخې، هغه باید د خپلو وروڼو سره جګړه وکړي او د څو تنو وینه توی کړي، لکه څنګه چې د هغه پنځمه برخه وړاندیز کوي. نو ځکه د هغه د واکمنۍ لومړني شرایط معلوم نه دي. له الحاقه وروسته دولس کاله بې اهمیته ژوند تېر کړ او غالباً یې خپل وخت اداري چارو ته وقف کړ او په ۲۶۱ ق م کې یې د مهندي او ګوادري تر منځ د کولنګا غیر آریايي ایالت اشغال او فتح کړ. په دې توګه موریا جنوبي هند ته پراختیا ورکړه. د کالینګ فتح د اشوکا په ذهن ژور تاثیر وکړ. ځکه په دې جګړه کې په لکونو انسانان ووژل شول. اشوکا د جګړې د ویجاړۍ له امله ژور خفه شو او پریکړه یې وکړه چې هيڅکله به جګړه ونه کړي. له دې پېښې وروسته يې ټول عمر د اخلاقي تعليماتو په خپرولو، د بديو په مخنيوي او د نېکيو په معرفي کولو کې تېر کړ. اشوکا خپل مغلان لرې پرتو هېوادونو لکه لنکا، برما، صیام، سوماترا، سوریه، مقدونیه او مصر ته ولېږل. هغه په سویلي هېوادونو کې لوی بریالیتوب ترلاسه کړ. اشوکا دوی د ډبرو په سلیبونو کې کښل او په لویو لارو کې یې ځای پرځای کړل ترڅو د بودا اخلاقي تعلیمات مشهور کړي. د هغه تعلیمات، چې د بودا څخه اخیستل شوي، په عدم تشدد، د ژونديو موجواتو عدم تشدد، د نورو سره مهربانۍ، د مور او پلار او ښوونکو درناوی، ریښتیا، عمومي رحم او سخاوت ټینګار کوي. هغه په مختلفو ځایونو کې میلمستونونه، څاه ګانې او سینټوریمونه جوړ کړل. د څارويو وژل هم حرام دي. د خپلې واکمنۍ په څلورویشتم کال کې اشوکا د سپېڅلو ځایونو څخه لیدنه وکړه او د لمبیني باغ ته نږدې د ګوتم په یاد کې یې یو منار جوړ کړ، چیرې چې ګوتاما زیږیدلی و. برسېره پردې، اشوکا د بودايي فرقو ترمنځ د اختلافاتو د حل لپاره یوه شورا جوړه کړه. اشوکا د ودانیو له جوړولو سره مینه درلوده. هغه په مختلفو ځایونو کې عالي ماڼۍ، خانقاهونه او سټوپاونه جوړ کړل، چې نور یې نښې نښانې نه لیدل کیږي. د سنتو د عبادت لپاره، ګیا ته نږدې د پروا په غرونو کې یې ډبرې پرې کړې او ښکلې او پاکې خانقاې یې جوړې کړې چې لاهم ولاړې دي. خو د هغه په ټولو اثارو کې تر ټولو مهم د هغه لیکنې دي چې شمېر یې دېرش دی. دا لیکنې زیاتره د ډبرې په سلیبونو، غار دیوالونو او ستنو باندې لیکل شوي دي چې د برصغیر په ډیری برخو کې موندل کیږي. د دوی ژبه پراکرت ده، یعنی دوی په محلی ژبو کی دی. د دغو دوو کتابونو رسم الخط هغه څه دي چې نن ورځ د کوروشتي په نوم پیژندل کیږي. دا رسم الخط د لرغوني آرامي رسم الخط څخه اخیستل شوی او له ښي خوا څخه کیڼ ته لیکل شوی. پاتې لیکنې د برهمي تورو په بڼه لیکل شوي دي. یعني په هغه لیکونو کې چې اوسنۍ دیوناگري رسم الخط ترې اخیستل شوی دی. دا لیکونه له ښي څخه کیڼ لور ته لیکل شوي وو. دا متنونه شاهي فرمانونه دي او ډیری اخلاقي احکام د بودا عمومي تعلیمات، مدیریت او د امپراتورۍ اصول لري.
د موریا امپراتورۍ سقوط
دا يو حقيقت دی چې د سولې د ټينګښت لپاره حکومتونه رامنځته شوي، حکومت په خپله له جګړې او پوځي ځواک پرته نه شي رامنځته کېدای. اشوکا د خپل ژوند په اوږدو کې د عدم تشدد تبلیغ وکړ او په سیاسي او ټولنیز ژوند کې یې د اصولو د پلي کولو او پلي کولو هڅه وکړه. پایله دا شوه چې په څو ورځو کې د سلطنت نظامي ځواک له لاسه ورکړ او د پوځ جګړه ییزه روحیه سړه شوه، د حکومت نظام کمزوری شو او د خلکو له زړونو څخه ویره را پورته شوه. په ورته وخت کې، د بودا د تبلیغ له امله، برهمنزم بیدار شو او د ټیټ ذات د بودایی واکمنانو د راپرځولو هوډ یې وکړ. د زور له کارونې وېره نه وه، نو له همدې امله د لوړو او ټيټو مسايلو په راپورته کولو سره مذهبي احساسات راپارول کېدل. له یوې خوا د اشوکا زامنو او لمسیانو برخه ویشله او له بلې خوا ځینو زړورو خلکو ځینې ځایونه ونیول او دا ستونزمنه شوه چې ووایو له اشوکا وروسته څوک د هغه ځای ناستی شو. په قدیم روایت کې کنال کنک د اشوکا زوی وو چې د لومړي جانشین په توګه یادیږي. خو د کشمیر تاریخ لیکونکي د جلوکا په نوم یو سړی خپل زوی او جانشین بولي. دريم، داسې بودايي روايات شته چې ښيي په زوړ عمر کې مذهب ته د اشوکا لېوالتيا دومره زياته شوه چې د حکومت په دندو کې يې غفلت پيل کړ. د پایلې په توګه، د هوا امپراتورۍ ټولې برخې لوڅې شوې او عواید ضایع شول. د دې حالت په لیدو، وزیرانو د اشوکا واکونه لیرې کړل او د هغه لمسی سمپري سمپرتي چې د کنال زوی و، په تخت کېښود. د دې روایتونو له مخې، د موریا د کورنۍ څلور نور واکمنان برشیسین، پشیدرمان او پشیدرمان له سمپرتی وروسته په تخت ناست وو. د جین روایت هم تاییدوي چې سمپرتي د اشوکا ځای ناستی شو. د دې دودونو تر څنګ د ناګارجوني غرونو په غارونو کې د اشوکا د لمسي داسرتا لخوا نقاشي شوي لیکونه دي. دا غارونه د بربر هیل غارونو ته نږدې موقعیت لري چې د اشوکا له خوا استخراج شوي. دا لیکنې ښیې چې داسارته د اشوکا له مړینې وروسته په تخت کېناست او یا لږ تر لږه په ختیځو ولایتونو کې د هغه ځای ناستی شو. دشارتا د تیورا زوی و، د اشوکا یو له زامنو څخه و، چې شاید د خپل پلار په ژوند کې مړ شوی وي، ځکه چې د اشوکا وروسته یې یادونه نه ده شوې. په هرصورت، اشوکا یوازې یو زوی درلود چې په کتابونو کې یې یادونه شوې ده. د وشنو پرانا د روایتونو له مخې، د موریا د کورنۍ څلور واکمنان، سالیسوکا، دیواورمان، دیواورمان، ستمډمس او برهدرته د پتلي په تخت ناست وو. هر نوی واکمن د پخواني واکمن په پرتله کمزوری و. په پای کې، د پادا د لښکر مشر، پوشیامیترا، پاچا (براهدرات) وواژه او د موریا کورنۍ ته یې د پای ټکی کېښود.
حکومتي نظام
د هند د دورې د نورو حکومتونو په څیر د موریا حکومت شخصي، میراثي او مطلقه شاهي وو. پاچا د ديوتا مرستيال او د هغه د قدرت څرګندونکی و. ټول قضايي، اداري او نظامي واک یوازې د هغه په لاس کې و. خو هغه په یوازیتوب سره ټولې چارې نشي ترسره کولای. له همدې امله هغه د مشاورینو یوه شورا جوړه کړه چې د منتري شورا په نوم یادیږي ترڅو هغه ته په چارو کې مشوره ورکړي. د دې مجلس تر څنګ د لوړو احكامو يوه طبقه هم وه چې د حكومت وظيفه يې اجرا كوله. په دې ټولګي کې د منترین مانترین معنی ده چې مشاور ځانګړی پرهيتا پروهتا مانا لري چې د مذهبي چارو څارونکی دی. Uparika یا Prado-Prvivaka یا قاضي، سیناپتي یا جنرال او راجوکا یا ولسوال شامل وو. د اشوکا د واکمنۍ په جریان کې، د محتسب پوسټ، داما منمترا یوه نوې پوسته جوړه شوه. د هغه دنده د دیني چارو پلي کول وو. دا ټول چارواکي میراثي وو. د اداري چارو له نظره، سلطنت په ولایتونو، ولسوالیو او پرګنو ویشل شوی و. څوک چې د پاچا لخوا ټاکل شوي امرونو لخوا اداره کیدل. د دې نه علاوه ګڼ ریاستونه او جایدادونه وو. کوم چې د پاچا برتری پیژني. د دوی واکمنان د راجا، اډیراجا او مهاسمانتا په نوم یادیدل. دوی په خپلو بادارانو کې آزاد وو او پاچا ته به یې یوه ټاکلې پیسې ورکولې. پاچا به وخت په وخت خپل لښکر راوغوښت. د جشن په مناسبت د پاچا په خدمت کې قیمتي نذرانې وړاندې شوې. د هغه زامن اکثرا د پاچا په دربار کې روزل شوي. د دغو واکمنانو څخه ځینې چې د واسل په نامه یادیږي، ډیر ځواکمن وو او کولی شي د پاچا په وړاندې بغاوت وکړي، ځکه چې دوی جلا جلا پوځونه او خپل نظام درلود. له همدې امله، دوی د خپلو لوړ پوړو پوځونو او تر سختې څارنې لاندې ساتل شوي وو. د ښارونو د مدیریت په اړه د یونان د سفیر میګاشترا د وینا له مخې یو وضاحت موندل کیږي. هغه وايي چې د پاتاليپوترا د پلازمېنې د ادارې لپاره يوه شورا وه چې له دېرشو غړو جوړه وه او نور په شپږو فرعي شوراګانو وېشل شوې وه. یو صنعت د پوهې څارنه کوي. نورو د مسافرو او بهرنیو سوداګرو څارنه کوله. دریم د زیږون او مړینې ثبت کوي. څلورم د تجارت سره تړاو درلود. پنځم د محصول ساتنه وه. رخصتي په هغه عاید پورې اړه درلوده چې د پلورل شوي توکو څخه راټول شوي. خو د هغه دا خبره کومې بلې سرچینې نه ده تایید کړې. که د مګشتارکا خبره سمه وي، نو ګومان کېدی شي چې د نورو لویو ښارونو مدیریت به همدغسې بڼه ولري. د کلیو نظام په مستقیم ډول له حکومت سره تړاو نه درلود، مګر د ګرام او پنچایت سیسټم له پخوانیو وختونو څخه په عمل کې و او د موریانو په دوره کې دوام درلود. په پنچایت کې، ټولې مسلې د کلي د مشر، ګرمني یا ګنبوجاکا په لارښوونه پریکړه شوې.
مالیه
یو پاچا په قانوني توګه په خپل سلطنت کې د ټولو ځمکو او اوبو مالک و. د موروګا او غیر مروګا د ځمکې ټول مالکین د ده تابع و. نو له همدې امله به يې د کرهڼې په توګه له کروندګرو څخه د کرنيزو محصولاتو يوه ټاکلې برخه اخيستله او دا د ده د عايد تر ټولو مهمه برخه وه. د ځمکې کرایه بهګا بلل کیده او د تولید څلورمه یا دریمه برخه وه. د دې محصول سره د اوبو لګولو عواید هم اخیستل شوي. نرخ د حاصلاتو د پنځمې او دریمې برخې ترمنځ و. په ځینو مواردو کې، نور فصلونه هم د ځمکې څخه راټول شوي. په دې توګه، د ټولو مالیاتو له ورکولو وروسته، بزګرانو ته د محصول نیمایي برخه پاتې شوه. د پورتنیو مالیاتو او اوبولګولو سربیره، په څارویو، کورونو، د مالونو تجارت، اوبولګولو، مالګه جوړونه، کان کیندنې او قمار باندې مالیه وه. د دوی د هرکلي لپاره مختلف چارواکي ګمارل شوي وو. د سيند په غاړو کې دولتي کښتۍ هم وې چې مالونه به يې په دولتي خزانه کې راټولېدل. په ښار کې د زیږون او مړینې مالیه اخیستل شوې وه. دا د دولت د عوایدو سرچینه هم وه. د جریمې اندازه هم مناسبه وه. جریمې اکثره په مجرمینو لګول شوي. له دې عوايدو سربيره د عايداتو عايد هم وو چې د دولتونو له خوا راټوليدل. هغه مالونه چې په جنګونو کې کارول کیده او هغه نذرانې چې سرداران په مختلفو وختونو کې د پاچا د خدمت لپاره چمتو کوي. د دې نه علاوه د ضرورت په وخت به غیر معمولي مالیه هم لګولې شوې وه. د دولت عوايد په نغدو او هم ډول ډول راټولېدل. په عموم کې، په ترلاسه کولو کې سختی کارول کیده. ډیری وختونه داسې ذکرونه او حوالې شتون لري چې دا څرګندوي چې کاشکرانو ځمکه پریښوده او ځنګلونو ته تښتیدلي، د اجنټانو له ظلمونو او تیریو څخه ستړي شوي. بیګار یو عادي کار و، هر ماهر کسبګر او هنرمند باید په میاشت کې دوه ورځې رسمي کار کاوه. د کوم لپاره چې دوی معاش نه اخلي.
پوځ
د دې دورې په څیر، موریا هم یو نیم پوځي حکومت و او واک په اردو کې پاتې شو. هغه د خپل پوځ په لګښت خپل حکومت جوړ کړ او د خلکو په زړونو کې یې خپل هویت ساتلی و. د موریا په دوره کې د پوځ شمیر زیات شو او شمیر یې له شپږ لکو څخه واوښت. د پلیني د وینا له مخې، د چندراګوپتا په پوځ کې ۶۶۰۰۰۰۰ پیاده سرتیري، ۳۰۰۰۰ او ۳۰۰۰۰ سپاره او ۹۹۰۰ هاتیان شامل وو. د مګشان په وینا د دې ستر لښکر د څارنې چارې یوې شورا ته سپارل شوې وې چې له دېرشو غړو څخه وې او بیا په شپږو فرعي شوراګانو وېشل شوې وې. هر فرعي شورا د اردو خپله برخه درلوده. د لومړي سیند بیړۍ ساتنه. د دوهم پیاده ځواک مدیریت. د دریمې کیولري مدیریت. د څلورم کریسټ ترتیب. د پنځم هاتیو مدیریت. شپږم د پورونو، ډرامه کوونکو، ساسي، غشيرانو او کارګرانو پالنه وه. د مغشنز بیان له کومې بلې منبع نه تأیید شوی، خو دا په ډاګه کوي چې پوځي څانګه د موریا په دوره کې منظم او باثباته وه. اشوکا د عدم تشدد اصول خپل کړل او دغه څانګه یې له پامه وغورځوله. د دې نه جبرانېدونکې پایله دا شوه چې هېواد له پوځي پلوه کمزوری شو او د ډېر وخت لپاره له داخلي ګډوډۍ سره د بهرنیانو له بریدونو سره مخ شو. د مذهبي ویش له مخې، د هیواد نفوس په څلورو قومونو ویشل شوی و: برهمن، کشتری، دیس او شودر. یوازې دوی د نظامي خدمت لپاره مناسب ګڼل کیده، مګر موریا شاید له پامه غورځول. هغه هم پوځي کار کاوه. هغه به په وینو کې برخه اخیسته او په جنګ او جګړه کې به یې د عسکرو برخه اخیسته، د جنګ میدان ته به یې په ګاډۍ یا هاتۍ سپاره راتلل. په ارتشاسترا کې هغه ته لارښوونه شوې چې شاته پاتې شي ترڅو هغه د دښمنانو له نارګا څخه وتښتي. د پادشاه په غیاب کې د سیناپتي په نامه جنرال د پوځ د مشر په توګه کار کاوه. سېناپتي ډېر اغېزمن و. هغه په عملي توګه د ټول پوځ مشر و. پاچا به په دې مقام کې خپل یو عزیز یا یو ځانګړی باوري کس ټاکل. د هغه لاندې د نایک نایکا او ډنډا نایکا په نوم ډیری نور نظامي قوماندانان وو. د جوړښت له مخې، په پوځ کې پیاده، سپرو، چورلکو او هاتیانو شامل وو. فیلانو ډیر باور درلود. د موریانو په دوره کې کریت اهمیت ترلاسه کړ. د موریانو په دوره کې د جنګي وسایلو او وسلو د پراختیا لپاره هیڅ هڅه نه وه شوې. دوی نېشې، نېزې، ډالونه، صلیبونه، خنجرونه او کمانونه درلودل؛ دوی زغره او ځان نه درلود. د دوی دفاعي تجهیزات کمزوري وو.
محکمه او قوانین
د قضائيه قوې ټول لوړ واک د واکمنانو په لاس کې وو. هغه د هېواد تر ټولو ستر قاضي و. هیڅوک حق نه درلود چې د هغه پریکړه بیاکتنه وکړي. په هغه محکمه کې به ما د قضیو قضاوت کاوه او خپلې پریکړې به یې کولې. د هغه په پریکړه کې د غلطۍ لپاره هیڅ ځای نه و. ځکه چې هغه د خدای د ارادې څرګندونه نه وه. له هغه څخه تمه کیده چې د مذهبي اساساتو او قوانینو پر بنسټ پریکړې وکړي. مګر هغه د دې پابند نه و. په ارسطو کې د هغه حکم له ټولو قوانینو پورته بیان شوی دی. د پاچا له درباره وروسته د ولایتونو او ولسوالیو محکمې وې. چيرته چې د ښار واکمن مهامان، مهاماتسا، اوپريکا، والي، پرديوکا، قاضي او راجوک، د ولسوالۍ واکمن قضيې اوري. قضايي نظام له ادارې جلا نه و. له دې امله، په دې کې ډیری نیمګړتیاوې وې. ډیری وخت یوه مجلس چې له دریو یا پنځو قاضیانو څخه جوړه وی قضایی دندې ترسره کوی. خو په داسې مجلسونو کې محلي سیٹھ او کایستا هم وو چې خپل مسوولیتونه یې په بشپړه توګه نه وو درک کړي. له دې څخه څرګندېږي چې دغه رياست په خپل لومړني حالت کې و. په کلیو کې پنچایتونه د قضیو پریکړه کوي، مګر خلک حق درلود چې محکمو ته مراجعه وکړي. مانو اسمرتی د اشوکا تر واکمنۍ پورې تالیف شوی نه و او تر هغه وخته پورې د مذهب سوترا تعقیب شوی و. په دې کې هم د ذات تبعیض په بشپړه توګه لیدل شوی او ټول د قانون په نظر کې یو شان نه وو. بیا هم شدت نه و. اشوکا دا توپیر خوښ نه کړ او د هغه په دوره کې د هندوانو د لوړ ذات حیثیت هغه څه نه و چې په درمشاترا او درمشاستر کې و. اشوکا واکمنانو ته امر وکړ چې په قضایي اجرااتو کې مساوات وڅاري. که څه هم دا په ندرت سره تمرین شوی. د موریا په دوره کې، د مختلفو جرمونو لپاره مختلف سزاګانې ورکړل شوې وې په شمول جریمه، قطع کول، جلاوطني، د ملکیت ضبط کول او قتل. د وژلو مختلف طریقې عملي شوې. د مثال په توګه ځړول، وژل، ډوبول او سوځول. خو دغه سزاګانې د اشوکا د واکمنۍ پر مهال هم دوام درلود. خو نوموړي د اعدام سزا مجرمینو ته وروستی رعایت ورکړی و چې دا سزا درې ورځې وروسته اجرا شوه.
کرنه
د هند تمدن یو کرنیز تمدن دی، نو د موریا په دوره کې د هغې پراختیا په کښت تمرکز درلود. په دې تړاو د چندر ګپتا د یوه ډګروال پوشي ګوپتا نوم هم موندل کېږي، چې د کټیاوار په یوه سیمه ګورنار کې یې د ونو په پرې کولو سره یو ښکلی جهيل جوړ کړی و. چې د سدراسنا جهيل په نوم مشهور شو. د اشوکا د واکمنۍ پر مهال پر دې نور کار وشو او ډېر کانالونه جوړ شول. له هغې څخه شاوخوا پراخې سیمې د اوبو ترلاسه کول پیل کړل. د معین انصاري لخوا ترتیب شوی
بېرونۍ تړنې
وېشنيزه:د هند تاريخ وېشنيزه:د افغانستان پېښليک وېشنيزه:مخزېږديز وېشنيزه:موريا امپراتوري وېشنيزه:افريقا وېشنيزه:هند وېشنيزه:پاکستان سوپر لیګ وېشنيزه:افغانستان وېشنيزه:پخوانی افغانستان وېشنيزه:Pages with unreviewed translations
اېراستوس سپسيس
اېراستوس سپسيس (Ἔραστος Σκήψιος  ) او د هغه ورور کوریسوس د افلاطون شاګرد وو. هغه د ارسطو ملګری هم و.
سپسیس د اسوس څخه شاوخوا پنځوس کیلومتره په کوچنۍ اسيا کې موقعیت لري ، چېرې چې ارستو او زانوکراتس د اپلاتون له مړینې وروسته سفر وکړ.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:فلسفي وییپانگه
سوېل ختيځه اسيا
سوېل ختیځه آسیا یا ځینې وختونه سویل ختیځې آسیا (انګليسي: Southeast Asia)  د اسيا اووه اصلي هېوادونه او درې ټاپوګان شامل دي.
سویل ختیځه آسیا ۴۵۰۰۰۰۰ کيلومتره مربع مساحت لري.. دا سیمه اکثره غرنۍ ځمکې او استوایی ځنګلونه لري ، د مندابي ساحل سره.
سوېل ختیځې آسیا سيمې
سویل ختیځه آسیا له دریو عمده برخو څخه جوړه ده: ځمکه، سمندر او غرونه. د سویل ختیځ آسیا سمندري سیمه یا د سویل ختیځ آسیا ټاپوګان د سویل ختیځې آسیا سیمې انسولر او سمندري برخې دي. د ځمکې ساحه د سویل ختیځ آسیا (انډوچینا) په توګه پیژندل کیږي. د اندوچینا د ځمکې له ساحې څخه د سویل ختیځ آسیا سمندري کمپلیکس اصلي ډیموګرافیک توپیر دا دی چې د سمندري برخې نفوس په عمده توګه د آسټرونیسیا ډلو پورې اړه لري.
د دې سیمې هېوادونه
وېشنيزه:آسيا
کېنډۍ:البانيا بيرغ
🇦🇱 البانيا
رضاشاه
رضاشاه پهلوی پادچا د پهلوی کورنی او وروستی پادچا د ایران وه.
ډېمېټريوس امفيپوليسي
د امفیپولس ډېمېټريوس ( په یوناني : Δημήτριος ὁ Ἀμφιπολίτης; fl. څلورمه پیړۍ BC) د اپلاتون یو  زده کونکی  و. هغه شاید هغه څوک وي چې د اپلاتون په عهدنامې کې د هغه د وروستي وصیت اجرا کوونکي په توګه یاد شوی.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:فلسفي وییپانگه
قوالي
قوالی د موسیقۍ یو ډول دی
نومونې لامل
قوالي اسم مبالغه دی، چې ریښه یې "قول" دی، چې مانا يې ويل دي. د یوې خبرې په تکرار سره تکرار ته قوالی وایي.
تاریخ
په چشتیه لړۍ کې قوالی ته ځانګړی اهمیت ورکول کیږي. د رواياتو له مخې قوالي د حضرت امير خسرو په وينا پيل شوه. لرغوني دودیز کلامونه تر ډېره په لرغونې اردو کې موندل کېږي، خو اوس مهال په فارسي ، اردو ، پنجابي ، پښتو، سرائیکي او نورو ژبو کې ډېرې قوالي شته. د قوالي د اصل په اړه کوم مستند روایت نشته. په اسلام کې ډېری فرقې د "محفل سماع" سره اختلاف لري. دوی هم د دې روایت پر ضد قوي دلیلونه لري.
قوالي او د اسلام تبلیغ
قوالي په برصغیر کې د اسلام په خپراوي کې خورا مهم رول لوبولی دی. په برصغیر کې د اسلام د تبلیغ په وخت کې، د هغه دور صوفیانو ولیدل چې موسیقي د هندوانو په دود کې مینځ ته شوې وه. نو له موسیقۍ سره یې د اسلامي شعرونو بېلابېل ډولونه وړاندې کول پیل کړل، چې وروسته بیا د قوالی د هنر په توګه راڅرګند شو. په موسیقۍ سره د الله او د هغه د رسول خبرې خلکو ته رسول ثواب ګڼل کیږي.
قوالي او حضره
په عربي نړۍ کې د موسیقۍ سره د اسلامي کلمو د وړاندې کولو دود هم شتون لري. ګډونوال ودریږي او د سماع په جریان کې چې د هزاره کارنا په نوم یادیږي پیل کوي. قوالی پوهان په برصغیر کې موجود قوالی ته د اجی هزاره په سترګه ګوری. موسيقي په اسلام کې حرامه ده
په پاکستان کې قوالی
پاکستان ډېر داسې قوال پیدا کړي چې په ټوله نړۍ کې یې شهرت موندلی دی. په ځانګړې توګه، نصرت فتح علي خان(چې له اره نيازي پښتانه دي) ، عزیز میان او صابري وروڼه له مخکښو څخه دي.
یووالی
لیکوال: شهید علامه مرتضی مطهری
ژباړه: استاد اجرالدین اقبال
فیخته غوښتل، چې د المان ملت د فرانسې له فرهنګي او سیاسي نفوذ څخه آزاد کړي او ګاندي غوښتل،چې هند د انګلستان له سیاسي،فرهنګي او اقتصادي نفوذ څخه خلاص کړي او الجزایر غوښتل،چې د فرانسې له یرغل څخه ځان خلاص کړي. نو په دې ټولو دردونو او ملي ارمانونو کې،چې د نړۍ په ملتونه کې یې رامنځ ته کړی،همدا احساس او د ظلم د نفی اراده او د عدالت غوښتنه ده.
ولې د محرومیتونو ،د ظلم او تیري، استعمار او استثمار د خوند د څکنې په وخت کې ملیت رامنځ ته کېږي؟ ځکه د کړاوونو، محرومیتونو او د رحمتونو او عواطفو د نشتوالي په وخت کې او همداراز له دې وضع څخه د خلاصون لپاره په مبارزه او هڅه کې انسان، ځان،فطرت او خپل حقیقت کشفوي او ارزښتونه او انساني فضایل ورته مطرح کېږي. انسان ،چې کله د ظلم،جنایت ،کفر او فساد پر وړاندې ودرېد او کړخت یې ترې ولید؛نو د عدالت او حقیقت شوق به پکې راپیدا شي او همدا څیزونه دي،چې راټولوونکي دي او د راټولونې صفت لري. انسان داسې موجود دی،چې د خپل وجدان او ادراکاتو په ژورو کې د حق، عدالت او تقو عاشق دی او دې عشق په هر وخت او ځای کې په یو ډول رنګ او شکل سره ظهور کړی دی.
له دې مخې داسې احساس کېږي،چې له حاکمیت څخه د محرومیت اومحکومیت عامل د انسانانو د صف او د هغوی ترمنځ  د واقعي مرزونو مشخص کوونکی دی.
غربي محقق او لیکوال تیبورمند هم د جهان ننني ملتونه د محرومینو او بهره وارنو په دوو کمپونو او یا هم په صنعتي هېوادونو او وروسته پاتې هېوادونو ویشي. دا تفکیک او تمایز که څه هم د بشري جهان له ننني واقعیت سره تطابق لري؛خو په عین حال کې ټول واقعیت نه دی. که داسې وي،چې بني آدم په دوو حاکم او محکوم ملت تقسیم کړو؛نو ایا ټول محرومان واقعا په صف کې راځي؟
هغه عدم مسوولیت،چې فانون ورته توجه کړې له واقعیت څخه راولاړېږي،چې په افریقايي ټولنه کې مشترک درد او غوښتنه رامنځ ته شوې. د استعمار ضد جنبش،چې په توره قاره کې د سپین پوستو د ظلم پر خلاف را پاڅېدلی و ، تر هغه ځایه ،چې د ظلم، تبعیض او د انساني او ولسي حقوقو د احقاقو لپاره وي؛نو سپیڅلی دی او له فطري واقعیاتو او بشري وجدان سره منطبق دی؛خو که د انتقام اخستنې او ځان ستاینې او د حکومت کولو او ګټې خیالونه یې په سر کې وي، دا خپله د نوي ظلم مقدمه او بنسټ دی او هغه ظلم دی،چې لا تر اوسه یې د عمل جامه نه ده اغوستې.
نو د امتونو په محرومیت او محکومیت کې د " داعیه" قضیه هم مطرح کېږي. تورستاینې که تکامل وموند او حقیقت ستاینې او عدالت پالۍ ته ورسېد؛نو هغه وخت به یې ثمره غوړونکی او روښانه نهضت وي. نو له مشترک درد او غوښتنې څخه راولاړ شوي جنبشونو او حرکتونه له دې داعیې له مخې پېژنو:  د حق پرستۍ او عدالت غوښتنې او آزادګۍ داعیه او که د حکومت او نویو ګټو او تمو د لاس ته راوړنه.
دا هغه څه دي،چې ددې ملي جنبش پر مشرانو باندې له واکمن مذهب،مسلک او جهان بینۍ څخه راولاړېږي. غربی فرهنګ پورتني عوامل د مشترک وجدان له سازنده او د ملیت له جوړونکیو عناصرو څخه بهر شمېري. شرقي، اسلامي او افریقايي روشنفکر هم غواړي،چې په هماغه غربي معیارونو خپل ملیت او نشنلیزم ته رنګ ورکړي او نورو ته یې وروپېژني. یعنې هغه وسله ،چې دښمن پرې پلورلې ؛نو دا پرې خپل ملت جوړل غواړي او ترې دفاع وکړي. اتفاقا د نشنلیستي جنبشونو او طبقاتي مبارزو په متن کې د مشترک درد، غوښتنې او د پردیو پر ضد  یو عامل پیدا کېږي. بل ټکی هم پکې لیدل کېږي،چې هماغه له عدالت،حق ،آزادۍ او جدان سره عشق او مینه ده.
د ا دوه پورتني عناصر دي،چې په مشترک ډول د یو نهضت د حقانیت او مشروعیت معیار ګرځېدلای شي. د المان ملت ،چې د نژادپرستۍ او د هېواد د پراختیا داعیه یې درلوده،  له المانیانو څخه پرته یې د ځمکې پر مخ بل هیچا ته هم رڼا نه درلوده او نه یې لري.صهیونیسم چې په ابتدا کې ښکارېده،چې یهودان یې له اوارګۍ او بیچارګۍ او نړیوال سپکاوي څخه راویستل، اوس پر یوې یرغلګرې، نژاد پرسته او ستمکاره ایدیولوژۍ بدل شوی. دا جنبش په دې،چې په یهودانو کې مشترک درد او غوښته لري؛خو د دولس میلونو یهودانو په ګټه  نور خلک استعماروي، نو دا نه یوازې خریدار نه لري؛بلکې په ټوله نړۍ کې ترې خلک کرکه هم کوي. د فرانسې ملي مقاومت سره له دې،چې ټولې تاکتیکي قهرمانۍ یې درلودې ؛خو دا چې د فرانسوي ملت پرستۍ څخه یې منشا اخسته و، تر جګړې وروسته یې نه یوازې آزادي بخشه نهضت بنا نه کړ؛بلکې د الجزایر پر ملت یې یرغل وکړ هغه یې استعمار کړ او آزادي غوښتونکي نهضتونه یې هم وځپل. هغه جنبش او ملي حرکت،چې د عدالت غوښتنې، حق پرستۍ عوامل پکې ډېر وه؛نو نړیوال شول او  د نورو سترو تمدنونو او نړیوالو مکتبونو بنسټ یې هم کېښود.
لنډه دا چې د اجتماعي بشري واحدونو تر منځ د تشخیص او تمیز او د ملي واقعیت،حدودو او پولو د تعیین لپاره په ټولو هغو چارو کې،چې درد یا محرومیت پکې اګاهۍ ته رسېدلې وي؛نو لاس ته راوړنې او بلاخره دهغې داعیې يا پرسپکټیو ته ګورو او دا هماغه څه دي،چې د یوې ډله خلکو د ژوند او جنبش منشاء ګرځي.
څرګنده ده ، که یو ځل دا اساسي او جوهري عوامل یو ځل خلکو ته القاء شول او مشترک احساس او وجدان رامنځ ته شو؛نو د ملیت روح و زېربنا اماده کېږي او دا زیربنا او روح یو قالب ته اړمن دی،چې د یو ملت مادي او طبیعي او قراردادي حدود جوړوي او ددې جوهري او اساسي پاسوالي دې اړتیا لري،چې د دې قالب ساتنه وکړي ،چې پردي پکې لاسوهنه او نفوذ و نه کړي. هغه پردی،چې په جوهر کې له یو ملت سره اختلاف لري او دهغه درد او داعیه نه پېژني؛ نو ددې ملت دښمن دی.
تيمولايوس سيزيکوسي
د سيزيکوس تيمولايوس( Τιμόλαος Κυζικηνός  ) د اپلاتون يو شاګرد و.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:فلسفي وییپانگه
خیرالله خیرخواه
خیرالله خیرخواه د ١٩٩٧-١٩٩۸ پورې د افغانستان د کورنیو چارو وزیر وو. هغه په کندهاﺭ ولايت کې ﺯېږېدلی دی.
اېوان لامپساکوسي
د لامپساکس اېوان ( Εὐαίων Λαμψακηνός  ) د اپلاتون شاګرد و.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:فلسفي وییپانگه
ايشا ګپتا
سرچينې
وېشنيزه:1985 زېږېدنې وېشنيزه:هندي ستوري وېشنيزه:هندي ساينسپوهان وېشنيزه:هندي رسنۍ وېشنيزه:هندي راجاگان وېشنيزه:هندي دین وېشنيزه:هندي جلا وطنه حکومت وېشنيزه:هندي تصوف وېشنيزه:هندي تاريخپوهان وېشنيزه:هندي انجنيران وېشنيزه:هندي سندرغاړي
پرمخ د ځوانۍ دانې
پرمخ د ځوانۍ دانې چې په پښتو کې ورته ځوانکې هم وايي؛ انګلېسي او طبي نوم يې (acne vulgaris) دی او په دري ژبه کې رُخ‌جوش ورته وايي. دې ته ځکه د ځوانۍ دانې ويل‌ کېږي چې دا ناروغي زياتره په ځوانانو نارينه وو او ښځينه وو کې پېښېږي. دا د پوستکې ناروغي ده. acne vulgaris داسې کومه مرګوني او دردناکه ناروغي نه ده خو غټه ستونزه يې  دا ده چې د ظاهري ښکلا او د مخ خرابۍ سبب کږي. د پوستکي دا ناروغي تر ډېره پر مخ، د ملا په پورتنۍ برخه، اوږو، اورميږ او سينه باندې پيدا کيږي.
نښې
- پر مخ سپينې دانې را پيدا کيږي، چې ځيني يې سپين او ځيني يې بيا تور سرونه لري؛
- که څرګندې دانې نه وي بيا پر هغه ځايونو چې دغه ناروغي خپره شوې وي، پوستکی نازک او سور رنګ لرونکی کيږي؛
- د پوستکې لاندې هم دانې پيدا کيږي، چې سخت درد لري. د دغه نښې - نښانې يې عادي او لومړنۍ دي. په ځينو کې کسانو کې دغه ناورغي يو ډېر بد پړاو ته هم رسيږي. هغه مهال شونډې، سترګې، ژبه او مخ په کې پړسيږي او د مريو د ټپ کېدو له امله ساه اخېستنه مشکله کيږي.
لاملونه
دا ناروغي ډېر وخت د ځوانۍ پر وخت کې وي او په همدې بنسټ يې پښتو نوم ځوانکې ناروغي ده. شونې ده چې د عمر په نورو دورو کې هم پيدا شي خو د ځوانۍ پړاو چې د وجود د جوش پړاو دی دا ناروغي په کې ډېره وي.
د ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغۍ ځيني لاملونه
۱- د پوستکي د غړو د تشريح ډېروالی. هغه کسان چې پوستکی يې غوړ وي او بيا د پوستکي د غړو توليد يې له نارمل اندازې ډېر شي، نو پر مخ يا د پوستکي پر ځينو نورو برخو يې ځوانکې راپيدا کيږي.
۲- يو بل لامل يې دا چې د مړو ژونکو يا حجرو او د پوستکي د غوړو له امله د وېښتانو د غدو ترشحات بند شي؛
۳- د پوستکي يو ډول مضرې بکترياوې دي چې د فعاليت له امله يې د ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغي پيدا کيږي؛
۴- د پوستکي التهابي کېدل چې له لارې يې ځيني ويروسونه او بکتريا پوستکي ته لار پيدا کوي او د دوی د فعالت په پايله کې مخ او د وجود د نورو برخو پوستکی په دې ډول کيږي؛
۵- د هورمونو ګډوډي له امله هم ځوانکې پيدا کيږي. هغه هورمون چې د پوستکي غوړ کنټرولوي؛ بلوغ ته د رسېدو پر مهال، ښځو کې د مياشتۍ ناروغۍ پر وخت، د حمل وخت کې، هغه مهال چې د حمل د مخنيوي ځيني درمل خوړل کيږي او د اندېښنو له امله هورمون غير منظم او زيات توليديږي چې پايله کې دغه ستونزه پيدا شي؛
هیپاتیا
هیپاتیا (زوکړه د ۳۵۰ او ۳۷۰ زکال ترمنځ – مړینه ۴۱۵ زکال) نوې افلاطونې فیلسوفه، ستورپوهه او ریاضي پوه وه چې د مصر په اسکندریې ښار کې یې ژوند کاوه او وروسته بیا دغه ځای د ختیځې رومي (بیزانسي) سترواکۍ برخه وګرځېد. نوموړې د اسکندریې ښار له مخکښو مفکرینو څخه وه چې د فلسفې او ستور پوهنې په برخو کې یې تدریس هم کاوه. په داسې حال کې چې د سکندریې ښار بله ریاضي پوهه پاندروسون (Pandrosion) له نوموړې څخه وړاندې تېره شوې، خو بیا هم لومړنۍ ریاضي پوهه ده چې د ژوند اړوند موارد یې په غوره بڼه ثبت شوي دي. هیپاتیا د خپل ژوند پر مهال د یوې مشهورې ښوونکې او پیاوړې سلاکارې په توګه شهرت درلود. هغې د دیوفانتوس د دیارلس ټوکیز ارثمیتکا اثر شرح ولیکه چې کېدای شي یو شمېر برخې یې لا تر اوسه شتون ولري، ځکه چې د دیوفانتوس په اصلي متن کې ځای پر ځای شوې؛ همدارنګه یې د پرج د آبولونیوس د مخروطي مقطعو د رسالې اړوند شرح لیکلې چې اوس پاتې نه ده. ډیری معاصر پوهان باوري دي چې هیپاتیا کیدای شي د بطلیموس د المجستي اثر پاتې شوی برخه د المجستی د دریم کتاب اړوند د خپل پلار، تئون له شرحې څخه تصحیح کړې وي.
پرمخ د ځوانۍ دانې
د ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغۍ ځيني لاملونه
۶- ځيني د وېښتانو او مخ کريمونه او شامپوګانې هم ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغي پيدا کوي؛
هیپاتیا
هیپاتیا، استرولابونه او هایدرو میترونه جوړ کړي، خو یو له دغو څخه یې خپله نه دی اختراع کړی، ځکه له دغو دواړو څخه د هغې له زیږون وړاندې ګټنه کېدله. نوموړې د عیسویانو پر وړاندې له زغم کار اخیست او د بطلیموس ښار د راتلونکی کشیش سینیسیوس په ګډون یې ګڼ شمېر عیسوي زده کوونکي روزلي. لرغونې منابع څرګندوي چې هیپاتیا په پام وړ توګه د مشرکینو او عیسویانو د علاقې وړ وه او د اسکندریې ښار په سیاسي مخکښانو یې پام وړ اغېز درلود. د عمر په وروستیو کې هیپاتیا اورستس ته چې د اسکندریې رومي واکمن و او د اسکندریې له کشیش سیریل سره یې سیاسي ستونزه لرله، مشوره ورکوله. له همدې امله داسې ګنګوسو شتون درلود چې هغه یې د ارستوس او سیریل ترمنځ له پخلاینې څخه په مخه نیولو تورنه کوله، همدا و چې د ۴۱۵ زکال په مارچ میاشت کې د یوې ډلې عیسویانو له خوا چې د پیټر په نامه کس یې مشري پر غاړه لرله ووژل شوه.
پرمخ د ځوانۍ دانې
د ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغۍ ځيني لاملونه
۷-  که څوګ دا درمل (steroids, testosterone, estrogen او phenytoin) خوري؛ جانبي عوراض يې ځوانکې هم کيږي؛
۸- که وجود ډېر خولې شي نو ښايي چې ځوانکې ناروغۍ ته لار هواره کړي؛
هیپاتیا
د هیپاتیا وژنې ټوله سترواکي ولړزوله او هغه یې «د فلسفې په شهیدې» واړوله، همدا و چې راتلونکو نوو افلاطونیانو لکه دماشیوس له عیسویت سره لا زیات مخالفت ته مخه کړه. د منځنیو پېړیو پر مهال هیپاتیا د مسیحي فضلیت د سمبول په توګه وټاکل شوه؛ څېړونکي په دې باور دي چې نوموړې د اسکندریې د سنټ کاترین افسانې تر ټولو مهمه برخه جوړوله. د روڼ آندۍ په دوره کې هغه له کاتولیکېزم سره د مخالفت په سمبول واوښته. په نوولسمه پېړۍ کې اروپایي ادبیاتو په ځانګړې توګه په ۱۸۵۳ زکال کې د چارلز کینګزلي له خوا د هیپاتیا تر نامه لاندې لیکل شوي ناول هغه «د وروستیو خیال پالونکو یونانیانو» په توګه توصیف کړه. په شلمه پېړۍ هیپاتیا د ښځو د حقونو او د فیمینېستي خوځښت مخکښه وبلل شوه. له شلمې پېړۍ را وروسته یو شمېر انګېرنې د هیپاتیا مړینه د اسکندریې د کتابتون له ویجاړۍ سره اړونده بولي، په داسې حال کې چې د تاریخي واقعیتونو له مخې د هغې د ژوندانه پر مهال دغه کتابتون شتون نه درلود.
پرمخ د ځوانۍ دانې
د ځوانکې/آکنه يا (Acne) ناروغۍ ځيني لاملونه
۹- ځيني کسانو د خپل پوستکې د سخت ګرولو له امله د پوستکي ځينې دفاعې حجرې وژلې او په پايله کې ورته ځوانکې ناروغي پيدا شوې؛
سرچينه
[Https://www.facebook.com/Safi19official پر مخ د ځوانۍ دانې -]
هیپاتیا
لویوالی
هیپاتیا د اسکندریې د ریاضي پوه، تئون (زیږون: شاوخوا ۳۵۵ زکال – مړینه: شاوخوا ۴۰۵ زکال) لور وه. د کلاسیک تاریخ پوه اډوارډ جی واټس په خبره، تئون د «موسئون» په نامه مکتب مشر و چې د هلنیستي موسئون (موزیم) څخه یې نوم اخیستل شوی او په ۲۶۰ زکال کې نور په هغو کې غړیتوب پای ته رسېدلی و. د تئون مکتب ځانګړی، ډېر معتبر او له اعتقادي پلوه محافظه کاره و. تئون د ایامبلیخوس لارښوونې رد کړې او کېدای شي په خالص افلاطوني او نوي افلاطوني تدریس باندې یې ویاړ کاوه. په داسې حال کې چې نوموړی هغه مهال د یو مخکښ ریاضي پوه په توګه پېژندل کېده خو د تئون ریاضیکي چارې د معاصرو معیارونو له مخې اساسا «فرعي»، «بې اهمیته» او په «بشپړه توګه غیر اصلي» په پام کې نیول کېږي. د هغه اصلي لاسته راوړنه د اقلیدوس د عناصرو د نوې نسخې تولید و چې په هغو کې نوموړي ټولې هغه کتبي تېروتنې چې د ۷۰۰ کلونو راهیسې یې شتون درلود تصحیح کړې. د تئون له خوا د اقلیدوس د عناصرو تصحیح شوې بڼه د پېړیو په اوږدو کې په تر ټولو کارېدونکي درسي کتاب واوښته او نږدې په بشپړه توګه یې د پخوانیو نسخو ځای ونیو.
د هیپاتیا د مور اړوند مالومات په هېڅ یوه شته منبع کې نه دي ذکر شوي. تئون د بطلیموس د المجستي په څلورم کتاب باندې خپله شرح د اپیفانیوس په نامه کس ته ډالۍ کړې او هغه ته یې د «خپل ګران زوی» خطاب کړی، چې ښيي کېدای شي د هیپاتیا ورور وي، خو تئون چې کومه یوناني کلمه (تکنون) هغه ته کارولې د بیولوژیکي معنا له مخې د «زوی» معنی نه ورکوي او تر ډېره پورې یوازې د پلارګلوۍ د قوي احساساتو د څرګندونې په موخه ترې ګټنه کېږي. د هیپاتیا د زیږون کره نېټه تر اوسه د بحث وړ موضوع ده او وړاندوینه کېږي چې د ۳۵۰ زکال او ۳۷۰ زکال ترمنځ زیږېدلې ده.
ډېری څېړونکي په دې اړوند د هوچه له اټکل څخه پیروي کوي چې پر باور یې هیپاتیا د ۳۷۰ زکال په شاوخوا کې زېږېدلې. نوي افلاطوني تاریخ پوه داماسکیوس (زوکړه: شاوخوا ۴۵۸ زکال – مړینه: شاوخوا ۵۳۸ زکال) د ایزیدور د ژوند تر نامه لاندې ورک شوي اثر کې د هیپاتیا توصیف کړی چې د دغه مورد اړوند د سودا په نامه د لسمې پېړۍ په بیزانسي پوهنغونډ کې یې یادونه شوې او څرګندوي چې هیپاتیا د ارکادیوس د سلطنت پر مهال وده کړې. هوچه استدلال کړی چې د هغې له ظاهري ښکلا څخه د داماسکیوس توصیف په دې معنی دی چی نوموړې دغه مهال شاوخوا ۳۰ کاله عمر درلود او ۳۷۰ زکال د ارکادیوس له سلطنت څخه ۳۰ کاله وړاندې و. مقابل اړخ د دې اړوند نظریات چې هغه د ۳۵۰ زکال په لومړیو کې زېږېدلې د وقایع لیکونکي جان ملالاس (زوکړه: شاوخوا ۴۹۱ زکال – مړینه: ۵۷۸ زکال) د عبارت پر بنسټ بولي چې هغه یې په ۴۱۵ زکال کې د مړینې پر مهال د عمر له مخې زړه بللې وه. رابرټ پنلا استدلال کوي چې دواړې دغه نظریې کمزورې دي او د هغې د زیږون نېټه ناڅرګنده پاتې ده.
مسلک
هیپاتیا یوه نوې افلاطوني وه، اما د خپل پلار په څېر یې د ایامبلیکوس لارښوونې رد کولې او پر ځای یې لومړنی نوی افلاطونیت مانه چې د فلوطین له خوا فرمول بندي شوی و. د اسکندریې مکتب دغه مهال د خپلې فلسفې له مخې شهرت درلود او اسکندریه له آتن وروسته د یوناني – رومي نړۍ د فلسفي پلازمینې په توګه دویم ځایګی درلود. هیپاتیا له ټولې مدیترانې څخه اړوندو زده کوونکو ته زده کړې ورکولې. د داماسکیوس په خبره هغې د افلاطون او ارسطو د لیکنو اړوند ویناوې کولې، نوموړې همدارنګه څرګنده کړې چې هغې به تل په اسکندریه کې د وینا کولو تریبیون/سټېج ته ورتله، د فیلسوفانو په څېر کالي به یې اغوستل او له چمتووالي پرته به یې عامه ویناوې کولې.
د واټس په خبره د څلورمې پېړۍ په وروستیو کې په اسکندریه کې دوه ډوله نوي افلاطوني نظریات تدریس کېدل. لومړی ډول یې مذهبي نوی افلاطونیت و چې په سراپئوم کې تدریس کېده او د ښکاره بت پرستۍ اړوند د ایامبلیکوس د لارښوونو تر اغېز لاندې و. دویم ډول یې هم معتدل او ډېر لږ بحث پارونکی و چې هیپاتیا او پلار یې، تئون ترې ملاتړ کاوه او د فلوطین د لارښوونو پر بنسټ و. په داسې حال کې چې هیپاتیا خپله بت پرسته وه، خو د عیسویانو پر وړاندې یې د زغم سپارښتنه کوله. په واقعیت کې د هغه مخکښ زده کوونکي ټول عیسویان و. د هغه یو له مخکښو زده کوونکو څخه د سیرین سینیسیوس و، چې بیا وروسته په ۴۱۰ زکال کې د بطلیموس ښار (اوس مهال په ختیځه لیبیا کې موقعیت لري) کشیش شو. له دې وروسته هم هغه له هیپاتیا سره د لیکونو تبادلې ته دوام ورکړ چې د هغه پاتې شوي لیکونه د نوموړې د مسلک اړوند د اطلاعاتو اصلي منبع جوړوي.
پيتون اېنوسي
د اېنوس پیتون ( / ˈp aɪ θ ɒn, ən / ; Πύθων Αἴνιος  ; fl څلورمه مخزېږديزه پېړۍ) یو یونانی فیلسوف او د اپلاتون پخوانی شاګرد و. شاوخوا 360 مخزېږديز، هغه او د هغه ورور هیراکلیډېس اېنوسي د تریس واکمن کوټیس I وواژه.
د ارستو په وړاندې د ډیموستینیس پر بنسټ، د اینوس پیتون د بیزانتیم پایتون په توګه پیژندل شوی، یو یوناني سیاستوال. په هرصورت، دا خورا امکان نلري چې دواړه نومونه ورته شخص ته منسوب شوي وي.
سرچينې
وېشنيزه:فلسفه وېشنيزه:فلسفي اندونه وېشنيزه:فلسفي شکاکیت وېشنيزه:فلسفي مالوماتبکس وېشنيزه:فلسفي مفسرین وېشنيزه:فلسفي ويوکي وېشنيزه:فلسفي ويپانگه وېشنيزه:فلسفي وگړپوهنه وېشنيزه:فلسفي ویي وېشنيزه:فلسفي وییپانگه
امارتیا سېن
امارتیا کومار سېن (بنګالي: [ˈɔmortːo ˈʃen]؛ چې د ۱۹۳۳ کال د نومبر په ۳مه زیږېدلی) یو هندی اقتصادپوه او فیلسوف دی، چې له ۱۹۷۲ کال راهیسې یې په انګلستان او متحده ایالاتو کې تدریس او کار کړی دی. سېن د رفاه اقتصاد، د ټولنیز انتخاب تیورۍ، اقتصادي او ټولنیز عدالت، د لوږې یا قحطۍ اقتصادي تیورۍ، د پرېکړې یا تصمیم نیونې تیورۍ، پرمختیایي اقتصاد، عامه روغتیا او د هېوادونو د هوساینې په تدابیرو کې ونډه اخیستې ده.
نوموړی اوسمهال د توماس ډبلیو لامونټ پوهنتون پروفیسور او په هاروارډ پوهنتون کې د اقتصاد او فلسفې پروفیسور دی. هغه پخوا په کامبریج پوهنتون کې د تثلیث کالج د استاد په توګه دنده ترسره کوله. نوموړي ته په ۱۹۹۸ کال کې په اقتصادي علومو کې د نوبل جایزه او په ۱۹۹۹ کال کې د رفاهي یا فلاحي اقتصاد په برخه کې د هغه د کړو کارونو پر ویاړ د هندوستان بهارت رتنا جایزه ورکړل شوه. د جرمني د ناشرانو او کتاب پلورونکو ټولنې نوموړي ته د نړیوال عدالت د مسایلو او د زده کړو او روغتیا په برخه کې له ټولنیزې نابرابرۍ سره د مبارزې اړوند د هغه د مخکښ سکالرشپ له کبله  "د جرمني د کتاب سوداګرۍ د ۲۰۲۰ کال د سولې جایزه" ډالۍ کړه.
څېړنیز کار
د "تخنیکونو د انتخاب" په اړه د ښاغلي سېن علمي کار د موریس ډوب کار بشپړ کړ. په یو مخ پر ودې هېواد کې، د ډوب-سېن ستراتیژي د پانګې اچونې د مازاد حداکثر ته پر رسولو، د ثابت حقیقي مزد ساتلو او د تکنولوژیکي بدلون له کبله د کارځواک د ګټورتیا پر زیاتوالي تکیه لري، ترڅو د تراکم کچه لوړه کړي. په بل عبارت، کارګران د خپل تولید له زیاتولو سره سره د خپل ژوند د معیار لوړولو او ښه والي غوښتنه ونه کړي. د ۱۹۶۰مې لسیزې په وروستیو کې او د ۱۹۷۰مې لسیزې په لومړیو کې د سېن مقالو د ټولنیز انتخاب تیورۍ ته وده ورکړه، چې لومړی ځل د امریکايي اقتصادپوه کېنېټ ارو لخوا شهرت ته ورسېده. ښاغلي ارو په مشهور ډول ښودلې وه، چې کله رایه ورکوونکي درې یا ډېر جلا بدیلونه (اختیارونه) ولري، د رایې ورکولو هر ډول ترجیحي یا ترتیبي سیستم به لږ تر لږه په ځینو حالتونو کې له هغه څه سره خامخا په ټکر کې وي چې ډېری د اساسي دیموکراتیکو نورمونو په سترګه ورته ګوري. په ادبیاتو کې د سېن ونډه دا وه، چې وښيي په کومو شرایطو کې د ارو د ناشونتیا نظریه پلې کېږي، او همدارنګه د ټولنیز انتخاب تیورۍ ته وده ورکول او بډایه کول، د اقتصادي فکر تاریخ او فلسفه یې د ادبیاتو په برخه کې نورې ونډې اخیستنې دي.
په ۱۹۸۱ کال کې، سېن د "بې وزلۍ او قحطۍ: د استحقاق او محرومیت په اړه یوه مقاله" (۱۹۸۱) اثر خپور کړ، چې هغه په کې دا استدلال وکړ چې لوږه او قحطي نه یوازې د خوړو د نشتوالي له امله رامنځته کېږي، بلکې د هغې نابرابرۍ له امله هم رامنځته کېږي چې د خوړو د وېشلو په میکانیزمونو کې شته ده. سېن دا هم وایي، چې د بنګال قحطي د ښاري اقتصادي ودې او پرمختګ له امله رامنځته شوه چې د خوراکي توکو بیې یې لوړې کړې او بالاخره د دې لامل شوه چې په مېلیونونو کلیوالي کارګران، چې تنخواوې یې نه لوړېدې، د لوږې له امله مړه شي.
مسلکي ژوند
سېن په ۱۹۵۶ کال کې د جاداوپور پوهنتون د اقتصاد په څانګه کې د استاد او څېړنپوه په توګه دنده پیل کړه او دوه کاله یې پر دغه دنده تېر کړل. له ۱۹۵۷ څخه تر ۱۹۶۳ کال پورې یې د کامبریج پوهنتون د تثلیث کالج د علمي غړي په توګه دنده ترسره کړه. په ۱۹۶۰ او ۱۹۶۱ کلونو کې په متحده ایالاتو کې د مساچوسېټس ټیکنالوژۍ انستېتیوت کې مېلمه استاد (visiting professor) و، چېرې چې نوموړي له پاول سامویلسن، رابرټ سولو، فرانکو موډیلیاني، او نوربرټ وینر سره هم وپېژندل. نوموړی په برکلي ښار کې د کالیفورنیا پوهنتون (۱۹۶۴-۱۹۶۵) او همدا راز کارنیل پوهنتون (۱۹۷۸-۱۹۸۴) کې هم مېلمه استاد پاتې شوی دی. هغه د ۱۹۶۳ او ۱۹۷۱ کلونو ترمنځ د ډیلي اقتصادي پوهنتون کې د اقتصاد د پروفیسور په توګه تدریس وکړ (چېرې چې نوموړي په ۱۹۶۹ کال کې د ټولنیز انتخاب او ټولنیزې هوساینې تر نوم لاندې خپل ترټولو مهم اثر هم بشپړ کړ).
د دې مودې په جریان کې ښاغلي سېن د هند له نورو مخکښو اقتصادي پوهنتونونو او مرکزونو لکه د جواهر لال نهرو پوهنتون، د هند احصائیوي انستېتیوت، د پراختیايي څېړنو مرکز، د ګوکهېل د سیاست او اقتصاد انستېتیوت، او د ټولنیزو علومو د مطالعاتو له مرکز سره هم علمي همکارۍ او لیدنې کتنې لرلې دي. نوموړی د نامتو اقتصادپوهانو ملګری و. په دغو اقتصادپوهانو کې من موهن سینګ (د هند پخوانی لومړی وزیر او یو باتجربه اقتصادپوه چې د هند د اقتصاد د آزادولو یا لېبرال کولو مسؤولیت یې هم لرلی)، کې اېن راج (د څو لومړیو وزیرانو سلاکار او یو تجربه کار اقتصادپوه، چې د پراختیايي څېړنو مرکز او دغه راز د ترېوېندرم په نوم د هند د یوه مخکښ څېړنیز مرکز بنسټګر هم و)، او جاګدیش باګواټي (چې د نړیوالې سوداګرۍ په برخه کې یو مشهور هندی اقتصادپوه دی او دا مهال په کولمبیا پوهنتون کې تدریس کوي) د یادولو وړ دي. په ۱۹۷۱ کال کې نوموړي د لندن اقتصادي پوهنتون کې د اقتصاد د پروفیسور په توګه شامل شو او تر ۱۹۷۷ کال پورې یې همالته تدریس کاوه. له ۱۹۷۷ کال څخه تر ۱۹۸۸ کال پورې یې په اکسفورډ پوهنتون کې تدریس وکړ، چېرته چې هغه لومړی د اقتصاد پوهنځي پروفیسور او د نوفیلډ کالج علمي غړی و او وروسته بیا د ​​سیاسي اقتصاد ډرومونډ پروفیسور و او له ۱۹۸۰ کال وروسته د اکسفورډ د آل سولز کالج علمي غړی و.
ښاغلی سېن په ۱۹۸۷ کال کې په هاروارډ کې د توماس ډبلیو لامونټ پوهنتون د اقتصاد د پروفیسور په توګه شامل شو. په ۱۹۹۸ کې د کامبریج پوهنتون د تثلیث کالج د استاد په توګه وټاکل شو او په دې توګه د اکسفورډ او کامبریج (Oxbridge) کالج لومړی آسیايي مشر شو. د ۲۰۰۴ کال په جنوري کې ښاغلی سېن بېرته هاروارډ ته ستون شو. هغه د خپلې مړې شوې مېرمنې په نوم د لندن په پخواني ګویلډال پوهنتون کې د ایوا کولوني ټرسټ بنسټ هم جوړ کړ.
د ۲۰۰۷ کال په مې میاشت کې د نړیوالې همکارۍ د چوکاټ او د مشارکت وړاندیز شوي جوړښت په اړه د څېړنو لپاره د نالندا مینټور ګروپ د مشر په توګه وټاکل شو، چې ټاکل شوې وه د نالندا نړیوال پوهنتون پروژه د یوه داسې ښوونیز نړیوال مرکز په توګه مدیریت کړي چې د لوړو زده کړو لرغونی مرکز بیا راژوندی کړي. دغه لرغوني مرکز په هند کې له پنځمې پېړۍ څخه تر ۱۱۹۷ کال پورې فعالیت لرلی و.
نوموړي له ۲۰۰۹ کال څخه تر ۲۰۱۱ کال پورې د انفوسیس جایزې لپاره د ټولنیزو علومو د منصفه پلاوي، او له ۲۰۱۲ څخه تر ۲۰۱۸ کال پورې بیا د بشري علومو د منصفه پلاوي مشري کړې ده.
د ۲۰۱۲ کال د جولای په ۱۹مه ښاغلی سېن د وړاندیز شوي نالندا پوهنتون (NU) لومړی چانسلر یا رییس وټاکل شو. پر سېن له دې امله نیوکه شوې وه چې پروژه د بې ساري ځنډ، ناسم مدیریت او د علمي غړو یا استادانو د نه شتون له امله زیانمنه شوې وه. بالاخره یې د ۲۰۱۴ کال په اګست کې تدریس پیل شو او د ۲۰۱۵ کال د فبروري په ۲۰مه نوموړي د دویمې دورې ریاست لپاره خپله نوماندې بېرته واخیسته.
سیاسي نظریات
کله چې هندی سیاستوال نرېندرا مودي د بي جي پي ګوند له خوا د لومړي وزیر څوکۍ ته د دوی د نوماند په توګه اعلان شو، ښاغلي سېن نیوکې پرې پیل کړې. د ۲۰۱۴ کال په اپرېل کې نوموړي وویل، چې مودي به یو ښه لومړی وزیر نه وي؛ خو وروسته د ۲۰۱۴ په ډسمبر کې یې بیا ومنله چې مودي خلکو ته د باور دا احساس ورکړ چې ځینې چارې به ترسره کېږي. د ۲۰۱۵ کال په فبرورۍ کې ښاغلي سېن د نالندا پوهنتون د چانسلر یا ریاست پوسټ د دویمې دورې لپاره له غوښتنې ډډه وکړه او ویې ویل چې د هند حکومت لېوالتیا نه لري چې نوموړی په ​​دې پوست کې پاتې شي.
نوموړي د خپل وروستي ژوند ډېره برخه د سیاسي لیکوال او فعال په توګه تېره کړې. هغه په ​​هند کې د نرېندرا مودي د رهبرۍ په اړه تبصرې کولې. له نیویارک ټایمز سره په یوه مرکه کې هغه ادعا وکړه، چې د هند د خلکو تر منځ د مودي وېره اچونه یوه د ډیموکراسۍ ضد چاره ده. "یو مهم څیز چې موږ له جان سټوارټ مېل څخه زده کړی، دا دی چې ډیموکراسي د خبرو اترو له لارې حکومت کول دي، او که تاسو بحث او خبرې اترې ډاروونکې کړئ، نو تاسو به ډیموکراسۍ ته ونه رسېږئ، مهمه نه ده چې څومره رایې ګټئ." نوموړي د مودي له هندو ملتپالې ایډیالوژۍ سره مخالفت وښود، او د یوې داسې غوره یو لاس او متنوع ایډیالوژۍ غوښتنه یې وکړه چې د هند د رنګارنګۍ ښودنه وکړي.
ښاغلي سېن نیویارک ټایمز ته یوه مقاله هم ولیکله، او هغه دلیلونه یې پکې مستند کړل چې ولې هند په اقتصادي پرمختګ کې له چین وروسته پاتې دی. هغه د روغتیا پالنې په برخه کې د اصلاحاتو پلوي کوي، ځکه د ده په اند په هند کې ټیټ عاید لرونکي خلک له استثماري او ناکافي خصوصي روغتیا پالنې سره لاس او ګرېوان دي. نوموړی هند ته وړاندیز کوي چې د زده کړو په برخه کې هغسې پالیسۍ پلې کړي چې جاپان د ۱۹مې پېړۍ په وروستیو کې پلې کړې وې. له دې سره سره، هغه دا هم درک کوي چې په آسیا کې د ډیموکراسۍ او پرمختګ ترمنځ یوه موازنه شته ده، ځکه ډیموکراسۍ ته په هند کې د یوه نږدې واقعیت په سترګه کتل کېدای شي، خو په چین کې داسې نه ده.
شمن باوري
په شلمه پېړۍ کې غیر بومي لویدیځ وګړو په کلتور ضد خوځښتونو لکه په هیپي او د نوي عصر د معنویت په خوځښتونو کې په ښکیل کېدو د خپلو نظریاتو له مخې د بومي مذاهبو سره په مخالفت داسې جاودیي – مذهبي چارې رامنځته کړې چې د نیوشمنېزم او نیوشمنیک خوځښت اصطلاحات ورته کارول کېږي.
ریښه موندنه
د شمنېزم معاصر انګلیسي لغت د روسي شمن (šamán) لغت څخه اخیستل شوی چی په خپل نوبت سره یې د تونګوزي ژبې – په ډېر احتمال سره د اونکي ژبې ویونکو شمال لویدیځې لهجې ته اړوندېږي چی صیام اونکي وګړي یې کاروي او یا هم د مانچو ژبې ډول دی- له شمان (samān) لغت څخه سرچینه اخیستې. د دغه لغت ریښه ځینې مهال هم د تونګوزي د سا (sā) – معنی یې «پوهېدل» دي- ریښې ته اړوندېږي. له دې سره فنلنډي کلتوري ژب پوه جوها جانهونین دغه اړوندتیا د دغو ژبنیو دلایلو له امله له پوښتنې سره مخ کوي: «دغه امکان نشو کولای په بشپړه توګه رد کړو، خو نه باید یې هم له قید او شرط پرته ومنو، ځکه چې د مفروض اشتقاقي اړیکه د غږ پوهنې (فونولوژي) له مخې نامنظمه ده (په ځانګړې توګه د غږ لرونکو حروفو کمیت ته په پام).
میرچا الیاده څرګندوي چې د سانسکرېټ شرامنا (śramaṇa) چې یوې لار ورکې صومعې یا مقدس شخصیت ته اشاره کوي، د بودېزم په خوا کې یې د مرکزي آسیا ډیری ژبو ته پراختیا موندلی او کېدای شي د شمن د کلمې اصلي ریښه همدې ته اړونده وي.
دغه اصطلاح د هغو روسانو له خوا چې د سایبریا له بومي وګړو سره په تعامل کې و، ومنل شوه. دغه موضوع د روسي تبعیدي کلیسايي آواکوم په خاطراتو کې یاده شوې. شل کاله وروسته هالنډي مسافر نیکولاس وېټسن د تونګوزي بومي وګړو او په سایبریا کې د سامویدي ژب ویونکو بومي وګړو سره د خپلې استوګنې اړوند کیسې په خپل کتاب Noord en Oost Tataryen (۱۶۹۲ زکال) کې ولیکلې او په دې سره یې دغه اصطلاح لویدیځې اروپا ته راوړه. لوبک ښار ته اړوند سوداګر آدام برانډ په ۱۶۹۸ زکال کې په چین کې د روسیې له سفارت څخه خپل مشاهدات خپاره کړل؛ د هغه د اثرپه ژباړې سره چې په همدغه کال کې خپره شوه د شمن کلمه انګلیسي ژب ویونکو ته ور معرفي شوه.
انسان پېژندونکې او لرغون پوهې سیلویا توماسکوا استدلال کړی چې د ۱۶۰۰مې لسیزې په نیمايي کې ډیری اروپایانو د شیطان عربي اصطلاح ټولو هغو غیر عیسوي اعمالو او باورونو ته کاروله چې د اورال غرونو هاخوا بومي وګړو ته اړوند و. هغه استدلال کوي چې کېدای شي د شمن اصطلاح همدې ډول د تونګوزي ژبو بېلابېلو لهجو ته لار موندلې وي او بیا وروسته مسیحي مبلغینو، کاشفینو، سرتېرو او استعماري واکمنانو ته ویل شوې وي؛ هغه چې وګړو د پېړیو لپاره ورسره سره مخ پر زیاتوالي اړیکه لرله.
د شمن د ښځینه بڼې لپاره ځینې مهال شمانکا کارول کېږي چې واقعي تونګوزي اصطلاح نه ده بلکې یوازې له شمن سره د ښځینه نومونو اړوند د «کا» روسی وروستاړی ور اضافه شوی.
تعریفونه
د انسان پوهانو ترمنځ د «شمنېزم» د کلمې لپاره هېڅ واحد د ټولو د توافق وړ تعریف شتون نه لري. توماس ډاونسون د شمنېزم درې مشترکو عناصرو په توګه د لاندې مواردو وړاندیز کوي: تمرین کوونکي تل د خپلې آګاهۍ کچې ته تغیر ورکوي، ټولنه په آګاهۍ کې بدلون ته د یوې مهمې آئیني چارې په توګه ګوري او همدارنګه د دغه عمل اړوند پوهه کنټرول کېږي.
د اکسفورډ انګلیسي ډیکشنري له مخې شمن (/ˈʃɑːmən/ SHAH-men، /ˈʃæmən/ یا /ˈʃeɪmən/) هغه کس ته ویل کېږي چې د ارواه ګانو په نړۍ کې خیر غوښتونکو او شرغوښتونکو ته لاسرسی او په هغو نفوذ لري، چې په معمول ډول د یو لړ مراسمو په حالت کې د خلسې یا آرامښت حالت ته ننوزي او په فال لیدلو او نورو ورته چارو لاس پورې کوي. د «شمن» کلمې په ډېر احتمال سره د شمالي آسیا  د تونګوزي اونکي ژبې څخه سرچینه اخیستې. د جوها جانهونن په خبره «دغه کلمه په ټولو «تونګوزي عباراتو» لکه په نګیدال، لاموت، اودهه/اوروچي، نانايي، ایلچا، اوروک، مانچو او اولچا کې تائید شوې او «هېڅ داسې څه شتون نه لري چې له دغه فرض سره په ټکر کې وي چې د «شمن» معنی له مخکنۍ تونګوزي» اخیستل شوې؛ آن کېدای شي چې داسې ریښې دې ولري چې لږ تر لږه دوه زره کاله مخینه لري. دغه اصطلاح په ۱۵۵۲ زکال کې د روسي ځواکونو له خوا د کازان شمنستي خاناتو له فتح کولو وروسته لویدیځ ته ور وپېژندل شوه.