رکن_الدین_حسین_چشتی
تریخ
حضرت خواجہ نجم الدین احمد مشتاق رحمت اللہ علیہ دے تین بیٹے سن،  جن دے ناں  خواجہ بہاو الدین محمود   خواجہ نظام الدین علی  تے خواجہ رکن الدین حسین سن، حضرت خواجہ نجم الدین احمد مشتاق رحمت اللہ علیہ نے ان تِناں ماں سے  کسی نوں اپنا جانشین نئيں بنایا، خواجہ محمود وڈے صاحبزادے تھے تے سمجھدے تھے کہ یہ حق انہاں دا ہے تے خواجہ نظام الدین علی اپنی اعلٰی علمی حیثیت دی وجہ سے  سمجھدے تھے کہ انہاں نو‏ں یہ رتبہ ملنا چايے،  جدو‏ں کہ خواجہ رکن الدین سب سے  چھوٹے تے خاموش تھے تے مریدین دی خاطر مدارات ماں لگے رہندے سن،    خواجہ نجم الدین احمد مشتاق رحمت اللہ علیہ دے انتقال دے بعد آخر کار خواجہ رکن الدین حسین  رحمت اللہ علیہ کو اتفاق رائے سے  جانشین مقرر کیا گیا، اسی دور ماں تاتاریاں کا فتنہ اپنے عروج پر تھا خواجہ رکن الدین حسین  رحمت اللہ علیہ  نے اپنے والد محترم نوں خواب ماں دیکھیا جو ان سے  فرما رہے تھے کہ تاتاریاں کا لشکر پہنچ رہیا ہے  علاقہ بدری دی بشارت پاندے ہی  آپ علاقہ غور دی طرف روانہ ہو گئے تے اپنے دونے صاحب زاداں خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علی تے شیخ الاسلام قد ودین خواجہ محمد رحمت اللہ علیہ نوں  ست لیا، اس طرح منازل طے کردے ہوئے علاقہ ساغر پہنچے  جتھ‏ے کا والی قطب الدین حسن تھا   جو خواجہ صاحب قدس اللہ سرہ عزیز کا معتقد سی، انھاں نے خواجہ صاحب کا وڈے اعزاز و اکرام سے    استقبال کیا تے اپنے نال تعظیم و تکریم سے  رکھیا،  تاتاریاں کا لشکر اس قلعہ تک بھی پہنچیا تے قلعہ کا چھ ماہ تک محاصرہ کیا  جدو‏ں کہ قلعہ دے اندر راشن پانی وغیرہ سب ختم ہو گیا تے حالات انتہائی تکلیف دہ ہو گئے  اک دن ملک قطب الدین حسن نے صرف اک لوٹہ پانی دے نال وضو کیا تے پانی دی کمیابی دی وجہ سے  وضو دے پانی نوں اک برتن ماں جمع کرکے خواجہ رکن الدین دے گھوڑے نوں پلایا اس صورت حال سے  مجبور ہوک‏ے لوک آپ دے پاس جمع ہوئے تے بارش دے لئی اللہ سے  دعا دی التجاء کی آپ نے دست نیاز بلند دی تے دعا دے ختم ہُندے ہی باران رحمت شروع ہو گئی تے لوک سیر آب ہو گئے حالانکہ یہ موسم بارش کا نئيں تھا یہ دیکھ کر تاتاری لشکر نوں مایوسی ہوئی تے وہ محاصرہ ختم کرکے واپس چلے گئے، کچھ مدت قیام دے بعد خواجہ رکن الدین حسین رحمت اللہ علیہ واپس بطرف چست روانہ ہو گئے تے جب  آپ تولک دے مقام پر پہنچے تو آپ نے اپنے صاحب زاداں نوں قلعہ سے  کچھ میوہ جات لانے دے لئی روانہ کیا جب صاحبزادے قلعہ دے قریب پہنچے تو اچانک اوتھ‏ے تاتاری سپاہی آگئے ، حضرت  قدودین خواجہ محمد رحمت اللہ علیہ درختاں دے پِچھے چھپ گئے تے حضرت خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علیہ گرفتار ہو گئے تے سپاہی انہاں نو‏ں اپنے حاکم دے پاس لے گئے اوتھ‏ے دربار ماں ان دے  اک جدی معتقد خواجہ نصر الدین طوسی  رحمت اللہ علیہ موجود تھے جنہاں دا تاتاری حکمران وڈی عزت کردے سن، جب  خواجہ نصر الدین طوسی  رحمت اللہ علیہ نے خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علیہ نوں دیکھیا تو بہت پریشان ہوئے تے انہاں نو‏ں رہیا کروانے دی ترکیب سوچنے لگے خواجہ نصر الدین طوسی  رحمت اللہ علیہ نے تاتاری حاکم دے سامنے آپ کے کرامات تے خاندان دے بارے ماں کچھ نئيں دسیا صرف حاکم سے  یہ کہیا کہ یہ لو گاں کو کھانا کہلاندے نيں تاتاری حاکم نے سوال کیا اپنے لوکاں نوں کھانا کہلاندے نيں  خواجہ نصر الدین طوسی  رحمت اللہ علیہ نے جواب دتا نئيں یہ سب نوں کھانا کہلاندے نيں جو بھی جاوئے  یہ سن کر کہیا ایسا کوئی تو ہے جو بیگاناں نوں بھی کھانا کہلاندے نيں ، اس طرح تاتاری حاکم نے خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علیہ نوں رہیا کر دتا ، افغانستان ماں موجود ہزارہ جات اپنے آپ نوں انہی سپاہیاں دی نسل بتا تے نيں تے انہی دی نسل  پاکستان دے  شہر کوئٹہ دے مقام مری آباد تے بمقام کرانی وڈی تعداد ماں آباد نيں یہ عجیب بات ہے کہ ایہی لوک خاندان سادات  مو دودیہ دے طفیل مشرف بہ اسلام ہوئے  تے انہی دی نسل جب افغانستان پر روسی جارحیت دے وقت ہجرت کر دے پاکستان آئی تو انہاں نو‏ں پناہ بھی حضرت خواجہ ولی رحمت اللہ علیہ  دے دامن ماں بمقام کرانی ملی حضرت خواجہ ولیؒ جو حضرت  خواجہ مودود چشت رحمت اللہ علیہ دے پسری اولاد نيں، ان خواجگان چشت نوں خواجگان کل بھی کہندے نيں  یعنی انھاں نے عوام الناس دی خدمت قبول کرلئی تے اپنے خط دے نال (خادم خلائق اجمعین ) لکھدے سن، جب خواجہ رکن الدین رحمت اللہ علیہ  مزارات  متبرکہ چشت شریف پہنچے تو پایا کہ اکثر عزیزو اقارب تاتاری فوج دے ہتھو‏ں شہید ہو چکے تھے تے جو بچ گئے تھے وہ نہایت پریشان حال سن، آپ نے سب نوں یکجا کیا تے تسلی دی، منقول ہے لشکر کفار جب بھی مزارات مبارکہ  دے پاس سے  لنگھدی تو ان ماں سے  اکثر خواجہ رکن الدین رحمت اللہ علیہ  دے ہتھو‏ں اسلام لاندے اس طرح ہزاراں  فو جی مشرف بہ اسلام ہوئے تے یہ سلسلہ جاری رہیا، منقول ہے کہ اک وقت ایسا بھی آیا دی ظالم تاتاری خواجہ گان چشت دے گھوڑےآں دے سماں پہ بوسہ دیندے ہوئے پائے گئے، خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علیہ تاتاری قید سے رہیا ہو کر جب چشت پہنچے تو خواجہ رکن الدین رحمت اللہ علیہ نے انہاں نو‏ں ہندوستان جانے کا حکم دتا تے خواجہ محی الدین علی رحمت اللہ علیہ  ہندوستان روانہ ہو گئے تے قد ودین خواجہ محمد رحمت اللہ علیہ  خواجہ رکن الدین رحمت اللہ علیہ دے حیات ہی ماں سن 624ھ  نوں اس جہان فانی سے  کوچ کر گئے، حضرت  قد ودین خواجہ محمد رحمت اللہ علیہ دے پس ماندگان ماں اک بیٹا جنہاں دا ناں حضرت خواجہ قطب الدین ابن خواجہ محمد تھا رہیا، چنانچہ خواجہ رکن الدین رحمت اللہ علیہ نوں ہمیشہ اپنے جگر گوشےآں دی جدائی کا غم رہیا تے  635ھ رمضان المبارک ماں  90 برس دی عمر ماں  اس دنیا سے  رحلت فرما گئے-