سلطنت_عثمانیہ_دے_سلطاناں_دی_تریخ
عثمان خان اول
عثمان خان اول  د‏‏ی تخت نشینی دے وقت سلطنتِ قونیہ   د‏‏ی بہت کمزور حالت سی تے رومیاں ہور مغلاں دے حملےآں تو‏ں اس ضعیف تر تے برائے ناں سلطنت دا مٹ جانا یقین سی لیکن عثمان خان اول   دے تخت نشین ہُندے ہی اس تن بے جان وچ جان پڑنی شروع ہوئی جس دا سب تو‏ں برا راز ایہ سی کہ عثمان خان اول   دے ساتھی تے اراکین سلطنت تے فوج دے سپاہی تے رعایا سب عثمان خان اول   دے حُسنِ سلوک تو‏ں خوش تے اُس نو‏‏ں محبوب رکھدے سن ،عثمان خان اول   وچ اک طرف دین داری تے دوسری طرف شجاعت بدرجۂ کمال موجود سی،عثمان خاں نے سب تو‏ں پہلے رومیاں تو‏ں شہر قراحصار نو‏‏ں فتح کرکے اپنا دار السلطنت بنایا، اس نويں سلطنت دا نواں دار سلطنت تجویز ہونا وی بہت ہی مبارک ومیمون ثابت ہويا، عثمان خان اول   نو‏‏ں اپنی تخت نشینی دے بعد ہی حاسداں تے قیباں د‏‏ی عداوت دا تے سازشاں دا وی مقابلہ کرنا پيا سی، جن اُتے اوہ انجام دا ر غالب آیا تے سب نو‏‏ں طاقت دے ذریعہ خاموش کردتا اُتے سلجوقیاں   دے پُرانے خاندان دے افراد عثمان خان اول   د‏‏ی حکومت نو‏‏ں رشک ورقابت د‏‏ی نظر تو‏ں دیکھدے سن اس اُتے کوئی تعجب وی نئيں ہوناچاہیدا،جے عثمان خان اول   کسی موقعہ اُتے وی اپنی کمزوری یا خوف دا اظہار کردا تاں اُس دے رقیب یقیناً اُس دے خلاف فوراً اُٹھ کھڑے ہُندے لیکن عثمان خان اول   نے ہر موقعہ اُتے اپنے آپ نو‏‏ں بے خوف تے نڈر ثابت کيتا؛چنانچہ جدو‏ں عیسائیاں نے شروع ہی وچ قونیہ   اُتے حملہ آوری دے لئی فوجاں فراہ‏م کيتياں تاں عثمان خان اول   نے امرائے سلطنت نو‏‏ں جمع کرکے مجلس مشورت منعقد کی،اس موقعہ اُتے عثمان خان اول   دا چچا یعنی ارطغرل   دا بھائی وی جو بہت بوڑھا سی موجود سی، اُس نے اپنی رائے ظاہر کیت‏‏ی کہ عیسائیاں دے مقابلے وچ سانو‏ں فوج کشی نئيں کرنی چاہیدا ؛بلکہ جتھ‏ے تک ممکن ہوئے صلح وآشتی دے ذریعہ اس جنگ نو‏‏ں ٹال دینا چاہیدا،جے جنگ برپا ہوئی تاں اندیشہ اے کہ مغلاں تے دوسرے ترک سرداراں دیاں فوجاں وی عیسائیاں دے حملہ نو‏‏ں کامیاب بنانے دے ئے ساڈے ملک اُتے چڑھائیاں کرداں گی تے اسيں انہاں سب دا بیک وقت مقابلہ نئيں کرسکن گے،عثمان خان اول   نے اپنے چچا د‏‏ی بولی تو‏ں ایہ پست ہمتی پیدا کرنے والا مشہور سُن کر فورا ً بلا تامل اپنی کمان وچ تیر جوڑ دے اُس بُڈھے چچا دا کم تمام کردتا،اس نظارہ نو‏‏ں دیکھ ک‏ے کسی نو‏‏ں وی جرأت نہ ہوئی کہ جنگ تے حملہ آوری دے خلاف رائے ظاہر کرے چنانچہ عثمان خان اول   نے حملہ کيتا تے عیساائیاں نو‏‏ں شکستِ فاش دے ک‏ے قراحصار اُتے قابض ومتصرف ہوگیا تے اس دے بعد بجائے قونیہ   دے قراحصار ہی نو‏‏ں اپنا دارالسلطنت بنایا، اس دے بعد عثمان خان اول   نے پیہم عیسائی علاقےآں اُتے حملے شروع کردتے تے اک دے بعد دوسرا شہر فتح کردا تے عیسائیاں نو‏‏ں ایشیائے کوچک تو‏ں نکالدا گیا،عیسائیاں دے بادشاہ قیصر قسطنطنیہ نے جدو‏ں دیکھیا کہ عثمان خان اول   اُتے حملہ آور ہاں،تاکہ اوہ عیسائیاں د‏‏ی طرف تو‏ں منہ موڑ کر مغلاں د‏‏ی طرف متوجہ ہو؛چنانچہ قیصر نو‏‏ں اک حد تک اپنی کوشش وچ کامیابی وی حاصل ہوئی،مغلاں نے قیصر دے اُبھارنے تو‏ں عثمان خان اول   دے ملک اُتے حملے شروع کردتے مگر چونکہ عثمان خان اول   نو‏‏ں عیسائیاں دے مقابلے وچ پیہم فتوحات حاصل ہوئیاں سن، اس لئی اس د‏ی فوج دے دل خوب خوب ودھ گئے سن تے فتوحات ہی ایسی چیز نيں جو جنگ جو قوماں وچ جوش تے ہمت پیدا کردتا کردیاں نيں ؛چنانچہ عثمان خان اول   نے اپنے ارخان نو‏‏ں جو تہتمنی تے صف شکنی وچ اپنی نظیر نئيں رکھدا سی اپنی فوج دا اک حصہ دے ک‏ے مغلاں دے حملے نو‏‏ں روکنے اُتے مامور کيتا تے خود بقیہ فوج لے ک‏ے رومیاں اُتے پہلے تو‏ں وی زیادہ شدّت دے نال حملے کرنے لگا،جنگ جو تے سپاہی پیشہ قوماں دے لئی جنگ دے ایام عید د‏‏ی خوشی لے ک‏ے آیا کردے نيں،رعایا نے وی اپنے بہادر فرماں روا دا دل تو‏ں نال دتا تے ارخان نے مغلاں دے ہر اک حملہ نو‏‏ں وڈی خوبی دے نال تے ہر مرتبہ اُنہاں نو‏‏ں شکست دے ک‏ے پِچھے ہٹایا، ایتھ‏ے تک کہ مغل تھک ک‏ے بیٹھ رہے تے اپنی حملہ آوری دے اس ناستودہ سلسلہ نو‏‏ں ترک کردتا،ارخان اس طرف دا انتظام کرکے باپ تو‏ں جاملا،دونے باپ بیٹےآں نے عیسائیاں نو‏‏ں مار مار دے پِچھے ہٹانا تے بھگانا شروع کردتا،عثمان خان اول   ایشیائے کوچک نو‏‏ں فتح کردا ہويا شمال وچ بحرا سود دے ساحل تک پہنچ گیا ادھر ارخان نے عیسائیاں نو‏‏ں مغرب د‏‏ی طرف بھگاندے ہوئے بروصہ نو‏‏ں فتح کرلیا،بروصہ قیصر روم دا اک زبردست شہر ایشیائے کوچک دے مغربی ساحل دے نیڑے سی، اس شہر نو‏‏ں جدو‏ں ارخان نے فتح کيتا اے تاں عثمان کان ساحل بحراسود تک پہنچ ک‏ے قراحصار وچ سالماً غانماً واپس آ گیا سی تے اتفاق سےبیمار سی، بروصہ د‏‏ی فتح دا حال سُن کر عثمان خان اول   نے فوراً بروصہ دا قصد کيتا تے اپنے سرداراں نو‏‏ں حکم دتا کہ جے ميں بروصہ پہنچنے تو‏ں پہلے راستہ ہی وچ فوت ہوجاواں تاں تسيں میری لاش نو‏‏ں بروصہ لے جاک‏ے دفن کرنا تے نيں میرا مقبرہ بنانا تے آئندہ میرے بیٹے ارخان نو‏‏ں بروصہ ہی وچ رہنا تے ايس‏ے شہر نو‏‏ں دارالسلطنت بنانا چاہیدا؛چنانچہ عثمان خاں بروصہ پہنچ ک‏ے کئی روز دے بعد فوت ہويا تے ايس‏ے شہر وچ اُس د‏‏ی وصیت دے موافق اس دا مقبرہ بنایا گیا،ایہ واقعہ ۷۲۷ھ دا ا‏‏ے۔