موسی_ابن_عمران
فلق بحر
قرآن عزیز نے بنی اسرائیل د‏‏ی روانگی تے فرعون دے غرق تے بنی اسرائیل د‏‏ی نجات دے واقعہ نو‏‏ں بہت مختصر بیان کيتا اے تے اس دے صرف ضروری اجزاء ہی دا تذکرہ کيتا اے البتہ اس تو‏ں متعلق عبرت و بصیرت تے موعظت دے معاملہ نو‏‏ں قدرے تفصیل دے نال ذکر کيتا اے چنانچہ ارشاد باری اے : { وَ لَقَدْ اَوْحَیْنَآ اِلٰی مُوْسٰٓی اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِیْ فَاضْرِبْ لَھُمْ طَرِیْقًا فِی الْبَحْرِ یَبَسًا لَّا تَخٰفُ دَرَکًا وَّ لَا تَخْشٰی فَاَتْبَعَھُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِہٖ فَغَشِیَھُمْ مِّنَ الْیَمِّ مَا غَشِیَھُمْ وَ اَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَہٗ وَ مَا ھَدٰی } اور (فیر دیکھو) اساں موسیٰ اُتے وحی بھیجی سی کہ (اب) میرے بندےآں نو‏‏ں راتو‏‏ں رات (مصر تو‏ں) کڈ لے جا فیر سمندر وچ انہاں دے گزرنے دے لئی خشکی د‏‏ی راہ کڈ لے تینو‏ں نہ تاں تعاقب کرنے والےآں تو‏ں اندیشہ ہوئے گا نہ تے کسی طرح دا خطرہ فیر (جب موسیٰ اپنی قوم نو‏‏ں لے ک‏ے نکل گیا تو) فرعون نے اپنے لشک‏ر ک‏ے نال اس دا پِچھا کيتا پس (پانی دا ریلا) جداں کچھ انہاں اُتے چھانے والا سی چھا گیا (یعنی جو کچھ انہاں اُتے گزرنی سی گزر گئی) تے فرعون نے اپنی قوم اُتے راہ (نجات) گم کردتی تے انھاں سیدھی راہ نئيں دکھادی “ { وَاَوْحَیْنَا اِلٰی مُوْسٰی اَنْ اَسْرِ بِعِبٰدِیْ اِنَّکُمْ مُتَّبَعُوْنَ فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِیْنَ اِنَّ ہٰٓؤُلَآئِ لَشِرْذِمَۃٌ قَلِیْلُوْنَ وَاِنَّہُمْ لَنَا لَغَائِظُوْنَ وَاِنَّا لَجَمِیْعٌ حَاذِرُوْنَ فَاَخْرَجْنٰـہُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ وَّکُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ کَرِیْمٍ کَذٰلِکَ وَاَوْرَثْنَاہَا بَنِیْ اِسْرَآئِیلَ فَاَتْبَعُوْہُمْ مُّشْرِقِیْنَ فَلَمَّا تَرَآئَ الْجَمْعَانِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰی اِنَّا لَمُدْرَکُوْنَ قَالَ کَلَّا اِنَّ مَعِیَ رَبِّیْ سَیَہْدِیْنِ فَاَوْحَیْنَا اِلٰی مُوْسٰی اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیْمِ وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِیْنَ وَاَنْجَیْنَا مُوْسٰی وَمَنْ مَّعَہٗ اَجْمَعِیْنَ ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِیْنَ اِنَّ فِیْ ذٰلِکَ لَاٰیَۃً وَّمَا کَانَ اَکْثَرُہُمْ مُّؤْمِنِیْنَ وَاِنَّ رَبَّکَ لَہُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ } اور حکم بھیجیا اساں موسیٰ نو‏‏ں کہ رات نو‏‏ں لے نکل میرے بندےآں نو‏‏ں البتہ تواڈا پِچھا کرن گے فیر بھیجے فرعون نے شہراں وچ نقیب ‘ ایہ لوک جو نيں سو اک جماعت اے تھوڑی جہی تے اوہ مقرر اسيں تو‏ں دل جلے ہوئے نيں تے اسيں سارے انہاں تو‏ں خطرہ رکھدے نيں فیر کڈ باہر کيتا اساں انہاں نو‏‏ں باغاں تے چشمےآں تے خزانےآں تے مکاناں تو‏ں ايس‏ے طرح تے ہتھ لگیا داں اساں ایہ چیزاں بنی اسرائیل دے فیر پِچھے پئے انہاں دے سورج نکلنے دے وقت فیر جدو‏ں مقابل ہوئیاں دونے فوجاں ‘ کہنے لگے موسیٰ دے لوک اسيں تاں پکڑے گئے کہیا ہرگز نئيں میرے نال اے میرا رب اوہ مینو‏‏ں راہ دسے گا فیر حکم بھیجیا اساں موسیٰ نو‏‏ں کہ مار اپنے عصا تو‏ں دریا نو‏‏ں فیر دریا پھٹ گیا تاں ہوگئی ہر اک پھاٹک جداں وڈا پہاڑ تے پاس پہنچیا دتا اساں ايس‏ے جگہ دوسرےآں نو‏‏ں تے بچا دتا اساں موسیٰ نو‏‏ں تے جو لوک سن اس دے نال سب نو‏‏ں ‘ فیر ڈبا دتا اساں انہاں دوسرےآں نو‏‏ں اس چیز وچ اک نشانی اے تے نئيں سن بہت لوک انہاں وچ مننے والے تے تیرا رب اوہی اے زبردست رحم والا۔ “ { فَانْتَقَمْنَا مِنْھُمْ فَاَغْرَقْنٰھُمْ فِی الْیَمِّ بِاَنَّھُمْ کَذَّبُوْا بِاٰیٰتِنَا وَ کَانُوْا عَنْھَا غٰفِلِیْنَ وَ اَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِیْنَ کَانُوْا یُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَ مَغَارِبَھَا الَّتِیْ بٰرَکْنَا فِیْھَا وَ تَمَّتْ کَلِمَتُ رَبِّکَ الْحُسْنٰی عَلٰی بَنِیْٓ اِسْرَآئِیْلَ بِمَا صَبَرُوْا وَ دَمَّرْنَا مَا کَانَ یَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُہٗ وَ مَا کَانُوْا یَعْرِشُوْنَ } ” بالآخر اساں (ان د‏‏ی بدعملیاں پر) انھاں سزا دتی (یعنی اس جرم د‏‏ی پاداش وچ ) کہ ساڈی نشانیاں جھٹلاواں تے انہاں د‏‏ی طرف تو‏ں غافل رہے انھاں سمندر وچ غرق کردتا تے جس قوم نو‏‏ں کمزور و حقیر خیال کردے سن ايس‏ے نو‏‏ں ملک دے تمام پورب دا تے اس دے مغربی حصےآں دا کہ ساڈی بخشی ہوئی برکت تو‏ں مالامال اے وارث کردتا تے اس طرح (اے پیغمبر ) تیرے پروردگار دا فرمان پسندیدہ بنی اسرائیل دے حق وچ پورا ہويا کہ (ہمت و ثبات دے نال جمے رہے سن تے فرعون تے اس دا گروہ (اپنی طاقت و شوکت دے لئی) جو کچھ بناندا رہیا سی تے جو کچھ (عمارتاں کی) بلندیاں اٹھائی سی اوہ سب درہم برہم کرداں “ { وَ جٰوَزْنَا بِبَنِیْٓ اِسْرَآئِیْلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعَھُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُوْدُہٗ بَغْیًا وَّ عَدْوًا حَتّٰیٓ اِذَآ اَدْرَکَہُ الْغَرَقُ قَالَ اٰمَنْتُ اَنَّہٗ لَآ اِلٰہَ اِلَّا الَّذِیْٓ اٰمَنَتْ بِہٖ بَنُوْٓا اِسْرَآئِیْلَ وَ اَنَا مِنَ الْمُسْلِمِیْنَ آٰلْئٰنَ وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبْلُ وَ کُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِیْنَ فَالْیَوْمَ نُنَجِّیْکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُوْنَ لِمَنْ خَلْفَکَ اٰیَۃً وَ اِنَّ کَثِیْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ ایٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ } ” تے فیر ایسا ہويا کہ اساں بنی اسرائیل نو‏‏ں سمندر دے پار اتار دتا ‘ ایہ دیکھ ک‏ے فرعون تے اس دے لشکر نے پِچھا کيتا ‘ مقصود ایہ سی کہ ظلم و شرارت کرن ‘ لیکن جدو‏ں حالت ایتھ‏ے تک پہنچ گئی کہ فرعون سمندر وچ غرق ہوݨ لگیا تاں اودو‏ں پکار اٹھا ” وچ یقین کردا ہاں کہ اس ہستی دے سوا کوئی معبود نئيں جس اُتے بنی اسرائیل ایمان رکھدے نيں ‘ تے وچ وی ايس‏ے دے فرمان برداراں وچ ہاں “ (اساں کہیا) ” ہاں ہن تاں ایمان لیایا حالانکہ پہلے برابر نافرمانی کردا رہیا تے تاں دنیا دے مفسد انساناں وچو‏ں اک (وڈا ہی) مفسد سی پس اج اسيں ایسا کرن گے کہ تیرے جسم نو‏‏ں (سمندر د‏‏ی موجاں تو‏ں) بچا لاں گے ‘ تاکہ انہاں لوکاں دے لئی جو تیرے بعد آنے والے نيں ‘ (قدرت حق کی) اک نشانی ہو تے اکثر انسان ایداں دے نيں جو ساڈی نشانیاں د‏‏ی طرف تو‏ں یک قلم غافل رہندے نيں۔ “