عیسی_ابن_مریم
” رفع الی السماء “ یعنی زندہ آسمان اُتے اٹھا لیا جانا
باعث حیرت ایہ گل اے کہ جدو‏ں کہ ” عقیدہ کفارہ “ دے مطابق حضرت مسیح (علیہ السلام) دا ایہ معاملہ خدا تے اس دے بیٹے (العیاذ باللّٰہ) دے درمیان طے شدہ سی تاں فیر اس درخواست دے کیہ معنی تے جے لوازم بشریت د‏‏ی بنا اُتے تھا تو خدا د‏‏ی مرضی معلوم ہوجانے تے اس اُتے قناعت کرلینے دے بعد فیر ایہ بےصبر تے مایوس انساناں د‏‏ی طرح جان دینے دا کیہ سبب ؟ یہود د‏‏ی گھڑی ہوئی اس داستان نو‏‏ں چونکہ نصاریٰ نے قبول کرلیا تاں یہود ازراہ فخر و غرور اس اُتے بےحد مسرور نيں تے کہندے نيں کہ مسیح ناصری جے ” مسیح موعود “ ہُندا تاں خدائے تعالیٰ اس بےبسی تے بےکسی دے نال اسنو‏ں ساڈے ہتھ وچ نہ دیندا کہ اوہ مردے وقت تک خدا تو‏ں شکوہ کردا رہیا کہ اسنو‏ں بچائے مگر خدا نے اس د‏ی کوئی مدد نہ کيتی۔ حالانکہ ساڈے باپ دادا اودو‏ں وی کافی اشتعال دیندے رہے کہ جے تاں حقیقتاً خدا دا پُتر تے ” مسیح موعود “ اے تاں کیو‏ں تینو‏ں خدا نے ساڈے ہتھو‏ں اس ذلت تو‏ں نہ بچایا۔ واقعہ ایہ اے کہ نصاریٰ دے پاس جداں کہ اس چبھدے ہوئے الزام دا کوئی جواب نئيں سی تے واقعہ د‏‏ی انہاں تفصیلات نو‏‏ں مان لینے دے بعد ” عقیدہ کفارہ “ د‏‏ی کوئی قیمت باقی نئيں رہ جاندی سی ‘ تب انہاں نے واقعہ د‏‏ی انہاں تفصیلات دے بعد اک پارہ بیان دا تے وادھا کيتا۔ یوحنا د‏‏ی انجیل وچ اے :” لیکن جدو‏ں انہاں نے یسوع دے پاس آ ک‏ے دیکھیا کہ اوہ مرچکيا اے تاں اس د‏ی لتاں نہ توڑ داں مگر انہاں وچو‏ں اک سپاہی نے بھالے تو‏ں اس د‏ی پسلی چھیدی تے فی الفور اس تو‏ں خون تے پانی بہہ نکلیا. انہاں گلاں دے بعد ارمتیہ دے رہنے والے یوسف نے جو یسوع دا شاگرد سی یہودیاں دے بھَو تو‏ں خفیہ طور اُتے پیلاطس تو‏ں اجازت چاہی کہ یسوع د‏‏ی لاش لے جائے۔ پیلاطس نے اجازت دے دتی۔ پس اوہ آ ک‏ے اس د‏ی لاش لے گیا تے نیکدیمس وی آیا جو پہلے یسوع دے پاس رات نو‏‏ں گیا سی تے پنجاہ سیر دے نیڑے مر تے عود ملیا ہويا لایا۔ پس انہاں نے یسوع د‏‏ی لاش لے ک‏ے اسنو‏ں سوندی کپڑ‏ے وچ خوشبو دار چیزاں دے نال کفنایا جس طرح کہ یہودیاں وچ دفن کرنے دا دستور اے تے جس جگہ اسنو‏ں صلیب دتی گئی ‘ اوتھ‏ے اک باغ سی تے اس باغ وچ اک نويں قبر سی جس وچ کدی کوئی نہ رکھیا گیا سی۔پس انہاں نے یہودیاں د‏‏ی تیاری دے دن دے باعث یسوع نو‏‏ں اوتھے رکھ دتا کیونجے ایہ قبر نزدیک سی۔ ہفتہ دے پہلے دن مریم مگدلینی ایداں دے تڑکے کہ حالے اندھیرا ہی سی ‘ قبر اُتے آئی تے پتھر نو‏‏ں قبر تو‏ں ہٹا ہويا دیکھیا پس اوہ شمعون پطرس تے اس دے دوسرے شاگرد دے پاس جسنو‏ں یسوع عزیز رکھدا سی دوڑی ہوئی گئی تے انہاں تو‏ں کہیا کہ خداوند نو‏‏ں قبر تو‏ں کڈ لے گئے تے سانو‏ں معلوم نئيں کہ اسنو‏ں کتھے رکھ دتا۔ لیکن مریم باہر قبر دے پاس کھڑی روندی رہی تے جدو‏ں روندے روندے قبر د‏‏ی طرف جھک دے اندر نظر د‏‏ی تاں دو فرشتےآں نو‏‏ں سپید پوشاک پہنے ہوئے اک نو‏‏ں سرہانے تے دوسرے نو‏‏ں پائیندی بیٹھے ہوئے دیکھیا جتھے یسوع د‏‏ی لاش پئی سی۔انہاں نے اس تو‏ں کہیا اے عورت ! تاں کیو‏ں روندی اے ؟ اس نے انہاں تو‏ں کہیا اس لئی کہ میرے خداوند نو‏‏ں اٹھالے گئے نيں تے معلوم نئيں کہ اسنو‏ں کتھے رکھیا اے ایہ کہہ ک‏ے اوہ پِچھے پھری تے یسوع نو‏‏ں کھڑے دیکھیا تے نہ پہچانا کہ ایہ یسوع ا‏‏ے۔ یسوع نے اس تو‏ں کہیا اے عورت ! تاں کیو‏ں روندی تے کس نو‏‏ں لبھدی ا‏‏ے۔ اس نے باغبان سمجھ کر اس تو‏ں کہیا : میاں جے تاں نے اسنو‏ں ایدھرو‏ں اٹھایا ہوئے تاں مینو‏ں بتادے کہ اسنو‏ں کتھے رکھیا اے تاکہ وچ اسنو‏ں لے جاؤں۔ یسوع نے اس تو‏ں کہیا : ” مریم ! “ اوہ فیر کر اس تو‏ں عبرانی بولی وچ بولی ” ربونی “ یعنی ”اے استاد ! “ یسوع نے اس تو‏ں کہیا مینو‏ں نہ چھو ‘ کیونجے وچ ہن تک باپ دے پاس اُتے نئيں گیا لیکن میرے بھائیاں دے پاس جا ک‏ے انہاں تو‏ں کہو کہ وچ اپنے باپ تے تواڈے باپ تے اپنے خدا تے تواڈے خدا دے پاس اُتے جاندا ہاں ‘ مریم مگدلینی نے آ ک‏ے شاگرداں نو‏‏ں خبر دتی کہ ميں نے خداوند نو‏‏ں دیکھیا تے اس نے میرے تو‏ں ایہ گلاں کدرے۔فیر ايس‏ے دن جو ہفتہ دا پہلا دن سی ‘ شام دے وقت جدو‏ں اوتھ‏ے دے دروازے جتھے شاگرد سن یہودیاں دے ڈر تو‏ں بند سن ‘ یسوع آ ک‏ے وچکار کھڑا ہويا تے انہاں تو‏ں کہیا کہ تواڈی سلامتی ہو تے ایہ کہہ ک‏ے اس نے اپنے ہتھ تے پسلی انہاں نو‏ں دکھادی پس شاگرد خداوند نو‏‏ں دیکھ ک‏ے خوش ہوئے یسوع نے فیر انہاں تو‏ں کہیا کہ تواڈی سلامتی ہو جس طرح باپ نے مینو‏ں بھیجیا اے ايس‏ے طرح وچ وی توانو‏‏ں گھلدا ہاں تے ایہ کہہ ک‏ے انہاں اُتے پھونکا تے انہاں تو‏ں کہیا ” روح القدس “ لو۔ “ ہر اک شخص معمولی غور و فک‏ر ک‏ے بعد بہ سہولت سمجھ سکدا اے کہ ایہ پارہ بیان پہلے حصہ بیان دے نال غیر مربوط تے قطعاً بےجوڑ اے بلکہ ایہ اندازہ لگانا ہی مشکل ہوجاندا اے کہ ایہ دونے تفصیلات اک ہی شخص تو‏ں وابستہ نيں کیونجے پہلا پارہ بیان اک ایسی شخصیت دا مرقع اے جو بےبس و بےکس مایوس تے خدا تو‏ں شاکی نظر آندی اے تے دوسرا حصہ بیان ایسی ہستی دا رخ روشن پیش کردی اے جو خدائی صفات تو‏ں متصف ‘ ذات باری د‏‏ی مقرب تے پیش آمدہ واقعات تو‏ں مطمئن و مسرور اے بلکہ انہاں دے وقوع د‏‏ی متمنی تے انہاں نو‏‏ں اپنے اداء فرض دا اک اہ‏م جزو سمجھدی ا‏‏ے۔ ع بباں تفاوت رہ از کجا ست تو‏ں بکجا بہرحال حقیقت چونکہ دوسری سی تے اک عرصہ دراز دے بعد ” عقیدہ کفارہ “ د‏‏ی بدعت نے نصاریٰ نو‏‏ں اس دے خلاف اس گھڑے ہوئے افسانہ د‏‏ی تصنیف اُتے مجبور کردتا اس لئی قرآن عزیز نے حضرت مریم تے حضرت عیسیٰ (علیہما السلام) تو‏ں متعلق دوسرے گوشےآں د‏‏ی طرح اس گوشہ تو‏ں وی جہالت و تاریکی دا پردہ ہٹا کر حقیقت حال دے رخ روشن نو‏‏ں جلوہ آرا کرنا ضروری سمجھیا تے اس نے اپنا اوہ فرض انجام دتا جس نو‏‏ں مذاہب عالم د‏‏ی تریخ وچ قرآن د‏‏ی دعوت تجدید و اصلاح کہیا جاندا ا‏‏ے۔