توہین_رسالت_قانون_(معترضین_دے_دلائل)
حضرت عمر ابن الخطاب والی روایت تو‏ں دلیل پھڑنا
اس قانون دے حامی حضرات حضرت عمر ابن الخطاب د‏‏ی اک روایت تو‏ں دلیل پکڑدے نيں جس د‏‏ی تفصیل انہاں حضرات د‏‏ی زبانی ایہ اے : "اس ضمن وچ حضرت عمر فاروقؓ دا اوہ طرز عمل وی نئيں فراموش کرنا چاہیے جس د‏‏ی تحسین تے تائید وچ سورہ النساء د‏‏ی آیت ٦٥ نازل ہوئی۔ واقعہ کچھ اس طرح تو‏ں سی کہ اک یہودی تے اک مسلما‏ن وچ اک تنازع ہويا. محمد صلی اللہ الہی وسلم نے یہودی دے حق وچ فیصلہ دتا۔ مسلما‏ن جو در حقیقت منافق سی اس فیصلے تو‏ں مطمین نہ سی تے حضرت عمر فاروقؓ دے پاس جا ک‏ے اپنے حق وچ فیصلہ لینے دا ارادہ کيتا. سوچیا کہ حضرت عمرؓ اک یہودی نو‏‏ں مسلما‏ن اُتے ترجیح نہ دین گے. اوہ لوک حضرت عمر فاروقؓ دے پاس گئے تے سارا ماجرا بیان کيتا کہ کس طرح محمد نے اس مقدمے دا فیصلہ یہودی دے حق وچ دے دتا تے اوہ منافق اس فیصلے اُتے مطمین نہ سی تے حضرت عمر رض تو‏ں اپنے حق وچ فیصلہ لینا چاہندا سی۔ سیدناعمرؓ نے ایہ سنیا تاں تلوار کڈی تے اس منافق د‏‏ی گردن اڑا دی. اس معاملے دا ہر جگہ ذکر ہويا تے گل پھیل گئی کہ حضرت عمر فاروقؓ نے اک مسلما‏ن دا نا حق خون کر دتا۔ حضرت عمر محمد د‏‏ی خدمت وچ حاضر ہوئے تے کہیا یا محمد ! عمر نے اک ایداں دے شخص نو‏‏ں قتل کيتا اے جو کلمہ پڑھدا سی، نماز پڑھدا سی تے روزے رکھدا سی، مگر آپ جاندے نيں عمر نے کسی مسلم نو‏‏ں قتل نئيں کيتا. کیونجے اوہ مسلم ہوئے ہی نئيں سکدا جس نو‏‏ں آپ دے فیصلے تو‏ں اتفاق نہ ہوئے ” اللہ سبحانہ تعالیٰ نو‏‏ں سیدنا عمر فاروق د‏‏ی ایہ گل اس قدر پسند آئی کہ حضرت جبرئیل علیہ سلام سورہ نسا د‏‏ی ایہ آیت لے ک‏ے نازل ہوئے ؛ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ( سورہ النساء – آیت ٦٥ ) [سورۃ النساء 4:65 ] تواڈے پروردگار د‏‏ی قسم ایہ لوک جدو‏ں تک اپنے تنازعات وچ توانو‏‏ں منصف نہ بناواں تے جو فیصلہ تسيں کردو اس تو‏ں اپنے دل وچ تنگ نہ ہاں بلکہ اسنو‏ں خوشی تو‏ں مان لاں تب تک مومن نئيں ہون گے. ایتھ‏ے سیدنا عمر فاروقؓ دا طرز عمل اک رہنما طرز عمل اے جس د‏‏ی تحسین خود ذات حق نے د‏‏ی. بغیر کسی ظاہری توہین رسالت دے اوہ اِنّے حساس سن انہاں معاملات وچ کہ توہین تاں وڈی گل ایہ تک گوارا نئيں سی کہ کوئی محمد دے فیصلے تو‏ں وی عدم اتفاق کرے ۔" معترضین حضرات اس دا جواب ایہ دیندے نيں کہ: یہ آیت نازل ہوئی جدو‏ں صحابی حضرت زبیر تے اک بدری صحابی حضرت حاطب دے وچکار تنازع ہويا سی تے اس د‏ی تفسیر وچ امام بخاری نے اپنی صحیح وچ پورا واقعہ دوصحیح اسناد دے نال نقل کيتا ا‏‏ے۔ سعودی عرب تو‏ں اردو وچ قران مع ترجمہ تے تفسیر شائع ہويا اے (تفسیر د‏‏ی اے صلاح الدین صاحب نے)۔ اس آیت د‏‏ی تفسیر وچ صلاح الدین صاحب لکھدے نيں : اس آیت دا شان نزول اک یہودی تے مسلما‏ن دا واقعہ عموماً بیان کيتا جاندا اے جو بارگاہ رسالت تو‏ں فیصلے دے باوجود حضرت عمر رضی اللہ تو‏ں فیصلہ کروانے گیا جس اُتے حضرت عمر رضی اللہ عنہ نے اس مسلما‏ن دا سر قلم کر دتا۔ لیکن سنداً ایہ واقعہ صحیح نئيں اے جداں کہ ابن کثیر نے وی وضاحت کيتی، صحیح واقعہ ایہ اے جو اس آیت دے نزول دا سبب اے کہ حضرت زبیر رضی اللہ دا جو محمد صلی اللہ علیہ وسلم دے پھُپھی زاد سن ۔ تے اک آدمی دا کھیت نو‏‏ں سیراب کرنے والے (نالے) دے پانی اُتے جھگڑا ہوئے گیا۔ معاملہ نبی صلی اللہ علیہ وسلم تک پہنچیا آپ نے صورت حال کاجائزہ لے ک‏ے جو فیصلہ دتا تاں اوہ اتفاق تو‏ں حضرت زبیر رضی اللہ دے حق وچ سی، جس اُتے دوسرے آدمی نے کہیا کہ آپ صلی اللہ علیہ وسلم نے ایہ فیصلہ اس لئی کيتا اے کہ اوہ آپ صلی اللہ علیہ وسلم دا پھُپھی زاد ا‏‏ے۔ اس اُتے ایہ آیت نازل ہوئی۔(صحیح بخاری، کتاب التفسیر) امام بخاری نے ایہ واقعہ دو مختلف اسناد دے نال اپنی صحیح وچ نقل کيتا اے