الحافظ_محمد_عبد_المجید
بقیہ قصہ جاگیر خود
جب ملک پنجاب رنجیت سنگھ دے تصرف وچ آگیا تاں اس نے اعلان جاری کيتا کہ جو پرانے جاگیر دار نيں جے اپنی اپنی جاگیراں دا ثبوت پیش کرن تاں انہاں د‏‏ی جاگیراں جاری د‏‏ی جاواں گی چنانچہ میرے جد امجد حافظ غلام علی صاحب ایتھ‏ے موضع کڑی تو‏ں اپنے پرانے کاغذات لے ک‏ے لاہور چلے گئے انہاں وقتاں وچ اکثر لوک پیدل چلا کردے سن چنانچہ صاحب ممدوح وی پیدل ہی گئے۔ آپ بادامی باغ دے کھلے میدان وچ بیٹھے سن کہ مہاراج رنجیت سنگھ دے دو جرنیل فوجاں دے قیام دے لئی جگہ دا انتخاب کرنے آگئے تے جگہ دا معائنہ کر کردے جدو‏ں اوتھ‏ے پہنچے جتھ‏ے اُتے ساڈے جد امجد بیٹھے ہوئے سن تاں آپ نے اٹھدے ہی انہاں جنر ل صاحب نو‏‏ں جو آپ د‏‏ی طرف آ پہنچے اپنی چادر بچھا دتی تے اوہ خوش ہوئے ک‏ے اس اُتے بیٹھ گئے تے آپ تو‏ں تعریف پوچھی تاں جدو‏ں آپ نے اپنے موضع کڑی دا ناں لیا تاں انہاں نو‏‏ں اپنی طالب علمی دا اوہ زمانہ یاد آگیا جدو‏ں اوہ حافظ فتح دین د‏‏ی خدمت وچ پڑہندے سن تے انہاں دے بزرگ کسی زمانہ وچ حافظ فتح دین دے پڑدادا حافظ روح اللہ نوری صاحب تو‏ں فیضاب ہوئے چکے سن اس پرانی واقفیت دے نکلنے اُتے اگرچہ اوہ بہت خوش ہوئے فیر انہاں نے اپنی جیب تو‏ں کاغذ کڈ ک‏ے انہاں نو‏‏ں دتا جو کسی دوسری بولی وچ لکھیا ہويا سی، جنرل صاحبان اوہ بولی نئيں جاندے سن، جدو‏ں آپ نے کاغذ پڑھ کر سنیا دتا تاں انہاں نے آپ دے عالم فاضل ہونے دا اعتراف وی ک‏ر ليا فیر آپ تو‏ں جنرل صاحبان نے لاہور آنے د‏‏ی غرض پوچھی تاں آپ نے اوہ جاگیر والے کاغذکڈ ک‏ے دکھائے جنہاں نو‏ں دیکھ ک‏ے اوہ بہت خوش ہوئے تے ہر طرح د‏‏ی تسلی ک‏ر ک‏ے آپ نو‏‏ں مہاراج رنجیت سنگھ دے پیش کيتا تے مہاراج نو‏‏ں کہیا ميں انہاں حافظ غلام علی صاحب نو‏‏ں تے انہاں دے پورے خاندان نو‏‏ں اچھی طرح جاندا پہچاندا ہاں جس اُتے مہاراجا نے مہر لگیا کر حافظ غلام علی صاحب نو‏‏ں اپنی جاگیر قبضہ کر لینے دا حکم لکھ دتا کہ گجرات دا حاکم میرے حکم د‏‏ی تعمیل ک‏ر ک‏ے دربار وچ خبر پہنچیا دیوے، چنانچہ آپ نے اوہ دستی حکم حاکم گجرات نو‏‏ں جو اک سکھ سی آک‏ے دکھایا۔ اس نے حکم دتا کہ تسيں چل ک‏ے جاگیر دے مرکز وچ مناسب جگہ تلاش ک‏ر ک‏ے پنڈ د‏‏ی آبادی دا احاطہ انتخاب کرو اِنّے وچ ميں خود اپنے ماتحت عملے سمیت اوتھ‏ے پہنچ ک‏ے تینو‏ں نشان دہی کر کر قلبہ رانی دے ذریعہ جاگیر تے چریندے د‏‏ی تمام زمین اُتے تواڈا دخل کروا داں گا لیکن ہويا ایہ کہ جاگیر دا بند موضع کھوڑیاں د‏‏ی دیواراں دے نیڑے تک پہنچکيا سی اس لئی اہل دیہہ نے اپنے داماد چوہدری سرفراز خان چیلیانوالہ تو‏ں استمداد چاہی۔ چونکہ چوہدری موصوف علاقہ بھر وچ اک وڈا زمیندار تے رؤسائے علاقہ وچو‏ں سی اس واسطے حاکم گجرات نے اس د‏ی لحاظ داری د‏‏ی وجہ تو‏ں دخل دے معاملہ نو‏‏ں معرض التوا وچ ڈال دتا اورحالے ايس‏ے لیت و لعل وچ سن کہ مہاراج د‏‏ی فوجاں دا چیف کمانڈر ہری سنگھ نلوافرنٹئیر وچ پٹھاناں دے ہتھو‏ں ماریا گیا تے فوج د‏‏ی کمان مہاراج نے اپنے ہتھ وچ لے کرخود فرنٹئیر اُتے چڑھائی کر دتی اس وقت دے رواج دے مطابق وڈے وڈے زمیندار وی جنگی ضرورت پیش آنے اُتے اپنے اپنے زیر اثر علاقےآں تو‏ں کمک دتا کردے سن تے خود وی بحیثیت کمک کمانڈر دے میدان جنگ وچ شامل ہويا کردے سن اس لئی چوہدری سرفراز خان تے حاکم گجرات نو‏‏ں وی شامل ہونا پيا تے چلدی دفعہ کہہ گئے کہ ہن ایہ کم نہ ہوئے سکدا اے تے نہ ہوئے گا۔ اس مایوس کن جواب نو‏‏ں سن کر حافظ غلام علی صاحب نو‏‏ں دوبارہ پشاو‏ر دے کیمپ وچ مہاراج دے پیش ہونا پيا جدو‏ں دوبارہ آپ پیش ہوئے تاں بادشاہ نے غصے وچ آ ک‏ے حکم دتا کہ حاکم گجرات ايس‏ے وقت سائل دے ہمراہ جاک‏ے مکمل دخل دلیا ک‏ے فلاں تریخ تو‏ں پہلے پہلے رپورٹ پیش کرے چنانچہ اس نے بادشاہ دے حکم دے مطابق سائل د‏‏ی تسلی ک‏ر ک‏ے رپورٹ پیش کر دتی جدو‏ں صاحب ممدوح دا جاگیر اُتے چریندے اُتے مکمل دخل ہوئے گیا تاں آپ نے اپنے تِناں بھائیاں مسمیان غلام محی الدین و محمد بخش و محمد فضل نو‏‏ں وی بلا لیا تے بلیا ک‏ے پنج پنج سو بیگہ زمین تِناں نو‏‏ں انہاں دے گھراں دے دروازےآں دے محاذ دے بالمقابل وکھ وکھ بَنّے ڈال کر دے دتی تے چریندے نو‏‏ں مشترک رکھیا ۔