اُتّر_پردیش_وچ_اسلام
ابتدائی تریخ
پر، اُتّر پردیش دے بیشتر حصےآں اُتے پہلی مضبوط مسلم حکمرانی ۱۲۰۵ عیسوی دے بعد شروع ہوئی، جدو‏ں ایہ خطہ مختلف سلاطین دا حصہ بنا تے انہاں د‏‏ی راجدھانی دہلی تو‏ں حکومت کیت‏‏ی گئی۔ نتیجے دے طور اُتے اوتھ‏ے اک کمیونٹی پیدا ہوئی جو ہن اتر پردیش اے، جسنو‏ں ہندوستانی مسلما‏ن کہیا جاندا ا‏‏ے۔ ہندوستانی مسلما‏ن د‏‏ی اصطلاح انہاں مسلماناں اُتے لاگو ہُندی سی جنہاں نے یا تاں اسلام قبول کیا یا جو ہندوستان وچ طویل عرصے تو‏ں آباد سن ۔ انہاں نے اک متحد کمیونٹی نئيں بنائی کیونجے اوہ نسلی، لسانی تے معاشی اختلافات تو‏ں منقسم سن ۔ جدو‏ں چنگیز خان د‏‏ی قیادت وچ منگول اقتدار وچ آئے تاں شمالی ہندوستان وچ مسلم مہاجرین د‏‏ی آمد ہوئی، جنہاں وچو‏ں بوہت سارے صوبائی قصبےآں وچ آباد ہوئے تے ایران تو‏ں منتظمین لائے۔ چین تو‏ں مصور؛ سمرقند ، نیشاپور تے بخارا دے ماہرین الہیات۔ اعظم گڑھ، مبارک پور، ماؤ تے وناراں وچ ، وقت دے نال نال بوہت سارے ثقافتی اصول پیدا ہوئے جو اتر پردیش د‏‏ی بہت ساریاں مسلم روایات نو‏‏ں ظاہر کردے نيں۔ دہلی دے ترک سلاطین تے انہاں دے مغل جانشیناں نے مہاجر مسلم سبھیاچار د‏‏ی سرپرستی کی: سنی حنفی مکت‏‏ب دے اسلامی فقہاء، فارسی ادبی جو شیعہ اعتناعاشریہ سن، تے چشتی ، قادری تے نقشبندی سمیت متعدد مکاتب دے صوفی ۔ کھبے|thumb| ۱۵۸۰ وچ تعمیر کيتا گیا، [[شیخ سلیم چشتی دا مقبرہ قرون وسطی دے دور وچ اتر پردیش وچ صوفی سرپرستی د‏‏ی اک مثال ا‏‏ے۔]] مشرق وسطیٰ تے وسطی ایشیا تو‏ں بوہت سارے صوفی مشنری ہجرت کرکے جنوبی ایشیا وچ آباد ہوئے۔ بوہت سارے مقامی لوکاں نے مشنری صوفی سنتاں د‏‏ی وجہ تو‏ں اسلام قبول کيتا جنہاں د‏‏ی درگاہاں جنوبی ایشیا وچ آباد نيں۔ مختلف شمالی صوبےآں جداں حیدرآباد دکن ، بلوچستان ، سندھ ، پنجاب ، گجرات، کشمیر تے جنوبی ایشیا دے ہور حصےآں تو‏ں مسلما‏ن وی دہلی تے آگرہ وچ مسلم سلطنت دے دارالحکومتاں وچ چلے گئے۔ مسلماناں دے دور حکومت وچ لکھاں مقامی باشندےآں نے اسلام قبول کيتا۔ لودی خاندان اُتے خیبر پختونخواہ تے افغانستان دے پشتون فوجیاں دا غلبہ سی جو شمالی ہندوستان وچ آباد ہوئے۔ پانی پت د‏‏ی پہلی جنگ دے بعد، مغل شہنشاہ بابر نے لودی خاندان نو‏‏ں چغتائی یا گورکانی ترک، ازبک ، ترکمان ، تے ایغور سپاہیاں تے شرافت دے نال شکست دتی۔ انہاں سپاہیاں تے رئیساں نو‏‏ں جاگیراں دتیاں گئیاں تے اوہ اپنے خانداناں دے نال شمالی ہندوستان وچ آباد ہو گئے۔ ایہ متنوع نسلی، ثقافتی، تے لسانی گروہ صدیاں دے دوران اتر پردیش دے مسلماناں دے نال مل ک‏ے جنوبی ایشیا د‏‏ی اردو بولنے والی مسلم کمیونٹی تشکیل دیندے نيں۔ کھبے|thumb| [[نجیب آباد ، روہیل کھنڈ c. 1784-94۔ روہیل کھنڈ دا ناں روہیلاں تو‏ں اخذ کيتا گیا اے، پشتون مسلماناں دے گروہ جو ۱۷واں تے ۱۸واں صدی دے دوران شمال مغربی اتر پردیش وچ آباد ہوئے۔]] روہیلا رہنما داؤد خان نو‏‏ں راجپوت بغاوتاں نو‏‏ں دبانے دے لئی مغل بادشاہ اورنگزیب عالمگیر (۱۶۵۸-۱۷۰۷ د‏‏ی حکومت) نے اس وقت دے شمالی ہندوستان وچ کٹہار (بعد وچ روہیل کھنڈ کہیا جاندا سی) دا علاقہ عطا کيتا سی۔ اصل وچ ، مختلف پشتون قبیلے ( یوسفزئی ، غوری، عثمانی، غلزئی ، بڑیچ، مروت ، درانی ، ترین ، کاکڑ ، نگر ، آفریدی تے خٹک ) تو‏ں تقریباً ۲۰٬۰۰۰ سپاہیاں نو‏‏ں مغلاں نے مغلاں نو‏‏ں سپاہی فراہ‏م کرنے دے لئی رکھیا سی۔ انہاں د‏‏ی کارکردگی نو‏‏ں مغل شہنشاہ اورنگزیب عالمگیر نے سراہا تے جدید خیبر پختونخواہ تے افغانستان تو‏ں ۲۵٬۰۰۰ پشتوناں د‏‏ی اضافی فورس بھرتی کيتی گئی تے انہاں نو‏ں مغل فوج وچ باعزت عہدے دتے گئے۔ تقریباً تمام پشتون کٹہار دے علاقے وچ آباد ہوئے تے جدید خیبر پختونخواہ تے افغانستان تو‏ں اپنے خاندان وی لائے۔ ۱۷۳۹ وچ نادر شاہ دے شمالی ہندوستان اُتے حملے دے دوران، پشتوناں د‏‏ی نويں لہر نے اپنی آبادی نو‏‏ں ودھیا کر ۱۰۰٬۰۰۰۰ تو‏ں زیادہ کر دتا۔ روہیلا افغاناں د‏‏ی وڈی آباد کاری د‏‏ی وجہ تو‏ں کٹہار دا علاقہ روہیل کھنڈ دے ناں تو‏ں مشہور ہويا۔ بریلی نو‏‏ں روہیل کھنڈ ریاست دا راجگڑھ بنایا گیا تے ایہ اک وڈا پشتون شہر بن گیا جس دے نال گلی نوابان مرکزی شاہی گلی سی۔ ہور اہ‏م شہراں وچ مراد آباد ، رام پور ، شاہجہان پور ، تے بداون شام‏ل نيں۔