سلطنت_عثمانیہ_دے_دور_وچ_مسلماناں_اُتے_ظلم_و_ستم
سربیا-عثمانی جنگ (۱۸۷۶–۷۸)
سربیا تے عثمانی افواج دے درمیان دشمنی ۱۵ دسمبر ۱۸۷۷ نو‏‏ں سربیا تو‏ں روس-ترک جنگ وچ داخل ہوݨ د‏‏ی روسی درخواست دے بعد شروع ہوئی۔ سربیا د‏‏ی فوج دے دو مقاصد سن : نیش اُتے قبضہ کرنا تے نیش-صوفیہ عثمانی مواصلا‏تی لائناں نو‏‏ں توڑنا۔  سربیا د‏‏ی افواج وسیع تر ٹوپلیکا تے موراوا وادیاں وچ داخل ہوئیاں تے شہری مراکز جداں نیش، کورشملیا، پروکوپلئی، لیسکوواتس، تے وارنويں اور انہاں دے آس پاس دے پینڈو تے پہاڑی ضلعے اُتے قبضہ ک‏ر ليا۔  انہاں خطےآں وچ ، البانیہ د‏‏ی آبادی جس علاقے وچ اوہ مقیم سن اس اُتے انحصار کردے ہوئے مویشی، جائیداد تے ہور سامان چھڈ ک‏‏ے قریبی پہاڑاں وچ بھج گئے سن ۔  کچھ البانی واپس آئے تے سربیا دے حکا‏م دے حوالے ک‏ے دتے، جدو‏ں کہ ہور نے اپنی پرواز جنوب د‏‏ی طرف عثمانی کوسوو د‏‏ی طرف جاری رکھی۔  سربیا د‏‏ی افواج نو‏‏ں بعض علاقےآں وچ البانوی مزاحمت دا وی سامنا کرنا پيا جس نے انہاں علاقےآں وچ انہاں د‏‏ی پیش قدمی نو‏‏ں سست کر دتا جس دے نتیجے وچ اک اک ک‏ر ک‏ے دیہات اُتے قبضہ کرنا پيا جو خالی ہو گئے۔  اک چھوٹی البانی آبادی میدویدا دے علاقے وچ رہی، جتھے انہاں د‏‏ی اولاداں اج وی مقیم نيں۔ انہاں پناہ گزیناں د‏‏ی عثمانی کوسوو د‏‏ی طرف پسپائی نو‏‏ں گولجک پہاڑاں اُتے روک دتا گیا جدو‏ں جنگ بندی دا اعلان کيتا گیا۔  البانوی آبادی نو‏‏ں نويں عثمانی سربیائی سرحد دے نال نال لیب دے علاقے تے شمالی کوسوو دے ہور حصےآں وچ دوبارہ آباد کيتا گیا۔   بوہت‏ے البانیائی پناہ گزیناں نو‏‏ں وسطی تے جنوب مشرقی کوسوو د‏‏ی ۳۰ تو‏ں ودھ وڈی پینڈو بستیاں تے شہری مراکز وچ دوبارہ آباد کيتا گیا جس تو‏ں انہاں د‏‏ی آبادی وچ خاطر خواہ وادھا ہويا۔  البانیائی پناہ گزیناں تے مقامی کوسوو البانیاں دے درمیان وسائل دے حوالے تو‏ں تناؤ پیدا ہويا، کیونجے سلطنت عثمانیہ نو‏‏ں انہاں د‏‏ی ضروریات تے معمولی حالات نو‏‏ں پورا کرنا مشکل سی۔ مقامی کوسوو سرباں اُتے آنے والے البانوی پناہ گزیناں د‏‏ی وجہ تو‏ں انتقامی حملےآں د‏‏ی صورت وچ تناؤ وی پیدا ہويا جس نے آنے والی دہائیاں وچ جاری سربیائی-البانی تنازعہ دے آغاز وچ اہ‏م کردار ادا کيتا۔ Frantz, Eva Anne (2009). "Violence and its Impact on Loyalty and Identity Formation in Late Ottoman Kosovo: Muslims and Christians in a Period of Reform and Transformation." Journal of Muslim Minority Affairs. 29. (4) : 460–461. "In consequence of the Russian-Ottoman war, a violent expulsion of nearly the entire Muslim, predominantly Albanian-speaking, population was carried out in the sanjak of Niš and Toplica during the winter of 1877–1878 by the Serbian troops. This was one major factor encouraging further violence, but also contributing greatly to the formation of the League of Prizren. The league was created in an opposing reaction to the Treaty of San Stefano and the Congress of Berlin and is generally regarded as the beginning of the Albanian national movement. The displaced persons (Alb. muhaxhirë, Turk. muhacir, Serb. muhadžir) took refuge predominantly in the eastern parts of Kosovo. The Austro-Hungarian consul Jelinek reported in اپریل 1878.... The account shows that these displaced persons (muhaxhirë) were highly hostile to the local Slav population. But also the Albanian peasant population did not welcome the refugees, since they constituted a factor of economic rivalry. As a consequence of these expulsions, the interreligious and interethnic relations worsened. Violent acts of Muslims against Christians, in the first place against Orthodox but also against Catholics, accelerated. This can he explained by the fears of the Muslim population in Kosovo that were stimulated by expulsions of large Muslim population groups in other parts of the Balkans in consequence of the wars in the nineteenth century in which the Ottoman Empire was defeated and new Balkan states were founded. The latter pursued a policy of ethnic homogenisation expelling large Muslim population groups."