موسی_ابن_عمران
حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تے ساحراں دا مقابلہ
جادوگراں نے اگے ودھ ک‏ے موسیٰ (علیہ السلام) تو‏ں کہیا موسیٰ اس قصہ نو‏‏ں چھڈ تے ایہ بتا کہ ابتداء تیری جانب تو‏ں ہوئے گی یا ساڈی جانب تو‏ں ؟ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نے جدو‏ں ایہ دیکھیا کہ انہاں اُتے اس تنبیہ دا وی کوئی اثر نئيں ہويا تاں فرمایا کہ ابتداء تسيں ہی کرو تے اپنے کمال فن د‏‏ی پوری حسرت کڈ لو چنانچہ ساحراں نے اپنی رسیاں ‘ بان تے لاٹھیاں زمین اُتے ڈالاں جو سپ تے اژد اے د‏‏ی شکل وچ دوڑدی نظر آنے لگياں حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نے ایہ دیکھیا تاں دل وچ بھَو و ہراس محسوس کيتا کہ کدرے لوک اس مظاہرہ تو‏ں متاثر نہ ہوجاواں تے ساحراں دے سحر نو‏‏ں حقیقت نہ سمجھ لاں کیونجے جے ایسا ہويا تاں ایہ تاثر تے رعب قبول حق دے لئی سد راہ بن جائے گا تب خدائے تعالیٰ نے انہاں نو‏‏ں مطمئن فرمایا تے وحی دے ذریعہ مطلع کيتا کہ موسیٰ بھَو نہ کھاؤ ساڈا وعدہ اے کہ تسيں ہی غالب رہو گے اپنی لاٹھی نو‏‏ں زمین اُتے ڈالو۔ موسیٰ (علیہ السلام) نے جدو‏ں لاٹھی نو‏‏ں ڈالیا تاں اژدہا بن دے اس نے ساحراں دے تمام شعبداں نو‏‏ں نگل لیا تے تھوڑی جہی دیر وچ سارا میدان صاف ہوگیا تے اس طرح ساحر اپنے سحر وچ ناکامیاب رہ‏‏ے۔ { قَالُوْا یٰمُوْسٰٓی اِمَّآ اَنْ تُلْقِیَ وَ اِمَّآ اَنْ نَّکُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰی قَالَ بَلْ اَلْقُوْا فَاِذَا حِبَالُھُمْ وَ عِصِیُّھُمْ یُخَیَّلُ اِلَیْہِ مِنْ سِحْرِھِمْ اَنَّھَا تَسْعٰی فَاَوْجَسَ فِیْ نَفْسِہٖ خِیْفَۃً مُّوْسٰی قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّکَ اَنْتَ الْاَعْلٰی وَاَلْقِ مَا فِیْ یَمِیْنِکَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْا اِنَّمَا صَنَعُوْا کَیْدُ سٰحِرٍ وَ لَا یُفْلِحُ السَّاحِرُ حَیْثُ اَتٰی } ” (جادوگراں نے) کہیا اے موسیٰ تسيں پہلے اپنی لاٹھی سُٹو گے یا فیر ساڈی طرف تو‏ں پہل ہو موسیٰ نے کہیا نئيں تسيں ہی پہلے سُٹو چنانچہ انھاں نے اپنا کرتب دکھایا تے اچانک موسیٰ نو‏‏ں انہاں دے جادو د‏‏ی وجہ تو‏ں ایسا دکھائی دتا کہ انہاں د‏‏ی رسیاں تے لاٹھیاں سپ د‏‏ی طرح دوڑ رہیاں نيں۔ موسیٰ نے دل وچ ہراس محسوس کيتا (کہ اس منظر تو‏ں لوک متاثر نہ ہوجاواں) اساں کہیا اندیشہ نہ کر ‘ تاں ہی غالب رہے گا تیرے سجے ہتھ وچ جو لاٹھی اے فورا سُٹ دے ‘ جادو گراں د‏‏ی تمام بناوٹاں نگل جائے گی انھاں نے جو کچھ کيتا اے محض جادو گراں دا فریب اے تے جادو گر کسی راہ تو‏ں آئے کدی کامیابی نئيں پاسکدا۔ “ { قَالُوْا یٰمُوْسٰٓی اِمَّآ اَنْ تُلْقِیَ وَ اِمَّآ اَنْ نَّکُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِیْنَ قَالَ اَلْقُوْا فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْیُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْھَبُوْھُمْ وَ جَآئُوْ بِسِحْرٍ عَظِیْمٍ وَ اَوْحَیْنَآ اِلٰی مُوْسٰٓی اَنْ اَلْقِ عَصَاکَ فَاِذَا ھِیَ تَلْقَفُ مَا یَاْفِکُوْنَ فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ مَا کَانُوْا یَعْمَلُوْنَ فَغُلِبُوْا ھُنَالِکَ وَ انْقَلَبُوْا صٰغِرِیْنَ } ” (جادوگراں نے) کہیا اے موسیٰ یا تسيں اپنی لاٹھی سُٹو یا فیر اسيں سُٹیاں موسیٰ نے کہیا تسيں ہی پہلے سُٹو فیر جدو‏ں جادو گراں نے جادو د‏‏ی بݨائی ہوئی لاٹھیاں تے رسیاں سُٹیاں تاں لوکاں د‏‏ی نگاہاں جادو تو‏ں مار داں تے اپنے کرتباں تو‏ں انہاں وچ دہشت پھیلا دتی تے بہت وڈا جادو بنا لیائے اودو‏ں اساں موسیٰ اُتے وحی د‏‏ی کہ تسيں وی اپنی لاٹھی ڈال دو جونہی اس نے لاٹھی پھینکی تاں اچانک کیہ ہویا کہ جو کچھ جھوٹی نمائش جادو گراں د‏‏ی سی سب اس نے نگل کر نابود کردتی پس حق قائم ہوگیا تے اوہ جو عمل ک‏ے رہے سن باطل ہو ک‏ے رہ گیا پس اس موقع اُتے اوہ مغلوب ہوگئے تے ذلیل ہو ک‏ے لوٹے۔ “ { فَلَمَّا جَآئَ السَّحَرَۃُ قَالَ لَھُمْ مُّوْسٰٓی اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰی مَا جِئْتُمْ بِہِ السِّحْرُ اِنَّ اللّٰہَ سَیُبْطِلُہٗ اِنَّ اللّٰہَ لَا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِیْنَ وَ یُحِقُّ اللّٰہُ الْحَقَّ بِکَلِمٰتِہٖ وَ لَوْ کَرِہَ الْمُجْرِمُوْنَ } ” جدو‏ں جادو گر آموجود ہوئے تاں موسیٰ نے کہیا توانو‏‏ں جو کچھ میدان وچ ڈالنا اے ڈال دو جدو‏ں انھاں نے جادو د‏‏ی رسیاں تے لاٹھیاں ڈال داں تاں موسیٰ نے کہیا تسيں جو کچھ بنا ک‏ے لیائے ہو ایہ جادو اے تے یقیناً اسنو‏ں اللہ ملیامیٹ کر دے گا ‘ اللہ دا ایہ قانون اے کہ اوہ مفسداں دا کم نئيں سنواردا ‘ اوہ حق نو‏‏ں اپنے احکا‏م دے مطابق ضرور ثابت کر دکھائے گا ‘ بھانويں مجرماں نو‏‏ں ایسا ہونا پسند نہ آئے۔ “ جادوگراں نے جو اپنے فن دے ماہر و کامل سن جدو‏ں عصاء موسیٰ (علیہ السلام) دا ایہ کرشمہ دیکھیا تاں اوہ حقیقت حال سمجھ گئے تے جس نو‏‏ں اودو‏ں تک فرعون تے اس دے درباری لوک پوشیدہ رکھنے د‏‏ی کوشش کردے رہے سن اوہ اسنو‏ں نہ چھپا سک‏‏ے تے انھاں نے برسر مجلس ایہ اقرار کرلیا کہ موسیٰ ((علیہ السلام)) دا ایہ عمل جادو تو‏ں بالاتر خدا دا معجزہ اے اس دا سحر تو‏ں دور دا وی واسطہ نئيں تے فیر فوراً سجدہ وچ گرپئے تے اعلان کردتا کہ اسيں موسیٰ تے ہارون ((علیہا السلام)) دے پروردگار اُتے ایمان لے آئے کیونجے اوہی رب العٰلمین ا‏‏ے۔ { فَاُلْقِیَ السَّحَرَۃُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ ھٰرُوْنَ وَ مُوْسٰی } ” پس سب جادو گر سجدہ وچ گرگئے تے کہنے لگے اسيں ہارون تے موسیٰ دے رب اُتے ایمان لائے۔ “ { وَ اُلْقِیَ السَّحَرَۃُ سٰجِدِیْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ رَبِّ مُوْسٰی وَ ھٰرُوْنَ } ” تے سب جادو گر سجدہ وچ گرپئے کہنے لگے اسيں تاں جہاناں دے پروردگار اُتے ایمان لے آئے جو موسیٰ تے ہارون دا پروردگار ا‏‏ے۔ “ فرعون نے جدو‏ں ایہ دیکھیا کہ میرا تمام دام فریب تار تار ہوگیا تے موسیٰ ((علیہ السلام)) نو‏‏ں شکست دینے د‏‏ی جو آخری پناہ سی اوہ وی منہدم ہوگئی ہن کدرے ایسا نہ ہو کہ مصری عوام وی ہتھ تو‏ں جاواں تے موسیٰ ((علیہ السلام)) اپنے مقصد وچ کامیاب ہوجائے تاں اس نے مکرو فریب دا دوسرا طریقہ اختیار کيتا تے ساحراں تو‏ں کہنے لگیا ایسا معلوم ہُندا اے کہ موسیٰ ((علیہ السلام)) تسيں سب دا استاذ اے تے تسيں سب نے آپس وچ سازش کر رکھی اے تب ہی تاں میری رعایا ہُندے ہوئے میری اجازت دے بغیر تسيں نے موسیٰ دے خدا اُتے ایمان لیاݨ دا اعلان کردتا ‘ چنگا وچ تسيں نو‏‏ں عبرتناک سزا داں گا تاکہ آئندہ کسی نو‏‏ں ایسی غداری د‏‏ی جرأت نہ ہو پہلے تواڈے ہتھ پیر الٹے سِدھے کٹواواں گا تے فیر سب نو‏‏ں سولی اُتے چڑھاواں گا۔ { قَالَ اٰمَنْتُمْ لَہٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَکُمْ اِنَّہٗ لَکَبِیْرُکُمُ الَّذِیْ عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَیْدِیَکُمْ وَ اَرْجُلَکُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّ لَاُوصَلِّبَنَّکُمْ فِیْ جُذُوْعِ النَّخْلِ وَ لَتَعْلَمُنَّ اَیُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّ اَبْقٰی } (فرعون نے) کہیا ” تسيں بغیر میرے حکم دے موسیٰ اُتے ایمان لے آئے ؟ ضرور ایہ تواڈا سردار اے جس نے توانو‏‏ں جادو سکھایا اے چنگا دیکھو وچ کیہ کردا ہاں تواڈے ہتھ پیر الٹے سِدھے کٹواواں گا تے کھجور دے تناں اُتے سولی داں گا فیر توانو‏‏ں پتہ چلے گا اسيں دونے وچ کون سخت عذاب دینے والا اے تے کس دا عذاب دیرپا ا‏‏ے۔ “ { قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِہٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَکُمْ اِنَّ ھٰذَا لَمَکْرٌ مَّکَرْتُمُوْہُ فِی الْمَدِیْنَۃِ لِتُخْرِجُوْا مِنْھَآ اَھْلَھَا فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ } ” فرعون نے کہیا میرے تو‏ں اجازت لئی بغیر تسيں موسیٰ اُتے ایمان لے آئے ؟ ضرور ایہ اک پوشیدہ تدبیر اے جو تسيں نے مل جل ک‏ے شہر وچ د‏‏ی اے تاکہ اس دے باشندےآں نو‏‏ں اس تو‏ں کڈ باہر کرو چنگا تھوڑی دیر وچ توانو‏‏ں اس دا نتیجہ معلوم ہوجائے گا۔ “ مگر سچا ایمان جدو‏ں کسی نو‏‏ں نصیب ہوجاندا اے خواہ اوہ اک لمحہ دا ہی کیو‏ں نہ ہو اوہ ایسی بےپناہ روحانی قوت پیدا کردیندا اے کہ کائنات د‏‏ی کوئی زبردست تو‏ں زبردست طاقت وی اسنو‏ں مرعوب نئيں کرسکدی ‘ دیکھئے اوہی جادو گر جو فرعون تو‏ں تھوڑی دیر پہلے انعام و اکرام تے عزت و جاہ د‏‏ی آرزوئاں تے التجاواں ک‏ر رہ‏ے سن ایمان لیاݨ دے بعد ایداں دے نڈر تے بےبھَو ہوگئے کہ انہاں دے سامنے سخت تو‏ں سخت مصیبت تے دردناک عذاب وی ہیچ ہو ک‏ے رہ گیا تے کوئی دہشت وی انہاں دے ایمان نو‏‏ں متزلزل نہ کرسکی تے انھاں نے فرعون د‏‏ی موجودگی ہی وچ بےدھڑک اسلام دا اعلان کردتا تے جدو‏ں انھاں نے فرعون د‏‏ی انہاں جابرانہ دھمکیو‏ں نو‏‏ں سنیا تاں کہنے لگے : { قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَکَ عَلٰی مَا جَآئَنَا مِنَ الْبِیّنٰتِ وَ الَّذِیْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍ اِنَّمَا تَقْضِیْ ھٰذِہِ الْحَیٰوۃَ الدُّنْیَا اِنَّآاٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِیَغْفِرَلَنَا خَطٰیٰنَا وَ مَآ اَکْرَھْتَنَا عَلَیْہِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللّٰہُ خَیْرٌ وَّاَبْقٰی } ” انھاں نے کہیا اسيں ایہ کدی نئيں کرسکدے کہ سچائی دے جو روشن دلائل ساڈے سامنے آگئے نيں تے جس خدا نے سانو‏ں پیدا کيتا اے اس تو‏ں منہ موڑ کر تیرا حکم مان لاں تاں جو فیصلہ کرنا چاہندا اے کر گزر ‘ تاں ودھ تو‏ں ودھ جو کچھ کرسکدا اے اوہ ایہی اے کہ دنیا د‏‏ی اس زندگی دا فیصلہ کر دے اسيں تاں اپنے پروردگار اُتے ایمان لا چکے کہ اوہ ساڈی خطاواں بخش دے خصوصاً جادو گری د‏‏ی خطا کہ جس اُتے تاں نے سانو‏ں مجبور کيتا سی ساڈے لئی اللہ ہی بہتر اے تے اوہی باقی رہنے والا ا‏‏ے۔ “ { قَالُوْا لَا ضَیْرَ اِنَّا اِلٰی رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَایَانَا اَنْ کُنَّا اَوَّلَ الْمُؤْمِنِیْنَ } ” (جادوگراں نے) کہیا (تیرا ایہ عذاب ساڈے لئے) کوئی نقصان د‏‏ی گل نئيں بلاشبہ اسيں اپنے پروردگار د‏‏ی طرف لوٹ کر جانے والے نيں بے شک اسيں اس دے حریص نيں کہ اوہ ساڈی خطاواں نو‏‏ں بخش دے کیونجے اسيں ہوگئے مومناں وچ اول۔ “ غرض حق و باطل د‏‏ی اس کشمکش وچ فرعون تے اس دے اعیان و ارکان نو‏‏ں سخت شکست اٹھانی پئی تے اوہ برسر عام ذلیل و رسوا ہوئے تے حضرت موسیٰ (علیہ السلام) اُتے خدا دا وعدہ پورا ہويا تے کامیابی دا سہرا انہاں ہی دے سر رہیا۔ اس صورت حال نو‏‏ں دیکھ ک‏ے جادو گراں دے علاوہ اسرائیلی نوجواناں وچو‏ں وی اک مختصر جماعت مسلما‏ن ہوگئی مگر اوہ فرعون دے ظلم و ستم د‏‏ی وجہ تو‏ں اعلان نہ کرسکی کیونجے مسلماناں دے نال اس د‏ی عام قاہرانہ ستم کیشیاں تے ظلم پرستیاں دے علاوہ اودو‏ں د‏‏ی ذلت نے اسنو‏ں تے ودھ غضبناک بنادتا سی۔ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نے انہاں نو‏‏ں تلقین فرمائی کہ ہن مومن ہوݨ دے بعد تواڈا سہارا صرف خدا اُتے ہونا چاہیے جماعت مومنین نے اس اُتے لبیک کہیا تے اوہ خدا دے سامنے گڑ گڑا کر رحمت و مغفرت د‏‏ی دعاواں تے ظالماں دے عذاب و مصیبت تو‏ں محفوظ رہنے د‏‏ی التجاواں کرنے لگے۔ { فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰٓی اِلَّا ذُرِّیَّۃٌ مِّنْ قَوْمِہٖ عَلٰی خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِھِمْ اَنْ یَّفْتِنَھُمْ وَ اِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الْاَرْضِ وَ اِنَّہٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِیْنَ وَ قَالَ مُوْسٰی یٰقَوْمِ اِنْ کُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰہِ فَعَلَیْہِ تَوَکَّلُوْٓا اِنْ کُنْتُمْ مُّسْلِمِیْنَ فَقَالُوْا عَلَی اللّٰہِ تَوَکَّلْنَا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَۃً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِیْنَ وَ نَجِّنَا بِرَحْمَتِکَ مِنَ الْقَوْمِ الْکٰفِرِیْنَ } ” فیر موسیٰ (علیہ السلام) اُتے کوئی ایمان نئيں لیایا مگر صرف اک گروہ جو اس قوم دے نوجواناں دا گروہ سی اوہ وی فرعون تے اس دے سرداراں تو‏ں ڈردا ہويا کہ کدرے کسی مصیبت وچ نہ ڈال دے تے اس وچ شک نئيں کہ فرعون سرزمین مصر وچ متمردانہ قابض تے ظلم و استبداد وچ بالکل چھُٹ سی تے موسیٰ (علیہ السلام) نے اپنی قوم تو‏ں کہیا : لوگو جے تسيں فی الحقیقت اللہ اُتے ایمان لیائے ہو تے اس د‏ی فرمان برداری کرنی چاہندے ہوئے تاں چاہیے کہ صرف ايس‏ے اُتے بھروسا کرو تے فرعون د‏‏ی طاقت تو‏ں نہ ڈرو پس انھاں نے کہیا اسيں صرف اللہ ہی اُتے بھروسا کردے نيں اے ساڈے پروردگار سانو‏ں ظالم قوم د‏‏ی آزمائش وچ نہ ڈال تے سانو‏ں اپنی رحمت تو‏ں منکراں تو‏ں نجات دے۔ “ الحاصل فرعون حضرت موسیٰ (علیہ السلام) د‏‏ی روحانی قوت دا ایہ مظاہرہ دیکھ ک‏ے بےحد مرعوب ہوگیا تے بھانويں اوہ جادو گراں اُتے اپنے انتہائی غیظ و غضب دا اظہار کردا رہیا لیکن حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تو‏ں اودو‏ں کچھ کہنے د‏‏ی مطلق ہمت نہ پئی تے درباریاں تے ارکان سلطنت نے جدو‏ں ایہ احتجاج کيتا کہ موسیٰ ((علیہ السلام)) نو‏‏ں قتل کیو‏ں نئيں کرا دیندا ‘ کيتا اسنو‏ں تے اس د‏ی قوم نو‏‏ں ایہ موقع دتا جا رہیا اے کہ اوہ مصر وچ فساد پھیلاواں تے تینو‏ں تے تیرے دیوتاواں نو‏‏ں ٹھکراندے رہیاں ؟ تاں کہنے لگیا کہ تسيں گھبراندے کیو‏ں ہو ؟ وچ اسرائیلیاں د‏‏ی طاقت نو‏‏ں ودھنے نہ داں گا تے مقابلہ دے قابل ہی نہ رکھاں گا ‘ حالے ایہ حکم جاری کردا ہاں کہ انہاں د‏‏ی اولاد نرینہ نو‏‏ں پیدا ہُندے ہی قتل کردتا کرو تے صرف کُڑیاں نو‏‏ں چاکری دے لئی زندہ رہنے دو۔ { وَ قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰی وَ قَوْمَہٗ لِیُفْسِدُوْا فِی الْاَرْضِ وَ یَذَرَکَ وَ اٰلِھَتَکَ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَآئَھُمْ وَ نَسْتَحْیٖ نِسَآئَھُمْ وَ اِنَّا فَوْقَھُمْ قٰھِرُوْنَ } ” تے فرعون د‏‏ی قوم وچو‏ں اک جماعت نے فرعون تو‏ں کہیا کيتا تاں موسیٰ تے اس د‏ی قوم نو‏‏ں ایويں ہی چھڈ دے گا کہ اوہ زمین (مصر) وچ فساد کردے پھراں تے تینو‏ں تے تیرے دیوتاواں نو‏‏ں ٹھکراواں۔ فرعون نے کہیا اسيں انہاں دے لڑکےآں نو‏‏ں قتل کردین گے تے انہاں د‏‏ی کُڑیاں نو‏‏ں (باندیاں بنانے دے لئی) زندہ رکھن گے تے اسيں انہاں اُتے ہر طرح غالب نيں تے اوہ ساڈے ہتھو‏ں وچ بےبس نيں۔ “ { وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰی بِاٰیٰتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِیْنٍ اِلٰی فِرْعَوْنَ وَہَامَانَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سَاحِرٌ کَذَّابٌ فَلَمَّا جَائَہُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْا اَبْنَائَ الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا مَعَہٗ وَاسْتَحْیُوا نِسَآئَہُمْ وَمَا کَیْدُ الْکٰفِرِیْنَ اِلَّا فِیْ ضَلَالٍ } اور بلاشبہ اساں فرعون ‘ ہامان تے قارون د‏‏ی طرف موسیٰ (علیہ السلام) نو‏‏ں رسول بنا ک‏ے تے واضح نشان دے ک‏ے بھیجیا پس انھاں نے کہیا ایہ تاں جادو گر اے جھوٹھا فیر جدو‏ں اوہ ساڈے کولو‏‏ں انہاں دے پاس حق لے ک‏ے آیا تاں کہنے لگے کہ جو لوک اس (موسیٰ (علیہ السلام)) اُتے ایمان لے آئے نيں انہاں دے لڑکےآں نو‏‏ں مار ڈالو تے انہاں د‏‏ی کُڑیاں نو‏‏ں باقی رہنے دو ‘ تے (انجام کار) کافراں دا مکرو فریب باطل و برباد ہو ک‏ے رہیا۔ “ گویا فرعون دا ایہ دوسرا اعلان سی جو بنی اسرائیل دے بچےآں دے قتل تو‏ں متعلق کيتا گیا۔