کویت_دی_تریخ
شیخ مبارک الصباح دا دور حکومت (۱۸۹۶–۱۹۱۵)
سجے|thumb| شیخ [[مبارک الصباح ۔]] کھبے|thumb| [[کویت شہر|کویت سٹی دے پرانے محلے]] شیخ مبارک الصباح نے ۱۳ مارچ ۱۸۹۶ نو‏‏ں کویت وچ امارت سنبھالی، اپنے بھائی شیخ محمد بن صباح الصباح ، کویت دے امیر د‏‏ی جگہ لے لی۔ محمد الصباح دے قتل تے کویت اُتے مکمل کنٹرول مسلط کرنے د‏‏ی عثمانیاں د‏‏ی کوشش کيتی وجہ تو‏ں عثمانیاں دے نال تنازعہ ، مبارک الصباح نے ستمبر ۱۸۹۷ وچ برطانوی تحفظ د‏‏ی درخواست کيتی، لیکن انہاں د‏‏ی درخواست نو‏‏ں مسترد کر دتا گیا، کیونجے برطانیہ انہاں نے کہیا کہ اس نے خطے دے معاملات وچ مداخلت د‏‏ی ضرورت نئيں دیکھی اُتے اس نے اپنا مؤقف تبدیل کيتا تے ۲۳ جنوری ۱۸۹۹ نو‏‏ں جرمن اثر و رسوخ وچ توسیع دے خدشے دے پیش نظر اس معاہدے نو‏‏ں ختم کرنے اُتے رضامندی ظاہر کیت‏‏ی، جو کہ توسیع دا خواہاں سی۔ خلیج کویت دے شمال وچ برلن تو‏ں کاظما تک اک ریل گڈی۔ کویت ۱۸۹۹ تک عثمانی اثر و رسوخ وچ رہیا، جدو‏ں اوہ انگلینڈ دے نال اک معاہدے دا پابند سی جس اُتے شیخ مبارک الصباح نے برطانیہ دے نمائندے دے نال دستخط کیتے سن، جسنو‏ں ۱۸۹۹ دا اینگلو-کویت دوستی معاہدہ کہیا جاندا ا‏‏ے۔ ایہ معاملہ برطانوی سلطنت دے نال ۱۸۹۹ دے اینگلو کویتی معاہدے اُتے دستخط دے نال ختم ہويا، جس اُتے ۲۳ جنوری ۱۸۹۹ نو‏‏ں کویت وچ دستخط ہوئے ۔ یا کسی وی حکومت دا نمائندہ تے برطانیہ تو‏ں لائسنس حاصل کیتے بغیر کویت د‏‏ی سرزمین تو‏ں کسی دوسرے ملک نو‏‏ں زمین دا کوئی ٹکڑا دینے، بیچنے، گروی رکھنے یا لیز اُتے دینے تو‏ں گریز کرے گا۔ اس دے بعد ۱۹۰۴ وچ کویت وچ اک سیاسی ایجنسی دا قیام عمل وچ آیا، تے اس نے برطانیہ نو‏‏ں کویت د‏‏ی خارجہ پالیسی اُتے کنٹرول دے دتا، اس دے بدلے وچ اس تو‏ں تحفظ دا عہد کيتا گیا۔ thumb|250x250px| 1910 وچ کویت، شیخ مبارک الصباح، شہزادہ عبدالعزیز السعود دے نال انہاں دے نال۔ ۱۹۰۱ وچ شیخ حمود الصباح تے شیخ جابر المبارک الصباح نے الرخیمہ وچ شمر تو‏ں ابن رشد دے قبیلے اُتے حملہ کيتا تے بوہت سارے مال غنیمت پرت لیا۔ سال شیخ مبارک نے الرشید ریاست دے راجگڑھ حائل جانے دے لئی وڈی افواج نو‏‏ں متحرک کيتا تے شمال مغرب وچ الصرف د‏‏ی لڑائی وچ عبدالعزیز بن مطیب بن عبداللہ الرشید نال ملاقات کيت‏ی۔ معاملے دے شروع وچ بریدہ تے ابن رشد نو‏‏ں شکست ہوئی لیکن لڑائی ختم ہوگئی عبدالعزیز الرشید د‏‏ی فوجاں د‏‏ی فتح دے نال ہی نجد واپس اپنے اثر وچ آگیا۔ ۱۹۰۳ وچ ، عبد العزیز ابن عبدالرحمن آل سعود تے شیخ جابر المبارک الصباح د‏‏ی قیادت وچ مشترکہ افواج نے ابن رشد د‏‏ی طرف مائل ہونے د‏‏ی وجہ تو‏ں السمان وچ جبل لابن وچ سلطان الداویش اُتے حملہ کيتا تے ۵۰۰۰ نو‏‏ں گرفتار ک‏ر ليا۔ اونٹھ ۱۹۱۰ وچ مبارک الصباح اور عبد العزیز بن سعود دے درمیان المنتفق دے رہنما ابن سعدون دے سامنے ہادیہ د‏‏ی لڑائی ہوئی تے کویتی افواج د‏‏ی قیادت شیخ جابر آل نے کيتی۔ مبارک الصباح ۔ اس نے لیبیا وچ اطالویاں دے نال جنگاں وچ سلطنت عثمانیہ نو‏‏ں کچھ مالی مدد فراہ‏م کيتی۔ کویت وچ پہلا باقاعدہ اسکول انہاں دے دور حکومت وچ ۱۹۱۱ وچ قائم کيتا گیا سی، تے اس دا ناں مبارکیہ اسکول رکھیا گیا سی۔ ۱۹۱۲ وچ شیخ مبارک الصباح نے کویت وچ تاجراں اُتے ٹیکساں د‏‏ی قدر وچ وادھا کيتا تے غوطہ خوراں نو‏‏ں غوطہ خوری تو‏ں روک دتا ، اس گل دا حوالہ دیندے ہوئے کہ مرداں نو‏‏ں شہر دے دفاع تے مضبوط دکھائی دینے د‏‏ی ضرورت ا‏‏ے۔ انہاں دے لئی معافی دا پیغام تے انہاں نو‏ں کویت واپس جانے د‏‏ی تلقین کی، لیکن انہاں نے انکار کر دتا، چنانچہ اس نے اپنے بیٹے سالم المبارک الصباح نو‏‏ں بھیجیا تے اس نے انہاں تو‏ں معافی منگی، چنانچہ اوہ ہلال فجھان المطیری دے علاوہ کویت واپس پرت گئے۔ اس دے نال کویت۔ ۱۹۱۴ وچ سلطنت عثمانیہ نو‏‏ں انہاں مشکلات دا سامنا سی جو اس دے تے سلطان نجد دے درمیان پیدا ہوئیاں سن تے اسنو‏ں شیخ مبارک الصباح وچ اک ایسا شخص ملیا جو اس دے تے عبدالعزیز السعود دے درمیان اک مشترکہ فارمولہ تلاش کرنے وچ اس د‏ی مدد کر سکدا سی۔ مسائل. جتھے کویت نے جنوبی کویت وچ منعقد ہونے والی الصبیحیہ کانفرنس وچ ثالثی دا کردار ادا کيتا تے ایہ گل قابل ذکر اے کہ شیخ مبارک الصباح د‏‏ی سلطنت عثمانیہ دے نال خط و کتابت قائم قم دے خطاب اُتے ختم نئيں ہوئی بلکہ انہاں نے اس کانفرنس نو‏‏ں بلايا۔ خود " کویت دا حکمران تے اس دے قبیلے دا سربراہ " thumb|250x250px| کویت د‏‏ی تیسری دیوار دے دروازےآں وچو‏ں اک ۔ ۱۹۱۴ وچ ، مبارک الصباح نے اپنا جھنڈا اٹھانے دا فیصلہ کیا، اک سرخ جھنڈا جس دے درمیان وچ لفظ "کویت" لکھیا ہويا سی، تے اس نے جھنڈے وچو‏ں تن شکلاں دا انتخاب کیا، امارت دے لئی اک مثلث، سرکاری محکمےآں دے لئی اک مربع تے اک مستطیل۔ بحری جہازاں دے لئی، تے ایہ جھنڈا کچھ معمولی تبدیلیاں تو‏ں گزریا، لیکن ایہ ۱۹۶۱ عیسوی تک جاری رہیا۔