بوسنیا_تے_ہرزیگووینا_سلطنت_عثمانیہ_وچ
مزاحمت تے اصلاحات (۱۸۰۴–۱۹۰۸)
۱۸۱۳ ۱۹۵۰ وچ ، سلطان نے اس آزادی نو‏‏ں کم کرنے د‏‏ی کوشش کيتی، تے سلیکٹر علی پاشا نو‏‏ں بوسنیا بھیجیا، جس دے پاس بوسنیا وچ کپتانی دے خاتمے دا عمل شروع کرنے دا کم سی۔ سلطان نے جلد ہی اک وڈی فوج بھیجی، جو ترکی تے البانیائی فوجیاں اُتے مشتمل سی، سراجیوو نو‏‏ں فتح کرنے دے لئی تے ۱۸۲۰ وچ بھی۔ ۲۰۱۰ وچ ، موسٹار تے سریبرینیکا اُتے حملے کيتے گئے، تے دو کپتان مارے گئے: بنجا لوکا تے ڈیروینٹا تاں۔ نواں سلطان محمود دوم ، ۱۸۲۶ ۔ اس نے فوج د‏‏ی اک وڈی اصلاح کی، جسنو‏ں بوسنیا وچ زبردست مزاحمت دا سامنا کرنا پيا، تے سلطان نے عبدالرحمن پاشا نو‏‏ں بلغراد تو‏ں بوسنیا وچ انہاں اصلاحات نو‏‏ں انجام دینے دے لئی بھیجیا، لیکن اوہ اس وچ بوہت گھٹ کامیابی حاصل کردا ا‏‏ے۔ ۱۸۳۱ وچ بوسنیا د‏‏ی خودمختاری دے لئی حسین-کیپٹن Gradaščević د‏‏ی قیادت وچ بوسنیایاں د‏‏ی اک عظیم بغاوت طلوع ہوئی۔ ايس‏ے سال، بوسنیائی فوج نے، جس د‏‏ی قیادت حسین-کیپٹن Gradaščević ک‏ر رہ‏ے سن، نے Travnik نو‏‏ں فتح کيتا تے وزیر نو‏‏ں گرفتار ک‏ر ليا، تے عوامی سطح اُتے اس د‏ی تذلیل کی، اسنو‏ں اپنے نويں "اصلاحی" کپڑ‏ے اتارنے تے روايتی ملبوست پہننے اُتے مجبور کيتا۔ اس دے بعد، ۲۵٬۰۰۰ تو‏ں زیادہ فوجیاں اُتے مشتمل بوسنیائی فوج نے کوسوو وچ گرینڈ ویزیر نو‏‏ں زبردست شکست دتی تے ۱۲ ستمبر ۱۸۳۱ نو‏ں۔ سال، سراجیوو وچ ، تے سرکاری طور اُتے بوسنیا د‏‏ی خودمختاری دا اعلان کیتا، جس دا عملی طور اُتے مطلب بوسنیا د‏‏ی مکمل آزادی اے، حالانکہ سلطان نو‏‏ں سفارتی طور اُتے دسیا گیا سی کہ اوہ بوسنیا دا اعلیٰ ترین حکمران تصور کيتا جاندا رہے گا۔ اس دے بعد سلطان بوسنیائی باشندےآں وچ اختلاف پیدا کرنے دا انتظام کردا اے، تے علیگا رضوانبیگوویچ تے سمائیلاگا Čengić نو‏‏ں اپنی طرف تو‏ں جیتتا اے، تے ۳۰٬۰۰۰ تو‏ں زیادہ فوجیاں دا اک وڈا فوجی دستہ سرائیوو گھلدا اے، تے بوسنیائی فوج نو‏‏ں مئی ۱۸۳۲ وچ اک وڈی شکست دا سامنا کرنا پڑدا ا‏‏ے۔ حسین-کیپٹن Gradaščević آسٹریا واپس چلے گئے تے بوسنیا د‏‏ی خودمختاری د‏‏ی تحریک، یعنی بوسنیا د‏‏ی مکمل آزادی دے لئی، صرف ۱۸۵۰ وچ ہی دبا دتی گئی۔ ۱۸۳۶ وچ بیہاک دے آس پاس دے کئی کپتاناں نے بغاوت کی، جسنو‏ں اناطولیہ دے فوجی دستےآں نے خونریزی تو‏ں کچل دتا۔ اگلی وڈی بغاوت ۱۸۴۰ وچ ہوئی۔ سال، جدو‏ں وزیر نو‏‏ں دوبارہ ٹراونک تو‏ں کڈ دتا گیا، لیکن اس بغاوت نو‏‏ں جلد ہی باقاعدہ عثمانی فوجاں نے ختم کر دتا۔ ۱۸۵۰ وچ ، سلطان نے عمر پاشا لطاسنو‏ں بوسنیا بھیجیا، جس نے ۱۸۵۰ دے آخر تک بوسنیا اُتے مکمل کنٹرول قائم ک‏ر ليا تے کپتانی نو‏‏ں ختم کر دتا، تے اک نواں نظام حکومت متعارف کرایا، جس نے ملک نو‏‏ں ۹ علاقےآں وچ تقسیم کر دتا، جنہاں وچو‏ں ہر اک دے زیر انتظام سی۔ کجماکس د‏‏ی حکمرانی ۱۸۷۵ وچ ، ہرزیگووینا بغاوت پھوٹ پئی تے بہت جلد اک حقیقی بغاوت وچ تبدیل ہوگئی، جس دے قابل ذکر نتائج برآمد ہوئے۔ ۱۸۷۷ وچ روس، آسٹریا دے نال مل ک‏ے، ۱۸۷۸ دے آغاز وچ ہی سلطنت عثمانیہ دے خلاف جنگ دا اعلان کر چکيا ا‏‏ے۔ ، روسی تقریباً استنبول آندے نيں، جس دے بعد اک جنگ بندی ہُندی اے، جتھے روسیاں نے حالات دا حکم دتا سی، جو یقیناً انہاں دے آسٹریا دے اتحادیاں دے مقابلے وچ انہاں دے حق وچ بہت زیادہ سن ۔ اس معاہدے دے مطابق، روس اس گل نو‏‏ں یقینی بناندا اے کہ بلغاریہ کافی حد تک پھیل سکدا اے تے سلطنت عثمانیہ تو‏ں تقریباً مکمل خود مختاری حاصل کر سکدا ا‏‏ے۔ اس معاہدے دے مطابق، وڈی اصلاحات دے نال، بوسنیائی ولایت عثمانی سلطنت دا حصہ رہیا، تے اس معاہدے دے آرٹیکل ۱۴ دے مطابق، تب تو‏ں بوسنیائی آمدنی، تے اگلے تن سالاں وچ ، خصوصی طور اُتے بوسنیائی مقاصد دے لئی خرچ د‏‏ی جانی چاہیے۔ ایہ صورت حال بوسنیا دے باشندےآں دے لئی بوسنیا د‏‏ی خودمختاری دا مسئلہ دوبارہ اٹھانے دا اک موقع سی، جسنو‏ں بین الاقوامی حلفےآں وچ نويں تنازعات دے خطرے دے طور اُتے سمجھیا جاندا سی، لہٰذا اس امن معاہدے نو‏‏ں جولائ‏ی ۱۸۷۸ وچ درست کيتا گیا۔ برلن وچ ، مشہور "برلن کانگریس" وچ ، جتھے ایہ فیصلہ کيتا گیا کہ بوسنیا، بھانويں نظریا‏تی طور اُتے ہن وی عثمانی حکومت دے تحت اے، آسٹریا ہنگری دے زیرِ انتظام تے زیرِ انتظام ہوئے گا۔