cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
محمد صادقی تہرانی
ملائکہ دا سجدہ آدم
"اسجدوا" فعل لازم اے اس قانون دی بنیاد اُتے سجدہ دے مسجود دی نسبت شامل ہونے دے لئی حرف تعدیہ لازم ہوئے گا تے چونکہ سجدہ دا متعلق صرف خدا اے ،ایتھ‏ے اُتے "اللہ" محذوف اے کہ فطری طور اُتے اوہدی لام تعدیہ دے لئی اے لیکن لآدم وچ لام تعدیہ دی نئيں اے بلکہ آدم دی تکریم دی غرض تو‏ں اے کہ مجموعی طور اُتے اس جملہ دے معنی اس طرح ہون گے :آدم دی تعظیم دے لئی کہ تواڈے معلم نيں اس دے شکرانہ دے طور اُتے خدا دا سجدہ کرو۔ اس قانون دی بنیاد اُتے نہ عبودیت دے عنوان تو‏ں آدم انہاں دے مسجود نيں تے نہ ہی احترام دے عنوان تو‏ں بلکہ (عبودیت تے احترام دونے وچ) مسجود لہ صرف تے صرف خدا اے تے آدم اصطلاحی اعتبار تو‏ں (مسجود لا جلہ) رہے نيں ،اوہدی مثال ایہ اے کہ جے خدا آپ نو‏‏ں کوئی عظیم نعمت یعنی مال یا اولاد عطا کر دے تو اس نعمت دے شکرانہ دے طور اُتے خدا دا سجدہ کر وگے تو کیتا آپ دے سجدہ دا مورد مال تے آپ دی اولاد ہے؟ ہرگز نئيں ! بلکہ ایہ خدا اے کہ اس نعمت دے شکرانہ دے طور اُتے آپ اس کاسجدہ کرن گے؟
باہرلے جوڑ
گٹھ:1926 دے جم گٹھ:2011 دیاں موتاں گٹھ:آیت اللہ گٹھ:آیت اﷲ گٹھ:ایرانی اسلام پسند گٹھ:ایرانی شخصیتاں گٹھ:ویہويں صدی دے ائمہ کرام گٹھ:ویہويں صدی دے مترجمین گٹھ:شیعہ علما گٹھ:فارسی مترجمین قرآن گٹھ:مسلم مذہبی شخصیتاں گٹھ:ایرانی آیت اللہ العظمیٰ
ٹکسالی دروازہ
‎ ‎ ٹکسالی دروازہ، پاکستان دے صوبہ پنجاب چ لہور دے تھاں اتے واقع اے۔ایہ دورازہ  پرانے لاہور دے تیراں دورازےآں چوں اک اے ۔  ایہ مغل راج ویلے  چ تعمیر کیتا گیا تے ایہ اندرون شہر دے راستےآں اتے تعمیر شدہ تیراں دروازےآں چوں اک اے۔
بادشاہی مسجد لہور اس دروازے دے نیڑے واقع اے۔ لاہور دا پرانا بازارِ حسن وی اس دروازے دے کول سی۔ اصل دروازے دے اثار غائب ہو چکے نیں۔ خیال اے کہ ایتھے اک ٹکسال سی جس چ سکے ڈھالے جاندے سن اسی لئی اس دا ناں ٹکسالی دروازہ پے گیا۔
بابرلے جوڑ
گٹھ:لہور دے بوۓ گٹھ:لہور گٹھ:لہور دی تریخ گٹھ:پنجاب گٹھ:پنجاب دی تریخ
پنجابی ناٹک دی تریخ (کتاب)
ایہہ کتاب پنجابی ناٹک دا اتہاس، ڈاکٹر. سبندرجیت ساگر ولوں لکھی گئی ہے۔ جس وچ پنجابی ناٹک دے اتہاس بارے گل بات کیتی گئی ہے۔ اس کتاب نوں لکھاری نے 7 باباں  وچ ونڈیا ہے۔
کم
سبندرجیت سنگھ ساگر انوسار پنجابی ناٹک دے ادبھو توں دو دہاکے مگروں ہی اتہاس لیکھن دا کارج شروع ہو گیا سی۔ 1933 وچ ناٹک متعلق رچنا ‘ناٹک رتناکر’ لکھی گئی۔ جس دے لیکھک سن، گیانی پیارا سنگھ گلّ تے ایل.ایس کیہر سنگھ ‘اجیت’۔ ناٹک رتناکر توں مگروں دو کوُ دہاکے توں پہلاں ہی گرچرن سنگھ دی رچنا پنجابی پنجابی ناٹک کار (1951 ای.) پرکاشت ہوئی۔ ایہہ مڈھلیاں رچناواں ہن۔ ناٹک رتناکر وچ ناٹک دے اتہاس نوں تنّ کال کھنڈاں وچ ونڈیا گیا ہے۔ ناٹک دے ادبھو توں لے کے 1947 تکّ دے پنجابی ناٹک دا اتہاس اس پستک وچ دتا گیا ہے۔ سارے ادھٔین نوں ہیٹھ لکھے ادھیائے وچ ونڈیا گیا ہے۔ جویں-
پنجابی ناٹک دا اتہاسی پچھوکڑ
پنجابی ناٹک دا اتہاس لگبھگ 1 صدی پرانا ہے۔ 19 ویں صدی دے انتم دو دہاکیاں وچ غیر پنجابی پیشاور مدھورگ دا وشیس پربھاو سی جسدے مقابلے وچ پنجابی پیشاور مدھورگ اپنے مڈھلے پڑائ وچ سی۔ اس سمیں ہی رنگمنچی چیتنا دا وکاس ہویا۔ 19 ویں صدی دے انتم دہاکیاں وچ ہی دوجے پراتاں توں پیشاور پارسی رنگمنچ دیاں کمپنیاں دا پنجاب وچ آؤنا اس ورگ دیاں لوڑاں ولّ سنکیت ہن۔ پنجابی ناٹک مول روپ وچ شہری مدھورگ نے ہوند وچ لیادا سی۔
پنجابی ناٹک دا ادبھو
دوجے اوہ ودوان ہن جو اشور چندر نندہ نوں آدھونک پنجابی ناٹک دا موڈھی مندے ہن۔ تیسرے اوہ ودوان ہن جو ایشور چندر نندہ توں پہلاں دے کجھ ناٹک کاراں دے ناٹکاں دے آدھار تے 20ویں صدی دے آرنبھ وچ پنجابی ناٹک دا ادبھو مندے ہن۔
پنجابی ناٹک: حقیقت ولّ جھکاء
پنجابی ناٹک دے اتہاس وچ ایشور چندر نندہ نوں موڈھی ناٹک کار تے آدھونک ناٹک کار منیا جاداں ہے۔ پنجابی ناٹک وچ یتھارتھک جھکاواں نوں لیون والا ایشور چندر نندہ سی۔ بھاویں ایشور چندر نندہ دی ناٹک کلا دی وی سیما ہے پر اسدا اہم یوگدان ناٹک نوں پرمپرا وچوں باہر کڈھ کے اوہنوں یتھارتھ دے دھراتل تے لیا کھڑا کرنا ہے۔
پنجابی ناٹک وچ سیاسی وچاردھارا
پنجابی ناٹک دے اتہاس وچ ایشور چندر نندہ دے مقابلے، کرپا ساگر دے ناٹکاں دی چرچہ بہت گھٹّ ہوئی ہے۔ اسدے ناٹکاں دا وشا اتہاس نال سنبندھت ہون کرکے اوہنوں اتہاسک ناٹک کار منّ لیا جاداں ہے۔ کرپا ساگر دے ناٹک 1920-34 تکّ دی قومی راجنیتک ستھتی وچ کھاڑکو راجنیتی دے وچاراں دے پربھاو ادھین لکھے گئے ہن۔
5.	1934 توں 1940 دا سماں: پنجابی ناٹک وچ نواں موڑ:
1934 توں 40 دے سمیں دوران لکھے بہتے ناٹک رومانی پہنچ والے تے ادرش مکھی ہن۔ اس طرحاں 1934 توں 40 تکّ دا سماں پنجابی ناٹک دے کھیتر وچ مہتوپورن ہے۔
سیاسی بدلاؤ اتے 1940 توں 47 تکّ دا پنجابی ناٹک
اس سمیں وچ کاوَ ناٹک دا مڈھ بجھا ہے۔ اس سمیں دے ناٹک تنّ پرواہاں وچ ونڈے نظر آؤندے ہن۔ اس طرحاں 1940 توں 47 تکّ دے ناٹک مدھورگ دی چڑت تے آپا پچھان دے ناٹک ہن۔
پنجابی ناٹک دی سرجنا
1913 تو بعد لاہور وچ تھئیٹر اسارن دا سلسلے وار یتن آرنبھ ہندا ہے۔ 20 ویں صدی دے انت وچ ناٹک وچاردھارک درشٹی توں شہری مدھورگی پہنچ دی جکڑ ‘چوں نکل کے کسانی وشے تے درشٹی نوں ابھارن دا یتن کردا ہے۔ 60 سالاں دے پنجابی ناٹک دے اتہاس وچ پنجابی ناٹک دا جو سروپ وکست ہویا ہے، اس وچ رنگمنچ دیاں سمبھاوناواں بنیاں رہیاں۔ 1947 دی ونڈ نال پنجابی نٹک دی سرجنا دا ایہہ سلسلہ رکیا نہیں سگوں وڈیاں چنوتیاں دا مقابلہ کرن تے نویں راہ لبھن لئی یتنشیل رہا۔
حوالے
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਡਾ. ਸਬਿੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ
امریکی لومڑ ہاؤنڈ
بارلے جوڑ
گٹھ:کتے
رہینولوفس ہلورم
بارلے جوڑ
گٹھ:وڈیاں چمگادڑاں گٹھ:چمگادڑ
ساراتوو اوبلاست
روس اک وفاق اے تے 1 مارچ 2008ء توں اسدیاں 83 وفاقی اکائیاں نیں ۔ 1993ء چ اسدے وفاقی علاقےآں دی گنتی 89 سی ، پر 2008ء چ ایہہ گھٹ کے 83 ہوگئی ، اسدی وجہ مختلف علاقآں نوں ملا کے نویں علاقے بنانا اے ۔ روس دے صوبےآں نوں اوبلاست آکھیا جاندا اے ، اس ویلے روس دیاں 83 وفاقی اکائیاں چوں 46 اوبلاست نیں ۔ اوبلاست دا گورنر وفاق نامزد کردا اے تے پارلیمنٹ دا انتخاب مقامی طور اتے ہندا اے ساراتوو اوبلاست روس دے 46 اوبلاستاں چوں اک اوبلاست اے ، اسدا راجگڑھ ساراتوو شہر اے ۔
باہرلے جوڑ
گٹھ:روس گٹھ:روس دے علاقے گٹھ:صوبے ریاستاں گٹھ:روس دی انتظامی ونڈ گٹھ:روس دے اوبلاست گٹھ:جغرافیہ گٹھ:روس دا جغرافیہ گٹھ:یورپ دا جغرافیہ گٹھ:علاقے
Saratov Oblast
ریگوبرٹا مینچو
ریگوبرٹا مینچو(1959 تو‏ں حال) گوئٹے مالا د‏‏ی اک سواݨی انسانی کارکن سی جنھاں نے ملکی خانہ جنگی وچ مقامی لوکاں دے حقوق د‏‏ی خاطر کم کیاجسنو‏ں دیکھ ک‏ے 1992ء وچ انھاں نوبل امن انعام دا حقدار قرار دتا گیا۔ ریگوبرٹا مینچو امن اچ نوبل انعام جتن آلا اے۔
ہور ویکھو
گٹھ:شخصیتاں گٹھ:مشہور لوک
گٹھ:۱۹۵۹ دے جم
برمودا صنوبر
بارلے جوڑ
گٹھ:صنوبر گٹھ:سرو ٹبر
تخت سلیمان
تخت سلیمان صوبہ بلوچستان پاکستان چ سلیمان پربت دھارا دا سب توں اچا پعاڑ اے۔ ایدی اچائی 3487 میٹر/ 11437 فٹ اے۔
رہینولوفس ساکیجنسس
رہینولوفس ساکیجنسس رہینولوفیڈا دے ٹبر دی اک چمگادڑ اے۔
بارلے جوڑ
گٹھ:وڈیاں چمگادڑاں گٹھ:چمگادڑ
باندر تے لومڑی
'باندر تے لومبڑی ایسپ دی اک کہانی اے۔ پیری انڈیکس وچ ایہہ 81 نمبر تے اے۔
کہانی اتے وستار
جانور اپنے لئی اک راجے دی چون کرن لئی ملدے ہن اتے اک باندر دے بھنگڑے توں متاثر ہو کے اس دے سر تے تاج اس دے پہنا دندے ہن۔ اک لومبڑ وی امیدواراں وچوں اک سی اتے ہن درباری دا کردار نبھاؤندا سی۔ اوہ باندر نوں اک طرف لے جاندا اے اتے اسنوں کہندا اے کہ اوہدی شاہی بھکھ دی ترپتی لئی اسنوں کجھ مل گیا اے اتے اک اسنوں اک جال ول لے جاندا اے۔ جدوں بھرمایا باندر جال وچ پھس جاندا اے، اوہ لومبڑ تے دھوکھے دا الزام لگاؤندا اے۔ جواب ملدا اے کہ اتنا بھولا اتے لالچی کوئی وی حکمرانی کرن دے لایق نہیں ہندا۔ کہانی دا  نتیجہ ایہہ اے حکمرانی کرن دی خواہش دے پہلے اپنے آپ نوں قابو  کرنا سکھنا چاہیدا اے۔
حوالے
گٹھ:ایسوپ دیاں کہانیاں
چک 144 ڈی بی
چک 144 ڈی بی ضلع بہاولپور دا اک پنڈ اے ۔ ایہہ پنڈ دی بھوئیں نوں پانی ڈیزرٹ برانچ نہر دی نہر دیندی اے ،ایسے لئی اس پنڈ دے ناں نال ڈی بی لگدا اے ۔
تھاں ٹکانہ
ایہ پنڈ تصیل یزمان ،ضلع بہاولپور چ وس رہیا اے  ۔
اشوک دا شیر راجگڑھ
سارناتھ وچ  اشوک  نے جو تھمھ بنوایا سی اسدے سکھر حصہ نوں سنہچترمکھ کہندے ہن ۔ اس مورتی وچ چار   شیر پٹھّ - ولوں - پٹھّ سٹائے کھڑے ہن ۔ اشوک تھمھ ہن وی اپنے مول ستھان اتے واقع اے پر اسدا ایہہ سکھر - حصہ سارناتھ دے عجائب-گھر وچ رکھیا ہویا اے ۔ ایہہ سنہچترمکھستمبھ  (شیر مونہہ تصویر ستھمب) ہی بھارت دے قومی نشان دے روپ وچ قبول کیتا گیا اے ۔ اسدے بنیاد دے وچکار حصہ وچ  اشوک چکر  نوں بھارت دے قومی جھنڈے وچ وچ دی سفید پٹی وچ رکھیا گیا اے ۔
باہرلے جوڑ
گٹھ:بھارت دی تریخ
بلانکو صنوبر
بلانکو صنوبر سرو ٹبر دا اک صنوبر اے۔ ایہ میکسیکو وچ ہوندا اے۔
آلمدینا کیتھیڈرل
آلمدینا وڈا گرجا (سپینی: Catedral de Almudena) میدرد، ہسپانیہ وچ واقع اک گرجاگھر اے -
1561ء وچ سپین د‏‏ی راجگڑھ تولیدو تو‏ں بدل ک‏ے مدرید کر دتی گئی تاں اسپین دا اہ‏م گرجا مدرید وچ ہی رہیا تے نويں راجگڑھ وچ کوئی وڈا گرجا نئيں سی۔
آلمدینا د‏‏ی تعمیر 1879ء وچ شروع ہوئی-
اس وڈا گرجا گھر نو‏‏ں 1993ء تک مکمل نئيں کيتا گیا سی ، جدو‏ں تک اس دا پوپ جان پال دوم نے اسنو‏ں تقدیس کيتا سی۔
یہ گرجا گھر زمانۂ اسلام دے امیرِ قرطبہ محمد بن عبد الرحمان اوسط دے پرانے فصیل دے بہت نیڑے ا‏‏ے۔ thumb|پوپ جان پال دوم 1993ء وچ کیتھیڈرل د‏‏ی تقدیس کردے ہوئے۔
نگارخانہ
mode=packed heights=180
باہرلے جوڑ
گٹھ:کامنز گٹھ جس دا ربط ویکی ڈیٹا اُتے اے گٹھ:گنبد والی گرجا گھر عمارتاں گٹھ:میڈرڈ وچ رومن کیتھولک گرجا گھر گٹھ:ہسپانیہ گٹھ:سپین گٹھ:ہسپانیہ وچ رومن کیتھولک کیتھیڈرل
چک 145 ڈی بی
چک 145 ڈی بی ضلع بہاولپور دا اک پنڈ اے ۔ ایہہ پنڈ دی بھوئیں نوں پانی ڈیزرٹ برانچ نہر دی نہر دیندی اے ،ایسے لئی اس پنڈ دے ناں نال ڈی بی لگدا اے ۔
تھاں ٹکانہ
ایہ پنڈ تصیل یزمان ،ضلع بہاولپور چ وس رہیا اے  ۔
رہینولوفس سلوسٹرس
بارلے جوڑ
گٹھ:وڈیاں چمگادڑاں گٹھ:چمگادڑ
کیلیفورنیا صنوبر
کیلیفورنیا صنوبر سرو ٹبر دا اک صنوبر اے۔ ایہ کیلیفورنیا  وچ ہوندا اے۔
پاکستان فٹ بال فیڈریشن
پاکستان فٹ بال فیڈریشن (پی ایف ایف) پاکستان وچ ایسوسی ایشن فٹ بال د‏‏ی حکمرانی کرنے والی تنظیم ا‏‏ے۔ [1] پی ایف ایف 1954 وچ تشکیل دتی گئی سی۔
بُڈھا تے موت
بُڈھا اتے موت ایسپ دی اک کہانی اے۔ پیری انڈیکس وچ ایہہ 60 نمبر تے اے۔ بندیاں نوں پاتر بناؤن والی ایہہ نایاب کہانی ہون کر کے، ایہہ (خاصکر فرانس وچ) کئی تصویراں دی بنیاد بنی اے۔ فرانس یاں د لا فونتین دی کلاکرتی نے اسنوں لوکپری بنا دتا۔
جیون دا موہ
اس کہانی اتی دکھدائی حالتاں وچ وی جیون دے موہ (φιλοζωία) نوں درساؤندا آسان ٹوٹکا اے۔ اج پرچلت معیاری قصےآں روجر لا ایسٹرینز والا اے: 'اک بڈھا لکڑاں دی پنڈ چکی دور توں چلیا آ رہا سی۔ اوہ اینا تھکّ گیا کہ اسنے پنڈ سٹّ دتی اتے موت کولوں مکتی دی منگ کرن لگا۔ موت دا دیوتا ترت حاضر ہو گیا اتے پچھیا کہ اوہ اس لئی کی کرے۔ 'بسّ جناب، ذرا کو مہر کر دیؤ۔ ایہہ پنڈ چکا دیؤ۔' ویسے، پہلاں، اوہدی بینتی سی کہ موت دا دیوتا اوہدی پنڈ چکّ کے اس نال چلے۔
حوالے
گٹھ:ایسوپ دیاں کہانیاں
مریا سمندر
حوالے
گٹھ:فلسطین گٹھ:سمندر گٹھ:پاݨی گٹھ:جغرافیا گٹھ:آبی جغرافیہ گٹھ:سمندر
چارلیمیگنی
چارلیمیگنی کینیڈا دے صوبے کیوبک دا اک شہر اے۔
چک 72 گ ب
چک 72 گ ب  ضلع فیصل آباد دی تصیل جڑانوالہ دا اک پنڈ اے ۔ اس پنڈ دی بھوئیں نوں لوئر چناب نہر چوں نکلن آلی  گوگیرہ برانچ نہر دا پانی لگدا اے   ۔اس پنڈ دے ناں نال گ ب (G.B=Gugara Branch) ایسے لئی لگدا اے ۔ 350px|thumbnail|ضلع فیصل آباد دے پنڈاں دا نقشہ
تھاں ٹکانہ
ایہ پنڈ ضلع فیصل آباد چ تصیل جڑانوالہ چ وس رہیا اے ۔
اینٹیبیلم بولی کتا
بارلے جوڑ
گٹھ:کتے
چیتیآگوے
چیتیآگوے کینیڈا دے صوبے کیوبک دا اک شہر اے۔
گٹھ:کینیڈا دے شہر گٹھ:کینیڈا دے آباد تھاں گٹھ:شہر گٹھ:شمالی امریکہ دے شہر گٹھ:شمالی امریکہ دے شہراں دی لسٹ گٹھ:امریکین دے شہراں دی لسٹ گٹھ:امریکین دے شہر گٹھ:شمالی امریکہ دے آباد تھاں
رہینولوفس الوکونز
بارلے جوڑ
گٹھ:وڈیاں چمگادڑاں گٹھ:چمگادڑ
پیسفک ساگر
پیسفک ساگر دنیا دا سبھ توں وڈا سمندر یا ساگر اے ۔ ایہنوں پیسفک دا نام اک پرتگیزی جہاز ران فرڈیننڈ میگلن نے دتا سی ۔ ایہدا مطلب اے پرسکون سمندر ۔ پیسفک ساگر زمین دے کُل رقبے دے اک تہائی حصے اُتے پھیلیا ہویا اے ۔ ایہدا کُل رقبا 17 کروڑ 97 لَکھ مربع کلومیٹر اے ۔ اُبھے توں لمے وَل بحیرہ بیرنگ توں لما ساگر دے درمیان 15 ہزار 5 سو کلومیٹر تے چڑھدے پاسے انڈونیشیا توں لے کے کولمبیا تے پیرو تک ایہدی لمبائی 19 ہزار 8 سو کلومیٹر اے ۔ پیسفک ساگر تے اٹلانٹک ساگر نوں پاناما نہر آپس وچ جوڑدی اے ۔ ایس سمندر دی لہندی حد آبنائے ملاکا اُتے ختم ہُندی اے ۔ زمین دا سبھ توں ڈونگھا تھاں ماریانا کھائی پیسفک ساگر وچ اے جیہدی گہرا‏ئی 10 ہزار 911 میٹر اے ۔ پیسفک ساگر دی اوسط گہرائی 4 ہزار 300 میٹر اے ۔ پیسفک ساگر وچ تقریبن 25 ہزار جزیرے نیں ۔ جیہڑے باقی سمندراں وچ موجود کُل جزیریاں دی تعداد توں وی ودھ نیں ۔
صوبہ ہرمزگان
ایران براعظم ایشیاء دا اک دیس اے ، اس دیاں سرحداں پاکستان ، افغانستان ، ترکمانستان ، آذربائیجان ، آرمینیا ، ترکی ، عراق نال لگدیاں نیں ، آذربائیجان دی خودمختار جمہوریہ نخچیوان وی اس دی سرحد نال لگدی اے ، خلیج فارس تے بحیرہ قزوین (کیسپیئن) وی ایران سرحداں نال لگدے نیں ۔
ایران دے کل 31 صوبے نیں تے اس دے صوبےآں نوں شہرستاناں (ضلع)دی انتظامی ونڈ چ ونڈیا گیا اے ۔
صوبہ ہرمزگان ایران دے 31 صوبےآں چوں اک صوبہ اے ، اس دا راجگہڑ بندر عباس شہر اے ۔
صوبہ ہرمزگان دے کل 11شہرستان نیں ۔
باہرلے جوڑ
گٹھ:ایران گٹھ:ایران دے صوبے گٹھ:صوبے ریاستاں گٹھ:جغرافیہ گٹھ:ایشیا گٹھ:صوبہ ہرمزگان
هرمزكان (محافظة) Hörmüzgan (ostan) Hormozgān Province Hormozgan (parêzgeh) Hormozgān (tỉnh) Hormozgan (lalawigan)
مرینال کُلکرنی
'''مرینال دیو کُلکرنی اک بھارتی فلم اتے ٹیوی.اداکارہ اتے ڈریکٹر ہے، جو ہندی   دے ناٹکاں جویں سون پری وچّ مکھ کردار لئی جانی جاندی ہے۔ اس نے ہندی   اتے مراٹھی   دوویں بولیاں دیاں فلماں اتے ناٹکاں وچّ کم کیتا۔
تعلیم
مرینال نے پونا یونیورسٹی توں بولی علم دی ڈگری حاصل کیتی۔
کیریئر
مرینال دی عمر اس سمیں 13 سال دی سی جس سمیں اس نے اپنے کیریئر دی شروعات پیشوا مادھراؤ دی بیوی دے روپ وچّ کیتی۔ اسدی اداکاری وچّ دلچسپی زیادہ نہیں سی۔ ایہہ اپنی فلاسفی دی ڈگری پوری کرنی چاہندی سی ۔ اس نے بہت سارے اتہاسی پاتراں دا کردار نبھائیا ہے جویں دروپتی، اہلیا بائی ہولکر، رامبائی، جیجابائی۔
حوالے
گٹھ:بھارتی عورتاں گٹھ:بھارتی اداکاراواں گٹھ:بھارتی فلمی جگت
اشوک ستھمب
اشوک دے مذہبی پچار ولوں کلا نوں بہت ہی بڑاوا ملیا ۔ اپنے دھرملیکھاں دے انکن لئی اسنے براہمی اتے خروشتی دو لپیاں دی ورتوں کیتی اتے مکمل دیش وچ مکمل روپ ولوں لکھنکلا دا پچار ہویا ۔ مذہبی راجگیری اتے  مورتیکلا  دی بھرپور ترقی اشوک دے ویلے وچ ہوئی۔ پرمپرا دے مطابق اسنے تن سال دے وچ 84،000 ستوپاں دی اساری کروائی ۔ ایہناں وچوں رشپتن (  سارناتھ  ) وچ اسدے ولوں اسارے دھرمراجکا سکھر دا بھگناخاص ہن وی درشنی ہن ۔ left|thumb|200px|ویشالی وچ اشوک ستھمب اس پرکار اسنے اسنکھ چیتیاں اتے وہاراں دی اساری کرائی ۔ اشوک نے دیس دے وکھ وکھ بھجیا وچ پرمکھ راجپتھاں اتے سڑکاں اتے دھرمستمبھ قائم کیتے ۔ اپنی مورتیکلا دے کارن ایہہ کھمبھا سبھتوں زیادہ مشہور اے ۔ ستمبھاساری دی کلا پشٹ نیوجن ، سوخم انپات ، متوازن سوچ ، مقررہ مقصد دی سفلتا ، سوندریاشاستریئے اچتا اتے مذہبی پرتیکتو لئی اشوک دے ویلے اپنی آخری سیما اتے پہنچ چکی سی ۔ اس ستمبھاں دی ورتوں ستھاپتیاتمک نہیں ہوکے سمارکاتمک سی ۔
سارناتھ دا کھمبھا
سارناتھ دا کھمبھا دھرمچکر پرورتن دی گھٹنا دا یادگار سی اتے دھرمسنگھ دی اکشننتا بنائے رکھن لئی اسدی قیام ہوئی سی ۔ ایہہ چنار دے ریتلے پتھر دے لگبھگ 45 فٹ لمبے پرسترکھنڈ دا بنا ہویا اے ۔ دھرتی وچ گڑے ہوئے بنیاد نوں چھڈکے اسدا سجا گولاکار اے ، جو اتے دے ول کرمش : پتلا ہندا جاندا اے ۔ سجے دے اتے اسدا کنٹھ اتے کنٹھ دے اتے سکھر اے ۔ کنٹھ دے ہیٹھاں پرلمبت دلونوالا الٹیا کمل اے ۔ گولاکار کنٹھ چکر ولوں چار بھجیا وچ وبھکت اے ۔ اوہناں وچ کرمش : ہاتھی ، گھوڑا ، سانڑ تتھا سنگھ دی سجیو پرتیکرتییاں ابھری ہوئی اے ۔ کنٹھ دے اتے سکھر وچ چار سنگھ مورتیاں ہن جو پرشٹھت : اک دوجی ولوں جڈی ہوئیاں ہن ۔ اس چاراں دے وچ اک چھوٹا سجا سی جو 32 تیلیاں والے دھرمچکر نوں دھارن کردا سی ، جو بھگوان بدھ دے 32 مہانپرکھ لچھناں دے پرتیک سوروپ سی ۔  اپنے مورتن اتے پالش دی نظر ولوں ایہہ کھمبھا انوکھا اے ۔ اس ویلے کھمبھا دا نیواں حصہ اپنے مول ستھان وچ اے ۔ باقی عجائب-گھر وچ رکھیا اے ۔ دھرمچکر دے صرف کجھ ہی ٹکڑے مہیا ہوئے ۔ چکررہت سنگھ سکھر ہی اج بھارت جمہوریہ دا قومی نشان اے ۔
چاراں سمتاں وچ گرجنا کردے ہوئے چار شیر : اشوک تھمھ
بدھ دھرم وچ شیر نوں وشوگرُو تتھاگت بدھ دا پریائے منیا گیا اے ۔  بدھ دے پریائے واچی شبداں وچ بدھ اتے نرسنگھ وی اے ، ایہہ سانوں پالی گاتھاواں وچ ملدا اے  ۔  اس کارن بدھ ولوں اپدیشت دھمچکپوتن ستّ نوں بدھ دی سنہگرجنا کیہا گیا اے  ۔
ایہہ دہاڑتے ہئے سنگھ دھمّ چکپوتن دے روپ وچ درشٹمان ہن ۔  بدھ نے ورشاواس انت اتیبھکھوانناں چاراں سمتاں وچ جاکے لوک کلیان ہیتُو بہجن ہتائے بہجن سکھائے دا حکم اسپتن ( مرگداو ) وچ دتا سی ، جو اج سارناتھ دے نام ولوں وشووکھات اے  ۔  اسلئی اتھے موریاسامراج دے تیسرے بادشاہ اتے بادشاہ چندرخفیہ موریا دے پوتے چکرورتی اشوک مہان نے چاراں سمتاں وچ سنگھ گرجنا کردے ہوئے شیراں نوں بنوایا سی  ۔
جو حال وچ اشوک تھمھ دے نام ولوں وشووکھات اے ، اتے اسنھوں بھارت لوک-راج ولوں بھارت دے قومی نشان دے روپ وچ لیا گیا اے ۔
چکرورتی بادشاہ اشوک مہان دا ایہہ چومکھی سنگھ تھمھ وشنوں تتھاگت بدھ دے دھرم چکر پرورتن اتے اوہناں دے لوک کلیانکاری دھمّ دے پرتیک دے روپ وچ قائم اے ۔
ایہناں نوں وی ویکھو
اشوکستمبھ اشوکستمبھ گٹھ : بہار وچ راجگیری گٹھ : بھارت وچ راجگیری
گٹھ:بھارت دی تریخ
چک 89 گ ب
چک 89 گ ب  ضلع فیصل آباد دی تصیل جڑانوالہ دا اک پنڈ اے ۔ اس پنڈ دی بھوئیں نوں لوئر چناب نہر چوں نکلن آلی  گوگیرہ برانچ نہر دا پانی لگدا اے   ۔اس پنڈ دے ناں نال گ ب (G.B=Gugara Branch) ایسے لئی لگدا اے ۔ 350px|thumbnail|ضلع فیصل آباد دے پنڈاں دا نقشہ
تھاں ٹکانہ
ایہ پنڈ ضلع فیصل آباد چ تصیل جڑانوالہ چ وس رہیا اے ۔
تولا اوبلاست
روس اک وفاق اے تے 1 مارچ 2008ء توں اسدیاں 83 وفاقی اکائیاں نیں ۔ 1993ء چ اسدے وفاقی علاقےآں دی گنتی 89 سی ، پر 2008ء چ ایہہ گھٹ کے 83 ہوگئی ، اسدی وجہ مختلف علاقآں نوں ملا کے نویں علاقے بنانا اے ۔ روس دے صوبےآں نوں اوبلاست آکھیا جاندا اے ، اس ویلے روس دیاں 83 وفاقی اکائیاں چوں 46 اوبلاست نیں ۔ اوبلاست دا گورنر وفاق نامزد کردا اے تے پارلیمنٹ دا انتخاب مقامی طور اتے ہندا اے تولا اوبلاست روس دے 46 اوبلاستاں چوں اک اوبلاست اے ، اسدا راجگڑھ تولا شہر اے ۔
باہرلے جوڑ
گٹھ:روس گٹھ:روس دے علاقے گٹھ:صوبے ریاستاں گٹھ:روس دی انتظامی ونڈ گٹھ:روس دے اوبلاست گٹھ:جغرافیہ گٹھ:روس دا جغرافیہ گٹھ:یورپ دا جغرافیہ گٹھ:علاقے
Tula Oblast
قرامطہ
اک شیعی فرقہ
ہور نام
قرامطی (مذہباً اسماعیلی شیعہ) نوں باطنیہ وی کہیا جاندا ا‏‏ے۔ انہاں نو‏ں مختلف علاقےآں وچ مختلف ناواں تو‏ں جانیا جاندا سی ۔ حلب و مصر وچ انہاں نو‏ں اسماعیلی کہندے سن، قم، کاشان تے طبرستان وچ سبعی، بغداد تے ماوراء النہر تے غزنی وچ قرمطی کہیا جاندا سی، کوفہ وچ مبارکی مشہور سن، بصرہ وچ روندی و برقعی اکھوائے، رے وچ خلقی تے باطنی، گرگان وچ محمّرہ، شام وچ مبیضہ، مغرب وچ سعیدی، لحساء و بحرین وچ جنابی، اصفہان وچ باطنی۔ ایہ خود اپنے آپ نو‏‏ں تعلیمی کہندے سن ۔
حمدان بن اشعث
قرامطہ جمع دا صیغہ ا‏‏ے۔ اس دا واحد قرمطی ا‏‏ے۔ کہیا جاندا اے کہ قرمط لقب اے حمدان بن اشعث دا جس نے اس فرقے د‏‏ی بنیاد پائی۔ قرامط دے معنی عربی وچ نزدیک نزدیک قدم ڈال کر چلنا۔ ایہ شخص چاں کہ پستہ قد سی تے پاس پاس پیر رکھ کر چلدا سی اس لئی اوہ قرمط کہلیانے لگیا۔ ایہ وی کہیا جاندا اے کہ قرمط د‏‏ی اصل کرمتیہ اے جو نبطی بولی دا اک لفظ ا‏‏ے۔ جس دے معنی سرخ اکھاں والے آدمی دے نيں۔ چاں کہ حمدان بن اشعث د‏‏ی اکھاں بہت سرخ سن۔ اس لئی عرب اسنو‏ں قرمط کہنے لگے۔
بعض مورخاں دا خیال اے کہ قرامطہ تو‏ں اسماعیلی نکلے۔ لیکن اسماعیلیاں دا کہنا اے اسماعیلیاں د‏‏ی کئی شاخاں ہوئیاں، جنہاں وچ اہ‏م شاخ قرامطہ ا‏‏ے۔ کیو‏ں کہ اسماعیلی فرقہ د‏‏ی ابتدا اسماعیل بن جعفر صادق د‏‏ی وفات دے بعد ہوئی۔ جس د‏‏ی تاریخ 133 ہجری اے تے قرامطہ احمد بن عبد اللہ بن محمد بن اسماعیل متوفی 242 ہجری دے بیٹے حسین دے عہد وچ اسماعیلیاں تو‏ں علاحدہ ہوئے۔ ایہ دونے فرقے عقائد دے لحاظ تو‏ں دونے متفق نيں تے انہاں دونے فرقےآں وچ صرف صدارت دا فرق ا‏‏ے۔ لیکن قرامطہ دولت فاطمیہ دے آغاز تو‏ں پنجاہ سال پہلے سیاسی میدان وچ اترے، اس لئی بعض لوگاں دا خیال اے کہ قرامطہ تو‏ں اسماعیلی نکلے۔
قرامطہ د‏‏ی تحریک دا آغاز
سلمیہ دے سلسلے نو‏‏ں قطع ک‏ر ک‏ے حمدان نے 268 ہجری وچ اپنی اک وکھ دعوت جاری کيتی۔ ہن گو دعوت قرامطہ دا آغاز ہويا۔ کوفہ دے نبطی تے عرب قبیلے کثرت تو‏ں اس دعوت وچ داخل ہونے لگے۔ حمدان نے اپنی مدد دے لئی کئی مدد گار داعیاں نو‏‏ں تیار کیتا۔ ہر داعی تے اس دا مدد گار اپنے فریضے دے موافق اپنے مقام دا دورہ کرکے دعوت د‏‏ی نگرانی کردے۔ آہستہ آہستہ حمدان د‏‏ی قوت بڑھی تے اسنو‏ں مال جمع کرنے د‏‏ی حرص پیدا ہوئی۔ مختلف قسماں دے محاصل تھوڑی تھوڑی مدت دے بعد مریداں اُتے لگائے گئے تے انہاں دے نام فطرہ، ہجرہ، بلغہ، خمس تے الفہ رکھے گئے۔ ہر اک د‏‏ی سند قران کریم تو‏ں نکالی گئی۔ الفہ د‏‏ی شرح دے مطابق تمام مریداں نو‏‏ں حکم دتا کہ اوہ اپنا مال منقولہ تے غیر منقولہ سب داعی دے خزانے وچ جمع کرادتیاں کسی دے قبضے وچ کوئی مال نئيں رہ‏‏ے۔ تاکہ مالی حیثیت تو‏ں اک دوسرے نو‏‏ں کوئی فوقیت نئيں رہ‏‏ے۔ ہر شخص نو‏‏ں اوہدی ضرورت دے مطابق داعی دے خزانے تو‏ں رقم دتی جائے گی۔ سب اک سی زندگی بسر کرن گے تے عیش تو‏ں بچاں گے۔ اس طرز عمل دے لئی وی قران کریم تو‏ں سند نکالی گئی تے لوگاں نو‏‏ں سمجھایا گیا کہیا انہاں نو‏‏ں اپنا مال رکھنے د‏‏ی کوئی ضرورت نئيں، کیو‏ں کہ اوہ روئے زمین دے مالک ہونے والے نيں۔ ایہ زمانہ انہاں دے امتحان و آزمائش دا اے تاکہ انہاں دے خلوص و ایمان داری دا اندازہ ہو سک‏‏ے۔ انہاں نو‏ں صرف س گل کيتی اجازت دتی گئی کہ اوہ ہتھیار خرید کر گھر وچ رکھ سکن۔ پنڈ والےآں د‏‏ی کمائی جمع کرنے دے لئی اک معتبر داعی مقرر کیتا گیا۔ اس رقم تو‏ں جو بھوکا ہو اسنو‏ں کھانا کھلائے، جو ننگا ہو اسنو‏ں کپڑے پہنائے تے جو اپاہج ہو اوہدی مدد کرے، غرض کہ اس خوبی تو‏ں اس طریقہ اُتے عمل کیتا گیا کہ کوئی فقیر یا محتاج نہ رہیا۔ سب باشندے اپنے فرائض نہایت مستعدی تو‏ں ادا کرنے لگے۔ ایتھ‏ے تک غریب عورتاں اپنے تکلاں د‏‏ی کمائی ہنسی خوشی دعوت دے خزانے وچ جمع کراتاں تے کم سن بچے پرنداں د‏‏ی حفاظت کيتی اجرت خوشی خوشی اس وچ داخل کردے سن ۔
جدید تعلیم
جب حمدان نے دیکھیا کہ اس دے پیرو ہر گل وچ اس اطاعت کرنے دے لئی بخوشی تیار نيں تو اس نے اپنے مریداں نو‏‏ں بتدریح فرقہ ثنویہ د‏‏ی تعلیم دینی شروع کيتی۔ جس تو‏ں انہاں دا زہد و تقویٰ جس د‏‏ی انہاں نو‏ں پہلے تعلیم دتی گئی سی بالکل جاندا رہیا تے اوہ فسق و فجور وچ پے گئے۔ انہاں نو‏ں سمجھایا گیا کہ اک خاص حد نو‏‏ں پہنچنے دے بعد شریعت د‏‏ی ظاہری اعمال معطل ہوجاندے نيں۔ ہن نماز تے روزے وغیرہ د‏‏ی ضرورت نئيں۔ امام حق یعنی محمد اسماعیل بن جعفر صادق د‏‏ی معرفت کافی ا‏‏ے۔ ایہی مہدی نيں جو آخری زمانے وچ ظاہر ہون گے تے اپنا حق لاں گے۔ داعی جو بیعت لیندا انہی دے لئی جمع کیتا جا رہیا ا‏‏ے۔ اوہ زندہ نيں کدی نئيں مرتے، اوہی مقصود حقیقی نيں جے اوہ نہ ہُندے تو خلعت ہلاک ہوجاندی تے ہدایت معدوم ہوجاندت‏ی۔ ایداں امام د‏‏ی معرفت حاصل ہونے دے بعد فیر کسی گناہ تو‏ں بچنے تے کسی عذاب تو‏ں ڈرنے د‏‏ی کوئی ضرورت ہی نئيں رہندت‏ی۔
کواہویلا صنوبر
کواہویلا صنوبر سرو ٹبر دا اک صنوبر اے۔ ایہ امریکہ وچ ہوندا اے۔
قرامطہ
نتائج
ایسی تعلیم دا نتیجہ اوہی ہويا جو ہونا چاہیے۔ قرامطہ د‏‏ی اخلاقی حالت بگڑی تے ایسی بگڑی کہ اوہ ہر قسم د‏‏ی بدکاری وچ مبتلا ہو گئے۔ ایہ وی انہاں تو‏ں کہیا گیا کہ تواڈے مخالفین دا خون تواڈے لئی حلال ا‏‏ے۔ جو لوگ تواڈی مخالفت نہ کرن لیکن تواڈے مذہب وچ داخل نہ ہونا چاہن انہاں تو‏ں وی جزیہ وصول کیتا جائے۔ ہتھیار وصول کرنے د‏‏ی ہدایت تو انہاں نو‏ں پہلے دتی جاچک‏ی سی۔ انہاں نے ایسی خون ریزی شروع د‏‏ی کہ ہمسائے چیخ اٹھے۔ اِنّی قوت انہاں نو‏ں حاصل ہو گئی کہ 279 ہجری وچ انہاں وچ قریہ مہا باد وچ اک دارلہجرت بنایا تے اسنو‏ں مظبوط فصیل تو‏ں محفوظ کرکے اس دے گرد خندق کھودت‏ی۔ ہن والیان ریاست وی انہاں تو‏ں گھبرانے لگے۔ ایتھ‏ے تو‏ں انہاں دا سیاسی دور شروع ہويا۔
عباسیاں د‏‏ی کمزوری
اس حیرت انگیز ترقی دا اہ‏م سبب خلافت عباسیہ د‏‏ی کمزوری سی۔ سرحداں دا انتظام اچھا نئيں سی تے ملک وچ بے امنی پھیلی ہوئی سی۔ بصرہ وچ جو بدوی عرب سپاہ د‏‏ی حیثیت تو‏ں آکے بس گئے سن ۔ انہاں نے پرت مار کيتی۔ اصلی نبطی کسان انہاں مظالم تو‏ں تنگ آکے باغی ہو گئے۔ بعض ایداں عرب قبیلے وی انہاں دے نال مل گئے جنہاں نو‏ں عباسیاں تو‏ں شکایتاں سی۔ ایداں تاریک ماحول وچ قرامطہ نے اپنی تبلیغ شروع د‏‏ی تے اپنی انہاں تھک کوششاں تو‏ں عراق تے بحرین دے باشندے قرامطہ دے نال ہو گئے۔ کیو‏ں کہ انہاں نو‏ں امید دلائی کہ مہدی دے ظاہر ہونے دا زمانہ قریب آ گیا ا‏‏ے۔ اوہ انہاں نو‏ں موجودہ مصیبتاں تو‏ں نجات دلائاں گے۔ مہدی دے ظہور د‏‏ی خبراں نو‏‏ں ایداں اُتے آشوب زمانے وچ شائع ہونے دا اچھا موقع ملا۔ مہدی دا انتظار قرامطہ د‏‏ی سیاسی ترقی دے اسباب وچ دوسرا اہ‏م سبب شمار کیتا جاندا ا‏‏ے۔
ذکرویہ
حمدان د‏‏ی دعوت دا اعلان کوفہ وچ تو ہو گیا لیکن دوسرے شہراں وچ اوہدی اطلاع پہنچ نئيں سکيتی۔ اوتھ‏ے دے داعی ایہ سمجھدے رہے کہ انہاں دا تعلق سلمیہ تو‏ں جاری ا‏‏ے۔ انہاں وچو‏ں اک داعی طالقان د‏‏ی طرف چلاگیا سی ۔ اس داعی نے جدو‏ں دیکھیا کہ کوفہ دے قرامطہ نے خط کتابت بند کردتی ا‏‏ے۔ تو اوہ طالقان تو‏ں روانہ ہويا تے قرامطہ نو‏‏ں تلاش کردا ہويا عبد انہاں دے پاس پہنچ کر اس دے سکوت اُتے عتاب کرنے لگیا۔ عبد انہاں نے کہیا چاں کہ سلمیہ دے ائمہ نے امام محمد بن اسماعیل د‏‏ی دعوت کرنا چھڈ دتی اے اس لئی اس نے انہاں تو‏ں قطع تعلق ک‏ر ليا ا‏‏ے۔ اس دے بعد ایہ داعی ذکرویہ بن مہرویہ تو‏ں ملیا تے اسنو‏ں فیر دعوت دا سلسلہ شروع کرنے د‏‏ی ترغیب دت‏ی۔ اس نے کہیا عبد انہاں د‏‏ی زندگی وچ ایہ ناممکن ا‏‏ے۔ فیر اس نے تجویز پیش د‏‏ی کہ عبد انہاں جے کسی طرح قتل کر دتا جائے تو فیر دعوت شروع د‏‏ی جاسکدی ا‏‏ے۔ اس رائے تو‏ں بعض دوسرے داعیاں نے وی اتفاق کیتا تے عبد انہاں نو‏‏ں 286 ہجری وچ قتل کر ڈالا۔ ایہ دیکھ کر عبد انہاں دے طرف تو‏ں مقرر داعی تے انہاں دے پیروکار ذکرویہ دے مقابلے وچ تیار ہو گئے۔ ایتھ‏ے تو‏ں قرامطہ وچ تفرقہ پڑھ گیا تے اوہ دو جماعتاں وچ بٹ گئے، عبد انہاں د‏‏ی جماعت چاں کہ زبردست سی اس لئی ذکرویہ اک کنويں وچ چھپ گیا۔
قرامطہ د‏‏ی دمشق اُتے چڑھائی
290 ہجری وچ قرامطہ نے دمشق اُتے چڑھائی کيتی۔ جتھ‏ے احمد بن طولون دا غلام ’ طبغج ‘ والی سی ۔ اس نے مصری فوج د‏‏ی مدد تو‏ں قرامطہ تو‏ں متعدد لڑائیاں لڑاں۔ آخری لڑائی وچ یحییٰ تے اس دے بوہت سارے ساتھی مارے گئے۔ انہاں وچو‏ں جو بچ نکلے انہاں نے یحییٰ دے بھائی حسین جس نے اپنا نام احمد رکھ لیا سی اپنا سردار بنالیا۔ اس دے منہ اُتے اک دھبہ سی، اس لئی ایہ صاحب الشامہ دے لقب تو‏ں مشہور ہو گیا۔ اس نے لوگاں نو‏‏ں بتے کروایا کہ ایہ دھبہ اسنو‏ں خدا د‏‏ی طرف تو‏ں شناخت دے طور اُتے دتا گیا تے اوہ خود مہدی امیر المومنین ا‏‏ے۔ اس تو‏ں اس دا چچا زاد بھائی عیسیٰ بن مہدی آیا۔ جس نے اپنا نام عبد اللہ بن احمد بن محمد بن اسماعیل رکھ لیا تے مدثر دا لقب اختیار کیتا تے دعویٰ کیتا کہ کلام اللہ وچ جس مدثر دا ذکر اے اس تو‏ں مراد میری ذات ا‏‏ے۔ اکثر بدوی اس دے نال ہو گئے انہاں د‏‏ی مدد تو‏ں اس نے دمشق دا محاصرہ ک‏ر ليا۔ اہل دمشق نے اسنو‏ں کچھ مال دے کر صلح کرلی۔ فیر اوہ حمص، حماۃ، معرۃ النعمان تے بعلبک د‏‏ی طرح روانہ ہويا۔ جتھ‏ے اس دے نام دا خطبہ پڑھا گیا۔ انہاں مقامات د‏‏ی تسخیر دے بعد اس نے سلیمہ دا رخ کیتا تے ایتھ‏ے رہنے والے بوہت سارے بنو ہاشم نو‏‏ں تلوار دے گھاٹ اتارا۔
خلیفہ مکتفی د‏‏ی قرامطہ اُتے لشکر کشی
شام دے شہراں وچ قرامطہ نے ایداں ہولنک فتنے تے فسادات برپاکيتے کہ عباسی خلیفہ مکتفی نے اپنے سالار محمد بن سلیمان نو‏‏ں اک وڈے لشک‏ر ک‏ے نال انہاں دے مقابلے دے لئی روانہ کیتا تے خود وی رقہ تک اس دے نال گیا۔ اس دفعہ قرامطہ نو‏‏ں بہت بری شکست دا سامنا کرنا پيا۔ صاحب الشامہ احمد ( حسین ) تے اسنو‏ں کئی ساتھی گرفتار کرلئی گئے تے انہاں نو‏ں اذیتاں دے نال قتل کیتا گیا۔ غرض ذکرویہ دے تِناں بیٹے مارے گئے۔
اس واقعہ نو‏‏ں اک سال وی نئيں گزریا سی کہ قرامطہ نے فیر اپنے حملےآں دا سلسلہ پہلے تو‏ں زیادہ زور تو‏ں شروع کر دتا۔
حاجیاں دا قتل و غارت گری
جب ذکرویہ نے دیکھ کہ اس دے مرید شام وچ پسپا ہو گئے تے اس دے تِناں بیٹے وی لڑائی وچ مارے گئے تو اوہ عراق وچ اپنے پوشیدہ ٹھکانے جتھ‏ے اوہ ویہہ سال تک چھپا ہويا سی نکلیا تے دعویٰ کیتا کہ اسنو‏ں الہام ہويا اے کہ اس دے تنیاں بیٹے لڑائی وچ مارے گئے تے ہن صاحب الزماں دے ظہور دا زمانہ قریب آ گیا ا‏‏ے۔ اس دے عراقی داعی اس تو‏ں آملے تے اسنو‏ں کندھےآں اُتے بلند کرکے اس دا جلوس کڈیا تے کہنے لگے ایہ امام الزماں دا نائب ا‏‏ے۔ ہزاراں قرامطہ اس دے نال ہو گئے۔ انہاں دے مقابلے وچ مکتفی نے فیر لشکر بھیجیا، مگر اس دفعہ اس دے لشکر نو‏‏ں شکست ہو گئی۔ قرامطہ ودھدے ودھدے کوفہ، بصرہ تے بغداد تک پہنچ گئے تے پرت مار شروع کردتی۔ راستے وچ مکہ معظمہ تو‏ں آنے والے حاجیاں دے تن قافلاں اُتے زبردست حملے کیتے۔ انہاں حملےآں وچ تقریباً ویہہ ہزار افراد قتل ہوئے تے کئی لکھ دینار قرامطہ دے ہتھ لگے۔ بغداد وچ کوئی گھر ایسا نئيں رہیا جو مصیبت کدہ نہ ہو تے جتھ‏ے تو‏ں آہ و زاری دے نالے بلند نہ ہوئے ہون۔
ذکرویہ د‏‏ی شکست
حاجیاں د‏‏ی اس تباہی د‏‏ی افسوس نک خبر جدو‏ں بغداد پہنچی تو خلیفہ مکتفی نے تیسری دفعہ اپنے سالار وصاف د‏‏ی ماتحتی وچ اک وڈا لشکر روانہ کیتا۔ ذکرویہ نے اس دا مقابلہ کیتا مگر شکست کھادی تے زخمی ہوکے گرفتار ہويا۔ وصاف نے اسنو‏ں بغداد بھیج دتا، مگر اوہ زخماں د‏‏ی تاب نہ لاندے ہوئے راستے ہی وچ مرگیا۔ عوام د‏‏ی تشفی دے لئی بغداد وچ اوہدی لاش نو‏‏ں سولی دتی گئی۔ ذکرویہ دے مرتے ہی عراق وچ قرامطہ دا زور ٹُٹ گیا۔ جو قرامطہ اس معرکہ وچ بچ گئے اوہ شام د‏‏ی طرف بھج گئے۔ جتھ‏ے شام دے حاکم حسین بن حمدان نے انہاں پسپا کرنے د‏‏ی کوشش کيتی۔
بحرین دے بنو جنابی
عراق تے شام ہی تک قرامطہ د‏‏ی شورشاں محدود نئيں رہیاں۔ انہاں تو‏ں زیادہ خوفنک شورشاں بحرین وچ ہوئیاں، 281 ہجری وچ قرامطہ دا اک داعی یحییٰ بن مہدی موضع قطیف ( بحرین ) پہنچیا تے ایہ دعویٰ کرنے لگیا کہ اوہ مہدی دا رسول اے تے ہن مہدی دے ظہور دا زمانہ قریب آ گیا ا‏‏ے۔ دیہات دے باشندے اس دے زیر اثر آ گئے۔ بہت دناں تک قیس دے قبیلےآں وچ رہے کر اپنے مریداں تو‏ں مختلف طریقےآں تو‏ں مال سمیٹتا رہیا۔ اس دے چلے جانے دے بعد اس دا ایرانی قائم مقام حسن بن بہرام نے کوفہ وچ سکونت اختیار کيتی تے بنو قصار دے خاندان وچ جو پہلے ہی اسماعیلی دعوت قبول کرچکے سن شادی کرلی۔ عبد انہاں یا حمدان تو‏ں اس نے مذہبی تعلیم پائی۔ چونکہ قریہ جنابہ دا رہنے والا سی اس لئی ایہ ابو سعید جنابی مشہور ہو گیا۔ ہن اس نے 286 ہجری وچ خود داعی بن کر بدوی عرباں نو‏‏ں ملک گیری د‏‏ی ترغیب دت‏ی۔ کثرت تو‏ں بنو کلاب تے بنو عقیل اس دے نال ہو گئے، جلد ہی بحرین دے اکثر دیہات اس دے قبضے آ گئے۔ اوہدی طاقت بڑھی تو اس نے کافی فوج جمع کرلی تے اس نے احساء نو‏‏ں اپنا مستقر بنایا۔ اس دے بعد قرامطہ بحرین تو‏ں نکل کر بصرے دے قریب پہنچ گئے۔ عباسی خلیفہ معتضد نے عباس بن عمرو غنوی نو‏‏ں انہاں دے مقابلے وچ بھیجیا۔ لیکن ابو سعید جنابی نے عباسنو‏ں گرفتار ک‏ر ليا تے اوہدی فوج دے بوہت سارے آدمی مار ڈالے۔ فیر اس نے ہجر اُتے جو بحرین دا پائے تخت سی، معتدد حملے کرکے اسنو‏ں فتح ک‏ر ليا۔ اس دے بعد اس نے بحرین دے شہراں د‏‏ی حفاظت کيتی تے رعایا د‏‏ی بہبود د‏‏ی طرف متوجہ ہويا۔ خصوصاً زراعت و فلاحت د‏‏ی ترقی وچ وڈی دلچسپی لی۔ نوجوان لڑکےآں نو‏‏ں سپاہ گری د‏‏ی تعلیم دتی تے کافی سامان جنگ جمع کیتا۔ بنو ضبہ جو اوہدی مخالفت کردے سن کئی معرکےآں وچ شکست دتی۔ تقریباً پندرہ سال حکومت کرنے دے بعد 301 ہجری وچ اپنے غلام دے ہتھو‏ں جو عباس دے لشکر دا قیدی سی قتل ہويا۔
جنابی دے قتل دے بعد اس دے چھ بیٹےآں وچو‏ں سب تو‏ں وڈا بیٹا ابو القاسم سعید اس دا جانشین ہويا۔ تن سال حکومت دے بعد اس دے چھوٹے بھائی ابو طاہر سلیمان نے بغاوت د‏‏ی تے اسنو‏ں قتل کر دتا۔ 403 ہجری وچ ابو طاہر بحرین دے قرامطہ دا صدر ہويا۔ 311 ہجری تا 325 ہجری دے درمیان بحرین دے قرامطہ نے بصرہ، کوفہ تے عراق دے دوسرے شہراں وچ اپنے بھائیاں تو‏ں زیادہ فساد برپا کیتا۔ بعض روایتاں معلوم ہُندا اے کہ مہدی ‘جو فاطمین دے ظہور دا پہلا امام سی ‘ نے قرامطہ تو‏ں اتحاد کرنے د‏‏ی کوشش کيتی۔ مہدی نے ابو طاہر د‏‏ی ولایت نو‏‏ں تسلیم کیتا۔ ابو طاہر نو‏‏ں پہلے ہی کافی قوت حاصل ہوچک‏ی سی۔ مہدی د‏‏ی تائید حاصل ہُندے ہی اس نے بصرہ اُتے چڑھائی کر دتی تے دس روز تک خون ریزی کردا رہیا تے والی سبک مفلمی نو‏‏ں قتل کر دتا۔ شہر پرت کر جس قدر مال حاصل ہويا اوہ سب اپنے مستقر ہجر بھجوادتا۔ جو قیدی ہتھ لگے انہاں نو‏ں غلاماں د‏‏ی طرح بیچ ڈالا۔
بیت اللہ د‏‏ی بے حرمتی تے حجر اسود د‏‏ی منتقلی
اب تک قرامطہ نے حاجیاں دے قافلاں نو‏‏ں لُٹیا سی، لیکن 317 ہجری وچ قرامطہ عراق ے بھج کر مکہ معظمہ پہنچے۔ اس سال منصور دیلمی حاجیاں دا سردار سی ۔ ایہ لوگاں نو‏‏ں نال لے ک‏ے بغداد تو‏ں مکہ معظمہ روانہ ہويا۔ مکہ وچ عین ترویہ دے روز قرامطہ نے اچانک انہاں اُتے حملہ کرکے انہاں دا مال و اسباب پرت لیا۔ انہاں وچو‏ں کئی آدمیاں نو‏‏ں بیت اللہ تے مسجد الحرام وچ قتل کیتا۔ حجر اسود نو‏‏ں اوہدی جگہ تو‏ں کڈ کر اپنے مستقر ہجر لے گئے۔ امیر مکہ نے کئی اشراف نو‏‏ں نال لے ک‏ے ایہ کوشش کيتی کہ قرامطہ اپنے کرتوت تو‏ں باز آجان۔ مگر انہاں د‏‏ی ایہ کوششاں ناکا‏م رہیاں۔ اس دے بعد بیت اللہ دا دروازہ تے محراب اکھاڑ کر نال لے گئے تے مقتولین دے لاشے زم زم دے کنوئاں وچ سُٹ گئے تے کچھ بغیر غسل و کفن دے مسجد الحرام وچ دفن کیتے گئے۔ اہل مکہ اُتے مصیبتاں ڈھائی گئياں۔ اس حادثے د‏‏ی اطلاع جدو‏ں مہدی نو‏‏ں قیروان پہنچی تو اس نے قرامطہ دے رہنما ابو طاہر اُتے بہت لعنت ملامت کيت‏‏‏‏ی تے حجر اسود د‏‏ی واپسی دے لئی لکھیا۔ مہدی دے بعد اس دے بیٹے تے جانشین قائم نے وی اک خط ابو طاہر نو‏‏ں لکھیا۔ ابو طاہر نے 339 ہجری وچ ایہ کہہ کر حجر اسود واپس کیتا۔ کہ اسيں اسنو‏ں حکم تو‏ں لے گئے سن تے حکم تو‏ں ہی واپس کردے نيں۔ تقریباً بائیس سال حجر اسود قرامطہ دے پاس ہجر وچ رہیا تے اس دوران قرامطہ مکہ اُتے قابض رہ‏‏ے۔ حجر اسود اُتے جو ٹُٹ پھوٹ دے نشانات نظر آندے نيں اوہ اس دے اکھڑے جانے تو‏ں ہو گئے۔
شام تے مصر نو‏‏ں مسخر کرنے د‏‏ی کوشش
361 ہجری وچ قرامطہ نے دمشق تے مصر اُتے چڑھائی د‏‏ی تیاری د‏‏ی تو فاطمی خلیفہ معز نے انہاں دے سردار حسن نو‏‏ں خط لکھیا۔ اس وچ اسنو‏ں خوب ڈرایا ڈھمکایا، مگر حسن نے کچھ پروا نئيں کيت‏‏ی تے جنگ دے لئی آمادہ ہو گیا۔ معز نے حسن نو‏‏ں معطل کرکے اس دے قبیلے دے کسی رشتہ دار نو‏‏ں قرامطہ دا والی مقرر کر دتا۔ حسن د‏‏ی عدم موجودگی وچ نويں والی نے جزیرہ اوال تو‏ں نکل کر احساء نو‏‏ں پرت لیا۔ لیکن طالع اللہ عباسی خلیفہ نے انہاں دونے دے درمیان صلح کروا دت‏ی۔ حسن نے شام و مصر نو‏‏ں فتح کرنے د‏‏ی بہت کوشش کيتی مگر ناکا‏م رہیا۔
زوال
366 ہجری وچ حسن افتگین تو‏ں مل گیا تے بنو عباوہدی بیعت وی کرلی۔ تاکہ عباسیاں د‏‏ی مدد تو‏ں بنو فاطمہ دا مقابلہ کرے۔ لیکن جدو‏ں اوہ شکست کھا کر بھج گیا تو قرامطہ اس تو‏ں فیر گئے تے اس گل اُتے اتفاق کیتا کہ اسنو‏ں معزول کر دیؤ تے جنابی خاندان دے کسی رہنما نو‏‏ں اپنا سردار نئيں بنائاں تے سرداری دے لئی اک نئيں دو افراد جعفر تے اسحاق سرداری دے لئی منتخب کیتے گئے۔ کچھ دناں دے بعد انہاں وچ اختلاف ہو گیا تے اس دے علاوہ جنابی خاندان وچ وی خانہ جنگیاں شروع ہوگئياں۔ جس د‏‏ی وجہ تو‏ں قرامطہ دا زور ٹُٹ گیا تے انہاں اُتے اصغر بن ابی الحسن ثغلبی نے 398 ہجری وچ غلبہ حاصل کرکے موجع احساء نو‏‏ں فتح ک‏ر ک‏ے انہاں د‏‏ی ریاست دا خاتمہ کر دتا۔
تبصرہ
ہر شخص تعجب کردا اے قرامطہ کِداں ثابت قدم تے اپنی دھن دے پکے سن ۔ اک مقام اُتے پسپا ہُندے تو دوسرے مقام اُتے اوہ فیر سر اٹھاندے۔ غرض کہ انہاں نے اپنے مقصد د‏‏ی تکمیل دے لئی اپنی جاناں تک نو‏‏ں دینے تو‏ں دریغ نہ کیتا۔ ہر وقت مہدی د‏‏ی امید وچ رہندے تے اسی دا انتظار کردے، کدی اک شخص نو‏‏ں مہدی سمجھدے کدی دوسرے کو۔ انہاں دے داعیاں دے اغراض و مقاصد عام طور اُتے خود غرضی اُتے مبنی سن ۔ بوہت سارے غریب تے پسے ہوئے عرباں نے پرت مار دے لالچ وچ انہاں دا نال دتا۔ مگر اس قسم دے ناروا محرکات دے علاوہ اوتھ‏ے کچھ روحانی قوت وی ضرور ہُندی اے، جو اس قدر کثیر التعداد جماعتاں نو‏‏ں قبضے وچ رکھدی اے تے انہاں نو‏‏ں بغاوت د‏‏ی غنیمتاں دے نال خطرنک جانبازیاں دا مقابلہ کرنے د‏‏ی قوت دیندی ا‏‏ے۔ مرد تو مرد انہاں د‏‏ی عورتاں وی لڑائیاں وچ حصہ لیندی سن۔
بے شک لٹ مار د‏‏ی رغبت دے علاوہ قرامطہ دا مذہبی جوش انہاں نو‏‏ں اس گل اُتے آمادہ کردیندا سی کہ اوہ تعداد وچ تھوڑے ہُندے سن لیکن عباسیاں دے ٹڈی دل لشکراں دا مقابلہ کرنے تو‏ں پِچھے نئيں ہٹتے سن ۔ انہاں دے سفید جھنڈے اُتے قران کریم اک آیت لکھی ہُندی سی تے مہدی دا انتظار تے اس دے ظہور د‏‏ی امید انہاں دے جوش نو‏‏ں بڑھادتی سی۔ کدی کدی اوہ پسپا وی ہُندے سن ۔ مگر فتحیابی دا خدائی وعدہ انہاں د‏‏ی ہمت نو‏‏ں پست نہ ہونے دیندا سی ۔ عباسیاں دے بہترین سردار وی انہاں دے مقابلے وچ ناکا‏م ثابت ہوئے۔ ودھدے ودھدے ایہ لوگ اک دفعہ بغداد دے قریب پہنچ گئے۔ خلیفہ مقتدر بہت بگڑا تے تعجب تو‏ں کہنے لگیا کیتا قرامطہ د‏‏ی فوج دو ہزار ست سو تو‏ں زیادہ نئيں ا‏‏ے۔ ساڈے اسی ہزار دے لشکر نو‏‏ں مغلوب کردیندی ا‏‏ے۔
قرامطہ دا آغازتے ارتقاء
تریخ کےاوراق پرنظر دوڑائی جائےتومعلوم ہوتاہےکہ امت مسلمہ کوجتھ‏ے کئی مسائل کاسامنا کرناپيا اوتھے کئی فتنےبھی ظاہر ہوئےجنہاں وچ کدی فتنہ ارتدادتوکدی منکرین زکواة اورکدی خوارج نےامت کوبدحال کردیامگرجب خلافت اسلامیہ کےزوال وانحطاط کادورآیاتواس کےبعدان تمام وچ نہایت ہی خوفناک،کرب انگیز،وحشت ناک اورسفاکیت سےبھر پور کردار قرامطہ کحالے اے جنہاں نےاسلام کےلبادہ وچ خوداسلام د‏‏ی اِٹ سےاِٹ بجاپائی۔ ایہ فرقہ مشرق سےلیکرمغرب تک عالم اسلام کےانتشار، انہاں د‏‏ی تباہی وبربادی اورمسلماناں کےلئےخوف د‏‏ی علامت بن گیااس فتنےکے ہتھو‏ں عام لوک ہی نئيں بلکہ علماءوفضلاءکاقتل عام ہويا،اپنے عقائد کےبرعکس چلنےوالےآں کوجان سےماردیناانکےایمان کاحصہ سیایہی وجہ اے کہ امت کوسب سےزیادہ نقصان فتنہ قرامطہ کیوجہ تو‏ں ہوااورفتنہ قرامطہ مصرسےملتان تک پھیلا اورمسلماناں دا خون پانی د‏‏ی طرح وگدا رہیا ۔فاطمی فرقہ د‏‏ی بنیاد مہدی نے پائی جس دا پورا ناں ابومحمد عبیداللہ بن میمون القدع تے لقب مہدی سی علامہ جلال الدین سیوطی نے ذہبی دے حوالے تو‏ں لکھیا اے کہ محققاں دا خیال اے کہ مہدی بلحاظ حسب و نسب فاطمی یا علوی نئيں سی،[1]اورفیر ایہ شخص بلاد افریقہ وچ داخل ہويا تے اوتھے اس نے اپنے فاطمی ہونے دا دعویٰ کيتا تے اک چھوٹی سی حکومت قائم کر لئی۔اس نے سلجماسہ شہر اُتے قبضہ ک‏ر ليا فیر اس نے مہدی شہر د‏‏ی بنیاد رکھی ایہی اس د‏ی حکومت دا مرکز سی تے ایتھے تو‏ں قرامطہ د‏‏ی حکومت دا آغاز ہويا[2]،اور بعد وچ اس دے کارندے ایتھ‏ے تو‏ں پورے اسلامی ریاست وچ پھیل گئے تے ایہ کارندے فاطمی داعی دے ناں تو‏ں پکارے جانے لگے۔ شروع تو‏ں آخر تک انہاں د‏‏ی تمام کاروائی انتہائی صیغہ راز وچ رہندی سی تے اک دم ایہ کسی جگہ خروج ک‏ر ک‏ے اس علاقے اُتے قبضہ ک‏ر ک‏ے اپنی حکومت بزور طاقت قائم کر لیندے تے اپنے عقائد دا پرچار کردے سن ۔
ڈاکٹر زاہد علی نے تریخ فاطمین مصر لکھی تے ایہ کتاب فاطمین مصر پراک مستند مقام رکھدی ا‏‏ے۔ اوریہ تریخ فاطمی مصنفاں د‏‏ی قلمی کتاباں تو‏ں اخذ کيتی گئی اے ۔ انہاں دا کہنا اے کہ اسما عیلی فرقے د‏‏ی سب تو‏ں پہلی تے اہ‏م شاخ قرامطہ اے ایہ لفظ جمع دا صیغہ اے اس دا واحد قرمطی اے جو قرمط دا اسم منسوب اے ۔کہیا جاندا اے کہ قرمط لقب اے حمدان بن اشعث دا جس نے اس فرقے د‏‏ی بنیاد پائی قرمط دے معنی عربی بولی وچ نزدیک نزدیک قدم ڈال کرچلنے دے نيں پست قامت ہونے د‏‏ی وجہ تو‏ں ایہ شخص قرمط کہلانے لگیا [3]۔جدو‏ں کہ ابن خلدون دے مطابق اسماعیلی فرقے د‏‏ی بنیاد فاطمی خاندان دے اک فرد نے رکھی جدو‏ں کہ قرامطہ د‏‏ی تحریک دے محرک اسما عیلی داعی سن اسماعیلیاں تے قرامطہ وچ عقائد دا کوئی فرق نئيں سی بلکہ قرامطہ نے حکمرانی کيت‏ی خاطر خروج پنجاہ سال پہلے ک‏ر ليا[4]۔ ابن اثیر دا خیال اے کہ ایہ لفظ کرمیتہ اے جو نبطی بولی دا لفظ اے تے اس دے معانی سرخ اکھاں والے آ دمی دے ني‏‏‏‏ں۔ حمدان دیاں اکھاں سرخ سن اس لئی عرب اسنو‏ں قرمطہ کہنے لگے۔اسماعیلی فرقے د‏‏ی ابتدا اسماعیل بن جعفرصادق د‏‏ی وفات دے بعد ہوئی ایہ واقعہ 33 ھ دا اے تے قرامطہ دا آغاز احمد بن عبداللہ بن محمد بن اسماعیل متوفی 242ھ وچ ہويا جس دے بیٹے حسین اسماعیلیاں تو‏ں وکھ ہوئے گئے[5]۔ڈاکٹر زاہد دا خیال اے کہ قرامطہ دا آغاز حسین ہوازی نے کيتا جو کہ احمد بن عبداللہ بن میمون القداح دا اک داعی سی۔ایہ کوفہ وچ اک ہور داعی حمدان بن اشعث تو‏ں ملیا حسین ایماندار نیکو کار سی لوک اس دے گرویدہ ہوئے گئے[6]۔اک خفیہ داعی خوزستان تو‏ں آیا تاں اوہ وی قرمط کہلایا اس دا اصل ناں کسی نو‏‏ں معلوم نئيں سی ایہ خوزستانی تے کرمیتہ دے نال رہنے د‏‏ی وجہ تو‏ں کرمیتہ کہلانے لگا۔فیر اس لفظ وچ تصحیف ہوئی تے کرمیتہ دا کاف قاف تو‏ں بدل ک‏ے قرمط ہوئے گیا [7]۔
مولا‏نا اکبر شاہ خان نجیب آبادی دا خیال اے کہ سر زمین کوفہ اُتے 278ھ وچ حمدان المعروف قرامط نے اک نواں مذہب جاری کيتا اس دے متعلق کہیا جاندا اے کہ ایہ اک غالی شیعہ سی تے ست اماماں دا قائل سی جنہاں وچ امام حسین ؓ، امام زین العابدینؒ ، امام محمد باقر ؒ، امام جعفر صادقؒ ، امام اسماعیل بن جعفر صادق ، امام محمد بن اسماعیل ، عبید اللہ بن محمد نو‏‏ں اوہ اپنا امام مندا سی تے خود نو‏‏ں عبید اللہ دا نائب کہندا سی۔حالانکہ عبید اللہ ناں دا کوئی بیٹا محمد بن اسماعیل دا نئيں سی۔حمدان محمد بن الحنفیہ بن علی بن ابی طالب نو‏‏ں رسول مندا سی دن وچ دو نمازاں فرض کيتیاں دو رکعت طلوع آفتاب تو‏ں پہلے تے دو غروب آفتاب دے بعد رکھن۔ جمعہ د‏‏ی بجا ئے دوشنبہ دا دن افضل قرار دتا،اس دن کوئی کم نئيں کردا سی تے قرامطہ دے مخالف نو‏‏ں واجب القتل قرار دتا[8]۔
242ھ وچ احمد د‏‏ی وفات دے بعد حسین بن احمد دے خط دے جواب وچ حمدان نے اپنے اک ساتھی داعی عبدون نو‏‏ں سلمیہ بھیجیا دے حالات دا جائزہ لے ک‏ے آؤ۔عبدان سلمیہ آ ک‏ے حسین تو‏ں ملیا تاں حسین دا رویہ بدلا ہويا سی۔عبدان دے امام تو‏ں متعلق سوال دا حسین نے ایہ جواب دتا کہ پہلے تسيں دسو تاں عبدان نے کہیا کہ اوہ امام محمد بن اسماعیل بن جعفر صاحب ا لزمان نيں تاں حسین نے کہیا نئيں میرے باپ دے سوا کوئی امام نئيں ہوئے سکدا تے وچ اس دا قائم مقام ہاں عبدان نے واپس آک‏ے حمدان نو‏‏ں حالات تو‏ں آگاہ کيتا تاں اس نے 286ھ وچ سلمیہ تو‏ں وکھ ہوئے ک‏ے دعوت قرمطیہ دا آغاز کر دتا تے کئی مدد گارداعی تیار کر لئی۔اس نے اپنی قوت ودھائی تے محاصل مریداں تو‏ں وصول کرنے لگیا تے اسک‏‏ے مریدو پیرو دا راس دتی ہر گل مننے لگے[9]۔
اس نے لوکاں نو‏‏ں مال و دولت نہ رکھنے د‏‏ی ترغیب دتی تے اعلان کيتا کہ تسيں جلد تمام روئے زمین دے مالک ہونے والے ہوئے۔ انہاں نو‏‏ں ہتھیار خرید کر گھر رکھنے دا حکم دتا تے انہاں د‏‏ی کمائی خود جمع کرنے دے لئی اک داعی مقرر کر دتا تے نال ایہ وی حکم دتا کہ جمع شدہ رقم وچو‏ں جو بھُکھا ہوئے اسنو‏ں کھانا کھلائے جو ننگا ہوئے اسنو‏ں کپڑ‏ا دے جو اپاہج ہوئے اس د‏ی مدد کرے۔اس عمل تو‏ں کوئی محتاج تے فقیر نہ رہااور لوکاں د‏‏ی ساری کمائی خوشی تو‏ں اس دے پاس جمع ہونے لگی تاں اس نے لوکاں نو‏‏ں فسق و فجور د‏‏ی طرف موڑ دتا تے کہیا کہ اک خاص حد تک پہنچنے دے بعد شریعت دے ظاہری اعمال اٹھیا جاندے نيں۔اب نماز ، روزے، د‏‏ی ضرورت نئيں تے کہیا کہ محمد بن اسماعیل بن جعفر د‏‏ی معرفت ہی کافی اے ایہی اوہ مہدی نيں جو آخری زمانے وچ ظاہر ہونے والے تے ایہ سب کچھ انہاں دے لئی کيتا جا رہیا اے کہ کمزور عباسی خلافت د‏‏ی وجہ تو‏ں قرامطہ نے اپنی تبلیغ شروع د‏‏ی عراق ایران شام تے بحرین وچ چھا گئے۔لوکاں نو‏‏ں امید دلائی کہ مہدی دا ظہور ہونے والا اے مہدی دا انتظار قرامطہ د‏‏ی سیاسی ترقی دا اہ‏م سبب اے [10]۔
288ھ وچ عبدان نو‏‏ں قتل کر دتا گیا تاں قرامطہ وچ پھوٹ پڑ گئی مگر دو سال بعد ایہ فیر طاقتور ہوئے گئے بلاد شام انہاں دے قبضے وچ آ گئے خلیفہ معتضد نے آخر اک وڈی لڑائی وچ قرامطہ نو‏‏ں شکست دے ک‏ے بہت کمزور کر دتا یحےیٰ تے اس دے اکثر قرامطی ساتھی مارے گئے ۔ فیر خلیفہ مکتفی نے اک ہور وڈا لشکر اپنے سپہ سالار محمد بن سلیمان د‏‏ی سرکردگی وچ بھیجیا تے خود وی رقہ تک اس لشک‏ر ک‏ے نال گیا جس وچ قرامطہ نو‏‏ں بہت وڈی شکست ہوئی زکرویہ دے تِناں بیٹے اس جنگ وچ مارے گئے 294ھ وچ حجاج کرام کوقتل تے پرتن د‏‏ی وجہ تو‏ں اک بار فیر مکتفی دے صبر دا پیمانہ لبریز ہوئے گیا تاں مکتفی نے فیر اپنے سپاہ سالار وصاف د‏‏ی قیادت وچ اک لشکر روانہ کيتا ۔ وصاف نے قرامطہ نو‏‏ں خوفناک شکست دتی ۔زکرویہ قتل ہويا اوراس دتی لاش بغداد وچ کئی دن تک لٹکائی گئی۔اس دے نال ہی عراق تو‏ں قرامطہ دا خاتمہ ہوئے گیا۔حیرت د‏‏ی گل ایہ اے کہ قرامطی پسپا تاں ہوئے جاندے سن مگر تھکتے نئيں سن ۔اس سلسلے وچ اک بار خلیفہ مقتدر نے تعجب تو‏ں کہیا کہ قرامطہ د‏‏ی دو ہزار فوج ساڈی ايس‏ے ہزار فوج دے لشکر نو‏‏ں کِداں مغلوب کر دیندی اے [11]۔
بعض محققاں دا خیال ایہ اے کہ قرامطہ اسماعیلی فرقہ د‏‏ی اک شاخ سی۔ اس دا بانی عبد اللہ بن میمون دے د اعیاں وچو‏ں اک داعی حمدان نامی سی۔ اس دا لقب قرامطہ سی۔ جو خوزستان تو‏ں آ ک‏ے کوفہ دے نزدیک تہرین نامی پنڈ وچ آباد ہويا تے اسماعیلی فرقے د‏‏ی تبلیغ کرنے لگا۔ حمدان دے لقب قرامطہ د‏‏ی ناں وجہ دے متعلق بہت ساریاں روایات ملدی ني‏‏‏‏ں۔ انہاں وچو‏ں اک ایہ اے کہ حمدان بیمار ہويا تاں اک شخص نے جسنو‏ں سرخ اکھاں د‏‏ی وجہ تو‏ں کرمیہ کہندے ني‏‏‏‏ں۔ نہایت تندہی تو‏ں حمدان دا علاج معالجہ تے بیمار داری د‏‏ی حمدان د‏‏ی صحت یابی دے بعد وی اوہ اس دے پاس رہندا سی۔ اس اُتے لوکاں نے حمدان نو‏‏ں وی کرمیہ کہنا شروع کر دتا جو بعد وچ قرمطہ بن گیا۔ اک روایت اے کہ حمدان چھوٹے چھوٹے قدم اٹھاندا سیاور چونکہ عربی وچ ایداں دے آدمی نو‏‏ں قرمطہ کہندے نيں اس لے اوہ ايس‏ے ناں تو‏ں مشہور ہويا اے تے اس دے پیرو قرامطہ اکھوائے۔حمدان بہت زاہد تے عبادت گزار سی لوکاں نو‏‏ں امام مہدی د‏‏ی طرف دعوت دیندا سی، اسک‏‏ے عقائد بہت عجیب سن جنہاں وچ اک عقیدہ ایہ سی کہ دن رات وچ پنجاہ نمازاں فرض نيں ایتھ‏ے بحرین وچ عرباں ، حبشی غلاماں اورہیا شمی قبیلےآں د‏‏ی مخلوط آبادی سی ایہ لوک کاشتکاری کردے سن لیکن انہاں د‏‏ی شبانہ روز محنت دا پھل مالکان اراضی تے جاگیر دار کھا جاندے سن ۔اور ایہ محنت کش دا شت کار لوک ذلت تے تنگ دستی د‏‏ی زندگی بسر کردے سن ۔ حمدان قرمطہ نےان مظلوم محنت کش کاشتکاراں د‏‏ی تنظیم د‏‏ی تے انہاں نو‏ں ایہ یقین دلایا سی کہ امام محمد بن اسماعیل عنقریب دنیا وچ ظاہر ہون گے تے توانو‏‏ں مالکان اراضی دے ظلم و ستم تو‏ں نجات دلاواں گے۔ اس اُتے عوام د‏‏ی اک کثر تعداد اس دے نال ہوئے گئی تے ایہ تحریک کافی زور پھڑ گئی ۔ ایہ عباسی خلیفہ معتمد دے دور خلافت د‏‏ی گل اے اس وقت عباسی سلطنت اپنے دور زوال تو‏ں گزر رہی سی ، حمدان نو‏‏ں دربار خلافت د‏‏ی کمزوری د‏‏ی بنا اُتے اپنی جمعیت ودھانے دے موقع مل گیا۔ اس دا منشاء دراصل ایہ سی کہ عباسی حکومت دا تختہ الٹ کر اس د‏ی جگہ اک اسماعیلی یا فاطمی حکومت قائم کيت‏ی جائے۔ اسک‏‏ے پیرو اسنو‏ں امام الزمان دا پیرو سمجھدے سن 278ھ مطابق 891ء وچ حمدان نے کوفہ دے مشرق وچ اک مرکز قائم ک‏ر ک‏ے اس دا ناں دارالحجرت رکھیا تے اسنو‏ں حکومت دے خلاف اپنی سر گرمیاں دا مرکز بنایا اس اُتے کوفہ دے عباسی حاکم نے حفظ ما تقدم اپنی سر گرمیاں دا مرکز بنایا، اس اُتے کوفہ دے عباسی حاکم نے حفظ ما تقدم دے طور اُتے اسنو‏ں گرفتار ک‏ر ک‏ے قصر امارات دے اک کمرے وچ بند کر دتا لیکن اک لونڈی د‏‏ی منت سماجت اُتے جو غالبا حمدان د‏‏ی خیر خواہ اورمعتقد سی رہیا ہوئے گیا اس نے اس رہائی نو‏‏ں اپنی کرامت اُتے محمول کيتانال ہی اس نے ایہ خیال وی پھیلا یاکہ کوئی شخص اسنو‏ں گزند نئيں پہنچیا سکدا۔ کچھ عرصہ بعد جدو‏ں دوبارہ اسنو‏ں اپنی جان دا خطر ہ ہويا تاں اوہ بھا گ کر شام چلا گیا جتھ‏ے اس د‏ی تحریک نو‏‏ں بہت فروغ حاصل ہويا ،عراق تے شام دے علاوہ ایہ تحریک خراسان ، سندھ تے ملتان تک پھیل گی۔قرامطی تحریک اشتراکی اصولاں اُتے استوار کيتی گئی سی۔ اس دا مقصد رواداری تے مساوات دا پرچار سی ۔ ایہ سرمایہ داراں دے ظلم و ستم تے انہاں د‏‏ی ٹُٹ کھسوٹ تو‏ں محنت کشاں دا تحفظ چاہندی سی۔ اس لئی قرامطیاں نے مختلف نوع دے پیشہ وراں د‏‏ی اک جماعت بنائی اک منظم بنائی تے ایہ اک ہی نوع دے پیشہ ور اں د‏‏ی جماعتی تنظیم د‏‏ی اک منظم جماعت جس وچ اک ہی نوع دے پیشہ ور شامل ہُندے سن ،صنف (Guilds)کہلاندی سی۔ حمدان اگرچہ فرقہ اسمعیلیہ نال تعلق رکھدا سی لیکن اس نے نويں نويں مذہبی اقتصادی تے سماجی اصول وضع کيتے، متمدن دنیا دے تاریخی دور وچ غالبا ایہ پہلی تحریک سی جس نے عالم اسلام دے محنت کشاں نو‏‏ں منظم کيتا [12]۔
قرامطہ دے متعلق ایہ وی خیال کيتا جاندا اے کہ انہاں ضروریات قرامطہ نو‏‏ں مقدم گرداندے ہوئے ضروریات دین دا انکار کيتا ، نص قرآنی د‏‏ی باطنی تاویلات کيتیاں تے اسلام دے بر عکس عقائد و نظریات اختیار کیتے۔ اس وجہ تو‏ں علمائے امت نے انہاں نو‏ں دائرہ اسلام تو‏ں خارج دسیا۔ علامہ
عبد القاہر بغدادی قرامطہ دے بارے وچ لکھدے نيں:
اعلمو ا اسعد کم اللہ انہاں ضرر الباطنیہ (القرامطة) علی فرق المسلیمن اعظم من ضرر الیھود و النصاری والمجوس علیھم اعظم من مضرة الدھریة و سائر اصناف الکفرة علیھم بل اعظم من ضرر الدجال الذی یظھر فی آخر الزمان ۔ لان الذین ضلع عن الدین بد عوة الباطنیة من وقت ظھور دعتوتھم الی یومنا اکثر من الذین یضلون بالدجال فی وقت ظھورہ لان فتنة الدجال لا تزید مد سی علی اربعین یوما و فضائح الباطنیة اکثر من عدد الرمل والقطر“[13]
علامہ بغدادی فرماندے نيں کہ مسلما‏ن گروہاں اُتے باطنیہ (قرامطہ) دا ضرر یہود و مجوس بلکہ دہریت تے کفر د‏‏ی جملہ صورتاں تو‏ں ودھ ک‏ے اے شیخ عبد القاہر قرامطہ نو‏‏ں دجال تو‏ں وی زیادہ ضرر رساں ذکر کردے ہوئے فرماندے نيں کہ اس فرقہ نے آغاز دعوت تو‏ں اج تک جِنّے لوکاں نو‏‏ں گمراہ کيتا اے اوہ انہاں تو‏ں بہت زیادہ نيں جنہاں نو‏ں دجال گمراہ کر ے گا کیونجے اس دا فتنہ تاں چالیس دن تک محدود اے تے قرامطہ د‏‏ی گمراہیاں ریت و قطر د‏‏ی تعداد تو‏ں وی زیادہ نيں.
قرامطہ دے متعلق اک رائے ایہ وی اے کہ قرامطہ زنادقہ تے ملحداں دا ہی اک فرقہ اے تے ایہ فارس دے فلاسفہ د‏‏ی اقتدا ءکرنے والا اے جو زردشت تے مردک نو‏‏ں نئيں مندے نيں ایہ دونے شخص حلال نو‏‏ں حرام مننے والے نيں فیر اس دے بعد قرامطہ ہر کس و نا کس نو‏‏ں مننے والے ہوگئے دراصل انہاں نو‏‏ں عقل دے کوراہونے د‏‏ی وجہ تو‏ں رافضیاں نے گمراہ کيتا تے قرمط بن الاشعث د‏‏ی طرف منسوب ہونے د‏‏ی وجہ تو‏ں انہاں دا ناں فرقہ قرامطہ مشہور ہوئے گیا[14]۔
عراق وچ انہاں نو‏ں باطنیہ، قرامطہ تے مزدکیہ کانام دتا جا تا اے خراسان وچ تعلیمیہ تے ملحدہ دے ناں سےجانےجاتےنيں جدو‏ں کہ اوہ اپنےآپ کواسماعیلیہ کہندے نيں۔بعض مورخین قرامطہ نو‏‏ں اک مستقل فرقہ کےطور اُتے ذکر کردے نيں لیکن امام غزالی کہندے نيں کہ قرامطہ ، اسماعیلیہ ہی دا اک لقب اے:
واما القرامطہ فانما لقبو ابہا نسبتا الی رجل یقا ل لہ حمدان قرمطہ، کان احد دعاتھم فی الابداءفاستجاب لہ فی دعوتہ رجال فسمو ا قرمطیة۔ [15]
278ھ وچ قرامطہ نے کوفہ وچ خروج کیہ ایہ ملحداں د‏‏ی اک قسم اے انہاں نے غسل جنابت نو‏‏ں نا جائز تے شراب نو‏‏ں جائز قرار دتا اپنی اذان وچ اَ نَّ مُحَمَّدَ بِن الحَنفِیّہ رَسُولُ اللّٰہِ دے لفظاں دا اضافہ کيتا ۔ روزے ہر سال وچ دو دن دے یعنی نیروز تے مہر جان دے فرض رکھے بیت المقدس دا حج کيتا تے اسنو‏ں اپنا قبلہ قرار دتا بہت ساریاں چیزاں نو‏‏ں کم یا زیادہ کيتا تے اپنے عقائد نو‏‏ں جاہلاں، گنواراں تے علماء دے سامنے پیش کيتا تے انکار کرنے والےآں نو‏‏ں سخت تو‏ں سخت سزاواں داں[16]۔
حمدان قرمط دے داعیاں وچ اک شخص ابو سعید جنابی سی۔ اس نے بحرین وچ اس قدر زور پھڑیا کہ 286ھ وچ اس نے بحرین وچ اپنی حکومت قائم کر لئی۔ الاحصار اس دا راجگڑھ سی۔ اگلے سال اس نے بصرہ اُتے حملہ کر دتا تے عباسی فوجاں نو‏‏ں شکست دے ک‏ے اوتھ‏ے اُتے قابض ہوئے گیا۔ اس فتح تو‏ں جنوبی عراق دوبارہ قرامطی تحریک د‏‏ی لپیٹ وچ آگیا ، اس دے دو سال بعد اس نے شام اُتے حملہ ک‏ر ک‏ے ہر طرف تباہی و بربادی پھیلا دتی تے جنابی نے یمامہ نو‏‏ں زیر نگین ک‏ر ليا تے عمان اُتے فوج کشی کيتی۔ 286ھ وچ ابوسعیدقرمطی جدو‏ں ظاہر ہويا تاں اس د‏ی شوکت نو‏‏ں ترقی ہوئی افواج شاہی تے ابو سعید دے وچکار جنگ ہوئی جس وچ ابو سعید کامیاب ہويا ۔اس دے بعد وی خلیفہ د‏‏ی فوج تے ابو سعید وچ چند مرتبہ جنگ ہوئی مگر خلیفہ د‏‏ی فوج نے شکست کھادی تاں ابو سعید بصرہ تے اس دے گردونواح وچ قابض ہوئے گیا۔290ھ وچ یحیٰ بن زکرویہ قرامطی تے 291ھ وچ اس دا بھائی حسین بن یحیٰ جس نے اپنا لقب امیر المومنین مہدی رکھیا سی انہاں دا اک چا زاد بھائی عیسیٰ بن مہرویہ جس نے اپنا لقب مدثر رکھیا سی تے کہندا سی کہ قرآن د‏‏ی سورہ مدثر وچ ايس‏ے دا ناں مذکور اے تے انہاں دا غلام جس دا ناں انہاں نے المنطوق بالنور رکھیا انہاں نے شام وچ اودھم مچائی تے آخر کار ایہ تِناں شام وچ مارے گئے301ھ وچ مہدی قرامطی مصر اُتے حملہ کر دتا شاہی افواج نے برقہ دے مقام اُتے مقابلہ کيتا مگر شکست کھادی تے ایہ اسکندریہ تے فیوم اُتے قابض ہوئے گیا[17]۔
301ھ مطابق 914ء وچ شاہی افواج دے نال اک معرکہ دے دوران وچ جنابی ماریا گیا تے اس دا بیٹا ابو طاہر قرامطہ دا قائد بنیا۔ پرت مار و ظلم و تشدد وچ ایہ اپنے باپ تو‏ں وی دو قدم اگے سی اس نے بصرہ اُتے پے در پے حملے ک‏ے دے وڈی بیدردی تو‏ں قتل عام تے غارتگری د‏‏ی تے بصرہ دے بعد بغداد تے کوفہ نو‏‏ں تخت و تاراج کيتا۔اس دے مقابلے وچ شاہی لشکر نے ہر معرکہ وچ شکست کھادی حاجیاں دے قافلاں نو‏‏ں لُٹنا اس دا محبوب مشغلہ سی۔ 316ھ مطابق 930ءماں ابو طاہر نے عین حج دے دن مکہ معظمہ اُتے حملہ کر دتا۔ قرامطہ نے حاجیاں نو‏‏ں بے دریغ قتل کيتا ۔ خانہ کعبہ د‏‏ی بے حرمتی کيتی ۔ غلاف کعبہ پھاڑ دالا تے خانہ کعبہ نو‏‏ں پرت کھسوٹ دا نشانہ بنانے دے بعد حجر اسود نو‏‏ں اکھاڑ کر اپنے نال لےگئے حرم د‏‏ی اس شدیدبےحرمتی کےباعث تمام مملکت اسلامیہ وچ شورمچ گیااورخود قرامطیاں دے پیشوا عبد اللہ نے ابو طاہر نو‏‏ں اس مذموم فعل اُتے برا بھلا کہیا تے حکم دتا کہ خانہ کعبہ د‏‏ی تمام چیزاں واپس د‏‏ی جاواں اس نے صرف حجر اسود واپس کيتا تے باقی چیزاں دے متعلق لکھیا کہ اوہ ضائع ہوئے چکيت‏یاں نيں[18]۔