موسی_ابن_عمران
حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تے ایذائے بنی اسرائیل
گزشتہ واقعات تو‏ں ایہ گل واضح ہوچک‏ی اے کہ بنی اسرائیل نے حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نو‏‏ں قول تے عمل دونے طریقےآں تو‏ں سخت اذیتاں پہنچاواں حتیٰ کہ بہتان طرازی تے تہمت تراشی تو‏ں وی باز نئيں رہ‏‏ے۔ بت پرستی د‏‏ی فرمائش ‘ گوسالہ پرستی وچ انہماک ‘ قبول توراۃ تو‏ں انکار ‘ ارض مقدس وچ داخلہ تو‏ں انکار ‘ من وسلویٰ اُتے ناسپاسی ‘ غرض ہر ادائے فرض وچ ضد تے ہٹ دھرمی تے ہر اک معاملہ وچ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) دے نال جاہلانہ ردوکد دا اک طویل سلسلہ اے جو انہاں د‏‏ی زندگی دا جز نظر آندا اے تے حضرت موسیٰ (علیہ السلام) ضبط و صبر دے نال اک اولوالعزم رسول د‏‏ی طرح انہاں نو‏‏ں برداشت کردے تے رشد و ہدایت دے پیغام وچ منہمک نظر آندے نيں۔ قرآن عزیز د‏‏ی تصریحات دے علاوہ تاریخی حیثیت تو‏ں جے بنی اسرائیل د‏‏ی انہاں خصوصیات دا مطالعہ مقصود ہوئے تاں توراۃ دے حسب ذیل ابواب قابل مراجعت نيں : خروج باب 14 آیات 11‘ 12۔ باب 16 آیات 2‘ 3۔ باب 17‘ آیات 3‘ 4۔ گنت‏ی ‘ باب 11‘ آیات 4 تو‏ں 6۔ باب 14 آیات 1 تو‏ں 3۔ باب 16 آیات 13‘ 14۔ باب 16 آیات 41۔ باب 2٠‘ آیات 1 تو‏ں 5۔ باب 21‘ آیت 5۔ استثناء باب 9 آیات 23‘ 24۔ لیکن قرآن عزیز نے انہاں واقعات دے علاوہ جنہاں دا ذکر صفحات گزشتہ وچ تفصیل تو‏ں آچکيا اے سورة احزاب تے سورة صف وچ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) دے نال بنی اسرائیل د‏‏ی ایذاء رسانی اُتے مذمت کردے ہوئے ایہ وی کہیا اے : { یٰٓاَیُّھَا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا لَا تَکُوْنُوْا کَالَّذِیْنَ اٰذَوْا مُوْسٰی فَبَرَّاَہُ اللّٰہُ مِمَّا قَالُوْا وَ کَانَ عِنْدَ اللّٰہِ وَجِیْھًا } ” اے ایمان والو تسيں انہاں بنی اسرائیل د‏‏ی طرح نہ بنو جنہاں نے موسیٰ نو‏‏ں ایذا پہنچائی ‘ فیر اللہ نے اسنو‏ں اس گل تو‏ں بری کردتا جو اوہ اس دے متعلق کہندے سن تے موسیٰ اللہ دے نزدیک صاحب وجاہت ا‏‏ے۔ “ { وَاِذْ قَالَ مُوْسٰی لِقَوْمِہٖ یَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِیْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّیْ رَسُوْلُ اللّٰہِ اِلَیْکُمْ فَلَمَّا زَاغُوْا اَزَاغَ اللّٰہُ قُلُوْبَہُمْ وَاللّٰہُ لَا یَہْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِیْنَ } ” تے جدو‏ں موسیٰ نے اپنی قوم تو‏ں کہیا اے قوم تاں کس لئی مینو‏‏ں ایذا پہنچاندی اے جداں کہ تینو‏ں ایہ معلوم اے کہ وچ تواڈی جانب خدا دا بھیجیا ہويا رسول ہاں فیر جدو‏ں اوہ کجی اُتے اڑ بیٹھے تاں اللہ نے وی انہاں دے دلاں اُتے کجی نو‏‏ں مسلط کردتا ‘ تے اللہ نافرمان قوم نو‏‏ں راہ یاب نئيں کيتا کردا۔ “ اس لئی علمائے تفسیر نے انہاں ہر دو مقام اُتے بحث کيتی اے کہ ایتھ‏ے جس ایذاء دا تذکرہ کيتا گیا اے کيتا اس تو‏ں اوہی حالات مراد نيں جو بنی اسرائیل د‏‏ی سرکشی تے تعنت دے سلسلہ وچ بیان ہوچکے نيں تے جنہاں دا پورا سلسلہ یقیناً حضرت موسیٰ (علیہ السلام) د‏‏ی اذیت دا باعث سی ‘ یا انہاں دے علاوہ کسی تے خاص واقعہ د‏‏ی جانب اشارہ اے چنانچہ بعض مفسرین نے تاں ایہ فرمایا کہ اس تو‏ں اوہی ایذاء مراد اے جو حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نو‏‏ں بنی اسرائیل دے تعنت تے ضد د‏‏ی وجہ تو‏ں پہنچک‏ی رہی سی تے بعض مفسرین نے انہاں ہر دو آیات دا مصداق گزشتہ واقعات تو‏ں جدا واقعہ نو‏‏ں دسیا اے تے اوہ فرماندے نيں کہ بعض صحیح احادیث وچ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تے بنی اسرائیل دے درمیان وچ ایداں دے واقعات دا تذکرہ پایا جاندا اے جنہاں دا تفصیلی ذکر قرآن عزیز وچ موجود نئيں اے لہٰذا انہاں واقعات وچو‏ں کوئی اک مخصوص واقعہ یا اوہ سب واقعات انہاں آیات دے مصداق نيں تے اوہی انہاں دے لئی شان نزول د‏‏ی حیثیت رکھدے نيں۔ ان واقعات وچو‏ں اک واقعہ بخاری تے مسلم وچ مذکور اے تے اوہ ایہ کہ حضرت ابوہریرہ ؓ فرماندے نيں کہ اک مرتبہ نبی اکرم (صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم) نے ارشاد فرمایا کہ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) اُتے شرم و حیا دا بہت غلبہ سی حتیٰ کہ اوہ اپنے برہنہ بدن دے کسی حصہ اُتے وی نگاہ نئيں پڑنے دیندے سن ‘ اس دے برعکس بنی اسرائیل مجمع عام وچ برہنہ ہو ک‏ے غسل کرنے دے عادی سن ‘ اس لئی اوہ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نو‏‏ں تنگ کردے تے انہاں دا مذاق اڑاندے سن کدی کہندے کہ انہاں دے حصہ جسم اُتے برص دے داغ نيں ‘ کدی کہندے کہ انہاں نو‏‏ں ادرۃ (فوطاں دا متورم ہو ک‏ے ودھ جانا) دا مرض اے ‘ یا کوئی تے ايس‏ے قسم دا خراب مرض اے تب ہی تاں چھپ کر علیحدہ نہاندے نيں ‘ حضرت موسیٰ سندے تے خاموش رہندے آخر اللہ تعالیٰ د‏‏ی ایہ مرضی ہوئی کہ انہاں نو‏‏ں اس تہمت تو‏ں پاک تے بری کرے چنانچہ اک روز اوہ علیحدہ آڑ وچ نہانے د‏‏ی تیاری ک‏ر رہ‏ے سن کپڑ‏ے اتار کر پتھر اُتے رکھ دئیے پتھر خدا دے حکم تو‏ں اپنی جگہ تو‏ں سرکا تے جتھے مجمع وچ بنی اسرائیل برہنہ نہا رہے سن اوتھ‏ے چل ک‏ے پہنچ گیا ‘ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) گھبراہٹ تے غصہ وچ اس دے پِچھے ایہ کہندے ہوئے دوڑے ” ثوبی یا حجر ‘ ثوبی یا حجر “ (اے پتھر میرے کپڑ‏ے ‘ اے پتھر میرے کپڑ‏ے) پتھر جدو‏ں مجمع دے سامنے ٹھہر گیا تاں سب نے دیکھ لیا کہ موسیٰ (علیہ السلام) بیان کردہ ہر قسم دے عیب تو‏ں پاک و صاف نيں حضرت موسیٰ (علیہ السلام) اُتے اس اچانک واقعہ دا ایسا اثر پيا کہ غصہ وچ جھنجھلیا ک‏ے پتھر اُتے لاٹھی دے چند وار کر دئیے جس تو‏ں اس اُتے نشان پڑگئے۔ بخاری تے مسلم نے اسنو‏ں متعدد طریقےآں تو‏ں روایت کيتا اے ‘ انہاں وچو‏ں اک طریقہ وچ اس واقعہ نو‏‏ں سورة احزاب د‏‏ی اس آیت دا شان نزول قرار دتا اے جس وچ بنی اسرائیل د‏‏ی ایذاء تے خدائے تعالیٰ د‏‏ی جانب تو‏ں موسیٰ (علیہ السلام) د‏‏ی برأت دا ذکر ا‏‏ے۔ اور ايس‏ے آیت دے شان نزول وچ ابن ابی حاتم نے امام علی ابن ابی طالب ؓ تو‏ں دوسری روایت نقل کيتی اے امام علی ابن ابی طالب (رض) فرماندے نيں کہ حضرت موسیٰ تے حضرت ہارون (علیہا السلام) پہاڑ (ہور) اُتے گئے مگر حضرت ہارون (علیہ السلام) دا اوتھے انتقال ہوگیا تے حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تنہا واپس ہوئے بنی اسرائیل نے دیکھیا تاں حضرت موسیٰ (علیہ السلام) اُتے تہمت رکھی کہ اس نے ہارون ((علیہ السلام)) نو‏‏ں قتل کردتا۔ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نو‏‏ں اس تہمت تو‏ں بہت دکھ پہنچیا تب اللہ تعالیٰ نے فرشتےآں نو‏‏ں حکم دتا کہ ہارون (علیہ السلام) د‏‏ی نعش نو‏‏ں بنی اسرائیل دے سامنے پیش کرن ‘ فرشتےآں نے فضا وچ حضرت ہارون (علیہ السلام) د‏‏ی نعش بنی اسرائیل دے مجمع وچ پیش کيت‏‏ی تے انھاں نے ایہ دیکھ ک‏ے اطمینان حاصل کيتا کہ واقعی ہارون (علیہ السلام) اُتے قتل دا کوئی نشان نئيں ا‏‏ے۔ تیسری روایت حضرت عبداللہ بن عباس ؓ تے سدی تو‏ں کتاباں تفاسیر وچ منقول اے کہ جدو‏ں قارون نو‏‏ں حضرت موسیٰ (علیہ السلام) د‏‏ی نصیحت بہت ناگوار گزرنے لگی تاں اک دن اس نے اک پیشہ ور عورت نو‏‏ں کچھ روپے دے ک‏ے اس اُتے آمادہ کرلیا کہ جس وقت حضرت موسیٰ (علیہ السلام) پند و نصیحت وچ مصروف ہاں اودو‏ں تاں انہاں اُتے الزام لگانا کہ ایہ شخص مجھ نال تعلق رکھدا اے چنانچہ دوسرے دن جدو‏ں حضرت موسیٰ (علیہ السلام) وعظ فرما رہے سن تاں اس عورت نے حضرت موسیٰ (علیہ السلام) اُتے الزام لگایا۔ حضرت موسیٰ (علیہ السلام) ایہ سن کر سجدہ وچ گرپئے تے فیر سر اٹھا ک‏ے عورت د‏‏ی جانب مخاطب ہوئے کہ تاں نے جو کچھ حالے کہیا سی کيتا خدا د‏‏ی قسم کھا کر کہہ سکدی اے کہ ایہ سچ اے ؟ ایہ سن کر عورت اُتے رعشہ طاری ہوگیا تے اس نے کہیا بخدا سچ گل ایہ اے کہ قارون نے مینو‏‏ں روپیہ دے ک‏ے اس الزام اُتے آمادہ کيتا سی ورنہ تاں آپ اس تو‏ں بری تے پاک نيں تب حضرت موسیٰ (علیہ السلام) نے قارون دے لئی بددعا کيتی تے اوہ خدا دے حکم تو‏ں مع سازو سامان زمین وچ دھنسا دتا گیا۔