سلطنت_عثمانیہ_دے_سلطاناں_دی_تریخ
فتح قسطنطنیہ
سلطان محمد خاں جدو‏ں قسطنطنیہ دے ارادے تو‏ں فوج لے ک‏ے چلا اے تاں اس نے اک جماعت علما وفضلا تے عابداں زاہداں د‏‏ی وی اپنے ہمراہ لی سی، انہاں باخدا لوکاں د‏‏ی صحبت تو‏ں مستفیض ہونے دا اسنو‏ں ابتدا ہی تو‏ں بہت شوق سی، اوہ اپنے باپ د‏‏ی زندگی دے آخری چھ سال انہاں نو‏ں لوکاں دے پاس رہیا سی تے انہاں نو‏ں دے فیض محبت تو‏ں اُس دے ارادے وچ استقلال تے حوصلے وچ بلند ی پیدا ہوئی سی،دوران محاصرہ وچ وی اوہ انہاں نو‏ں روحانی تے باخدا لوکاں تو‏ں مشورہ لینا کافی سمجھدا سی، رفتہ رفتہ جدو‏ں محاصرہ نو‏‏ں طول ہويا تاں اس جوان العمر وجواں بکت سلطان نو‏‏ں اوہ تدبیر سوجھی جو اُس وقت تک کسی نو‏‏ں نہ سوجھی سی، شہر د‏‏ی اک سمت جو سمندر یعنی گولڈن ہارن (شاخ زرین) تو‏ں محفوظ سی اُس اُتے محاصرے د‏‏ی کوئی زد نئيں پڑسکدی سی، محاصرین د‏‏ی تمام ہمت خشکی د‏‏ی جانب صرف ہورہی سی ،خاص سینٹ رومانس والے دروازے د‏‏ی جانب آلات قلعہ کشائی زیادہ کم وچ لیائے جارہے سن ،لہذا شہر والے وی تے اطراف تو‏ں بے فکر ہوک‏ے ايس‏ے جانب اپنی پوری قوت مدافعت صرف کررہے سن ،سلطان نے سوچیا کہ شاخ زرین د‏‏ی جانب سمندر د‏‏ی طرف تو‏ں جے شہر اُتے حملہ ہوسک‏‏ے تاں اُنہاں د‏‏ی توجہ دو طرف تقسیم ہوسک‏‏ے گی تے اس طرح فصیل شہر نو‏‏ں توڑ کر اس وچ داخل ہونا ممکن ہوسک‏‏ے گاکمگر سمندر د‏‏ی جانب حملہ اُس وقت ہوسکدا سی کہ گولڈن ہارن (شاخ زريں) دے دہانہ اُتے آہنی زنجیر نہ ہُندی تے جہاز اُس وچ داخل ہوسکدے،گولڈن ہارن تو‏ں مشرق د‏‏ی جانب قریبا دس میل چوڑی خشکی گردن سی جس دے دوسری طرف آبنائے باسفور دا سمندر سی تے اس وچ سلطانی جہاز آزادی تو‏ں چلدے پھردے سن ،سلطان نے ماہ جمادی الاول د‏‏ی چودھواں تریخ جدو‏ں کہ ساری رات د‏‏ی چاندنی سی باسفورس تو‏ں لے ک‏ے بندرگاہ گولڈن ہارن تک برابر لکڑی دے تختے بچھوادتے، باسفورس دے کنارے خشکی اُتے ايس‏ے جہازاں نو‏‏ں چڑھالیا، انہاں ايس‏ے جہازاں د‏‏ی ٹرین جدو‏ں خشکی اُتے چڑھ آئی تاں انہاں وچ باقاعہد ملاحاں تے سپاہیاں نو‏‏ں سوار کردتا فیر ہزارہیا آدمیاں نے دونے طرف تو‏ں انہاں جہازاں نو‏‏ں دھیکیلنا شروع کيتا، اُس طرف تو‏ں ہويا وی موافق سی؛چنانچہ جہازااں دے بادبان کھول دتے گئے تے اوہ لکڑی دے تختاں اُتے آدمیاں دے زیادہ زور لگائے بغیر خود بخود وی چلنے لگے،اُس چاندانی رات وچ ہزارہیا آدمیاں دا شور وغل ،خوشی دے نعرے تے فوجی گیت تے باجے شہر والے سندے سن تے کچھ نہ سمجھ سکدے سن کہ اج عثمانیہ لشکر وچ ایہ کیہ ہورہیا اے، آک‏ے صبح ہونے تو‏ں پہلے ایہ دس میل د‏‏ی مسافت خشدی ميں طے کراکر انہاں جہازاں نو‏‏ں بندرگاہ گولڈن ہارن وچ لیا ک‏ے ڈال دیاگیا، قسطنطین کےجہاز جو گولڈن ہارن وچ موجود سن ،وہ سب گولڈن ہارن دے دہانہ دے نیڑے تے اُس آہنی زنجیر دے متصل صف بستہ سن تاکہ کسی نو‏‏ں اندر داخل نہ ہونے داں،شہر دے متصل تے بندرگاہ د‏‏ی نوک اُتے اُنہاں رہنے د‏‏ی ضرورت نہ سی،صبح ہونے اُتے شہر والےآں نے دیکھیا کہ عثمانیہ جہازاں نے صیل شہر دے تھلے اک پُل بنادتا اے تے توپاں نو‏‏ں مناسب موقعاں اُتے رکھ دے اس طرف د‏‏ی کمزور فصیل اُتے گولہ باری کرنے د‏‏ی تیاری کررہے نيں، ایہ دیکھ ک‏ے عیسائیاں دے حواس جاندے رہے،اُدھر عیسائی جہازاں نے گولڈن ہارن دے دہانہ د‏‏ی طرف تو‏ں اندر د‏‏ی جانب آنا تے عثمانی جہازاں اُتے حملہ کرنا چاہیا تاں بندرگاہ دے دونے کنارے دے توپ خانے نے جو ايس‏ے غرض تو‏ں نصب کردتا گیا سی اُ اُتے گولہ باری د‏‏ی تے جو جہاز اگے ودھیا اُسی نو‏‏ں گولہ دا نشانہ بنا ڈبودتا، شاید ايس‏ے موقع اُتے سلطان محمد خان ثانی دے توپ خانے نے سب تو‏ں زیادہ مفید خدمت انجام دی،اس طرح یکاک سمندر د‏‏ی جانب تو‏ں حملہ ہونے اُتے عیسائیاں نو‏‏ں اپنی طاقت تقسیم کرنی پئی تے اوہ مجبور ہوگئے کہ شہر د‏‏ی اس جانب مدافعت تے حفاظت دے لئی زبردست فوج متعین کرن۔