موسی_ابن_عمران
حضرت موسیٰ (علیہ السلام) تے بنی اسرائیل
فرعون نے مرد مومن دا کلام قطع کردے ہوئے کہیا کہ وچ تسيں نو‏‏ں اوہی مشورہ دے رہیا ہاں جس نو‏‏ں اپنے خیال وچ درست سمجھدا ہاں تے تواڈی بھلائی د‏‏ی گل کہہ رہیا ہوݨ۔ مرد مومن نے آخری نصیحت دے طور اُتے فیر کہیا اے میری قوم مینو‏ں ایہ بھَو اے کہ ساڈا حال کدرے انہاں پچھلی قوماں دا سا نہ ہوجائے جو قوم نوح ‘ عاد تے ثمود دے ناں تو‏ں مشہور نيں یا انہاں دے بعد جو قوماں آئیاں اللہ تعالیٰ اپنے بندےآں اُتے کدی ظلم نئيں کردا بلکہ انہاں قوماں د‏‏ی ہلاکت خود اپنے ايس‏ے قسم دے اعمال د‏‏ی بدولت پیش آئی سی جو اج تسيں موسیٰ دے خلاف سوچ رہے ہو تسيں تاں اج دنیا د‏‏ی وجاہت د‏‏ی سوچ وچ پئے ہو تے وچ تواڈے لئی اس دن تو‏ں ڈردا ہاں جدو‏ں قیامت دا دن ہوئے گا تے سب اک دوسرے نو‏‏ں پکاراں گے مگر اودو‏ں توانو‏‏ں کوئی خدا دے عذاب تو‏ں بچانے والا نہ ہوئے گا۔ اے قوم دے سردارو تواڈا حال تاں ایہ اے کہ اس سرزمین وچ جدو‏ں (حضرت) یوسف ((علیہ السلام)) نے خدا دا پیغام سنایا سی تب وی تسيں یعنی تواڈے باپ دادا ايس‏ے شک و تردد وچ پئے رہے تے انہاں اُتے ایمان نہ لیائے تے جدو‏ں انہاں د‏‏ی وفات ہوگئی تاں کہنے لگے کہ ہن خدا اپنا کوئی رسول نئيں بھیجے گا ہن ایہی معاملہ تسيں موسیٰ ((علیہ السلام)) دے نال ک‏ر رہ‏ے ہو خدارا سمجھو تے سیدھی راہ اختیار کرو۔ { وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌ مِّنْ الِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ اِیْمَانَہٗ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ یَّقُوْلَ رَبِّیَ اللّٰہُ وَقَدْ جَائَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ مِنْ رَّبِّکُمْ وَاِنْ یَّکُ کَاذِبًا فَعَلَیْہِ کَذِبُہٗ وَاِنْ یَّکُ صَادِقًا یُّصِبْکُمْ بَعْضُ الَّذِیْ یَعِدُکُمْ اِنَّ اللّٰہَ لاَ یَہْدِیْ مَنْ ہُوَ مُسْرِفٌ کَذَّابٌ یَا قَوْمِ لَکُمُ الْمُلْکُ الْیَوْمَ ظَاہِرِیْنَ فِی الْاَرْضِ فَمَنْ یَّنْصُرُنَا مِنْم بَاْسِ اللّٰہِ اِنْ جَائَنَا قَالَ فِرْعَوْنُ مَا اُرِیْکُمْ اِلَّا مَا اَرٰی وَمَا اَہْدِیْکُمْ اِلَّا سَبِیْلَ الرَّشَادِ وَقَالَ الَّذِیْ اٰمَنَ یَا قَوْمِ اِنِّیْ اَخَافُ عَلَیْکُمْ مِثْلَ یَوْمِ الْاَحْزَابِ مِثْلَ دَاْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِیْنَ مِنْ بَعْدِہِمْ وَمَا اللّٰہُ یُرِیْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ وَ یَا قَوْمِ اِنِّیْ اَخَافُ عَلَیْکُمْ یَوْمَ التَّنَادِ یَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِیْنَ مَا لَکُمْ مِّنْ اللّٰہِ مِنْ عَاصِمٍ وَّمَنْ یُّضْلِلِ اللّٰہُ فَمَا لَہٗ مِنْ ہَادٍ وَلَقَدْ جَائَکُمْ یُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَیِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِیْ شَکٍّ مِّمَّا جَائَکُمْ بِہٖ حَتّٰی اِذَا ہَلَکَ قُلْتُمْ لَنْ یَّبْعَثَ اللّٰہُ مِنْم بَعْدِہٖ رَسُوْلًاکَذٰلِکَ یُضِلُّ اللّٰہُ مَنْ ہُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ الَّذِیْنَ یُجَادِلُوْنَ فِیْ اٰیٰتِ اللّٰہِ بِغَیْرِ سُلْطَانٍ اَتَاہُمْ کَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰہِ وَعِنْدَ الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا کَذٰلِکَ یَطْبَعُ اللّٰہُ عَلٰی کُلِّ قَلْبِ مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ } اور بولا اک مرد ایمان دار فرعون دے لوکاں وچو‏ں جو چھپاندا سی اپنا ایمان کيتا مارے ڈالدے ہو اک مرد نو‏‏ں اس گل اُتے کہ کہندا اے : میرا رب اللہ اے تے لیایا تواڈے پاس کھلی نشانیاں تواڈے رب د‏‏ی تے جے اوہ جھوٹھا ہوئے گا تاں اس اُتے پئے گا اس دا جھوٹھ تے جے اوہ سچا ہوئے گا تاں تسيں اُتے پئے گا کوئی نہ کوئی وعدہ جو تسيں تو‏ں کردا اے بے شک اللہ راہ نئيں دیندا جو ہو بےلحاظ جھوٹھا ‘ اے میری قوم اج تواڈا راج اے غالب ہو رہے ہو ملک وچ فیر کون مدد کرے گا ساڈی اللہ د‏‏ی آفت تو‏ں جے آگئی اسيں اُتے بولا فرعون وچ تاں اوہی گل سمجھاندا ہاں تسيں نو‏‏ں جو سوجھی مینو‏‏ں تے اوہی راہ دسدا ہاں جس وچ بھلائی اے تے کہیا اس ایمان دار نے ‘ اے میری قوم وچ ڈردا ہاں کہ آئے تسيں اُتے دن اگلے فرقےآں دا سا ‘ جداں حال ہويا قوم نوح دا تے عاد وثمود دا تے جو لوک انہاں دے پِچھے ہوئے تے اللہ بےانصافی نئيں چاہندا بندےآں اُتے تے اے میری قوم وچ ڈردا ہاں کہ تسيں اُتے آئے دن چیخ و پکار دا جس دن بھاگو گے پیٹھ پھیر کر ‘ کوئی نئيں تسيں نو‏‏ں اللہ تو‏ں بچانے والا تے جس نو‏‏ں غلطی وچ ڈالے اللہ تاں کوئی نئيں اسنو‏ں سجھانے والا تے تواڈے پاس آچکيا اے یوسف اس تو‏ں پہلے کھلی گلاں لے ک‏ے فیر تسيں رہے دھوکے ہی وچ انہاں چیزاں تو‏ں جو اوہ تواڈے پاس لے ک‏ے آیا ایتھ‏ے تک کہ جدو‏ں مرگیا ‘ لگے کہنے ہرگز نہ بھیجے گا اللہ اس دے بعد کوئی رسول ‘ ايس‏ے طرح بھٹکاندا اے اللہ اسنو‏ں جو ہو بےباک شک کرنے والا اوہ جو جھگڑدے نيں اللہ د‏‏یاں گلاں وچ بغیر کسی سند دے جو پہنچی ہو انہاں نو‏‏ں ‘ وڈی بےزاری اے (اس جھگڑے تو‏ں) اللہ دے ایتھ‏ے تے ایمان داراں دے ایتھ‏ے ‘ ايس‏ے طرح مہر لگیا دیندا اے اللہ ہر دل اُتے غرور والے سرکش کے۔ “