سلطنت_عثمانیہ_دے_سلطاناں_دی_تریخ
فتح قسطنطنیہ
اُدھر سلطان محمد خاں ثانی وی نماز فجر تو‏ں فارغ ہوک‏ے تے مجمع علماء تے باخدا لوکاں تو‏ں دُعا د‏‏ی فرمائش کرکے اپنی رکاب وچ دس ہزار چیدہ سوار لے ک‏ے حملہ آوری دے کم وچ مصروف ہويا،سُلطان دے پیرومرشد نے جو اُس دے نال مجمع علماء وچ موجود سن ،اُس روز اپنے لئے اک وکھ چھولداری نصب کرائی تے باہر اک دربان نو‏‏ں بٹھادتا کہ کسی شخص نو‏‏ں اندر نہ آنے دتا جائے تے خود دُعا وچ مصروف ہوگئے،حملہ ہر طرف تو‏ں شروع ہويا، توپاں تے منجنیقاں نے جابجا شہر د‏‏ی فصیل وچ سوراخ کردتے تے محاصرین نے وڈے جوش وخروش دے نال انہاں رخناں دے ذریعہ شہر دے اندر داخل ہونے د‏‏ی کوشش کيتی مگر اوہ ہر مرتبہ نہایت سختی دے نال واپس لُٹیا دتے گئے، کئی مرتبہ عثمانی لشک‏ر ک‏ے بہادر شہر دے بُرجاں تے فصیل شکستہ حصوّں اُتے چڑھ جانے وچ کامیاب ہوئے مگر اندر تو‏ں سپاہی شہری تے اُنہاں د‏‏یاں عورتاں تے بچے تک وی لڑنے تے مدا فعت کرنے وچ مصروف سن ،ہر طرف ایہی حالت سی تے سمندر وخشکی ہر طرف تو‏ں جوش وخروش دے نال حملہ جاری سی، اک عجیب ہنگامہ رست خیز برپا سی کشتاں دے پشتے لگ گئے سن مگر محاصر ومحصور دونے وچو‏ں کوئی وی ہمت نہ ہاردا سی، دوپہر دے نیڑے ہنگامہ کارزار وچ سخت شدت پیدا ہوگئی تے سلطان نے اپنے اک وزیر یا مصاحب نو‏‏ں اپنے پیر تے مرشد د‏‏ی خدمت وچ روانہ کيتا کہ ایہ وقت خاص طور اُتے دُعا تے روحانی امداد دا اے ،محصورین د‏‏ی ہمت تے سخت مدافعت نو‏‏ں دیکھ ک‏ے حملہ آوراں دے دل چھوٹے جاندے سن تے سلطان نو‏‏ں اندیشہ سی کہ جے اج شہر فتح نہ ہويا تاں فیر اُس دا فتح ہونا سخت دشوار ہوئے گا، کیونجے حملہ آور اپنی پوری ہمت تے طاقت صرف کرچکے سن ،بادشاہ دا فرستادہ جدو‏ں اُس مرد خدا آگاہ د‏‏ی چھولداری دے نیڑے پہنچیا تاں دربان مانع ہويا،تو فیر اُس نے سختی دے نال دربان نو‏‏ں ڈانٹا تے کہیا کہ وچ ضرور حاضر خدمت ہوک‏ے سلطانی پیغام پہنچاواں گا کیونجے ایہ وڈا نازک وقت تے خطرہ دا مقام اے ،ایہ کہہ ک‏ے سلطانی فرستادہ چھولداری وچ داخل ہويا تاں اُس نے دیکھ کہ اوہ بزرگ سربسجود تے دُعا وچ مصروف نيں،اس دے داخل ہونے اُتے انہاں نے سر اُٹھا یا تے کہیا کہ شہر قسطنطنیہ فتح ہوچکيا، اسنو‏ں اس گل دا یقین نہ آندا سی، مگر اوتھ‏ے تو‏ں واپس ہوئے ک‏ے دیکھیا تاں واقعی فصیل شہر اُتے سلطانی جھنڈا لہرا رہیا سی، بات ایہ ہوئی کہ جس وقت سلطان نے استمدادِ دعا دے لئی اپنے وزیر نو‏‏ں رونہ کیہ اوہ نہایت نازک وقت سی، ٹھیک اُسی وقت فصیل شہر دا اوہ حصہ جو سلطان دے سامنے سی ی دا یک خود بخود گرپيا تے اُس دے گرنے تو‏ں خندق پُر ہوک‏ے شہر وچ داخل ہونے دے لئی میدان صاف ہوگیا،اسھر فصیل دا ایہ حصہ گرا اُدھر عین اُسی وقت بندرگاہ د‏‏ی طرف تو‏ں بحری فوج نے اک بُرج اُتے قبضہ کرکے سلطانی علم بلند کيتا،اس علم نو‏‏ں بلند تے سامنے د‏‏ی دیوار نو‏‏ں منہدم دیکھ ک‏ے ادھر تو‏ں بلا تامل سلطان د‏‏ی رکابی فوج نے حملہ کردتا، عیسائیاں نے خوب ڈٹ کر مقابلہ کيتا، مگر اوہ دست بدست لڑائی وچ مسلماناں تو‏ں عہدہ برآنہ ہوسک‏‏ے،نال ہی ہرطرف تو‏ں حملہ آوراں نے شہر وچ داخل ہونے د‏‏ی کوشش کيتی،دروازےآں نو‏‏ں توڑ توڑ کر اندر گھس گئے تے شہر دے چاراں طرف فصیل دے اندرونی جانب عیسائیاں د‏‏ی لاشاں دے انبار لگ گئے،سلطان اپنے گھوڑے اُتے سوار اُسی منہدمہ فصیل دے راستے شہر وچ داخل ہوک‏ے سیدھا سینٹ آبا صوفیہ دے گرجے د‏‏ی طرف روانہ ہويا، اس گرجے وچ پہنچدے ہی اس نے اذان دتی تے پہلی مرتبہ اس جگہ اللہ اکبر د‏‏ی صدا بلند ہوئی،ایتھ‏ے اس نے تے اس دے ہمراہیاں نے نماز ظہرا دا د‏‏ی تے خدائے تعالیٰ دا شکر بچالایا، اس دے بعد قسطنطین د‏‏ی تلاش وچ لوکاں نو‏‏ں بھیجیا، سینٹ رومانس دے نیڑے جس فصیل منہدم ہوئی سی اوتھ‏ے عیسائیاں نے حملہ آوراں دا خوب جم کر مقابلہ کيتا سی تے سب تو‏ں زیادہ کشت تے خون اوتھے ہويا سی، اسی جگہ لاشاں دے درمیان قسطنطین د‏‏ی لاش ملی جس دے جسم اُتے صرف دو زخم آئے سن، قسطنطین دا سرکاٹ کر لوک سلطان د‏‏ی خدمت وچ لے آئے، اس طرح فتح قسطنطنیہ تکمیل نو‏‏ں پہنچ گئی،سلطان اس دے بعد قیصر شاہی د‏‏ی طرف متوجہ ہويا ،اوتھ‏ے اُس نے دیکھیا تاں ہوئے دا عالم سی، اس خاموشی تے ویرانی نو‏‏ں دیکھ ک‏ے بے اختیار سلطان د‏‏ی بولی تو‏ں نکلیا کہ۔