cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਗ਼ਾਲਿਬ ਡੇਂਜਰ
ਪਲਾਟ ਸੰਖੇਪ
ਗ਼ਾਲਿਬ ਡੇਂਜਰ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਕਾਮਰਾਨ ਅਲੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਟੈਕਸੀ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਦਨਾਮ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਡਾਨ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਆਪਣੀ ਛਤਰਸਾਇਆ ਹੇਠ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ  ਉਹ ਮਾਫੀਆ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਰਾਨ ਆਖਰਕਾਰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਾਲਿਬ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਕਾਮਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖੌਫਨਾਕ ਡੌਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਗਾਲਿਬ ਡੇਂਜਰ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ
ਜਗਦਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ
ਜਗਦਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ (IAST: Kṛpālu; 5 ਅਕਤੂਬਰ 1922 – 15 ਨਵੰਬਰ 2013) ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਮੂਲ ਜਗਦਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਸਿਕ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਗਾਨੁਗ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅਨੰਦ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਰਲੀ ਅਬਰਾਹਮਸਨ
ਸ਼ਰਲੀ ਸ਼ੈਲੈਂਜਰ ਅਬਰਾਹਮਸਨ (17 ਦਸੰਬਰ, 1933) – ਦਸੰਬਰ 19, 2020) ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ 25ਵੇਂ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਸਨ। ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਗਵਰਨਰ ਪੈਟਰਿਕ ਲੂਸੀ ਦੁਆਰਾ 1976 ਵਿੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੀ ਸਰਵਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੱਜ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ 1 ਅਗਸਤ, 1996 ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਬਣੀ, ਅਤੇ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2015 ਤੱਕ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ 43 ਸਾਲਾਂ (1976-2019) ਲਈ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਸਟਿਸ ਬਣ ਗਈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਲੀ ਸ਼ੈਲੈਂਜਰ, ਪੋਲਿਸ਼ ਯਹੂਦੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ, ਲੀਓ ਅਤੇ ਸੀਲ (ਸੌਰਟਿਗ) ਸਕਲੈਂਜਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਹੰਟਰ ਕਾਲਜ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1953 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਡੀਆਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, 1956 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੇਡੀ ਨੂੰ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ। ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿਖੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਸੀਮੋਰ ਅਬ੍ਰਾਹਮਸਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟੋਰਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮੈਡੀਸਨ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ, ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੋਜ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੇ ਡੇਅਰੀ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਡਾਕਟੋਰਲ ਥੀਸਿਸ ਲਿਖਦਿਆਂ 1962 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ SJD ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
1962 ਵਿੱਚ, 28 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਮੈਡੀਸਨ ਲਾਅ ਫਰਮ ਲਾ ਫੋਲੇਟ, ਸਿਨੀਕਿਨ, ਡੋਇਲ ਅਤੇ ਐਂਡਰਸਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਵਕੀਲ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਅ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ 14 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਫਰਮ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਾ ਫੋਲੇਟ, ਸਿਨੀਕਿਨ, ਐਂਡਰਸਨ ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
6 ਅਗਸਤ, 1976 ਨੂੰ, ਗਵਰਨਰ ਪੈਟਰਿਕ ਲੂਸੀ ਨੇ ਜਸਟਿਸ ਹੋਰੇਸ ਡਬਲਯੂ. ਵਿਲਕੀ ਦੀ ਮੌਤ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਨੂੰ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। 7 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੀ ਸਰਵਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕੀ। ਲੂਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇਗੀ, ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ ਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੀ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮਹਿਲਾ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।" ਅਬਰਾਹਮਸਨ ਨੂੰ 1979 ਵਿੱਚ 65% ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 1989, 1999, ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ—ਉਸਦੀਆਂ ਹਰ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਜੱਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। <references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਕੇਂਦੋ
ਕੇਂਦੋ (剣道) ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਜਪਾਨੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ(ਕੇੰਜੁਤਸੁ) ਤੋਂ ਉਤਪੱਤ ਹੋਈ ਤੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਡੰਡੇ ਤੇ ਕਵਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜਪਾਨ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਕੇਂਦੋ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਢੰਗ। ਕੇਂਦੋ ਦੇ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲੀ ਬਾਰ 18 ਵੀੰ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਨਿਯਮ ਤੇ ਸ਼ੈਲੀ 19ਵੀੰ ਸਦੀ ਤੱਕ ਬਣਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮ
ਵਿਰੋਦੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ ਤੇ ਹੈਲਮੇਟ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਦੋਨੋਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ, ਜਾਂ ਫੇਰ ਸੀਨੇ ਦੇ ਉੱਤੇ.ਗਰਦਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਨਿਯਮਤ ਹੈ। ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਸਾਮਨੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਰ ਕਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਿਛੇ ਤੋਂ ਨਹੀ. ਇੱਕ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲਾਵਰ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦੱਸਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਕਰਣ
ਕੇਂਦੋ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਬਾਂਸ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਨਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੇਂਦੋ ਦਾ ਕਵਚ ਜੋ ਕੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਬੋਗੂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਕੇਂਦੋ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਕੇਈਕੋ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ 'ਕੇਈਕੋ' ਨੂੰ ਸ਼ੋਚੁਗੇਇਕੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸ਼ੀਨਾਕੇਇਕੋ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਂਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਪਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹੀਨਾ
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰਲਾਈਨਸ ਕੰਪਨੀ, ਲਿਮਿਟੇਡ (KRX: 003490) ਜੋਕਿ ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਫ਼ਲੀਟ ਸਾਈਜ਼, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਉਡਾਣਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਾਉਥ ਕੋਰੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਹੈ। ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਗਲੋਬਲ ਹੈਡਕੁਆਰਟਰ ਸਾਉਥ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਸਿਓਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰੀ ਡਵੀਜ਼ਨ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਹਾਇਕ ਕਾਰਗੋ ਡਵੀਜ਼ਨ ਇੱਕਠੇ 128 ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਲਈ 45 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਪ੍ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਡਵੀਜ਼ਨ 12 ਸਥਾਨਾਂ ਲਈ ਸੇਵਾ ਪ੍ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਚੌਟੀ ਦੀ 20 ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖ਼ਰ ਦੇ ਦਰਜ਼ੇ ਦੀ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਗੋ ਏਅਰਲਾਈਨ ਵੀ ਹੈ। ਇੰਚੀਅਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈਅਡਾੱ ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੱਬ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਨੇ ਇੰਚੀਅਨ ਤੇ ਇੱਕ ਸੈਟਾਲਾਈਟ ਹੈਡਕੁਆਰਟਰ ਕੈਮਪਸ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 1946 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1969 ਵਿੱਚ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨੀਜੀਕਰਣ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1 ਮਾਰਚ 1969 ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੇ ਆਪਣੀ 45ਵੀ ਵਰੇਗੰਢ 2014 ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ। ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਦੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਪਾਇਲਟ, ਗਰਾਉਂਡ ਸਟਾਫ਼ ਅਤੇ ਫ਼ਲਾਈਟ ਅਟੈਂਡੈਂਟ ਸਿਉਲ ਦੇ ਹੀ ਹਨ।
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਜੀਨ ਏਅਰ ਦੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕਾਈ ਟੀਮ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਦੱਸ ਹੈ। ਇਸ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗਠਜੋੜ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਟਾਰ ਗਠਜੋੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। 2012 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਜ਼ਨੈਸ ਟਰੈਵਲਰ ਰੀਡਰਸ ਦੁਆਰਾ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਏਅਰਲਾਈਨ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 2018 ਵਿੰਟਰ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਪ੍ਯੋਜਕ ਹਨ।
ਸਥਾਪਨਾ
ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ 1962 ਵਿੱਚ ਸਾਉਥ ਕੋਰੀਅਨ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੋਰੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਏਅਰਲਾਈਨ (ਜਿਹੜੀ ਕਿ 1946 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ) ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। 1 ਮਾਰਚ 1969 ਨੂੰ, ਹੈਨਜੀਨ ਟਰਾਸਪੋਰਟ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਲੰਬੇ-ਢੁਆਈ ਭਾੜਾ ਉੱਪਰੇਸ਼ਨ 26 ਅਪਰੈਲ 1971 ਵਿੱਚ ਲਾੱਸਐਂਜਲਿਸ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈਅਡਾੱ(LAX) ਲਈ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ 19 ਅਪਰੈਲ 1972 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ। 1973 ਵਿੱਚ ਬੋਇੰਗ 747 ਆਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 1973 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਉਡਾਣਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹਾਂਗਕਾਂਗ, ਤੇਇਵਾਨ ਅਤੇ ਲਾੱਸਐਂਜਲਿਸ ਲਈ ਬੋਇੰਗ 707s ਉਡਾਣ ਭਰਦਾ ਸੀ। 1973 ਵਿੱਚ ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੇ ਪੈਸਫ਼ਿਕ ਰੂਟ ਲਈ ਬੋਇੰਗ 707s ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਸ ਲਈ ਯੂਰੋਪਿਅਨ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ 707 ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਿਰ DC-10 ਦੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਾਲ। 1975 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਏਅਰਲਾਈਨ ਏਸ਼ਿਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਜਿਹੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਬਣ ਗਈ ਜਿਹੜੀ 3 ਏਅਰ ਬੱਸ A300s ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਾਲ ਏਅਰ ਬੱਸ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਏਸ਼ਿਆਈ ਰੂਟ ਲਈ ਤਤਕਾਲ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਦੀ ਗਈ। ਉਸ ਯੁਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਉਥ ਕੋਰੀਅਨ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੋਵੀਅਤ ਅਤੇ ਉਤੱਰੀ ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰਸਪੇਸ ਉਤੋਂ ਉਡਾਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਯੂਰੋਪੀ ਰੂਟਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਿਂਮਪੋ-ਐਨਕੋਰਿਜ਼-ਪੈਰਿਸ ਵੱਲੋਂI
‘ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ’ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਇੱਕ ਨੀਲੀ-ਸੀਲਵਰ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਲੀਵਰਲੀ ਨਵੇਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ”ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ” ਲੋਗੋ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੀਨਤਮ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨੂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਟੇਗੁਏਕ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦਾ 1 ਮਾਰਚ 1984 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਨਾਮ ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰਲਾਈਨਸ ਤੋਂ ਕੋਰੀਅਨ ਏਅਰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ਼ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਵਾਈ ਉਡਾਨਾਂ
ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ ਕਾਲਜ
ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ ਕਾਲਜ (MGC) (ਹਿੰਦੀ: मिर्जा गालिब कॉलेज, ਉਰਦੂ: مرزا غالب کالج) ਗਯਾ, ਬਿਹਾਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਕਾਲਜ ਹੈ ਜੋ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ (ਕਲਾ, ਵਿਗਿਆਨ, ਕਾਮਰਸ ਵਿੱਚ) ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ 1969 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਗਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬੋਧ ਗਯਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਖ਼ਾਨ ਬਹਾਦੁਰ ਅਬਦੁਲ ਹਫੀਜ਼ (ਬਾਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ) ਅਤੇ ਅਬਦੁਸ ਸਲਾਮ (ਬਾਨੀ  ਸਕੱਤਰ) ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ ਕਾਲਜ, ਗਯਾ ਮਗਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬੋਧ-ਗਯਾ, ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਇਹ ਸਰਕਾਰੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਸਲਿਮ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਪੀਜੀ ਯੂਨਿਟ 1969 ਵਿੱਚ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਇਹ ਸਾਲ ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ ਦਾ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਸਾਲ ਸੀ।  ਬਹਾਦੁਰ ਅਬਦੁਲ ਹਫੀਜ਼ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉੱਤਰੀ ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਆਬਕਾਰੀ ਦਾ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸਨ। ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਟੌਡੀ ਸਰਵੇਖਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਖ਼ਾਨ ਬਹਾਦਰ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਮਿਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਲਿਖਤ ਵਰਤੇ ਹਨ
ਕਬਿਯੋਬਾਚ ਬੇਨਤੀ ਚੌਪਈ
ਕਬਯੋਬਾਚ ਬੇਨਤੀ ਚੌਪਈ ਇਹ ਬਾਣੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਤਵ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵ ਮੰਨ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਹੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ! ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਔਗੁਣ ਕੱਟ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਕੱਟ ਦੇ। ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ 'ਆਦਿ ਅੰਤ ਏਕੈ ਅਵਤਾਰਾ' ਹੈ।
ਖੇੜਾ ਬੇਟ
ਖੇੜਾ ਬੇਟ, ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਕਪੂਰਥਲਾ ਤੋਂ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (7.5 ਮੀਲ) ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਖੇੜਾ ਬੇਟ ਦਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਰਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਭਾਕਰ
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਰਸ਼ਮੀ ਹੋਸਕੋਟੇ ਤਾਲੁਕ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਕੋਡੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਚਮਕੀਲੇ ਸਕੂਲ ਹੋਸਕੋਟ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਖੇਡਾਂ, ਡਾਂਸ, ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਾਈ ਸਤਿਆਨਾਰਾਇਣ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੀਯੂ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੇਸ਼ਾਦਰੀਪੁਰਮ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਚ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਟਾਪਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਈਟੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਿਊਜ਼ ਰੀਡਰ ਬਣਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ ਚੈਨਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜ ਗਈ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਲੱਭ ਲਈ।
ਕਰੀਅਰ
ਰਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੀਰੀਅਲ ਸ਼ੁਭਵਿਵਾਹ ਤੋਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਸੀਰੀਅਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਰਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਰਚਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਸੀਰੀਅਲ ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮਿਲੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਮੋੜ ਜੀਵਨ ਚੈਤਰਾ ਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਡੋਡਮੱਲੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੀਰੀਅਲ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਸੀਰੀਅਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਉਦੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਰਮਾ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮਿਲੀ। ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਚਿੰਨੂ ਰੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉੱਚੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਸਪੈਂਸ ਥ੍ਰਿਲਰ ਫਿਲਮ Bb5 ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਲੀਡ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਸਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੇਮਿਨੀ ਟੀਵੀ ਲਈ ਪੂਰਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਲਗੂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਉਹ ਕਾਵਯਾਂਜਲੀ ਸੀਰੀਅਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪ੍ਰੀ-ਡ੍ਰਿੰਕ
ਪ੍ਰੀ-ਡ੍ਰਿੰਕ ਮਾਰਕ-ਐਂਟੋਇਨ ਲੈਮੀਅਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਨਾਟਕੀ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 2017 ਟੋਰਾਂਟੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਟੋਰਾਂਟੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਟੀ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਨੇ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ 10 ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਲਾਨਾ ਟੌਪ ਟੇਨ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 6ਵੇਂ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਲਾਈਵ ਐਕਸ਼ਨ ਸ਼ਾਰਟ ਡਰਾਮਾ ਲਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਅਤੇ 20ਵੇਂ ਕਿਊਬਿਕ ਸਿਨੇਮਾ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਪ੍ਰਿਕਸ ਆਈਰਿਸ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਖਿਜਰਪੁਰ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਖਿਜਰਪੁਰ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਲੋਧੀ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਲੋਧੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਕਪੂਰਥਲਾ ਤੋਂ 40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀ-ਡ੍ਰਿੰਕ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2017 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਖਿਜਰਪੁਰ, ਕਪੂਰਥਲਾ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਖੇੜਾ, ਨੰਗਲ
ਖੇੜਾ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਫਗਵਾੜਾ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
2001 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੇੜਾ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 2,241 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਖੇੜਾ ਫਗਵਾੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨੰਗਲ, ਗੋਬਿੰਦਪੁਰਾ, ਭਾਣੋਕੀ, ਠੱਕਰਕੀ, ਮੌਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਖੇੜਾ ਰੋਡ ਫਗਵਾੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਖੇੜਾ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੰਗਲ ਦੇ ਲਾਗਲੇ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਨੰਗਲ-ਖੇੜਾ ਦੇ ਨਾਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਖੇੜਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸ਼ਾਮਲਾਲ ਗੁਪਤਾ
ਸ਼ਾਮਲਾਲ ਗੁਪਤਾ, ਆਪਣੇ ਕਲਮ ਨਾਮ ਪਰਸ਼ਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, (9 ਸਤੰਬਰ 1896 – 10 ਅਗਸਤ 1977) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਗੀਤ ਜੋ 1948 ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ, ਅਜ਼ਾਦੀ ਕੀ ਰਾਹ ਪਰ, ( ਸਰੋਜਨੀ ਨਾਇਡੂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਝੰਡੇ ਦੇ ਗੀਤ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿਵਸ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ ਦੇ ਜਸ਼ਨ 'ਤੇ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੌਰਾਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ 1969 ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ( ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ) ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ। 1997 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਸ਼ਾਮਲਾਲ ਗੁਪਤਾ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਸਤੰਬਰ 1896 ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਜਨਰਲ ਗੰਜ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋਸਰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਅਧਿਆਪਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੈਰੀਅਰ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫਤਿਹਪੁਰ ਕਸਬੇ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਲੈ ਆਇਆ। ਉਸਨੂੰ 1921 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰਿਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿਚ 1930 ਅਤੇ 1944 ਵਿਚ ਵੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੁਪਤਾ 19 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਫਤਿਹਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਸਹੁੰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੱਕ ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ 10 ਅਗਸਤ 1977 ਨੂੰ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ।
ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਗੁਪਤਾ ਨੂੰ 15 ਅਗਸਤ 1952 ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿਵਸ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਝੰਡੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1972 ਵਿੱਚ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਗੁਪਤਾ ਨੂੰ ਤਤਕਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 1969 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਿਵਾਜਿਆ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ, 4 ਮਾਰਚ 1997 ਨੂੰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦਿਆਲ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਝੰਡਾ ਗੀਤ
ਇਹ ਗੀਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਚ 1924 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਖੰਨਾ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ 5000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕੀਆਂ। ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ 1924 ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1924 ਨੂੰ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਫੂਲ ਬਾਗ ਵਿਖੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਜਲਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1938 ਵਿੱਚ, ਸਰੋਜਨੀ ਨਾਇਡੂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਹਰੀਪੁਰਾ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ, ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ, ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ, ਡਾ: ਰਾਜੇਂਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਗੋਵਿੰਦ ਵੱਲਭ ਪੰਤ, ਜਮਨਾਲਾਲ ਬਜਾਜ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਸਾਈ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਰਗੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਦਾਸ ਟੰਡਨ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਗੀਤ 1948 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫਿਲਮ, ਅਜ਼ਾਦੀ ਕੀ ਰਾਹ ਪਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਲਲਿਤ ਚੰਦਰ ਮਹਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵਨਮਾਲਾ ਪਵਾਰ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਸ਼ੇਖਰ ਕਲਿਆਣ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਅਤੇ ਸਰੋਜਨੀ ਨਾਇਡੂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਗੀਤ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦਿਵਸ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੌਰਾਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਗੀਤ:
विजयी विश्व तिरंगा प्यारा, झण्डा ऊँचा रहे हमारा।
सदा शक्ति बरसाने वाला, प्रेम सुधा सरसाने वाला। वीरों को हर्षाने वाला, मातृ भूमि का तन मन सारा।। झण्डा ऊँचा रहे हमारा ...
स्वतंत्रता के भीषण रण में, रख कर जोश बढ़े क्षण-क्षण में। काँपे शत्रु देखकर मन में, मिट जाये भय संकट सारा।। झण्डा ऊँचा रहे हमारा ....
इस झँडे के नीचे निर्भय, हो स्वराज जनता का निश्चय। बोलो भारत माता की जय, स्वतंत्रता ही ध्येय हमारा।। झण्डा ऊँचा रहे हमारा ...
आओ प्यारे वीरों आओ, देश धर्म पर बलि-बलि जाओ। एक साथ सब मिल कर गाओ, प्यारा भारत देश हमारा।। झण्डा ऊँचा रहे हमारा ...
शान न इसकी जाने पाये, चाहे जान भले ही जाये। विश्व विजयी कर के दिखलाएं, तब हो ये प्रण पूर्ण हमारा।। झण्डा ऊँचा रहे हमारा ...
ਅਲੀ ਬਾਕਰ
ਅਲੀ ਬਾਕਰ (18 ਨਵੰਬਰ 1947 – 16 ਅਗਸਤ 2003) ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ 1970 ਤੋਂ 1976 ਤੱਕ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ। ਉਹ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪੇਨਾਂਗ ਐਫਏ ਲਈ ਖੇਡਿਆ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਇੱਕ ਮਿਡਫੀਲਡਰ, ਅਲੀ 1972 ਮਿਊਨਿਖ ਓਲੰਪਿਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ 1974 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।  1974 ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪੇਨਾਗ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ, ਆਗਾ ਖਾਨ ਗੋਲਡ ਕੱਪ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਪੇਨਾਗ ਦੀ ਟੀਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਅਲੀ ਦਾ ਭਾਈ, ਈਸਾ ਬਾਕਰ, ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੇਨਾਗ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਲਈ ਵੀ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
16 ਅਗਸਤ 2003 ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੈਰਿਟੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਲੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੇਨਾਂਗ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। 2004 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 1972 ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੀਮ ਲਈ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947
ਭੰਗੇਵਾਲਾ
ਭੰਗੇ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਮੁਕਤਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਖੋਜੇਵਾਲੀ
ਖੋਜੇਵਾਲੀ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਕਪੂਰਥਲਾ ਤੋਂ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਥਰਾਜਵਾਲਾ
ਥਰਾਜਵਾਲਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਕਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਲੰਬੀ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ 41 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬੀ ਤੋਂ 17 ਕਿ.ਮੀ. ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 253 ਕਿਮੀ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗਿੱਦੜਬਾਹਾ ਤੋਂ ਇਹ 7 ਕਿਮੀ ਦੂਰ ਹੈ।
ਮਲੋਟ ਅਤੇ ਮੁਕਤਸਰ ਥਰਾਜਵਾਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਲੱਖੇਵਾਲੀ
ਲੱਖੇ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਕਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਮੁਕਤਸਰ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ 17 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 273 ਕਿਮੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬਾਜਾ ਮਰਾੜ੍ਹ
ਬਾਜਾ ਮਰਾੜ੍ਹ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਖੀਰਾਂਵਾਲੀ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਧਰਮਕੋਟ, ਮੋਗਾ
ਧਰਮਕੋਟ (Dharamkot) ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ਼ਕ ਕਸਬਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੋਗਾ-ਜਲੰਧਰ ਸੜਕ ਤੇ ਸਥਿੱਤ ਹੈ। ਇਹ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਵੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਮ ਕੋਤਲਪੁਰ ਸੀ, ਪਰ 1760 ਈ. ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਸਰਦਾਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਡੱਲੇਵਾਲੀਆ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਉਪਰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਕਿਲਾ ਬਣਵਾਇਆ (ਜੋ ਹੁਣ ਢਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਧਰਮਕੋਟ ਰੱਖਿਆ। ਦੀਵਾਨ ਮੋਹਕਮ ਚੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਝੰਡਾ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਹਥਿਆ ਕੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਸਬਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਪਸੂ ਦੇ ਬੱਧਣੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਪਰ 1847 ਈ. ਵਿਚ ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਟੁੱਟਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਥੇ 1867 ਈ. ਵਿੱਚ ਮਿਉਂਸਪਲ ਕਮੇਟੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ । ਜੀ. ਟੀ. ਰੋਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਇਕ ਉੱਘਾ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਇਹ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੰਨ 1863 ਵਿਚ ਇਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਜੋ 1871 ਈ. ਵਿਚ ਮਿੱਡਲ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ । ਸੰਨ 1971 ਵਿਚ ਇਕ ਉੱਘੇ ਧਨੀ ਅਰਜਨ ਦਾਸ ਨੇ ਇਥੇ ਇਕ ਸਾਂਝਾ ਵਿੱਦਿਆ ਕਾਲਜ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜੋ ਅਰਜਨ ਦਾਸ ਕਾਲਜ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ । ਇਥੇ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁੱਢਲਾ ਸੇਹਤ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ।
ਧਰਮਕੋਟ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਹਲਕਾ ਨੰ: 74 ਇਸਦਾ ਵਿਧਾਨਕ ਹਲਕਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਖੋਖਰ ਕਦੀਮ ਜਦੀਦ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਜੰਮੂਆਣਾ
ਜੰਮੂਆਣਾਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕਾਵਿਆ ਮਾਧਵਨ
thumb|ਕਾਵਿਆ ਮਾਧਵਨ ਕਾਵਿਆ ਮਾਧਵਨ (ਜਨਮ 19 ਸਤੰਬਰ 1984) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 1991 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਕਕਲਮ ਵਾਰਾਵਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭੂਮਿਕਾ 1999 ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਜੋਸ ਦੀ ਚੰਦਰਨੁਦਿਕਕੁੰਨਾ ਦਿਖਿਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੌਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਮਲਿਆਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 75 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪੇਰੂਮਾਝਕਲਮ (2004) ਅਤੇ ਗੱਦਾਮਾ (2010) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕਾਵਿਆ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਸਤੰਬਰ 1984 ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਕਾਵਿਆ ਨੇ 9 ਫਰਵਰੀ 2009 ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਲ ਚੰਦਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੁਵੈਤ ਉਸੇ ਸਾਲ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਘਰ ਪਰਤੀ ਅਤੇ 24 ਜੁਲਾਈ 2009 ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਲਈ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ।ਕਾਵਿਆ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਲ ਦੋਵੇਂ 25 ਮਈ 2011 ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਤਲਾਕ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ  ਤਲਾਕ 30 ਮਈ 2011 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 25 ਨਵੰਬਰ 2016 ਨੂੰ ਵੇਦਾਂਤਾ ਹੋਟਲ, ਕੋਚੀ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦਿਲੀਪ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।  ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਹੈ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਅਕਤੂਬਰ 2018 ਨੂੰ ਹੋਇਆ
ਕਾਵਿਆ ਲਕਸ਼ਯਾਹ ਨਾਂ ਦੀ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2013 ਵਿੱਚ, ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ ਬੁਕਸ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਕਥਾਇਲ ਅਲਪਮ ਕਾਵਯਮ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਲੇਖਕ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਦੀਦੀ ਦਾਮੋਦਰਨ ਨੇ 11 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਦੇ ਕੇਪੀ ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਨਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰੇਖੀ ਗਰਾਫ਼
ਰੇਖੀ ਗਰਾਫ਼ ਅਨੇਕ ਰੇਖਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਇਹ ਗਰਾਫ਼ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਰਾਫ਼ ਨੂੰ ਰੇਖੀ ਗਰਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਰਾਫ਼ ਬਣਾਉ ਲਈ ਕਈ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਬਿੰਦੂ ਅੰਕਿਤ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਰਾਫ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੇਖਾਗਣਿਤ
ਰੋੜਾਂਵਾਲੀ
ਰੋੜਾਂ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਕਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਮੁਕਤਸਰ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ 16 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 266 ਕਿ.ਮੀ ਦੂਰ ਹੈ।
ਰੋੜਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੁਕਤਸਰ,ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਅਤੇ ਫਰੀਦਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਯੋਗੇਸ਼ (ਗੀਤਕਾਰ)
ਯੋਗੇਸ਼ ਗੌੜ, ਜਾਂ ਗੌਡ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੋਗੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, (19 ਮਾਰਚ, 1943 – 29 ਮਈ, 2020), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਫਿਲਮ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਆਈਆਂ, ਗੀਤਾਂ ਸਮੇਤ ਕਹੀਂ ਦੂਰ ਜਬ ਦਿਨ ਦਲ ਜਾਏ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੈਸੀ ਹੈ ਪਹੇਲੀ (1971), ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਰਜਨੀਗੰਧਾ (1974) ਦੇ ਰਜਨੀਗੰਧਾ ਫੂਲ ਤੁਮਹਾਰੇ ।
ਜੀਵਨ
ਯੋਗੇਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਮਾਰਚ 1943 ਨੂੰ ਲਖਨਊ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਬੰਬਈ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਯੋਗੇਂਦਰ ਗੌੜ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬ੍ਰੇਕ 1962 ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮ ਸਾਖੀ ਰੌਬਿਨ ਲਈ ਛੇ ਗੀਤ ਲਿਖੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਤੁਮ ਜੋ ਆ ਜਾਓ" ਗੀਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੰਨਾ ਡੇ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਗੀਤ ਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ 'ਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਖਰਜੀ ਅਤੇ ਬਾਸੂ ਚੈਟਰਜੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿੰਦੀ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਜਨੀਗੰਧਾ ਦੇ ਕਹੀਂ ਦੂਰ ਜਬ ਦਿਨ ਦਲ ਜਾਏ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੈਸੀ ਹੈ ਪਹੇਲੀ, ਰਿਮਝਿਮ ਗਿਰੇ ਸਾਵਨ, ਰਜਨੀਗੰਧਾ ਦੇ ਕੈ ਬਾਰ ਯੂੰਹੀ ਦੇਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਤੋਂ ਬਾਤੋਂ ਮੈਂ ਦੇ ਨਾ ਬੋਲੇ ਤੁਮ ਨਾ ਮੈਨੇ ਕੁਛ ਕਹਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਯੋਗੇਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1943
ਰੋਮਨ ਅੰਕ
thumb|[[ ਕੱਟੀ ਸਾਰਕ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੋਮਨ ਅੰਕ ਫੁੱਟਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਤਲਾ ਭਾਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।।ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਸੰਖਿਆਵਾਂ 13 ਤੋਂ 22 ਤੱਕ ਹਨ।]] ਰੋਮਨ ਅੰਕ ਇੱਕ ਸੰਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸੰਖਿਆ ਲਿਖਣ ਦਾ ਆਮ ਤਰੀਕਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਅੰਕ ਲਾਤੀਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਅੱਖਰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪੂਰਨ ਅੰਕ ਮੁੱਲ ਦੇ ਨਾਲ। ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਸਿਰਫ ਇਹਨਾਂ ਸੱਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ:
I = 1
V = 5
X = 10
L = 50
D = 500
M = 1000
ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਮਨ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ, ਰੋਮਨ ਅੰਕ, ਅਰਬੀ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਧੀਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਰੋਮਨ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਇਹ ਘੜੀਆਂ 'ਤੇ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਬਿਗ ਬੈਨ (1852 ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ) ਦੀ ਘੜੀ ਉੱਤੇ, 1 ਤੋਂ 12 ਤੱਕ ਦੇ ਘੰਟੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ:
I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII
IV ਅਤੇ IX ਦਾ ਅੰਕਨ "ਪੰਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਘੱਟ " (4) ਅਤੇ "ਇੱਕ ਦਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਘੱਟ" (9) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ "4" ਨੂੰ "IIII" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੋਮਨ ਅੰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਚੁੱਪ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼
'ਚੁੱਪ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼' ਸਤੀਸ਼ ਗੁਲਾਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਗਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਪ੍ਰੈਲ 1998 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚੇਤਨਾ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਾਲੇ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹਨ। ਸਤੀਸ਼ ਗੁਲਾਟੀ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਭਾਵੇਂ ਅੱਜਕਲ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਜੰਮਪਲ ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਹ ਚਮਨ ਜੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ। ਚੁੱਪ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਪੁਸਤਕ ਲਈ ਮੁਢਲੇ ਸ਼ਬਦ ਅਜਾਇਬ ਚਿਤਰਕਾਰ ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਚੁੱਪ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਲੇਖਕ- ਸਤੀਸ਼ ਗੁਲਾਟੀ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਐਂਡਰਾਇਡ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ
ਐਂਡਰਾਇਡ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ (ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਐਂਡਰੌਇਡ ਐਮ ਦਾ ਕੋਡਨੇਮ) ਗੂਗਲ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਐਂਡਰਾਇਡ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਐਂਡਰਾਇਡ ਲਾਲੀਪੌਪ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ 28 ਮਈ, 2015 ਨੂੰ Google I/O 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 29 ਸਤੰਬਰ, 2015 ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਬੀਟਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ 22 ਅਗਸਤ, 2016 ਨੂੰ ਐਂਡਰਾਇਡ ਨੌਗਟ ਦੁਆਰਾ ਸਫਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਐਂਡਰਾਇਡ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਵਰਤੀ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਔਪਟ-ਇਨ ਪਰਮਿਸ਼ਨ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਸਹਾਇਕਾਂ ਲਈ ਨਵੇਂ API (ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਗ-ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਖੋਜ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ "Now on Tap" ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਗਈ), ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਾਵਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿਸਟਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬੈਕਗ੍ਰਾਉਂਡ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਡਿਵਾਈਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੈਂਡਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿੰਗਰਪ੍ਰਿੰਟ ਪਛਾਣ ਅਤੇ USB-C ਕਨੈਕਟਰਾਂ ਲਈ ਮੂਲ ਸਹਾਇਤਾ, ਇੱਕ ਮਾਈਕ੍ਰੋ ਐਸਡੀ ਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਡੇਟਾ ਅਤੇ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਈਗਰੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ।
ਐਂਡਰੌਇਡ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਨੂੰ ਘੱਟ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੁਲਾਈ 2016 ਤੱਕ 13.3% ਐਂਡਰਾਇਡ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਸਤ 2017 ਤੱਕ, 35.21% ਐਂਡਰਾਇਡ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਘੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਮਈ 2023 ਤੱਕ, 1.69% ਐਂਡਰਾਇਡ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ 'ਤੇ ਚੱਲੀਆਂ। ਮਾਰਸ਼ਮੈਲੋ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅੱਪਡੇਟ ਅਕਤੂਬਰ 2017 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਂਡਰੌਇਡ (ਔਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ)
ਵਲੀ
ਵਲੀ ( ਵਲੀ وَلِيّ , ' ; ਬਹੁਵਚਨ أَوْلِيَاء , ' ), ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਅਨੁਵਾਦ ਮਿਲ਼ਦੇ ਹਨ:   "ਮਾਲਕ", "ਰਖਵਾਲਾ", "ਹਮਾਇਤੀ", "ਮਿੱਤਰ"। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸਲਾਮੀ ਸੰਤ ਲਈ ਜਾਂ,  " ਰੱਬ ਦੇ ਬੇਲੀ" ਲਈ ਕਰਦੇ।
ਜਦੋਂ ਅਰਬੀ ਅਲ ( ال ) ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾਹੈ, ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਲ੍ਹਾ -ਅਲ-ਵਲੀ ( الْوليّ ) ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਹਮਾਇਤੀ, ਦੋਸਤ"।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
ਕੇ ਐਸ ਲਾਲ
ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਸਰਨ ਲਾਲ (1920–2002), ਜੋ ਕੇ ਐਸ ਲਾਲ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸਨ। ਉਹ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ,ਏ ਕੀਤੀ। 1945 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਖ਼ਿਲਜੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਖੋਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਡੀ.ਫਿਲ. ਕੀਤੀ। ਇਹ ਖੋਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਖ਼ਿਲਜੀਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਿਹਾ।
1945 ਤੋਂ 1963 ਤੱਕ ਉਹ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ, ਜਬਲਪੁਰ ਅਤੇ ਭੋਪਾਲ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। 1963 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੀਡਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
1973 ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋਧਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1973-79), ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1979-83) ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਰਿਹਾ।
2001 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਰਿਸਰਚ (ICHR) ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਮਾਡਲ ਸਕੂਲ ਸਿਲੇਬਸ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ (NCERT) ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2002
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਸੋਧ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਸਰਵਉੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਭਾਗ XX (ਆਰਟੀਕਲ 368) ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਦ ਦੀ ਮਨਮਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀਆਂ ਸੋਧਾਂ
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ
ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਨ
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਹਨ - ਉਦਾਤ, ਅਨੁਦਾਤ ਅਤੇ ਸਵਰਿਤ।
ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ 20 ਹਜ਼ਾਰ ਛੰਦ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਟੇਢੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਮਵੇਦ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਗਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਵੈਦਿਕ ਸਰਗਮ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅੰਕ 1, 2, 3, 4 ਆਦਿ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ
7 ਮਈ 1840 - 6 ਨਵੰਬਰ 1893
ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਨ
ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
ਇੱਕ ਛੰਦ ਨੂੰ ਕਈ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਧੁਨੀ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਟੇਢੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧੁਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਰਿਚਾ ਸਾਮਗਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਅੰਕਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਮਗਾਨ ਦੀ ਇਹੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰਨ ਸਾਮਗਾਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਬਚੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਹੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਚਾਰਨ
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਗੀਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮੌਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੌਕਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ 1865 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦੇਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਮੇਲ -ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਰ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰੂਸੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਣਾਈ। ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ, ਇਕਸੁਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਚੱਲਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ੈਲੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ। ਰੂਸੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਅਪਣਾਏ ਤੱਤ ਪੀਟਰ ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਇੱਕ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਛੇਤੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਿਕੋਲਾਈ ਰੂਬਿਨਸਟਾਈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਲਗ ਜੀਵਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਪਤਨ, ਉਸਦੀ 13 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰ ਵਿਧਵਾ ਨਾਦੇਜ਼ਦਾ ਵਾਨ ਮੈਕ ਨਾਲ ਸਾਂਝ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਸਨ ਉਸਦੀ ਸਮਲਿੰਗਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ, ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਸੰਗੀਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੁਣ ਇਸਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। 53 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹੈਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਜਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੈਜ਼ਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਉਸਦਾ ਸੰਗੀਤ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਰਾਏ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਰੂਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਮੂਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀਵਾਦ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਾਰਥਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ "ਉੱਚੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ" ਵਜੋਂ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਰਸਮੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੱਸਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਬਚਪਨ
ਚਾਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਵੋਟਕਿਨਸਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਥਾਨ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ। ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਪਰਿਵਾਰ : ਪਯੋਤਰ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਆਂਦਰੇਯੇਵਨਾ (ਮਾਂ), ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ (ਭੈਣ), ਜ਼ੀਨਾਡਾ, ਨਿਕੋਲਾਈ, ਇਪੋਲਿਟ, ਇਲਿਆ ਪੈਟਰੋਵਿਚ (ਪਿਤਾ)
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਆਟਕਾ ਗਵਰਨੋਰੇਟ (ਮੌਜੂਦਾ ਉਦਮੂਰਤੀਆ ) ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਸਬੇ ਵੋਟਕਿਨਸਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਲੰਮੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਇਲਿਆ ਪੈਟਰੋਵਿਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ, ਖਾਣਾਂ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਕਰਨਲ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ, ਪਯੋਟਰ ਫੇਡੋਰੋਵਿਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ (ਪੈਟਰੋ ਫੇਡੋਰੋਵਿਚ ਚਾਈਕਾ), ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਕੋਲਾਇਵਕਾ, ਪੋਲਟਾਵਾ ਗੁਬਰਨੀਆ, ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ (ਮੌਜੂਦਾ ਯੂਕਰੇਨ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਗਲਾਜ਼ੋਵ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਵਿਆਟਕਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪੜਦਾਦਾ,  ਫਯੋਡੋਰ ਚਾਇਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜ਼ਾਪਰੋਜ਼ੀਅਨ ਕੋਸੈਕ, ਨੇ 1709 ਵਿੱਚ ਪੋਲਟਾਵਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੀਟਰ ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਆਂਦਰੇਯੇਵਨਾ (ਨੀ ਡੀ ਏਸੀਅਰ), ਇਲਿਆ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਸੀ, 18 ਸਾਲ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਜੂਨੀਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਜਰਮਨ। ਇਲਿਆ ਅਤੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ - ਰੂਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੂਰ -ਦੁਰਾਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟਿੰਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦਾ ਮਤਲਬ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵੀ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਇਕੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਉਸਦੇ ਛੇ ਭੈਣ -ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਅਤੇ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਅਨਾਤੋਲੀ ਅਤੇ ਮਾਡਸਟ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸਨ। ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਦਾ ਲੇਵ ਡੇਵਿਡੋਵ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੱਤ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕਲੌਤਾ ਅਸਲ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਉਧਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਸਦੇ ਭਟਕਣ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਡੇਵਿਡੋਵ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ 'ਬੌਬ' ਉਪਨਾਮ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ।
1844 ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ 22 ਸਾਲਾ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗਵਰਨੈਸ, ਫੈਨੀ ਡਰਬਾਚ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨਿਕੋਲਾਈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਭਤੀਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨੇ ਡਰਬਾਚ ਨੂੰ ਹੋਰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ। ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ, ਉਹ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਵੀ ਮੁਟਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਇਆ ਉਸ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਠੰਢਕ ਅਤੇ ਭਾਵਾਤਮਕ ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ, ਡਰਬਾਚ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1850 ਵਿੱਚ ਚਾਈਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਦੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜੂਰੀਸਪ੍ਰਡੈਂਸ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜੂਰੀਸਪ੍ਰਡੈਂਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਕੁਲੀਨਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗੀ। ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਉਪਲਬਧ ਸਨ - ਅਮੀਰ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ - ਇੱਕ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਥੀਏਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਕਾਰ ਵਜੋਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਕ ਪੌੜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਮਾਪੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਹੋ ਸਕੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਮਰ 12 ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਸਿਰਫ 10 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ 1,300 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (800 ਮੀਲ) ਦੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜੂਰੀਸਪ੍ਰਡੈਂਸ ਦੇ ਤਿਆਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਬੋਰਡਿੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਤਾਂ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜੂਰੀਸਪ੍ਰਡੈਂਸ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ  ਗਿਆ।
ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਵਿਛੋੜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਦਮਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਦੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ ਅਤੇ 1854 ਵਿੱਚ ਹੈਜ਼ਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ,ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਗੰਭੀਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਥੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕੀਤੀ ਜੋ ਜੀਵਨ ਭਰ ਬਣ ਗਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੈਕਸੀ ਅਪੁਖਤਿਨ ਅਤੇ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਜੇਰਾਡ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨੀਅਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਗਾਇਨ ਅਭਿਆਸ ਦੌਰਾਨ ਗਾਏ ਸਨ। ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਜੇਰਾਰਡ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, "ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ," ਪਰ ਉਸਦੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਬੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜਿਸਨੇ ਕਦੇ -ਕਦਾਈਂ ਸਕੂਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਗੀਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਡੇਵਿਡ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਤੀਜੇ "ਬਹੁਤ ਘੱਟ" ਸਨ।
1855 ਵਿੱਚ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰੂਡੋਲਫ ਕੈਂਡਿੰਗਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪਾਠਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਕਰੀਅਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ. ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਕੈਂਡਿੰਗਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਜਾਂ ਕਲਾਕਾਰ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨਾਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵੀ ਸੀ। ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਿਆਂ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਲੱਗਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।
ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ
10 ਜੂਨ 1859 ਨੂੰ, 19 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਦੀ ਪੌੜੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨੀਵੀਂ ਪਦਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਨਿਆਂ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ, ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਸਹਾਇਕ ਰਹੇ।
ਮੌਤ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਮੌਤ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਉਬਲਿਆ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੈਜ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਟਕਲਾਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਸੀ ।
ਦ ਫ਼ਤਵਾ ਗਰਲ
ਦ ਫ਼ਤਵਾ ਗਰਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੇਖਕ ਅਕਬਰ ਆਗਾ ਦਾ 2011 ਦਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਜ ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਰੱਖਣਾ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਧਾਰਮਿਕ ਨਫ਼ਰਤ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਸਾਰ
ਅਮੋਰ ਵਿੰਸਿਟ ਓਮਨੀਆ - ਪਿਆਰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਗਲਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਤੱਕ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਤਾਲਿਬਾਨ ਅਤੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਮਰ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਸੰਪਰਦਾਇਕਤਾ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਖੋਜ ਅਤੇ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਕਹਾਣੀ, ਦ ਫ਼ਤਵਾ ਗਰਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਲ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅਕਸਰ ਰਹੱਸਮਈ ਲਗਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਾਵਲ
ਰੰਗੀਲਾ ਜੱਟ
ਰੰਗੀਲਾ ਜੱਟ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਗਾਇਆ। ਰੰਗੀਲੇ ਜੱਟ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੰਗੀਲਾ ਜੱਟ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਉੱਭਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੱਧਮ ਸਿੱਧੇ ਗੀਤ ਪੇਂਡੂ ਜਨ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਕਬੂਲ ਹੋਏ। ਰੰਗੀਲੇ ਜੱਟ ਦਾ ਜਨਮ 1940 ਵਿੱਚ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਨਕੋਦਰ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਾਲੋ ਕੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਮਹਿਤਪੁਰ ਕਸਬੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਜਮਾਤਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਸਕਿਆ । ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਖਾਨਦਾਨੀ ਕੰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਰਾਜ ਮਿਸਤਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸੰਨ 1990 ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਗਾਇਕ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਫਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ
ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰ
ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਦਸਤਕਾਰੀ, ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਅਤੇ ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਸੈਲਾਨੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਾਂ, ਗਲੀਚੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਹੌਰ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ
ਬਿਲਾਲ ਗੰਜ
ਬਿਲਾਲ ਗੰਜ ਲਾਹੌਰ, ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਬਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਬਿਲਾਲ ਗੰਜ ਬਜ਼ਾਰ ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਤ ਦਾਤਾ ਗੰਜ ਬਖਸ਼ (ਅਲੀ ਹੁਜਵੀਰੀ) ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਹੌਰ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ
ਪੀਰ-ਏ-ਕਾਮਿਲ
ਪੀਰ-ਏ-ਕਾਮਿਲ (ਮਤਲਬ "ਦ ਪਰਫੈਕਟ ਮੈਂਟਰ") ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੇਖਕ ਉਮਰਾ ਅਹਿਮਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2004 ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2011 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਿਤਾਬ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮੋੜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ: ਇਮਾਮਾ ਹਾਸ਼ਿਮ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਭਗੌੜੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਸਲਾਰ ਸਿਕੰਦਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਲੜਕਾ ਜਿਸਦਾ ਆਈਕਿਊ 150 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਲਗਭਗ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਅਹਿਮਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਲੜੀ ਆਬ-ਏ-ਹਯਾਤ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਸਾਰ
ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਇਮਾਮਾ ਹਾਸ਼ਿਮ, ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਹਿਮਦੀਆ ਮੁਸਲਿਮ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ ਅਪਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰੂਮਮੇਟ, ਜਵੇਰੀਆ ਅਤੇ ਰਾਬੀਆ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸ਼ਬੀਹਾ ਦੇ ਲੈਕਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਜ਼ੈਨਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਡਾਕਟਰ ਜਲਾਲ ਅੰਸਾਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਮਾਮਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਅਸਜਦ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰਨਯੋਗ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਉਸਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੋਬਾਈਲ ਖੋਹ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਮਾ ਸਲਾਰ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਕੁੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਲਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਮੁੰਡਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਆਈਕਿਊ ਪੱਧਰ 150 ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਇਮਾਮਾ ਜਲਾਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਲਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਲਾਲ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਮਾਮਾ ਉਦਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਸਲਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਸਲਾਰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਮਾ ਨੂੰ ਸਿਬਤ-ਏ-ਅਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਅਸਥਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਲਾਰ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਲਾਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਊ ਹੈਵਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਾਬਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਲਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਮਾ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਲਾਰ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥੀ ਬਣਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਬਾਰਕ ਔਰਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲ
ਵਾਫ਼ਿਰ
ਰੂਪ
ਬਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਰੂਪ ਦੇ ਅਰਕਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜਿੱਥੇ "–" ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਉਚਾਰਖੰਡ, "u" ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਉਚਾਰਖੰਡ, ਅਤੇ " uu " ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਜਾਂ ਦੋ ਛੋਟੇ ਉਚਾਰਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ):
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਰਬੀ ਬਹਿਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਵਾਫ਼ਿਰ ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਉਚਾਰਖੰਡ ਨੂੰ ਦੋ ਛੋਟੇ ਉਚਾਰਖੰਡਾਂ ਨਾਲ਼ ਬਦਲ ਲੈਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਫਿਰ ਮਿਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਉਚਾਰਖੰਡਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਕਾਮਿਲ, ਮੁਤਦਾਰਿਕ ਅਤੇ ਬਸਿਤ ਦੇ ਕੁਝ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲ਼ਦੀ ਹੈ।
ਖ਼ਲੀਲ-ਉਰ-ਰਹਿਮਾਨ ਕਮਰ
ਖ਼ਲੀਲ-ਉਰ-ਰਹਿਮਾਨ ਕਮਰ (ਉਰਦੂ: خلیل الرحمان قمر‎) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਵੀ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਾਟਕਕਾਰ ਹੈ।  ਉਸਦੇ ਜਿਆਦਾ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਡਰਾਮੇ ਬੂਟਾ ਫਰੌਮ ਟੋਬਾ ਟੇਕ ਸਿੰਘ (ਪੀਟੀਵੀ ਵਰਲਡ) ਅਤੇ ਲੰਡਾ ਬਜ਼ਾਰ (ਪੀਟੀਵੀ) ਹਨ। ਉਸਦੇ ਲਿਖੇ ਡਰਾਮੇ ਪਿਆਰੇ ਅਫਜ਼ਲ ਅਤੇ ਸਦਕ਼ੇ ਤੁਮਹਾਰੇ ਕਾਫੀ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਈ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜੇ। ਇਹ ਡਰਾਮੇ ਆਪਣੇ ਪਲਾਟ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦਾਂ ਲਈ ਆਜ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਹ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇਸਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਨੌਕਰੀ ਕਰੇ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਰਜੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਪਿਛੋਂ ਉਹਨਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਕਈ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਲਿਖੇ। ਹਮ ਟੀਵੀ ਦਾ ਚਰਚਿਤ ਡਰਾਮਾ ਸਦਕ਼ੇ ਤੁਮਹਾਰੇ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਉਸਦੀ ਖੁਦ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਉੱਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਵਿਤ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹੀਨਾ
ਇਛਰਾ
thumb| ਇਛਰਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੇੜੇ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਰੋਡ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼। ਇਛਰਾ ( ਪੰਜਾਬੀ,   ) ਲਾਹੌਰ, ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ।
ਸਿਸਕ (ਫ਼ਿਲਮ)
ਕਥਾ ਵਸਤੂ
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸੈਟ, ਪਲਾਟ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕੋ ਲੋਕਲ ਟ੍ਰੇਨ ਤੋਂ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਛਰਾ
ਇਛਰਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਹਨ। ਇਛਰਾ ਯੂਨੀਅਨ ਕੌਂਸਲ (UC 100) ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਨਾਬਾਦ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਤਹਿਤ ਹੈ।
1930 ਵਿੱਚ, ਅਲਾਮਾ ਮਸ਼ਰੀਕੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਇਨਾਇਤੁੱਲਾ ਖ਼ਾਨ ਮਸ਼ਰੀਕੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖ਼ਾਕਸਾਰ ਲਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਛਰਾ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1963 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਸ਼ਰੀਕੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਿਸਕ (ਫ਼ਿਲਮ)
ਬਣਾਉਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ
ਪੋਸਟ-ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਫੰਡਿੰਗ ਵਿਸ਼ਬੇਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਭੀੜ-ਸੋਰਸਿੰਗ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ 109 ਸਮਰਥਕਾਂ ਤੋਂ $6,000 ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਲੋਕਲ ਟਰੇਨਾਂ 'ਤੇ ਗੁਰੀਲਾ ਸਟਾਈਲ 'ਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ
ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੈਨਸ, ਵਿਕਡ ਕੁਈਰ ਇਨ ਬੋਸਟਨ, ਫ਼ਿਲਮਆਉਟ ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ, 2017 ਕਸ਼ਿਸ਼ ਮੁੰਬਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੁਈਰ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਮਾਵਜੌਦੀਨ ਕੁਈਰ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੁਰਜ਼ਫ਼ਿਲਮਵੋਚੇ ਰੇਗੇਨਸਬਰਗ, ਫੂ ਆਊਟਫੈਸਟ ਦਾ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਪੀਪਲ, ਕਲਰ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਪੁਣੇ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਫੈਸਟੀਵਲ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਆਇਰਿਸ ਇਨਾਮ (ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ.ਕਿਉ. ਛੋਟੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇਨਾਮ) ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਮਲਾਲਾ ਹਾਂ
ਮਲਾਲਾ ਯੂਸਫਜਾਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਵੈਲੀ ਸਵਾਤ ਦੀ ਜੰਮਪਲ ਹੈ,ਤੇ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਪਸਾਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਲੜਕੀ ਹੈ।ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਪਸਾਰ ਲਈ ਕੀ ਹਿਸਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ,ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਹਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤਾ ਸੀ| ਪਹਿਲੀਵਾਰ ਉਹ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਜਦ ਉਸਨੇ ਬੀ.ਬੀ.ਸੀ.ਉੜਦੂ ਲਈ ਉਹ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਲਿਬਾਨ ਦੇ ਕਬਜੇ ਹੇਠਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।ਅਕਤੂਬਰ 2012 ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਕੂਲੋਂ ਬੱਸ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਤਾਲਿਬਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ|ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਕਰਿਸ਼ਮਾਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਲਮੇਂ ਇਲਾਜ ਬਾਅਦ ਬਚ ਗਈ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਪਸਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜੁਟ ਗਈ|ਉਸ ਨੂੰ ਨੋਬਲ-ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਈ|'ਮੈਂ ਮਲਾਲਾ ਹਾਂ'ਪੁਸਤਕ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਲੈੰਬ ਦੁਆਰਾ ਆਡਿਟ ਕੀਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੇਖਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਲਾਲਾ ਯੂਸਫਜਾਈ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵੇਲੇ ਲਿਖੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ
ਅਬਾਸ ਅਲ-ਮੁਸਾਵੀ
ਅਬਾਸ ਅਲ-ਮੁਸਾਵੀ ਲਿਬਨਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੀਆ ਧਾਰਮਿਕ ਲੀਡਰ ਸੀ। ਉਹ ਹਿਜ਼ਬੁੱਲਾ ਦਾ ਸਹਿ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਸੈਕਟਰੀ ਜਰਨਲ ਸੀ। ਉਹ 1992 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਇਲ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਮੁਸਾਵੀ ਦਾ ਜਨਮ ਲਿਬਨਾਨ ਦੇ ਬੇਕਾ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਅਲ ਨਬੀ-ਸ਼ੀਥ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਧਰਮਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇਰਾਨ ਦੇ ਰੂਹੁੱਲਾ ਖ਼ੁਮੈਨੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹੀਨਾ
ਸ਼ੇਖਰ ਪਾਠਕ
ਡਾ ਸ਼ੇਖਰ ਪਾਠਕ, ਉਤਰਾਖੰਡ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ 1983 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਿਮਾਲਿਆ ਖੇਤਰ ਰੀਸਰਚ ਲਈ ਪੀਪਲਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਪਹਾੜ), ਦਾ ਬਾਨੀ, ਕੁਮਾਉਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੈਨੀਤਾਲ ਵਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਤੀਨ ਮੂਰਤੀ ਵਿਖੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹਿਰੂ ਫੈਲੋ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2007 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ
ਕੈਰੀਅਰ
ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਲਈ ਨੈਨੀਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਊਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਇਤਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਹੇ।    ਹਰ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ, 1974, 1984, 1994 ਅਤੇ 2004 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ, ਅਸਕੋਟ - ਆਰਾਕੋਟ ਤੋਂ ਪਦਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
2007 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੈਗਸੇਸੇ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ, ਚੰਡੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲੇਹ ਤੋਂ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਹਿਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਪਰਯੋਜਨਾ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।   ਉਸ ਨੇ ਡਾ. ਉਮਾ ਭੱਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਏਕਸਪਲੋਰਰ, ਪੰਡਤ ਨੈਨ ਸਿੰਘ ਰਾਵਤ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਏਸ਼ੀਆ ਕੀ ਪੀਠ ਪਰ  ਵੀ ਲਿਖੀ।
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਨੁਸੰਧਾਨ ਲਈ 1983 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਨੈਨੀਤਾਲ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ, ਹਿਮਾਲਾ ਖੇਤਰ ਅਨੁਸੰਧਾਨ ਲਈ ਪੀਪੁਲਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ  (ਪਹਾੜ), ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਰਸ਼ਿਕ ਦਾ ਬਾਨੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਵਿਤ ਲੋਕ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ
thumb|ਮੁਹੰਮਦ ਪੰਚਾਇਤ ਦਫਤਰ, ਕੇਰਲਾ
ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ (ਪੰਜ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ) ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਉਪਨਗਰੀ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (ਪੀ.ਆਰ.ਆਈ.) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ, ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਅਨੁਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ 29 ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ" ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਭਾਗ IX ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 20 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾਂ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਆਰਆਈ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੱਧਰ ਹਨ:
20 ਲੱਖ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾਂ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਆਰਆਈ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਪੱਧਰ ਹਨ। ਗ੍ਰਾਮ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਾਮ ਪੰਚਾਇਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਵੋਟਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਹਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੋਣਾਂ ਹਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ (SCs) ਅਤੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਕਬੀਲਿਆਂ (STs) ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਅਤੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਦੀਆਂ ਅਸਾਮੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਅਤੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੀਆਂ।