cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ (ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ) ਦੇ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ ਕਿ ਨਾਟਕੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਤਕਨੀਕੀ ਖੋਜਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਹੋਇਆ। ਨਵੇਂ ਵਾਈਡਸਕ੍ਰੀਨ ਫੌਰਮੈਟਾਂ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਤਮਾਸ਼ੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ, ਜੋ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਪਰਦੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 3D ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੇ 1952 ਤੋਂ 1954 ਤੱਕ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮਾਰਕੀਟ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਨਵੀਂਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੀਰੀਅਲਾਈਜ਼ਡ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਨਵੀਂਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੀਡੀਓ ਸਿੱਧੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਸਤਾ ਵਿਕਲਪ ਬਣ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਹਜੀਆਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਚਿੱਤਰ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵੀਡੀਓ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣੀਆਂ।
1980 ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਵੀਡੀਓ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥੀਏਟਰਿਕਲ ਦੌੜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਰੈਂਟਲ ਸ਼ਾਪਸ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਟਾਇਟਲਾਂ ਤੱਕ ਅਸਾਨ ਪਹੁੰਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਡਾਇਰੈਕਟ-ਟੂ-ਵੀਡੀਓ (ਸਥਾਨ) ਮਾਰਕੀਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਕੁਆਲਟੀ ਦੀਆਂ ਸਸਤੀਆਂ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਰਿਲੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਢੁਕਵੇਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ।
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਡਿਜੀਟਲ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵੱਧ ਰਹੇ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਇਫੈਕਟਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ-ਲੰਬਾਈ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ।
2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਮੀਡੀਆ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਟਿਬ, ਇੰਟਰਨੈਟ ਅਤੇ ਕੈਮਰੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ (ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ) ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਵੀਡੀਓ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਧਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਦਯੋਗ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਥੀਏਟਰਲ ਰਿਲੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ 3D ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ (ਕਲਪਨਾਤਮਿਕ ਅਤੇ ਸੁਪਰਹੀਰੋ) ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ/ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਿਲਮ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਿਲਮ ਸਿਧਾਂਤ
ਜੈਸੀ ਰੰਧਾਵਾ
ਜੈਸੀ ਰੰਧਾਵਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Jesse Randhawa; ਜਨਮ 11 ਅਗਸਤ 1975) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੀਅਰ ਫੈਕਟਰ: ਖਤਰੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾੜੀ 2 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਰਨਰ-ਅੱਪ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਸਾਧਿਕਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਰੰਧਾਵਾ ਇੱਕ ਸਫਲ ਮਾਡਲ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਸ਼ਮਿਤਾ ਸੇਨ ਅਤੇ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਏ ਦੇ ਨਾਲ ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 1994 ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ। ਉਸਨੇ ਡਰ ਫੈਕਟਰ: ਖਤਰੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾੜੀ 2 ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਰਨਰ-ਅੱਪ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ।
ਫਿਲਮ ਕੈਰੀਅਰ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਸੰਜੇ ਦੱਤ ਅਤੇ ਜੈਕੀ ਸ਼ਰਾਫ ਅਭਿਨੀਤ ਫਿਲਮ ਜੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਗੀਤ  'ਕਦੀ ਤੇ ਆਨਾ ਬੱਲੀ ਦੀ ਗਲੀ' ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਨੋ ਸਮੋਕਿੰਗ ਲਈ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2009 ਵਿੱਚ, ਰੰਧਾਵਾ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਫਿਲਮ ਗੁਲਾਲ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਜੈਸੀ ਰੰਧਾਵਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਡਲ ਇੰਦਰ ਮੋਹਨ ਸੂਦਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਸੰਦੀਪ ਸੋਪਾਰਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਜੈਸੀ ਰੰਧਾਵਾ ਅਤੇ ਸੰਦੀਪ ਸੋਪਾਰਕਰ ਨੇ ਡਾਂਸ ਇੰਡੀਆ ਡਾਂਸ ਗ੍ਰੈਂਡ ਫਿਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਸੰਦੀਪ ਸੋਪਾਰਕਰ ਅਤੇ ਜੈਸੀ ਰੰਧਾਵਾ ਨੇ ਸਾਲ 2009 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2016 ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1975
ਰਜਨੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦਹੀਆ
ਰਜਨੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦਹੀਆ ਪੰਜਾਬ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਖ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦਿਹਾਤੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧਾਇਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ 2022 ਦੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਲੋਲਾਰਕ ਸਾਸਥੀ
thumb|ਤੁਲਸੀ ਘਾਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੋਲਾਰਕ ਕੁੰਡ ਲੋਲਾਰਕ ਸ਼ਸਤੀ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਘਾਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੌਨਸੂਨ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਧ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ) ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਲਨਾ
ਸੂਰਜ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਲੋਲਾਰਕ ਕੁੰਡ (ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਸਰੀਰ ) ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਟੈਪਵੈਲ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਡੁਬਕੀ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣੇਗਾ ਅਤੇ ਲੋਲਾਰਕ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਲੋਲਾਰਕ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਵੇ। ਲੋਲਾਰਕ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਲ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀ (ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ) ਛੱਡਣਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਬੱਚੇ/ਵਾਰਸ ਜਾਂ ਔਲਾਦ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਲੋਲਾਰਕ ਕੁੰਡ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਡ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਰੰਗੀਨ ਬਜ਼ਾਰ ਮਸ਼ਰੂਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕੈਂਪ ਦੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਰੀਆਂ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੌੜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁੰਡ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਪਾਸੇ, ਕੁੰਡ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ (ਗੰਗਾ) ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ, ਤੀਰਦਾਰ ਖੂਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਕਟਾਈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਹੰਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਾਗਮ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸਵਾਤੀ ਪੀਰਾਮਲ
ਸਵਾਤੀ ਪਿਰਾਮਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸਨਅਤਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ ਨਵੀਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੀਰਾਮਲ ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ ਦੀ ਵਾਈਸ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ 1980 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ.ਬੀ.ਬੀ.ਐਸ. ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਾਰਵਰਡ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੀਰਾਮਲ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਜੈ ਪੀਰਾਮਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸਵਾਤੀ ਮੁੰਬਈ ਦੇ "ਗੋਪੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੀਰਾਮਲ ਹਸਪਤਾਲ" ਦੀ ਬਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ, ਮਲੇਰੀਆ, ਟੀ.ਬੀ, ਮਿਰਗੀ ਅਤੇ ਪੋਲੀਓ ਵਿਰੁੱਧ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਈਆਂ ਹਨ।
ਪੀਰਾਮਲ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਐਚ.ਐਮ.ਆਰ.ਆਈ. - ਏ ਮੋਬਾਈਲ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਣ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ, ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਵਿਖੇ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਲਈ ਬਣਾਈ "ਸਰਵਜਲ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ" ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਵਾਰ 25 ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ-ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਪਰਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (2010 - 2014) ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਹਾਰਵਰਡ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਅਤੇ ਹਾਰਵਰਡ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਡੀਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਯੁਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ, ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬੇ ਅਤੇ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬੋਰਡਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲੋਕ
ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਤ ਦਾ ਭੋਜ (ਲਿਓਨਾਰਦੋ)
ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਦਾ ਭੋਜ ( Il Cenacolo  [il tʃeˈnaːkolo] ਜਾਂ L'Ultima Cena [ˈlultima ˈtʃeːna] ) ਇਤਾਲਵੀ ਉੱਚ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਕਲਾਕਾਰ ਲਿਓਨਾਰਦੋ ਵਿੰਚੀ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਇੱਕ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਿਤੀ c. 1495–1498 ਈਸਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਭੋਜ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੌਨ ਦੀ ਇੰਜੀਲ ਵਿੱਚ ਬਿਰਤਾਂਤ ਆਇਆ ਹੈ।ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਰਸੂਲ ਉਸਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਣ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ, ਗਤੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ  ਜਟਿਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਲਿਓਨਾਰਦੋ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਉਚੇਰੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਿਓਨਾਰਦੋ ਦਾ ਵਿੰਚੀ ਦੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ
ਅਜ਼ੀਜ਼ ਨਾਸਰ
ਅਜ਼ੀਜ਼ ਨਾਸਰ (ਜਨਮ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਜਾਨਬਾਜ਼ ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ, ਆਵਾਜ਼ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ ਜੋ ਡੇਕਾਨੀ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨਵਾਬਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਡਬਿੰਗ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਸੋਨੂੰ ਸੂਦ, ਨਾਨਾ ਪਾਟੇਕਰ, ਕੈਲੀ ਦੋਰਜੀ, ਆਦਿਤਿਆ ਪੰਚੋਲੀ, ਰਾਹੁਲ ਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਡੇਕਾਨੀ, ਹਿੰਦੀ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ 35 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਜੋਤਿਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਸਟੈਪਨੀ-ਤੁਮਚਾਕੜੇ ਆਹੇ ਕਾ.. ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਮਰਦ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੇਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋਂ ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ
ਜੀਸ਼ਾਨ
ਜੀਸ਼ਾਨ (Zîşan) ਸ਼ਬਦ "ਸ਼ੀ" (ਇੱਕ ਤੁਰਕੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ) ਅਤੇ "ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ" (ਉੱਚ ਦਰਜਾ) ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਜ ਹਾਈ ਸਥਿਤੀ (ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ) ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਹੈ ਹੈ। ਉਪਨਾਮ (Shandong) (ਇੱਜ਼ਤ, ਸ਼ਾਨ - ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ)) ਜ, ਜੋ ਕਿ ਸਦੱਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ "ਕੁਮਾਰ" (ਅਰਬੀ Zishan ਵਿੱਚ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ Zişan ਨਾਲ ਉਲਝਣ. ਇਸ ਦਾ ਅਰਬੀ ਜ Zeshan ਸ਼ਾਨ ਬੇਜਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਠੀਕ ਰੂਪ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਰਤ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜੀਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਅਰਬੀ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ:
ਤੁਰਕ ਸ਼ਬਦ 'ਸਰਗਰਮ' ਆਮ ਸ਼ਾਹੀ, ਜ ਲਗਜ਼ਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਦੀ ਲਗਜ਼ਰੀ. ਇਹ ਨਾਮ ਅਕਸਰ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਇਰਾਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਟਰ ਮਿਡਲ ਈਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਮਤਲਬ ਹੈ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ:
ਜੀਸ਼ਾਨ ਜੀਸ਼ਾਨ ਅਤੇ Zishan ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਅਰਥ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੀਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਿੰਸ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਚੰਨ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Zishan
ਜੀਸ਼ਾਨ ਅਤੇ Zishan ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। ਜਦਕਿ Zishan ਜੀਸ਼ਾਨ ਅਮਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਉੱਚ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁਸਲਿਮ ਨਾਮ ਦੇ
ਸੌਰਭ ਸੁਮਨ
'''ਡਾ. ਸੌਰਭ ਸੁਮਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Dr. Saurabh Suman''') ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀ ਖੋਜਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਸ਼ਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ NGO ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੁਮਨ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸੁਮਨ NGO ਬਿਹਾਰ ਸੇਵਾ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਬਣੀ। ਸੰਗਠਨ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਵਾਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ' ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬਿਹਾਰ ਵਿਚ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ ਬਿਹਾਰ ਸੇਵਾ ਸੰਸਥਾਨ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨਾਂ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਖੋਜ ਸੰਗਠਨ (ਇਸਰੋ) ਲਈ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਜਸ਼ਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
2016 ਵਿੱਚ ਸੁਮਨ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਰਵਉੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ( ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ) ਵਿਖੇ ਦਿੱਤੇ। ਮਹਿਲਾ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ WDC ਮੰਤਰੀ ਮੇਨਕਾ ਗਾਂਧੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
2018 ਵਿੱਚ ਸੁਮਨ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਆਰਜੇਡੀ ਨੇਤਾ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਾਸਵਾਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੁਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਫਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਾਸਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
ਭੂਮਿਕਾ
ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵਸਨੀਕ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਰਤੀ ਨਹੀਂ ਭਾਵ ਅਜਿਹਾ ਵਸਨੀਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਣਮਾਨਸ ਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ। ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ, ਉਚਿਆਉਣਾ, ਸਾਧਨਾ, ਢਾਲਣਾ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਪਸ਼ੂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਧਨਾ ਹੈ। ਸੋ ਆਰੀਆ ਨੇ ਦਰਾਵੜੀਆਂ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲ ਲਿਆ, ਉਚਿਆ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਰੀਆ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ, ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ, ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਦਰਵਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਬਹੁਤ ਜਟਿੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਜਟਿੱਲਤਾ ਜਿੰਦਗੀ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਲੱਛਣ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਹੈ। ਵਿਰੋਧਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਸੁਰਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਘਾਤਕ ਰੂਪ ਵੀ ਧਾਰ ਲੈਣ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਇਕਸੁਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕਰਾਮਾਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਤਦੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਜਬ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸਿਰਜਿਆ ਅਜਿਹਾ ਕ੍ਰਿਆਤਮਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ-ਵਿਵਹਾਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਉੱਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ-ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਕਿਸ ਵੇਲੇ, ਕਿਹੜਾ, ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਇਸ ਭੇਦ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਰਜਣਾ ਦਾ ਯਥਾਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ:
ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਦਾ ਅੰਤਰ ਤਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੀ ਹੈ ਦੂਜੇ ਵੰਨੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਰਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿੰਲਤਾਂ  ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਣਾਉਣਾ ਸਥੂਲ ਕ੍ਰਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾ ਸੂਖਮ ਸਾਧਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਜਣ ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੰਕਲਪ-ਵਿਕਲਪ ਵੀ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਤਪੱਤੀ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਂਗਲੀ ਮਹਿੰਦੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿੰਦੀ ਲੋਕ-ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
1) ਕਿਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਪੰਜਾਬ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਿੱਤਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਇਥੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਕਿੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਕਿੱਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਲੁਹਾਰ, ਤਰਖਾਣ, ਰਾਜ, ਘੁਮਾਰ ਆਦਿ ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ ਫਾਲੇ, ਰੰਬੇ, ਕਹੀਆਂ, ਹਲ ਪੰਜਾਲੀਆਂ, ਖੂਹ ਦੀਆਂ ਟਿੰਡਾਂ ਆਦਿ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਅੱਜ ਟਰੈਕਟਰ, ਥਰੈਸਰ, ਕੰਬਾਈਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਯੰਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਨਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਇਥੇ ਬਹੁ-ਗਿਣਤੀ  ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਾਸ਼ਤਕਾਰਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤੀ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੈ।
4) ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਕੁੜਤਾ ਸੁੱਖਣ, ਕੁੜਤਾ ਚੂੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੱਥਣ, ਕਮੀਜ਼ ਸੁੱਖਣ ਆਮ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਚੂੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੱਖਣ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਘੱਗਰਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਘੱਗਰਾ ਸਿੱਧਾ, ਪੱਲਿਆ ਵਾਲਾ, ਕਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪੱਲਿਆ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਘੇਰੇ ਵਾਲੇ ਘੱਗਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀਨ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਪੰਜਾਬਦ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਕਈ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਕਾਰਣ ਕਈ ਪੜਾਅ ਲੰਘ ਕੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਚੁੰਨੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੌਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਜਨਾਨੀਆਂ ਵੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ। ਉਹ ਸਲੀਪਰ, ਆਮ ਸੈਂਡਲ, ਉੱਚੀ ਅੱਡੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸੈਂਡਲਾਂ, ਚੱਪਲਾਂ, ਲਿਫਟੀ ਆਦਿ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
5) ਹਾਰ -ਸ਼ਿੰਗਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਹਾਰ-ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਵੱਖਰੀ ਭਾਂਤ ਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਪੱਟੀ ਤੇ ਪਾਸਾ ਸਿਰ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ। ਨੱਕ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਹਿਣੇ ਨੱਕਰਾ, ਤੀਲੀ, ਲੌਂਗ, ਮੱਛਲੀ, ਨੱਥ, ਕੋਕਾ ਆਦਿ ਹਨ।
ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਝੂਮਕੇ, ਕਾਂਟੇ, ਵਾਲੀਆਂ, ਵਾਲੇ, ਮੁਰਕੀਆਂ, ਡੰਡੀਆਂ, ਰੇਲ ਡੰਡੀਆਂ, ਬੁੰਦੇ, ਪਿੱਭਲ ਪੱਤੀਆਂ, ਲੋਟਣ, ਬੂਜਲੀਆਂ, ਟੌਭਸ, ਰੌਲਾਂ ਆਦਿ ਕਈ ਭਾਂਤ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ। ਗਾਨੀ, ਕੈਂਠੀ, ਗੁਲੂ ਬੰਦ, ਹਸ, ਰਾਣੀ-ਹਾਰ, ਨੌ ਲੱਖਾ ਹਾਰ, ਹਮੇਲ, ਇਨਾਮ, ਪੈਂੜਲ, ਤਵੀਤ, ਬੁਰਾਤੀਆਂ, ਹੌਲਦਰੀ ਤੇ ਮੌਹਰਾਂ ਆਦਿ ਗਲ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ। ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਗੋਖੜੂ, ਕੜੇ, ਬੰਦ ਘੜੀ, ਚੁੜੀ, ਸਗਲੇ, ਵੰਗਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ, ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਪਰੀ ਬੰਦ ਆਦਿ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵੀ। ਕੜੀਆਂ, ਤੋੜੇ, ਬਾਕਾਂ, ਪਟੜੀਆਂ, ਝਾਂਜਰਾ, ਸਕੁੰਤਲਾ, ਚੈਨ, ਲੱਛੇ, ਸਗਲੇ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ।
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮਰਦ ਗਹਿਣੇ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਪਰ ਨਵੇ-ਜੁਆਨ ਅਮੀਰ ਮੁੰਡੇ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜ਼ੀਰ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਗੱਭਰੂ ਕੜੇ, ਕੈਂਠਾ, ਤਵੀਤੜੀਆਂ ਨਤੀਆਂ ਤੇ ਕੰਙਣ ਪਾਊਂਦੇ ਹਨ।
6) ਖਾਣ-ਪੀਣ
ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੇ ਬਹੁਭਾਂਤ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਦਾਲਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ, ਕਣਕ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਆਂਡੇ, ਮਿੱਸੀ ਰੋਟੀ, ਮੀਟ, ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਂ ਦਾ ਸਾਗ, ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਮਨ ਪਸੰਦ ਖੁਰਾਕ ਹੈ। ਦੁੱਧ, ਦਹੀ, ਲੱਸੀ ਅਤੇ ਮੱਖਣ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਖਾਸ ਸਵਾਦ ਹਨ। ਸ਼ੱਕਰ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਦੀ ਚੂਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਖਾਣਾ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਮਨ ਪਸੰਦ ਖੁਰਾਕ ਹੈ। ਖੀਰ, ਸੇਵੀਆਂ, ਮਾਲ-ਪੁੜੇ, ਮਿੱਠੇ ਗੁਲਗਲੇ, ਖੋਆ, ਪ੍ਰਸਾਦ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਸਾਦ ਭੋਜ ਪੱਤਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਲੱਡੂ ਸ਼ਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
7) ਮੇਲੇ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ
ਮੇਲੇ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿਸਾਖੀ, ਤੀਆਂ, ਦੀਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਹਿਰਾ, ਲੋਹੜੀ ਬਸੰਤ ਤੇ ਹੌਲੀ ਆਦਿ ਮਹਿਕ ਖਿਲਾਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਦਿਨ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਮੇਲੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਗਾਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਸੋਹਣਾ ਖਾਣਾ, ਸੋਹਣਾ ਖੁਆਉਣਾ, ਮਟਕ ਨਾਲ ਜੀਉਣਾ ਇਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹੋ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਚ ਭੰਗੜਾ, ਗਿੱਧਾ, ਸੰਮੀ, ਝੂਮਰ ਆਦਿ ਰੰਗੀਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਤੇ ਰੰਗੀਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ ਦੋ ਪੈਰ ਘੱਟ ਤੁਰਨਾ ਪਰ ਤੁਰਨਾ ਮਟਕ ਦੇ ਨਾਲ।
8) ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ
ਇਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਾਂਝਾ, ਖੇੜੇ ਸੇਵਾ, ਸਰੱਬਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮੰਗਣ, ਆਪਣੇ ਬਾਜੂ ਵੱਲ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਣ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਕਾਰਣ ਬਹੁਤ ਵਚਿੱਤਰ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਝਾਂ ਤੋੜਨਾ ਮਿਹਣਾ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਕਾਰਣ ਹੈ ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਪੁੱਜਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈਅਚੇਤ ਹੀ ਪਰੇਰੇ ਗਏ ਹਨ।
9) ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਏਕਤਾ
ਸੋ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਆਪਣੇ ਕੁਦਰਤੀ ਨਜ਼ਾਰਿਆ ਵਾਂਗ ਗਾਉਂਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਰਾਂਗਲਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਰੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸਮੁੱਚੀ ਏਕਤਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਰਾਸ਼ੇ ਹੋਏ ਹੀਰੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟਤਾ ਤੇ ਮਾਨਵ-ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਔਗੁਣ
ਅਜੋਕ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅੰਦਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੀ ਘੁੱਸ-ਪੈਠ ਦੇਖਣ 'ਚ ਆਮ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ, ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਵਿਆਹਾਂ ਲਈ ਮੈਰਿਜ ਪੈਲਿਸਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਦਿ। ਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨੌਜਵਾਨ (ਤਕਰੀਬਨ 70 ਫੀਸਦੀ) ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਵੱਧ ਪੰਜਾਬੀ ਹੀ ਪਿੱਠ ਕਰੀ ਖੜੇ ਹਨ।  ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਸੱਭਿਅਕ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਦ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੁੱਲ 13 ਕੁ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ 8 ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਤਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਡੇਰੇਦਾਰ ਬਾਬੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਬੇਹਤਰੀ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਹੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ? ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤ 70% ਜਵਾਨ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਆਦੀ ਹਨ। ਕਿਸਾਨ ਕਰਜਾਈ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਤਮਹੱਤਿਆਵਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਾਬਿਆਂ ਪਾਸ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਇਆ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਕਾਰਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਅਸਲ ਭੇਤ ਕੌਣ ਕਢੇ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਬਿਆਂ ਪਾਸ ਏਨਾ ਧਨ ਕਿਥੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ?
1. ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਤਲ
ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮੁਨਕਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸਰਬ-ਪੱਖੀ ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਅੱਖੀਂ ਤੱਕਿਆ ਅਤੇ ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ। ਹਾਕਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਜਾੜ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਬਾਬਾ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਦੇਖ ਆਇਆ ਸੀ, "ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ" ਭਾਵ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਬਕ ਸਿਖਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲਿੰਗ-ਵਿਤਕਰੇ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਵਾਣ ਕੀਤਾ।
ਭਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕੁਕਰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੋਹਲਵੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਮਹਾਨ  ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਧੀਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਵੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀਓ। 'ਅਣਖ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਨਵੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾ ਕਰੋ ਹੁਣ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਉਪਰ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ  ਲੜਕਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ, ਏਨਾ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚੀਏ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਉਲਾਂਭਾ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਭਾਈਚਾਰੇ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਮੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2. ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਵੱਲ ਪਿੱਠ
ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼  ਦੇ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਪੰਡਿਤ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਆਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ:
"ਪੰਜਾਬੀ, ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤ੍ਰ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੀਤ ਗਏ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਕੱਟੇ ਜਾਣਗੇ। ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਬੀ, ਪੰਜਾਬ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਹੋਰ ਕੁੱਝ ਭਾਵੇਂ ਬਣ ਜਾਵੇ।"
ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਏ.ਸੀ. ਵੁਲਨਰ ਦੇ ਕਰੇ ਬਚਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਗੌਰਵਤਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ:
"ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤ
ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਿੰਬਾਵਲੀ ਪੇਂਡੂ ਜੀਵਨ ਤੇ
ਸਾਧਾਰਨ ਧੰਦਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ।.......
ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਵਧੇਰੇ ਲੌਕਿਕ ਜਾਂ
ਅਧਿਆਤਮਕ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।"
ਲੇਖਕ ਰਵਨੀਤ ਕੌਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ "ਜੋ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਹੋਰਨਾ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।"
"ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਸਰਬ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਿਉਂ ਕਰੀ ਖੜੇ ਹਾਂ? ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ 10ਵੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਅੰਦਰ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ 6900 ਬੋਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦਸਵੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਗਈ ਇੱਕ ਇੱਕ ਗੌਰਵ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਛੇਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਵੈਨਕੂਵਰ, ਬੀ ਸੀ. ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰੀ ਅਤੇ ਐਬਟਮ ਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।"
3. ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਅੰਦਰ ਜਾਤ ਅਭਿਮਾਨ
ਸਿੱਖ ਲਹਿਰ ਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੋਲ ਹੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵੰਡ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਗਰਜ ਸੀ:
"ਨ ਕੋ ਹਿੰਦੂ ਨ ਮੁਸਲਮਾਨ"
ਭਾਵ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਜਾਂ ਊਚ-ਨੀਚ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਜਾਂ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵੰਡ ਕਰਨੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅੱਜ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜੱਟ ਲੋਕ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾਤ ਅਭਿਮਾਨ ਨਹੀਂ ਘਟਦਾ। ਆਮ ਕਰਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਜੱਟਾਂ ਅੰਦਰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਰਚਾਉਣ ਸਮੇਂ ਜਾਤ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇੰਜ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਤ ਪਾਤ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੋੜਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਜਾਤ ਅਭਿਮਾਨ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਵੀ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦਾਚਿਤ ਵੀ ਸਿੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰੇ ਮਾਪਦੰਡ ਵੀ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੀਵੇਂ ਜਾਤ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਨੂੰਹ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਕਿਸੇ ਛੋਟੀ ਜਾਤ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥੀਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜੱਟਾਂ ਪਾਸੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਖੁੱਸ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਨਵੇਂ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਜਾਤ ਅਭਿਮਾਨੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੀ।
ਇਸੁ ਗਰਬ ਤੇ ਚਲਹਿ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ॥
ਉਹ ਮੂਰਖ! ਜਾਤ ਅਭਿਮਾਨ ਨਾ ਕਰ। ਇਸ ਜਾਤ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਵਿਚੋਂ ਵਿਕਾਰ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
4. ਪੰਜਾਬੀਆਂ 'ਚ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਅਧਿਕ ਵਰਤੋਂ
ਨਸ਼ਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਚਰਚਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਅੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੰਮਾਕੂ (ਤੰਬਾਕੂ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਵਿਉਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਉਪਾਰੀ ਲੋਕ ਇਸ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਤੇ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਚੌਥਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਖੱਟ ਰਹੇ ਹਨ।
ਡਾਕਟਰ ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਨਸ਼ੱਈ ਬੰਦਿਆ ਦੇ ਘਰ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਮਾਂਦਰੂ ਰੋਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹੈ। ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਫ਼ੀਟਲ ਐਲਕੋਹਲਿਕ ਸਿਡੰਰਮ (ਐਸ.ਏ.ਐਸ.) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੋਗ ਉਹਨਾਂ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅੰਦਰ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਮਾਂਦਰੂ ਅਯੋਗਤਾ ਭਿਆਨਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"
ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਪੰਜਾਬ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮਰ ਸੂਬਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਗੱਭਰੂ, ਪੰਜਾਬਣਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਕਿਰਸਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਬਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸਾਰੇ
ਲੋਕ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸਾਡੇ ਅੱਜ ਦੇ ਗੀਤਕਾਰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਲਈ  ਪ੍ਰੇਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਬਸ ਨਹੀਂ, ਗੀਤਕਾਰ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ:
ਭੁੱਲਦੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਘਰ ਦੀ ਕੱਢੀ ਦੀ।       (ਸੁਖਸ਼ਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ)
ਪੈੱਗ ਲਾਉਣ ਦੇ ਸੋਹਣੀਏ।                     (ਮਿਸ ਪੂਜਾ/ਬਾਈ ਅਮਰਜੀਤ)
ਦੇਸੀ ਦਾ ਗੁੜਾ ਲਾ ਕੇ,
ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਕਰਨਾ ਅੱਜ ਕਤਲ ਜੱਟ ਨੇ ਪੀ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਤੋੜ ਦੀ।
ਸੁਖਮਨੀ: ਹੋਪ ਫਾਰ ਲਾਈਫ
ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਯੂਕੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਵੱਲੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ
ਸੁਖਮਨੀ- ਆਜ਼ਮ ਲਈ ਲਾਈਫ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਜਰ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੈਰਾ ਬਟਾਲੀਅਨ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਫਸਰ ਹੈ, ਜੋ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਸਦਮੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਬੇਟੀ ਸੁਖਮਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਣ ਦੌਰਾਨ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
5. ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥੀਂ ਕਿਰਤ ਕਰਨਾ ਅਲੋਪ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਦੀ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ, ਦੂਸਰਾ ਵੰਡ ਛਕਣਾ, ਤੀਜਾ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ। ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਅਤੇ ਲੌਨਿਨ ਦੇ ਫਲਸਫੇ ਅੰਦਰ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮਨਫ਼ੀ ਕਰਕੇ ਬਾਕੀ ਦੋ ਸਿਧਾਂਤ ਮੰਨੇ ਗਏ। ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਖਮਨੀ: ਹੋਪ ਫਾਰ ਲਾਈਫ
ਸੰਖੇਪ
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਘਾਟੀ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰਪਤ ਪਤਨੀ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕਤਲੇਆਮ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤਪਸੰਦ ਧੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ' ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਾਲ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੜਕੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਤਵਾਦ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਜੰਗ ਕਦੇ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਘਾ ਬਾਰਡਰ ਤੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਲੰਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਾਮਰੇਡ ਦੇ ਬੁਰੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਲਗ ਥਲਗਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਸਮਾਜ ਦੁਆਰਾ ਖਤਮ ਔਰਤ ਦਾ ਹੱਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਜਿਸ ਦਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਤਵਾਦ ਅਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡਜ਼ 2011
ਪਹਿਲੀ ਪੀਟੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸੁਖਮਨੀ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
6. ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਾਧਾਂ (ਸੰਤਾਂ) ਲਈ ਅਥਾਹ ਸ਼ਰਧਾ
ਜੂਨ 6, 2007 ਦੇ ਦੇਸ਼ ਸੇਵਕ ਅਖ਼ਬਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ। ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗ਼ੈਰ-ਜੱਟ ਲੋਕ ਜ਼ਿਆਦਾਤਕ ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀ, ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਜਯੋਤੀ, ਨੁਕਈ ਨਿਰੰਕਾਰੀ, ਤਨਿਆਰਾਂ ਵਾਲਾ ਆਦਿ ਡੇਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਡੇਰਿਆਂ ਦੇ ਸੰਤ ਜਾਂ ਬਾਬੇ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਉਲਟ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਡੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਦੇ 70 ਫ਼ੀਸਦੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਦਲਿਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀ ਡੇਰੇ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਹਨ।
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ ਦੱਖਣੀ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਗਲਾਸੀ ਰਿਦਿਮ, ਮਿਲੀ-1 ਲਾਈਫ, ਅਤੇ ਸਨੇਕ ਚਾਰਮਰ ਵਰਗੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
6. ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਾਧਾਂ (ਸੰਤਾਂ) ਲਈ ਅਥਾਹ ਸ਼ਰਧਾ
ਸ਼ਾਇਦ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਅੰਗ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਧਾਂ-ਸੰਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਅਥਾਹ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਡੇਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਕ ਡੇਰੇਦਾਰ ਦੀ ਸਿਤੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਗੱਦੀ ਦੇ ਵਾਰਸ ਦੋ-ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਡੇਰੇ ਦੀ ਥਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਨਵੇਂ ਡੇਰੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਲ 2003 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੀ ਕਿ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਨੌਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਬਾਬੇ ਛਿਆਲੀ, ਭਾਵ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਪੰਜ ਬਾਬੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਲਵੇ ਵਿੱਚ ਬਾਬਿਆਂ ਦੀ ਮੰਹਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ।
ਸੁਖਮਨੀ: ਹੋਪ ਫਾਰ ਲਾਈਫ
ਵੀਡੀਓਜ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ ਦਾ ਜਨਮ 1998 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਦੱਖਣੀ ਲੰਡਨ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਰਗੋਧਾ, ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਹਨ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਲੰਡਨ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
6. ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਾਧਾਂ (ਸੰਤਾਂ) ਲਈ ਅਥਾਹ ਸ਼ਰਧਾ
ਅੱਜ ਡੇਰੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜੱਗ-ਜਾਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਅੰਤ ਲੇਖ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹੁਣ ਵੀ ਪਾਖੰਡ ਪਾਰ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਭਰਮ ਅਤੇ ਵਹਿਮ ਨੇ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਜੱਗ ਜਾਹਿਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਬਾਦਲ) ਵੱਲੋਂ ਸਿਰਸਾ ਦੇ ਡੇਰੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਸੰਧੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਹੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਬਤ ਪੂਰੇ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਰਚਾ ਕੇ ਕੀਤੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ ਕੇਸ ਵਾਪਿਸ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
7. ਨਕਲੀ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਪੇਪਰ ਮੈਰਿਜਜ਼
ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ (ਭਾਵ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ) ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਲਿਆਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਕਲੀ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧੰਦਾ ਹੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਗ਼ਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਵੇਚ ਕੇ 20 ਤੋਂ 30 ਲੱਖ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਭ ਕੁੱਝ ਉੱਜੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲਾੜੀ ਜਾਂ ਲਾੜਾ ਸਪਾਂਸਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ
ਕਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ "ਫਿਊਚਰ ਸਾਊਂਡਜ਼ 2021" ਨਾਮਕ ਬੀਬੀਸੀ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਔਗੁਣ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ
ਕਰੀਅਰ
ਰਾਫ ਸਪੇਰਾ ਨੇ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੇ ਗੀਤ 'ਸਾਈਨਡ ਗੌਡ' ਦਾ ਵੀਡੀਓ ਵੀ ਡਾਇਰੈਕਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1998 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਰੈਪਰ
ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਮੇਲਾ
ਮੇਲਾ ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਦਾ ਮੇਲਾ ਮਾਲਵੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੇਲਾ ਹੈ।ਇਹ ਮੇਲਾ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਵਿਖੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਿਲ੍ਹੇ ਬਠਿੰਡੇ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਮੌੜ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ  ਮਾਲਵੇ ਦੇ  ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਦਰ ਮਾਈਸਰਖਾਨਾ ਹੈ।ਇਸ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੰਤ ਕਥਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।ਇਸ ਦੰਦ ਕਥਾ ਵਿੱਚ  ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੈਂਤ ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਨੂੰ ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।ਇਸ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਰਗਾ ਚੰਡੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਦੋ ਵਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਮੇਲੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।ਹਰ ਸਾਲ ਛੇਵੇਂ ਚੇਤ ਅਤੇ ਅੱਸੂ ਦੇ ਨਰਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਿਨ ਦੁਰਗਾ ਜਵਾਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੇਲੇ
ਅਦੂਰ ਭਵਾਨੀ
ਅਦੂਰ ਭਵਾਨੀ (1927 – 25 ਅਕਤੂਬਰ 2009) ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਰਾਮੂ ਕਰਿਆਤ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫ਼ਿਲਮ ਚੇਮੀਨ (1965) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 450 ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਦੀਯਾਨਯਾ ਪੁਥਰਨ, ਥੁਲਾਭਰਮ, ਕਾਲੀਚੇਲੰਮਾ, ਅਤੇ ਅਨੁਭਵਾਂਗਲ ਪਾਲੀਚਕਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕੇ. ਮਧੂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੇਥੁਰਮਾ ਅਈਅਰ ਸੀਬੀਆਈ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥੀਏਟਰ ਗਰੁੱਪ ਕੇਪੀਏਸੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਅਦੂਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਅਦੂਰ ਪੰਕਜਮ, ਇੱਕ ਮਲਿਆਲਮ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵੀ ਸੀ। ਅਦੂਰ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਮੌਤ 25 ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਨੂੰ ਹੋਈ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾਵਾਂ
1969 ਵਿੱਚ, ਭਵਾਨੀ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਕਲੀਚੇਲੰਮਾ ਲਈ ਦੂਜੀ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 2002 ਵਿੱਚ ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ - ਮੈਡੀਮਿਕਸ ਦੁਆਰਾ ਚਲਚਿਤਰਾ ਸਪਰੀਆ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2008 ਵਿੱਚ, ਕੇਰਲਾ ਸੰਗੀਤਾ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ, ਭਵਾਨੀ ਅਤੇ ਪੰਕਜਮ ਨੂੰ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2009 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1927
ਸੌਰਾਸੇਨੀ ਮੈਤ੍ਰਾ
ਸੌਰਸੇਨੀ ਮੈਤਰਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sauraseni Maitra) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਮੈਤਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1996 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਧਨੰਜਯ ਯਸ਼ਵੰਤ ਚੰਦਰਚੂੜ
ਧਨੰਜਯ ਯਸ਼ਵੰਤ ਚੰਦਰਚੂੜ (ਜਨਮ 11 ਨਵੰਬਰ 1959) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਿਆਂਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਨਵੰਬਰ 2022 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ 50ਵੇਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਮਈ 2016 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜੱਜ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ 2013 ਤੋਂ 2016 ਤੱਕ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜੱਜ ਅਤੇ 2000 ਤੋਂ 2013 ਤੱਕ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜੱਜ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗਲ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਅਥਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ (ਪਦ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ) ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਉੱਚ ਨਿਆਂਪਾਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੱਜ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ, ਵਾਈ ਵੀ ਚੰਦਰਚੂੜ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸਨੇ ਸੁਲੀਵਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਮਵੈਲ ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੈਂਚਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਫੈਸਲੇ, ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਦੇ ਫੈਸਲੇ, ਸਮਲਿੰਗੀ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧਿਕ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਬਰੀਮਾਲਾ ਕੇਸ ਵਰਗੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫੈਸਲੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਮੁੰਬਈ, ਓਕਲਾਹੋਮਾ, ਹਾਰਵਰਡ, ਯੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਧਨੰਜੈ ਚੰਦਰਚੂੜ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਨਵੰਬਰ 1959 ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚੰਦਰਚੂੜ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਯਸ਼ਵੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਚੰਦਰਚੂੜ ਹਨ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਹਨ । ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਪ੍ਰਭਾ, ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਲਈ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਅਤੇ ਜੌਹਨ ਕੌਨਨ ਸਕੂਲ, ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਕੋਲੰਬਾ ਸਕੂਲ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਲਾਅਜ਼ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1983 ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਵੱਕਾਰੀ ਇਨਲੈਕਸ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਾਰਵਰਡ ਵਿਖੇ ਜੋਸੇਫ ਐਚ. ਬੀਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜੂਰੀਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਰਵਰਡ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਉਸਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਡਾਕਟਰੇਟ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਕਾਰਵਾਈ 'ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਵਾਰਡ
ਹਾਰਵਰਡ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਡੀਵਾਈ ਚੰਦਰਚੂੜ ਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਲੀਗਲ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨ ਅਵਾਰਡ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਜੱਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜੱਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜੱਜ
ਰਸ ਦਾ ਸਰੂਪ
ਰਸ ਦਾ ਸਰੂਪ
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਚ ਰਸ ਬਾਰੇ ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ 'ਰਸਸੂਤ੍ਰ' ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ 'ਸੂਤ੍ਰ' ਕਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸਨੂੰ ਰਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਰਸ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਾਲਾ ਸੂਤ੍ਰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਰਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਬਰੇ, ਬਾਅਦਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੇ ਮਤਾਂ ਨੂੰ ੲਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨਾ ਢੁਕਵਾਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।ਮੰਮਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ 'ਰਤੀ' (ਪ੍ਰੇਮ) ਆਦਿ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਕਾਰਣ ,ਕਾਰਯ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ (ਭਾਵ)ਹਨ(-ਨਾਇਕ-ਨਾਇਕਾ ਆਦਿ ਆਲੰਬਨ ਕਾਰਣ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਉਚਿਤ ਹੋਣਾ, ਬਸੰਤ,ਮਨੋਹਾਰੀ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਦਿ ੳਉੱਦੀਪਨ ਕਾਰਣ; ਕਟਾਕ੍ਸ਼,,ਰੋਮਾਂਚ,ਕੰਬਣਾ ਆਦਿ ਕਾਰਯ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਆਦਿ ਸਹਿਕਾਰੀ ਭਾਵ), ਇਹਨਾਂ (ਭਾਵਾਂ)ਦੀ ਜਦੋਂ ਕਾਵਿ ਜਾਂ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇੱਕਠੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਭਾਵ, ਅਨੁਭਾਵ,ਵਿਅਭਿਚਾਰਿ(ਸੰਚਾਰਿਤ)ਭਾਵ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਥਾਈਭਾਵ ਹੀ 'ਰਸ' ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੰਮਟ ਦੇ ਹੀ ਮਤ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ,"ਵਿਭਾਵ, ਅਨੁਭਾਵ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰਿਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਵਿਅਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ 'ਰਤੀ' ਆਦਿ ਸਥਾਈਭਾਵ ਸਹ੍ਰਿਦਯਾਂ ਲੲੀ 'ਰਸਤਾ'(ਰਸ ਦੇ ਰੂਪ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 'ਰਸ' ਦੇ ਛੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਅਥਵਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ:-"ਰਸ-ਸੱਤ੍ਵੋਦ੍ਰੇਕਚ ; ਅਖੰਡ; ਸ੍ਵੈਪ੍ਰਕਾਸ਼ਆਨੰਦਚਿਨ੍ਮਯ; ਵੇਦ੍ਯਾਂਤਰਸ੍ਪਰਸ਼ਸ਼ੂਨਯ; ਬ੍ਰਹਮਾਸੁਆਦਸਹੋਦਰ ਅਤੇ ਲੋਕੋਤੱਰਚਮਤਕਾਰਪ੍ਰਾਣਰੂਪ  -ਹੈ।"
(ੳ) ਸੱਤ੍ਵੋਦ੍ਰੇਕ :-
ਰਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਨ 'ਚ ਰਜੋਗੁਣ ਅਤੇ ਤਮੋਗੁਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਤੋਗੁਣ ਦਾ ਭਾਵ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਦਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਤੋਗੁਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ 'ਚ  ਮਨੁੱਖ ਲੌਕਿਕ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਰਸ ਦੇ ਆਸੁਆਦਨ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਰੁਚੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਸ ਦਾ ਆਸੁਆਦਨ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇਜਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਾੱਤ੍ਵਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਸ ਅਖੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਰਸ ਦਾ ਬੋਧ ਜਾਂ ਅਨੁਭੂਤੀ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਵਿਭਾਵ-ਅਨੁਭਾਵ-ਸੰਚਾਰਿਭਾਵਾਂ ਦਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੁਭਾਵ ਨਾ ਹੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਹਭਾਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਵਿਭਾਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਭਾਵ ਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੁਤੰਤਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸੇ 'ਚ ਸਮਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਇੱਕਠੀ (ਰਸ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ) ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ, 'ਅਖੰਡ' ਤੋਂ ਇਹ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਅਖੰਡ ਰੂਪ 'ਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹ੍ਰਿਦਯ ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਰਸ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਰੂਪ 'ਚ ਲਗਾਤਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
(ੲ) ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਆਨੰਦਮਯ-ਚਿਨ੍ਮਯ :-
ਰਸ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਤੇਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਜਾਂ ਅਨੁਭੂਤੀ ਸਵੈ (ਆਤਮ) ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਆਨੰਦ ਅਥਵਾ ਸੁਖ  ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਗਿਆਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਆਨੰਦ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ  ਸੁਖ (ਆਨੰਦ) ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਲੲੀ ਰਸ ਨੂੰ ਸਵੈਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਆਨੰਦਮਯ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਧੀਗਿਆਨ ਤੋਂ ਯੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
(ਸ) ਵੇਦ੍ਯਾਂਤਰਸ੍ਪਰਸ਼ਸ਼ੂਨਯ:-
ਰਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦੂਜੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ  ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਨਮਯ ਅਵਸਥਾ 'ਚ ਦੂਜੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਰਸ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਵੇਲੇ ਸਹ੍ਰਿਦਯ ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਆਪਣੇ - ਪਰਾਏ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਕਾਵਿ 'ਚ ਵਿਦਮਾਨ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਾਲ ਇੰਨਾ-ਕੂ ਮਗਨ (ਇੱਕ-ਮਿੱਕ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਬੋਧ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਸ਼-ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵੀ ੳਸਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
(ਹ) ਬ੍ਰਹਮਾਸੁਆਦਸਹੋਦਰ :-
ਰਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਬ੍ਰਹਮ (ਰੱਬ) -ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਇਸੇ ਲੲੀ ਰਸ ਨੂੰ  ਬ੍ਰਹਮਸੁਆਦਸਹੋਦਰ (ਸਗਾ ਭਰਾ) ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦ੍ਰਿਯ (ਕਾਮਵਾਸਨਾ) ਦੇ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਚਿਦਾਨੰਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਲੲੀ ਰਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਅਲੌਕਿਕ ਅਨੁਭੂਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਕੁਝ ਵਰਣਿਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਰਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ -ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਰਗਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮ -ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਾਵਿ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਅਸਥਾਯੀ ਹੈ(ਕਾਵਿ ਆਦਿ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਆਨੰਦ ਲੁਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਦੂਜਾ, ਬ੍ਰਹਮ -ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਵੇਲੇ ਲੌਕਿਕ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਗਾਯਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੌਕਿਕ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ 'ਚ, ਕਾਵਿ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਸੁਆਦ (ਅਨੇਕ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ) ਕਾਂਜੀ  ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪੀਓ ਉਹ ਸੁਆਦ ਦੇਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ 'ਤੇ ਲੁਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੲੀ ਰਸ ਕਾਵਿ ਦਾ ਉਹ ਸੁਆਦ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
(ਕ) ਲੋਕੋੱਤਰਚਮਤਕਾਰਪ੍ਰਾਣ :-
ਹਵਾਲਾ- ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ
ਲੇਖਕ-ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਸ਼ਰਮਾ
‌
ਮਸਤ ਅਲੀ
ਮਸਤ ਅਲੀ (ਜਨਮ 1980) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਸਦਕਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫਿਲਮ ਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਾਲ਼ੇ ਸਲੀਮ ਫੇਕੂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੋਅ ਉਡਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨਵਾਬਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਬਕਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਉਸਦੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਹਾਫ ਫਰਾਈ, ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰ, ਹੰਗਾਮਾ ਇਨ ਦੁਬਈ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ  ਕੁਝ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ, ਸੂਰਿਆ ਬਨਾਮ ਸੂਰਿਆ ਨਾਲ ਆਗਾਜ਼ ਕੀਤਾ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਭੋਜਪੁਰੀ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ, ਜੈ-ਵੀਰੂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਕੀਤੀ।
ਅਰਿਆਦਨਾ (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ)
"ਅਰਿਆਦਨਾ " ( Ариадна  ) ਐਂਤਨ ਚੈਖ਼ਵ ਦੀ 1895 ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ
ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕਾ ਦੀਆਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ, (ਯੂਰੀ ਸੋਬੋਲੇਵ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਦਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ), ਟੈਗਨਰੋਗ ਸਿਟੀ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਗ੍ਰਿਗੋਰੀ ਚੈਰੇਟਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਅਰਿਆਦਨਾ ਚਾਰੇਟਸ (ਜਿਸਦਾ ਪਾਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਤਰੀ ਨਾਮ ਗ੍ਰੀਗੋਰੀਏਵਨਾ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਸੀ) ਸੀ। ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਲ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ  ਉਸੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੀਡੀ ਸਤਾਰੋਵ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ, " ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ " ਵਿੱਚ ਨਿਕਿਟਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਏ. ਡਰੋਸੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੇਖਵ ਅਰਿਆਡਨਾ ਚਾਰੇਤਸ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸੀ, ਪਰ ਸਤਾਰੋਵ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ 1887 ਵਿੱਚ ਟੈਗਨਰੋਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਸੋਬੋਲੇਵ ਨੇ ਅਰਿਆਦਨਾ ਚਾਰੇਤਸ ਨੂੰ ਮਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੇਸਤੋਵਾ ("ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ") ਦਾ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿ  ਅਰਿਆਦਨਾ" ਨੇ ਇੱਕ ਟੈਗਨਰੋਗ ਸੁੰਦਰੀ  ਦਾ ਅਸਲ ਪੋਰਟਰੇਟ ਸੀ, "ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ" ਦਾ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਜੋੜ ਬਣਦਾ ਸੀ ।
ਸਾਹਿਤਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ "ਅਸਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਕਤੂਯੇਵ" ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਉਂਟ ਕੋਚੂਬੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਰਿਆਦਨਾ ਚੇਰੇਤਸ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦੂਸਰੇ 1876-1882 ਵਿੱਚ ਟੈਗਨਰੋਗ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਪ੍ਰਿੰਸ ਪਾਵੇਲ ਮਕਸੂਤੋਵ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। left|thumb|226x226px| ਲੀਕਾ ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ, 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਚੈਖ਼ਵ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ, ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਨਾਇਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਲੀਕਾ ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ ਨਾਲ ਚੈਖ਼ਵ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ 1893-1895 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨਾਇਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਡਰਪੋਕ ਮੰਗੇਤਰ ਦੀ ਦੁਚਿੱਤੀ ਤੋਂ ਘਿਣ ਆਉਂਦੀ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ "ਤਜਰਬੇਕਾਰ" ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ਼ ਉਲਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਮੋਖਿਨ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੈਖ਼ਵ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਸਮੇਂ, ਯਾਲਟਾ ਵਿੱਚ, ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ (ਉਸਦੀ ਉਸ ਵੇਲ਼ੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ) ਇਗਨਾਤੀ ਪੋਤਾਪੇਨਕੋ `ਤੇ ਡੁੱਲ ਗਈ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਆਦਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜ਼ਨਾਨੀਬਾਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਬੜਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀਆਂ ਸੀ ਅਤੇ ਨੇਮੀਰੋਵਿਚ-ਡੈਂਚੇਨਕੋ ਅਨੁਸਾਰ "ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ"। ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਯੂਰਪ ਗਿਆ। ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਚੈਖ਼ਵ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤੀ ਚਿੱਠੀਆਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇਗਨਾਤੋਨਕੋ, ਇੱਕ "ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਬੇਵਫ਼ਾ ਆਦਮੀ" ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ "ਰੂਸ ਭੱਜ ਗਿਆ" ਸੀ।  21 ਸਤੰਬਰ ਦੀ ਉਸਦੀ ਚਿੱਠੀ ਤੋਂ ਚੈਖ਼ਵ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ। ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ ਦੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਾਕਾਂਸ਼ ("... ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ") ਅਰਿਆਦਨਾ ਨੇ ਲਗਭਗ ਹੂਬਹੂ ਵਰਤੇ ਹਨ। ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਚੈਖ਼ਵ (ਅਜੇ ਵੀ " ਦ ਗ੍ਰਾਸਸ਼ਪਰ " ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਘੁਟਾਲੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ) ਨੂੰ ਰੂਸਕਾਯਾ ਮਾਈਸਲ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸ਼ੰਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ  ਕਹਿਣਾ ਸੀ  ਕਿ ਵਿਕਟਰ ਗੋਲਤਸੇਵ (ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ ਅਤੇ ਪੋਤਾਪੇਂਕੋ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ) ਨੂੰ ਖੁਦ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਸ ਨੂੰ  ਛਾਪਣਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਸੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰੂਸਕਾਯਾ ਮਾਈਸਲ ਵਿਚ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਛਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੈਖ਼ਵ ਦੇ ਮਾਸਕੋ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਸਰਕਲ ਵਿਚ ਇਹ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਕਿ ਅਰਿਆਦਨਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸਲ ਔਰਤ ਮਿਜ਼ੀਨੋਵਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਿਡੀਆ ਯਾਵੋਰਸਕਾਇਆ ਸੀ । ਪੱਤਰਕਾਰ ਨਿਕੋਲਾਈ ਯੇਜ਼ੋਵ ਨੇ ਆਪਣੀ 28 ਦਸੰਬਰ 1895 ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਚੈਖ਼ਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ "ਸਾਡੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਝਵਾਨ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫੈਲਾਏ ਗਏ ਅਜਿਹੇ ਗੁਝੇ ਸੰਕੇਤ  ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਲੱਗੇ ਹਨ", ਪਰ 1909 ਵਿੱਚ, ਇਸਤੋਰੀਚੇਸਕੀ ਵੇਸਤਨਿਕ ਨੇ  ਯਾਦਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਲਈ,  ਲੇਖਕ ਨੂੰ "ਨਕਿਆਨੀ ਬਦਲਾਖੋਰੀ" ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹਾ। 1915 ਵਿੱਚ ਏਜ਼ੋਵ ਨੇ ਅਲੈਕਸੀ ਸੁਵੋਰਿਨ ਬਾਰੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਚੈਖ਼ਵ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਲਿਖਣ ਵਾਲ਼ੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਲਾਜ਼ਾਰੇਵ-ਗ੍ਰੂਜ਼ਿੰਸਕੀ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਪਿਆ ਕਿ ਯਾਵੋਰਸਕਾਇਆ (ਜਿਸ ਦੇ 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਚੈਖ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮੈਮੋਇਰਿਸਟ ਤਾਤਿਆਨਾ ਸ਼ੇਪਕੀਨਾ-ਕੁਪਰਨਿਕ ਨੇ  "ਪੇਚਦਾਰ" ਮੰਨਿਆ ਹੈ) ਬਿਲਕੁਲ ਅਰਿਆਦਨਾ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਮਨੋਰਥ ਨਿੱਜੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਕਹਾਣੀ ਵਿਚ ਯੂਰਪੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਚੈਖ਼ਵ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। 1891 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੇਨਿਸ, ਬੋਲੋਗਨਾ, ਫਲੋਰੈਂਸ, ਰੋਮ, ਨੇਪਲਜ਼ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ (ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ)। 1894 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਯਾਲਟਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਸਟੀਮਬੋਟ ਸੇਵਾਸਤੋਪੋਲ - ਓਡੇਸਾ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਪਲਾਟ
ਓਡੇਸਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾਸਤੋਪੋਲ ਤੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਟੀਮਬੋਟ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਇਵਾਨ ਸ਼ਮੋਖਿਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਅਰਿਆਦਨਾ ਕੋਤਲੋਵਿਚ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ਼ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਹ ਉਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਮੌਲਿਕਤਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਕਾਇਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਪਿੱਛੇ ਥੋਥ ਅਤੇ ਠੰਡ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਮੋਖਿਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਦੇਖਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇੱਕ ਇੰਨਾ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਨੇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਉਸ ਇੰਨਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਦਾ ਦੇਖ ਕੇ  ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ਼ਦੀ ਹੈ। ਬਚਣ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹਨ: ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਿਆਦਨਾ ਦੇ ਜਾਦੂ ਹੇਠ ਹੈ।... ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਕਤੂਏਵ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, "ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਿਅਕਤੀ" ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ) ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਯਾਲਟਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਰਿਆਦਨਾ ਦੇ ਰੂਸ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਕਤੂਯੇਵ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਸ਼ਮੋਖਿਨ (ਜੋ ਹੁਣ ਲਗਭਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ) ਖ਼ੁਸ਼ ਹੈ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।...ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ਼ ਟਕਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ਼ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ!"
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੈਖ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜਾਖਲ ਮੰਡੀ
ਜਾਖਲ ਮੰਡੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਕਸਬੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਇਹ ਰੇਲਵਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਜੰਕਸ਼ਨ ਹੈ। ਰਾਜਨੀਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਗਰ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਸਵਾਮੀ ਗੰਗਾ ਗਿਰੀ ਜਨਤਾ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਰਾਏਕੋਟ
ਸਵਾਮੀ ਗੰਗਾ ਗਿਰੀ ਜਨਤਾ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਰਾਏਕੋਟ ਕਾਲਜ ਰਾਏਕੋਟ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸੜਕ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਲਾਇਬਰੇਰੀ, ਸਟੇਡੀਅਮ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਤੇ ਵਾਲੀਬਾਲ ਕੋਰਟ ਹਨ।
ਕੋਰਸ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਰਟਸ, ਕਾਮਰਸ, ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਬਲਾਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਆਈ.ਟੀ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਕੰਪਿ. ਸਾਇੰਸ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਆਈ.ਟੀ), ਪੀ.ਜੀ.ਡੀ.ਸੀ.ਏ, ਡੀ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਕਾਮ, ਬੀ.ਕਾਮ (ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ), ਐਮ.ਕਾਮ,ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਨਾਨ-ਮੈਡੀਕਲ), ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਕੰਪਿ. ਸਾਇੰਸ) ਨਾਲ ਬੀ.ਏ., ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਇਕਨਾਮਿਕਸ), ਐਮ.ਏ. (ਪੰਜਾਬੀ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਮੈਥ), ਲੜਕੀਆਂ ਲਈ ਡਿਪਲੋਮਾ ਸਟਿਚਿੰਗ ਐਂਡ ਟੇਲਰਿੰਗ ਦਾ ਖਾਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ
ਪ੍ਰਫੁੱਲ ਕਰ
ਪ੍ਰਫੁੱਲ ਕਰ (16 ਫਰਵਰੀ 1939 – 17 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022) ਇੱਕ ਉੜੀਆ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਗਾਇਕ,  ਗੀਤਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਸੀ।
ਮੁਰੂਗਨ ਅਸ਼ਵਿਨ
ਇਸ ਭਾਰਤੀ ਨਾਮ ਵਿੱਚ, ਮੁਰੂਗਨ ਨਾਮ ਇੱਕ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਨਾਮ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਰੂਗਨ ਅਸ਼ਵਿਨ (ਜਨਮ 8 ਸਤੰਬਰ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ ਜੋ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਘਰੇਲੂ ਕਰੀਅਰ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ 11 ਦਸੰਬਰ 2015 ਨੂੰ 2015-16 ਵਿਜੇ ਹਜ਼ਾਰੇ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲਿਸਟ ਏ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 2 ਜਨਵਰੀ 2016 ਨੂੰ 2015-16 ਸਈਅਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਟੀ-20 ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ।
ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ
ਜਨਵਰੀ 2018 ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ 2018 ਦੀ ਆਈਪੀਐਲ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਚੈਲੇਂਜਰਜ਼ ਬੰਗਲੌਰ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਸੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਗਜ਼ ਇਲੈਵਨ ਪੰਜਾਬ ਨੇ 2019 ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਲਈ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।
ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2022 ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ
ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵੇਲ਼ੇ
"ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵੇਲ਼ੇ " (На святках) ਐਂਤਨ ਚੈਖ਼ਵਵ ਦੁਆਰਾ 1900 ਦੀ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੈਖ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜੈਸੀ ਪੌਲ
ਜੈਸੀ ਪਾਲ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Jessie Paul) ਇੱਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਮਾਹਰ, ਸੰਸਥਾਪਕ, ਇੱਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਸਲਾਹਕਾਰ ਫਰਮ ਦਾ ਸੀਈਓ,    ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸਪੀਕਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਹੈ।  ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਪਰੋ ਆਈਟੀ ਬਿਜ਼ਨਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਇਨਫੋਸਿਸ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ ਵਿਖੇ ਗਲੋਬਲ ਬ੍ਰਾਂਡ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ।
ਪਾਲ SQS ਇੰਡੀਆ BFSI ਲਿਮਿਟੇਡ, ਐਕਸਪਲੀਓ ਸੋਲਿਊਸ਼ਨਜ਼, ਬਜਾਜ ਕੰਜ਼ਿਊਮਰ ਕੇਅਰ, ਰਾਇਲ ਆਰਚਿਡ ਹੋਟਲਜ਼, ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਐਕਸੈਸ ਗ੍ਰਾਮੀਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨਵੈਂਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਸਿਡਨੀ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ 2 ਤੋਂ 5 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਨਾਜ਼ਰੇਥ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਲ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਜੈਸੀ ਪਾਲ ਕੋਲ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਤਿਰੂਚਿਰਾਪੱਲੀ ਤੋਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ।
ਜੈਸੀ ਪਾਲ ਸ਼ਾਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਗਲੁਰੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਨਦੀ
ਇੱਕ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਨਦੀ (AR) ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਨਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਤੰਗ ਗਲਿਆਰਾ ਜਾਂ ਤੰਤੂ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ ਟ੍ਰੋਪਿਕਲ ਪਲੂਮ, ਟ੍ਰੋਪਿਕਲ ਕਨੈਕਸ਼ਨ, ਨਮੀ ਦਾ ਪਲੂਮ, ਵਾਟਰ ਵਾਸ਼ਪ ਸਰਜ, ਅਤੇ ਕਲਾਉਡ ਬੈਂਡ।
ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜਲ ਵਾਸ਼ਪ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਤੰਗ ਬੈਂਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸਤਹ ਹਵਾ ਦੇ ਵਹਾਅ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬਣਦੇ ਐਕਸਟ੍ਰੋਟ੍ਰੋਪਿਕਲ ਚੱਕਰਵਾਤਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕੁਝ ਫਰੰਟਲ ਜ਼ੋਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੰਜਾ
ਦਰੀ ਦੀ ਬੁਣਤੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪੇਟੇ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਤਾਣੇ ਨਾਲ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ ਸੰਦ ਨੂੰ ਪੰਜਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜੇ ਨੂੰ ਕਈ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਹੱਥਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੇਟਾ ਦਰੀ ਦਾ ਉਹ ਧਾਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਾਣੇ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਚੌੜਾਈ ਰੁਖ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੱਕੜ ਦਾ ਇਕ ਕੁ ਫੁੱਟ ਲੰਮਾ ਡੰਡਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਖਰਾਦ ਤੇ ਗੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਕੁ ਇੰਚ ਲੰਮੇ, ਚਾਰ ਕੁ ਇੰਚ ਚੌੜੇ ਤੇ ਇਕ ਕੁ ਇੰਚ ਮੁਟਾਈ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਫਿੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਪੱਤੀ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਪੰਜ ਚਾਰ ਕੁ ਇੰਚ ਲੰਮੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਤੀਆਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਅੱਧੀ ਕੁ ਇੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਪੱਤੀਆਂ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਸੰਦ ਦਾ ਨਾਂ ਪੰਜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ?
ਹੁਣ ਲੋਕ ਦਰੀਆਂ ਹੀ ਘੱਟ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਵਿਦਿਆ ਰਾਓ
ਵਿਦਿਆ ਰਾਓ ਇੱਕ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਠੁਮਰੀ ਅਤੇ ਦਾਦਰਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮਰਹੂਮ ਨੈਨਾ ਦੇਵੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ, ਹਾਰਟ ਟੂ ਹਾਰਟ: ਰੀਮੈਂਬਰਿੰਗ ਨੈਨਾਜੀ ਲਿਖੀ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ
ਵਿਦਿਆ ਰਾਓ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਸਕੂਲ ਆਫ ਇਕੋਨਾਮਿਕਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਇੱਕ ਖੋਜਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਵਿਮੇਨ ਡੇਵਲਪਮੇਂਟ ਸਟਡੀਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ, ਕਬੀਰ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਗਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।