cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਕੁਈਨ ਹਜ਼ਾਰਿਕਾ
ਮੁੱਢਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ
ਹਜ਼ਾਰਿਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਆਸਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਸਬੇ ਲਖੀਮਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਬਾਗਿਕਾ ਅਤੇ ਊਸ਼ਾ ਗੋਗੋਈ ਹਜ਼ਾਰਿਕਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ. ਇਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਲਖੀਮਪੁਰ ਦੇ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਹੈਡਿਕ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ. ਇਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਿਖਾਈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1976 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਦਾਕਾਰ
ਬਾਲਪਕਰਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ
ਬਾਲਪਕਰਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਮੇਘਾਲਿਆ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਰੋ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ 3000 ft ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ. ਇਸ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਦਸੰਬਰ 1987 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ ਹਿਰਨ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੋਲਡਨ ਬਿੱਲੀ, ਬੰਗਾਲ ਟਾਈਗਰ, ਮਾਰਬਲਡ ਬਿੱਲੀ, ਜੰਗਲੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੱਝ, ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਹਾਥੀ ਲਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਪਕਰਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਅਨਾਦੀ ਹਵਾ ਦੀ ਧਰਤੀ" ਗਾਰੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿੱਥ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਸੂਚੀ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੇਘਾਲਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਗਾਰੋ ਪਹਾੜੀ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਗਾਰੋ ਹਿਲਜ਼ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆ (GHCA) ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤੀ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਲਪਕਰਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂ
ਬਾਲਪਕਰਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿੱਚ ਉਪ-ਉਪਖੰਡੀ, ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਪਤਝੜ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਚਰ-ਪੌਦਾ ਅਤੇ ਡਰੋਸੇਰਾ ਵਰਗੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਪੌਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਹਾਥੀ, ਚਿਤਲ ਹਿਰਨ, ਜੰਗਲੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੱਝ, ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ, ਬੰਗਾਲ ਟਾਈਗਰ ਅਤੇ ਮਾਰਬਲਡ ਬਿੱਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਹਨ।
ਬਾਲਪਕਰਮ ਮਿਥਿਹਾਸ
thumb ਇੱਕ ਸ਼ੀਮਾ ਵਾਲੀਚੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਤਣੇ 'ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ 'ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਟੇਥਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੈਲਾਨੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਬਾਲਪਕਰਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਮਈ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੌਸਮ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਲਾਂਗ ਤੋਂ ਗੁਹਾਟੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਤੁਰਾ ਅਤੇ ਬਾਗਮਾਰਾ ਤੱਕ ਸੜਕ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਐਂਟਰੀ ਫੀਸ ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੇਟ 'ਤੇ ਹੀ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਰੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੀ ਦੇਖੋ
ਭਾਰਤ ਲਈ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, 31 ਮਾਰਚ, 2016 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 1,10,851 ਰਜਿਸਟਰਡ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਰੀਡਰਸ਼ਿਪ ਸਰਵੇ (ਆਈ.ਆਰ.ਐਸ.) ਕੀਉ4 2019 ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਠਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਹੈ।
ਰੀਡਰਸ਼ਿਪ ਬਨਾਮ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ
ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਬਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਿਸੇਸ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਅੰਕੜੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵੇਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 2.5 ਗੁਣਾਂ ਗੇੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵੱਧ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨੋਟ: ਇਸ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵੇਰਵਾ ਅਪ ਟੂ ਡੇਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਵਿਧੀ
ਇਹ ਅੰਕੜੇ ਮੀਡੀਆ ਰਿਸਰਚ ਯੂਜ਼ਰਸ ਕਾਉਂਸਲ (ਐਮ.ਆਰ.ਯੂ.ਸੀ.) ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰੀਡਰਸ਼ਿਪ ਸਰਵੇ (ਆਈ.ਆਰ.ਐਸ.) ਕੀਊ4 2019 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਖ਼ਬਾਰ
ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ ਹਾਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਅਪੂਰਨਾ ਨਰਜ਼ਾਰੇ
ਅਪੂਰਨਾ ਨਰਜ਼ਾਰੇ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Apurna Narzary; ਜਨਮ 8 ਜਨਵਰੀ 2004) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਹੈ ਜੋ ਕੇਰਲ ਮਹਿਲਾ ਲੀਗ ਕਲੱਬ ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਸ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਫਾਰਵਰਡ ਵਜੋਂ ਖੇਡਦੀ ਹੈ।
ਕਲੱਬ ਕੈਰੀਅਰ
ਅਪੂਰਣਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੰਡੀਅਨ ਐਰੋਜ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖੇਡੀ। ਉਸਨੇ ਐਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਦੋ ਹੀਰੋ ਆਫ਼ ਦ ਮੈਚ ਅਵਾਰਡਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਗੋਲ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ 4-0 ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਵੀ ਬਣਾਈ।  2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਅਪੂਰਣਾ ਨੇ 2022 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਜੂਨੀਅਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ, 2022 ਦੀ SAFF U-18 ਮਹਿਲਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਅੰਡਰ-18 ਟੀਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਸਤੰਬਰ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2022 ਦੀ SAFF ਮਹਿਲਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅੰਤਿਮ 23 ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰੀੜੀ
ਹਾੜੀ ਦੀ ਜਦ ਸਾਰੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇ ਤੁਰਦੇ-ਤੁਰਦੇ ਦਾਣੇ ਕੱਢ ਕੇ ਬੋਹਲ ਬਣਾ ਕੇ ਘਰੀਂ ਢੋ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਫੇਰ ਵੀ ਘੁੰਡੀਆਂ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਾਣੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੁੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਮੇੜ੍ਹ ਪਾ ਕੇ ਗਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਫੇਰ ਜਿਹੜੇ ਦਾਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੁੰਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੰਮੀਆਂ, ਲਾਗੀਆਂ, ਗਰੀਬ-ਗੁਰਬਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁੰਨ ਅਰਥ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਰੀੜੀ ਵੰਡਣਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਰੀੜੀ ਵੰਡਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਆਈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੀੜੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਰੀੜੀ ਵੰਡਣਾ ਹਾੜੀ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਕੱਢਣ/ਚੱਕਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੜੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਕਈ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਬੋਹਲ ਚੱਕਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਬੋਹਲ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਦਾਣੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕੱਢ ਕੇ ਰੱਖ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਫੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀੜੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਸਾਰੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਨਾਲ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਰੀੜੀ ਵੰਡਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਬਿਲਕੁਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਭਾਗਿਆਬਤੀ ਕਚਾਰੀ
ਭਾਗਿਆਬਤੀ ਕਚਾਰੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Bhagyabati Kachari) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੋਮਬੋਰ, ਸਰਬੀਆ ਵਿਖੇ ਹੋਏ 9ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕੱਪ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਦੂਜੇ ਇੰਡੀਆ ਓਪਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਥਾਈਲੈਂਡ ਓਪਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਕੰਨੂਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਚੌਥੀ ਐਲੀਟ ਮਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਦਾ ਜਨਮ 1 ਜਨਵਰੀ 1992 ਨੂੰ ਦੇਬੇਨ ਕਚਾਰੀ ਅਤੇ ਚੈਤਰਾ ਕਚਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਸਾਮ ਦੇ ਉਦਲਗੁੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਟਾਂਗਲਾ ਨੇੜੇ ਉਦਮਾਰੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਭਾਗਿਆਬਤੀ ਦਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤੈਅ ਸੀ। 6ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਿੱਖ ਲਿਆ, ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ ਵਾਲੀਬਾਲ ਅਤੇ ਕਬੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਫਿਰ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਭਾਗਿਆਬਤੀ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। 2009 ਵਿੱਚ, ਭਾਗਿਆਬਤੀ ਕੋਕਰਾਝਾਰ ਵਿੱਚ (ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਅਥਾਰਟੀ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਕਸਿੰਗ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੇਲਵੇ ਸਪੋਰਟਸ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਖੇਡਦੀ ਹੈ।
ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰੀਅਰ
ਕਚਾਰੀ ਨੇ 2009 ਵਿੱਚ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਮਹਲਮ ਸਪੋਰਟਸ ਕੰਪਲੈਕਸ, ਆਈਜ਼ੌਲ ਵਿਖੇ 5ਵੀਂ ਯੂਥ ਵੂਮੈਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬਾਕਸਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। 2011 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਵਿੱਚ SHNC ਸ਼ਰਮਾ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਕੱਪ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 2010-11 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭੋਪਾਲ ਵਿੱਚ 12ਵੀਂ ਸੀਨੀਅਰ ਮਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।
2012 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ 13ਵੀਂ ਸੀਨੀਅਰ ਮਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਉਲਾਨਬਾਤਰ, ਮੰਗੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊ ਬੋਂਗਾਈਗਾਂਵ, ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ 16ਵੀਂ ਸੀਨੀਅਰ (ਏਲੀਟ) ਮਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 81 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਸਤਾਂਬੁਲ, ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਅਹਮੇਤ ਕਾਮਰਟ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਿਮਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਮੋਨਿਕਾ ਨੇ ਵੀ 64 ਅਤੇ 48 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ 'ਬੈਸਟ ਟੈਕਨੀਕਲ ਬਾਕਸਰ ਐਵਾਰਡ' ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਚਾਰੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 10ਵੀਂ ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 2018 ਵਿੱਚ 10-ਮੈਂਬਰੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਮੈਰੀ ਕਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦਸੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਕਚਾਰੀ ਨੇ 2-8 ਦਸੰਬਰ 2019 ਤੱਕ ਕੰਨੂਰ, ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 4ਵੀਂ ਐਲੀਟ ਮਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ 81 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 5-0 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਸਤੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਕਚਾਰੀ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਲੀਗਾਓਂ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1992
ਮਿੱਧੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ(ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)
ਮਿੱਧੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ, ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਾਲ 1936 ਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 7 ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਨੇ ਪਖੰਡੀ ਆਗੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਹਰਚੰਦ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ
ਹਰਚੰਦ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ (1951-2021) ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਨਾ ਜਗਤ ਵਿਚ  ਸਥਾਪਤ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ  ਦਾ  ਸਾਹਿਤ ਅਧਿਐਨ ਖੇਤਰ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਰਿਹਾ।
ਹਰਚੰਦ ਬੇਦੀ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1951 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2021 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਆਲੋਚਕ
ਉੱਖਲੀ
ਉਪਰੋਂ ਖੁੱਲੀ ਤੇ ਹੇਠੋਂ ਤੰਗ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਟੋਆ ਪੁੱਟ ਕੇ ਇੱਟਾਂ ਤੇ ਚੂਨੇ/ਸੀਮਿੰਟ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਾਣੇ ਛੁਲਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਛੋਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤੂੜੀ ਪਾ ਕੇ ਬੱਕਲੀਆਂ ਕੁੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀ ਹਨ, ਭੁੱਗਾ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਖਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਖਲੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਵੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉੱਖਲੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਵੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਲੱਕੜ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਣੀ ਉੱਖਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਗੱਡ ਕੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉਪਰ ਰੱਖ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਖਲੀ ਵਿਚ ਪਾਈ ਹਰ ਵਸਤ ਮੁਹਲੇ ਨਾਲ ਕੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਉੱਖਲੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕੁ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘਾ ਟੋਆ ਪੁਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਟੋਏ ਵਿਚ ਇੱਟਾਂ ਤੇ ਸੀਮਿੰਟ ਨਾਲ ਉੱਖਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਉੱਖਲੀਆਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚੋਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੱਕੜ ਦੀ ਉੱਖਲੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਮੋਟੀ ਤਿੰਨ ਕੁ ਫੁੱਟ ਲੰਮੀ ਗੋਲ ਲੱਕੜ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿਚਾਲੇ ਡੇਢ ਕੁ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘੀ ਖੋਡ ਕਰ ਕੇ ਉੱਖਲੀ ਬਣਾ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਉੱਖਲੀ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਖੇਡ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਤੰਗ ਇਸ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਮੁਹਲੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਦੀ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਸੱਟ ਪੈ ਸਕੇ।
ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਉੱਖਲੀ ਮਿਲੇ ? ਹੁਣ ਨਾ ਕੋਈ ਐਨ ਛੁਲਕਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਭੁੱਗਾ ਕੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਹੀ ਲੋਕ ਹੁਣ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਛੋਲਿਆਂ ਦੀ ਬੱਕਲੀਆਂ ਕੁੱਟ ਕੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਬਣੀ ਬਣਾਈ ਪਸ਼ੂ ਖੁਰਾਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ
ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ (वैकुंठचतुर्दशी) ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਿੰਦੂ ਮਹੀਨੇ ਕਾਰਤਿਕਾ (ਨਵੰਬਰ-ਦਸੰਬਰ) ਦੇ ਮੋਮ ਵਾਲੇ ਚੰਦ ਪੰਦਰਵਾੜੇ (ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ) ਦੇ 14ਵੇਂ ਚੰਦਰ ਦਿਨ। ਇਹ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਗਯਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਇਕੱਠੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਮਰਾਠਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਜੀਜਾਬਾਈ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਗੌਡ ਸਾਰਸਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਥੋੜਾ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਦੰਤਕਥਾ
ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰੱਖਿਅਕ ਦੇਵਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਵੈਕੁੰਠ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਵਾਂ ਕਮਲ ਗਾਇਬ ਪਾਇਆ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਅਕਸਰ ਕਮਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਸ਼ਿਵ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਖੇਤਰੀ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਕਈ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਸੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਬੱਤੀ (ਬੱਤੀ) ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਵੱਲੋਂ। ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਰਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਯਮ ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਾਪ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲੀ।
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕਧਾਰਾ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ ਜੋ ਮਰਾਠਾ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਜੀਜਾਬਾਈ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਦੀ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਏਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾਵਰਤਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਮਲ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਸੀ। ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ, ਨੀਲੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਜੀਜਾਬਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੀਜਾਬਾਈ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੂੰ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਜਾਬਾਈ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਗਦੀਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਸੀ ਕਿ ਫੁੱਲ ਬੇਦਾਗ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ (ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗੁਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ)। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁੱਢੀ ਜੀਜਾਬਾਈ ਖੁਦ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗੀ, ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦਰਬਾਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਬਾਡੀ ਗਾਰਡ ਵਿਕਰਮ ਡਾਲਵੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਲ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਡਾਲਵੀ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੀਜਾਭਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ। ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਵੈਕੁੰਠ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ 'ਤੇ, ਡਾਲਵੀ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਅਤੇ ਜੀਜਾਬਾਈ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ, ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਦਰਬਾਰੀ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਮਾਗਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਤਣੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚਿਮਟਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਅਤੇ ਜੀਜਾਬਾਈ ਡਾਲਵੀ ਦੇ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਵਜੋਂ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਭੀੜ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਪੰਨੇ ਦਾ ਹਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਾ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂੰਪਦ ਮੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਮੰਦਰ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਕਾਰਤਿਕਾ ਸਨਾਨਮ (ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਨਦੀ ਜਾਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ) ਵਜੋਂ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਦੀਪ ਦਾਨ ਮਹੋਤਸਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਗਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡੂੰਘੇ ਜਾਂ ਦੀਵੇ ਆਟੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਜਗਾਏ ਗਏ ਦੀਵੇ ਜਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਾਵਨ ਅਸਥਾਨ 'ਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ (ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ) ਦੇ ਪੱਤੇ (ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਬੇਲ ਦੇ ਪੱਤੇ (ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਅਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸ਼ਤ (ਹਲਦੀ ਮਿਸ਼ਰਤ ਚਾਵਲ), ਚੰਦਨ (ਚੰਦਨ) ਦਾ ਲੇਪ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਡੂੰਘੇ (ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ) ਅਤੇ ਬੱਤੀ (ਕਪਾਹ ਦੀ ਬੱਤੀ) ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ, ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਨੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਬੇਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਸਿਕ ਦੇ ਤਿਲਭੰਡੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ, 2 ਫੁੱਟ (0.61 ਮੀ.) ਲਿੰਗ - ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਰੂਪ - ਅਰਧਨਾਰੀਨਤੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅੱਧਾ-ਨਰ, ਅੱਧਾ-ਮਾਦਾ ਸਰੂਪ, ਫਾਈਨਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਮਾਸਕ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਨਾਸਿਕ ਦੇ ਤਿਲਭੰਡੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਕੰਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੀਤ ਫਾਈਲੈਂਥਸ ਐਂਬਲਿਕਾ ਟ੍ਰੀ (ਭਾਰਤੀ ਕਰੌਦਾ) ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਏ ਗਏ ਭੋਗ ਭੋਜਨ (ਭਾਵ ਡਿਨਰ) ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਰੰਗਮ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ), ਤਿਰੂਪਤੀ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਮੰਦਰ (ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼), ਉਡੁਪੀ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੱਠ (ਕਰਨਾਟਕ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸਕੁਐਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਕੋਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦੀਵੇ ਬਣਾਉਣਾ (ਹੋਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ) ਅਤੇ 360 ਬੱਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਮੌਕੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੱਤੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨਾਜ (ਮੂੰਗੀ ਦਾਲ) ਦੀ ਫਲੀ ਜਿੰਨੀ ਲੰਬੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਜਾ ਖੇੜਾ
ਤੇਜਾ ਖੇੜਾ ਪਿੰਡ ਹਰਿਆਣਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਡੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਤੋਂ 22 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਸਿਰਸਾ ਤੋਂ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰਕਬਾ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰਫਲ 1015 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ
ਤੇਜਾ ਖੇੜਾ ਪਿੰਡ ਡੱਬਵਾਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰਸਾ ਸੰਸਦੀ ਹਲਕੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਗਰੀਆ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਤੇਜਾ ਖੇੜਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਠੰਡੀਆਂ ਛਾਵਾਂ (ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)
ਠੰਡੀਆਂ ਛਾਵਾਂ, ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ। ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਾਲ 1940 ਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 8 ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਲਲਿਤਾ ਯਾਦਵ
ਲਲਿਤਾ ਯਾਦਵ (ਜਨਮ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ 1961) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ 2008 ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਛਤਰਪੁਰ ਸੀਟ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ (ਭਾਜਪਾ) ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।
1997 ਤੋਂ 2004 ਤੱਕ ਉਹ ਭਾਜਪਾ ਮਹਿਲਾ ਮੋਰਚਾ ਦੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ 2000 ਤੋਂ 2004 ਤੱਕ ਛਤਰਪੁਰ ਨਗਰ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੀ। 2007-08 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੁੰਦੇਲਖੰਡ ਵਿਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ ਸਾਗਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। 2007 ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਜਪਾ ਮਹਿਲਾ ਮੋਰਚਾ ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।
ਜੂਨ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਡੱਡੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
https://web.archive.org/web/20120402152614/http://mpvidhansabha.nic.in/aspfiles/13intromla.asp?consno=51 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1961 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦ ਅਸਲਮ
ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦ ਅਸਲਮ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗਲਪਕਾਰ ਹੈ। ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਜੱਜ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦ ਅਸਲਮ ਦੀ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਛਪੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗਹਿ "ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ" ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਲਘੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੂਖਮ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸੁਲਤਾਨਾ ਬੇਗਮ
ਸੁਲਤਾਨਾ ਬੇਗਮ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਜਲਾਲ ਉੱਦ-ਦੀਨ ਖਿਲਜੀ
ਜਲਾਲ ਉੱਦ-ਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਿਰੋਜ਼-ਅਲ-ਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ ਜਾਂ ਜਲਾਲੁੱਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ ਖ਼ਿਲਜੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ,ਜਿਸਨੇ 1290 ਤੋਂ 1320 ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਨਾਮਕ, ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਮਲੂਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੁਲਤਾਨ ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਦੇ ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਹਿਲਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬਾਲ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਮਸੁਦੀਨ ਕਯੂਮਰਸ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰੀਜੈਂਟ ਬਣ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੇਯੂਮਰਸ ਨੂੰ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ, ਜੋ ਕਿ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਣ ਸਮੇਂ ਲਗਭਗ 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੁਰਕੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਿਲੋਖੜੀ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਕਈ ਰਈਸ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸ਼ਾਸਕ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਦਰਵੇਸ਼ ਸਿੱਦੀ ਮੌਲਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਗ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚਣ ਲਈ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਦੇ ਭਤੀਜੇ ਅਲੀ ਗੁਰਸ਼ਾਸਪ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਮੰਗੋਲ ਹਮਲਾ
ਚੱਜੂ ਦੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੰਗੋਲਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਮਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਉਦੀਨ ਬਰਾਨੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਲੂ (ਹੁਲਾਗੂ ਖਾਨ ) ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਾਹੀਆ ਦੀ ਤਾਰੀਖ-ਏ ਮੁਬਾਰਕ ਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ " ਖੁਰਾਸਾਨ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ" ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਦੀਪਾਲਪੁਰ, ਮੁਲਤਾਨ ਅਤੇ ਸਮਾਣਾ ਦੇ ਸਰਹੱਦੀ ਸੂਬਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਕਲੀ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਦੇੜਨ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਾਰ-ਰਾਮ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਕੁਝ ਝੜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਝੜਪਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਮੰਗੋਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ। ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ।
ਕਤਲ
ਜੁਲਾਈ 1296 ਵਿੱਚ, ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਅਲੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕਰਾ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਾਂਡਰ ਅਹਿਮਦ ਚੈਪ ਨੂੰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਰਸਤੇ ਕਰਾ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖੁਦ 1,000 ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਦਾ ਦਲ ਕਰਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਅਲੀ ਨੇ ਅਲਮਾਸ ਬੇਗ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਅਲਮਾਸ ਬੇਗ ਨੇ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਣ ਲਈ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਲੀ ਨੂੰ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਡਰਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਲੀ ਦੀਆਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਾਇਨਾਤ ਦੇਖਿਆ। ਅਲਮਾਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾ ਆਉਣ ਵਿਚ ਅਲੀ ਦੀ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੀ ਘਾਟ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਲਮਾਸ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਅਲੀ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਾ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਅਲੀ ਦੇਵਗਿਰੀ ਤੋਂ ਲੁੱਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰਾ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਸਫ਼ਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਰਾ 'ਤੇ ਉਤਰਿਆ, ਅਲੀ ਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਲੀ ਨੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਅਲੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ 'ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪਿਆਰ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਅਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮੁਹੰਮਦ ਸਲੀਮ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ।  ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਪਹਿਲੇ ਝਟਕੇ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਝਟਕੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਛੱਤਰੀ ਚੁੱਕੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।  ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਬਰਛੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਲੀ ਦੇ ਕਰਾ-ਮਾਨਿਕਪੁਰ ਅਤੇ ਅਵਧ ਦੇ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੇਡ ਕੀਤੀ ਗਈ।  ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਹਿਮਦ ਚੈਪ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ ਸੀ।
ਸਮਕਾਲੀ ਲੇਖਕ ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਲੀ 19 ਜੁਲਾਈ 1296 (16 ਰਮਜ਼ਾਨ 695) ਨੂੰ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਲੇਖਕ ਜ਼ਿਆਉਦੀਨ ਬਰਾਨੀ ਨੇ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਅਲੀ ਦੇ ਸਵਰਗਵਾਸ ਨੂੰ 20 ਜੁਲਾਈ 1296 ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ ਵਧੇਰੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਸਾਸ਼ਕ
ਸੁਪਨਿਆ ਦੀ ਕਬਰ(ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)
ਸੁਪਨਿਆ ਦੀ ਕਬਰ, ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਰਚਨਾ ਸਾਲ 1950 ਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 9 ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ (ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ)
ਮੌਤ
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਦੀ 64 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦਮੇ ਦੇ ਸਬੱਬ 13 ਅਕਤੂਬਰ 2000 ਵਿੱਚ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਜੀਤ ਗਿੱਲ
ਅਜੀਤ ਗਿੱਲ ਤਹਿਸੀਲ ਜੈਤੋ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਰੀਦਕੋਟ, ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਜੈਤੋ ਤੋਂ 4 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਫਰੀਦਕੋਟ ਤੋਂ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਫਰੀਦਕੋਟ ਤੋਂ ਬਠਿੰਡਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਤੇ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੈਤੋ ਤੋਂ ਮੁਕਤਸਰ ਸੜਕ ਤੋਂ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਬਾਦੀ- ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 2500 ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਵਾਲੇ
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ (ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ)
ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ
ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ, ਮਡਰੇਕਾ ਕੱਪ, ਏਸ਼ੀਆ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣਾ, ਉਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਇਲੈਵਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣੇ ਜਾਣਾ, 1970 ਅਤੇ 1974 ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਸ਼ ਟਰਾਫੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਉਣੀ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫੁਟਬਾਲਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁਟਬਾਲਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2000 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਫੁਟਬਾਲਰ
ਸੁਰਸਾਗਰ ਝੀਲ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> thumb|250x250px thumb| ਵਡੋਦਰਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰਸਾਗਰ ਝੀਲ ਸੁਰਸਾਗਰ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤਲਾਓ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਡੋਦਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਝੀਲ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਕੰਧ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲੋਕ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਵਡੋਦਰਾ ਮਹਾਂਨਗਰ ਸੇਵਾ ਸਦਨ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ 111 ਫੁੱਟ ਉਚੀ ਹੈ ਅਤੇ  ਝੀਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ 1996 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ 2002 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। 2023 ਵਿੱਚ ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਝੀਲ ਹਰ ਸਾਲ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ 15 ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਝੀਲ ਦੇ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੈਥਰੀਨ ਪੈਲੇਸ
ਕੈਥਰੀਨ ਪੈਲੇਸ (Екатерининский дворец, Yekaterininskiy dvorets) ਇੱਕ ਰੋਕੋਕੋ ਪੈਲੇਸ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਜ਼ਾਰਸਕੋਏ ਸੇਲੋ (ਪੁਸ਼ਕਿਨ), ਸੈਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ, ਰੂਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ 30 ਕਿ.ਮੀ. ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਰਸ਼ੀਅਨ ਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਸੀ। ਇਹ ਰੂਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤੀ ਇਮਾਰਤ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
thumb|ਸੰਨ 1773 ਤਕ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਵੇਰਵੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਕੈਥਰੀਨ II ਵਲੋਂ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਡਰੈਬ ਪੇਂਟ ਨਾਲ  ਕਰਵਾਈ ਗਿਲਡਿੰਗ ਨੇ ਇਸਦੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਲਈ। left|thumb| ਹੇਰਮਿਟੇਜ ਪਵੇਲੀਅਨ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇਸ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਮੁਢ 1717 ਵਿੱਚ ਬਝਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰੂਸ ਦੀ ਕੈਥਰੀਨ ਪਹਿਲੀ ਨੇ ਜਰਮਨ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਜੋਹਾਨ-ਫ੍ਰੀਡਰਿਕ ਬ੍ਰੌਨਸਟੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। 1743 ਵਿਚ, ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਨੇ ਕੈਥਰੀਨ ਪੈਲੇਸ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਖਾਇਲ ਜ਼ੇਮਤਸੋਵ ਅਤੇ ਆਂਦਰੇਈ ਕਵਾਸੋਵ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ, ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪੁਰਾਣੀ ਅਤੇ ਵੇਲਾ ਵਿਹਾ ਚੁੱਕੀ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਮਈ 1752 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਬਾਰਟੋਲੋਮੀਓ ਰਾਸਟਰੇਲੀ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ iਢਾਹ ਦੇਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੋਕੋਕੋ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ 30 ਜੁਲਾਈ 1756 ਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਨੇ 325 ਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਪੈਲੇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ, ਉਸਦੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
100 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨਾ ਇਸ ਦੇ ਮੂਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲ ਕਿੰਗਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛੱਤ 'ਤੇ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੇ ਝਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਮੀ ਬਾਗ਼ ਬਣਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਝੀਲ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਅਜ਼ੂਰ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਹਰਮੀਟੇਜ ਪਵੇਲੀਅਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ੇਲ ਜ਼ੇਮਤਸੋਵ ਨੇ 1744 ਵਿੱਚ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1749 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰਾਂਸੇਸਕੋ ਬਾਰਟੋਲੋਮੀਓ ਰਾਸਟਰੈਲੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਝਾਲ ਚੜ੍ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੂਰਤੀ, ਪਰਸੀਫੋਨ ਦਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ। ਪੈਵੇਲੀਅਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡੰਬਵੇਟਰ ਯੰਤਰ-ਯੁਕਤ ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਮੇਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਰੋਕੋਕੋ ਸ਼ੈਲੀ ਦੋ ਵੱਡੇ "ਘੇਰੇ" ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਕਮਾਏ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ ਗਰਿੱਲ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੂੰ ਜ਼ਾਰਸਕੋਏ ਸੇਲੋ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪੈਲੇਸ ਕੈਥਰੀਨ ਮਹਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ "ਵ੍ਹਿਪਡ ਕਰੀਮ" ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦਾ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੀ ਆਖਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਮੜ੍ਹਵਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਖਰਚੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਦੇ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹੀ ਭਰੇ ਫਜ਼ੂਲ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਂਸਰ ਕੀਤਾ:
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (ਅਬੋਲਿਸ਼ਨ) ਐਕਟ, 1969
ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ (ਅਬੋਲਿਸ਼ਨ) ਐਕਟ, 1969 ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1969 ਵਿਚ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਐਕਟ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੂਰਕ, ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ 7 ਜਨਵਰੀ 1970 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਇਕਪਾਸੜ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਆਰਟੀਕਲ 168 ਤੋਂ 'ਪੰਜਾਬ' ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ
ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਇਕ ਸਦਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ 117 ਮੈਂਬਰ 5 ਸਾਲ ਲਈ ਵੋਟਾਂ ਪਾ ਕੇ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ
ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਚੋਣਾਂ (ਲੋਕ ਸਭਾ ਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ)
ਸੰਬਾਦ
ਸੰਬਾਦ ਓਡੀਆ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਖਬਾਰ ਹੈ ਜੋ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਓਡੀਆ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਟਕ, ਬਰਹਮਪੁਰ, ਰੁੜਕੇਲਾ, ਸੰਬਲਪੁਰ, ਬਾਲਾਸੋਰ, ਜਾਜਪੁਰ, ਜੈਪੁਰ ਅਤੇ ਅੰਗੁਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਖਬਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ 4 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਨੂੰ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉੜੀਸਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਬਾਦ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਠਕ ਹਨ।
ਸੰਬਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਚਲਨ ਲਗਭਗ 4.5 ਲੱਖ ਹੈ (2021 ਤੱਕ) ਅਤੇ ਇਹ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਖਬਾਰ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਖੇਡਾਂ, ਮਨੋਰੰਜਨ, ਵਪਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਕਵਰੇਜ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਇਸ ਅਖਬਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖ਼ਬਾਰ
ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ
ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ/ਰਾਏ ( ਨੇਪਾਲੀ : दिल कुमारी भण्डारी/राई) ਸਿੱਕਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਅਤੇ ਸੰਸਦ ( ਲੋਕ ਸਭਾ ) ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ 2012 ਤੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗੋਰਖਾ ਪਰਿਸੰਘ, ਭਾਰਤੀ ਗੋਰਖਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਨੇਪਾਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਅੱਠ ਅਨੁਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਮਈ 1949 ਨੂੰ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਜ਼ਿਲੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਾਨਾ ਪੁੱਟਬੋਂਗ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਉੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰਾਏ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੀ-ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਮਈ 1985 ਤੋਂ 27 ਨਵੰਬਰ 1989 ਤੱਕ ਅਤੇ 20 ਜੂਨ 1991 ਤੋਂ 10 ਮਈ 1996 ਤੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਸਿੱਕਮ ਤੋਂ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
1984 ਵਿੱਚ ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ 8ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਰ ਬਹਾਦਰ ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ 86, 024 ਸੀਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 56, 614 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚੋਣ ਜਿੱਤੀ। ਇਸ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਨਰ ਬਹਾਦੁਰ ਭੰਡਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਸਦ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਛੱਡਣੀ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਪ੍ਰੈਲ 1985 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਮਨੀ ਚੋਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ ਸਮੇਤ ਨੌਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤੇ। ਪਰ ਗਿਆਰਾਂ ਵਜੇ ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪੱਤਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਏ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਰਵਿਰੋਧ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 27 ਨਵੰਬਰ, 1989 ਤੱਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸਾਲ 1989 ਵਿੱਚ ਸਿੱਕਮ ਤੋਂ 9ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣ ਵਿੱਚ, ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ (ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ) ਨੇ 1, 33, 699 ਸੀਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ 28, 822 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜੇਤੂ ਨੰਦੂ ਥਾਪਾ (ਸਿੱਕਮ ਸੰਗਰਾਮ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ) ਨੇ 91, 608 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ 28 ਮਾਰਚ 1968 ਨੂੰ ਨਰ ਬਹਾਦੁਰ ਭੰਡਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿੱਕਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ
2016 ਲਈ ਸਿੱਕਮ ਸੇਵਾ ਰਤਨ, ਰਾਜ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਦਿਲ ਕੁਮਾਰੀ ਭੰਡਾਰੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਅੱਠ ਅਨੁਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਹ ਹਮਰੋ ਸਵਾਭਿਮਾਨ ਤੋਂ ਗੌਰਵ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਵੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1949
ਨਯਨਮੋਨੀ ਸੈਕੀਆ
ਨਯਨਮੋਨੀ ਸੈਕੀਆ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Nayanmoni Saikia; ਜਨਮ 21 ਸਤੰਬਰ 1988) ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲਾਅਨ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ
ਸੈਕੀਆ ਨੇ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ; 2014 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਹਰੇ ਅਤੇ ਚੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, 2018 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। 2022 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਵਲੀ ਚੌਬੇ, ਪਿੰਕੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰੂਪਾ ਰਾਣੀ ਟਿਰਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਚੌਕੇ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਨੂੰ 17-10 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਏਸ਼ੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ
ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਾਅਨ ਬਾਊਲਜ਼ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ, ਸੈਕੀਆ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਤੀਹਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਅਤੇ 2018 ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗ਼ਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2022 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਵਿੱਚ 14ਵੀਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਾਅਨ ਬਾਊਲਜ਼ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1988
ਐਲਿਸ ਬਿਰਨੀ
ਐਲਿਸ ਮੈਕਲੇਨ ਬਿਰਨੀ (19 ਅਕਤੂਬਰ, 1858 – 20 ਦਸੰਬਰ, 1907) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 1897 ਵਿੱਚ ਕੌਮੀ ਮਾਤਾ-ਅਧਿਆਪਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ  ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਐਲਿਸ ਜੋਸਫਿਨ ਮੈਕਲੇਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮਾਰਿਏਟਾ, ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਲਿੰਡਰ ਅਤੇ ਹਾਰਿਟ ਤਾਏਮ ਮੈਕਲੇਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਮਾਉਂਟ ਹੋਇਓਕ ਕਾਲਜ, ਵਿੱਚ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਬਤੌਰ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਿਕਾ, ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਪਨਦਾਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਇਸਨੇ ਅਤੇ ਫੋਬੀ ਹਿਰਸਟ ਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਆਫ ਮਦਰਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ-ਅਧਿਆਪਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੀਟਿੰਗ 1897 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਬਿਰਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪੀਟੀਏ ਦੀ ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਸੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ
ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਕੀਲ ਅਲੋਂਜ਼ੋ ਜੇ. ਵਾਇਟ ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ 1880 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਇਸਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਥੀਓਡੋਰ ਵੇਲਡ ਬਿਰਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਅਲੋਂਸਿਤਾ ਇਲਿਜ਼ਾ ਵਾਇਟ(ਬੀ. 1881), ਕੈਥਰੀਨ ਵੇਲਡ ਬਿਰਨੀ (ਬੀ. 1893), ਅਤੇ ਲਿਲੀਅਨ ਹੈਰਿਏਤ ਬਿਰਨੀ (ਬੀ. 1895) ਸਨ। ਇਹ 1897 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1858 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1907
ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ
ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ (Slave ; French) ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬੋਰਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਹੈ (ਝੀਲ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਅਤੇ ਝੀਲ ਹੁਰੋਂ ਕਨੇਡਾ-ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ), ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਚੌਥੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਰਥਵੈਸਟ ਟੈਰੇਟਰੀਜ਼, 'ਤੇ ਆਰਕਟਿਕ ਸਰਕਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 65 ਅਤੇ 67 ਡਿਗਰੀਆਂ ਉੱਤਰੀ ਵਿਥਕਾਰ ਵਿੱਚਕਾਰ ਅਤੇ 118 ਅਤੇ 123 ਡਿਗਰੀ ਪੱਛਮੀ ਲੰਬਕਾਰ ਵਿੱਚ 156 m ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਚਿਪੇਵੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਤੁ ਦੇਨੇ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਭੂਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਛ ਜਲ ਲੋਕ"। ਸਾਹਤੁ ਦੇਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਝੀਲ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਥਿਤ ਭੂਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਛ ਪਰਬਤ ਵੀ ਚਿਪੇਵਿਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, "ਵੱਡਾ ਪਹਾੜੀ ਰਿਛ।"
ਝੀਲ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਸਹੋਯਯੂ (ਭੂਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਛ ਪਰਬਤ) ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਐਡਾਚੋ (ਮਹਿਕਦੇ ਘਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ) ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ, ਕਨੇਡਾ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਿਸਟੋਰਿਕ ਸਾਈਟ ਸਾਓਯੂ ਐਡਾਚੋ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ
left|thumb| ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ ਦਾ ਬਾਥਮੈਟ੍ਰਿਕ ਨਕਸ਼ਾ. left|thumb| ਪੱਛਮੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਆਰਕਟਿਕ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ [[ਮਕੈਂਜ਼ੀ ਦਰਿਆ|ਮੈਕੈਂਜ਼ੀ ਨਦੀ ਨਾਲੀ ਨਿਕਾਸ ਦਾ ਬੇਸਿਨ]] ਝੀਲ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 31,153 ਵਰਗ ਕਿਮੀ (12,028 ਵਰਗ ਮੀਟਰ) ਅਤੇ 2,236 ਘਣ ਕਿਮੀ (536 ਘਣ ਕਿਮੀ) ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਧਿਕਤਮ ਡੂੰਘਾਈ 446 ਮੀਟਰ (1,463 ਫੁੱਟ) ਹੈ ਅਤੇ ਔਸਤਨ ਡੂੰਘਾਈ 71.7 ਮੀਟਰ (235 ਫੁੱਟ)। ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਾ 2,719 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (1,690 ਮੀਲ) ਹੈ ਅਤੇ ਝੀਲ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 114,717 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ (44,292 ਵਰਗ ਮੀਲ) ਹੈ. ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਜੁਲਾਈ ਤੱਕ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਝੀਲ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਰਹਿਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਕਸਪਲੋਰਰ ਜੌਨ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਨੇ 1828 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਚਿੱਟਾ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਟੋਟਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਲੋਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤਕ ਇਹ 15 fathom ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਗ੍ਰੇਟ ਬੀਅਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟਫਿਸ਼ ਨਦੀ, ਬਿੱਗ ਸਪਰੂਸ ਨਦੀ, ਹਲਦਾਨੇ ਨਦੀ, ਬਲਡੀ ਨਦੀ, ਸਲੋਨ ਨਦੀ, ਡੀਜ਼ ਨਦੀ ਅਤੇ ਜੌਨੀ ਹੋਇ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਝੀਲਾਂ
ਮੈਟਾਮੋਰਫੋਸਿਸ
ਮੈਟਾਮੋਰਫੋਸਿਸ (ਜਰਮਨ: Die Verwandlung) ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫਕਾ ਦਾ ਨਾਵਲ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1915 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਫਕਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਮੈਟਾਮੋਰਫੋਸਿਸ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ ਗ੍ਰੇਗੋਰ ਸਮਸਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕੀੜੇ ਵਿੱਚ ਪਲਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਜਰਮਨ:ungeheueres Ungeziefer, " ਰਾਖਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀੜੇ ") ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਵੀਂ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਢਲਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਨਾਵਲ ਦੀ ਭਰਵੀਂ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।  ਨਾਵਲ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਕਰੋਚ  ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 70 ਛਪੇ ਹੋਏ ਪੰਨੇ। ਇਹ ਕਾਫਕਾ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁਕੰਮਲ ਮੰਨਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਟੈਕਸਟ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1915 ਵਿੱਚ ਰੇਨੇ ਸ਼ਿਕੇਲ ਦੀ ਸੰਪਾਦਨਾ ਹੇਠ ਡਾਇ ਵੇਈਸਨ ਬਲਾਟਰ ਜਰਨਲ ਦੇ ਅਕਤੂਬਰ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦਸੰਬਰ 1915 ਵਿੱਚ ਕਰਟ ਵੌਲਫ ਦੀ ਸੰਪਾਦਿਤ ਲੜੀ ਡੇਰ ਜੁੰਗਸਟ ਟੈਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਲਾਟ
ਗ੍ਰੇਗਰ ਸਮਸਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਦਿਉਕੱਦ ਕੀੜੇ " ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਸ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਠ ਪਰਨੇ ਰੀੜ੍ਹ-ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਉੱਠਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ, ਗ੍ਰੇਗਰ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰੀ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ "ਅਸਥਾਈ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਬਦਲਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ"। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੀਵਾਲੀਏ ਹੋਏ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨਾ ਉਤਾਰਨੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਉਹ ਫੌਰਨ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਨੂੰ ਲੱਤ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ। ਹਿੱਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗ੍ਰੇਗਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦਫਤਰ ਦਾ ਮੈਨੇਜਰ, ਮੁੱਖ ਕਲਰਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਗ੍ਰੇਗਰ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੈ। ਗ੍ਰੈਗੋਰ ਮੈਨੇਜਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਰਥਹੀਣ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਗ੍ਰੇਗਰ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਘੜੀਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਕਲਰਕ, ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਗ੍ਰੇਗਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੇਗਰ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਸ਼ਕੇਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਵਾੜਦਾ  ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦੇ ਕੇ ਉਸਦਾ ਪਾਸਾ ਛਿੱਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰੇਗਰ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਸਥਿਰਤਾ ਜਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗ੍ਰੇਗਰ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਗ੍ਰੇਟ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰੇਗੋਰ ਸਿਰਫ ਤਾਂ ਹੀ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਫਰਸ਼, ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਛੱਤ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ, ਗ੍ਰੇਗੋਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਗ੍ਰੇਟ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਸਦਾ ਫਰਨੀਚਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਮਰਾ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਫੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗ੍ਰੇਗਰ ਲੁਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਸ ਡਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖਦਾਈ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਤੀਤ ਭੁੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਰ ਵਿੱਚ ਸਜੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਪਿਆਰੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਚਿੱਤਰ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰੇਟ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਸਪਿਰਟ ਲੈਣ ਲਈ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗ੍ਰੇਗੋਰ ਉਸਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਵਾਈ ਦੀ ਬੋਤਲ ਸੁੱਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੱਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗ੍ਰੇਗਰ 'ਤੇ ਸੇਬ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰੇਗਰ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਭੋਜਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਸਭ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਹੋਰ ਵੱਧ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਮਰਾ ਸਟੋਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗ੍ਰੇਗੋਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੁਣ ਸਕੇ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਰਾ ਤਿੰਨ ਮਰਦ ਕਿਰਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਗਰ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਨੌਕਰਾਣੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਣ ਵੇਲ਼ੇ ਅਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹੀ ਝਾਤ ਗ੍ਰੇਗਰ ਤੇ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟੇ ਦੇ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਮੋਹਿਤ, ਗ੍ਰੈਗੋਰ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਤਾਏ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਗੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰੇਟ, ਜੋ ਗ੍ਰੈਗਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਹੋਂਦ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ 'ਤੇ ਬੋਝ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਇਸ" ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਗ੍ਰੇਗਰ, ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੌਕਰਾਣੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਟਰਾਮ ਰਾਹੀਂ ਦਿਹਾਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ. ਸਮਸਾ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਫਿੱਕਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਗ੍ਰੇਟ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਟਿਆਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਪਤੀ ਲੱਭਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ (IAST: Prahlāda) ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਸੀ ਉਹ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਪ ਅਤੇ ਕਯਾਧੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਸ਼ਯਪ ਗੋਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਤ ਜਾਂ ਭਗਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਆਪਣੀ ਸਤ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਸਮੱਰਪਣ , ਪਰਮਾਤਮ  ਵਿਸਵਾਸ਼ ,ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਪ ਦੇ ਸਖਤ ਵਿਰੋਧ, ਕੁਰੱਖਤ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ  ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ  ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ  ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤਾਂ  ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਤ ਪੁਰਾਣ  ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ  ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਇਆਡੂ ਅਤੇ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਪ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 60 ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰਕੇ ਰਜਗੁਣ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਾਹਰ, ਨਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਨਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਿਰਣਾਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਬਣਾ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹਿਰਣਾਕਸ਼ਯਪ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।   ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਪ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਖੁਦ ਪੂਰਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਆਖਰਕਾਰ ਭਗਵਾਨ ਨਰਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਵਤਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਰਾਖਸ਼ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੈਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ   ਧਾਰਿਆ ਸੀ। "ਨਰਸਿੰਘ" ਸ਼ਬਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ "ਨਾਰਾ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ "ਸਿੰਘ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸ਼ੇਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਮਨੁੱਖ, ਅੰਸ਼ਕ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਮੁਢਲੀ ਜਿੰਦਗੀ
ਜਦੋਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਸਤਗੁਣ  ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ। ਭੱਜਣ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਲੁੱਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗਰਭਵਤੀ ਕਯਾਧੂ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਰੀਬ ਔਰਤ ਦੀ ਵਿਰਲਾਪ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁਡਵਾਇਆ। ਉਹ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਸੁਣਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਝੁਕਾਅ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਬੱਚਾ ਅਸੁਰ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਆਸਥਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ  ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਬਚ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੁਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਦਿਗਜਾਂ, ਅੱਠ ਹਾਥੀ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਦੁਆਰਾ ਕੁਚਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਸਤਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਿਰਨਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੋਲਿਕਾ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੱਟ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀ। ਹਿਰਨਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਹੋਲਿਕਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਹੋਲਿਕਾ ਸੜ ਕੇ ਮਰ ਗਈ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ  ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ  ਹੋਲੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਜੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੁਰਾਂ ਸ਼ੰਬਰਾ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕਰਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਰਤੱਵਾਂ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ  ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ  ਸਮਝ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਵਾਪਸ  ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੁਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਰੱਬ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ  ਡੋਲਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਕੇ ਉੱਪਰ ਪਹਾੜ ਸੁੱਟ ਦੇਣ ।  ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਹੱਥ-ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ।
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਹਿਰਨਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਨਰਸਿਮ੍ਹਾ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਏ ਸਨ , ਜੋ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੱਖੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ , ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਿਆਣਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ  ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ,
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ
ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰੀਆ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਅਡੋਲ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਮਾਣਦਾ ਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸੁਰ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਚਰਚਾ  ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦੀ  ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਭ ਕੁੱਝ ਖੋਹ ਲਿਆ ।
ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆ ਦੁਆਰਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਏ ਭਿਆਨਕ ਦੇਵਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜੇਤੂ ਬਣ ਕੇ ਉਭਰਿਆ। ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਕਿ ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਤ ਗਏ।
ਪਾਪੁਲਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਰਾਜੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਿਥਿਹਾਸ
ਆਂਧਰਾ ਭੂਮੀ
ਆਂਧਰਾ ਭੂਮੀ (ਅਨੁਵਾਦ: ਆਂਧਰਾ ਦੀ ਧਰਤੀ) ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖਬਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਵਿਜੇਵਾੜਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾਪਟਨਮ, ਰਾਜਮਹੇਂਦਰਵਰਮ, ਅਨੰਤਪੁਰ, ਕਰੀਮਨਗਰ, ਨੇਲੋਰ, ਆਦਿ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਖਬਾਰ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਅਖਬਾਰ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਡੇਕਨ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲ ਹੋਲਡਿੰਗਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ (ਡੀਸੀਐਚਐਲ) ਕੋਲ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1960 ਵਿੱਚ ਡੇਕਨ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੇਕਨ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲ ਹੋਲਡਿੰਗਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਇਹ ਅਖਬਾਰ ਆਂਧਰਾ ਭੂਮੀ ਸਚਿਤਰਾ ਵਾਰਾ ਪੱਤਰਿਕਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 3,65,794 ਦੇ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਅਤੇ ਬੰਗਲੌਰ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਦੇ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਡੇਕਨ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲ ਦਾ ਤੇਲਗੂ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਟੀ. ਵੈਂਕਟਰਾਮੀ ਰੈੱਡੀ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਟੀ. ਸੁਬਿਰਾਮੀ ਰੈੱਡੀ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਹਨ।
ਡਾ. ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗੋਗੋਆਣੀ
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਡਾ. ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗੋਗੋਆਣੀ ਦਾ ਜਨਮ ੧੨ ਅਕਤੂਬਰ, ੧੯੬੧ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸ. ਗੁਰਮੇਜ ਸਿੰਘ, ਮਾਤਾ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਪਿੰਡ ਗੋਗੋਆਣੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਡਾ. ਸਾਹਿਬ ਇੱਕ ਉਘੇ ਸਿੱਖ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੁਲਾਰੇ ਹਨ। ਆਪ ਦੀਆਂ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਕਈ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਫਿਲਮਾਂ (Animation films), ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ (Short films) ਦੀਆਂ ਸਕਰਿਪਟਾਂ ਵੀ ਆਪ ਨੇ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਟ-ਕਲਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪ ਕਾਵਿ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦੁਰਲੱਭ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਆਪ ਨੇ ਕਈ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਕੇ ਛਾਪਿਆ ਹੈ।  ਡਾ. ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮੁਖ ਰੁਚੀ ਸਿੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸ੍ਰੋਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੈ। ਬੇਲੋੜੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਦਾ ਡੱਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਆਪ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਨਿਜੀ ਗੁਣ ਹੈ। ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਪ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕਟ ਦਲੀਲਾਂ ਨਾਲ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੇਵਾਵਾਂ
ਡਾ. ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸਿੱਖ ੲਿਤਿਹਾਸ ਖੋਜ ਕੇਂਦਰ ਵਿਖੇ ੨੦੦੭ ਤੋਂ ੨੦੧੭ ਤਕ ਬਤੌਰ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਹੀ। ਅੱਜ-ਕਲ ਆਪ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨ