cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਹੀਰਾ ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ (ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ)
ਸੰਖੇਪ
ਰੇਮਿੰਗਟਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੜਕ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਧੂੜ-ਮਿੱਟੀ ਪਈ ਵੇਖੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ? ਫਿਰ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਡੱਬਾ ਮੰਗੋ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਗਧਾ ਆਇਆ ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਡੱਬੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜੇ ਗੱਲ ਚੱਲ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਵਪਾਰੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਣ ਆਇਆ। ਆਦਮੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਟਾਲ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਡੱਬਾ ਸੌਂਪ ਦੇਵੇਗਾ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਗਿਰਫ਼ਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਜੇਲ੍ਹ ਗਈ। ਫਿਰ ਰੇਮਿੰਗਟਨ ਰਾਮ ਗਧੇ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਦਮੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਹਿਣੇ ਬਰਾਮਦ ਕਰ ਲਏ ਸਨ, ਕਿ ਰੇਮਿੰਗਟਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਦਿਨ ਰੇਮਿੰਗਟਨ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹਰ ਤਰੀਕਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਤਾ ਸੀ। ਰੇਮਿੰਗਟਨ ਨੂੰ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਕਾਵੇਰੀ ਦੀਮਾਰ
ਕਾਵੇਰੀ ਦੀਮਾਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Kaveri Dimar) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕੈਨੋਇਸਟ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 2022 ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੈਨੋ ਸਪ੍ਰਿੰਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਦੀਮਰ ਦਾ ਜਨਮ ਮੰਡੀ ਪਿੰਡ, ਸਿਹੋਰ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਛੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਂ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ। ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਖੰਡਵਾ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਖੇਡ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜੋਸਫ਼ ਬਕਸਲਾ ਨੇ 2016 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਨਹਾਰ ਤੈਰਾਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ 2017 ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਾਟਰ ਸਪੋਰਟਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਖੇਡ ਵਜੋਂ ਕੈਨੋਇੰਗ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ। ਉਹ ਲਵਲੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਦੀਮਾਰ ਨੇ 2020-2022 ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਨੋਈ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਕੱਲੇ ਅਤੇ ਟੀਮ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ 15 ਸੋਨ, ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਨਮਿਤਾ ਚੰਦੇਲ, ਅੰਜਲੀ ਬਸ਼ਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਵਰਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੇਯੋਂਗ ਵਿੱਚ 2022 ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੈਨੋ ਸਪ੍ਰਿੰਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ C-4 200m ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ
ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਰਸ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1907 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ (ICRC) ਦੁਆਰਾ 1912 ਵਿੱਚ ਮੈਡਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਖਰੇਵਾਂ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਨਰਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਸਾਂ ਜਾਂ ਨਰਸਿੰਗ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ "ਜ਼ਖਮੀ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਅਪਾਹਜਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਂ ਆਫ਼ਤ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੀੜਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਾਹਸ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ" ਜਾਂ "ਮਿਸਾਲਦਾਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਪਾਇਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਜਾਂ ਨਰਸਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ" । ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ICRC ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਸਟਾਫ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਨਰਸਿੰਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਰੈੱਡ ਕ੍ਰੀਸੈਂਟ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਰਸ। ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਹ ਮੈਡਲ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਛੇ ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲੇ 42 ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਿਰਫ਼ 1920 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਘਨ ਕਾਰਨ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਸਮੇਤ), ਆਸਟਰੀਆ, ਬੈਲਜੀਅਮ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ, ਡੈਨਮਾਰਕ, ਫਰਾਂਸ, ਗ੍ਰੀਸ, ਹੰਗਰੀ, ਇਟਲੀ, ਜਾਪਾਨ, ਰੋਮਾਨੀਆ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀਆਂ ਨੌ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ: ਬੀਟਰਿਸ ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਜੋਨਸ, ਮਾਰਗਰੇਟ ਮੈਕਡੋਨਲਡ, ਅਤੇ ਹੇਸਟਰ ਮੈਕਲੀਨ । ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਸਨ: ਫਲੋਰੈਂਸ ਮੈਰਿਅਮ ਜਾਨਸਨ, ਹੈਲਨ ਸਕਾਟ ਹੇ, ਲਿੰਡਾ ਕੇ. ਮੀਰਸ, ਮਾਰਥਾ ਐਮ. ਰਸਲ, ਮੈਰੀ ਈ. ਗਲੈਡਵਿਨ, ਅਤੇ ਅਲਮਾ ਈ. ਫੋਰਸਟਰ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਜਰਮਨ ਨਰਸਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਲਸਬੈਥ ਵਾਨ ਕਿਉਡੇਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਡਾ ਐਫ. ਬਟਲਰ 1937 ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੰਦਰਵਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਸੀ
1991 ਵਿੱਚ ਰੈਗੂਲੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਹੋਣ ਤੱਕ ਮੈਡਲ ਮਹਿਲਾ ਨਰਸਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ। ਨਵੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਡਲ ਦਾ ਵੇਰਵਾ
ਵੇਸਿਕਾ ਪਿਸਿਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਮੈਡਲ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਿਲਟ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ "ਐਡ ਮੈਮੋਰੀਅਮ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ 1820-1910" ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਦਾ ਪੋਰਟਰੇਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਮਿਤੀ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, "ਪ੍ਰੋ ਵੇਰਾ ਮਿਸਰੀਕੋਰਡੀਆ ਏਟ ਕਾਰਾ ਹਿਊਮੈਨੀਟੇਟ ਪੇਰੇਨਿਸ ਡੇਕੋਰ ਯੂਨੀਵਰਸਲਿਸ" ("ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦ - ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਆਮ ਅਧਿਕਾਰ") ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਡਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰਿਬਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਲੈਪ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਰੇ ਲੌਰੇਲ ਤਾਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਇੱਕ ਲਾਲ ਪਰਲੀ ਕਰਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਵਾਰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਰਚਮੈਂਟ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਤੇ, 1927 ਤੋਂ, ਮੈਡਲ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਸਕਰਣ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ "ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਚਰਿੱਤਰ" ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਡਲਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ
2007 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 41ਵਾਂ ਸੈੱਟ 18 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 35 ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
2009 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 42ਵਾਂ ਸੈੱਟ 15 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 28 ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਭੈਣ ਅਨੀਸਾ
2013 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 44ਵਾਂ ਸੈੱਟ 16 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 32 ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਡੈਲੀਗੇਟ ਖਲੀਲ ਡੇਲ ਐਮ.ਬੀ.ਈ.
2015 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 45ਵਾਂ ਸੈੱਟ 18 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 36 ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਇੱਕ ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨੀਅਨ ਨਰਸ, ਮਿਸਟਰ ਮੋਰੀਸਨ ਮੂਸਾ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਇਬੋਲਾ ਇਲਾਜ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
2017 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 46ਵਾਂ ਸੈੱਟ 22 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 39 ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੀਅਰ ਐਡਮਿਰਲ ਸਿਲਵੀਆ ਟ੍ਰੇਂਟ-ਐਡਮਜ਼, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਐਕਟਿੰਗ ਸਰਜਨ ਜਨਰਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਰੋਜ਼ਲਿਨ ਨੁਗਬਾ-ਬੱਲਾ ਇਬੋਲਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਾਰਨ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਇਬੇਰੀਅਨ ਸੀ।
2019 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 48ਵਾਂ ਸੈੱਟ 19 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ 29 ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਨਰਸ ਕੈਪਟਨ ਫੈਲੀਸਿਟੀ ਗੈਪਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
2021 ਵਿੱਚ, ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ 49ਵਾਂ ਸੈੱਟ 18 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ 25 ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬਰਨਾਡੇਟ ਗਲੀਸਨ, ਇੱਕ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਨਰਸ, ਅਤੇ ਅਰਸਤਾ ਬਖਿਸ਼ੋਵਾ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਰਬਾਈਜਾਨੀ ਨਰਸ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਆਲੀਯਾ ਰਸ਼ੀਦ
thumb|ਆਲੀਯਾ, ਤ੍ਰਿਬੰਦਰਮ(ਕੇਰਲਾ, ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਸਮੇਂ- ਜਨਵਰੀ 2013 ਆਲੀਯਾ ਰਸ਼ੀਦ (ਉਰਦੂ|)ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਧਰੂਪਦ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਨਦੇਚਾ ਭਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਆਲੀਯਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਲਜ ਆਫ ਆਰਟਸ , ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।  ਉਹ ਸੰਜਨ ਨਗਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ
ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਚੀਮਾ
'
ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਚੀਮਾ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਜਰਨਲਿਸਟ ਹੈ। ਇਹ 1999 ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ 1999 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਰਮਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਟੀਵੀ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਡਚ ਵੇੱਲੇ-ਟੀਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਊਜ਼ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ 2005 ਤੋਂ 2008 ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਐਸਬੀਐਸ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਚੀਮਾ ਨੇ 1988 ਵਿੱਚ ਆਕਸਫ਼ੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਡੀ.ਫ਼ਿਲ ਦੀ ਇੱਕ ਰੋਡਜ਼ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਲਾਸ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨਜ਼ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ. ਤੋਂ ਐਮ.ਏ. ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਚੀਮਾ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰ ਨਿਊਜ਼ ਸੰਡੇ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਐਂਕਰ ਸਨ। ਖੋਜੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਲਾਈਵ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਵਾਲੇ ਇਸ 60-ਮਿੰਟ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਰੇਟਿੰਗ ਅੰਕ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ ਸਟਾਰ ਨਿਊਜ਼ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਬੁਲੇਟਿਨ, ਨਿਊਜ਼ਹੋਰ ਅਤੇ ਚੋਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਐਂਕਰ ਕੀਤਾ। 1994 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਬਿਜ਼ਨਸ ਇੰਡੀਆ ਟੀਵੀ ਛਤਰੀ ਹੇਠ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਊਜ਼ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚੈਨਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ (ਟੀਵੀਆਈ) ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਚੀਮਾ 1998 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਬ੍ਰੌਡਕਾਸਟਰ ਡੌਸ਼ ਵੇਲ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ, ਦੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਿਊਜ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਨ ਲਈ ਬਰਲਿਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਜਰਨਲ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕੀਤਾ। 2000 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ DW-TV ਦੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ The Truth Is in No Hurry ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੇਤਾਵਾਂ, [ਅਸਪਸ਼ਟ] ਅਸਹਿਮਤਾਂ, ਅਤੇ ਖਬਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਚੀਮਾ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
2005 ਵਿੱਚ, ਚੀਮਾ ਸਿਡਨੀ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਨਿਊਜ਼ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਉੱਤੇ ਜਨਤਕ ਬਹੁ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨੈਟਵਰਕ ਐਸਬੀਐਸ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਟੋਨ ਐਨਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ 6.30 ਵਜੇ ਬੁਲੇਟਿਨ ਦੀ ਸਹਿ-ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
2008 ਵਿੱਚ, ਚੀਮਾ ਨੇ SBS ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 6 ਜੂਨ 2008 ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅੰਤਿਮ ਬੁਲੇਟਿਨ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਡਿਊਸ਼ ਵੇਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸਨਮ ਚੌਧਰੀ
ਸਨਮ ਚੌਧਰੀ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਡਰਾਮਾ ਸੀਰੀਅਲ ਆਸਮਾਨੋਂ ਪੇ ਲਿਖਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਜੇ ਹਮ ਅਵਾਰਡਸ ਵਿੱਚ ਬੈਸਟ ਸੋਪ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਾਚੀ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਅਡੇਲਾ ਰਾਜ਼
ਅਡੇਲਾ ਰਾਜ਼ (ਜਨਮ 1986) ਇੱਕ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2021 ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ 2022 ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰੀਪਬਲਿਕ ਆਫ਼ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਖਰੀ ਰਾਜਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਵੀ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਰਾਜ਼ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤਾਲਿਬਾਨ ਵਲੋਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ ਨੇ ਬੋਸਟਨ ਦੀ ਸਿਮੰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਬੰਧਾਂ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਜਰਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਬੀਏ, ਅਤੇ ਟਫਟਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕੂਟਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਕੀਤੀ ਹੈ।  ਉਹ H-1B ਵੀਜ਼ਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਰਾਜ਼ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। 2010 ਤੋਂ 2013 ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਕਾਸ ਸੰਸਥਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਲਿੰਗ ਸਮਾਨਤਾ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਕੀਲ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਕੰਮ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
2013 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਾਮਿਦ ਕਰਜ਼ਈ ਦੀ ਉਪ ਬੁਲਾਰਾ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਨਵੰਬਰ 2014 ਵਿੱਚ ਚੀਫ਼ ਆਫ਼ ਸਟਾਫ਼ ਬਣੀ ਅਤੇ ਮਾਰਚ 2016 ਵਿੱਚ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਉਪ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮਾਰਚ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਫ਼ਗਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਫ਼ਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸਿਆਸੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ
31 ਦਸੰਬਰ 2018 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਸ਼ਰਫ਼ ਗਨੀ ਨੇ ਰਾਜਦੂਤ ਮਹਿਮੂਦ ਸੈਕਲ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ।  ਮਾਰਚ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਫਲਸਤੀਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਬਾਰੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ ਨੂੰ 26 ਜੁਲਾਈ 2021 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗਾਨ ਰਾਜਦੂਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਬੁਲ ਦੇ 2021 ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਗਣਰਾਜ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲਿਬਾਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਰਾਜ਼ ਪਿਛਲੀ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਬਣੀ ਰਹੀ। 18 ਫਰਵਰੀ 2022 ਨੂੰ, ਰਾਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
14 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਨੂੰ, ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਨੀਤੀ ਲੈਬ, ਇੱਕ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਨੀਤੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਐਂਡ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਅਫੇਅਰਜ਼ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਣੇ 'ਤੇ ਲੀਚਟਨਸਟਾਈਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਉੱਦਮ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ
ਗ੍ਰੀਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੰਡਿਤ, ਰੁੱਖੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੈ । ਇਸਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਤੱਟਰੇਖਾ ਦੇ ਲਗਭਗ 5% ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵੈਟਲੈਂਡਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ 2 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਤੱਟ ਤੋਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੇਂਦਰ ਤੱਟਵਰਤੀ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸਾਰਾ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਤੱਟਵਰਤੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯੂਨਾਨੀ ਜਲਵਾਯੂ
ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਜਲਵਾਯੂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਇੱਕ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਜਲਵਾਯੂ ਹਲਕੀ, ਗਿੱਲੀ ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮ, ਖੁਸ਼ਕ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਤਾਪਮਾਨ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੀ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਏਥਨਜ਼, ਸਾਈਕਲੇਡਜ਼ ਜਾਂ ਕ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਬਰਫਬਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਲਪਾਈਨ ਜਲਵਾਯੂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਗ੍ਰੀਸ (ਏਪੀਰਸ, ਕੇਂਦਰੀ ਗ੍ਰੀਸ, ਥੇਸਾਲੀ, ਪੱਛਮੀ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੈਲੋਪੋਨੀਜ਼ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਚੀਆ, ਅਰਕਾਡੀਆ ਅਤੇ ਲਕੋਨੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਜਿੱਥੇ ਅਲਪਾਈਨ ਰੇਂਜ ਲੰਘਦੇ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੋਮੋਟਿਨੀ, ਜ਼ੈਂਥੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਐਵਰੋਸ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਥਰੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਪਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਠੰਡੇ, ਗਿੱਲੀ ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮ, ਖੁਸ਼ਕ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ
ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਅਲਟਿਸ ਅਤੇ ਓਲੰਪੀਆ ਵਿਖੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਰੋਵ, ਹੋਰ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਮੀਰ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਜੀਵ -ਜੰਤੂਆਂ ਨੇ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ 1937 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਇਓਨਿਸ ਮੈਟੈਕਸਾਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਾਨੂੰਨ 856/1937 ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੁੱਡਲੈਂਡ ਪਾਰਕਸ ਉੱਤੇ, ਖੁਦ 1929 ਦੇ ਜੰਗਲਾਤ ਕੋਡ ਦੇ "ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜੰਗਲਾਂ" 'ਤੇ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। 1938 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਊਂਟ ਓਲੰਪਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਸਾਲ ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਮਾਊਂਟ ਪਾਰਨਾਸਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ। 1986 ਵਿੱਚ, ਕਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ 1650/1986 ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਰਟੀਕਲ 19 ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ:
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਰਟੀਕਲ 19 ਸੈਕਸ਼ਨ 3 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ (εθνικό πάρκο) ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਚਰਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਰਕ (θαλάσσιο πάρκο) ਜਾਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੁੱਡਲੈਂਡ ਪਾਰਕ (εθνικός) ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਡੇਟਾਬੇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਈ 2022 ਤੱਕ, ਇੱਥੇ 10 ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੁੱਡਲੈਂਡ ਪਾਰਕ (εθνικοί δρυμοί), 2 ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਪਾਰਕ (θαλάσσια πάρκα), ਅਤੇ 15 ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ (εθνικά πάρακα) ਹਨ।
ਖਾਕਾ
ਹਰੇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯੂਨਾਨੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਰ 15000000 m2 ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।, ਸਮੁੰਦਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ। ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਖੇਤਰ ਕੋਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦੇ ਕੋਰ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ, ਹਲਕੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਰੀ, ਮੱਛੀ ਫਾਰਮ, ਸੜਕਾਂ, ਚੌਕੀਆਂ, ਕੈਂਪਿੰਗ ਅਤੇ ਹਾਈਕਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ।
ਚੀਨੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ
ਚੀਨੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ ਸੀ ਜੋ ਚੀਨ ਗਣਰਾਜ (1912-1949) ਦੀ ਕੌਮਿਨਟਾਂਗ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਚੀਨ ਅਤੇਅਤੇ ਚੀਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 1927 ਅਤੇ 1949 ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਚੱਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਅਗਸਤ 1927 ਤੋਂ 1937 ਤੱਕ, ਕੇਐਮਟੀ-ਸੀਪੀਸੀ ਗੱਠਜੋੜ ਉੱਤਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੀਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰ ਲਿਆ। 1937 ਤੋਂ 1945 ਤੱਕ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਫਰੰਟ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਚੀਨ ਉੱਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਿਆ। ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੀ ਪੀ ਸੀ ਦਾ 1945–1949 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਉੱਪਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਚੀਨੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਇਨਕਲਾਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਮਿਊਨਿਸਟਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਚੀਨ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ 1949 ਵਿੱਚ ਪੀਪਲਜ਼ ਰੀਪਬਿਲਕ ਆਫ਼ ਚਾਈਨਾ (ਪੀ.ਆਰ.ਸੀ.) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਣਤੰਤਰ ਚੀਨ ਨੂੰ ਤਾਈਵਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂ ਤੇ ਸਿਮਟਣਾ ਪਿਆ। ਤਾਇਵਾਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਟਰੇਟ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੀਂ ਦੋਨੋਂ ਧਿਰਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਸਥਾਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਰੇੜਕਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਗਣਰਾਜ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਚੀਨ ਲੋਕ ਗਣਰਾਜ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੀਨ ਦੀ ਜਾਇਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਜਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ' ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਇਵਾਨ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਟਰੇਟ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੀਂ ਦੋਨੋਂ ਧਿਰਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਸਥਾਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਰੇੜਕਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਗਣਰਾਜ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਚੀਨ ਲੋਕ ਗਣਰਾਜ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੀਨ ਦੀ ਜਾਇਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਸਿਨਹਾਈ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੁਆਨ ਸ਼ਿਕਾਈ ਵਲੋਂ ਚੀਨ ਦੇ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੀਨ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਦੀ ਗੁਜ਼ਰਿਆ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਬੇਇੰਗ ਸਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪੇਕਿੰਗ ਸੀ। ਯੁਆਨ ਸ਼ਿਕਾਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਾਂਗਕਸ਼ੀਅਨ ਸਮਰਾਟ ਵਜੋਂ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 1916 ਵਿੱਚ ਯੁਆਨ ਸ਼ਿਕਾਈ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਸਾਬਕਾ ਬੇਯਾਂਗ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸਾਲ ਸਨ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਕੌਮਿਨਟਾਂਗ ਨੇ ਸੁਨ ਯਾਤ ਸਨ, ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਗੁਆਂਗਜ਼ੂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਬੇਇੰਗ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਅੰਦੋਲਨ ਕੀਤੇ।
ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ
ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ (বাংলা সাহিত্য) ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਬੰਗਾਲੀ, ਮੱਧ-ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬੰਗਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤਣ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਵਾਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਸਰਪ੍ਰਸਤੀਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਬੰਗਾਲੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਲਗਭਗ 1,300 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਉਭਾਰ ਲਗਭਗ 650 ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਕਾਸ 1,600 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਰਚਨਾ ਚਾਰਿਆਪਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 10ਵੀਂ ਅਤੇ 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਪ੍ਰਾਚੀਨ (650-1200), ਮੱਧਕਾਲੀ (1200-1800) ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ (1800 ਤੋਂ ਬਾਅਦ)। ਮੱਧਕਾਲੀ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੰਗਲਕਾਵਯ), ਇਸਲਾਮੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਈਅਦ ਸੁਲਤਾਨ ਅਤੇ ਅਬਦੁਲ ਹਕੀਮ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ), ਵੈਸ਼ਨਵ ਗ੍ਰੰਥ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੈਤਨਯ ਮਹਾਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ), ਅਰਬੀ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਕਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਲਿਖਤਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਲਾਓਲ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ) ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕਾਵਿ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਨਾਵਲ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀ ਹੈ। ਕਾਜ਼ੀ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ, ਆਪਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼-ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੂੰ ਬਾਗੀ ਕਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ
ਬੰਗਾਲੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ 10ਵੀਂ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛਪੀਆਂ। ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਰਿਆਪਦ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ 47 ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਭਜਨ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ; ਲੁਈਪਾੜਾ, ਕਨਹਾਪੜਾ, ਕੁੱਕੁਰੀਪਾੜਾ, ਚਾਤਿਲਪਾੜਾ, ਭੁਸੁਕੁਪੜਾ, ਕਾਮਲੀਪੜਾ, ਧੀਂਧਨਪਾੜਾ, ਸ਼ਾਂਤੀਪੜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਬਰਪਦਾ। ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਰਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੁਆਰਾ 1907 ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲ ਰਾਇਲ ਕੋਰਟ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਥੇਲੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਖਰੜੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕੇਵਲ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝੀ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਧਿਆ ਭਾਸ਼ਾ (ਸੰਧ্যা ভাষা), ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਸੰਧਿਆ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਚਰਿਆਪਦਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਸਾਮੀ, ਮੈਥਿਲੀ ਅਤੇ ਉੜੀਆ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ
ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ
ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ (ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਹ ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ ਜੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਸਾ (ਆਧੁਨਿਕ ਹਰਿਆਣਾ) ਵਿੱਚ ਡੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ (DSS) ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ। ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰਸਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਜੀਵਨ
ਸ਼ਾਹ ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਖੇਮਾਮਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੀਲਾ ਮੱਲ ਜੀ ਅਤੇ ਤੁਲਸਾ ਬਾਈ ਜੀ ਦੇ ਘਰ, ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਲਾਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਸਾਵਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹ ‘ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ’ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ। ਬਾਬਾ ਸਾਵਣ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅੱਗੇ ਉਸਨੂੰ "ਮਸਤਾਨਾ-ਏ-ਮਸਤਾਨੋਂ, ਸ਼ਾਹ-ਏ-ਸ਼ਾਹੋਂ" ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹ ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ (ਅਧਿਆਪਕ) ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਆਸ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਬਾ ਸਾਵਨ ਸਿੰਘ (ਸਤਿਸੰਗ ਬਿਆਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਗੁਰੂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਤਿਸੰਗ (ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲੀ) ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰੀ ਸੀ) ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਸਾਵਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸ਼ਾਹ ਮਸਤਾਨਾ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ। ਜੀ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ, ਸਿੰਧ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਵਚਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨਾਲ।
ਸ਼ਾਹ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ 1960 ਤੋਂ 1990 ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 41 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਡੀਐਸਐਸ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਬਣੇ। ਗੁਰਮੀਤ ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ 23 ਸਤੰਬਰ 1990 ਨੂੰ ਡੀਐਸਐਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਮਾਸਟਰ ਬਣੇ।
ਟੇਂਗਕੋਲੋਕ
ਟੇਂਗਕੋਲੋਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੰਜਕ, ਡੇਸਟਾਰ ( ਮਿਨੰਗਕਾਬਾਊ : ਡੇਟਾ ; ਕੇਲਾਂਟਨ- ਪੱਟਨੀ: ਸੇਮੂਤਾਰ ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਮਾਲੇਈ ਜਾਂ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਹੈ। ਇਹ ਲੰਬੇ ਸੋਂਗਕੇਟ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸ਼ੈਲੀ ( ਸੋਲੇਕ ) ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ, ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਸਮੀ ਫੰਕਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਇਲਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਹੀ ਸਮਾਰੋਹ, ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ।
ਨਾਮ
ਟੈਂਗਕੋਲੋਕ, ਤੰਜਕ, ਅਤੇ ਸੇਤਾਨਜਾਕ ਸ਼ਬਦ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹਨ; "ਟੇਂਗਕੋਲੋਕ" ਸ਼ਬਦ "ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਜਾਂ ਹੈੱਡਕਵਰ" ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੋਲੇਕ
ਟੈਂਗਕੋਲੋਕ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟੈਂਗਕੋਲੋਕ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਸੋਲੇਕ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਸੋਲੇਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਮ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ: ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਯਾਂਗ ਡੀ-ਪਰਟੂਆਨ ਅਗੋਂਗ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਟੈਂਗਕੋਲੋਕ ਨੂੰ ਸੋਲੇਕ ਡੈਂਡਮ ਟਾਕ ਸੁਦਾਹ (ਸਥਾਈ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਮਲਯ ਰਾਜੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਖਾਸ ਸੋਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਸੇਲਾਂਗੋਰ ਦਾ ਸੁਲਤਾਨ ਇੱਕ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਸਮਾਰੋਹ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਭਰਪੂਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਲੇ ਸੋਲੇਕ ਬਲੰਗ ਰਾਜਾ (ਰਾਇਲ ਕਰੈਸਟ ਸਟਾਈਲ) ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਜੋਗੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ
ਜੋਗੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਜਰ ਕੈਂਪਬੈਲ ਦੁਆਰਾ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਐਂਡਰਿਊ ਲੈਂਗ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਦਿ ਲੀਲੈਕ ਫੇਰੀ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
ਸੰਖੇਪ
ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜੋਗੀ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਬੱਚੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਇਹ ਧੀ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ, ਜੋ ਇਕਦਮ ਉਸ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭੱਜ ਗਈ, ਅਤੇ ਜੋਗੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮਗਰ ਇੱਕ ਭਾਲਾ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜੋਗੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਭੂਤ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਟਿਆਰ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਟਿਆਰ ਲੱਭਣੀ ਪਈ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਲੱਤ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋਗੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸੱਚੀ ਧੀ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਦੂਕ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਉਸਦਾ ਮੰਗੇਤਰ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੂਕ ਲੱਭ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੰਗੇਤਰ ਕੁੜੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਚੀਕੇ। ਉਸਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟਣ ਲਈ ਇੱਕ ਰੇਸ਼ਮੀ ਰੱਸੀ ਕੱਢੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਦਦ ਲਈ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਪਰ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਗਏ। ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੱਭੀ।
ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਜੋਗੀ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕਰ ਲਈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਸ਼ੇਖ਼ ਜ਼ਾਇਦ ਬਿਨ ਸੁਲਤਾਨ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ
ਜ਼ੈਦ ਬਿਨ ਸੁਲਤਾਨ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ (ਅਰਬੀ:  زايد بن سلطان آل نهيان,  ਮਈ,6,1918 - 2 ਨਵੰਬਰ 2004) ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ (ਯੂਏਈ), ਐਮੀਰੂ (ਯੂਐਮਈਆਰ) ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਸੀ। ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਇਸ (ਰਾਈਇਜ਼) ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਤਪੀ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 33 ਸਾਲਾਂ (1971-2004) ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ।
ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ
ਇਸ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਸਹੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਬਾਰੇ ਮੱਤਭੇਦ ਹਨ, ਪਰ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਝ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ 'ਤੇ, ਜ਼ੈਦ ਬਿਨ ਸੁਲਤਾਨ ਅਲ ਨਾਾਹੀਆ ਦਾ ਜਨਮ 6 ਮਈ 1918 ਨੂੰ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੇਖ ਸੁਲਤਾਨ ਬਿਨ ਜਏਦ ਬਿਨ ਖਲੀਫਾ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ 1916 ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ 1922 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜ਼ੈਦ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸ਼ੇਈਖ਼ਾ ਸਲਾਮਾ ਬਿੰਟ ਬੂਟੀ ਅਲ ਕਿਊਬਾਸੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਅਦਾ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਗੇ, ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਭਾਇਆ ਵੀ। ਜ਼ੈਦ ਦੇ ਦਾਦਾ  ਸ਼ੇਖ ਜ਼ੈਦ ਬਿਨ ਖਲੀਫਾ ਅਲ ਨਾਹੀਅਨ ("ਜ਼ਏਦ ਮਹਾਨ") ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 1855 ਤੋਂ 1909 ਤਕ ਅਮੀਰਾਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1918 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004
ਅਨੁਪਮਾ ਕੁਮਾਰ
ਅਨੁਪਮਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੁਮਾਰ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Anupama Prakash Kumar; ਜਨਮ 4 ਦਸੰਬਰ 1974) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ। 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 2010 ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਇਸ਼ਕੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਚੇਰਨ ਦੀ ਪੋਕੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਕਿਚਾ ਸੁਦੀਪਾ ਦੀ ਪਾਰਥਾ ਆਈ । ਉਸਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਤਮਿਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ। ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲਿੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਨੁਪਮਾ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਐਂਕਰ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੰਡੀ ਬਲੈਕ ਐਂਡ ਵ੍ਹਾਈਟ ਫਲਿਕ ਨਾਲ ਮੂਵੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 2023 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੁਪੋਜ਼ੁਧੁਮ ਉਨ ਕਰਪਨੈਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ (ਮਹਿਲਾ) ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਲਈ ਵਿਜੇ ਅਵਾਰਡ 2013 ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਦੀ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸਰਪੱਟਾ ਪਰੰਬਰਾਈ, ਜਿਸਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲਾਟਾ ਕ੍ਰਾਊਨ ਅਵਾਰਡ, ਇੱਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਨਾਰਵੇ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
She is married to G. Shivakumar, a Navy commander, and has one son, Aditya, with whom she currently resides in Chennai.
ਕੈਰੀਅਰ
ਕੋਇੰਬਟੂਰ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਅਨੁਪਮਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਇੱਕ ਐਂਕਰ, ਵਿਜ਼ੂਅਲਾਈਜ਼ਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਾਡਲਿੰਗ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਨਾਲ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਗਿਆਪਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਈ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਦੇ ਆਏ ਨਾ ਜੁਦਾਈ, ਮਿਸ਼ਨ ਫਤਿਹ, ਸ਼ਾਕਾ ਲਕਾ ਬੂਮ ਬੂਮ ਅਤੇ ਦ ਮੈਜਿਕ ਮੇਕ-ਅੱਪ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ 2010 ਫਿਲਮ ਇਸ਼ਕੀਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੈਮਿਓ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਖੂਹੀ
ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢਣ ਲਈ ਡੂੰਘੇ ਪੱਟੇ ਘੱਟ ਚੌੜਾਈ ਵਾਲੇ ਟੋਏ ਨੂੰ ਖੂਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਖੂਹੀ, ਖੂਹ ਦਾ ਹੀ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖੂਹੀ ਵਿਚੋਂ ਪੀਣ ਲਈ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਡੋਲ ਨਾਲ/ਬਾਲਟੀ ਨਾਲ/ਬੋਕੇ ਨਾਲ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾਸੀ। ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਝਿਉਰ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਨਾਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਪ ਵੀ ਭਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਖੂਹੀ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਤੋਂ ਲਹਾਈ ਇੰਨ-ਬਿੰਨ ਖੂਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। (ਵੇਖੋ ਖੂਹ) ਫਰਕ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿਥੇ ਖੂਹ ਦੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਕਹੇ ਨਾਲ ਕੱਢੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿਚੋਂ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੂਹੀ ਵਿਚੋਂ ਕਹੇ ਨਾਲ ਕੱਢੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬੰਦੇ ਭੌਣੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕੱਢਦੇ ਸਨ।
ਖੂਹੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢਣ ਲਈ ਭੌਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਚਰਖੜੀ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਚਰਖੜੀ ਉਪਰ ਰੱਸਾ ਲਪੇਟਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਰੱਸੇ ਦੇ ਇਕ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਡੋਲ ਜਾਂ ਬਾਲਟੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਚਰਖੜੀ ਦੀਆਂ ਹੱਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਡੋਲ/ਬਾਲਟੀ ਉਪਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਘੜੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਚਰਖੜੀ ਨੂੰ ਉਲਟੇ ਪਾਸੇ ਫੇਰਨ ਨਾਲ ਖਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਖੂਹੀ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਖੂਹੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਸ਼ਾਇਦ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਸੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਖੂਹੀਆਂ ਹੋਣ ?
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਫੇਜ਼ (ਟੋਪੀ)
thumb|ਇੱਕ ਫੇਜ਼ ਫੇਜ਼ ( fes , Ottoman Turkish     ), ਨੂੰ ਤਰਬੂਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ( طربوش     , Persian ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ         ), ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬੇਲਨਾਕਾਰ, ਕੱਟੀ ਹੋਈ (ਚੋਟੀ ਰਹਿਤ) ਟੋਪੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸਿਰ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਿਖਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਟੈਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਫੇਜ਼" ਨਾਮ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਫੇਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਰੰਗਣ ਲਈ ਰੰਗਤ ਲਾਲ ਬੇਰੀਆਂ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਮੂਲ ਕੇਂਦਰ ਟਿਊਨਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਫੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਆਧੁਨਿਕ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਓਟੋਮੈਨ ਯੁੱਗ ਲਈ ਹੈ।
19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫੇਜ਼ ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਿਆ। 1827 ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮੂਦ ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਫੌਜ, ਅਸਕੀਰ-ਏ ਮਨਸੂਰੇ-ਏ ਮੁਹੰਮਦੀਏ ਲਈ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿਰਲੇਖ ਵਜੋਂ ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਓਟੋਮੈਨ ਨੇਵਲ ਕਮਾਂਡ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਮਾਘਰੇਬ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਸੀ। 1829 ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮੂਦ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਿਵਲ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ। ਇਰਾਦਾ ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਛਾਣ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਤਾਤੁਰਕ ਦੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 1925 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਤਰਬੂਸ਼ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਰਜ਼ਾ ਸ਼ਬਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਓਟੋਮਨ ਤੁਰਕੀ ਟੈਰਪੋਸ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਤਰਬੂਸ਼ ਨੂੰ ਦੋ ਤੱਤਾਂ, ter "sweat" ਅਤੇ pošu "ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਪਗੜੀ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ" ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਤੁਰਕੀ ਸ਼ਬਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰਕੀ ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਫੇਜ਼ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕ੍ਰੀਮਸਨ ਬੇਰੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਨੂੰ ਰੰਗਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸ
thumb|ਓਟੋਮੈਨ ਸੁਲਤਾਨ ਮਹਿਮੂਦ II ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਟੋਪੀ ਦੇ ਮੂਲ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹਨ. ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ,  ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਅਨ, ਮੋਰੋਕਨ ਜਾਂ ਤੁਰਕੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਰੇ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਮੂਲ ਕੇਂਦਰ ਟਿਊਨਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਵਧਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਫੇਜ਼ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਈਯੂਪ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਆਕਾਰ, ਉਚਾਈ, ਸਮਗਰੀ ਅਤੇ ਰੰਗਤ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫੇਜ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਅਤੇ ਮਰਲੋਟ ਰੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੋਰਨਲ ਦੇ ਐਬਸਟਰੈਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਕਾਢ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਟੋਪੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸਟ੍ਰਾਕੋਨਿਸ, ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ) ਦੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੇ 1925 ਵਿੱਚ ਮੁਸਤਫਾ ਕਮਾਲ ਅਤਾਤੁਰਕ ਦੁਆਰਾ ਹੈਟ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਦੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਇਸ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। 1958 ਵਿੱਚ ਗਮਲ ਅਬਦੇਲ ਨਸੇਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਸ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਕਾਇਰੋ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਫੇਜ਼ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫੇਜ਼ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਵਿਕਰੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਫੌਜੀ ਵਰਤੋਂ
ਫੇਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਮੇਲ ਆਰਮਰ ਹੈੱਡ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟਰ (ਇੱਕ ਗੋਲ ਧਾਤ ਦੀ ਪਲੇਟ ਜਾਂ ਖੋਪੜੀ-ਕੈਪ, ਜਿਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਮੋਢੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੇਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰਦਾ ਲਟਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਦੇ 1400-1700 ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਆਰਮਿੰਗ ਕੈਪ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1840 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1910 ਵਿੱਚ ਖਾਕੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਪੀਕ ਰਹਿਤ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੈਲਮੇਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਫੇਜ਼ ਤੁਰਕੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਿਆਰੀ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ। ਸਿਰਫ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਪਵਾਦ ਘੋੜਸਵਾਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਤੋਪਖਾਨੇ ਸਨ ਜੋ ਰੰਗੀਨ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੇਮਸਕਿਨ ਟੋਪੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਅਲਬਾਨੀਅਨ ਲੇਵੀਜ਼ ਫੇਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਸੰਸਕਰਣ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਲੇਸ਼ੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨੇਵੀ ਰਿਜ਼ਰਵ ਯੂਨਿਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਦੋਂ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਗ੍ਰੀਕ ਆਰਮੀ ਦੀਆਂ ਇਵਜ਼ੋਨਜ਼ (ਲਾਈਟ ਇਨਫੈਂਟਰੀ) ਰੈਜੀਮੈਂਟਾਂ ਨੇ 1837 ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੱਕ ਫੇਜ਼ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਸੰਸਕਰਣ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਹੁਣ ਏਥਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗਾਰਡ ਦੀ ਪਰੇਡ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ, ਫੇਜ਼ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਰਤੀ ਕੀਤੇ ਗਏ "ਮੂਲ" ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫ੍ਰੈਂਚ ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕੀ ਰੈਜੀਮੈਂਟਾਂ ( ਜ਼ੌਵੇਜ਼, ਟਿਰੈਲੀਅਰਸ ਅਤੇ ਸਪਾਹਿਸ ) ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌੜੇ, ਲਾਲ ਫੇਜ਼ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਫੇਜ਼ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਜ਼ੂਵੇਜ਼ ਦਾ ਇਹ ਇੱਕ ਆਫ-ਡਿਊਟੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ; 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਯੂਨਿਟਾਂ ਦੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਫ਼ਸਰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਆਦਮੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਫੈਜ਼ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ, ਰੈਂਕ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। (ਕਈ ਵਾਲੰਟੀਅਰ ਜ਼ੂਵੇ ਰੈਜੀਮੈਂਟਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਵਲ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫੇਜ਼ ਦਾ ਫ੍ਰੈਂਚ ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ। ) ਲੀਬੀਆ ਦੀਆਂ ਬਟਾਲੀਅਨਾਂ ਅਤੇ ਇਤਾਲਵੀ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਬਲਾਂ ਦੇ ਸਕੁਐਡਰਨ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਖੋਪੜੀ ਦੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਨੀਵੇਂ, ਲਾਲ ਫੇਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਤਾਲਵੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾਲੀ ਅਤੇ ਏਰੀਟ੍ਰੀਅਨ ਰੈਜੀਮੈਂਟਾਂ ਨੇ ਰੰਗਦਾਰ ਟੈਸਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਫੇਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਸਨ ਜੋ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸਨ। ਪੂਰਬੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿਚ ਜਰਮਨ ਅਸਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਖਾਕੀ ਕਵਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਫੇਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਸਨ।
ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ
ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੇਚੀਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਫੇਜ਼ ਦੇ ਉਲਟ, ਚੇਚੀਆ ਛੋਟਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੱਟ ਕਠੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕਦਾਰ ਹੈ। 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਚਾਉਚਿਸ, ਜਾਂ ਚੇਚੀਆ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਟਿਊਨਿਸ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ ਸਨ। 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੌਕ ਏਚ-ਚੌਆਚੀਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੀਟ ਪਲੇਸ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 30,000 ਚੌਆਚੀਆਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਸੰਖਿਆ 2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਘਟ ਕੇ ਲਗਭਗ 20 ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਧੁਨਿਕ ਚੇਚੀਆ ਕਾਰੋਬਾਰ 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਲਈ ਨੌਕਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਚੇਚੀਆ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੀਬੀਆ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਅਤੇ ਨਾਈਜਰ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੇਚੀਆ ਦੇ ਰੰਗ ਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਟੇਸਲ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੀਬੀਆ ਵਿੱਚ, ਚੇਚੀਆ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬੇਨਗਾਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ, ਜਾਂ "ਚੇਨਨਾ" ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਲਾਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੇਸਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੋਰੋਕੋ, ਅਤੇ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਸਲੇਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ
ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਬੇਕਰ, "ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਫੇਜ਼: ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ?" ਪੋਸ਼ਾਕ 20 (1986): 72-85
ਡੋਨਾਲਡ ਕਵਾਟਰਟ, "ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ, 1720-1829" ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਮਿਡਲ ਈਸਟ ਸਟੱਡੀਜ਼ 29, ਨੰ. 3 (1997): 403–425
ਵਿਲਸਨ ਚਾਕੋ ਜੈਕਬ, "ਵਰਕਿੰਗ ਆਊਟ ਮਿਸਰ: ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰਦਾਨਗੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾ ਨਿਰਮਾਣ," 1870-1940" (ਪੀਐਚਡੀ ਡਿਸਸ., ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, 2005), ਅਧਿਆਇ 6 (326-84)।
ਪਵਿਲਾਓ ਬਾਸੂਮਤਰੀ
ਪਵਿਲਾਓ ਬਾਸੁਮਾਤਰੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Pwilao Basumatary; ਜਨਮ 5 ਮਾਰਚ 1993) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਸੰਘ (ਸ਼ੁਕੀਨ) ਮਹਿਲਾ ਯੁਵਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਅੰਤਲਯਾ 2011 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਇੰਡੀਆ ਓਪਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਕੋਲੋਨ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਿੱਚ 70ਵੇਂ ਸਟ੍ਰੈਂਡਜਾ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਉਹ ਚਿਰਾਂਗ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਜੂਝਦਿਆਂ ਬੀਤਿਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ 2012 ਦੀ ਅਸਾਮ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਖੇਡ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਕੋਕਰਾਝਾਰ ਵਿੱਚ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਸਪੈਸ਼ਲ ਏਰੀਆ ਗੇਮਸ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲਣ ਲੱਗੀ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1993 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਮੰਦਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਤੀਰਥ-ਅਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਿਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੰਦਰ
ਖੋਪੇ
ਹਲਟ, ਖਰਾਸ, ਕੋਹਲੂ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਊਠ, ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਬਲਦ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਢਕਣ ਵਾਲੇ ਚੰਮ ਦੇ ਟੋਪੇ ਜਿਹੀ ਬਣੀ ਵਸਤ ਨੂੰ ਖੋਪੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਖੋਪੇ ਲਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਫਾਇਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਗਰ ਫਿਰ ਕੇ ਹੱਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਖੋਪੇ ਲਾ ਕੇ ਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਬੰਦਾ ਹੀ ਹਲਟ, ਖਰਾਸ ਅਤੇ ਕੋਹਲੂ ਚਲਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਊਠ ਜਾਂ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਬਗੈਰ ਖੋਪੇ ਲਾਇਆਂ ਹਲਟ ’ਤੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਕ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਹੱਕਣ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਦੂਸਰਾ ਬੰਦਾ ਹਲਟ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਖੋਪੇ ਦੇ ਟੋਪੇ ਵਰਗਾ ਹਿੱਸਾ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਖੋਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਚੰਮ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨੂੰ ਕਾਚੜ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਝੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਖੋਪਿਆਂ ਨੂੰ ਊਠ, ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਉਪਰੋਂ ਦੀ ਕਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਤਣੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਖੋਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਚੰਮ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਸਣ ਦੀ ਰੱਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਹੁਣ ਨਾ ਹਲਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਨਾ ਖਰਾਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਨਾ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਕੋਹਲੂ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਖੋਪਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਥੋਂ ਹੋਣੀ ਹੈ ?
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਇਲਾਇਚੀ
thumb|ਇਲਾਇਚੀ ਦੇ ਬੀਜ ਇਲਾਇਚੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: cardamon ਜਾਂ cardamum), ਇੱਕ ਮਸਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ "ਜ਼ਿੰਗਿਬਰੇਸੀਏ" ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚਲੀਆਂ ਜਿਨਸਾਂ "ਐਲੇਟਾਰੀਆ" ਅਤੇ "ਅਮੋਮਮ" ਦੇ ਕਈ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬੀਜ ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਕ੍ਰਾਸ-ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤਿਕੋਣੀ ਅਤੇ ਸਪਿੰਡਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਇੱਕ ਪਤਲੇ, ਕਾਗਜ਼ੀ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ੈੱਲ ਅਤੇ ਛੋਟੇ, ਕਾਲੇ ਬੀਜ ਦੇ ਨਾਲ; ਜਦਕਿ "ਅਮੋਮਮ" ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਗੂੜੀਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ "ਐਲੇਟਾਰੀਆ" ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਹਲਕਿਆਂ ਹਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਲਾਇਚੀ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਖੰਡੀ ਅਤੇ ਸਬ-ਖੰਡੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਲਾਇਚੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਵਾਲੇ ਸੁਮੇਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ, ਇਸ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਤਨਜ਼ਾਨੀਆ ਵਿੱਚ। ਜਰਮਨ ਦੇ ਕੌਫੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਸਕਰ ਮਾਜਸ ਕਲੋਫਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਇਲਾਇਚੀ (ਕੇਰਲਾ) ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ; ਸੰਨ 2000 ਤਕ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਲਾਇਚੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ।
ਵਨੀਲਾ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਤੀ ਭਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਲਾਇਚੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਮਸਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵੰਡ
ਇਲਾਇਚੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ
thumb|ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ thumb| ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦਲਾ ਅਤੇ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਇਲਾਇਚੀ [[ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ, ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਚਾਹ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ]] ਇਲਾਇਚੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਨੌਖਾ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਗਰਮ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ. ਕਾਲੀ ਇਲਾਇਚੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਕੌੜੀ ਨਹੀਂ, ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੁਦੀਨੇ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਨਾਰਡਿਕ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਵੀਡਨ, ਨਾਰਵੇ ਅਤੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਸਲੂਕ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਇਚੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਖਿਆਲੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਕਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਇਲਾਇਚੀ ਅਕਸਰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਮੋਰਟਾਰ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਮੀਹਬਜ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਗੈਸ ਦੇ ਉਪਰ ਪਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ 40% ਇਲਾਇਚੀ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇਲਾਇਚੀ ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ। ਦੋਵੇਂ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲੀ ਮਸਾਲੇ ਅਤੇ ਥਾਈ ਕਰੀ ਪੇਸਟ। ਹਰੀ ਇਲਾਇਚੀ ਅਕਸਰ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਮਠਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਮਸਾਲਾ ਚਾਹ (ਮਸਾਲੇ ਵਾਲੀ ਚਾਹ) ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਅਕਸਰ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਰਨਿਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਬੀਜ ਕਈ ਵਾਰ ਚੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਚਿਉੰਗਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਸਾਲੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੇਪਾਲੀ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੂਟਾਨੀ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਸਾਲੇ
ਸ਼ੇਰਨਾਜ਼ ਪਟੇਲ
ਸ਼ੇਰਨਾਜ਼ ਪਟੇਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shernaz Patel) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਲੈਕ (2005) ਅਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਸ਼ (2010) ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਥੀਏਟਰ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1984 ਵਿੱਚ ਦ ਡਾਇਰੀ ਆਫ ਐਨੀ ਫਰੈਂਕ ਨਾਲ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ-ਅਧਾਰਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1993 ਵਿੱਚ ਰਾਹੁਲ ਦਾ ਕੁੰਹਾ ਅਤੇ ਰਜਿਤ ਕਪੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ RAGE ਥੀਏਟਰ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਟੀਵੀ ਲੜੀਵਾਰ ਲਿਟਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਕੁਮਾਰ ਗੌਰਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ ਭੱਟ ਦੀ ਟੀਵੀ ਫਿਲਮ ਜਨਮ (1986) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 1992 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਰਾਹੁਲ ਦਾ ਕੁੰਹਾ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਹੇਠ ਰਜਿਤ ਕਪੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕ, ਲਵ ਲੈਟਰਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਨਾਟਕ ਅਜੇ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
2008 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ 23 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਪ ਓਪੇਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈ।
2009 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਮੀਰਾ ਨਾਇਰ ਦੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੂਨੀ ਤਾਰਾਪੋਰੇਵਾਲਾ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ, ਲਿਟਲ ਜ਼ੀਜ਼ੋ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 2011 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੌਕਸਟਾਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। 2012 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੀਮਾ ਕਾਗਤੀ ਦੇ ਸਸਪੈਂਸ-ਡਰਾਮਾ ਤਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
2014 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਰਜਿਤ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਨੀਲ ਭੂਪਾਲਮ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੋਇਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
2015 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਲੀ ਫਜ਼ਲ, ਅੰਗੀਰਾ ਧਰ, ਗਜਰਾਜ ਰਾਓ, ਰਜਿਤ ਕਪੂਰ, ਆਇਸ਼ਾ ਰਜ਼ਾ, ਨੀਲ ਭੂਪਾਲਮ, ਪ੍ਰੀਤਿਕਾ ਚਾਵਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਂਸ਼ੂ ਪਾਇਨੁਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯਸ਼ਰਾਜ ਫਿਲਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ "ਬੰਗ ਬਾਜਾ ਬਾਰਾਤ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਯੂਟਿਊਬ ਮਿੰਨੀ-ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 2016 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ TVF ਟ੍ਰਿਪਲਿੰਗ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪਾਰਸੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸੁਲਭਾ ਆਰੀਆ
ਸੁਲਭਾ ਆਰੀਆ, ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਸੁਲਭੇ ਇੱਕੋ ਨਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ। ਉਹ ਮਰਹੂਮ ਅਨੁਭਵੀ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਈਸ਼ਾਨ ਆਰੀਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸਿਨੇਮਾ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸਮੀਰ ਆਰੀਆ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸਾਗਰ ਆਰੀਆ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਆਰੀਆ, ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੀਟੋਗ੍ਰਾਫ 'ਯੇ ਜੋ ਹੈ ਜ਼ੀਂਦਗੀ' ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, 1984 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਰੀਆ ਨੇ 2003 ਦੇ ਫਿਲਮ 'ਕਲ ਹੋ ਨਾ ਹੋ' ਵਿੱਚ ਕਾਂਤਾ ਬੇਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ. ਉਹ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਚੋਪੜਾ ਦੇ 2016 ਦੇ ਮਰਾਠੀ ਉਤਪਾਦਨ, ਵੈਨਟੀਲੇਟਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਉਹ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਈਸ਼ਾਨ ਆਰੀਆ (ਇਰਸ਼ਾਦ ਅਹਿਸਾਨ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮੀਰ ਆਰਿਆ ਇੱਕ ਸਿਨਮੋਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਲਾ (1997), ਕੋਈ ... ਮਿਲ ਗਿਆ (2003) ਅਤੇ ਸ਼ੂਟਆਊਟ ਐਟ ਵਡਾਲਾ (2013) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਗਰ ਆਰੀਆ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਨਿੰਸਾ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ, ਰਿੰਕੀ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਸੂ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਨਾਦਿਰਾ (ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਨਾਦਿਰਾ (22 ਨਵੰਬਰ 1968 – 6 ਅਗਸਤ 1995) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਅਖਰੀ ਜੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਦ ਵ੍ਹਾਈਟ ਰੋਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 1968 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਮਲਿਕਾ ਫਰਾਹ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ
ਕਰੀਅਰ
ਨਾਦਿਰਾ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਯੂਨਸ ਮਲਿਕ ਦੁਆਰਾ 1986 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਅਖਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਨਾਦਿਰਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਖਰੀ ਜੰਗ (ਆਖਰੀ ਜੰਗ) ਸੀ, ਪਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਲਤਾਫ਼ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਸ਼ਾਨ (ਨਿਸ਼ਾਨ) ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਰਿਕਾਰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਦਿਰਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਨਾਦਿਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਫਿਲਮ ਨੱਚੇ ਨਾਗਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੱਪ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਡਾਂਸਿੰਗ ਹੀਰੋ ਇਸਮਾਈਲ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਪ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਨੱਚੇ ਨਾਗਿਨ, ਨੱਚੇ ਜੋਗੀ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਗਰਨੀ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਨਾਦਿਰਾ ਨੇ 52 ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 25 ਨੇ ਸਿਲਵਰ ਜੁਬਲੀ, 4 ਨੇ ਡਾਇਮੰਡ ਜੁਬਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਅਖਰੀ ਜੰਗ ਨੇ ਗੋਲਡਨ ਜੁਬਲੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ "ਦਿ ਵ੍ਹਾਈਟ ਰੋਜ਼" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਡਾਂਸਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ 2 ਉਰਦੂ, 35 ਪੰਜਾਬੀ, 2 ਪਸ਼ਤੋ ਅਤੇ 14 ਦੋਹਰੇ ਸੰਸਕਰਣ (ਪੰਜਾਬੀ/ਉਰਦੂ) ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
ਮੌਤ
thumb| ਨਾਦਿਰਾ ਦੀ ਕਬਰ, ਮਿਆਣੀ ਸਾਹਿਬ ਕਬਰਿਸਤਾਨ, ਲਾਹੌਰ ਨਾਦਿਰਾ ਦੀ 6 ਅਗਸਤ 1995 ਨੂੰ ਗੁਲਬਰਗ, ਲਾਹੌਰ ਨੇੜੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਨਾਦਿਰਾ ਇੱਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਾਰ ਰੋਕੀ; ਉਸ ਦੀ ਕਾਰ ਦੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਖੋਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਫਾਇਰਿੰਗ ਕੀਤੀ। ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਨਾਦਿਰਾ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਚ ਗੋਲੀ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਨਾਦਿਰਾ ਦੇ ਪਤੀ 'ਤੇ ਕਤਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਜਾਂਚ ਨਾਦਿਰਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਲਿਕ ਇਜਾਜ਼ ਹੁਸੈਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਕਾਤਲ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1995 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1968
ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ
ਲੱਦਾਖ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੱਠਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥਿਕਸੇ, ਸਪਿਤੁਕ, ਕੋਰਜ਼ੋਕ ਅਤੇ ਕਾਰਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੱਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ Gustor དགུ་གཏོར / དགུ་སྟོར ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ '29ਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾ ਬਲੀਦਾਨ'। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਰਸਮਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਚਾਮ ਡਾਂਸ ਨਾਲ।
ਥਿਕਸੇ ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ
ਥਿਕਸੇ ਮੱਠ ਵਿੱਚ ਥਿਕਸੇ ਗੁਸਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ (ਅਕਤੂਬਰ-ਨਵੰਬਰ) ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿੱਬਤੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ 17 ਵੀਂ ਤੋਂ 19 ਤਾਰੀਖ ਤੱਕ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਰਜ਼ੋਕ ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ
ਕੋਰਜ਼ੋਕ ਮੱਠ ਵਿੱਚ ਕੋਰਜ਼ੋਕ ਗੁਸਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਾਂਗ-ਪਾ, ਤਿੱਬਤੀ ਪਠਾਰ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਚਰਵਾਹੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਰਜ਼ੋਕ ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਲਾਮਾ ਡਾਂਸਰ ਧਰਮਪਾਲਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਸਕ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਧਰਮਪਾਲ ਬੋਧੀ ਪੰਥ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੱਬਤੀ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਡਰੁਕਪਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਸਮਾਸੂਚੀ, ਕਾਰਜ - ਕ੍ਰਮ
ਕਿਉਂਕਿ ਲੱਦਾਖ ਤਿੱਬਤੀ ਚੰਦਰ ਕੈਲੰਡਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਸਟਰ ਤਿਉਹਾਰ 11 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਤਿੱਬਤੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ 28ਵੇਂ ਅਤੇ 29ਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਗ੍ਰੈਗੋਰੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬੀਨਿਸ਼ ਚੌਹਾਨ
ਬੀਨਿਸ਼ ਚੌਹਾਨ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਸੀਰੀਆਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰੋਲ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਚਰਚਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਲਕਸ ਸਟਾਈਲ ਅਵਾਰਡਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਬੂੰਦ ਲਈ ਬੈਸਟ ਸੋਪ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਜੀਵਨ
ਚੌਹਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁਸਲਿਮ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅੱਜਕਲ ਉਹ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਉਹ 2000 ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।  ਉਹ ਏ.ਆਰ.ਵਾਈ ਡਿਜੀਟਲ 'ਤੇ ਪੀ.ਟੀ.ਵੀ. ਡਰਾਮੇ ਮਲੰਗੀ, ਫੇਲੀ ਬੂੰਦ, ਘਾਟ ਕੀ ਖਾਤਿਰ, ਚਲੋ ਫਿਰ ਸੇ ਜੀ ਕਰ ਦੇਖੇਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।    ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ 'ਯੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ' ਵਿੱਚ ਨਰਗਿਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਸੀ।  ਫਿਰ ਉਹ ਡਰਾਮੇ ਸ਼ਕੂਰ ਸਾਬ, ਬਿਨ ਤੇਰੇ, ਅੰਮਾ ਔਰ ਗੁਲਨਾਜ਼, ਮਾਤਮ ਅਤੇ ਚਲੋ ਫਿਰ ਸੇ ਜੀ ਕਰ ਦੇਖੇਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।  ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਡਰਾਮੇ ਮੇਰੀ ਬਹਿਨ ਮੇਰੀ ਦੇਵਰਾਨੀ, ਬਦਬਖਤ, ਏਕ ਔਰ ਸੀਤਮ ਹੈ, ਤਰਪ ਅਤੇ ਚੌਧਰੀ ਐਂਡ ਸੰਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।[15][16] ਉਹ ਟੈਲੀਫਿਲਮਾਂ ਸੁਧਾ ਕੀ ਕੱਲ੍ਹਾ, ਬੇਕਰਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਬੇਨੀਸ਼ ਸ਼ਾਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1986 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਔਰਤ ਮਾਡਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਵੈਸ਼ਨੋ ਮੰਦਿਰ, ਬੀਕਾਨੇਰ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਦਿਰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬੀਕਾਨੇਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਰਾਵ ਲੁਣਕਰਣ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਲਭ ਮਤਾਨੁਯਾਇਯੋਂ ਦੇ ਰਤਨ ਬਿਹਾਰੀ ਅਤੇ ਰਸਿਕ ਸ਼੍ਰਿਮਣੀ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਉਲੇਖ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਗੀਚੇ ਹਨ।  ਰਤਨ ਬਿਹਾਰੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਰਾਜਾ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਧੁਨੀਨਾਥ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਯੋਗੀ ਨੇ 1808 ਈ. ਵਿੱਚ ਬਣ ਵਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨਗਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਤੀਰਥ-ਅਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੰਦਰ
ਗੰਡ
ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਕੜਾਹੇ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸੇਕ 'ਤੇ ਪਕਾ ਕੇ ਬਣੇ ਸੀਰੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚੌਰਸ ਜਾਂ ਗੋਲ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਗੰਡ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੰਡ ਵਿਚ ਪਾਏ ਸੀਰੇ ਨੂੰ ਹੀ ਚੰਡਣੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਡ ਕੇ ਗੁੜ, ਸ਼ੱਕਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੰਡ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 3 ਕੁ ਫੁੱਟ ਚੌਰਸ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਾਂ 3 ਕੁ ਫੁੱਟ ਦਾ ਗੁਲਾਈਦਾਰ ਵਿਆਸ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਗੰਡ ਬਣਾਉਣ ਲਈ 3 ਕੁ ਫੁੱਟ ਲੰਮੇ ਤੇ ਇਕ ਕੁ ਇੰਚ ਮੋਟੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫੱਟੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਚੌਰਸ ਗੰਡ ਬਣਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਚੌਰਸ ਗੰਡ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਗੁਲਾਈਦਾਰ ਗੰਡ ਬਣਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਫੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਗੁਲਾਈਦਾਰ ਗੰਡ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਚੌਰਸ/ਗੁਲਾਈਦਾਰ ਗੰਡ ਉਪਰ 6 ਕੁ ਇੰਚ ਉੱਚੀ ਬੀਂਡਲ/ਕਿਨਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਨਾਰਾ ਹੀ ਸੀਰੇ ਨੂੰ ਗੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਗੰਨਾ ਮਿੱਲਾਂ ਲਈ ਹੀ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਆਬੇ ਵਿਚ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਘੁਲਾੜੀ ਤੇ ਗੁੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਗੰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਜਗਸੀਰ ਸਿੰਘ
ਜਗਸੀਰ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੁੱਚੋ ਮੰਡੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਧਾਇਕ ਹਨ। ਉਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ 2022 ਦੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਇਕ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।
ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ
ਜਗਸੀਰ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ ਭੁੱਚੋ ਮੰਡੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ 2022 ਦੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ 117 ਵਿੱਚੋਂ 92 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ 79% ਬਹੁਮਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਾਂਸਦ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ 16 ਮਾਰਚ 2022 ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਮਰੀਜ਼
ਮਰੀਜ਼, ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਨਾਮ ਅੱਬਾਸ ਅਬਦੁਲ ਅਲੀ ਵਸੀ (22 ਫਰਵਰੀ 1917 - 19 ਅਕਤੂਬਰ 1983), ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਗਾਲਿਬ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।   ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਬੜ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਪਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਣ-ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਰਹੀਆਂ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿੱਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧ ਗਈ।