cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਕਾਲਿੰਗਾ (ਮਹਾਭਾਰਤ)
ਕਲਿੰਗਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਵਰਣਨ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤੀ ਗ੍ਰੰਥ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਕਬੀਲਾ ਸੀ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਲਿੰਗਾ ਖੇਤਰ, ਵਰਤਮਾਨ ਓਡੀਸ਼ਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਲਿੰਗਾ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਕਲਿੰਗਾ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਆਹੁਤਾ ਅਤੇ ਸਦਭਾਵਨਾ ਗੱਠਜੋੜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਕਲਿੰਗਾ ਪੰਜ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਬਾਨੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ: ਅੰਗਾਸ (ਪੂਰਬ, ਕੇਂਦਰੀ ਬਿਹਾਰ), ਵੰਗਾਸ (ਦੱਖਣੀ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼), ਉਡਰਾ (ਓਡੀਸ਼ਾ, ਪੂਰਬੀ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਝਾਰਖੰਡ), ਪੁੰਡਰਾਸ (ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ), ਸੁਹਮਾ (ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ) ਸਾਂਝੇ ਵੰਸ਼ਜ ਸਨ। ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਗਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ (ਦਾਂਤਾਪੁਰਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਪੁਰਾ) ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗਾ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਲਿੰਗਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜ ਗਠਨਾਂ ਲਈ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।
ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹਵਾਲੇ
ਕਲਿੰਗਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਰਾਜ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ (ਭਾਰਤ ਵਰਸ਼) ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੋਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਿਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪੰਜ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਜਨਮ
ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਉਦਰਾ (ਵਰਤਮਾਨ ਓੜੀਸਾ), ਪੁੰਡਰ ਅਤੇ ਸੁਹਮ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜ ਸਤਰਾਂ ਰਾਜਾ ਬਾਲੀ ਦੇ ਗੋਦ ਲਏ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਬਾਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਲਿੰਗਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਗਧ ਰਾਜ ਸੀ ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਜ ਸੀ। ਮਗਧ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਬਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਲੀ ਜਾਂ ਵਲੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪੰਜ ਸ਼ਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਰਘਾਟਮਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। (1,104).
ਸਹਿਦੇਵ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਧੀਨਗੀ ਅਧੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ਅਤੇ ਪੋਂਡਰਾਇਆ (ਜਾਂ ਪਾਂਡਯ ਸਾਮਰਾਜ?) ਅਤੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਦਤਾਰਕੇਰਲਾਂ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਅਤੇ ਤਲਾਵਾਂ, ਕਲਿੰਗਾਸ ਅਤੇ ਉਸ਼ਤਕਰਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਤਾਵੀ ਅਤੇ ਯਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। (2,30)
ਕਰਣ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ
ਕਰਣ ਨੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਕਾਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭੱਜਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਾ, ਅਤੇ ਬੰਗਾ, ਅਤੇ ਉਦਰਸ, ਅਤੇ ਮੰਡੀਕਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਮਗਧਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਰਕਖੰਡਸ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਵਸਿਰਾ, ਯੋਧਿਆ ਅਤੇ ਅਹਿਕਸ਼ਤਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। (3,252)
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਾਭਾਰਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿਚ ਵਰਣਿਤ ਥਾਵਾਂ
ਕਾਲਾ ਕਾਰਬਨ
ਰਸਾਇਣਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬਲੈਕ ਕਾਰਬਨ (BC) ਬਾਰੀਕ ਕਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ (ਏਰੋਡਾਇਨਾਮਿਕ ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ PM ≤ 2.5 µm)। ਬਲੈਕ ਕਾਰਬਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲਿੰਕਡ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕਾਰਬਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ, ਬਾਇਓਫਿਊਲ, ਅਤੇ ਬਾਇਓਮਾਸ ਦੇ ਅਧੂਰੇ ਬਲਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਜਨਕ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੂਟ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਣ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਕਾਰਬਨ ਮਨੁੱਖੀ ਰੋਗ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਕਾਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਨਵ-ਜਨਕ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਕ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਦਮਾ ਐਨਾਗੋਲ
thumb| ਪਦਮਾ ਅਨਗੋਲ, ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋ. ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸੀਏਟਲ. 2007 ਪਦਮਾ ਐਨਾਗੋਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Padma Anagol) ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੋਜ ਰੁਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਦਾਰਥਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਖਪਤ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮੱਧ ਵਰਗ, ਸਿਧਾਂਤ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਨੂੰਨ (ਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਉਮਰ) ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਅਨਗੋਲ ਬੇਲਗਾਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਕਰਨਾਟਕ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼-ਗ੍ਰਸਤ ਸਰਹੱਦੀ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਰਹੱਦੀ ਬੱਚੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਪਛਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਜੈਕੁਮਾਰ ਅਨਗੋਲ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਕੁਸੁਮਾਵਤੀ ਅਨਗੋਲ। ਸ਼੍ਰੀ ਜੈਕੁਮਾਰ ਅੰਗੋਲ ਲਿੰਗਰਾਜ ਕਾਲਜ, ਬੇਲਗਾਮ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏ ਕੇ ਰਾਮਾਨੁਜਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ, ਦੇਵੇਂਦਰੱਪਾ ਡੋਡਨਾਵਰ ਅਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਡੋਡਨਾਵਰ, ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 'ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀ' ਪੈਨਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਨਗੋਲ ਨੇ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਮੈਸੂਰ, ਕਰਨਾਟਕ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਐਮ.ਫਿਲ ਕੀਤੀ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ. ਉਸਨੂੰ 1987 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸ ਰਿਸਰਚ, ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਦੁਆਰਾ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਲਈ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸਕੂਲ ਆਫ ਓਰੀਐਂਟਲ ਐਂਡ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਲੰਡਨ, ਲੰਡਨ ਨੂੰ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੈਰੀਅਰ
alt=|left|thumb| ਪਦਮਾ ਅਨਾਗੋਲ, ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਤਨਿਕਾ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ - "ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦ", ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਨਾਗੋਲ ਕਾਰਡਿਫ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਹਿਸਟਰੀ, ਰਿਲੀਜਨ ਐਂਡ ਆਰਕੀਓਲੋਜੀ, ਕਾਰਡਿਫ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵੇਲਜ਼, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ (ਯੂ.ਕੇ.) ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਠਕ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਡਿਫ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ, ਅਨਾਗੋਲ ਆਪਣੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਲਈ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰਾਠੀ (ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਲਿਪੀ) ਅਤੇ ਕੰਨੜ (ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਲਿਪੀ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਬਹੁਤਾ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ। 1995 ਵਿੱਚ ਕਾਰਡਿਫ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਹਿਸਟਰੀ, ਰਿਲੀਜਨ ਐਂਡ ਆਰਕੀਓਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਡਾ. ਅਨਾਗੋਲ ਨੇ 1993-95 ਤੱਕ ਬਾਥ ਸਪਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਾਥ, ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। thumb| 30 ਮਾਰਚ 2017 ਨੂੰ "ਵੂਮੈਨ ਇਨ ਇੰਡੀਆ ਐਂਡ ਆਇਰਲੈਂਡ ਕਨੈਕਟਡ ਪਾਸਟਸ" ਵਿਖੇ ਪਦਮਾ ਅਨਗੋਲ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਣ ਅਨਗੋਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 2006-2011 ਤੱਕ ਸੋਸ਼ਲ ਹਿਸਟਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਯੂਕੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਰਸਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਾਹਿਤ, ਇੱਕ ਔਨਲਾਈਨ ਜਰਨਲ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਹਿਸਟਰੀ ਰਿਵਿਊ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਾਗੋਲ ਅਤੀਤ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਪਯੋਗਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 2001 ਤੋਂ ਬੀਬੀਸੀ ਇਤਿਹਾਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਏਸ਼ੀਆ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ।
ਜਸੂ ਪਟੇਲ
ਜਸੂਭਾਈ ਮੋਤੀਭਾਈ ਪਟੇਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jasubhai Motibhai Patel; 26 ਨਵੰਬਰ 1924, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ, ਗੁਜਰਾਤ - 12 ਦਸੰਬਰ 1992, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ) ਇੱਕ ਆਫ ਸਪਿਨਰ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।
ਪਦਮਾ ਐਨਾਗੋਲ
ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ
ਉਸਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਕਾਰਡਿਫ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ 'ਐਨਰਿਚਿੰਗ ਸਟੂਡੈਂਟ ਲਾਈਫ ਅਵਾਰਡ' ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੋਲ ਜਿੱਤੀ।
ਜਸੂ ਪਟੇਲ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨ
ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਸੱਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਜ਼ਿੱਦੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਐਕਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਆਫ ਬਰੇਕਸ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਫ ਕਟਰ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਟ ਮੈਚਾਂ' ਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੋੜ ਮਿਲਿਆ।
ਪਦਮਾ ਐਨਾਗੋਲ
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜਸੂ ਪਟੇਲ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨ
ਉਸਨੇ 1943-44 ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1950-51 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗੁਜਰਾਤ ਲਈ ਖੇਡਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬੜੌਦਾ ਖਿਲਾਫ 43 ਦੌੜਾਂ 'ਤੇ 5 ਅਤੇ 61 ਦੌੜਾਂ' ਤੇ 6 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 53 ਲਈ 5 ਅਤੇ 28 ਦੇ ਲਈ 5 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਦੇ 1950-51 ਵਿਚ ਹੋਲਕਰ ਵਿਰੁੱਧ ਫਾਈਨਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਵਿਚ 8 ਵਿਕਟਾਂ' ਤੇ 167 ਦੌੜਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚ 152 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹਸਨ ਨਖੂਦਾ ਨਾਲ ਦਸਵੇਂ ਵਿਕਟ ਲਈ 90 ਮਿੰਟ ਵਿਚ 136 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਇਹ ਉਸਦੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਭਾਰਤ ਲਈ ਇਕ ਵਾਰ ਖੇਡਿਆ 1953-54 ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਇਲੈਵਨ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਹੇਠ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, 10,71 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 35 ਵਿਕਟ ਲੈ ਕੇ, ਦੇ ਖਿਲਾਫ 25 ਲਈ 22 ਲਈ 4 ਅਤੇ 8 ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਜ਼। ਉਸਨੇ ਪੰਜਵੇਂ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਿਕਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਟੈਸਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1955-56 ਵਿਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਇਕ ਹੋਰ ਟੈਸਟ ਖੇਡਿਆ, ਫਿਰ ਦੋ ਟੈਸਟ 1956-57 ਵਿਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਖ਼ਿਲਾਫ਼। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਨੇ 31.00 ਵਜੇ 10 ਵਿਕਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਹ ਸੰਨ 35 ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1959-60 ਵਿਚ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿਖੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਪਣੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਸੀ।
ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਰਜ ਕਰਨ' ਤੇ ਭਾਰਤ ਆਇਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਲਈ, ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਟੈਸਟ ਵਿਚ ਹਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਾਲ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪਾਰੀ ਦੀ ਹਾਰ ਸੀ। ਕਾਨਪੁਰ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਿੱਚ ਸੀ। ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਲਾਲਾ ਅਮਰਨਾਥ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ’ਤੇ ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਇਕ ਜੂਆ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਕੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਕਲਾਸ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਸਾਲ ਖੇਡੇ ਅਤੇ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿਚ ਗੁਜਰਾਤ ਲਈ 140 ਵਿਕਟਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਹਜ਼ਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1992 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਕਲੇਸ਼ (ਬੁੱਧ ਧਰਮ)
ਕਲੇਸ਼ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: क्लेश, ਰੋਮਨ: kleśa; ਪਾਲੀ: किलेस kilesa; ਮਿਆਰੀ ਤਿੱਬਤੀ: ཉོན་མོངས། nyon mongs), ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਛਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬੇਹੂਦਾ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ, ਡਰ, ਗੁੱਸਾ, ਈਰਖਾ, ਇੱਛਾ, ਉਦਾਸੀ, ਆਦਿ ਵਰਗੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਕਾਲੀ ਮਹਾਯਾਨ ਅਤੇ ਥੇਰਵਾਦ ਬੋਧੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਿਆਨਤਾ, ਲਗਾਓ ਅਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਜਾਂ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਯਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਜ਼ਹਿਰਾਂ, ਜਾਂ ਥੇਰਵਾਦ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਾਨਿਕਾਰਕ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੁੱਧ ਧਰਮ
ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ
ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਭ ਤੋ ਵਧੀਆ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਗਾਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸਟੇਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸੀ. ਇਹ ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ ਇੱਕ 32 - ਏਕੜ (13 ਹੈਕਟੇਅਰ) ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆ ਹੈ ਤੇ ਚਾਰ ਮਿਨਾਰ ਤੋ 5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਇਹ ਨਵਾਬ ਵਿਕਰ - ਉਲ - ਉਮਰਾ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਜ਼ਾਮ VI ਦੇ ਚਾਚਾ ਤੇ ਸਾਲੇ ਸਨ ਨਵਾਬ ਮੀਰ ਮਹਿਬੂਬ ਅਲੀ ਖਾਨ ਬਹਾਦਰ. ਫਲਕ-ਨੁਮਾ ਦਾ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਮਤਲਬ ਹੈ ' ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ " ਜਾ " ਆਸਮਾਨ ਵਰਗੇ, ".
ਡਿਜ਼ਾਈਨ
ਇਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਨੇ ਇਸ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦ 3 ਮਾਰਚ 1884 ਨੂੰ ਸਰ ਵਿਕਾਰ ਨੇ ਰੱਖੀ ਸੀ. ਉਹ ਨੇ ਐਚ ਐਚ ਸਿਕੰਦਰ ਯਾਹ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਮੈਟਰਨਲ ਪੋਤੇ ਸੀ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮ lll.
ਸ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌ ਸਾਲ ਲੱਗੇ. ਸਰ ਵਿਕਰ ਦਸੰਬਰ 1890 ਵਿੱਚ ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਗੋਲ ਬੰਗਲਾ ਅਤੇ ਜਨਾਨਾ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਰਦਾਨਾ ਹਿੱਸਾ 'ਤੇ ਮੁਕੰਮਲ ਕੰਮ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ. ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰਾ ਨਾਲ ਇਤਾਲਵੀ ਸੰਗਮਰਮਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ 93,971 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੈਲੇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਛੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਦੇਡੰਗ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਖੰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਫੈਲੇ ਸਨ. ਮਿਡਲ ਹਿੱਸਾ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਗੋਲ ਬੰਗਲਾ, ਜਨਾਨਖ਼ਾਨੇ ਮਹਿਲ, ਅਤੇ ਹਰਮ ਕੁਆਰਟਰ ਦੱਖਣੀ ਵਲ ਬਣੇ ਹਨ। ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ ਇਤਾਲਵੀ ਅਤੇ ਟੁਡੋਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਰੰਗੇ ਗਲਾਸ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ ਜੋਕਿ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਇਤਿਹਾਸ
ਸਰ ਵਿਕਾਰ (ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਅਤੇ ਬੇਰਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ) ਨੇ ਪੈਲੇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਰਿਹਾਇਸ਼ ' ਦੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਦ ਤੱਕ ਇਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ 1897-1898 ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮ 6 ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਰ ਵਿਕਾਰ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਵੀ ਪਿਗਾਰ ਦੇ ਅਮੀਰ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਜ਼ਾਮ III ਦੇ ਮਾਮੇ ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ. ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਿਜ਼ਾਮ VI ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਇਹ ਵੀ ਲੇਡੀ ਵਿਕਾਰ ਉਲ ਉਮਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਦੀ ਸੀ. ਸਰ ਵਿਕਾਰ ਉਲ ਉਮੇਰਾ ਦੇ ਮੋਨੋਗਰਾਫ ਮਹਿਲ ਦੀ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਰਨੀਚਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਫਲਕਨੁਮਾ ਪੈਲੇਸ, ਅਮੀਰ-ਏ-ਪੈਗਾਹ ਸਰ ਵਿਕਾਰ ਉਲ ਉਮਰਾ ਨੇ ਚਾਲੀ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸਰ ਵਿਕਾਰ ਜਿਸ ਦੇ ਅਸਟੇਟ ਅਤੇ ਆਮਦਨ 15 ਗਨ ਸੈਲਿਉਟ ਤੋ ਜਿਆਦਾ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਬੈਕ ਤੋ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈਣੇ ਪਏ ਸੀ (ਪਿਗਾਹ ਸਟੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਬਰਾਬਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਆਕਾਰ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਗਾਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ). 1897 ਮਹਿਬੂਬ ਅਲੀ ਪਾਸ਼ਾ ਨਿਜ਼ਾਮ VI ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲ ਦੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਸਰਾਰੀ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਿੱਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਬੰਗਾ
ਸਿੱਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਬੰਗਾ ਕਾਲਜ ਬੰਗਾ-ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਸੜਕ ਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਕੋ-ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਅੱਠ ਏਕੜ ਰਕਬੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਚਰਨ ਕੰਵਲ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਤੇ ਮਨਮੋਹਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਾਬਕਾ ਵਿਧਾਇਕ ਹਰਗੁਰਅਨਾਦ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਨੇ 1953 ਨੂੰ ਇਸ ਕਾਲਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ 1964 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸੁਸਾਇਟੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ
ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਪੂੰਨੀ (ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਮੁੱਖ ਸਕੱਤਰ, ਪੰਜਾਬ) ਐਸ.ਆਰ. ਲੱਧੜ (ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਜਲੰਧਰ ਡਵੀਜ਼ਨ), ਵੀਰ ਚੱਕਰ ਵਿਜੇਤਾ ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਐਨ.ਐਸ. ਨੇਕੀ, ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਭੌਰ, ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਮਾਣਕ (ਪੱਤਰਕਾਰ), ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਕੈਂਥ (ਸਾਬਕਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ) ਵਿਧਾਇਕ ਜਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕਰੀਹਾ, ਭਾਰ ਤੋਲਕ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਅਰਜਨ ਐਵਾਰਡੀ, ਪੀ.ਆਰ. ਸੌਂਧੀ (ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਕੋਚ) ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ (ਚੈਂਪੀਅਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਮੀਟ) ਇਸ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਹੇ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਕਾਲਜ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੋਹਨ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ, ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੁਸਾਂਝ, ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਮਾਹਿਲ ਤੇ ਸਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ ਕਾਲਜ ਨਵੀਂ ਲਾਇਬਰੇਰੀ, ਮਾਸਟਰ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਗੋਸਲ ਭਵਨ 80 ਲੱਖ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਾਲਾ ਇਨਡੋਰ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਤੇ ਵਾਲੀਬਾਲ ਕੋਰਟ
ਕੋਰਸ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਰਟਸ, ਕਾਮਰਸ, ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਬਲਾਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਆਈ.ਟੀ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਕੰਪਿ. ਸਾਇੰਸ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਆਈ.ਟੀ), ਪੀ.ਜੀ.ਡੀ.ਸੀ.ਏ, ਡੀ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਕਾਮ, ਬੀ.ਕਾਮ (ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ), ਐਮ.ਕਾਮ,ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਨਾਨ-ਮੈਡੀਕਲ), ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਕੰਪਿ. ਸਾਇੰਸ) ਨਾਲ ਬੀ.ਏ., ਬੀ.ਐਸਸੀ. (ਇਕਨਾਮਿਕਸ), ਐਮ.ਏ. (ਪੰਜਾਬੀ), ਐਮ.ਐਸਸੀ. (ਮੈਥ), ਲੜਕੀਆਂ ਲਈ ਡਿਪਲੋਮਾ ਸਟਿਚਿੰਗ ਐਂਡ ਟੇਲਰਿੰਗ ਦਾ ਖਾਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ
ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
thumb|650x650px| ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨਕਸ਼ਾ (ਫਰਵਰੀ 2020 ਤੱਕ) ਇਹ ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖੇਤਰ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੁੱਲ 253 ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਅਰਪੋਰਟ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਕੋਲਕਾਤਾ ਮੈਟਰੋ ਅਤੇ ਚੇਨਈ ਐਮ.ਆਰ.ਟੀ.ਐਸ. ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਤੀਜੀ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ 25 ਦਸੰਬਰ 2002 ਨੂੰ ਲਾਲ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਤਕਰੀਬਨ 348 km 1 ਜਨਵਰੀ 2021 ਤੱਕ ਰੂਟ ਦੀ ਲੰਬਾਈ [ 389 km ਗੁੜਗਾਓਂ ਮੈਟਰੋ ਅਤੇ ਨੋਇਡਾ ਮੈਟਰੋ ਸਮੇਤ] ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਨੈਟਵਰਕ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਲਾਈਨਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਰੇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ (ਡੀ.ਐਮ.ਆਰ.ਸੀ) ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੋਇਡਾ ਸੈਕਟਰ 52 ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੋਇਡਾ ਮੈਟਰੋ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਇੰਟਰਚੇਂਜ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ
ਇਸ ਸੂਚੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੜੀਬੱਧ ਕੁੰਜੀ ਅਤੇ ਲੜੀਬੱਧ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਾਲਮ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ ਆਈਕਾਨ ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਿੱਲੀ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਚੌਖਨ
ਚੌਖਾਨ ਜੋਧਪੁਰ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 12,000 ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਅਹਿਮ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ ਧਾਮ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਕਦਮ ਖੰਡੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲਸਾਨੀ, ਬਰਲੀ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਭਾਦਰਵਾ ਮੋਕਲਵਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਚੋਖਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਉਮੈਦ ਸਾਗਰ ਝੀਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਤਰੂਪਾ ਸਾਨਿਆਲ
ਸਤਰੂਪਾ ਸਾਨਿਆਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Satarupa Sanyal) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰ ਜਾਂ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸਿਨੇਮਾ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਨਿਰਮਾਤਾ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ ਵੈਟਰਨਰੀ ਸਾਇੰਸ 'ਤੇ ਬਿਧਾਨ ਚੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੈਟਰਨਰੀ ਪੈਥੋਲੋਜੀ 'ਤੇ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਸਾਹਿਤਕ ਛੋਟਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ "ਆਉ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਡਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਚਿਤਰਾਂਗਦਾ ਸਤਰੂਪਾ ਅਤੇ ਰੀਤਾਭਰੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹਨ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਰਬਿੰਦਰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962
ਚੇਰਾਈ, ਰਾਜਸਥਾਨ
ਚੈਰਈ ਓਸੀਆਂ, ਜੋਧਪੁਰ ਤਹਿਸੀਲ, ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਰ/ਹਿਜੜਾ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ
ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਐਸੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ  ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੋਂ ਪਾਰ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੋਂ ਪਾਰ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਗ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਨਿਥਾਵੇਂ ਹਨ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ, ਖ਼ਾਨਦਾਨ, ਸਾਂਝ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਔਲਾਦ ਹੋਂਦ ਤੇ ਪਛਾਣ ਸਭ ਕੁਝ ਮਨਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਛੁੰਨੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੁੱਖਾਂ, ਤੇਹਾਂ, ਲੋੜਾਂ, ਥੁੜਾਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਚਾਹਤਾਂ, ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਸੱਧਰਾਂ ਹਨ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਧਰ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਪਛਾਣ ਲਈ ਤਾਂਘ ਅਤੇ ਤੜਪ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਾਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਖਲੋਤੀ ਹੈ। 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਾਲ 2014 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ‘ਤੀਸਰਾ ਲਿੰਗ’ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸਰਕਾਰੀ ਦਸ਼ਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਅਤੇ ਸਰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਜੜਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿੰਨਰਾਂ ਲਈ ‘ਤੀਸਰਾ ਲਿੰਗ’ ਦਾ ਕਾਲਮ ਵੀ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਪੱਛੜੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਪਛਾਣ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵਿਚਰ ਰਹੀ ਇਸ ਧਿਰ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਯਥਾਰਥ ਬਹੁਤ ਕਰੂਰ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਨੱਚ-ਗਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਸਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸ ਧਿਰ ਸਬੰਧੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਚਿੰਤਕ ਸ਼ਾਇਰ ਸ਼ੁਸ਼ੀਲ ਦੁਸਾਂਝ ਲਿਖਦਾ ਹੈ “ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਵਾਇਤ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਬੈਠੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਤੌਰ ਦੇਣ ਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜ਼ੇ ਤੇ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਕਿੰਨਰ ਸਮਾਜ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਵੀ ਅਵੇਸਲਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿੰਨਰਾਂ ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਸਾਹਿਤ ਸਿਰਜਣਾ ਬੇਹੱਦ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਲਿੰਗਕ ਅਪਾਹਜਤਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਭੇਦ ਭਾਵ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਗਭਗ ਨਰਕ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਰਗ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਅਛੂਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਨਰ ਸਮਾਜ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਨੇ ਬਾਕੀ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਜੜਾ/ਕਿੰਨਰ-ਅਰਥ, ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
ਹਿਜੜਾ ਸ਼ਬਦ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਗਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਿਆਦਾਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ‘ਹਿਜੜਾ’ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਹ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਹਿਜਰ ਸ਼ਬਦ ਰਾਹੀਂ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ‘ਹਿਜਰ’ ਤੋਂ ਭਾਵ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ। ਸਮੁਦਾਇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜੜਾ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੁਤੰਤਰ ਸਮਾਜ ਬਣਾ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਹਿਜੜਾ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਰਥ ‘ਹਿਜ’ ਭਾਵ ‘ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ’ ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ ਉਹ ਹਿਜੜਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਾ ਸਮਾਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਰਦੂ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਨਾਲ ਹੀ ਉਰਦੂ ਵਿੰਚ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਖ਼ਵਾਜਾਸਰਾ’ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਹਿਜੜਾ’ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਲੈਂਗਿਕਤਾ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ‘ਯੂਨਕ’ (Euncuh) ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਹਿਜੜਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੁਨਕ ਤੋਂ ਭਾਵ ਲਿੰਗ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਇਸਤਰੀ ਬਣਿਆ ਹਿਜੜਾ। Eunuch ਦਾ ਕੋਸ਼ਕ ਅਰਥ 'Castrated Male' (ਲਿੰਗ ਛੇਦ ਕੀਤਾ ਪੁਰਸ਼) ਹੈ। ਯੁਨਕ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਜੜਿਆਂ/ਕਿਨਰਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੁਤਬਾ ਸੀ।  ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸਾਂਝੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਜਰੂਰ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜਾਰਾ ਚੰਗਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹਿੰਦੂ ਹਿਜੜੇ ਗਰੀਬ ਸਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਹਿਜੜਿਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਰਾਜਸਾਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿੰਨਰ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਰਾਂ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਨੱਚਣ ਗਾਉਣ, ਭੀਖ ਮੰਗਣਾ ਅਤੇ ਦੇਹ ਵਿਉਪਾਰ ਆਦਿ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਪੇਟ ਭਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਏ। 1880 ਵਿੱਚ ਬੜੌਦਾ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ‘ਗਾਯਕਵਾਡ ਜੀ’ ਨੇ ਕਿੰਨਰ ਬਣਾਉਣ ਉੱਤੇ ਪੂਰਨ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਬਰਤਾਨੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਵਧੇਰੇ ਮਾੜੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸੱਭਿਅਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਰ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਸ਼ਿਤ/ਅਸੱਭਿਅਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਹਿਜੜਾ ਬਣਨ ਤੇ ਪੂਰਨ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 320 ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਸਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਕੱਟਣਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ਼ੁਰਮ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਮਨਫ਼ੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਮ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਹਿਜੜੇ ਸਧਾਰਨ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਜੜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਾ ਬਰਾਦਰੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਦੀ ਥਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਮਨਫ਼ੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਿਜੜੇ ਹਨ ਜੋ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਘਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਿੰਨਰ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਸਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਕਠੋਰ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੱਲ ਰਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਜੈਂਡਰ ਪਛਾਣ (ਗੇਅ, ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਂਡਰ) ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਜ਼ਬੂਰਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਦੋਹਰੇ ਜੈਂਡਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ ਭਾਵ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਰਦ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਕਿੰਨਰ/ਹਿਜੜਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਟ੍ਰੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਰਲ ਹੈ, ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਣੀਆਂ NGO ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਹੋਟਲਾਂ, ਰੈਸਰਤਾਂ, ਮਾਲ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਦ ਕੋਈ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤਾਂ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਰ ਸਮਾਜ ਦੀ ਬਣਤਰ
ਹਿਜੜਾ ਬਣਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਠਿਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ। ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੋਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਔਰਤ ਮੰਨਣ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਖੀਰ ਉਹ ਹਿਜੜਾ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜੇ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਖਾਨਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭਿੰਡੀ ਬਜ਼ਾਰ, ਬੂਲਾਕ, ਲਾਲਨ ਲਖਨਊ, ਪੂਨਾ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਹਾਦਿਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਇਹ ਖਾਨਦਾਨ ਆਦਿ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਾਂ ਖਾਨਦਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਮੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਇਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਜੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੀ ਕਨੂੰਨ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਖਾਨਦਾਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਲੱਗ ਨਿਯਮ/ਕਾਨੂੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦੀ ਪੰਚਾਇਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਖਾਨਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯਮ ਤੋੜੇ ਗਏ ਕਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਆਦਿ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਹਿਜੜਾ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਚੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ‘ਰੀਤ’ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਪੰਜੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਮਾਂ-ਧੀ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਨਦਾਨੀ ਦੁਪੱਟਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਾਨਦਾਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿਣਾ, ਤਾੜੀ ਵਜਾਉਣਾ ਮਿੱਠਾ ਆਦਿ। ਰੀਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਿਜੜੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿੰਗ ਛੇਦ ਭਾਵ ਲਿੰਗ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਰਵਾਣ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਹਿਜੜੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੇੜਖਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੰਦੇ। ‘ਨਿਰਵਾਣ’ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਖ਼ਮ ਭਰਨ ਵਿੱਚ 40-45 ਦਿਨ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਧੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਰਵਾਣ ਭਾਵ ਪੂਰਨ ਹਿਜੜਾ ਬਣਨਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਲਦੀ-ਮਹਿੰਦੀ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹਲਦੀ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਬਿੰਦੀ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉਪਰੋਂ ਪੈਸੇ ਵਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਖਰੀ ਰਸਮ ‘ਚਟਲਾ’ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜੇ ਨੂੰ ਨਹਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਆਦਿ ਪਹਿਚਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜੱਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਦਰਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਉਪਰੰਤ ਆਪਣਾ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆਂ ਲਿੰਗ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਕਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਹਰੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਇਹ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਅਸੀਮ ਲੇਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਹਿਜੜਿਆਂ ਦਾ ਨਿਰਵਾਣ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸਮੇਂ ਆਟੇ ਜਾਂ ਰੂੰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਮਾਰਨਾ, ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਜਨਾਜੇ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣਾ ਆਦਿ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜੜਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕਾਰਜ-ਕਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿਜੜਿਆਂ/ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ
ਹਰ ਇੱਕ ਖਿੱਤੇ ਦਾ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਸਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲਗਭਗ ਹਰ ਸਤਿਆਚਾਰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਅਧਾਰਿਤ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਭਾਵ ਔਰਤ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋ ਲਿੰਗ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ‘ਤੀਜਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਰ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਲੱਗ ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਸਮੁਦਾਇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਹੀ ਹਿਜੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸਰਿਆਂ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਘਰ ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਵਧਾਈ ਮੰਗਣਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਹੋਏ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਵਧਾਈ ਮੰਗਣਾ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਚ-ਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜੜੇ ਲੋਕ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਧਾਈ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਹਿਜੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਤਾੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਹਰ ਇੱਕ ਹਿਜੜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਮੰਗਣ ਦਾ ਢੰਗ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਕ ਮੰਨਕੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜਾਤ-ਪਾਤ ਧਰਮ, ਨਸਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਹਨ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਲੋਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਹੀ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਸਮੂਹ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਜਾਂ ਅਸਭਿਅਕ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਲੈਗਿੰਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ (ਕਿੰਨਰ, ਮਸਲਿੰਗੀ, ਦੁਲਿੰਗੀ) ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਰਗ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੂਝ ਰਹੀ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥਮ ‘ਕਿੰਨਰ ਜਾਂ ਹਿਜੜੇ’ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ
1.	ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮੈਂ ਹਿਜੜਾ (ਅਨੁਵਾਦ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਲੋਟ)
2.	ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਦਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਸਵੀਰ ਰਾਣਾ (ਸੰਪਾ.)
3.	ਕੁਈਅਰ ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਜੈਂਡਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ (ਖੋਜਾਰਥੀ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਭਾਗ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ)
4.	ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੁੱਗਲ ‘ਹਮਜਿਨਸ’ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਦਿੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। (ਜਸਵੀਰ ਰਾਣਾ)
ਸਤਵਸ਼ੀਲਾ ਸਾਮੰਤ
ਸਤਵਸ਼ੀਲਾ ਸਾਮੰਤ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Satvasheela Samant; ਨੀ ਸਤਵਸ਼ੀਲਾ ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਦੇਸਾਈ; 25 ਮਾਰਚ 1945 – 1 ਮਈ 2013) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਸਬਦਾਨੰਦ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਮਰਾਠੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 3-ਭਾਸ਼ਾਈ ਡਿਕਸ਼ਨਰੀ ਦਾ ਸੰਕਲਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਲਿਪੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ।
ਉਸਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ (BA) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਐਲ ਐਲ ਬੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਪੁਣੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਡਾ. ਸਾਮੰਤ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਨ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਅਨੁਵਾਦਕਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਅਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 3 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਭਾਸ਼ਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਭਾਸ਼ਾ (ਹਿੰਦੀ) ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ (ਮਰਾਠੀ) ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਮੰਤ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਸੰਦਰਭ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਾਂਗਮਯ ਨਿਰਮਾਣ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਮੀ ਜਹਾਂਗੀਰ ਭਾਭਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2013 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1945
ਆਕੱਮਾ ਚੇਰੀਅਨ
ਆੱਕਮਾ ਚੇਰੀਅਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ  ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰਾਵਣਕੋਰ (ਕੇਰਲਾ), ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਝਾਂਸੀ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਆੱਕਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਂਜੀਰਪੱਲੀ, ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਵਿੱਖੇ 14 ਫ਼ਰਵਰੀ 1909 ਨੂੰ ਨਸਰਾਨੀ ਪਰਿਵਾਰ (ਕਾਰਿਪਾਰਾਮਬਿਲ) ਵਿੱਚ, ਥੋਂਮਨ ਚੇਰੀਅਨ ਅਤੇ ਅੰਨਾਮਮਾ ਕਾਰਿਪਾਰਾਮਬਿਲ ਦੀ ਦੁੱਜੀ ਪੁੱਤਰੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਕਾਰਿਪਾਰਾਮਬਿਲ ਅਤੇ ਸੈਂਟ. ਜੋਸਫ਼'ਸ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਚੰਗਨਾਚੇਰੀ ਤੋਂ  ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸੈਂਟ ਟੇਰੇਸਾ ਕਾਲਜ, ਇਰਨਾਕੁਲਮ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਬੀ.ਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
1931 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸੈਂਟ ਮੈਰੀ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਮੀਡੀਅਮ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਅਧਿਆਪਕਾ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਛੇ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਤੀਰੂਵੰਥਪੁਰਮ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਐਲ,ਟੀ. ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਆਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ
1947 ਵਿੱਚ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਕੱਮਾ ਨੂੰ ਕੰਜੀਰਾਪਲੇ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਵਾਣਕੋਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। 1951 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵੀ.ਵੀ. ਵਾਰਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਆ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੌਰਜ ਵੀ. ਵਾਰਕੀ, ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸੀ।
ਮੌਤ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਰੋਹ
ਆਕੱਮਾ ਚੇਰੀਅਨ ਦੀ ਮੌਤ 5 ਮਈ, 1982 ਨੂੰ ਹੋਈ। ਵੇੱਲਾਵਮਬਲਮ, ਤੀਰੂਵੰਥਪੁਰਮ. ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਸ੍ਰੀਬਾਲਾ ਕੇ. ਮੈਨਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:CS1 maint: Uses authors parameter ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1909 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1982 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਮੇਘਨਾ ਲੋਕੇਸ਼
ਮੇਘਨਾ ਲੋਕੇਸ਼ (ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ: Meghana Lokesh) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਕੰਨੜ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੀਰੀਅਲ ਸਸੀਰੇਖਾ ਪਰਿਣਾਯਮ (2013 - 2016) ਲਈ ਸਸੀ ਬੀ.ਟੈਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਟਾਰ ਮਾਂ ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
2018 ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਜ਼ੀ ਤੇਲਗੂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰ ਕਲਿਆਣਾ ਵੈਭੋਗਮ ਵਿੱਚ ਮੰਗਾ ਅਤੇ ਨਿਥਿਆ ਦੀਆਂ ਦੋਹਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ੀ ਤੇਲਗੂ ਦੇ ਰਕਤਾ ਸੰਬੰਧਮ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਮੇਘਨਾ ਲੋਕੇਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਮੈਸੂਰ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਲੈਕਚਰਾਰ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਭਰਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਵੀ ਹੈ। ਮੇਘਨਾ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਥੀਏਟਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਤੱਕ ਲਗਭਗ 270 ਸ਼ੋਅ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਮਾਂਡਿਆ ਰਮੇਸ਼ ਉਸਦੀ ਥੀਏਟਰ ਗੁਰੂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੰਨੜ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੋਪ ਓਪੇਰਾ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਜ਼ੀ ਕੰਨੜ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੇਘਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਕੰਨੜ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਜ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪਵਿੱਤਰਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮਕ ਹੋਰ ਕੰਨੜ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ੀ ਕੰਨੜ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਤੇਲਗੂ ਹਿੱਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਸਸੀਰੇਖਾ ਪਰਿਣਯਮ ਨਾਲ ਸੀ ਜੋ 2013 ਤੋਂ 2016 ਤੱਕ ਸਟਾਰ ਮਾਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਐਂਕਰ ਰਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਈਧੀ ਮਾ ਪ੍ਰੇਮਾ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।
2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇਮੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬਿਊਟੀਫੁੱਲ ਲਾਈਫ ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼-ਅਧਾਰਿਤ ਤੇਲਗੂ ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੇਘਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜ਼ੀ ਤੇਲਗੂ ਲੜੀ ਕਲਿਆਣਾ ਵੈਭੋਗਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੰਗਾ ਅਤੇ ਨਿਥਿਆ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ। 2018 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਮੀਰਪੇਟ 2 ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਤੀਜੇ ਤੇਲਗੂ ਸੋਪ ਓਪੇਰਾ ਸਿਰਲੇਖ, ਰਕਤਾ ਸੰਬੰਧਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਰਾ ਕਿਰਨੋਨ
ਸਾਰਾ ਕਿਰਨੋਨ ਇੱਕ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਅਨ ਸ਼ੈੱਫ ਹੈ। ਕਿਰਨੋਨ 2012 ਤੋਂ 2019 ਤੱਕ ਓਕਲੈਂਡ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਫਰੋ-ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਮਿਸ ਓਲੀ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਬਲੈਕ ਸ਼ੈੱਫ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਇਨਕਿਊਬੇਟਰ ਵਜੋਂ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੇਗੀ।.
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਸਾਰਾ ਕਿਰਨੋਨ ਦਾ ਜਨਮ 1960 ਵਿੱਚ ਲੈਸਟਰਸ਼ਾਇਰ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਾਰਬਾਡੀਅਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਐਂਟੀਗੁਆਨ ਹਨ। ਉਹ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਅਨ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਲ ਹਿੱਲ, ਸੇਂਟ ਜੌਨ, ਬਾਰਬਾਡੋਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨਾਨੀ ਅਤੇ ਪੜਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਕਿਰਨੋਨ ਨੇ ਬਾਰਬਾਡੋਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਅਤੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉਪਜ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
1999 ਵਿੱਚ, ਕਿਰਨੋਨ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਰੀਅਰ
ਦਸੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ, ਮਿਸ ਓਲੀਜ਼ ਓਕਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਵੈਨਜ਼ ਮਾਰਕੀਟਪਲੇਸ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਮੇਨੂ ਆਈਟਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਲੇ ਹੋਏ ਚਿਕਨ, ਸਾਲਟਫਿਸ਼ ਅਤੇ ਏਕੀ, ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਕਰੀ, ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 2016 ਵਿੱਚ, ਕਿਰਨੋਨ ਅਤੇ ਮਿਸ ਓਲੀ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਿਸ ਓਲੀ ਨੂੰ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲ ਦੁਆਰਾ 2018 ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਬੇ ਏਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 100 ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ੈੱਫ ਔਰਤਾਂ
ਟੇਰੇਸਾ ਅਲਬੁਕਰਕੀ
ਟੇਰੇਸਾ ਅਲਬੁਕੇਰਕ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Teresa Albuquerque; 1930 – ਜੂਨ 2017) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਗੋਆ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਦੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਟੇਰੇਸਾ ਮੋਰੇਸ ਦਾ ਜਨਮ 1930 ਵਿੱਚ ਪੁਣੇ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਫਰੈਂਕ ਮੋਰੇਸ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰ ਕਾਲਜ, ਬੰਬਈ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਆਨਰਜ਼ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ MA ਅਤੇ Ph.D. ਬੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ। ਉਸਨੇ ਮੈਥਿਊ ਅਲਬੂਕਰਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਐਲਬੂਕਰਕੇ ਨੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੈਨਲ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੇਰਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਹਿਸਟਰੀ ਐਂਡ ਕਲਚਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੋਜਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜੌਨ ਕੋਰੀਆ-ਅਫੋਂਸੋ ਦੇ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗੋਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਖੋਜ ਤੋਂ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖ ਆਏ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਜੁਨਾ: ਗੋਆ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗੋਆ: ਦ ਰਾਚੋਲ ਲੀਗੇਸੀ, ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੇਸੂਇਟ ਸੈਮੀਨਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ 'ਤੇ। ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੰਡਰ ਦਾ ਆਰਚੈਂਜਲ ਵਿੰਗਜ਼: ਸੇਂਟ ਮਾਈਕਲ ਚਰਚ ਦੇ 400 ਸਾਲ, ਅੰਜੂਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ।
ਹੇਰਾਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਗੋਆ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਕੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਗੋਆਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਪੂਰਬੀ ਅਫਰੀਕਾ ਗੋਆ ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਫਲ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਪੁਸਤਕ ਬਣ ਗਈ।
ਅਲਬੁਕਰਕ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਲਾਂਘੇ 'ਤੇ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿਚਕਾਰ 1878 ਦੀ ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਆ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਵਸਤੂਆਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਤਗਾਲੀਆਂ ਨੇ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸ ਵਧਾਏ ਸਨ। ਗੋਆ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਫਿਰ ਬੰਬਈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗਰੀਬ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਗੋਆ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਅਲਬੁਕਰਕ ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਗੋਆਨ ਪਾਇਨੀਅਰਜ਼ ਇਨ ਬਾਂਬੇ (2011) ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਇੱਕ ਪੇਪਰ 1878 ਦੀ ਐਂਗਲੋ-ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸੰਧੀ: ਗੋਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ (1990) ਨੇ ਗੋਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਸੰਧੀ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ।
ਗੋਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੈਰੀਅਰ ਸੰਗੀਤ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰੀਟ ਬੈਂਡ ਜਾਂ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਰੀਅਰ ਬੇਕਰੀ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਬਾਂਦਰਾ, ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਲਬੂਕਰਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਗੋਆ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬੰਦੋਬਸਤ ਸੀ। ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁਨਰ ਗੋਆ ਦੇ ਉਪਨਾਮ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਪਾਓ, ਰੋਟੀ ਲਈ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸ਼ਬਦ ਪਾਓ ਤੋਂ।
ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਅਲਬੁਕਰਕ ਦੀ ਮੌਤ ਜੂਨ 2017 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ 87 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2017 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1930
ਸਲੌਦੀ
ਸਲੌਦੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਮਰਾਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਸਰਵਰਪੁਰ, ਸਲੌਦੀ ਅਤੇ ਸੇਹ ਦੀਆਂ ਜੂਹਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹਨ। ਕਦੇ ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਨਗਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਨੌਂ ਪਿੰਡਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਂਝੀ ਕਹਾਵਤ ਚਲਦੀ ਸੀ:ਸੇਹ ਸਲੌਦੀ ਸਰਵਰਪੁਰ; ਗੋਹ ਗੋਸਲਾਂ ਮਾਨੂੰਪੁਰ; ਚੱਕ ਨੌਲੜੀ ਦਾਊਦਪੁਰ। ਹਰ ਤਿੱਕੜੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬੰਨੇ ਸਾਂਝੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਡਾਬੜੀ, ਜੋਧਪੁਰ
ਡਾਬਰੀ, ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਓਸੀਆਂ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਜੋਧਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਓਸੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 20 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਦੇਚੂ
ਦੇਚੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਨੇੜਲੇ ਸਥਾਨ
ਜੂਨਾਖੇੜਾ (1.5 ਕਿ.ਮੀ.), ਭੋਜਾਕੋਰ (11 ਕਿ.ਮੀ.), ਗਿਲਕੋਰ (12 ਕਿ.ਮੀ.), ਪੀਲਵਾ (16 ਕਿ.ਮੀ.), ਚੋਰੜੀਆ (16 ਕਿ.ਮੀ.), ਕੁਸ਼ਲਾਵਾ (17 ਕਿ.ਮੀ.) ਅਤੇ ਠਾਡੀਆ, ਰਾਜਸਥਾਨ (8 ਕਿਮੀ)।
ਸੁਵਿਧਾ-ਸਹੂਲਤਾਂ
ਦੇਚੂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਬੇ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਖੂਹ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦੀ ਟੀਸੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੜਕ ਹੈ।
ਪੋਕਰਨ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਬਾਬਾ ਰਾਮਦੇਵ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਸਲੀਮ ਸਿੰਘ ਹਵੇਲੀ ਦੇਚੂ ਦੇ ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਰਚਿਤਾ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ
ਰਚਿਤਾ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Rachitha Mahalakshmi) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਤੇਲਗੂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਨੜ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੀਰੀਵੋਮ ਸੰਧੀਪੋਮ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਾਮਿਲ ਲੜੀ ਸਰਵਨਨ ਮੀਨਾਚੀ ਵਿੱਚ ਮੀਨਾਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਤਮਿਲ - ਸੀਜ਼ਨ 6 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 91ਵੇਂ ਦਿਨ ਸ਼ੋਅ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਰਚਿਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਚਿਤਾ ਤਾਮਿਲ, ਕੰਨੜ, ਤੇਲਗੂ, ਹਿੰਦੀ, ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼੍ਰੀਵਿਲੀਪੁਥੁਰ ਦੇ ਦਿਨੇਸ਼ ਗੋਪਾਲਸਾਮੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸੀਰੀਅਲ <i id="mwIg">ਪੀਰੀਵੋਮ ਸੰਤੀਪੋਮ</i> ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜੋੜੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਰਚਿਤਾ ਨੇ ਮੇਗਾ ਮੰਡਲਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਟਾਰ ਸੁਵਰਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਰਚਿਤਾ ਸਟਾਰ ਵਿਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਰਵਨਨ ਮੀਨਾਚੀ ਵਿੱਚ ਮੀਨਾਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੀਨਾਚੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕਾਕਾ ਬਰਾੜ
ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕਾਕਾ ਬਰਾੜ ਜਾਂ ਕਾਕਾ ਬਰਾੜ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤਸਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ 2022 ਦੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਇਕ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।
ਬਰਾੜ ਮਾਰਚ, 2022 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ 16ਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ 34,194 ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਕੰਵਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਬਰਾੜ ਨੂੰ ਕੁੱਲ 76,321 ਵੋਟਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਜੋ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਪੋਲ ਹੋਈਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦਾ 51.09% ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਰਾੜ ਇੱਕ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਗਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਖੇਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਰਾੜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ 2022 ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਲੇਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2022 ਤੋਂ 2027 ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ
ਜਪਾਨ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼
ਜਪਾਨ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: Japan Airlines Co. Ltd.) ( ਜੇ.ਏ.ਐਲ. ) (ਜਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ: ਨਿਹੋਂ ਕੋਕੂ ਕਬੁਸ਼ੀਕੀ-ਗੈਸ਼ਾ ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਜਪਾਨੀ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਹੈੱਡਕੁਆਟਰ ਸਿਨਾਗਾਵਾ ਟੋਕਿਓ, ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਟੋਕਿਓ ਦਾ ਨਰੀਤਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਅਤੇ ਟੋਕਿਓ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ (ਹੈਨੇਡਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਓਸਾਕਾ ਦਾ ਕੰਸਾਈ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਅਤੇ ਓਸਾਕਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ। ਜੇ.ਏ.ਐਲ. ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਜਪਾਨ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਜੇ-ਏਅਰ, ਜੇਏਐਲ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ, ਜਪਾਨ ਤੱਕ Air Commuter, ਜਪਾਨ ਟ੍ਰਾੰਸਓਸ਼ਨ ਹਵਾਈ, ਜ਼ਿੱਪੇਅਰ ਟੋਕੀਓ ਅਤੇ ਰੁਕਿਉ ਹਵਾਈ ਕਮਿਊਟਰ ਘਰੇਲੂ ਫੀਡਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਏਐਲ ਕਾਰਗੋ, ਮਾਲ ਅਤੇ ਮੇਲ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਜੇ.ਏ.ਐਲ. ਸਮੂਹ ਦੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਡਿਊਲ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ 35 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਡਸ਼ੇਅਰਾਂ ਸਮੇਤ 220 ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਲਈ ਕਾਰਗੋ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸਮੂਹ ਕੋਲ 279 ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਬੇੜਾ ਹੈ। 31 ਮਾਰਚ 2009 ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਏ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿਚ, ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਸਮੂਹ ਨੇ 52 ਮਿਲੀਅਨ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ 1.1 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਕਾਰਗੋ ਅਤੇ ਮੇਲ ਨੂੰ ਸਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਪਾਨ, ਜੇ-ਏਅਰ, ਜੇਏਐਲ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਟ੍ਰਾਂਸਓਸ਼ਨ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ, ਵਨਵਰਲ੍ਡ ਏਅਰਲਾਈਨ ਗਠਜੋੜ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਜੇ.ਏ.ਐਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1951 ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1953 ਵਿਚ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਬਣ ਗਈ। ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1987 ਵਿਚ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। 2002 ਵਿਚ, ਏਅਰਪੋਰਟ ਜਪਾਨ ਏਅਰ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਹੋ ਗਈ, ਜਪਾਨ ਦੀ ਤੀਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਬਣ ਗਈ। ਜਪਾਨ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਇਸ ਸਮੇਂ ਜਾਪਾਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਜਪਾਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੀਮ, ਸਿਮੀਜੂ ਐਸ-ਪਲਸ ਅਤੇ ਕੌਨਸੈਡੋਲ ਸਪੋਰੋ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪ੍ਰਾਯੋਜਕ ਹੈ। ਆਲ ਨਿਪਨ ਏਅਰਵੇਜ, ਜਪਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਪੋਰਟ, ਜੇਏਐਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਹੈ।
ਟਿਕਾਣੇ (ਪਹੁੰਚ)
31 ਮਾਰਚ 2009 ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਏ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਨੇ ਦਸ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਰੰਭੀਆਂ ਜਾਂ ਵਧਾਈਆਂ, ਟੋਕਿਓ (ਨਰੀਤਾ) ਅਤੇ ਨਿ York ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਓਸਾਕਾ (ਕੰਸਾਈ) ਅਤੇ ਸ਼ੰਘਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ; ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਚਾਰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਰਗਾਂ ਤੇ ਕੰਮਕਾਜ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੋਕਿਓ (ਨਰੀਤਾ) ਅਤੇ ਸ਼ੀਆਨ, ਅਤੇ ਓਸਾਕਾ (ਕਾਂਸਾਈ) ਅਤੇ ਕਿੰਗਦਾਓ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ। ਘਰੇਲੂ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੇਏਐਲ ਨੇ 14 ਰੂਟ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤੇ, ਸਮੇਤ ਸਪੋਰੋ ਅਤੇ ਓਕਿਨਾਵਾ ਵਿਚਕਾਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਨੇ ਸਾਥੀ ਓਨਵਰਲਡ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਮਰੀਕਨ ਏਅਰ ਲਾਈਨਜ਼, ਨਾਲ ਕੋਡਸ਼ੇਅਰਿੰਗ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼, ਕੈਥੇ ਪੈਸੀਫਿਕ ਅਤੇ ਫਿਨਨੇਅਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ, ਏਅਰ ਫਰਾਂਸ, ਚਾਈਨਾ ਈਸਟਰਨ ਅਤੇ ਜੇਟਸਟਰ ਸਮੇਤ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਟੋਕਿਓ ਨਰੀਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਮਾਲ ਉਡਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਕੱਲ, ਟੋਕਿਓ ਹੈਨੇਡਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੱਬ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਟੋਕਿਓ ਮਹਾਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰੀ ਪਸਾਰ ਕਰਕੇ।
ਢਢਾਣੀਆ
ਢਢਾਣੀਆ ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਗਿੱਲ
ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਗਿੱਲ ਪੰਜਾਬ,ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉੜਮੁੜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧਾਇਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਉਪਵਾਕ
ਉਪਵਾਕ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਵਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਕ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਇਕਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਾਕ ਦਾ ਅੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਵਾਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਉਪਵਾਕ ਨਾਲ ਯੋਜਕ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜੁਡ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਗਿੱਲ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਉਪਵਾਕ
ਉਪਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਾਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਥ 'ਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪੂਰੇ ਵਾਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸਥਾਰ ਸਹਿਤ
ਵਾਕ>ਉਪਵਾਕ>ਵਾਕੰਸ਼>ਸ਼ਬਦ
ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ
ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ
ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਰਸਾ, ਹਰਿਆਣਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਮੁਖਤਿਆਰ ਕੌਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਸਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਤਰਸੇਮ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ।
ਉਪਵਾਕ
ਵਿਸਥਾਰ ਸਹਿਤ
ਵਾਕ<ਉਪਵਾਕ<ਵਾਕੰਸ਼<ਸ਼ਬਦ
ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ ਮਿੱਕੀ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਅਖਾਂ ਬਿਲੀਆਂ ਗਲਾਂ ਦੀ ਗੋਰੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਪਰ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੇ  'ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ' ਗੀਤ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਉਪਵਾਕ
ਵਿਸਥਾਰ ਸਹਿਤ
ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੀ ਤਰਤੀਬ ਤੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਬਦ ਤੱਕ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਕ ਤੱਕ, ਵੱਡੀ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਕਾਈ ਤੱਕ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਰਨ ਕ੍ਰਮ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਬਣਤਰ ਪੱਖੋਂ ਦੋ ਭਾਗਾਂ 'ਸਧਾਰਨ' ਅਤੇ 'ਗੈਰਸਧਾਰਨ' ਦੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਨ ਵਾਕਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਇਕਹਿਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂਕਿ ਗੈਰਸਧਾਰਨ ਵਾਕਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਉਪਵਾਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਪਵਾਕ ਯੋਜਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੁਡ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੋਜਕ ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਯੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਯੋਜਕਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਯੋਜਕ ਸਵਾਧੀਨ ਅਤੇ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਇਕਹਿਰੀ ਬਣਤਰ ਵਿਚਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਦੇ ਸਦਕਾ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਗੈਰ-ਸਧਾਰਨ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਉਪਵਾਕ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ; ਸਵਾਧੀਨ ਅਤੇ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੇ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਨਾਲ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਾਕਾਤਮਕ ਬਣਤਰਾਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਵੀਆਂ ਵਾਕਾਤਮਕ ਬਣਤਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਵਾਧੀਨ ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤਾਂ ਉਸ ਵਾਕ ਨੂੰ ਸਾਵੇਂ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਦੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਓਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਾਵੇਂ ਉਪਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ, ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਵਿਚਰਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ:- ਰੂਪ, ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਵਿਚਰਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ
ਇਨ੍ਹਾ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਉਪਵਾਕ ਜਾਂ ਇਕਾਈ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭਾਵ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁਡ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਵਾਕ ਯੋਜਕ 'ਅਤੇ' ਅਤੇ ',' ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਕਾਂ ਵਿਚਲੇ ਉਪਵਾਕ ਆਪਣੀ ਖ਼ੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਹਸਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਨਵੀਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਰੂਪ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਜਾਂ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਨ ਲਈ, ਅਤੇ, ਪਰ, ਜਾਂ, ਤੇ ਆਦਿ ਯੋਜਕ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਾਮਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਯੋਜਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਅਧੀਨ ਯੋਜਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ।
ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ
ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਕੈਰੀਅਰ
2006 ਵਿੱਚ, ਕੌਰ ਨੇ 'ਇਕ ਜਿੰਦ ਇਕ ਜਾਨ' ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਨਗਮਾ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਿੰਘ ਇਜ਼ ਕਿੰਗ, ਦੇਵ ਡੀ, ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ, ਰੱਬ ਦਾ ਰੇਡੀਓ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ : ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਦਿਲ ਆਪਣਾ ਪੰਜਾਬੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਫਿਲਾ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸਨੇ 8 ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਸਮੇਤ ਲਗਭਗ 34 ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਝ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1968 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਉਪਵਾਕ
ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ:- ਰੂਪ, ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਵਿਚਰਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ
ਕਾਰਜ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਉਹੀ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਾਰਜ ਕੋਈ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਚਰਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਿਚਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਭਾਵ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਜਾਂ ਅੰਤਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਿਚਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ: ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ
ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਉਲਟ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਇਕੱਲੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਚਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਭਾਵ ਕਿ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕ ਦੇ ਤੁਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਥੇ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਕਿਸੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ। ਸਧਾਰਨ ਵਾਕਾਂ ਵਾਂਗ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦਾ ਕਿਰਿਆ ਵਾਕੰਸ਼ ਕਾਲਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਕੀ ਅਤੇ ਅਕਾਲਕੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਅਧੀਨ ਯੋਜਕ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਸਮਾਨ ਯੋਜਕ ਹੀ ਵਿਚਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿਸੇ ਯੋਜਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਜਦੋਂ ਕਿ 'ਕਿ' ਵਾਲੇ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਸਵਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਚਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਕਿ, ਜੇ, ਜੋ, ਜਿਵੇਂ, ਜਦੋਂ, ਕਿਉਂ ਕਿ, ਭਾਵੇਂ, ਸਗੋਂ' ਆਦਿ ਯੋਜਕਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਰੂਪ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਰਾਧੀਨ ਉਪਵਾਕਾਂ ਵਿਚਲਾ ਕਿਰਿਆ ਵਾਕੰਸ਼ ਕਾਲਕੀ, ਅਕਾਲਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਅਧੀਨ ਯੋਜਕ ਵਿਚਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ 'ਨਾਂਵ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ' ਦੀ ਥਾਂ ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਆਕਰਨਕਾਰ ਜੋ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਉਪਵਾਕਾਂ ਦਾ 'ਨਾਂਵ ਉਪਵਾਕ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਉਪਵਾਕ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਉਪਵਾਕ' ਵਜੋਂ ਨਾਮਕਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਆਕਰਨ
ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਖਾਸ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੰਮ" ਨਾਲੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਜਾਂ ਘੱਟ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ "ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਕੰਮ" ਜਿੰਨਾ ਉੱਚਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਮ ਕਿਰਤ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਮ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਦਿੱਖ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਫਾਰਮ ' ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਿਸਮਾਂ
ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਕਾਜ, ਅਤੇ ਕਿੱਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਰਸਿੰਗ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਾਲ ਦੇਖਭਾਲ
"ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ" ਸ਼ਬਦ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਜੀਵਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ: ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ, ਜਣੇਪੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ । ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਰਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਦਾਈ ਅਤੇ ਵੈਟ ਨਰਸ । "ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ" ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ: ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਣਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਫਾਈ, ਟਾਇਲਟ ਸਿਖਲਾਈ, ਨਹਾਉਣਾ, ਕੱਪੜੇ, ਭੋਜਨ, ਨਿਗਰਾਨੀ, ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ।
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਬਦਬੇ ਵਾਲੇ ਉਦਯੋਗ
ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਉਹਨਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਨੈਨੀ, ਡੇਅ ਕੇਅਰ ਵਰਕਰ, ਏਯੂ ਪੇਅਰ, ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਹੁਦਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ) ਅਤੇ ਨਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।