cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਮਲਾਏ- ਪੌਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ ਪਰਿਵਾਰ ਆਸਟ੍ਰ- ਨੋਸ਼ੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਵਰਗੀਕਰਣ
ਪੂਰਬੀ ਫਾਰਮੋਜ਼ਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੋ-Austਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ * ਟੀ, * ਸੀ ਟੂ / ਟ /) ਦਾ ਅਭੇਦ
ਤਾਈਵਾਨ 'ਤੇ ronਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਦੀਆਂ ਮੁੱ primaryਲੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ. [2]
ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਰਗੀਕਰਣ
ਮਲਾਯੋ-ਪੋਲੀਸਨੀਸੀਅਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਛੋਟੇ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮੂਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਓਸੀਅਨਿਕ, ਇਕੋ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਜੋ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
ਇਸ ਦੀ ਮੁ languageਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਓਸ਼ੈਨਿਕ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ structureਾਂਚੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ (ਧੁਨੀ ਵਿਗਿਆਨ, ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼, ਰੂਪ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੰਟੈਕਸ) ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਲਯੋ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹਨ.
ਮਲਯੋ-ਪੋਲੀਨੀਸ਼ੀਆਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰਾਬਰਟ ਬਲਾਸਟ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਦੋ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ.
ਪੱਛਮੀ ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ. []]
ਕੇਂਦਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਮਲਾਯੋ-ਪੋਲੀਸਨੀਸੀਆਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪ ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੈਨੇਟਿਕ ਉਪ ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਵੈਧਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਇਤਰਾਜ਼ ਉਠਾਏ ਗਏ ਹਨ. []] []]
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੱਛਮੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਮਲਯੋ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਮਲਾਯੋ-ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਆਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਤਾਈਵਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਟਾਪੂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਆਸਟੋਰੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਮਲਾਏ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ.
ਕੰਬੋਡੀਆ, ਵੀਅਤਨਾਮ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਟਾਪੂ ਹੈਨਾਨ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਆlierਟਲੈੱਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਮਲਾਗਾਸੀ, ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿਚ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਦੂਰ ਮੈਡਾਗਾਸਕਰ ਟਾਪੂ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ.
ਕੇਂਦਰੀ ਮਾਈਕ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਈਸਟਰ ਆਈਲੈਂਡ ਤਕ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਆਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਮਲਾਯੋ Pol ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ
ਭੂਗੋਲਿਕ
ਵੰਡ
ਭਾਸ਼ਾਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀ
Ronਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ
ਪ੍ਰੋਟੋ-ਮਲਾਯੋ-ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ
ਸਬ-ਡਿਵੀਜ਼ਨ
ਪੱਛਮੀ ਮਲਯੋ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ (ਭੂਗੋਲਿਕ)
ਕੇਂਦਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ
ਆਈਐਸਓ 639-5
ਪੋਜ਼
ਗਲੋਟੋਲੋਜੀ
mala1545 [1]
ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ (ਸਮਿੱਥ 2017) -en.svg
ਮਾਲਯੋ-ਪੋਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ
ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਮਾਲੇਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਸੋਧ
ਜ਼ੋਬੇਲ (2002) ਨੇ ਬੋਰਨੀਓ ਅਤੇ ਸੁਲਾਵੇਸੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਆਸਟੋਰੇਨੀਆਈ ਗੱਠਜੋੜ ਅਤੇ ਸਿੰਟੈਕਸ ਵਿੱਚ ਪਾਟੇਟਿਵ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਾ innovਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਮਾਲੇਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਉਪ ਸਮੂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਉਪ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟਰ ਸੁੰਡਾ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ (ਮਲਾਯੋ-ਚਾਮਿਕ, ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਸੁਮਤਰਾ – ਬੈਰੀਅਰ ਆਈਲੈਂਡਜ਼, ਲੈਂਪੰਗ, ਸੁੰਡਨੀਜ, ਜਾਵਨੀਜ਼, ਮਦੁਰੇਸ, ਬਾਲੀ-ਸਸਕ-ਸੁਮਬਾਵਾ) ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੁਲਾਵੇਸੀ (ਸੈਲੀਬਿਕ, ਦੱਖਣੀ ਸੁਲਾਵੇਸੀ), ਪਲਾਉਨ, ਚਮੋਰੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਕੁਝ ਪੱਛਮੀ ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਉਪ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਮਲਾਓ-ਪੋਲੀਸਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਵੱਲ ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਵਿਦਵਤਾਵਾਦੀ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ ਸੰਪਾਦਨ
ਬੈਲਵੁੱਡ, ਪੀਟਰ (ਜੁਲਾਈ 1991).
"Ronਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਵਿਛੋੜਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ".
ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਮਰੀਕੀ.
265 (1): 88-93.
ਬਿਬਕੋਡ: 1991SciAm.265a..88B.
doi: 10.1038 / ਵਿਗਿਆਨਕ_0791-88.
ਇੰਡੋ-ਮਲੇਸ਼ਿਆਈ ਟਾਪੂ ਦਾ ਪੂਰਵ ਇਤਿਹਾਸ।
ਹੋਨੋਲੂਲੂ: ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਹਵਾਇ ਪ੍ਰੈਸ.
ਬੈਲਵੁੱਡ, ਪੀਟਰ (1998).
"ਤਾਈਵਾਨ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ-ਪੂਰਵ ਇਤਿਹਾਸ".
ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ.
18: 39-48.
ਬੈਲਵੁੱਡ, ਪੀਟਰ;
ਫੌਕਸ, ਜੇਮਜ਼;
ਟ੍ਰਾਇਨ, ਡੈਰੇਲ (1995).
ਆਸਟੋਰੇਨੀਆਈ: ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ.
ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ, ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ.
ISBN 978-0-7315-2132-6.
ਸੈਂਚੇਜ਼-ਮਜ਼ਾਸ, ਅਲੀਸਿਆ (ਜੂਨ 2005)
"ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਵਾਸ: ਜੈਨੇਟਿਕ, ਭਾਸ਼ਾਈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਬੂਤ".
ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ.
46 (3): 480–484.
doi: 10.1086 / 430018.
ਬਲੇਂਚ, ਰੋਜਰ (ਜੂਨ 10–13, 2004)
(ਪੀਡੀਐਫ).
ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਵਾਸ: ਜੈਨੇਟਿਕ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਬੂਤ.
ਜੀਨੇਵਾ.
ਬਲੇਵਿਨਜ਼, ਜੂਲੀਅਟ (2007)
"ਪ੍ਰੋਟੋ-ronਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਦੀ ਇੱਕ ਲੌਂਗ ਗਵਾਚੀ ਭੈਣ? ਪ੍ਰੋਟੋ-ਓੰਗਨ, ਜਾਰਵਾ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਅੰਡੇਮਾਨ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਦੀ ਓਂਜ" (ਪੀਡੀਐਫ).
ਸਮੁੰਦਰੀ ਭਾਸ਼ਾਈ.
46 (1): 154–198.
doi: 10.1353 / ਓਲ.2007.0015.
2011-01-11 ਨੂੰ ਅਸਲ (ਪੀਡੀਐਫ) ਤੋਂ ਪੁਰਾਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਦਿ ਰੈਵੇਨੈਂਟ (2015 ਫਿਲਮ)
ਦਿ ਰੈਵੇਨੈਂਟ 2015 ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕਨ ਸਰਵਾਈਵਲ ਪੱਛਮੀ ਥ੍ਰਿੱਲਰ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਆਲੇਖਾਂਦਰੋ ਇਨਿਆਰੀਤੂ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਪਟਕਥਾ ਐਲੇਜੈਂਦਰੋ ਤੇ ਮਾਰਕ ਐਨ ਸਮਿੱਥ ਨੇ ਮਾਈਕਲ ਪੰਕ ਦੇ ਦਿ ਰੈਵੇਨੈਂਟ ਨਾਵਲ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਓਨਾਰਦੋ ਦੀਕੈਪਰੀਓ, ਟੌਮ ਹਾਰਡੀ, ਡੌਹਮਨਾਲ ਗਲੀਸਨ ਅਤੇ ਵਿੱਲ ਪੋਲਟਰ ਹਨ।
ਪਲਾਟ
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ (ਫਰੰਟੀਅਰਮੈਨ ਤੇ ਫਰ ਟਰੈਪਰ) ਹਿਊਗ ਗਲਾਸ ਨਾਲ 1823 ਵਿੱਚ ਮੋਂਟਾਨਾ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਡਕੋਟਾ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੇ ਇੱਕ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 2015 ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋੱਤਮ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਹੋਈ ਸੀ। ਫ਼ਿਲਮ ਭਾਵੇਂ ਇਨਾਮ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕੀ ਪਰ ਇਸੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਿਹਤਰੀਨ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਾਰਣ ਲਿਓਨਾਰਦੋ ਦੀਕੈਪਰੀਓ ਸਰਵੋੱਤਮ ਅਦਾਕਾਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2015 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਹਰੀਆਪੁਰ
ਹਰੀਆਪੁਰ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤਹਿਸੀਲ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕਾਰਡਿਫ਼
ਕਾਰਡਿਫ਼ ਵੇਲਜ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਖੇਡ-ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ੀ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਭਾ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਇਕਾਤਮਕ ਇਖ਼ਤਿਆਰੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 2011 ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ 861,400 ਮੰਨੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦਕਿ 2009 ਵਿੱਚ ਵਡੇਰੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੋਨ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 346,100 ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ ਜਿੱਥੇ 2010 ਵਿੱਚ 1.83 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਘੁੰਮਣ ਆਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ
ਆਂਦਰੇਈ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ
thumb
ਰੋਹਟੀ ਬਸਤਾ ਸਿੰਘ
ਰੋਹਟੀ ਬਸਤਾ ਸਿੰਘ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਆਂਦਰੇਈ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ
ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਆਂਦਰੇਈ ਰੂਬਲੇਵ, ਮਿਰਰ  ਅਤੇ ਸਟਾਲਕਰ ਨੂੰ ਬਾਕਾਇਦਗੀ ਨਾਲ ਸਰਬਕਾਲੀ ਮਹਾਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਕਿ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀਅਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਗਮਾਰ ਬਰਗਮਾਨ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:  <blockquote class="" autocomplete="off">ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਰਕੋਵਸਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ (ਡਾਇਰੈਕਟਰ) ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕਾਢ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫਿਲਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਵਜੋਂ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਜੋਂ  ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰੋਹਟੀ ਬਸਤਾ ਸਿੰਘ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਆਂਦਰੇਈ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ
ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਆਂਦਰੀ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਇਵਾਨੋਵੋ ਉਦਯੋਗਿਕ ਓਬਲਾਸਟ ਦੇ ਯੂਰੀਏਵੇਤਸਕੀ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਾਵਰਾਜ਼ੀਏ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਯੈਲਿਸਵੈਤਗ੍ਰਾਡ, ਖੇਰਸਨ ਗਵਰਨੇਟ ਦਾ ਮੂਲਵਾਸੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਂ, ਮਾਰੀਆ ਇਵਾਨੋਵਾ ਵਿਸ਼ਨਿਆਕੋਵਾ, ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ ਸਾਹਿਤ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਰੁਸਤੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ;ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਡੁਬਾਸੋਵ ਪਰਿਵਾਰ ਅਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਂਦਰੀ ਦਾ ਦਾਦਾ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ ( Aleksander Tarkowski) ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਅਮੀਰ ਸੀ ਜੋ ਬੈਂਕ ਕਲਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।  ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਰੀਆ ਡੈਨਿਲੋਵਨਾ ਰਾਚੇਕੋਵਸਕਾਇਆ ਇੱਕ ਰੋਮਾਨੀਆਈ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ ਜੋ ਲਾਸੀ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ। ਆਂਦਰੀ ਦੀ ਨਾਨੀ ਵੇਰਾ ਨਿਕੋਲੇਵਨਾ ਵਿਸ਼ਨਿਆਕੋਵਾ (ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਬਾਸੋਵਾ) ਰੂਸੀ ਅਮੀਰਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੁਬਾਸੋਵ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ  ਨਿਸ਼ਾਨ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਐਡਮਿਰਲ ਫਿਓਡਰ ਦੁਬਾਸੋਵ ਵੀ ਸੀ, ਇਹ ਤਥ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਦਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲੁਕਾਉਣਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲੁਗਾ ਗਵਰਨੇਟ ਦੇ ਇਵਾਨ ਇਵਾਨੋਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨਿਆਕੋਵ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਮਾਸਕੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਸੀ  ਅਤੇ ਕੋਜਲਸੇਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੱਜ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।.
ਹਵਾਲੇ
ਟਿੱਪਣੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ
ਸੰਧਾਵਾਲ
ਸੰਧਾਵਾਲ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸ਼ਾਹਕੋਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕੰਮ (ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ)
ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਲ ਉਦੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲ਼ੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿੱਥ ਨਾਲ਼ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ। ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੇਰ ਡੇਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੇਂਦ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਉਹਦੇ ਭਾਰ (ਇੱਕ ਬਲ) ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਲੀ ਵਿੱਥ ਨਾਲ਼ ਗੁਣਾ ਕਰ ਕੇ ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਊਰਜਾ (ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ)
ਲਘੂ ਉਦਯੋਗ
ਲਘੂ ਉਦਯੋਗ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਉਦਯੋਗ ਉਹ ਉਦਯੋਗ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੂੰਜੀ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਹਕਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦਾਮਾ ਬਾਰੋ
ਅਦਾਮਾ ਬਾਰੋ (ਜਨਮ 16 ਫ਼ਰਵਰੀ 1965)  ਗਾਂਬੀਆ ਦਾ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਯੁਨਾਈਟਡ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।  ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਲੰਦਨ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜੀਵਨੀ
ਨਵੰਬਰ 2021 ਵਿੱਚ, ਐਡਮਾ ਬੈਰੋ ਨੇ 2024 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੰਧੂ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੰਧੂ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ, ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਲੇਖਕ, ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਕਵੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਰਕ ਵੇਦਰ ਵਾਈਫ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਜਨਮ 8 ਜਨਵਰੀ, 1979 ਨੂੰ ਰੁੜਕਾ ਕਲਾਂ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਖੇ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਢਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬੀਤਾਏ। ਸੰਧੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਸੰਧੂ ਨੇ ਵੈਨਕੂਵਰ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਵੁਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਡੇਬਰਾ ਪੋਡੋਵਸਕੀ ਤੋਂ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਕਾਰਜ
ਸੰਧੂ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ 2014 ਵਿੱਚ ਵਰਕ ਵੇਦਰ ਵਾਈਫ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸੰਧੂ ਅਲਕਾ ਯਾਗਨਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਸੰਧੂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਗਵਰੀਲੋ ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ
ਗਵਰੀਲੋ ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ  (ਸਰਬੀਆਈ ਸੀਰਿਲਿਕ:Гаврило Принцип, ; 25 ਜੁਲਾਈ 1894 – 28 ਅਪ੍ਰੈਲ 1918) ਬੋਸਨੀਆ ਅਤੇ ਹਰਜ਼ੇਗੋਵਿਨਾ ਵਿੱਚ ਔਸਟਰੋ-ਹੰਗਰੀ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯੰਗ ਬੋਸਨੀਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆਈ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਬੋਸਨੀਆਈ ਸਰਬ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ 28 ਜੂਨ 1914 ਨੂੰ ਸਾਰਜੇਵੋ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਆਰਕਡੁਕ ਫਰਾਂਜ਼ ਫੇਰਡੀਨਾਂਡ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸੋਫੀ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਲੜੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਆਰੰਭ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।  ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਰਬਿਆਈ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਗੁਪਤ ਸੁਸਾਇਟੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਹੈਂਡ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਨੇ ਸਰਬੀਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾੜਨਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਜੁਲਾਈ ਇਲਲੀਮੇਟਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਨੇ ਸਰਬੀਆ ਤੇ ਹਮਲੇ ਲਈ ਬਹਾਨੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਇੱਕ ਯੂਗੋਸਲਾਵ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸੀ ਜੋ ਲਹਿਰ ਦੇ ਮਲਾਦਾ ਬੋਸਨਾ (ਯੰਗ ਬੋਸਨੀਆ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰਬੀ ਸਨ, ਪਰ ਬੋਸਨੀਆਕਸ ਅਤੇ ਕਰੋਟਸ ਵੀ ਸਨ।   ਆਪਣੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਯੂਗੋਸਲਾਵ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕਮੁਠ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਰਵਾਹ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਟਰੀਆ ਤੋਂ ਅਵਸ਼ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"
ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਦੀ 28 ਅਪ੍ਰੈਲ 1918 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਭੈੜੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਟੀ ਬੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਬੀਮਾਰੀ ਕਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਵੀ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਕੱਟਣਾ ਪਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂ ਦਾ ਜੀਵਨ
left|thumb|ਗਵਰੀਲੋ ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਮੈਰੀ ਅਤੇ ਪੀਟਰ 1927 ਵਿਚ। ਗਵਰੀਲੋ ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਬੋਸੰਸਕੋ ਗ੍ਰਹੋਵੋ ਨੇੜੇ ਓਬਲਜਾਜ ਦੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ [ਪੁ.ਤਾ. 13 ਜੁਲਾਈ] 1894 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ 9 ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਦੀ ਮਾਂ ਮਾਰੀਜਾ ਉਸਦੇ ਮਰਹੂਮ ਭਰਾ ਸਪਿਰੋ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਪਾਦਰੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਗਵਰਿਲੋ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮਹਾਂਪਾਦਰੀ ਗੈਬਰੀਅਲ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਉਸ ਬਚਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ।
ਸਰਬੀ ਪਰਿਵਾਰ, ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਬੋਸਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਰਬਿਆਈ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਸੀ।  ਪ੍ਰਿੰਸਿਪ ਦੇ ਮਾਪੇ, ਪੇਟਾਰ ਅਤੇ ਮਾਰੀਜਾ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨ ਸਨ ਜਿਹੜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ ਜਿਸ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਚੱਲਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਮੇਟਸ (ਭੌਂ ਗ਼ੁਲਾਮ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਮੁਸਲਿਮ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਝੱਲਣੇ ਪੈਂਦੇ ਸੀ।  ਪੇਟਰ, ਜੋ "ਸਖਤ ਸਹੀਪੁਣੇ" ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਰਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੀਂਦਾ ਜਾਂ ਗਾਲੀ ਗਲੋਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਗੁਆਂਢੀ  ਉਸਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਔਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਰਜ਼ੇਗੋਵਿਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਦਰੋਹ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ।  ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਰਾਹੋਵੋ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 4 ਏਕੜ (1.6 ਹੈਕਟੇਅਰ ਖੇਤਰ; 0.0063 ਵਰਗ ਮੀਲ) ਜ਼ਮੀਨ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਆਪਣੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਅਨਾਜ ਨਹੀਂ ਉਗਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਬੋਸਨੀਆ ਨੂੰ ਡਾਲਮਾਟੀਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਡਾਕ ਅਤੇ ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1918
ਜ਼ੀਨੌਨ
ਜ਼ੀਨੌਨ ਜਾਂ ਜ਼ੀਨਾਨ ਇੱਕ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤ ਹੈ ਜਿਹਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ Xe ਅਤੇ ਐਟਮੀ ਸੰਖਿਆ 54 ਹੈ। ਇਹ ਰੰਗਹੀਣ, ਭਾਰੀ, ਗੰਧਹੀਣ ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਅਕਿਰਿਆਤਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਕੁਝ ਰਸਾਇਣਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ੀਨਾਨ ਹੈਕਸਾਫ਼ਲੋਰੋਪਲੈਟੀਨੇਟ ਦੇ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਦਾ ਯੋਜਕ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ੀਨਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਗੈਸਾਂ
ਕੇ ਪੀ ਅੱਪਨ
ਕਾਰਤੀਕਾਇਲ ਪਦਮਨਾਭਨ ਅੱਪਨ (25 ਅਗਸਤ 1936 - 14 ਦਸੰਬਰ 2008), ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਕੇ ਪੀ ਅੱਪਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਸੀ। ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਅੱਲਾਪੁੜਾ (ਅਲੇੱਪੀ) ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅੱਪਨ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਕੋਲਾਮ ਦੇ ਐਸ ਐਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਕਾਰਤੀਕਾਇਲ ਪਦਮਨਾਭਨ ਅੱਪਨ ਦਾ ਜਨਮ ਪੂੰਤੋਪਿਲ ਪਦਮਨਾਭਨ ਅਤੇ ਕਾਰਤੀਆਨੀ ਦੇ ਘਰ 25 ਅਗਸਤ 1936 ਨੂੰ ਅਲਾਪੁੜ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਐਸ.ਡੀ. ਕਾਲਜ, ਅਲਾਪੁੜ ਵਿਖੇ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਤੋਂ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਅਪਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੂਸੀ ਕਾਲਜ, ਅਲੂਵਾ, ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਦੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਨਿਯੁਕਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੈਰਥਲਾ ਦੇ ਐਸ ਐਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ 1972 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੋਲਨ ਦੇ ਐਸ ਐਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ 1992 ਵਿੱਚ ਉਥੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ।
ਕੇਪੀ ਅੱਪਨ ਦੀ 14 ਦਸੰਬਰ, 2008 ਨੂੰ ਕਯਾਮਕੂਲਮ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਲਿਖਣਾ
ਅੱਪਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨਵ-ਕਲਾਸਿਕ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਓ ਵੀ ਵਿਜਯਨ, ਐਮ. ਮੁਕੁੰਦਨ, ਕੱਕਨਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਲਹਿਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਪੀੜ ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਜੋਸੇਫ ਮੁੰਡਸੈਰੀ, ਕੁਟੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਰਾਰ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਰਵਾਇਤੀ ਆਲੋਚਕਾਂ ਲਈ ਬੜੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨਕੁਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਲੈਣ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੜੋਤ ਆ ਗਈ।ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਅੱਪਨ ਦਾ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤਕ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਅੱਪਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵਰਤਮਾਨ ਹਕੀਕਤਾਂ ਤੋਂ ਅਸਤੁੰਸ਼ਟ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲਿਖਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅੱਪਨ ਨੇ ਨਵੇਂ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਦਾਰ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਕਸ਼ੋਭਿਕੁੰਨਵਰੂਡ ਸੁਵਿਸੇਸ਼ਮ (ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਇੰਜੀਲ) ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤਕ ਅਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਲੇਖਣੀ ਦਾ ਮਸੀਹਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਮੈਨੁਅਲ ਕਾਂਤ, ਸਰੇਨ ਕਿਯਰਕੇਗਾਰਡ, ਜੀਨ ਪਾਲ ਸਾਰਤਰ, ਅਲਬੇਰ ਕਾਮੂ ਆਦਿ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਂਦ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੇਪੀ ਅੱਪਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਰਾਹੀਂ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮਿਲਿਆ।
ਅੱਪਨ ਨੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਿਲਚਸਪ ਬਹਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਜਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਾਹਿਤਕ ਅਲੋਚਨਾ ਖ਼ੁਦ ਮਨੋਰੰਜਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਲਯਾਲਮ ਸਾਹਿਤਕ ਅਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਾਹਿਤਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਨ ਕਸ਼ੋਭਿਕੁੰਨਵਰੁਡੇ ਸੁਵਿਸੇਸ਼ਮ (1972), ਤਿਰਸਕਾਰਮ (1978), ਕਲਾਵਹੁਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸਵਮ (1984), ਮਾਰੂਨਾ ਮਲਯਾਲਾ ਨਾਵਲ (1988), ਕਲਾਪਮ, ਵਿਵਾਦਮ, ਵਿਲੇਅਰੂਥਲ (1992) ਮਲਯਾਲਾ ਭਾਵਨਾ ਮੂਲਿਆੰਗਲੁਮ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂਗਲਮ (1992), ਬਾਈਬਲ ਵਲੈਚੇਥਿੰਤੇ ਕਵਚਮ (1994), ਪੇਨਾਯੁਦ ਸਮਰੂਮੁਖੰਗਲ (1995), ਸਮਾਇਆਪ੍ਰਹਾਵਹੁਮ ਸਾਹਿਤਿਆਕਾਲਯੁਮ (1996), ਅਭਿਮੁਖਾ ਸੰਭਾਸ਼ਾਂਗਲ (1997), ਉੱਤਰਾਧੁਨਿਕਤਵਰਤਮਾਨਵਮ ਵਮਸਾਵਾਲੀਯਮ (1997)।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2008 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਸ਼ਾਂਟਲ ਚਵਾਫ਼
right|thumb|ਮਾਰਚ 2010 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਟਲ ਚਵਾਫ਼
ਜੀਵਨੀ
ਚਵਾਫ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦਮਾਸਕਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਇਕੋਲ ਦੂ ਲੌਵਰੇ ਨੇ ਆਰਟ ਅਤੇ ਲਿਟਰੇਚਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲ ਯੂਰਪ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। 1974 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੇਸ ਫੈਮਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।  ਚਵਾਫ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਰਿਟੇਬਲ. ਲਾ ਰਿਵਿਰੀ, ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਕਿਤਾਬ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੈਲੇਨ ਸਾਇਕਸ, ਕੈਥਰੀਨ ਕਲਿਮੈਂਟ, ਜੂਲੀਆ ਕ੍ਰਿਸਤੇਵਾ ਅਤੇ ਲੂਸ ਇਰੀਗਾਰੇ ਸਨ।  ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਕੋਇਰ (1975) ਅਤੇ ਮਟਰਨਿਟ (1979) ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਦਯੋਗ
ਇਸ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਫੂਡ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਜਾਂ ਦਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦਯੋਗ
ਸਿੱਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ - ਲਾਹੌਰ
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਸੁਸਾਇਟੀ (1937 ਵਿੱਚ ਬਣੀ) ਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਖੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿੱਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1948 ਵਿੱਚ ਕਾਦੀਆਂ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ. ਨਿਰੰਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਬਾਨੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ
ਬੁਢੇਪਾ
thumb|Portrait of an Old Man Northern India ਬੁਢੇਪਾ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਬਿਰਧ ਅਵਸਥਾ ਜੀਵਨ ਦੀ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਔਸਤ ਕਾਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਦੀ ਹੈ। ਬਿਰਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਸੱਮਸਿਆ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦੀਆ ਹਨ।  ਬੁਢੇਪਾ ਇੱਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਜਾ ਕੁਦਰਤੀ ਘਟਨਾ ਹੈ। ਬੁਢੇਪੇ ਦਾ ਸ਼ਬਦੀ ਅਰਥ ਹੈ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਪੱਕ ਜਾਣਾ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੌਕਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਬਜੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੱਮਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ
ਬਜੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੱਮਸਿਆ  ਇੱਕ ਦੋ ਕਰਨਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ  ਹਨ।
ਉਜ਼ਮਾ ਬੇਗ
ਉਜ਼ਮਾ ਬੇਗ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਹੋਸਟ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਚੁਪਕੇ ਚੁਪਕੇ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਬਖਤ "ਬਖਤੋ" ਦੀ ਹਾਸਰਸ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਪਛਾਣ ਮਿਲੀ। 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਹਿਤੇਸ਼ਾਮੁਦੀਨ ਦੀ ਦਮ ਮਸਤਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਿਨੇਮੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਬੇਗ ਪੈਰਿਸ, ਲੰਡਨ, ਮੈਲਬੌਰਨ, ਸਿਡਨੀ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਟੀਵੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੋਮੀਨਾ ਦੁਰੈਦ ਦੇ ਸਾਬਣ ਇਸ਼ਕ-ਏ-ਬੇਨਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਡਰਾਮਾ ਬਿਸਾਤ ਏ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂਸ ਆਂਗਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਡਰਪੋਕ ਵੱਡੀ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮ ਟੀਵੀ ਦੇ ਰਮਜ਼ਾਨ ਸਪੈਸ਼ਲ ਚੁਪਕੇ ਚੁਪਕੇ (ਟੀਵੀ ਲੜੀ) ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਲੜੀ ਸਾਇਮਾ ਅਕਰਮ ਚੌਧਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਨਿਸ਼ ਨਵਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਗ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਬ ਦੀ ਸਿਰਕੀ ਪਤਨੀ ਨਾਇਕ ਬਖਤ "ਬਖਤੋ" ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਨਵਾਬ ਸਾਹਬ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਲੁੱਡੀ
ਲੁੱਡੀ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੋਖ ਅਦਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਢੋਲ ਦੀ ਤਾਲ ਤੇ ਨਚਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਨੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸਧਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:- ਇੱਕ ਖੁੱਲਾ ਜਿਹਾ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਤੇੜ ਚਾਦਰ। ਇਹ ਅੱਜਕੱਲ ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ (ਜਿਹਲਮ, ਗੁਜਰਾਂਵਾਲਾ, ਸਿਆਲਕੋਟ, ਸਾਹੀਵਾਲ, ਚਕਵਾਲ, ਸਰਗੋਧਾ ਆਦਿ ) ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਲੁੱਡੀ ਨੱਚਣ ਸਮੇਂ ਨਾਚਾ ਇੱਕ ਹਥ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਕੇ ਮੂਹਰਲੇ ਨਾਚੇ ਦੀ ਪਿਠ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਚਿਹਰਾ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਉਲਰਦਾ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਸਿਰੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਲਦਾ ਹੈ। ਬਾਹਾਂ ਉਲਾਰ ਕੇ ਤਾੜੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ। ਪੱਬ ਢੋਲ ਦੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਥਿਰਕਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਢੋਲੀ ਦੇ ਤੋੜੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੁੱਡੀ-ਨਾਚ ਨੱਚਦੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਛਾਤੀ ਅੱਗੇ ਤਾੜੀ ਮਾਰਦੇ, ਅੱਖਾਂ ਮਟਕਾਉਂਦੇ, ਮੋਢੇ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਲੱਕ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਘੇਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਢੋਲ ਦੇ ਤਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਫੇਰ ਢੋਲੀ ਦੁਆਰਾ ਢੋਲ ਤੇ ਕੀਤੇ ਸੰਕੇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਚ-ਮੁਦਰਾ ਬਦਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਢੋਲ ਦੀ ਨੀੜੀਂ ਸੁਰ ਵਾਲੀ ਥਾਪ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਨਵੀਂ ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਨਚਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਸੱਜੀ ਲੱਤ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਛਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨੱਚਦੇ ਨਚਾਰਾਂ ਦਾ ਮੋਢਾ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਤਾੜੀ ਦੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸਮਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ-ਗੀਤ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ, ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਗੱਭਰੂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਰਸਕਤਾ ਭਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ
ਰਣਜੀਤਗੜ੍ਹ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪਟਿਆਲਾ)
ਰਣਜੀਤਗੜ੍ਹ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕਿਸ਼ਨਗੜ ਸੇਢਾ ਸਿੰਘ
ਕਿਸ਼ਨਗੜ ਸੇਢਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਨਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਬੁਢਲਾਡਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। 2001 ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ਨਗੜ ਸੇਢਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 5501 ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਖੇਤਰਫ਼ਲ 22.71 ਕਿ. ਮੀ. ਵਰਗ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਨਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਰਦਾਰਗੜ੍ਹ, ਪੰਜਾਬ
ਸਰਦਾਰਗੜ੍ਹ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤਹਿਸੀਲ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਵਾਸੂਦੇਰਾਓ ਸਾਨੇ
1947-48 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦਾ ਮੱਧਮ-ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼, ਸਾਨੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕਮਾਤਰ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਬੇਰਾਰ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਸੂਰ ' ਤੇ 113 ਦੌੜਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਚ 20 ਦੌੜਾਂ 'ਤੇ 4 ਅਤੇ 35 ਦੌੜਾਂ 'ਤੇ 3 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ। ਕਪਤਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ 1953-54 ਵਿੱਚ ਹੋਲਕਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਪਾਰੀ ਦੀ ਹਾਰ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਹੋਲਕਰ ਦੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ 191 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 6 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ 43 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕੋਰ ਬਣਾਇਆ।
ਉਸਨੇ 1957-58 ਵਿੱਚ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਖਿਲਾਫ 45 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 3 ਅਤੇ 38 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 4 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ 45ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਵਿਦਰਭ ਲਈ 60 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 6 ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅੰਕੜੇ ਲਏ ਸਨ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਪਾਇਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ ਇੱਕ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਅਤੇ ਅੰਪਾਇਰ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1991 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914
ਰੋਜ਼ਨਾਮਾ ਅਵਾਮ
ਇਹ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ, ਕੋਇਟਾ ਅਤੇ ਹੱਬ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਨਾਮਾ ਅਵਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਕਰਣ 1989 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਉਰਦੂ ਅਖ਼ਬਾਰ
ਏ.ਪੀ.ਯੂ
ਏ.ਪੀ.ਯੂ(ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:Accelerated Processing unit) ਇੱਕ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸੀ.ਪੀ.ਯੂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੀ.ਪੀ.ਯੂ (Central Processing Unit) ਤੇ ਜੀ.ਪੀ.ਯੂ (Graphic Processing unit) ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਵੱਧ ਪਾਵਰ ਵਾਲੀ ਰੈਮ ਚਾਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਆਦਾ ਪਾਵਰ (ਬਿਜਲੀ) ਮੰਗਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਤਰਾਂ ਸੀ.ਪੀ.ਯੂ ਸਿਰਫ਼ ਏ.ਏਮ.ਡੀ ਕੰਪਨੀ ਹੀ ਬਣਾਉਦੀ ਹੈ।(Amd A10-5800K) ਤੇ (Amd A10-7850K) ਇਸ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਿਊਟਰ
ਬਾਹਰੀ ਵਿਆਹ
ਬਾਹਰੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਭਾਵ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਗੋਤ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਤੋਤਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਿਆਹ ਸਬੰਧ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੀ ਗੋਤ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਤੋਤਮ ਦੇ ਆਦਮੀ, ਅਤੇ ਤੀਵੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਭਰਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਸਟਮਾਰਕ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿਆਹ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਯੌਨ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਪਰਗਤੀਵਾਦ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਪਰਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਵਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਇਹ ਵਿਆਹ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਔਗੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੇਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਹਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ) ਦੀ ਔਰਤ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਮਕਬੂਲ ਨਜ਼ਮ ਹੈ। ਇਸ ਨਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਜਿਸਮ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਨਸਾਨ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਜ਼ਮ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਜ਼ਮ ਪੰਜਾਬੀ ਅਕਾਦਮੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸਮਦਰਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਰਜਮਾ ਕਰਕੇ ਆਨਲਾਈਨ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇਟਸ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਜ਼ਮ ਯੂਟਿਊਬ ਤੇ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
ਨਜ਼ਮ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਔਰਤ ਦਾ ਜਿਸਮ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤਾਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਤਰਲ ਹੋ ਕੇ ਰਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਉਸਦਾ ਵਜੂਦ ਮਹਿਜ ਛਲਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਔਰਤ ਦੇ ਤਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਪੈਂਡਾ ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਗੁਜਰਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਹਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਧੇ ਔਰਤ ਦੇ ਤਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਹਸਵਾਰ ਅਕਸਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ‘ਚੋ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਔਰਤ ਦਾ ਜਿਸਮ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ‘ਚ ਤੈਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਗਾਂਹ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਵਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਧਭੁਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਆਲੌਕਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ - ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਤੇ ਪਰਿੰਦੇ ਬੋਲਦੇ ਨੇ ਸੈਆਂ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਕਲ ਕਲ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਝਰਨਾਹਟ ਛੇੜਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਉਕਰੀ ਹਰੀ ਕਚੂਰ ਇਬਾਬਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਾਂ ਸੁੰਨ ‘ਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਤੈਰਨ ਲਗਦੇ ਹੋ |
ਔਰਤ ਦੇ ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਟਿਆਂ ਦੀ ਗੀਤ ਮਾਨਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਹਉਕੇ ਹਟਕੋਰਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰਾਗਮਈ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ‘ਚ ਮੀਲਾਂ ਤੀਕ ਫੈਲੇ ਖੁਸ਼ਕ ਮਾਰੂਥਲਾਂ ‘ਚ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਸੰਗ ਨਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋ ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਹਕਾਫ਼ ਦੇ ਪਰੀ ਦੇਸ ‘ਚ ਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਗੰਗਾ ‘ਚ ਉਡਾ ਕੇ ਲਿਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ
ਔਰਤ ਅਸੰਖ ਤਹਿਆਂ ‘ਚ ਬੇਅੰਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਜਿਊਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰਨਾ ਹਾਰੀ ਸਾਰੀ ਦੇ ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਿਸਮ ਸਮਝ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਅਮ੍ਰਿਤਪਾਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੱਤਣਾ ਦੇ ਗੰਧਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ‘ਚ ਹੀ ਡੁੱਬ ਮਰਦੇ ਨੇ ਖੂੰਖਾਰੀ ਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਹੁਕਮਰਾਨ ਲਹਿਜੇ ਵਾਲੇ ਔਰਤ ਦੇ ਵਜੂਦ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਹੀ ਜੇਤੂ ਹੋਣ ਦਾ ਭਰਮ ਪਾਲੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜੇਤੂ ਜਰਨੈਲ ਵਾਂਗ ਨਹੀ ਬਲਕਿ ਕਿਸੇ ਮੁਕੱਦਸ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਰਤ ਕਰਨ ਆਏ ਫਕੀਰ ਵਾਂਗ ਜੁੱਤੀ ਬਾਹਰ ਲਾਹ ਕੇ ਆਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਨਸਰੋਵਰਾਂ ‘ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਔਰਤ ਤਨ-ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਮਨ-ਜੀਵ ਹੈ ਔਰਤ ਜਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਜਜ਼ਬੇ ਜੀਂਦੀ ਹੈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਔਰਤ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬੰਦੇ ਜਿੱਡਾ ਨਹੀਂ ਕਾਇਨਾਤ ਜਿੱਡਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ |
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਮੀਟਰ
ਮੀਟਰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਇਕਾਈ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ, (ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਇਕਾਈ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ: m), ਲੰਬਾਈ (ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪਸਾਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ: L) ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਇਕਾਈ ਹੈ। 1983 ਤੋਂ ਇਹਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ "ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਦੇ 1/299,792,458 ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਖਲਾਅ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੈਂਡੇ ਦੀ ਲੰਬਾਈ" ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੰਬਾਈ ਦੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਅਧਾਰ ਇਕਾਈਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਕਾਈਆਂ
ਦੌਲਤ ਰਾਮ
ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ 1870 ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਿੰਡ ’ਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦੇ 15 ਕਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਸੰਤ (1903), ਰਾਜਾ ਸਰਯਾਲ (1907) ਪੂਰਨ ਭਗਤ (1908) ਗਿਆਨ ਚਰਖਾ ਸੀਹਰਫੀ ਵਿਵੇਕ (1911), ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ (1915), ਗਿਆਨ ਗੁਲਜ਼ਾਰ (1915), ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ‘ਰੂਪ ਬਸੰਤ’ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ‘ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ’, ‘ਸੱਸੀ ਪੁੰਨੂ’, ‘ਸੋਹਣੀ ਮਹੀਂਵਾਲ’ ਆਦਿ ਕਿੱਸਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੀ ਉਮਰ 15 ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ 1885 ਈ. ਦੇ ਕਰੀਬ ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਾਹਿਬ ਦਿੱਤਾ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਹਿਬ ਦਿੱਤੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਘਰ ਬਾਹਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿਰ ਆ ਪਿਆ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਹੱਟੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਜੰਮਪਲ ਸੀ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ 1903 ਈ. ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਸੰਤ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਿੱਸੇ ਰੂਪ ਬਸੰਤ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਪਿੰਡ ਹੀ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਮਾਂ ਭੋਲੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਸਾਹਿਬ ਦਿੱਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਾਮਗੜ੍ਹ 1870 ਈ. ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਪੋ ਅਤੇ ਨਿਗਾਹੀ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਚਾਰ-2 ਸਾਲ ਦਾ ਫਰਕ ਸੀ।
ਆਰੰਭਿਕ ਵਿੱਦਿਆ
ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਬਿਸ਼ਨ ਦਾਸ ਵੈਰਾਗੀ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਗੁਰਮੁਖੀ ਸਿਖੀ। ਇਸਨੂੰ ਲੰਡਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੌਲਵੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਉਰਦੂ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਵੀ ਸਿਖਾਈ।
ਕਾਵਿ-ਗੁਣ
ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਨ ਪਰਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਵਿਸ਼ਰੀ ਉਸ ਲਈ ਰਾਹਤ ਦਾ ਪੈਗਾਮ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿੱਸੇ ਵੀ ਲਿਖੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ।ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਗੌਰਵਮਈ ਕਾਵਿ ਧਾਰਾ ਹੈ। ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ ਸਗੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲਾਸਾਨੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚਾਲੇ ਆਪਣੇ ਕਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ‘ਗ੍ਰੰਥ` ਕਿਹਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਕਲਾਤਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉਚੇਰੇ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਛੋਂਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਜੰਮਪਲ ਇਸ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਨੇ 1901 ਤੋਂ 1934 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿੰਟੁਗਮਾਰੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਧਿਆਪਨ ਕਾਰਜ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂਤੀ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਰੁਮਾਂਚਿਕ, ਧਾਰਮਿਕ, ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ, ਉਪਦੇਸ਼ਾਤਮਿਕ, ਫੁਟਕਲ ਆਦਿ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦੇ 15 ਕਿੱਸੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾਏ। “ਰੂਪ-ਬਸੰਤ" ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਧਾਰਾ ਦਾ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਥਮ ਸਗੋਂ ਸਰਵ ਸੇ੍ਰਸ਼ਟ ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਿਸੇ
ਕਿੱਸਾ ‘ਰੂਪ ਬਸੰਤ’ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪਰਿਚੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ:- ਅਸਲੀ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਪਿੰਡ ਦਾ ਜਨਮ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਪਾਸ ਮਲੌਦ ਜਤਾਇਆ ਮੈਂ ਸੋਲਾਂ ਕੋਸ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾਥੋਂ ਖੰਨਾ ਪੰਦਰਾਂ ਕੋਸ ਮਨਾਇਆ ਮੈਂ ਤੀਸ ਕੋਸ ਪਟਿਆਲੇ ਦਾ ਫਾਸਲਾ ਹੈ ਅਠਾਰਾਂ ਕੋਸ ਨਾਭਾ ਬਤਲਾਇਆ ਮੈਂ, ਪੰਜ ਕੋਸ ਮਲੇਰ ਦਾ ਕੋਟਲਾ ਹੈ ਭਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਮੈਂ (ਰੂਪ ਬਸੰਤ)
ਵੀਂਹਵੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਸੰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਿੱਸਾ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਨੇ ਲਿਖਿਆ।
ਜੈਸੇ ਮਹਿੰਦੀ ਪਤਰਾਂ ਰੰਗ ਰਚਿਆ ਤੈਸੇ ਸਰਬ ਮੇ ਰਿਹਾ ਸਮਾ ਜਾਵੋ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀ
ਜੇਸ ਪਾਰਕ
ਕਲੱਬ ਕੈਰੀਅਰ
ਪਾਰਕ ਨੇ 6 ਦਸੰਬਰ 2017 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਲੀਗ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਡੌਨਕਾਸਟਰ ਬੇਲੇਸ ਨੂੰ 3-2 ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੀਤੀ।
ਪਾਰਕ ਨੇ ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਸਿਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੂੰ 4 ਅਪ੍ਰੈਲ 2020 ਨੂੰ 2023 ਤੱਕ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
14 ਜੂਨ 2022 ਨੂੰ, ਪਾਰਕ ਨੇ 2026 ਤੱਕ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ। ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਲੱਬ ਹੈ"। 15 ਜੁਲਾਈ 2022 ਨੂੰ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 2022-23 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਨੂੰ ਐਵਰਟਨ ਵਿਖੇ ਕਰਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕਰੇਗੀ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਰੀਅਰ
27 ਸਤੰਬਰ 2022 ਨੂੰ, ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮੈਚਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸੀਨੀਅਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੱਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪਾਰਕ ਨੇ 11 ਨਵੰਬਰ 2022 ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ 89ਵੇਂ ਮਿੰਟ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੋਲ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2001
ਬਾਜਵਾ ਖੁਰਦ
ਬਾਜਵਾ ਖੁਰਦ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸ਼ਾਹਕੋਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਰਾਮਪੁਰ ਸਾਹੀਏਵਾਲ
ਰਾਮਪੁਰ ਸਾਹੀਏਵਾਲ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਿਮਰਨ
ਸਿਮਰਨ ਸਿਮਰਨ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦ स्मरण (ਸਮਰਣ) ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜੋ "ਯਾਦ, ਸਿਮ੍ਰਤੀ ਜਾਂ ਚੇਤੇ ਦਿਵਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜ" ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਹਿਲੂ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਹਿਲੂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਯਾਦ (ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ) ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਬਾਹਰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਨਿਰੰਤਰ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖੀ
ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਂ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਆਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਧਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ 'ਸਿ-ਮਰ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਨਿਸ਼ਾਵਰ ਹੋਣਾ', ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਹਉਮੈ ਦੀ ਮੌਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਸੱਚ ਮੰਨਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪੰਨਾ 202 ਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:
ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ ਹੈ- 'ਸਿਮਰ ਸਿਮਰ ਸੁਖ ਪਾਇਆ'।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਣ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹਿ ਕੇ ਉੱਚ ਰੂਹਾਨੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਉਣ, ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਜੀਵਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ:
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 1242):
ਨਾਮ ਅਨਾਦਿ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਾਡਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਾਥੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਹਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਅੰਦਰ ਵੇਖਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਸੰਤ ਮੱਤ
ਸੰਤ ਮੱਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਦੀਖਿਆ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਅਸਲ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜਪ ਦੁਆਰਾ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਕਾਰਨ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਹਾਨੀਅਤ
ਤੈਮੂਰ
ਤੈਮੂਰ ( Timūr, ਚਗਤਾਈ: Temür, Temur; ਮੌਤ 18 ਫਰਵਰੀ 1405), ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੈਮੂਰਲੰਗ ( ਤੈਮੂਰ (-ਏ) ਲੰਗ, "ਤੈਮੂਰ ਲੰਗੜਾ"), ਤੁਰਕ-ਮੰਗੋਲ ਹਾਕਮ ਅਤੇ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਤੈਮੂਰ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ ਬਾਨੀ ਸੀ।
ਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ
ਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ (Mathematical Analysis)(Mathematical analysis) ਸੁੱਧ ਗਣਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਡਿਫ਼ਰੈਂਸ਼ੀਅਲ, ਇੰਟੈਗਰੇਸ਼ਨ, ਮਾਪ, ਲਿਮਟ, ਅਨੰਤ ਲੜੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਫਲਣ ਸਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਕੇ ਵਾਸਤਵਿਕ ਨੰਬਰ, ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੰਬਰ ਅਤੇ ਫਲਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਖਕੀ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗਣਿਤ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗਣਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀਆਨ ਨੇ ਸਿੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਥਨਾਂ ਜਾਂ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਤੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜਾ ਰੁਪਾਂਤਤਿਰ ਕਰ ਕੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਢੰਗਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਚਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਸਮੀਕਰਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਬੀਜਗਣਿਤ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੀ ਗਣਿਤ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕੱਢਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਸਮੇਂ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਸਿੱਧ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਅਨੰਤ ਰੇਖਕੀ ਦਾ ਜੋੜ ਪਹਿਲਾ ਇੰਪਲੀਸਿਟ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਗ੍ਰੀਕ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਚੀਨ ਦੇ ਗਣਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਲੀਯੂ ਹੂਈ, ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ। rd century AD to find the area of a circle.[6] Zu Chongzhi established a method that would later be called Cavalieri's principle to find the volume of a sphere in the 5ਵੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯੂ ਚੋਂਗਜ਼ੀ ਨੇ ਗੋਲੇ ਦਾ ਆਈਤਨ ਪਤਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤ। ਭਾਰਤੀ ਗਣਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਭਾਸਕਰ।I ਨੇ ਡੈਰੀਵੇਟਿਡ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸਣ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਤੇ ਲਿਮਟ
ਇਕ ਨਿਯਮਾ ਤਹਿਤ ਬਣੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੂਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੇ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਖਾਸ ਅੰਕ ਦਾ ਗੁਣਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੁਣ ਹੈ 'ਕਨਵਰਜੈਂਸ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕਨਵਰਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਇਸ ਦੀ ਲਿਮਟ ਹੋਵੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ
ਚੌਂਦਾ
ਚੌਂਦਾ (Chaunda) ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਤੋਂ 16.1 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਭਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 21 ਕਿ ਮੀ ਤੇ ਹੈ। ਸੰਗਰੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 35.8 ਕਿ ਮੀ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਚੰਡੀਗੜ ਤੋਂ 74 ਕਿਮੀ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾਲ ਜ਼ਿਲਾ ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਹੱਦ ਲਗਦੀ ਏ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜ਼ਿਲਾ ਫਤਹਿਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਲਗਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਚੌਂਦਾ ਚਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹਨਾ ਚਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ,ਡਾਲਾ ਪੱਤੀ,ਜੈਮਲ ਪੱਤੀ,ਸੱਜਾ ਪੱਤੀ ਅਤੇ ਭੇਖੋ ਪੱਤੀ ਹਨ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 15000 ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 3400 ਵੋਟ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੁਰੂਘਰ ਹਨ ਇਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਏਪੁਰ ਸੜਕ ਤੇ ਹੈ । ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਸਜਿਦ ,ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ, ਬਾਲਮੀਕ ਜੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਬਾਰਵੀਂ ਤੱਕ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਏਥੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਵੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਪਾਰਕ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਡਾਲਾ ਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਫੇਰ ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਬੈਂਕਾਂ ਹੋਣ ਜਾ ਪੈਟਰੋਲ ਪੰਪ, ਡੰਗਰਾਂ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ ,ਮੁਢਲੀ ਸਿਹਤ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ, ਤੇ ਕਈ ਸਰਕਾਰੀ ਡੀਪੂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਚਰਨ ਛੋਂਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਗ੍ਰੀਬਦਾਸੀ ਭੂਰੀ ਵਾਲਿਆ ਦੀ ਕੁਟੀਆ ਹੈ ਜੋ ਸੰਤ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਗਰ ਜੀ ਦਾ ਤਪ ਅਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਤੇ ਬਾਬਾ ਬਸੰਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਜੋ ਗਦਰੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸੀ,ਓਹਨਾ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਬਸੰਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸੋਹਨ ਸਿੰਘ ਭਕਨਾ ਜੋ ਗਦਰੀ ਸਨ ਓਹਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਈ। ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ ਅਬਦੁਲ ਗਫ਼ੂਰ ਕੁਰੈਸ਼ੀ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਅਪਰੈਲ 1922 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਜੋ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੇ ਗਏ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚ ਹੀ ਓਹਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ 'ਪੰਜਾਬੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਦਾ ਅਦਬ ਤੇ ਤਾਰੀਖ (1956)' ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ।
ਮਦਨ ਮੋਹਨ ਮਿੱਤਲ ਜੋ ਅਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਓਹਨਾ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਵੀ ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਿੰਡ ਚੌਦਾਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਗਰ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਝੇ ਤਿਓਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਐਮ. ਜੀ. ਵਿਜੇਯਾਸਾਰਥੀ
ਮੈਸੂਰ ਵਿਜੇਯਾਸਾਰਥੀ (11 ਦਸੰਬਰ 1906 – 30 ਜੂਨ 1979) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸੀ। ਉਹ 1951 ਅਤੇ 1960 ਦਰਮਿਆਨ 13 ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਵਿਜੇਸਾਰਥੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਸੂਰ ਲਈ ਅੱਠ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਸਨ।
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਐਮ.ਵੀ. ਨਗੇਂਦਰ ਨੇ ਵੀ ਟੈਸਟ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅੰਪਾਇਰਿੰਗ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਜੋੜੀ 1960-61 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਮੈਸੂਰ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1979 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1906
ਤਨੁਸ੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ
thumb|ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡੀ ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਡਾਂਸ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ (ਫਸਲੀ) ਵਿਖੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ (ਜਨਮ 16 ਮਾਰਚ 1956) (ਬੰਗਾਲੀ: তনুশ্রী শঙ্কর) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਡਾਂਸਰਾਂ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਭਾਰਤ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1970 ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਸ਼ੰਕਰ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 'ਦ ਨੇਮਸੇਕ' ਜਿਹੀਆਂ ਕਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਹੁਣ ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਡਾਂਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਡਾਂਸ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚਾਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਪੱਛਮੀ ਬੈਲੇ ਸਮੀਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਧੁਨਿਕ ਮੁਹਾਵਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਨਾਚਾਂ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਟਰੂਪ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਉਤਪਾਦਨ ਉੱਤਰਨ (ਰੂਹ ਦੇ ਵਿਕਾਸ) ਅਤੇ ਚਿਰਤਨ (ਸਦੀਵੀ) 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰ
ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਮਰਹੂਮ ਆਨੰਦ ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਫਿਊਜ਼ਨ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਪੰਡਤ ਉਦੈ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅਮਲਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਤਾਰ ਵਾਦਕ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਭਤੀਜਾ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ
ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਸਾਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਦੇ ਕੋਇਮਬਟੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਨਾਇਮਲਾਈ, ਪੋਲਾਚੀ, ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਅਰੂਲਮੀਗੂ ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ ਮੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨਾਇਮਲਾਈ ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਨਾਇਮਲਾਈ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਤ ਅਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੋਲਾਚੀ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਲਗਭਗ 24 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਅਲੀਅਰ ਨਦੀ ਅਤੇ ਉੱਪਾਰ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਨਾਇਮਲਾਈ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਘਾਹ ਦੇ
ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੇਵੀ ਅਰੂਲਮੀਗੂ ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮਸਾਨੀ ਅੰਮਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰੇਗੀ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਨਾਇਮਲਾਈ ਨੂੰ ਨਨੂਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਖੇਤਰ ਤੇ ਨਨੂਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਸੰਘਣੇ ਅੰਬਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕੱਢਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਫਲ ਖਾਧਾ। ਨਨੂਰ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਨਨੂਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਵਿਜੇਮੰਗਲਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸਾਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੈ 'ਕਬਰਿਸਤਾਨ' ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਸਾਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਦੰਤਕਥਾ
ਇੱਕ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਿੰਦੂ ਦੇਵ ਰਾਮ ਅਨਾਇਮਲਾਈ 'ਚ ਦੈਂਤ ਥਦਾਗਈ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਸਰਲਾ ਗਰੇਵਾਲ
ਉਪਰੋਕਤ ਜ਼ਿਕਰ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਮਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਡਬਲਿਊ.ਐਚ.ਓ ਅਤੇ ਯੂਨੀਸੈਫ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸਕਤੱਰ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਗਰੇਵਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੈਚੂਲਰ ਹੰਸ ਰਾਜ ਮਹਿਲਾ ਮਹਾਂ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 1952 ਵਿੱਚ ਆਈ.ਏ.ਐੱਸ. ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਫਿਰ 1956 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਸਿਹਤ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਸਕੀਮਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ 'ਤੇ ਐਲ.ਐਸ.ਈ ਵਿਖੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੌਂਸਲ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
1963 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਸਿਹਤ ਸਕੱਤਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ। 1985 ਵਿੱਚ ਗਰੇਵਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਸੱਕਤਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੌਤ
ਗਰੇਵਾਲ ਦੀ ਮੌਤ ਪਲਮਨਰੀ ਤਪਦਿਕ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਗੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।
ਖ਼ਲਾਅ
ਬਾਹਰਲੇ ਜੋੜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖ਼ਲਾਅ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣਹੋਂਦ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੈਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਨਅਤੀ ਅਮਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਵਛਰਦਾਦਾ
right|thumb| ਕੱਛ ਦੇ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਛਰਾ ਦਾਦਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ। ਵਛਰਦਾਦਾ ਜਾਂ ਵਛਰਾਜਦਾਦਾ ( ਗੁਜਰਾਤੀ : ISO 15919 : Vācharādādā, Vacharājdādā ; ਗੁਜਰਾਤੀ : વાછરાદાદા, વછરાજદા; IPA : vaːtʃʰəraːda:da:, vətʃʰəraːdʒda:da:da: ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।) ਉਹ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਘੇ -ਯੋਧਾ ਨਾਇਕ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨ ਕੇ ਉਸਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ
ਵਛਰਾਜ ਦਾਦਾ ਇੱਕ ਸੋਲੰਕੀ ਰਾਜਪੂਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਡਾਕੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਛਾਪੇਮਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਚਰਨਾਂ, ਅਹੀਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਲੈਬ 'ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚਰਨਾਂ ਨੇ ਵਛਰਾਜ ਦਾਦਾ ਦੇ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਵਛਰਾਜ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸੁੱਖਣਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡੰਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਦਰ ਡੁੰਡਾਸ, ਮਹੂਵਾ, ਨਾਰੀਗਮ, ਨਾਰੀ, ਦੇਵਦਾ, ਪੋਰਬੰਦਰ, ਪਾਟਨ, ਗੋਧਾਨਾ, ਭਾਨਵਡ, ਖੰਭਲੀਆ, ਦਵਾਰਕਾ, ਮੰਡਵੀ, ਅੰਜਾਰ, ਰੰਗਪੁਰ ਅਤੇ ਮਹਿਸਾ, ਰਾਜਕੋਟ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਵਾਰਤਕ
ਵਾਰਤਕ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁੁੁਭਵਾ ਤੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇਕ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ 1- ਪਦ (ਕਾਵਿ) ਰਾਹੀਂ 2-  ਵਾਰਤਕ ਰਾਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਤਕ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਤਕ ਦਾ ਮੂਲ (ਮੁੱਢ)ਵਾਰਤਾ,ਕਿਸੇ ਕਿਆਸੀ,ਕਲਪੀ ਗਈ ਵਾਰਤਾ(ਕਹਾਣੀ)ਨਾਲ ਬੱਝਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਰੂਪ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ।ਇਸ ਵਿੱਚਲੀ ਹਰ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ ਤੇ ਪੜਚੋਲਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ ਹੈ। ਵਾਰਤਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਾਲਤੂ ਭਾਰ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿ ਤਰਕ ਦੀ ਕਸਵੱਟੀ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਾ ਉਤਰਦਾ ਹੋਵੇ ਨੂੰ ਪਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਾਰਤਕ ਲਿਖਾਰੀ ਵਾਧੂ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਤਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਬੌਧਿਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਸੁਹਜ ਸਵਾਦ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਪਨਾ-ਮਈ ਰੂਪ ਗਲਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਵਾਰਤਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਹੈ।
ਵਾਰਤਕ ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ prose ਦਾ ਪਰਿਆਇਵਾਚੀ ਹੈ।
ਵਾਰਤਕ ਸ਼ੈਲੀ
ਜੇਕਰ ਵਾਰਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ੈਲੀ ਵਾਰਤਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਜਰੂਰ ਲੱਛਣ ਤਤ ਵਜੋਂ ਉਭਰਕੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਚਨਾ (ਲਿਖਤ)ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲੱਛਣ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਉਂਤਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ
ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਉਂਤਪਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ 'ਸ਼ੀਲ, ਧਾਤੂ ਤੋਂ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ।ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ 'style,ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ 'stylus,ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਲਮ ਭਾਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ। ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ:ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਉ ਵਿਧੀ। ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਜਿਸ ਕਲਾਤਮਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਅਭਿਵਿਆਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਤੱਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਬੰਧ ਕਥਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਗਟਾਉ ਪਖ ਤੇ ਕਲਾਤਮਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼ੈਲੀ ਸਬੰਧੀ ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪੱੱਛਮੀ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਪਲੈੈੈੈਟੋ ਤੇ
ਅਰਸਤੂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਰਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਰੀਤੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਰਲਗੱਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ
ਪੱੱਛਮੀ ਵਿਦਵਾਨਾ ਦੇ ਸ਼ੈਲੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਚਾਰ ÷
ਪੱਛਮੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਮਿਡਲਟਨ ਮਰੇ ਨੇ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਦਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋ ਲੇਖਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੋਪ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਜੀ ਗੁਣ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚਾਰਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਕਾਰਲਾਈਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਾਕ ਵਰਗੇ ਸਤੱਈ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਅਨਿਚੜ ਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪਰਗਟਾਉ ਦਾ ਨਿਵੇਕਲਾ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਢੰਗ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੋਰ ਪਛਮੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਨ,ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਵਾਰਤਕ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੱਛਣ:
ਇਸ ਪਰਕਾਰ ਹਨ
ਬੋਧਿਕਤਾ,ਭਾਵੁਕਤਾ, ਢੁਕਵੀਂ ਸ਼ਬਦ ਵਿਉਂਤ, ਨਿਜਤਵ ਜਾਂ ਸ਼ੈਲੀ
ਨਿਜਤਵ-ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰਤਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਬਾਹਰੀ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਮੰੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇਹ ਵੰਨਗੀ ਗਿਆਨ  ਤੇ ਵਾਕਫੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਕੋੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਠਿਨ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਸ ਪਾਸੇ ਆਪਣਾ ਹਥ ਅਜਮਾ ਸਕਦਾ  ਹੈ ।ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਵਾਰਤਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਕਈ ਵਾਰੀ ਲਿਖਾਰੀ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਦੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਾਰ ਲਵੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਪਾ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚੋ ਨਜ਼ਰੀ ਨਾ ਆਵੇ ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਭਾਵ ਵੀ ਨੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਵਾਰਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਾਰੀ ਆਪਣਾਂ ਹੀ ਪਰਚਾਰ ਕਰੀ ਜਾਵੇ ਨਿਜਤਵ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰਤਾਕਾਰ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਉਸ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਜਤਵ ਦੀ ਛਾਪ ਹੋਵੇ ਭਾਵ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾਂ ਲਿਖਤਮ-ਗੁਣ ਕਹਿਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਹੋਵੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵਾਰਤਾਕਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਕੱਚੀ ਸਮਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਫੇਰ ਕੋਈ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੇਲ ਜੋਲ ਕੇ ਕੁੱਝ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਬਸ ਅਜਿਹੀ ਲੇਖਣੀ ਤੋ ਹੀ ਕੁੱਝ ਨਿੱਖਰ,ਪੁੰਗਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ ਉਹ ਲਿਖਾਰੀ ਦੀ ਵਾਰਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਵਾਰਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਉਹ ਅਭਿਆਸ-ਪਰਧਾਨ, ਵਿਉਂਤਬੰਧ ਤਰਤੀਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਿਖਾਰੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸ਼ੈਲੀ ਉਹ ਫਰੇਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਵਾਰਤਕ ਦਿਆਂ ਆਵੱਸਕ ਲੱਛਣਾ ਨੂੰ ਮੇਲ ਕੇ ਨੇਮ-ਬਧ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਣਤਰ
ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਛੰਦ ਤੇ ਤੁਕਾਂਤ ਆਵੱਸ਼ਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਵਾਰਤਕ ਲਈ ਸਹਿਜ ਭਾਸ਼ਾ ਤੇ ਸਰਲ ਵਾਕ-ਰਚਨਾ ਜਰੂਰੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਭਰੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਕਲਾਤਮਕ ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰਚਨਾ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਕ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਤਾਪ੍ਰਤੀ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਵਰਗੀ ਪਰੰਤੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਵਧੇਰੇ ਨਿੱਖਰੀ, ਤੇ ਵਿਆਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਾਰਤਕ, ਛੰਦ, ਤੁਕਾਂਤ ਮੇਲ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਪੂਰੇ ਵਿਆਕਰਨ ਵਾਕ ਵਰਤਕੇ, ਪੈਰਿਆਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਾਰਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛੰਦ ਤੇ ਤੁਕਾਂਤ ਜਾਂ ਕਾਵਿਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੈਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋਨੋਂ ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਗੱਦ ਕਵਿਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਰੂਪ