cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਤੰਦੂਰ
ਚਿਕਨ ਟਿੱਕਾ
ਚਿਕਨ ਟਿੱਕਾ (ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ: ਮੁਰਗ ਟਿੱਕਾ), ਤੱਕ ਇੱਕ ਮੁਗਲਈ ਪਕਵਾਨ ਹੈ। ਹੱਡੀ ਰਹਿਤ ਕੀਤੀ ਚਿਕਨ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਕੇ ਮਸਾਲੇ ਅਤੇ ਦਹੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੰਦੂਰ ਵਿੱਚ ਪਿੰਜਰ' ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਡ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰੇ ਧਨਿਆ ਦੀ ਚਟਨੀ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਰੀ ਚਿਕਨ/ਟਿੱਕਾ ਮਸਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੰਗੜੀ ਕਬਾਬ
ਤੰਗੜੀ ਕਬਾਬ, ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨੈਕ ਹੈ, ਚਿਕਨ ਦੇ ਡਰੱਮਸਟਿਕਸ ਨੂੰ ਮੈਰਿਟ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਤੰਦੂਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਵੇਂ ਤਾਜ਼ੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਮਸਾਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਰੀਨੇਡ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੁਰਗੀ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 12 ਘੰਟੇ ਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਰੱਮਸਟਕਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਛਾ (ਬਾਰੀਕ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅੱਧੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਨਿੰਬੂ ਦੀ ਇੱਕ ਛਿੱਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੂੰਡੀ ਲੂਣ ਦੇ ਨਾਲ) ਪਿਆਜ਼ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੋਸਾ
ਸਮੋਸਾ ਇੱਕ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸਨੈਕਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਬੇਕਡ ਤਿਕੋਣਾ, ਅਰਜੀਲ ਜਾਂ ਟੈਟਰਾਹੇਡ੍ਰਲ ਪੇਸਟ੍ਰੀ ਸ਼ੈੱਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਆਲੂ, ਪਿਆਜ਼, ਮਟਰ, ਧਨੀਆ, ਅਤੇ ਦਾਲ, ਜਾਂ ਚੂਨਾ ਜਾਂ ਚਿਕਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਮੋਸੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤੇ ਗਏ ਪੇਸਟਰੀ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਇਲਾਕਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ, ਕਿਰਗਿਸਤਾਨ, ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ, ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਸਮੋਸੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤੰਦੂਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਅਕਸਰ ਤਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਰਤੋਂ
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੰਦੂਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਦਮ ਤੰਦੂਰ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੰਡੀਸ਼ਨਿੰਗ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅੱਗ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਰਮੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤੇਲ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੰਡੀਸ਼ਨਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਕੰਧਾਂ ਚੀਰ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਤੰਦੂਰ ਭਠੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੰਦੂਰ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਧਾਂ ਦੀ ਚੀਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗੀ। ਉਹ ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ (ਥਰਮਲ ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕੁਚਨ) ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਹੌਲੀ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਧ ਘੱਟ ਚੀਰ ਫੜਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਖਾਣਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਰਮੇਨੀਅਨ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਉਪਕਰਣ
ਆਈਸਲੈਂਡ ਦਾ ਝੰਡਾ
right|250x250px ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੀਲੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ-ਫਿੰਬਰੀਏਟਿਡ ਲਾਲ ਨੋਰਡਿਕ ਕਰਾਸ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਈਸਲੈਂਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਝੰਡੇ
ਅਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ
ਅਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1 ਅਪਰੈਲ 1947 ) ਭਾਰਤ ਦਾ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਕੀ ਦੀ ਨਰਸਰੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿੰਡ ਸੰਸਾਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜਲੰਧਰ ਦਾ ਜੰਮਪਲ ਹੈ। ਸੈਂਟਰ ਹਾਫ ਪੋਜੀਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਖੇਡਦਾ ਸੀ। ਸਾਲ 1975 ਦੇ ਹਾਕੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਜੇਤੂ ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਰਹੇ ਅਜੀਤ ਪਾਲ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਪਦਮਸ਼ਰੀ ਪੁਰੂਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1968 ਤੋਂ 1976 ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨ ਓਲੰਪਿਕਾਂ( 1968,72 ਤੇ 76) ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੈਂਟਰ ਹਾਫ਼ ਵਜੋਂ ਤਰਜਮਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਪਦਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 1971,73 ਤੇ 75 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਤੇ 1970,74 ਵਿੱਚ ਉਹ ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਜ਼ ਲਈ ਖੇਲਿਆ। ਭਾਰਤੀ ਓਲੰਪਿਕ ਸੰਘ (ਆਈਓਏ) ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਕੈਪਟਨ ਅਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਲੰਦਨ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਸਾਬਕਾ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਖੇਡ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਵਿੱਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ
7 ਜਾਂ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਅਜੀਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਹਾਕੀ ਸਟਿੱਕ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਛਾਉਣੀ ਬੋਰਡ ਹਾਈ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਜਲੰਧਰ ਛਾਉਣੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 1963 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਸਕੂਲ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਜੀਤ ਫੁੱਲ ਬੈਕ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ 'ਤੇ ਖੇਡਦਾ ਸੀ। ਉਹ 1964 ਵਿੱਚ ਲਾਇਲਪੁਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਜਲੰਧਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਥੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ 3 ਜਿੱਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਅਜੀਤ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ, ਫੁੱਲ ਬੈਕ ਤੋਂ ਸੈਂਟਰ ਹਾਫ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 1966 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1968 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਪੁਰਸਕਾਰ
ਇੰਡੀਅਨ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਅਜੀਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 1970 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 1992 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ
ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ (ਮੈਨਿਕ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ (ਐਪੀਸੋਡ) ਉੱਚ ( ਮੇਨੀਆ) ਅਤੇ ਘੱਟ ਮੂਡ (ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ) ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਆਮ ਮੂਡ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਯੂਥਾਈਮੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਿਕਸਡ ਐਪੀਸੋਡ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੇਨੀਆ ਅਤੇ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਲੱਛਣ
"ਬਾਈਪੋਲਰ" ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ "ਦੋ ਧਰੁਵ" ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਊਰਜਾ ਹੈ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅਤਿਅੰਤ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੇਨੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਨੀਆ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉੱਚ-ਊਰਜਾ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਊਰਜਾ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਮੇਨੀਆ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਨਿਕ ਅਟੈਕ ਜਾਂ ਅਤਿਅੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਫੋਰੀਆ। ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਅਕਸਰ ਦੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਘੱਟ ਊਰਜਾ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ। ਉਦਾਸ ਵਿਅਕਤੀ ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਰੱਈਆ ਮੁਲਤਾਨੀਕਰ
ਸੁਰੱਈਆ ਮੁਲਤਾਨੀਕਰ (ਜਨਮ 1940) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ, ਅਰਧ-ਕਲਾਸੀਕਲ, ਗ਼ਜ਼ਲ, ਲੋਕ ਗੀਤ ਅਤੇ ਫਿਲਮੀ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ
ਮੁਲਤਾਨੀਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁਲਤਾਨ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਵਜੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾ ਜਾਂ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦਿੱਲੀ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਗੁਲਾਮ ਨਬੀ ਖਾਨ ਦੀ ਰਸਮੀ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਰੈੱਡਕਲਿਫ ਲਾਈਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਗੁਲਵੰਤ ਫ਼ਾਰਗ
ਗੁਲਵੰਤ ਫਾਰਿਗ (ਜਨਮ 15 ਜਨਵਰੀ 1932) ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਹੈ। ਗੁਲਵੰਤ ਫਾਰਿਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਨੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਕਾਵਿ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲਪ ਰਚਨਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਗੁਲਵੰਤ ਫਾਰਿਗ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਜਨਵਰੀ 1932 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਬਾਹਲਾ ,ਡਾਕਖਾਨਾ ਗੜਦੀਵਾਲਾ ,ਜਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਲੇਖਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਹੈ। ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਨੇ ਐਮ.ਏ. (ਪੰਜਾਬੀ,ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), ਬੀ.ਏ.ਆਨਰਜ (ਪੰਜਾਬੀ) ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਕਿੱਤਾ
ਗੁਲਵੰਤ ਫਾਰਿਗ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਸੰਗਰੂਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ (1954 ਤੋਂ 1961 ਤੱਕ)। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ,ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਜ਼ਰਾਇਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਅਤੇ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਨ ਕਾਰਜ (1961 ਤੋਂ 1990 ਤੱਕ), ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਵਿਭਾਗ, ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੋਂ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ-ਮੁਕਤ ਹੋਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਅਨੰਤਹਰੀ ਮਿੱਤਰਾ
ਅਨੰਤਹਰੀ ਮਿੱਤਰਾ (1906 – 28 ਸਤੰਬਰ, 1926) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਰਾਮਲਾਲ ਮਿੱਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਨੰਤਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੁਆਡੰਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੇਗਮਪੁਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚਟਗਰਾਮ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਤਰਾ ਨੇ ਆਈ.ਐਸ.ਸੀ. ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਗਾਬਾਸੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਮਿੱਤਰਾ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜੋਸ਼ੌਰ ਦਾ ਸੀ।  ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਕੇ.ਡੀ. ਮਿੱਤਰਾ, ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਚਾਚੇ ਨੇ ਜੋ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਕੇਡੀ ਮਿੱਤਰਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ "ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨ" ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਬਨਾਰਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਡਾਕ ਅਤੇ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਾ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨਕਲਾਬੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ
1921 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮਿੱਤਰਾ ਅਸਹਿਯੋਗ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿੱਤਰਾ, ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਵੀ ਬਿਜੈਲਾਲ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਨਗਰ, ਨਾਦੀਆ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। 1924 ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਾ ਨੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ੀਨੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ 10 ਨਵੰਬਰ 1925 ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿਖੇ ਉਸਦੇ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਛਾਪਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਸਮੇਤ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 1926 ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ੀਨੇਸ਼ਵਰ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੌਤ
ਮਿੱਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਖੁਫੀਆ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਇੱਕ ਬਦਨਾਮ ਡਿਪਟੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਆਫ ਪੁਲਿਸ ਭੂਪੇਨ ਚੈਟਰਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਜਾਸੂਸੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮਿੱਤਰਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ । 28 ਸਤੰਬਰ 1926 ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੋਦ ਰੰਜਨ ਚੌਧਰੀ ਨੂੰ ਅਲੀਪੁਰ ਜੇਲ੍ਹ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1926 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1906
ਨਿਮਰਾ ਬੁਚਾ
ਨਿਮਰਾ ਬੁਚਾ (
) ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਦਾਮ, ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਅਤੇ ਬੰਦੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਨਿਮਰਾ ਬੁਚਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ੲੇਅਰਲਾਈਨਸ ਵਿੱਚ ਕੈਪਟਨ ਸਨ। ਉਹ ਬਾਰਦ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਡਰਾਮੇ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਹ ਮੁਹੰਮਦ ਹਨੀਫ, ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ ਲੇਖਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਹਨਕੇਸ ਆਫ ਇਕਸਪਲੋਡਿੰਗ ਮੈਂਗੋਸ ਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਨਿਮਾ ਬੁਚਰਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਾਚੀ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ
ਪਿੰਡ ਨੂੰ1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਵੱਖਵਾਦੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਿੰਸਕ ਟੱਕਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ।
ਮੂਲ
ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੰਨੂ ਜੱਟ ਗੋਤ ਜਿਸਨੇ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਟਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲਛਮਣ ਮਾੜੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਵੇਰ, ਇਸ ਕਬੀਲੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸੋਟੀ ਨਾਲ਼ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਸ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਛੱਡ ਕੇ ਤਰਨਤਾਰਨ ਨੇੜੇ ਜੌੜਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸਣਾ ਪਿਆ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਿੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਂ ਨਸ਼ਰੀਆ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਪਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਕਬਰੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਖੰਡਰ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਪਿੰਡ ਦੇਸੂਵਾਲ ਪੱਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਾਬਾ ਮੰਗੇ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਥਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੰਗੇ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ ਨੂੰ 50 ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਹਰ ਦਿਨ ਦੁੱਗਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ ਨੇ ਇਸ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਸਬੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਿੱਟੀ-ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਬਾਬਾ ਮੰਗੇ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦੱਸਣ। ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ `ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਬਾਅ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੈਸੇ ਦੁੱਗਣੇ ਹੋਣੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕੰਮ ਅਚਾਨਕ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਿਲਾਬੰਦੀ ਅਧੂਰੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਬਾ ਰਸਾਲ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਛੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਵਸੀਅਤ ਕੀਤੀ। ਦੇਸੂਵਾਲ ਪੱਟੀ ਇਹਨਾਂ ਮੂਲ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
17ਵੀਂ-18ਵੀਂ ਸਦੀ
10ਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਵਿਖੇ ਹੁਕਮਨਾਮਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬਾਕਾਇਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਰਸਮੀ ਹੁਕਮਨਾਮੇ 1699 ਅਤੇ 1702 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਬਾਬਾ ਧੰਨਾ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਬਾਬਾ ਧੰਨਾ (ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਤੋਂ) ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗਬਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਘਾ ਅਤੇ ਦਸਤਾਰ ਬਾਬਾ ਧੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
19ਵੀਂ ਸਦੀ
ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਲਾ 1840 ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਵਿੱਚ "700 ਘਰ ਅਤੇ 50 ਦੁਕਾਨਾਂ" ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਪੰਨੂੰ ਜੱਟਾਂ ਦੀ ਹੈ।
ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਆਧੁਨਿਕ ਜਨਤਕ-ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ 1859 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਅੱਪਰ ਬਾਰੀ ਦੁਆਬ ਸਿੰਚਾਈ ਨੈਟਵਰਕ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਨਹਿਰ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨਹਿਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਸਿੰਜਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
1890 ਦੀ ਫਲੂ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੇ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਮੌਤਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਮੂਲ ਕਸਬੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਚੂਹਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਿੰਡ ਬਾਹਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਜਗਪੁਰ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਵਸਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੇੜਲੇ ਛੋਟੇ-ਪਿੰਡ ਚੌਧਰੀਵਾਲਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਮੂਲ ਨਗਰ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਚੌਧਰੀਵਾਲਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਥਾਂ ’ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। thumb| ਹਸਪਤਾਲ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਵਿਖੇ thumb| ਬਲਾਕ ਵਿਕਾਸ ਦਫ਼ਤਰ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਵਿਖੇ
ਪੂਰਵ-ਆਜ਼ਾਦੀ
ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ 1938 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ 15 ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।ਪੁਰਾਣਾ ਬਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਵੰਡ
1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਦੌਰਾਨ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਵਸਨੀਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਬਾਕੀ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸਾਂਭ ਲਏ ਸਨ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦਾ ਘਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਛੱਪੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਇਸ ਘਰ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਅਤੇ ਚੌਧਰੀਵਾਲ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਅਤੇ ਬਲਾਕ ਅਧਾਰਤ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਰਗੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ। ਇਹਨਾਂ ਨਵੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਨਵੇਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਪੁਲ 1956 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਸਾਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਵਿਖੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਆਇਆ। ਸਥਾਨਕ ਬਲਾਕ ਵਿਕਾਸ ਦਫਤਰ 1961 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਪੇਂਡੂ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
1980 ਵੇਂ
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੌਰਾਨ, ਪੇਂਡੂ ਮਾਝਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਪ ਭੁਗਤਣਾ  ਪਿਆ। 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਖਾੜਕੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਸੀ । ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲ ਸਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਹੋਈ। 1983 ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁਝ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਟਲੇ ਰਹੇ  ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਦੇਣ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ।
ਗੁਰਦੁਆਰੇ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨ
thumb| ਗੰਗਵਾਲਾ ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ thumb| ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਪੰਨੂਆਂ ਦਾ ਠਾਕੁਰਦੁਆਰਾ thumb| ਮੰਗੇ ਸ਼ਾਹ ਸਮਾਧ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਨਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਕਾਰਥੀ
ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫਲਾਪ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਮਦਰਾਸ (2014) ਓਪੀਰੀ (2016), ਥੈਰਨ ਅਧਿਆਗਰਮ ਓਂਡਰੂ (2017), ਕਦੀਕੁੱਟੀ ਸਿੰਗਮ (2018) ਅਤੇ ਕੈਥੀ (2019) ਵਰਗੀਆਂ ਸਫਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਕਾਰਥੀ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਮਈ 1977 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ (ਹੁਣ ਚੇਨਈ ), ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪਦਮ ਸ਼ੇਸ਼ਦਰੀ ਬਾਲਾ ਭਵਨ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਬੇਡੇ ਦੇ ਐਂਗਲੋ ਇੰਡੀਅਨ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਚੇਨਈ ਵਿਖੇ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੈਸੈਂਟ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਅਧਿਐਨਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। “ਮੈਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ 5000 ਡਾਲਰ ਕਮਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ", ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਕਾਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿੰਗਹੈਮਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿਖੇ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਮਾਸਟਰਾਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਚੋਣਵੇਂ ਕੋਰਸ ਵੀ ਕੀਤੇ।
ਕਰੀਅਰ
ਜਦੋਂ ਕਾਰਥੀ ਚੇਨਈ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਮਨੀ ਰਤਨਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਅਯਿਠਾ ਇਜ਼ੁਥੂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਭਿਨੈ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਯਥਾ ਅਜ਼ੁਥੂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ, "  ...   ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।' ' ਉਸ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2005 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਆਮਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ  ਜਦੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਮੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਪਰਥੀਵੀਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇਖ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਲਮ ਸੀ "   ...   ਇਸ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ". ਫਿਲਮਾਂਕਣ ਜੁਲਾਈ 2005 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਲਗਭਗ 2006 ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਜਨਵਰੀ 2007 ਵਿੱਚ ਅਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਲਈ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹੋਰ ਕੰਮ
ਸਤੰਬਰ 2010 ਨੂੰ ਕਾਰਥੀ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਬਣਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਏਅਰਟੈਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ "ਇੰਦਰਿਕੁ ਏਨਾ ਯੋਜਨਾ" ਵਿਗਿਆਪਨ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਜਲ ਅਗਰਵਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰੂ ਇੰਸਟੈਂਟ ਕੌਫੀ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਨ ਮਹਾਣ ਅੱਲਾ ਅਤੇ ਆਲ ਇਨ ਆਲ ਅਜ਼ਗੂ ਰਾਜਾ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਢੇਲਪੁਰ
ਢੇਲਪੁਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਐੱਸ.ਏ.ਐੱਸ.ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਖਰੜ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਹੂ ਵਿਲ ਕਰਾਇ ਵੈਨ ਯੂ ਡਾਇ
ਹੂ ਵਿਲ ਕਰਾਇ ਵੈਨ ਯੂ ਡਾਇ (ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ: ਕੌਣ ਰੋਵੇਗਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਤੇ) ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਨੇਡੀਆਈ ਲੇਖਕ ਰੌਬਿਨ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1999 ਵਿੱਚ ਛਾਪੀ ਗਈ ਸੀ। ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਇਹ ਤੀਸਰੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ "ਦ ਮੌਂਕ ਹੂ ਸੋਲਡ ਹਿਜ ਫਰਾਰੀ" ਲੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।   ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਹੋਰ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ
ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ 101 ਛੋਟੇ ਅਧਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਲ ਅਤੇ ਸੁਝਾਅ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਵਿਚਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਕੁਝ ਸੁਝਾਅ - ਵਧੀਆ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਾ, ਨਿਮਰ ਹੋਣਾ, ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੇਖਣਾ, ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਆਦਿ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਰਾਠੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਰੇਵਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਛੋਟੀ ਮਲਕੀਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ 2019 ਵਿੱਚ ਮਾਝੇ ਮਿੱਤਰਾਚੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵੈੱਬ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਕਾਲੀ ਮਾਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ
thumb| ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਜੰਮ ਗਈ thumb| ਬੋਧੀ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨ . ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਲੱਡਕਾਹ, 2010 thumb|300x300px| ਝੀਲ Tsomoriri ਅਤੇ ਸਾਈਨ. ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਮੋਰੀਰੀ ਇਹ ਝੀਲ ਪੂਰਬੀ ਲੱਦਾਖ ਵਿੱਚ ਲੇਹ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ 240 km ਦੀ ਸੜਕੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। । ਸੜਕ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੇ ਚਾਂਗਟਾਂਗ ਖੇਤਰ ਰਾਹੀਂ ਪੈਂਗੋਂਗ ਤਸੋ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤਸੋਮੋਰੀਰੀ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਲੱਦਾਖ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਡਰਾਈਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੈਂਗੋਂਗ ਤਸੋ 'ਤੇ ਮੈਨ - ਮੇਰਕ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਮਿਟ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪੈਂਗੋਂਗ ਤਸੋ ਅਤੇ ਤਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ 235 ਹੈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੈਟਰੋਲ ਪੰਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਬਾਲਣ ਚੁੱਕਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਲੇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਈ ਸਥਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾਈ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਅਗਸਤ 2021 ਤੋਂ, ਸੰਸਗਿਰੀ ਨੂੰ ਪੁਣਯਸ਼ਲੋਕ ਅਹਿਲਿਆਬਾਈ ਵਿੱਚ ਅਹਿਲਿਆ ਬਾਈ ਹੋਲਕਰ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਟੋਰਵਾਸਟੈਟਿਨ
ਅਟੋਰਵਾਸਟੈਟਿਨ (English: Atorvastatin), ਬ੍ਰਾਂਡ ਨਾਮ ਲਿਪਿਟੋਰ (English: Lipitor) ਦੁਆਰਾ ਵੇਚੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਸਟੈਟਿਨ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਰੋਗ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਨ ਲਿਪਿਡ ਪੱਧਰਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਕਰੀਅਰ
ਸੰਸਗਿਰੀ ਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਸੀਰੀਅਲ ਛੋਟੀ ਮਲਕੀਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅਕਸ਼ਰ ਕੋਠਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰੇਵਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਸ਼ੋਅ 2019 ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੈੱਬ ਡੈਬਿਊ ਸੀਰੀਜ਼, ਮਾਝੇ ਮਿੱਤਰਾਚੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅੰਨਪੂਰਣੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ
ਝੀਲ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਝਰਨੇ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਾਣੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਤੋਂ। ਦੋਵੇਂ ਧਾਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਦਲਦਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਆਊਟਲੈਟ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਬਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਝੀਲ ਇੱਕ ਐਂਡੋਰਹੀਕ ਝੀਲ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਝੀਲ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਓਲੀਗੋਟ੍ਰੋਫਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪਾਣੀ ਖਾਰੀ ਹੈ।
ਅਟੋਰਵਾਸਟੈਟਿਨ
ਮਤਲੀ, ਦਸਤ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਦੇ ਆਮ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਨ। ਗੰਭੀਰ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਕਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ 2020 ਤੋਂ 2021 ਤੱਕ ਮਰਾਠੀ ਸੀਰੀਅਲ, ਦਖਾਂਚਾ ਰਾਜਾ ਜੋਤੀਬਾ ਵਿੱਚ ਯਮਾਈ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਵੈੱਬ ਡੈਬਿਊ ਸੀਰੀਜ਼, ਚਲ ਯਾਰ ਗੋਆ ਚਲਤੇ ਹੈਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ। ਇਹ ਵਾਇਰਲ ਕੇਕਡਾ ਅਤੇ ਐਮਐਕਸ ਪਲੇਅਰ ' ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ।
ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ
thumb|300x300px| ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ, ਲੱਦਾਖ 2010 right|thumb|250x250px| ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਕੀਆਂਗ right|thumb|320x320px| ਅਗਸਤ ਦੌਰਾਨ ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ thumb|350x350px| ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਵਿਖੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕੈਂਪਿੰਗ ਸਾਈਟ ਹੈ। "ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ।"
ਅਟੋਰਵਾਸਟੈਟਿਨ
ਐਟੋਰਵਾਸਟੇਟਿਨ ਨੂੰ ਫਾਈਜ਼ਰ ਦੁਆਰਾ 1986 ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦਵਾਈ ਇੱਕ ਜੈਨਰਿਕ ਦਵਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਕਰੀਅਰ
ਸੰਸਗਿਰੀ ਨੇ 2021 ਵਿੱਚ ਓਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸ਼ਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਕਾਲੀ ਮਾਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਚੋਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਫਿਲਮ ਐਨ ਅਸਾਧਾਰਨ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋ ਮੋਰੀਰੀ ਝੀਲ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਦਾਖ਼ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਏਤਾਸ਼ਾ ਸੰਸਗਿਰੀ
ਕਰੀਅਰ
ਸੰਸਗਿਰੀ ਨੇ 2021 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਟੀਵੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪੁਣਯਸ਼ਲੋਕ ਅਹਿਲਿਆਬਾਈ ਕੀਤੀ। 2021 ਤੋਂ, ਉਹ ਗੌਰਵ ਅਮਲਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਹਿਲਿਆ ਬਾਈ ਹੋਲਕਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
ਉਸਨੇ ਗਸ਼ਮੀਰ ਮਹਾਜਨੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਣਮਈ ਗੋਡਬੋਲੇ ਦੇ ਨਾਲ 2022 ਦੀ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਵਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਟੀਲਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਅਕ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1994
ਧਬਾਲੀ
ਧਬਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਐੱਸ.ਏ.ਐੱਸ.ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਖਰੜ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਗੀਤਾ ਜੋਹਰੀ
ਗੀਤਾ ਜੋਹਰੀ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਿਸ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਆਈ.ਪੀ.ਐਸ. ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਜੌਹਰੀ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੀਪੀ ਪਾਂਡੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਕੇ, 2017 ਵਿੱਚ ਡੀ.ਆਈ.ਜੀ. ਬਣੀ ਸੀ।
ਜੋਹਰੀ ਸੋਹਰਾਬੂਦੀਨ ਸ਼ੇਖ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਸੀ।
1998 ਵਿਚ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਟਕਰਾਅ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਸਦਾ ਮੌਕਾ ਖੁੰਜ ਜਾਣਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਉਹ 2002 ਦੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੰਗਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ
ਸੋ ਤਾਂਗ ਝੀਲ
ਸੋ ਤਾਂਗ ਚੀਨ ਦੇ ਸ਼ਿਨਜਿਆਂਗ ਸੂਬੇ ਦੇ ਹੋਟਨ ਪ੍ਰੀਫੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸਾਈ ਚਿਨ ਦੇ ਵਿਵਾਦਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਖਾਰੀ ਝੀਲ।
1800 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਤਾਰਿਮ ਬੇਸਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਵਪਾਰ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਔਖੇ ਅਤੇ ਟੈਰਿਫਡ ਕਾਰਾਕੋਰਮ ਦੱਰੇ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਚਾਂਗ ਚੇਨਮੋ ਘਾਟੀ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ਲੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। Tso Tang ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਸੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਜਨ ਹੈਨਰੀ ਕੇਲੇ ਜੋ ਕਿ ਯਰਕੰਦ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਨੇ ਝੀਲ ਨੂੰ "ਖਾਰੀ ਪਰ ਕਾਫ਼ੀ ਪੀਣ ਯੋਗ" ਵਜੋਂ ਨੋਟ ਕੀਤਾ। ਝੀਲ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ, ਬੋਧੀਆਂ ਅਤੇ ਜੈਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਦਾਖ਼ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਦੱਤਾ
ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਦੱਤਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Nilanjana Datta) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਪਲਾਈਡ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁਆਂਟਮ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਥਿਊਰੀ (ਗ੍ਰੇਡ 11) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਮਬਰੋਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਫੈਲੋ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਦੱਤਾ ਨੇ ਜਾਦਵਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਾਹਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਫਿਜ਼ਿਕਸ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਐਮਐਸਸੀ ਕੀਤੀ। 1995 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੁਆਂਟਮ ਸਟੈਟਿਸਟੀਕਲ ਮਕੈਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕੁਆਂਟਮ ਹਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ' ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੁਰਗ ਫਰੋਹਿਲਿਚ ਅਤੇ ਰੂਡੋਲਫ ਮੋਰਫ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ETH ਜ਼ੁਰੀਖ ਤੋਂ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੀਐਨਆਰਐਸ ਮਾਰਸੇਲ, ਡਬਲਿਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀਜ਼, ਸਟ੍ਰੈਥਕਲਾਈਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਅਤੇ ਈਕੋਲੇ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਫੈਡਰਲ ਡੀ ਲੌਸਨੇ ਵਿਖੇ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 2001 ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਣਿਤ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੈਕਚਰਾਰ ਅਤੇ ਪੈਮਬਰੋਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਬਣ ਗਈ।
ਦੱਤਾ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਥਿਊਰੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ Beyond iid ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ, ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਸਾਲਾਨਾ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਕਾਨਫਰੰਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਟੀਚਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਤਾ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਕੁਆਂਟਮ ਸ਼ੈਨਨ ਥਿਊਰੀ, ਕੁਆਂਟਮ ਰਿਸੋਰਸ ਥਿਊਰੀਆਂ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਥਿਊਰੀ, ਅਤੇ ਐਂਟ੍ਰੋਪੀਜ਼ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਗਣਿਤਿਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੋਜ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਖੋਜ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪੁਲਿਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਅਥਾਰਟੀ (ਭਾਰਤ)
ਪੁਲਿਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਅਥਾਰਟੀ (ਪੀ.ਸੀ.ਏ.) ਇਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਲਤ ਜਾਂ ਘਟੀਆ ਜਾਂਚਾਂ, ਐਫ.ਆਈ.ਆਰ. ਦਰਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ, ਹਿਰਾਸਤ ਵਿਚ ਤਸੀਹੇ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਗਲਤ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।  ਸਤਾਰਾਂ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਪੁਲਿਸ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪੀ.ਸੀ.ਏ. ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦਸ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀਸੀਏ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਪੁਲਿਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ
ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ
ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ ( ঠাকুরমার ঝুলি  ; ਦਾਦੀ ਦਾ ਬੈਗ [ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ] ) ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਦਕਸ਼ਨਰੰਜਨ ਮਿੱਤਰ ਮਜੂਮਦਾਰ ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ 1907 ( ਬੰਗਾਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ 1314) ਵਿੱਚ " ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ " ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ, ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਲਿਖੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਬੰਗਾਲੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਝ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਲਾਲਕਮਲ-ਨੀਲਕਮਲ ", " ਬੁੱਧੂ-ਭੂਤੁਮ " ਅਤੇ " ਬਯਾਂਗੋਮਾ-ਬਯਾਂਗੋਮੀ ", ਨੇ ਮਹਾਨ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪਿਛੋਕੜ
ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਲੋੜ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਜੋ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਮੀਰ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏ। ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਕਸ਼ਨਰੰਜਨ ਨੇ ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀਆਂ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਦਕਸ਼ਨਰੰਜਨ ਦੀ ਮਾਸੀ ਰਾਜਲੱਖੀ ਦੇਬੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੁਣੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੈਮਨਸਿੰਘ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫੋਨੋਗ੍ਰਾਫ ਨਾਲ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦਿਨੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਸੇਨ, ਖਰੜੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਐਂਡ ਸੰਨਜ਼, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਸਨ, ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕ ਗਈਆਂ। ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਕਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਰਾਇੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛਪਾਈ ਲਈ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਅਗੋਂਧ
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਹ ਪਿੰਡ ਪੁਰਾਤਨ ਪਿੰਡ ਸਿਓੜੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨੇੜਲੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਅਗੋਂਧ ਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਕਸਬਿਆਂ ਨਿਸਿੰਗ, ਅਸੰਧ ਅਤੇ ਚਿਰਾਓ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰਨਾਲ ਜਾਂ ਕੈਥਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਸ਼ੂ ਹਸਪਤਾਲ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਸ਼ਾਖਾ ਵੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵੀ ਹ। ਆਂਗਣਵਾੜੀ ਸੈਂਟਰ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਹਰਿਆਣਾ ਰੋਡਵੇਜ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੱਸਾਂ ਵੀ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼ਰੂਤੀ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
thumb|ਸ਼ਰੂਤੀ ਗਿਰਿਜਾ (ਜਨਮ 18 ਸਤੰਬਰ 1975), ਉਸਦੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਨਾਮ ਸ਼ਰੂਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਕਰਨਾਟਕ ਕੇਡਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਵਿੰਗ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕੰਨੜ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼ਰੂਤੀ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਤੇਲਗੂ, ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਦੱਖਣ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੌਰੀ ਗਣੇਸ਼ (1991), ਆਗਾਥਾ (1995), ਕਲਕੀ (1996), ਗੌਦਰੂ (2004), ਅੱਕਾ ਥੰਗੀ (2008) ਅਤੇ ਪੁੱਟਕਣਾ ਹਾਈਵੇ (2011) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਕੰਨੜ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸੀਜ਼ਨ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸ਼ਰੂਤੀ 2008 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ (ਭਾਜਪਾ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾਟਕ ਮਹਿਲਾ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਨਿਗਮ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 2013 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਰਨਾਟਕ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਜੋ ਆਖਿਰਕਾਰ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਸ਼ਰੂਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਮ ਗਿਰੀਜਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਆਸੇਗੋਬਾ ਮੀਸੇਗੋਬਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਭਿਨੇਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਵਾਰਕੀਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਰੂਤੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ 1990 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਸ਼ਰੂਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਸ਼ਰੂਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ 11 ਸਾਲ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਸ. ਮਹਿੰਦਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸਦੇ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਤੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਣੇ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਚੰਦਰਚੂੜ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਤਲਾਕ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੂਨ 2013 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1976
ਜਯੋਤਿਰਮਾਈ ਦਾਸ਼
ਜਯੋਤਿਰਮਈ ਦਾਸ਼ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jyotirmayee Dash) ਇੰਡੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦੀ ਕਲਟੀਵੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੈਵਿਕ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਰੁਚੀਆਂ ਹਨ।
ਜੋਤਿਰਮਈ ਦਾਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰੋ. ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਧੀਨ 2003 ਵਿੱਚ ਆਈਆਈਟੀ ਕਾਨਪੁਰ ਤੋਂ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਆਰਗੈਨਿਕ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਐਫਏ ਖਾਨ ਅਤੇ ਰੇਵੇਨਸ਼ਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਟਕ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਐਮਐਸਸੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ। ਉਹ 2004-2006 ਦੌਰਾਨ ਫ੍ਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਬਰਲਿਨ, ਜਰਮਨੀ ਵਿਖੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਵਾਨ ਹੰਬੋਲਟ ਫੈਲੋ, 2006-2007 ਦੌਰਾਨ ਈਐਸਪੀਸੀਆਈ ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਫੈਲੋ ਅਤੇ 2007-2009 ਦੌਰਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਕੈਂਬਰਿਜ, ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀ-ਕਿਊਰੀ ਫੈਲੋ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦੀ ਕਲਟੀਵੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ
ਜੋਤਿਰਮਈ ਦਾਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਦਿਤੀ ਕਪਿਲ
ਅਦਿਤੀ ਬ੍ਰੇਨਨ ਕਪਿਲ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਕਪਿਲ ਨੇ ਯੇਲ ਰੀਪਰਟਰੀ ਥੀਏਟਰ ( ਇਮੋਜੇਨ ਸੇਜ਼ ਨਥਿੰਗ ), ਲਾ ਜੋਲਾ ਪਲੇਹਾਊਸ ( ਬ੍ਰਾਹਮਣ/i ), ਸਾਊਥ ਕੋਸਟ ਰੈਪਰਟਰੀ ਥੀਏਟਰ (ਓਰੇਂਜ ), ਮਿਕਸਡ ਬਲੱਡ ਥੀਏਟਰ (ਦਿ ਡਿਸਪਲੇਸਡ ਹਿੰਦੂ ਗੌਡਸ ਟ੍ਰਾਈਲੋਜੀ) ਤੋਂ ਨਾਟਕ ਖੇਡੇ ਹਨ।, ਐਗਨਸ ਅੰਡਰ ਦ ਬਿਗ ਟਾਪ, ਅਤੇ ਲਵ ਪਰਸਨ ), ਅਤੇ ਓਰੇਗਨ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ( ਡ੍ਰਾਮਾਟੁਰਗ ਲਿਜ਼ ਐਂਗਲਮੈਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਵੋਲਿਊਸ਼ਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਪ ਲਈ ਮਾਪ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨਾ। ਉਹ ਮਿਕਸਡ ਬਲੱਡ ਥੀਏਟਰ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਮੇਲਨ ਪਲੇਅਰਾਈਟ-ਇਨ-ਨਿਵਾਸ, ਪਾਰਕ ਸਕੁਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਾਤਮਕ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਪਲੇਅ ਰਾਈਟਸ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਰ ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਨਿਊ ਡਰਾਮੇਟਿਸਟਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕਪਿਲ ਦਾ ਜਨਮ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਦੇ ਸੋਫੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੈਕਲੇਸਟਰ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਮਿਨੇਸੋਟਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵੀਡਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਕਲੇਸਟਰ ਵਿਖੇ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਣਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਐਕਟਿੰਗ ਕਲਾਸ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਅਟਕ ਗਈ। ਕਪਿਲ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਡਰਾਮੇਟਿਕ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਬੀਏ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਕਪਿਲ ਨੇ ਟਵਿਨ ਸਿਟੀਜ਼ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਿਕਸਡ ਬਲੱਡ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਜੈਕ ਰੂਲਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕਕਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਮਿਕਸਡ ਬਲੱਡ ਦੇ ਅਪਾਹਜਤਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਕਸਡ ਬਲੱਡ ਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੈਕ ਰੂਲਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।, ਜੋ ਅਪਾਹਜ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਪਾਹਜ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ। 2000 ਵਿੱਚ, ਕਪਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਸਤੀ ਕੁਮਾਰ ਕਪਿਲ, ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੇਰੋਮ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗ੍ਰਾਂਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ, ਕਵੀਆਂ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਫਤਿਹਪੁਰ ਥੇੜੀ
ਫਤਿਹਪੁਰ ਥੇੜੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਐੱਸ.ਏ.ਐੱਸ.ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਖਰੜ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਆਰੁਦਰਾ
ਆਰੁਦਰਾ (ਜਨਮ ਭਾਗਵਤੁਲਾ ਸਦਾਸਿਵ ਸੰਕਰਾ ਸਾਸਤਰੀ) (31 ਅਗਸਤ, 1925 - 4 ਜੂਨ 1998) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ, ਕਵੀ, ਗੀਤਕਾਰ, ਅਨੁਵਾਦਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਸੀ।   ਆਰੁਦਰਾਾ ਤੇਲਗੂ ਕਵੀ ਸ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਭਤੀਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ, ਸੰਵਾਦ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ 1987 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਆਰੁਦਰਾ ਦਾ ਜਨਮ Yelamanchili, ਵਿਸ਼ਾਖਾਪਟਨਮ, ਆਂਧਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 31 ਅਗਸਤ 1925 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲਈ 1942 ਵਿੱਚ ਵਿਜੀਅਨਗਰਮ ਚਲੇ ਗਏ. ਉਸ ਨੇ ਰੋਨਾਨਕੀ ਅਪਾਲਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਚਗੰਤੀ ਸੋਮਜੂਲੁ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਵੱਲ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਉਹ 1943 ਵਿੱਚ ਬੈਂਡ ਬੁਆਏ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1947 ਤਕ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਦਰਾਸ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਅਨੰਦਵਾਨੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1949 ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦ ਲਿਖੇ। ਉਸਨੇ 1954 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਕੇ. ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਇਕ ਕਾਲਮ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ-ਆਲੋਚਕ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ
ਤਵਾਮੇਵਾਹਮ (ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ) ਅਤੇ ਸਮਗਰ ਆਂਧਰਾ ਸਾਹਿਤਮ (ਤੇਲਗੁ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਸ਼) ਉਸਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕੂਨਲੰਮਾ ਪਦਾਲੂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀ।  ਉਸ ਨੇ ਤਾਮਿਲ ਗ੍ਰੰਥ ਤਿਰੁਕੁਰਾਲ ਦਾ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਭਯੁਦਇਆ ਰਚੈਯਤਲਾ ਸੰਘਮ ਵਰਗੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।
ਤਵਮੇਵਾਹਮ
1948 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਤਵਾਮੇਵਾਹਮ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਰਜ਼ਾਕਾਰ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਸਮਕਾਲੀ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਬਦਅਮਨੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਰਜ਼ਾਕਾਰ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਵਯਮ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੋ (ਤਵਮੇਵਾਹਮ) ਹਾਂ"।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਸਤਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1998 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਡਾਇਨਾ ਏਦੁਲਜੀ
ਡਾਇਨਾ ਫਰਾਮ ਏਦੁਲਜੀ (ਜਨਮ 26 ਫ਼ਰਵਰੀ 1956) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਡਾਇਨਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਲਡ਼ੀ 1975 ਵਿੱਚ ਖੇਡੀ ਸੀ। ਫਿਰ 1978 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 120 ਵਿਕਟਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ (ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ) ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਵਿਕਟਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਖਿਡਾਰਨ ਹੈ।
ਸੰਨ 1986 ਵਿੱਚ ਏਦੁਲਜੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੰਗਲੈਡ ਵੱਲ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰੇ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਰਡਸ ਦੇ ਪਵੇਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਐਮ.ਸੀ.ਸੀ. (ਮੈਰੀਲੇਬੋਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ) ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਐਮ.ਸੀ.ਪੀ. ("ਮੇਲ ਚੌਵੀਨਿਸਟ ਪਿੱਗ”) ਰੱਖਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਟੈਸਟ ਇਤਿਹਾਸ (5098 +) ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੇਂਦਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਉਸ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਾਮਨਾ ਉਸ ਨੇ ਖੱਟਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਭਬਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ
ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ (23 ਅਗਸਤ 1914 – 3 ਫਰਵਰੀ 1935) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਜਾਨ ਐਂਡਰਸਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਭਬਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਗਵਰਨਰ ਜੌਹਨ ਐਂਡਰਸਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਜਵਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ, ਸੁਕੁਮਾਰ ਘੋਸ਼, ਰਵੀ ਬੈਨਰਜੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਨਾਲ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਉੱਜਵਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨੀਅਮ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉੱਜਵਲਾ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਬੈਨਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਈ। 6 ਮਈ, 1934 ਨੂੰ, ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਲੇਬੋਂਗ ਰੇਸਕੋਰਸ ਵਿਖੇ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਮੂਲੀ ਸੱਟਾਂ ਹੀ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉੱਜਵਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਬੈਨਰਜੀ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤੇ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਸੋਵਰਾਨੀ ਦੱਤ ਦੇ ਘਰ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 18 ਮਈ 1934 ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੁਕੁਮਾਰ ਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਜਵਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ ਨੂੰ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ ਅਤੇ ਭਬਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਮੌਤ
ਉਸ ਨੂੰ 3 ਫਰਵਰੀ 1935 ਨੂੰ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਕੇਂਦਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਲਕਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਗਾਂ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਐਂਡਰਸਨ ਹਾਊਸ ਦਾ ਨਾਮ 1989 ਵਿੱਚ ਭਬਾਨੀ ਭਵਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਹੁਣ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰਾਜ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914
ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ
ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ (ਜਨਮ 12 ਅਕਤੂਬਰ 1938) ਭਾਰਤ ਦੀ 14ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਿਰਸਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ (INC) ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਸਵ. ਸੰਤਾ ਸਿੰਘ ਸੀ।ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਨੇ 1948 ਵਿੱਚ ਮਿੰਟਗੁਮਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਤੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1938
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ:
ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ : ਸੰਕਲਪ, ਅਰਥ, ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਾਣਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ੌਕ ਅਤੇ ਲੋੜਾਂ ਦਾ  ਅਜਿਹਾ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ।ਜਿਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕਿਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਲੋੜ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ " ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਰੋਟੀ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਿਊਂਦਾ।" ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ  ਵੀ ਇਹੀ ਸਿੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਮਨੋਰੰਜਨ ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਹ ਤਰਤੀਬ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦੀ ਹੈ-ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਮਹਾਂਵਾਕ ,ਨੱਚਣ - ਕੁੱਦਣ ਮਨ ਕਾ ਚਾਓ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ  ਵੀ ਓੁਘਾੜਦਾ ਹੈ ।
ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲੂ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਧਨ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ  ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਾਧਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਨੇ ਹੀ ਸਾਰਥਕ ਹਨ, ਜਿਤਨੇ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ । ਲੋਕ-ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ‘ਲੋਕ’ ਅਤੇ ‘ਮਨੋਰੰਜਨ’ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
‘ਲੋਕ’ ਸ਼ਬਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ‘ਫੋਕ’ ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਨ-ਸਾਧਾਰਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਪਰੰਪਰਾ ਹੋਵੇ । ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ‘ਲੋਕ’ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਨਿਮਨ-ਵਰਗ ਜਾਂ ਅਸੱਭਿਅਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰੋ. ਮੋਹਨ ਮੈਤਰੇ ਨੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ‘ਲੋਕ’ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ:
ਲੋਕਯਾਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ‘ਲੋਕ’ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਏਨੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਸਿਖਿਅਤ ਅਤੇ ਅਸਿਖਿਅਤ, ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ, ਸੱਭਿਅ ਅਤੇ ਅਸੱਭਿਅ , ਹਰ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸਾਂਝ ਹੈ , ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੂਹ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜੇਹਾ ਵਰਗ , ਜਿਸਦਾ ਆਪਣਾ ਲੋਕਯਾਨ ਹੈ , ਉਹ ਲੋਕ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ‘ਲੋਕ’ ਕਿਸੇ ਸਿੱਧਾਂਤ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਜੀਊਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ, ਹੱਸਦਾ-ਖੇੜਦਾ, ਨੱਚਦਾ-ਟੱਪਦਾ, ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੀਵੰਤ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਸਤਿਤਵ ਲਈ ਘਾਲਣਾ ਘਾਲਣ ਵਿਚ ਜੁਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਇਕ ਵਿਆਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ‘ਲੋਕ’ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕ ਮੰਨੋਰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨਾ ਤੋ ਭਾਵ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸਾਧਨ ਤੋ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਟ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ, ਕੰਮਾਂ ਧੰਦਿਆ ਦੇ ਥਕੇਵਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਖਾਤਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਉਤਸਵਾਂ, ਤਿੱਬਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਣਨ ਲਈ ਅਤੇ ਵਿਹਲੀਆ ਘੜੀਆ ਨੂੰ ਰਸਰਤਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਖਾਤਰ ਅਪਣਾਉਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਅੰਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਮੰਡਲੀਆ ਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਰਚਵਾ ਕਰਦੀਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਕੇਵੇ ਭਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰ ਕੇ ਬੜੋਤ ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਗੀ ਲਿਆਉਦੀਆ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਰੌ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦੇਦੀਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਤੇ ਸਦਾਚਾਰ ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਸੂਝ ਵਧਦੀ। ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਅਵਸਰ ਬੜੀ ਧੂਮ-ਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਹਾਰਕ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗੀਤ ਨਾਚ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜਿਵੇ ਗਿੱਧਾ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਗੱਭਰੂਆ ਦੁਆਰਾ ਭੰਗੜਾ । ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆ ਬੜੀ ਖੁਸੀ ਨਾਲ ਇਹ ਅਵਸਰ ਰੱਜ ਕੇ ਮਾਣਦੀਆ ਰਹੀਆ ਹਨ।
ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਵਿੰਭਿਨ ਸਾਧਨ .'''ਲੋਕ ਖੇਡਾਂ
. ਲੋਕ ਨਾਚ
. ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ
1.ਖੇਡਾਂ - ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਖੇਡਾਂ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਸ਼ਤੀ, ਕਬੱਡੀ ,ਰੱਸਾ ਕੱਸੀ, ਮੁਗਦਰ ਚੁੱਕਣਾ , ਮੂੰਗਲੀਆਂ ਫੇਰਨੀਆਂ ,ਬੋਰੀ ਚੱਕਣੀ , ਵੀਹਣੀ ਫੜਨੀ , ਗੱਤਕਾ ਖੇਡਣਾਂ ਆਦਿ ਖੇਡਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੋਪੜ , ਸ਼ਤਰੰਜ , ਬਾਰਾ ਟਾਹਣੀ , ਆਦਿ ਖੇਡਾਂ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖਿੱਦੋ ਖੂੰਡੀ, ਛੂਹਣ ਛਪਾਹੀ , ਗੁੱਲੀ ਡੰਡਾ, ਕਬੱਡੀ, ਪਿੱਠੂ , ਰੰਗ ਮੱਲਣ, ਭੰਡਾ ਭੰਡਾਰੀਆ, ਸਟਾਪੂ ਸਮੁੰਦਰ ਮੱਛੀ, ਬੰਟੇ, ਅਖਰੋਟ ਆਦਿ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਨਪਸੰਦ ਖੇਡਾਂ ਹਨ।
ਆਰਿਫਾ ਸਿੱਦੀਕੀ
ਆਰਿਫਾ ਸਿੱਦੀਕੀ ( ਉਰਦੂ عارفہ صدیقی ) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 1980 ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੀਟੀਵੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ:
2.ਤਮਾਸ਼ੇ-ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕ ਤਮਾਸ਼ੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਗਲ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਹੁਣ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚ ਮਦਾਰੀ, ਬਾਜ਼ੀਗਰ, ਨਟ, ਸਪੇਰੇ ਆਦਿ ਲੋਕ ਵੱਖ ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਵਸਤਾਂ, ਕਰਤੱਵਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਪਰਚਾਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਮਾਸ਼ੇ, ਸਰੀਰਕ ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਬਾਂਦਰ ਬਾਂਦਰੀ, ਸੱਪਾਂ , ਨਿਓਲੇ , ਰਿੱਛਾ , ਮੁਰਲੀ , ਝੁਰਲੂ , ਜਮੂਰੇ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਬਾਜ਼ੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਤਿੱਤਰ ਬਾਜ਼ੀ , ਬਟੇਰ ਬਾਜ਼ੀ , ਮੁਰਗਾ ਬਾਜ਼ੀ , ਕਬੂਤਰ ਬਾਜ਼ੀ , ਪਤੰਗ ਬਾਜ਼ੀ ਆਦਿ ਸ਼ੁਗਲ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ।
ਆਰਿਫਾ ਸਿੱਦੀਕੀ
ਆਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਆਰਿਫਾ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਜੂਨ 1969 ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਤਲਤ ਸਿੱਦੀਕੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਨਾਹਿਦ ਸਿੱਦੀਕੀ ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਹੈ ਅਤੇ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਜ਼ਿਆ ਮੋਹੇਦੀਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਰਿਫਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੌਪ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਗਾਇਕਾ ਫਰੀਹਾ ਪਰਵੇਜ਼ ਦੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਸੀ ਰੇਹਾਨਾ ਸਿੱਦੀਕੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਆਰਿਫਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ 26 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਤਾਦ ਨਜ਼ਰ ਹੁਸੈਨ 56 ਸਾਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ 30 ਸਾਲ ਵੱਡੇ ਸਨ। ਉਹ ਪੀਟੀਵੀ, ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਆਹ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 2018 ਵਿੱਚ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ 23 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਚੱਲਿਆ। ਆਰਿਫਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੀਵੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਤਾਦ ਨਜ਼ਰ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ 23 ਸਾਲ ਛੋਟੇ ਤਾਬੀਰ ਅਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਹੈ।  ਉਸਤਾਦ ਨਜ਼ਰ ਹੁਸੈਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ:
ਇੱਕ - ਸਾਰੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਇੱਕ ਕੜਛੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ
ਅਜੇ ਵੀ ਸੌਂਕਣੇ ਲੜੀ ਦੀ ਏਂ, ਲੜ ਲੜ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਏਂ
ਆਰਿਫਾ ਸਿੱਦੀਕੀ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1969
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ:
ਉਸ ਕੰਜਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਕਰ, ਉਹਦੀ ਦਾਹੜੀ ਫੜਿਆ ਕਰ
ਜਿਹਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ ਸੀ, ਰੱਤੇ ਡੋਲੇ ਪਾਇਆ ਸੀ
ਰੱਤਾਂ ਡੋਲਾ ਚੀਕਦਾ, ਭਾਬੋ ਜੀ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਦਾ
ਸਾਰੀਆ - ਤੇਰਾ ਦਿਲੀ ਮੇਰਾ ਆਗਰਾ, ਆਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ
ਸੌਂਕਣ ਸੌਕਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ - ਆਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ
ਹੁਣ ਲੜ ਸੌਂਕਣੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜਿੱਡੀ ਹੋਈ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੌਂਕਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨੋਭਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਔਰਤ ਦੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਆਪਸੀ ਦਵੰਦਾਤਮਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਤਰਜਮਾਨੀ ਹੈ ਇਹ ਤਮਾਸ਼ਾ.....ਜਦੋਂ ਇਸ ਸਵਾਂਗ ਨੂੰ ਗਿੱਧੇ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ । ਸਰੀਰਕ ਮੁੰਦਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣਾਂ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।ਸੌਂਕਣ ਸੌਂਕਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਵਾਂਗ ਵਿੱਚ ਦਿ ਅੋਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਰਚਦੀਆ ਹਨ । ਜੋ ਬਾਹਾਂ ਕੱਢ ਲੜਨ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਮੇਹਣੋਂ-ਮੇਹਣੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ । ਇਹ ਤਮਾਸ਼ਾ ਔਰਤ ਮਨ ਅੰਦਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਨੂੰ ਰੂਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਔਰਤ ਮਰਦ ਦੇ ਸਮਾਜ-ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ।
#ਐਡਾ ਬਿੱਲ ਆ ਗਿਆ
ਪਹਿਲੀ -ਨੀ ਕਰਤਾਰੇ ਦਾ ਸੀ ਵਿਆਹ ........?
ਦੂਜੀ - ਨੀ ਫੇਰ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਬੰਤੀਏ !
ਪਹਿਲੀ - ਨੀ ਜਦ ਖਰੀਦਣ ਗਏ ਬਰੀ
ਦੂਜੀ- ਨੀ ........ ਫੇਰ.......?
ਪਹਿਲੀ- ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮਾਮੀ ਫੱਲੀਓ ਕੱਪੜੇ ਪੜਵਾਈ ਗਈ, ਪੜਵਾਈ ਗਈ ,
ਦੂਜੀ - ਨੀ ਫੇਰ..........
ਸਾਰੀਆ -ਐਡਾ ਬਿੱਲ ਆ ਗਿਆ
ਦਿਲ ਘਬਰਾ ਗਿਆ
ਐਡਾ ਬਿੱਲ ਆ ਗਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅੰਦਰ ਪੇਂਡੂ ਜਨ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੀਕ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ । ਸ਼ਰੀਕ ਸ਼ਬਦ ਚੋਭਾ ਹੈ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ । ਪੇਂਡੂ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਢੇਰ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼ ਸਿਰਜੇ ਗਏ ਹਨ। ‘ਐਡਾ ਬਿਲ ਆ ਗਿਆ ‘ ਸਵਾਂਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੀਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਦਸ਼ਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਕਸਦਿਆਂ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਖਰੀਦੋ ਫਰੋਖਤ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨ ਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਹੱਥ ‘ਚ ਫੜਾਏ ਬਿੱਲ ਕਾਰਨ ਉਪਰੋਕਤ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਾਸਾ ਉਡਾਂਦਿਆਂ, ਇਕ ਸਰੀਕਣ ਔਰਤ ਵਾਪਰੀ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਮਸਾਲਾ ਲਾ ਕੇ ਨਾਟਕੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ।
ਜੋ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਦਸ਼ਾ ਦੀ ਪੋਲ ਖੋਲਦੀ ਹੈ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੱਕ-ਨਮੂਜ਼ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਚੁਘਾ-ਚੌੜ੍ਹ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ।
3.ਲੋਕ ਨਾਚ - ਲੋਕ ਨਾਚ ਅਤੇ ਲੋਕ ਨਾਟ ਵੀ ਪੇਂਡੂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ। ਲੋਕ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਕਸਿਤ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਟਕ ਮੰਡਲੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿਚ ਨਕਲਾਂ, ਰਾਸਾਂ, ਸੰਵਾਗ , ਨੋਟੰਕੀ ਆਦਿ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਨਾਚਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਚਾਵਾਂ , ਉਮੰਗਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਅੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
4.ਲੋਕ ਸਾਜ਼- ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਾਜ਼ ਸੰਗੀਤ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਪਰਚਾਵੇ ਲਈ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਆਦਿ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਜ਼ ਬਣਾ ਕੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੱਤਾ ਪੀਪਨੀ, ਕਾਨੇ ਦਾ ਬਾਜਾਂ, ਨੜੇ ਦੀ ਪੀਪਨੀ, ਛਣਕਣਾ, ਭੋਪੂ,‌ ਛੱਜ, ਸਿੰਗੀ, ਬੀਨ, ਬੰਸਰੀ, ਘੜਾ, ਛੈਣੇ, ਚਿਮਟੇ , ਖੜਤਾਲ, ਢੋਲਕੀ, ਢੋਲ, ਡਮਰੂ, ਡਫ਼ਲੀ, ਨਗਾਰਾ, ਇੱਕ ਤਾਰਾ, ਤੂੰਬੀ , ਸਾਰੰਗੀ, ਆਦਿ ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਜ਼ ਹਨ। ਸਾਜ਼ ਸੰਗੀਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਭਰਪੂਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
5ਲੋਕ ਮੇਲੇ- ਜਿੱਥੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਚ, ਨਾਟ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਤਮਾਸ਼ੇ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉੱਥੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੌਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਜਿਊਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹਨ। " ਮੇਲਾ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ , ਜਿੱਥੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਮਹਿਰਮਾ ਦਾ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।... ਜਿੰਨੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਰੰਗ ਬਰੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਨੇ ਹੀ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਹਨ ।" ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਝੂਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਝੂਟੇ ਲੈਣੇ , ਮਠਿਆਈਆਂ ਖਾਣੀਆਂ, ਨੱਚਣ ਟੱਪਣ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛਪਾਰ , ਜਰਗ , ਜਗਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ , ਮੁਕਤਸਰ ਦੇ ਤਖ਼ਤ ਪੁਰੇ ਦੀ ਮਾਘੀ , ਦਮਦਮੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਵਿਸਾਖੀ , ਪਟਿਆਲੇ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ , ਜੋੜ ਮੇਲਾ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ , ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਹੌਲਾ ਮਹੱਲਾ , ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਦਿਵਾਲੀ ਆਦਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੇਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ।
6ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ- ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਲੋਕ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਵੀ ਅਟੁੱਟ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਖੇਤਰ ਹੋਵੇ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਗੀਤ, ਲੋਕ ਗਾਥਾ, ਲੋਕ ਕਾਵਿ, ਲੋਕ ਨਾਟ , ਬੁਝਾਰਤਾਂ, ਅਖੋਤਾ , ਮੁਹਾਵਰੇ, ਚੁਟਕਲੇ, ਲੋਕ ਵਾਰਾਂ, ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਆਦਿ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀ ਵਿਰਤੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁੱਖ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਉਣ
ਗਾਉਣ ਬਰਾਤ ਲਈ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਅਲੱਗ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆ ਵੱਲੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਰਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਗਵੱਈਆ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਡਲੀ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਢੰਡ ਸਾਰੰਗੀ ਜਿਹੇ ਸਾਜ਼ਾ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸੁਰਾ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਡਲੀ ਦਾ ਨਾਂ ਗਾਉਣ ਪੈ ਚੁਕਿਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਕੋਹਾ ਤੋ ਚੱਲ ਕੇ ਗਾਉਣ ਸੁਣਨ ਆਉਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇ ਬਾਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ (ਜਿਲ੍ਹਾ ਲਾਇਲਪੁਰ)ਵਿੱਚ ਡਗਰ ਅਤੇ ਨਗੀਨੇ ਦੇ ਗਾਉਣ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸਨ। ਇਹ ਗਵਈਏ ਸੁਰੀਲੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੇਕਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਗਥਾਵਾਂ, ਸਦਾਚਾਰ ਕਥਾਵਾਂ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀਆ ਅਤੇ ਬੀਰ ਰਸੀ ਵਾਰਾਂ ਗਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੰਟਿਆ ਬੱਧੀ ਕੀਲੀ ਰੱਖਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਬਜੁਰਗ ਅੱਜ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਿੱਸੇ ਕਹਾਣੀਆ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਗਮਾਂ ਕਰਕੇ। ਜਲਮਾ ਲਗਾਉਣਾਂ ਜਾਂ ਅਖਾੜਾ ਲਗਾਉਣਾ ਪੇਂਡੂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਸੋਹਜ ਸੁਆਦ ਦੀ ਤਿਪਤੀ ਦੇ ਪੱਖ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰਣਨਯੋਗ ਭਾਗ ਹੈ। ਜਲਸਾ ਨਿਰੋਲ ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਕਲਾ ਦਾ ਪੱਖ ਪੂਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਡਲੀ ਜਲਮਾ ਲਗਾੳਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਅਖਾੜਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਵਾਉਦੀ ਸੀ।