cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼
ਸਹੀ ਗਤੀਆਂ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸਪੇਸ-ਸ਼ਿਪ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉੱਚ-ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਾਲ (ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੈਸਟ ਫ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਨਾਪਿਆ ਜਾਵੇ) ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਲੱਗਿਆ ਸਮਾਂ ਯਾਤਰੀ ਦੀ ਘੜੀ ਦੁਆਰਾ ਨਾਪਿਆ ਜਾਣ ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਘੜੀ ਦੁਆਰਾ ਨਾਪਣ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਰਹੇਗਾ)। ਧਰਤੀ ਵਾਲੀ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਨਾਪੀ ਗਈ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਯਾਤਰੀ ਦੀ ਘੜੀ ਦੁਆਰਾ ਨਾਪੇ ਗਏ ਲੱਗੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵੰਡ (ਤਕਸੀਮ ਕਰ) ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੌਪਰ (ਸਹੀ) ਸਪੀਡ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰੌਪਰ ਵਿਲੌਸਿਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਹੀ ਸਪੀਡ ਦੇ ਮੁੱਲ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਸਹੀ ਸਪੀਡ ਕਿਸੇ ਇਕਲੌਤੀ ਇਨਰਸ਼ੀਅਲ ਫਰੇਮ ਅੰਦਰ ਨਾਪੀ ਗਈ ਕਿਸੇ ਸਪੀਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇੱਕੋ ਵਕਤ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇਸ਼ਾਰਾ (ਲਾਈਟ ਸਿਗਨਲ) ਯਾਤਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕਿੰਨੀ ਦੂਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇਸਲਈ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ 20 ਅਤੇ 60 ਸਾਲ ਦਰਮਿਆਨ ਵਿਅਸਤ ਰਹੇ ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 40 ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਾਲ ਦੂਰ ਤੱਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਯਾਤਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁੱਝ ਉਹਨਾਂ ਤਾਰਾ ਮੰਡਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਦੂਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇਗਾ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 20-40 ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਗਲਤ ਸਮਝੀ ਗਈ ਗੱਲ ਹੈ: ਟਾਈਮ ਡਿਲੇਸ਼ਨ ਕਾਰਣ ਯਾਤਰੀ ਅਪਣੇ ਵਿਅਸਤ 40 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲਾਂ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਪੇਸ-ਸ਼ਿਪ ਕਿਸੇ ਸਥਿਰ 1 g ਪ੍ਰਵੇਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਗਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ (ਅਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਰੈਫਰੈਂਸ ਫਰੇਮ ਅੰਦਰ), ਤਾਂ ਇਹ 354 ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ ਤੋਂ ਜਰਾ ਘੱਟ ਸਪੀਡ ਤੱਕ ਦੀ ਸਪੀਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ (ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ), ਅਤੇ ਟਾਈਮ ਡਿਲੇਸ਼ਨ, ਸੂਰਜੀ ਮੰਡਲ ਦੇ ਰੈਫਰੈਂਸ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਜਿਆਦਾ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨਕਾਲ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਪਰ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨਕਾਲ ਇਸਤਰਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਯਾਤਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਪਿਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਅੱਗੇ ਉਤਰੇਗਾ। ਉਸਦੀ ਸਪੀਡ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਨਹੀਂ ਨਾਪੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਉਸਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏਗੀ। ਅਤੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਯਾਤਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਤਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਯਾਤਰੀ ਨਾਲ਼ੋਂ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਲੱਗੇਗੀ। ਇਸਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੀ (ਸਧਾਰਨ) ਸਪੀਡ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ c ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਚਾਰ-ਵਿਲੌਸਿਟੀ (ਉਸਦੇ ਸਹੀ, ਯਾਨਿ ਕਿ, ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡੀ ਗਈ ਧਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖੀ ਗਈ ਦੂਰੀ) c ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਊਔਨਾਂ ਦੇ ਆਂਕੜਾਤਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ c ਅਤੇ ਅਪਣੀ ਅੱਧੀ-ਜਿੰਦਗੀ (ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ) ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਜਿੰਨੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ c ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਗਰੁੱਪ ਵਿਲੌਸਿਟੀਆਂ
ਕਿਸੇ ਤਰੰਗ (ਜਿਵੇਂ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਲਾਈਟ ਬੀਮ) ਦੀ ਗਰੁੱਪ ਵਿਲੌਸਿਟੀ ਵੀ ਕੁੱਝ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ਅੰਦਰ c ਤੋਂ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸੇ ਵਕਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਮੀ ਲਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਇਕਲੌਤੀ ਕੰਪਨ ਦੇ ਪੈਕਟ ਦਾ ਅਧਿਕਤਮ (ਮੈਗਜ਼ੀਮਮ) c ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੀ ਵਿਲੌਸਿਟੀ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਵੀ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀ ਵੀ c ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵਿਲੌਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸਿਗਨਲਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਿਗਨਲਾਂ ਨਾਲ ਪਲਸ ਅਧਿਕਤਮ ਸਬੰਧਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਦ ਵਾਲਾ ਸਬੰਧ ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮੁਢਲੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਲਸ ਦੇ ਆਗਮਨ ਉੱਤੇ ਸੂਚਨਾ ਨੂੰ ਪਲਸ ਦੇ ਅਧਿਕਤਮ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ, ਪਲਸ ਅਧਿਕਤਮ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਜਿਮੇਵਾਰ (ਸ਼ੋਰ) ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਮਜੋਰ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਪਲਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਲਸ ਅਧਿਕਤਮ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਕਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਪਲਸ ਉੱਤੇ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਇਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਗੈਰ c ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਫੇਰ ਵੀ, ਵੈਕੱਮ (ਬਗੈਰ ਕਮਜੋਰੀ) ਵਿੱਚ ਗੌਸ਼ੀਅਨ ਬੀਮ ਦੇ ਕੁੱਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੱਪ ਵਿਲੌਸਿਟੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਡਿੱਫ੍ਰੈਕਸ਼ਨ (ਵਿਵ੍ਰਤਨ) ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਲਸ ਦੀ ਅਧਿਕਤਮ ਚੋਟੀ (ਪੀਕ) ਜਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਸਾਰੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪਾਵਰ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ।
ਹੇਇਮ ਥਿਊਰੀ
1977 ਵਿੱਚ, ਹੇਇਮ ਥਿਊਰੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪੇਪਰ ਨੇ ਸਿਧਾਂਤਬੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਉੱਚ-ਅਯਾਮੀ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਚੁੰਬਕੀ ਫੀਲਡਾਂ ਵਰਤਣ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਵਿਧੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਈਸੱਕੀ
thumb|ਦੇਵੀ ਈਸੱਕੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਸ਼ੇਨਕੁਟਾਈ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਗੇਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਈਸੱਕੀ ਜਾਂ ਈਸਾਕਾਈ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ, ਤਿਰੂਨੇਲਵੇਲੀ ਅਤੇ ਸਲੇਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ 'ਚ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ' ( ਜਾਂ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਾਵਾਲ ਦੇਇਵਮ ) ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਈਸੱਕੀ ਅੰਮਾ" (ਤਾਮਿਲ 'ਚ ਅੰਮਾ "ਮਾਂ" ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹਨ।
ਸਥਾਨ
ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਲਟ ਵੈਦਿਕ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਈਸੱਕੀ ਨੂੰ ਵੁਣ ਕਈ ਮੰਦਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥੋਹਰ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲਕੱਲੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਇਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕਾਕਟੀ ਦੁੱਧ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਵੀ ਈਸੱਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਈਕੋਨੋਗ੍ਰਾਫੀ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸੱਕੀ ਦੇ ਚਿਤੱਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਪੌਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੇਠ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਖੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੱਕੀ ਜੈਨ ਯਾਕਸ਼ੀ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਿਆਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
http://isakkiammankovilsaral.zohosites.com/ ਸੰਦਰਭ />
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> http://isakkiammankovilsaral.zohosites.com Village deities of Tamil Nadu
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਲੂਈਸ ਲਾਰੈਨ
ਲੂਈਸ ਲਾਰੈਨ ਸਟਿਬ (ਜਨਮ 30 ਦਸੰਬਰ 1980) ਚਿਲੀ ਵਿੱਚ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਐਕਟੀਵਿਸਟ ਹੈ। thumb 2013 ਵਿੱਚ ਲਾਰੈਨ ਨੇ ਚਿਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨ ਫੰਡਸੀਓਨ ਇਗੁਏਲਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਲੇਖਕ ਪਾਬਲੋ ਸਿਮੋਨੈਟੀ ਤੋਂ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਦੋ ਕਿਡਨੀ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਾਰੈਨ ਬਦਨਾਮ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਚਿਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਯੂਨੀਅਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁੱਖ ਮੁਹਿੰਮਕਰਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 2015 ਤੋਂ ਸਮਲਿੰਗੀ ਜੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ। ਫੰਡਸੀਓਨ ਇਗੁਏਲਸ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਭਾਈਵਾਲ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਵੰਬਰ 2015 ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ 50 ਵਿਭਿੰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ।
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੁਝ ਗੈਰ-ਰਵਾਇਤੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਐਪਰ, ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਠੱਲਪਾਉਣ ਲਈ ਦਖ਼ਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੂਈਸ ਲਾਰੈਨ
ਲਾਰੈਨ ਨੇ ਪੋਂਟੀਫੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਡੇਡ ਕੈਟਲਿਕਾ ਡੇ ਚਿਲੀ ਤੋਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਪੋ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਮਾਡਲ ਵੀ ਹੈ।
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਆਬਾਦੀ ਨੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਖ਼ਾਸਕਰ, ਮੁਸਲਿਮ, ਰਸ਼ੀਅਨ ਆਰਥੋਡਾਕਸ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ, ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ। ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਕਈ ਗੈਰ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ।  ਸਾਲ 2007 ਦੌਰਾਨ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਰਜਿਸਟਰਡ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਲੂਈਸ ਲਾਰੈਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚਿਲੀ ਦੇ ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਧਾਰਮਿਕ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਅੰਤਰ-ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਹਰ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਸਤਾਨਾ (ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ) ਵਰਲਡ ਲੀਡਰਸ ਆਫ਼ ਲੀਡਰਜ਼ ਆਫ਼ ਵਰਲਡ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਣ ਪਿਰਾਮਿਡ ਆਫ ਪੀਸ ਐਂਡ ਇਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਭਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ, ਬਹਿਸ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2003 ਵਿੱਚ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਚੌਥੀ ਕਾਂਗਰਸ 30-31 ਮਈ, 2012 ਨੂੰ ਆਲਮੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਧਾਰਮਿਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ ਆਯੋਜਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ, ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਰੋਮਨ ਮੁਜ਼ਾਲੈਵਸਕੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, "ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸਹਿ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।" 2006 ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ 45 ਡੈਲੀਗੇਸ਼ਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ 2012 ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਿਕਾਰਡ 350 ਡੈਲੀਗੇਟ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਾਜ਼ਰਬਾਯੇਵ ਨੇ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ
ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ
ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਡੇਹਲੋਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਕੁੱਪ ਤੋਂ ਦੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਮਾਲੇਰਕੋਟਲਾ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ’ਤੇ ਕੁੱਪ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ’ਤੇ 1762 ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦਾਲੀ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਘੱਲੂਘਾਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਤਹਿ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। 1754ਈ. ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੰਡ ਫੂਲਕਾ ਖਾਨਦਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਿਹ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਕਚਹਿਰੀ ਲਗਦੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਹਵਾਲਾਤ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਦਾ ਨਾਂ ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਸਤਾਵਾਂ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਪੁਰਾਣਾ ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਚ ਰਾਮ ਲੀਲਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਦਸਹਿਰਾ ਵੀ ਕਾਫੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜੈਨ, ਸਿੰਗਲਾ ਆਦਿ ਗੋਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਜਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਬੀਰ ਪੱਤੀ, ਚੰਨਣ ਪੱਤੀ, ਕੰਧਾਰੀ ਪੱਤੀ, ਟੋਡਰ ਪੱਤੀ, ਖੰਬਲ ਪੱਤੀ, ਸਿਮਲਾ ਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਿੰਡ 'ਚ ਚੀਮਾ, ਬਾਠ, ਥਿੰਦ, ਮਾਨ, ਮੁਡਾਹਰ, ਮੋਹਰ, ਗਰੇਵਾਲ, ਸਿੱਧੂ, ਕੈਲੇ ਆਦਿ ਗੋਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੀਰ ਕਾ, ਰਾਮਦਾਸੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਚੰਨਣ ਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਕੱਚਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹਨ। 1947 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਪਿੰਡ 'ਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਕਾਫੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਪਿੰਡ 'ਚ ਦੋ ਗੁਰਦੁਆਰੇ, ਬਾਬਾ ਸਿੱਧ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਬਾਲਾ ਲੁਫਤਸ਼ਾਹ ਜੀ, ਬਾਬਾ ਡੋਗਰ ਸ਼ਾਹ ਤੇ ਧੱਤੂ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਤੱਕੀਆ, ਰਾਮਲੀਲਾ ਮੰਦਰ, ਬਾਬਾ ਤੋਤਾ ਪੁਰੀ ਮੰਦਰ, ਗੁੱਗਾ ਮਾੜੀ, ਸ਼ਿਵਦੁਆਲਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੈਰੋਂ ਮੰਦਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਮੰਦਰ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ, ਵੈਸ਼ਨੋ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਧਾ ਮੰਦਰ, ਰਾਮ ਸੀਤਾ ਮੰਦਰ, ਪੀਰ ਖਾਨਾ, ਮਸੀਤ ਆਦਿ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ, ਜਲ ਘਰ, ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ, ਫੋਕਲ ਪੁਆਇੰਟ, ਪਸ਼ੂ ਹਸਪਤਾਲ ਆਦਿ ਵਧੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇਸ ਵਿਅਕਤੀ
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਦੌਲਤ ਰਾਮ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਆਂ ਬਾਬਾ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ, ਲਾਜਪਤ ਰਾਏ, ਰਾਮ ਸਰੂਪ, ਪੰਡਤ ਸਰੂਪ, ਕਮਲਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜੇਲ੍ਹ ਸੁਪਰਡੈਂਟ, ਲੁਧਿਆਣਾ, ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹੈਪੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਾਲੀਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੀਆ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੀਆ ਖਾਨਪੁਰ ਸਕੂਲ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ, ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਕਰਮਸਰ, ਡਾ. ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਹਾਕੀ ਕੋਚ ਮੇਜਰ ਸਿੰਘ ਕੈਲੇ, ਵਾਲੀਬਾਲ ਕੋਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸ ਪਿੰਡ 'ਚ ਹੋਇਆ। ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕ ਮੁਹੰਮਦ ਸਦੀਕ ਦਾ ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਹੁਰਾ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਨਤਾਸ਼ਾ ਸ਼ਰਮਾ
ਨਤਾਸ਼ਾ ਸ਼ਰਮਾ ਰੇਡੀਜ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Natasha Sharma Redij) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2009 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾ ਆਨਾ ਇਸ ਦੇਸ ਲਾਡੋ ਵਿੱਚ ਸੀਆ ਸਾਂਗਵਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਕਾਮੇਡੀ ਸਰਕਸ ਕੇ ਸੁਪਰਸਟਾਰਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਘਰ ਖੇਲੀ ਵਿੱਚ ਵਸੁੰਧਰਾ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਅਭਿਨੇਤਾ ਆਦਿਤਿਆ ਰੇਡੀਜ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ 2014 'ਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 2022 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਬੱਚੇ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ 2009 ਤੋਂ 2010 ਤੱਕ ਆਦਿਤਿਆ ਰੇਡੀਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀਆ ਸਾਂਗਵਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਨਾ ਇਸ ਦੇਸ ਲਾਡੋ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਲੀਡ ਰੋਲ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਇੰਡੀਅਨ ਟੈਲੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਉਹ ਕਪਿਲ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਮੇਡੀ ਸਰਕਸ ਕੇ ਸੁਪਰਸਟਾਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 2010 ਵਿੱਚ, ਆਹਤ ਦੇ ਇੱਕ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। 2011 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਵੈਬਸਾਈਟ  'ਲਵ ਕਾ ਦ ਐਂਡ' ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਘਰ ਖੇਡੀ ਵਿੱਚ ਵਸੁੰਧਰਾ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਿਲਪਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਖੋਂ ਮੈਂ ਏਕ ਦੇ ਇੱਕ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਮਨੀਸ਼ ਗੋਇਲ ਨਾਲ ਬਿੱਗ ਮੇਮਸਾਬ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।
2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ ਰਿਪੋਰਟਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੈਂਪਲੀ
ਸੈਂਪਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਖੇੜਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਾਧੂ ਬਿਨਿੰਗ
ਸਾਧੂ ਬਿਨਿੰਗ (ਜਨਮ 3 ਦਸੰਬਰ 1947 ) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਨਾਟਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਖੋਜ, ਅਨੁਵਾਦ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਮੰਚ, ਵੈਨਕੂਵਰ (ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ),  ਵੈਨਕੂਵਰ ਸੱਥ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁਢਲਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਚਰਲ ਅਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ। ਬਿਨਿੰਗ ਸਾਹਿਤਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਵਤਨ ਦਾ ਕੋ-ਸੰਪਾਦਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇੱਕ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ। ਮਾਰਚ 2008 ਵਿੱਚ ਵੈਨਕੂਵਰ ਸੰਨ ਨੇ ਬਿਨਿੰਗ ਦਾ ਨਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ 100 ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਿਹੜੇ ਬੀ ਸੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਾਰਚ 2015 ਵਿਚ ਵੈਨਕੂਵਰ ਪਬਲਿਕ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਨੇ ਪੱਚੀ ਦੇ ਕਰੀਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਪਲੇਕਾਂ ਲਾਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ। ਸਾਧੂ ਬਿਨਿੰਗ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪਲੇਕ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ - ਫਰੇਜ਼ਰ ਸਟਰੀਟ ਅਤੇ 49 ਐਵਨਿਊ ’ਤੇ ਲਾਈ ਗਈ
ਜੀਵਨ ਵੇਰਵਾ
ਸਾਧੂ ਬਿਨਿੰਗ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਦਸੰਬਰ 1947 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚਹੇੜੂ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਪੂਰਥਲਾ) ਵਿਚ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਚਹੇੜੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਵਿਦਿਆ ਰਾਮਗੜੀਆ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਫਗਵਾੜਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸਰਦਾਰ ਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਿਨਿੰਗ (ਮੌਤ 1986) ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਗੁਰਮੇਜ ਕੌਰ (ਮੌਤ ਸਤੰਬਰ, 2016)। ਬਿਨਿੰਗ 14 ਨਵੰਬਰ 1967 ਕੈਨੇਡਾ ਨੂੰ ਆਇਆ। ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਕੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਫਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕੜੀ ਦੀ ਮਿੱਲ ਵਿਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1970 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1983 ਤੱਕ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਡਾਕਖਾਨੇ ਵਿਚ "ਫੁੱਲ ਟਾਇਮ" ਅਤੇ ਫਿਰ 1990 ਤੱਕ "ਪਾਰਟ ਟਾਇਮ" ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ। ਡਾਕਖਾਨੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਿਨਿੰਗ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1983 ਵਿਚ ਸਾਈਮਨ ਫਰੇਜ਼ਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੀ. ਏ. (ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਬਿਨਿੰਗ ਨੇ 1986 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਸਾਈਮਨ ਫਰੇਜ਼ਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸੋਸ਼ਿਆਲਜੀ ਦੀ ਐਮ. ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਐਮ. ਏ. ਥੀਸਸ ਬੀ. ਸੀ. ਵਿਚ ਫਾਰਮ ਵਰਕਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਬਾਰੇ ਸੀ। ਬਿਨਿੰਗ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਸੋਸ਼ਿਆਲਜੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੇ ਮੇਰਾ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ..."। ਇਸ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ: "ਵਿਚਾਰਾਂ ਪੱਖੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਅਜ ਹਾਂ ਉਹ ਸੋਸ਼ਿਆਲਜੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰ ਮਾਰਕਸੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹਾਂ"। ਬਿਨਿੰਗ 1988 ਤੋਂ 2008 ਤਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਿਨਿੰਗ ਦੀ ਖੱਬੇ - ਪੱਖੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਾਫ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਨਾਸਤਿਕਤਾ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਕਟੜਵਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਨਜ਼ਰੀਆ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਰੇਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਬਾਰੇ ਬਣੀ ਮਿੱਥ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, । ਬਿਨਿੰਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਹੇ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਦੂਜੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੇ।
ਬਿਨਿੰਗ ਦਾ ਵਿਆਹ 1973 ਵਿਚ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਸਾਥਣ ਜਗਦੀਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਰੋਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਰਨਬੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਪ੍ਰੀਆ ਹੈ ਜੋ ਬਰਨਬੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ
ਬਿਨਿੰਗ ਨੇ ਹੁਣ ਤਕ ਤਕਰੀਬਨ 19 ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾਵਲ, ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਾਟਕ, ਖੋਜ, ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬਿਨਿੰਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ 'ਸੋਨੇ ਰੰਗੀ ਸੜਕ' 1976 ਵਿਚ ਛਪੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਜਦੋਜਹਿਦ ਬਾਰੇ ਹਨ। 'ਕੋਈ ਵੀ ਅਥਰੂ ਹੋਵੇ ਨਾ" ੳਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਸੀ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਮੋਗਾ ਗੋਲੀ-ਕਾਂਡ ਦੀ ਘਟਨਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਬਿਨਿੰਗ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਕਈ ਸਥਾਪਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਛਪੀਆਂ ਹਨ।
ਸੰਪਾਦਕੀ ਕੰਮ
'ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ 1986 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। 1989 ਵਿੱਚ ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਵਤਨ ਰੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੁਲਾਈ/ਅਗਸਤ/ਸਤੰਬਰ 1989 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਵਤਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕ ਕਾਮਾਗਾਟਾਮਾਰੂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕ ਸੀ। ਵਤਨ 1995 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਨ 2007 ਵਿੱਚ ਆਨਲਾਈਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ ਅਤੇ ਵਤਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਕ ਇਸ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਬਿਨਿੰਗ ਨੇ ਕਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਸੰਬੰਧੀ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਕਈ ਪੇਪਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਧਰ ਦੀਆਂ ਕਾਂਨਫਰਾਸਾਂ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰਲੇ ਲਿੰਕ
http://blogs.vancouversun.com/2013/05/11/south-asian-secularists-unite-in-canada-and-india/ http://surreymuse.wordpress.com/2014/09/14/sadhu-binning/
ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਕੈਲੇਡਨ
ਕੈਲੇਡਨ(Caledon, 2006 ਆਬਾਦੀ 57050) ਓਂਟਾਰੀਓ, ਕਨਾਡਾ ਦੇ ਗਰੇਟਰ ਟੋਰਾਂਟੋ ਏਰੀਏ ਵਿੱਚ ਪੀਲ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਨਗਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਭੂਮੀ ਦੇ ਵਰਤੋ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਕੈਲੇਡਨ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪੇਂਡੂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੇ ਧਨੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਕਈ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਦੇਸ਼ ਸੰਪਦਾ ਹੀ, ਈਟਨ ਪਰਵਾਰ ਨੋਰਮਨ ਜੇਵਿਸਨ, ਸ਼ਾਨਿਆ ਟਵੇਨ, ਏਲਟਨ ਜਾਨ ਅਤੇ ਬੋਰਡ ਖੇਲ ਛੋਟਾ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਖੋਜੀ ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਬਸਤੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮਾਮੇਲਨ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੇਂਦਰ ਬੋਲਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵੀ ਯਾਰਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਬਾਹਰਲੇ ਪੇਜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ (ਜਨਮ 1936) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੋਹਾਂ ਪੰਜਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੁੱਧ ਗਲਪਕਾਰ, ਆਲੋਚਕ, ਸ਼ਾਇਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੁੱਕ, ਸ਼ਬਦ, ਰਚਨਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਪਣੇ ਖਾਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰੋਤੇ/ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਲੁਕੀਆਂ ਰਮਜ਼ਾਂ ਸਮਝਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਜਨਮ 1936 ਵਿੱਚ ਬਟਾਲਾ (ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਲੱਗ ਗਏ। ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮਿਲਟਰੀ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਫ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਰਹੇ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਰਹੇ।
ਜੁੰਮੇ ਦੀ ਸੰਗਤ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ (15 ਜੇਲ੍ਹ ਰੋਡ, ਲਾਹੌਰ) ਜੁੰਮੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਜੁੜਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰ ਕੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, "ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਂਝੀ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਜੁੰਮੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਜੁੜ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇਸ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਨੇ ਕਈ ਪ੍ਰੋਢ ਲੇਖਕ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮਕਸੂਦ ਸਾਕਿਬ, ਜ਼ੁਬੈਰ ਅਹਿਮਦ, ਨਾਦਰ ਅਲੀ, ਇਕਬਾਲ ਕੈਸਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੇਖਕ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਜਮ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਖਰ ਕੇ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।"
ਨਾਟਕ
''
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਵਿੰਭਿਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਹਨ।ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ,ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਸੰਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ,ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ ਨੇ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆਂ ਹੈ ਕਿ, ਨਜਮ ਦੀ ਖੂਬੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚੋਂ ਮਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਰੀਖ, ਸਮਾਜ ਤੇ ਰਹਿਤਲ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਨਵੇਂ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਲੋਚਕ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਅਨੁਸਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਲੋਚਕ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ਹਨ।ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਇਉਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇ ਗੌਰਵ ਦਾ ਹਾਣੀ ਆਲੋਚਕ ਉਜਾਗਰ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਨੀ ਸੁਗਮ,ਇਤਨੀ ਸਾਰਥਿਕ ਤੇ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਸਮੀਖਿਆ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਰਚੀ ਗਈ। ==
ਆਲੋਚਕ ਸਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂਰ ਅਨੁਸਾਰ
ਸਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂਰ ਨੇ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਭਰਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ,"ਉਸ ਦਾ ਰੁਝਾਣ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਤਕਨੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਨਹੀਂ,ਉਹ ਸਾਧਾਰਣ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੇ ਲਹਿੰਦੀ ਦਾ ਮਿਲਗੋਭਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਲੋਚਨਾ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਵੀ ਗਲਪ ਦੇ ਪਾਠਕ ਹਨ,ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਕੀਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕੇਵਲ ਤਕਨੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਨੂੰ ਉਭਾਰ ਕੇ,ਨਜਮ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਂਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ,ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੁਟਿਆਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਤੇਜਵੰਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ,ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੁਣ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਪੁਸਤਕ 'ਸੇਧਾ' ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਰਾਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਵੇਲੇ ਵਿਆਖਿਆ ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਤੇ ਇਸਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੱਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਉਹ ਪਾਠ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਪਾਠਗਤ ਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ,ਸਮੀਖਿਆ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣੀ ਤੇ ਸਰੰਚਨਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦਾ ਕੱਟੜ ਧਾਰਨੀ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਹੋਰਨਾਂ ਅਧਿਐਨ-ਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਉਹ ਪਾਠ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸੁਹਜਬੱਧ ਨਿਰਣੇ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਖੇਤਰ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਆਲੇਚਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਲੋਚਕ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਨੇ ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।ਉਸਨੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀ ਕਾਵਿ ਤੇ ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ ਸਮੇਤ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਫ਼ੀ ਕਾਵਿ,ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਰਿਪੇਖ ਤੋਂ ਰੂਪਗਤ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਇਕਾਈ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਠ ਕੁਝ ਸਾਂਝੇ ਨੇਮਾਂ।ਰੀਤਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਅਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 'ਸੇਧਾਂ' ਪੁਸਤਕ ਵਿਚਲੇ ਲੇਖ 'ਸਲੋਕ ਫਰੀਦ' ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੇ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਕਵੀਆ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਿਅਰ ਰੀਤ ਦਾ ਪੁਹਾੜ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਸੁਭਾਅ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਨੂੰ ਰੂਪ ਵਟਾਂਦੀਆਂ ਅਟਕਲਾ ਅੰਦਰ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਪਏ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਫਰੀਦ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸੋਲ੍ਹਵੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਨਾਲ,ਸਤਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ ਨਾਲ ਤੇ ਉਨ੍ਹੀਵੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਾਮ ਫਰੀਦ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ੁਭਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਣਿਆ ਏ।ਫਰੀਦ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਜੇ ਵੇਖੋ ਤੇ ਉਹ ਨਾ ਹੁਸੈਨ ਨਾਲ ਰਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਬੁਲ੍ਹੇ ਤੇ ਨਾ ਸਚਲ ਨਾਲ।
ਉਸਨੇ ਸੂਫੀ ਕਾਵਿ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਕੁ ਗੁਰਮਤਿ ਕਾਵਿ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਸੱਚ ਸਦਾ ਆਬਾਦੀ ਕਰਨਾ' ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਲੋਕ ਦਾ ਨਿਕਟ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤਕ ਪੱਖ ਉੱਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ
ਸੱਯਦ ਆਲੋਚਨਾ ਸਿਧਾਂਤਕ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤਾਂ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਸਾਂਝੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਜੁਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਭਾਵ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਨਿਵੇਕਲੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਉਹ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਜੋ ਹਰ ਸ਼ਾਇਰ ਆਪਣੀ ਨਿਵੇਕਲੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨੀ ਲੋਚਦਾ ਹੈ।ਆਪਣੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਸੱਯਦ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਉਪਰਲੇ ਜਾਂ ਦਸਦੇ ਅਰਥਾਂ ਤੀਕ ਨਾ ਜਾ ਕੇ,ਇਸਦੇ ਲੁਪਤ ਭਾਵ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਅਰਥਾਂ ਤੀਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤਾਂ ਜਾਂ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਕਿ੍ਤਕ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਝਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚਲੇ ਟਕਰਾਂ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕੰਧ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਮਝਦਿਆਂ ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, "ਉਸ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਜੂਹ ਤੇ ਹੀਰ ਦੀ ਜੂਹ ਵਿਚਕਾਰ ਵਗਦੀ ਝਨਾਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਆਹੀ ਤੇ ਹੀਰ ਦੀ ਜੂਹੇ ਵੜਿਆ ਤਾਂ ਫੱਕਰ ਵਾਲਾ  ਨਿਹੁੰ ਪਕੇਰਾ ਥੀ ਗਿਆ।"
ਇਸ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤ ਜਾਂ ਰਚਨਾ ਦੇ ਪਾਠ-ਮੂਲਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ,ਰਚਨਾ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਾਡੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਵੰਦਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਉਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਰੂਪ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੀਂਹ ਦੇ ਦਵੰਦਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਸੱਯਦ ਦੀ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ ਸਹੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਪਹੁੰਚ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਂਝਾ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਠ ਕੇ ਸਾਡੇ ਅਦਬ ਜਾਂ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਨਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਰਾਂਝਾ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕੀਮਤਾ ਦਾ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਉਸਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਹੇਠਲੀ ਜ਼ਮੀਨ,ਜਾਇਦਾਦ,ਉਸ ਦੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਗੋਤ ਕਾਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਨਿੱਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਇਸ ਘਿਨਾਉਣੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸੱਯਦ ਇਉਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,"ਮੂਲ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹੋਰ ਮਖ਼ਲੂਕ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਸਾਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦੀ।ਮੱਲ ਮੁਣਸ ਦੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਅਸਲੋਂ ਨਿਤਾਣਾ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂਝ ਮਾਲਕੀ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਟੋਕੇ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕਾਬਲਾ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।"
ਸੱਯਦ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਪੂਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾਦ ਸੰਬੰਧੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਧਾਰਣਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਪਰੋਕਤ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਸੱਯਦ ਨੇ ਲੋਕ-ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੱਚਲਿਤ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਨਿਰੋਲ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਸਦੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ,ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀ ਜਮਾਤਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਵੰਦਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਇਉਂ,ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ-ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨ-ਪ੍ਰਚਾਵੇ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸਜੀਵ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਹੋ ਨਿੱਬੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਹਾਰਕ ਪੱਖ ਉੱਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਠ ਉਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਆਖਿਆ ਪੱਧਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ,ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਆਲੇਚਕ ਦਾ ਅਸਲ ਕਰਤੱਵ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੱਯਦ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਹਿਤ,ਕਈ ਵਿਲੱਖਣ ਜੁਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਅੰਤਿਮ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਪੁੱਜਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀਆ ਅਨੁਸਾਰ, "ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ ਉਤੇ ਸਾਹਿਤ-ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵੱਲ ਰੁਚਿਤ ਨਹੀਂ,ਉਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਸਾਹਿਤ-ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁਤਾ ਵਾਹ-ਵਾਸਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।"
ਵਿਹਾਰਕ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਦਵੰਦਾਤਮਕ ਪਹੁੰਚ ਰਾਹੀਂ ਸੋਧ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਨਿਰੰਤਰ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਸਿਧਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਫਰੋਲਣ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖ ਤੋਂ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।ਉਸ ਦੀ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਜੁਗਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਸਾਹਿਤ ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ,ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਜਿਹੜੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸੰਸਕਿ੍ਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਹੀ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਹੁਣ ਤੀਕ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਉਸਦੀ ਆਲੋਚਨਾ-ਵਿਧੀ ਦੀ ਮੌਲਿਕਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਆਲੋਚਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।ਉਸਦੀ ਵਧੇਰੇ ਰਚਨਾ ਉਪਰ ਲਹਿੰਦੀ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।ਉਹ ਗਲਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਚੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜਿਹਾ ਸੁਆਦ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਉਸਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ 'ਰਚਨਾਤਮਕ ਭਾਸ਼ਾ' ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਗਲਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'ਸਾਰਾ' ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੇਖ ਨਦੀਓ ਪਾਰ ਰਾਂਝਣ ਦਾ ਠਾਣਾ ਵਿਚਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਇਹ ਸਤਰਾਂ ਇਸ ਪੱਖੋ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹਨ:- 'ਦਰਿਆ ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਆਹਾ।ਸਾਨੂੰ ਖਲੋਣ ਤੋਂ,ਉਭਰਨ ਤੋਂ,ਵਧਣ ਤੋਂ ਵਰਜਦਾ।ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣੋਂ ਵਰਜਦਾ।ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉਡਾਰੀ ਕੋਲੋਂ, ਸਾਡਿਆਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਵੰਦਾ। ਆਪਣੀ 'ਮੈਂ' ਵੱਲੋ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਪਣੇ 'ਤੂੰ' ਵੱਲ ਵਗਣੋਂ ਹਟਕਦਾ। ਉਹ ਬਹੁਤੀ ਸੰਕਲਪ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਪਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਮ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ-ਸੈਨਤ,ਰਮਜ਼,ਰਹੱਸ,ਰੂਪ,ਰਸ,ਗੀਤ ਆਦਿ ਸ਼ਬਦ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਨਵੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਲੋਚਕ
ਸੱਯਦ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣੀਆਂ-ਸੁਣਾਈਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਧਾਰਨਾਵਾਂ, ਮਨੌਤਾ ਉੱਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਲੋਚਨਾ ਜੋ ਕਿ ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸ਼ਤਾ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬਹੁਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਵਾਦੀ,ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਵਾਦੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੀ,ਤੇ ਮਨੌਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਤੋਂ ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਬਾਰੇ ਉਸਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ,ਅਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਢੰਗ ਹੈ।ਉਹ ਇਹ ਬਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨੂੰ(ਜਾਂ ਕਿੱਸਾ,ਦੋਹੜਾ,ਜੋ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ,ਉਹਨੂੰ) ਇੱਕ ਉਚੇਰੀ ਕਿਰਤ ਜਾਂ ਬਣਤਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ।ਕੁਝ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਅਗਦੋਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਕਾਫ਼ੀ ਉੱਤੇ ਥੋਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਪੱਖ ਤੋਂ ਉਹ ਉਪਰੋਕਤ ਸਿੱਧੜ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਆਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਸੱਯਦ ਪ੍ਰਸੰਸਾਮਈ ਤੇ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਆਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਯਦ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ ਅੰਗਾਂ ਬਣਤਰ ਤੇ ਬੁਣਤੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਜੁਗਤਾਂ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਆਪਣੇ ਸਮੁੱਚੇ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਆਮ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲਹਿੰਦੀ ਉਪਬੋਲੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਉਸਾਰਿਆ ਹੈ।ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਕੁੱਝ ਚਿੰਤਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਲ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸਧਾਰਨ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੇ ਲਹਿੰਦੀ ਦੇ ਮਿਲਗੋਭੇ ਦੀ ਖ਼ੂਬ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਵਿਆਖਿਆ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸਦੇ ਨਵੇਕਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਰਾਹੀ,ਮਹੀਨ ਤੇ ਪੁਖਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ,ਉਸ ਦੀ ਰੂਹ ਤੱਕ ਅਪੜਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਸਾਧਾਰਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।ਉਸਨੇ ਕੋਲ ਹਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਬਣਾ ਲੈਣ ਦੀ ਅਟਕਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ,ਅਤੇ ਇਸ ਚਕਾਚੌਂਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਟਕਲ ਦੀ ਉਹ ਖ਼ਬੂ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਲਾਂਕਣ
ਨਜਮ ਹੁਸੈਨ ਸੱਯਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਉੱਪਰ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਿਆ ਵਿਹਾਰਕ ਆਲੋਚਨਾ ਅਧੀਨ ਸਾਹਿਤ,ਸੱਭਿਆਚਾਰ,ਸਮਾਜ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਵੰਦਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ,ਰੂਪਗਤ,ਨਵ-ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪਰਖ-ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਅਧਿਐਨ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਰਸੇ ਦੀ ਚਕਾਚੌਂਧ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਲੋਚਕ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਪੀਲ ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ
ਪੀਲ ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ (Regional Municipality of Peel, ਖੇਤਰ ਪੀਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਦੱਖਣ ਓਂਟਾਰਿਓ, ਕਨਾਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਜਾਂ ਨਗਰ ਦਾਈ ਹੈ।
ਆਜ਼ਮਗੜ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਆਜ਼ਮਗੜ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ 80 ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਹਲਕਾ ਜਨਰਲ ਹੈ।
ਸਾਂਸਦ
2014 ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਇਮ ਸਿੰਘ ਯਾਦਵ ਇਸ ਹਲਕੇ ਦੇ ਸਾਂਸਦ ਚੁਣੇ ਗਏ। 1962 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਂਸਦਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ।
!ਸਾਲ !colspan="2" align="center"|ਪਾਰਟੀ !align="center"| ਸਾਂਸਦ !ਸਰੋਤ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ
ਨਾਨਕਪੁਰ ਜਗੇੜਾ
ਨਾਨਕਪੁਰ ਜਗੇੜਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਡੇਹਲੋਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਡੈਂਟਿਸਟ
ਡੇਨਟਿਸਟ ਜਾਂ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਡਾਕਟਰ,ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਸਰਜਨ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਿਹਤ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਰੋਕਥਾਮ, ਤੇ ਰੋਗ ਦੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਖੋੜ ਦੇ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡੇਨਟਿਸਟ ਦੀ ਸਹਾਈ ਟੀਮ ਸਵਾਸਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਸਹਾਇਕ(dental assistants), ਦੰਦ ਤਕਨੀਸ਼ੀਅਨ (dental technicians), ਤੇ ਦੰਦ ਚਿਕਿਤਸਕ (dental therapists) ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ
ਇੱਕ ਲਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਦੰਦਾ ਦਾ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਲਾ ਤੋਂ ਡੀਗਰੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 5 ਸਾਲਾਂ ਬੀ.ਡੀ.ਐਸ BDS (Bachelor of Dental Surgery) ਦਾ ਕੋਰਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ 2010 ਵਿੱਚ 291 ਮੇਡਿਕਲ ਕਾਲਜ ਸੀ ਜੋ ਕੀ ਦੰਦਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਦੰਦਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਡੇਨਟਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡਿਆ (Dental Council of India) ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਿੱਟੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਸਪੈਸ਼ਲਟੀਜ਼
ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਤਿਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਮ.ਡੀ.ਐਸ.(Master of Dental Surgery (MDS)) ਆਖਦੇ ਹੰਨ ਜੋ ਕੀ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ-
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੰਦਾ ਦਾ ਡਾਕਟਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਸੰਬੰਧੀ ਕਿੱਤੇ
ਡਿਊਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਡਿਊਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਡਰਹਮ, ਨਾਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਖੋਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ। 1838 ਵਿੱਚ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਟ੍ਰਿੰਟੀ ਵਿੱਚ ਮੈਥੋਡਿਸਟਸ ਅਤੇ ਕੁਐਕਸ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ, ਇਹ ਸਕੂਲ 1892 ਵਿੱਚ ਡੁਰਹੱਮ ਚਲੇ ਗਿਆ।  1924 ਵਿੱਚ, ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਜੇਮਜ਼ ਬੁਕਾਨਨ ਡਿਊਕ ਨੇ ਦ ਡਿਊਕ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਿਤਾ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡਿਊਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਡਿਊਕ ਦਾ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਡਰਹੈਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਕੈਂਪਸਾਂ ਅਤੇ ਬੂਫੋਰਟ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਲੈਬ ਉੱਤੇ ਕੁੱਲ 8,600 ਏਕੜ (3,500 ਹੈਕਟੇਅਰ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਕੈਂਪਸ-ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਭਵਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜੂਲੀਅਨ ਏਬੇਲੇ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ - ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ 210 ਫੁੱਟ (64 ਮੀਟਰ) ਉੱਚਾ ਡਿਊਕ ਚੈਪਲ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਗੌਥਿਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰਬ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਜਾਰਜੀਅਨ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੁੱਖ ਗੌਥਿਕ-ਸ਼ੈਲੀ ਵਾਲਾ ਵੈਸਟ ਕੈਂਪਸ 1.5 ਮੀਲ (2.4 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਦੂਰ ਮੈਡੀਕਲ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਡਿਊਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਮੀਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵਿੱਤ ਸਾਲ 2014 ਵਿੱਚ 11.4 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਨਕਦ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ। 2017 ਵਿੱਚ, ਦ ਕਰਾਨੀਕਲ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਜਾਇਦਾਦ 13.6 ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਹੈ।. 2015 ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਡਿਊਕ ਦੇ ਖੋਜ ਖਰਚੇ 1.037 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਨ।
ਡਿਊਕ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਫੋਰਬਸ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਡਿਊਕ ਅਰਬਪਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ 11 ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹੈ।  ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਡਿਊਕ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਲੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮੁੱਲਵਾਨ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,  ਅਤੇ ਫੋਰਬਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ 'ਪਾਵਰ ਫੈਕਟਰੀਆਂ' ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਡਿਊਕ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ 7 ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।  2017 ਤਕ, 11 ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਅਤੇ 3 ਟਿਉਰਿੰਗ ਐਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।
References
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ
ਸ਼ਕਤੀ ਮੋਹਨ
ਸ਼ਕਤੀ ਮੋਹਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨ੍ਰਿਤਕਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਦੇ ਡਾਂਸ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਡਾਂਸ ਇੰਡੀਆ ਡਾਂਸ ਸੀਜ਼ਨ 2 ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਪਲੱਸ ਦੀ ਕਪਤਾਨ ਅਤੇ ਜੇਤੂ ਸੀ। ਉਹ 2014 ਵਿੱਚ 'ਝਲਕ ਦਿਖਲਾ ਜਾ' ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇਦਾਰ ਅਤੇ ਫਾਈਨਲਿਸਟ ਬਣ ਗਈ। ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਰਿਓਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਗੀਤ 'ਨੈਨੋਵਾਲੇ' ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜਿੰਦਗੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਨੀਤੀ ਮੋਹਨ, ਮੁਕਤੀ ਮੋਹਨ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਮੋਹਨ ਹਨ। ਮੋਹਨ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਹੈ ਪਰ 2006 ਤੋਂ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਿਰਲਾ ਬਾਲਿਕਾ ਵਿਦਿਆਪੀਠ, ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਹੋਈ। ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਡਾਂਸ ਇੰਡੀਆ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਈ.ਏ.ਐਸ.ਅਫਸਰ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2009 ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਨਰ ਲੇਵਿਸ ਡਾਂਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਟਰੱਸਟ ਤੋਂ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਡਾਂਸ ਕੈਰੀਅਰ
ਡਾਂਸ ਇੰਡੀਆ ਡਾਂਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 2012 ਅਤੇ 2013 ਲਈ ਡਾਂਸ-ਥੀਮਡ ਕੈਲੰਡਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। 2012 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੀਬੀਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਡਾਂਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਮੁਹੰਮਦ ਫੇਅਰਊਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। 2013 ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਨੇ ਡਾਂਸ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵਿਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਯੂਟਿਊਬ ਚੈਨਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰੀਨਿਤੀ ਚੋਪੜਾ ਜੋ 'ਝਲਕ ਦਿਖਲਾ ਜਾ' ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਈ ਸੀ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਮੋਹਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਹੈ।
ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓਜ਼
ਉਹ 'ਅਖ ਲੜ ਜਾਵੇ ਨ੍ਰਿਤਿਆ ਜਮ' (2018), 'ਕਾਨ੍ਹਾ ਰੇ' (2018), 'ਆਖਰੀ ਬਾਰ' (2019), 'ਦਿ ਚਮੀਆ ਗੀਤ' (2019) ਅਤੇ 'ਸਾਤੋਂ ਜਨਮ' (2020), ਕਮਲੀ (2013) ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਵੈੱਬ ਸ਼ੋਅ
ਸ਼ਕਤੀ ਮੋਹਨ, ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਨ੍ਰਿਤਿਆਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ "ਬ੍ਰੇਕ ਏ ਲੈੱਗ" ਸੀਜ਼ਨ 1 ਅਤੇ 2 ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਵੈੱਬ ਸ਼ੋਅ ਤਿਆਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ
'''
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ 2022 ਵਿੱਚ ਸੋਧੇ ਗਏ ਲੇਖ
ਰੋਬਿਨ ਮੋਰਗਨ
ਰੋਬਿਨ ਮੋਰਗਨ (ਜਨਮ 29 ਜਨਵਰੀ 1941) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਵੀਤਰੀ, ਲੇਖਿਕਾ, ਸਿਆਸੀ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁੰਨ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਲੈਕਚਰਾਰ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਬਾਲ ਐਕਟਰ ਹੈ। 1960ਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਇਕ ਮੁੱਖ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਆਗੂ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ 1970 'ਚ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਸਿਸਟਰਹੂਡ ਇਜ਼ ਪਾਵਰਫੁਲ' ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ 'ਚ ਸਹਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਹਰਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ "20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਵਜੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪਬਲਿਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਾਵਿਕਾਂ, ਗਲਪ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਕਾਲਪਨਿਕ ਦੀਆਂ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਸ-ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।।
1943
1943 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਅਤੇ 1940 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਮਰਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ
ਅਮੂਰਤ ਕਿਰਤ ਅਤੇ ਸਮੂਰਤ ਕਿਰਤ
ਅਮੂਰਤ ਕਿਰਤ ਅਤੇ ਸਮੂਰਤ ਕਿਰਤ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Abstract labour and concrete labour) ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਫਰਕ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਕਿਰਤ ਦੇ ਦੁਵੱਲੇ ਸੁਭਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਢ
ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਦਫ਼ਾ ਇਹ ਫਰਕ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ 'ਰਾਜਸੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ' (A Contribution to the Critique of Political Economy) (1859) ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੈਪੀਟਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ। ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਰਕਸਵਾਦ
ਸੈਂਪਲਾ
ਸੈਂਪਲਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਖੇੜਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਕਾਲਾ ਤਾਜ ਮਹਿਲ
ਕਾਲਾ ਤਾਜ ਮਹਿਲ (काला ताज महल, ਫ਼ਾਰਸੀ/) ਕਾਲੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਮਕਬਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਮਨਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਣਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਗ਼ਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮਹਿਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮਕਬਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਝਰਨਾ
ਝਰਨਾ ਉਹ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਨਾਲੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਖੜ੍ਹਵੇਂ ਗਿਰਾਅ ਜਾਂ ਉਤਾਰ ਉੱਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਬਰਫ਼-ਤੋਦੇ ਜਾਂ ਹਿਮ-ਵਾਧਰੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਪਿਘਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਾ ਤਾਜ ਮਹਿਲ
ਕਾਲੇ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਰਪੀ ਯਾਤਰੀ ਯਾਂ ਬਾਪਤੀਸਤ ਤਾਵੇਰਨੀਏ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜੋ 1665 ਵਿੱਚ ਆਗਰਾ ਦਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਯਾਂ ਬਾਪਤੀਸਤ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਕਬਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਰਾਤਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿੱਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਝਰਨਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੂਗੋਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਝਰਨੇ
ਕਾਲਾ ਤਾਜ ਮਹਿਲ
ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ
ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੀਆਂ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖ਼ਸ਼
ਮੀਆਂ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖ਼ਸ਼ (1830 - 1907)(میاں محمد بخش) ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਤ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ/ਹਿੰਦਕੋ ਕਵੀ ਸੀ। ਮੀਆਂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਸਾਂਗਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਕਾਦਰੀਆ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਪਰੀ-ਕਥਾ ਸੈਫ਼-ਉਲ-ਮਲੂਕ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਮੀਆਂ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਖੜੀ ਸ਼ਰੀਫ਼, ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੌਤ
1324 ਹਿਜਰੀ (1907 ਈਸਵੀ) ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਬਰ ਖੜੀ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਕੜਦਾਦਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਰਸ਼ਦ ਹਜ਼ਰਤ ਪੈਰਾ ਸ਼ਾਹ ਗ਼ਾਜ਼ੀ ਕਲੰਦਰਾ ਦਮੜੀ ਵਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਹੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਦਰਬਾਰ ਖੜੀ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਲੰਘਾਇਆ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਿੱਲੀ ਸੱਧਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਦਫ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਹੀ ਇੱਕ ਕਬਰ ਇੱਥੇ ਖੁਦਵਾ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਕਾਵਿ-ਨਮੂਨਾ
ਨੀਚਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਕੋਲੋਂ, ਫੌਜ਼ ਕਿਸੇ ਨਾ ਪਾਇਆ। ਕਿੱਕਰ ’ਤੇ ਅੰਗੂਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਹਰ ਗੁੱਛਾ ਜ਼ਖ਼ਮਾਇਆ। ਬੁਰੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਯਾਰੋ ਜਿਉਂ ਭੱਠੀ ਲੋਹਾਰਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਕੁੰਜ-ਕੁੰਜ ਬਹੀਏ ਚਿਣਗਾਂ ਪੈਣ ਹਜ਼ਾਰਾਂ। ਆਮਾਂ ਬੇਇਖ਼ਲਾਸਾਂ ਅੰਦਰ ਖ਼ਾਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਮਿੱਠੀ ਖੀਰ ਪਕਾ ਮੁਹੰਮਦ ਕੁੱਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਧਰਨੀ ਕੌਣ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਸੀ ਢੂੰਡੇ ਕੌਣ ਕਬਰ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਰਦ ਅਸਾਡਾ ਹੋਸੀ ਰੋਗ ਨਾ ਰੰਡੇ ਵਰ ਨੂੰ
ਰੂਹ ਦਰੂਦ ਘਿਣ ਸਭ ਜਾਸਨ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਰੂਹ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖਸ਼ਾ ਤਕਸੀ ਕਿਹੜੇ ਦਰ ਨੂੰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
100
100 ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ (ਰੋਮਨ ਸੰਖਿਆ: C) 99 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ 101 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਖਿਆ ਹੈ।
ਸਗਰਾਤ ਕੁਰ
ਮੂਰਤੀ
ਚਰਚ ਨੂੰ 1950 ਵਿੱਚ ਜੋਸੇਪ ਮੀਰਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਤਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਫਰੈਡਰਿਕ ਮਾਰੀਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਸਲੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਪੇਨ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।ਕ੍ਰਿਪਟ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਚਰਚ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਅਤੇ ਬੁੱਤ 'ਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮਨੁੱਖੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਚੜ੍ਹਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਏਲਾ ਬੇਕਰ
ਏਲਾ ਜੋਸਫ਼ਿਨ ਬੇਕਰ (13 ਦਸੰਬਰ 1903-13 ਦਸੰਬਰ 1986) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਫ਼ਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਵਲ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਏਲਾ ਜੋਸਫ਼ਿਨ ਬੇਕਰ ਦਾ ਜਨਮ 1903 ਨੂੰ ਨੋਰਫੋਕ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਤੋਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਬਲੈਕ ਕੁਰਟੀਸ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮੈਗੀ ਹੈ।
ਮਾਰਕੰਡੇ ਕਾਟਜੂ
ਜਸਟਿਸ ਮਾਰਕੰਡੇ ਕਾਟਜੂ ਪ੍ਰੈਸ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜੱਜ ਵੀ ਰਹੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਮੁੱਖ ਜੱਜ, ਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ, ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜਸਟਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਸੰਸਦ
ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਮਹਾਸਭਾ (Parliament of the Worlds Religions) ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਈ ਸਭਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ 1893 ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਮਹਾਸਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਰਚਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਵਾਦ ਰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੁਬਲੀਕਰ
ਆਤਮਕਥਾ
ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਲਿਖੀ ਹੈ, " ਕਸ਼ਲਾ ਉਦੈਚੀ ਬਾਤ " ਸ਼੍ਰੀਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਸੰਸਦ
1893 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਸੰਸਦ
1492 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬਸ ਦੇ ਨਿਊ ਵਰਲਡ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ 400ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾਉਣ ਲਈ 1893 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਅਨ ਵਿਸ਼ਵ ਮੇਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਬੇਮਿਸਾਲ ਇਕੱਠ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਈ ਮਹਾਸਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਦਾਂ ਵੀ ਬੁਲਾ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਸੰਸਦ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੁਬਲੀਕਰ
ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬ
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਏ.ਐਨ.ਪ੍ਰਹਲਾਦਾ ਰਾਓ, ਨੇ ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ 'ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੁਬਲੀਕਰ' ਲਿਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਤੋਤਨਾ ਪਰਿਸ਼ਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵ ਧਰਮ ਸੰਸਦ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1893
ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੁਬਲੀਕਰ
ਫਿਲਮਗ੍ਰਾਫੀ
ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੁਬਲੀਕਰ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1992 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਲੋਕ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਸ਼ਰਮਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਸ਼ਰਮਾ ਇੱਕ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮੌਡਲ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਪਲੇਠੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਕ਼ਾਬ 13 ਜੁਲਾਈ 2007 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੇ ਫਰਵਰੀ 2012 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਰੈਨਾ ਜੋਸ਼ੀ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਤੁਣਕ ਤੁਣਕ ਤੁਨ
ਤੁਣਕ ਤੁਣਕ ਤੁਨ  ਜਾਂ  ਤੁਣਕ , ਪੰਜਾਬੀ (ਭਾਰਤੀ) ਕਲਾਕਾਰ ਦਲੇਰ ਮਹਿੰਦੀ ਦੁਆਰਾ ਭੰਗੜਾ/ਪਾਪ ਪ੍ਰੇਮ ਗੀਤ 1998 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦਲੇਰ ਮਹਿੰਦੀ ਦੇ ਗਾਣੇ ਕੇਵਲ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਚਾਰਾਂ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਸਨ। ਮਹਿੰਦੀ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਆ ਵੱਜੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵੀਡੀਓ ਕੱਢੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਦਿਖ ਸੀ। ਗੀਤ ਸਫ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਲੱਗਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵਧੇਰਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਹੋਇਆ। ਗੀਤ ਵੀ ਇੱਕ ਇੰਟਰਨੇਟ ਮੇਮ ਬੰਨ ਗਿਆ, ਕਈ ਆਨਲਾਇਨ ਪੈਰੋਡੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਗਾਣੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਣੇ
ਐਡਵਰਡ ਲਿਵਿੰਗਸਟਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1764 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1836 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਿਵਿੰਗਸਟਨ ਪਰਿਵਾਰ
1945
1945 94 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਅਤੇ 1940 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਮਰਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ
ਜੀਵਨ ਵਿਕਾਸ
ਜੀਵਨ ਵਿਕਾਸ, ਜੈਵਿਕ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਰਾਸਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆੳਣ ਵਾਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਜਾਂ ਬਦਲਾਅ ਹੈ। ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਪ੍ਰਕਰਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ, ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਡੀਏਨਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਜਿਹੇ ਕਣਾਂ ਸਮੇਤ ਜੈਵਿਕ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਹਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਲਗਭਗ 38 ਖਰਬ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਇੱਕ ਸਾਰਵਭੌਮਿਕ ਪੂਰਵਜ ਤੋਂ ਉਤੱਰਿਆ ਹੈ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਜਾਤੀਕਰਣ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਲਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਜੈਵ ਰਾਸਾਇਨਿਕ ਅਤੇ ਰੂਪਾਤਮਕ ਲੱਛਣ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋ ਜਾਂ ਸਾਂਝੇ ਡੀਏਨਏ ਲੱੜ੍ਹੀਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਜਾਤਿਯ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਲੱੜ੍ਹੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਤੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਮ ਪੂਰਵਜ ਜਿਆਦਾ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇਤਹਾਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਣ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੈਵਿਕ ਭਿੰਨਿਤਾਵਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਾਰੂਪ, ਪ੍ਰਜਾਤੀਕਰਣ ਅਤੇ ਵਿਲੁਪਤੀ ਦੋਨਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਚੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਮੈਜਿਨ (ਗੀਤ)
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਨ ਲੈਨਨ ਦੇ ਗੀਤ
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ “ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ” ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਕੋਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 1953 ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 200,000 ਈਸਾਈ ਲਾਪਤਾ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਨ ਅਣਅਧਿਕਾਰਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਤਾਜ਼ਾ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ, ਅਪਰਾਧਕ, ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ (ਐਨ.ਜੀ.ਓ.) ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪੀਪਲਜ਼ ਰੀਪਬਲਿਕ ਆਫ ਚਾਈਨਾ ਵਿੱਚ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ। ਚੀਨ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਈਸਾਈ ਬਾਈਬਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਂ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰਫਿesਜੀ ਅਤੇ ਟਾਲ-ਮਟੱਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਭੂਮੀਗਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਚਰਚਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ.
ਉਕਸੀ
ਉਕਸੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਡੇਹਲੋਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਧਰਮ
18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਮਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਹੈ. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਖੁਫੀਆ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪਾਂਸਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਕਸੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਲਾਕ ਡੇਹਲੋਂ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ
ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਸੰਗਠਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜਿਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਬਹਾਨੇ ਵਜੋਂ, ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਧਰਮ ਦਾ ਕਈ ਵਾਰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੱਚੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਕੀਲਾਕਾਰ ਲਿਪੀ
right|300px|thumb|26ਸ਼ਤੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦਾ ਸੁਮੇਰੀ ਅਭਿਲੇਖ
ਕੀਲਾਕਾਰ ਲਿਪੀ ਨੂੰ ਕਿਊਨੀਫਾਰਮ ਲਿਪੀ, ਅੰਕਨ ਜਾਂ ਕਿੱਲ-ਅੱਖਰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲਿਖਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ-ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਈ.ਪੂ. ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ-ਨਾ-ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਰਹੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਫ਼ਾਰਸੀ ਜਾਂ ਅਬੇਸਤਾ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਮਧਕਾਲੀਨ ਫਾਰਸੀ ਜਾਂ ਈਰਾਨੀ (300 ਈ.ਪੂ.-800 ਈ.) ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾਰੇ ਦੇ ਅਨੇਕ ਅਭਿਲੇਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਇਸ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਅੰਕਿਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਰੇ ਦੇ ਕੀਲਾਕਸ਼ਰ ਲੇਖ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਊਨੀਫਾਰਮ ਲਿਪੀ ਜਾਂ ਕੀਲਾਕਸ਼ਰ ਨਾਮਕਰਣ ਆਧੁਨਿਕ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸੀਪੋਲੀਟੇਨ (Presipolitain) ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਰਧ-ਵਰਣਾਤਮਕ ਲਿਪੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ 41 ਵਰਣ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ 4 ਪਰਮ ਅਵਸ਼ਿਅਕ ਅਤੇ 37 ਧੁਨੀਆਤਮਕ ਸੰਕੇਤ ਸਨ। ਇਸ ਲਿਪੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਮੇਸੋਪੋਟਾਮੀਆ ਅਤੇ ਵੇਬੀਲੋਨੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਕਾਰੀ/ਸੱਭਿਆਚਾਰੀ. ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਭਾਸ਼ਾ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਚਿਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਮੇਸੋਪੋਟਾਮੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੋਲੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਤਿਰਛੀਆਂ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ ਸਰਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਗੋਲਾਕਾਰ ਚਿਤਰਾਂਕਨ ਵਿੱਚ ਕਠਿਨਾਈ। ਸਾਮ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਖਰ ਲਿਪੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਦੀ ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ। ਮੇਸੋਪੋਟਾਮੀਆ ਅਤੇ ਸਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਈਰਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਲਿਆ। ਕੁਝ ਸਰੋਤ ਇਸ ਲਿਪੀ ਨੂੰ ਫਿਨੀਸ਼ (ਫੋਨੀਸ਼ਿਅਨ) ਲਿਪੀ ਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਦਾਰਾ ਪਹਿਲਾਂ (ਈ. ਪੂ. 521-485) ਦੇ ਖੁਦਵਾਏ ਕੀਲਾਕਸ਼ਰਾਂ ਦੇ 400 ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਿਪੀਆਂ
ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਪਰਗਤੀਵਾਦੀ ਧਾਰਾ
=ਸੰਦਰਭ ਉਸਤਾਦ ਦਮਨ, ਆਗਾ ਅਲੀ ਮੁਜ਼ੰਮਿਲ, ਮਸਊਦ ਚੌਧਰੀ=
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਅਕਤ ਦੇ ਪਰਵਾਸ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਰਸਣ-ਵੱਸਣ ਉਪਰੰਤ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਰਵਾਸੀ ਨਾਵਲ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਮੋਹ, ਮੋਹ ਪਿੱਛੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਉਦਰੇਵੇਂ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਵਾਸੀ ਨਾਵਲ 'ਤੇ 1990-95 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਣ ਪਛਾਣ
ਇੱਕੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ, ਪਰਵਾਸੀ, ਪਰਵਾਸੀ ਪੁੰਜੀ ਅਤੇ ਪੁੰਜੀਪਾਤੀਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਤੇ ਉਦਾਸੀਕਰਨ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਸਮੂਚੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਸਹਿਤ ਤੇ ਸਮਾਜ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਕਲਾ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਪਹਿਲਾ ਪਰਵਾਸੀ ਨਾਵਲ
ਪਹਿਲਾ ਪਰਵਾਸੀ ਨਾਵਲ ਸੰਨ 1953 ਵਿੱਚ ਸਃ ਕੇਸਰ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ 'ਲਹਿਰ ਵਧਦੀ ਗਈ' ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਇੰਙ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਨੇ 50ਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ 6 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਨਾਵਲ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਪੂਰਨ ਸਰੋਕਾਰ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਰੋਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇੇ ਪਰਤਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹਤਾਂ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਦਾਇਤਣ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ, ਬਿਗਾਨੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨ ਮਾਰ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਊਣ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ, ਬਿਗਾਨੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੇ ਅਣਇੱਛਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਆਮੂ ਮਾਜਰਾ
ਨਿਆਮੂ ਮਾਜਰਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਖੇੜਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਦਰ ਸਾਹਿਤ
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਦਰ ਸਾਹਿਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸ੍ਰੋਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਤਰਾਕਾਲੀਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਸੰਵੇਦਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਇਹ ਸਾਹਿਤ ਅਮਰੀਕਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਕਨੇਡਾ, ਤੋਂ ਛਪਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮਹਾਨ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਨੇ ਦਿ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ।
ਨਿਆਮੂ ਮਾਜਰਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੇੜਾ ਬਲਾਕ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਵਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ
ਹਵੇਲੀ ਬਰੂਦ ਖ਼ਾਨਾ
ਹਵੇਲੀ ਬਰੂਦ ਖ਼ਾਨਾ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲੀਆ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਵੇਲੀ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਹਵੇਲੀ ਬਰੂਦ ਖਾਨਾ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਫੌਜ ਦੇ ਇੱਕ ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਜਨਰਲ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਹਵੇਲੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ। ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਅਫਸਰ ਦੇ ਘਰ ਬਾਰੂਦ ਰੱਖਣਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਮ ਰਵਾਜ ਸੀ। ਹਵੇਲੀ ਲਾਹੌਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡੀਪੂ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਬਰੂਦ ਖਾਨਾ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਅਸਲਾ ਡੀਪੋ"। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਯੂਸਫ ਸਲਾਹੁਦੀਨ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਲਾਹੂਦੀਨ ਨੇ ਹਵੇਲੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਮੀਆਂ ਕਰੀਮ ਬਖਸ਼ ਨੇ ਇਸਨੂੰ 1870 ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।  ਹਵੇਲੀ ਬਰੂਦ ਖ਼ਾਨਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਲਹਿਰ ਦੇ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਹ ਹਵੇਲੀ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ   ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਨੇਤਾ ਮੀਆਂ ਅਮੀਰੁੱਦੀਨ ਦਾ ਘਰ ਸੀ ਜੋ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੁਸਲਿਮ ਲਾਰਡ ਮੇਅਰ ਸੀ।
ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਛੱਤ ਲੱਕੜ ਦੇ ਤਖਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਗਰਮ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਹਵੇਲੀ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ। 1901 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ, ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਜ਼ਨਾਨ ਖ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨ ਖ਼ਾਨਾ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ ਮਹਿਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੱਚ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਿੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ, ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਮਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲ ਦੇ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਹਨ।
ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਸਾਲਾਂ-ਬੱਧੀ ਰਾਇਲਟੀ, ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ, ਰਾਜਨੇਤਾਵਾਂ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਸਤੀਆਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਗੀਤਕ ਸ਼ਾਮ, ਟੀਵੀ / ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ, ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾਵਾਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ। ਫਿਲਮ ਖ਼ੁਦਾ ਕੇ ਲੀਏ ਦੇ ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇੱਥੇ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਗੀਤਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰ ਵਿਰਸਾ: ਹੈਰੀਟੇਜ ਰਿਵਾਈਵਡ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਮਕਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਵੇਲੀਆਂ