ਟੋਡਰਪੁਰ_(ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ_ਪਟਿਆਲਾ)
1990 ਤੋਂ 2012
1990 ਤੱਕ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਠੀਕ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਅਮਨ-ਸ਼ਾਂਤੀ 1993-94 ਤੱਕ ਜਾ ਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਵੇਂ ਟੋਡਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਘਟੀ ਪਰ 1993 `ਚ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਾਵਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੁੱਝ ਧਮਕੀਆਂ ਕਾਰਨ ਪੁਲਿਸ ਚੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ। 1993 `ਚ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਰਪੰਚ ਬਣਿਆ। ਉਸਦੀ ਸਰਪੰਚੀ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹੋਏ। 1995 ਤੱਕ ਟੋਡਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਚੋਣਾਂ ਸਮੇਂ ਕੁੱਝ ਗੁੱਟਬੰਦੀ ਜਰੂਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਇਸ `ਚ ਇੰਨੀ ਕੱਟੜਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨੀ ਕਿ 1995 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਂਖਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਪਸੀ ਗੁੱਟਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਗੁੱਟ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਗੁੱਟ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸਰਪੰਚ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਜੈਬ ਸਿੰਘ ਤੇ ਨਿਰੰਜਣ ਸਿੰਘ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਪੂਰਾ ਪਿੰਡ ਦੋ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵੀ ਹੋਈ। 1998 ਦੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤੀ ਚੋਣਾਂ ਸਮੇਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਹੀ ਸਰਪੰਚ ਬਣੇ। ਬਹੁਤ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੇ ਫਾਰਮ ਰੱਦ ਕਰਵਾ ਕੇ ਸਰਪੰਚ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਟੋਡਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਿਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਬਣਿਆ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮਾਰਕੀਟ ਕਮੇਟੀ ਸਮਾਣਾ ਦਾ ਚੈਅਰਮੈਨ ਵੀ ਬਣਿਆ। ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਪੰਚੀ ਦੌਰਾਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਗਲੀ ਸੜਕ `ਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਈ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਅਨਾਜ ਮੰਡੀ ਬਣੀ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ। 1990 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਡੇਰੇ ਦੇ ਸਾਧੂ ਬਾਬਾ ਖਜ਼ਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਮੋਂਤ ਪਿਛੋਂ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਧੂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੁੱਝ ਮੋਢੀ ਬੰਦੇ ਵਾਤੇ (ਹਰਿਆਣਾ) ਗਏ। ਵਾਤੇ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਧੂ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਵੀਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਰਮਤਾਰਾਮ ਸਾਧੂ ਡੇਰੇ `ਚ ਆਇਆ। ਉਹ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਰਿਹਾ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਤੇ ਤੋਂ ਬੁੱਧਪੁਰੀ ਆਇਆ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹੀ ਡੇਰੇ `ਚ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਤੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਲਗਪੁਰੀ ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਗਵਿੰਦਰਾਨਮ ਆਇਆ ਜੋ ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੁਸਹਿਰਾ ਪੁਰੀ ਨਾਮ ਦਾ ਸਾਧੂ ਆਇਆ ਦੁਸਹਿਰਾ ਪੁਰੀ ਨੇ ਜਿਥੇ ਡੇਰੇ ਦੀ ਨੁਹਾਰ ਬਦਲੀ ਉਥੇ ਡੇਰੇ ਦੀ ਵਾੜਵੰਦੀ ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕਾਰਜ ਕਰਵਾਏ। ਦੁਸਹਿਰਾ ਪੁਰੀ ਨੇ ਡੇਰੇ ਦੀ ਜੱਗ ਸਮੇਂ ਫਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕੈਂਪ ਲਗਵਾਏ। ਬਾਬਾ ਖ਼ੁਦ ਹੋਮਿਓਪੈਥੀ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਿਥੇ ਬਾਬੇ ਨੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਲਈ ਸਾਧਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਿਸਟਲ ਆਦਿ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਥੇ ਜੱਗ ਸਮੇਂ ਸੀ.ਸੀ. ਕੈਮਰੇ ਵੀ ਲਗਵਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਕੁੱਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਬੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਬਾ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਬੇ ਨੇ ਇੱਕ ਡੇਰਾ ਸਮਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਬਾਬਾ ਟੋਡਰਪੁਰ ਪਿੰਡ `ਚ ਅਤੇ ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਸਮਾਣਾ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। 2003 ਦੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤੀ ਚੋਣਾਂ ਸਮੇਂ ਟੋਡਰਪੁਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸਰਪੰਚ ਕੁਲਦੀਪ ਕੌਰ (ਅਜੈਬ ਸਿੰਘ ਜੀ ਪਤਨੀ) ਬਣੀ। ਉਸਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਈ ਕੰਮ ਹੋਏ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀਘਰ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿਚਲੀ ਗੁੱਟਬੰਦੀ ਵੀ ਨਰਮ ਪੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 2008 ਦੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੇ ਪੰਚਾਇਤ ਮੈਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸਰਪੰਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। 1990 ਤੋਂ ਹਲਾਤ ਕੁੱਝ ਸੁੱਖਾਂਵੇ ਹੋਣ ਲਗੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਆਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਖੇਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਟਰੱਕਾਂ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁੱਝ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਡਤ ਵਧੇਰੇ ਸਨ ਨੇ ਸੈਂਲਰ ਤੇ ਆੜ੍ਹਤ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਉਪਰ ਮੁਨੀਮੀ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ। 2003 ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। 1976-77 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਬੀ.ਏ. ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ (ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਆਦਿ) ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਹਿਤਕ ਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਸਦੀ ਬਦੋਲਤ ਕੁੱਝ ਨੋਜਵਾਨਾਂ (ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ, ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਨਵਲਦੀਪ ਸਰਮਾਂ, ਮਨਦੀਪ ਕੌਰ, ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਆਦਿ) ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਮਾਹੌਲ ਕਾਰਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਡੇ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਅਧਿਾਪਕ, ਪੁਲਿਸ ਆਦਿ ਕਿੱਤਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ ‘ਭਗਤੀ ਫੇਰੀ ਵਾਲਿਆ’ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਕੁੱਝ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਉਣ-ਜਾਣਾ ਵਧਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ-ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਪਰੰਤੂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਮਾਹੌਲ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਸੀਮਤ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪਬਲਿਕ ਕਾਲਜ ਸਮਾਣਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਪੰਜਾਬ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ ਅਤੇ ਸਮਾਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰੋ. ਬਲਜਿੰਦਰ ਨਸਰਾਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿਘ (ਭਾਈ ਮੰਨਾ ਸਿੰਘ) ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਾਟਕ ਕਰਵਾਏ। ਇਸ ਨਾਟਕ ਸਮਾਰੋਹ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ ਦੀ ਇਕਾਈ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਟਕ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਪੋ੍ਰਗਰਾਮ ਉਲੀਕ ਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਲੱਬ ਵੀ ਬਣੇ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ ਦੀ ਇਕਾਈ ਪਿਛਲੇ 5-6 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਨਕ ਤੋਂ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਅਧੀਨ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਪਿੰਡ ਕਲਵਾਣੂ (ਤਹਿ. ਪਾਤੜਾਂ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ-ਪਟਿਆਲਾ) ਦੇ ਮਜਦੂਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉਪਰ ਕਬਜੇ ਸੰਬੰਧੀ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲ, ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। 2000 ਦੇ ਲੱਗਪਗ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਖੁਲਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਮੀਕੀਆਂ ਦੀ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਟੋਡਰਪੁਰ-ਸਮਾਣਾ ਰੋਡ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। 1990 ਤੋਂ 1912 ਤੱਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨੁਹਾਰ ਬਦਲ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਆਈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ, ਪੱਕੀ ਅਨਾਜ ਮੰਡੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀਘਰ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਟੋਡਰਪੁਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅੱਜ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪੜ੍ਹ ਤੇ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜਾਤੀ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਖਾਸਕਰ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਟੋਡਰਪੁਰ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿੰਡ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹੱਤਵ ਜਰੂਰ ਹੈ। ਨੋਟ: ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪਿੰਡ ਟੋਡਰਪੁਰ ਦੇ ਨਿਮਨ ਲਿਖਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਪਰ ਅਧਾਰਤ ਹੈ: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿਘ, ਸੁੱਚਾ ਸਿੰਘ,	ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ, ਅਮਰ ਨਾਥ, ਰਾਮ ਚੰਦ, ਬਲਰਾਜ ਸਰਮਾਂ, ਜੋਰਾ ਸਿੰਘ, ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਲਾਲ ਸਿੰਘ, ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ, ਸੀਲ ਕਮਾਰ, ਅਮਰ ਸਿੰਘ, ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ (ਘੋਲਾ) ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ, ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ, ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਆਦਿ।