cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗਊਘਾਟ ਸਾਹਿਬ
ਇਤਿਹਾਸ
ਜਿਸ ਇਮਾਰਤ ਵਿਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਤ ਜੈਤਾਮਲ ਦਾ ਘਰ ਸੀ। ਜੈਤਾਮਲ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀਤੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ 1509 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1666 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਨਵਾਜ਼ਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਨੂੰ "ਗਊ" (ਗਊ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੈਤਾਮਾਲ ਕੋਲ਼ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਕਾਰਨ ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਨਾਂ ‘ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗਾਈਘਾਟ’ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸੁਹਰਾਬ ਫਕੀਰ
ਸੋਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਮਾਂਗਨਹਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੋਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ( Sindhi  ) (1934 – 23 ਅਕਤੂਬਰ 2009) ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੂਫੀ-ਗਾਇਕ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 1936 ਵਿੱਚ ਖੈਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੋਟ ਦੀਜੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤਾਲਪੁਰ ਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਹਮਲ ਫਕੀਰ, ਤਬਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੰਗੀ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਸੁਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਸੂਫੀ-ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸੁਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੈਸਲਮੇਰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸੁਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਨੇ ਉਸਤਾਦ ਖੁਰਸ਼ੀਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਤੋਂ ਤਬਲਾ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗਾਇਕੀ ਕੈਰੀਅਰ 1974 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਮਨਜ਼ੂਰ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੇ ਟਾਂਡੋ ਮੁਹੰਮਦ ਖਾਨ ਨੇੜੇ ਸਖੀ ਅੱਲ੍ਹਾਯਾਰ ਦੇ ਉਰਸ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਡੀਓ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਖੈਰਪੁਰ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿੰਧੀ ਲੇਖਕ ਤਨਵੀਰ ਅੱਬਾਸੀ ਦੁਆਰਾ ਰੇਡੀਓ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਗਮਦਲ ਫਕੀਰ ਦੇ ਦੋ ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ, ਗਲੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਦੀਆ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੂਫੀ ਸੰਗੀਤ ਸਮੂਹ, ਸੰਗ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਫਕੀਰ ਦੁਰ ਮੁਹੰਮਦ ਹੀਸਬਾਨੀ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਬਰਤਾਨੀਆ, ਜਰਮਨੀ, ਬੈਲਜੀਅਮ, ਨੀਦਰਲੈਂਡ, ਨਾਰਵੇ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜਮਾਲ ਫਕੀਰ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗਾਇਆ।
ਮੌਤ
ਸੁਹਰਾਬ ਫਕੀਰ ਦੀ 23 ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਨੂੰ ਕੋਟ ਦੀਜੀ, ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇੜੇ ਤਾਲਪੁਰ ਵਾੜਾ ਵਿਖੇ ਗੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ 2006 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲਤਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2009 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਕੈਥਰੀਨ ਬ੍ਰੰਟ
ਕੈਥਰੀਨ ਹੈਲਨ ਬ੍ਰੰਟ (ਜਨਮ 2 ਜੁਲਾਈ 1985, ਬਰਨਸ਼ਲੀ, ਯਾਰਕਸ਼ਾਇਰ) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। 2006 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ 2010 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ 2009 ਦੇ ਲਾਰਡਸ ਵਿੱਚ ਟੀ 20 ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਲੜਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ 4 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਵਿਕਟ ਵਿੱਚ 6 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 3 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਐਸ਼ੇਜ਼ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ 6 ਵਿਕਟਾਂ 'ਤੇ 6 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ। ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਕ 2011 ਦੇ ਨੈਟਵੈਸਟ ਕਵਾਰਟਰਜਿਲਰ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 18 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 5 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ ਸਨ।
ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ 18 ਈਸੀਬੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਰਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸ਼ਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰੰਟ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 2017 ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਕਲਾਸੀਕਲ ਐਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਮਲਾਵਰ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼, ਉਹ ਫਿਟਨੈਸ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਤੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਉਮਰ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਖੇਡਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੇਨੀਸਟੋਨ ਗ੍ਰਾਮਰ ਸਕੂਲ, ਬਾਰਨਸਲੇ, ਦੱਖਣੀ ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਗਈ। ਉਹ 2004 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਟੈਸਟ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਈ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 2005 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਟੀਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 14 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਅਰਧ ਸੈਂਕੜਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੇਜ਼ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਸਫਲ 2009 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ 18 ECB ਕੇਂਦਰੀ ਕੰਟਰੈਕਟ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸ਼ਤ ਦੀ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਐਲਾਨ ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਰੰਟ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 2017 ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਅਕਤੂਬਰ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ 2018 ਆਈਸੀਸੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਟੀ-20 ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿੱਠ ਦੀ ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਫ੍ਰੈਨ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਲਿਆ ਸੀ।
ਫਰਵਰੀ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2019 ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ ਬੋਰਡ (ECB) ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਕੇਂਦਰੀ ਠੇਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।ref> ਜੂਨ 2019 ਵਿੱਚ, ECB ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਐਸ਼ੇਜ਼ ਲੜਨ ਲਈ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੈਚ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
ਦਸੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੈਚ ਵਿੱਚ, ਬਰੰਟ ਨੇ WODI ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 150ਵੀਂ ਵਿਕਟ ਲਈ। ਜਨਵਰੀ 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ 2020 ਆਈਸੀਸੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀ-20 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
18 ਜੂਨ 2020 ਨੂੰ, ਬਰੰਟ ਨੂੰ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਮੈਚਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ 24 ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੂਨ 2021 ਵਿੱਚ, ਬਰੰਟ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਮੈਚ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੈਸਟ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਦਸੰਬਰ 2021 ਵਿੱਚ, ਬਰੰਟ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਐਸ਼ੇਜ਼ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੌਰੇ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 2022 ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਦ ਹੰਡ੍ਰੇਡ ਦੇ 2022 ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਟ੍ਰੇਂਟ ਰਾਕੇਟਸ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੁਲਾਈ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬਰਮਿੰਘਮ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 2022 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿਰੁੱਧ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਲੜੀ ਦੌਰਾਨ, ਬਰੰਟ ਨੇ ਡਬਲਯੂ.ਟੀ.20ਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 100ਵੀਂ ਵਿਕਟ ਲਈ। 30 ਜੁਲਾਈ 2022 ਨੂੰ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਬਰੰਟ ਨੇ ਆਪਣਾ 100ਵਾਂ WT20I ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਬਰੰਟ ਦੇ ਉਪਨਾਮ "ਬਰੰਟੀ" ਅਤੇ "ਨਨੀ" ਹਨ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕਲੇਰ ਬਾਲਡਿੰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੇਨੇਡਿਕਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਐਂਪਲਫੋਰਥ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੋਰਸ ਦੌਰਾਨ ਅੱਗ ਦਾ ਅਲਾਰਮ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਕਤੂਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਬਰੰਟ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸਾਥੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਨੈਟ ਸਾਇਵਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੰਗਣੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤੰਬਰ 2020 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਹੋਣਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੋੜੇ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਖੜਗ
ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਖੜਗ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਮਲਵਈ ਕਿੱਸਾ-ਕਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਖੜਗ ਦਾ ਜਨਮ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸਮਰਾਲਾ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਖੱਟਰਾਂ ਵਿਚ 1866 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਚ ਕੁਤਬ ਫਿਰੋਸ ਅਤੇ ਬੜਾ ਚੰਗਾ ਕਵੀਸ਼ਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ
ਪ੍ਰੋ. ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ (20 ਅਕਤੂਬਰ, 1905 - 3 ਮਈ, 1978) ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਸਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਵੀ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਜੀਵਨੀ
ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ 20 ਅਕਤੂਬਰ, 1905 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਗਰ ਹੋਤੀ ਮਰਦਾਨ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਨੇੜੇ ਧਮਿਆਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਭਾਗਵੰਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸ. ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਡਾਕਟਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਪਿੰਡ ਧਮਿਆਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਸੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਬੇਵਕਤੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੀ ਭਾਵੁਕਤਾ ਦੀ ਨੁਹਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਤਿੱਖੀ ਹੋ ਗਈਅ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਸਾਹਿਤਕ ਕਿਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਤਣ ਲੱਗਾ। ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੀ ਗੁਜਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮੋਤੀਆਂ ਜੜੀ ਅਟਾਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਪ੍ਰੋ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਐਮ ਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਲਾਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਡਾ.ਵਰਿਆਮ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ.ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਏ।
ਕਰੀਅਰ
ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਿਤਕ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਦੂਜੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਸਵੈ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਬਣ ਗਈ। ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਜ਼ਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ। ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਮੈਗਜੀਨ ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਦੀ ਸੰਪਾਦਨਾ ਕੀਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅਗਸਤ 1939 ਦੇ ਅੰਕ ਨਾਲ 'ਪੰਜ ਦਰਿਆ' ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੱਤਰ 1947 ਤੱਕ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੇਸ਼ ਵੰਡ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਪੱਤਰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਰਿਹਾ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਵਰੀ 1949 ਵਿੱਚ ਕਚਹਿਰੀ ਰੋਡ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਵੀ ਛਪਦਾ ਰਿਹਾ। 2 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1964 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਪਾਦਕੀ ‘ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੋੜ’ ਛਪਿਆ। ਉਹ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਸਿੱਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਲਾਹੌਰ, ਅਤੇ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਮੌਤ
3 ਮਈ, 1978 ਈ ਨੂੰ 78 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋ ਮੋਹਨ ਦੀ ਮੌਤ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਕਾਵਿ ਨਮੂਨਾ
ਮੈਂ ਸਾਇਰ ਰੰਗ ਰੰਗੀਲਾ ਮੈਂ ਪਲ ਪਲ ਰੰਗ ਵਟਾਵਾਂ।
ਜੇ ਵੱਟਦਾ ਰਹਾਂ ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ ਜੇ ਖਲਾ ਤਾਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ।
ਬਾਹਰਲੇ ਸ੍ਰੋਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ਜ਼ਲਗੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1905 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1978
ਕਠੋਰ ਪਾਣੀ
ਕਠੋਰ ਪਾਣੀ ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਚਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਖਣਿਜ ਵੀ ਘੋਲ ਲਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਪਾਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਠੋਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਾਬਣ ਦੀ ਝੱਗ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਖਣਿਜ ਪਦਾਰਥ ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਸਮਾਂ
ਘੁੱਲੇ ਹੋਏ ਖਣਿਜਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਠੋਰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।
ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰਨਾ
ਖਣਿਜ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੱਪੜੇ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਸੋਡਾ ਜਾਂ ਸੋਡੀਅਮ ਕਾਰਬੋਨੇਟ ਪਾਕੇ ਜਾਂ ਆਇਨਾਂ ਦਾ ਵਟਾਦਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਅੱਡ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਕੰਪਾਊਂਡ
ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਕੰਪਾਊਂਡ ਉਹ ਕੰਪਾਊਂਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨੋਬਲ ਗੈਸਾਂ, ਪੀਰੀਓਡਿਕ ਟੇਬਲ ਦੇ ਗਰੁੱਪ 18 ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨੋਬਲ ਗੈਸਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ੀਨੌਨ। ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ, ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ: ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕ੍ਰਿਪਟਨ (ਆਇਓਨਾਈਜੇਸ਼ਨ 14.0 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਵੋਲਟ), ਜ਼ੀਨੌਨ (12.1 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਵੋਲਟ), ਅਤੇ ਰੇਡਾਨ (10.7 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਵੋਲਟ) ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਆਰਗਨ (15.8 eV), ਨੀਓਨ (21.6 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਵੋਲਟ), ਅਤੇ ਹੀਲੀਅਮ (24.6 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਵੋਲਟ) ਇੱਕ ਪਾਸੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਗੈਸ ਕੰਪਾਊਂਡ
ਐਲਵੇਰਾ ਬ੍ਰਿਟੋ
ਐਲਵੇਰਾ ਬ੍ਰਿਟੋ (ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ: Elvera Britto; 15 ਜੂਨ 1940 – 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫੀਲਡ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ ਰਾਜ ਦੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1960 ਅਤੇ 1967 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਤਾਬ ਲਈ ਮੈਸੂਰ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਿਟੋ ਨੂੰ 1965 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ।
ਬ੍ਰਿਟੋ ਨੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਸੰਘ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਲਈ ਚੋਣਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਬ੍ਰਿਟੋ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਜੂਨ 1940 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਉਪਨਗਰ ਕੁੱਕ ਟਾਊਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਂਗਲੋ-ਇੰਡੀਅਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟੋ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ, ਤੈਰਾਕੀ ਅਤੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਮੇਤ ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਸੇਂਟ ਫਰਾਂਸਿਸ ਜ਼ੇਵੀਅਰ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਬ੍ਰਿਟੋ ਨੇ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ ਰਾਜ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨ ਬਣ ਗਈ। 1960 ਅਤੇ 1967 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਪਤਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਰੀਟਾ ਅਤੇ ਮਾਏ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਟੋ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 'ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਤਿਕੜੀ' ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿਰੁੱਧ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ।
ਉਹ 1965 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰਨ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਬ੍ਰਿਟੋ ਦੀ ਮੌਤ 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਨੂੰ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਅਣਵਿਆਹੀ ਰਹੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2022 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਨਿਜਤਾ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ
ਨਿਜਤਾ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਅਸਤਿਤਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕੋ ਮਸ਼ੀਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜੱਥੇ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਾਮੂਲੀ ਫ਼ਰਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕੋ ਇਨਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲਿਖੇ ਗਏ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਾਵਟ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜੱਥੇ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਸੰਦ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਵੀ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ Law of Individuality ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ
ਪੁਰਨਿਮਾ ਰਾਊ
ਪੁਰਨਿਮਾ ਰਾਊ, (ਜਨਮ 30 ਜਨਵਰੀ 1967 ਨੂੰ ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1993 ਤੋਂ 1995 ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਲਈ 5 ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਮੈਚ ਅਤੇ 1993 ਤੋਂ 2000 ਵਿਚਕਾਰ 33 ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਹਨ। ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਵੀ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੀ ਵੀ 3 ਟੈਸਟ ਅਤੇ 8 ਓ.ਡੀ.ਆਈ. ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਆਲ-ਰਾਊਂਡਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਮੈਚ ਮੱਧਵਰਤੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਆਫ਼-ਸਪਿਨ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਖੇਡੇ ਹਨ। ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਚਿੰਗ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਕੋਚ ਵੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਪਾਰਟੀ
ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਪਾਰਟੀ (ਹਿੰਦੀ: दूरदर्शी) ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ 24 ਮਾਰਚ 1980 ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਬਾਬਾ ਜੈ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗਿਣਨਯੋਗ ਸਮਰਥਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਇਹ 1997 ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪਾਰਟੀਆਂ
ਜੈਨੇਟ ਗ੍ਰੀਕ
ਜੈਨੇਟ ਗ੍ਰੀਕ (ਜਨਮ 1949 ਵਿੱਚ ਟਿਮਿਨਸ, ਓਹੀਓ ) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਲਪਨਾ ਲੜੀ ਬੇਬੀਲੋਨ 5 ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਗ੍ਰੀਕ ਦੇ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਏਲਸਹੇਅਰਸ, ਐਲ.ਏ. ਲਾਅ, ਮੈਕਸ ਹੈੱਡਰੂਮ, ਦ ਆਉਟਸਾਇਡਰ, ਓਵਰ ਮਾਈ ਡੈਡ ਬਾਡੀ, ਨਾਰਦਰਨ ਐਕਸਪੋਜ਼ਰ, ਬਰਨਿੰਗ ਜ਼ੋਨ, ਮੇਲਰੋਸ ਪਲੇਸ, ਜ਼ੇਨਾ: ਵਾਰੀਅਰ ਪ੍ਰਿੰਸੈਸ, ਅਤੇ ਬੇਬੀਲੋਨ-5 ਸਪਿਨ-ਆਫ ਕ੍ਰੂਸੈਡ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।ਉਸਨੇ ਰੇਨੇਗੇਡ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਦੋ ਐਪੀਸੋਡ ਵੀ ਲਿਖੇ ਸਨ।
1983 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਕ ਨੇ " ਰਿਕੀ ", "ਵੇਅਰਡ ਅਲ" ਯੈਨਕੋਵਿਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ।
1986 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਰੀਨ ਆਸਟਿਨ ਅਤੇ ਡਾਇਨਾ ਸਕਾਰਵੀਡ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
2006 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਡੀਵੋਰਸ ਪਲੈਨਰ: ਸੇਲਫ-ਡਿਫੈਂਸ ਫੌਰ ਵਿਮਨ, ਵੇਨ ਦੇ ਨੀਡ ਇਟ ਮੋਸਟ' ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਤਲਾਕ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ ਹੈ।
ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਗ੍ਰੀਕ ਨੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਅਤੇ ਕਨੇਡਾ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਡਾਇਰੈਕਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਰਾਈਟਿੰਗ 'ਤੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਕਰਵਾਏ ਹਨ। ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਗਿਲਡ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਗਿਲਡ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਉਹ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ
ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਰਸਮੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਾਰਟੀ ਕੋਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਦਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 10% ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ 10% ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵੀ ਇਸ 10% ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਨੇ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਕਾ
ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਅੱਜ ਦੀ ਸਰਕਾਰ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਕਦਮ ਨਾ ਚੁੱਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਵੇ।
ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਿਰ ਦੀਆਂ ਵਧੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣਾ। ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਜਨਤਾ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੇ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੂਬਾਹੇਨ
ਵਾਸੂਬਾਹੇਨ (23 ਮਾਰਚ 1924 - 13 ਦਸੰਬਰ 2020), ਜਨਮ ਤੋਂ ਵਾਸੂਬਾਹੇਨ ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦ ਭੱਟ, ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗੁਜਰਾਤ ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਬੋਰਡ ਦੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵੀ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਵਾਸੂਬਾਹੇਨ ਦਾ ਜਨਮ 23 ਮਾਰਚ 1924 ਨੂੰ ਬੜੌਦਾ (ਹੁਣ ਵਡੋਦਰਾ) ਵਿਖੇ ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦ ਬਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀਬੇਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਬੜੌਦਾ ਰਾਜ ਦੇ ਸਯਾਜੀਰਾਓ ਗਾਇਕਵਾੜ III ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਸਕੱਤਰ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਤ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਦਾ ਵਸਨੀਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਨਕਾ ਪਰਿਵਾਰ ਭਰੂਚ ਨੇੜੇ ਆਮੋਦ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬੜੌਦਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ SNDT ਕਾਲਜ (ਹੁਣ SNDT ਮਹਿਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ) ਤੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਹਿਤਾ ਗਾਮਾ ( ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ) ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਉਹ 1949 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ (ਹੁਣ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ, ਰਾਜਕੋਟ ਅਤੇ ਵਡੋਦਰਾ ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ 1982 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਕਿਸ਼ੋਰ ਭਲਾਈ ਬੋਰਡ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਬੋਰਡ ਦੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਸਟਰੀ ਕੇਲਵਾਨੀ ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਚਿਲਡਰਨ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਨੰਦਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।  ਉਹ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵੀ ਸੀ।
ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 13 ਦਸੰਬਰ 2020 ਨੂੰ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਕੰਮ
ਉਹ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰੀਕਸ਼ਾ ਕੇ ਕਾਰਕਸ਼ਾ? ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ। ਪਾਂਡੇ ਪਾਂਡੇ ਮੋਤੀ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਸਿਜ਼ (1996), ਦਿਨ ਤਾਰਾ ਦਰ ਵਦਾਲ (1968), ਮਨਰਾਜ (1973), ਘਦਿਕ ਅਸਾਧ ਘਦਿਕ ਫੱਗਣ (1980) ਅਤੇ ਬੇ ਅੱਖੀ ਸ਼ਰਮ (1996) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜ਼ਕਲਪਿਛੋੜੀ (1959) ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਵਾਰਡ
ਉਸ ਨੂੰ 1978 ਵਿਚ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ 'ਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪਾਂਡੇ ਪਾਂਡੇ ਮੋਤੀ (1963) ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਯੋਗਾਨੁਯੋਗ (2002) ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਸਸੀਕਿਰਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਸਸੀਕਿਰਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Krishnan Sasikiran; ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1981) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦਾਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਰੰਜ ਕੈਰੀਅਰ
ਮਦਰਾਸ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਸਸੀਕੀਰਨ ਨੇ 1999 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ 2002, 2003 ਅਤੇ 2013 ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਿੱਤਿਆ। 1999 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੀਂਗ ਟਯੂ, ਵੀਅਤਨਾਮ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਜੂਨੀਅਰ ਸ਼ਤਰੰਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ। ਸਸੀਕਿਨ ਨੇ 2000 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। 2001 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਵੱਕਾਰੀ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਿੱਤਿਆ। 2003 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਚੌਥੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ ਵਿੱਚ ਪੋਲੀਟੀਕੇਨ ਕੱਪ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਾਸੀਕਿਨ ਨੇ 2005 ਦੇ ਸਿਗੇਮੈਨ ਐਂਡ ਕੋ ਸ਼ਤਰੰਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਲਮਾ ਅਤੇ ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਲਈ ਜਾਨ ਟਿਮੈਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਰਿਹਾ।
2006 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਏਰੋਫਲੋਟ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਬਾਦਰ ਜੋਬਵਾ, ਵਿਕਟਰ ਬੋਲੋਗਨ ਅਤੇ ਸ਼ਖਰੀਯਾਰ ਮਮੇਦਯਾਰੋਵ ਦੇ ਨਾਲ ਟਾਈਬ੍ਰੈਕ ਸਕੋਰ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਲਈ ਬਰਾਬਰੀ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਸਾਲ, ਸਸੀਕੀਰਨ ਨੇ 2006 ਦੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਜੋਂ 20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਚੈੱਕ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ 2002 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਨਵਰੀ 2007 ਦੀ ਐਫ.ਆਈ.ਡੀ.ਈ. ਰੇਟਿੰਗ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ, ਸਸੀਕਿਨ 2700 ਦੀ ਐਲੋ ਰੇਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ 21 ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੂਜਾ ਸ਼ਤਰੰਜ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ 2700 ਦੀ ਐਲੋ ਰੇਟਿੰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦਸੰਬਰ, 2008 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਸਿਟੀ ਆਫ ਪੈਮਪਲੋਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ ਐਲੋ 2640 ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੀ ਇੱਕ 16 ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਆਯੋਜਨ, 2795 ਦੇ ਰੇਟਿੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੰਕ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ। 2009 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਐਂਟਵਰਪ ਵਿੱਚ ਏਟੀਨ ਬੈਕਰੋਟ ਨਾਲ ਦੂਜੇ-ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ‘ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਮਈ 2011 ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਖਿਡਾਰੀ 7/9 ਅੰਕਾਂ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਸਸੀਰਨ ਨੇ ਵੇਸ਼ਲੇ ਸੋ ਅਤੇ ਬੁ ਜਿਆਂਗਜ਼ੀ ' ਤੇ ਟਾਈਬ੍ਰੇਕ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹਦ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਬਲਿਟਜ਼ ਸ਼ਤਰੰਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਅਕਤੂਬਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 15 ਵੇਂ ਕੋਰਸਿਕਨ ਸਰਕਟ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੋਰਸੀਕਾ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਨਾਕਆਊਟ ਰੈਪਿਡ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਆਖਰੀ ਵਿਜੇਤਾ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਤੇ 2014 ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪਿਅਡ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰੋਨਜ਼ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਬੋਰਡ 'ਤੇ 7.5 / 10 ਅੰਕ ਬਟੋਰੇ। ਸਸੀਕਿਿਰਨ ਨੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ।
ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ ਸ਼ਤਰੰਜ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਸਸੀਕੀਰਨ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਵਾਲੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2016 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀਨੀਅਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਸਟਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਖਿਤਾਬਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਜੋ ਉਸਨੇ ਮਾਰੀਅਨ ਵਿਨਚੇਵ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਅਤੇ ਪਲਸੀਅਸਕਾਸ ਇਨਵਾਈਟੇਸ਼ਨਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਸਸੀਕਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੰਗਨਲਾਲੂਰ, ਚੇਨਈ ਦੇ ਮਾਡਰਨ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਾਧਿਕਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1981 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ
ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬਿੱਲ, ਮਾਗੂਰੀ ਬਿੱਲ ਅਤੇ ਮਾਗੂਰੀ ਬੀਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਝੀਲ ਅਤੇ ਝੀਲ ਹੈ ਜੋ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਤਿਨਸੁਕੀਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਡਿਬਰੂ-ਸੈਖੋਵਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਘਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਗੂਰੀ ਕੈਟਫਿਸ਼ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਅਸਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੀਲ ਜਾਂ ਬਿੱਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਝੀਲ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ
ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ ਤਿਨਸੁਕੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 9 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅਤੇ ਡਿਬਰੂਗੜ੍ਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਗੁਈਜਾਨ ਫੇਰੀ ਘਾਟ ਤੋਂ 3.8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਡਿਬਰੂ-ਸੈਖੋਵਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦਾ ਗੇਟਵੇ ਹੈ। ਮਾਗੁਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ ਡਿਬਰੂ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਕਿਨਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਡਿਬਰੂ ਨਦੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਜੋੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
thumb| ਮਾਗੂਰੀ ਮੋਟਾਪੁੰਗ ਬੀਲ ਤੋਂ ਰੁਡੀ ਮਾਰਸ਼ ਸਕਿਮਰ
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਅਸਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਸਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤਬੱਸੁਮ
ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤਬੱਸੁਮ ( Dari  ) ਜ਼ਾਬੁਲ, ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ 2015 ਦੇ ਜ਼ਬੁਲ ਕਤਲੇਆਮ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰਾ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਤਬੱਸੁਮ ਲਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਕਤਲ
ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤਬੱਸੁਮ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਗਜ਼ਨੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਜਾਘੋਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਰਮਜ਼ਾਨ ਅਲੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ (IS) ਨੇ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਜਾਘੋਰੀ ਤੋਂ ਕਵੇਟਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਜਾਤੀ ਹਜ਼ਾਰਾ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜ਼ਬੁਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਬੱਸੁਮ ਅਤੇ ਛੇ ਹੋਰ ਯਾਤਰੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਵਾਕਾਰਾਂ (ਆਈਐਸ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਬੁਲ ਘਾਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਜੇ ਹਜ਼ਾਰਾ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਾਬੁਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਉਪਨਾਮ ਅੰਦੋਲਨ
ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਅਗਵਾ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 20,000 ਦੇ ਕਰੀਬ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤਬੱਸੁਮ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਤਬੱਸੁਮ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਮਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਗਾਨ ਮਹਿਲਾ ਕਾਰਕੁਨ
ਕੋਲਾਰ ਥੀਪੋਥਸਵਾ
ਤਿਉਹਾਰ
ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਭਾਈਚਾਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੇਲਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਲਾਰ ਥੀਪੋਤਸਵ ਕਸਬੇ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਕੋਲਾਰਮਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਫਲੋਟ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਲਾਰ ਕਸਬੇ ਅਤੇ ਕੁਰੂਬਾਰਾਪੇਟ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਸ 'ਤੇ ਦੀਵਾ ਲਗਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਫਲੋਟ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਝੀਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਅਰਚਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਲੋਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਖਿਲਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕੋਲ
ਵਰਣਨ
ਪਕੋਲ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੇਰੇਟ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਮੌਸਮ, ਮੂਡ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਲਈ ਆਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਕਈ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ. ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ. ਪੁਰਸ਼ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਪਕੌਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਟੋਪੀ ਠੰਡੇ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਕੌਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਬਰੀਕ ਕੁਦਰਤੀ ਉੱਨ ਕਾਰਨ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਪਸੀਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਜੰਮਦਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੌਸਮ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਸਮੱਗਰੀ ਹਾਈਗ੍ਰੋਸਕੋਪਿਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਰਸਾਤੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਟੋਪੀ ਗਿੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈੱਡਵੇਅਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਹੈਂਡਸਪਨ ਵੂਲਨ ਟੋਪੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਫਲੈਟ, ਗੋਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ, ਕਰਲਡ-ਅੱਪ ਕੰਢੇ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਸਲੇਟੀ, ਜਾਂ ਭੂਰੇ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ੇਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੈਪ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਗਰਮ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਰੋਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੋਪੀ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਖੰਭ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ। ਅਧਾਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸਿਲਾਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਜੁੜੀ ਸਤਰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਲਚਕਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਤਰ ਨੂੰ ਕੱਸਣ ਜਾਂ ਢਿੱਲਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ
ਪਕੋਲ ਦਾ ਮੁੱਢ ਚਿਤਰਾਲ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਟੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਿਲਗਿਤ, ਅਸਟੋਰ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਗਿਲਗਿਤ-ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।  ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਊਨੀ ਟੋਪੀ ਸ਼ਾਇਨਾ ਲੋਕਾਂ  ਅਤੇ ਖੋ ਲੋਕਾਂ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਿਤਰਾਲੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਦਾ ਮੁੱਖ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ਤੂਨ, ਤਾਜਿਕ ਅਤੇ ਨੂਰਿਸਤਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਅਫਗਾਨ ਪਸ਼ਤੂਨਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ਤੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੀ ਪੱਗ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ, ਚਿਤਰਾਲੀ ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਨ। ਵਿਲੱਖਣ ਚਿਤਰਲੀ ਕੈਪ ਜਾਂ ਪਕੌਲ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿੱਸਾ ਕਾਹਵਾਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਕਬਾਇਲੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਵਾਇਤੀ ਪਸ਼ਤੂਨ ਪੱਗ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ਤੂਨ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਪਕੋਲ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਬਾਂਦੀਪੋਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰੇਜ਼ ਅਤੇ ਤੁਲੀਲ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਸਲੀ ਸ਼ਿਨਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਪਕੋਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ।
ਕੌਸੀਆ ਅਤੇ ਮੈਸੇਡੋਨੀਅਨ ਲਿੰਕ ਦਾ ਖੰਡਨ
alt=|left|thumb|300x300px| ਕੌਸੀਆ ਪਹਿਨੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਡੋਨੀਅਨ ਲੜਕੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ। ਟੈਰਾਕੋਟਾ, ਏਥਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ, ਸੀ.ਏ. 300 ਬੀ.ਸੀ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖਾਸ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੈਸੇਡੋਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੌਸੀਆ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਕੋਲ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਪਰਤਾਏ ਵਾਲਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਪਾਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਗ੍ਰੀਕੋ-ਬੈਕਟਰੀਅਨ ਅਤੇ ਇੰਡੋ-ਗਰੀਕ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਕੋਲ ਦਾ ਕੌਸੀਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਸਿੱਧੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਲਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੂਰਿਸਤਾਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਕੋਲ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਜ਼ਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਹੀ ਸਿਰਲੇਖ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਜਵਾਨ ਹੈ। ਗੁਆਂਢੀ ਚਿਤਰਾਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਪਕੋਲ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਜੋਕੇ ਗਿਲਗਿਤ-ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੀਨੀ/ਤੁਰਕਸਤਾਨੀ/ਭਾਰਤੀ ਸਰਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮਾਨ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੂਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਰੋਲਡ-ਰਿਮ ਵਾਲੀ ਸਧਾਰਨ ਟੋਪੀ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਹੋਰ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀ ਸੀ, ਚਿਤਰਾਲ ਖੇਤਰ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਚਿਤਰਾਲ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਤਲ ਤਾਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਗੋਲ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਮੋੜ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਗਿਲਗਿਤ ਅਤੇ ਚਿਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਮੂਲ, ਖੋਜ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼
ਪਕੋਲ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਰੂਪ ਚਿਤਰਾਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਖਾਪੋਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਪਾਲ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਖੋਵਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰ। ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਚਿਤਰਾਲ ਹੈ। ਪਕੋਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਡੋਨੇਟਸ ਓ'ਬ੍ਰਾਇੰਸ ਦੀ 1895 ਦੀ ਚਿਤਰਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਸਲੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ:
"ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਮਸਪਨ ਕੈਪ ਕਾਲੀ, ਭੂਰੀ ਜਾਂ ਸਲੇਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਬੈਗ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਰੋਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
ਜੌਨ ਬਿਡਲਫ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਟ੍ਰਾਇਬਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਹਿੰਦੂ ਕੂਸ਼ (1880) ਵਿੱਚ "ਰੋਲਡ ਵੂਲਨ ਟੋਪੀ" ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਗਿਲਗਿਤ, ਅਸਟੋਰ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਨਾ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਬਿਡਲਫ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਉੱਤਰੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਖਾਨ, ਚਿਤਰਾਲ ਅਤੇ ਸਰਿਕੋਲ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਛੋਟੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਸਨ। thumb| ਚਿਤਰਾਲੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ 1912 ਵਿੱਚ ਪਕੋਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। alt=|thumb| 1929 ਵਿੱਚ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਪਕੋਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਚਿਤਰਾਲੀ। "ਚਿਤਰਾਲ, ਵਖਾਨ ਅਤੇ ਸਿਰੀਕੋਲ ਵਿੱਚ ਆਦਮੀ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਗਿਲਗਿਤ, ਅਸਟੋਰ, ਅਤੇ ਯਾਗੇਸਤਾਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਡਰਿਊ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਉੱਨੀ ਟੋਪੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਨ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਟੋਪੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਆਹੀਆਂ ਸ਼ਿਨ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
ਪਕੋਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਦਰਭ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅਤਿ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਚਿਤਰਾਲ ਸਮੇਤ ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਸੀ।
.tr
.tr ਇੱਕ ਇੰਟਰਨੈਟ ਕੰਟਰੀ-ਕੋਡ ਹੈ ਤੁਰਕੀ ਲਈ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਡੋਮੇਨ।
ਪਕੋਲ
ਨੂਰਿਸਤਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫਰਿਸਤਾਨ ਮੁਹਿੰਮ ਅਤੇ ਗੋਦ
ਪਾਕੋਲ ਨੂਰਿਸਤਾਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਤਾਜ਼ਾ ਨਵੀਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਗੁਆਂਢੀ ਚਿਤਰਾਲ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਨੈਥਨੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਫਿਰਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਨੂਰਿਸਤਾਨੀ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੀ ਮੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤਾਜ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪੈਚ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿੱਥੇ ਵਾਲ ਉੱਗਣ ਲਈ ਬਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਕਮਰ ਤੱਕ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕਦੇ ਸਨ।
.tr
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਾੱਪ-ਲੈੱਵਲ ਡੋਮੇਨ ਦੇਸ਼ ਕੋਡ
ਪਕੋਲ
ਨੂਰਿਸਤਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫਰਿਸਤਾਨ ਮੁਹਿੰਮ ਅਤੇ ਗੋਦ
ਜਾਰਜ ਸਕੌਟ ਰੌਬਰਟਸਨ ਦੁਆਰਾ ਨੂਰਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਕੌਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਕੋਲ ਨੂੰ ਚਿਤਰਾਲੀ ਟੋਪੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਬਾਸ਼ਗੁਲ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਚਿਤਰਾਲ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਕਾਫਿਰਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਬੀ ਘਾਟੀ, ਅਤੇ ਟੋਪੀ ਚਿਤਰਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਪਾਰ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ. ਇਸ ਲਈ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਕੋਲ ਦੇ ਨੂਰਿਸਤਾਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੇਰ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਲੇਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੰਡਾਊਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਕਾਫਿਰੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫਿਰਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅਫਗਾਨ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਸਤਾਰਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ।. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਪਾਰ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਨੇ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਪਕੋਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅਬਦੁਲ ਰਹਿਮਾਨ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫਿਰਿਸਤਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕੌਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਏ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁਣ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਨੂਰਿਸਤਾਨੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਧੇ ਹੋਏ ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਲਈ ਘਾਟੀਆਂ ਦੇ ਖੁੱਲਣ, ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਟਾਈਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਟੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪਛਾਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ, ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਪਕੋਲ ਨੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਦੇ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਆਸਾਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਗਣਰਾਜ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇ ਸਨ। ਪਕੋਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੰਜਸ਼ੀਰ ਘਾਟੀ ਦਾ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਆਗੂ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਮਸੂਦ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਪਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਸ਼ੀਰ ਦੀ ਤਾਜਿਕ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਕਿ ਨੂਰਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਪਕੋਲ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।
1992 ਵਿੱਚ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਨੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਬੁਲ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਤਾਜਿਕਾਂ ਨੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਗਠਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਕੋਲ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈੱਡਗੇਅਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਤਾਲਿਬਾਨ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਪਸ਼ਤੂਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਪਕੋਲ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਤਾਲਿਬਾਨ ਪਗੜੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ, ਰਵਾਇਤੀ ਪਸ਼ਤੂਨ ਹੈਡਵੇਅਰ, ਤਰਜੀਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਧਾਰ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਕਿਸਮ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਕੋਲ ਪਹਿਨਦੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਸਤੰਬਰ 1996 ਵਿਚ ਤਾਲਿਬਾਨ ਨੇ ਕਾਬੁਲ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਪਕੋਲ ਸੜਕਾਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਨਵੰਬਰ 2001 ਵਿਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉੱਤਰੀ ਗਠਜੋੜ ਨੇ ਤਾਲਿਬਾਨ ਨੂੰ ਖਦੇੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਕੋਲ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਪਸ਼ਤੂਨ, ਜੋ ਤਾਲਿਬਾਨ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਸਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਪਕੋਲ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਕੌਲ ਹਨ। ਇਹ ਅੰਤਰ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤਰਾਲੀ ਪਕੋਲ
ਚਿਤਰਾਲੀ ਪਕੋਲ ਉੱਤਰੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਚਿਤਰਾਲ ਸਕਾਊਟਸ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਾਰਖੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੋਰ ਦਾ ਖੰਭ ਹੈ। ਇਹ ਚਿਤਰਾਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਕੋਲ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਇਸ ਖੇਤਰ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਡਾਇਨਾ, ਕੇਟ ਮਿਡਲਟਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਵਿਲੀਅਮ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ।
ਮਰੋੜਿਆ ਪਕੋਲ
ਮਰੋੜਿਆ ਪਕੋਲ ਪਕੋਲ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਰਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਰਿਮ ਮਰੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਉੱਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਰੋੜਿਆ ਪਕੌਲ ਖੈਬਰ ਪਖਤੂਨਖਵਾ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਐਡਜਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਜ਼ੀਰਿਸਤਾਨ ਪਕੋਲ
ਵਜ਼ੀਰਸਤਾਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕਬਾਇਲੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਕੋਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਰਸਤਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ਤੂਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਿਸੂਦ, ਡਾਵਰ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਜ਼ੀਰਸਤਾਨ ਪਕੋਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਪਕੋਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਅੰਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਕਰਦਾਰ ਛੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਜ਼ੀਰਿਸਤਾਨ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਉੱਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਪਕੌਲ ਵਾਂਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਹ ਪਕਤੀਆ ਅਤੇ ਖੋਸਤ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਪਾਰ ਕਿਨ ਪਸ਼ਤੂਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਿਤਰਾਲੀਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਹੈੱਡਵੀਅਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਮਿਨੋਤੋਰ
ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ Minotaur ( / <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ ਐਮ <span title="/aɪ/: 'i' in 'tide'">aɪ n <span title="/ə/: 'a' in 'about'">ਲਈ ਟੀ <span title="/ɔːr/: 'ar' in 'war'">ɔːr /, / <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ ਐਮ <span title="/ɪ/: 'i' in 'kit'">ɪ n <span title="/ə/: 'a' in 'about'">ਲਈ <span title="/ˌ/: secondary stress follows">ˌ ਟੀ <span title="/ɔːr/: 'ar' in 'war'">ɔːr  / ; ΜῑνώταυροςΜῑνώταυροςΜῑνώταυρος , Minotaurus, Etruscan: Θevrumineś) ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਜੀਵ ਹੈ ਜੋ ਕਲਾਸੀਕਲ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ  ਬਲਦ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਕਲਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਰੋਮਨ ਕਵੀ ਓਵਿਦ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ:  "ਅੰਸ਼ਕ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਕ ਬਲਦ" ਸੀ।  ਮਿਨੋਤੋਰ ਇੱਕ ਭੂਲ-ਭੁਲਈਆ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪੇਚਦਾਰ ਬਾਗ਼ ਵਰਗੀ ਇਮਾਰਤ ਸੀ  ਜਿਸਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਦਾਇਦਾਲਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕਾਰਸ ਨੇ ਕ੍ਰੀਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਿਨੋਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮਿਨੋਤੋਰ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਐਂਥਨੀਅਨ ਨਾਇਕ ਥੀਸੀਅਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਪਾਤਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ "ਮਿਨੋਤੋਰ" ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਨਾਮ ਸੀ। ਬਿਲ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਆਮ ਨਾਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਨੋਤੋਰ ਬਹੁਤ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਫੈਨਤਾਸੀ ਸਟੈਨਲੀ ਗਲਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ।
ਨੋਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ
ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ (ਭਾਰਤ)
ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਉਸ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਪਰਲੇ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਸਦਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਪਰਲੇ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਸਦਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਬੰਧਤ ਧਿਰ ਕੋਲ ਸਦਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 10% ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ 10% ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵੀ ਇਸ 10% ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੰਸਦ
ਉੱਤਮ ਸਿੰਘ ਭੋਲਾਨਾਥ
ਉੱਤਮ ਸਿੰਘ ਭੋਲਾਨਾਥ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅੱਠਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਪੰਜਾਬ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦਹਿਸ਼ਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਰਮਲਾ ਉਸਦੇ ਹੀ ਸ਼ਰੀਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਉੱਤਮ ਸਿੰਘ ਭੋਲਾਨਾਥ ਦਾ ਜਨਮ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲਹੌਰ ਦੇ ਥਾਣਾ ਰਾਇਵਿੰਡ ਅਧੀਨ ਪੈਂਦੇ ਪਿੰਡ ਹੰਡਾਲ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਸੁਹਾਵਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੁਕਮ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰਾਮੋਫੋਨ ਤੇੇ ਤਵੇ ਸੁਨਣ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ ਤੇ ਇਸੇ ਸ਼ੌਂਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਤੋਂ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਾ ਵੀ ਸੰਤਾਪ ਭੋਗਣਾ ਪਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਭੋਲਾਨਾਥ ਦਾ ਤਖੱਲਸ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਹੀ ਦਿੱਤਾ। ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਦਿਆਲ ਕੌਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਪਰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਬਚ ਸਕਿਆ।
ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਸਫਰ
ਰੇਡਿਉ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਨੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁਦ ਰੇਡਿਉ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਜਗਾਈ। ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਰੇਡਿਉ ਸ਼ਟੇਸ਼ਨ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪਿਆ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੇਡਿਉ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਮਕਬੂਲ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਵਿਆਂ ਤੇ ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਰਮਲੇ ਨਾਲ ਬਾਬੂ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਬਾਬੂ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਲਿਖੇ ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਵਾਏਗਾ ਪਰ ਉੱਤਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਦੇ ਲਿਖੇ ਗੀਤ ਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਐਚਐਮਵੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗਾਇਕੀ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਨ ਲੱਗੀ।
ਹਵਾਲੇ
http://epaper.dainiktribuneonline.com/1204567/Filmnama/ST_13_May_2017#dual/2/1
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ
ਆਲੂ ਟਿੱਕੀ
ਆਲੂ ਟਿੱਕੀ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਲੂ, ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੀਮ ਮਸਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਲੂ ਤੋਂ ਭਾਵ ਆਲੂ, ਅਤੇ "ਟਿੱਕੀ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਿੰਦੀ, ਮਰਾਠੀ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਟਲਟ ਜਾਂ ਕੋਕੋਕਿਟ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ "ਚਾਂਦਨੀ ਚੌੰਕ" ਆਲੂ ਟਿੱਕੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਟ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸਮਾਂ
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਆਲੂ ਟਿੱਕੀ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰਾਂ ਦੀ ਮਸਾਲੇ ਦਾਰ ਚਟਨਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿਚ, ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸਬਜ਼ੀ ਟਿੱਕੀ ਡੈਲੈਕਟੇਸਨ ਕਾਊਂਟਰ ਤੋਂ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਹ ਈਸਟ ਮਿਡਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ, ਆਲੂ ਟਿੱਕੀ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਸਥਾਨਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਭਿੰਨ ਮਸਾਲੇ ਪਾਕੇ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਧਨੀਏ ਨੂੰ ਮਹਤਵੱਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਟਿੱਕੀ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਾਣਾ
ਸੇਬਾਂ ਕਰਕੇ
"ਸੇਬਾਂ ਕਰਕੇ" ਐਂਤਨ ਪਾਵਲੋਵਿਚ ਚੈਖ਼ਵ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ 1880 ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 17 ਅਗਸਤ, 1880 ਨੂੰ ਕਲਾਤਮਕ ਅਤੇ ਹਾਸ-ਰਸ ਰਸਾਲੇ " ਸਟ੍ਰੇਕੋਜ਼ਾ " ਦੇ ਤੀਹਵੇਂ ਅੰਕ ਵਿੱਚ "ਚੇਖੋਂਤੇ" ਉਪਨਾਮ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ । ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ 14 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ  ।
ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਤਰਾਈਫੋਨ ਸੇਮਿਓਨੋਵਿਚ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਕਿਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਾ ਉਸਦੇ ਸੇਬ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨਮਾਨੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਬੋਚ ਲੈਣਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਤਰਾਈਫੋਨ ਸੇਮਯੋਨੋਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਲੜਕੇ ਦੇ ਥੱਪੜ ਲਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੜਕੀ ਨੂੰ "ਸਬਕ" ਸਿਖਾਏ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ-ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਅੰਗ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਪਲਾਟ ਏ. ਪਾਜ਼ੂਖਿਨ ਨੇ ਉਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਘਰੇਲੂ ਟੋਟਕਾ ਬਣਾਇਆ ।
ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੈਖ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਭੰਡਾਰੀ
ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ, ਨਾਟਕ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੇਡਿਉ ਨਾਟਕ ਰਚੇ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਜਨਮ 4 ਮਈ 1941 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਨਾਟਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ- 'ਵਫਾ਼ ਭਟਕਦੀ ਰਹੀ','ਡਾਕੂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ' ਹਨ। 'ਪਿਆਸ ਬਾਕੀ ਹੈ',ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਭੰਡਾਰੀ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੁਖਚੈਨ ਭੰਡਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰਿਆਣਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤ ਪੁਸਤਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਚਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਬਾਜਵਾ
ਚਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਬਾਜਵਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ.ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਤੋਂ ਮੈਂਬਰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਬਾਜਵਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਬਾਜਵਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ 2012 ਵਿੱਚ ਕਾਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ  ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ 42 ਮੈਬਰਾਂ  ਵਿਚੋ  ਇੱਕ MLA ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਸ ਦੇ ਵਜੋ ਆਪਣੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ,  ਜੋ  ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਸਤਲੁਜ -ਯਮੁਨਾ ਲਿੰਕ (SYL) ਪਾਣੀ ਨਹਿਰ ਅਨ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੀ.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ
ਜਮਹੂਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ
ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਹੈ। ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਗਿੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਬਾਨੀ ਸ੍ਰੀ ਵਿਜੇ ਕੁਮਾਰ ਹੰਸ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ 2019 ਵਿੱਚ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ । ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2004 ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਦੋ ਉਮੀਦਵਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਵਿਜੇ ਕੁਮਾਰ ਹੰਸ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ (1,288 ਵੋਟਾਂ, 0.17%) ਵੋਟਾਂ ਮਿਲ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕੌਮੀ ਨੂੰ ਵੀ (5,429 ਵੋਟਾਂ, 0,71%) ਘੱਟ ਵੋਟਾਂ ਮਿਲ਼ੀਆ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2002 ਵਿਚ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਨੌਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ 3,189 ਵੋਟਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ। ਵਿਜੇ ਕੁਮਾਰ ਹੰਸ ਦੀ ਮੌਤ 5 ਸਤੰਬਰ 2019 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਕੁਮਾਰ ਹੰਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼੍ਰੀ ਰਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਗਿੱਲ 14 ਫਰਵਰੀ 2020 ਨੂੰ ਡੈਮੋਕਟਿਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੇ।
ਮੇਰ ਬੀਲ
ਮੇਰ ਬੀਲ ਅਸਾਮ ਦੇ ਨਗਾਓਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਅਸਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਸਾਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਫਰੰਟ (ਭਾਰਤ)
ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਫਰੰਟ ਜਾਂ ਮਹਾ ਅਗਾੜੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਜ-ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲਿਸਟ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਅਗਾੜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਗਠਜੋੜ 1999 ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਐਨਸੀਪੀ ਨੇ ਚੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੋਣ ਲੜੀ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਬਹੁਮੱਤ ਨਾ ਮਿਲ਼ਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ। ਗਠਜੋੜ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1999,2004,2009 ਦੀਆਂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ।
ਜੂਲੀ ਐਂਡ ਮੀ
ਜੂਲੀ ਐਂਡ ਮੀ ( Revoir Julie) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੈਸਬੀਅਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਜੀਨ ਕ੍ਰੇਪੀਉ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1998 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਿਰਲੇਖ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਸੀ ਜੂਲੀ ਅਗੇਨ ਵੇਖੋ" ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਥਾਨਕ
ਫ਼ਿਲਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਬ੍ਰੇਕ-ਅੱਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੂਲੀਅਟ ਨੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 15 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਸਾਬਕਾ ਦੋਸਤ ਜੂਲੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਜੂਲੀਅਟ ਕਿਊਬਿਕ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਟਾਊਨਸ਼ਿਪਸ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜੋੜੀ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜੂਲੀਅਟ ਜੂਲੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੀ ਘਟਨਾ ਕਰਕੇ ਜੂਲੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਅਟ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਜੂਲੀਅਟ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੂਲੀ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਜੂਲੀਅਟ ਜੂਲੀ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੂਲੀਅਟ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਡਰੋਂ, ਜੂਲੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਅਟ ਲਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਅਟ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਵਾਰਡ
ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ 1999 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਲੈਸਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਔਡੀਅੰਸ਼ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਭਾਬੇਂਦਰ ਨਾਥ ਸਾਇਕੀਆ
ਜੀਵਨੀ
ਭਾਬੇਂਦਰ ਨਾਥ ਸਾਇਕੀਆ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਫਰਵਰੀ 1932 ਨੂੰ ਨਾਗਾਓਂ ਕਸਬੇ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1948 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਸਵੀਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ 1950 ਵਿੱਚ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ। ਉਸਨੇ ਗੌਹਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਾਟਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ 1952 ਵਿੱਚ ਬੀਐਸਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1961 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1961 ਵਿੱਚ, ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੀਡਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਿਆ।
ਸਾਇਕੀਆ ਨੇ ਪ੍ਰਾਂਤਿਕ (প্ৰান্তিক), ਇੱਕ ਅਸਾਮੀ ਮਾਸਿਕ ਰਸਾਲਾ ਅਤੇ ਜ਼ਫ਼ੂਰਾ (সঁফুৰা) ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਰਸਾਲਾ, (ਦੋਨੋਂ ਅਸਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ) ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਜੋਤੀ ਚਿੱਤਰਬਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਸਾਮ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਫਿਲਮੀ ਸਟੂਡੀਓ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੱਤ ਅਸਾਮੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਸਾਮ ਦੇ ਸਾਹਿਤ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਦਲੇ ਸਾਇਕੀਆ ਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਏਰਿਕਾ ਫਰਨਾਂਡਿਸ
ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰੀਅਰ
ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 2010 ਅਤੇ 2011 ਵਿੱਚ "ਬੰਬੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਫਰੈਸ਼ ਫੇਸ", "ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਫਰੈਸ਼ ਫੇਸ 2011" ਅਤੇ "ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ" ਦਾ ਤਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਭਾਬੇਂਦਰ ਨਾਥ ਸਾਇਕੀਆ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932
ਏਰਿਕਾ ਫਰਨਾਂਡਿਸ
ਹਾਲੀਆ ਕੰਮ
2021 ਵਿੱਚ, ਫਰਨਾਂਡਿਸ ਨੇ ਕੁਛ ਰੰਗ ਪਿਆਰ ਕੇ ਐਸੇ ਭੀ: ਨਈ ਕਹਾਨੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਰ ਸ਼ੇਖ ਦੇ ਨਾਲ ਡਾ. ਸੋਨਾਕਸ਼ੀ ਬੋਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਮੀਰਾਤ ਡਰਾਅ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੇਮ ਸ਼ੋਅ, ਜੋ ਕਿ ਅਮੀਰਾਤ ਡਰਾਅ ਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਯੂਟਿਊਬ, ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਤੇ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਲਾਈਵ ਸਟ੍ਰੀਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਹਮੀਦਾ ਸਾਲਿਮ
ਹਮੀਦਾ ਸਾਲਿਮ ਉਰਦੂ ਦੀ ਨਾਮਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ। ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਕਾਰ ਜਾਵੇਦ ਅਖਤਰ ਉਸਦਾ ਭਤੀਜਾ ਹੈ। ਹਮੀਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਾਇਰ ਮਜਾਜ਼ ਲਖਨਵੀ (ਅਸਰਾਰ=ਉਲ-ਹੱਕ ਮਜਾਜ) ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਰਾਬੰਕੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰੂਦੌਲੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਜਮੀਂਦਾਰ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 1922 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। 16 ਅਗਸਤ 2015 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਸਾਲਿਮ ਦਾ ਜਨਮ 1922 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੁਦਾਲੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੀਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਅਸਰਾਰ-ਉਲ-ਹਕ਼ "ਮਜਾਜ਼" ਵੀ ਉਰਦੂ ਦਾ ਨਾਮਚੀਨ ਉਰਦੂ ਕਵੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਭਰਾ, ਅੰਸਾਰ ਹਰਵਾਨੀ, ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਸੰਸਦ ਦਾ ਚੁਨਿੰਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਸਫ਼ਿਆ ਅਖ਼ਤਰ ਵੀ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਤੀਜਾ ਜਾਵੇਦ ਆਖ਼ਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਹੈ।.
ਲਿਖਤਾਂ ਅਤੇ ਕਰੀਆਰ
ਉਸ ਨੇ ਲਖਨਊ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸਾਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ ਫੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 1947 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਲੰਦਨ ਤੋਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।ref name=":1"> ਸਲੀਮ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਕਈ ਜਨਤਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਲਮਾ ਮਾਸਟਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾਮੀਆ ਮਿਲੀਆ ਇਸਲਾਮੀਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਾਵਲ, ਇੱਕ ਸੰਸਮਰਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ। ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, ਸਿਰਲੇਖ, ਸ਼ੌਰਿਸ਼-ਏ-ਦੌਰਾਨ 1995 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੀ ਯਾਦ ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ ਹਮ ਸਾਥ ਥੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਲੀਮ ਨੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਵਲ, 'ਪਰਛਾਇਓਂ ਕੇ ਉਜਾਲੇ' ਅਤੇ ਹਰਦਮ ਰਵਾਂ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਿਖੇ। ਦੋਵੇਂ ਨਾਵਲ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਰੁਦਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮਜਾਜ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ, ਸਿਰਲੇਖ 'ਮਜਾਜ਼, ਮਾਈ ਬ੍ਰਦਰ' ਨੂੰ ਵੀ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ
ਮੁੰਡੂ (ਪਹਿਰਾਵਾ)
ਮਰਦ
ਇੱਕ ਮੁੰਡੂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਾ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਕੜਾ (ਮੁੰਡੂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਪੱਟੀ) ਵੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਰਸਮੀ ਮੌਕਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹਾਂ) ਲਈ, ਇੱਕ ਮੁੰਡੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਢਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਸਾਵੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡੂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ 'ਕੜਾ' ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਾਰਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ। ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਅਣ-ਬੋਲੇ ਨਿਯਮ ਮੁੰਡੂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੰਮ ਕਰਨ, ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣ, ਆਦਿ ਦੌਰਾਨ ਮਰਦ ਅਕਸਰ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸਕਰਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਅੱਧੇ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਮੁੰਡੂ ਦੀ ਤਹਿ ਇਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਬੈਲਟ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੇਲਕਰੋ ਬੈਲਟ ਜੋ ਹਰੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਨ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਮੁੰਡੂ (ਜਾਂ ਲੁੰਗੀ) ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੀਲੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੇਲਮੁੰਡੂ ਇੱਕ ਉੱਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ ਹੈ ਜੋ ਜਾਂ  ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਮੁੰਡੂ' ਅਤੇ 'ਮੇਲਮੁੰਡੂ' ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮਲਿਆਲੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।