cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਫਰੀਦਰਿਚ ਵਿਲਹੇਲਮ ਜੋਸੇਫ ਫਾਨ ਸ਼ੇਲਿੰਗ
ਰਚਨਾਵਾਂ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਰਹਸਯੋਂਮੁਖ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਲੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਪੇਖ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਲਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਜਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਭਰਮ ਵਲੋਂ ਉੱਤੇ ਉਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਸਟਰ ਨਿਵੇਦਿਤਾ
ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਧਕ
ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਰਗਰੇਟ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਫਰੀਦਰਿਚ ਵਿਲਹੇਲਮ ਜੋਸੇਫ ਫਾਨ ਸ਼ੇਲਿੰਗ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਰਮਨ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਰਮਨ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਰਮਨ ਲੇਖਕ
ਸਿਸਟਰ ਨਿਵੇਦਿਤਾ
ਯਾਤਰਾ
ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ, ਜੋਸੇਫਾਈਨ ਮੈਕਲੌਡ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਬੁੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਮੇਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ, ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੀ ਗਈ। 11 ਮਈ 1898 ਨੂੰ ਉਹ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ, ਸਾਰਾ ਬੁੱਲ, ਜੋਸਫਾਈਨ ਮੈਕਲੌਡ ਅਤੇ ਸਵਾਮੀ ਤੁਰੀਅਨੰਦ ਨਾਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਗਈ। ਨੈਨੀਤਾਲ ਤੋਂ ਉਹ ਅਲਮੋੜਾ ਗਈ। 1898 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਨਾਲ ਅਮਰਨਾਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, 1899 'ਚ ਉਹ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਗਈ ਅਤੇ ਨਿਊ-ਯਾਰਕ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਰਿਜਲੀ ਮਨੌਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੌਰੇ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ "ਦਿ ਮਾਸਟਰ ਐਜ ਆਈ ਸਾਅ ਹਿਮ" ਅਤੇ "ਨੋਟਸ ਆਨ ਸਮ ਸਵਾਮੀ ਵੰਡਰਿੰਗਸ ਵਿਦ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ" ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਨੂੰ "ਰਾਜਾ" ਮੰਨਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਧੀ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।\
ਮੈਰੀਸਟਿਮ
ਮੈਰੀਸਟਿਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦਰੱਖ਼ਤ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ 3 ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:-
ਅੈਪੀਕਲ
ਅੈਪੀਕਲ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:Apical)
ਲੇਟਰਲ
ਲੇਟਰਲ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:Lateral)
ਇੰਟਰਕੈਲੇ
*ਇੰਟਰਕੈਲੇ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:Intercalay)
ਪੰਜਾਬੀ ਧੁਨੀਵਿਉਂਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਧੁਨੀਵਿਉਂਤ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਰ
ਸਵਰ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਮੇਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਸਾਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੋਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ 10 ਸਵਰ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ; ਅ, ਆ, ਐ, ਔ, ਉ, ਊ, ਓ, ਇ, ਈ, ਏ।
ਵਿਅੰਜਨ
ਵਿਅੰਜਨ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਮੇਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਸਾਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਰੁਕਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ 29 ਵਿਅੰਜਨ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋ ਅਰਧ ਸਵਰ ਹਨ।
ਨਾਸਿਕਤਾ
ਨਾਸਿਕ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਮੇਂ ਸਾਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ 5 ਨਾਸਿਕ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਪਾਰਖੰਡੀ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾਸਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਵਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਧੁਨੀਵਿਉਂਤ
ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ
ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ
ਕਾਵਿ ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਆਧਾਰ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਅਰਥ ਹਨ। ਇਸ ਵਰਗੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਅਰਥ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਅਰਥ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਅਲੰਕਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉੱਪਰ ਹੀ ਅਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਅਲੰਕਾਰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚੁਣੀਦਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਰਥ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਭੇਦ, ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਣ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਜਾਂ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਣ ਨੂੰ ਨਾ ਸਹਿਣ ਦੇ ਉਪਰ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਵਿ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਣ ਕਰਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਅਰਥੀ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਰੱਖ ਦੇਣ ਤੇ, ਉਹ ਅਲੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਣ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ।
ਅਨਪ੍ਰਾਸ ਅਲੰਕਾਰ
1.   ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੇਖ ਦੇਖ
ਦਿਲ ਡੁੱਬਦਾ ਡੁੱਬਦਾ ਜਾਂਦਾ।
2.   ਦਰਸਨ ਪਰਸਨ ਹਰਸਨ ਸਰਸਨ
ਰੰਗ ਰੰਗੀ ਕਰਤਾਰੀ ਰੇ।
ਪਹਿਲੀ ਕਾਵਿ ਉਕਤੀ ਵਿੱਚ ‘ਦ’ ਧੁਨੀ ਦੇ ਦੁਹਰਾਉ ਨਾਲ ਅਨੋਖਾ ਕਾਵਿਕ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵਰਨਣ ਯੋਘ ਹੈ ਕਿ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਫ ਦੁਹਰਾਉ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਸਗੋਂ ਇਹ ਦੁਹਰਾਉ ਅਰਥਪੂਰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ
ਸ੍ਵਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਉਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਯਮਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਉਹਨਾ (ਦੋਹਾਂ ਸਮੂਹਾਂ) ਦੇ ਅਰਥ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਰਥ ਭਿੰਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਨਿਰਾਰਥਕ ਅੱਖਰਾਂ ਜਾਂ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰਥਕ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਦੁਹਰਾਉ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਲ਼ਾਂ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ
ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜਹਾਨ ਦੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ
ਉਪਰੋਕਤ ਕਾਵਿ ਉਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਨੇ ‘ਵਲ਼’ ਧਾਤੂ ਨਾਲ ਸ਼ਬਦ ਚਮਤਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਲੇਸ਼ ਅਲੰਕਾਰ
ਜਦ ਸਲਿਸ਼ਟ (ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਹੋਏ) ਪਦ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸਲੇਸ਼ ਅਲੰਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਲੇਸ਼ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਨੇਕ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-
ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ
ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੋ ਅਰਥ ਹਨ- ਅੱਥਰੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮ-ਹਯਾ।
ਸ਼ਿਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਚੌਹਾਨ
ਸ਼ਿਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਚੌਹਾਨ (ਜਨਮ 5 ਮਾਰਚ 1959) ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ 18ਵਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਬੂਲਾਲ ਗੌਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ 29 ਨਵੰਬਰ 2005 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਯੂਨਿਟ ਦਾ ਸੈਕਟਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀਆ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕ ਸੰਘ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਵੀਦੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵਾਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦਾ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਉਹ ਹਲਕਾ ਬੁਧਨੀ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੇਹੋਰ ਦੀ, ਐਮ.ਪੀ ਅਸੈਂਬਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ।
ਉਸਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਲਾਡਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਯੋਜਨਾ, ਕੰਨਿਆਦਾਨ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਜਨਨੀ ਸੁਰਕਸ਼ਾ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੀਡਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਵਤ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ
ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ
ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਸਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਗਣਿਤ ਦੀਆਂ ਮਨੌਤਾਂ, ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਅਤੇ ਅਰਥ-ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਧੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਗਣਿਤ ਦੀ ਮੰਤਕੀ ਅਤੇ ਸੰਰਚਨਾਗਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਖ਼ੁਦ ਆਪ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਇਸਦੀਆਂ ਹਮਰੁਤਬਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਦੋਨੋਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਗਣਿਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਲੀਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਕੀ ਗਣਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਐਵੇਂ ਤੁੱਕੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਤੁੱਖਣਾ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਭਰਪੂਰ ਬਹਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਕਈ ਚਿੰਤਕਾਂ ਨੇ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਅੱਜ, ਗਣਿਤ ਦੇ ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਹੀ ਦੱਸਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੂਸਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਭੂਮਿਕਾ ਤੇ ਜੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰਲ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਗਣਿਤ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੂਰ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਪਾਇਥਾਗੋਰਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਧਾਂਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਕਿ "ਸਭ ਕੁਝ ਗਣਿਤ" (ਗਣਿਤਵਾਦ) ਹੀ ਹੈ, ਪਲੇਟੋ, ਜਿਸਨੇ ਪਾਇਥਾਗੋਰਸ ਦੀ ਸਰਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ,ਅਤੇ ਗਣਿਤਕ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਹੋਂਦ-ਮੂਲਕ ਰੁਤਬੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਸਤੂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਤਕ ਦਾ ਅਤੇ ਅਨੰਤਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ (ਅਸਲੀ ਬਨਾਮ ਸੰਭਾਵਨਾ) ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।
ਗਣਿਤ ਬਾਰੇ ਯੂਨਾਨੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਿਉਮੈਟਰੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਸੀ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰਾਏ ਸੀ ਕਿ 1 (ਇੱਕ) ਕੋਈ ਸੰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਨਮਾਨੀ ਲੰਬਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਅੰਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭੀੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, 3, ਇਕਾਈਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਅਸਲ ਵਿੱਚ" ਅੰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂ ਤੇ, ਇਹੋ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ 2 ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਾਰਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਗ੍ਰੀਕ ਦੇ ਭਾਰੀ ਜਿਓਮੈਟਰਿਕ ਸਿੱਧੇ-ਕਿਨਾਰੇ-ਅਤੇ-ਕੰਪਾਸ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਜੀਓਮੈਟਰਿਕ ਪਲੇਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇੱਕਪਹਿਲੀ ਮਨਮਾਨੇ ਤੌਰ ਤੇ ਖਿਚੀ ਗਈ ਰੇਖਾ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਮੀਣਿਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਣਤੀ ਰੇਖਾ ਤੇ ਨੰਬਰ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਮਨਮਾਨੇ "ਨੰਬਰ" ਦੇ ਸਮਾਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਮਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅੰਕਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦੇ ਵਰਗ ਮੂਲ ਦੀ ਅਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾਲ ਵਧੇ ਗਏ ਸਨ। ਪਾਈਥਾਗੋਰਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਹਿੱਪਾਸਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਯੂਨਿਟ ਵਰਗ ਦਾ ਕਰਣ ਇਸਦੀ (ਯੂਨਿਟ ਲੰਬਾਈ) ਵਾਲੀ ਭੁਜਾ ਨਾਲ ਬੇਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਮੌਜੂਦਾ (ਤਰਕਸ਼ੀਲ) ਨੰਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਸਹੀ ਸਹੀ ਇਕਾਈ ਭੁਜਾ ਅਤੇ ਵਿਕਰਣ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਖੋਜ ਗਣਿਤ ਦੇ ਯੂਨਾਨੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪੁਨਰ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। ਦੰਦ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਇਥਾਗੋਰਨੀਆ ਇਸ ਖੋਜ ਤੋਂ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਪਾਸਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਫਿਰਾਨਾ ਵਿਚਾਰ ਫੈਲਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲ ਸ਼ਮਊਨ ਸਟੇਵਿਨ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।ਲੀਬਨਿਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਫੋਕਸ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਤਰਕ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਫਰੇਗ ਅਤੇ ਰਸਲ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਗਣਿਤ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਰਿਹਾ। ਪਰੰਤੂ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਿਕਾਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿੰਤੂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਂਦਾ।
ਨੋਟਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ
ਊਸ਼ਾ ਉਥਪ
ਊਸ਼ਾ ਉਥੁਪ (ਜਨਮ 7 ਨਵੰਬਰ 1947)  ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੌਪ, ਜੈਜ਼ ਅਤੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ ਹਨ ਜੋ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, 1970 ਦੇ ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗਾਣੇ ਗਾਏ ਸਨ।  ਡਾਰਲਿੰਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ 7 ਖੂਨ ਮਾਫ਼ ਲਈ ਰੇਖਾ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨਾਲ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਫੀਮੇਲ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਬਚਪਨ
ਊਸ਼ਾ ਦਾ ਜਨਮ, ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੈਦਨਾਥ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਸਿਮੀ ਸਨ,. ਜੋ 1947 ਵਿੱਚ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ (ਹੁਣ ਚੇਨਈ) ਤੋਂ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:CS1 errors: dates ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਗਾਇਕਾਵਾਂ
ਮੌਲਵੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ
ਮੌਲਵੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ (29 ਜਨਵਰੀ 1849 - 7 ਮਾਰਚ 1892 ) ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੂਫ਼ੀ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਸਨ।
ਜੀਵਨ ਵੇਰਵੇ
ਉਹ ਪਿੰਡ ਆਲਮ ਪੁਰ ਕੋਟਲਾ, ਜ਼ਿਲਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ (ਪੰਜਾਬ) ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਰਾਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਸੀ। ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਸਿਰਫ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਹੋਏ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਮੋਹਤਰਮਾ ਰਹਿਮਤ ਬੀਬੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਕੇਵਲ 12 ਸਾਲ ਦੇ ਸੀ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਧਾਰਮਿਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੀ ਰੁਚੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚੋਂ ਮਿਲੀ। |ਮੌਲਵੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣੇ। ਸ਼ੁਰੂ-ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਰਹੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਕੀਮੀ (ਹਿਕਮਤ) ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਿਆ|
ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ
ਮੌਲਵੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਨੇ 1864 ਤੋਂ 1878 ਤੱਕ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੀਰਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ. 1878 ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਮਹੇਸਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ 4 ਸਾਲ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ 1882 ਵਿੱਚ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਕੇ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਆਲਮਪੁਰ ਆ ਗਏ।
ਕਿੱਸਾ ਸੱਸੀ ਪੰਨੂੰ
ਫਜ਼ਲ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪਰਪਾਟੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਰਲੇਖ ਸ਼ੁੱਧ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਅੱਧ-ਪਚੱਦੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੀ ਅੰਲਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦਾ ਰੰਗ ਹੈ।
ਕਲਮ ਪਲਕਾਂ ਸਿਆਹੀ ਅਸੂਆ ਦੀ ਕਹੂੰ ਅਵਲ ਤਿਆਰੀ ਇਸ ਬਿਆਨ ਦੀ
ਜੇਰਦਵਾਨ ਦਰਦ ਸੇ ਚਸ਼ਮ ਸਿਤਾਰਾ ਕਰੇ ਬੁਲਬੁਲ ਗਰੀਬਬਾਨ ਪਾਰਾ ਪਾਰਾ
ਅਤਿੰਮ ਜੀਵਨ
ਮੌਲਵੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ 42 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਭੋਗ ਕੇ ਇਸ ਫ਼ਾਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਏ| ਇਹੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਆਪ ਦੀ ਮਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਭੀਮ ਸਿੰਘ II
ਮਹਾਰਾਜਾ ਭੀਮ ਸਿੰਘ 2 (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Bhim Singh II; 14 ਸਤੰਬਰ 1909 - 20 ਜੁਲਾਈ 1991) 1940 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਕੋਟਾਹ ਰਿਆਸਤ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ੍ਰੀ ਸਰ ਉਮੇਦ ਸਿੰਘ ਜੀ II ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਭੀਮ ਸਿੰਘਜੀ II 1940 ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਫਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ 1948 ਤਕ ਮੇਜਰ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕੋਟਾਹ ਲਈ ਕਈ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਸਨੂੰ 1947 ਵਿੱਚ ਕੇ.ਸੀ.ਐਸ.ਆਈ. ਨਾਲ ਨਾਈਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 15 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਡੋਮੀਨੀਅਨ ਆਫ ਐਕਸੀਅਨ ਉੱਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, 25 ਮਾਰਚ 1948 ਨੂੰ, ਸਰ ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਕੋਤਾਹ ਨੂੰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਪ੍ਰਮੁਖ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਪਰਾਜਪ੍ਰਮੁਖ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਦੈਪੁਰ ਦਾ ਮਹਾਰਾਣਾ, ਜੋ ਸਰ ਭੀਮ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਸਰ ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਉਪਰਾਜਪ੍ਰਮੁਖ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿਚ ਉਦੋਂ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇ ਜਦ ਤਕ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਪ੍ਰਮੁਖ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 31 ਅਕਤੂਬਰ 1956 ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੰਮ
1956 ਵਿਚ, ਸਰ ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮਹਾਂਸਭਾ ਦੇ ਵਿਕਲਪੀ ਵਫ਼ਦ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, 1959 ਤੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਜਸਥਾਨ ਬੋਰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੇ।
ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼
thumb| ਭੀਮ ਸਿੰਘ II ਇਕ ਮਾਹਰ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ, ਉਹ 1976 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਅਤੇ 1978 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ 1969 ਵਿਚ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ
30 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ 1930, ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ II ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਠੌਰਜੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਸ਼ਿਵਕੁਮਾਰੀ ਸਾਹਿਬਾ (1 ਅਪ੍ਰੈਲ 1916-), ਬੀਕਾਨੇਰ ਦੇ ਜਨਰਲ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਰ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਜੋੜੇ ਦਾ ਇਕ ਬੇਟਾ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ:
ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ
1971 ਵਿਚ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਸਰ ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰਲੇਖਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ 20 ਜੁਲਾਈ 1991 ਨੂੰ ਉਹ 51 ਸਾਲ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਸਿੰਘ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।
ਸਨਮਾਨ
(ਰਿਬਨ ਬਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਅੱਜ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਧੂਰਾ ਹੈ)
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1991 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1909 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦੀ ਲਾਇਬਰੇਰੀ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦੀ ਰਾਇਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਜਾਂ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ, ਮਿਸਰ, ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਹ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਮਿਊਜਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।  ਇਹ ਟੋਲੇਮਿਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਵਧੀ ਫੁਲੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਪੂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ 30 ਈਪੂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨਾਂ ਦੀ ਮਿਸਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਸ਼ਣ ਹਾਲ, ਮੀਟਿੰਗ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਬਾਗ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸ ਮਹਾਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।   ਇਹ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦਾ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਚਿੰਤਕਾਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਟੋਲਮੀ ਪਹਿਲੇ ਸੋਟਰ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮੈਸੇਡੋਨੀਅਨ ਜਨਰਲ ਅਤੇ ਅਲੈਗਜੈਂਡਰ ਮਹਾਨ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪਪਾਇਰਸ ਦੇ ਸਕਰੋਲਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਹੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਕਿੰਨੇ ਸਕਰੋਲਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਇਥੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਅਨੁਮਾਨ ਇਸਦੀ ਰੇਂਜ 40,000 ਤੋਂ 400,000 ਤਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਘਟਨਾ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਕਰੋਲ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਦਾ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰੋਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਇਸਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਇਹ ਵਾਪਰੀ ਸੀ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਭੁਚਾਲ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ। ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਸੰਭਵ ਅੰਸ਼ਕ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਮੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ 48 ਈਪੂ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਅਸ ਕੈਸਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਲੋਂ ਲਗਾਈ ਗਈ ਅੱਗ ਅਤੇ 270 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਆਰੇਲਿਅਨ ਦਾ ਹਮਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਮੁੱਖ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦੇ ਸੇਰਾਪੇਅਮ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨੀ "ਬੇਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਸੁਕਰਾਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੌਪਟਿਕ ਪੋਪ ਥੀਓਫਿਲਸ ਨੇ 391 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸਰਾਪਿਅਮ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਕੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਵੀ ਸੀ।
ਭੰਡਾਰ
thumb|Bust of Ptolemy Philadelphus, excavated at the Villa of the Papyri
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
<div class="cx-template-editor-title" title="This template formats a citation to an article in a magazine or journal, using the provided source information (e.g. journal name, author, title, issue, URL) and various formatting options.">Cite journal  Last name <span data-key="last" title="The surname of the author; don't wikilink, use 'authorlink'; can suffix with a numeral to add additional authors" class="cx-template-editor-param-desc">  Krasner-Khait    First name <span data-key="first" title="Given or first name, middle names, or initials of the author; don't wikilink, use 'authorlink'; can suffix with a numeral to add additional authors" class="cx-template-editor-param-desc">  Barbara    Source date <span data-key="date" title="Date of the source; do not wikilink. As listed in the publication" class="cx-template-editor-param-desc">  October–November 2001    Title <span data-key="title" title="The title of the article; can be wikilinked to an existing Wikipedia article or url may be used to add an external link, but not both. Displays in quotes." class="cx-template-editor-param-desc"> Survivor: The History of the Library    URL <span data-key="url" title="The URL of the online location where the text of the publication can be found. Requires schemes of the type "http://..." or maybe even the &nbsp;protocol relative scheme "//..."" class="cx-template-editor-param-desc">  http://www.history-magazine.com/libraries.html     URL access date <span data-key="access-date" title="The full date when the original URL was accessed; do not wikilink" class="cx-template-editor-param-desc">  6 May 2012
Category:CS1 maint: Extra text ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲਾਇਬਰੇਰੀਆਂ
ਵਰੁਣ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀ
ਵਰੁਣ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Varun Singh Bhati) ਭਾਰਤ ਦਾ ਪੈਰਾ ਹਾਈ ਜੰਪਰ ਹੈ। ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਪੋਲੀਓਮਾਈਲਾਈਟਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ 2016 ਦੀਆਂ ਸਮਰ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ 2017 ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਸਮੇਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਕਰੀਅਰ
ਉਸ ਨੂੰ "ਟੀ 42" ਅਪੰਗਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ 2012 ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1.60 ਮੀਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੰਡਨ ਵਿਚ 2012 ਦੀਆਂ ਸਮਰ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਲਈ 'ਏ' ਯੋਗਤਾ ਮਾਰਕ ਦਰਜ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਾਰਤ ਲਈ ਸੀਮਤ ਸਲਾਟਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ 2012 ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਇੰਚੀਓਨ ਵਿਖੇ 2014 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ 5 ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਸਾਲ 2014 ਚਾਈਨਾ ਓਪਨ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। 2015 ਵਿਚ, ਉਹ ਦੋਹਾ, ਕਤਰ ਵਿਚ 2015 ਪੈਰਾ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਫਿਰ 5 ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਈ.ਪੀ.ਸੀ. ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਏਸ਼ੀਆ-ਓਸ਼ੇਨੀਆ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ 1.82 ਮੀਟਰ ਦੀ ਛਾਲ ਦਰਜ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਕ ਨਵਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ।
ਉਸਨੇ 2018 ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 1.82 ਮੀ. ਦੀ ਛਾਲ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਦਿਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਅਵਾਰਡ
ਭਾਟੀ ਨੂੰ 29 ਅਗਸਤ 2018 ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਸਪੋਰਟਸ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਵਿਖੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 2017 ਦਾ ਪੈਰਾ-ਅਥਲੀਟ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1995 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਅਜੀਤ ਵਚਾਨੀ
ਅਜੀਤ ਵਛਾਨੀ (1951 - 25 ਅਗਸਤ 2003) ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਤੌਰ ਕਿਰਦਾਰ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕਈ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਇੰਡੀਆ (1987) ( "ਤੇਜਾ" ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ), ਮੈਨੇ ਪਿਆਰ ਕੀ (1989), ਕਭੀ ਹਾਂ ਕਭੀ ਨਾ (1993), ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈ ਕੌਨ ..! (1994) ਅਤੇ ਹਮ ਸਾਥ ਸਾਥ ਹੈ (1999) ਆਦਿ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਇੱਕ ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ‘ਏਕਾ ਪੇਕਸ਼ਾ ਏਕ’ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤਿੰਨ ਸਿੰਧੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲ 'ਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ- ਹਸਰਤੇਂ, ਦਾਨੇ ਅਨਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਏਕ ਮਹਲ ਹੋ ਸਪਨੋਂ ਕਾ ਆਦਿ।
ਕਰੀਅਰ
ਅਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਟੀ.ਵੀ. ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੰਵਾਦ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਬਾਂਟੇ ਬਿਗਡੇ (1985) ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਕੇਸ਼ ਚੌਧਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਹਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।
ਵਛਾਨੀ ਨੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਿੰਧੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਯਮਿਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਬਰਜਾਤੀਆ ਦੇ ਮੈਨੇ ਪਿਆਰ ਕੀਆ, ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈ ਕੌਨ ਅਤੇ ਹਮ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਹੈਂ  ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਇੰਡੀਆ, ਆਂਖੇਂ, ਹਰ ਦਿਲ ਜੋ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਭੀ ਦਿਲ ਹੈ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ  ਅਤੇ ਕਭੀ ਹਾਂ ਕਭੀ ਨਾ  ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਵਛਾਨੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀਰੀਅਲ, ਇਕ ਮਹਿਲ ਹੋ ਸਪੋਂਨ ਕਾ, ਗੁਜਰਾਤੀ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿਚ 1000 ਐਪੀਸੋਡਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਰਦਾਰ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 52 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ 25 ਅਗਸਤ 2003 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਚਾਰੂਸ਼ੀਲਾ ਸਾਬਲ ਅਤੇ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1951
ਮਨੀਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀ
ਮਨੀਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀ (ਜਨਮ 1971, ਕੱਛ, ਗੁਜਰਾਤ ) ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ Kandara (1996), Kansara ਬਾਜ਼ਾਰ (2001), Kandmool (2013), ਅਤੇ Thaak (2020) ਸਮੇਤ ਚਾਰ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਹੈ| ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ|
ਜੀਵਨੀ
ਮਨੀਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਜਨਮ 6 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਪ੍ਰੈਲ 1971 ਗੋਧਰਾ ਵਿੱਚ, ਕੱਛ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮੰਡਵੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ, ਤਾਰਾ ਜੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀਕਾਂਤ ਜੋਸ਼ੀ। 1989 ਵਿਚ ਅੰਜਾਰ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਐਚਐਸਸੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਾਲਜ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਵਡੋਦਰਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ 9 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਉਪਰ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਿਆਜੀਰਾਓ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵਡੋਦਰਾ ਵਿਖੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1992 ਅਤੇ 1995 ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਮਾਸ ਕਮਿਨੀਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾਨਸ਼ੂ ਯਸ਼ਾਸਚੰਦਰ, ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਬਾਬੂ ਸੁਥਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ੇਖ, ਪ੍ਰਬੋਧ ਪਰੀਖ, ਲਾਭਸ਼ੰਕਰ ਠਾਕਰ, ਨਿਤਿਨ ਮਹਿਤਾ, ਜੈਦੇਵ ਸ਼ੁਕਲਾ ਅਤੇ ਭੋਲਾਭਾਈ ਪਟੇਲ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਏ।.
ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਬਰਕਲੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ|
ਕੰਮ
ਕੰਦਰਾ ( ਦਿ ਗੁਫਾ ), ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ 1996 ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਕਾਂਤ ਟੋਪੀਵਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਨਤਸ਼ੂ ਯਸ਼ਾਸਚੰਦਰ, ਪ੍ਰਬੋਧ ਪਰੀਖ ਅਤੇ ਚਿੰਨੂ ਮੋਦੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ. ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕੰਸਾਰਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ( ਬਰਤਨ-ਅਤੇ-ਪੈਨ ਬਾਜ਼ਾਰ ) 2001 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2013 ਵਿੱਚ ਕੰਦਮੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸੰਕੇਤਕ ਅਤੇ ਅਤਿਅੰਤ ਬਿੰਬਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ|
ਉਸਨੇ 2020 ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚੌਥਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਥਾਕ ( ਥਕਾਵਟ ), ਕੀਤਾ |
ਅਵਾਰਡ
ਉਸ ਦੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕੰਦਮੂਲ ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ 2013 ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਆਧੁਨਿਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਾਵਿ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 1998 ਵਿਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਤਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1971
ਕੁਰਟ ਗੋਇਡਲ
ਕੁਰਟ ਫਰੈਡਰਿਕ ਗੋਡਲ (/ɡɜrdəl/ kɜrt, ਜਰਮਨ ਉੱਚਾਰਣ [kʊʁt ɡø ː dəl], 28 ਅਪਰੈਲ 1906 - 14 ਜਨਵਰੀ 1978) ਇੱਕ ਆਸਟਰੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਤਰਕਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਗਣਿਤਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਕ ਸੀ। ਦੂਸਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਕ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਤਕੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਗੋਡਲ ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ 25 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਇਨਕਮਪਲੀਟਨੈੱਸ ਥਿਊਰਮਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਦੋਂ ਵਿਆਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪੂਰੀ ਕੀਤਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਅਜੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਚਪਨ
ਗੋਡਲ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਅਪਰੈਲ 1906 ਨੂੰ ਬਰੁੰਨ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ (ਹੁਣ ਬ੍ਰਨੋ, ਚੈੱਕ ਗਣਤੰਤਰ) ਚ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ, ਰੁਡੋਲਫ਼ ਗੋਡਲ ਅਤੇ ਮਾਰੀਆਨਾ ਗੋਡਲ ਦੇ ਘਰ (ਜਰਮਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ) ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਜਰਮਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਇਹੀ ਸੀ। ਗੋਡਲ ਦਾ ਬਚਪਨ ਬੜਾ ਸੁਹਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਢੇਰ ਸਵਾਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਵਾਰ ਉਸਨੂੰ 'Herr Warum' ਅਰਥਾਤ 'ਮਿਸਟਰ ਕਿਉਂ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।" ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਜੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਸਤਿਕ ਰਿਹਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਕਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ
ਗੀਤਾ ਧਰਮਰਾਜਨ
ਗੀਤਾ ਧਰਮਰਾਜਨ (ਜਨਮ 19 ਸਤੰਬਰ 1948) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ, ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਹ ਕਥਾ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ "ਸਭ ਲਈ ਲਾਭ" ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਥਾ ਅਤੇ ਕਥਾ ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ, 2022 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 10 ਚੋਟੀ ਦੇ ਬਾਲ ਪੁਸਤਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਥਾ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਹਰਗੜ੍ਹ ਦਾ ਥੰਗਮ, ਡੇਜ਼ ਵਿਦ ਠਠੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮੈਂ ਨਜਰ-ਆਮ-ਰਾਧ ਹਾਂ। ਉਹ ਕਥਾ ਇਨਾਮੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਗੀਤਾ ਕਥਾ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਉਸਨੇ 1988 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੱਜ, ਉਹ ਕਥਾ ਬੋਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ/ਚੇਅਰਮੈਨ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ 33 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਗੁਣਵੱਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਸਿੱਖਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ।
ਕਥਾ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਇਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੀ ਆਈ ਲਵ ਰੀਡਿੰਗ ਇਨੀਸ਼ੀਏਟਿਵ ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇਨੀਅਮ ਅਲਾਇੰਸ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜਨ ਨੂੰ ਫਰੂਗਲ ਇਨੋਵੇਟਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਚਾਰਲਸ ਲੈਂਡਰੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ, "ਦਿ ਆਰਟ ਆਫ਼ ਸਿਟੀ ਮੇਕਿੰਗ" ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਕਥਾ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਅਤੇ ਨਾਟਕੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝਦੇ ਹਨ।"
ਉਹ ਕਥਾ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਦਲਿਤ ਲਰਨਿੰਗ (kadl) ਲੈਬਾਂ ਦੀ ਮੁਖੀ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ/ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। The Unpress ਕਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਛਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਪੇਂਡੂ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰਮਰਾਜਨ ਦਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤਜਰਬਾ 1977 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਨੀਲਗਿਰੀਸ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਸਵੈ-ਸੇਵੀ ਸੇਵਾ (WVS) ਦੀ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। 45 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਸੰਪਾਦਕੀ ਅਨੁਭਵ ਜੋ ਟਾਰਗੇਟ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਗਜ਼ਟ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਐਲੂਮਨੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਗੀਤਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ 450 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਗੀਤਾ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ, ਦੋ ਰੋਟਰੀ ਅਵਾਰਡ, ਅਨੁਵਾਦ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਅਵਾਰਡ (ਰੂਪਾ ਐਂਡ ਕੰਪਨੀ, 1998), ਮਿਲੇਨੀਅਮ ਅਲਾਇੰਸ ਫਰੂਗਲ ਇਨੋਵੇਟਰ ਅਵਾਰਡ (2014) ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ; ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੈਂਡਰਡ ਐਂਟਰਪ੍ਰੀਨਿਓਰ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਅਵਾਰਡ (2018), ਅਤੇ ਸਤ ਪਾਲ ਮਿੱਤਲ ਅਵਾਰਡ (2020)। ਉਸਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਲ ਭਵਨ (2011-2013) ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਪਨਮਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 2012 ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ, ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਗੀਤਾ ਧਰਮਰਾਜਨ ਦਾ ਜਨਮ 1948 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਐਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਸਵਾਮੀ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਐਲਰਜੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਜਾਣੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਲਿਆਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਪਦਮ ਦੀ ਰਚਨਾਕਾਰ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਹੋਲੀ ਏਂਜਲਸ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਨੈੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੀ ਹੈੱਡ ਗਰਲ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਗਰਲ ਗਾਈਡਜ਼ ਜੰਬੋਰੀ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਟੈਲਾ ਮਾਰਿਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ (1983-85) ਉਸ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਡਿਟ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਟਿਵ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1948 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Webarchive template wayback links ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਚਿਰਾਇਤਾ
ਚਿਰਾਇਤਾ ਨੇਪਾਲੀ ਮੂਲ ਦਾ ਆਮ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ 'ਚ ਸਾਰੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪੌਦਾ 2 ਤੋਂ 4 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ, ਚੀਕਨੇ ਪੱਤੇ 2 ਤੋਨ 3 ਇੰਚ ਲੰਬੇ, 3 ਤੋਂ 4 ਸੈਟੀਮੀਟਰ ਚੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ, ਪੀਲੇ ਬੈਂਗਣੀ ਭਾਅ ਮਾਰਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਅੰਡਾਕਾਰ ਅਕਾਰ ਦੇ ਫਲ 6 ਤੋਂ 7 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਵਿਆਸ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣ
ਇਸ ਦਾ ਰਸ ਤੇਜ, ਗਰਮ ਤਸੀਰ ਵਾਲ, ਪਾਚਣਸੀਲ, ਕਬਜ਼, ਪੀਲੀਆ, ਦਿਲ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਖੂਨ ਦੀ ਪਿੱਤ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਆਦਿ ਲਈ ਲਾਹੇਬੰਦ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਓਫੇਲਿਕ ਤੇਜ਼ਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕੋੜਾ ਗਲਾਇਕੋਸਾਇਡ੍ਰਸ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਹੈ। ਇਹ ਮਲੇਰੀਆ, ਟਾਇਫਾਇਡ ਆਦਿ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਫਾਇਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੌਦੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਨਸਪਤੀ
ਥੋਪਫਿਲ ਗੋਤੀਰ
ਥੋਪਫਿਲ ਗੋਤੀਰ (30 ਅਗਸਤ 1811 – 23 ਅਕਤੂਬਰ 1872) ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਡਰਾਮਾਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਥੋਪਫਿਲ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਸਵਾਦ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਹਿਤਕ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ, ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਪਤਨਵਾਦ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ
ਦ੍ਰਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ।
ਥੋਪਫਿਲ ਗੋਤੀਰ
ਇਹ "ਕਲਾ ਸਿਰਫ ਕਲਾ ਲਈ "ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾਤਾ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਸਿਧਾ ਸਬੰਧ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸੀ ਇਸ ਨੇ ਹੋਗੋ ਦੇ ਡਰਾਮਾ "ਹਰਨਾਨੀ "ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਇਸ ਤਜਰਬੇ ਨੇ ਗੋਤੀਰ ਨੂੰ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਤੋਂ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਲ ਮੋੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਆਲੋਚਕ ਬਣ ਗਿਆ ਫਿਰ ਇਸ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਸਪੇਨ,ਇਟਲੀ,ਅਲਜੀਰੀਆ,ਤਰਕੀ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੀ ਧਰਾਤਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਇਸ ਦੀ ਪਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਮਿਲੀ ਦੀ ਮਯੂਪਿਨ "(1835)ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਉਮਰ 24 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ|ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ "ਐਨਾਮਿਲਸ ਤੇ ਚੋਮਿਉਸ "(1872) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸਤ ਹੋਈ |ਇੰਗਲੇਡ ਦੇ ਪੀਟਰ ਅਤੇ ਵਾਇਲਡ ਇਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰ੍ਵਾਬਤ ਹੋਏ |ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੀਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਸੀ ਇਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਲਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ |ਇਸ ਦੀ 1872 ਵਿੱਚ ਮੋਤ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਰਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਚਾਰ
ਥੋਪਫਿਲ ਗੋਤੀਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਲੇਖਕ
ਲੋਕੇਸ਼ ਰਾਹੁਲ
ਕੰਨੌਰ ਲੋਕੇਸ਼ ਰਾਹੁਲ (ਜਨਮ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 1992), ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਕੇਐੱਲ ਰਾਹੁਲ ਅਤੇ ਲੋਕੇਸ਼ ਰਾਹੁਲ ਦੇ ਨਾਂਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਲੋਕੇਸ਼ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਰਾਹੁਲ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ 2010 ਅੰਡਰ-19 ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਰਾਹੁਲ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਮੈਲਬਰਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਗਰਾਉਂਡ ਦੇ ਬਾਕਸਿੰਗ ਡੇਅ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਟੈਸਟ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਉਸਨੇ ਰੋਹਿਤ ਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਮ ਐਸ ਧੋਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਟੈਸਟ ਕੈਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਾਰੀ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਖੇਡਦਿਆ ਸਿਰਫ 1 ਦੌੜ ਹੀ ਬਣਾਈ, ਪਰ ਸਿਡਨੀ ਵਿਚ ਅਗਲੇ ਟੈਸਟ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਮੁਰਲੀ ​​ਵਿਜੇ ਨਾਲ ਪਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 110 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੈਂਕੜਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1992 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਦ ਔਫ਼ਿਸ (ਅਮਰੀਕੀ ਟੀਵੀ ਲੜ੍ਹੀ)
ਦ ਔਫ਼ਿਸ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਟਕੌਮ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਕ੍ਰੈਂਟਨ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਡੰਡਰ ਮਿਫ਼ਲਿਨ ਪੇਪਰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਐੱਨਬੀਸੀ 'ਤੇ 24 ਮਾਰਚ, 2005 ਤੋਂ 16 ਮਈ, 2013 ਤੱਕ 9 ਬਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਿਰਦਾਰ
ਸਟੀਵ ਕੈਰੇਲ - ਮਾਇਕਲ ਸਕੌਟ
ਜੈੱਨਾ ਫਿੱਛਰ - ਪੈਮ ਬੀਜ਼ਲੀ
ਜੌਨ੍ਹ ਕ੍ਰੈਸਿੰਕੀ - ਜਿਮ ਹੈਲਪਰਟ
ਐਂਜੇਲਾ ਕਿੰਸੀ - ਐਂਜੇਲਾ ਮਾਰਟਿਨ
ਰੇਨ ਵਿਲਸਨ - ਡਵਾਇਟ ਸ਼ਰੂਟ
ਐਲੀ ਕੈਂਪਰ - ਐਰਿਨ ਹੈਨੰਨ
ਬੀਜੇ ਨੋਵਾਕ - ਰਾਇਅਨ ਹਾਵਰਡ
ਮਿੰਡੀ ਕੈਲਿੰਗ - ਕੈਲੀ ਕਪੂਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ
ਵਸ਼ੈਲਾਪਣ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਉਹ ਦਰ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਸ਼ੈਲਾਪਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੈਲਾਪਣ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ, ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈੱਲ (cytotoxicity) ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਿਗਰ (hepatotoxicity)ਦੇ ਬਾਰੇ ਉੱਲੇਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਗਲਤ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਸ਼ੈਲਾਪਣ ਦਾ ਮੂਲ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਡਾ ਵਿਸ਼ੈਲਾਪਨ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ੈਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵਧ ਲਿਆ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ਰੀਰ ਲਈ ਵਿਸ਼ੈਲਾ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਉਂਝ ਵਿਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਲਾਈਆਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ
ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ
ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ (ਐੱਚ ਆਈ ਐੱਲ) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਹਾਕੀ ਮੁਕਬਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਟੀਮਾਂ ਭਾਗ ਲੈਣਗੀਆਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀ ਭਾਗ ਲੈ ਸਕਣਗੇ। ਇਸ ਦੀ 2016 ਤੱਕ 8 ਟੀਮਾਂ ਅਤੇ 2018 ਤੱਕ 10 ਟੀਮਾਂ ਦਾ ਮੁਕਬਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਜਵੀਜ ਹੈ। ਇਸ ਲੀਗ ਲਈ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਛੇ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਰਾਂਚੀ, ਬੰਗਲੌਰ, ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਦੌਰਾਨ ਜੇ ਪੀ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਪੰਜਾਬ, ਸਹਾਰਾ ਇੰਡੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਪਾਟਿਲ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਰਾਂਚੀ, ਡਾਬਰ ਇੰਡੀਆ ਲਿਮਟਿਡ ਨੇ ਮੁੰਬਈ, ਪੌਂਟੀ ਚੱਡਾ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਵੇਵ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ। ਜੇ ਪੀ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦਾ ਨਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਾਰੀਅਰਜ਼, ਸਹਾਰਾ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਜਾਰਡਜ਼, ਪਾਟਿਲ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਰਾਂਚੀ ਰਾਈਨੋਜ਼, ਡਾਬਰ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਮੈਜੀਸ਼ੀਅਨਜ਼, ਵੇਵ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵੈਵ ਰਾਈਡਰਜ਼ ਰੱਖਿਆ।
ਟੀਵੀ
ਇਸ ਖੇਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਤਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਾਕੀ
ਅਬਦੁੱਲਾ ਹੁਸੈਨ (ਲੇਖਕ)
ਅਬਦੁੱਲਾ ਹੁਸੈਨ, (14 ਅਗਸਤ 1931 – 4 ਜੁਲਾਈ 2015) ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਬੰਨੂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਬਦੁੱਲਾ ਉਸ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਬਦੁੱਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਿਆਦਾ ਰਾਖੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਰਜੀਹ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖਾਲੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਇਸ ਬੰਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ
ਅਬਦੁੱਲਾ ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਉਦਾਸ ਨਸਲੇਂ اُداس نسلیں ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਮਜੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਦਾਸ ਨਸਲੇਂ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਬਾਘ باگھ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, ਜੋ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ। ਬਾਘ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸਦਾ 1989 ਦਾ ਨਾਵਲ 'ਕ਼ੈਦ' ਇੱਕ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1994 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ‘ਰਾਤ’ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਸੇ ਵਿਧਾ ਦਾ ਨਾਵਲ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 1996 ਵਿੱਚ ਨਾਦਾਰ ਲੋਗ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚਕਾਰ 1971 ਦੀ ਜੰਗ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਨਾਵਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜੀ  ਸਰਫਰਾਜ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੰਗੀ ਕੈਦੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਢਾਕਾ ਦੇ ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅਫਗਾਨ ਜਿਹਾਦ ਬਾਰੇ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਸ਼ਾਇਬ نشیب ਅਤੇ 'ਫਰਾਇਬ' فریب, ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਮੌਤ
ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਲੱਡ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ। ਹਾਲਤ ਵਿਗੜਨ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਡਿਫੈਂਸ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ 4 ਜੁਲਾਈ 2015 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਸ਼ਤੂਨ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931
ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ
ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ, ਮੰਦਰ ਵੇਸਵਾ, ਪੰਥ ਵੇਸਵਾ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵੇਸਵਾ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹੋਰ ਜਿਨਸੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਿਨਸੀ ਰੀਤੀਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਜਣਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਆਹ (ਹੇਰੋਸ ਗਾਮੋਸ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਆਮ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ "ਪਵਿਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ" ਤੋਂ "ਪਵਿੱਤਰ ਸੈਕਸ" ਜਾਂ "ਪਵਿੱਤਰ ਜਿਨਸੀ ਰਵਾਇਤਾਂ" ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੇੜੇ ਪੂਰਬ
thumb|221x221px|ਇਨੰਨਾ/ਇਸ਼ਟਰ ਉੱਚ ਪੁਜਾਰੀ ਦਾ ਰਸਮੀ ਮੁਖੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਤਿਗੀਰਸ ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਤ ਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੂਰਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 5ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈਰੋਡੋਟਸ ਦੇ ਖਾਤੇ ਅਤੇ ਹੇਲਨੀਸਿਟਿਕ ਪੀਰੀਅਡ ਅਤੇ ਦੇਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਾਜਾਂ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਬੈਬਲਨੀਆ ਅਤੇ ਸਾਇਪ੍ਰਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜਿਨਸੀ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ
ਆਦਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਰਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੂਰਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।  ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਯਕੀਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੁਮੇਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਇਨਾਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਜਿਨਸੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੁਮੇਰੀ ਦੇਵਤੇ, ਜਣਨ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਹਾਇਰੋਸ ਗਾਮੋਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਅਤੇ ਫਰਾਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਨੰਨਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਘਰ,  ਜੋ ਉਰੂਕ ਦੀ ਇਆਂਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਇਨੰਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੀਕ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਕੁਰਿੰਥੁਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਏਫ਼ਰੋਡਾਈਟ ਦਾ ਮੰਦਰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੌਕਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸੀ।
ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹਾਇਰੋਡੌਲੋਸ ਜਾਂ ਹਾਈਡਰੋਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਈ ਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਵੀਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਦਾਸ ਨੂੰ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।
ਹੇਲਨੀਸਟਿਕ ਸੰਸਾਰ
ਯੂਨਾਨੀ-ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਅਤੇ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਿਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਪੇਟੂਸ (8ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ.) ਅਤੇ ਕਪਾਦੁਕਿਆਯਾ (ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਰਾਜ) ਵਿੱਚ, "ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ
ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਦਾਸੀ ਹਾਇਰੋਡੂਲਿਕ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਸਵੀ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਰਵਾਇਤੀ ਫ਼ਾਰਮ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੀ-ਪਾਲੂਸੀਨੈਂਟ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਿਸ਼ੋਰ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਗਾਈਡ, ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਵੇਸਵਾਵਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਧਾਰਮਿਕ ਜਿਨਸੀ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਸਿਹਤ ਲੇਖ ਸੰਪਾਦਨ ਮੁਹਿੰਮ 2018
ਖ਼ੁਰਾਕੀ ਤੱਤ
ਖ਼ੁਰਾਕੀ ਤੱਤ (ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਖ਼ੁਰਾਕੀ ਖਣਿਜ ਜਾਂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਉਹ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਜੀਵ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਕਾਰਬਨੀ ਅਣੂਆਂ ਵਿਚਲੇ ਚਾਰ ਤੱਤ ਕਾਰਬਨ, ਹਾਈਡਰੋਜਨ, ਨਾਈਟਰੋਜਨ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋਣ।
ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਲਤਾ ਵਾਲ਼ੇ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖ਼ੁਰਾਕੀ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ, ਫ਼ਾਸਫ਼ੋਰਸ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਗੰਧਕ, ਸੋਡੀਅਮ, ਕਲੋਰੀਨ ਅਤੇ ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ। ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਾਲ਼ੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖ਼ੁਰਾਕੀ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ, ਕੋਬਾਲਟ, ਤਾਂਬਾ, ਜਿਸਤ, ਮੌਲਿਬਡੇਨਮ, ਆਇਓਡੀਨ ਅਤੇ ਸਿਲੇਨੀਅਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੁਰਾਕ
ਡੈਂਸੀ ਹਸਨ
ਡੇਜ਼ੀ ਹਸਨ ( Assamese  ) ਸ਼ੀਲੌਂਗ, ਮੇਘਾਲਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੇਖਕ ਹੈ ਅਤੇ ਟੂ-ਲੈਟ ਹਾਊਸ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ. ਇਹ ਮੈਨ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ 2008 ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਸੀ |
ਜੀਵਨੀ
ਡੇਜ਼ੀ ਹਸਨ ਵੈਲਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਡਿਫ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ |. ਉਹ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ, ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਲਈ ਬਾਕਾਇਦਾ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਸਟ੍ਰੀਟ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਕੋਰਸ ਸਿਖਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਵੈਨਸੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਯੂਕੇ ਤੋਂ ਪੀਐਚਡੀ ਕੀਤੀ. ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਯੂਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਲੀਡਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ women'sਰਤ ਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਨਾਵਲ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਿ ਟੂ-ਲੈਟ ਹਾਊਸ ਨੂੰ ਵੀ 2010 ਵਿਚ ਦਿ ਹਿੰਦੂ ਸਰਬੋਤਮ ਕਲਪਨਾ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ |
ਉਸਨੇ ਬੁਸ਼ ਥੀਏਟਰ ਦੇ 2011 ਦੇ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਸਿਕਸਟੀ ਸਿਕਸ ਬੁਕਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਲਿਖਿਆ |
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਲਾਸੀਕਲ ਤੱਤ
thumb| ਚਾਰ ਤੱਤਾਂ, 1760 ਦੇ ਦਹਾਕੇ, ਚੇਲਸੀ ਪੋਰਸਿਲੇਨ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਾ [[ਰੋਕੋਕੋ ਸੈੱਟ]]
ਪੂਰਵ-ਸੁਕਰਾਤ ਤੱਤ
thumb| ਐਂਪੀਡੋਕਲਜ਼ ਅਤੇ [[ਅਰਸਤੂ ਦੇ ਚਾਰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਤੱਤ ਇੱਕ ਬਲਦੇ ਹੋਏ ਲੌਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਾਗ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।]]
thumb| ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਰਸਾਇਣਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਿੱਤਰ ਦੇ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਂਦਰੀ ਤਿਕੋਣ 'ਤੇ ਟ੍ਰੀਆ ਪ੍ਰਾਈਮਾ ਦੇ ਨਾਲ
thumb| ਆਰਟਸ ਵੋਲਫੋਰਟ, ਚਾਰ ਤੱਤ, 1641 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਹਵਾਲੇ
== ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਦਕਸ਼ਾ ਵਿਆਸ
ਦਕਸ਼ਾ ਵਿਆਸ (ਜਨਮ 26 ਦਸੰਬਰ 1941) ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਦਕਸ਼ਾ ਵਿਆਸ ਦਾ ਜਨਮ 26 ਦਸੰਬਰ 1941 ਨੂੰ ਵਿਆਰਾ (ਹੁਣ ਤਾਪੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਗੁਜਰਾਤ) ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਆਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1962 ਵਿੱਚ ਸੂਰਤ ਤੋਂ ਬੀ.ਏ., 1965 ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ ਅਤੇ 1978 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਥੀਸਿਸ ਸੁਤੰਤਰੋਤਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵਿਤਾ: ਪਰਿਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਉਸਨੇ ਪੋਰਬੰਦਰ ਦੇ ਗੁਰੂਕੁਲ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ 1967 ਤੋਂ 1973 ਤੱਕ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਰਟਸ ਕਾਲਜ, ਵਿਆਰਾ ਵਿੱਚ 1973 ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਪੜ੍ਹਾਈ।
ਕੰਮ
ਦਕਸ਼ ਵਿਆਸ ਇੱਕ ਕਵੀ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਅਲਪਨਾ (2000) ਉਸਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਭਵਪ੍ਰਤਿਭਵ (1981), ਸੁੰਦਰਿਆਦਰਸ਼ੀ ਕਵੀਓ (1984), ਰੂਪਕ ਗ੍ਰੰਥੀ (1988), ਅਨੁਸਰਗਾ (1998), ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਮਾਜ (2001) ਅਤੇ ਪਰਿਪ੍ਰੇਕਸ਼ਨ (2004) ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਆਤਮਨੇ ਅਜਵਲੇ (2004) ਉਸਦਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕੰਮ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੱਤਚਰਚਾ (1988), ਚਲ ਮਨ ਵਿਯਾਰਾ ਨਗਰੀ (1997) ਅਤੇ ਸਰਜਕਨਾ ਸੰਨਿਧੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸੌਂਦਰਿਆਦਰਸ਼ੀ ਕਵੀਓ ਵਿੱਚ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਰਾਜਿੰਦਰ ਸ਼ਾਹ, ਨਿਰੰਜਨ ਭਗਤ, ਉਸਨਾਸ ਅਤੇ ਜਯੰਤ ਪਾਠਕ। ਸਨਮੁਖਮ ਉਸਦਾ ਹੋਰ ਕੰਮ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1941 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ
ਸਿਮੋਨ ਵੇਲ
ਸਿਮੋਨ ਐਨੀ ਲਿਲੀਨ ਵੇਲ, DBE (, ਮੂਰਤੀ ਯਾਕੂਬ; 13 ਜੁਲਾਈ 1927 – 30 ਜੂਨ, 2017) ਇੱਕ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਵਲੇਰੀ ਗਿਸਕਾਰ ਡੀਏਸਟਾਂਗ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਹਤ ਮੰਤਰੀ ਤਹਿਤ, ਯੂਰਪੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ (ਜੁਲਾਈ 1979 - ਜਨਵਰੀ 1982) ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਆਉਸ਼ਵਿਤਸ ਤਸੀਹਾ ਕੈਂਪ ਦੀ ਇੱਕ ਸਰਵਾਈਵਰ, ਸਿਮੋਨ ਦੇ  ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਂਬਰ ਯਹੂਦੀ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।  ਉਸ ਨੇ Fondation pour la Mémoire de la Shoah ਪਹਿਲੇ ਸਭਾਪਤੀ ਵਜੋਂ 2000 ਤੋਂ 2007 ਤੱਕ,  ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਆਨਰੇਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਕਾਡਮੀ ਫਰਾਂਸੀਜ ਲਈ ਨਵੰਬਰ 2008 ਵਿੱਚ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ 17 ਜਨਵਰੀ 1975 ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਗਰਭਪਾਤ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਮੁਢਲੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਵੇਲ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਮੋਨ ਐਨੀ ਲਿਲੀਨ ਜੈਕਬ ਨਾਈਸ, ਐਲਪਸ-ਮੈਰੀਟਾਈਮਸ, ਫਰਾਂਸ, ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਯਵੋਨ (ਸਟੇਨਮੇਟਜ਼) ਅਤੇ ਐਂਡਰੇ ਜੈਕਬ, ਇੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ। 28 ਮਾਰਚ 1944 ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਕਾਲਾਊਰੇਟ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।  ਵੇਲ ਦਾ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ- ਸਿਮੋਨ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭੈਣ, ਮੈਡਲੇਨ (ਉਪਨਾਮ ਮੀਲੂ) - ਆਉਸ਼ਵਿਟਸ-ਬਿਰਕੇਨਾਓ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਗਨ-ਬੇਲਸੇਨ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਕੈਂਪ ਦੇ 15 ਅਪ੍ਰੈਲ 1945 ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਯਵੋਨ ਦੀ ਟਾਈਫਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਵੇਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾ ਵੀ ਮਰ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਆਖਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹੈ।ਵੇਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭੈਣ, ਡੇਨੀਜ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੁਜ਼ਾਹਮਤ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਵੈਨਸਬਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਮੀਲੂ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੈਂਪਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ 60 ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਦੇ ਲਈ 2005 ਵਿੱਚ ਆਉਸ਼ਵਿਟਸ-ਬਿਰਕੇਨਉ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਲਈ ਵੇਲ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ।
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਤੀ ਐਂਟੋਨ ਵੇਲ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ।   ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ 26 ਅਕਤੂਬਰ 1946 ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਯੀਆਂ, ਕਲੌਡ-ਨਿਕੋਲਸ ਅਤੇ ਪੇਅਰ ਫਰਾਂਸੋਇਸ। ਵਿਆਹ ਦੇ 66 ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 12 ਅਪ੍ਰੈਲ 2013 ਨੂੰ 86 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। 2002 ਵਿੱਚ ਕਲੋਡ-ਨਿਕੋਲਸ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋਇਆ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
left|thumb|299x299px|31 ਮਈ 1988
ਇਨਸਾਫ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ, 1956-1974
ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਦੀ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ। 1956 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ ਬਣਨ ਲਈ ਕੌਮੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇਨਸਾਫ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੌਮੀ ਪੈਨੀਟੈਂਸੀਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਤੇ ਰਹੀ। ਉਹ ਨਿਆਂਇਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਦੀ ਸੀ। 1964 ਵਿਚ, ਉਹ ਸਿਵਲ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣਨ ਲਈ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਕਾਰਜ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਆਮ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰੁਤਬੇ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਦਾ ਹੱਕ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਗੋਦ ਲੈਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ।1970 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਪਰੀਮ ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਸੀ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਸੈਕਟਰੀ ਜਨਰਲ ਬਣ ਗਈ।
ਮੌਤ
30 ਜੂਨ 2017 ਨੂੰ ਆਪਣੇ 90 ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਲ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।. ਉਸ ਦੇ ਬੇਟੇ ਜੀਨ ਨੇ 5 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਡਰੰਮ ਖ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।", ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਲ ਨੇ "ਔਰਤਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ".ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1927 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2017 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ
ਸ਼ਵਿੰਗਰ ਮਾਡਲ
ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਵਿੰਗਰ ਮਾਡਲ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਜੂਲੀਅਨ ਸ਼ਵਿੰਗਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਡੀਰਾਕ ਫਰਮੀਔਨ ਵਾਲੇ 2D (1 ਸਥਾਨਿਕ ਅਯਾਮ+ਵਕਤ) ਯੁਕਿਲਡਨ ਕੁਆਂਟਮ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਡਲ ਇੰਸਟੈਂਟੌਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਕਾਰਣ ਚੀਰਲ ਕੰਡੈੱਨਸੇਟ ਕਰਕੇ U(1) ਸਮਰੂਪਤਾ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਸਮਰੂਪਤਾ ਟੁੱਟਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦ੍ਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਫੋਟੌਨ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਕਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਥਿਊਰੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਖਿਡੌਣਾ ਮਾਡਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਾਡਲ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਦੀ ਕਨਫਾਈਨਮੈਂਟ (ਹੱਦਬੰਦੀ) ਪ੍ਰਦ੍ਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਕੁਆਂਟਮ ਕ੍ਰੋਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਲਈ ਇੱਕ ਖਿਡੌਣਾ ਮਾਡਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੱਥ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤਰਕ ਕਿ ਕਿਉਂ ਇਹ ਇੰਝ ਹੈ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਅਯਾਮਾਂ ਅੰਦਰ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਤੌਰ ਤੇ, ਦੋ ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਣਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਪੁਟੈਂਸ਼ਲ ਰੇਖਿਕ ਤੌਰ ਤੇ r ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ 4 ਅਯਾਮਾਂ (3 ਸਥਾਨਿਕ+1 ਟਾਈਮ) ਵਿੱਚ 1/r ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲੱਛਣ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲੱਛਣ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨਿਆ ਹੈ। 'ਸਭਿਆਚਾਰ' ਸ਼ਬਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ "ਸਭਿਯ+ਆਚਾਰ" ਦਾ ਸਮਾਸ ਹੈ, ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਪਰਿਆਇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥਕ ਸ਼ਬਦ 'Culture' ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "Culture" ਵੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ "Cultura"' ਤੋਂ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਜਿਥੇ ਇਸਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਜਾਂ ਉਪਜਾਊ ਕਾਰਜ ਦੇ ਹਨ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਤਿੰਨ ਸਬਦਾਂ "ਸ +ਭੈ+ਆਚਾਰ" ਦਾ ਮੇਲ ਹੈ। 'ਸ' ਦਾ ਅਰਥ ਪੂਰਵ, 'ਭੈ' ਦਾ ਅਰਥ ਨਿਯਮ, 'ਆਚਾਰ' ਦਾ ਅਰਥ ਵਿਵਹਾਰ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨੇਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਿਵਹਾਰ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ।
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
(ਅ)"ਸਭਿਆਚਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।"
ਸਭਿਆਚਾਰ ਇਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਜਟਿਲ ਸਿਸਟਮ
ਸਿਸਟਮ ਭਾਵ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਕਿਰਿਆ ਵੀ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤਰ-ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਰਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਵ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਉਤੇ ਅਸਰ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਭਾਗ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਹੌਂਦ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੁੱਟ ਸਿਸਟਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਇੱਕ ਜੁੱਟ ਸਿਸਟਮ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਛੋਟੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ, ਸਮਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੂਸਰਾ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ, ਦਰਸ਼ਨ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਵਿਭਿੰਨ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜੁੜਕੇ, ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਗਠਨ ਹੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਆਪਕ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਦੀ ਪ੍ਰਲੱਭਤ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਕਿਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਹੈ ਉਥੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਦਾ ਹੋਰ ਪੱਖ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਸਤੂ ਮੁਲਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਰਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਦਰਸ਼ਨ, ਸਿਲਪ, ਕਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਹਜ ਸਮੱਗਰੀ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਉਪਰ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਕੋਮ, ਵਰਗ, ਸਮਾਜ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੋਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕੋਮ,ਵਰਗ ਸਮਾਜ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿਵੇਕਲਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਦੂਸਰੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲੋ ਨਿਵੇਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਨਿਰਧਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤਜਰਬੇ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਉਨ੍ਹੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਉਹਨਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਤਿਹਸਕ ਤਜ਼ਰਬੇ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਾ ਹੋਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਭਾਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਲਈ ਲੱਛਣਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਿਖਿਅਤ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਅਭਿਆਸ ਸਦਕਾ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਦੂਸਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਇਸ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੱਛਣ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਖਿਅਤ ਇਸ ਲੱਛਣ ਵਲ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਭਾਈਚਾਰੇ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੋਇਆ ਗਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
“ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਤਬਦੀਲੀ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਕਾਸ ਪਦਾਰਥਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਾਲਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਾਜਿਕ ਵਹਿਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜੀਵਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਭੂਤ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਿਸੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ-ਖਿਲਾਰ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ-ਪਛੜੇਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰੀਕਰਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਪਹੁੰਚ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਨੁੱਖੀ ਦੌੜ ਦੀ ਸਮਿਤੀ ਹੈ
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਯਾਂਦਾ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਹਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਛਲੇ ਮਨੁੱਖ ਅਰਥਾਤ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰਿਆ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸਾਂ ਅਤੇ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲੀ ਯਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਲਈ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ
'ਯੱਕ ਲਾਂਕਾਂ' ਨੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਮਈ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਦਿਤਾ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਤੋਂ ਭਾਵ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ, ਵਿਚਾਰ ਜਾਂ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਵਲੋਂ ਕੁਝ ਅਰਥ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੋਣ। ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਰਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭਿਆਚਾਰ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਤਮਕ ਪੱਖ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਉਭਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਮ, ਕਲਾ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ-ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਆਦਿ। ਸਪੀਅਰ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।”