cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਲੋਕ
ਮਾਤਭੂਮੀ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਭੂਮੀ ਦਾ ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਉੱਪਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਰਾਕਲਪਰਸਤਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਜ਼ਬੇਕਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਘਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਾਫ਼ੀ ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਤੁੁਰਤਕੁਲ ਅਤੇ ਬੇਰੂਨੀ ਜਿਹੇ ਉਪਜਾਊ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਰੁਖ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਭਾਸ਼ਾ
ਇਹ ਲੋਕ ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਜ਼ਾਖ਼ ਅਤੇ ਨੋਗਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ। ਲਿਖੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲਿਕ ਲਿਪੀ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਲਿਪੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਰੂਪ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲਿਕ ਲਿਪੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦਕਿ ਲਾਤੀਨੀ ਲਿਪੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਉਜਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਉਜ਼ਬੇਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਰਨਮਾਲਾ ਸੁਧਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਲਿਪੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੂਗੋਲ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਉਜ਼ਬੇਕ, ਤਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਹੈ।
ਧਰਮ
ਕਰਾਕਲਪਾਕ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਹਨਫ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਰੁਝਾਨ 10ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦਾ ਕਿਆਸ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ
ਜ਼ੀਨੀਦਾ ਸੇਰੇਬਰੀਆਕੋਵ
"ਜ਼ੀਨੀਦਾ ਸੇਰੇਬਰੀਆਕੋਵ" (ਲਾਨਸਰੀ)''') (Зинаи́да Евге́ньевна Серебряко́ва; Зінаї́да Євге́нівна Серебряко́ва, (12 ਦਸੰਬਰ, 1884-19 ਸਤੰਬਰ, 1967) ਇੱਕ ਰੂਸੀ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ) ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ
ਜ਼ੀਨੀਦਾ ਸੇਰੇਬਰੀਆਕੋਵ ਦਾ ਜਨਮ ਖਾਰਕੋਵ (ਹੁਣ ਖਾਰਕੀਵ, ਯੂਕਰੇਨ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਨੇਸਕੁਚਨੋਈ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਜ਼ੀਨੀਦਾ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੂਸੀ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਕਲਾਮਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਸਿੱਖਿਆ
1900 ਵਿੱਚ, ਜ਼ੀਨੀਦਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਜਿਮਨਾਸਿਉਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਆਰਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਿਲਾ ਲਿਆ ਜੋ ਪ੍ਰਿੰਸੀਜ਼ ਮਾਰੀਆ ਤੇਨੀਸ਼ੇਵਾ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ ਇਲੀਆ ਰੇਪਿਨ ਤੋਂ 1901 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਅਤੇ 1903 ਤੇ 1905 ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਓਸਿਪ ਬ੍ਰਾਜ਼ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸੀ। 1902-1903 ਵਿੱਚ, ਇਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ, ਅਤੇ 1905 ਤੋਂ 1906 ਤੱਕ ਅਕੈਡਮੇ ਦੇ ਲਾ ਗਰਾਂਦੇ ਚੌਮੀਏਰੇ, ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਿੱਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੇਨੂਆ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੂਸੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਕੇਮੈਨ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਮਹਾਮਾਰੀ 2020
2019–20 ਦੇ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਮਹਾਮਾਰੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਮਾਰਚ 2020 ਵਿੱਚ ਕੇਮੈਨ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਟਾਈਮਲਾਈਨ
26 ਫ਼ਰਵਰੀ ਨੂੰ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਮਾਲਟਾ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਕਰੂਜ਼ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਕੋਜ਼ੂਮੇਲ, ਕੁਇੰਟਾਨਾ ਰੂ ਵਿੱਚ ਡੌਕ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਸੀ। ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਮਾਇਕਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੇਮੈਨ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਦੋ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ।
12 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਕੇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੋ 68 ਸਾਲਾ ਦੀ ਮਰੀਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2019-20 ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਬਿਮਾਰੀ
ਮਹਿਮੂਦਪੁਰ ਰੁੜਕੀ
ਮਹਿਮੂਦਪੁਰ ਰੁੜਕੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਭੁਨਰਹੇੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਮਾਰਕ ਵਾਲਬਰਗ
ਮਾਰਕ ਵਾਲਬਰਗ (ਜਨਮ 5 ਜੂਨ 1971) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰ, ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ, ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਰੈਪਰ ਹਨ। 1991 ਵਿੱਚ ਬੈਂਡ ਮਾਰਕੀ ਮਾਰਕ ਅਤੇ ਦ ਫ਼ੰਕੀ ਬੰਚ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਲੇਠੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੀ ਮਾਰਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ਼ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵੱਲ ਆਏ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬੂਗੀ ਨਾਈਟਸ (1997), ਥ੍ਰੀ ਕਿੰਗਜ਼ (1999), ਦ ਪਰਫ਼ੈਕਟ ਸਟੌਰਮ (2000), ਪਲੈਨਿਟ ਆਫ਼ ਦ ਏਪਸ (2001), ਰੌਕ ਸਟਾਰ (2001), ਦ ਇਟਾਲੀਅਨ ਜਾਬ (2003), ਦ ਡਿਪਾਰਟਡ (2006), ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰੀਨ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ, ਦ ਅਦਰ ਗਾਇਜ਼ (2010), ਦ ਫ਼ਾਈਟਰ (2010), ਟੈੱਡ (2012), ਲੋਨ ਸਰਵਾਇਵਰ (2013), ਪੇਨ & ਗੇਨ (2013) ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫ਼ਾਰਮਰਜ਼: ਏਜ ਆਫ਼ ਐਕਸਟਿੰਗਸ਼ਨ (2014) ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਐੱਚ.ਬੀ.ਓ. ਦੇ ਤਿੰਨ ਲੜੀਵਾਰਾਂ: ਐਨਟੂਰੇਜ, ਬੋਰਡਵਾਕ ਐਮਪਾਇਰ ਅਤੇ ਹਾਓ ਟੂ ਮੇਕ ਇਟ ਇਨ ਅਮੈਰਿਕਾ ਦੇ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਟਿਵ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ ਵੀ ਰਹੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰ
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ 3 ਵਾਰ ਮੈਂਬਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 9ਵੀਂ, 10ਵੀਂ ਅਤੇ 11ਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਂਗਨੂਰ ਦੇ ਹਲਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ।
ਹਿਸਾਰ
ਹਿਸਾਰ ਸ਼ਹਿਰ हिसार ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ
ਸ਼ੋਬਾਨਾ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1960 ਨੂੰ ਕੇ.ਐੱਮ ਜਾਰਜ ਅਤੇ ਥੈਂਕੈਮਾ ਜਾਰਜ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਈਸਾਕ ਜਾਰਜ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਸ਼ੋਬਨਾ ਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਚੇਂਗਨੂਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਸ.ਐਸ.ਐਲ.ਸੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀ-ਡਿਗਰੀ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1982 'ਚ ਕੇਰਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਕਨਾਮਿਕਸ ਵਿੱਚਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੋਭਣਾ ਨੇ 1985 ਵਿੱਚ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਰਗੇ ਆਰਟਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਹਿਸਾਰ
ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾ
ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਫ਼ਿਰੋਜ ਸ਼ਾਹ ਤੁਗ਼ਲਕ ਨੇ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਕਿਲ੍ਹਾ ਬਣਵਾਉਣ ਲਈ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਮੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਭੰਨ ਤੋੜ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹੀ ਭਵਨ ਨਿਰਮਾਣ ਕਲਾ ਦੀ ਦਾਦ ਦੇਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ 1354 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਦ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਢਾਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਨਰਸਾਇ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਮੰਗਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਬੁਰਜ ਬਣਵਾਏ ਗਏ ਤੇ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਡੂੰਘੀ ਖੱਡ ਪੁਟਵਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰੀ ਮਹਿਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਸਜਿਦ, ਦੀਵਾਨ-ਏ-ਆਮ, ਬਾਰਾਂਦਰੀ,ਤਿੰਨ ਤਹਿਖਾਨੇ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਲਈ ਬੈਰਕਾਂ ਬਣਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਕਲਾਤਮਕ ਬੁਰਜੀਆਂ ਬਣਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਬੁਰਜੀਆਂ ਉਪਰ ਮੌਰੀਆਕਾਲੀਨ ਅਭਿਲੇਖ ਵੀ ਦਰਜ ਹਨ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਵਾਈ ਗਈ ਮਸਜਿਦ ਕੋਲ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਲਾਟ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਇਸ ਲਾਟ ਕਰਕੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹੀ ਮਸਜਿਦ ਨੂੰ ਲਾਟ ਮਸਜਿਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੇਠੋਂ ਉਪਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਲਈ ਬਣੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਕੋਈ ਭੇਤੀ ਹੀ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੀਵਾਰਾਂ ਅੰਦਰ ਬਣੀਆਂ ਇਹ ਪੌੜੀਆਂ ਹਰੇਕ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਇੱਥੇ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਮੋਰਚੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਗੁਜਰੀ ਮਹਿਲ
ਤੁਗਲਕ ਨੇ ਛਾਉਣੀ ਰੂਪੀ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮਹਿਲ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਗੁਜਰੀ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਹਿਸਾਰ ਨੂੰ ਗੁਜਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦੰਦ ਕਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਵਸਨੀਕ ਗੁਜਰੀ ਨਾਮਕ ਲੜਕੀ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਗੁਜਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਮਹਿਲ ਬਣਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਕਰੀਅਰ
ਉਸ ਨੇ 5 ਜੁਲਾਈ 2005 ਨੂੰ ਵਿਧਾਇਕ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਆਈ.ਐਨ.ਸੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੇ. ਕਰੁਨਾਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਡੀ.ਆਈ.ਸੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਿਸਾਰ
ਜਹਾਜ਼ ਕੋਠੀ
ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਕੋਠੀ ਸਥਿਤ ਹੈ। 'ਜਹਾਜ਼ ਕੋਠੀ'ਜੌਰਜ ਥੋਮਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਾਸਤੇ ਬਣਵਾਈ ਸੀ। ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੌਰਜ ਥੋਮਸ ਦੇ ਹੱਥ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਜੌਰਜ ਥੋਮਸ ਨੇ ਹਾਂਸੀ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾ ਕੇ 1797 ਤੋਂ 1802 ਤਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ ਸਥਿਤ ਜੌਰਜ ਥੋਮਸ ਦੀ ਕੋਠੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਝਾਉਲਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ 'ਜਹਾਜ਼ ਕੋਠੀ’ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਵੇਲੇ ਇਹ ਕੋਠੀ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਜੇਮਜ਼ ਸਕਿਨਰ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਰਹੀ। ਇਸ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹਰਿਆਣਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਕਰੀਅਰ
2006 ਵਿੱਚ, ਡੀ.ਆਈ.ਸੀ (ਕੇ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਪੱਛਮੀ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦੇਖਣਾ ਪਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 2011 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਚੇਂਗਨੂਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਜਤਾਇਆ, ਪਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਹਿਸਾਰ
ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਹਿਸਾਰ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਹਰਿਆਣਵੀ ਹੈ ।ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਵਸੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਵਿਵਾਦ
1997 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਸਾਰ
ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਨ
ਹਿਸਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਹਨ।ਚੌਧਰੀ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਹਰਿਆਣਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੰਭੇਸ਼ਵਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ
ਵਿਵਾਦ
2002 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਜ਼ਮਾਨਤੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਵਾਰੰਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਵਾਰੰਟ ਇੱਕ ਜਾਅਲੀ ਖੁਫੀਆ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਏ. ਕੇ. ਐਂਟਨੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਕਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਿਪੋਰਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ 1999-2000 ਵਿੱਚ ਹੋਈ 366 ਕਰੋੜ ਦੀ ਹਵਾਲਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 2013 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਨਵੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਜੀਥ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰਾਜ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਆਪਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਕਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ
2011 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੇ 'ਏਂਟੇ ਓਨਮ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮੋਹੰਦਸ ਚੇਂਗਨੂਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਚੇਂਗਨੂਰ ਆਡੀਓਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ "ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਾਯੋਡ" ਰਿਲੀਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬਾਰੇ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰ ਮੁਕੇਸ਼, ਸਵੈਠਾ ਮੈਨਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਦਾਕਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਸਨੋਬਾ ਐਲੈਕਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਕਾਰਜ ਕਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ
ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ (ਉੜੀਆ: ଶୁଭପଲ୍ଲବ) ਇੱਕ ਮਾਸਿਕ ਉੜੀਆ ਈ-ਰਸਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਗਰਾਮ ਕੇਸ਼ਰੀ ਸੇਨਾਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਨਵਰੀ 2018 ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਇਹ ਇਕ ਤਿਮਾਹੀ ਰਸਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਦੋ ਸੰਸਕਰਣ ਨਾਬਪੱਲਬਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਜਨਵਰੀ 2020 ਤੋਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2019 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਉੜੀਆ ਪੋਰਟਲ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਹਿੰਦੀ, ਤੇਲਗੂ, ਬੰਗਾਲੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪੋਰਟਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਇਤਿਹਾਸ
20 ਦਸੰਬਰ 2017 ਨੂੰ, ਸੰਗਰਾਮ ਕੇਸ਼ਰੀ ਸੇਨਾਪਤੀ ਨੇ ਉੜੀਆ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਈ-ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਬਪੱਲਾਬਾ ਰੱਖਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਪਸ ਰੰਜਨ, ਸੰਗਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਇਸ ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਕਰਣ 1 ਜਨਵਰੀ 2018 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਸੰਸਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟੀਮ ਨੇ ਆਡੀਓ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੂਟਿਊਬ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਬੀਤ ਦਾਸ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵਜੋਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। 21 ਫਰਵਰੀ 2018 ਨੂੰ, ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਏ ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਥੀਮ ਗੀਤ ਨੂੰ ਮਾਨਸ ਰੰਜਨ ਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੀਤ ਸਸਵਤ ਸਵੈਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2018 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸੰਸਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਨਵਰੀ 2020 ਤੋਂ ਟੀਮ ਨੇ ਰਸਾਲੇ ਨੂੰ ਤਿਮਾਹੀ ਤੋਂ ਮਹੀਨੇਵਾਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵੈੱਬ ਪੋਰਟਲ
1 ਅਪ੍ਰੈਲ 2019 ਨੂੰ ਉਤਕਲਾ ਦਿਵਸ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਇਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਓਡੀਆ ਵੈੱਬ ਪੋਰਟਲ ਨੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਡੋਮੇਨ shubhapallaba.in ਨੂੰ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੂਨ 2019 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਪੋਰਟਲ ਨੇ www.shubhapallaba.com ਡੋਮੇਨ ਨਾਲ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬੰਗਾਲੀ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪੋਰਟਲ ਸ਼ੁਭਪੱਲਲਾਬਾ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਲਾਂਚ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਸਟੋਰ
ਸੰਨ 2020 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਸਮੂਹ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਈ-ਕਾਮਰਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਸਟੋਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਟੋਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
2019 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਨੇ ਈ-ਬੁੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਟੀਮ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਗਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਭਿਮਨਿਊ ਸੇਨਾਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ "ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ" ਹੈ। ਇਹ ਈ ਬੁਕ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਕਿੰਡਲ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੈਗਜ਼ਟਰ 'ਤੇ ਕਈ ਈ-ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਸਟੋਰ 'ਤੇ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਪੇਪਰਬੈਕਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭੋਦਿਆ
ਸ਼ੁਭਪੱਲਬਾ ਸਮੂਹ ਨੇ 2020 ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭੋਦਿਆ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਸਾਲਾ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਗਰਾਮ ਇਸ ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਓਡੀਆ ਮਹੀਨਾ ਸੰਕਰਾਂਤ 'ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨੋਕਸੋਲੋ ਨੋਗਵਜ਼ਾ
ਨੋਕਸੋਲੋ ਨੋਗਵਜ਼ਾ (1987 - 24 ਅਪ੍ਰੈਲ 2011) ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਲੈਸਬੀਅਨ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਏਕੁਰੁਲੇਨੀ ਪ੍ਰਾਈਡ ਆਰਗੇਨਾਈਜਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਕਵਾਥੇਮਾ, ਗੌਟੇਂਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਪੱਥਰਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਾਕੂ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਨੋਗਵਜ਼ਾ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਸ਼ਾਮ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨਾਲ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਨਾਲ ਗਰਮ ਬਹਿਸ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਕੰਡੋਮ, ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਦੀ ਬੋਤਲ ਅਤੇ ਨੋਗਵਜ਼ਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਡਰੇਨੇਜ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨੋਗਵਜ਼ਾ 'ਤੇ ਹੋਇਆ ਹਮਲਾ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਾਤਮਕ ਬਲਾਤਕਾਰ (ਕੋਰੈਕਟਿਵ ਰੇਪ) ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਭਿਆਸ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਦੀ ਆੜ 'ਚ ਮਰਦ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈਸਬੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲਿੰਗ ਪਹਿਚਾਣ 'ਸਹੀ' ਕਰਨ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਤਮਕ ਬਲਾਤਕਾਰ ਤਹਿਤ 31 ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਚੈਰਿਟੀ ਲੁਲੇਕੀ ਸਿਜ਼ਵੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੇਪਟਾਊਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਹਫ਼ਤੇ 'ਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 10 ਲੈਸਬੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਵਾਚ ਨੇ ਇਸ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਲੋਕਾਂ ਖਿਲਾਫ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੀ ਅਪਰਾਧਕ "ਮਹਾਮਾਰੀ" ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸੇ ਟਾਊਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਲੈਸਬੀਅਨ ਕਾਰਕੁੰਨ ਯੂਡੀ ਸਿਮਲੇਨ ਦੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਤਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਾਇਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪੁਲਿਸ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੇਜ਼ਰ ਬਲੇਡ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 170,000 ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰੁਸਤ ਬਲਾਤਕਾਰ ਨੂੰ ਠੱਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪਟੀਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕੀਤੇ।
ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਵਾਚ ਅਤੇ ਐਮਨੇਸਟੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਨੇ ਇਸ ਕਤਲੇਆਮ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰਿਆ ਅਪਰਾਧ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਬੁਲਾਰੇ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਪਰਾਧ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਕਤਲ ਕਤਲ ਹੈ" ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਪੀੜਤ ਲੜਕੀ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ। ਨਵੰਬਰ 2012 ਤੱਕ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਵੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਐਮਨੇਸਟੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਨੇ ਆਪਣੀ "ਲਿਖਤ ਫਾਰ ਰਾਈਟਸ" ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੇਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਿਆਂ ਕਤਲ ਦੀ ਨਵੀਂ ਜਾਂਚ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2011 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ
ਕਿਲਾ ਮੁਬਾਰਕ, ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕ਼ਿਲੇ
ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਘਈ
ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਘਈ (ਜਨਮ 25 ਅਪ੍ਰੈਲ 1975) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਘਈ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊਕੈਸਲ ਅਪਨ ਟਾਇਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਗੋਸਫੋਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਗੋਸਫੋਰਥ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਘਈ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਭਿਨੈ ਕਰੀਅਰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨ ਮੇਲਾ, ਰਿਫਕੋ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਡਾਕਟਰਜ਼, ਸਪੂਕਸ ਅਤੇ ਦ ਬਿੱਲ ਵਰਗੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਲੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵੱਲ ਵਧੀ ਸੀ।
2003 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮਾਈਕਲ ਬੀਹਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕਨ ਐਡਵੈਂਚਰ ਸੀਰੀਜ਼ ਐਡਵੈਂਚਰ ਇੰਕ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਲੀਡ ਵਜੋਂ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੁਰਿੰਦਰ ਚੱਢਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਰੀਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਘਈ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਈਡ ਐਂਡ ਪ੍ਰੈਜੂਡਿਸ ਵਿੱਚ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਏ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਦੋਸਤ ਵਜੋਂ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘਈ ਬੀਬੀਸੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਈ ਹੀਰੋ ਅਤੇ ਸਿੰਕ੍ਰੋਨੀਸਿਟੀ, ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। 2006 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਰਿਤਾ ਧਾਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਏ ਉਨੋ ਦੇ ਯੂਨ ਮੈਡੀਕੋ ਇਨ ਫੈਮਿਲੀਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਾਲਵੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਰਿਤਾ ਦਹਵੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਕਾਸਟ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੀ। ਘਈ ਇਟਾਲੀਅਨ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਸਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਡੀਸ਼ਨ ਲਈ ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਿੱਖੇ। ਉਹ ਇਤਾਲਵੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਈ ਨੇ ਸੱਦਾਮ ਦੇ ਐਚਬੀਓ/ਬੀਬੀਸੀ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਣ ਹਾਊਸ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੱਦਾਮ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਧੀ ਰਾਣਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਮਿੰਨੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਸਤੰਬਰ 2008 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਈਆਂ।
2009 ਵਿੱਚ, ਘਈ ਨੇ ਆਈਡੈਂਟਟੀ ਗਿਲਨ ਅਤੇ ਕੀਲੀ ਹਾਵੇਸ ਅਭਿਨੀਤ ਆਈਡੈਂਟਿਟੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਜੈਮਿਲਾ ਸਾਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਨ ਲੀਡ ਫ਼ਿਲਮ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਫਾਈਵ ਡੇਜ਼ II (ਬਾਫਟਾ ਦਾ ਸੀਕਵਲ ਅਤੇ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਨਾਮਜ਼ਦ ਫਾਈਵ ਡੇਜ਼) ਨਾਮਕ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਨੁਸਰਤ ਪ੍ਰੈਸਟਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਇੱਕ ਕਿਰਦਾਰ ਜਿਸ ਨੂੰ "ਏਟ ਦ ਹਰਟ ਆਫ ਸੀਰੀਅਲ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਨ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੇਨ ਜੋਨਸ, ਐਨੀ ਰੀਡ, ਡੇਵਿਡ ਮੋਰੀਸੀ, ਬਰਨਾਰਡ ਹਿੱਲ, ਅਤੇ ਸਟੀਵ ਈਵਟਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।  ਉਸਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਕਲੀਨਸਕਿਨ ਵਿੱਚ ਰੇਨਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀਨ ਬੀਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਰੈਂਪਲਿੰਗ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 2012 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ।
2012 ਵਿੱਚ, ਘਈ ਈਸਟਐਂਡਰਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ੈਨਬ ਮਸੂਦ ਦੀ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਆਇਸ਼ਾ ਰਾਣਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 17 ਦਸੰਬਰ 2012 ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ 1 ਮਾਰਚ 2013 ਨੂੰ ਸ਼ੋਅ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਈ।
2013 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਾਲੀਆ, ਜਨਤਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਹਿਸਟਰੀ ਚੈਨਲ ਦੇ ਦ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਬੱਤੀਆ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ।
ਉਹ ਅਪੋਕਲਿਪਟਿਕ ਸੀਰੀਜ਼ ਡੋਮਿਨੀਅਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਕਾਸਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਘਈ ਏਬੀਸੀ ਦੇ ਦ ਕੈਚ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਸਿਟੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਟ੍ਰਾਈਕ ਬੈਕ: ਰਿਵੋਲਿਊਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਹਿੰਦੂ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਅਤੇ ਲੜੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖਲਨਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੋ ਵਿੱਚ ਖਲਨਾਇਕ ਸਫ਼ੀਆ ਸੋਹੇਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੈਟਵੂਮੈਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਵਰਤੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਮਰਹੂਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਸ਼ੀਅਨ ਨਾਟਕਕਾਰ ਪਰਵ ਬੈਂਸਿਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। 2014 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੋਮਿਨੀਅਨ ਦੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਟਾਈ ਕੀਓਗ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1975 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰੂਟਸ (ਨਾਵਲ)
ਰੂਟਸ: ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਗਾਥਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Roots:The Saga of an American Family) ਅਫ਼ਰੀਕਨ-ਅਮਰੀਕਨ ਲੇਖਕ ਐਲੈਕਸ ਹੇਲੀ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1976 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਇੱਕ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਫਰੀਕਨ ਕੂੰਤਾ ਕਿੰਤੇ ਦੀ ਗਾਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਗੈਂਬੀਆਂ, ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮ ਬਣਾ ਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ਿਮੀਦਾਰ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਚਲਦੀ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਖ਼ੁਦ ਲੇਖਕ ਹੇਲੀ ਨਾਲ ਆ ਜੁੜਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲ
ਗੋਦੜੀ ਸਾਹਿਬ
ਟਿੱਲਾ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਲਾ ਮੁਬਾਰਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੂਫੀ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਹਰ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਤੇ ਮੇਲਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਰਿਵਾਇਤ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਤੁਰੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ 19 ਤੋਂ 23 ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਮੇਲਾ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਖਰਚੇ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਸੂਬਾਈ ਸਰਕਾਰਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੰਤ ਕਥਾ
ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੀ ਮੋਕਲਹਰ (ਹੁਣ ਫਰੀਦਕੋਟ) ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਰਚਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਰੀਦਕੋਟ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਅਹਿਲਕਾਰ,ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਸਰ ਰਹੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਬਰੀ ਵਗਾਰ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਹਿਲਕਾਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੂਫੀ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਨੂੰ ਵੀ ਧੂਹ ਲਿਆਏ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਤੱਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,ਇਹ ਅਸਥਾਨ ਅੱਜ ਕੱਲ ਗੋਦੜੀ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗਾਰਾ-ਮਿੱਟੀ ਢੋਣ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾ ਦਸਿਆ ਕਿ ਕੰਮ ਤੇ ਲੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੇਹਾ ਦਰਵੇਸ਼ ਸੰਤ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਪੀੜੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੰਦ-ਕਥਾ ਤੁਰੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ ਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਫਰੀਦ ਤੇ ਕੋਟ(ਕਿਲਾ)ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਫਰੀਦਕੋਟ(ਫਰੀਦ ਦਾ ਕੋਟ)ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਣ ਬਾਅਦ ਫਰੀਦ ਜੀ ਨੇ ਗਾਰੇ ਨਾਲ ਲਿਬੜੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜਿੱਸ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਪੂੰਝੇ,ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਟਵਾ ਕੇ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਟਿੱਲਾ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਵਿੱਖੇ ਸ਼ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ
ਪਾਣੀਪੂਰੀ
ਪਾਣੀਪੂਰੀ(ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ:Panipuri) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਖੁਰਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਸੇਵਨ ਜਲਜੀਰੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਜਿਆਦਾਤਾਰ ਆਟੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੈਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਭਰਵਾਂ ਗੋਲਗੱਪੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਬਲਿ਼ਆ ਹੋਇਆ ਆਲੂ, ਬਰੀਕ ਕਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆਜ, ਸੌਂਠ ਦੀ ਚਟਨੀ ਅਤੇ ਦਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਪਾਣੀਪੂਰੀ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: "ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰੈਡ"। ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਗਾਹ-ਜਗਾਹ ਬਦਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਪਿਹਲਾਂ 1955 ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਫਿਰ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੋਰ ਰਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ "ਗੋਲਗੱਪਾ" ਸੀ।
ਨਾਮ
ਪਾਣੀ ਪੂਰੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੋਲਗੱਪੇ, ਪੂਰਵੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੁਲਕ, ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਫੁਚਕਾ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਛੱਤੀਸਗੜ ਵਿੱਚ ਗੁਪਚੁਪ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖੁਰਾਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ
ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ
ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਉਪ-ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ (ਤਹਿਸੀਲਦਾਰ ਦਫ਼ਤਰ) ਤੋਂ 23 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ 26 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ 3153 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ। ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 8,677 ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰਦ ਆਬਾਦੀ 4,526 ਹੈ ਜਦਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 4,151 ਹੈ। ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਖਰਤਾ ਦਰ 54.55% ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ 59.63% ਮਰਦ ਅਤੇ 49.00% ਔਰਤਾਂ ਸਾਖਰ ਹਨ। ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 1632 ਘਰ ਹਨ। ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਿੰਨ ਕੋਡ 151401 ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸਾਸਨ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇੱਕ ਸਰਪੰਚ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਥਾਨਕ ਚੋਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2019 ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਸੰਸਦੀ ਹਲਕੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ
GSSS ਪੱਕਾ ਕਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1920 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੰਗਤ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ 6 ਤੋਂ 12 ਤੱਕ ਦੇ ਗ੍ਰੇਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲ ਸਹਿ-ਵਿਦਿਅਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀ-ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿਫਟ-ਸਕੂਲ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਕੂਲ ਹਰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸੜਕ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੈਸ਼ਨ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਆਰ. ਬਾਲਾਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ
thumb|ਆਰ. ਬਾਲਾਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਰਾਵੂ ਬਾਲਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ (ਜਨਮ 28 ਅਗਸਤ 1928) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ 1930 ਤੋਂ 1960 ਤੱਕ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਟ ਸੰਗੀਤ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਬਾਲਾਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਵੈਂਕਟਗਿਰੀ ਵਿੱਚ 1928 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਲਾਥੁਰੂ ਸੁਬਾਯਾ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ HMV ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੇ ਸੋਲੋ ਗ੍ਰਾਮੋਫੋਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਵੀ. ਨਾਗਯਾ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰੇਣੁਕਾ ਫਿਲਮਜ਼ ਦੀ ਭਾਗਿਆ ਲਕਸ਼ਮੀ (1943) ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਕਮਲਾ ਕੋਟਨਿਸ ਲਈ ਗਾਇਆ, ਇਹ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਸੀ। ਗੀਤ ਭੀਮਵਰਪੂ ਨਰਸਿਮਹਾ ਰਾਓ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਕੁਝ ਸਾਲ ਮੈਸੂਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਚਲੀ ਗਈ।ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਘਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928
ਸਕਰਟ
thumb|ਇੱਕ ਸਕਰਟ
ਸਕਰਟ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਗਾਊਨ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕ (ਕਮਰ) ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਇਸ ਮੰਤਵ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਰਟਾਂ ਦੀ ਹੈਮਲਿਨ ਮਾਈਕਰੋ ਤੋਂ ਫਰਸ਼ ਤੱਕ ਲੰਬਾਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸੁਆਦ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫੈਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਲੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ ਕੱਪੜੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਰਟ-ਦਿੱਖ ਪੈਨਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਗਿੰਗ, ਸ਼ਾਰਟਸ ਅਤੇ ਸਵਿਮਟਸੁਟਸ।
ਪੱਛਮੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਕਟਸ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਅਪਵਾਦਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਈਜ਼ਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲਟ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਨ ਪਾਲ ਗੌਲਟਿਅਰ, ਵਿਵੀਅਨ ਵੈਸਟਵੁਡ, ਕੇਨਜ਼ੋ ਅਤੇ ਮਾਰਕ ਜੈਕਬਜ਼ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਕਟਸ ਦਿਖਾਈ ਹੈ ਸੋਸ਼ਲ ਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਗੌਟਾਈਅਰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਵਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਿਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕਰਟ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ-ਨਿਵਾਸੀ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਰੂਪ ਜੋ ਡੇਵਿਡ ਬੇਖਮ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕਰਟਾਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਕਰਟ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਰੇਓਸ) ਤੋਂ ਬਣੀ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਡਾਰਟਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਲੇ ਕਮਰ ਜਾਂ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਥੱਲੇ ਅਤੇ ਫੁਲਰ ਤੇ ਫਿਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੋਰੇਸ, ਪਲੀਟਸ ਜਾਂ ਪੈਨਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਸਕਾਰਟ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਲਕੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮੱਧ ਭਾਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੈਨੀਮ, ਜਰਸੀ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਜਾਂ ਪੋਪਲਿਨ. ਪਤਲੇ ਜਾਂ ਚੁੰਝ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਚਮੜੇ ਅਕਸਰ ਸਕਾਰ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਲਈ ਸਿਲਪ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
thumb|ਸੁਮੇਰੀ ਆਦਮੀ ਜੋ ਇੱਕ ਕਾਊਂਕੇਸ ਸਕਰਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੀਏ. 3.000 ਬੀ.ਸੀ. thumb|ਰਮਾਮਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਕਲੀਟ ਪਾਈ ਸੀ. 2.250 ਬੀ.ਸੀ. thumb|ਬੋਰੋਮ ਈਸ਼ੌਜ (ਡੈਨਮਾਰਕ) ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮਕਬਰੇ ਵਿੱਚ ਲੱਭੇ ਗਏ ਇੱਕ ਉਰਫ ਦੀ ਸਕਰਟ ਦਾ ਖਿੱਚਣਾ. ਪ੍ਰਾਗਯਾਦਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਕਰਟ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਤਰੀਕਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪੈਂਟ ਨਹੀਂ ਸਨ।3.900 ਬੀ.ਸੀ. ਨਾਲ ਡੇਟਿੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੂੜੀ-ਬੁਣਿਆ ਸਕਰਟ ਆਰਮੀਨੀ ਵਿੱਚ ਅਰੇਨੀ -1 ਗੁਫ਼ਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਲੱਭੀ ਗਈ ਸੀ। ਨੋਰਥ ਈਸਟ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਕਰਟ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਨ। ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਦੇ ਸੁਮੇਰੀ ਲੋਕ ਇੱਕ ਪੈਂਟ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਫਰ ਸਕਰਟ ਦਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਬਦ "ਕਾਊਂਕ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਆਖਿਰਕਾਰ ਕੱਪੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਖੀਰ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਕੂਨੈਕ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਜੋ ਭੁਲਕੀ ਭੇਡ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੂਨਕੇਕ ਕੱਪੜੇ ਧਾਰਮਿਕ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਦੀ ਬੈਪਟਿਸਟ ਦੇ ਡਕੈਤੀ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰੀ ਕੱਪੜੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉੱਚੇ ਵਰਗਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੁਮੇਲ ਸਨ। ਤਕਰੀਬਨ 2,130 ਬੀ. ਸੀ, ਮਿਸਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ, ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਚਮੜੇ ਦੀ ਛਿੱਲ (ਕਿਲਟ) ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਂਡਯੇਟ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਆਇਤਾਕਾਰ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ. ਮਿਸਰ ਦੇ ਮੱਧ ਰਾਜ ਨੇ, ਲੰਬੇ ਪੱਲੇ, ਕਮਰ ਤੋਂ ਗਿੱਟੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬਗੈਰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ, ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਬਣ ਗਏ। ਮਿਸਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਤਿਕੋਣੀ ਸੈਕਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਿਲਤ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਫੈਸ਼ਨਦਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਇੱਕ ਸ਼ੇਨਟੇ, ਜਾਂ ਤਿਕੋਣੀ ਲੌਂਕਲੇਠ ਜਿਸਦੇ ਅੰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਬ੍ਰੋਨਜ਼ ਯੁਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਪੇਟਣ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉੱਤਰੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਕਰਟ ਅਤੇ ਬਲੌਜੀ ਪਾਏ।
ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਪਹਿਰਾਵਾ-ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਖਿਲਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਗੋਰਡ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਵੇਲੇ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇੱਕ ਹੋ ਗਈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇੱਕ ਨਾਈਟ ਦੇ ਬਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੀਸਪੱਟੀ ਦੇ ਹੇਠ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੈਟਲ ਸਕਰਟ ਸੀ ਇਸਨੇ ਸੀਸਪੱਟੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੇ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 13-15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬੁਣਾਈ ਵਿੱਚ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਤਰੱਕੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਰੀਟ੍ਰੈਡਲ ਫਰੰਟ ਲਾਮਜ਼ ਅਤੇ ਪੇਵੋਟਡ ਬਲੇਡਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲਸ ਨਾਲ ਕੈਚੀ, ਬਿਹਤਰ ਟੇਲਰਿੰਗ ਟ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਅਤੇ ਟਾਈਟਸ. ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਫੈਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਰਜੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਸਟਾਰ ਬਣ ਗਈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਲੋਂਜਾਈਨਸ
ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਨਾਤਨੀ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਲੋਚਕ ਹੈ
ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਖੌਤੀ-ਲੋਂਜੀਨਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਹਿਤ-ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲੀ ਜਾਂ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਪਲੈਟੋ ਨੇ ਅਨੁਕਰਨ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਮੂਲ ਤੱਤ ਮੰਨਿਆ।ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਨੇ ਉਦਾਤ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਉਦਾਤ ਤੋ ਬਿਨਾ ਸਰਵਉਤਮ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਨੇ ਉੱਦਾਤ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੱਤ ਮੰਨ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ । ਉੱਦਾਤ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟਤਾ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ । ਇਹ ਇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟਤਾ ਹੈ ,ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ । ਕੇਵਲ ਇਸੇ ਗੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਤੇ ਗੱਦ - ਲੇਖਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ ਲੈ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਮਰ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ | ਅਸਾਧਾਰਣ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਦੇ ਵਾਕ ਸਰੋਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ , ਸਗੋਂ ਉਸ ਵਿਚ ਵਿਸਮਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਅਦਭੁੱਤ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ - ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਲੱਛਣ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਨਿਸਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇਣਾ ਹੈ | ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਜਾਂ , ਨਾ ਹੋਣਾ ਸਾਡੇ ਉਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ | ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸਰੋਤੇ ਉਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਣਝੱਲੇ ਵੇਗ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ , ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੀ ਉਪਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ | ਪਰ ਲੇਖਕ ਦਾ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉੱਦਾਤ ਦੀ ਖ਼ੂਬੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਘੜੀ ਵਿਚ ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ , ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਚੀਰ ਕੇ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ ਵਾਂਗ ਇਕਦਮ ਵਕਤਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਿਤਾਬ "ਆਨ ਦੀ ਸਬਲਾਈਮ" ਵਿੱਚ ਲੋਂਜਾਈਨਸ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਕਾਵਿ-ਸਿਧਾਂਤ ਸੂਤਰਬੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਦਾਤ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੱਤ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਕਲਾ-ਪ੍ਰਬੀਨਤਾ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਰਾਹੀਂ ਉਦਾੱਤ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸੰਭਵ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਲੇਖਕਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚ ਨਿਧੜਕਤਾ ਤੇ ਦਲੇਰੀ ਹੈ। ਸਾਫ਼ਗੋਈ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਦਾਤ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਉਪਰੋਂ ਵੀ ਬਡ਼ੀ ਨਿਸੰਗਤਾ ਨਾਲ ਪਰਦਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ । ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਹੋਮਰ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਣ ਬਹੁਤ ਕਲਾਮਈ ਹੈ।ਗਿਬਨ ਇਸ ਚਰਚਾ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅਤਿਅੰਤ ਸੁੰਦਰ ਸਮਾਰਕ ਥੰਮ "ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।ਇੱਥੇ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਆਪਣੀ ਭਾਵ-ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਪਾਠਕਾਂ ਤੱਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਇਕ ਮੋਢੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਡਾਇਨੀਸਿਅਸ  ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ,ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਯਤਨ ਤਕਨੀਕੀ  ਨੁਕਤਿਆਂ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਇਕ ਉੱਚੇ ਨਿਆਂਸ਼ੀਲ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ  ਸਾਹਿਤਾਂ  ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੇ ਪਾਠਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਉਸ  ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਅਤੀ ਨੇਡ਼ੇ ਦੀ ਸਾਂਝ ਪਵਾਉਣ ਵਿਚ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਤੇ ਚਿੰਤਕਾਂ ਦਾ ਰਿਣੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਧੀਨ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਵੇਂ ਨਹੀਂ ,ਪਰ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ,ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਣਿਆਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਨਵੀਂ ਵਿਧੀ ਅਪਣਾਈ ,ਸੈ਼ਲੀ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤਾਂ ਬਾਰੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਤੇ ਮੌਲਿਕ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰਵਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਤੇ ਵਕਤਿਆਂ ਦਾ   ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ।ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆਂ ਸਾਹਿਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਮੌਲਿਕ ਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਤਹਿ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਆਪਣੀ ਦਿੱਬ ਦਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇ ਮੂਲ ਕਰਤੱਵ ਬਾਰੇ ਨਿਰੋਲ ਮੌਲਿਕ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲੇਖਕ ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਨ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਲਾ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ,ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਮੀਰ ਕਲਪਨਾ ,ਆਵੇਗ ਦੀ ਵੇਗਸ਼ੀਲਤਾ, ਪ੍ਰਬਲਤਾਂ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਦੂਜਿਆਂ ਤਕ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਕ ਨੇ ਨਹੀਂ ਆਖੀ। ਉਹ ਇਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਵ ਤੇ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਵਿਚਲੇ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰੀ ਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੰਬੰਧ ਵਲ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ   ਹੈ। ਸੋ ਇਤਨਾ ਤਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਲੋਨਜਾਈਨਸ ਇਕ ਮਹਾਨ ਮੌਲਿਕ ਆਲੋਚਕ ਹੈ।ਜਿਸ ਨੇ ਕਲਾਤਮਕ ਸੱਚ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਨਵੇਂ  ਪੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਆਲੋਚਨਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਐਟਕਿਨਜ਼ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬਹੁਰ ਸਾਰਥਕਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ:
"As for the place he occupies in the critical development this much at least is obvious, that in an age of confused standards he advocated in unique fashion a return to the ideals of Green classical art, Longinus alone success deed in recapturing the spirit of the ancient art. this must be rewarded as his great achievement that with a clear perception of the influence of the changing conditions ,he still maintained the permanent validity of those principles where literature was concerned."
ਬੇਦਾਗਾਂਗ ਸਰੋਵਰ
ਬੇਦਾਗਾਂਗ ਸਰੋਵਰ 1974 ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਤਿਆਨਜਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ। ਯੈਲੋ ਰਿਵਰ -ਤਿਆਨਜਿਨ ਵਾਟਰ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਰੂਟ 'ਤੇ ਇਹ ਇਕੋ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਆਨਜਿਨ ਦੇ ਡਾਊਨਟਾਊਨ ਅਤੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੰਡਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਦੀ ਵੈਟਲੈਂਡ ਚੀਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੈਟਲੈਂਡ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੀਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੀਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ
ਲੋਂਜਾਈਨਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਕ
ਸਿਆਲੂ
ਸਿਆਲੂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਗਰੋਵਰ ਕਲੀਵਲੈਂਡ
ਸਟੀਫਨ ਗਰੋਵਰ ਕਲੀਵਲੈਂਡ  (18 ਮਾਰਚ, 1837 - 24 ਜੂਨ, 1908) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਵਕੀਲ ਸਨ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ 22 ਵੇਂ ਅਤੇ 24 ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਨ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਇਕੋ-ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਟੁੱਟਵੀਆਂ ਟਰਮਾਂ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ (1885- 89 ਅਤੇ 1893-97) ਕੀਤੀ।   ਉਹ 1884, 1888 ਅਤੇ 1892 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਵੋਟ ਜਿੱਤ ਗਏ - ਅਤੇ ਰਿਪਬਲੀਕਨ ਰਾਜਨੀਤਕ ਗਲਬੇ ਦੇ ਦੌਰ 1861 ਤੋਂ 1933 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਰਹੇ ਕੇਵਲ ਦੋ ਡੈਮੋਕਰੇਟ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਸੀ।
ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਪ੍ਰੋ-ਬਿਜਨਸ ਬੂਰਬੋਨ ਡੈਮੋਕਰੈਟਸ ਦਾ ਲੀਡਰ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਚ ਟੈਕਸ ਦਰ, ਮੁਫ਼ਤ ਸਿਲਵਰ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ, ਅਤੇ ਬਿਜ਼ਨਸ, ਕਿਸਾਨ, ਜਾਂ ਵੈਟਰਨਾਂ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਕਨਜ਼ਰਵੇਟਿਜ਼ਮ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅਭਿਆਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਗ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕਨਜ਼ਰਵੇਟਿਵਜ਼ਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਈਕੋਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।  ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਨੇ ਆਪਣੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ, ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ, ਦਿਆਨਤਦਾਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਉਦਾਰਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਖੱਟੀ।   ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ, ਅਤੇ ਬੌਸਿਜ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ. ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਕ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੀ ਅਜਿਹਾ ਵੱਕਾਰ ਸੀ ਕਿ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਅੰਦਰ ਉਸਦਾ ਸਮਾਨ-ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧੜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਮੁਗਵੰਪਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, GOP ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਟਿਕਟ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1884 ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਸੰਕਟ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਦੋਂ 1893 ਦੇ ਪੈਨਿਕ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਕੌਮੀ ਮੰਦੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਮੋੜ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ 1894 ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਹੂੰਝਾ ਫੇਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ 1896 ਵਿੱਚ ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸਾਨ-ਪੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ-ਮਿਆਰ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਹਾਮੀਆਂ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਤੀਜਾ ਅਜਿਹੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਤਾਰਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੀਜੀ ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰੈਸਿਵ ਯੁੱਗ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
thumb|Caldwell Presbyterian parsonage, birthplace of Grover Cleveland ਸਟੀਫਨ ਗਰੋਵਰ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਮਾਰਚ 1837 ਨੂੰ ਕੈਲਡਵੈਲ, ਨਿਊ ਜਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਐੱਨ (ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਨੀਲ) ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਫਾਲੀ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਕੌਂਗਰੀਗੇਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਮੰਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਤੋਂ ਸੀ।  ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬੁੱਕ ਸੈਲਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।  ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ, ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਆਪਣੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸੀ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੈਂਬਰ 1635 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ ਸੀ।  ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਨਾ, ਰਿਚਰਡ ਫਾਲੀ ਜੂਨੀਅਰ, ਬੰਕਰ ਹਿੱਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲਲੜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਏਰਨਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਰਫ 'ਤੇ, ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਐਂਗਲੋ-ਆਇਰਿਸ਼ ਪ੍ਰੋਟੇਸਟੇਂਟ ਅਤੇ ਫਿਲਾਡੇਲਫਿਆ ਤੋਂ ਜਰਮਨ ਕੁਐਕਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।  ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੂਰੋਂ ਜਨਰਲ ਮੂਸਾ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ, ਓਹੀਓ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੀਹੋਂ
ਮੀਹੋਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਭੁਨਰਹੇੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਦਰਗਾਹ
ਦਰਗਾਹ
ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਗਾਕਾਰ ਕੋਠੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਗੁੰਬਦ 'ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਕਬਰਾ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਾਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਲਾਮੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਸੂਫੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹਨ। ਦਰਗਾਹ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮ 5 ਵਜੇ ਤੋਂ 7 ਵਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੁਸਲਿਮ ਛੁੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਸਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਇਕੱਠ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਕੱਵਾਲ ਆਪਣੀ ਕਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਦੀਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਗਾਹ ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਥੁਰਾ ਰੋਡ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਥੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲ, ਟੋਪੀਆਂ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ
ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ ਹਜ਼ਰਤ ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਗਿਰਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਯਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੁਸਰੋ ਦਾ ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਕਬਰਾ ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਜ਼ਰਤ ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ ਦੀ ਬਰਸੀ 'ਤੇ ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਰਸ (ਮੇਲੇ) ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ, ਜਹਾਂਰਾ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਇਨਾਇਤ ਖਾਨ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੀ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।right|thumb|175x175px|ਸਬਜ਼ ਬੁਰਜ (ਅਕਾ ਨੀਲਾ ਗੁੰਬਦ) ਆਵਾਜਾਈ  ਚੱਕਰ [[ਮਥੁਰਾ ਰੋਡ  ਨੇੜੇ ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਦਰਗਾਹ, ਦਿੱਲੀ ]] right|thumb|150x150px|ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਦਿੱਲੀ
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਦਰਗਾਹਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਮਸਜਿਦਾਂ
ਨਾਨਸੀ
ਫ੍ਰਾਂਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਗਰ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਰਿਵਾਲਸਰ
ਰਿਵਾਲਸਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਅਤੇ ਮੰਡੀ ਤੋਂ 19 ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਸਥਿਤ ਕਸਬਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਲ ਤੋਂ ਉਚਾਈ 1360 ਮੀਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਸਬਾ ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਮਹਿੰਗੀ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਸਜਾਵਟੀ ਸਾਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਵਸਤੂ ਇਸ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤਿੱਬਤੀ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਹੋਰ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ 90 ਫ਼ੀਸਦੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਤਿੱਬਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਤਿੱਬਤੀ ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਮੋ, ਥੂਪਾ, ਚਾਉਮੀਨ ਆਦਿ ਆਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ
ਰਿਵਾਲਸਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਰਬਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ’ਚ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਪਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਸਬੰਧੀ ਸੰਨ 1701 ਵਿੱਚ ਬੈਠਕ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇੱਥੋਂ ਰਿਵਾਲਸਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਰਿਵਾਲਸਰ ਝੀਲ
ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਰਿਵਾਲਸਰ ਝੀਲ 'ਚ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਛੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਸ ਝੀਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਝੀਲ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਵਲ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਮੰਦਰ
ਝੀਲ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਮੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਰਿਵਾਲਸਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਇੱਥੇ ਬਣਿਆ ਲੋਟਸ ਬੁੱਧ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਇਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੀ ਵੱਖਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ। ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਾਲ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਦਾ ਬੁੱਤ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਵੀ ਰਿਵਾਲਸਰ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਮਾਣਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਦਸ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੋਰ ਸਿੱਧੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਨੈਣਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਸਿਖਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ’ਤੇ ਇਹ ਮੰਦਰ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਹੀ ਛਾਪ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਆਸ-ਪਾਸ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਕ ਨਜ਼ਾਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਗੈਸਟ ਹਾਊਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਵਾਲਸਰ ਤੋਂ ਨੈਣਾ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁੰਤੀ ਕੁੰਡ (ਤਲਾਅ) ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਲਾਅ ਮੁੱਖ ਸੜਕ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਨੀਵਾਂ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਗੁਫ਼ਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ
ਅਬੁਜਾ
ਅਬੁਜਾ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਉਂਤਬੱਧ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਸੀ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਧਿਕਾਰਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗੋਸ (ਜੋ ਹੁਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ) ਦੀ ਥਾਂ ਇਹ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ 12 ਦਸੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਬਣੀ। 2006 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਮੌਕੇ ਇਸ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 776,298 ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਾਰਨ ਕਾਫ਼ੀ ਉਪ-ਨਗਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰੂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ, ਸੁਲੇਜਾ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ, ਗਵਾਗਵਾਲਾਦਾ, ਲੁਗਬੇ, ਕੂਜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ, ਹੋਂਡ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਮਹਾਂਨਗਰੀ ਅਬੁਜਾ ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 30 ਲੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਡਰਮੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀਆ ਮੁਤਾਬਕ ਅਬੁਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 2012 ਵਿੱਚ 2,245,000 ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਾਗੋਸ, ਕਾਨੋ ਅਤੇ ਇਬਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੰਡਿਤ
ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇਹਰੂ ਪੰਡਿਤ (18 ਅਗਸਤ 1900 – 1 ਦਸੰਬਰ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਦੂਤ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇਹਰੂ ਪੰਡਿਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਆਹੁਦੇ ਦੇ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਭੈਣ, ਇੰਦਿਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਭੂਆ ਅਤੇ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਦਾਦੀ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੰਡਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਨੇਹਰੂ (1861-1931) ਇੱਕ ਸੰਪਨ ਮੁੱਖ ਬਕੀਲ ਸਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਨੇਹਰੂ ਦੋ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਘਰਸ ਦੌਰਾਨ ਇੰਡੀਅਨ ਨੇਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸਵਰੂਪਰਾਣੀ ਥੁਸਸੁ (1868–1938), ਲਾਹੋਰ ਦੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬ੍ਰਹਮਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਸਵਰੂਪਰਾਣੀ ਮੋਤੀਲਾਲ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੋਤੀਲਾਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆ ਵਿਚੋਂ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨੰਬਰ ਸੀ। ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨੇਹਰੂ (ਜਨਮ 1889) ਉਸ ਤੋਂ 11 ਸਾਲ ਵੱਡੇ ਸਨ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੁਥਸਿੰਗ ਇੱਕ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ। ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉੱਤੇ ਕਈ ਖਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖਿਆ।
1921 ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਥਿਆਵਾਦ ਦੇ ਰਣਜੀਤ ਸੀਤਾਰਾਮ ਪੰਡਿਤ(1893-1944) ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਜੋ ਪੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰੀਅਨ ਵਕੀਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਕਲਹਣ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਅਗ੍ਰੇਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ ਅਜ਼ਾਦੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1944 ਵਿੱਚ ਲਖਨਊ ਜੈਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪਿਛੇ ਓਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਚੰਦਰਾਲੇਖਾ ਮਹਿਤਾ, ਨੈਨਤਾਰਾ ਸਹਿਗਲ ਅਤੇ ਰੀਟਾ ਦਰ। 1990 ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਬੇਟੀ ਨੈਨਤਾਰਾ ਸਹਿਗਲ ਜੋ ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੈ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇਹਾਰਾਦੂਨ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਉਸਦੀ ਦਾਦੀ ਗੀਤਾ ਸਹਿਗਲ ਜੋ ਇੱਕ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਵਿਸ਼ੇ, ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਜਾਤੀਵਾਦ ਸੰਬੰਧੀ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਨਮਾਨ ਜੇਤੂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ  ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜ ਕਰਤਾ ਸੀ।
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਫ਼ਰ
thumb|365x365px|1938 ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੰਡਿਤ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕੈਬਿਨੇਟ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ। 1937 ਵਿੱਚ ਸੰਜੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਕੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੇਹਤ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 1953 ਵਿੱਚ ਸੰਜੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਪੀਕਰ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਓਹ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਰਾਜਦੂਤ ਜਿਹੇ ਮੁੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਰਹੀ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਇਸਤਰੀ ਦਿਹਾੜਾ 2016 ਐਡੀਟਾਥਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਹਿਰੂ-ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1900
ਪੱਛਮ ਉਤਾਨ ਆਸਨ
ਹਵਾਲੇ
ਞ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੋਗ ਆਸਨ
ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ (ਲੇਖਕ)
ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ (21 ਜੂਨ 1933- 13 ਜੂਨ 2016) ਸਾਹਿਤਕਾਰ, ਦਲਿਤ ਚਿੰਤਕ, ਨਾਟ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ।
ਜਿੰਦਗੀ
ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਜੂਨ 1933 ਨੂੰ ਬੇਹਟਾ, ਲਖਨਊ, ਉੱਤਰਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਗੁਪਤਾ ਸੀ। ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਲੇਕਿਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਨਾਮ ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਲਈ ਕਦੇ ਮੁਥਾਜ ਨਹੀਂ। ਨਾਟਕ ਲਿਖਣੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਚਨ ਕਰਨਾ, ਕਹਾਣੀ, ਵਿਅੰਗ, ਨਾਵਲ, ਆਲੋਚਨਾ, ਅਨੁਵਾਦ ਆਦਿ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿੱਕਾ ਜਮਾਇਆ।
ਲਿਖਤਾਂ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ 83 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 20 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, 10 ਦੇ ਲਗਪਗ ਡਰਾਮੇ ਲਿਖੇ. 12 ਨਾਵਲ, 5 ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬ, 3 ਵਿਅੰਗ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇਤਹਾਸ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਹਾਣੀ ਮੁੱਠਭੇੜ ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੀਲ ਦੀ ਪੱਥਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਮੁਦਰਾਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖ੍ਤਾਂ ਦਾ ਅਗਰੇਜੀ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਕ਼ਤ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਸਿਸਟੇਂਟ ਡਾਇਰੇਕਟਰ ਵੀ ਰਿਹਾ।
ਜਗਦੀਸ਼ ਚੰਦਰ ਮਾਥੁਰ
ਜਗਦੀਸ਼ਚੰਦਰ ਮਾਥੁਰ (16 ਜੁਲਾਈ 1917 – 1978) ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਟਕ ਕੋਣਾਰਕ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿਧੀ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਖੁਰਜਾ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰਦੀਆ, ਦਸਰਥ ਨੰਦਨ, ਭੋਰ ਕਾ ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਓ ਮੇਰੇ ਸਪਨੇ।
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਜਗਦੀਸ਼ਚੰਦਰ ਮਾਥੁਰ ਦਾ ਜਨਮ ਖੁਰਜਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬੁਲੰਦਸ਼ਹਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ 1939 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ ਏ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ 1941 ਈ. ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਅਤੇ 6 ਸਾਲ ਬਿਹਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸਕੱਤਰ, 1955 ਤੋਂ 1962 ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ - ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਹਾਸੰਚਾਲਕ ਰਹੇ। ਉਸਨੇ ਸਾਢ਼ੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬੈਂਗਕੋਕ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ'ਦੇ ਫੂਡ ਐਂਡ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਆਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ (FAO) ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਮਾਥੁਰ ਨੇ ਹੀ ਏਆਈਆਰ ਦਾ ਨਾਮਕਰਣ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਉਸ ਦੇ ਜਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 1959 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਤਮਾਮ ਵੱਡੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹੀ ਰੇਡੀਓ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ।
ਸੁਮਿਤਰਾਨੰਦਨ ਪੰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨਕਰ ਅਤੇ ਬਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਸ਼ਰਮਾ ਨਵੀਂ ਵਰਗੇ ਦਿੱਗਜ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦਾ ਸੂਚਨਾ ਸੰਚਾਰ ਤੰਤਰ ਵਿਕਸਿਤ ਅਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਨਾਟਕਕਾਰ
ਬਿਹਬਲ
ਬਿਹਬਲ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ 1752 ਈ: ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿੱਸੇ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਇਸ ਉੱਪਰ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਮਾਰਗਰੇਟ ਜੋਸਫਸ
ਮਾਰਗਰੇਟ ਕਾਟੋਨਾ ਜੋਸਫਸ (ਜਨਮ 9 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1967) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ, ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਾਇਫ਼ਸਟਾਇਲ ਮਾਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਇਫ਼ਸਟਾਇਲ ਬ੍ਰਾਂਡ ਮੈਕਬੈਥ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਬਾਨੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਉਪਕਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਜੋਸਫਸ ਵੈਸਟਚੇਸਟਰ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਇਸਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਐਫਆਈਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਗਾਰਮੈਂਟ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡ੍ਰੈਸ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।  ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਫੈਬਰਿਕਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਡੀਕੋਪੇਜ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜੋਸਫਸ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲਵੁੱਡ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਨਾਫਲੀ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਘਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 201 ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਜੋਸਫਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪਤੀ ਜਾਨ ਜੋਸਫਸ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨ ਜੋਸਫਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਇਸਨੇ ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਨੀ ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ
ਚਾਈ ਨਦੀ ਸਰੋਵਰ
ਚਾਈ ਨਦੀ ਸਰੋਵਰ ਟਾਇਲਿੰਗ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ। ਇਹ ਚੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਿਨਜ਼ੌ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ, ਟਾਇਲਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੀਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੀਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਓਲਾਂਦ ਟਾਪੂ
ਓਲਾਂਦ ਟਾਪੂ ਜਾਂ ਓਲਾਂਦ (ਸਵੀਡਨੀ: Åland, ; Ahvenanmaa) ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰ, ਗੈਰ-ਫ਼ੌਜੀ, ਸਵੀਡਨੀ-ਭਾਸ਼ੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲਟਿਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੋਥਨੀਆ ਦੀ ਖਾੜੀ 'ਚ ਵੜਨ-ਸਾਰ ਪੈਂਦਾ ਇੱਕ ਟਾਪੂ-ਸਮੂਹ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਓਲਾਂਦ ਟਾਪੂ
ਐਲੈਕਸ ਹੇਲੀ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਮਰੇ ਪਾਮਰ ਹੇਲੀ (11 ਅਗਸਤ 1921 – 10 ਫਰਵਰੀ 1992) ਅਮਰੀਕਨ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ 1976 ਵਿੱਚ ਆਈ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਰੂਟਸ: ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਗਾਥਾ ਅਤੇ ਦ ਆਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ ਆਫ਼ ਮਾਲਕੋਮ ਐਕਸ ਦੇ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਹੋਣ ਨਾਤੇ ਹੋਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ
ਅਮਰੀਕੀ ਇਨਕਲਾਬ
ਅਮਰੀਕੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ 18ਵੀਂ ਸਦੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ 1765 ਅਤੇ 1783 ਦੌਰਾਨ 13 ਕਲੋਨੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸ਼ਸਤਰਬੰਦ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਕਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸਵਤੰਤਰਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਕਰਾਂਤੀ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਸੰਨ 1776 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਵਤੰਤਰਤਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖੀਰ ਸੰਨ 1781 ਦੇ ਅਕਤੂਬਰ ਮਹੀਨਾ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕਰਾਂਤੀਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਫਤਹਿ ਹੋਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਰਜਨੀ ਪਾਮ ਦੱਤ
ਰਜਨੀ ਪਾਮ ਦੱਤ (19 ਜੂਨ 1896 – 20 ਦਸੰਬਰ 1974), ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੋਹਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਸੀ।
ਸੁਨਿਆਰ
ਸੁਨਿਆਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ:Goldsmith/Sunar, ਵਿਕਲਪਿਕ ਸੋਨਾਰ ਜਾਂ ਸੁਨਿਆਰ ) ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੁਨਿਆਰ ਇਕ ਜਾਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੇਸ਼ਾ ਸੋਨਾ ਧਾਤੁ ਤੋਂ ਭਾਂਤੀ-ਭਾਂਤੀ ਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਸੁਨਿਆਰੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਾਰੀਗਰ ਹਨ।
ਪੱਕਾ ਖੁਰਦ
ਪੱਕਾ ਖੁਰਦ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਸੰਗਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸੀ ਕੇ ਚੰਦਰੱਪਨ
ਸੀ ਕੇ ਚੰਦਰੱਪਨ (ਮਲਿਆਲਮ: സി.കെ. ചന്ദ്രപ്പന്‍) (10 ਨਵੰਬਰ 1935 – 23 ਮਾਰਚ 2012) ਕੇਰਲ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ ਸਨ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦੇ ਸਕੱਤਰ, ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ।
ਜੀਵਨੀ
ਕਾਮਰੇਡ ਚੰਦਰੱਪਨ ਪੁੰਨਪਰ ਵਿਆਲਾਰ ਜਨਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਨਾਇਕ ਸੀ ਕੇ ਕੁਮਾਰ ਪਨਿੱਕਰ ਅਤੇ ਅੰਮੁਕੁੱਟੀ ਦੀ ਔਲਾਦ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਸਨ। 11 ਨਵੰਬਰ 1936 ਨੂੰ ਜਨਮੇ ਕਾਮਰੇਡ ਚੰਦਰੱਪਨ 1956 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ (ਏਆਈਐਸਐਫ) ਦੇ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਯੂਥ ਫੇਡਰੇਸ਼ਨ (ਏਆਈਵਾਈਐਫ) ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਣ ਭਾਰਤੀ ਕਿਸਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਲੰਬੇ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਰਹੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ 1971, 1977 ਅਤੇ 2004 ਵਿੱਚ ਲੋਕਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੇਰਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ। ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਉਪਜਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਨੂੰਨ ਨੂੰ ਡਰਾਫਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਰਿਹਾ। ਕਾਮਰੇਡ ਚੰਦਰੱਪਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਚੇਰਥਲਾ ਅਤੇ ਥਿਰੂਪੁੰਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੱਤੂਰ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਥਿਰੂਅਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗੋਵਾ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਜਨਤਾ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਿਰਫਤਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਗਏ। ਜਨਤਕ ਘੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਤਿਹਾੜ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀ ਰੈਜੀਡੇਂਸੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣਾ ਪਿਆ। 1970 ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਕਪਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰਿਸ਼ਦ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਜਕਾਰਨੀ ਅਤੇ ਸਕੱਤਰੇਤ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1935 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2012
ਸੋਨੇ ਮਾਜਰਾ
ਸੋਨੇ ਮਾਜਰਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਨੇਮਚੀਪ
ਨੇਮਚੀਪ (Namecheap, Inc.) ਇੱਕ ICANN- ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੀਜੀ ਧਿਰ (ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਨ। ਇਹ ਫੀਨਿਕਸ, ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਵੈਬ ਹੋਸਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਵੀ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਆਪਣੇ ਤਕਰੀਬਨ ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਗਾਹਕਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
2000 ਵਿੱਚ ਨੱਚਣੈਪ ਰਿਚਰਡ ਕਿਰਕੈਂਡਲ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਵੰਬਰ 2010 ਵਿਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਈਫ ਹਾਕਟਰ ਪੋਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਵੋਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, ਸਤੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਲਾਈਫ ਹਾਕਰ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ "ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਡੋਮੇਨ ਨਾਮ ਰਜਿਸਟਰਾਰ" ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੋਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਾਰਚ 2013 ਵਿੱਚ, ਨੈਂਨੈਪ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬਿਟਕੋਇਨ ਨੂੰ ਅਦਾਇਗੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਈ 2014 ਵਿਚ, ਆਈ ਸੀ ਸੀ ਐੱਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਮਾਨਤਾ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਦੇ ਉਲਟ ਨੇਮਚੀਪ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਐਂਟੀ-ਸੋਪਾ ਐਡਵੋਕੇਸੀ
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਗੋਡੇਡੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋ-ਸੋਪਾ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੇਡਿਡ ਤੇ ਗੋਡੇਡੀ ਦੇ ਬਾਈਕਾਟ ਕਾਰਨ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਕਾਰਨ, ਨਾਮਚੇਪ ਨੇ 29 ਦਸੰਬਰ, 2011 ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਡੋਮੇਨ ਦਿਵਸ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ, ਕੂਪਨ ਕੋਡ "ਸੋਪਾਸਕਸ" ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਵੇਗੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਫਰੰਟੀਅਰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਡੋਮੇਨ ਟਰਾਂਸਫਰ ਤੋਂ $ 1।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨੇਮਚੇਏ ਨੇ ਗੋਡੇਡੀ ਨੂੰ ਆਈਸੀਏਐਨਏ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੋਡੇਡੀ ਤੋਂ ਨੇਮਚੀਪ ਤੱਕ ਡੋਮੇਨ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਗੋਡਡੀ ਨੇ ਇੱਕ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਡੇਡੀ ਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਨੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡੋਮੇਨ ਰਜਿਸਟਰਾਰ