cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਕਾਠਮੰਡੂ ਵੈਲੀ
ਮਿਥਿਹਾਸ
thumb| ਸ੍ਵਯਮ੍ਬੁ ਸਤੁਪਾ ਸਵਯੰਭੂ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਝੀਲ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲੀਓ ਕਾਠਮੰਡੂ ਝੀਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਹਾੜੀ ਜਿੱਥੇ ਸਵਯੰਬੂ ਸਤੂਪ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਮੰਜੂਸਰੀ ਨੇ ਕਸ਼ਪਾਲ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚੋਭਾਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ) ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਚੰਦਰਸ਼ਾਹ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੱਡ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਹਿਣ ਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੋਪਾਲ ਬੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਖੱਡ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਘਾਟੀ ਗੋਪਾਲ ਵੰਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਗਊਆਂ ਦੇ ਚਰਵਾਹੇ ਸਨ।
ਭੂਗੋਲ
thumb| ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਤੋਂ ਪਹਾੜੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਕਟੋਰੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ 1425 m 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਚਾਰ ਪਹਾੜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ: ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ( 2732 m ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ), ਫੁਲਚੌਕੀ ( 2695 m ), ਨਾਗਾਰਜੁਨ ( 2095 m ), ਚੰਦਰਗਿਰੀ (2,095 ਮੀਟਰ 2551 m )। ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਦੀ ਬਾਗਮਤੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਘਾਟੀ ਕਾਠਮੰਡੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਲਲਿਤਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਭਕਤਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣੀ ਹੈ ਜੋ 220 sqmi ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਠਮੰਡੂ, ਪਾਟਨ, ਭਕਤਾਪੁਰ, ਕੀਰਤੀਪੁਰ ਅਤੇ ਮੱਧਪੁਰ ਥਿਮੀ ਦੇ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਖੇਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ; ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਖੇਤਰ ਕਈ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ (ਲਲਿਤਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ) ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਘਾਟੀ ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਸਾਲ 1979 ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਥਾਨ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰ
thumb| ਦੇਸ ਮਾਰੂ ਝਿਆ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ thumb| ਕਾਠਮੰਡੂ ਦਰਬਾਰ ਸਕੁਏਅਰ ਇਹ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਧੂਰੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਸੂਚੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤੀ ਸਥਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੌਜੂਦ
ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਪਾ, ਮਿਲਾਰੇਪਾ, ਰਵਾ ਲੋਤਸਵ, ਰਾਸ ਚੁੰਗਪਾ, ਧਰਮਾ ਸਵਾਮੀ, XIII ਕਰਮਾਪਾ, XVI ਕਰਮਾਪਾ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿੱਬਤੀ ਬੋਧੀ ਮਾਸਟਰਾਂ ਨੇ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਤਿੱਬਤੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਯੰਭੂਨਾਥ ਅਤੇ ਬੌਧਨਾਥ ਸਟੂਪਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਸ ਗਏ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲਾਮਾਂ ਦੇ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਧੀ ਮੱਠ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਹਨ।
ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ 1500-ਸਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਪੱਥਰ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਟਨ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਵਿਹੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਤੀਆ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਕਾਠਮੰਡੂ (ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖੇਤਰ)
ਨੇਪਾਲ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਬਾਗਮਤੀ ਸੂਬੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ।
ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਬਾਗਮਤੀ ਸੂਬੇ ਦੇ 3 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 2,996,341 ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਖੇਤਰਫਲ 933.73 km2
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ
2021 ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਦੇ 75,000+ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਪੌਲ ਪੋਗਬਾ
ਪੌਲ ਲੈਬਾਈਲ ਪੋਗਬਾ (ਜਨਮ 15 ਮਾਰਚ 1993) ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਕਲੱਬ ਮੈਨਚੇਸਟਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੈਂਟਰਲ ਮਿਡਫੀਲਡਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਡਫੀਲਡਰ, ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਮਿਡਫੀਲਡਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਪਲੇਅਮੇਕਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਪੋਗਬਾ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈਗੀ-ਸੁਰ-ਮਾਰਨੇ, ਸੀਨ-ਏਟ-ਮਾਰਨੇ, ਗਿੰਨੀ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ।  ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ ਹਨ - ਫਲੋਰੈਂਟਿਨ ਅਤੇ ਮੈਥਿਆਸ - ਗਿੰਨੀ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਗਿੰਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਦੇ ਹਨ. Florentin ਵੇਲੇ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਰ੍ਲਟ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ Mathias ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ Manchego. ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੋਗਬਾ ਅਰਸੇਨਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸੀ.
ਖੇਡਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ
ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਧ ਮਿਡਫੀਲਡਰ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ 'ਤੇ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ਖੱਬੇ, ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਭੂਮਿਕਾ, ਇੱਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਡੂੰਘੇ-ਝੂਠ ਪਲੇਅਮੇਕਰ, ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਬਾਕਸ-ਦਾ-ਬਾਕਸ ਭੂਮਿਕਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਮਿਡਫੀਲਡਰ, ਪੋਗਬਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਲੱਬ ਮੈਨਚੇਸਟਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਨੇ ਇੱਕ "ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ" ਖਿਡਾਰੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ "ਗੋਲ ਲਈ ਇੱਕ ਅੱਖ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਵੇਕ ਹੈ।" ਇਟਲੀ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਲਈ ਇਲ ਪੋਲਪੋ ਪੌਲ (" ਪੌਲ ਓਕਟੌਪਸ ") ਉਪਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਨਜਿੱਠਣ ਜਾਂ ਦੌੜਦੇ ਸਮੇਂ ਟੈਂਟਕਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿਗ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸਫੋਟਕ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਲਈ ਵੀ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਤੇਜ਼, ਸਖਤ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖਿਡਾਰੀ, ਉਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸਹੀ ਮਾਰਨ ਯੋਗਤਾ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੁਰਮਾਨਾ, ਤਕਨੀਕ, ਫਲੇਅਰ ਅਤੇ ਡ੍ਰਾਈਬਿਲਿੰਗ ਹੁਨਰਾਂ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਮਿਡਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਟਰਿਕ ਵਿਏਰਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1993
ਵਿਕਟਰ ਕਲੱਬ
ਸਟੈਸ ਵਿਕਟਰ ਮਰੇ ਕਲੱਬ (ਜਨਮ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1934 ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਖਗੋਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਸਕੂਲ, ਲੈਦਰਹੈੱਡ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਚਰਚ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡੀ। ਉਹ 1956 ਅਤੇ 1959 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਈ 17 ਵਾਰ ਪੇਸ਼ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 1956 ਦੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਜਿੱਤਿਆ - ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਸਫੋਰਡ "ਰੰਗ" ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਡਰਾਅ ਰਿਹਾ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਫ ਬ੍ਰੇਕ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਿਕਟ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934
ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ
ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ (ਨਵੰਬਰ 1941 – 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2007) 29 ਮਈ 1999 ਤੋਂ 29 ਮਈ 2003 ਤੱਕ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦੀ ਗਵਰਨਰ ਸੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਦਾ ਜਨਮ 1941 ਵਿੱਚ ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੈਦੁਗੁਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬੋਰਨੋ ਗਵਰਨਰ
thumb|200x200px| ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦਾ ਸਥਾਨ ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਅਪ੍ਰੈਲ 1999 ਵਿੱਚ ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦੀ ਗਵਰਨਰ ਚੋਣ ਦੌਰਾਨ 1999 ਵਿੱਚ ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦੀ ਗਵਰਨਰ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਆਲ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ (ਏਪੀਪੀ) ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਧੜੇ ਦੇ ਫੁੱਟ ਕਾਰਨ ਆਲ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ (ਏਐਨਪੀਪੀ) ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਅਲੀ ਮੋਡੂ ਸ਼ੈਰਿਫ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬੋਰਨੋ ਸੈਂਟਰਲ ਲਈ ਸੈਨੇਟਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਗਸਤ 2000 ਵਿੱਚ, ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਨੇ ਸ਼ਰੀਆ ਕਾਨੂੰਨ ਅਪਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਈਸਾਈਆਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਸ਼ਰੀਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅੰਗ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਕੋੜੇ ਮਾਰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਰਵਰੀ 2001 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰੀਆ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੀਆ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਅਮਲੀ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਰਿਪੋਰਟ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਰੀਆ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜੂਨ 2001 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਕਾਨੂੰਨ ਜੂਏ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਬੁਰਾਈਆਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਏਗਾ।
ਫਰਵਰੀ 2002 ਵਿੱਚ, ਹਾਉਸਾ ਅਤੇ ਯੋਰੂਬਾ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਗੋਸ ਵਿੱਚ ਦੰਗੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਘਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਨੇ ਲਾਗੋਸ ਰਾਜ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਬੋਲਾ ਤਿਨਬੂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਸਤੰਬਰ 2002 ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਾਡ ਝੀਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸਰਹੱਦੀ ਦਾਅਵੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਉੱਥੇ ਦੇ ਕੁਝ ਟਾਪੂ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੋਰਨੋ, ਚਾਡ ਅਤੇ ਕੈਮਰੂਨ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਖੇਤਰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਬਾਗੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸੀ।
ਨਵੰਬਰ 2001 ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਮਾਇਦੁਗੁਰੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਉੱਤੇ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਤਨਖਾਹ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ। ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਬੋਰਨੋ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਲੇਬਰ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਮਾਲਾ ਕਚੱਲਾ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਦਫਤਰੀ ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੜਤਾਲ 'ਤੇ ਸਨ, ਜੁੱਤੀ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟਰਮੀਨਲ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੈਨਸ਼ਨਰਾਂ ਦੇ ਬਕਾਏ ਵੀ ਸਨ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ
ਅਪ੍ਰੈਲ 2003 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਲੀ ਮੋਡੂ ਸ਼ੈਰਿਫ ਕਚੱਲਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗਵਰਨਰ ਲਈ ਏਐਨਪੀਪੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਕਚੱਲਾ ਏਐਨਪੀਪੀ ਛੱਡ ਕੇ ਅਲਾਇੰਸ ਫਾਰ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ (ਏਡੀ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੀ ਮੋਡੂ ਸ਼ੈਰਿਫ ਨੇ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਫਰਵਰੀ 2006 ਵਿੱਚ, ਕਚੱਲਾ ਨੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਪਾਰਟੀ (ਪੀਡੀਪੀ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਰਟੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਚੱਲਾ ਦੀ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2007 ਨੂੰ ਮੈਦੁਗੁਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ 66 ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2007 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1941
ਗੌਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ
ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਲਯੋਮ ਥਿਰੂਨਲ ਗੌਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ (1791–1815) 1810 ਤੋਂ 1813 ਤੱਕ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ 1813 ਤੋਂ 1815 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਵਾਥੀ ਥ੍ਰਿਊਨਲ ਰਾਮ ਵਰਮਾ ਦੀ  ਰੀਜੈਂਟ ਸੀ। ਉਹ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰੀਜੈਂਟ ਬਣਨ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਗੌਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦਾ ਜਨਮ 1791 ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤਥਮ ਥਿਰੂਨਲ ਹੋਇਆ। ਅਤਥਮ ਥਿਰੂਨਲ ਨੂੰ 1788 ਵਿੱਚ ਕੋਲਾਥੂਨਡ ਤੋਂ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ।ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀਆ ਨੂੰ "ਅਤਿੰਗਲ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ" ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੌਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਸਿੰਘਾਸਣ ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ
ਅਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਾਲਾ ਰਾਮ ਵਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਬਗਾਵਤਾਂ ਅਤੇ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੇਲੂ ਥੰਪੀ ਦਲਵਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਗ਼ਾਵਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਦੀ 1809 ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ। ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ, ਅਟਿੰਗਲ ਦੀ ਵੱਡੀ ਰਾਣੀ ਗੋਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦੀ ਉਮਰ ਮਸਾਂ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ ਮੈਂਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰਸ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਲੇਵਾਂ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਾਵੇਲੀਕਾਰਾ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ, ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਿੰਸ ਕੇਰਲ ਵਰਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦਾ ਪਾਲਤੂ ਸੀ, ਨੇ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸੀ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਕਰਨਲ ਜੌਹਨ ਮੁਨਰੋ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਵਰਮਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਅਸਮਰੱਥ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੇਰਲਾ ਵਰਮਾ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਿਵਾਸੀ ਨੇ ਗੋਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ 1811 ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਰੀਜੈਂਟ ਮਹਾਰਾਣੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੇਰਲ ਵਰਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦੀਵਾਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ
1814 ਵਿੱਚ, ਕਰਨਲ ਜੌਹਨ ਮੁਨਰੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੀਵਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਲੈਣ ਲਈ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਲਈ ਸਥਾਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਅਪੀਲ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਜੱਜ, ਦੇਵਨ ਪਦਮਨਾਭਨ ਨੂੰ ਦੀਵਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਚੇਚਕ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਲ ਮੁਨਰੋ ਦੇ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ, ਬਾਪੂ ਰਾਓ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦਾ ਦੀਵਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ
ਉਸ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਮਾਤ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਗੋਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਬਾਈ ਨੇ 1819 ਵਿੱਚ ਤਿਰੂਵੱਲਾ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਰਾਮਾ ਵਰਮਾ ਕੋਇਲ ਥੰਮਪੁਰਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਬੱਚੇ, ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਲਮ ਥਿਰੂਨਲ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਾ ਵਰਮਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਹ ਵੀ 1857 ਵਿੱਚ ਮੂਲਮ ਥਿਰੂਨਲ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1858 ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਵੇਲੀਕਾਰਾ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਵਿੱਚ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪੂਰਾ ਸਿਰਲੇਖ
ਮਹਾਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਨਾਭ ਸੇਵਿਨੀ ਵਾਂਚੀ ਧਰਮ ਵਰਧਿਨੀ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਸ਼ਵਰੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਅਯਿਲਯਮ ਥਿਰੂਨਲ ਗੋਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ, ਅਟਿਂਗਲ ਮੂਥਾ ਥੰਮਪੁਰਨ, ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ।
ਸਰੋਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1791 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1814 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤ ਸ਼ਾਸਕਾਂ
ਸੰਤੋਸ਼ ਯਾਦਵ
1992 ਦੇ ਆਪਣੇ ਐਵਰੈਸਟ ਮਿਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਚਾਲਕ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜਾਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਆਕਸੀਜਨ ਸਾਂਝੀ ਕਰਕੇ ਬਚਾਈ।
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2019)">ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ  ]
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹਰਿਆਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰੇਵਾੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਐਡੀਗਰੇਗ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਛੇਵੀਂ ਬੱਚੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਪਹਾੜਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਤਰਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਨਹਿਰੂ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮਾਉਂਟੇਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕਨੌਟ ਪਲੇਸ ਵਿਖੇ ਇੰਡੀਅਨ ਮਾਉਂਟੇਨਿੰਗ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੇਵਾ (ਆਈ.ਏ.ਐੱਸ.) ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।
1992 ਵਿਚ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਯਾਦਵ ਨੇ ਐਵਰੇਸਟ ਨੂੰ ਛਾਪਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ। ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਇੰਡੋ-ਨੇਪਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਐਵਰੇਸਟ ਦਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਐਵਰੈਸਟ ਸਕੇਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਲਹਾਲ ਉਹ ਇੰਡੋ-ਤਿੱਬਤੀ ਬਾਰਡਰ ਪੁਲਿਸ ਵਿਚ ਇਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ 1989 ਵਿੱਚ ਨੂਨ ਕਨ ਲਈ ਨੌਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੜਾਈ ਕੈਂਪ-ਕਮ-ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2014)">ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ  ] ਯਾਦਵ ਨੂੰ 2000 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਹਿੰਮਾਂ
ਸੰਨ 1999 ਵਿੱਚ, ਸੰਤੋਸ਼ ਯਾਦਵ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਹਾੜੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੰਗਸ਼ੰਗ ਫੇਸ, ਐਵਰੇਸਟ ਤੱਕ ਕੀਤੀ। 2001 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਈਸਟ ਫੇਸ, ਮਾਉਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਵੱਲ ਮਾਉਂਟੇਨਿੰਗ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਮਾਉਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਮੇਲਨ - ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਸਿਖਰ ਸੰਮੇਲਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਮਾਉਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਮਾਉਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸੰਮੇਲਨਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਡਿੱਕੀ ਡੌਲਮਾ
ਮਾਲਾਵਥ ਪੂਰਣਾ ਛੂਰੀਮ
ਜੋਗਜੋਗ
ਜੋਗਾਜੋਗ ਜਾਂ ਯੋਗਾਯੋਗ ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 1929 ( ਅਸ਼ਰਹ 1336) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨ 1334 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੋਤਰੋ 1335 ਤੱਕ ਬਿਚਿਤਰਾ ਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਲੜੀਵਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਤੀਨ ਪੁਰਸ਼ ਸੀ। ਓਗਰੋਹਾਯੋਂ 1334 ਦੇ ਤੀਜੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਨੇ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਜੋਗਾਜੋਗ ਰੱਖਿਆ।
ਸੰਤੋਸ਼ ਯਾਦਵ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਜੋਗਜੋਗ
ਕਹਾਣੀ ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ - ਚੈਟਰਜੀ, ਕੁਲੀਨ ਹੁਣ ਗਿਰਾਵਟ 'ਤੇ (ਬਿਪ੍ਰੋਦਾਸ) ਅਤੇ ਘੋਸਾਲ (ਮਧੂਸੂਦਨ), ਨਵੇਂ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧ ਹਨ। ਕੁਮੁਦਿਨੀ, ਬਿਪ੍ਰਦਾਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਧੂਸੂਦਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਇੱਕ ਆਸਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜੀਵਨ ਜਾਚ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਉਸਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸਾਕਾਰ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਮਧੂਸੂਦਨ ਵੱਲੋਂ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਘਟੀਆ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿੱਲ ਗਈ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਚੰਗੀ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪਾਲੀ ਪੋਸ਼ੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਸੇਜ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਭਕਦੀ ਹੈ। "ਮਧੂਸੂਦਨ ਨੇ ਕੁਮੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਲਈ (ਇਸ) ਪੈਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰਤਿਆ। ਉਸਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ, ਉਸਦੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਖਰਵਾਪਣ, ਉਸਦੀ ਹੰਕਾਰੀ ਬਦਸਲੂਕੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੀ ਬੇਡੌਲਤਾ ਜੋ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੁਮੂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਵਜੂਦ ਹਰ ਪਲ ਤ੍ਰਭਕਦਾ ਸੀ।" ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਮੂ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦੇ ਖੋਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ। ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਮੂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਹ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ  ਕਿ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕੁਮੂ ਘੋਸ਼ਾਲਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ  ਹੈ। ਨਾਵਲ ਵਿਆਹੁਤਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਮੁਦਿਨੀ ਨੂੰ ਮਧੂਸੂਦਨ  ਵਿਆਹੁਤਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਧੂਸੂਦਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਮਧੂਸੂਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮਸੁੰਦਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਹਨ। ਬਿਪ੍ਰਦਾਸ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਮਰਥਕ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਸੁਪ੍ਰਿਆ ਚੌਧਰੀ ( ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ, 2006) ਦੁਆਰਾ ਆਕਸਫੋਰਡ ਟੈਗੋਰ ਅਨੁਵਾਦ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫ਼ਿਲਮ
ਜੋਗਾਜੋਗ `ਤੇ  ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੀ 2015 ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਨਾਵਲ
ਜ਼ਲਕ ਦੇਸਾਈ
ਜ਼ਲਕ ਦੇਸਾਈ (ਜਨਮਿਆ ਝਲਕ ਦੇਸਾਈ), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੁਹ ਬੋਲ ਸ਼ਾਦੀ, ਸਾਜਨ ਘਰ ਜਾਾਨਾ ਹੈ ਵਰਗੇ ਲੜੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਰੀਅਰ
ਜ਼ਲਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇਸਾਈ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜ਼ਲਕ ਨੇ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਰੋਮਣੀ ਸਾਜਨ ਘਰ ਜਾਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 10 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਰ.ਐਨ. ਸ਼ਾਹ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਮੁੰਬਈ।  ਉਸਨੇ ਮਿਥੀਬਾਈ ਕਾਲਜ (ਮੁੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਤੋਂ ਬੀ ਐਸ ਸੀ ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 12 ਵੀਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਸੋਨੀ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲ ਦਿਲ ਦੇਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੀਰੀਅਲ ਮੁਹ ਬੋਲੀ ਸ਼ਾਦੀ।
ਅਵਾਰਡ
ਜਲਕ ਨੂੰ 2010 ਵਿੱਚ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦੇਵਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਤਾਰਾ ਪਰਵਾਰ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਨੀਨਾ ਹਰੀਦਾਸ
ਨੀਨਾ ਹਰੀਦਾਸ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਕਲਾ, ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ 'ਤੇ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਹਾਉਟ ਕਾਉਚਰ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲੋ ਆਫੀਸ਼ੀਅਲ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2010 ਤੋਂ 2013 ਤੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਮੈਰੀ ਕਲੇਅਰ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। Before joining TCG Media Limited in 2016 she worked as Editorial Director at Blouin Artinfo in New York. 2016 ਵਿੱਚ ਟੀਸੀਜੀ ਮੀਡੀਆ ਲਿਮਿਟੇਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬਲੂਇਨ ਆਰਟਿਨਫੋ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮੈਰੀ ਕਲੇਅਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੈਂਡਰਡ, ਦਿ ਪਾਇਨੀਅਰ, ਦ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਅਤੇ ਐਚਟੀ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਿਊਜ਼ ਐਕਸ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਫੈਸ਼ਨ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਲੀਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਕਿ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਟਾਈਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿ ਲੋਕ ਕੀ ਪਹਿਨ ਰਹੇ ਹਨ।
2011 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵੋਗ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਹਿਲਟਨ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ "ਡਾਊਨ-ਟੂ-ਅਰਥ" ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਿਲਟਨ ਭਾਰਤੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2017 ਵਿੱਚ, ਹਰੀਦਾਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਮਾਇਰਾ ਮੈਕਡੋਨਾਲਡ ਦੀ ਬੈਸਟ ਸੇਲਰ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਰਟ ਇਜ਼ ਐਨ ਆਰਫਾਨ: ਹਾਉ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਲੌਸਟ ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਾਰ ਨੇਪਾਲ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਲਈ ਆਈਸੀ 814 ਫਲਾਈਟ ਦੇ ਬਦਨਾਮ ਹਾਈਜੈਕ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਲਈ ਹਰਸਟ ਪਬਲਿਸ਼ਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਹਰੀਦਾਸ ਸ਼ਾਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੜਗਾਉਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1973
ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧੇਰੀ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ
ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧੇਰੀ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਦੇ ਚੰਦਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਅਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹੈ। ਇਹ 1955 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਤਾਡੋਬਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੀ ਵਾਈਲਡਲਾਈਫ ਸੈਂਕਚੁਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ 577.96 km2 ਰਾਖਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦਾ ਅਤੇ 32.51 km2 ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜੰਗਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਸੁਰਜਹੀ ਪੂਜਾ
ਸੁਰਜਹੀ ਪੂਜਾ ਝਾਰਖੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਸਦਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧੇਰੀ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
"ਤਾਡੋਬਾ" ਦੇਵਤਾ "ਤਾਡੋਬਾ" ਜਾਂ "ਤਾਰੂ" ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤਾਡੋਬਾ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ "ਅੰਧੇਰੀ" ਅੰਧਾਰੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਜਹੀ ਪੂਜਾ
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਸੁਰਜਹੀ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅਹੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਸ਼ਨ
ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਹਰ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਗਨ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਬੱਕਰੇ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤਪਨ (ਸ਼ਰਾਬ) ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਦਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਸਦਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧੇਰੀ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ
ਇਤਿਹਾਸ
ਦੰਤਕਥਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤਾਰੂ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਬਾਘ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਾਰੂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਾਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਅਸਥਾਨ ਹੁਣ ਤਾਡੋਬਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਕਸਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੌਸ਼ਾ (ਦਸੰਬਰ-ਜਨਵਰੀ) ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਂਡ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਚਿਮੂਰ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1935 ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ, 1955 ਵਿੱਚ, 116.54 km2 ਦੇ ਇਸ ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਧੇਰੀ ਵਾਈਲਡਲਾਈਫ ਸੈਂਚੁਰੀ 1986 ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। 1995 ਵਿੱਚ, ਮੌਜੂਦਾ ਟਾਈਗਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਭੂਗੋਲ
ਤਾਡੋਬਾ ਅੰਧੇਰੀ ਰਿਜ਼ਰਵ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹੈ। ਰਿਜ਼ਰਵ ਦਾ ਕੁੱਲ ਖੇਤਰਫਲ 625.4 km2 ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 116.55 km2 ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤਾਡੋਬਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਅਤੇ 508.85 km2 ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਧਾਰੀ ਵਾਈਲਡਲਾਈਫ ਸੈਂਚੂਰੀ ਹੈ । ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ 32.51 km2 ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜੰਗਲ ਅਤੇ 14.93 km2 ਗੈਰ-ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ 120 ha ਤਾਡੋਬਾ ਝੀਲ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਾਰਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਇਰਾਈ ਜਲ ਭੰਡਾਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤੀ ਭੂਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਫਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ ਜੋ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਦੇ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹੋਰ ਵੈਟਲੈਂਡ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲਸਾ ਝੀਲ ਅਤੇ ਅੰਧਾਰੀ ਨਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਜੀਵ
thumb| ਸਾਂਬਰ-ਤਾਡੋਬਾ ਟੀ.ਆਰ thumb| ਤਾਡੋਬਾ ਵਿੱਚ ਚੀਤਾ ਟੀ.ਆਰ thumb| ਟਾਈਗਰ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ thumb| ਤਾਡੋਬਾ TR ਵਿੱਚ ਸਲੋਥ ਰਿੱਛ right|thumb| ਟਾਈਗਰਸ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ right|thumb| ਅਗਰਜ਼ਰੀ ਬਫਰ ਵਿੱਚ ਟਾਈਗਰਸ ਮਾਧੁਰੀ ਅਗਸਤ 2016 ਤੱਕ, ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ 88 ਬਾਘ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਰਵ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ 58 ਹਨ।
ਜੈਕਲੀਨ ਬਿਸ਼ਪ
ਜੈਕਲੀਨ ਬਿਸ਼ਪ ਜਮਾਇਕਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (NYU) ਦੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਲਿਬਰਲ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਹ NYU, ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਕਲਾ ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਨਲਾਈਨ ਜਰਨਲ, ਕੈਲਾਬਾਸ਼ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਹਫਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਜਮਾਇਕਾ ਆਬਜ਼ਰਵਰ ਆਰਟਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਵੀ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦ ਜਿਮਨਾਸਟ ਐਂਡ ਅਦਰ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨਜ਼ ਨੇ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਓਸੀਐਮ ਬੋਕਾਸ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਗੈਰ-ਕਲਪਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਜਿੱਤੀ। ਉਹ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬੱਸਬੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ 2019 ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਿਊ ਡਾਟਰਜ਼ ਆਫ਼ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਜੈਕਲੀਨ ਬਿਸ਼ਪ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿੰਗਸਟਨ, ਜਮਾਇਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਬਿਸ਼ਪ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਬਿਸ਼ਪ ਆਪਣੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਗਈ, ਲੇਹਮੈਨ ਕਾਲਜ, ਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂਟਰੀਅਲ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕੋਨਕੋਰਡੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ, ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਡੀ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਸ਼ੈਰਨ ਓਲਡਜ਼ ਅਤੇ ਗਲਪ ਲੇਖਕਾਂ ਪੌਲ ਮਾਰਸ਼ਲ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਗੈਟਸਕਿਲ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। 2016 ਵਿੱਚ, ਬਿਸ਼ਪ ਨੇ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਐਮਐਫਏ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਔਰਤ ਸਿੱਖਿਆ
thumb|280x280px|[[ਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ]] ਔਰਤ ਸਿੱਖਿਆ  ਲਈ ਮੁਢਲੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮੁੱਦੇ ਅਤੇ ਬਹਿਸਾਂ (ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਤੀਜੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਿਆ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਤਕ ਪਹੁੰਚ, ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਇਕ-ਲਿੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮਸਲੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਲੀਗਲ ਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਭਾਜਨ ਦਾ ਵਿਭਾਜਨਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚਿਤ ਹਨ।
ਜ਼ੋਇਆ ਹੁਸੈਨ
ਜ਼ੋਇਆ ਹੁਸੈਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Zoya Hussain) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫਿਲਮ "ਮੁੱਕਾਬਾਜ਼" ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਪਛਾਣ ਮਿਲੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਜ਼ੋਇਆ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਫਿਲਮ 'ਮੁੱਕਾਬਾਜ਼' ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲਈ ਮਿਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਅਨੁਰਾਗ ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਫੀਡਬੈਕ ਦੇਣ। ਪਰ ਅਨੁਰਾਗ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ 'ਮੁੱਕਾਬਾਜ਼' ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ੋਇਆ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ, NDTV ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੇਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਜ਼ੋਇਆ ਹੁਸੈਨ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੰਗ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਚੁੱਪ ਪਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਾਇਕਾ ਹੈ"।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1990 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਮਾਡਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਉਚਾਰਨ ਸਥਾਨ
ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਧੁਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਦੋ ਆਧਾਰ ਹਨ: (i) ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਅਤੇ (ii) ਉੱਚਾਰਨ ਵਿਧੀ। ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਵੰਡ ਪਰੰਪਰਕ ਹੈ। ਉੱਚਾਰਨੀ ਧੁਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾਰਨ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: (i) ਉੱਚਾਰਨ ਅਤੇ (ii) ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ। ਉਹਨਾਂ ਉੱਚਾਰਨ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹੱਟ ਕੇ ਦੂਜੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਜਾਂ ਖਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ੍ਹ ਦੋ ਹੋਂਠੀ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾਰਨ ਵੇਲੇ ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨਾਲ ਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੰਤ-ਹੋਂਠੀ ਉੱਚਾਰਨ ਵੇਲੇ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਪਰਲੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਭ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪਾਸਾ,ਪੁੱਠਾ ਪਾਸਾ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਵੰਨੇ ਦੋਵੇਂ ਭਾਗ ਤਾਲੂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਟਕਰਾਉਂਦੇ,ਖਹਿਦੇ ਜਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚਲੇ ਉਹਨਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਉੱਚਾਰਕ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉੱਚਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਜਿਵੇਂ: ਹੋਠੀ,ਦੰਤ-ਹੋਂਠੀ,ਦੰਤੀ,ਤਾਲਵੀ,ਕੰਠੀ,ਉਲਟ-ਜੀਭੀ,ਸੁਰ-ਯੰਤਰੀ। ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ ਕੇ ਕੋਮਲ ਤਾਲੂ ਤੱਕ ਮੂੰਹ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਉੱਚਾਰਕ ਜਾ ਲਗਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉੱਪਰੋਕਤ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਉੱਪਰਲੇ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੀਭ ਦੀ ਨੋਕ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਦੰਤੀ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ(ਤ,ਥ,ਦ,ਨ,ਲ,ਰ,ਸ) ਧੁਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਹੋਂਠੀ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਵੇਲੇ ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਚਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ। ਦੰਤ-ਹੋਂਠੀ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਵੇਲੇ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਚਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਦੰਦ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਖ਼ਤ ਤਾਲੀ,ਕੋਮਲ ਤਾਲੂ ਅਤੇ ਸੁਰ-ਯੰਤਰ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਇਹ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਜਦੋਂ ਉੱਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੇਵਲ ਵਿਅੰਜਨ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਵਰਾਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਵੇਲੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਚਾਰਨ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਰਾਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾਰਕ ਅਤੇ ਉੱਚਾਰਨ ਸਥਾਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਜਾਂ ਖਹਿੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਸ਼ਾ
ਦ ਵਿਮਨ ਆਨ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 8
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1955 ਅਤੇ 1958 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦ ਇਲਸਟ੍ਰੇਟਿਡ ਵੀਕਲੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ ਇਸ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਕਹਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਹ ਸਲੇਬਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਸਾਰ
ਅਰੁਣ, ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ 12 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਲੜਕਾ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਕੋਲ਼ ਘਰ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲ਼ੀ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਰੁਣ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਉਮਰ ਦਾ ਹੈ। ਅੰਬਾਲਾ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਕਈ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਰੁਣ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਵਾਰਾ ਕੁੱਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਬਿਸਕੁਟ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 8 'ਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇਖ ਕੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਅਰੁਣ ਆਪਣੇ ਸਹਿਪਾਠੀ ਸਤੀਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਤੀਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਔਰਤ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਰੁਣ ਦੇ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਔਰਤ ਨੇ ਝੱਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤੀਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਫਿਰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਦੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲ਼ੇ ਪਹੁੰਚਣ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਰੁਣ, ਉਸ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਲਹਿਜੇ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ,  ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਅਜਨਬੀ ਪਸੰਦ ਹਨ।"
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰੇਲਗੱਡੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੜਕੇ ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਤੀਸ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਅਲਵਿਦਾ, ਮਾਂ!" ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਹਿਰਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਰੁਣ ਵੀ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਮਿਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ "ਅਲਵਿਦਾ, ਮਾਂ!" ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਗ਼ਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜੰਡ ਸਾਹਿਬ
ਜੰਡ ਸਾਹਿਬ, ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇਤਹਾਸਿਕ ਗੁਰੂਦੁਵਾਰੇ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਗੁਰੂਦੁਆਰੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕਰੁਨਾ ਬੈਨਰਜੀ
ਕਰੁਨਾ ਬੈਨਰਜੀ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Karuna Banerjee; করুণা ব্যানার্জী ) (25 ਦਸੰਬਰ 1919 – 13 ਨਵੰਬਰ 2001) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਤਿਆਜੀਤ ਰੇ ਦੀ ਦਿ ਅਪੂ ਟ੍ਰਾਈਲੋਜੀ (1955–1959) ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਮਾਂ, ਸਰਬਜਾਯਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਰਾਜਿਤੋ (1956), ਦਿ ਅਪੂ ਟ੍ਰਾਈਲੋਜੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ 1959 ਦੇ ਬਾਫਟਾ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਈ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇ ਦੀ ਦੇਵੀ (1960) ਅਤੇ ਕੰਚਨਜੰਘਾ (1962) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ ਜੋਗਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ਹੈ।
ਐਕਟਿੰਗ ਕਰੀਅਰ
ਬੈਨਰਜੀ ਦਾ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ। ਉਹ ਸਤਿਆਜੀਤ ਰੇਅ ਦੀ  'ਦਿ ਅਪੂ ਟ੍ਰਾਈਲੋਜੀ' ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਭਾਗਾਂ: ਪਾਥੇਰ ਪੰਚਾਲੀ (1955) ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤੋ (1956) ਵਿੱਚ ਸਰਬਜਾਯਾ, ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 1959 ਦੇ ਬਾਫਟਾ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇ ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਹੋਰ, ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਦੋ, ਅਤੇ ਰਿਤਵਿਕ ਘਟਕ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ, ਜੋ ਕਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2001 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1919 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਗੜ੍ਹਦੀਵਾਲਾ
ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਗੜ੍ਹਦੀਵਾਲਾ ਦਸੂਹਾ-ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੰਢੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲਜ ਨੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲਜ ਕੰਢੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਸਿੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਲਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1966 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦੇ ਸੈਦਾਈ ਡਾ. ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਤ ਮਹੰਤ ਸੇਵਾ ਦਾਸ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਨਾਮਵਰ ਹਸਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸੰਤ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਸਦਕਾ ਹੋਈ। ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਸਥਾਨਿਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ 1996 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ, ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਬਾਸਕਟਬਾਲ, ਕਬੱਡੀ, ਵਾਲੀਬਾਲ, ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਐਥਲੈਟਿਕ ਖਿਡਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਲਜ ਵਿੱਖੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾ ਜਿਵੇਂ ਗਿੱਧਾ, ਡਰਾਮਾ, ਹਿਸਟਰੋਨਿਕਸ, ਕਲੀ, ਕਲੇਅ ਮਾਗਲਿੰਗ, ਭੰਗੜਾ, ਗਰੁੱਪ ਸ਼ਬਦ, ਲੋਕ ਗੀਤ, ਗਜ਼ਲ, ਗਰੁੱਪ ਸੌਂਗ, ਕਰਾਸ ਸਟਿੰਚਿੰਗ, ਸਟਿਲ ਲਾਈਫ਼, ਸਕਿੱਟ ਤੇ ਮਮਿੱਕਰੀ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲਜ ਦੇ ਐਨ.ਸੀ.ਸੀ., ਐਨ.ਐਸ.ਐਸ. ਅਤੇ ਰੈਡ ਰਿਬਨ ਕਲੱਬ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ
ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ
ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Namrata Vaswani) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ ਜੋ ਕੰਪਰੈੱਸਡ ਸੈਂਸਿੰਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਸਟੈਟਿਸਟੀਕਲ ਲਰਨਿੰਗ ਥਿਊਰੀ, ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਇਓਵਾ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋਸਫ਼ ਅਤੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਂਡਰਲਿਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ, ਅਤੇ (ਸਿਖਲਾਈ ਦੁਆਰਾ) ਆਇਓਵਾ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਨੇ 1999 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਡਾਕਟੋਰਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਰਮਾ ਚੇਲੱਪਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ ਗਤੀਵਿਧੀ ਮਾਡਲਿੰਗ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਨਤਾ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਟੋਚੈਸਟਿਕ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਮਾਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਖੋਜ ਸੀ।
ਜਾਰਜੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 2005 ਵਿੱਚ ਆਇਓਵਾ ਸਟੇਟ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸਨੂੰ 2013 ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਐਂਡਰਲਿਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਸ਼ਿਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਈਈਈਈ ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨਤਾ
2018 ਵਿੱਚ, ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਨੂੰ "ਡਾਇਨਾਮਿਕ ਸਟ੍ਰਕਚਰਡ ਉੱਚ-ਅਯਾਮੀ ਡਾਟਾ ਰਿਕਵਰੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ" IEEE ਦਾ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2019 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਪਹਿਲੀ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਕੈਂਡੇਸ ਐਟ ਅਲ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਠੀਕ ਬਾਅਦ 2010 ਵਿੱਚ L+S ਸੜਨ ਫਰੇਮਵਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲ RPCA ਵਿਧੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ। 2009 ਵਿੱਚ RPCA ਉੱਤੇ ਘੱਟ-ਰੈਂਕ ਅਤੇ ਸਪਾਰਸ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਦੁਆਰਾ। ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗਤੀਸ਼ੀਲ RPCA ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੱਲ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਜ਼ਨ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲ RPCA ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਵਿਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ RPCA ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੋਢੀ ਸੀ।
ਦੂਸਰਾ, ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਨੇ ਇਸਦੀ ਕਾਰਜਕੁਸ਼ਲਤਾ ਗਾਰੰਟੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੂਲ ReProCS ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।  ReProCS ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਸਕਰਣ ਜਿਸਨੂੰ PracReProCS ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਗਤੀਸ਼ੀਲ RPCA ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਡੇਟਾਸੇਟ CDnet 2014 (ਜੋ ਕਿ ਤਬਦੀਲੀ ਖੋਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਹੈ) ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। 2018 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋ. ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਨੇ MEROP ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਜੋ RPCA ਲਈ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਮੈਮੋਰੀ-ਕੁਸ਼ਲ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, PracReProCS ਅਤੇ MEROP ਦਾ ਕੋਡ ਵਿਗਿਆਨਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨਯੋਗ ਖੋਜ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੀਜਾ, ਨਮਰਤਾ ਵਾਸਵਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਡਾਇਨਾਮਿਕ ਆਰਪੀਸੀਏ/ਸਬਸਪੇਸ ਟਰੈਕਿੰਗ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੀ ਕੀਮਤੀ ਯੂਨੀਫਾਈਡ ਸਿੰਥੇਸਿਸ/ਸਮੀਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ RPCA/ਡਾਇਨਾਮਿਕ RPCA ਵਿੱਚ L ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ GE ਵੀ ਹੈ। +S ਦਾ ਵਿਘਨ ਇਹਨਾਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ICCV 2017 ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਰਕਸ਼ਾਪ RSL-CV 2017 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਸੱਦਾ-ਪੱਤਰ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੈਮੀਨਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੱਦੇ ਗਏ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਅਤੇ IIIT-ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਾਰਟ-ਕੋਰਸ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ. ਉਸਨੇ ਡਾਇਨਾਮਿਕ ਕੰਪ੍ਰੈਸਿਵ ਸੈਂਸਿੰਗ 'ਤੇ ਪੇਪਰ ਲਈ 2014 ਵਿੱਚ IEEE ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਸੋਸਾਇਟੀ (SPS) ਬੈਸਟ ਪੇਪਰ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪਰਿਸਤਾਨ ਝੀਲ
ਪਾਰਿਸਤਾਨ ਝੀਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ 2018 ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਲ ਤੋਂ 15,641 ft ਉੱਤੇ ਗਿਲਗਿਤ-ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਦੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੋਜੀ ਗਈ ਸੀ । ਇਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਝੀਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਰਾਮਵਿਲਾਸ ਪਾਸਵਾਨ
ਰਾਮਵਿਲਾਸ ਪਾਸਵਾਨ (Ram Vilas Paswan) (5 ਜੁਲਾਈ 1946 - 8 ਅਕਤੂਬਰ 2020) ਦਲਿਤ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਲੋਕ ਜਨਸ਼ਕਤੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨਤਾਂਤਰਿਕ ਗੰਢ-ਜੋੜ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਲਹਵੀਂ ਲੋਕਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਹਾਜੀਪੁਰ ਲੋਕਸਭਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਤਰਜਮਾਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1946 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੇਲ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਲਿਤ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਬੇਦਕਰਵਾਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:16ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ
ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ
ਕਰਮ ਇੱਕ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਾਂ ਝਾਰਖੰਡ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਬਿਹਾਰ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਅਸਾਮ, ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਰਮ-ਦੇਵਤਾ (ਕਰਮ-ਪ੍ਰਭੂ/ਰੱਬ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਵਾਢੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। thumb| [[ਝਾਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਪੂਜਾ]] thumb| ਝਾਰਗ੍ਰਾਮ, [[ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਪੂਜਾ]] thumb| [[ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਪੂਜਾ]] ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਹਿੰਦੂ ਮਹੀਨੇ ਭਾਦੋ ਦੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ( ਪੂਰਨਿਮਾ ) ਦੇ 11ਵੇਂ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ 7-9 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਬੂਟੇ ਉਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੱਕੜ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ (ਪੂਜਾ) ਦੌਰਾਨ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਲੋਕ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ। ਸਮੁੱਚੀ ਵਾਦੀ ਢੋਲ ਦੀ ਤਾਲ 'ਤੇ ਨੱਚਦੀ ਹੈ "ਪੜਾਅ ਦਾ ਦਿਨ"। ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਕੋਰਵਾ, ਸਦਨ, ਬਾਗਲ, ਬੈਗਾ, ਬਿੰਜਵਾੜੀ, ਭੂਮੀਜ, ਓਰਾਓਂ, ਖਾਰੀਆ, ਮੁੰਡਾ, ਕੁਦਮੀ, ਕਰਮਾਲੀ, ਲੋਹਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ।
ਰਸਮ ਦਾ ਸੰਖੇਪ
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌ ਕਿਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਵਲ, ਕਣਕ, ਮੱਕੀ ਆਦਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀ 7-9 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ. ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿਨ ਭਰ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਢੋਲਕੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ, ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਪਲਾਸਟਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ (ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਹਨ ਜਾਂ ਦੇਹੁਰੀ) ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਗਿਆ ਹੋਇਆ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਫਿਰ ਕਰਮ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਬਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਕਰਮ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਿਉਹਾਰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਦੀ ਗਲੀ ’ਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਠੇਕੇ ’ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ ’ਤੇ ਖਰਚਾ ਆਮ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਬੁਲਾਏ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਰਵੇ
ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਦੋ (ਅਗਸਤ-ਸਤੰਬਰ) ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚਮਕੀਲੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ (ਪੂਰਨਿਮਾ) ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਭਾਦੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੌਕਲੀਆ ਪਰਵੀਫੋਲੀਆ ਨਾਮਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਦਸ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌ ਕਿਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਵਲ, ਕਣਕ, ਮੱਕੀ ਆਦਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀ 7-9 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ।
ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਆਟਾ ਲੈਣ ਲਈ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਜ਼-ਸਾਮਾਨ, ਢੇਕੀ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂੰਝਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਥਾਨਕ ਸੁਆਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨਮਕੀਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਆਦ ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਖਪਤ ਲਈ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀਲੇ ਖਿੜ ਨਾਲ ਨੱਚਣ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਕਰਮ ਡਾਂਸਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਬੀਅਰ (ਤਪਨ) ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਡਾਂਸਿੰਗ ਅਖਾੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ - ਕਰਮ (ਕੁਦਰਤ/ਰੱਬ/ਦੇਵੀ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ - ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਰਮ ਨਾਚ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਔਰਤਾਂ ਢੋਲ ਅਤੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ( ਸਾਇਰਿੰਗ ) ਦੀ ਤਾਲ 'ਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰਕ ਦਾਅਵਤ ਅਤੇ ਹਰੀਆ ਪੀਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਕਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਲਾਸਫੀ
ਕਰਮ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਵੀ ਨੇੜਲਾ ਸਬੰਧ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰਿਆ-ਭਰਿਆ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਾਂ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੇ ਉਗਣ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ (ਸ਼ਕਤੀ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਦੇਵਤਾ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਦਿਨ ਭਰ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਸਲ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੜੀਆਂ ਜਵਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਭਲਾਈ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
ਕਰਮ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ। ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਰੀ ਮੋਹਨ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਸਮਾਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੜਕੇ-ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੋਹਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ: "ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਭਰਾ ਸਨ ਜੋ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਭੁੱਖੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਘਰ ਪਰਤੇ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਕਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਕੋਲ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇਕ ਭਰਾ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਖੋਹ ਕੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋਇਆ; ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਤ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਗੜਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਮਰੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਪੁਜਾਰੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਸੱਤੇ ਭਰਾ ਫਿਰ ਕਰਮ ਰਾਣੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਗਏ। ਉਹ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਤ ਸੁਧਰਨ ਲੱਗੀ।"ਭੂਮੀਜ ਅਤੇ ਓਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਭਰਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਛੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਛੇ ਭਰਜਾਈਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਕਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਉਹ ਨਾਚ-ਗਾਣੇ ਵਿਚ ਇੰਨੇ ਮਗਨ ਸਨ ਕਿ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਭਰਾ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਰਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਨਦੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਭਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁਰੇ ਦਿਨ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਨੁਕਸਾਨਿਆ ਗਿਆ, ਫਸਲਾਂ ਅਸਫ਼ਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਲਗਭਗ ਭੁੱਖੇ ਮਰ ਗਏ। ਭਟਕਦਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਰਮ ਦਾ ਰੁੱਖ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਘਰ ਪਰਤਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਆਏ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਉੜੀ ਭੁਇਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਪਰਤਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਵਾਜ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰਮ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸਨ ਅਤੇ ਮਰਦ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਵਪਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਬੇੜਾ ਤੁਰੰਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਬੇੜਾ ਚਲਾਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਤੈਰਦਾ ਪਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਬਹਾਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਰਮ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਕ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੁਬਕੀ ਲਈ ਨੇੜਲੇ ਨਦੀਆਂ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਓਹਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਮਾਇਕ ਜਿਨ
'''ਮਾਈਕਲ ਏ. ਜਿਨ''' (甄榮峰) ਰੇਡੋਂਡੋ ਬੀਚ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦਾ ਮੇਅਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਨ ਹਰਮਨ ਦੇ ਅਸਤੀਫ਼ੇ ਨਾਲ ਖਾਲੀ ਹੋਈ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ 36ਵੇਂ ਕਾਂਗਰੇਸ਼ਨਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸੀਟ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਜਿਨ ਦਾ ਜਨਮ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਖਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਿਨ ਨੇ 1984 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। 2007 ਵਿੱਚ, ਜਿਨ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਬੋਹਨੇਟ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ.ਕਿਉ. ਵਿਕਟਰੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਲਈ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਜੌਨ ਐੱਫ. ਕੈਨੇਡੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਡਾ. ਜਸਬੀਰ ਸਿੰਘ ਸਾਬਰ
'''ਡਾ. ਜਸਬੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਾਬਰ''' ਦਾ ਜਨਮ 19 ਨਵੰਬਰ, 1942 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤਲਾਗੰਗ, ਕੈਂਬਲਪੁਰ (ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ) ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਬੀਬੀ ਮਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜੀ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਪਿਤਾ ਸ. ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਡਾ. ਸਾਬਰ ਸਿੱਖ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਉਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਅਕਾਦਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਹਨ।
ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗਿਆਨਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੌਖਿਕ ਸਰੋਤ ਡਾ. ਸਾਬਰ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਅਨੇਕ ਉਤਰਾਅ ਚੜ੍ਹਾਅ ਵੇਖੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਦੀਆਂ ਮਾਣਯੋਗ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਚੀਫ ਖਾਲਸਾ ਦੀਵਾਨ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਆਪ ਨੇ ਅਨੇਕ ਖੋਜ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਬਾਰੇ ਕੀਤੀ ਖੋਜ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਹੈ। ਆਪ ਨੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ, ਅਧਿਆਪਨ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਸੰਗੀਤ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵਡਮੁਲੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹਨ।
ਮਾਇਕ ਜਿਨ
ਕਰੀਅਰ
1 ਮਾਰਚ 2011 ਨੂੰ ਜਿਨ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ 36ਵੇਂ ਕਾਂਗਰੇਸ਼ਨਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸੀਟ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਜੇਨ ਹਰਮਨ ਦੇ ਅਸਤੀਫੇ ਨਾਲ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 17 ਮਈ 2011 ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਿਹਾ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜਿਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਕ੍ਰੀਡੇਲ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕੈਰੀ ਅਰੋੜਾ
ਕੈਰੀ ਅਰੋੜਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Kary Arora; ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1977) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡੀਜੇ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਡੀਜੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਰੋੜਾ ਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਡੀਜੇਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ 5ਵੀਂ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾ, ਬੋਲ ਲਿਖਣ, ਰੈਪਿੰਗ, ਗਰੰਜ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉੱਦਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਕੈਰੀ ਅਰੋੜਾ ਦਾ ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1977 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1997 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇਿੰਗ ਦੇ ਕੋਈ ਡੂੰਘੇ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਸਲਈ ਉਹ ਕੰਸੋਲ ਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਕਨੈਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ 300 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਊਂਡ ਲੇਬਰ/ਡੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆਦਰਸ਼ ਸਾਊਂਡ ਅਤੇ ਲਾਈਟ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਡੀਜੇਿੰਗ ਸਿਖਾਈ। ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕੀਬੋਰਡ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਗੁਰੂ ਰਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ SAE ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਆਡੀਓ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ
ਲਿਮਕਾ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਨੇ ਅਰੋੜਾ ਨੂੰ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਡੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਬਜ਼ ਨੂੰ 2007 ਵਿੱਚ ਡਾਂਸਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਸਟ ਬਾਰ ਅਤੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਨਾਈਟ ਲਾਈਫ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ 2008 ਵਿੱਚ ਟਾਊਨ ਦੀ ਬੈਸਟ ਬਾਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਰੋੜਾ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ 360 ਡਿਗਰੀ DJs ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੰਜ DJs ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977
ਨਾਜ਼ ਖ਼ਿਆਲਵੀ
ਜੀਵਨੀ
ਨਾਜ਼ ਖਿਆਲਵੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤੰਦਲੀਆਂਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਝੋਕ ਖ਼ਿਆਲ ਚੱਕ ਨੰਬਰ 394 ਜੀਬੀ ਫ਼ੈਸਲਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ 174 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਖ਼ਿਆਲਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਰੇਡੀਓ `ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾਬਾਦ ਰੇਡੀਓ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ 27 ਸਾਲ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸੰਦਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਵੀ ਲਿਖੇ।
ਅਧਿਆਪਕ
ਨਾਜ਼ ਖਿਆਲਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਅਹਿਸਾਨ ਦਾਨਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅਹਿਸਾਨ ਦਾਨਿਸ਼ ਉਸ ਲਈ ਅਸਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ।
ਅਮੀਨ ਫਹੀਮ
ਮਖਦੂਮ ਮੁਹੰਮਦ ਅਮੀਨ ਫਹੀਮ (ਉਰਦੂ: مخدوم محمد امین فہیم; alt. ਸ਼ਬਦ: ਅਮੀਨ ਫਹੀਮ; 4 ਅਗਸਤ 1939 – 21 ਨਵੰਬਰ 2015) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਉਪ-ਚੇਅਰਮੈਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਅਲਾਇੰਸ ਫਾਰ ਰੀਸਟੋਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸਨ।
1961 ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ 1970 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1970 ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਚੋਣ ਲੜੀ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਬੇਨਜ਼ੀਰ ਭੁੱਟੋ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਰਹੇ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ
ਮਖਦੂਮ ਮੁਹੰਮਦ ਅਮੀਨ ਫਹੀਮ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਅਗਸਤ 1939 ਨੂੰ ਸਿੰਧ ਦੇ ਹਾਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 200 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਖਦੂਮ ਮੁਹੰਮਦ ਜ਼ਮਾਨ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਦੇ 17ਵੇਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਆਗੂ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਗੀਰੂ ਹਸਤੀ ਸਨ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਅਮੀਨ ਫਹੀਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ 1955 ਵਿੱਚ ਹਾਲਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1957 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹਾਲਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਦਸਵੀਂ ਕੀਤੀ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਦਾਖਲਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਹੀਮ ਨੇ ਸਿੰਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਪਛਾਤੇ ਮੇਜਰ ਵਜੋਂ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮੇਜਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਹੀਮ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਜਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1961 ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ (ਸਨਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
1970 ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ, ਫਹੀਮ ਜੂਨੀਅਰ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਮਖਦੂਮ ਅਮੀਨ ਫਾਹੀਮ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ "ਸਰਵਾਰੀ ਜਮਾਤ" ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਆਗੂ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1939 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2015 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ
ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਵੈਦਿਆ
ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਵੈਦਿਆ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Prabhakar Vaidya) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਵਿਆਯਮ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਮੰਡਲ, ਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸੰਸਥਾ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਆਨਰੇਰੀ ਸਕੱਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਾਲ 2012 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਵੈਦਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤੀ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1960 ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਤੋਂ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਸੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, 1966 ਵਿਚ। ਵੈਦਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਐਚ ਵੀ ਪੀ ਮੰਡਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ 1967 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਬਿਤਾਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਆਪਨ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲਿਆ।