cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਖੱਬੇ- ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥ ਟਰੈਫ਼ਕ
thumb|ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸੜਕੀ ਆਵਾਜਾਈ ਸੱਜੇ 'ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ‐ਹੱਥ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਅਜਿਹਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਕਰਮਵਾਰ ਸੜਕ ਦੇ ਖੱਬੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨੂੰ ਚੱਲਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਸ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ‐ਹੱਥ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਵਾਹਨ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਡ੍ਰਾਈਵ (ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਸੀਟ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨਿਆ ਦੇਸਾਈ
ਤਾਨਿਆ ਦੇਸਾਈ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Tanya Desai) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰੈਕਡਾਊਨ, ਸਟ੍ਰੀਟ ਲਾਈਟ, ਗੌਡਮੈਨ ਅਤੇ ਜ਼ੀਰੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।    ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਡ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਦੇਸਾਈ ਦਾ ਜਨਮ ਗਾਜ਼ੀਆਬਾਦ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗਾਜ਼ੀਆਬਾਦ ਤੋਂ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਾਲਜ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੰਦੀਪ ਚੱਕਰਵਰਤੀ
ਸੰਦੀਪ ਚੱਕਰਵਰਤੀ (Sandeep Chakravorty) ਪੇਰੂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਦੂਤ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਡਿਪਟੀ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ
ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ
ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫੁੱਟਬਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਹੈ ਯੂਏਈ ਦੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਗਿਆ 2002-03 ਵਿੱਚ ਏ.ਐਫ.ਸੀ. ਜੇਤੂ ਲੀਗ ਅਲ ਐਨ, ਜੋ 2005 ਏਐਫਸੀ ਹਾਕੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਜਿੱਤਿਆ. ਯੂਏਈ 1990 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਵਾਰ ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਲਈ, ਚੌਥੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ ਮਿਸਰ (1934 ਵਿੱਚ ਇਟਲੀ ਦੇ ਲਈ ਯੋਗਤਾ), ਫਿਰ ਕੁਵੈਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਨੂੰ ਫਿਰ (ਸਪੇਨ ਲਈ 1982 ਵਿੱਚ ਕੁਆਲੀਫਾਈ), ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਲਈ (1986)
ਕ੍ਰਿਕੇਟ
ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਕਾਰਨ. ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਟੇਡੀਅਮ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਰਜਾਹ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਅਲ ਜਜ਼ੀਰਾ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਓਵਲ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਟੇਡੀਅਮ. ਦੁਬਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕਾਉਂਸਿਲ ਵੀ ਗੇਮ ਦੇ ਚੀਫ਼ ਗਵਰਨਿੰਗ ਬਾਡੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ. ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ 2015 ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਹਾਲ ਹੀ (ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ) 1996 2 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਪਿਛਲੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮੁੱਖ ਕੱਪ ਹਨ. ਦੇਸ਼ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ, 2014 ਅੰਡਰ -19 ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਹੈ
ਟੈਨਿਸ
ਟੈਨਿਸ ਚੈਮਪਿਅਨਸ਼ਿਪ 2000 (ਵਿਸ਼ਵ ਟੂਰ 500 ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਸੀਰੀਜ਼, ਦੁਬਈ 'ਚ ਕਦੇ ਵੱਧ ਵੱਡਾ ਸੀ), ਟੈਨਿਸ' ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ, ਆਂਡ੍ਰ ਅਗੇਸੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿੱਖ ਚੋਟੀ ਦੇ ਛੇ ਦਰਜਾ ਔਰਤ ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਨਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਰੋਜਰ ਫੈਡਰਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਜੇ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਦੇ ਤਾਜ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਨਾਟਕੀ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਨਤੀਜੇ. ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਦਮ ਦਾ ਵਿੱਚ, ਜੇਤੂ ਆਯੋਜਕ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ 21 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ 27 ਫਰਵਰੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ 28 ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ 5 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਦੁਬਈ ਡਿਊਟੀ ਫਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫਤੇ 'ਚ ਪੁਰਸ਼ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ.
ਕੋਰੇਗਾਂਵ ਦੀ ਲੜਾਈ
ਕੋਰੇਗਾਂਵ ਦੀ ਲੜਾਈ 1 ਜਨਵਰੀ 1818 ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਮਰਾਠਾ ਮਹਾਸੰਘ ਦੇ ਪੇਸ਼ਵਾ ਗੁਟ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਰੇਗਾਂਵ ਭੀਮਾ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਾਜੀਰਾਓ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ 28 ਹਜ਼ਾਰ ਮਰਾਠਾ ਸੈਨਾ ਨੇ ਪੁਣੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਮਣਾ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਫੌਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਪੁਣੇ ਜਾ ਰਹੀ ਇੱਕ 800 ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਟੁਕੜੀ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੇਸ਼ਵਾ ਨੇ ਕੋਰੇਗਾਂਵ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ 2 ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀ ਭੇਜੇ। ਕਪਤਾਨ ਫਰਾਂਸਿਸ ਸਟੌਂਟਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਫੌਜੀ ਲੱਗਪਗ 12 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਡਟੇ ਰਹੇ। ਆਖੀਰ ਜਨਰਲ ਜੋਸੇਫ ਸਮਿਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਸੈਨਾ ਪਿਛੇ ਹੱਟ ਗਈ।
ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਬਈ ਨੇਟਿਵ ਇਨਫੈਂਟਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਹਾਰ ਦਲਿਤ ਸਿਪਾਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਲਿਤ ਕਾਰਕੁਨ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਦਲਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪਿਛੋਕੜ
1800ਵਿਆਂ ਤੱਕ ਮਰਾਠੇ ਇੱਕ ਢਿਲੇ ਜਿਹੇ ਮਹਾਸੰਘ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਘਟਕ ਪੁਣੇ ਦੇ ਪੇਸ਼ਵੇ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਸਿੰਧੀਆ, ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਹੋਲਕਰ, ਬੜੌਦਾ ਦੇ ਗਾਇਕਵਾੜ ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਭੋਸਲੇ ਸਨ।   ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁੱਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰੈਜੀਡੈਂਸੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਪੇਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਗਾਇਕਵਾੜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲਾ-ਵੰਡਣ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 13 ਜੂਨ 1817 ਨੂੰ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਪੇਸ਼ਵਾ ਬਾਜੀ ਰਾਵ ਦੂਸਰਾ ਨੂੰ ਗਾਇਕਵਾੜ ਦੇ ਮਾਲੀਏ ਤੇ ਦਾਹਵਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਛਡ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮੱਝੌਤੇ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਪੁਣੇ ਦੀ ਇਸ ਸੰਧੀ ਨੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰ ਮਰਾਠਾ ਸਰਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਰਾਠਾ ਸੰਘ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।  ਇਸਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਪੇਸ਼ਵਾ ਨੇ ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਲੇਕਿਨ 5 ਨਵੰਬਰ 1817 ਨੂੰ ਪੁਣੇ ਦੇ ਕੋਲ fਖੜਕੀ ਦੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੇਸ਼ਵਾ ਫਿਰ ਸਾਤਾਰਾ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਬਲਾਂ ਨੇ ਪੁਣੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕੰਟਰੋਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਪੁਣੇ ਨੂੰ ਕਰਨਲ ਚਾਰਲਸ ਬਾਰਟਨ ਬੁਰ ਦੇ ਤਹਿਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਨਰਲ ਸਮਿਥ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ। ਸਮਿਥ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਪੇਸ਼ਵਾ  ਕੋਂਕਣ ਨੂੰ ਬਚ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਛੋਟੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਟੁਕੜੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਰਨਲ ਬੁਰ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਂਕਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ​​ਫੌਜ ਭੇਜ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਸ਼ਿਰੂਰ ਤੋਂ  ਸੈਨਿਕ ਬੁਲਾ ਲਵੇ।  ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੇਸ਼ਵਾ ਸਮਿਥ ਦੇ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਭੱਜਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ, ਲੇਕਿਨ ਉਸਦੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਜਨਰਲ ਥਿਓਫਿਲਸ ਪ੍ਰਿਟਜ਼ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੀ ਰੋਕ ਪੈ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤਾ ਬਦਲ ਲਿਆ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ  ਫਿਰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਾਸਿਕ ਦੇ ਵੱਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਜਨਰਲ ਸਮਿਥ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਪੁਣੇ ਦੀ ਤਰਫ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।  ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਕਰਨਲ ਬੁਰ ਨੂੰ ਸਮਾਚਾਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਪੇਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁਣੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਰੂਰ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨਾਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਿਰੂਰ ਤੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਫੌਜੀ ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਟੱਕਰ ਗਏ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੋਰੇਗਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਫੌਜ
ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ 20,000 ਘੁੜਸਵਾਰ ਅਤੇ 8,000 ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੱਗਪੱਗ 2,000 ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਲਗਾਤਾਰ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਆਦਮੀ ਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।   ਜਿਸ ਸੈਨਾ ਨੇ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ 600 - 600 ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਾਲੇਤਿੰਨ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਵਾਲੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।  ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਬ, ਗੋਸਾਈਂ ਅਤੇ ਮਰਾਠੇ (ਜਾਤੀ) ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।   ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਹਮਲਾਵਰ ਅਰਬ (ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਏ ਭਾੜੇ ਤੇ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸ) ਸਨ, ਜੋ ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।  ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੁੜਸਵਾਰ ਅਤੇ ਆਰਟਿਲਰੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਟੁਕੜੀਆਂ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਬਾਪੂ ਗੋਖਲੇ, ਅੱਪਾ ਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਤਰਿੰਬਕਜੀ ਡੇਂਗਲੇ  ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੇ ਰਹੇ ਸੀ। ਹਮਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੋਰੇਗਾਂਵ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਰਿਅੰਬਕਜੀ ਇਕੱਲੇ ਸਨ। ਪੇਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਦਾਰਹ ਕੋਰਗਾਂਵ ਦੇ ਕੋਲ ਫੂਲਸ਼ੇਰ (ਆਧੁਨਿਕ ਫੂਲਗਾਂਵ) ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੇ ਸਨ।  ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਮਰਾਠਾ ਛਤਰਪਤੀ, ਸਾਤਾਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਵੀ  ਪੇਸ਼ਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸੀ।
ਨਵੀਨ ਤਾਜਿਕ
ਨਵੀਨ ਤਾਜਿਕ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਾਟਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਰਾਮਾ ਸੀਰੀਅਲ ਕੁਰਲਾਤ ਆਈਨ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਹ ਅਣਪਛਾਤੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਤਾਜਿਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਈਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਅਫ਼ਸਰ ਸਨ। ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ 70 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੀਟੀਵੀ ਡਰਾਮਾ ਕੁਰਤੁਲ ਆਇਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅਸ਼ਫਾਕ ਅਹਿਮਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਲਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਮਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ, ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ 1977 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। 1978 ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਸ. ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪ੍ਰਿੰਸ ਵਿੱਚਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰ ਨਦੀਮ ਦੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। 1979 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫ਼ਿਲਮ 'ਖਾਕ ਔਰ ਖੂਨ' ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਕਈ ਹੋਰ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
1980 ਵਿੱਚ, ਤਾਜਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਛੱਡ ਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਤਾਜਿਕ ਸ਼ਾਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ (ਖੇਡ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼)
ਰਾਜਾ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 18 ਅਕਤੂਬਰ 1946) ਇੱਕ ਓਲੰਪਿਕ ਪੱਧਰ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਜਾਲ ਅਤੇ ਸਕੇਟ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਖੇਡ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਤਾ ਅੰਬਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਓਲੰਪਿਕ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ 1979 ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ
ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਭਲਿੰਦਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਰਨਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਊਨ ਸਕੂਲ, ਡੇਹਰਾ ਡੱਨ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨਜ਼ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਸਿਰਮੂਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਉਮਾ ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ, ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਯਾਦਵਿੰਦਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ 1951 ਵਿਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਲਾਬਿੰਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਯੋਜਨ ਵਿਚ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਭਲਿੰਦਰਾ ਸਿੰਘ 1947 ਤੋਂ 1992 ਤੱਕ ਆਈਓਸੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਅਤੇ 1982 ਵਿੱਚ 9 ਵੀਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੂਟਰ ਵਜੋਂ ਕਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 1964 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਟ੍ਰੈਪ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1967 ਵਿਚ ਸਕਿੱਟ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਕੇਟ ਅਤੇ ਜਾਲ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਈ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ।
ਉਹ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ 1978 ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਘਰੇਲੂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ 1982 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਟੀਮ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਉਸਨੇ ਮਿਕਸਡ ਟਰੈਪ ਵਿੱਚ 1968 ਤੋਂ 1984 ਤੱਕ ਪੰਜ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਕਰਣੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੂਸਰਾ ਭਾਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਓਲੰਪਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 1968 ਦੇ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ 17 ਵਾਂ ਰਿਹਾ, ਕਰਨ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਦੋ ਅੰਕ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਚਾਰ ਅੰਕ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਹਰ ਰੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਖੇਡ ਪ੍ਰਬੰਧਕ
ਉਹ ਅਫਰੋ-ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਜ਼ ਪਰਿਸ਼ਦ (1998–2007) ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੱਕਤਰ ਸਨ ਅਤੇ 2003 ਵਿਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਚ ਇਕਲੌਤੀ ਅਫਰੋ-ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਹ 2010 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਉਪ-ਚੇਅਰਮੈਨ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਸੀਨੀਅਰ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਸਾਫ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।
2000 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਨਰੇਰੀ ਡੀ ਲਿਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ, ਗਵਾਲੀਅਰ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਖੇਡ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1946 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਬਰਥਾ ਬੈਂਜ਼
ਬਰਥਾ ਬੈਂਜ਼ (3 ਮਈ 1849 – 5 ਮਈ 1944) ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਆਟੋਮੋਟਿਵ ਪਾਇਨੀਅਰ ਅਤੇ ਖੋਜੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਭਾਈਵਾਲ ਅਤੇ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਖੋਜੀ ਕਾਰਲ ਬੈਂਜ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। 5 ਅਗਸਤ 1888 ਨੂੰ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ-ਬਲਨ-ਇੰਜਣ ਵਾਲੀ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਬੈਂਜ਼ ਪੇਟੈਂਟ-ਮੋਟਰਵੈਗਨ ਦੀ ਫੀਲਡ ਟੈਸਟਿੰਗ, ਬ੍ਰੇਕ ਲਾਈਨਿੰਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 105 ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਵਿਹਾਰਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕੀਤਾ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਪੇਟੈਂਟ-ਮੋਟਰਵੈਗਨ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹ
left|thumb| ਬਰਥਾ ਬੈਂਜ਼ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, c. 1867 ਕੈਸੀਲੀ ਬਰਥਾ ਰਿੰਗਰ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਮਈ 1849 ਨੂੰ ਬੈਡਨ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਡਚੀ ਵਿੱਚ ਪੋਫੋਰਜ਼ਾਈਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਾਰਲ ਬੈਂਜ਼ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਜ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਉਸਦੀ ਅਸਫਲ ਲੋਹੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਇੱਕ ਅਣਵਿਆਹੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ; ਜਰਮਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਂਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਰਥਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ। 20 ਜੁਲਾਈ 1872 ਨੂੰ, ਬਰਥਾ ਰਿੰਗਰ ਨੇ ਕਾਰਲ ਬੈਂਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਨਿਰਮਾਣ ਉੱਦਮ, ਬੈਂਜ਼ ਐਂਡ ਸੀਏ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਉਸਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਦਾਜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਕਾਰਲ ਨੇ ਦਸੰਬਰ 1885 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਘੋੜੇ ਰਹਿਤ ਗੱਡੀ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਬਰਥਾ ਨੇ ਇੱਕ ਫੀਲਡ ਟੈਸਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਰ ਦੇ ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਫੇਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬ੍ਰੇਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬ੍ਰੇਕ ਪੈਡਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਕੇ ਮੋਟਰਵੈਗਨ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਮੌਕਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਮੁੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਲਣ ਲਾਈਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ - ਜੋ ਕਿ ਕਾਰਲ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਿਆ। ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਰਥਾ ਨੇ ਮੋਟਰਵੈਗਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵਿੱਤ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੇਟੈਂਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੇਟੈਂਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖੋਜੀ ਵਜੋਂ ਨਾਮ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਕੱਠੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਯੂਜੇਨ (1873–1958), ਰਿਚਰਡ (1874–1955), ਕਲਾਰਾ (1876–1968), ਥਿਲਡੇ (1882–1974), ਅਤੇ ਐਲਨ (1890–1973)। thumb| 1886 ਦਾ ਬੈਂਜ਼ ਪੇਟੈਂਟ-ਮੋਟਰਵੈਗਨ ਨੰਬਰ 3, ਬਰਥਾ ਬੈਂਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਪਹਿਲੀ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦੀ ਸੜਕ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ, 106 km, ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਦੁਆਰਾ thumb| ਕਾਰਲ ਅਤੇ ਬਰਥਾ ਬੈਂਜ਼ ਦਾ ਆਖਰੀ ਘਰ, ਹੁਣ ਲਾਡੇਨਬਰਗ, ਬੈਡਨ-ਵਰਟਮਬਰਗ ਵਿੱਚ ਡੈਮਲਰ ਅਤੇ ਬੈਂਜ਼ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਸਥਾਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1944 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hAudio microformats
ਪੰਜਾਬੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਰੂਪ
ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਬੰਧ
ਸਮਾਜ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜਾਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਇਹ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਮੱਹਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚਲੀ ਰਿਸ਼ਤਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਰਾਤਲ ਭੂਮੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਵਿਵਿਧ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਪਨਪਦੇ,ਪਲਦੇ ਅਤੇ ਵਿਗਸਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ,ਪਿਉ-ਪੁੱਤਰ,ਪਿਉ-ਧੀ,ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ,ਮਾਂ-ਧੀ,ਭਰਾ-ਭਰਾ,ਭੈਣ-ਭੈਣ,ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉੱਘੜਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਥਵਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਸਾਕਾਦਾਰੀ ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਉਪਰ ਸਿਰਜੀ ਹੋਈ ਉਪਲੱਬਧ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਜੋ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਿਸਥਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲਤਾ ਹੈ ਉਹ ਹੋਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ। ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ-ਨਾਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖੋ ਬਹੁਤ ਸੰਕੁਚਿਤ ਅਤੇ ਕੋਰਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ-ਨਾਤੇ ਗਿਣਤੀ ਪੱਖੋ ਤਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਗਿਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ,ਪਰ ਪੰਜ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ-ਨਾਤੇ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ।
ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ
ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਉਕਤ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਕ ਤੌਰ 'ਤੇ,ਅਕਸਰ ਨਾਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਰਸਮਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਇਆ। ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸਮਾਜਕ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਸਮਾਜਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪੁੱਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਸਾਝਾਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੇ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ,ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪਸੀ ਸ਼ਰੀਕੇਬਾਜੀ,ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜੀ ਤੇ ਖਹਿਬਾਜੀ ਨਹੀਂ ਵਧੀ ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਿਰਧ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਜਿਉਣਾ ਵੀ ਦੁੱਭਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸ਼ਰੀਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਗ੍ਰੱਸੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਤਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੱਖ ਦੀ ਕਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਨਾ ਮਾਂ ਦੇ ਇਲਾਹੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਬੇਕਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰਦੇ ਸੁਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਇਕ ਕੁੱਖੋਂ ਜਾਇਆਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਹੁਦਿਸ਼ਾਵੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਪੱਖੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੋਹ ਪੱਖੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਚਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦੀ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਦਾ ਹਿੱਤ ਦੂਜੇ ਦੀ ਹਾਨੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।ਚੀਜਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਨੇ ਭੈਣ,ਭਰਾ ਵਿਚੋਂ ਲਾਹੇ ਦਾ ਸੌਦਾ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਖੂਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਸੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਤਰੇੜਾਂ,ਸੌੜੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਦਕਾ ਪਸਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਜੀਵਿਤ ਰਖਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਬਦਲਦੇ ਸਮਾਜਕ,ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿਚ,ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਾ-ਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੱਕਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਬੋਲ ਭੈਣ ਦੀ ਤਹਿ ਦਿਲੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਨਿਕਲੇ :-
ਭੈਣ ਵਰਗਾ ਸਾਕ ਨਾ ਕੋਈ,ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਾ ਬਹਿ ਜੀਂ ਵੀਰਨਾ
ਜਨਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਜਨਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਵੰਨਗੀ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਮਾਂ-ਪੁੱਤ, ਮਾਂ-ਧੀ, ਪਿਉ-ਪੁੱਤ, ਪਿਉ-ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੁਆਰਾ ਸੰਬੰਧ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵਾਪਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੇ ਮੁਕਾਮ ਤਕ ਪੁੱਜ ਜਾਣ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ  ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਅੱਖੋਂ ਉਹਲੇ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਅਣਗੋਲਿਆ ਕਰਨਾ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਾਰਾ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਸੰਜੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੁਵਾਰਥੀ ਔਲਾਦ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉੱਚ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਚਕਾਚੌਧ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਰਤੀ, ਅਭੁੱਲ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਣਗੋਲਿਆ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਣਗੋਲਿਆ ਦੇ ਸੰਤਾਪ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗੀ “ਮਾਂ”  ਦਾ ਜੋ ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਆਪ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਪਾਲਦੀ, ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਆਮ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲਯੁੱਗੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਬੇਦਖਲ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਅਣਗੋਲੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੇ ਧੁੰਦਲੇਪਣ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਦੂਜਾ ਚਿਹਰਾ “ਪਿਤਾ” ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀਆ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੰਜੋਏ ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਡ ਤੋੜਵੀਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਗੰਢ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਅਤੇ ਨੱਕੋ-ਨੱਕ ਕਰਜਾਈ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਦੁੱਖ ਝੱਲ ਕੇ ਵੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਵੇਖਣਾ ਲੋਚਦਾ ਹੈ। ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਨ ਦਾ ਵਕਤ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਕੁੜੱਤਣ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਜੋਏ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਘੁਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਟੁੱਟਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਕਲਯੁੱਗੀ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਪਸੰਦ, ਰੁਚੀਆਂ ਅਤੇ ਐਸ਼ੋ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਅੜਿੱਕਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕਲੇਜਾ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਕੋਠੀ ਵਿਚ ਆਏ ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪਹਿਰਾਵੇ ਕਾਰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕੁੜੱਤਣ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬੁੱਢਾ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਕੋਠੀ ਦਾ ਨੌਕਰ ਏ, ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਪਿੰਡੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਦਾ ਖੂਨ ਜੰਮ ਜਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਿਉਂਦੀ ਲਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਵਰਤਾਰੇ ਬੇਗ਼ਾਨਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਂਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਣਗੋਲਿਆ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ ਹਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਚਾਚਾ-ਭਤੀਜਾ, ਤਾਇਆ-ਭਤੀਜਾ,  ਨਾਨਾ-ਦੋਹਤਾ, ਨਾਨਾ-ਦੋਹਤੀ, ਨਾਨਾ- ਦੋਹਤਾ, ਦਾਦਾ-ਪੋਤਾ, ਦਾਦਾ-ਪੋਤੀ, ਦਾਦੀ-ਪੋਤਾ, ਚਾਚੀ, ਤਾਈ, ਮਾਸੀ, ਭੂਆ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਨੇਕਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਗਿਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਕੁਲੁਮਾ ਕੋੜਮਾ ਕਬੀਲਾ ਇੱਕ ਛੱਤ ਥੱਲੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਬੱਚੇ, ਮਾਂ-ਬਾਪ, ਚਾਚੇ-ਚਾਚੀਆਂ, ਤਾਏ-ਤਾਈਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਦਾਦਾ- ਦਾਦੀ, ਪੜਦਾਦਾ-ਪੜਦਾਦੀ ਆਦਿ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰਸੋਈ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਭਾਵ ਸਾਂਝਾ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਾਰੀ ਪੂੰਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜੀਆਂ ਦੇ ਰੋਟੀ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਕੁੱਲ ਸੰਯੁਕਤ ਪਰਿਵਾਰ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਹਰ ਬੱਚਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਕਮਰਾ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਬੱਚਾ ਲੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਟੀ.ਵੀ, ਮਿਊਜਿਕ ਸਿਸਟਮ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰ ਮੋਬਾਇਲ ਫ਼ੋਨ ਆਦਿ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਦਖਲ ਅੰਜ਼ਾਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਾਮਾਵਾਰ
thumb| ਮੁਗਲ ਯੁੱਗ ਦਾ ਜਮਵਾਰ ਸ਼ਾਲ ਜਮਵਾਰ, ਜਾਂ ਉਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਟੁਕੜਾ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਲ ਹੈ। "ਜਮਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚੋਗਾ ਅਤੇ "ਵਾਰ/ਵਾਰ" ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਜਮਾਵੜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕੁਆਲਿਟੀ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਬ੍ਰੋਕੇਡ ਕੀਤੇ ਹਿੱਸੇ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਪੌਲੀਏਸਟਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਧਾਗੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫੁੱਲਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਦਹਾਕੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਅਸਲੀ ਜਮਵਾਰ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਧੁਨਿਕ, ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਜਾਮਾਵਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਘੱਟ ਖਰਚੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਜਮਵਾਰ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਰੂਪ
ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਪੰਜਾਬ  ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾੰ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਸੀ, ਆਣ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਪਰਿਵਰ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਧੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਵਿਹਲ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦੌੜ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਬਹੁਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ  ਸੇਵਾ ਮਨੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਸਗੋਂ ਗਲ ਪਿਆ ਢੋਲ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਿਨ ਠਹਿਰ ਜਾਣ ਤਾਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਕਢੱਣ ਲਈ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਭਾਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ:
ਜਾਮਾਵਾਰ
ਇਸ ਦੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਮਾਵੜ ਅਤੇ ਰਈਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਜੁਲਾਹੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਇਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਤੁਰਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਰੂਪ
ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਧੁਰਾਉਣਾ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਦਾਦੇ ਮਘਾਉਣਾ
ਅੱਜ ਬਹੁਤੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ  ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਬੇਲੋੜੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਨਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਬਣਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਬੜੇ ਸਿੱਧ ਪੱਧਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਉਹ ਵੀ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਈ ਹੀ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਵਿਚੋਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ  ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਇਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਦਾ ਬੜਾ ਕੁਝ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਹਾਦਰਾ ਹੀ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੇ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਚੰਗੀ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ  ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੌਸ਼ਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸਾਥਣ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਉਹ ਬੇਸ਼ੱਕ ਬਠਿੰਡੇ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ, ਯੂ.ਪੀ ਜਾਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ।
ਅੱਜ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਸੁੱਹਪਣ, ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਕੱਦ-ਕਾਠ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਸੌ-ਸੌ ਮਿਣਤੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਬਹੁਤੀ ਤਲਾਕ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆ ਦੀਆ ਕਤਾਰਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੂੰਹ ਸੁਹਰੇ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਵੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਉਂਦਾ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਨੂੰਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਹਰੇ ਤੋਂ ਘੁੰਡ ਕੱਢਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨੰਗਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ। ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਟ ਹੋ ਗਿਆ।  ਘੁੰਡ ਕੱਢਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਚੁੰਨੀਆਂ ਵੀ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ ਨੂੰਹ ਸੁਹਰੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਕਾਫੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆ ਗਿਆ  ਹੈ।
ਯੋਨ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਹੋਈਆ ਖੋਜਾਂ ਤੇ ਕਾਢਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਗਰਭ ਰੋਕੂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਈਜਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸੈਕਸ-ਸੰਬੰਧ ਨਿਰੋਲ ਸੈਕਸ-ਗੰਦ ਦੀ ਚਰਮ ਸੀਮਾ ਛੋਹ ਗਏ। ਇਥੇ ਹੀ  ਬਸ ਨਹੀਂ ਟੈਸਟ-ਟਿਊਬ, ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਕੁੱਖ ਰਾਹੀਂ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਯੋਨ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੇ ਸੈਕਸ ਸੰਬੰਧਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਜ਼ਰੀਆਂ ਹੀ ਬਦਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਨਿਰੋਲ ਮਸ਼ੀਨੀ ਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਮਾਨਵੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ- ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਸਤ-ਮਿੱਤਰ, ਸਹਿ-ਕਰਮੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ- ਅਧਿਆਪਕ, ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਆਦਿ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੋਸਤਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵੀ ਬਚਿਆ ਨਹੀਂ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਸਤ ਜਿੰਨਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਦੋਸਤੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਹਫਤੇ, ਜਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਨਿਭ ਜਾਵੇ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੀ ਪਰ ਅੱਜ ਇਹ ਤੱਥ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲਤ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੀ ਇੱਕਠੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਮਿੱਤਰ ਕਿਸੇ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਮੁਫ਼ਾਦ ਤੇ ਟੁੱਟਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਹ ਜਿਗਰੀ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਜਾਨੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਵਿਚ  ਬਦਲਦੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ
ਚੋਰੀ-ਯਾਰੀ ਘਰ-ਸਮਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਨਾ ਮਿਲਣੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ  ਗਿਆ ਹੈ।ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਨਾਲੋਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਹਿਮ ਤੇ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਪਿਆਰ-ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਖੋ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਗ ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਸੈਕਸ ਸੰਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਵਕਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਾਈਮ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ-ਮਾਤਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਮਿਲਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਤੇ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਰਥਕ ਮੰਦਹਾਲੀ ਨੇ ਇਸ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਜਵਾਨੀਆਂ ਹੀ ਖੋਹ ਲਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਬਚੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਗਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਆਰਥਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੇ ਦੰਪਤੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਿਆਰ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੀ ਚਰਚਾ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਰਿਸ਼ਤਾ-ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮਿਲਵਰਤਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ੁਦਗ਼ਰਜ਼ੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਲਾਭ ਨੇ ਮੱਲ ਲਈ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ-ਪਿਉ, ਦੀ ਥਾਂ ਮੰਮੀ-ਡੈਡੀ ਜਾਂ ਡੈਡ, ਚਾਚਾ, ਤਾਏ, ਮਾਮੇ, ਮਾਸੜ ਆਦਿ ਦੀ ਥਾਂ ਅੰਕਲ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੂਆ, ਮਾਸੀ ਦੀ ਥਾਂ ਆਂਟੀ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਨੌਕਰੀ ਪੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਸਿਰਜ ਲਈਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲੋਂ ਹਮ-ਪੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਾਤ, ਗੋਤ, ਬਰਾਦਰੀ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਢਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਤਾਣਾ-ਬਾਣਾ ਜਰਜਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਹਰਦੀਪ ਤਾਓ ਤੋਗਨਵਾਲੀਆ
ਹਰਦੀਪ ਤਾਓ ਤੋਗਨਵਾਲੀਆ (ਜਨਮ 6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1984) ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਬੱਡੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਕਲ ਸਟਾਈਲ ਕਬੱਡੀ ਵਿੱਚ ਜਾਫੀ ਵਜੋਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਉਹ 6'3 ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਭਾਰ 108 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਖੇਡਣ ਸ਼ੈਲੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ "ਤਾਓ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਓ ਹਰਿਆਣਵੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਮੁੱਠੀ ਦੇ ਨੱਕ 'ਤੇ ਟੈਟੂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਤਾਓ ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਤੋਗਨਵਾਲ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (ਪੰਜਾਬ)) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸਰਾਂ ਵਜੋਂ 6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1984 ਨੂੰ ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਤਾਓ ਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਅਥਲੀਟ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਡੀ.ਏ.ਵੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੂਡੋ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2004 ਵਿਚ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੁਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਕਬੱਡੀ ਵੱਲ ਵੱਧਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।ਉਸਨੇ ਨੇ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਤੋਗਨਵਾਲ ਵਿਖੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਕਬੱਡੀ ਕਰੀਅਰ
ਤਾੳ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2005 ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਕਬੱਡੀ ਅਕੈਡਮੀ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਫਿਲਪੀਨਜ਼, ਜਰਮਨੀ, ਪੋਲੈਂਡ, ਨਾਰਵੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਇਟਲੀ, ਦੁਬਈ ਅਤੇ ਕਨੇਡਾ ਵਰਗੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਬੱਡੀ ਕਲੱਬਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਜ਼ਾਦ, ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸਪੋਰਟਸ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਕਲੱਬ, ਲਾਇਨਜ਼, ਮਾਲਟਨ ਐਂਡ ਬਰੈਂਪਟਨ ਕਨੇਡਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਾਲ 2008 ਤੋਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਕਬੱਡੀ ਕਲੱਬ ਦੀ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਅਗਵਾਈ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 2012 ਦੇ ਕਬੱਡੀ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਲਈ ਕਪਤਾਨੀ (ਕਨੇਡਾ ਦੀ ਟੀਮ) ਦੀ ਗੱਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਬਾਡੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਕਬੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਬੱਡੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਬੱਡੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਜਸਪਾਲ ਘਈ
ਪ੍ਰੋ. ਜਸਪਾਲ ਘਈ (ਜਨਮ 13 ਅਕਤੂਬਰ 1954) ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ, ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਕਾਰ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਛਪ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇੰਡੋਜ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਘਈ ਜੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਗਦਰੀ ਬਾਬਾ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਧਰਦਿਓ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਦੀਪਕ ਜੈਤੋਈ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ਜ਼ਲਗੋ
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ
ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੈ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸਦੇ ਚਹੁੰਦਿਸ਼ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਖੁਦ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਕੋਈ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕਜਾਖਸਤਾਨ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ 1991 ਤੱਕ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਸੀ। ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤਾਸ਼ਕੰਤ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਸਮਰਕੰਦ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕ ਨਸਲ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਉਜਬੇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਘੋੜੇ ਉਤਾਰਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਸੀ। ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਉਤਪਾਦ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਕੁਸ਼ਤੀ ਹੈ। ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ, ਬੇਲਬੋਗਲੀ ਕੁਰੈਸ਼, ਟਯੂਰਨ ਅਤੇ ਬਾਇਕੁਰਗਨ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡਾਂ ਫੁੱਟਬਾਲ, ਬਾਸਕਟਬਾਲ, ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਜੂਡੋ ਹਨ
ਫੁੱਟਬਾਲ
ਫੁੱਟਬਾਲ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਹੈ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲੀਗ ਉਜ਼ਬੇਕ ਲੀਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2010 ਵਿੱਚ 14 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 16 ਟੀਮਾਂ ਹਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਚੈਂਪੀਅਨ ਲੋਕੋਮੋਟਿਵਜ਼ ਤਾਸ਼ਕੰਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਟੀਮ ਹਨ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਐਫਸੀ ਬਨੌਦੂਕਰ, ਐਫਸੀ ਪਠਕਸ਼ੋਕਰ ਅਤੇ ਐਫਸੀ ਨਸਫ ਹਨ। 2011 ਵਿਚ, ਐਫਸੀ ਨਾਸਫ਼ ਨੇ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਏਐਫਸੀ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕਲੱਬ ਕੱਪ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਟੀਮ ਬਣ ਗਈ.
ਬਾਸਕੇਟਬਾਲ
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਟੀਮ ਦੇ ਭੰਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕਿ ਮੱਧਵਰਤੀ 2000 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਸਫਲ ਰਹੇ.
ਆਈਸ ਹਾਕੀ
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਈਸ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ.
ਰਗਬੀ
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਗਬੀ ਯੂਨੀਅਨ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ 1991 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਓਲੰਪਿਕ
ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ 1991 'ਚ ਇਸ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਓਲੰਪਿਕ ਅਤੇ ਵਿੰਟਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਵਧ ਰਹੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਓਲੰਪਿਕ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਜਿੱਤਿਆ ਦੋ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਜੂਡੋ ਕੁਸ਼ਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ 'ਚ ਚਾਰ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰੋਨਜ਼ ਮੈਡਲ, ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਗੌਹਰ ਸੁਲਤਾਨਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1988 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼ੋਨਾਲੀ ਭੌਮਿਕ
ਸ਼ੋਨਾਲੀ ਭੌਮਿਕ (ਜਨਮ 20ਵੀਂ ਸਦੀ) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਅਦਾਕਾਰਾ, ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਪਰਾਈਟ ਸਿਟੀਜ਼ਨਜ਼ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਸ਼ੋਅ ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬੈਂਡ ਟਾਈਗਰਜ਼ ਐਂਡ ਬਾਂਕੀਜ਼, ਅਤੇ ਅਲਟਰਾਬੇਬੀਫੈਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਭੌਮਿਕ ਨੈਸ਼ਵਿਲ, ਟੈਨੇਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰੁਚੀ ਭੌਮਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਲੀਪ ਭੌਮਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਬਾ ਭੌਮਿਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਟਲਾਂਟਾ, ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਬਾਘ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ
ਦਮਿਤਰੀ ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਭੌਮਿਕ ਨੂੰ ਬੈਂਡ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛ ਕੇ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੋ ਮਨਪਸੰਦ ਜਾਨਵਰ ਕੀ ਹਨ। ਭੌਮਿਕ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਬੈਂਡ ਲਈ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੋਟ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਵਿਭਿੰਨਤਾ SHAC
ਭੌਮਿਕ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ SHAC ਲਈ "S" ਸੀ। ਸ਼ੋਨਾਲੀ ਨੇ ਕ੍ਰਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਟੂਰ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅਪਰਾਟ ਸਿਟੀਜ਼ਨਸ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਅ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ। ਆਈਐਫਸੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪਾਇਲਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਭੌਮਿਕ ਨੇ ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਵਿਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਲਾਨਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਵੈਰਾਇਟੀ SHAC ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਦੀ ਰਾਣੀ ਕਰਨਾਵਤੀ
ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਣੀ ਕਰਨਾਵਤੀ, ਨੂੰ ਤਹਿਰੀ ਗੜਵਾਲ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਮਾਹੀਪਤ ਸ਼ਾਹ (ਜਾਂ ਮਾਹੀਪਤੀ ਸ਼ਾਹ) ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਦਾ ਰਾਜਪੁਤ ਰਾਜਾ ਜਿਸਨੇ ਸ਼ਾਹ ਤਖ਼ਲੱਸ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ।
ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਮਾਹੀਪਤ ਨੇ ਦਿਵਾਲਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ, ਉਤਰਾਖੰਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ 1622 ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ 1613 ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਮਾਹੀਪਤੀ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ,  ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਣੀ ਕਰਨਾਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਿਥਵੀਪਤੀ ਸ਼ਾਹ, ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1640 ਵਿੱਚ ਨਜਾਬਤ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਦੀ ਮੁਗਲ ਫੌਜ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਸਨੂੰ ਉਪਨਾਮ 'ਨੱਕਟੀ ਰਾਣੀ' (ਨੱਕ-ਕੱਟੀ -ਰਾਣੀ) ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ  ਉਸ ਨੂੰ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਆਦਤ ਸੀ।
ਗੁਹਾਟੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਗੁਹਾਟੀ, ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਹਾਟੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ
ਕੀਪ ਨੋਟ ਸਾਈਲੈਂਟ
ਕੀਪ ਨੋਟ ਸਾਈਲੈਂਟ ( את שאהבה נפשי) ਇੱਕ 2004 ਦੀ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੈਸਬੀਅਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇਲੀਲ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ। ਇਲੀਲ ਨੇ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਤੇਲ-ਅਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਸਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਯਹੂਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਸਨੇ ਸਰਬੋਤਮ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ 2004 ਲਈ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਯੂਰਪ, ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਸਰਬੋਤਮ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ, ਦਰਸ਼ਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੌਕਏਵੀਵ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ ਅਤੇ ਪੋਟਸਡੈਮ ਦੇ 11ਵੇਂ ਯਹੂਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਗੇਰਹਾਲਡ-ਕਲੇਨ-ਪਬਲਿਕਮਸ-ਪ੍ਰੀਸ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੈਸਬੀਅਨਵਾਦ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਜਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਯਹੂਦੀ ਲੈਸਬੀਅਨਾਂ ਨੇ ਆਪਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਆਰਥੋਡਾਇਕਸ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਬਣਾਇਆ। ਫ਼ਿਲਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਯੁਦਿਤ, ਜੋ ਕੁਆਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਸਮਲਿੰਗੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ ਮਿਰੀਅਮ-ਐਸਟਰ (ਉਪਨਾਮ), ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਸ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਲੈਸਬੀਅਨ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਰੂਥ, ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਆਹੁਤਾ ਲੈਸਬੀਅਨ, ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਮੈਰੀਲਿਨ ਸਟਾਰ
ਮੈਰੀਲਿਨ ਸਟਾਰ (ਜਨਮ ਕੈਥਰੀਨ ਗੰਨੋਨ, 12 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1969, ਪ੍ਰਿੰਸ ਜਾਰਜ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬਾਲਗ ਫ਼ਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਲਾਸ ਐਂਜਲਸ ਦੇ ਬਾਲਗ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਬਤੌਰ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਐਡਮੰਟਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਮੋਰ ਡਰਟੀ ਡੇਬਿਊਟੈਂਟ 30, ਸੀ ਜੋ ਏਡ ਪਾਵਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਾਣਿਤ ਸੀ (1994 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼)। ਇਸਨੇ ਕੁਝ ਸਟਰਿੱਪ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਨਾਚ ਦਾ "ਫੀਚਰ ਕੰਮ" ਵੀ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ 1994 ਵਿੱਚ ਜਪਾਨੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਬਰੂਸ ਅਕਾਹੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 1997, ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋਇਆ।
ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਪਾਰ
ਦਸੰਬਰ 1999 ਵਿੱਚ,ਇਸ ਉੱਪਰ ਦੋਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਇਸਨੇ ਬੈਂਕ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ  ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਪਾਰ  ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਸਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੇਮਸ ਮੈਕਡੇਰਮੋਟ, ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਸੀਈਓ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਐਨਥਨੀ ਪੋਮਪੋਨਿਓ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦਾ ਵਪਾਰੀ, ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1969 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਨੇਡੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਨੇਡੀਅਨ ਪੌਰਨੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ
ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਲਿਉਮੇਹ ਦੇ ਸਿਡਨੀ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵਾਟ ਪਾ ਬੁੱਧਰੰਗਸੀ ਬੋਧੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਹਰ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਡਾਂਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫੂਡ ਸਟਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਥਾਈ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ (CHT), ਬਰਮੀ, ਕੰਬੋਡੀਅਨ, ਲਾਓਟੀਅਨ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। 2014 ਵਿੱਚ, ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਮਕੁਟ ਬੋਧੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਪ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਉਪਦੇਸ਼, ਇੱਕ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਸਮਾਰੋਹ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਥਾਈ ਨਵੇਂ ਸਾਲ (ਸੌਂਗਕ੍ਰਾਨ) ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਥਾਈ ਟਾਊਨ, ਸਿਡਨੀ, ਹੇਮਾਰਕੇਟ, ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਲਬੌਰਨ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਹਲੀ (ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ) ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹਰ ਸਾਲ ਡਾਂਡੇਨੋਂਗ, ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2011 ਵਿੱਚ, ਇਸਨੇ 5000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਲਬੌਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਿੰਹਲੀ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਮਾਰਕਿਟ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਥਾਈ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਸਮਾਗਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਥਾਈ, ਕੰਬੋਡੀਅਨ, ਲਾਓ, ਬਰਮੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਜਸ਼ਨ ਸਿਡਨੀ ਉਪਨਗਰ ਕੈਬਰਾਮਾਟਾ, ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕੰਬੋਡੀਅਨ, ਲਾਓਟੀਅਨ ਅਤੇ ਥਾਈ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੇਅਰਫੀਲਡ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਬੋਨੀਰਿਗ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲਾਓ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।  ਫੁੱਟਸਕਰੇ ਦੇ ਮੈਲਬੌਰਨ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਤਨਾਮੀ ਨਵੇਂ ਸਾਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਥਾਈ, ਕੰਬੋਡੀਅਨ, ਲਾਓਟੀਅਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੀਨੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ/ਫਰਵਰੀ ਜਾਂ ਅਪ੍ਰੈਲ। ਸਿਡਨੀ, ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਰੋਂਗਾ ਚਿੜੀਆਘਰ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2016 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਥਾਈ ਡਾਂਸਰਾਂ ਨਾਲ ਥਾਈ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ।
ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਾਂਤ
ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਥਾਈ, ਬਰਮੀ, ਲਾਓਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਕੰਬੋਡੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। UW ਖਮੇਰ ਸਟੂਡੈਂਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਾਈਟ ਸੈਂਟਰ ਕੰਬੋਡੀਅਨ ਨਿਊ ਈਅਰ ਸਟ੍ਰੀਟ ਫੈਸਟੀਵਲ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡਨ ਹਾਊਸ ਬੇਕਰੀ ਅਤੇ ਡੇਲੀ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਪਾਸਡੇਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦਾ ਬੋਧੀ ਵਿਹਾਰ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਂਗਕ੍ਰਾਨ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜ਼ੂਸਾ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਰਮੀ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਫੋਕਸ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਓ ਨਿਊ ਈਅਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਓ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਥਾਈ, ਕੰਬੋਡੀਅਨ, ਬਰਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਚੀਨ ਦੇ ਦਾਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਉਸੇ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਰਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਅਰ ਅਤੇ ਸੈਕਲਰ ਗੈਲਰੀ ਨੇ " ਭੇਡ ਦਾ ਸਾਲ " ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਚੰਦਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਗਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰ ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨ, ਕੋਰੀਆ, ਮੰਗੋਲੀਆ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ 2016 ਵਿੱਚ, ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਵਿੰਗ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਚੰਦਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਪਰ ਇਸਦੇ "ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਸਾਰੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰ" ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਲਾਓਸ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂਸ਼
ਸੋਨਾਲੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਬੈਨਰਜੀ
ਸੋਨਾਲੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਬੈਨਰਜੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ( ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ), ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੇਟ ਡਿਗਰੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਗਸਤ 2017 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸੁਰੰਜਨ ਦਾਸ ਨੂੰ ਜਾਦਵਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਹ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਨਰੇਂਦਰਨਾਥ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਏ ਸੁਸ਼ਮਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਅਲਪਨ ਬੰਦੋਪਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਸਕੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਸਿੰਘ
ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਸਿੰਘ (1 ਜੁਲਾਈ 1927 – 8 ਜੁਲਾਈ 2007) ਭਾਰਤ ਦਾ ਨੌਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਜੁਲਾਈ 1927 ਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਉੱਤਰਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇਬਰਾਹਿਮਪੱਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਭੀਮਪੁਰਾ ਦੇ ਰਾਮ ਕਰਨ ਇੰਟਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ "ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਸਾਇੰਸ" ਵਿੱਚ ਐਮ ਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਾਇਰਬਰਾਂਡ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਡਾ. ਰਾਮ ਮਨੋਹਰ ਲੋਹੀਆ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਾਦ ਉਹ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੋਇਆ।
ਚੰਦਰ ਸ਼ੇਖਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੂਜਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ
ਉਹ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ (ਪੀ.ਐਸ.ਪੀ.), ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਲੀਆ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੀ ਐਸ ਪੀ ਦੀ ਰਾਜ ਇਕਾਈ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਸਕੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। 1955-56 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਸੀ। ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1962 ਵਿਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਹ ਅਚਾਰੀਆ ਨਰੇਂਦਰ ਦੇਵ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਤੇਜ਼-ਤਰਾਰ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਨੇਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇਸ਼ਮੁਖ
ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇਸ਼ਮੁਖ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Amruta Deshmukh) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਟਾਰ ਪ੍ਰਵਾਹ 'ਤੇ ਤੁਮਚਾ ਆਮਚਾ ਇੱਕੋ ਆਸਤਾ ਸੀਰੀਅਲ ਨਾਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਫਰੈਸ਼ਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਮਰਾਠੀ 4 ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਜਲਗਾਓਂ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਰਾਠੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਸਟਾਰ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੇ ਆਈ ਕੁਥੇ ਕੇ ਕਰਦੇ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਰਾਨਾਡੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮਾਸ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਜਰਨਲਿਜ਼ਮ, ਪੂਨੇ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰੁਚੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਥੀਏਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਪੁਣੇ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਅਤੇ ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ 98.3 ਮਿਰਚੀ ਪੁਣੇ ਦੀ ਰੇਡੀਓ ਜੌਕੀ ਵੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ਬਨਮ ਰੋਮਾਨੀ
ਮਿਰਜ਼ਾ ਅਜ਼ੀਮ ਬੇਗ ਚੁਗਤਾਈ (30 ਦਸੰਬਰ, 1928 – 17 ਫਰਵਰੀ, 2009), ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਤਖੱਲਸ (ਕਲਮ ਨਾਮ) ਸ਼ਬਨਮ ਰੋਮਾਨੀ (ਉਰਦੂ: شبنم رومانی) ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਾਚੀ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸੀ। ਸ਼ਬਨਮ ਰੋਮਾਨੀ ਨੇ ਜਜ਼ੀਰਾ, ਦੂਸਰਾ ਹਿਮਾਲਾ ਅਤੇ ਤੋਹਮਤ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਰੋਮਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬੁਡਾਉਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਉਰਦੂ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਤਿਮਾਹੀ ਅਕਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਹ ਰੋਜ਼ਨਾਮਾ ਮਸ਼ਰਿਕ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਬਕਾਇਦਾ ਕਾਲਮ ਲਿਖਦਾ ਸੀ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ
alt="The Sikh Temple, Makindu"|right|thumb|300x300px| ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ, ਮਕਿੰਦੂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ ਨੈਰੋਬੀ ਤੋਂ ਮੋਮਬਾਸਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਨੈਰੋਬੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 104 ਮੀਲ (170 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ 1926 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਯੁਗਾਂਡਾ ਦੇ ਤੱਟ (ਮੋਮਬਾਸਾ) ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਝੀਲ ਤੱਕ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਯੂਗਾਂਡਾ ਤੱਕ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਬਨਮ ਰੋਮਾਨੀ
80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 17 ਫਰਵਰੀ 2009 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਫੈਜ਼ਲ ਅਜ਼ੀਮ, ਰੋਮਾਨੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਕਵੀ ਹੈ-ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਮੇਰੀ ਆਂਖੋਂ ਕਹੇ ਦੇਖੋ" 2006 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ
ਪਿਛੋਕੜ
ਮੁੱਖ ਸੜਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ 24 ਘੰਟੇ ਮੁਫਤ ਲੰਗਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਨਮ ਰੋਮਾਨੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕਵੀ
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ
ਪਿਛੋਕੜ
ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਮਰੇ ਮਿਲ਼ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ 1926 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਯੂਗਾਂਡਾ ਰੇਲਵੇ 1902 ਵਿੱਚ ਪੋਰਟ ਫਲੋਰੈਂਸ (ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਕਿਸੁਮੂ, ਕੀਨੀਆ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਕਿੰਦੂ ਨੇ ਮੋਮਬਾਸਾ ਤੋਂ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਸਿੱਖ, ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰੱਬ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਾਲਾਹਿ ਕਰਦੇ। ਉਸੇ ਥਾਂ ਹੁਣ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਗੈਰ-ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
1926 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਟੀਨ ਦੀ ਛੱਤ ਵਾਲੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਝੌਂਪੜੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰੇਲਵੇ ਮਾਕਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲੀ, ਤਾਂ ਸਰਵਿਸ ਕੇਂਦਰ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਕੋਲ਼ੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੀ ਬੰਦ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਭੇਟਾ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਹੁਣ ਮਕਿੰਦੂ ਸਾਹਿਬ ਕੈਰੀਚੋ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ
ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ 'ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਦੇ ਵਿਵੇਚਕ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ 'ਅਭਿਧਾਵਿ੍ੱਤੀਮਾਤਿ੍ਕਾ' ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਕਾਵਿ ਸਾਸ਼ਤਰੀ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ 'ਅਭਿਧਾਵਿ੍ੱਤੀਮਾਤਿ੍ਕਾ' ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਲੋਕ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ 'ਭੱਟ ਕਲੱਟ 'ਸੀ। ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਵੀ ਕੱਲਹਣ ਦੀ 'ਰਾਜਤਰੰਗਿਣੀ' ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੱਟ ਕਲੱਟ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਵੰਤੀਵਰਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ (855-884ਈ.ਸਦੀ) ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਅਤੇ ਕਵੀ ਰਤਨਾਕਰ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਸਨ।ਕੱਲਹਣ ਦੇ ਇਸ ਕਥਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੌਵੀਂ ਈ.ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਭਾਗ ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਈ.ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ 'ਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਕਾਵਿਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਦੀ ਸੰਕੇਤ ਟੀਕਾ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮਾਣਿਕਯ ਚੰਦ੍ ਨੇ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਉੱਧ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਉਦ੍ਭੱਟ ਦੇ 'ਕਾਵਿਆਲੰਕਾਰਸਾਰਸੰਗ੍ਰਿਹ' ਦੇ ਟੀਕਾਕਾਰ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰੇਂਦੂਰਾਜ (ਦਸਵੀਂ ਈ. ਸਦੀ ਅੰਤਿਮ ਭਾਗ) ਨੇ ਆਪਣੀ ਟੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੀਮਾਂਸਾਦਰਸ਼ਨ, ਵਿਆਕਰਣਸ਼ਾਸਤ੍ਰ, ਤਰਕਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸਹਿਤਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦਾ ਉੱਘਾ ਵਿਦਵਾਨ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਆਚਾਰੀਆ  ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਸਵੀਂ ਸਦੀ ਈ. ਸਦੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੀ ‘ਅਭਿਧਾਵ੍ਰਿੱਤੀਮਾਤ੍ਰਿਕਾ’ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ, ਸਿਰਫ਼ ਪੰਦਰਾਂ ਕਾਰਿਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਗ੍ਰੰਥ ਕਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ‘ਲਘੂ-ਪੁਸਤਿਕਾ’ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਕਾਰਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਧਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣਾ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀਆਂ; ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਲਾਕਸ਼ਣਿਕ ਦੋ ਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ; ਲਕਸ਼ਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਵੇਚਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਛੇ ਭੇਦਾਂ ਦਾ, ਅਭਿਧਾ ਦੇ ਦਸ ਕਲਪਿਤ ਭੇਦਾਂ ‘ਚ ਅੰਤਰਭਾਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਅੰਜਨਾ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਭਾਵ ਲਕਸ਼ਣਾ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀ ‘ਚ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਨੇ 'ਕਾਵਿਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਦੇ ਦੂਜੇ ਉੱਲਾਸ ‘ਚ ਲਕਸ਼ਣਾ-ਵਿਵੇਚਨ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ‘ਸ਼ਬਦਵਿਉਪਾਰਵਿਚਾਰ’ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਵੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਟੀਕਾ ‘ਚ ਉਦਭਟ, ਕੁਮਾਰਿਲ ਭੱਟ, ਧੁਨਿਆਲੋਕ, ਭ੍ਰਤਰੀਮਿਤ੍ਰ, ਮਹਾਂਭਾਸ਼ਯ, ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ ਵਿੱਜਕਾ, ਵਾਕਯਪਦੀਯ,  ਅਤੇ ਸ਼ਬਰਸੁਆਮੀ ਵਰਗੇ ਅਨੇਕ ਗ੍ਰੰਥਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਰਤਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਚਾਰੀਆ ਮੁਕੁਲਭੱਟ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੁਚਿਤ ਵਿਵੇਚਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅੰਜਨਾ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਅਭਿਧਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪਿੰਡਾਂ ਆਲ਼ੇ
ਪਿੰਡਾਂ ਆਲ਼ੇ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੈਣੇਵਾਲੀਆ ਦੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਇਹ ਪ੍ਰੇਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੈਣੇਵਾਲੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਦਾ ਪਿੰਡ ਨੈਣੇਵਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਰਨਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਕਰਣ ਜਨਵਰੀ 2017 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਕਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਗੋਸਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਤਾ ਕਿਰਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਤਲਵੰਡੀ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਮੁੱਲ 200 ਰੁਪਏ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੰਨੇ ਵੀ 200 ਹੀ ਹਨ।
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਾਗ ਵਾਰਤਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਇਸਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਲਵੇ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਕਿ ਠੇਠ ਪੰਜਾਬੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖ਼ੂਬ ਚਿਤਰਿਆ ਹੈ।
ਕਾਵਿ-ਵੰਨਗੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ
ਕੁਝ ਚੱਲ ਪੇ ਮੋਬੈਲ ਪੱਟ ਹੋਣੇ, ਸ਼ਹਿਰੀਂ ਨਮੇ ਮਾਲ ਖੁੱਲ ਗੇ ਨੀ ਤੇਰੇ 'ਤੇ ਜੁਆਨੀ ਹੁਣ ਚੜ ਗੀ, ਜੋ ਕੋਠੇ ਚੜ ਬਾਲ ਖੁੱਲਗੇ ਖਤ ਫਿਰਦੇ ਆ ਦਾੜੀ ਦੇ ਕਢਾਈ, ਨੀ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਮੁੰਦਰਾਂ, "ਰਾਜਾ ਖੇਤਾਂ ਦਾ" ਟਰੈਟ ਤੇ ਲਖਾਇਆ, ਟਰਾਲੀ ਪਿੱਛੇ "ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ" ਲਾਕੇ ਚਾਦਰੇ ਨੇ ਪਾਉਂਦੇ ਪੈਲਾਂ ਫਿਰਦੇ, ਜਿਉਂ ਹੱਡਾਰੋੜੀ ਆਉਣ ਗਿਰਝਾਂ ਮਾਪੇ ਆਖਦੇ ਸਲੱਗ ਪੁੱਤ ਜੰਮਤੇ, ਨੀ ਖੇਤ ਜਾ ਕੇ ਗਾਉਣ ਮਿਰਜਾ....
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ
ਨਾਰਾਇਣ ਰਾਏਮਾਝੀ
ਨਾਰਾਇਣ ਰਾਏਮਾਝੀ ( नारायण रायमाझी  ; ਜਨਮ 25 ਅਪ੍ਰੈਲ 1961) ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਗੀਤਕਾਰ, ਫੀਚਰ-ਫ਼ਿਲਮ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੇਖਕ, ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਉੱਤਮਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਚੌਦਾਂ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਗੀਤ, ਛੇ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਧੁਨਿਕ ਗੀਤ, ਦੋ ਦਰਜਨ ਸੋਪ-ਓਪੇਰਾ ਗੀਤ, ਤਿੰਨ ਸੰਗੀਤਕ ਨਾਟਕ, ਦੋ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ ਗੋਰਖਾ ਪਲਟਨ ਅਤੇਪਰਦੇਸ਼ੀ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਨਰਾਇਣ ਰਾਏਮਾਝੀ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਅਪ੍ਰੈਲ 1961 ਨੂੰ ਝਡੇਵਾ -05, ਪਾਲਪਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਯਬਹਾਦੁਰ ਰਾਏਮਾਝੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਮਾਰੀ ਰਾਏਮਾਝੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਗੀਤਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਰੁਚੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਮ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਣਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 20 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਠਮੰਡੂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ (BA) ਅਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਸੰਗੀਤ ਸਮਿਤੀ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਵੋਕਲ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਰਾਏਮਾਝੀ ਦਾ ਵਫ਼ਦ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਾਏਮਾਝੀ ਦੇ ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਏਮਾਝੀ ਲਗਭਗ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਾਂਕਣ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਨ ਦੁਆਰਾ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਮਰਥਨ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ 2012 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਫਿਲਮ ਉਤਸਵ ਦੀ ਜਿਊਰੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਨੇਪਾਲ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਰਾਏਮਾਝੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚੰਦਾ ਰਾਏਮਾਝੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਅਲੀਨਾ ਰਾਏਮਾਝੀ, ਸਾਰੂ ਰਾਏਮਾਝੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸ ਰਾਏਮਾਝੀ। ਮਰਹੂਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਾਏਮਾਝੀ, ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਦੋ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰਾਏਮਾਝੀ, ਚਾਦਾਨੀ ਰਾਏਮਾਝੀ, ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਜੀਵਨ ਰਾਏਮਾਝੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਰਾਏਮਾਝੀ ਜੋ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਹਨ।