cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਪਾਲ ਗੋਗਾਂ
ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਪਾਲ ਗੋਗਾਂ ਦੀ ਨਾਨੀ, ਫਲੋਰਾ ਟ੍ਰਿਸਟਨ, ਥੈਰੇਸ ਲੈਸਨੇ ਅਤੇ ਡੌਨ ਮਾਰੀਆਨੋ ਡੀ ਟ੍ਰਿਸਟਨ ਮੋਸਕੋਸੋ ਦੀ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਧੀ ਸੀ। ਥੈਰੇਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਡੌਨ ਮਾਰੀਆਨੋ ਪੇਰੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਰੇਕਿਪਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਡਰੈਗਨਜ਼ ਦਾ ਅਫਸਰ ਸੀ। ਅਮੀਰ ਟ੍ਰਿਸਟਨ ਮੋਸਕੋਸੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਪੇਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਡੌਨ ਮਾਰੀਆਨੋ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਾਲਕਣ ਅਤੇ ਧੀ ਫਲੋਰਾ ਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਫਲੋਰਾ ਦਾ ਆਂਦਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੇ ਵਿੱਤੀ ਸਮਝੌਤੇ ਲਈ ਅਰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਟ੍ਰਿਸਟਨ ਮੋਸਕੋਸੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਪੇਰੂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਉਸਨੇ ਪੇਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੇ 1838 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸਮਾਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਸਮਰਥਕ, ਗੋਗਾਂ ਦੀ ਨਾਨੀ ਨੇ 1848 ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਗੋਗਾਂ ਦੀ ਨਾਨੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪੁਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਰੱਖੀ ਗਈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, 1844 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ ਪਾਲ ਨੇ "ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖੀਆਂ"। thumb| ਗੋਗਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੇਟੇ ਨਾਲ [[ਕੋਪਨਹੈਗਨ|ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ, ਡੈਨਮਾਰਕ, 1885 ਵਿੱਚ]] 1873 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡੈਨਿਸ਼ ਔਰਤ, ਮੇਟੇ-ਸੋਫੀ ਗਾਡ (1850-1920) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚੇ ਹੋਏ: ਐਮਿਲ (1874-1955); ਐਲੀਨ (1877–1897); ਕਲੋਵਿਸ (1879–1900); ਜੀਨ ਰੇਨੇ (1881–1961); ਅਤੇ ਪਾਲ ਰੋਲਨ (1883-1961)। 1884 ਤੱਕ, ਗੋਗਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਤਰਪਾਲ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ ਵਜੋਂ ਵਪਾਰਕ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ: ਉਹ ਡੈਨਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਡੈਨਿਸ ਫ੍ਰੈਂਚ ਤਰਪਾਲਾਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸਾਰੂ ਮੈਨੀ
ਸਾਰੂ ਮੈਨੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Saru Maini; ਜਨਮ 27 ਅਪ੍ਰੈਲ 1988) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਸਾਰੂ ਨੇ ਪਲੇਬੈਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨੂੰ ਨਿਗਮ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡੁਏਟ ਗੀਤ "ਭੰਗੜਾ ਪਾਲੇ" ਨਾਲ ਫਿਲਮ ਐਂਥਨੀ ਕੌਨ ਹੈ? 2006 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਸਾਰੂ ਬੰਗਲੌਰ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ "ਦਿਲ ਦੇ ਦੀਆ ਥਾ" (ਸੁੱਤਾ ਮਿਕਸ) ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾ ਮੇਘਨਾ ਨਾਇਡੂ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਮੁੰਬਈ ਮਸਤ ਕਲੰਦਰ ਲਈ ਸੰਗੀਤਕ ਥੀਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1988
ਸੱਯਦ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ
ਸੱਯਦ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ (সৈয়দ নজরুল ইসলাম Soiod Nozrul Islam) (1925 – 3 ਨਵੰਬਰ 1975) ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ  ਅਵਾਮੀ ਲੀਗ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਆਗੂ ਸੀ।  ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਮੁਕਤੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ  ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਅੰਤਰਿਮ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ  ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਸਈਦ ਨਜ਼ਰੁੱਲ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਗਾਲ ਸੂਬੇ ਦੇ ਕਿਸ਼ੋਰਗੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (ਫਿਰ ਮੈਮਨਸਿੰਘ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ) ਦੇ ਜਸ਼ੋਦਾਲ ਦਮਪਾਰਾ ਵਿਖੇ 1925 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸ ਨੇ ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਸੀ। ਸਈਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਹ 1949 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਪਰ 1951 ਵਿੱਚ  ਮੈਮਨਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦਮੋਹਨ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ. ਚ ਵਕਾਲਤ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਸਈਦ ਨਜ਼ਰੁੱਲ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਅਵਾਮੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਰਟੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਅਹੁਦੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ, ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬ ਦਾ  ਨਜਦੀਕੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਨੁਕਾਤੀ ਮੰਗ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਜੇਲ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ।  ਉਹ 1970 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕੌਮੀ ਅਸੰਬਲੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਮਤ ਦੇ ਉਪ ਨੇਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। 25 ਮਾਰਚ 1971 ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਮੁਜੀਬ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਈਅਦ ਹੋਰ ਪਾਰਟੀ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ ਮੁਜੀਬਨਗਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।  ਮੁਜੀਬ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਈਅਦ ਨੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਜੁਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।  ਸਈਦ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਦੇਣ, ਮੁਕਤੀ ਵਾਹਿਨੀ ਗੁਰੀਲਾ ਫੋਰਸ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੈਯਦ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ, ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਉਪ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੁਜੀਬ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 1975 ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਸੈਯਦ ਨੂੰ ਬਕਸਾਲ ਦਾ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮੌਤ
15 ਅਗਸਤ 1975 ਨੂੰ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਈਦ ਹੋਰ ਮੁਜੀਬ ਵਫਾਦਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਾਜੁੱਦੀਨ ਅਹਿਮਦ, ਏ ਐਚ ਐਮ ਕਮਾਲੂਜ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਮੰਸੂਰ ਅਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭੂਮੀਗਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਲੇਕਿਨ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਖਾਂਡਕਰ ਮੋਸ਼ਤ ਅਹਿਮਦ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਰਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਚਾਰ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢਾਕਾ ਕੇਂਦਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 3 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਵਿਵਾਦਮਈ ਅਤੇ ਰਹਸਮਈ ਪਰੀਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਦਿਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਹੱਤਿਆ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪਤਾਨ ਕਿਸਮਤ ਹਾਸ਼ਮ ਨੂੰਹਤਿਆਵਾਂ ਲਈ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਕਨਾਡਾ ਵਿੱਚ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰੁਕ ਜਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਵਿਰਾਸਤ
ਕਿਸ਼ੋਰੀਗੰਜ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ-ਸੰਚਾਲਿਤ ਸ਼ਾਹਿਦ ਸੈਯਦ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਉਸ ਦੀ ਸਿਮਰਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।  ਸਈਦ ਅਸ਼ਰਫੁਲ ਇਸਲਾਮ ਸਈਦ ਨਜਰੂਲ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1975 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਸੋਨੀਆ ਸ਼ਿਰਸਤ
ਸੋਨੀਆ ਸ਼ਿਰਸਤ ਪੋਂਡਾ ਤਾਲੁਕਾ, ਗੋਆ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਫਡੋ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ "ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰਾਜਦੂਤ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ 13 -ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਛੋਕੜ
thumb| ਸੋਨੀਆ ਸ਼ਿਰਸਤ, ਗੋਆ ਦੀ ਫਾਡੋ ਗਾਇਕਾ, 2009 ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਰਸਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ "ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ"। ਉਸਨੇ ਐਲ.ਐਲ. ਐਮ (ਮਾਸਟਰ ਇਨ ਲਾਅ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੌਕ ਵਜੋਂ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1999 ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਿੰਦੂ ਹੈ। thumb| ਸੋਨੀਆ ਸ਼ਿਰਸਤ, ਗੋਆ ਦੀ ਫਾਡੋ ਗਾਇਕਾ, 2009।
ਅਵਾਰਡ
ਸ਼ਿਰਸਤ ਨੇ ਗੋਆ ਦੀ ਤਿਯਾਤਰ ਅਕੈਡਮੀ ਤੋਂ ਅਪ੍ਰੈਲ 2016: ਸਰਵੋਤਮ ਗਾਇਕਾ (ਮਹਿਲਾ) ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿਲਾ ਖਾਨ ਯੁਵਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2016 ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਯੁਵਾ ਸ੍ਰੋਜਨ ਪੁਰਸਕਾਰ 2011 ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਯੁਵਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪਾਸੀਘਾਟ
ਪਾਸੀਘਾਟ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਸਿਆਂਗ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਪਾਸੀਘਾਟ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜੂਨ 2017 ਚ ਪਾਸੀਘਾਟ ਨੂੰ ਸਮਾਰਟ ਸਿਟੀਜ਼ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿਕਾਸ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਿਲਾਪਥਰ,ਜੁਨੇਈ,ਰੋਇੰਗ ਹਨ। ਚੁਮ ਦਰੰਗ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਵੀ ਏਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜਮਪਲ ਹੈ। ਨਾਵਲਕਾਰ ਮਾਮੰਗ ਦਾਈ ਵੀ ਪਾਸੀਘਾਟ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ।
ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦਾ (ALG) ਹਵਾਈ ਪੱਟੀ ਵੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਪਾਸੀਘਾਟ ਦਾ ਗਿਆਨ ਆਖਰੀ ਐਂਗਲੋ-ਆਬੋਰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਭਰਿਆ ਜੋ 1912 ਵਿੱਚ 1894 ਵਿੱਚ ਚੌਥੀ ਐਂਗਲੋ-ਆਬੋਰ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਥੇ ਗ੍ਰੇਫ਼ ਸੜਕ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਬਰ੍ਹਾਮਾਂਕ ਚੀਫ਼ ਹੈਡਕੁਆਰਟਰ ਵੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੰਸਥਾਨ ਵੀ 1950 ਵਿੱਚ ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿਖੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਲਾਂਗ (ਉਸ ਸਮੇਂ NEFA ) ਤੋਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਪਾਸੀਘਾਟ ਦੇ ਬਿਹਤਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, 1974 ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਈਟਾਨਗਰ ਤੋਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਜਰੂਰੀ ਵਿਕਾਸ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਹਾਰਟੀਕਲਚਰ ਐਂਡ ਫੋਰੈਸਟਰੀ ਸੈਂਟਰਲ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 7 ਮਾਰਚ 2001 ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਭੂਗੋਲ
ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਪਾਸੀਘਾਟਆਸਾਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਹਾਈ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਠੰਡੀਆਂ, ਖੁਸ਼ਕ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਹਵਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਸੀਘਾਟ ਨੂੰ ਧੁੰਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ "ਠੰਢੇ" ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿੱਘੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਜੂਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ "ਗਰਮ" ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਦੀ ਵੱਧ  ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਤੋਂ ਗਰਮ, ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਮੌਸਮ ਹੋ  ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿੱਚ ਦਿਹੰਗ ਜਾਂ ਸਿਆਂਗ  ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਤਲਹੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਿਆੰਗ ਨਦੀ ਇਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ  ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਇਸਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਖੱਬੇ-ਕਿਨਾਰੇ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ ਦਿਬਾਂਗ  ਅਤੇ ਲੋਹਿਤ  ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਪਾਸੀਘਾਟ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਸਾਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਏਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਿੱਤਾ ਹੈ। ਚੌਲ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ  ਅਨਾਜ ਹੈ। ਕਸਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਵੱਡੇ ਚਾਹ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਉਦਯੋਗ 'ਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਲੰਬਰਿੰਗ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਥਾਈ ਉਦਯੋਗ ਸੀ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕਸਬਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿੱਚ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਬਾਗਬਾਨੀ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਕਸਬੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਾਧਨ ਹਨ। left|thumb|160x160px| ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿੱਚ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਸਕੂਲ 2011 ਦੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਸੀਘਾਟ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 24,672 ਸੀ। ਮਰਦ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 50.62% (12,482 ਮਰਦ) ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ 49.37% (12,174 ਔਰਤਾਂ) ਹਨ। ਏਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਔਸਤ ਸਾਖਰਤਾ ਦਰ 79.1% ਹੈ: ਮਰਦ ਸਾਖਰਤਾ 85.25%, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਾਖਰਤਾ 73.74% ਹੈ। ਪਾਸੀਘਾਟ ਵਿੱਚ, 12% ਆਬਾਦੀ 6 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਦੀ 9,074 ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੇਪਾਲੀ 4,269, ਬੰਗਾਲੀ 2,621, ਭੋਜਪੁਰੀ 2,511, ਹਿੰਦੀ 1,905 ਅਤੇ ਅਸਾਮੀ 1,181 ਸੀ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਪਾਸੀਘਾਟ ਦੇ ਲੋਕ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਲੁੰਗ, ਪੂਜਾ ਅਰਾਨ ਅਤੇ ਈਟੋਰ ਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ। ਦੰਤਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਸੋਲੁੰਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਕੀਨੇ-ਨੈਣੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ' ਪੂਜਾ ' ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸੋਲੁੰਗ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਦਿਸ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਜਾਂ ਸੋਲੁੰਗ ਗਿਡੀ ਡੋਗਿਨ ਉਹ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡੋਰਫ ਲੌਂਗ, ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ।ਮਿਥੁਨ ,ਗਾਂ,ਸੂਰ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਬਿਨਯਤ ਬਿਨਮ ਜਾਂ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਅਰਦਾਸ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਏਕੋਫ ਦਾ ਤਖਤ ਚੌਥਾ ਦਿਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੀਰੀ ਜਾਂ ਪੰਜਵਾਂ ਦਿਨ ਵਿਦਾਈ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਸੋਲੁੰਗ ਦੌਰਾਨ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਸੋਲੁੰਗ ਅਬਾਂਗ ਦੇ ਬੋਲ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰੰਗੀਨ ਪੋਂੰਗ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਤਾਪੂ ਨਾਮਕ ਜੰਗੀ ਕਲਚਰ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਵਾਜਾਈ ਕਨੈਕਟੀਵਿਟੀ
thumb| ਸਿਆਂਗ (ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ) ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਰਾਣੇਘਾਟ ਪੁਲ ਪਾਸੀਘਾਟ NH-515 ਦੁਆਰਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਹਾਟੀ, ਲਖੀਮਪੁਰ ਅਤੇ ਈਟਾਨਗਰ ਤੋਂ ਅਕਸਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 32 ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਓਰਯਾਮਘਾਟ ਤੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੁਆਰਾ ਡਿਬਰੂਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਲ ਮਾਰਗ ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੋਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਬੱਸ ਜਾਂ ਟੈਕਸੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲ ਹੈੱਡ ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ ਵਿਖੇ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰੰਗੀਆ - ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ ਬਰਾਡ ਗੇਜ ਟ੍ਰੈਕ ਦਾ ਟਰਮੀਨਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ।
227 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ-ਪਾਸੀਘਾਟ-ਤੇਜ਼ੂ-ਰੁਪਈ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰੇਲ ਹੈੱਡ ਨੂੰ ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਹੈ। ਬੀਜੀ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਉੱਤਰੀ-ਅਸਾਮ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਾਸੀਘਾਟ ਕਸਬੇ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਿਆਂਗ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਨਾਲ ਜੋੜੇਗੀ, ਜੋ ਕਿ 26.5 ਦੀ ਰੇਲ ਮਾਰਗ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲਗਭਗ 24.5 ਰੂਟ ਦਾ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੰਗੀਆ - ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ ਬੀਜੀ ਪਰਿਵਰਤਨ (ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇ ਨਾਲ) ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 2010 ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੇਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਹ ਬ੍ਰੌਡ ਗੇਜ ਲਾਈਨ ਰੋਇੰਗ, ਪਰਸ਼ੂਰਾਮਕੁੰਡ, ਰੁਪਈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਾਸੀਘਾਟ- ਤੇਜ਼ੂ - ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਕੁੰਡ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ-ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਸਰਵੇਖਣ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਫਰੰਟੀਅਰ ਰੇਲਵੇ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਟੇਟ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ (APSTS) ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। APSTS ਬੱਸਾਂ ਵੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੋਂ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਈਟਾਨਗਰ, ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੋਂ ਸ਼ਿਲਾਂਗ, ਮੇਘਾਲਿਆ ਤੱਕ ਗੁਹਾਟੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁਹਾਟੀ, ਅਸਾਮ ਲਈ ਬੱਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿੱਜੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਵਿੰਗਰ ਅਤੇ ਟਾਟਾ ਸੂਮੋ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਚੁਣੇ ਗਏ ਹਫਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਸੀਘਾਟ ਤੋਂ ਗੁਹਾਟੀ ਅਤੇ ਗੁਹਾਟੀ ਤੋਂ ਪਾਸੀਘਾਟ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਉਡਾਣਾਂ ਵੀ ਅਪ੍ਰੈਲ 2018 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗੁਹਾਟੀ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਅਲਾਇੰਸ ਏਅਰ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸੀਘਾਟ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਸੀਘਾਟ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੂਰਬ ਸਿਆਂਗ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੂਰਬ ਸਿਆਂਗ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਘੜੂੰਆਂ
ਪਿੰਡ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਮਕਰਣ ਸਬੰਧੀ ਇਕ ਦੰਦ ਕਥਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਜੂਏ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਰੋਪਤੀ ਨੂੰ ਹਾਰ ਗਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਤ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਜ ਭਾਗ ਤਿਆਗਣਾ ਪਿਆ। ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ-ਘੁਮਾਉਂਦੇ ਇਸ ਜੰਗਲੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਪੁਰਾਤਨ ਮੰਦਰ ਝਾੜਖੰਡੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ ਕੀਤਾ। ਦੰਦ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇਕ ਰਾਖ਼ਸ਼ਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੜੀ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਤੇ ਘੜੀ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਂ ਘੜੀ ਤੋਂ ਘੜੂੰਆਂ ਪੈ ਗਿਆ। ਭੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਘੜੂੰਕਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪਿੰਡ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ :
1. ਗੁਰੀਆ ਪੱਤੀ (ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਕੁੰਡਲ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ)
2. ਜਾਗੋ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਚਾਚਾ ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਗੁਰੀਆ ਪੱਤੀ ਹੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ)
3. ਨਾਹਰ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਚਾਚਾ)
4. ਦੱਗੋ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਭਰਾ)
5. ਚਾਂਦ ਪੱਤੀ (ਬਾਬਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ਼)
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਥਾਵਾਂ
ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਚਾਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਾਲਜ, ਸਟੇਡੀਅਮ ਹੈ। ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ, ਜਿਮ ਹਨ।
ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ
ਤਲਾਅ ਦੁਆਲੇ ਸੱਤ ਮੰਦਰ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੇ ਦੋ ਮਸੀਤਾ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਵੇਲੀਆਂ ਤੇ ਖੂਹ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਥਾਵਾਂ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਮਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਕਈ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿੱਤ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਮਕਰਣ ਸਬੰਧੀ ਇਕ ਦੰਦ ਕਥਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਜੂਏ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਰੋਪਤੀ ਨੂੰ ਹਾਰ ਗਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਤ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਜ ਭਾਗ ਤਿਆਗਣਾ ਪਿਆ। ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ-ਘੁਮਾਉਂਦੇ ਇਸ ਜੰਗਲੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਪੁਰਾਤਨ ਮੰਦਰ ਝਾੜਖੰਡੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ ਕੀਤਾ। ਦੰਦ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇਕ ਰਾਖ਼ਸ਼ਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੜੀ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਤੇ ਘੜੀ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਂ ਘੜੀ ਤੋਂ ਘੜੂੰਆਂ ਪੈ ਗਿਆ। ਭੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਘੜੂੰਕਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਪਰਿਵਾਰ ਪਿੰਡ ਨਮੋਲ (ਲੌਂਗੋਵਾਲ਼ ਨੇੜੇ ਸੰਗਰੂਰ) ਤੋਂ 1400 ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸ—ਪਾਸ ਇੱਥੇੇੇ ਆਏ ਪਰ ਉਂਝ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਬਾਦੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।ਦੂਜੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਭੀਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘਟੋਤਕੱਚ (ਹਡਿੰਬਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ) ਇੱਥੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਂ ਘੜੂੰਆਂ ਪਿਆ।ਤੀਜੀ ਧਾਰਨਾ ਅਨੁਸਾਰ 1574—75 ਦੇ ਕਰੀਬ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਗੱਦੀ ਬਾਬਾ ਰੰਗਦਾਸ ਭੰਡਾਰੀ (ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ) ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ।ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਮੰਦਰ ਬਣਨੇ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੈਮੂਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਿਆਂ ਮੰਦਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੇ ਹੀ ਮਗਰੋਂ ਬਾਬਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਸਾਇਆ।ਬਾਬਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਰਕੱਢ ਸੀ।ਗੁਸਾਈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ‘ਗਰੂੰਆਂ’ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਨਾਂ ਬਦਲਦੇ—ਬਦਲਦੇ ‘ਘੜੂੰਆਂ’ ਹੋ ਗਿਆ।
1660—61 ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਹਰਿਰਾਏ ਜੀ, 1664 ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਰਾਮਰਾਏ ਜੀ ਅਤੇ 1670 ਦੇ ਕਰੀਬ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਚਰਨ ਪਾਏ।ਨਵੰਬਰ 1762 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਨੇ ਮੋਰਿੰਡਾ ਵਾਲ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਨੂੰ ਬੱਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।ਉਪਰੰਤ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਬੇਟੇ ਧੀਰਮੱਲੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਪਿੰਡ ਆਗਮਨ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨਹੀਂ ਵੜਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਕਾਲਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ ਪਰ ਮਗਰੋਂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਵੀ (ਜੋ ਰੰਗਦਾਸ ਦੀ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸੀ) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਕੇ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਬਣ ਗਏ।ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ 22 ਮੰਜੀਆਂ ਥਾਪੀਆਂ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮੰਜੀ ਘੜੂੰਏਂ ਵੀ ਸੀ।ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਬੰਸ ਬਿਨੋਦ, ਗਣੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ (1884) ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਸੰਗ੍ਰਹਿ (ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨਿਰੋਤਮ ਅਤੇ ਸਰੂਪ ਦਾਸ ਭੱਲਾ) ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਲਿਖਦੇ ਹਨ,“ਪਿੰਡ ਘੜੂੰਆਂ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅੰਬਾਲਾ) ਦਾ ਵਸਨੀਕ ਭੰਡਾਰੀ ਖੱਤਰੀ, ਜੋ ਵੈਰਾਗੀਆਂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਦੀ ਗੱਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।ਵੰਸ ਘੜੂੰਏਂ ਵਿੱਚ ਅਬਾਦ ਹੈ।” ਉਂਝ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹਵੇਲੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਉੱਤੇ 22 ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ਼ੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੈ।
ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਮੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ—ਝਾੜਖੰਡੀ (ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੇ ਫੇਰੇ), ਸਨਾਤਕ ਧਰਮ ਮੰਦਰ (ਬਸੰਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ), ਟੋਭਾ (ਮਲਕੂਆਣਾ ਸਾਹਿਬ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (62 ਵਿੱਘੇ ਜਗ੍ਹਾ), ਦੁਆਲ਼ੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਸਨ।1948—49 ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਜਰੇ ਦੇ ਸੰਤ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦਾਸ ਨੇ ਖੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ, ਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ—ਵੱਡੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨਿਕਲ਼ੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੰਜੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ।
14 ਜਨਵਰੀ 1703 ਵਿੱਚ ਰਾਣਵਾਂ ਕੋਲ਼ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਘੜੂੰਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।ਪੰਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।1764 ਵਿੱਚ ਮੋਰਿੰਡਾ ਕਤਲੇਆਮ ਸਮੇਂ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਸੂਰਬੀਰ ਰਣ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦਲ ਸਿੰਘ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਅਨਿਨ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਾਂ ਹਨ : ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਘ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ, ਬਾਜ ਸਿੰਘ, ਰਣ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦਲ ਸਿੰਘ।ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ।ਬੰਦੇ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਣ ਸਿੰਘ, ਦਲ ਸਿੰਘ, ਦਿਆ ਸਿੰਘ, ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
* ਘੜੂੰਏਂਵਾਲ ਔ ਸਲੌਦੀਵਾਲ ਹੁਤੇ ਕਦੀਮੀ ਸਿੰਘਨ ਨਾਲ਼।
ਰਣ ਸਿੰਘ, ਦਯਾ ਸਿੰਘ ਘੜੂੰਏਂ ਵਾਲ, ਪੀਵਣ ਪਾਣੀ ਗਏ ਉਸ ਨਾਲ਼।
(ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਭੰਗੂ ਪੰਨਾ 471)
ਬਾਬਾ ਜੋਧ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਗੁਰੀਆ ਜੀ (1720 ਈਸਵੀ ਦੇ ਨੇੜੇ—ਤੇੜੇ) ਹੋਏ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਮੁੰਡੇ ਸਨ — ਮਲੀਆ, ਰਾਉ, ਪਰਮਾ, ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ, ਸਾਹਿਬ ਰਾਏ, ਜੈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਆਲਮ ਚੰਦ ਅਤੇ ਗੜਕੂ।ਬਾਬਾ ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸਨ — ਕੰਨੜ, ਬੁਲਾਰਾ, ਦਾਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਦਾਸ। ਆਪ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮੂਲਾ ਸੀ।ਇਹ ਵੀ ਛੇ ਭਰਾ ਸਨ — ਨਾਹਰ, ਬਾਹੜ, ਮਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਬੁੱਲਾ ਚਾਹੜ ਅਤੇ ਜਾਗੋ। ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਚਾਰ ਪੰਜ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਜਗੀਰਦਾਰ ਸਨ। 1779—80 ਦੇ ਕਰੀਬ ਸ੍ਰ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਪਟਿਆਲਾ ਨੇ (ਸ੍ਰ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪੋਤਾ ਤੇ ਸ੍ਰ ਸਰਦੂਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਪੁੱਤਰ) ਘੜੂੰਏਂ ਨੂੰ ਰਿਆਸਤ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਅਮਰਗੜ੍ਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ਼ ਜੋੜ ਲਿਆ।
ਇਹ ਪਿੰਡ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ :
1. ਗੁਰੀਆ ਪੱਤੀ (ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਕੁੰਡਲ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ)
2. ਜਾਗੋ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਚਾਚਾ ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਗੁਰੀਆ ਪੱਤੀ ਹੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ)
3. ਨਾਹਰ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਚਾਚਾ)
4. ਦੱਗੋ ਪੱਤੀ (ਗੁਰੀਆ ਜੀ ਦਾ ਭਰਾ)
ਇਹੋ ਨਹੀਂ, ਪਰਜਾ ਮੰਡਲ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।7 ਜਨਵਰੀ 1940 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਪਰਜਾ ਮੰਡਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਘੜੂੰਏਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲ਼ੀ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ 26 ਬੰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੇਸ ਚੱਲਿਆ।ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਹੋਈ।ਚੰਨਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹਨ੍ਹੇਰ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੜਕਾ ਬਚਨ ਸਿੰਘ, ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਪੱੁਤਰ ਮਾਨ ਸਿੰਘ, ਨਿਰਵੈਰ ਸਿੰਘ ਪੁੱਤਰ ਨਰਾਇਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ।ਵੈਦ ਚੰਨਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 160 ਰੁਪਏ ਜੁਰਮਾਨਾ ਤੇ ਡੇਢ ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ। 60 ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬਸੀ ਪਠਾਣਾਂ ਹਵਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।ਸ੍ਰ ਹਜੂਰਾ ਸਿੰਘ ਭਗੌੜਾ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਨਾ ਹੋਇਆ।ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਜੈਲ ਸਿੰਘ ਵੀ ਪਿੰਡ ਰੁਕ ਕੇ ਲੰਘਦੇ ਸਨ।ਪਰਜਾ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਈ ਸੂਰਬੀਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੌਹਰ ਦਿਖਾਏ ਨੇ।1897—98 ਵਿੱਚ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਫੀਟਿੰਗ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਵਾਦ ਉੱਠਿਆ ਸੀ,ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਘੜੂੰਏਂ ਦੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਰੋਲ (ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਮਤਾ) ਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਬਾ ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲ਼ੇ ਕਰਵਾ  ਰਹੇ ਹਨ।ਘੜੂੰਏਂ ਕੋਲ਼ 18,000 ਵਿੱਘੇ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।ਡੇਰਾ ਬਰਾਗੀਆਂ ਕੋਲ਼ 60 ਵਿੱਘੇ, ਉਦਾਸੀਆਂ ਕੋਲ਼ 100 ਵਿੱਘੇ ਅਤੇ ਗੁਸਾਈਆਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਕੋਲ਼ 80 ਵਿੱਘੇ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।ਨਿਰਮਲੀਆਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਦੀ 80 ਵਿੱਘੇ ਜ਼ਮੀਨ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਡੇਰਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਰ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸਿੰਘ (ਮਹਰਾਜਾ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਅਹਿਲਕਾਰ), ਬਸ਼ੇਸ਼ਰ ਸਿੰਘ, ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਮੁਲਾਜ਼ਮ), ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ (ਪੈਪਸੂ ਵੇਲ਼ੇ ਵਿਧਾਇਕ), ਸੁਰੈਣ ਸਿੰਘ ਧਨੋਆ (ਚੀਫ ਸੈਕਟਰੀ ਪੰਜਾਬ), ਜਗਤ ਸਿੰਘ (ਸਾਬਕਾ ਵਿਧਾਇਕ), ਹਰਨੈਕ ਸਿੰਘ ਘੜੂੰਆਂ (ਸਾਬਕਾ ਵਿਧਾਇਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰ), ਜਥੇਦਾਰ ਮੋਖਾ ਸਿੰਘ (ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ), ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਪਾਲਟੇ (ਜੁਆਇੰਟ ਰਜਿਸਟਰਾਰ), ਬਾਵਾ ਸਿੰਘ, ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ, ਮਾਨ ਸਿੰਘ (ਵਿੰਗ ਕਮਾਂਡਰ), ਰਾਜਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ (ਰਿਟਾਇਰ ਬਿਰਗੇਡੀਅਰ), ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ (ਢੱਕੀ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲ਼ੇ ਮਕਸੂਦੜਾ ਸਾਹਿਬ), ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ (ਜਾਗੋ ਪੱਤੀ) ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਮਠਾੜੂ (ਚੀਫ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਸਾਮ)।ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ ਦੇ ਗੁਰੀਆ ਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਨਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਲਿਖਣ ਲਈ ਘੜੂੰਏਂ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।ਅਜੇ ਇਸ ਲੇਖ ਨੇ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਲੈਣਾ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਛਪਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਧ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੀਆ ਮੁੱਖ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਉੱਘੇ ਲੇਖਕ ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਘੜੂੰਆਂ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੀਫ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸ੍ਰੀ ਧਨੋਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ
ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ : ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਸੰਪੰਨ ਰਾਜ, ਪਰ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਿਰਭਰਤਾ, ਸੰਘੀ ਏਕੀਕਰਨ, ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਨਸਲੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਇੱਕ 'ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤ' ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ
ਭਾਰਤੀ ਝੰਡਾ ਕੋਡ
ਭਾਰਤੀ ਝੰਡਾ ਕੋਡ ਜਾਂ ਫਲੈਗ ਕੋਡ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਕਾਨੂੰਨਾਂ, ਅਭਿਆਸਾਂ ਅਤੇ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਝੰਡੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਲੈਗ ਕੋਡ ਆਫ ਇੰਡੀਆ, 2002 ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੋਡ ਦੇ ਭਾਗ I ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਝੰਡੇ ਦਾ ਇੱਕ ਆਮ ਵਰਣਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਕੋਡ ਦਾ ਭਾਗ II ਜਨਤਕ, ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਝੰਡੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਕੋਡ ਦਾ ਭਾਗ III ਸੰਘ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਝੰਡੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਫਲੈਗ ਕੋਡ, 2002, 26 ਜਨਵਰੀ 2002 ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ "ਫਲੈਗ ਕੋਡ-ਇੰਡੀਆ" ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਝੰਡੇ
ਲਿਸੀ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਲਿਸੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Lissy) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਇਥਿਰੀ ਨੇਰਮ ਓਥੀਰੀ ਕਰਿਆਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਿਨੇਮਿਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਓਦਰੁਥਮਵਾ ਅਲਾਰੀਆਮ (1984), ਮੁਥਾਰਮਕੁੰਨੂ ਪੀਓ (1985), ਬੋਇੰਗ ਬੋਇੰਗ (1985), ਥਲਾਵੱਟਮ (1986), ਵਿਕਰਮ (1986) ਅਤੇ ਚਿਥਰਾਮ (1988) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਲਿਸੀ ਦਾ ਜਨਮ ਨੇਲੀਕਾਟਿਲ ਪਪਾਚਨ (ਵਰਕੀ) ਅਤੇ ਅਲੇਯਮਾ ਦੇ ਘਰ ਪਜ਼ੰਗਾਨਾਡ, ਪੁੱਕੱਟੂਪਦੀ, ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਕੋਚੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਲਿਆਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਲਿਸੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਟੇਰੇਸਾ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਚੰਗੇ ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰੀ-ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡਣੀ ਪਈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਲਿਸੀ ਨੇ ਅੱਸੀ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਅਤੇ ਮੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਭੈਣ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ, ਘਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਹੀਰੋਇਨ ਦੀ ਦੋਸਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਦਿੱਖ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਿਸੀ ਕਈ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ 13 ਦਸੰਬਰ 1990 ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਿਸੀ ਨੇ ਐਕਟਿੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਿਸੀ ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ।
ਲਿਸੀ ਨੇ 1 ਦਸੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਚੇਨਈ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਲਈ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ 26 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ 1 ਸਤੰਬਰ 2016 ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਅਜੈਤਾ ਸ਼ਾਹ
ਅਜੈਤਾ ਸ਼ਾਹ 'ਫ੍ਰੰਟਿਅਰ ਮਾਰਕਟਸ' ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁੰਨ ਹੈ।
ਇਹ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਿਮਨ ਵਰਗ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸਸਤੇ ਸੋਲਰ ਸੋਲੁਸ਼ਿਨ ਉਪਲਭਧ ਕਰਾਉਣ ਲਈ, ਵਿਕਰੀ ਕਰਾਉਣ, ਅਤੇ ਸਰਵਿਸ ਮੁਹਈਆ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਸ਼ਾਹ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿਚ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਟੂਫਟਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ 2006 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੈਰੀਕਨ ਇੰਡੀਆ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਫੈਲੋ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰ, ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਚੋਲਗੀ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਾਈਨੈਂਸ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸ਼ਾਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਕੇਐਸ ਮਾਈਕਰੋਫਾਈਨੈਂਸ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਉਜਜੀਵਨ ਵਿੱਤੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ 7 ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਾਈਕਰੋ ਫਾਇਨੈਂਸ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਨਾਲ ਵੀ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਟਾਸਕ ਫੋਰਸ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਲਿੰਟਨ ਸਰਵਿਸ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ, ਇਕੋਇੰਗ ਗ੍ਰੀਨ ਅਤੇ ਕੋਰਡਸ ਫੈਲੋ ਸੀ।
ਅਸਰਦਾਰ ਕੰਮ
‘ਸੋਲਰ ਸਹੇਲੀ' ਅਭਿਆਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਇਸ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਪਿੰਡਾ ਵਿੱਚ ਸੌਰ ਉਰਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨੂੰ ਵਧਾਵਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪੇਂਡੂ ਗ੍ਰਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲਰ ਲਾਈਟਿੰਗ ਸਲਿਉਸ਼ਨਜ਼, ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਸਟੋਵਜ਼, ਐਗਰੀ ਉਪਕਰਣ, ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ, ਡਿਜੀਟਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ ਫਰੰਟੀਅਰ ਮਾਰਕੇਟ (ਐੱਫ.ਐੱਮ.) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ 2021 ਵਿੱਚ ਸੋਧੇ ਗਏ ਲੇਖ
ਰੇਹਾਮ ਖਾਨ
ਰੇਹਾਮ ਨਈਅਰ ਖ਼ਾਨ ( ਉਰਦੂ / ਪਸ਼ਤੋ : ; ਜਨਮ 3 ਅਪ੍ਰੈਲ 1973) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼-ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਬਾਫਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਮਰਾਨ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2018 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਿਆ। 2018 ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਇਮਰਾਨ ਖ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਚੋਣ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੀ। ਖ਼ਾਨ ਨੇ 23 ਦਸੰਬਰ 2022 ਨੂੰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਬਿਲਾਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਰੇਹਮ ਦਾ ਜਨਮ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਡਾਕਟਰ ਨਈਅਰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਨਸਲੀ ਪੱਖੋਂ ਪਸ਼ਤੂਨ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ ਲੁਗ਼ਮਨੀ ਕਬੀਲੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਵਾਤੀ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਉਪ-ਕਬੀਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ, ਪਸ਼ਤੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੱਦੀ ਹਿੰਦਕੋ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ  ਬਾਫਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਹੈ ਜੋ ਖੈਬਰ ਪਖਤੂਨਖਵਾ ਸੂਬੇ ਦੇ ਮਾਨਸੇਹਰਾ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ 1960 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਬੀਆ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਰੇਹਾਮ ਦਾ ਜਨਮ 1973 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਹੈ।
ਉਹ ਅਬਦੁਲ ਹਕੀਮ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ ਜੋ ਖੈਬਰ-ਪਖਤੂਨਖਵਾ ਸੂਬੇ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਗਵਰਨਰ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੀਫ ਜਸਟਿਸ ਸੀ।
ਰੇਹਾਮ ਨੇ ਜਿਨਾਹ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ, ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕਜਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਏਜਾਜ਼ ਰਹਿਮਾਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ ਜੋ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
6 ਜਨਵਰੀ 2015 ਨੂੰ, ਇਮਰਾਨ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਰੇਹਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 30 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।
2 ਜਨਵਰੀ 2022 ਨੂੰ, ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਟਵਿੱਟਰ ' ਤੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਘਰ ਪਰਤ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਬੰਦੂਕ ਨਾਲ਼ ਉਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਹਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਾਰ 'ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਨੋਕ 'ਤੇ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਸ਼ਤੂਨ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1973
ਮੰਜੀ (ਸਿੱਖ ਧਰਮ)
thumb| ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਚੌਬਾਰਾ ਸਾਹਿਬ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਵਿਖੇ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਤਖ਼ਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਮੰਜੀ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਦਾ ਗੁਰਗੱਦੀ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੰਜੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਇਕਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਵੰਡ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ-ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮੰਜੀ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰਵਚਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਚਲਾਈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 22  ਦਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੰਜੀ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਗਤੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਮਸੰਦ ਕਹਾਏ।  ਇਹ ਸੰਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿਚ ਡਾਇਓਸੀਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ।
ਮੰਜੀ ਜਾਂ ਮੰਜਾ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਚਾਰਪਾਈ, ਖਾਟ ਜੋ ਆਮ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਸੌਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਫਰਨੀਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਗ ਹੈ। ਪਰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗੱਦੀ  ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਇਕਾਈ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ 22 ਮੰਜੀਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ। ਉਸਨੇ ਹਰੇਕ ਮੰਜੀ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਕਿਸੇ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਨੂੰ ਲਾਇਆ। ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ, 146 ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 94 ਪੁਰਸ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਇੱਕ ਮੰਜੀ ਨਾਲ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 52 ਔਰਤਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼ੇਖਰ ਨਾਈਕ
ਸ਼ੇਖਰ ਨਾਇਕ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shekhar Naik; ਜਨਮ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ 1986) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਟੀ -20 ਬਲਾਇੰਡ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਬਲਾਇੰਡ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਾਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ। 2017 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਰਵਉਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਕਟ ਕੀਪਰ ਵੀ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਨਾਇਕ ਦਾ ਜਨਮ ਦੱਖਣੀ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਅਰਕੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ 15 ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਹੀਣਤਾ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ। ਨਾਈਕ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਸੱਤ ਸੀ ਤਾਂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਸਿਹਤ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਬਹਾਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 60% ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਸਕੂਲ ਸ਼ਿਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਬਲਾਇੰਡ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਖੇਡਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਮਰਥਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਐਨਜੀਓ ਲਈ ਸਪੋਰਟਸ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਲਾਇੰਡ ਲਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰੀਅਰ
2000 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿਚ 46 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿਚ 136 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 2002 ਵਿਚ ਇੰਡੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇਤਰਹੀਣ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ 2010 ਵਿਚ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ 4 ਬੀ1 ਖਿਡਾਰੀ (ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇ), ਤਿੰਨ ਬੀ2 ਖਿਡਾਰੀ (ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ) ਅਤੇ ਚਾਰ ਬੀ3 ਖਿਡਾਰੀ (ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਾਇਕ ਬੀ2 ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 2006 ਦੇ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿਚ ਉਹ ਮੈਨ ਆਫ ਦਿ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ 58 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ 134 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ 2012 ਵਿੱਚ ਟੀ -20 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਏ 2014 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟੀਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। 2017 ਵਿਚ, ਉਹ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਬਲਾਇੰਡ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਬਣਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1986 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਬਾਲੀਨਾ, ਕਾਉਂਟੀ ਟਿਪਰਰੀ
ਬਾਲੀਨਾ (ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੇਲਾਨਾਹਾ ) ਇੱਕ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਾਉਂਟੀ ਟਿੱਪਰਰੀ, ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਨਨ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਿਲਾਲੋ ਦੇ ਇਸ ਦੇ 'ਟਵਿਨ-ਟਾਊਨ' ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲੌਗ ਡੇਰਗ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਕਸਬੇ ਕਿਲਾਲੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਾਲਾਨਾ ਬ੍ਰਾਇਨ ਬੋਰੂ ਤਿਓਹਾਰ ਹਰ ਸਾਲ ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉੱਚ ਰਾਜੇ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਬੋਰੂ ਦੇ ਦੋ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਬੀਲਿਆਂ-ਆਧਾਰਿਤ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਕਸਬਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਹਰਲਿੰਗ ਮੈਚ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲੀਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਸੇਂਟ ਐਨੀਜ਼ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਕਿਲਾਲੋ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਬਾਲੀਨਾ, ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਕਿਲਾਲੋ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਨਨ ਨਦੀ ' ਤੇ ਘੁਮੰਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰਗੇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੁਕਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ। 19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਡਬਲਿਨ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰਜਮੈਨ ਬਾਲੀਨਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਉਦੋਂ ਘਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲਾਈਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਰੇਲ ਲਾਈਨਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਸਸਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ (1939-1945) ਦੌਰਾਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰਗੇਸ, 1920 ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਨਵੀਂ ਲਾਈਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਲਿਮੇਰਿਕ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਡਬਲਿਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਰੇਲਵੇ ਟਰੈਕ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਆਵਾਜਾਈ
ਬਾਲੀਨਾ ਅਤੇ ਕਿਲਾਲੋ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਕਰਾਸਿੰਗ ਪੁਆਇੰਟ ਕਿਲਾਲੋ ਬ੍ਰਿਜ ਹੈ, ਜੋ ਅਠਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਿੰਗਲ-ਲੇਨ ਪੁਲ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਪੁਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਕੰਟਰੋਲ ਸਿਸਟਮ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲੰਘਣਾ ਸੰਭਵ ਸੀ, HGVs ਅਤੇ ਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ HGVs ਲਈ, ਲੰਘਣਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਲਾਈਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੀਕ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਲੇਟ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੁਲ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ
ਦਸੰਬਰ 2006 ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰੀ ਟਿਪਰਰੀ ਕਾਉਂਟੀ ਕੌਂਸਲ ਨੇ ਸ਼ੈਨਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਰਾਸਿੰਗ ਲਈ 'ਰੂਪਰੇਖਾ ਅਤੇ ਬਿਲਡ' ਕੰਟਰੈਕਟ ਲਈ ਟੈਂਡਰ ਮੰਗੇ। ਅਕਤੂਬਰ 2021 ਤੱਕ, ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ "ਬਸੰਤ 2022" "ਨਿਰਮਾਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਟੀਚਾ" ਸੀ। ਇੱਕ " ਸੋਡ ਟਰਨਿੰਗ " ਸਮਾਰੋਹ 2022 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਨੂੰ 2024 ਤੱਕ ਅੱਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ
ਆਬਾਦੀ
ਉੱਤਰੀ ਟਿਪਰਰੀ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿਕਾਸ ਯੋਜਨਾ 2010-2016 ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਸੇਵਾ ਸ਼ਹਿਰ" ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਬਾਲੀਨਾ ਨੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ "ਭਰਪੂਰ" ਆਬਾਦੀ ਵਾਧਾ ਦੇਖਿਆ। 1991 ਅਤੇ 2011 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 20 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਲੀਨਾ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 477 ਤੋਂ 2,442 ਵਸਨੀਕ, 500% ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਧ ਗਈ। ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੀ 2016 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 2,632 ਸੀ।
ਖੇਡ
ਬਾਲੀਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਗੈਲਿਕ ਗੇਮਜ਼ ਕਲੱਬ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲੀਨਾ ਅਤੇ ਬੋਹਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 1885 ਵਿੱਚ ਬਾਲੀਨਾ ਜੀਏਏ ਕਲੱਬ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ 20 ਨਵੰਬਰ 1887 ਨੂੰ ਨੇਨਾਘ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, 35 ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਲੱਬਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 35 ਦੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਲੀਨਾ ਅਤੇ ਬੋਹਰ। 1902 ਵਿੱਚ ਬੋਹੇਰ ਦੇ ਮਾਈਕਲ ਮਿਨੀਹਾਨ ਉੱਤਰੀ ਟਿੱਪਰਰੀ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਬਣੇ। 1883 ਵਿੱਚ ਕਿਨਕੋਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਬਾਲੀਨਾ/ਬੋਹੇਰ ਸੁਮੇਲ ਨੇ ਕਿਲਾਲੋ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਜੋ ਕਿ ਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅੰਤਰ-ਕਾਉਂਟੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਨਕੋਰਾ ਨੇ 2-1 ਤੋਂ 0-1 ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਾਰਕ ਵੈਨ ਡਰੰਪਟ, ਜਿਸਨੇ 2018 ਅਤੇ 2020 ਆਲ-ਆਇਰਲੈਂਡ ਸੀਨੀਅਰ ਹਰਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜੇਤੂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਲੀਮੇਰਿਕ ਕਾਉਂਟੀ ਹਰਲਿੰਗ ਟੀਮ ਲਈ ਲੀਡ ਫਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪਿਸਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿਤੀਆਂ,ਓਹ ਬਾਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸੰਦਰਭ ਕਲਾ
ਸੰਦਰਭ ਕਲਾ ਸ਼ਬਦ (Kontextkunst) ਨੂੰ ਸੈਮੀਨਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੋਨਟੈਕਸਟ ਕੁਨਸਟ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਕਲਾ 1993 (02.10.–07.11.1993) ਵਿੱਚ ਨੀਯੂ ਗੈਲਰੀ ਇਮ ਕੁਨਸਟਲਰਹੌਸ ਗ੍ਰਾਜ਼ (ਆਸਟ੍ਰੀਆ) ਵਿਖੇ ਪੀਟਰ ਵੇਇਬਲ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਬਾਲੀਨਾ, ਕਾਉਂਟੀ ਟਿਪਰਰੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਸੰਦਰਭ ਕਲਾ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਕਲਾਤਮਕ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਆਧਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਨੇ ਕਲਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ, ਰਸਮੀ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਸਨ। ਸੰਸਥਾਗਤ ਆਲੋਚਨਾ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਪਦਵੀਆਂ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੁਕ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਆਲੋਚਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਸਬੰਧਤ ਹਨ, ਕਲਾਤਮਕ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧਤ ਵਿਸ਼ੇ ਬਣ ਗਏ।
“ਇਹ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਬਾਰੇ ਹੈ। 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਕਲਾ ਪ੍ਰਵਚਨ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਕਲਾ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਲਾਕਾਰ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਏਜੰਟ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਦੇ ਪੱਖਪਾਤੀ ਹਨ। ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਕਲਾ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਕਲਾ ਰੂਪ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕਠੇ ਹਨ: ਸੰਦਰਭ ਕਲਾ। ਕਲਾ ਦੇ ਇਸ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੰਦਰਭ ਕਲਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਰਮਨ ਅਨੁਵਾਦ ਕੋਨਟੈਕਸਟਕੁਨਸਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਥਿਤੀ (ਵੇਖੋ ਮਾਰੀਆ ਲਿੰਡ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ), ਪਰ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਾਰਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਫੈਲਿਆ। ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਨ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ 1998 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਕ੍ਰਾਵਗਨਾ ਦੁਆਰਾ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਨਿਕੋਲਸ ਬੋਰੀਅਡ ਦੁਆਰਾ 2002 ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਰਿਲੇਸ਼ਨਲ ਏਸਥੀਟਿਕਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮੱਧਮ ਰਿਲੇਸ਼ਨਲ ਆਰਟ ਦੁਆਰਾ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਲੇਬਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
"ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਲਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ,ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਕੈਟਾਲਾਗ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ" .. "ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ"... 22 ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲੇਖਾਂ (ਕੁਝ ਮੁੜ ਛਾਪੇ ਗਏ) ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕਲਾਤਮਕ ਮੁੱਦੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਥੀਮ ਜੋ ਸੰਕਲਪ ਕਲਾ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਲਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ…. ".
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਲਾਵਾਂ
ਕਾਵੇਰੀ ਨਦੀ (ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼)
ਕਾਵੇਰੀ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਲੰਬਾਈ 40 ਹੈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਅਤੇ 954 ਦਾ ਇੱਕ ਕੈਚਮੈਂਟ ਖੇਤਰ km²।
ਮੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ:
ਮਤਸਯ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਕਾਵੇਰੀ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਕੁਰਮ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਗਮ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਵੇਰੀ ਸੰਗਮਾ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ FE ਪਾਰਗਿਟਰ ਕਾਵੇਰੀ-ਨਰਮਦਾ ਸੰਗਮ ਨਾਲ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ
ਸਸੀਮਣੀ ਦੇਬੀ
ਸਸੀਮਣੀ ਦੇਬੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sasimani Debi; ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਸ਼ੀਮਣੀ, ਸ਼ਸ਼ੀਮਣੀ, ਦੇਵੀ ) ਸ਼ਬਦ ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਦੀ ਆਖਰੀ ਜੀਵਤ ਮਹਾਰੀ ਜਾਂ ਦੇਵਦਾਸੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ "ਮਨੁੱਖੀ ਪਤਨੀ" ਸੀ। ਸ਼ਸ਼ੀਮਣੀ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਤਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ ਇੱਕ "ਜੀਵਤ ਪਤਨੀ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਲਗਭਗ 25 ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਸੀ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਸ਼ੀਮਣੀ ਨੂੰ 7 ਜਾਂ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਜਗਨਨਾਥ ਨਾਲ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਦਾਸੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਬਾਦਸਿੰਘਾਰਾ ਬੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਜਾਤ੍ਰਾ ਸਮੇਤ ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗੇ ਨੱਚਦੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਸ਼ੀਮਣੀ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੀਤਗੋਵਿੰਦਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕ
ਕਲਪਨਾ ਸਰੋਜ
ਕਲਪਨਾ ਸਰੋਜ (Kalpana Saroj) ਪਿੰਡ ਰੋਪੜਖੇੜਾ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਲਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਸਰੋਜ ਸਲਮਡਾਗ ਮਿਲਿਅਨੇਇਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ, ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਨੂੰ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਦਾ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੋਂ 10 ਸਾਲ ਵੱਡੇ ਲੜਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਲਪਨਾ ਸਰੋਜ ਕਮਾਨੀ ਟਿਊਬਸ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕ ਜੋਖਿਮ
ਕਲਪਨਾ ਸਰੋਜ ਨੇ ਕੇਐਸ ਫਿਲਮਸ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਅੰਗ੍ਰਜੀ,ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਈ। ਕਲਪਨਾ ਇੱਕ ਕਾਮਯਾਬ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ। ੨੦੦੧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਉਦਯੋਗਿਕ ਨਿਘਾਰ ਆਉਣ ਤੋ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਬਿਜਨਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨੁਸਾਰ ਔਸ ਕੋਲ ੧੧੨ ਮਿਲੀਆਂ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਸਰੋਜ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਡਾ. ਅੰਬੇਡਕਰ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।   1980 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 22 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਮੀਰ ਸਰੋਜ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਮਰ ਸਰੋਜ (ਜਨਮ 1985) ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀਮਾ ਸਰੋਜ (ਜਨਮ 1987) ਹੈ।   1989 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਰੋਜ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਟੀਲ ਅਲਮਾਰੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਲਹਾਲ ਉਹ ਸ਼ੁਭਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿਜੈਤਾ
ਜਹਾਂਗੀਰ ਖਾਨਜ਼ਾਦਾ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਉਸਦਾ ਜਨਮ 8 ਜੁਲਾਈ 1977 ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਜਾ ਖ਼ਾਨਜ਼ਾਦਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਾਗਰਿਕ ਹੈ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਉਹ ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਉਪ-ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਪੀਪੀ-16 (ਅਟਕ-2) ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ (ਐਨ) (ਪੀਐਮਐਲ-ਐਨ) ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਅਸੈਂਬਲੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਨਵੰਬਰ 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਹਿਬਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਯੁਵਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਸੂਬਾਈ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ 2018 ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਪੀਪੀ-2 (ਅਟਕ-2) ਤੋਂ ਪੀਐਮਐਲ-ਐਨ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਅਸੈਂਬਲੀ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਬਿਜਲਈ ਜਨਰੇਟਰ
ਬਿਜਲਈ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਜਨਰੇਟਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਯੰਤਰਿਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਿਜਲਈ ਪਾਵਰ (Electrical Power) ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਯੰਤਰਿਕ ਊਰਜਾ (Mechanical Energy) ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਫ਼ ਟਰਬਾਈਨਾਂ, ਗੈਸ ਟਰਬਾਈਨਾਂ, ਪਣ ਟਰਬਾਈਨਾਂ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਹਿਣ ਇੰਜਣ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਜਨਰੇਟਰ, ਫ਼ੈਰਾਡੇ ਡਿਸਕ, 1831 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਿਗਿਆਨੀ ਮਾਈਕਲ ਫ਼ੈਰਾਡੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਜਨਰੇਟਰ ਇੱਕ ਬਿਜਲਈ ਪਾਵਰ ਗ੍ਰਿਡ ਦੀ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਮਹੱਈਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਿਜਲਈ ਊਰਜਾ ਤੋਂ ਯੰਤਰਿਕ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਜਨਰੇਟਰ ਉਲਟਾ ਬਦਲਾਅ ਬਿਜਲਈ ਮੋਟਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਰਾਂ ਅਤੇ ਜਨਰੇਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲਈ ਊਰਜਾ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਘੁਮਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਜਨਰੇਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਜਨਰੇਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ, ਡਾਈਨਮੋ ਅਤੇ ਆਲਟਰਨੇਟਰਾਂ, ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯੰਤਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਨਰੇਟਰ ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਭਾਗ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਉਪਰੋਕਤ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਫ਼ੀਲਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਚਾਲਕ ਤਾਰ ਦੀ ਵਾਇੰਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਵੀ ਫ਼ੀਲਡ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰੰਟ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰਮੇਚਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਰੋਟਰ ਜਾਂ ਸਟੇਟਰ ਦੋਵਾਂ ਉੱਪਰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਪਰ ਫ਼ੀਲਡ ਕੁਆਇਲ ਜਾਂ ਮੈਗਨੇਟ ਹੁੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਡੀ.ਸੀ. ਜਨਰੇਟਰ
ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਫ਼ੀਲਡ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਤਾਰ ਦੀ ਕੁਆਇਲ ਇੱਕ ਕਰੰਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ 180° ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਏ.ਸੀ. ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਡੀ.ਸੀ. ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਿਜਲਈ ਜਨਰੇਟਰ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਈਨਮੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏ.ਸੀ. ਨੂੰ ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਕੰਮੂਟੇਟਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਆਰਮੇਚਰ ਸ਼ਾਫ਼ਟ ਦੇ ਉੱਪਰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੰਮੂਟੇਟਰ ਆਰਮੇਚਰ ਵਾਇੰਡਿੰਗਾਂ ਦੇ ਕਨੈਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਫ਼ਟ ਦੇ ਹਰੇਕ 180° ਘੁਮਾਅ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਲਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਇੱਕ ਪਲਸੇਟਿੰਗ ਡੀ.ਸੀ. ਕਰੰਟ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਡਾਇਨਾਮੋ ਨੂੰ ਹਿੱਪੋਲਿਟ ਪਿਕਸੀ ਨੇ 1932 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਏ.ਸੀ. ਜਨਰੇਟਰ
ਏ.ਸੀ. ਕਰੰਟ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਨਰੇਟਰ ਮਾਈਕਲ ਫ਼ੈਰਾਡੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਖੋਜ ਬਿਜਲਈ ਕਰੰਟ ਦੀ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਇੰਡਕਸ਼ਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਨਮੂਨਾ ਸਨ। ਫ਼ੈਰਾਡੇ ਨੇ ਆਪ ਵੀ ਇੱਕ ਮੁੱਢਲਾ ਆਲਟਰਨੇਟਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲਈ ਨਿਰਮਾਣ
ਲੋ-ਫਾਈ ਸੰਗੀਤ
thumb|1980-1990 ਦੇ ਸਾਜ਼-ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਬੈੱਡਰੂਮ ਸਟੂਡੀਓ ਸੈੱਟ-ਅੱਪ ਲੋ-ਫਾਈ ( ਲੋਫਾਈ ਜਾਂ ਲੋ-ਫਾਈ ਵਜੋਂ ਵੀ ਟਾਈਪਸੈਟ; ਘੱਟ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਲਈ ਛੋਟਾ) ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਜਾਂ ਉਤਪਾਦਨ ਗੁਣਵੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਪੂਰਣਤਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਤੱਤ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਚੋਣ ਵਜੋਂ। ਧੁਨੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ( ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ) ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਪੂਰੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਲੋ-ਫਾਈ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲੋ-ਫਾਈ ਨੂੰ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ DIY ਸੰਗੀਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ (" ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰੋ " ਤੋਂ)।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਪਿੱਤਲ
ਪਿੱਤਲ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਧਾਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਂਬਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਜੇ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 65 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਮਾਤਰਾਂ 35 ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਲਫਾ ਪਿੱਤਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 55–65 ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਮਾਤਰਾ	35–45 ਵਿੱਚਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਲਫਾ ਬੀਟਾ ਪਿੱਤਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 50–55	ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 45–50 ਤਾਂ ਬੀਟਾ ਪਿੱਤਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਗਾਮਾ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ	61-67 ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਮਾਤਰਾ	33-39	ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 50, 50	ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚਿੱਟਾ ਪਿੱਤਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਲਾਭ
ਪਿੱਤਲ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਢਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਸਜਾਵਟੀ ਗਹਿਣੇ, ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਾਜ਼ ਸਮਾਨ, ਪੇਚ ਤੇ ਟਾਂਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਕਹਾਣੀ ਦਰਬਾਰ
ਕਹਾਣੀ ਦਰਬਾਰ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਅਜੀਤ ਕੌਰ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਕਰ 1989 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੰਸਕਰਨ 2012 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ. ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਅਕਾਦਮੀ ਦਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ
ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1973, ਪੰਜਾਬ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਰਿੰਦਰ ਗਿੱਲ, ਅਤੀਤੀ ਸ਼ਰਮਾ, ਸਰਗੁਨ ਮਹਿਤਾ, ਅਮੀ ਵਿਰਕ ਅਤੇ ਬਿਨੀਵ ਢਿੱਲੋਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ' ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅੰਗੂਰਜ (2015) ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ 2015 ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੌਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ। ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੋਲੀਵੁਡ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 5 ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਜੀਤ ਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦਿਲਕਸ਼ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਸੰਸਥਾ 'ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁਣ ਹਸੀ ਥਾਣਾ' (1998) ਲਈ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਨੀਸ ਬਜ਼ਮੀ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰਾਜੂ ਚਾਚਾ (2000) ਅਤੇ ਬਲੈਕਮੇਲ (2005) ਲਈ ਅਨਿਲ ਦੇਵਗਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ. ਰੋਹਿਤ ਸ਼ੈੱਟੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ, ਜ਼ਮੀਨ (2003)। ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ 'ਵਾਰੀਸ ਸ਼ਾਹ' ਲਈ ਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਮਨੋਜ ਪੁਜ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇਸ਼ਕ ਦਹ ਵਾਰਿਸ (2006) ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਆਖਰੀ ਫਿਲਮ ਸੀ।
ਸਿਮਰਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਜੋਨੀਤਾ ਡੋਡਾ, ਰਾਣਾ ਰਣਬੀਰ, ਕਰਮਜੀਤ ਅੰਮੋਲ, ਅਤੇ ਹੈਰੀ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਲਿਖਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਚੱਕ ਜਵਾਨਾ (2010) ਨਾਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਫਿਲਮ ਡੈਡੀ ਕੂਲ ਮੁੰਡਈ ਫੂਲ (2013) ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰਸ਼ ਵਰਮਾ, ਅਮਰਿੰਦਰ ਗਿੱਲ, ਇਹਾਨਾ ਢਿਲੋਂ, ਯੁਵਾਕਾ ਚੌਧਰੀ, ਜਸਵਿੰਦਰ ਭੱਲਾ, ਅਮਰ ਨੂਰੀ ਅਤੇ ਰਾਣਾ ਰਣਬੀਰ ਨੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਉਦਘਾਟਨੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖੁਲ੍ਹਦੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ 2.60 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਸਿਮਰਜੀਤ ਦਾ ਅਗਲਾ ਉਦਹਾਰਕ ਫਿਲਮ ਬਾਜ਼ (2014) ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਬੂ ਮਾਨ, ਪੂਜਾ ਵਰਮਾ, ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਸਰਦਾਰ ਸੋਹੀ ਅਤੇ ਮੁਕਲ ਦੇਵ ਨੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਐਕਸ਼ਨ ਡਰਾਮਾ ਨੈਗੇਟਿਵ ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਮਰਿੰਦਰ ਗਿੱਲ, ਅਦੀਤੀ ਸ਼ਰਮਾ, ਸਰਗੁਨ ਮਹਿਤਾ, ਅਮੀ ਵਿਰਕ ਅਤੇ ਬੀਨੂ ਢਿਲੋਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫਿਲਮ ਆਂਗਰੇਜ (2015), ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਫਿਲਹਾਲ ਉਹ ਅਮੇਮੀ ਵਿਰਕ, ਸੋਨਮ ਬਾਜਵਾ, ਕਾਰਮਜੀਤ ਅਨਮੋਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸਦੀ ਨਵੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਨਿੱਕਾ ਜ਼ੈਲਦਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਕਾਮੇਡੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਪਿੰਕ, ਪਟਿਆਲਾ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ। ਨਿੱਕਾ ਜ਼ੇਲਦਾਰ 11 ਨਵੰਬਰ 2016 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1973 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜਯਾ ਮਹਿਤਾ
ਜਯਾ ਵੱਲਭਦਾਸ ਮਹਿਤਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Jaya Vallabhdas Mehta) ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਹ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ SNDT ਮਹਿਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਜੀਵਨ
ਜਯਾ ਮਹਿਤਾ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਅਗਸਤ 1932 ਨੂੰ ਲਲਿਤਾਬੇਨ ਅਤੇ ਵੱਲਭਦਾਸ ਦੇ ਘਰ ਭਾਵਨਗਰ (ਹੁਣ ਭਾਵਨਗਰ ਜ਼ਿਲੇ, ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ) ਨੇੜੇ ਕੋਲਿਆਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੀਟੀਸੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ 1954 ਵਿੱਚ BA ਅਤੇ 1963 ਵਿੱਚ SNDT ਵੂਮੈਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ MA ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. .ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ SNDT ਮਹਿਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ। ਉਹ ਸੁਧਾ (ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਟਰੱਸਟ ਦੇ ਸਪਤਾਹਿਕ) ਅਤੇ ਵਿਵੇਚਨ (ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿਭਾਗ, ਐਸ.ਐਨ.ਡੀ.ਟੀ. ਮਹਿਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਤਿਮਾਹੀ) ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ, ਮੁੰਬਈ ਸਮਾਚਾਰ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਮ ਲਿਖੇ।
ਕੰਮ
ਜਯਾ ਮਹਿਤਾ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਵਿਤਾ ਆਜ਼ਾਦ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਭਾਵੁਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੇਤੰਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੇਨੇਸ਼ੀਅਨ ਬਲਾਇੰਡ (1978), ਏਕ ਦਿਵਸ (1982), ਆਕਾਸ਼ਮਾ ਤਰਾਓ ਚੁਪ ਛੇ (1985), ਹਸਪਤਾਲ ਪੋਇਮਸ (1987) ਹਨ। ਰੇਣੂ ਅਤੇ ਏਕ ਆ ਖਰੇ ਪਾਂਡੂ (1989) ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਹਨ। ਮਨੋਗਤ (1980), ਕਾਵਿਆਜ਼ੰਖੀ (1985), ਅਨੇ ਅਨੁਸੰਧਾਨ (1986), ਬੁੱਕ ਸ਼ੈਲਫ (1991) ਉਸਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਵੀ ਪ੍ਰਿ ਕਵਿਤਾ (1976), ਵਾਰਤਾ ਵਿਸ਼ਵ (ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਿਤ, 1980), ਸੁਰੇਸ਼ ਦਲਾਲਨਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਾਵਯੋ (1985), ਅਪਨਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਿਬੰਧੋ (1991), ਰਘੁਪਤੀ ਰਾਘਵ ਰਾਜਾਰਾਮ (2007) ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵਿਤਾ ਅਨੇ ਨਾਟਕਮਾ ਹਸਿਆਵਿਨੋਦ, ਗੁਜਰਾਤਨਾ ਪ੍ਰਸ਼ਤੀ ਕਾਵਯੋ (1965), ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਿਕਾਓ ਨਵਲਕਥਾ-ਵਾਰਤਾ ਸਾਹਿਤਮਾ ਅਲੇਖੇਲੁ ਸਤ੍ਰੇਨੁ ਚਿੱਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਵਿਮੰਥੀ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਉਸਦਾ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਐਸ.ਐਲ. ਭੈਰੱਪਾ ਦੇ ਨਾਵਲ ਦਾਤੂ ਦਾ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਅਵਾਰਡ
ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932
ਹਿਸਟੀਰੀਸਿਸ
Ehysteresis.PNG ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਬਿਜਲਈ ਫ਼ੀਲਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਜਲਈ ਵਿਸਥਾਪਨ ਫ਼ੀਲਡ
D
, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਕਰਾਂ ਹਿਸਟੀਰੀਸਿਸ ਲੂਪ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।]]
ਹਿਸਟੀਰੀਸਿਸ ਕਿਸੇ ਸਿਸਟਮ ਉੱਪਰ ਇਸਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਗਏ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਚੁੰਬਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਫ਼ੀਲਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਮੋਮੈਂਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਫ਼ੀਲਡ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਪਰ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੋਮੈਂਟ ਦੇ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦੇ ਪਲਾਟ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਲੂਪ ਜਾਂ ਹਿਸਟੀਰੀਸਿਸ ਵਕਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਇੱਕ ਅਸਥਿਰ ਇਕਾਈ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਸਥਿਰ ਇਕਾਈ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇੱਕ ਹਾਰਡ ਡਿਸਕ ਡਰਾਈਵ ਦੀ ਮੈਮਰੀ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਰੈਜ਼ੀਡਿਊਲ ਮੈਗਨੇਟਿਸਜ਼ਮ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਫ਼ੀਲਡ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦੀ ਹੈ,ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਿਸਟੀਰੀਸਿਸ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ