cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਤੁੰਗੁਸੀ ਦੀਆਂ ਉਪਸ਼ਾਖਾਵਾਂ
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਰੇਣੀਕਰਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਜਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਵਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਤੁੰਗੁਸੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਤੁੰਗੁਸੀ ਵਿੱਚ ਵੰਢਦੇ ਹਨ:
ਤੁਂਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂਦੇ ਕੁੱਝ ਲੱਛਣ
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਜੜਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਧਵਨੀਆਂ ਜੋੜਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਤਲੱਬ ਵਿੱਚ ਇਜਾਫਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਦਹਾਰਣ ਲਈ ਮਾਂਛੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਏਮਬੀ, ਆੰਬੀ ਜਾਂ ਇੰਬੀ ਜੋੜਨ ਵਲੋਂ ਕਰਣ, ਆਉਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇਸਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਹਿਯੋਗ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਸਵਰਾਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਖਾਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਲਤਾਈਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਂਛੁ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੀ ਕਿ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਇੱਕ ਵਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹੀਨਾ
ਸੁਖਦਾ ਪਾਂਡੇ
ਸੁਖਦਾ ਪਾਂਡੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਯੁਵਾ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਨਿਆਕੁਬਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਮਗਧ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ( ਪਟਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ) ਦੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ
ਤਿਮੀਰ ਚੰਦਾ
ਤਿਮੀਰ ਚੰਦਾ (ਜਨਮ 25 ਜੂਨ 1978) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ 1995 ਤੋਂ 2013 ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਤੇ ਲਿਸਟ ਏ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡੀ ਹੈ।
ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸੰਘ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1978
ਸ਼ੁਭਰੀਤ ਕੌਰ
ਸ਼ੁਭਰੀਤ ਕੌਰ (ਜਨਮ 22 ਅਪਰੈਲ 1986) ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ 'ਵਨ ਲੈੱਗ ਡਾਂਸਰ' ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਵੇਰਵੇ
ਸ਼ੁਭਰੀਤ ਦਾ ਜਨਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਝੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ 22 ਅਪਰੈਲ 1986 ਨੂੰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਅਮਰਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਲਈ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਪਾਇਨੀਅਰ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਗੱਜਣ ਮਾਜਰਾ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਜੀ. ਐਨ. ਐਮ. ਕਰਕੇ ਬੀ. ਐਸ. ਸੀ ਨਰਸਿੰਗ ਲਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਈ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦਾ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲੱਤ ਕਟਵਾਉਣੀ ਪੈ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਵੱਡੀ ਸੱਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣਾ ਸ਼ੌਕ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰੌਕ ਸਟਾਰ ਅਕੈਡਮੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਟਰੇਨਿੰਗ ਲੈ ਕੇ ਇੰਡੀਆ ਗੌਟ ਟੈਲੇਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ‘ਵੰਨ ਲੈੱਗ ਡਾਂਸਰ’ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1986 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰੂਪਨਗਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਰੂਪਨਗਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2017 ਕੁੱਲ 160604 ਵੋਟਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 84,622 ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ 75,979 ਮਹਿਲਾ ਵੋਟਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2012 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚੀਮਾ ਨੇ ਇਸ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਤਿਕੋਣੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਡਾ. ਰਮੇਸ਼ ਦੱਤ ਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਹਲਕੇ 'ਚ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚਾਰ ਵਾਰ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਇਕ ਵਾਰ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਅਜਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰ ਜੇਤੂ ਰਿਹਾ।
ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ
ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਪਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਵੇਕ ਟਾਪੂ
ਵੇਕ ਟਾਪੂ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਿੰਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਹਵਾਈ ਫੌਜ, ਮਿਸਾਈਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਮਾਣ ਹੇਠ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਤਟੀ ਲੰਬਾਈ 19 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤਰਫਲ 7.4 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਇਸ ਤੇ 150 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੇ 3,000 ਮੀਟਰ ਦੀ ਹਵਾਈ ਪੱਟੀ ਹੈ। ਵੇਕ ਟਾਪੂ 3 ਵਾਪੂਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਰਸ਼ਲ ਟਾਪੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਹ ਟਾਪੂ ਓਸ਼ੇਨੀਆ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦਾ ਹਿਸਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਾਪੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਜਖੇਤਰ
ਤੁਰਕੀ ਦਾ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ
ਤੁਰਕੀ ਦਾ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਮੌਖ਼ਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆਈ ਟੱਪਰੀਵਾਸ ਜਾਂ ਖ਼ਾਨਾ-ਬਦੋਸ਼ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਰਕੀ ਦਾ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਇੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ਾਨਾ-ਬਦੋਸ਼ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨਜ਼ੀਰ ਕੈਲੋਨ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਲੋਕ - ਕਥਾ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਲੜਕਾ ਪਤਨੀ ਲੱਭਣ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਘਰ ਨੂੰ ਸਬੂਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਨ ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਚਾਲਾਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਚੁਟਕਲੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। left|thumb| 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਏਨਟੋਲਿਆ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਨਕਾਸ਼ੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੀਤਕਾਰ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਲੋਕ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ (ਕਬਾਈਲੀ) ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਐਨਾਟੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ। ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਮਾਮ ਹੈ। ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 9 ਵੀਂ ਜਾਂ 10 ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਇਸਲਾਮੀ ਲੋਕ ਬਣ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ; ਖ਼ਾਸਕਰ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਸੂਝਵਾਨ ਸੂਫੀ ਅਤੇ ਸ਼ੀਆ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਸੂਫੀ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਯੂਨਸ ਇਮਰੇ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰਕੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਵੀ ਸੀ ਜੋ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 14 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਦੱਖਣੀ-ਕੇਂਦਰੀ ਐਨਾਟੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਕਰਾਮਿਨੀਡ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੀਆ ਪ੍ਰਭਾਵ,ਆਸਿਕ ਜਾਂ ਓਜ਼ਾਨ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਾਇਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਪਰੰਪਰਾ
ਤੁਰਕੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡੇਡ ਕੋਰਕੁਟ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤੁਰਕੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ-ਜੁਲਦੀ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਓਘੂਜ਼ ਤੁਰਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਾਖਾ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਓਘੂਜ਼ ਤੁਰਕਾਂ ਦੇ ਐਨਾਟੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡੇਡ ਕੋਰਕੁਟ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।
ਡੇਡੇ ਕੋਰਕੁਟ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਐਨਾਟੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਤੱਤ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ, ਕੋਰਗੁਲੁ ਦਾ ਅਖੌਤੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਰੇਨ ਅਲੀ ("ਕਰੋਰੋਲੂ", ਜਾਂ "ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ") ਦੇ ਸਾਹਸ ਭਰੇ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੀ। ਇਸ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਡੇਡੇ ਕੋਰਕੁਟ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਹੈ।
ਤੁਰਕੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਪਰੰਪਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਤੋ ਅੱਗੇ ਸ਼ੇਖ ਬਦਰੱਦੀਨ ਦੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਵੀ ਨਾਜ਼ਿਮ ਹਿਕਮਤ (1901–1963) ਦੁਆਰਾ 1936 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੰਬੀ ਕਵਿਤਾ-, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਮਾਨ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਮਹਮੂਦ 1 ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਐਨਟੋਲਿਅਨ ਸ਼ੇਖ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਯਾਰ ਕਮਲ (1923–2015) ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ 1955 ਦੇ ਲੰਬੇ ਨਾਵਲ ਮੇਮੇਡ, ਮਾਈ ਹਾਕ ਨੂੰ ਅਜੋਕਾ ਵਾਰਤਕ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕ ਕਾਵਿ
ਇੱਥੇ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੁਰਕੀ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ:
ਆਸਿਕ ਜਾਂ ਓਜ਼ਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਗਾਣਾ, 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ ਲਗਭਗ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਰਿਹਾ, ਅਗਿਆਤ ਰਿਹਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ (ਆਸਿਕ)ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। left|thumb|48x48px
ਲੋਕ-ਕਥਾ ਸਾਹਿਤ
thumb|ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ - ਲੋਕ-ਯਾਨ, ਚੁਟਕਲੇ, ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ (ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਨਸਰੁਦੀਨ ਹੋਕਾ, ਜਾਂ "ਅਧਿਆਪਕ ਨਸਰੁਦੀਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ), ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਮੂਰਖ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬੁੱਧੀ ਹੈ। ਮੁੱਲਾ ਨਸਰੁੱਦੀਨ ਦੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣਤਰ ਵਾਲੇ ਬਕਤਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੁਟਕਲੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਅਕਸਰ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰਕ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੱਤ ਹੈ ਸ਼ੈਡੋ ਥੀਏਟਰ ਜੋ ਕਰਗੋਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਸੀਵੇਟ ਦੋ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਤ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਤਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅਸਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 14 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਬੁਰਸਾ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸਮਾਨ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਿਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਦੂਜੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ. ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਦਾ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ
ਅਮੀਨਾ ਹੈਦਰੀ
ਅਮੀਨਾ ਹੈਦਰੀ (1878–1939) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਸੀ। 1908 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਮੁਸੀ ਹੜ ਲਈ ਉਸਨੂੰ 1908 ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੈਸਰ-ਇ-ਹਿੰਦ ਮੈਡਲ, ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।  ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਕਬਰ ਹੈਦਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਅਮੀਨਾ ਨੇ 1929 ਵਿੱਚ ਲੇਡੀ ਹੈਦਰੀ ਕਲਬ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ  ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਹਿਬੂਬਇਆ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ, ਦੀ ਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।  ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਬਦਰੁਦੀਨ ਤਯਾਬਜੀ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1939 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਕਰ
ਡਾ: ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਸੋਹਲ
ਡਾ: ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਸੋਹਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿੱਤਰੀ ਹੈ।ਉਹਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਗੁੰਨ੍ਹੀ ਮਿੱਟੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਚੁੰਨੀ ਕਲਾਂ ਦੀ ਵਾਈਸ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਕੌਮੀ ਐਵਾਰਡ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਹੈ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯਾਮਾਬੇ ਨੋ ਆਕਾਹੀਤੋ
right|thumb|Kuniyoshi, ਯਾਮਾਬੇ ਨੋ ਆਕਾਹੀਤੋ ਯਾਮਾਬੇ ਨੋ ਆਕਾਹੀਤੋ (山部 赤人 or 山邊 赤人) (fl. 724–736) ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਨਾਰਾ ਯੁਗ ਦੇ ਕਵੀ ਸੀ। ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਮਾਨਿਯੋਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ 13 ਚੋਕਾ ਅਤੇ 37 ਤਾਨਕਾ  ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ 724 ਅਤੇ 736 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਰਾਟ ਸ਼ੋਮੂ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਰਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਯਾਮਾਬੇ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਕਾਮੀ (ਜਾਪਾਨੀ ਧਰਮ ਸ਼ਿੰਤੋ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ) ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਕੀਨੋਮੋਤੋ ਨੋ ਹਿਤੋਮਾਰੋ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਾਕਾ ਨੀਸ਼ੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਛੱਤੀ ਅਮਰ ਕਵੀ (三十六歌仙) ਜਾਪਾਨੀ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਗਾਂਜਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਜਾ ਦੀ ਔਸ਼ਧੀ ਅਤੇ ਮਨੋਤੀਖਣ ਗੁਣ ਪਤਾ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਸਮਾਜਕ ਬੁਰਾਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ।
ਉਪਯੋਗ
ਗਾਂਜਾ ਅਤੇ ਚਰਸ ਦਾ ਤੰਮਾਕੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭੰਗ ਦਾ ਸ਼ੱਕਰ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਜੂਮਾਂ (ਮਧੁਰ ਯੋਗਾਂ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਏਸ਼ੀਆਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਪਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਰੋਕਤ ਤਿੰਨਾਂ ਮਾਦਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨੋਲਾਸ-ਕਾਰਕ ਅਤੇ ਅਵਸਾਦਕ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜ਼ਮਾਨੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਦੀਪਨ, ਪਾਚਣ, ਗਰਾਹੀ, ਨਿਦਰਾਕਰ, ਕਾਮੋਤੇਜਕ, ਵੇਦਨਾਨਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਆਕਸ਼ੇਪਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਚਨਵਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਤੀਸਾਰ, ਪ੍ਰਵਾਹਿਕਾ, ਕਾਲੀ ਖੰਘ, ਅਨੀਂਦਰਾ ਅਤੇ ਆਕਸ਼ੇਪ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਜੀਕਰ, ਸ਼ੁਕਰਸਤੰਭ ਅਤੇ ਮਨ: ਪ੍ਰਸਾਦਕਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਤਿਪੈ ਮਾਜੂਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਂਗ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਕਤਾ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਕਸ਼ੁਧਾਨਾਸ਼, ਅਨੀਂਦਰਾ, ਦੌਰਬਲੀਆ ਅਤੇ ਕਾਮਾਵਸਾਦ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਔਸ਼ਧੀ ਪੌਦੇ  ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਸ਼ੇ
ਫ਼ੰਕ
ਫ਼ੰਕ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਜਦੋਂ ਅਫ਼ਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਰੂਹਾਨੀ ਸੰਗੀਤ, ਜੈਜ਼ ਅਤੇ ਰਿਦਮ ਐਂਡ ਬਲੂਜ਼ ਦੇ ਰਲੇਵੇਂ ਸਦਕਾ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਲੈਅਮਈ ਅਤੇ ਨੱਚਣਯੋਗ ਕਿਸਮ ਉਸਾਰੀ। ਫ਼ੰਕ ਵਿੱਚ ਧੁਨ ਅਤੇ ਸੁਰਮੇਲ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਿਜਲਈ ਬੇਸ ਅਤੇ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਤਾਲਮਈ ਝਿੜੀ ਨੂੰ ਮੂਹਰੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ੰਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1960ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1970ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ
ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ
ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ ਇੱਕ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅੰਗਰੇਜੀ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪ੍ਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਕਿਉ਼ਕਿ ਉਸਨੇ 21ਵਰਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 26ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪੑਸਿੱਧ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸੁੰਦਰ ਕਾਵਿ-ਗੀਤ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 'To a Nightingale', 'On a Grecian Urn'ਅਤੇ 'To Autumn' ਹਨ
ਘਰ-ਬਾਰ
ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਲੰਡਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਘੁੜਸ਼ਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਜਿਆਦਾ ਪੜਿਆ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਜਾਹਨ ਨੂੰ ਹਰਟਫੋਰਡਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਏਨਫੀਲਡ ਦੇ ਪ੍ਸਿੱਧ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਏਨਫੀਲਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਏਡਮਨਟਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਆਲਮਪੁਰ ਮੰਦਰਾਂ
ਆਲਮਪੁਰ ਮੰਦਰਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਨਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਬੁਢਲਾਡਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। 2001 ਵਿੱਚ ਆਲਮਪੁਰ ਮੰਦਰਾ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 2800 ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਖੇਤਰਫ਼ਲ 12.22 ਕਿ. ਮੀ. ਵਰਗ ਹੈ।
ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ
ਪਿਆਰ
ਸਾਲ 1818 ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਟੀ-ਬੀ ਨਾਲ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਅੰਤ ਤਕ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਬੀਮਾਰੀ ਲਗ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਇਸੇ ਬੀਮਾਰੀ ਕਾਰਣ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸੀ ਸਮੇਂ ਉਹ ਫੈਨੀ ਬਰਾਨ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਪਰੰਤੂ ਇੱਸ ਇਸ ਪਿਆਰ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੀੜਾ ਜਿਆਦਾ ਮਿਲੀ।ਫਿਰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਤਕਲੀਫਾ-ਭਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੀਟਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਅਦਭੁਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।
ਆਲਮਪੁਰ ਮੰਦਰਾਂ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਨਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ
ਮੌਤ
1821 ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਲਿਖਣਾ ਉਸਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਉਮੀਦ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਮ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਸੁਧਾਰ ਆ ਜਾਵੇਗਾ ਪਰੰਤੂ ਉੱਥੇ ਕੁੱਝ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖਦਾਈ ਸਨ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵੀ
ਸਾਨ ਸਾਈਤਾਨੋ ਗਿਰਜਾਘਰ (ਮਾਦਰਿਦ)
ਸਾਨ ਸਾਈਤਾਨੋ ਗਿਰਜਾਘਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਨ ਮਿਲਾਂ ਏ ਸਾਨ ਸਾਈਤਾਨੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਾਰੋਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗਿਰਜਾਘਰ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਦਰਿਦ, ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਹੁਣ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ ਗਿਰਜਾਘਰ ਪੁਰਾਣੇ ਨੁਏਸਤਰਾ ਦੇ ਸੇਨੋਰਾ ਦੇਲ ਫਾਵੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਨੀਹ 1612ਈ. ਵਿੱਚ ਦਿਏਗੋ ਦੇ ਵੇਰਾ ਏ ਓਰਦੋਨੇਜ਼ ਦੇ ਵਿਲਕੁਇਨ ਨੇ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਤੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਾਦਰੀ ਪਲਾਸੀਦੋ ਮਿਰਤੋ (Plácido Mirto) ਥੀਅਤਿਨ ਅੰਦਾਜ਼ (Theatine Order) ਵਿੱਚ ਮਠ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਗਿਰਜਾਘਰ ਥੇਐਨ ਦੇ ਸੰਤ ਕਾਜੇਤਨ (Saint Cajetan) ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਇਸ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨੂੰ 1980ਈ. ਵਿੱਚ ਬਿਏਨ ਦੇ ਇੰਤਰੇਸ ਕੁਲਤੂਰਲ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਪਿਆਰ
ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਸਹਿਚਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਜੈਵਿਕ ਸ਼ਰਤ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਮੂਲ ਮਾਨਵੀ ਵਲਵਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਹਰੇਕ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕਈ-ਕਈ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਡਿਆਈ ਜਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਹਿੰਦ ਉਪਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਮੁਹੱਬਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਧਾਰ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ ਹੁੱਬ (حب) ਹੈ। ਪਿਆਰ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ, ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤੂ, ਸੰਕਲਪ, ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਮੂਲੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਵੀ। ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਪਿਆਰ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ "ਲਵ (love)" ਵੀ ਅਨੇਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਸਥਿਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਤੀਰਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅਨੰਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਇਸ਼ਕ ਤੱਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਨੇਹ ਦਾ ਵਲਵਲਾ ਅਤੇ ਨਿਜੀ ਮੋਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ, ਕਰੁਣਾਭਾਵ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਨੇਕੀ ਵੀ — "ਦੂਜੇ ਦੇ ਭਲੇ ਹਿਤ ਨਿਸ਼ਕਾਮ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁਹਿਰਦ ਸਰੋਕਾਰ" ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਦੂਸਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪੇ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਗੜੁੱਚ ਸ਼ੁਭਕਰਮ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਣਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੋਇਆ ਜਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
thumb|292x292px|ਰੋਮੀਓ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ, ਫੋਰਡ ਮੈਡੌਕਸ ਦੁਆਰਾ ਐਕਟ III, 1867 ਵਿਚ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ "ਪਿਆਰ" ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪਰ ਵੱਖਰੇ ਅਰਥ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕਈ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਕਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ "ਪਿਆਰ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਬਹੁਵਚਨਤਾ ਹੈ "ਪਿਆਰ" ਲਈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਗੇਪੇ ਅਤੇ ਈਰੋਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਪਿਆਰ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਵਿੱਚ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਤਭੇਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਵੱਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਜਾਂ ਭਾਵ ਅਕਸਰ ਬਹਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਕੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ("ਪਿਆਰ" ਦੇ ਉਪ-ਅਰਥ) ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਆਮ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਜੋਂ ਪਿਆਰ (ਪਸੰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰੂਪ) ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ (ਜਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਉਦਾਸੀਨਤਾ) ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲਗਾਵ ਦੇ ਇੱਕ ਘੱਟ ਜਿਨਸੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਵਿਪਰੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਸੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਵਾਰ ਪਿਆਰ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਿਆਰ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤੀਆਂ ਜਾਂ ਪਲਟਨਿਕ ਪਿਆਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। (ਹੋਰ ਸੰਭਾਵਤ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾਵਾਂ "ਗਰਲਫਰੈਂਡ", "ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ", "ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ") ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਿਆਰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜੇ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਪਛਾਣ (ਸੀ.ਐਫ. ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ) ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ (ਸੀ.ਐੱਫ. ਨਾਰਕਾਈਜ਼ਮ). ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਅੰਤਰ-ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ. ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਦਰਬਾਰ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲਗਾਵ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਪਿਆਰ ਕਵਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਆਰ ਦਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸੁਭਾਅ ਅਕਸਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਲੀਚੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਆਮ ਕਹਾਵਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਰਜਿਲ ਦੇ "ਪਿਆਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ" ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੀਟਲਜ਼ ਤੱਕ "" ਆਲ ਯੂ ਲੋਡ ਇਜ਼ ਲੋਵ ਇਜ਼ ਲਵ ". ਸੇਂਟ ਥੌਮਸ ਏਕਿਨਸ, ਅਰਸਤੂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਿਆਰ ਨੂੰ "ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ" ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਰਟਰੈਂਡ ਰਸਲ ਪਿਆਰ ਨੂੰ "ਪੂਰਨ ਮੁੱਲ" ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਨੁਸਾਰੀ ਕਦਰ ਦੇ ਉਲਟ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਗੋਟਫ੍ਰਾਈਡ ਲੀਬਨੀਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਆਰ "ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਹੈ." ਮੇਹਰ ਬਾਬੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ "ਏਕਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ" ਅਤੇ "ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੀਮਤ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਕਦਰ" ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੇਰੇਮੀ ਗ੍ਰਿਫੀਥ ਪਿਆਰ ਨੂੰ "ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਨਿਰਸਵਾਰਥ" ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਚੀਜ਼, ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਂ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਪ੍ਰਤੀ ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਵਚਨਬੱਧ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਨ.। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਦਿਆਲੂ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਰਕਰਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ "ਪਿਆਰ" ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਪਿਆਰ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਤਮਿਕ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਲੋਕ ਪਦਾਰਥਕ ਵਸਤੂਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ "ਪਿਆਰ" ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਜਿਨਸੀ ਜਨੂੰਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਫਿਲਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਜੀਵਨ ਹੈ।
ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ
ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਲੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਇਕ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਅਣਉਚਿਤ ਪਿਆਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਆਪਸੀ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਕਈ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਗਾੜਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਈਰੋਟੋਮੀਨੀਆ. ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਟਕਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ, ਨਿਊਰੋਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੀਵ-ਅਧਾਰਿਤ
ਸੈਕਸ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਮਾੱਡਲ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਣਧਾਰੀ ਡ੍ਰਾਈਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਪਿਆਸ. ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਵਹਾਰ ਖੋਜਕਰਤਾ, ਹੈਲਨ ਫਿਸ਼ਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੰਸ਼ਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ: ਵਾਸਨਾ, ਖਿੱਚ ਅਤੇ ਲਗਾਵ. ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਜਿਨਸੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਆਕਰਸ਼ਣ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਥੀ ਸਾਥੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੁਣ ਕੇ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਵ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵੰਡਣਾ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼, ਆਪਸੀ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਤੰਤੂ ਸਰਕਟਰੀਜ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਿਊਰੋਟ੍ਰਾਂਸਮੀਟਰਸ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਿਵਹਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। left|thumb|257x257px|ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ 1480–1485 ਲਾਲਸਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਭਾਵੁਕ ਜਿਨਸੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੈਸਟੋਸਟੀਰੋਨ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਵਰਗੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਰਿਹਾਈ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਆਕਰਸ਼ਣ ਇਕ ਖਾਸ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਅਨੌਖੇ ਢੰਗ ਦੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਨਿਊਰੋਸਾਇੰਸ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਮਾਗ ਨਿਰੰਤਰ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਊਰੋਟ੍ਰਾਂਸਮੀਟਰ ਹਾਰਮੋਨਜ਼, ਡੋਪਾਮਾਈਨ, ਨੋਰੇਪਾਈਨਫ੍ਰਾਈਨ, ਅਤੇ ਸੇਰੋਟੋਨਿਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਐਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਉਹੀ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਅਨੰਦ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਘਾਟ, ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਦੀ ਤੀਬਰ ਭਾਵਨਾ. ਖੋਜ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਲਸਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਪੜਾਅ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਤੀਜੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਟੈਚਮੈਂਟ ਇਕ ਬੰਧਨ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਵ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ' ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਆਪਸੀ ਦੋਸਤੀ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੇ ਆਕਸੀਟੋਸਿਨ ਅਤੇ ਵਾਸੋਪਰੇਸਿਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰਾਂ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਐਨਜ਼ੋ ਈਮਾਨੁਲੇ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਕਿ ਨਰਵ ਵਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਕ (ਐਨਜੀਐਫ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਅਣੂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਿਛਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਾਰ
ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਥਿਊਰੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲੋਮ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਚ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਦੋਸ਼ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਐਨਾਲੌਗਸ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਵਿਰੋਧੀ ਆਕਰਸ਼ਣ". ਪਿਛਲੀ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਦੇ ਸੁਭਾਅ 'ਤੇ ਖੋਜ ਨੇ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਦੋਂ ਇਹ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ - ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਖਾਸ ਡੋਮੇਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਲਟ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਇਕ ਆਰਥੋਗੋਨੇਲ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ), ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਬੰਧ ਸੰਬੰਧੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲਗਾਵ, ਸਬੰਧਾਂ, ਬਾਂਡਾਂ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹਨ। ਕੁਝ ਪੱਛਮੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਕਮੁੱਠ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਕਾਟਟ ਪੈਕ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕੀਤੀ. ਪੈਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ "ਇਕ ਹੋਰ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਚਿੰਤਾ" ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ. ਸੁਮੇਲ ਵਿਚ, ਪਿਆਰ ਇਕ ਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਅਰਿਚ ਫਰਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ 'ਆਰਟ ਆਫ਼ ਲਵਿੰਗ' ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਇਕ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿਚ, ਪਿਆਰ ਦੀ "ਭਾਵਨਾ" ਇਕ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਇਕ ਲੜੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਸਤਹੀ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿਚ, ਫੌਰਮ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਪਿਆਰ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਇਕ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਬਲਕਿ ਇਕ ਨਿਰੰਤਰ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਇਕ ਹੋਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਕਈਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਹੈ। ਫੋਰਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੇਤੰਨ ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਇੱਛਤ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਬਲਕਿ ਸਿਰਫ ਚੇਤਨਾ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਡਲਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਡਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਪਿਆਸੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਥਣਧਾਰੀ ਡ੍ਰਾਇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਯਕੀਨਨ ਪਿਆਰ ਹਾਰਮੋਨਜ਼ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਕਸੀਟੋਸਿਨ), ਨਿਊਰੋਟ੍ਰੋਫਿਨਜ਼ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਨਜੀਐਫ), ਅਤੇ ਫੇਰੋਮੋਨਜ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰਵਾਇਤੀ ਨਜ਼ਰੀਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਹਨ: ਜਿਨਸੀ ਖਿੱਚ ਅਤੇ ਲਗਾਵ. ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਵ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੁਕ ਪਿਆਰ ਗਹਿਰੀ ਲਾਲਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਰੀਰਕ ਉਤਸ਼ਾਹ (ਸਾਹ ਦੀ ਕਮੀ, ਤੇਜ਼ ਦਿਲ ਦੀ ਦਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਥੀ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਰੀਰਕ ਤਣਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ
thumb|ਰੋਸੀ ਦੀ ਇਕ ਯੂਨਾਨੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਲਿਪੀ ਸਿਪਸ ਦੁਆਰਾ ਈਰੋਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਯੂਨਾਨੀ ਰੂਪ। ਯੂਨਾਨੀ ਕਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ "ਪਿਆਰ" ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ: ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਜਾਂ ਜਾਣ ਪਛਾਣ (ਯੂਨਾਨ ਵਿਚ, ਸਟੋਰੀ ਵਿਚ), ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਪਲਟਨਿਕ ਇੱਛਾ (ਫਿਲੀਆ), ਜਿਨਸੀ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਇੱਛਾ (ਐਰੋਸ), ਅਤੇ ਸਵੈ-ਖਾਲੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੈਵੀ ਪਿਆਰ। ਆਧੁਨਿਕ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਯੂਨਾਨੀ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ) ਦੇ ਨਾਲ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਟੈਕਸਟ ਵਿਚ ਅਗਪੋ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣ ਹਨ ਜੋ ਫਾਈਲੋ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅਰਥ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆਗਾਪੇ ਦਾ ਅਰਥ ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਸਿਗਾਪੋ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਬਦ ਅਗਾਪੋ ਉਹ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕ "ਸ਼ੁੱਧ," ਆਦਰਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਈਰੋਸ ਦੁਆਰਾ ਸੁਝਾਏ ਗਏ ਸਰੀਰਕ ਖਿੱਚ ਦੀ ਬਜਾਏ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਏਰੋਪਸ ਦੇ ਕੁਝ ਅਰਥ ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਈਰੋਸ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਸਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ” ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫਿਲਿਆ ਇਕ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਨੇਕ ਪਿਆਰ, ਇਕ ਧਾਰਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਿਸਟੋਟਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿਕੋਮਾਚੇਨ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ VIII ਵਿਚ ਵਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਣ, ਬਰਾਬਰੀ ਅਤੇ ਜਾਣੂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਫਿਲਿਆ ਵਿਹਾਰਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸਦਾ ਅਰਥ "ਮਨ ਦਾ ਪਿਆਰ" ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਟਾਰਜ ਕੁਦਰਤੀ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਔਲਾਦ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ੇਨਿਆ ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਥਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਸਟ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣੀ ਇੱਕ ਲਗਭਗ ਰਸਮੀ ਦੋਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਨਬੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆਇਆ ਅਤੇ ਕੁਆਰਟਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਬਦਲੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ- ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੋਮਰਜ਼ ਇਲਿਆਡ ਅਤੇ ਓਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ (ਲਾਤੀਨੀ)
ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ "ਪਿਆਰ" ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਇਕ ਮੁੱਢਲੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਨੰਤ ਅਮਾਰੇ ("ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ") ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਇਤਾਲਵੀ ਵਿਚ ਹੈ। ਰੋਮਨ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਅਮਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ — ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸ਼ੌਕੀਨ, "ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪ੍ਰੇਮੀ" ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ "ਲੈਕਚਰ" ਅਤੇ ਅਮਿਕਾ, "ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ" ਦੀ ਉਪਯੋਗਤਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵੇਸਵਾ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਅਮੋਰ ਹੈ (ਰੋਮੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਮਨ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿਚ ਰੋਮਨ ਨੂੰ ਅਮੋਰੇ ਲਈ ਇਕ ਐਂਗਰਾਮ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ), ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਬੰਧਾਂ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਰੁਮਾਂਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਵਚਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਐਮਿਕਸ— "ਮਿੱਤਰ" ਅਤੇ ਅਮਿਸੀਟੀਆ, "ਦੋਸਤੀ" (ਅਕਸਰ ਆਪਸੀ ਲਾਭ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ "ਰਿਣੀ" ਜਾਂ "ਪ੍ਰਭਾਵ" ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ) ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਿਸੀਰੋ ਨੇ ਓਨ ਫ੍ਰੈਂਡਸ਼ਿਪ (ਡੀ ਅਮਸੀਟੀਆ) ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੰਧੀ ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਓਵੀਡ ਨੇ ਆਰਸ ਅਮੈਟੋਰੀਆ (ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਕਲਾ) ਨਾਮਕ ਡੇਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ ਲਿਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੱਕ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਾਤੀਨੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਮਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਸੰਦ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਾਰਣਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਲੇਸਰੇ ਜਾਂ ਡੀਲੇਕਟਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੈਟਲੁਸ ਦੀ ਪਿਆਰ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡਿਲੀਗੇਅਰ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਅਕਸਰ "ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ," "ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਦੇ ਜੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪਿਆਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਨੁਸਾਰੀ ਸੰਬੰਧਤ ਦਿਲੀਗੇਂਟੀਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ, "ਮਿਹਨਤ" ਜਾਂ "ਸਾਵਧਾਨੀ" ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਅਰਥਵਾਦੀ ਓਵਰਲੈਪ ਹਨ. ਆਬਜ਼ਰਅਰ ਦਿਲੀਗੇਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਹੈ; ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ, ਅਵਸਰਵੈਂਟੇਸ਼ੀਆ ਅਕਸਰ "ਸਤਿਕਾਰ" ਜਾਂ "ਪਿਆਰ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੈਰੀਟਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਿਚ "ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਪਿਆਰ" ਦੇ ਅਰਥ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਲਾਸਿਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਰੋਮਨ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਨੁਸਾਰੀ ਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿਨਿਕ
ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਚੀਨੀ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਮੋਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਕਨਫਿਸ਼ਿਜ਼ਮਵਾਦ ਦੇ ਉਦਾਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੋਜ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਅਤੇ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਢਾਂਚਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਰੋਕਣੀ ਚੀਨੀ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਾਵ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ "ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਪਿਆਰ" ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਕਨਫਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸੁਭਾਵਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸੀ. ਮੋਜ਼ੀ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੋਹਜ਼ਮ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ ਦੋਸਤਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਨਫਿਸ਼ਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਚੀਨੀ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਕ ਭਾਵੁਕ, ਸੰਭਾਲ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਇੱਛਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਏਈ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੁਆਰਥੀ ਜਾਂ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਦ ਲਈ ਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੱਤ ਸੀ।
ਮੈਂਡਰਿਨ ਚੀਨੀ ਵਿਚ, ਅਕਸਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਕ੍ਰਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਨਾਂਵ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਨਫਿਸ਼ਿਅਨ (ਰੇਨ) ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੁਹਾਵਰੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ" ਕਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਚੀਨੀ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ" ਚੀਨੀ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਆਮ ਢੰਗ ਹੈ। ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਜਪਾਨੀ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਜਪਾਨੀ
ਜਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ "ਪਿਆਰ" ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ "ਪਿਆਰ" ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰਵਾਦੀ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਖੇਪਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਅਕਸਰ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਮੀਜੀ ਬਹਾਲੀ 1868 ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪੱਛਮੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ "ਪਿਆਰ" ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ. ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਇ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਮਨੀਸ਼ਾ ਜਪਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਕੋਈ ਵਿਪਰੀਤ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਦੱਸ ਦੀ ਤਾਂਘ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵਾਰਥੀ ਅਤੇ ਚਾਹਵਾਨ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਕੱਲੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੋਇ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮੋਹ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲਤਾ, ਉਪਕਾਰ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਸ਼ਬਦ, ਇਕ ਵਧੇਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਉਸਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਆਈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਕਾਂਜੀ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਰੁਮਾਂਚਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ
left|thumb|ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਧਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸਮਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ, ਕਾਮ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿਨਸੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਅਨੰਦ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਖਿੱਚ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਅਨੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲਾ, ਨ੍ਰਿਤ, ਸੰਗੀਤ, ਪੇਂਟਿੰਗ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ।
ਵੇਦ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੁੱtਲੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਤੁਕਾਂ ਵਿਚ ਸੰਕਲਪ ਕਾਮ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 10 ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਬਾਣੀ 129 ਵਿਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:
कामस्तदग्रे समवर्तताधि मनसो रेतः परथमं यदासीत |
सतो बन्धुमसति निरविन्दन हर्दि परतीष्याकवयो मनीषा ||
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਉੱਠ ਗਈ, ਆਤਮਕ ਬੀਜ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੋ,ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।
ਫ਼ਾਰਸੀ
ਰੁਮੀ, ਹਾਫਿਜ਼ ਅਤੇ ਸਾਦੀ ਜੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਫਾਰਸੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ. ਪਿਆਰ ਲਈ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸ਼ਬਦ ਇਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਸੀ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਲਈ ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਡੋਸਟ ਦਸਤਾਨ" ("ਪਸੰਦ") ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਿਆਰ ਲਈ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ ਹੈ।
ਅਬਰਾਹਾਮਿਕ
thumb|ਰਾਬਰਟ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦਾ 1977 ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਪੈਲਿੰਗ ਅਹਾਵਾ।
ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ
ਇਬਰਾਨੀ ਵਿਚ, אהבה (ਅਹਾਵਾ) ਰੱਬ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਚੀਜ, ਅਕਸਰ ਪਿਆਰ-ਦਇਆ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਤੌਰਾਤ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, “ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਕਰੋ” (ਲੇਵੀਆਂ 19: 18)। ਤੌਰਾਤ ਦਾ ਹੁਕਮ "ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੋ" (ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 6: 5) ਮਿਸ਼ਨਹ ਦੁਆਰਾ (ਯਹੂਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਠ) ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਾਲ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣਾ (ਟਰੈੱਕਟ ਬੈਰਾਕਥ 9: 5). ਰੱਬੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸਾਹਿਤ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਜੂਬਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਵਿਆਹੁਤਾ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੇਖੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ” (ਉਪਦੇਸ਼ਕ 9: 9). ਰੱਬੀ ਡੇਵਿਡ ਵੁਲਪ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ "... ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ... ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ." ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "... ਪਿਆਰ ... ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਸੋਨੋਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਰੱਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਦਾ ਰੋਮਾਂਚਕ ਰੂਪਾਂਕ ਰੂਪਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਸਾਦੇ ਪਾਠ ਵਿਚ, ਇਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗਾਣੇ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੱਬੀ ਏਲੀਅਹੁ ਏਲੀਏਜ਼ਰ ਡੈਸਲਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਯਹੂਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ "ਲੈਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਣਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਈਸਾਈ ਧਰਮ
ਈਸਾਈ ਸਮਝ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਰੱਬ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਈਰੋਸ — ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਨਿਰਸੁਆਰਥ ਪਿਆਰ (ਅਗੇਪੇ), ਅਕਸਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ "ਉਤਰਦੇ" ਅਤੇ "ਚੜ੍ਹਦੇ" ਪਿਆਰ ਦੇ ਉਲਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ ਇਕੋ ਚੀਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
"ਪਿਆਰ" ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜੋ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਈਸਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ, ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂ Loveੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ. ਸੇਂਟ ਇਗਸਟੀਨ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ "ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।"
ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਭ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੁਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ. 1 ਕੁਰਿੰਥੁਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਵਿਕ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਪਿਆਰ ਸਬਰ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਦਿਆਲੂ ਹੈ। ਇਹ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸ਼ੇਖੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਵੈ-ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਪਿਆਰ ਬੁਰਾਈ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਬਲਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। "
ਯੂਹੰਨਾ ਰਸੂਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਉਹ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਹ ਸਦੀਪਕ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ। " ਜੌਨ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, "ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ ਆਪਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ ਕਿਉਂਕਿ ਰੱਬ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਜਿਹੜਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰੱਬ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਹ ਰੱਬ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੱਬ ਪਿਆਰ ਹੈ।"
ਸੇਂਟ ਇਗਸਟੀਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸੇਂਟ ਇਗਸਟੀਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਾਸਨਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।" ਆਖਰਕਾਰ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੇਂਟ ਇਗਸਟੀਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕੋ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਰੱਬ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ "ਈਰਖਾ, ਸ਼ੱਕ, ਡਰ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਝਗੜੇ" ਵਰਗੇ ਖਾਮੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੇਂਟ ਇਗਸਟੀਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ "ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।"
ਇਗਸਟੀਨ ਮੱਤੀ 22 ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਈਸਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਦਿਲ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਈਸਾਈ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਗਸਟੀਨ ਪਿਆਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਡਿਕ੍ਰਟੀਨਾ ਕ੍ਰਿਸਟੀਆਨਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ I ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ।
ਈਸਾਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਝਲਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚਨ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੀ ਐਸ ਲੂਵਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ 'ਦਿ ਫੋਰ ਲਵਜ਼' ਲਿਖੀ। ਬੇਨੇਡਿਕਟ XVI ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ (ਅਗੇਪੇ) ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ (ਈਰੋਸ) ਵਿਚ ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ. ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲਕੱਤਾ ਦੀ ਟੇਰੇਸਾ ਅਤੇ ਧੰਨ ਵਰਜਿਨ ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਈਸਾਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੱਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੋਪ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ "ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ।" ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਪੋਪ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਲਈ, ਇਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿਚ, "ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ... ਸਾਡੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਚਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ: ਰੱਬ।"
ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਏਕਿਨਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਿਹਾਰਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ "ਦੂਜੇ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ" ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਸੀ. ਇਹ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥਾਮਸ ਏਕਿਨਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਸੀਹੀ ਪਿਆਰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਬਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ, ਮੱਤੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਇੰਜੀਲ ਵਿਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:
“ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, 'ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖੋ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹੋਵੋ। ਬੁਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਕੁਧਰਮੀਆਂ ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ? ਕੀ ਟੈਕਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ? ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ? ਇਸ ਲਈ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਰਗੀ ਪਿਤਾ ਸੰਪੂਰਣ ਹੈ।"
ਟਰਟੂਲੀਅਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ: “ਸਾਡੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਣ ਭਲਿਆਈ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਇਕ ਆਮ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਮਸੀਹੀਆਂ ਵਿਚ।
ਇਸਲਾਮ
alt=Al-Wadūd or The Loving is a name of God in Islam.|thumb|200x200px|ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ, ਰੱਬ ਦੇ 99 ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਲ-ਵਦਦ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ"। ਪਿਆਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਇਸਲਾਮੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੱਬ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਦੇ 99 ਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਲ-ਵਦੂਦ ਜਾਂ “ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ” ਨਾਮ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਾ (ਕੁਰਾਨ 11:90) ਅਤੇ ਸੂਰਾ (ਕੁਰਾਨ 85:14) ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕੁਰਾਨ ਦੇ ਹਰ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਅਰੂ-ਰਹਿਮਾਨ ਅਤੇ ਅਰ-ਰਹੀਮ, ਜਾਂ “ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ” ਅਤੇ “ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਰੱਬ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਰਾਨ ਰੱਬ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ "ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਦਿਆਲੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।"
ਕੁਰਾਨ ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤਾਇਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੀਰ ਜਾਂ "ਡੂੰਘੀ ਦਿਆਲਤਾ" ਨਾਲ ਸਤਾਇਆ ਹੈ। ਬਿਰਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੁਰਾਨ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਸ਼ਕ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ, ਇਸਲਾਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ ਸੂਫੀਵਾਦ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਹੈ। ਸੂਫੀਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਤੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਰੱਬ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ "ਵੇਖਦਾ" ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਰੱਬ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ, ਸੂਫੀਵਾਦ ਦਾ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਦਸੂਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸੂਫੀਵਾਦ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਧਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਫੀਵਾਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਖੀਰਲੇ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਸੂਫੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਫੀਵਾਦ ਦਾ ਇਕ ਆਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮਨੁੱਖਤਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਸੂਫੀਵਾਦ ਦੇ ਸੰਤ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਾਰਨ "ਸ਼ਰਾਬੀ" ਹੋਣ ਲਈ ਬਦਨਾਮ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸੂਫੀ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਵਾਈਨ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਬੁੱਧ ਧਰਮ
ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਕਾਮ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ, ਜਿਨਸੀ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁਆਰਥੀ ਹੈ। ਕਰੂ ਦਇਆ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅਡੇਵੀਆ ਅਤੇ ਮੈਟਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਿਆਰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਵੈ-ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਗਾਵ ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸਵੈ-ਹਿੱਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਯਾਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ ਬੋਧਸਤਵ ਆਦਰਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਪੂਰਨ ਤਿਆਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਬੋਧੀਸਤਵ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਭਾਵੁਕ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਸਵਾਰਥ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ
thumb|ਕਾਮਾ (ਖੱਬੇ) ਰੱਤੀ ਨਾਲ ਚੇਨਕੇਸਵ ਮੰਦਰ, ਬੇਲੂਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦੀਵਾਰ ਤੇ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਕਾਮ ਅਨੰਦਦਾਇਕ, ਜਿਨਸੀ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਕਾਮਦੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਤੀਜਾ ਅੰਤ ਹੈ (ਕਾਮਾ). ਕਾਮਦੇਵਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਮਾਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਤੋਤੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਬਸੰਤ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਕਾਮੇਦੇਵਾ ਅਤੇ ਰਤੀ ਦੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਬੇਲੂਰ ਵਿਖੇ ਚੇਨਕੇਕਸ਼ਵ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਮਾੜਾ ਕਾਮ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ।
ਕਾਮ ਦੇ ਉਲਟ, ਪ੍ਰੇਮਾ - ਜਾਂ ਪ੍ਰੀਮ - ਉੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਕਰੁਣਾ ਦਇਆ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਭਕਤਿ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਰਵਉੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਣ ਭਗਤੀ"। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਭਗਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਿੰਦੂ ਲੇਖਕਾਂ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨੌਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਰਚਨਾ ਨਾਰਦਾ ਭਗਤੀ ਸੂਤਰ, ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਕੁਝ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਅਣ-ਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਟੀਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗੌਡੀਆ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਰਵਉੱਤਮ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਲਵ ਫਾਰ ਗੌਡਹੈੱਡ (ਪ੍ਰੇਮਾ) ਨੂੰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ: ਸੰਭੋਗ ਅਤੇ ਵਿਪਰਾਲੰਭ (ਇਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ) - ਦੂਸਰੇ ਵਿਰੋਧੀ।
ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਲਾਲਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗੌਡੀਆ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਪ੍ਰੇਮਾ (ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਪਿਆਰ) ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪਦਾਰਥਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਾਇਆ-ਪ੍ਰੇਮਾ ਇਕ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਹੰਕਾਰ, ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਪ੍ਰੇਮਾ ਨੂੰ ਇਕ ਅਨੌਖਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕਪੂਰਥਕ ਲੜਕੀ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੌਡੀਆ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੁਆਰਾ ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਸਰਵਉੱਚ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਰਬੋਤਮ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ. ਉਸਦੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥਕ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਰਥੀ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਦਾਰਥਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਰਾਧਾ (ਸਰਵਉੱਚ ਪ੍ਰੇਮੀ) ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਸਰਬੋਤਮ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ, ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਗੀਤਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਭਗਤ ਸ਼ੁੱਧੋਧਿਆ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਕਾਵਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਗਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਗਤੀ-ਪਿਆਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਉਪਜਾਇਆ), ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਦਾਰਥਕ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਪ੍ਰੇਮਾ ਅਸਵਦਾ ਹੈਲੇ, ਭਾਵ ਨਾਸਾ ਪੇਆ). ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਦਾਰਥਕ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤਮ ਰਸਤਾ ਹੈ. ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ, ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲੋਂ ਘਟੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇਕ ਅਨੁਸਾਰੀ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ. ਰੱਬ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਜ਼ਾਦ ਪਿਆਰ
"ਅਜ਼ਾਦ ਪਿਆਰ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਲਹਿਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਬੰਧਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜ਼ਾਦ ਪਿਆਰ ਲਹਿਰ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਟੀਚਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਿਨਸੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਹ, ਜਨਮ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਸੀ. ਇਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮੁੱਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਵਿਆਹ “ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ” ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਹਿਲੂ ਸੀ। ਮਿਡਲ-ਕਲਾਸ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਘਰ ਇੱਕ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਲਿੰਗ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਜ਼ਾਦ ਪਿਆਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵਜੋਂ ਭੜਕਾਇਆ।
ਸ਼ਬਦ "ਸੈਕਸ ਰੈਡੀਕਲ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ "ਅਜ਼ਾਦ ਪ੍ਰੇਮੀ" ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਵਕੀਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਨ: ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਜਿਨਸੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਹਨ।
ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਨਜ਼ਰੀਆ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੱਸਣਾ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਧਾਂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਵਹਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰ ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਰੂਹਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਤੋਹਫਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਜੋ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਇਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਰਹੱਸ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਤਜ਼ਰਬੇ ਵਾਂਗ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਲਵਲੇ
1670
1670 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਅਤੇ 1670 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੂਚੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ। ਮੌਜੂਦਾ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਲਈ ਮਾਨ ਮੰਤਰਾਲਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇਖੋ।
References
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ
ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ
ਕਾਮਰੇਡ ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ (15 ਅਗਸਤ 1917 - 29 ਮਈ 1989) ਜੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮੁਜਾਰਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਉੱਘੇ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਨ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਬਾਬਾ ਜਵਾਲਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੜੇ ਕਿਸਾਨ ਸੰਘਰਸ ਸਮੇਂ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ 1939 ਵਿੱਚ ਪਟਵਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੰਘਰਸ ਵਿੱਚ ਕੁਦ ਪਏ ਸਨ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਅੱਜ ਵੀ ਚੇਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਦੋਂ ਵਧਾਇਕ ਚੁਣਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਚੌਧਰੀ ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਅਗਸਤ 1917 ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੰਜਾਬ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਦੇ ਪਿੰਡ ਮੱਲ ਤਹਿਸੀਲ ਪਾਕਪਟਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮਿੰਟਗੁਮਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ ਜੀ ਇਕ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਕਾਰਨ ਉਹ 10 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਪਟਵਾਰੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ, ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਈ ਵਾਰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 1939 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ "ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚਾ" ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਕੇ 'ਗੜਬੜੀ ਫੈਲਾਉਣ' ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਕਸੂਰ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ 1941 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਿਦਰੋਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ 1944 ਤੋਂ 1946 ਤੱਕ ਦੋ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵਧ ਗਈਆਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ 22 ਅਗਸਤ 1948 ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ ਜੀ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਸੁਰੰਗ ਪੁੱਟ ਕੇ ਫਰਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, 20 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1950 ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾ ਲਈ ਸੀ। 1952 ਦੀ ਚੋਣ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੋਣ ਜਿੱਤੀ। 4 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1952 ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੈਫੂਦੀਨ ਕਿਚਲੂ, ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਸੁਤੰਤਰ, ਡਾ: ਸੱਤਿਆਪਾਲ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜਵਾਲਾ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਸੀ ਪੀ ਆਈ ਦਾ ਆਗੂ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਫਾਜਲਿਕਾ, ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ-ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। 29 ਮਈ 1989 ਨੂੰ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੇਲਮ  ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਵਧਾਵਾ ਰਾਮ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਭਾਰੀ ਕਮਜੋਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਲੈ ਕੇ ਕਾਮਰੇਡ ਮੋਹਿਤ ਸੇਨ, ਰਮੇਸ਼ ਸਿਨ੍ਹਾ, ਸੁਖਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪਾਰਟੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ ਜਿੱਥੇ ਸੇਲਮ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਪਾਰਟੀ (ਯੂਸੀਪੀਆਈ) ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਨਫਰੰਸ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿਆਦਾ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸੇਲਮ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੱਤਰਕਾਰੀ
ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਖ਼ਬਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ, ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ(ਪ੍ਰਿੰਟ), ਟੀਵੀ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ(ਬਰੌਡਕਾਸਟ) ਅਤੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਆਮ ਕਰ ਕੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ’ਚ ਉਹੀ ਖ਼ਬਰ ਛਪਦੀ ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚੈਨਲ ’ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸ੍ਰੋਤ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਜਿਹੜੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਨਾਵਲਕਾਰ ਜਾਰਜ ਓਰਵੈੱਲ (‘1984’ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰੀ  ਨੇੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ, ‘‘(ਅਸਲੀ) ਪੱਤਰਕਾਰੀ  ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਹੈ ।’’ ਅਮਰੀਕੀ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਐਂਡਰਿਊ ਵੈਚਸ ਅਨੁਸਾਰ ‘‘ਪੱਤਰਕਾਰੀ  ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਹਕੂਮਤ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਾਇਕ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ।’’