cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲਿੱਪੀ ਦੇ ਮਜ਼ਮੂਨ ਸੰਬੰਧੀ ਮਸਲਾ (ਭਗਤ ਸਿੰਘ)
ਭੌਰੇ ਬਹਿੰਦੇ ਗੁਲਾਂ ਦੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ਤੇ,
ਨਾ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਦੇਂਦਾ
ਗੌਹਰ ਸਮੇਂ ਸਲੂਕ ਹਨ ਜਿਉਂਦਿਆ ਦੇ,
ਮੋਇਆ ਗਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਕਿਸਾਰ ਦੇਂਦਾ।
ਅਤੇ ਫਿਰ -
ਜੀਮ ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਨਾ ਏਂ,
ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਿਓਣ ਜੋਗਾ,
ਘਰ ਆਏ ਸਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਘੂਰਨਾ ਏਂ,
ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਹੱਥੀਂ ਖੈਰ ਪਾਓਣ ਜੋਗਾ,
ਮਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵਿਛੜਨਾ ਏਂ,
ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਵਿਛੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓਣ ਜੋਗਾ,
ਗੌਹਰਾ ਬਦੀਆਂ ਰੱਖ ਬੰਦ ਖਾਨੇ,
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਏ ਨੇਕੀਆਂ ਕਮਾਓਣ ਜੋਗਾ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਦਰਦ, ਮਸਤਾਨਾ, ਦੀਵਾਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਕਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਮਿੱਠੀ, ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਆਨੰਦਦਾਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਨਾ ਅਪਨਾਇਆ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਅਪਨਾਉਂਦੇ ਮਸਲਾ ਇਹ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਜ਼ਹਬੀ ਡੰਡਾ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਅੜਿੰਗੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਏ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲਿੱਪੀ ਬਾਰੇ ਮਸਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਸ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਏਨੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਾਹਿਤਕ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਮਿਲ ਬੈਠ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ! ਇਹੀ ਇਸ ਉਪਾਅ ਹੈ ਇਸ ਮਸਲੇ ਦੇ ਹੱਲ ਦਾ। ਮਜ਼ਹਬੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਗੌਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਏਦਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ‘ਪ੍ਰੇਮ' ਜਿਹੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਬਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਬਖੇੜਾ ਤਹਿ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਖੇੜੇ ਦੇ ਤਹਿ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਚ ਸਾਹਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਉੱਤਮ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੀ ਜਾਣ ਲੱਗੇਗੀ।
ਖਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਸਯਦਾਈਨ
ਖਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਸਯਦਾਈਨ (1904–1971) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਅਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾਣੀਪਤ (ਭਾਰਤ, ਹਰਿਆਣਾ) ਵਿੱਚ 1904 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸਯਦਾਈਨ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਕਈ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 1960 ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਯੁਵਾ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੇਵਾ ਯੋਜਨਾ, ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ, ਆਂਧੀ ਮੇਂ ਚਿਰਾਗ, ਨੇ 1963 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਕਬਾਲ ਦਾ ਵਿਦਿਅਕ ਦਰਸ਼ਨ, ਆਧੁਨਿਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਕਟ, ਸਿੱਖਿਆ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1967 ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਬਦਲੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਹ 1938 -1945 ਤੱਕ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਚਿੰਤਕ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਲਈ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਕੇ ਜੀ ਸਾਈਯਦੀਨ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭਾਸ਼ਣ ਸਤੰਬਰ 1974 ਵਿੱਚ ਜੇ.ਪੀ. ਨਾਇਕ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੇ.ਜੀ. ਸਯਦਾਈਨ ਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ “ਪਹਿਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ” ਦੇ ਥੀਮ 'ਤੇ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੌਧਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਠੋਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਸਖਤ ਅਤੇ ਸੌੜੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਸਈਦਾ ਸਯਦੀਨ ਹਮੀਦ ਅਤੇ ਜ਼ਕੀਆ ਜ਼ਹੀਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ।
ਨਮਰਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤ
ਨਮਰਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤ (ਜਨਮ 24 ਅਗਸਤ 1993) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਾਈਲੇਟਸ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਮੀਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਦ ਪਿਲੇਟਸ ਸਟੂਡੀਓ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਟੌਟ ਪਾਈਲੇਟਸ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ 19 ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਸਟੌਟ ਪਾਈਲੇਟਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੋਰਸ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ।  ਉਸਦੇ ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ, ਐਥਲੀਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਹਸਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ, ਦਿ ਲੇਜ਼ੀ ਗਰਲਜ਼ ਗਾਈਡ ਟੂ ਬੀਿੰਗ ਫਿਟ ਵੀ ਲਿਖੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਮੀਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਟਨੈਸ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਦਿ ਪਾਈਲੇਟਸ ਸਟੂਡੀਓ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਹਨ। ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਨਮਰਤਾ ਨੇ ਜੈ ਹਿੰਦ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੇਜਰ ਅਤੇ ਲੌਫਬਰੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਪੋਰਟਸ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਕੁਐਸ਼ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਡੇ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣੀ ਪਈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਕੁਐਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਖੇਡ ਕਰੀਅਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਕਲਾ
thumb| [[ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਧਾ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਲਘੂ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਨਿਹਾਲ ਚੰਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ]] ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਕਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੂਪ ਮੱਧਯੁਗੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਜੈਨ ਮੰਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਮੂਰਤੀ-ਕਲਾ, ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ, ਮੱਧਕਾਲੀ ਦੌਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਲਘੂ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਾਲਤੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਪੂਤ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ "ਪੱਛਮੀ ਭਾਰਤ" ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਾਤਮਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਕਸਰ ਇਕੱਠੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਮਰਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤ
ਕਰੀਅਰ
ਆਪਣੀ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਉਸਨੇ ਪਿਲੇਟਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਲਿੰਡਸੇ ਜੀ ਮੈਰੀਥਿਊ ਤੋਂ ਪਿਲੇਟਸ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਗਈ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਟੌਟ ਪਾਈਲੇਟਸ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਬੈਰੇ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵੀ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਇਲਟਸ ਸਟੂਡੀਓ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਾਇਲਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਮੂਲੇਟਿਡ ਉਚਾਈ ਸਿਖਲਾਈ ਰੂਮ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਇਲਟਸ ਸਟੂਡੀਓ ਹੈ।
ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਕਲਾ
ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
thumb| [[ਦਿਲਵਾੜਾ ਮੰਦਰ|ਦਿਲਵਾੜਾ, ਮਾਊਂਟ ਆਬੂ, 1230 ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੈਨ ਲੂਨਾ ਵਸਾਹੀ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਖਾਸ "ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਅਰਚ" ਦੇ ਨਾਲ।]] ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਭਾਰਤੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਰੂਪ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਾਜਸਥਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਪੂਤ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹਨ।
ਭੂਪੇਂਦਰ ਨਾਥ ਕੌਸ਼ਿਕ
ਭੂਪੇਂਦਰ ਨਾਥ ਕੌਸ਼ਿਕ (ਹਿੰਦੀ: भूपेंद्र नाथ कौशिक "फ़िक्र") (7 ਜੁਲਾਈ 1924 – 27 ਅਕਤੂਬਰ 2007) ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗਕਾਰ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਹਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੰਬਾਲਾ ਕੈਂਟ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਬਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬੀਐਸਐਨਐਲ ਦਾ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਬਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ।
ਉਸਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਅੰਗ, "ਕੋਲਤਾਰ ਮਾਈ ਅਕਸ" [कोलतार मैं अक्स] ਲਈ "ਸਾਹਿਤ ਮਾਨੇਸ਼ੀ ਅਲੰਕਰਨ" ਜਿੱਤਿਆ।
ਨਮਰਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤ
ਕਰੀਅਰ
ਉਹ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (2011 ਤੋਂ) ਅਤੇ ਮਿਸ ਦੀਵਾ (2013 ਅਤੇ 2014) ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਫਿਟਨੈਸ ਪਾਰਟਨਰ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੋਹਿਤ 2014 ਮੁੰਬਈ ਸਿਟੀ ਐਫਸੀ ਟੀਮ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪਾਇਲਟਸ ਕੋਚ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1993
ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਕਲਾ
ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
ਅਜਮੇਰ ਵਿੱਚ ਅਧਾਈ ਦਿਨ ਕਾ ਝੋਨਪਰਾ ਮਸਜਿਦ (ਹੁਣ ਧਾਰਮਿਕ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ) ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੰਡੋ-ਇਸਲਾਮਿਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦੇ ਲਈ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਮੇਰ ਸ਼ਰੀਫ ਦਰਗਾਹ ਇਕ ਹੋਰ ਮੁਢਲੀ ਇਮਾਰਤ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਨੇ ਝਰੋਖਾ ਨਾਲ ਬੰਦ ਬਾਲਕੋਨੀ ਅਤੇ ਛੱਤਰੀ ਖੁੱਲੇ ਮੰਡਪ ਵਰਗੇ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਮਾਰਕ ਮੂਰਤੀ
ਮਾਰੂ-ਗੁਰਜਾਰਾ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਜਾਂ "ਸੋਲੰਕੀ ਸ਼ੈਲੀ" ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਕਲਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਜਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ, ਤਿੱਖੀ-ਤਕਰੀ ਹੋਈ ਚਿੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਮੱਧਕਾਲੀ ਪੇਂਟਿੰਗ
ਖਰੜੇ ਦਾ ਪਾਠ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਕਸਰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਲਪ ਸੂਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ ਅਤੇ ਮਹਾਵੀਰ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਚਿੱਤਰ "ਵਾਇਰੀ ਡਰਾਇੰਗ" ਅਤੇ "ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗਹਿਣੇ-ਵਰਗੇ ਰੰਗ" ਦੇ ਨਾਲ, ਟੈਕਸਟ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਵਰਗ-ਈਸ਼ ਪੈਨਲ ਹਨ। ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ "ਲੰਮੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਅਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ" ਦੇ ਨਾਲ। ਇੱਕ ਸੰਮੇਲਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਦੂਰ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਜਪੂਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ
16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਪੂਤ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮੁਗਲ, ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਰਗੇ ਦੇਸੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਲਘੂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਕੂਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਕਲਾਤਮਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਆਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਕੂਲ ਹਨ:
ਫਡ ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼
ਫਡ ਪੇਂਟਿੰਗ ਰੰਗੀਨ ਸਕ੍ਰੋਲ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹਨ ਜੋ ਕੱਪੜੇ 'ਤੇ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੋਪਾ ਗਾਇਕਾਂ / ਪਾਠਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਨਮੂਨੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵੰਤ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਥੀਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਫਡ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਰਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਨਾਰਾਇਣ ਕੀ ਫਡ ਦਾ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਖੇਤਰ 170 ਵਰਗ ਫੁੱਟ (ਭਾਵ 34' x 5') ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਾਰਸ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਹਾਲੀਆ ਮੂਲ ਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਾਰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪਾਬੂਜੀ ਕੀ ਫੜ੍ਹ ਹੈ। ਪਬੂਜੀ ਕੀ ਫਡ 15 x 5 'ਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ft. ਕੈਨਵਸ। ਫਡ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਇਕ ਗੋਗਾਜੀ, ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਚੌਹਾਨ, ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ ਆਦਿ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਸ਼ੰਕਰ ਅਚਾਰੀਆ
'''ਡਾ. ਸ਼ੰਕਰ ਆਚਾਰੀਆ''' (ਜਨਮ ਅਕਤੂਬਰ 1945) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੁੱਖ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਲਹਾਲ ਉਹ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਇਕਨਾਮਿਕ ਰਿਲੇਸ਼ਨਜ਼ (ICRIER) ਵਿਖੇ ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਰਿਸਰਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਨਰੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕੋਟਕ ਮਹਿੰਦਰਾ ਬੈਂਕ ਦੇ ਗੈਰ-ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ 2018 ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਸ਼ੰਕਰ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ 1959 ਤੋਂ 1963 ਤੱਕ ਹਾਈਗੇਟ ਸਕੂਲ, ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1967 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੇਬਲ ਕਾਲਜ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। 1972 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ 1972 ਦਾ ਪੀਐਚਡੀ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ "ਆਚਾਰੀਆ, ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਥ, ਘੱਟ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਾਰਕ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂ" ਹੇਠਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
1982 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਪਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 1971 ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਟੀਮ ਨੇ 1979 ਦੀ 'ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਕਾਸ ਰਿਪੋਰਟ' ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਟੀਮ ਦਾ ਆਗੂ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜ 1993 ਅਤੇ 2001 ਦਦਰਮਿਆਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ (ਸਕੱਤਰ ਦੇ ਰੈਂਕ ਵਿੱਚ) ਵਜੋਂ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸੇਬੀ ਅਤੇ ਐਗਜ਼ਿਮ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ (2001-2003) ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਤ ਕਮਿਸ਼ਨ (2004) ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ 1985 ਤੋਂ 1990 ਤੱਕ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਸਲਾਹਕਾਰ (ਵਧੀਕ ਸਕੱਤਰ ਦਾ ਦਰਜਾ) ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਈ 2003 ਤੋਂ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 2006 ਤੋਂ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਜੁਲਾਈ 2018 ਵਿੱਚ ਕੋਟਕ ਮਹਿੰਦਰਾ ਬੈਂਕ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੇਵਾ ਅਫ਼ਸਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1945
ਫਰਾਂਸਿਸ ਏਲਨ ਵਾਟਕਿੰਸ ਹਾਰਪਰ
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਏਲਨ ਵਾਟਕਿੰਸ ਹਾਰਪਰ (24 ਸਤੰਬਰ, 1825 – 22 ਫਰਵਰੀ, 1911) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਖਾਤਮਾਵਾਦੀ, ਮਤਾਵਾਦੀ, ਕਵੀ, ਸੰਜਮ ਕਾਰਕੁਨ, ਅਧਿਆਪਕ, ਜਨਤਕ ਬੁਲਾਰੇ, ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। 1845 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਫਰੀਕਨ-ਅਮਰੀਕਨ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਬਾਲਟਿਮੋਰ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਜਨਮੇ, ਹਾਰਪਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਰੀਅਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ। 67 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਨਾਵਲ ਆਇਓਲਾ ਲੇਰੋਏ (1892) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
1850 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕੋਲੰਬਸ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਅਨ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਵਿਗਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਏਐਮਈ ਚਰਚ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਕੂਲ ਹੈ। 1851 ਵਿੱਚ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਐਬੋਲੀਸ਼ਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕਲਰਕ, ਵਿਲੀਅਮ ਸਟਿਲ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸਨੇ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਭੂਮੀਗਤ ਰੇਲਮਾਰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਹਾਰਪਰ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1853 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਐਂਟੀ-ਸਲੇਵਰੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਰਪਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਬੁਲਾਰੇ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਕਾਰਕੁਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਹਾਰਪਰ ਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਵੀ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਉਸਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੋਇਮਜ਼ ਆਨ ਮਿਸੈਲੇਨਿਅਸ ਸਬਜੈਕਟਸ (1854) ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਲ ਲੌਰੈਂਸ ਡਨਬਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਫਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕਨ ਕਵੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ "ਦੋ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ" 1859 ਵਿੱਚ ਐਂਗਲੋ-ਅਫਰੀਕਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਔਰਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪਹਿਲੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਹਾਰਪਰ ਨੇ ਕਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਰਹੇ। 1886 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਟੈਂਪਰੈਂਸ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਕਲਰਡ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ। 1896 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ ਕਲਰਡ ਵੂਮੈਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਹਾਰਪਰ ਦੀ ਮੌਤ 22 ਫਰਵਰੀ, 1911 ਨੂੰ 85 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਨੌਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ। thumb| ਫਰਾਂਸਿਸ ਏਲਨ ਵਾਟਕਿੰਸ ਹਾਰਪਰ, 1872 left|thumb| ਫਰਾਂਸਿਸ ਹਾਰਪਰ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, 1900 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ thumb| ਆਇਓਲਾ ਲੇਰੋਏ ਜਾਂ ਸ਼ੈਡੋਜ਼ ਅਪਲਿਫਟਡ, 1892 ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਪੰਨਾ thumb| ਫਰਾਂਸਿਸ ਏਲਨ ਵਾਟਕਿੰਸ ਹਾਰਪਰ, 1902 thumb| ਫਰਾਂਸਿਸ ਈਡਬਲਯੂ ਹਾਰਪਰ ਪੋਰਟਰੇਟ, 1893
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਮਾਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਕੌਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਬਰੇਟਾ
ਮਾਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਕੌਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਬਰੇਟਾ ਦੀ ਨੀਂਹ 19 ਮਈ, 2007 ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਨੈਕ ਨੇ ‘ਬੀ ਪਲੱਸ’ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪੀਲੂ (ਰੁੱਖ)
ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਰੁੱਖ ਅਲਜੀਰੀਆ, ਅੰਗੋਲਾ, ਬੋਤਸਵਾਨਾ, ਕੈਮਰੂਨ, ਚਾਡ, ਮਿਸਰ, ਏਰੀਟਰੀਆ, ਈਥੋਪੀਆ, ਭਾਰਤ, ਇਰਾਨ, ਇਜ਼ਰਾਇਲ, ਜੌਰਡਨ, ਕੀਨੀਆ, ਲੀਬੀਆ, ਮਲਾਵੀ, ਮਾਲੀ, ਮੌਰੀਤਾਨੀਆ, ਮੋਜ਼ਾਂਬਿਕ, ਨਾਈਜਰ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ, ਓਮਾਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਫਿਲਸਤੀਨ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬਿਆ, ਸੇਨੇਗਲ, ਸੋਮਾਲੀਆ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ, ਸੁਡਾਨ, ਸੀਰੀਆ, ਤਨਜਾਨੀਆ, ਯੂਗਾਂਡਾ, ਯਮਨ, ਜ਼ੈਂਬੀਆ, ਜ਼ਿਮਬਾਬਵੇ ਨਾਮੀਬੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਰੁੱਪ 9 ਤੱਤ
ਗਰੁੱਪ 9, ਮਿਆਦੀ ਪਹਾੜਾ ਦੇ ਕੋਬਾਲਟ, ਰ੍ਹੋਡੀਅਮ, ਇਰੀਡੀਅਮ ਅਤੇ ਮਿਤਨੀਰੀਅਮ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰਕਾਲੀ ਧਾਤਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਹੈ। ਮਿਤਨੀਰੀਅਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਸਥਾਨਕ ਦਾ ਅਰਧ ਆਯੂ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਤੱਤ ਵੀ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੀਸੀ ਦੀ 2ਜੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਬਾਲਟ ਦੀ ਖੋਜ ਯੁਨਾਨੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ 1803 ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਹਾਈਡੇ ਵੋਲਸਟਨ ਨੇ ਤਾਰਪੀਨ ਵਿੱਚ ਪਲੈਟੀਨਮ ਦੀ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਨੂੰ ਘੋਲਿਆ ਅਤੇ ਸੋਡੀਅਮ ਹਾਈਡਰੋਆਕਸਾਈਡ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਮੋਨੀਅਮ ਕਲੋਰਾਈਡ ਮਿਲਾਇਆ ਤਾਂ ਰ੍ਹੋਡੀਅਮ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਘੁਲ ਗਈਆ ਸਿਰਫ ਰ੍ਹੋਡੀਅਮ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਰ੍ਹੋਡੀਅਮ ਦੀ ਖੋਜ ਹੋਈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ 1804 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥਸਨ ਟੈਨੰਟ ਨੇ ਇਰੀਡੀਅਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। 1982 ਵਿੱਚ ਬਿਸਮਥ-209 ਦੀ ਲੋਹਾ-58 ਨਾਲ ਬੰਬਾਰਡ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਤਨੀਰੀਅਮ ਦੀ ਖੋਜ ਹੋਈ। ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੇਪੜੀ ਤੇ ਘੱਟ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕੋਬਾਲਟ ਸਿਰਫ 0.0029% ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੇਪੜੀ 'ਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰ੍ਹੋਡੀਅਮ ਅਤੇ ਇਰੀਡੀਅਮ ਸਿਰਫ ਪਲ਼ੈਟੀਨਮ ਦੀ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਿਤਨੀਰੀਅਮ ਸਿਰਫ ਨਿਉਕਲੀਅਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ 'ਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਜਰੂਰੀ ਪੋਸ਼ਟਿਕ 'ਚ ਵਿਟਾਮਿਨ B-12 ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਬਾਲਟ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਆਜ਼ਾਦ ਰਾਜਨੇਤਾ
ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਜਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਜਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜਨੇਤਾ ਇੱਕ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਜਾਂ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਜ਼ਾਦ ਵਜੋਂ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੁਤੰਤਰ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ ਜੋ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।. ਦੂਸਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਜਾਂ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ (ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ)।
ਭਾਰਤ
ਆਜ਼ਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਆਜ਼ਾਦਾਂ ਕੋਲ 6 ਸੀਟਾਂ ਹਨ।
ਹਰਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਹਿਲ
thumb|ਹਰਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਹਿਲ ਹਰਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਹਿਲ (29 ਦਸੰਬਰ 1938 - ) ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੇ ਵਿਰਸੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਕਹਿਲ ਦਾ ਜਨਮ 29 ਦਸੰਬਰ 1938 ਪਿੰਡ ਸੰਦੌੜ ਤਹਿਸੀਲ ਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ (ਹੁਣ ਤਹਿਸੀਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮਲੇਰ ਕੋਟਲਾ) ਵਿਖੇ ਚੌਧਰੀ ਹਰਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਨੀ ਹਰਨਾਮ ਕੌਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਦਸਵੀਂ ਤਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੀ ਏ ਗੌਰਮਿੰਟ ਕਾਲਜ ਮਲੇਰ ਕੋਟਲਾ ਤੋਂ 1959 ਵਿਚ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੋਆਪਰੇਟਿਵ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਸਰਵਿਸ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਡਿਪਟੀ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਦਸੰਬਰ 1996 ਵਿਚ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ।
ਹਰਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਹਿਲ ਦਾ ਚਾਚਾ ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਥੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਚੇਟਕ ਲੱਗ ਗਈ। ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਉਹ ਕਾਲਜ ਮੈਗਜੀਨ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਜੁਆਇੰਟ ਐਡੀਟਰ ਰਿਹਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਗਰੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਹਿਤ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸੇ ਬਾਰੇ ਹਰ ਸਾਲ ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਛਪਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ।
2008 ਵਿੱਚ ਆਲੋਕ ਨੇਮਬਾਂਗ ਦੀ ਸਾਨੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਕਈ ਵਪਾਰਕ ਨੇਪਾਲੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
2008 ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸਾਨੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਰਿਤੂ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ। ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਘਾਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਰੇਸਥਾ ਨੇ ਫਿਰ <i id="mwNw">ਪ੍ਰਸਾਦ</i> ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਈ। ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਨਰਾਇਣੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰਾ (ਮਹਿਲਾ) ਲਈ ਡੀਸੀਨ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
2019 ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਐਕਸ਼ਨ ਫਿਲਮ ਜ਼ੀਰਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਟੰਟ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕਟਵਾ ਲਏ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਪੋਸਟ ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ "ਜ਼ੀਰਾ ਫਿਲਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ੀਰਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗੀ" ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਜੂਨ 1985 ਨੂੰ ਧਰਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਗਰੁੱਪ 10 ਤੱਤ
ਗਰੁੱਪ 10, ਮਿਆਦੀ ਪਹਾੜਾ ਦੇ ਨਿਕਲ, ਪੈਲੇਡੀਅਮ, ਪਲੈਟੀਨਮ ਅਤੇ ਦਾਮਸ਼ਟਾਟੀਅਮ ਤੱਤਾ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਡੀ-ਬਲਾਕ ਅੰਤਰਕਾਲੀ ਧਾਤਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਣ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਤਰਤੀਬ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਨਿਕਲ ਦਾ ਬਾਇਓ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਐਨਜਾਇਮ ਦਾ ਐਕਟਿਵ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ
ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Kiran Bishnoi), ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਰਨ ਗੋਦਾਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਪਹਿਲਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ 2018 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਸੀ। ਉਹ 2017 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਬਿਸ਼ਨੋਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਰਨ ਗੋਦਾਰਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਜਨਮ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਹਿਸਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਰਾਵਤ ਖੇੜਾ ਵਿੱਚ ਕੁਲਦੀਪ ਗੋਦਾਰਾ ਅਤੇ ਸੁਨੀਤਾ ਗੋਦਾਰਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਹਿਸਾਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕਾਲੀਰਾਵਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ ਰਾਮਸਵਰੂਪ ਖਿਚੜ ਕਾਲੀਰਾਵਨਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲਵਾਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਵਧੀ। 2010 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਿਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੇਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬੀਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀ ਗੋਡੇ ਦੀ ਸੱਟ ਕਾਰਨ 2014 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਟਰਾਇਲਾਂ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਈ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਤੋਂ ਉਭਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 2015 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਕੇਸਰੀ ਦੰਗਲ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 2015 ਵਿੱਚ ਈਵੈਂਟ ਦੀ ਫਾਈਨਲਿਸਟ ਸੀ।
ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਵਿੱਚ 2017 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2018 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਬਲੇਸਿੰਗ ਓਨਏਬੂਚੀ ਤੋਂ ਤਕਨੀਕੀ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ 76 ਵਿੱਚ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ, ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਤਕਨੀਕੀ ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਸ਼ਸ ਦੇ ਕਾਟੋਸਕੀਆ ਪਰਿਆਧਵੇਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਅੰਜਨਾ ਰੰਗਨ
ਉਸਨੇ 2008 ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮਿਸ ਚਿੰਨਥਿਰਾਈ 2008 ਵਿੱਚ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਜੇਤੂ ਬਣ ਕੇ ਉਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੱਟੂ ਕਾਮ (2010), ਪੱਟੂ ਪੁਡਸੂ (2011), ਨਮਾ ਸਟਾਰ (2012), ਨਟਚਥਿਰਾ ਜਨਾਲ (2013-2017), ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ (2013), ਕੋਨਜਮ ਉੱਪੂ ਕੋਨਜਮ ਕਰਮ (2014), ਡਾਂਸ ਜੋਡੀ ਡਾਂਸ 3.0 (2014), ਨੀਂਗਲੁਮ ਨੰਗਲਮ (2014) 2015), ਕੈਫੇ ਟੀ ਏਰੀਆ (2016), ਜੂਨੀਅਰ ਸੁਪਰ ਸਟਾਰਸ (2017), ਸੰਡੇ ਕੋਂਡਟਮ (2017), ਫ੍ਰੀਯਾ ਵਿਦੂ (2017) ਅਤੇ ਵਜ਼ਥੂਕਲ (2018) ਵਰਗੇ ਸਫਲ ਸ਼ੋਅ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
2021 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਓਸਲੋ, ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਵਿਸ਼ਵ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ 76 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਮੈਚ ਹਾਰ ਗਈ।
ਅੰਜਨਾ ਰੰਗਨ
ਕੈਰੀਅਰ
ਅੰਜਨਾ ਰੰਗਨ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਅਗਸਤ 1989 ਨੂੰ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਜੌਕੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਸੀ। ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਐਂਕਰ ਜਾਂ ਵੀਡੀਓ ਜੌਕੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 2008 'ਚ ਮਿਸ ਚਿੰਨਥਿਰਾਈ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੀਂਗਲਮ ਨੰਗਲਮ, ਨਮਾ ਸਟਾਰ, ਕੋਨਜਮ ਉੱਪੂ ਕੋਨਜਮ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪੱਟੂ ਪੁਡਸੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਂਕਰ ਕੀਤਾ।
ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅੰਜਨਾ ਰੰਗਨ
ਕੈਰੀਅਰ
2018 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣ ਲਈ ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਸਨ ਟੀਵੀ ਵਿੱਚ 10 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰੇਕ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਆਪਣੇ ਬ੍ਰੇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਜਨਾ 2019 ਵਿੱਚ ਐਂਕਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਜੂਨੀਅਰ ਸੁਪਰ ਸਟਾਰਸ, ਪੁਥੁਯੁਗਮ ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਨਟਚਥਿਰਾ ਜਨਾਲ ਅਤੇ ਸਨ ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਸੰਡੇ ਕੋਂਡੱਟਮ ਵਰਗੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਐਂਕਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਟੀਵੀ 2019 'ਤੇ ਚੇਨਈ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੀਆਂ 20 ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਭਾਉਂਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ 15ਵਾਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 2020 ਵਿੱਚ 11ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅੰਜਨਾ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸਾਈਬਰ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਟਵਿੱਟਰ ਅਤੇ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ 'ਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਤੋਂ ਅਸ਼ਲੀਲ ਅਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਸਾਈਬਰ ਅਪਰਾਧ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ।
ਫਿਲਮ ਪੁਸ਼ਪਾ: ਦ ਰਾਈਜ਼ ਦੇ ਲਾਂਚ ਈਵੈਂਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਜਨਾ ਦੁਆਰਾ ਹੋਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੇ ਅੰਜਨਾ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਲਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅੱਲੂ ਅਰਜੁਨ ਇਸ ਕਾਰਨ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਕਿ ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਬਾਅਦ 'ਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਨ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਅੰਜਨਾ ਨੇ 10 ਮਾਰਚ 2016 ਨੂੰ ਅਭਿਨੇਤਾ ਚੰਦਰਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2018 ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਸਿਹਤ
ਅੰਜਨਾ ਰੰਗਨ ਦਾ 19 ਜਨਵਰੀ 2022 ਨੂੰ ਕੋਵਿਡ-19 ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਾਇਰਸ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989
ਰੇਨੁਕਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਰੇਨੁਕਾ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਕੇ. ਬਾਲਾਚੰਦਰ ਦੇ ਟੈਲੀ-ਸੀਰਿਅਲ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ-ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ। ਇਸਨੇ ਕੁਝ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਰੇਨੁਕਾ ਦੇ ਦ ਹਿੰਦੂ ਵਿੱਚ, ਦਿੱਤੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸ੍ਰੀਰੰਗਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰੇਨੁਕਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕਾਰਨ ਰੇਨੁਕਾ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ ਚੇਨਈ ਜਾ ਕੇ ਕੰਮ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਪਈ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਕੋਮਲ ਸਵਾਮੀਨਾਥ ਦੀ ਨਾਟ ਮੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਡਰਾਮਾ ਆਰਟਿਸਟ ਕੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਰੇਨੁਕਾ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ ਟੀ. ਰਾਜੇਂਦਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸਮਸਾਰਾ ਸੰਗੀਥਮ  ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਰੇਨੁਕਾ ਕੁਝ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 75 ਮਲਿਆਲਮ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁਕੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰੇਨੁਕਾ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਸਾਥੀ ਗੀਤਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੇ. ਬਾਲਾਚੰਦਰ ਨਾਲ ਪਰਿਚਿਤ ਕਰਵਾਇਆ।
ਰੇਨੁਕਾ ਨੇ ਬਾਲਾਚੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤਟੈਲੇਸੀਰਿਅਲ ਕੈਆਲਾਵਉ ਮਾਨਸੂ  ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਕੈਆਲਾਵਉ ਮਾਨਸੂ ਦੇ ਚਲਦੇ, ਰੇਨੁਕਾ ਨੇ ਕਾਧਾਲ ਪਾਗਾਦਾਈ  ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਰੋਲ ਨਿਭਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜੰਨਲ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਯਮੁਨਾ ਸਰਸਵਤੀ  ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰੀਵਿਊ ਮਿਲੇ।
ਪਰਿਵਾਰ
ਰੇਨੁਕਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਹਨ। ਇਸ ਨੇ ਅਲੋਹਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਨੇਪਾਲੀ ਕਾਂਗਰਸ
right|thumb|200x200px|ਨੇਪਾਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਇਮਾਰਤ ਸਨੇਪਾ, ਲਲਿਤਪੁਰ, ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਕਾਂਗਰਸ (नेपाली कांग्रेस) (ਐਨ ਸੀ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਂਗਰਸ) ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਹੈ. ਨੇਪਾਲੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ 1950 ਜਮਹੂਰੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਕ ਰਾਣਾ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਹ ਪਧਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਮੁੜ ਪੂਰਨ ਰਾਜਤੰਤਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਸਦੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਬਹਾਲ  ਕਰਨ ਲਈ, ਖੱਬੇ ਪੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ, 1990 ਅਤੇ 2006 ਵਿੱਚ ਜਮਹੂਰੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 21 ਨਵੰਬਰ  2006 ਦੇ 12-ਨੁਕਾਤੀ  ਸਮਝੌਤੇ ਨਾਲ,  ਇਸ ਰਾਜਾ ਗਿਆਨਇੰਦਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੇ ਯਤਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀਪੀਐਨ-ਯੂਐਮਐਲ ਅਤੇ ਸੀਪੀਐਨ-ਮਾਓਵਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੀ 2006 ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਕ ਸੰਸਦ ਬਹਾਲ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸੰਘੀ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ਵ ਪਸ਼ੂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਿਵਸ
ਵਿਸ਼ਵ ਪਸ਼ੂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਿਵਸ ਹਰ ਸਾਲ 4 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ, ਹੱਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1931 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਸ਼ਵ ਦਿਵਸ
ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ
right|thumb| ਕੈਲਾਸ਼ ਆਸ਼ਰਮ, ਮੁਨੀ ਕੀ ਰੀਤੀ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ, ਪਹਿਲੇ ਐਬੋਟ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ (1811 – 1901) ਕੈਲਾਸ਼ ਆਸ਼ਰਮ, ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉਸਨੇ 1880 ਵਿੱਚ ਮੁਨੀ ਕੀ ਰੀਤੀ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦਾ ਮਠਾਠ ਸੀ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵੱਡੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਚਾਰ ਧਾਮ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਿਕਸ਼ੂ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਵਰਗੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਸੀ।
ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ ਆਪਣੀ ਭਟਕਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਨਖਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਤ ਗਿਰੀ ਬੰਗਲਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਏਅਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। 1880 ਵਿੱਚ, ਟਿਹਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮੱਠ ਨੂੰ ਕੈਲਾਸ਼ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ, ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਗਏ ਅਤੇ ਕੈਲਾਸ਼ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਗਏ। ਗਿਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਦਵੈਤ ਵੇਦਾਂਤਵਾਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਨਿਆਸੀ ਚੇਲੇ ਸਵਾਮੀ ਅਭੇਦਾਨੰਦ ਨੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੈਲਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।
ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ, ਕਲਿਆਣਾਨੰਦ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਆਨੰਦ ਦੇ ਦੋ ਮੱਠਵਾਸੀ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ, ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਸ਼ਨ ਸੇਵਾਸ਼੍ਰਮ, ਕਾਂਖਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਤਕਰੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨੀਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਧਨਰਾਜ ਗਿਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਦੇ ਦੋ ਚੇਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਸੇਵਾ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ।, ਜਿਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਿਆਪਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅੱਜ, ਉਸਨੇ ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤਿਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੇਂਦਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1901 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1811
ਐਲਿਸ ਕੈਰੀ
thumb| ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਲਿਸ ਕੈਰੀ ਦਾ 1850 ਪੋਰਟਰੇਟ ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਕਾਲਜ ਹਿੱਲ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਐਲਿਸ ਕੈਰੀ (26 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1820) – ਫਰਵਰੀ 12, 1871) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਕਵੀ ਫੋਬੀ ਕੈਰੀ (1824-1871) ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀ।
ਕੈਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹੀਓ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਿੱਖਿਆ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਫੋਬੀ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਲਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵਿਤਾ, "ਦ ਚਾਈਲਡ ਆਫ਼ ਸੌਰੋ" 1838 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਰੂਫਸ ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਦ ਫੀਮੇਲ ਪੋਇਟਸ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿਖਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਸਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਐਲਿਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲੋਵਰਨੁੱਕ ਚਿਲਡਰਨ ਅਤੇ ਸਨੋ ਬੇਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਉਸਦੀ 50 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤਪਦਿਕ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨ-ਵੁੱਡ ਕਬਰਸਤਾਨ, ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਫੋਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਜੀਵਨੀ
thumb| ਕੈਰੀ ਕਾਟੇਜ, ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹੀਓ ਨੇੜੇ ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਫੋਬੀ ਕੈਰੀ ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਘਰ ਐਲਿਸ ਕੈਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1820 ਨੂੰ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਿਆਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਾਉਂਟ ਹੈਲਥੀ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ 1813 ਵਿੱਚ ਰੌਬਰਟ ਕੈਰੀ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਇੱਕ ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਨੌਰਥ ਕਾਲਜ ਹਿੱਲ, ਓਹੀਓ ਹੈ। ਉਸਨੇ 27 acre  ਕਲੋਵਰਨੁੱਕ ਫਾਰਮ। ਫਾਰਮ 10 mi ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਕੂਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਦੂਰੀ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਨੌਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਪਰ ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਫੋਬੀ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਲਿਸਟ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਸਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਮੈਥੋਡਿਸਟ, ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ, ਅਤੇ ਕੌਂਗਰੀਗੇਸ਼ਨਲਿਸਟ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਨਾ ਸਨ। ਫੋਬੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਜਦੋਂ ਐਲਿਸ 17 ਅਤੇ ਫੋਬੀ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਇਤਾਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀਆਂ। 1835 ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਫੋਬੀ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਮਦਰਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭੈਣਾਂ ਤਿਆਰ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬੱਤੀ ਲਈ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਰਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਰਡ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸ਼ਬੀਨ ਦਾ ਯੰਤਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀ।
ਐਲਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵਿਤਾ, "ਦ ਚਾਈਲਡ ਆਫ਼ ਸੌਰੋ" 1838 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਐਡਗਰ ਐਲਨ ਪੋ, ਰੂਫਸ ਵਿਲਮੋਟ ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਅਤੇ ਹੋਰੇਸ ਗ੍ਰੀਲੇ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਰੂਫਸ ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦ ਫੀਮੇਲ ਪੋਏਟਸ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੌਨ ਗ੍ਰੀਨਲੀਫ ਵ੍ਹਾਈਟੀਅਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਵ੍ਹਾਈਟੀਅਰ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ "ਕਿਸੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪਾਸ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਖਬੰਧਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਮ ਨਾਪਸੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ"। 1849 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਤਾਬ, ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਫੋਬੀ ਕੈਰੀ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। 1850 ਦੀ ਬਸੰਤ ਤੱਕ, ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਸਵੋਲਡ ਅਕਸਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਸਨ ਜੋ ਅਕਸਰ ਫਲਰਟ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਪੱਤਰ-ਵਿਹਾਰ ਉਸ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1871 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1820
ਤੇਜੂ
ਤੇਜੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਹਿਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਤੇਜੂ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ 60 ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੂ ਹਲਕੇ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਧਾਇਕ (MLA) (ਮਈ 2019) ਕਰੀਖੋ ਕ੍ਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ
ਇਸਦੀ ਔਸਤ ਉਚਾਈ 185 ਮੀਟਰ ਹੈ  (606ਫੁੱਟ). ਇਹ ਲੋਹਿਤ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਖੇਤੀ ਬਾੜੀ
ਏਥੋਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਫਸਲਾਂ ਚੌਲ, ਸਰ੍ਹੋਂ, ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਸੰਤਰਾ ਹਨ। thumb|232x232px| ਲੋਹਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ thumb| ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਕੁੰਡ
ਆਵਾਜਾਈ
ਤੇਜੂ ਵਿਖੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਗਰਿਕ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ। 22 ਸਤੰਬਰ, 2017 ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਸਫਲ ਪ੍ਰੀਖਣ ਫਲਾਈਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੋਰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਮੋਹਨਬਾੜੀ ਵਿਖੇ ਹੈ (154 km) ਅਤੇ ਗੁਹਾਟੀ
( ਲੋਕਪ੍ਰਿਯਾ ਗੋਪੀਨਾਥ ਬੋਰਦੋਲੋਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ )
ਤੇਜੂ ਸੜਕ ਦੁਆਰਾ ਆਸਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਟੇਟ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਸੇਵਾਵਾਂ (APSTS) ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਿੱਜੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨ ਅਸਾਮ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਾਹਨ ਤਿਨਸੁਕੀਆ, ਅਸਾਮ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤਿਨਸੁਕੀਆ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਗੁਹਾਟੀ, ਦਿੱਲੀ, ਕੋਲਕਾਤਾ, ਬੰਗਲੌਰ, ਮੁੰਬਈ, ਜੰਮੂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ-ਪਾਸੀਘਾਟ-ਤੇਜ਼ੂ-ਰੁਪਈ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਮੁਰਕੋਂਗਸੇਲੇਕ ਸਿਲਾਪਥਰ ਤੋਂ ਪਾਸੀਘਾਟ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰੌਡਗੇਜ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਰਾਹੀਂ ਤੇਜ਼ੂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਅਤੇ ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਕੁੰਡ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਰੇਲ ਲਾਈਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਰਵੇਖਣ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਲੋਬਾਰੀਘਾਟ ਵਿਖੇ ਲੋਹਿਤ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਲੋਹਿਤ ਪੁਲ (2.9 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਨੇ ਅਸਾਮ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਲ ਨੇ ਬੱਸ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਧੇ ਤੇਜੂ  ਨੂੰ ਗੁਹਾਟੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਰਣਨੀਤਕ 2 ਲੇਨ ''ਡਾ. ਭੂਪੇਨ ਹਜ਼ਾਰਿਕਾ ਸੇਤੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਢੋਲਾ-ਸਾਦੀਆ ਪੁਲ (9.15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ)'', ਜਿਸ ਨੇ ਆਸਾਮ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, 26 ਮਈ, 2017 ਤੋਂ ਕੰਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਦਰਿਆ ਪੁਲ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਜਨਗਣਨਾ 2011 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੰਗਾਲੀ 3,373 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ, 3,371 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨੇਪਾਲੀ, 2,197 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਪੁਰੀ, 1,884 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹਿੰਦੀ, 1,790 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸਮੀ ਅਤੇ 1,561 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਾਮੀ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਥਾਨਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਮੁੱਖ ਮਿਸ਼ਮੀ ਰੱਬ ਰਿੰਗਯਾਜਬਮਾਲੂ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮਿਸ਼ਮੀ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਤਮਲਾਦੂ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ,ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ 15 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ  ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਕੁੰਡ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋਣ  ।ਲਈ  ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੂ ਵਿਖੇ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮਲਾਡੂ, ਡਿਗਰੂ ਅਤੇ ਮਿਜੂ ਮਿਸ਼ਮੀ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇਜ਼ੂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਲੋਹਿਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਤਿਉਹਾਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੋਪਿਨ (ਆਦੀ ਤਿਉਹਾਰ), ਸੰਗਕੇਨ (ਖਮਤੀ ਅਤੇ ਸਿੰਘਪੋ ਕਬੀਲੇ), ਰੇਹ (ਇਦੂ ਮਿਸ਼ਮੀ ਤਿਉਹਾਰ), ਅਤੇ ਲੋਸਰ (ਮੋਨਪਾ ਤਿਉਹਾਰ) ਵੀ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ (ਦਸਹਿਰਾ), ਕਾਲੀ ਪੂਜਾ, ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਆਦਿ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ
thumb| ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਸਰਕਾਰ ਕਾਲਜ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਹਿਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਆਰਕ ਬਲਬ
ਇੱਕ ਆਰਕ ਬਲਬ ਜਾਂ ਚੰਗਿਆੜਾ ਬਲਬ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਬਿਜਲਈ ਆਰਕ (ਜਿਸਨੂੰ ਵੋਲਟੇਕ ਆਰਕ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਬਨ ਆਰਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਹੰਫਰੀ ਡੇਵੀ ਦੁਆਰਾ 1800 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਦੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਡਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਿਹਾਰਕ ਬਿਜਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਬਲਬ ਨੂੰ 1870 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਇਹਨਾਂ ਬਲਬਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਆਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਇਹਨਾਂ ਬਲਬਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤਪਦੇ ਬਲਬਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ। ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਬਲਬਾਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਚਲਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਰ ਆਦਿ। ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਕਾਰਬਨ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਬਲਬਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਬਹੁਤ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੇ ਯੂ.ਵੀ. ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਗੈਸ ਡਿਸਚਾਰਜ ਬਲਬਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਧਾਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਆਰਕ (ਚੰਗਿਆੜੇ) ਨਾਲ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਬਲਬਾਂ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹ ਗੈਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਫ਼ਲੋਰੀਸੈਂਟ ਬਲਬ ਪਾਰਾ ਚੰਗਿਆੜਾ ਬਲਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ੀਨਨ ਚੰਗਿਆੜਾ ਬਲਬ ਜੋ ਕਿ ਤਿੱਖੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸਫ਼ੈਦ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰਬਨ ਆਰਕ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਰ ਅਤੇ ਸਰਚਲਾਈਟਾਂ ਆਦਿ।
ਰਾਮਦਾਸ ਆਠਵਲੇ
ਰਾਮਦਾਸ ਬੰਡੂ ਆਠਵਲੇ (ਜਨਮ 25 ਦਸੰਬਰ 1959) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਉਹ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ (ਏ) (ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਇੱਕ ਅੱਡ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਭੀਮ ਰਾਓ ਅੰਬੇਡਕਰ ਕਰਦਾ ਸੀ) ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।  ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪੰਧਾਰਪੁਰ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਆਠਵਲੇ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਦਸੰਬਰ 1959 ਨੂੰ ਅੱਬਲਗਾਓਂ, ਸੰਗਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਬੰਬੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬੰਡੂ ਬਾਪੂ ਅਤੇ ਹੋਨਸਾਈ ਬੰਡੂ ਅਠਾਵਲੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਸਿਧਾਰਥ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਲਾਅ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 16 ਮਈ 1992 ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਦਾ ਇਕ ਬੇਟਾ ਹੈ। ਰਾਮਦਾਸ ਆਠਵਲੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸੀ ਹੈ।
ਆਠਵਲੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਮਕ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਸਾਹਿਤ ਮਹਾਂਮੰਡਲ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਲਾ ਮਹਾਂਸੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਡਾ: ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਬੇਡਕਰ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਕਲਾਵਾਂ ਅਕੈਡਮੀ (ਬੁੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅਕੈਡਮੀ) ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਧਾਮ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਸੰਮੇਲਨ) ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇਕ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ, ਕੋਈਯੈਚਾ ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਵਿਚ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਜੋਸ਼ੀ ਕੀ ਕੰਬਲੇ ਵਿਚ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਏਕਾਚ ਪਯਾਲਾ ਵਰਗੇ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਕ ਵਿਚ ਵੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ
ਆਠਵਲੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬੀ ਆਰ ਅੰਬੇਦਕਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ। 1974 ਵਿੱਚ ਦਲਿਤ ਪੈਂਥਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਠਵਲੇ ਅਰੁਣ ਕੰਬਲੇ ਅਤੇ ਗੰਗਾਧਰ ਗਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਪੈਂਥਰ ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਿਪਬਲੀਕਨ ਪਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਧੜੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਇਸ ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ (ਆਈ.ਐੱਨ.ਸੀ.) ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਬੇਦਕਰਵਾਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਵਿਸ਼ਵ ਮਿੱਟੀ ਦਿਵਸ
ਵਿਸ਼ਵ ਮਿੱਟੀ ਦਿਵਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦਿਆਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਸਾਲ 5 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਕਿਸਾਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾਗਰੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਰਖੇਜ਼ ਮਿੱਟੀ ਬੰਜਰ ਬਨਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ।ਜੇਕਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਰਸਾਇਣਕ ਖਾਦਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭੌਤਿਕੀ, ਰਸਾਇਣਕ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਫਸਲਾ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਲਾਲਚ ਕਰ ਕੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਨੇ ਵਾਹ ਖਾਦਾਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇਮਾਰ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਸ਼ਵ ਦਿਵਸ
ਤੇਲੀ ਮੁਨੀਆ
ਉੱਤੇਲੀ ਮੁਨੀਆ'(scaly-breasted munia) ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਚਿੜੀ ਨੁਮਾ ਪੰਛੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ 11 ਉਪ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਰੰਗ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਅਜੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਕਿਰਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ
ਕਿਰਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: Kiran Maheshwari; 29 ਅਕਤੂਬਰ 1961 – 30 ਨਵੰਬਰ 2020) ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਉਸਨੇ 14ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ (2004-2009) ਵਿੱਚ ਉਦੈਪੁਰ ਹਲਕੇ ਲਈ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਈ 2009 ਦੀ 15ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਅਜਮੇਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਸਚਿਨ ਪਾਇਲਟ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦਸੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਮੰਦ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਲੜੀ ਅਤੇ 30,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 2018 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਟ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੀ।
ਉਸਨੇ 2020 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ -19 ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, 30 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਗੁਰੂਗ੍ਰਾਮ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਮੇਦਾਂਤਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ 21 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਜ਼ੋਮਾਟੋ
ਜ਼ੋਮਾਟੋ ਜਾਂ ਜ਼ੋਮੈਟੋ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬਹੁ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਐਗਰੀਗੇਟਰ ਅਤੇ ਫੂਡ ਡਿਲਿਵਰੀ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਹੈ।  ਜ਼ੋਮਾਟੋ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀਪਇੰਦਰ ਗੋਇਲ ਅਤੇ ਪੰਕਜ ਚੱਢਾ ਨੇ  2008 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜ਼ੋਮੈਟੋ 2022 ਤੱਕ 1,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਜਾਂ ਢਾਬਿਆਂਤੋਂ ਭੋਜਨ ਡਿਲੀਵਰੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਕਲਪਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਮੀਨੂ ਅਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ-ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਂਡਰੌਇਡ (ਔਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ) ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਈਬਰ ਕ੍ਰਾਈਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਬਈ ਸਟਾਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟਾਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2008 ਹਰਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਨਲਾਈਨ ਭੋਜਨ ਆਰਡਰਿੰਗ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁੜਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Punjabi Online retailers of India ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਨਲਾਈਨ ਰਿਟੇਲਰ
ਨਾਦੀਆ ਮਫਤੂਨੀ
ਨਾਦੀਆ ਮਫਤੂਨੀ (  , ਜਨਮ 14 ਜਨਵਰੀ 1966) ਇੱਕ ਈਰਾਨੀ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਫੈਰਾਬੀਅਨ, ਐਵੀਸੀਨੀਅਨ ਅਤੇ ਸੁਹਰਾਵਰਡੀਅਨ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੋਜਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਖੋਜਕਰਤਾ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਹਿਰਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਲਾਸਫੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਯੇਲ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਰਿਸਰਚ ਸਕਾਲਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਲਾਸਫੀ ਤਿਮਾਹੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।  ਉਹ ਈਰਾਨੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੁਸੈਨ ਨੂਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ 'ਤੇ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1966
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ
ਡੋਮੇਨੀਕੋਸ ਥੀਓਤੋਕਾਪੌਲੋਸ (ਯੂਨਾਨੀ: Δομήνικος Θεοτοκόπουλος; 1 ਅਕਤੂਬਰ 1541 –  7 ਅਪ੍ਰੈਲ 1614), ਆਮ ਕਰਕੇ ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ("ਯੂਨਾਨ ਵਾਲਾ") ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ, ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਦਾ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ। "ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ" ਉਸਦੀ ਅੱਲ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਯੂਨਾਨੀ ਮੂਲ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕਲਾਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਯੂਨਾਨੀ ਲਿਪੀ, ਵਿੱਚ Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, ਡੋਮੇਨੀਕੋਸ ਥੀਓਤੋਕਾਪੌਲੋਸ, ਵਰਤਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ Κρής ਕਰੇਸ, ਕ੍ਰੀਟਨ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਸੀ
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਂਡੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੇਨਿਸ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਕਲਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ 26 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੇਨਿਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਯੂਨਾਨੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਤਾਦ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। 1570 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੋਮ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਮਹਾਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ - ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਕੇ ਤਿਨਤੋਰੇਟੋ ਕੋਲੋਂ ਮੈਨਰਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਵੇਨੇਸ਼ੀ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਦੇ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ। 1577 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਪੇਨ ਦੇ ਤੋਲੇਡੋ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਤੋਲੇਦੇ ਵਿੱਚ, ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਰਚਿਤ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਅਭਿਵਿਅੰਜਨਾਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ ਪਈ। ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਅਭਿਵਿਅੰਜਨਾਵਾਦ ਅਤੇ ਕਿਊਬਿਜ਼ਮ ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਕੰਮ ਰਾਇਨਰ ਮਾਰੀਆ ਰਿਲਕੇ ਅਤੇ ਨਿਕੋਸ ਕਾਜਾਂਤਜਾਕੀਜ਼ ਵਰਗੇ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਰੋਤ ਸਨ। ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਅੱਡਰਾ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਹ ਤਸ਼ੱਦਦ ਨਾਲ ਲੰਮੇਂ ਲੰਮੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਾਂ ਫੈਂਟਸਮਾਗੋਰਿਕਲ ਪਿਗਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀਆਂ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਪ੍ਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਸੰਨ 1541 ਵਿਚ, ਫੋਡੇਲ ਜਾਂ ਕੈਂਡੀਆ (ਚੈਨਡੈਕਸ ਦਾ ਵੇਨੇਸ਼ੀਅਨ ਨਾਮ, ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਹੇਰਾਕਲੀਅਨ) ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਚਾਨੀਆ ਦੁਆਰਾ ਕੈਥੋਲਿਕ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆਈ ਵਿਰੁੱਧ 1526 ਅਤੇ 1528 ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਗ਼ਾਵਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਂਡੀਆ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਗਾਰਗੀਓਸ ਥੀਓਟੋਕਾਪੋਲੋਸ (ਅ.ਚ. 1556), ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।.
ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿਖਲਾਈ ਆਈਕਾਨ ਪੇਂਟਰ ਵਜੋਂ ਕ੍ਰੇਟਨ ਸਕੂਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਪੇਂਟਿੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਪੁਰਾਣੀ ਯੂਨਾਨ ਦੀ ਕਲਾਸਿਕ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਲਾਤੀਨੀ ਕਲਾਸਿਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 130 ਖੰਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ "ਵਰਕਿੰਗ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ" ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਐਨੋਟੇਟਡ ਵਸਾਰੀ ਕਿਤਾਬ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦਾ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸੀ, ਕ੍ਰੀਟ ਦਾ 1211 ਤੋਂ ਗਣਤੰਤਰ ਗਣਤੰਤਰ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਰਿਹਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਹੀ ਸਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਏਲ ਗ੍ਰੀਕੋ 1567 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਨਿਸ ਗਿਆ ਸੀ. [ਫ] ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਸੀਮਤ ਹੈ. ਉਹ 1570 ਤੱਕ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਦੋਸਤ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਮਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਚਿਤਰਕਾਰ ਜਿਉਲਿਓ ਕਲੋਵੀਓ, ਟੀਤੀਅਨ ਦਾ ਇੱਕ "ਚੇਲਾ" ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਅੱਸੀ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸੀ. ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਟਿਟਿਅਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਕਲੋਵਿਓ ਨੇ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਨੂੰ "ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ. [16]
1570 ਵਿਚ, ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਰੋਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਵੈਨਿਸ਼ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ. [16] ਇਹ ਅਣਜਾਣ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰਿਹਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਪੇਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਨਿਸ (ਸੀ. 1575–76) ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. १ ਰੋਮ ਵਿਚ, ਜਿਉਲਿਓ ਕਲੋਵੀਓ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ 'ਤੇ, [18] ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਪਲਾਜ਼ੋ ਫਰਨੇਸ ਵਿਖੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਰਡਿਨਲ ਅਲੇਸੈਂਡ੍ਰੋ ਫਰਨੇਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਉਥੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਵਿਦਵਾਨ ਫੁਲਵੀਓ ਓਰਸਿਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ (ਮਾtਂਟ ਸਿਨਾਈ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਓ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਹੈ.) [19]
ਕ੍ਰੇਟਨ ਦੇ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉਲਟ ਜਿਹੜੇ ਵੇਨਿਸ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਨ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. [20] ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇਸ ਵੇਨੇਸੀ ਰੇਨੇਸੈਂਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈਆਂ, ਚੁਸਤ, ਲੰਮੇ ਚਿੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਟਿਨਟੋਰੈਟੋ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੰਗੀਨ frameworkਾਂਚਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਟਿਥੀਅਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ. ਵੇਨੇਸ਼ੀਅਨ ਪੇਂਟਰਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਮੁੱਲਾ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ. ਕਲੋਵੀਓ ਨੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ. ਏਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲੋਂ ਸੋਚਣ ਲਈ iveੁਕਵਾਂ ਸਮਝਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ "ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ" ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ. [21] ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਿੰਸਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਤੇ ਜਾਂ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਰਵੱਈਏ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਣ ਅਤੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਤੂਫਾਨੀ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅਮੀਰ ਬਣੀਆਂ; ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1541 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1614 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਨਾਨੀ ਲੋਕ
ਆ ਲਵ ਯੂ ਵਾਇਰਸ
ਆ ਲਵ ਯੂ ਵਾਇਰਸ ਪਿਹਲੀ ਵਾਰੀ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੇ ਈ-ਮੇਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਾਇਰਸ
ਸਨਾ ਸਫ਼ੀ
ਸਨਾ ਸਫ਼ੀ (ثنا ساپۍ - ਜਨਮ 1989) ਇੱਕ ਅਫ਼ਗਾਨ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀਸੀ ਵਰਲਡ ਸਰਵਿਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਡਾ. ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ
''ਡਾ. ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ'' (ਜਨਮ 4 ਮਾਰਚ 1950) ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਵੀ ਉਘਾ ਹੈ। ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਮਾਰਚ 1950 ਨੂੰ ਸ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਨੀ ਅਜੀਤ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੇਰਿੰਗ ਯੂਨੀਅਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਕਾਲਜ, ਬਟਾਲਾ ਤੋਂ ਬੀਐਸਸੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਤੌਰ ਤੇ ਐਮ ਏ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਰ ਲਈਆਂ। 1991 ਵਿੱਚ ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੀਐਚਡੀ ਕਕਰ ਲਈ। ਅਨੂਪ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਲੋਚਨਾ ਪੁਸਤਕ ਸਾਲ 1989 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸਿਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਪਾਦਿਤ ਅਤੇ ਮੌਲਿਕ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁਣ (12 ਮਾਰਚ 2023) 44 ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸਨਾ ਸਫ਼ੀ
ਕਰੀਅਰ
ਸਫ਼ੀ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਅਫ਼ਗਾਨ ਦੇ ਅਫ਼ਗਾਨ ਵੂਮੈਨ ਆਵਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬੀ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰ/ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀਸੀ ਪਸ਼ਤੋ ਦੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦਾ ਸ਼ੋਅ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਥਾਨਕ, ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਬਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਸਫ਼ੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਲੇਬਨਾਨੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਫਸਟ ਲੇਡੀ ਰੂਲਾ ਗਨੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਅਸ਼ਰਫ ਗਨੀ ਅਹਿਮਦਜ਼ਈ ਦੇ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਫ਼ੀ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਲਪ ਲਿਖਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਜੱਦੀ ਦੇਸ਼ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁਤੰਤਰ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਫ਼ੀ ਨੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੀਆਂ ਵਿਪਰੀਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਦੀਆਂ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਫ਼ੀ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹੱਟਦੀ। ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਿਨਸੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪੱਛਮੀ ਦੀ ਡੇਟਿੰਗ, ਸਮਾਜਿਕਤਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਤੱਕ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਗਾਨ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਗਾਨ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਗਾਨ ਔਰਤਾਂ