cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਅਡੋਬੀ ਇੰਕ.
2022 ਤੱਕ, ਅਡੋਬੀ ਦੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 26,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ। ਅਡੋਬ ਕੋਲ ਨਿਊਟਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ, ਆਰਡਨ ਹਿਲਸ, ਲੇਹੀ, ਸੀਏਟਲ, ਆਸਟਿਨ ਅਤੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਜ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨੋਇਡਾ ਅਤੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਜ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਡੋਬੀ ਇੰਕ.
ਬੰਬਰ ਬੈਨੀ
thumb|Panoramic view of the yagna sthala ਬੰਬਰ ਬੈਨੀ ਦੇਵੀ (ਦੇਵੀ ਮਾਂ) ਇੱਕ ਅਵਤਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ "ਸ਼ੇਰ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਜੋਰਾਵਰ ਦੇਵੀ" ਹੈ," ਅਤੇ ਉਹ ਲੌਂਦੀ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰੀ ਬੰਬਰ ਬੈਨੀ ਦਾ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਲੌਂਦੀ ਦੇ ਨਗਰ ਤੋਂ 1 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਲੌਂਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਛਤਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ 'ਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 450 ਕਦਮ ਤੁਰ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਹਜੂਮ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅੰਦਾਜਨ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ 17ਵੀਂ-18ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਪੁਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤਲਾਅ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਨੀਚੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੁੰਦੇਲਖੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਆਵਾਜਾਈ
ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲੈ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਖਜੁਰਾਹੋ ਹੈ। ਮਹੋਬਾ ਅਤੇ ਹਰਪਾਲਪੁਰ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਨਗਰਾਂ ਅਤੇ ਸਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
ਆਈਕਨੋਗ੍ਰਾਫੀ
ਬੰਬਰ ਬੈਨੀ ਇੱਕ ਨਿਕੜੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚਟਾਨ ਦੇ ਵਿਰਲ ਵਿੱਚ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾੜੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਤਸਵੀਰ ਲੈਣੀ ਭੂਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="">
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਲੋਕ ਬੀਰ ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ
ਲੋਕ ਬੀਰ ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕਧਾਰਾ
ਰਾਜਾ ਸਲਵਾਨ
ਇਸ ਵਿਚ ਖੱਤਰੀ ਸਲੋਚਨ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਚਰਚੇ ਸਨ। ਬਾਸ਼ਕ ਨਾਗ ਨੇ ਸੁਨੱਖੇ ਗੱਭਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਸਲਵਾਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਲਵਾਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹੀ ਨਾਗ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਲਵਾਨ ਨੂੰ ਸਾਸਤਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਲਵਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਣੀ ਇੱਛਰਾਂ
ਇਸ ਕਥਾ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਸਲਵਾਨ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਬੇਲੀ ਨਾਲ ਤੇ ਇਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਣੀ ਇਛਰਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਵਾਨ ਨੇ ਰਾਣੀ ਇਛਰਾਂ ਨੂੰ ਬੀਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਕੇ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਸਲਵਾਨ ਦੇ ਸੂਝਵਾਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਲੂਣਾ ਤੇ ਪੂਰਨ
ਇਸ ਵਿਚ ਪੂਰਨ ਦਾ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਲੂਣਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਣਾ,ਲੂਣਾ ਦਾ ਪੂਰਨ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋਣਾ, ਪੂਰਨ ਦਾ ਸਹਿਮਤ ਨਾ ਹੋਣਾ,ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਲੂਣਾ ਦਾ ਸਲਵਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਝੂਠੀਆਂ ਤੋਹਮਤਾ ਲਾਉਣਾ,ਸਲਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿਚ ਸੁਟਵਾਉਣਾ, ਗੋਰਖ ਨਾਥ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਨ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ, ਪੂਰਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਲੂਣਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੀ, ਲੂਣਾ ਦੁਆਰਾ ਸਲਵਾਨ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਣਾ ਤੇ ਪੂਰਨ ਦੁਆਰਾ ਲੂਣਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਚਾਵਲ ਦੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਜਨਮ
ਇਸ ਵਿਚ ਪੂਰਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੋਂ ਲੂਣਾ ਕੋਲ ਰਸਾਲੂ ਨਾਂਅ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਭੋਰੇ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਰਸਾਲੂ ਦੀ ਸਾਸਤਰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਭੋਰਿਉਂ ਨਿਕਲਨਾ
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਭੋਰੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਚੰਦਨਦੇਈ ਨਾਂਅ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜੋ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਪਤੀ ਮੰਨੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਵਿਥਿਆ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ
ਇਸ ਵਿਚ ਰਸਾਲੂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਦੋਸਤ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਗਹਿਮਾ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਕੱਟਣ ਤੇ ਪਈਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਕਾਰਨ ਮਹਿਮੇ ਤੇ ਗਹਿਮੇ ਦੁਆਰਾ ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਸਾਥ ਛੱਡਣ ਤੇ ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਥਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਕਾਲੇ ਨਾਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਭੋਜ
ਇਸ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਭੋਜ ਤੇ ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਚੌਪੜ ਖੇਡਣਾ, ਕਾਂ ਤੇ ਕਾਂਵਣੀ ਦੁਆਰਾ ਬੇਈਮਾਨੀ ਨਾਲ ਹੰਸ ਤੇ ਹੰਸਣੀ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ, ਗਿੱਦੜ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਤੇ ਹੰਸ ਤੇ ਹੰਸਣੀ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੁਆਉਣ ਦੀ ਵਿਥਿਆ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮੀਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ
ਮੀਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੀ ਮੌਤ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਤੇ ਹਿਰਨੀ ਦੀ ਮੌਤ,ਗਿੱਦੜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਾ ਸਹਾਰਦੇ ਹੋਏ ਮਰ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਕਰੁਣਾਮਈ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਛਲਾਵਾ ਮਹਿਲ
ਹਿਰਨ ਦੁਆਰਾ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਛਲਾਵਾ ਦੇਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਛਲਾਵੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੁੱਢੇ ਨੂੰ ਚੱਕੀ ਤੋ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਉਣ ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਨਾ ਫਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਾਂਦਨੀ ਦੇਵੀ
ਇਸ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਮਹਿਤੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ,ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਤਾਂਘ, ਮਿਲਣ ਸੰਬੰਧੀ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਅਸਫ਼ਲ ਹੋਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਤੇ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਜਾਣਾ, ਚਾਂਦਨੀ ਤੇ ਰਸਾਲੂ ਬਾਰੇ ਮਹਿਤੇ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨਾ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿਚ ਚਾਂਦਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਤੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤਣ ਬਾਰੇ ਕਥਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੱਤ ਰਾਖ਼ਸ਼
ਇਸ ਵਿਚ ਸੱਤ ਰਾਖ਼ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਅਲੱਗ -ਅਲੱਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਵਿਆਹ
ਇਸ ਵਿਚ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਰੂਪਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਥਿਆ ਦੱਸਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਅੱਧਾ ਅੰਬ ਚੂਪਣਾ ਤੇ ਸਰੂਪਾ ਨਾਲ ਕੁੜਮਾਈ, ਹਰਜਸ ਤੇ ਸਰੂਪਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਅੱਧਾ ਅੰਬ ਚੂਪਣਾ,ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਹਰਜਸ ਤੇ ਸਰੂਪਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਬਾਰੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿਲੀਅਰ ਨਾਗ
ਤਿਲੀਅਰ ਨਾਗ ਤੇ ਭਰਿੰਡ ਨਾਗ ਦੀ ਦੋਸਤੀ,ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਝਾਉ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਲੀਅਰ ਨਾਗ ਤੇ ਭਰਿੰਡ ਨਾਗ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਿਰਸੁਖ
ਚੌਪੜ ਦੀ ਖੇਡ ਦੁਆਰਾ ਸਿਰਸੁਖ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ,ਸਿਰਸੁਖ ਦੁਆਰਾ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਵਿਥਿਆ ਦੱਸਣਾ, ਸਿਰਕਪ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਇਸ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਸਿਰਕਪ
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਸਿਰਕਪ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਚੌਪੜ ਦੀਆਂ ਬਾਜ਼ੀਆਂ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਸੁਖ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਸਿਰਕਪ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਸਿਰਕਪ ਦੀ ਜਾਨ ਬਖ਼ਸਣੀ, ਉਸਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਡੋਲਾ ਮੰਗਣ ਬਾਰੇ ਵਿਥਿਆ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਬਿਸੀਅਰ ਮਹਿਲ
ਸਪਣੀ ਦੁਆਰਾ ਲੜਕੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਉਪਰ ਸਪਣੀ ਦਾ ਮੋਹਿਤ ਹੋਣਾ,ਤੋਤੇ ਦੁਆਰਾ ਸਪਣੀ ਦਾ ਰਾਜ ਜਾਣਨਾ, ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਸਪਣੀ ਦੁਆਰਾ ਛਲ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਕੋਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਨਾ ਛੂਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਲੈਣ ਬਾਰੇ ਇਸ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਣੀ ਕੋਕਿਲਾਂ
ਰਸਾਲੂ ਦੇ ਪ੍ਰਣ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਤੀਰ-ਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਅਸਫ਼ਲ ਹੋਣਾ, ਹੋਡੀ ਦਾ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਤੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ, ਤੋਤੇ ਦੁਆਰਾ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ,ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਡੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਤੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦਾ ਮਹਿਲ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਨ ਬਾਰੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਸਾਲੂ ਦਾ ਸੈਲ-ਪੱਥਰ ਹੋਣਾ
ਡੈਣ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਸਮਝੌਤਾ, ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ, ਰਸਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਕੇਸਰੋਂ ਲਈ ਜੰਞ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ, ਡੈਣ ਦੁਆਰਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਲ -ਪੱਥਰ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਰੇਨ
ਕਈ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾਤਮਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਹੋਰਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਕੋਲਸ ਹਾਕਸਮੂਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਰੇਨ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਨੇਵਲ ਕਾਲਜ, ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ, ਅਤੇ ਹੈਮਪਟਨ ਕੋਰਟ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਵਿਲਿਨ ਅਤੇ ਮੈਰੀ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ, ਵੈਨ ਬਿਲਡਿੰਗ, ਵਿਰੇਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਤੇ ਏਰੀਸਟੋਟਲਿਅਨ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਵੈਨ ਰਾਇਲ ਸੁਸਾਇਟੀ (ਪ੍ਰਧਾਨ 1680-1682) ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਆਈਸਕ ਨਿਊਟਨ ਅਤੇ ਬਲੇਜ਼ ਪਾਸਕਲ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੌਤ
left|thumb| ਸੇਂਟ ਪੌਲ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦਾ ਕ੍ਰਿਪਟ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੈਨ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ। ਵੈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈਮਪਟਨ ਕੋਰਟ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਓਲਡ ਕੋਰਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਸੈਂਟ ਪਾਲਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦੀ ਬਜਾਏ ਰਾਣੀ ਐਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਇਦਾਦ ਉੱਤੇ ਲੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਵੈਨ ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜੇਮਜ਼ ਸਟ੍ਰੀਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਕਾਨ ਵੀ ਕਿਰਾਏ' ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੈਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਦੇ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਲਈ ਲੰਡਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, "ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ" ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਲੰਡਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੰ. ਲੱਗੀ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ। 25 ਫਰਵਰੀ 1723 ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਜਿਸਨੇ ਵੈਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਝਪਕੇ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵੈਨ ਨੂੰ 5 ਮਾਰਚ 1723 ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸਦੀ ਧੀ ਜੇਨ, ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਸੁਜ਼ਨ ਹੋਲਡਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੈਂਟ ਪੌਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਪਟ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਧਾਰਨ ਪੱਥਰ ਤਖ਼ਤੀ Wren ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਾਰਸ, ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਰੇਨ, ਜੂਨੀਅਰ ਕਿਸਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਗੁੰਬਦ ਦੀ ਕਦਰ ਨਜ਼ਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਕਾਲਾ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਆਪਾ
ਆਪਾ  ਜਾਂ ਹੱਡ ਕਿਸੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਤਲਬ ਆਪਣੀ ਸੋਝੀ, ਵਲਵਲੇ, ਖ਼ਿਆਲ। ਵਰਤਾਰਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ, ਆਪੇ, ਬਾਝੋਂ ਕੋਈ ਤਜਰਬੇਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਿਸਾਨ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਕਿਸਾਨ ਚਾਚੀ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਬਿਹਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਸਵੈ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨਿਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਆਪਾ
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਵੈ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕਿਸਾਨ ਚਾਚੀ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਜ਼ੱਫਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਰਾਇਆ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਆਨੰਦਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਚਾਚੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਕਾਰਕੁਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਾਰਕੁਨ
ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਚੰਦੂਮਾਜਰਾ
ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਚੰਦੂਮਾਜਰਾ (ਜਨਮ 1 ਜਨਵਰੀ 1950) ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ) ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਬੁਲਾਰੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸਾਬਕਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਪਟਿਆਲਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਸਾਬਕਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ 11ਵੀਂ, 12ਵੀਂ ਅਤੇ ਹੁਣ 16ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਉਹ ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਸੋਨੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਟੱਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਚੰਦੂਮਾਜਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਆਸੀ ਜੀਵਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਅਕਾਲੀ ਆਗੂ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਲੌਂਗੋਵਾਲ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਯੂਥ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਚੰਦੂਮਾਜਰਾ 1985 ਵਿੱਚ ਡਕਾਲਾ, ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣੇ। ਇਸ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਨਾਲਾ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਦੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ। ਉਹ 1996 ਵਿੱਚ ਸੰਤ ਰਾਮ ਸਿੰਗਲਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ 1998 ਵਿੱਚ ਕੈਪਟਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ । ਚੰਦੂਮਾਜਰਾ ਨੇ 2004 ਵਿਚ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਟੌਹੜਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਬਾਗੀ ਧੜੇ ਸਰਬ ਹਿੰਦ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਟਿਕਟ 'ਤੇ ਪਟਿਆਲਾ ਲੋਕ ਸਭਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਲੌਂਗੋਵਾਲ) ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2007 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2014 ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਟਿਕਟ 'ਤੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਾਣ
ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਖਾਣ ਇਕ ਹੈ।ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਅਖੌਤ,ਕਹਾਵਤ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਖਾਣ ਅਜਿਹੀ ਸੂਤਰਿਕ ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ,ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵੀ ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੌਖਿਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੌਕੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਠੁਕਦਾਰ ਲੋਕ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਖਾਣ ਦੀ ਸਭਿਆਚਾਰ,ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਮਹੱਤਤਾ ਇਸਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਤੇ ਅਖੁਟ ਭੰਡਾਰ ਵਿਚੋਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਆਪਣੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਅਖਾਣ ਬੋਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਓਨਾ ਹੀ ਸਹਿਜ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ,ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਕੰਮ।
== ਡਾ.ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਦੀ ਨੇ ਅਖਾਣ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਕੋਈ ਅਨੁਭਵ ਸੂਤਰਬੱਧ ਕਰਕੇ ਦਿਲਖਿੱਚਵੀਂ ਜਾ ਅਲੰਕਾਰਕ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। == ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਾਣਾਂ ਦੀ ਇਹ ਬਹੁਵਿਧਤਾ,ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਂਦ ਕਾਰਣ ਇਹ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਧਿਕ ਚਰਚਿਤ, ਪ੍ਰਯੁਕਤ ਤੇ ਸਵੀਕਿਰਤ ਰੂਪ ਹੈ। ਲੋਕ-ਸੂਝ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸਰੂਪ ਅਖਾਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਅਖਾਣ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਿਭਿੰਨ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿਚਲੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅਨੁਭਵ ਅਨੁਕੂਲ ਸਿਰਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਖਾਣ ਫ਼ਾਰਸੀ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੋ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਿਰਜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਖਾਣਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਜਕ ਉਸੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਗੁੰਮਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਅਖਾਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਆਮ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਇਤਨੇ ਸੰਖਿਪਤ ਤੇ ਸੰਜਮੀ, ਪਰ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਉਕਤੀ ਅਖਾਣ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਉਪਲੱਬਧ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ:
ਮਨ ਜੀਤੇ ਜਗ ਜੀਤ।
ਮਿਠਤ ਨੀਵੀਂ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਤੱਤ।
ਭਾਵੇਂ ਕੱਟੀਏ ਪੋਰੀਆਂ ਪੋਰੀਆਂ ਜੀ।
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਨੁਭਵ : ਸੂਤਰਿਕ ਸੱਚ
ਅਖਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚੋਂ ਕਸ਼ੀਦਿਆ ਸੂਤਰਿਕ ਸੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਇਸਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਪਿਛੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਠੋਸ ਘਟਨਾ, ਸਥਿਤੀ, ਵਰਤਾਰਾ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਚੋੜ ਅਖਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂੜਗਤ ਹੋ ਕੇ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਰਜਣਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਸਾਮਾਨਯ ਲੋਕ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਦੀਵੀ ਸਰੋਕਾਰ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਹ ਸਮੂਹਿਕ ਸਿਰਜਣਾ ਵਜੋਂ ਮੌਖਿਕ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪ - ਵਿਧਾਨਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮ
ਅਖਾਣ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿਧਾਨਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਕੇਂਦਰੀ ਪਛਾਣ ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਗਟਾ ਹੈ।ਡਾ.ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਦੀ ਅਨੁਸਾਰ "ਅਖਾਣ ਗਦ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਦਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ"।ਭਾਵ ਅਖਾਣ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿਧਾਨਕ ਬਣਤਰ ਸਾਧਾਰਣ ਵਾਰਤਕ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਵਰਗੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਵਿ ਬਣਤਰ ਵਾਲੀ ਵੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਖਾਣ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਮੰਨਣਾ ਮੁਨਾਸਿਬ ਨਹੀਂ।
ਗਦ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਅਖਾਣ
ਜਦੋਂ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਗਦ ਰੂਪ ਅਖਾਣਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਜੁਜ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਅਨੁਭਵ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤਕ ਵਰਤਾਰੇ ਰਾਹੀ ਕਿਸੇ ਮੂਲ ਮਨੁੱਖੀ ਸੂਝ/ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਅਖਾਣ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਵਾਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਅਧਿਕ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਰਥ ਪੇਸ਼ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਘਟਨਾ, ਕਾਰਜ ਜਾ ਪਾਤਰ ਦੇ ਸਮੂਰਤ ਬਿੰਬ ਵਿਚੋਂ ਸਹਿਜ ਪਨਪਦਾ ਹੈ।
ਕਾਵਿ ਬਣਤਰ ਵਾਲੇ ਅਖਾਣ ਦੀ ਮੁੱਖ, ਭਾਰੂ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾਕੁੰਨ ਜੁਗਤ ਕਾਵਿਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ  ਤੁਕਾਂਤ ,ਲੈਅ, ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਆਦਿ ਵਿਭਿੰਨ ਕਾਵਿ ਜੁਗਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਰੂਪਕ ਅਤੇ ਬਿੰਬ ਅਖਾਣ ਦੀਆਂ ਕੇਂਦਰੀ ਸਰੰਚਨਾਤਮਕ ਕਾਵਿਕ ਜੁਗਤਾਂ ਹਨ  ।ਤੁਕਾਂਤ  ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਅਖਾਣ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਾਫ਼ੀ ਰੋਚਕ ਹੈ ।ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਅਖਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਕਾਂਤ ਵਿਉਂਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੁਕਾਂਤ ਸਿਰਜਣ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਕਲਾਤਮਕ ਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ  ।ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਜਿਹੜੇ ਅਖਾਣ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪੰਗਤੀਆਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਤੁਕਾਂਤ ਅੰਤਲੇ ਚਰਨ ਤੇ ਦੁਹਰਾਓ ਰਾਹੀਂ ਮੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ
ਨਾ ਬਾਣੀਆ ਮੀਤ ਨਾ ਵੇਸਵਾ ਜਤੀ ।
ਨਾ ਕਾਕਾ ਹੰਸ ਨਾ ਖੋਤਾ ਜਤੀ ।
ਤਿੱਤਰ ਖੰਭੀ ਬੱਦਲੀ ਰੰਨ ਮਲਾਈ ਘਾਹ
ਉਹ ਵੱਸੇ ਉਹ ਉੱਜੜੇ ਆਹਲੀ ਮੂਲ ਨਾ ਜਾਹ ।
ਅਖਾਣ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਮੁਲਕ ਸਭ ਰੂਪਕ ਬਿੰਬ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਉਪਮਾ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਅਖਾਣ ਦੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸੰਗਠਨ ਵਿਚ ਅਨੁਭਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪਰਸਪਰ ਵਿਪਰੀਤ/ ਸਮਰੂਪੀ ,ਟਾਕਰਵੇਂ/ ਮਿਲਵੇਂ ਬਿੰਬ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਮਰੂਪ ਮੂਰਤਾਂ ,ਸੰਘਣਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਰੋਧ ਮੁਲਕ ਬਿੰਬ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਥਿਤੀ ਦੇਵਪ੍ਰੀਤ ਅਰਥੀ ਬੁਣਤਰ ਰਾਹੀਂ ਟਕਰਾਓ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵ ਉਤਪਨ ਕਰ ਕੇ ਨਵੇਂ ਭਾਵ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਸਾਰਦੇ ਹਨ ।
ਵਿਰੋਧ ਮੁਲਕ ਜਾਂ ਟਕਰਾਵੇਂ ਬਿੰਬ ਵਾਲੇ ਅਖਾਣ :
ਨਾਚ ਨਾ ਜਾਣੇ ,ਆਂਗਨ ਟੇਢਾ ।
ਨੌੰ ਸੌ ਚੂਹਾ ਖਾ ਕੇ ਬਿੱਲੀ ਹੱਜ ਨੂੰ ਚੱਲੀ ।
ਕੁੱਛਡ਼ ਕੁਡ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਢੰਡੋਰਾ ।
ਸਾਮਾਨ ਭਾਵੀ ਜਾਂ ਸਮ ਰੂਪਕ
ਦੋ ਜੁੜਵੇਂ ਬਿੰਬਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਸੱਚ ਰੂਪਾਇਤ ਵਾਲੇ ਅਖਾਣ
ਰੱਬ ਮਿਲਾਈ ਜੋੜੀ ਇਕ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਕੋਹੜੀ ।
ਸੌ ਚਾਚਾ ਇੱਕ ਪਿਓ ਸੌ ਦਾਰੂ ਇੱਕ ਘਿਓ ।
ਜਿੰਨੀ ਗੋਡੀ ਓਨੀ ਡੋਡੀ ।
ਅਖਾਣ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਖਾਣ ਤੋਂ ਬੁਝਾਰਤ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸਹਿਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਖਾਣ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਬੁਝਾਰਤ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ  ਕਈ ਅਖਾਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਇਸ ਵੱਖਰਤਾ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਅਖਾਣ ਅਤੇ ਬੁਝਾਰਤ ਦੀ ਦੀ ਇਹ ਨਿਡਰ ਸਾਂਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਧਾਨ ਆਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾ ਲਹਿਜੇ ਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਿਵੇਂ
ਮਾਂ ਜੰਮੇ ਨਾ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤ ਛੱਤ ਪਲੰਮੇ ।(ਧੂੰਆਂ  )
ਇੰਨੀ ਕੁ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਚ ਖਿੰਡਾਈ ।(ਅੱਗ )
ਮੁਹਾਵਰਾ
ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਸੂਤ੍ਰਿਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਹਾਵਰੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ  ।ਮੁਹਾਵਰਾ ਅਜਿਹਾ ਲਘੂਤਮ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰਗਟਾਅ ਰੂਪ ਹੈ  ;ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਮੂਹਿਕ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਾਰ ਤੱਤ ,ਨਿਚੋੜ ਜਾਂ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਵਿਅੰਜਕ   ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਮੁਹਾਵਰੇ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਅਰਥ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਅਰਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ।ਨਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਅਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਾਧਾਰਨ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਾਂਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਧਾਰਨ ਅਰਥ ਅਸਲੀ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਸੂਚਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸੁਝਾਓ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ  ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ।ਜਿਵੇਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰਨਾ ਮੁਹਾਵਰੇ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਇਸਦੇ ਚਿੰਤਨ ਅਰਥਾਂ ਵੱਲ ਅਤਿ ਸਾਧਾਰਨ ਸੰਕੇਤ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ,ਪਰ ਇਹ ਸਹੀ ਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਾਰ ਤੱਤ ਨੂੰ ਉਨਾ ਚਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੁੱਲ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੇ ਅਮਲ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰਨ ਦੇ ਸਮਵਿੱਥ ਨਾ ਕਲਪਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ।ਮੁਹਾਵਰਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਜੁਗਤ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਵਿਸਫੋਟ ਹੈ ।ਇਸ ਦੀ ਬਣਤਰ ਪੀਡੀ, ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮੁਹਾਵਰੇ ਨਾਮ ਜਾਂ ਪੜਨਾਂਵ ਮੁਲਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਜੀਵਨ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਰੂੜ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ।
ਅਖਾਣ ਦੇ ਸਮਵਿੱਥ ਹੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਿਆਣਪ ਤੇ ਟੋਟੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਰੂਪ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਇਸ ਵਿਚ ਪਰਗਟ ਮਾਨਵੀ ਸੰਚਿਤ ਸੱਚ ਵਿਵਹਾਰਕ ਸੂਝ ਦਾ ਸਾਰ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਅਖਾਣ ਦਾ ਹੀ ਸਹਿਜ ਅੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਅਖਾਣ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਧਾਗਤ ਭੇਦ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਤਕ ਕਥਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।ਇਹ ਟੋਟੇ ਜਾਂ ਕਥਨ ਸਹੀ ਅਤੇ ਸਹਿਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਖਾਣ ਦਾ ਹੀ ਅੰਗ ਹਨ ।
ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ :ਪ੍ਰਸੰਗ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਪਾਠ
ਅਖਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਵਚਨ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ,ਸਗੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰਵਚਨ ਦੇ ਸਮਾਨੰਤਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੀ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਦਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਅੰਗ ਹੈ।ਹੁਣ ਤੱਕ ਬਹੁਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਖਾਣ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਿਰਫ਼ ਅਖਾਣ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾਗਤ ਪਾਠ ਤਕ ਹੀ ਮਹਿਦੂਦ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਖਾਣ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਹੋਂਦ ਇਸਦੇ ਭਾਸ਼ਾਗਤ ਪਾਠ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਦੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਇਕਾਗਰ ਸਮੁੱਚ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਸ਼ਾਗਤ ਪਾਠ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ ਅਖਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ ।ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਖਾਣ ਭਾਸ਼ਾਗਤ ਪਾਠ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਤੀਹਰੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਸਰੂਪ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਇਹ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਅਖਾਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਮੂਹ ਸਹਿਜੇ ਜਾਂ ਅਚੇਤ ਹੀ ਸਮਝਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ।ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਇੱਕ ਅਖਾਣ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜੇ ਤੇ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਖਾਣ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੰਡਾਰ ਉਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਿੱਖੜਨ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਮੁਲਕ ਪ੍ਰਗਟਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹਨ ।
ਦੁਹਰਾਓ ਮੂਲਕ ,ਸਮਭਾਵੀ ਜਾਂ ਅਨੂਕੁਲਿਤ ਸਥਿਤੀ ਅਖਾਣ ਦਾ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੈ ।ਇਹ ਆਮ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਖਾਣ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ,ਪਰ ਵਕਤ ਸਿਰ ਔੜ ਨੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਵਰਤਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ।ਵਕਤ ਸਿਰਫ ਅਖਾਣ ਫੋਰਨ ਪਿੱਛੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਯਾਦ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ,ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਕੇ ਦੀ ਸੂਝ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਜੁਆਬੀ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁੰਨ ਹੈ ।ਅਖਾਣ ਨੂੰ ਘੋਟਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਰਾ ਪੁਸਤਕੀ ਗਿਆਨ ਵਾਂਗ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਹਿਜ ਤੇ ਜੀਵੰਤ ਅਮਲ ਹੈ ।ਢੁੱਕਵੇਂ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਮੌਕੇ ਤੇ ਲੰਮੇਰੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਜਾਂ ਵਖਿਆਨ ਦੀ ਥਾਂ ਅਖਾਣ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਰੌਚਕਤਾ, ਅਰਥ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਸਮਭਾਵੀ ਰੂਪਕ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ  ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਉਚਾਰਨ ਦੀ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਦੀ  ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਵਿਵੇਕ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਅਖਾਣ ਦਾ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੰਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਤਪਨ ਸਥਿਤੀ ,ਪਾਤਰ, ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਆਂਤਰਿਕ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਉਕਤੀ ਦਾ ਫੌਰੀ ਉਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਇੱਕੋ ਆਦਤ, ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਨੁਕੂਲ ਇਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਖਾਣ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ  :
ਉੱਠ ਹੋਵੇ ਨਾ, ਫਿੱਟੇ ਮੂੰਹ ਗੋਡਿਆਂ ਦਾ ।
ਨਾਚ ਨਾ ਜਾਣੇ ,ਆਂਗਣ ਟੇਢਾ ।
ਉੱਜੜੇ ਪਿੰਡ ,ਭੜੋਲਾ ਮਹਿਲ ।
ਉੱਜੜੇ ਬਾਗਾਂ ਦੇ, ਗਾਲ੍ਹੜ ਪਟਵਾਰੀ ।
ਅਖਾਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰ ਸੰਬੋਧਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਅਖਾਣ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ,ਉਹ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਖਾਣ ਪ੍ਰਤੱਖ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸੰਬੋਧਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਧਾਰਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਸੰਬੋਧਕ ਅਤੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਧਿਰਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਭਾਵੇਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ,ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਖਾਣ ਦਾ ਉਹ ਪਾਤਰ ,ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ,ਗ਼ੈਰ ਹਾਜ਼ਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਧਿਰ ਜ਼ਰੂਰ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।ਵਡੇਰੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦਾ ਅਖਾਣ ਉਚਾਰ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਵਰਨਣਯੋਗ ਹੈ ।ਅਖਾਣ ਦਾ ਸੰਬੋਧਨ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਨੁਕੂਲ ਕੋਸਣ ,ਪ੍ਰੇਰਨ, ਵਿਅੰਗ ਜਾਂ ਮਖੌਲ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਆਦਿ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਜਿਵੇਂ :
ਮਖ਼ੌਲ :ਵਿਹਲੀ ਰਨ ,ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਜੋਗੀ ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਬੋਲ ਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਵਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵੀ ਅੱਗੇ ਉਪਭਾਸ਼ਾਈ ਦਾਇਰਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਖਾਣ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ,ਲਹਿਜੇ, ਸੁਰ ਅਤੇ ਧੁਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਨਯੋਗ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਕਿਉਂਕਿ ਅਖਾਣ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਭਾਸ਼ਾਈ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ।ਇਸ ਕਾਰਨ ਅਖਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਪਾਠ ਉਪਭਾਸ਼ਾਈ ਦਾਇਰਿਆਂ ਦੇ ਉਚਾਰ ਦਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ ।
ਵਿਵਹਾਰਿਕ ਅਧਿਐਨ: ਇਕ ਨਮੂਨਾ
ਉੱਤਮ ਖੇਤੀ, ਮੱਧਮ ਵਪਾਰ।
ਨਖਿੱਧ ਚਾਕਰੀ ,ਭੀਖ ਨਦਾਰ ।
ਇਹ ਅਖਾਣ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪਨ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ।ਹਰੇਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮੂਹ ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਦੇ ਅਮਲ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੇ ਮਾਨਵ ਹਿੱਤ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮੂਹ ਅਪਣੀ ਕਿਰਤ ਦੇ ਅਮਲ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।ਇਹ ਅਖਾਣ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਿਰਤ ਅਮਲ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਕਿੱਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਵਡਿਆਉਣ ਸਗੋਂ ਦੂਸਰੇ ਕਿੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕਰਮਵਾਰ ਮੁਕਾਲਤਨ ਕਰਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨਮੁੱਖ ਹੈ। ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ, ਸਮਾਜਕ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪੱਖੋਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਇਲਾਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਇਸਦਾ ਪੂਰਵ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਭਾਰੂ ਪੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਮੂਲ ਸਾਧਨ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਅਖਾਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੱਟ ਦੀ ਮੰਦਹਾਲੀ ,ਗ਼ਰੀਬੀ ,ਕਠੋਰ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਇਸਦੇ  ਉਤਪੰਨ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਸ਼ਟ ,ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਦੁਖਪੂਰਨ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ
ਜੱਟ ਤੇ ਸੂਰ ਬਰਾਬਰ ਈ, ਜੱਟ ਤੋਲੀ ਭਾਰਾ ।
ਸੂਰ ਪੱਟੇ ਮਰਲਾ ,ਜੱਟ ਵਿੱਘਾ ਸਾਰਾ ।(ਅਖਾਣ )
ਵਪਾਰ ਜੋ ਕਿ ਅਜੋਕੀ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਅਹਿਮ ਲਾਹੇਵੰਦ ਅਤੇ ਭਾਰੂ ਪੇਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ,ਇਸ ਅਖਾਣ  ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮੱਧਮ ਅਰਥਾਤ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਲਾਹੇਵੰਦ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ।ਵਪਾਰੀ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਸਤਿਕਾਰਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।ਵਪਾਰੀ ,ਬਾਣੀਆ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ,ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ, ਮਖੌਲ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਜੱਟ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਦੁਫੇੜ, ਵਿਰੋਧ,ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਟਕਰਾਅ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ  ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਕਰਾੜ, ਬਾਣੀਆਂ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਅਤਿਅੰਤ ਰੌਚਕ ਗੀਤ ,ਅਖਾਣ ਅਤੇ ਚੁਟਕਲੇ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹਨ ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਣੀਏ ਦੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲਾਲਚ ,ਮੌਕਾਪ੍ਰਸਤ, ਡਰੂ, ਚੁਸਤ, ਚਾਲਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਹੋਣ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ :
ਨਾ ਬਾਣੀਆ ਮੀਤ, ਨਾ ਵੇਸਵਾ ਜੁੱਤੀ।
ਨਾ ਕਾਗਾ ਹੰਸ, ਨਾ ਖੋਤਾ ਜੁਤੀ ।
ਕਾਂ ,ਕਰਾੜ ,ਕੁੱਤੇ ਦਾ ,ਵਿਸਾਹ ਨਾ ਖਾਈਏ ਸੁੱਤੇ ਦਾ ।
ਇਹ ਅਖਾਣ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਜਗੀਰਦਾਰੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਵੰਡ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸੇ ਯੁੱਗ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ,ਸਮਾਜਿਕ ਸਾਰ ,ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਨੁਕੂਲ ਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਤਮਤਾ, ਮੱਧਮਤਾਂ ,ਨਖਿੱਧਤਾ ਅਤੇ ਨਾਦਾਰੀ ਬਿਆਨ ਹੋਈ ਹੈ ।ਭੀਖ ਮੰਗਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰਤ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਅਮਲ ਹੈ ।ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਕਿਰਤ ਦਾ ਲੋਕ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਹੈ ਜਿਵੇਂ :
ਘਰ ਕਾਰ ,ਨਾ ਆਵੇ ਹਾਰ ।
ਕਰ ਮਜੂਰੀ ,ਖਾ ਚੂਰੀ।
ਬੇਕਾਰ ਨਾਲੋਂ, ਵੰਗਾਰ ਭਲੀ ।
ਮੰਗਤੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਨੀਚ, ਵਿਹਲੜ ,ਪਖੰਡੀ ਅਤੇ ਮਨਖਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਗਿਰਨਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ :
ਮੰਗਣ ਗਿਆ ਸੋ ਮਰ ਗਿਆ ,ਮੰਗਣ ਮੂਲ ਨਾ ਜਾ।
ਇਸ ਅਖਾਣ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਵਿਉਂਤ ਤੇ ਕਰਮ ਹੈ। ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਗੌਰਵ ਅਤੇ ਪੱਧਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਮ ,ਫਿਰ ਮੱਧਮ ,ਫਿਰ ਨਖਿੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਦਾਰ ਦਾ ਇਹ ਕਰਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਅਚੇਤ ਪਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਵਿਉਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਰੂਪ ਹੈ ।ਇਹ ਕਰਮ ਅਨੁਭਵੀ ਹੈ; ਅਚੇਤ ਹੈ ।ਇਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਹੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖੇਤੀ, ਵਪਾਰ, ਚਾਕਰੀ ਅਤੇ ਭੀਖ ਨੂੰ ਬਿਆਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ।ਇਹ ਚਾਰੇ ਜੁੱਟ ਉਚਾਰ ਅਨੂਰੂਪ ਪਰਸਪਰ ਸਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਮੂਲ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਅਨੁਰੂਪ ਕਿਰਤ ਅਮਲ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਾਰ ਸਾਰਥਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਅਸਰਾਰ (ਸੰਗੀਤਕਾਰ)
ਸੱਯਦ ਅਸਰਾਰ ਸ਼ਾਹ (ਜਨਮ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ 1985) ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ-ਗੀਤਕਾਰ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਅਸਰਾਰ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ 1985 ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ-ਸ਼ਾਸਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1992 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਸਿੰਧ ਅਤੇ ਫਿਰ 2007 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਸੂਫੀ ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਸਰਾਰ ਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸਤਾਦ ਸੁਲਤਾਨ ਅਹਿਮਦ ਖ਼ਾਨ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਫਿਰ 2007 ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਿਹਾ। ੨੦੧੧ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿੰਗਲ ਟ੍ਰੈਕ "ਨਈ ਸਈਯੋ" ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਜੁਲਾਈ ੨੦੧੫ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਫੈਂਟਮ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਣੇ ਅਫਗਾਨ ਜਲੇਬੀ ਨਾਲ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਸਰਾਰ ਨੇ ਸੋਲ ਸਪੀਕਸ ਨਾਮ ਦੀ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਪਨੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਰਾਗਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਰਾਮਾ ਸੀਰੀਅਲ (ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ) ਚੀਕ ਅਤੇ ਪਰੀਜ਼ਾਦ ਦਾ ਟਾਇਟਲਗੀਤ ਵੀ ਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਮਾਰੀਆ ਗਿਤਾਨਾ ਅਗਨੇਸੀ
ਮਾਰੀਆ ਗਿਤਾਨਾ ਅਗਨੇਸੀ (16 ਮਈ 1718 – 9 ਜਨਵਰੀ 1799) ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਹਿਸਾਬਦਾਨ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਹਿਸਾਬ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਹੱਥਲਿਖਤ ਰਚਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਲੋਂ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਮਾਰੀਆ ਟੇਰੇਸਾ ਅਗਨੇਸੀ ਪੋਨੋਟਿਨੀ, ਕਲੋਕਿਬਮਲਿਸਟ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਇਸਦੀ ਭੈਣ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਮਾਰੀਆ ਗਿਤਾਨਾ ਅਗਨੇਸੀ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਾਨ,ਦੇੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ। ਇਸਦਾ ਪਿਤਾ ਪੀਏਤਰੋ ਅਗਨੇਸੀ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਬੋਲੋਂਗਾ ਵਿਚ ਇੱਕ  ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਵ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1717 ਵਿਚ ਐਨਾ ਫੋਰਤੁਨਾਤਾ ਬ੍ਰਿਵਿਓ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। thumb|ਅਗਨੇਸੀ ਦਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਬੋਲੋਂਗਾ ਵਲੋਂ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1718 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1799 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਾਲਵੀ ਹਿਸਾਬਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਾਲਵੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਇਤਾਲਵੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਾਲਵੀ ਔਰਤ ਸਾਇੰਸਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ
ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਾਸੀਨ ਪੁਰਸਕਾਰ
ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲਈ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਾਸੀਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1985 ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਈਕਲ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਖ਼ਤੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ₹ 100,000 ਦਾ ਨਕਦ ਇਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਤੂਆਂ ਨੂੰ ਅਵਾਰਡ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਲੈਕਚਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਅਵਾਰਡ ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ-ਅਧਾਰਤ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਵਿਨੋਦ ਭਸੀਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਸ਼ਿਵੀ ਭਸੀਨ ਅਤੇ ਹੇਮੰਤ ਕੁਮਾਰ ਭਸੀਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਲਈ, ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਭਾਰਤੀ ਵਪਾਰੀ। ₹ 5,100,000 ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਕਾਰਪਸ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1985 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪੰਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੋਣ ਇੱਕ ਅਧਿਸੂਚਿਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਟਰੱਸਟੀ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ, ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬੈਂਕਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮੌਜੂਦਾ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਹਨ:
ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਸਰੋਤ: ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ thumb|151x151px| [[ਐਮ ਐਸ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ|ਐਮਐਸ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ]] thumb|109x109px| ਆਦਿਤਿਆ ਨਰਾਇਣ ਪੁਰੋਹਿਤ
ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੌਜੀ
ਸਰੋਤ: ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ thumb|100x100px| ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਰਾਓ
ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ
ਸਰੋਤ: ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ thumb|128x128px| ਬੀ ਐਲ ਦੀਕਸ਼ਤੁਲੂ
ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਏਰੋਸਪੇਸ ਸਮੇਤ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ
ਸਰੋਤ: ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ thumb|70x70px| ਜਾਰਜ ਜੋਸਫ. thumb|93x93px| ਰਘੁਨਾਥ ਅਨੰਤ ਮਾਸ਼ੇਲਕਰ thumb|70x70px| ਉਡੁਪੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਰਾਓ thumb|105x105px| ਏਵੀ ਰਾਮਾ ਰਾਓ thumb|70x70px| ਐਮਆਰ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ thumb|105x105px| ਤਿਰੁਮਾਲਾਚਾਰੀ ਰਾਮਾਸਮੀ thumb|82x82px| ਨਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਗੁਪਤਾ
ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ
ਸਰੋਤ: ਸ਼੍ਰੀ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਭਸੀਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ thumb|133x133px| ਐੱਮ.ਐੱਸ. ਵਾਲਿਆਥਨ
ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ
thumb|234x234px| ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਲੋਗੋ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਆਫਿਸ਼ਿਅਲ ਲੋਗੋ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਗੋ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਐਕਸੈਸ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: "Open access"; OA) ਤੋਂ ਭਾਵ ਖੋਜ ਉਪਜ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਆਨਲਾਈਨ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਖੋਜ ਉਪਜ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਕਾਦਮਿਕ ਰਸਾਲੇ, ਕਾਨਫਰੰਸ ਪਰਚੇ, ਥੀਸਸ, ਬੁੱਕ ਚੈਪਟਰਜ਼, ਅਤੇ ਮੋਨੋਗਰਾਫ਼ ਆਦਿ।
ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਅੱਗੇ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਮੁਫ਼ਤ ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਆਨਲਾਈਨ ਰਸਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਰਸਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਹੱਕ ਅਕਸਰ ਕ੍ਰਿਏਟਿਵ ਕਾਮਨਜ਼ ਲਸੰਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਆਜ਼ਾਦ ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੇਰੋਕ ਰਸਾਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁਫ਼ਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲਹਿਰ
ਵਰਿਜਾ ਬਜਾਜ
ਵਰੀਜਾ ਬਜਾਜ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਰਕਵੇਅਰ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।    2016 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਰਨਵੇਅ ਵੀਕ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ "ਪਗੜੀ" ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ, ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹੈੱਡਗੇਅਰ 'ਪਗੜੀ' ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।  ਉਸਦਾ "ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ" ਸੰਗ੍ਰਹਿ 2017 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਰਨਵੇ ਵੀਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਲੰਕ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਵਾਰਡ
ਵਰੀਜਾ ਬਜਾਜ ਫੈਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਗੌਰਵ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਆਫਿਸ ਐਂਡ ਯੂ ਲਈ ਇਕਨਾਮਿਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਲੇਬਲ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਵੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਸੰਗਠਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਫਲ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਹੁਣ ਇੰਡੀਅਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ -ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਸ ਸਟੱਡੀ ਹੈ। thumb| ਵਰੀਜਾ ਬਜਾਜ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਗੌਰਵ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ
ਪਰਉਪਕਾਰ
ਵਰੀਜਾ ਬਜਾਜ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ ਵਰੀਜਾ ਲਾਈਫ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਪਾਹਜ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਰੀਜਾ ਲਾਈਫ ਨੇ ਵਿਭਿੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪੰਗਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੋਗਤਾ ਸੰਮੇਲਨ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਵਰੀਜਾ ਲਾਈਫ ਨੇ ਵੀ ਅਨੁਕੂਲ ਕੱਪੜਿਆਂ 'ਤੇ ਖੋਜ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਮੰਗਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਭਰ ਦੇ 27 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਲਜ ਖੋਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।  ਉਹ ਅਪੰਗਤਾ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਵਰਲਡ ਸੀਐਸਆਰ ਕਾਂਗਰਸ ਦੁਆਰਾ ਚੋਟੀ ਦੇ 100 ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਵਰੀਜਾ ਲਾਈਫ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੋਗਤਾ ਸੰਮੇਲਨ-2021 ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਸਕਰਨ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੰਮਲਿਤ ਵਿਸ਼ਵ ਸਮਾਜ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਪੰਗਤਾ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਚੁਅਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਹੈ।  ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਅਪੰਗਤਾ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਿਵਸ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਲੋਬਲ ਮਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਅਪੰਗਤਾ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਇੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਆਵਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਆਵਰਣ ਪੁਰਸਕਾਰ (ਹਿੰਦੀ : इंदिरा गांधी पर्यावरण पुरस्कार) ਵਾਤਾਵਰਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਜੰਗਲਾਤ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ 1987 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਕਦ ਇਨਾਮ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਕਮਲ ਟਰਾਫੀ, ਸਕਰੋਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੱਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਸਥਾ ਜਾਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਚੋਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 2008 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਈਸ਼ਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਗਿਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ।
ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ
ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਰ ਸਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ IGPP ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਹਰ ਸਾਲ 15 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਕਵਰੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਈਜੀਪੀਪੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 2010 ਵਿੱਚ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ: ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 10 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਐਨ.ਜੀ.ਓ. ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾਂ, ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ, ਰਾਜ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੁਲੈਕਟਰ ਅਤੇ ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਟ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ।
ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨਾਰੰਗ
ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨਾਰੰਗ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸਨ। ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ (1966-75) ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਨੌਂ ਸਾਲਇਸ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਰਹੇ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ 12 ਅਪ੍ਰੈਲ 1912 ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ,  ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਚਾਰ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿੱਚ  ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ 1975 ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ,ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ   ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1912 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ
ਵਾਇਲੇਟ ਊਨ
ਵਾਇਲੇਟ ਊਨ (ਜਨਮ 1949) ਇੱਕ ਸਿੰਗਾਪੁਰੀ ਸ਼ੈੱਫ, ਰੈਸਟੋਰੈਟਰ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਾਲਮਾਂ, ਕੁੱਕਬੁੱਕਾਂ, ਅਤੇ ਪੇਰਾਨਾਕਨ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ 1988 ਤੋਂ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੀ ਫੂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਵਾਇਲੇਟ ਊਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮਲਕਾ, ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਮਲਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪੇਰਾਨਾਕਨ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਬੇਂਗ ਸੂਨ ਊਨ ਅਤੇ ਨੈਨਸੀ ਊਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਊਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਇਲ ਡੱਚ ਸ਼ੈੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਕਾਟੋਂਗ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਊਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਨਾਲ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1971 ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਹੁਣ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ) ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਅਵਾਰਡ
2016 ਵਿੱਚ, ਊਨ ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਮਹਿਲਾ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
2018 ਵਿੱਚ, ਓਨ ਨੇ ਵਰਲਡ ਗੋਰਮੇਟ ਸਮਿਟ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਆਫ਼ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਵਿੱਚ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਦ ਸਟ੍ਰੇਟ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਲਿਆਨਹੇ ਜ਼ਾਓਬਾਓ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਏਸ਼ੀਅਨ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਊਨ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ ਜੋ ਵਾਇਲੇਟ ਊਨ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦੇ ਸਹਿ-ਮਾਲਕ ਹਨ। ਜੂਨ 2014 ਵਿੱਚ, ਊਨ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1949 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਪੁਰੀ ਅੌਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ੈੱਫ ਔਰਤਾਂ
ਰਾਗ ਜੈਜਾਵੰਤੀ
ਰਾਗ ਜੈਜਾਵੰਤੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਵਿੱਚ ਖਮਾਜ ਥਾਟ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਸ਼ਬਜ ਜਾਂ ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਰਾਗ ਦੋ ਰਾਗ ਬਿਲਾਵਲ ਅਤੇ ਸੋਰਠਿ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕਤੀਵਾਂ ਰਾਗ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਗ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਅਤੇ ਦੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ 12 ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪੰਨਾ 1352 ਤੋਂ ਪੰਨਾ 1353 ਤੱਕ, ਰਾਗ ਜੈਜਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਅਧਾਰ
ਪੋਰਟੇਬਲ ਡਾਕੂਮੈਂਟ ਫਾਰਮੈਟ
ਪੀਡੀਐੱਫ ਜਾਂ ਪੋਰਟੇਬਲ ਡੌਕੂਮੈਂਟ ਫਾਰਮੈਟ (PDF) ਅਡੌਬੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਫਾਇਲ ਫਾਰਮੈਟ ਹੈ। ਇਹ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਪਾਠ ਫਾਰਮੈਟ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ, ਸਾਫਟਵੇਅਰ, ਹਾਰਡਵੇਅਰ, ਅਤੇ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪੋਸਟਸਕਰਿਪਟ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਹਰੇਕ ਪੀਡੀਐਫ ਫਾਈਲ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਲੇਆਉਟ ਦੇ ਸਮਤਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਠ, ਫੌਂਟ, ਵੈਕਟਰ ਗਰਾਫਿਕਸ, ਰੇਸਟਰ ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਪੀਡੀਐੱਫ ਨੂੰ 2008 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਪਨ ਫਾਰਮੈਟ, ਆਈਐੱਸਓ 32000, ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਇਲਟੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅੱਜ, ਪੀਡੀਐਫ ਫਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਟ੍ਰਿੰਗਿੰਗ ਤੱਤ, ਐਨੋਟੇਸ਼ਨਸ ਅਤੇ ਫਾਰਮ-ਫੀਲਡਸ, ਲੇਅਰਾਂ, ਅਮੀਰ ਮੀਡੀਆ (ਵਿਡੀਓ ਸਮਗਰੀ ਸਮੇਤ) ਅਤੇ ਯੂ -3 ਡੀ ਜਾਂ ਪੀਆਰਸੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ-ਅੰਸ਼ਿਕ ਸਾਧਨਾਂ ਸਮੇਤ ਫਲੈਟ ਟੈਕਸਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਡਾਟਾ ਫਾਰਮੈਟ. ਪੀਡੀਐਫ ਸਪੈਸੀਕੇਸ਼ਨ ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਦਸਤਖਤਾਂ, ਫਾਇਲ ਅਟੈਚਮੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਮੈਟਾਡਾਟਾ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੀਚਰਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵਾਲੇ ਵਰਕਫਲੋਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਡੋਬੀ ਇੰਕ. ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਫਟਵੇਅਰ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਪਾਲ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਪਾਲ (  ਭਾਰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਜਨਮ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਸਤੰਬਰ, 1925 ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਭਾਰਤ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੀ ਮੁਢਲੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਵਿਦਿਆ ਉਰਦੂ ਜ਼ਰੀਏ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਗਟਾਓ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਗਈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਐਮਏ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿਚ ਰੁੱਝ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਇਆ।
ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ ਉਰਦੂ ਕਿਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਕ ਸਭਿਅਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨਾ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਲਹਿਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਕਾਂਗਰਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ
ਸਾ New ਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਆਫਿਸ ਪ੍ਰੋਟੈਕਸ਼ਨ ਪਲਾਨ (ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਿਟਰੇਰੀ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਜ਼ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ), ਜੋਗਿੰਦਰ ਅਤੇ 22 ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ.
ਮੌਤ
ਜੋਗਿੰਦਰ ਪਾਲ ਦਾ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2016 ਨੂੰ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ
ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ (Sanskrit: भद्रकाली, ভদ্রকালী, பத்ரகாளி, Telugu: భద్రకాళి, ഭദ്രകാളി, ಭದ್ರಕಾಳಿ, Kodava: ಭದ್ರಕಾಳಿ) (ਸ਼ਾਬਦਿਕ "ਚੰਗੀ ਕਾਲੀ") ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਖੂੰਖਾਰ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਮਾਹਤਮਯਮ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਦੇਵੀ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਸ੍ਰੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਮਹਾਕਾਲੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਕਰੀਅਮ ਕਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਪੁਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਕਾਲੀ ਦਾ ਸ਼ੁੱਭ ਅਤੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਾਤੀ ਤਿਆਗਰਾਜਨ
ਸਵਾਤੀ ਤਿਆਗਰਾਜਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੰਭਾਲਵਾਦੀ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਪ ਟਾਊਨ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਬਦੀਲੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਰ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਿਊਜ਼ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਕਾਰਲ ਜ਼ੀਸ ਅਵਾਰਡ, ਅਰਥ ਹੀਰੋਜ਼ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਦੋ ਰਾਮਨਾਥ ਗੋਇਨਕਾ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਇਨ ਜਰਨਲਿਜ਼ਮ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹਨ। NDTV ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਡੋਏਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਸਵਾਤੀ ਤਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਨਈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੰਨਨ ਤਿਆਗਰਾਜਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਸ਼ਿਆ ਸਕੂਲ, ਚੇਨਈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੈਲੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਜਿੱਡੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਸਿਧਾਰਥ ਬੁੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ। ਬੁਚ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਚੇਨਈ ਦੇ ਇੱਕ ਬੀਚ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਥੀਓਸੋਫ਼ੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਅਡਿਆਰ ਦੇ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਸਿੱਖੀ, ਮਦਰਾਸ ਕ੍ਰੋਕੋਡਾਇਲ ਬੈਂਕ ਟਰੱਸਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਸੱਪ ਫੜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਗਿੰਡੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਤਿਆਗਰਾਜਨ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਐਮ.ਐਸ. ਸੁਬਬੁਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਵੀ ਸੀ।
ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ
ਨਿਰੁਕਤੀ
ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਭਦ੍ਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਦ੍ਰ ਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਆਖਿਆ 'ਭ' ਅਤੇ 'ਦ੍ਰ' ਹੈ। ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ 'ਭ' ਦਾ ਅਰਥ 'ਵਹਿਮ' ਜਾਂ 'ਮਾਇਆ' ਹੈ ਅਤੇ 'ਦ੍ਰ' ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਲੈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਦ੍ਰ ਬਤੌਰ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦ 'ਭਦ੍ਰ ਕਾਲੀ' ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ 'ਮਹਾਮਾਇਆ ਕਾਲੀ' ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਸਵਾਤੀ ਤਿਆਗਰਾਜਨ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਤਿਆਗਰਾਜਨ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕ੍ਰੇਗ ਫੋਸਟਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਪਿਛਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ
ਮੂਲ
ਮੂਲ-ਅਵਤਾਰ ਜਾਂ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇਵੀ ਮਹਤਮਯਮ ਅਤੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਰਕਤਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਯਗਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਝਲਕ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਗੁਰੂ ਹਰਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਪਟਿਆਲਾ
ਗੁਰੂ ਹਰਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਪਟਿਆਲਾ,ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਹਿ-ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 2006 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬੋਰਡ ਨਾਲ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।.
ਬਕਾਸੁਰ
ਬਕਾਸੁਰ (Sanskrit, IAST) ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਇੱਕ ਅਲੌਕਿਕ "ਆਦਮੀ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ" ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਬਾਕਾ ਜਾਂ ਵਾਕਾ ਜਾਂ ਕੁਈਸ਼ਵਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਭੂਤ ਇਕਾਕਰਾ ਸ਼ਹਿਰ (ਕਈ ਵਾਰ ਕਾਕਰਨਗਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਬੰਧ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਹੇਠ ਬਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਹਾਣੀ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ, ਸਹਿਦੇਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕੁੰਤੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਤ ਸਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਬਕਾਸੁਰ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਕਾਊਬੋਏ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਉਸ ਲਈ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਆ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਚਿੰਤਤ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਕਾਸੁਰ ਲਈ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਭੀਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਵੀ ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬਕਾਸੁਰ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਕਾਸੁਰ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬਕਾਸੁਰਾ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ ਤਾਂ ਭੀਮਾ ਬਕਾਸੁਰਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਬਕਾਸੁਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਬਕਾਸੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ? ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸਗੋਂ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਉਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਕਾਸੁਰ ਦਾ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਬਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰ
ਕਮਾਲ
ਕਮਾਲ ਪਿੰਡ ਹਰਿਆਣਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਸਾ ਤੋਂ 40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰਕਬਾ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ 658 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ
ਕਮਾਲ ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰਸਾ ਸੰਸਦੀ ਹਲਕੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਕਮਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਜਵਾਹਰ ਨਵੋਦਿਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਪਟਿਆਲਾ
ਜਵਾਹਰ ਨਵੋਦਿਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਪਟਿਆਲਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ, ਸਹਿ-ਵਿਦਿਅਕ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਨਵੋਦਿਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1989 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਜਵਾਹਰ ਨਵੋਦਿਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਸਕੂਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬੋਰਡ ਨਾਲ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
JNV ਪਟਿਆਲਾ ,ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜਿਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਫਤਿਹਪੁਰ ਰਾਜਪੂਤਾਨ, ਸਨੌਰ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ  ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਮਾਲੀ
ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਗਾਰਡਨਰ ਪੂਰਬੀ ਮੂਲ ਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮੂਰਖ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਮੌਖਿਕ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲੋਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਆਰਨੇ-ਥੌਮਸਨ -ਉਥਰ ਕਿਸਮ 1586 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ (VIII.10) ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪੱਛਮੀ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ L'Ours et l'Amateur des Jardins ਦਾ ਕਈ ਵਾਰ "ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀਨ ਮਾਲੀ" ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਅਰਥ 'ਬਾਗ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ' ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਇਕੱਲੇ ਮਾਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਇਕੱਲੇ ਰਿੱਛ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਥੀ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿੱਛ ਦੇ ਹੀ ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਝਪਕੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮੱਖੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਭਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ, ਰਿੱਛ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਨੂੰ ਸਟੋਇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਸਮੇਤ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਪ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਹਾਰਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਿੱਛ ਤਤਕਾਲੀ ਚੰਗੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਦਾ ਅੰਤਮ ਭਲਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਕੇ. ਓ. ਆਇਸ਼ਾ ਬਾਈ
ਕੇ. ਓ. ਆਇਸ਼ਾ ਬਾਈ (25 ਅਕਤੂਬਰ 1926 – 28 ਅਕਤੂਬਰ 2005), ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਕੇਰਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਡਿਪਟੀ ਸਪੀਕਰ ਸੀ (6 ਮਈ 1957 - 31 ਜੁਲਾਈ 1959)। ਆਇਸ਼ਾ ਬਾਈ ਆਧੁਨਿਕ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਮੈਪਿਲਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹਮਲਾਵਰ ਵਕੀਲ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਸਮਾਜ (ਮਹਿਲਾ ਸਮਾਜ) ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਢੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਵੀ ਸੀ।
ਬਾਈ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਅਤੇ ਲਾਅ ਕਾਲਜ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ (ਬੀ.ਏ ਅਤੇ ਬੀ.ਐੱਲ ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1947 ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ
ਬਾਈ 1953 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਸੀਪੀਆਈ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਤੇ 1957 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਕਯਾਮਕੁਲਮ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ, ਦੋ ਵਾਰ (ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਕੇਐਲਏ ਵਿੱਚ) ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਮਈ 1957 ਤੋਂ ਜੁਲਾਈ 1959 ਤੱਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੀ ਡਿਪਟੀ ਸਪੀਕਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1961 ਤੋਂ 1963 ਤੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਮਹਿਲਾ ਸੰਘਮ - ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ, ਮੈਂਬਰ, ਕੇਂਦਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਵਾਚ - ਡੌਗ ਕਮੇਟੀ ਆਨ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਜ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਕਾਰਜ ਕਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਕਾਰਕੁਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1926 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ
ਵਾਲ
ਵਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਫਿਲਾਮੈਂਟ ਹੈ ਜੋ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਫ਼ੌਸਿਲਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਲ ਦੁਧਾਰੂਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੇ ਨਿਜੀ ਵਿਚਾਰ, ਰੂਟੀਨ, ਉਮਰ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੱਕ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਧਾਰਨ ਰੰਗ
thumb|ਭੂਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ
ਦੀਪਿਕਾ ਕੁੰਡਾਜੀ
ਦੀਪਿਕਾ ਕੁੰਡਾਜੀ (ਜਨਮ c. 1963) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਿਸਾਨ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਿਧੀਆਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਮ ਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਲਗਭਗ 1963 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਪਾਂਡੀਚੇਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਔਰੋਵਿਲ ਵਿੱਚ ਪੇਬਲ ਗਾਰਡਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੈ। ਪੇਬਲ ਗਾਰਡਨ ਸੁੱਕੀ ਕੀਮਤੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਰਸਾਇਣਾਂ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੌਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਵਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਲਈ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਖਾਦ ਤਿਆਰ ਕਰਨਗੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1994 ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਬਰਨਾਰਡ ਡੇਕਲਰਕ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ 9 ਏਕੜ ਦੇ ਪੇਬਲ ਗਾਰਡਨ 'ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਸੱਤ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੁਆਰਾ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 93 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
2009 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰੋਵਿਲ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। 80-90 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ 3,000 ਪੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਣ। ਉਹ ਸਮਝਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਜਲਵਾਯੂ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਾਜੀ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ 10,000 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਪਲਬਧ ਫਸਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੈਂਟਰ ਫ਼ਾਰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਐਂਡ ਸੋਸਾਇਟੀ (ਭਾਰਤ)
ਸੈਂਟਰ ਫ਼ਾਰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਐਂਡ ਸੁਸਾਇਟੀ (ਸੀ.ਆਈ.ਐੱਸ.) ਇੱਕ ਬੈਂਗਲੁਰੂ -ਅਧਾਰਤ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫਾ ਬਹੁ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।  ਸੀ.ਆਈ.ਐਸ. ਇੰਟਰਨੈਟ ਅਤੇ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਬਹੁਵਾਦ, ਜਨਤਕ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਅਤੇ ਪੈਡੋਗੋਗਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ
ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਸੀ.ਆਈ.ਐਸ. ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ ਮੁਫ਼ਤ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗ੍ਰਾਂਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਗ੍ਰਾਂਟ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ ਦੇ ਮੁਫ਼ਤ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵੰਡ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸਵਤੰਤਰ 2014
ਸੀ.ਆਈ.ਐਸ. ਨੇ 18-20 ਦਸੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਪੰਜਵੀਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਫ਼ਤ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਕਾਨਫਰੰਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਵਤੰਤਰ 2014 ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾਕਾਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਗਗਰੋਨ ਕਿਲ੍ਹਾ
ਗਗਰੋਨ ਕਿਲ੍ਹਾ ( ਹਿੰਦੀ / ਰਾਜਸਥਾਨੀ : गागरोन का किला) ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕਿਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਡੋਤੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਝਾਲਾਵਾੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਬਿਜਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਡੋਡ (ਇੱਕ ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਾ) ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਅਕਬਰ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਰਿਹਾ। ਕਿਲ੍ਹਾ ਆਹੂ ਨਦੀ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਲ੍ਹਾ ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਖਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਜਲਦੁਰਗ (ਹਿੰਦੀ / ਰਾਜਸਥਾਨੀ : जलदुर्ग, ਅਨੁਵਾਦ: ਪਾਣੀ ਦਾ ਕਿਲਾ) ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ 2013 ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤੀ ਥਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਆ ਕਿਸ਼ੋਰ
ਸ਼੍ਰੀਆ ਕਿਸ਼ੋਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shriya Kishore) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕੁਈਨ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 5 ਅਪ੍ਰੈਲ 2009 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਅਰਥ 2009 ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਿਸ ਅਰਥ 2009 ਵਿੱਚ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲਿਸਟ ਬਣੀ।
ਗਗਰੋਨ ਕਿਲ੍ਹਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਰਾਜਾ ਅਚਲ ਦਾਸ ਖਿਚੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧਕਾਲੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਗਗਰੋਂ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਸੁਲਤਾਨ ਹੋਸ਼ਾਂਗ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਾਲ 1423 ਵਿੱਚ 30 ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰ ਅਤੇ 84 ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਅਚਲ ਦਾਸ ਖਿਚੀ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਸੁਲਤਾਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨੰਬਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੀ ਹਾਰ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆਉਣ ਤੱਕ ਲੜਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਪੂਤ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੁਲਤਾਨ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦੀ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਜੌਹਰ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ) ਕੀਤਾ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 14 ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ 2 ਜੌਹਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਆ ਕਿਸ਼ੋਰ
ਜੀਵਨੀ
ਸ਼੍ਰੀਆ ਦਾ ਜਨਮ 12 ਮਈ ਨੂੰ ਨਿਰੂਪਮਾ ਅਤੇ ਕਰਨਲ ਸੰਜੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਲਵਡੇਲ, ਊਟੀ ਦੇ ਲਾਰੈਂਸ ਸਕੂਲ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰਿਆ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਮਨੀਪਾਲ, ਕਰਨਾਟਕ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਨੀਪਾਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵੈਲਕਮਗਰੁੱਪ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਆਫ ਹੋਟਲ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ (WGHSA) ਤੋਂ ਹੋਟਲ ਪ੍ਰਬੰਧਨ (BHM) ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਦੇ 19ਵੇਂ ਕੋਰਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 2004 ਵਿੱਚ ਡਬਲਯੂ.ਜੀ.ਐੱਸ.ਐੱਚ.ਏ. ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਕਿਸ਼ੋਰ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਜ ਕਿਸ਼ੋਰ, ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲਾਅ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਵਕੀਲ ਹੈ।
ਗਗਰੋਨ ਕਿਲ੍ਹਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਹ ਕਿਲਾ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਅਕਬਰ ਨੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਅਕਬਰ ਨੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਬੀਕਾਨੇਰ ਦੇ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।