cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਤੀਰੀਆ
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
1994 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ST ਸੀਟ ਲਈ ਦਸਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣ ਲੜੀ ਅਤੇ ਮਯੂਰਭੰਜ ਤੋਂ ਜਿੱਤੀ। ਉਸ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 1994 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਜੰਗਲਾਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਸਪਲਾਈ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
1995 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1996 ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956
ਵਰਜੀਨੀਆ ਵੁਲਫ਼
ਐਡਲੀਨ ਵਰਜੀਨਿਆ ਵੁਲਫ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Adeline Virginia Woolf) (ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਸਟੀਫਨ; 25 ਜਨਵਰੀ 1882 – 28 ਮਾਰਚ 1941) 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਮੋਹਰੀ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਸੀ। ਏ ਰੂਮ ਆਫ ਵਨ'ਸ ਓਨ ਦੀ ਲੇਖਿਕਾ ਵਰਜੀਨਿਆ ਵੁਲਫ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਿਕਾ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਪਿਤਾ ਸਰ ਸਟੀਫਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਜੂਲਿਆ ਸਟੀਫਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 1882 ਵਿੱਚ ਲੰਦਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਵਰਜੀਨਿਆ ਦਾ ਰੁਝੇਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਲਿਖਣ ਪੜ੍ਹਨ ਵੱਲ ਸੀ। ਵਰਜਿਨਿਆ ਦੀ ਜਿਆਦਾਤਰ ਯਾਦਾਂ ਕਾਰਨਵਾਲ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਕਸਰ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਜਾਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾ - 'ਟੂ ਦ ਲਾਈਟਹਾਉਸ'। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੇਵਲ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਤੱਦ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਤੇ 1904 ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਖੋਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਦੌਰ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਜੀਵਨ ਡਿਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸਨੇ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜੋਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ-ਲਿਖਾਈ ਘਰ ਹੀ ਹੋਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਲੋਯੋਨਾਰਡ ਵੁਲਫ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਡਾਇਰੀ, ਜੀਵਨੀਆਂ, ਨਾਵਲ, ਆਲੋਚਨਾ ਸਾਰੇ ਲਿਖੇ। ਲੇਕਿਨ ਉਸ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਵਿਸ਼ਾ ਇਸਤਰੀ ਵਿਮਰਸ਼ ਹੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਿਤਾਬ ਏ ਰੂਮ ਆਫ ਵਨਸ ਓਨ(ਆਪਣਾ ੲਿੱਕ ਕਮਰਾ), ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1928 ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਛੇ ਭਾਸ਼ਣ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1882 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1941
ਮੂਸਿਓ ਦੈਲ ਐਰੇ (ਮਾਦਰੀਦ)
ਮੂਸਿਓ ਦੈਲ ਐਰੇ (ਸਪੇਨੀ: Museo del Aire ; ਪੂਰਾ ਨਾਂ: Museo de Aeronáutica y Astronáutica) ਮਾਦਰੀਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਜੋ ਸਪੇਨ ਦੇ ਕੁਆਤਰੋ ਵਿਏਂਤੋਸ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1981 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 150 ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਨ।
ਕੁਆਤਰੋ ਵਿਏਂਤੋਸ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 1911 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਪੇਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੈਨਿਕ ਏਅਰਫੀਲਡ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਸਰੋਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਦੇ ਅਜਾਇਬ-ਘਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ
ਬਲੂਹੋਸਟ
ਬਲੂਹੋਸਟ ਇੱਕ ਐਂਡਰੋਅਰੈਂਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵੈਬ ਹੋਸਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਇਹ 20 ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵੈਬ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਸਾਂਝੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਹੋਸਟਮੌਨਟਰ, ਫਾਸਟਡਾਓਮੈਨ ਅਤੇ ਆਈਪੇਜ ਦੇ ਨਾਲ 2 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੋਮੇਨ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਪ੍ਰੋਵੋ, ਯੂਟਾਹ ਵਿੱਚ 50,000 ਵਰਗ ਫੁੱਟ (4,600 ਮੀ 2) ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਵਿੱਚ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਭੈਣ ਕੰਪਨੀ ਹੋਸਟਮੋਨਟਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਲਿਊਹੋਸਟ ਆਪਣੀ Utah ਸਹੂਲਤ ਵਿੱਚ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਊਹੋਸਟ, ਜੋ ਕਿ ਵੈੱਬ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋਸਟਿੰਗ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਆਨਲਾਈਨ ਬੋਲਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸਨ।
ਬਲੌਹੋਸਟ ਨੇ ਸ਼ੇਅਰ ਹੋਸਟਿੰਗ, ਵਰਡਵਾਈਡ ਹੋਸਟਿੰਗ, ਵੈਬ ਹੋਸਟਿੰਗ, ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਸਟਿੰਗ, ਕਲਾਊਡ ਹੋਸਟਿੰਗ, ਵੋਯੋਮਰਸ ਹੋਸਟਿੰਗ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹੋਸਟਿੰਗ ਅਤੇ ਡੋਮੇਨ ਸੇਵਾਵਾਂ। Bluehost ਸਰਵਰ PHP7, HPPT / 2 ਅਤੇ NGINX + ਕੈਚਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਮੈਟੀ ਹਿਟੇਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1 99 6 ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਨੀਲੀ ਸ਼ੋਧ ਕੀਤੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ 2003 ਵਿੱਚ ਬਲਿਊਹੋਸਟ ਤੇ ਸੈਟਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਹੋਰ ਵੈਬ ਮੇਜ਼ਬਾਨ, 50megs.com ਅਤੇ 0catch.com ਬਣਾਈ।
2009 ਵਿੱਚ, ਬਲੂਹੋਸਟ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਫੀਚਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ CPU ਥਰੋਟਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। CPU ਥਰੋਟਿੰਗ (ਬਲੂ ਹੋਸਟ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਹੋਸਟਿੰਗ ਸਰਵਿਸਾਂ 'ਤੇ) ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੇ CPU ਉਪਯੋਗ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਖਾਸ ਯੂਜ਼ਰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ' 'ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ' 'ਸਰਵਰ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਬਲੂਹੋਸਟ ਕਲਾਇਟ ਸਾਈਟਾਂ 'ਤੇ CPU ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੰਮ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ) ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਲਿਊਹੋਸਟ ਸਰਵਰ' ਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਕਲਾਈਂਟਸ ਦੀਆਂ ਵੈਬਸਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਭਰ ਲਈ ਕਈ ਘੰਟੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.
2010 ਵਿੱਚ, Bluehost ਨੂੰ ਐਂੰਡੂਅਰੈਂਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਗਰੁੱਪ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਜੂਨ 2011 ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬਾਨੀ ਮੈਟ ਹੀਟਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲਾਗ 'ਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੋਸਟਿੰਗ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਢਾਂਚੇ' ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ.ਈ.ਓ. ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੀਓਓ ਡੈਨ ਹੈਡੀ ਨੇ ਸੀ.ਈ.ਓ.
ਵਿਵਾਦ
ਮਾਰਚ 200 9 ਵਿੱਚ, ਬਲੂਹਾਸਟ ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ਵੀਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਵੈਬ ਪੇਜਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਸਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਗਲਤ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਫਰਵਰੀ 2011 ਵਿਚ, ਬਲੂਹੋਸਟ ਨੇ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਨੂੰ ਉਤਾਰਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਸਰਵਰਾਂ ਤੇ ਹੋਸਟਿੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਸ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਨੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗ੍ਰੇ ਅਤੇ ਲੇਸਬੀਆਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ
ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਲਿਬਰਟੈਟਮ ( Magna Carta Libertatum "ਮਹਾਨ ਚਾਰਟਰ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ" ਲਈ  ਮੱਧਕਾਲੀ ਲਾਤੀਨੀ ਹੈ), ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, Magna Carta  ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਇਸ ਨੂੰ "ਮਹਾਨ ਚਾਰਟਰ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਇੱਕ ਚਾਰਟਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜੌਹਨ ਨੇ ਵਿੰਡਸਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੰਨੀਮੀਡ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ 15 ਜੂਨ 1215. ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਂਟਰਬਰੀ ਦੇ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਨੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਬਾਗੀ ਬੈਰੋਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚਰਚ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਬੈਰੋਨਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ, ਜ਼ਲਦ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਸਹੂਲਤ, ਅਤੇ ਤਾਜ ਨੂੰ ਜਗੀਰਦਾਰੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 25 ਬੈਰੋਨਾਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਵੀ ਪੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਚਾਰਟਰ ਪੋਪ ਇਨੋਸੈਂਟ III ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬੈਰੋਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੌਹਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੈਨਰੀ III ਦੀ ਰੀਜੈਂਸੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1216 ਵਿਚ ਇਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਕਾਜ ਲਈ ਸਿਆਸੀ ਸਮਰਥਨ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ ਇਸਦੇ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਰੈਡੀਕਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। 1217 ਵਿਚ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਮਬੈਥ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਥੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਮੰਤਵ ਇਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਛੋਟੇ ਚਾਰਟਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਨਵੇਂ ਟੈਕਸਾਂ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦੇ ਬਦਲੇ 1225 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚਾਰਟਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਐਡਵਰਡ ਪਹਿਲੇ ਨੇ 1297 ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਫਿਰ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਚਾਰਟਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਸੰਸਦ ਨੇ ਨਵੇਂ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕੀਤੇ, ਇਸਨੇ ਕੁਝ ਅਮਲੀ ਮਹੱਤਵ ਗੁਆ ਲਿਆ। 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਕੀਲਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਐਂਗਲੋ-ਸੈਕਸਨਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ 1066 ਦੇ ਨੋਰਮੈਨ ਹਮਲੇ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇਕ ਜਨਤਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚਾਰਟਰ ਨੂੰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੀਆਂ ਸਮਕਾਲੀ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਹੈਬੀਅਸ ਕਾਰਪਸ ਵਰਗੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਸੂਲਾਂ ਲਈ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬੁਨਿਆਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਕਮੀਆਂ ਸੀ, ਸਰ ਐਡਵਰਡ ਕੋਕ ਵਰਗੇ ਜਿਊਰਿਸਟਾਂ ਨੇ 17 ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਟੂਅਰਟ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਦੈਵੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਦਲੀਲਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜੇਮਜ਼ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੇਟੇ ਚਾਰਲਸ ਪਹਿਲੇ ਦੋਨਾਂ ਨੇ ਮੈਗਨਾ ਕਾਰਟਾ ਦੀ ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ 1640ਵਿਆਂ ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਨੇ ਖੋਰਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਛੋਕੜ
[[ਤਸਵੀਰ:King_John_from_De_Rege_Johanne.jpg|alt=An illuminated picture of King John riding a white horse and accompanied by four hounds. The King is chasing a stag, and several rabbits can be seen at the bottom of the picture.|left|thumb|ਕਿੰਗ ਜੌਨ ਸਟੈਗ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ
]]
ਸਵਰਾਜਬੀਰ
ਡਾ. ਸਵਰਾਜਬੀਰ ( ਜਨਮ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ 1958) ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਟਕਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਿੱਥ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਨਵੇਕਲੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਸਾਲ 2016 ਦੇ ਐਲਾਨੇ ਗਏ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡਾਂ 'ਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸਵਰਾਜਬੀਰ ਦੇ ਨਾਟਕ 'ਮੱਸਿਆ ਦੀ ਰਾਤ' ਨੂੰ ਇਸ ਸਨਮਾਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾਣ ਪੰਡੋਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਕਸਬੇ ਮਲੋਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਪਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ 1978-79 ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਨਾਟਕ ਦੀ ਵਿਧਾ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਰੁਚੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਨਾਟਕ ਦੇਸ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਨਾਟਕਕਾਰ
ਡਾ. ਸਰਾਜਬੀਰ ਨੇ ਨਾਟਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਟਕ ਸਟੇਜ ਤੇ ਖੇਡੇ ਗਏ ਹਨ। ਨਾਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਜੁਗਲਬੰਦੀ ਰੰਗਕਰਮੀ ਕੇਵਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਨਾਲ ਬਣੀ। ਸਵਾਰਾਜਬੀਰ ਨੇ ਮਿੱਥ ਵਿਚੋਂ ਨਾਟਕ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਟਕਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਮਿੱਥਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਵੀ ਹੈ।
ਸੰਪਾਦਕ
ਸਵਰਾਜਬੀਰ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਬੋਧਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਤਕਾਲੀ ਮੁੱਦੇ ਤੇ ਖੋਜ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਆਸੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1958
ਸੇਲੀਨ ਦੀਓਨ
ਸੇਲੀਨ ਮੈਰੀ ਕਲੌਦੈਤ ਦੀਓਨ (ਜਨਮ 30 ਮਾਰਚ 1968) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ, ਕਿਊਬੈਕ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧਰਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਉਹ ਫਰੈਂਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਤਾਰਾ ਬਣ ਗਈ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖੀ ਪਤੀ ਰਨੇ ਐਂਗੇਲੀਲ ਨੇ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਲੌਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਘਰ ਗਹਿਣੇ ਰੱਖ ਦਿਤਾ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1980ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਯਾਮਾਹਾ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ 1988 ਵਿੱਚ ਯੂਰੋਵਿਜ਼ਨ ਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। 1980ਵਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਐਲਬਮਾਂ ਲੌਂਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਐਪਿਕ ਰਿਕਾਰਡ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1990 ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਐਲਬਮ, ਯੂਨੀਸਨ (Unison) ਲੌਂਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ  ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੌਪ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ।
1968-1989: ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ
ਦੀਓਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ, ਕਿਊਬੈਕ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਥੇਰੈਸ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਆਦੇਮਾਰ ਦੀਓਨ, ਇੱਕ ਕਸਾਈ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਇਹ 14 ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ-ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਹਨ। ਦੀਓਨ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।  ਦੀਓਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ "ਸੇਲੀਨ" ਵੀ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਗਾਇਕ ਹੂਗੁਏਸ ਔਫਰੇ ਦੇ ਗੀਤ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਇਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਹੋਇਆ ਸੀ। 13 ਅਗਸਤ 1973 ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੀ ਸੇਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਤਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਭਰਾ ਮਾਈਕਲ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਕ੍ਰਿਸਤੀਨ ਸ਼ਾਰਬੋਨੋ ਦਾ ਗੀਤ "Du fil des aiguilles et du coton" ਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਾਈਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿਆਨੋ ਬਾਰ, Le Vieux Baril, (ਪੁਰਾਣਾ ਬੈਰਲ) ਵਿੱਚ ਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਦੀਓਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਫਾਮਰ ਬਣਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ। 1994 ਵਿੱਚ ਪੀਪਲ ਰਸਾਲੇ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਸਮੇਂ ਇਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਗਵਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਫ਼ਸੋਸ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਹੀ ਸੁਪਨਾ ਸੀ: ਮੈਂ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।"
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1968 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਲਿਫ਼ ਰਿਫ਼ਾਤ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਫਾਤੀਮਾ ਅਬਦੁੱਲਾ ਰਿਫਾਤ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਜੂਨ1930 ਨੂੰ ਕਾਹਿਰਾ, ਮਿਸਰ. ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਵਾਸਤੁਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਣੀ ਸੀ।  ਉਸਦੇ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉਮਰ ਇਬਨ ਅਲ ਖਤਾਬ,  ਜੋ ਪਿਆਮਬਰ ਮੁਹੰਮਦ   ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ, ਨਾਲ ਜਾ ਜੁੜਦੀਆਂ ਸਨ।  ਉਹ ਪ੍ਰੋਵਿਨਸ਼ਿਆਲ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਲੀ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਉੱਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਸੀ।  ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਪੇਂਡੂ ਮਿਸਰ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਆਦਾ ਲਈ ਸੈਟਿੰਗ ਬਣ ਗਿਆ।  ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਰਗਰਮ ਰੁਖ਼ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ।  ਇਸਦੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਪਰਵਾਰ ਵਲੋਂ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ ਸੀ।  ਫਾਤਿਮਾ ਮਿਸੁਰ ਨੇ ਅਲ - ਜਾਦਿਦਾਹ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਔਰਤਾਂ  ਦੇ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।  ਉਹ 1946 ਤੋਂ 1949 ਤੱਕ ਕਾਹਿਰਾ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਸ਼ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਅਲਿਫ ਰਿਫਾਤ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤ ਕਲਾ ਦੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਕਜ਼ਨ,  ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁੱਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਇੱਕ ਨਿਰੋਲ ਮਰਦਾਨਾ ਖੇਤਰ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 1955 ਤੋਂ 1960 ਤੱਕ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖਕ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਖਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤਕਰੀਬਨ 14 ਸਾਲ ਦੇ ਇਸ ਸਾਹਿਤਕ ਮੌਨ ਦੌਰਾਨ ਅਲਿਫਾ ਰਿਫਾਤ ਨੇ ਸਾਹਿਤ, ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਲਿਫ ਰਿਫਾਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
1973 ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਲਿਫਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਨਾਵਲ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ "ਮਾਈ ਵਰਲਡ ਆਫ ਦੀ ਅਨਨੋਨ" ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਲਿਫਾ ਰਿਫਾਤ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ 1979 ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੋਵਿੰਸ਼ੀਅਲ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਬਦਲੀ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1981 ਵਿਚ ਮੱਕੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ, ਤੁਰਕੀ, ਜਰਮਨੀ, ਮੋਰੋਕੋ, ਅਤੇ ਆਸਟਰੀਆ ਸਮੇਤ ਕਈ ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਾਤਿਮਾ ਰਿਫ਼ਾਤ ਮਿਸਰੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਸੰਘ, ਸ਼ੋਅਟ-ਸਟੋਰੀ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਦਾਰ ਅਲ-ਉਦਬਾ (ਮਿਸਰ) ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ 1984 ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਪੁਸਤਕ ਮੇਲੇ (ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ) ਵਿਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁ-ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। 1984 ਵਿਚ ਫ਼ਾਤਿਮਾ ਰਿਫ਼ਾਤ ਨੂੰ ਮਾਡਰਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਅਸੈਂਬਲੀ ਤੋਂ ਮਹਾਮਹਿਮ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਫ਼ਾਤਿਮਾ ਰਿਫ਼ਾਤ ਦੀ ਮੌਤ ਜਨਵਰੀ 1996 ਵਿੱਚ 65 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੇਟੇ ਹਨ ਅਤੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ  ਬੀਬੀਸੀ 'ਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1930 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਜੈਤੋ ਦਾ ਮੋਰਚਾ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਰਤਾਨਵੀ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਨਾਭਾ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਿਆਸਤ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ ਮੋਰਚਾ ‘ਜੈਤੋ ਦੇ ਮੋਰਚੇ’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਢ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਇਸੇ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹੈ। ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੰਡਿਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੈਤੋ ਥਾਣੇ ਦੀ ਹਵਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਟਿੱਬੀ ਸਾਹਿਬ ਹੈ। ਜੈਤੋ ਦਾ ਮੋਰਚਾ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਮੋਰਚਾ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਮੋਰਚਿਆਂ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਇਹ ਲਗਭਗ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਲੰਮਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਨੂੰ ‘ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਐਕਟ’ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਜੋ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਵਜੋਂ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਜੈਤੋ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਆਰੰਭ 8 ਜੂਨ,1923 ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਾਭਾ ਦੀ ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਦੀ ਲਹਿਰ ਫੈਲ ਗਈ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ 5 ਅਗਸਤ, 1923 ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਦੀ ਬੈਠਕ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 9 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ‘ਨਾਭਾ ਦਿਵਸ’ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਿੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ 9 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਵਿੱਚ ਧਰਨੇ ਅਤੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਜੈਤੋ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰੋਧ 'ਚ ਦੀਵਾਨ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜੈਤੋ ਵਿਖੇ ਅਖੰਡ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਵੱਡੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲਿਆ ਅਤੇ 14 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗੰਗਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੈਤੋ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਨ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਰਾਜਸੀ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਵਾਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੈਤੋ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਖੰਡਤ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਨੂੰ ਮੁੜ ਅਖੰਡਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ 25-25 ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਜੈਤੋ ਵੱਲ ਭੇਜਣੇ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। 25 ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਜਦੋਂ ਜੈਤੋ ਪਹੁੰਚਦਾ ਤਾਂ ਹਕੂਮਤ ਵੱਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵੱਲੋਂ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੰਡਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ, ਪਿੰਸੀਪਲ ਗਿਡਵਾਨੀ ਤੇ ਮਿਸਟਰ ਕੇ. ਸਨਾਤਮ ਨੂੰ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲਈ ਜੈਤੋ ਮੰਡੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਜੈਤੋ ਪੁੱਜਣ ’ਤੇ ਹੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੈਤੋ ਕਿਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਾਭਾ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। 29 ਸਤੰਬਰ, 1923 ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਾ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ 25-25 ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਭੇਜਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਤਸੱਲੀਬਖਸ਼ ਸਿੱਟਾ ਨਿਕਲਦਾ ਨਾ ਵੇਖ 500-500 ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਹਿਲਾ ਜਥਾ
ਜੈਤੋ ਮੋਰਚੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਹੀਦੀ ਜਥਾ 9 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1924 ਦੇ ਦਿਨ ਚਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸ 'ਤੇ 21 ਫ਼ਰਵਰੀ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਕੇ ਦਰਜਨਾਂ ਸਿੱਖ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਨਾਭਾ ਰਿਆਸਤ ਵਿਚ ਜੈਤੋ ਵਿਚ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਖੰਡਤ ਕਰਨ ਵਿਰੁਧ ਸਤੰਬਰ 1923 ਤੋਂ ਮੋਰਚਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਜੱਥੇ ਲਗਾਤਾਰ ਗਿ੍ਫ਼ਤਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਜਥਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੈਤੋ ਵਲ ਮਾਰਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਗਿ੍ਫ਼ਤਾਰੀਆਂ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਾ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਜਦੋ-ਜਹਿਦ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੈਤੋ ਵਿਚ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ 500 ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹੀਦੀ ਜਥਾ ਭੇਜਿਆ ਜਾਏਗਾ। ਇਸ ਜਥੇ ਨੇ 9 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1924 ਦੇ ਦਿਨ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਚੱਲ ਕੇ 21 ਫ਼ਰਵਰੀ ਨੂੰ ਜੈਤੋ ਪੁਜਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ 30 ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੱਖ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਪੁੱਜੇ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਥਾ ਨਾਭਾ, ਪਟਿਆਲਾ, ਫਰੀਦਕੋਟ ਅਤੇ ਸੰਗਰੂਰ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ 20 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਫਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਰਗਾੜੀ ਵਿਖੇ ਪੁੱਜਿਆ। 21 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਇਹ ਜਥਾ ਜੈਤੋ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ। ਜਥੇ ਦੇ 500 ਸਿੰਘਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਵੀ ਸੀ। ਕਾਂਗਰਸੀ ਨੇਤਾ ਡਾਕਟਰ ਕਿਚਲੂ, ਪਿੰਸੀਪਲ ਗਿਡਵਾਨੀ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਮਿਸਟਰ ਜ਼ਿੰਮਦ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਥੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਭਾ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਵੱਲੋਂ ਜਥੇ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਟਿੱਬੀ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ 150 ਗਜ਼ ਕੁ ਦੀ ਵਿੱਥ ’ਤੇ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਗਾਂਹ ਵਧੇ ਤਾਂ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਜਥਾ ਸਭ ਕੁੱਝ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ’ਤੇ ਵਿਲਸਨ ਜਾਨਸਟਨ ਨੇ ਪੁਲੀਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਸ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ 300 ਸਿੰਘ ਗੋਲੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 100 ਸਿੰਘ ਸ਼ਹਾਦਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਏ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਅੰਦਰ ਨਵਾਂ ਜੋਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਥੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਲਗਪਗ 10 ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ। ਅੰਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਜੈਤੋ ਵਿਖੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ’ਤੇ ਲਾਈ ਪਾਬੰਦੀ 21 ਜੁਲਾਈ 1925 ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ।
ਦੂਜਾ ਜਥਾ
ਜੈਤੋ ਗਏ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਜਥੇ 'ਤੇ 21 ਫ਼ਰਵਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਗੋਲੀ ਚਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾ-ਦਸਤੂਰ ਕਾਇਮ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੋਹ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ। ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬੱਚੇ ਅਕਸਰ ਇਹ ਗਾਉਂਦੇ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ: 'ਨਾਭੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਿਰ ਕਟ ਜਾਵੇ ਮੇਰਾ।' ਦੂਜਾ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ ਜਥਾ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ 28 ਫ਼ਰਵਰੀ, 1924 ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਫ਼ਤਿਹ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਗੰਗਸਰ ਦੇ ਰਾਹ ਪੈ ਗਿਆ। ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਮਾਵਾਂ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਨੀਆਂ ਨੇ ਅਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੇ ਗਲਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਏ।
ਤੀਜਾ ਜਥਾ
ਜੈਤੋ ਮੋਰਚੇ ਵਾਸਤੇ ਤੀਜਾ ਜੱਥਾ 22 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਜੱਥਾ 7 ਅਪਰੈਲ, 1924 ਨੂੰ ਜੈਤੋ ਪੁੱਜਾ ਜਿਥੇ ਫ਼ੌਜ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਵਲੋਂ ਇਸ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਮੋਗਾ ਐਮ.ਐਲ.ਸੀ., ਮੀਆਂ ਫ਼ਜ਼ਲ ਹੱਕ, ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਮੈਂਬਰ ਅਸੈਂਬਲੀ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੱਥਾ ਨਿਹੱਥਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਜੱਥੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਕੇ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਡੱਕ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਨਾਭਾ ਬੀੜ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੰਜਵਾਂ ਜਥਾ
ਜੈਤੋ ਮੋਰਚੇ ਵਾਸਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸ਼ਹੀਦੀ ਜੱਥਾ ਲਾਇਲਪੁਰ ਤੋਂ 12 ਅਪਰੈਲ, 1924 ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਜੈਤੋ ਵਲ ਮਾਰਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਥਾ
ਜੈਤੋ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਸਾਕੇ ਦੀ ਚਰਚਾ ਏਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਵਸਦੇ ਸਿੱਖ ਵੀ ਜੈਤੋ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਜਥਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ ਪੁੱਜੇ। ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ 11 ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਜਥਾ 17 ਜੁਲਾਈ, 1924 ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਜੋ 14 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਕਲਕੱਤੇ ਜਹਾਜ਼ੋਂ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ 28 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ ਪੁੱਜਾ ਅਤੇ 2 ਜਨਵਰੀ, 1925 ਨੂੰ ਜੈਤੋ ਵਾਸਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਧਾਰਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੁੱਧ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ
ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ
ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ ਇੱਕ ਬਾਲੀਵੁਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1991 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ ਫਿਲਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਣਧੀਰ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਬਬੀਤਾ ਦੇ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਪੂਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸੰਗੀਤਕ ਫ਼ਿਲਮ 'ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ' (1991) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਕਪੂਰ ਨੇ ਕਈ ਬਾਕਸ ਆਫ਼ਿਸ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਜਿਗਰ (1992) ਅਤੇ ਅਨਾੜੀ (1993), ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਬਾਬੂ (1994), ਕੂਲੀ ਨੰਬਰ 1 (1995) ਅਤੇ ਸਾਜਨ ਚਲੇ ਸਸੁਰਾਲ (1996), ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਥ੍ਰਿਲਰ ਜੀਤ (1996)। ਕਪੂਰ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰਡਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਉਸ ਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ (1996), ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰੋਮਾਂਸ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ (1997) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ ਲਈ, ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
ਕਪੂਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਧਵਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀਜ਼-ਹੀਰੋ ਨੰਬਰ 1 (1997), ਬੀਵੀ ਨੰਬਰ 1 (1999) ਅਤੇ ਦੁਲਹਨ ਹਮ ਲੇ ਜਾਏਂਗੇ (2000) ਅਤੇ ਡਰਾਮਾ ਹਮ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਹੈ (1999) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰੁਤਬਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸਨ। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਫਿਜ਼ਾ (2000) ਅਤੇ ਜ਼ੁਬੈਦਾ (2001) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥ੍ਰਿਲਰ ਡੈਂਜਰਸ ਇਸ਼ਕ (2012) ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਮੈਂਟਲਹੁੱਡ (2020) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਪੂਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸੰਗੀਤਕ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ (1991) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਕਪੂਰ ਨੇ ਕਈ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਜਿਗਰ (1992) ਅਤੇ ਅਨਾਰੀ (1993), ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਬਾਬੂ (1994), ਕੂਲੀ ਨੰਬਰ 1 (1995) ਅਤੇ ਸਾਜਨ ਚਲੇ ਸਸੁਰਾਲ (1996), ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਥ੍ਰਿਲਰ ਜੀਤ (1996)। ਕਪੂਰ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰਡਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਉਸਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ (1996) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰੋਮਾਂਸ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ (1997)। ਉਸਨੇ ਦੋਵਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ,[2] ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
ਕਪੂਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਧਵਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀਜ਼-ਹੀਰੋ ਨੰਬਰ 1 (1997), ਬੀਵੀ ਨੰਬਰ 1 (1999) ਅਤੇ ਦੁਲਹਨ ਹਮ ਲੇ ਜਾਏਂਗੇ (2000) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰੁਤਬਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸਨ। ਡਰਾਮਾ ਹਮ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਹੈ (1999)। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਅਰਲੀ ਲਾਈਫ ਅਤੇ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ
ਕਪੂਰ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਜੂਨ 1974 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰ ਰਣਧੀਰ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਬਬੀਤਾ (ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ) ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।. ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕਰੀਨਾ ਕਪੂਰ ਵੀ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ ਅਦਾਕਾਰ ਹਰੀ ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੜਦਾਦਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਕਪੂਰ ਸਨ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜੀਵ ਕਪੂਰ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨੀਤੂ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਰਿਤੂ ਨੰਦਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਸੀ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ, ਅਰਮਾਨ ਜੈਨ ਤੇ ਆਧਾਰ ਜੈਨ, ਅਤੇ ਨਿਖਿਲ ਨੰਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਸ਼ੰਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਪੜ-ਅੰਕਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਰਹੂਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸਾਧਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਕਪੂਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਲੋਲੋ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪੂਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਲੋ ਨਾਮ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਤਾਲਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਜੀਨਾ ਲੋਲੋਬ੍ਰਿਗਿਡਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੇਸ਼ਾਵਰ, ਲਾਇਲਪੁਰ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਬੰਬਈ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਿੰਧੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ।
ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਪੂਰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਸਨ। ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਕਪੂਰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮ ਸੈੱਟਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ 1988 ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।  ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਕਰੀਨਾ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਕਈ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜੋੜੇ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2007 ਵਿੱਚ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ ਨੇ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਅਤੇ ਜੌਹਨ ਕੌਨਨ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਫੀਆ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਡਰਾਮੇ ਫਿਜ਼ਾ (2000) ਅਤੇ ਜ਼ੁਬੈਦਾ (2001) ਅਦਾਕਾਰੀ ਲੈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥ੍ਰਿਲਰ ਡੈਂਜਰਸ ਇਸ਼ਕ (2012) ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਮੈਂਟਲਹੁੱਡ (2020) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਦੀ ਪਾਰਟੀ (ਆਈਸਲੈਂਡ)
ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਦੀ ਪਾਰਟੀ (ਆਈਸਲੈਂਡ) ਆਈਸਲੈਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਦਲ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਲੋਕਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ। .
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਨੀਤਕ ਪਾਰਟੀਆਂ
ਮੋਹਣ ਸਿੰਘ ਕੁੱਕੜਪਿੰਡੀਆ
ਮੋਹਣ ਸਿੰਘ ਕੁੱਕੜਪਿੰਡੀਆ (ਜਨਮ 1950) ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1950 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਗਿੱਦੜਪਿੰਡੀ
ਗਿੱਦੜਪਿੰਡੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਕੋਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ
ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ, ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਜਾਂ ਧੀ ਕੰਪਨੀ  ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੰਪਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ (ਪੇਰੇਂਟ ਕੰਪਨੀ) ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੋਲਡਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।   ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ, ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ, ਨਿਗਮ ਜਾਂ ਸੀਮਿਤ ਦੇਣਦਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਬੁੱਕ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛਾਪਿਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਮਿਸਲ
ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਉਪਰੰਤ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਮਿਸਲ ਦਾ ਨਵਾਂ ਜਥੇਦਾਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼ੇਖੂਪੁਰਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੰਧੂ ਜੱਟ ਸੀ। 1763 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਰਲ ਕੇ ਸਰਹਿੰਦ ਫ਼ਤਿਹ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵੀ ਲੜਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹੀਦ ਮਿਸਲ ਨੇ ਅੰਬਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਈ ਪਰਗਨਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੇਸਰੀ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਪੁਰ, ਸ਼ਾਹਬਾਦ, ਸਮਾਨਾ, ਸਢੌਰਾ, ਮੁਲਾਨਾ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਸਰਦਾਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਵਿਖੇ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਪੁਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਉਪਰੰਤ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਹੈਡਕੁਆਰਟਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 1773 ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਅਪਰ-ਗੰਗਾ ਦੋਆਬ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜੋ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਜ਼ਾਬਿਤਾ ਖ਼ਾਨ ਰੋਹਿਲਾ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਹਾਰਨਪੁਰ ਦੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੁੱਟ ਲਿਆ। 1784 ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲੜਕਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਮਿਸਲ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆਂ। ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੀ 1844 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪਰਿਵਾਰਕ ਐਸਟੇਟ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਤਲੁੱਜ ਪਾਰ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖ ਰਿਆਸਤਾਂ ਬਰਤਾਨਵੀਂ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਧੀਨ ਆ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਥਿਆ ਲਏ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗੀਰਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਪੁਸ਼ਤ-ਦਰ-ਪੁਸ਼ਤ ਘਟਦੀਆਂ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅੱਜ ਤੋਂ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਡੇਢ ਜਾਂ ਦੋ ਰੁਪਏ ਮਹੀਨਾ ਦੀ ਜਾਗੀਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ
ਫੇਰੇਂਕ ਪੁਸਕਾਸ
ਫੇਰੇਂਕ ਪੁਸਕਾਸ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Ferenc Puskás; 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1927 - 17 ਨਵੰਬਰ 2006) ਇੱਕ ਹੰਗਰੀਅਨ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ (ਮੈਨੇਜਰ) ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਹੰਗਰੀ ਤੋਂ 85 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 84 ਗੋਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ 529 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 514 ਗੋਲ ਕੀਤੇ ਸਨ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ.ਐਚ.ਐਸ. ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਰਲੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੋਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ 1952 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਲੰਪਿਕ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ 1954 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਯੂਰਪੀਨ ਕੱਪ (1955, 1960, 1966), 10 ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (5 ਹੰਗਰਿਅਨ ਅਤੇ 5 ਸਪੈਨਿਸ਼ ਪ੍ਰਮੇਰਾ ਡਿਵੀਜ਼ਨ) ਅਤੇ 8 ਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਕੋਰਿੰਗ ਆਨਰਜ਼ ਜਿੱਤੇ।
ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕੀਪਾਸਟ ਅਤੇ ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਹੋਵੈਡੀ ਲਈ ਖੇਡ ਕੇ, ਪੁਸਕਾਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਚਾਰ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਹੰਗਰੀ ਲੀਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਕੋਰਰ ਸਨ ਅਤੇ 1948 ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦਾ ਗੋਲ ਸਕੋਰਰ ਸੀ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਹੰਗਰੀ ਦੀ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਕਪਤਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਈ ਮਾਈਗਯਾਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੰਗਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1958 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਪੇਨ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰੀਅਲ ਮੈਡਰਿਡ ਦੇ ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਰੀਅਲ ਮੈਡਰਿਡ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਸਕਾਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪੀਚੀਚਿਸ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦੋ ਯੂਰਪੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਕੱਪ ਫਾਈਨਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗੋਲ ਕੀਤੇ। 1995 ਵਿਚ, ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ.ਐਚ.ਐਸ. ਨੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਕੋਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੋਚ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਕੋਚਿੰਗ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ 1971 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪਨਾਥਾਿਨਾਕੋਸ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਕੱਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਏਐਫਸੀ ਅਜੈਕਸ ਦੇ 2-0 ਨਾਲ ਹਾਰਿਆ। ਸੰਨ 1956 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਲ ਬਦਲੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੰਗਰੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1993 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਮੁਆਫੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਹੰਗਰੀਅਨ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਦਾ ਆਰਜ਼ੀ ਚਾਰਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 1998 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫੀਫਾ/ਐਸ.ਓ.ਐਸ. ਚੈਰੀਟੀ ਐਡਮਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ। 2002 ਵਿੱਚ, ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਵਿੱਚ ਨਿਪੇਸਟਿਡਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਸਕਸ ਫੇਰੀਕੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਵੰਬਰ 2003 ਵਿੱਚ ਯੂਈਐਫਏ ਜੁਬਲੀ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਹੰਗਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਪਿਛਲੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੰਗਰੀਅਨ ਖਿਡਾਰੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਵਿਚ, ਫੀਫਾ ਨੇ ਫੀਫਾ ਪੁਸਕਾਸ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ "ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੋਲ" ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਲੇ ਦੇ ਫੀਫਾ 100 ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ
thumb|280x280px|ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫ਼ਨ ਦੀ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪੁਸਕਾਸ ਦੀ ਕਬਰ 2000 ਵਿੱਚ ਪੂਸਕਾਸ ਨੂੰ ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਰੋਗ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸਤੰਬਰ 2006 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਮੋਨਿਆ ਦੇ 17 ਨਵੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਉਹ 79 ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ 57 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਏਰਜਸੇਬੇਤ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਅਨਿਕੋ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਤਾਬੂਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਸਲਾਮੀ ਲਈ ਪੁਸਲਸ ਫੇਰੇਂਕ ਸਟੇਡੀਅਮ ਤੋਂ ਹੀਰੋਜ਼ ਸਕੁਏਰ 'ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 9 ਦਸੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਦੀ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਦੇ ਗੁੰਬਦ ਹੇਠ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:CS1 maint: Unrecognized language ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1927 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2006
ਉਮਰੀ
ਪਿੰਡ ਉਮਰੀ ਜਾਣ ਲਈ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਸਿੱਧੀ ਸੜਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਹੁੰਚ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਸਤੀ ਹਵੇਲੀਆਂ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਪਰਜਾਪਤ ਬਿਰਾਦਰੀ ਦੇ ਕੋਰੇ ਘੜੇ ਬੜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਨਾਭਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਦੇੇ ਰਾਜਾ ਵਜ਼ੀਰ ਸਿੰਘ ਖ਼ੁਦ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਨ ਆਏ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਡਾਕਘਰ, ਜਲਘਰ, ਬੈਂਕ, ਮੁੱਢਲਾ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ, ਚੌਧਰੀ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਕੁਸ਼ਤੀ (ਅਖਾੜਾ) ਭਵਨ, ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਕੰਨਿਆ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਣੀ ਚੰਦ ਕੌਰ ਨੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਮੇਵੇ ਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਗਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਖੁਣੋਂ ਗਾਲ੍ਹੜਾਂ ਦੇ ਪਟਵਾਰਖਾਨੇ ਬਣੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬੁਦਾਪੈਸਤ
ਬੁਦਾਪੈਸਤ (, ਜਾਂ ; ) ਹੰਗਰੀ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਮੱਧ-ਯੂਰਪ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਸੰਘ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਨੀਤਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਵਪਾਰਕ, ਉਦਯੋਗਿਕ ਅਤੇ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਹੰਗਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 17.4 ਲੱਖ ਹੈ, ਜੋ 1989 ਦੇ ਅੰਕੜੇ 21 ਲੱਖ ਤੋਂ ਘਟ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਉਪਨਗਰਵਾਦ ਹੈ। ਬੁਦਾਪੈਸਤ ਮਹਾਂਨਗਰੀ ਇਲਾਕਾ 33 ਲੱਖ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।  ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੱਦਾਂ ਅੰਦਰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 525 ਵਰਗ ਕਿ.ਮੀ. ਹੈ। ਬੁਦਾਪੈਸਤ 17 ਨਵੰਬਰ 1873 ਵਿੱਚ ਦਨੂਬ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉਤਲੇ ਬੁਦਾ ਅਤੇ ਓਬੁਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤਲੇ ਪੈਸਤ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਨਾਲ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਮੁੱਢਲਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਬੁਦਾਪੈਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬੰਦੋਬਸਤ ਸੈੱਲਟਸ ਨੇ 1 ਈ. ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। before 1 AD. It was later occupied by the Romans. The Roman settlement – Aquincum – became the main city of Pannonia Inferior in 106 AD. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਉੱਤੇ ਰੋਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਰੋਮਨ ਬੰਦੋਬਸਤ - ਐਕਿਨਕੁਮ - 106 ਈ. ਵਿੱਚ ਪੈਨੋਨੀਆ ਇਨਫੀਰੀਅਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ।ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਇਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਉੱਭਰ ਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਇਹ ਖੇਤਰ ਬੁਦਾਪੈਸਤ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਬੁਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਮਨਜ਼ ਨੇ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਲੇ ਮਿਲਟਰੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸੜਕਾਂ, ਐਂਫੀਥਿਟਰਾਂ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਘਰ ਅਤੇ ਗਰਮ ਫਰਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਰੋਮਨ ਸ਼ਹਿਰ ਅਕੁਨਿਕਮ ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਰੋਮਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਬੋਤਮ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਖੁੱਲੇ ਭਾਗ ਸਨ।
ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ
ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਰਖਿਆਤਮਕ ਝਿੱਲੀਆਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨਿਨਜੀਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸੋਜਿਸ਼ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਸਬਹਤੋਂ ਆਮ ਲੱਛਣ ਬੁਖਾਰ, ਸਿਰਪੀੜ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਦਾ ਅਕੜਾਆ ਹਨ। ਹੋਰ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੇਤੰਨਤਾ ਦਾ ਬਦਲਨਾ, ਉਲਟੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ ਪ੍ਰਤੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ ਗੈਰ-ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਲੱਛਣ ਹੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੜਚਿੜਾਪਨ, ਸੁਸਤੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਘੱਟ ਚੁੰਘਣਾ। ਜੇਕਰ ਧੱਫੜ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਕਾਰਨ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੈਨਿਜੋਕੋਕਲ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਧੱਫੜ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸੋਜਿਸ਼ ਕਿਸੇ ਵਾਇਰਸ, ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੂਖਮ ਜੀਵ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸਦੀ ਘੱਟ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਨਿਜਾਈਟਿਸ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਮੈਡੀਕਲ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਰੋਗ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਫ਼ਤੀਸ਼ ਲੰਬਰ ਪੰਕਚਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ : ਇੱਕ ਸੂਈ ਰੀੜ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰੂ-ਨਾਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸੇਰੀਬਡੋਸਪਾਈਨਲ ਤਰਲ (ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਆਲ਼ੇ ਦੁਆਲ਼ੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੇਰੀਬਡੋਸਪਾਈਨਲ ਤਰਲ (CSF) ਦੀ ਜਾਂਚ ਮੈਡੀਕਲ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਨਿਨਜੋਕੋਕਲ, ਕੰਨਪੇੜੇ, ਨਿਮੂਨੋਕੋਕਲ ਅਤੇ ਹਿਬ ਟੀਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਟੀਕਾਕਰਨ ਨਾਲ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕੀਂ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਕਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਓਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਕਟੀਰੀਆ-ਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾ (ਐਂਟੀਬਾਇਔਟਿਕਸ) ਦੇਣਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੀਬਰ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਐਂਟੀਬਾਇਔਟਿਕਸ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜਿਆਦਾ ਸੋਜਿਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਹੈਕੋਰਟੀਕੋਸਟੀਰੋਇਡ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ਼ਾਪਣ, ਮਿਰਗੀ, ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਤਰਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣਾ (ਹਾਈਡਰੋਂਸਿਫੈਲਸ) ਜਾਂ ਦਿਮਾਗੀ ਵਿਕਾਰ, ਖਾਸ ਕਰ ਜੇਕਰ ਇਲਾਜ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
2013 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1.6 ਕਰੋੜ (16 ਮਿਲੀਅਨ) ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ 303,000 ਮੌਤਾਂ ਹੋਈਆਂ - ਜੋ 1990 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ 464,000 ਮੌਤਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹਨ। ਉਚਿਤ ਇਲਾਜ ਨਾਲ ਬੈਕਟੀਰੀਅਲ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ 15% ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਕਟੀਰੀਅਲ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਹਰ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ ਤੇ ਜੂਨ ਵਿਚਕਾਰ ਉਪ-ਸਹਾਰਵੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਬੈਲਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਨਿਨਜਾਈਟਿਸ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ μῆνιγξ (ਮੇਨਿਨਕ੍ਸ), ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ “ਝਿੱਲੀ” ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਪਿਛੇਤਰ -itis, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ "ਸੋਜਿਸ਼ਾਂ" ਹੈ, ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜੀ ਨਰੀਨਸਿੰਘ
ਰਾਜੀ ਨਰੀਨਸਿੰਘ (ਜਨਮ 7 ਅਪਰੈਲ, 1967) ਇਕ ਅਮਰੀਕੀ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਦਾਕਾਰਾ, ਕਾਰਕੁੰਨ, ਲੇਖਕ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਰਿਆਲਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੋਚਡ ਜਿਹੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਾਫੀ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ (ਦਸੰਬਰ 2004 ਵਿਚ ਹੋਇਆ) ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿਚ ਬੌਈ "ਰੂਪ" ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੈਂਡਰਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਫਿਲਡੇਲਫੀਏ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿਚ ਹੋਇਆ। ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਦੀ ਇਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਫਾਈਨਿੰਗ ਆਰਟ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਲਰਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਆਮੀ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਕੋਰੀਆਈ-ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਵਾਧਾ
ਨਰੀਨਸਿੰਘ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਅਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 2005 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ, ਛਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਫਿਲਰ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਲੈਣ ਲਈ ਓਨੇਲ ਰੌਨ ਮੌਰਿਸ ਕੋਲ ਗਈ। ਮੌਰਿਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਦ ਡਚੇਸ" ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਮਿਆਮੀ ਟ੍ਰਾਂਸ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਗੇ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਸਸਤੇ ਵਿਕਲਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਰੀਨਸਿੰਘ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਡਾਕਟਰੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਮੌਰਿਸ ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਲਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਸਿਲੀਕੋਨ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਕੰਕਰੀਟ, ਟਾਇਰ ਸੀਲੰਟ, ਖਣਿਜ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੂੰਦ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਿਕਲਿਆ। ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਦਾਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸੁੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਫਿਲਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣਕ ਟੀਕੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨੋਡਿਊਲ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਲੈਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸਰਜਨ ਡਾ. ਜੌਨ ਜੇ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ। ਮਾਰਟਿਨ ਉਸ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਲਟਰਾਸਾਊਂਡ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਾੜ ਵਿਰੋਧੀ ਦਵਾਈ ਦੇ ਕੋਰਸ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ। 2015 ਵਿੱਚ ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਆਖਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਕਰੀਟ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਰਜਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜੋ ਈ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ 3 ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ! ਉਹ ਕਈ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਂਡਰਸਨ ਕੂਪਰ 360, ਡਾ. ਫਿਲ, ਅਤੇ ਦ ਡਾਕਟਰਜ਼ 'ਤੇ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਰੀਨਸਿੰਘ ਦਾ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕਰੀਅਰ ਹੈ, ਕਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2010 ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬੇਲਾ ਮੈਡੋ, ਜੈਨਿਸ ਡੈਨੀਅਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਿੰਗਲ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ 2016 ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ "ਸ਼ੇਕ ਮਾਈ ਸੀਮੇਂਟ ਟਿਟਸ" ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਐਮ.ਬੀ.ਡੀ. 'ਤੇ ਰਾਜੀ ਨਰੀਨਸਿੰਘ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਰੋਹਣੋਂ ਕਲਾਂ
ਰੋਹਣੋਂ ਕਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਖੰਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। 2011 ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਥੇ 405 ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 2070 ਹੈ। ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚੋਂ 0-6 ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 186 ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਾਖਰਤਾ 76.43 % ਹੈ। ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ 80.18 % ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ 72.16 % ਸਾਖਰਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼ੇਖ਼ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ
ਸ਼ੇਖ਼ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ (শেখ মুজিবুর রহমান Shekh Mujibur Rôhman), (17 ਮਾਰਚ 1920 – 15 ਅਗਸਤ 1975) ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬੰਗਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਆਗੂ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਜਨਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਾਮੀ ਲੀਗ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸ਼ਸਤਰਬੰਦ ਲੜਾਈ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਵਾਈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਵੀ ਬਣੇ। ਉਹ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਗਬੰਧੂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
15 ਅਗਸਤ 1975 ਨੂੰ ਫੌਜੀ ਤਖਤਾਪਲਟ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ
ਮਨੀਰਤਨਮ
ਗੋਪਾਲ ਰਤਨਮ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਮ (ਜਨਮ 2 ਜੂਨ 1956) ਆਮ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਣੀਰਤਨਮ, ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਸਕਰੀਨ-ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰਿਤ ਤਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ
1956 ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਮਨੀ ਰਤਨਮ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਫਿਲਮ ਉਤਪਾਦਨ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਐਸਜੀ ਰਤਨਮ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਵਿਤਰਕ ਸੀ, ਜੋ ਵੀਨਸ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਾਚਾ, 'ਵੀਨਸ' ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਮੂਰਤੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ।
ਸਹਿਮ (ਪਿੰਡ)
ਸਹਿਮ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਕੋਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਮਿਨਾਤੀ ਮਿਸ਼ਰਾ
ਮਿਨਾਤੀ ਮਿਸ਼ਰਾ (1929 - 6 ਜਨਵਰੀ 2020) ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2011 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਓਡੀਸੀ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ ਸਾਲ 2012 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਮਿਨਾਤੀ ਮਿਸ਼ਰਾ ਉਰਫ਼ ਮਿਨਾਤੀ ਦਾਸ ਦਾ ਜਨਮ 1929 ਵਿੱਚ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦੇ ਕਟਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਬਸੰਤ ਕੁਮਾਰ ਦਾਸ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਅਜੀਤ ਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਬਨਬੀਹਾਰੀ ਮਤੀ ਅਤੇ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਥੀਮ-ਅਧਾਰਤ ਡਾਂਸ ਇੱਕ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ, ਕਬੀਚੰਦਰ ਕਾਲੀਚਰਨ ਪਟਨਾਇਕ ਤੋਂ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।1950 ਵਿੱਚ ਮਿਨਾਤੀ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੇ ਓੜੀਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੁਰੂ ਕੇਲੂਚਰਨ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਅਧੀਨ ਵੀ ਡਾਂਸ ਸਿੱਖਿਆ।
1954 ਵਿੱਚ ਮਿਨਾਤੀ ਮਿਸ਼ਰਾ ਓਡੀਸ਼ਾ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਰੁਕਮਿਨੀ ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਦਾਲੇ ਦੇ ਕਲਾਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕੁਟੀ ਸਾਰਦਾ ਅਤੇ ਪੇਰੀਆ ਸਾਰਦਾ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਸਿੱਖਿਆ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਹ ਪਾਂਡਾ ਵਾਲੂਰ ਪਿਲਾਈ ਚੱਕਲਿੰਗਮ ਅਤੇ ਮਿਨਾਕਸ਼ੀ ਸੁੰਦਰਮ ਪਿਲਾਈ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਉਟ ਆਫ ਆਰਟ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1956 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਈ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। 1959 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੂਰੀ, ਲੂਸਰਨ, ਜਿਨੇਵਾ ਅਤੇ ਵਿੰਟਰਥਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਟਬਰਗ, ਫਿਲਪ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜਰਮਨੀ ਤੋਂ ਇੰਟੋਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟੋਰਲ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਨਟਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਥੀਸਸ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1963 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਵਾਂਤਮਕ (ਭਾਵਾ) ਅਤੇ ਨਾਟਕੀਕਰਨ (ਅਭਿਨਯਾ) ਦੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਕਰੀਅਰ
ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੇ ਓਡੀਆ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੂਰਯਮੁਖੀ 1963 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ, ਸਾਧਨਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਆਈ ਆਦਿ ਆਈਆਂ। ਚਾਰੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਓਡੀਆ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ 'ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ' ਮਿਲਿਆ ਹੈ।   ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1963 ਦੀ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਜਨਾ ਸਾਕਟੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਲੂਚਰਨ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਵਿੱਚ ਏ ਗਰੇਡ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਵੀ ਸਨ।
ਮਿਸ਼ਰਾ 1964 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ ਉਤਕਲ ਸੰਗੀਤ ਮੋਹਾਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਰਹੇ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓੜੀਸ਼ੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਸਿਲੇਬਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ। ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਨੂੰ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਜਿਵੇਂ ਪੰਕਜ ਚਰਨ ਦਾਸ ਅਤੇ ਦੇਬਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ
1980 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨਿਤਿਆਨੰਦ ਮਿਸ਼ਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸਨ, ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੇ ਨਾਚ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ 1990 ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ, ਕਨੇਡਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨ੍ਰਿਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
6 ਜਨਵਰੀ 2020 ਨੂੰ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹਨ:
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ
ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੇ 1975 ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਪਰਿਸ਼ਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। 2012 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ-ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1929 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਕਿੱਕਐਸ ਟੌਰੈਂਟ
ਕਿੱਕਐਸ ਟੌਰੈਂਟ (KickassTorrents, ਛੋਟਾ ਰੂਪ KAT) ਟੌਰੈਂਟ ਅਤੇ ਮੈਗਨੇਟ ਕੜੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਜੋ ਬਿਟ-ਟੌਰੈਂਟ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਵੰਬਰ 2014 ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਈਰੇਟ ਬੇਅ (The Pirate Bay) ਨੂੰ ਪਛਾੜਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਬਿਟ-ਟੌਰੈਂਟ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਣਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਟਰਨੈੱਟ
ਸ਼ੰਨੋ ਖੁਰਾਨਾ
ਸ਼ੰਨੋ ਖੁੂਰਾਨਾ (ਜਨਮ 1927) ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰਾਮਪੁਰ-ਸਹਸਵੰਤ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਘਰਾਣਾ ਦੇ ਤੌਹੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਚੇਲਾ, ਉਸਤਾਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ (1964), ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਰਲੱਭ ਰੋਮਾਂਚਕ ਅਤੇ ਰਾਗ ਕਰਨ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਗਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ਿਆਲ, ਤਰਾਣਾ, ਠੁਮਰੀ, ਦਾਦਰ, ਤਪਾ, ਚਾਈਤੀ ਅਤੇ ਭਜਨ ਹਨ। ਜੋਧਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਅਤੇ ਪਲੀ, ਸ਼ੰਨੋ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ 1945 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਐੱਮ ਫਿਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਰਗਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਖੋਜਕਰਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ 1991 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2006 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤੀਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2002 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਫਾਰ ਸੰਗੀਤ, ਡਾਂਸ ਐਂਡ ਡਰਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਸੀ।
ਮੁਢਲੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ
ਖੁਰਾਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਜੋਧਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੈਰ-ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਨ। ਪਰ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਪੰਡਤ ਰਘੂਨਾਥ ਰਾਓ ਮੂਸਲੇਗਾਂਕਰ, ਜੋ ਗਵਾਲੀਅਰ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭਈਆ ਪੂੰਛਵਾਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਚੇਲਾ ਅਤੇ ਭਤੀਜਾ ਸੀ, ਤੋਂ ਸਿਖਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ' ਚ ਮੁਸਾਲਗਾਉਂਕਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1927 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਜਿਮਖਾਨਾ
ਜਿਮਖਾਨਾ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਲੋਕ ਸਰੀਰਿਕ ਕਿਰਿਆਂਵਾਂ (ਵਰਜਿਸ) ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਵਰਜਿਸ ਕਰਨ ਲਈ ਮਸ਼ੀਨੀ ਸੰਦਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਜਿਮਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੇਨਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਭਿਆਸ ਕਰਵਾਓਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਿਮ ਜਾ ਕੇ ਇਕੋ ਐਕਸਰਸਾਈਜ਼ ਕਰਕੇ ਅੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਮ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਆਲਸ ਵਧੇਰੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਟ੍ਰੈਡਮਿਲ 'ਤੇ ਦੌੜਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਜਿਮ ਜਾਣ 'ਚ ਆਲਸ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਿਮਖਾਨਾ
ਟੌਰੈਂਟ
ਬਿਟ-ਟੌਰੈਂਟ ਫ਼ਾਈਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਟੌਰੈਂਟ ਫ਼ਾਈਲ ਕੋਈ ਕੰਪਿਊਟਰ ਫ਼ਾਈਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਈਲਾਂ ਦਾ ਮੈਟਾਡਾਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਕਰਜ਼ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।
ਟੌਰੈਂਟ ਫ਼ਾਈਲਾਂ ਦੀ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ .torrent ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
http://www.bittorrent.org/beps/bep_0003.html
ਸ਼ੂਤਜ਼ਤਾਫ਼ਿਲ
ਸ਼ੂਤਜ਼ਤਾਫ਼ਿਲ (ਐੱਸ.ਐੱਸ.; 16x16px|Runic "ᛋᛋ"; ) ਅਡੋਲਫ ਹਿਟਲਰ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਮੁੱਖ ਨੀਮ-ਫ਼ੌਜੀ ਦਸਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਨਿਗਰਾਨ ਦਸਤੇ ਵੱਜੋਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਲ-ਸ਼ੁਤਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਕੰਮ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣਾ ਸੀ। 1925 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਹਾਈਨਰਿਕ ਹਿੰਮਲਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਇਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ ਸੋਧਿਆ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਦਸਤੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ 55 ਤੋਂ 60 ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਵਾਈ। ਇਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਘਾਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ। ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਾਵਾਈਆਂ ਦੌਰਾਨ ਐੱਸ.ਐੱਸ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ (ਜਨਮ 1956) ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਿਕਾ, ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਲੈਕਚਰਾਰ ਹੈ।
ਤਾਲਾਮਾਨਕਾ ਦੇ ਜਰਾਮਾ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਤਾਲਾਮਾਨਕਾ ਦੇ ਜਰਾਮਾ ਗਿਰਜਾਘਰ (ਸਪੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ: Iglesia de San Juan Bautista) 'ਤਾਲਾਮਾਨਕਾ ਦੇ ਜਰਾਮਾ (Talamanca de Jarama), ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ 1931 ਈ. ਵਿੱਚ ਬਿਏਨ ਦੇ ਇੰਤਰੇਸ ਕੁਲਤੂਰਲ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ
ਜੀਵਨ
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਲੁਧਿਆਣਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਿਆ। ਇਸਨੇ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1979 ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਪਟਿਆਲੇ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਗਰਲਜ਼, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਅਧਿਐਨ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਾਲਾਮਾਨਕਾ ਦੇ ਜਰਾਮਾ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਹ ਰੋਮਾਨਿਸਕਿਊ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਵਾਧਰੇਆਂ ਅਤੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਬਿਟ-ਟੌਰੈਂਟ
ਬਿਟ-ਟੌਰੈਂਟ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਉੱਤੇ ਫ਼ਾਈਲਾਂ ਅਤੇ ਡਾਟਾ ਵੰਡਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। .
ਤਾਲਾਮਾਨਕਾ ਦੇ ਜਰਾਮਾ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ
ਰਚਨਾਵਾਂ
ਨੀਲਕਮਲ ਪੁਰੀ ਨੇ ਦੋ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਪੇਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ 'ਦ ਪਟਿਆਲਾ ਕੁਆਰਟੈਟ' ਅਤੇ ਰੂਪਾ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ 'ਰੀਮੈਂਬਰ ਟੂ ਫ਼ੋਰਗੈਟ' ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।ਦ ਪਟਿਆਲਾ ਕੁਆਰਟੈਟ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਸਰਵਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੀਲ ਕਮਲ 'ਠੇਕਾ ਟੇਲਜ਼' ਉਪਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਲੇਖਕਾਂਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਲੇਖਕ
ਬੰਬਈ ਕਾ ਬਾਬੂ
ਬੰਬਈ ਕਾ ਬਾਬੂ 1960 ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਾਜ ਖੋਸਲਾ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸੁਚਿੱਤਰਾ ਸੇਨ ਨੇ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1960 ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮਾਂ