cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਲੋਕ ਧਰਮ
ਲੋਕ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚਲੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਲੋਕ-ਧਾਰਮਿਕ ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਏਨੀਆਂ ਬਲਵਾਨ ਹਨ ਕਿ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਲੋਕ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਫ਼ਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਰਮਾਇਣ, ਮਹਾਂਭਾਰਤ, ਜੈ ਹਨੂਮਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਦਿ ਅਜਿਹੇ ਸੀਰੀਅਲ ਹਨ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕਧਾਰਾ
ਚਿਕਨ ਕਚਾਤੋਰੀ
thumb|ਚਿਕਨ ਕਚਾਤੋਰੀ thumb|ਰੈਬਿਟ ਕਚਾਤੋਰੀ ਕਚਾਤੋਰੀ ਦਾ ਇਤਾਲਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੈ,"ਸ਼ਿਕਾਰੀ "। ਖਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਲਆ-ਕਚਾਤੋਰੀ  ਦਾ ਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ " ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤਰਜ਼ " ਤੇ ਪਿਆਜ਼, ਟਮਾਟਰ, ਸ਼ਿਮਲਾ ਮਿਰਚ, ਕੁਝ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪਾ ਕੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ। ਕਚਾਤੋਰੀ  ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਦਮਪੁਖਤ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਖਰਗੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਮਿਨੋ ਕਚਾਤੋਰੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਬੀਫ ਜਾਂ ਪੋਰਕ ਦੀ ਚਟਨੀ ਲਸਨ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ
ਆਮ ਕਚਾਤੋਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਚਮਚ ਜੈਤੂਨ ਦਾ ਤੇਲ ਵੱਡੇ  ਫਰਾਈਪੈਨ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਨਮਕ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਮਿੰਟ ਲਈ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿਕਨ ਫਰਾਈਪੈਨ ਵਿੱਚ ੋਂ ਬਾਹਰ ਕਢ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਥੰਦਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਸੋਖ  ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆਜ਼, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਬਜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਲਈ ਤਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਛਿੱਲ ਦਾ (ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਤਰਲ ਰਹਿਤ) ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੁੱਪਾ ਅਤੇ ਰਅਉਜ਼ਮਅਰਿ (ਸੁਗੰਧਿਤ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸਦਾਬਹਾਰ ਝਾੜੀ ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਕੱਪ ਵਾਈਨ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ  ਤੇਜ਼-ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਕੱਦੂਕਸ ਕਰਕੇ ਗਾਜਰਾਂ ਮਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਠਾਸ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਤਾਲੇ ਹੋਏ ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਫਰਾਈਪੈਨ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਢਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਤਕ ਇਹ ਡਿਸ਼ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸੇਕ ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਚਿਕਨ ਕਚਾਤੋਰੀ  ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾੜੀ ਰੋਟੀ (ਸਾਦੇ ਬ੍ਰੈਡ) ਜਾਂ ਪਾਸਤੇ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ
thumb|ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮੇਰਿਕਾ ਦੀ ਕਚਾਤੋਰੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮੇਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਕਚਾਤੋਰੀ ਪਕਵਾਨ ਟਮਾਟਰ ਸੋਸ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂਕਿ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਾਰ ਟਮਾਟਰ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ।
ਰਿਚਰਡ ਬਰਟਨ
ਰਿਚਰਡ ਬਰਟਨ, ਸੀ.ਬੀ.ਈ. (ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਨਾਂਮ ਰਿਚਰਡ ਵਾਲਟਰ ਜੇਨਕਿੰਸ ਜੂਨੀਅਰ; 10 ਨਵੰਬਰ 1925 - 5 ਅਗਸਤ 1984) ਇੱਕ ਵੈਲਸ਼ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਬੈਰੀਟੋਨ ਅਵਾਜ਼ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬਰਟਨ ਨੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰਨ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਹੈਮਲੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਲੋਚਕ ਦੁਆਰਾ ਓਲੀਵਰ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸਕਸੈਸਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਬਰਟਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਬਰਟਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਸੱਤ ਵਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਸਕਰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ BAFTA, ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬਸ, ਅਤੇ ਟੋਨੀ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਬਰਟਨ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਦੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਿਹਾ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਬਰਟਨ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ $1 ਮਿਲੀਅਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਰਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਬਰਟਨ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਾਕਾਰਾ ਐਲਿਜ਼ਬਥ ਟੇਲਰ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਚੇਤਨਾ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋੜੇ ਦੇ ਖੌਫਨਾਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਓਰੀਨਮ
ਓਰੀਨਮ ( ਤਾਮਿਲ : ஓரினம்) ਇੱਕ ਗੈਰ-ਫੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਕਲਪਿਕ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਪਛਾਣ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 2003 ਵਿੱਚ ਚੇਨੱਈ ਵਿੱਚ ਮੂਵਨਪਿਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਓਰੀਨਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕ ਤਾਮਿਲ ਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲ ਮੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਓਰੀਨਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਮੂਲ ਦੇ ਕੁਈਰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਓਰੀਨਮ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਕੁਈਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਓਰੀਨਮ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਦੰਡ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 377 ਅਤੇ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ.ਕਿਉ. ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕਰਕੇ ਸਮਲਿੰਗਤਾ ਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹੌਲ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਰਿਚਰਡ ਬਰਟਨ
ਬਚਪਨ
ਬਰਟਨ ਦਾ ਜਨਮ ਰਿਚਰਡ ਵਾਲਟਰ ਜੇਨਕਿੰਸ ਜੂਨੀਅਰ ਵਜੋਂ 10 ਨਵੰਬਰ 1925 ਨੂੰ ਵੇਲਸ ਵਿੱਚ ਪੋਂਟਰਹਡੀਫਨ, ਨੀਥ ਪੋਰਟ ਟੈੱਲਬੋਟ ਵਿੱਚ 2 ਡੈਨ-ਯੀ-ਬੋਂਟ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਚਰਡ ਵਾਲਟਰ ਜੇਨਕਿਨਸ ਸੀਨੀਅਰ (1876-1957) ਅਤੇ ਐਡੀਥ ਮੌਡੇ ਜੇਨਕਿੰਸ (ਨੀ ਥਾਮਸ; 1883-1927) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤੀਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਨ। ਜੇਨਕਿੰਸ ਸ੍ਰ., ਜਿਸਦਾ ਪਰਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਾਂ ਡੈਡੀ ਨੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੋਲੇ ਦੀ ਖਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮਾਈਨਰਜ ਆਰਮਜ਼ ਨਾਮਕ ਪਬ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਾਰਮੇਡ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਸਥਾਨ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਮੈਲਵਿਨ ਬ੍ਰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਚਰਡ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਡੈਡੀ ਨੂੰ "ਬਾਰਾਂ ਪਿੰਟਸ-ਪ੍ਰਤੀ-ਦਿਨ ਦਾ ਆਦਮੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਅਤੇ ਜੂਏ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ 'ਤੇ ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ "ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦਾ ਸੀ"। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ "ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਔਰਤ" ਅਤੇ "ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਰੂਹ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ" ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। right|thumb|ਪੋਂਟਰਹਾਈਡੀਨ ਵਿਖੇ ਮਾਈਨਰਜ ਆਰਮਜ਼ ਜਿੱਥੇ ਰਿਚਰਡ ਬਰਟਨ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏ ਰਿਚਰਡ ਸਿਰਫ ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ 31 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਗ੍ਰਾਹਮ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ (ਜੋ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਬੱਚਾ ਸੀ) ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਡੀਥ ਦੀ ਮੌਤ ਪੋਸਟਪਾਰਟੰਟ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ; ਰਿਚਰਡ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ "ਸਫਾਈ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ" ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਮਾਈਕਲ ਮੁੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਈਡੀਥ "ਭੁਲਾ ਕੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਸੀ", ਪਰ ਕੋਲਾ ਖਾਣਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਐਡੀਥ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਚਰਡ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀਸੀਲਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ "ਸੀਸ" ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਐਲਫਡ ਜੇਮਜ਼, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਖਾਣਕ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਰਿਚਰਡ ਪੋਰਟ ਟੈੱਲਬੋਟ ਦੇ ਇੱਕ ਉਪਨਗਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ 73 ਕੈਰਾਡੋਕ ਸਟਰੀਟ, ਟੈਬਾਚ, ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਬੈਡਰੂਮ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੀਸ, ਐਲਫਡ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ, ਮੈਰੀਅਨ ਅਤੇ ਰਿਆਨੋਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਗ ਨੇ "ਇੱਕ ਸਟੀਕ ਸਟੀਲ ਟਾਊਨ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰੀਨਦ ਅਤੇ ਗਰਾਈਮ" ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1984 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵੈਲਸ਼ ਅਦਾਕਾਰ
ਓਰੀਨਮ
ਇਤਿਹਾਸ
ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ 25 ਦਸੰਬਰ 2003 ਨੂੰ "ਮੂਵਨਪਿਕ / ਐਮ.ਪੀ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਕੁਈਰ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਾਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਸੰਬੰਧ ਰਹਿਤ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ 'ਮੂਵਨਪਿਕ' ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਓਰੀਨਮ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਨਾਮ ਬਾਰੇ
ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ “ਓਰੀਨਮ” ( ਤਾਮਿਲ : ஓரினம்) ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ” ਜਾਂ “ਇਕ ਭਾਈਚਾਰਾ” ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਹਮ ਟੀਵੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
right ਹਮ ਟੀਵੀ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਹੈਡਕਵਾਰਟਰ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਹਮ ਟੀਵੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ।
ਚੈਨਲ ਦਾ ਇੱਕ ਡਰਾਮਾ ਹਮਸਫ਼ਰ ਜੋ 2011-12 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਡਰਾਮਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟੀ ਵੀ ਸ਼ੋਅ
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ  (ਜਨਮ 13 ਸਤੰਬਰ 1937) ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ 2004 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਿਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਰਿਵਾਰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੁਰਖੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ - ਉਪਿੰਦਰ, ਦਮਨ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਫਲ, ਗੈਰ -ਰਾਜਨੀਤਕ, ਕਰੀਅਰ ਹਨ। ਉਪਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿੱਲੀ (1999) ਅਤੇ ਏ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਓਲਡ ਐਂਡ ਅਰਲੀ ਮਡੀਵਲ ਇੰਡੀਆ (2008) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦਮਨ ਸਿੰਘ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨਜ਼ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਆਫ਼ ਰੂਰਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ, ਆਨੰਦ, ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿ ਲਾਸਟ ਫਰੰਟੀਅਰ: ਪੀਪਲ ਐਂਡ ਫੌਰੈਸਟਸ ਇਨ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਨਾਇਨ ਬਾਈ ਨਾਈਨ ਦੇ ਲੇਖਿਕਾ ਹਨ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਿੰਘ ਏਸੀਐਲਯੂ ਵਿੱਚ ਸਟਾਫ ਅਟਾਰਨੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਪੰਨੂ
ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਪੰਨੂੰ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਈ.ਏ.ਐਸ ਅਫਸਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੇਵਾ ਅਫ਼ਸਰ
ਕੀਅਰਾ ਨਾਈਟਲੀ
ਕੀਅਰਾ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਨਾਈਟਲੀ ਜਾਂ ਕੀਰਾ ਨਾਈਟਲੀ (26 ਮਾਰਚ 1985 ਦਾ ਜਨਮ) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਇਹਨੇ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਚਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ 1995 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਨਾਈਟਲੀ ਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1995 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, 2002 ਦੀ ਸਪੋਰਟਸ ਫ਼ਿਲਮ 'ਬੇਂਡ ਇਟ ਲਾਈਕ ਬੈਕਹੈਮ' ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਡਨ ਫ਼ਿਲਮ ਆਲੋਚਕ ਦਾ ਸਰਕਲ ਅਵਾਰਡ ਬੈਸਟ ਨਿਊਕਮਰ ਲਈ ਜਿੱਤਿਆ। 2002 ਵਿੱਚ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੈਂਡ ਇੱਟ ਲਾਈਕ ਬੈਕਮ ਵਿਚਲੇ ਰੋਲ ਕਰ ਕੇ ਇਹਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪਾਇਰਟਸ ਆਫ਼ ਦ ਕਰੀਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਲੜੀ (2003-ਹੁਣ ਤੱਕ) ਵਿੱਚ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈੱਥ ਸਵਾਨ ਦਾ ਰੋਲ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਇਹਨੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟਿਆ।
ਨਾਈਟਲੀ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਾਈਡ ਐਂਡ ਪ੍ਰੀਜੁਡੀਸ" (2005) ਵਿੱਚ ਅਲੀਜ਼ਾਬੇਥ ਬੇਨੇਟ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਨਾਈਟਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਕਈ ਹੋਰ ਪੀਰੀਅਡ ਡਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਅਟਾਨਮੈਂਟ (2007) ਵਿੱਚ ਸੇਸੀਲੀਆ ਟਾਲਿਸ, ਦਿ ਡਚੇਸ (2008) ਵਿੱਚ ਜਾਰਜੀਆਨਾ ਕੈਵੇਨਡਿਸ਼, ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਕੈਰੇਨੀਨਾ (2012) ਅਤੇ ਕੋਲੇਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਫ਼ਿਲਮ ਦਿ ਇਮਿਟੇਸ਼ਨ ਗੇਮ (2014) ਵਿੱਚ ਜੋਨ ਕਲਾਰਕ ਦੇ ਚਿੱਤਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬੇਗਨ ਅਗੇਨ (2013), ਮਸ਼ਹੂਰ ਥ੍ਰਿਲਰ ਐਵਰੈਸਟ (2015) ਵਿੱਚ ਹਾਸਰਸ ਅਤੇ ਨਾਟਕੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਟੇਜ 'ਤੇ, ਨਾਈਟਲੀ ਮਾਰਟਿਨ ਕਰੀਮਪ ਦੀ 2009 ਵੈਸਟ ਐਂਡ ਪ੍ਰੋਡਕਸ ਦਿ ਮਿਸਨਥ੍ਰੋਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲੇਅ 'ਚ ਇਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਲਾਰੇਂਸ ਓਲੀਵੀਅਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਥ੍ਰਿਸ ਰਾਕਿਨ ਦੇ 2015 ਬ੍ਰਾਡਵੇਅ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਪੀਨਾਮੌਸ ਹੀਰੋਇਨ ਵਜੋਂ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨਾਈਟਲੀ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੁਖ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਮਨੇਸਟੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ, ਆਕਸਫੈਮ ਅਤੇ ਕਾਮਿਕ ਰਿਲੀਫ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ 2018 ਬਰਥਡੇ ਆਨਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਬੀਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਕੀਅਰਾ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਨਾਈਟਲੀ ਦਾ ਜਨਮ 26 ਮਾਰਚ 1985 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਟੇਡਿੰਗਟਨ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਥੀਏਟਰ ਅਦਾਕਾਰ ਵਿਲ ਨਾਈਟਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਨ ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਕੋਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸਕੌਟਿਸ਼ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕੀਰਾ ਇਵਾਨੋਵਾ ਦੇ ਬਾਅਦ "ਕੀਅਰਾ" ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਨੇ ਨਾਮ ਗਲਤ ਲਿਖਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨ ਗਿਆ, "ਆਈ" ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ "ਈ" ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਾਈਟਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕਾਲੇਬ ਹੈ। ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਨਾਟਕਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਬੈਲੇ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਈਟਲੀ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਏਜੰਟ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਨਾਈਟਲੀ ਟੇਡਿੰਗਟਨ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਵਿਸ਼ਵ ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਵਸ
ਵਿਸ਼ਵ ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਵਸ, 1994 ਦੇ ਬਾਅਦ ਹਰ ਸਾਲ 5 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 1966 ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਿਰਤ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਸਾਂਝੀ ਬੈਠਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਸੁਝਾਅ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਵਹਿਮ ਭਰਮ
ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਦੀ ਆਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਡਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਨ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਅਨੇਕਾਂ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝਣੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਡਰਿਆ ਤੇ ਸਹਿਮਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਰ ਜੜ੍ਹ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਭਲੀ ਜਾਂ ਚੰਦਰੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਮੰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਤੇ ਚੰਦਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਈ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਟੂਣੇ ਕਰਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਘਟਨਾ ਕਿਸੇ ਗੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰ ਕੇ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਵਹਿਮ ਭਰਮਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।" ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇਸ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਾਗ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਹਿਮ, ਪਰੰਪਰਾ ਜਾ ਤੁਅੱਸਬ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਡੰਡੀਜ਼ ਨੇ ਐਚ.ਜੇ. ਰੋਜ਼ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਵਹਿਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੇ ਵਿਹਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਨਿਰਾਧਾਰ ਹਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੁੱਧਤਾ ਦੀ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਹਿਮ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਕਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਉਨਤ ਹਲਕੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਵਹਿਮ ਇਕੋ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਹਨ ਜਿਹੜਾ ਸਿੰਕਾ ਸਾਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਦੀਆਂ ਵੰਨਗੀਆਂ
ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਦੇ ਕਈ ਪੱਖ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਗਨ, ਅਪਸ਼ਗਨ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹਨ। ਹਰ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਗਨ ਅਤੇ ਅਪਸ਼ਗਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਕੀਤਿਆ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
*ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਮੌਤ ਮਰੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਿਹਨਾਂ ਚਿਰ ਪਹੋਏ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਉਹ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਜਨਾਨੀ ਸ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਚੀਲ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਚੁੜੇਲ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਜਿਵੇਂ: ਮੰਗਲ ਬੁੱਧ ਨਾ ਜਾਈਏ ਪਹਾੜ ਜਿੱਤੀ ਬਾਜੀ ਆਈਏ ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਨਾ ਲੰਘਣ ਪਾਰ ਮੱਤੇ ਜਿੱਤਾਂ ਆਵੇ ਹਾਰ
ਜਿਵੇਂ: ਬੁੱਧ ਸ਼ਨਿੱਚਰ ਕੱਪੜਾ, ਗਹਿਣਾ ਐਤਵਾਰ ਜੇ ਸੁੱਖ ਸੁੱਤਾ ਲੋੜੀਏ ਮੰਜੀ ਉਣੀਂ ਸੋਮਵਾਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਕਰੜਾ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ: ਹੋਲੀ, ਲੋਹੜੀ ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ਮੰਗਲਵਾਰੀ ਹੋਇ ਚਰਖ ਚੜੇਗੀ ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਵਿਰਲਾ ਜੀਵੇ ਕੋਇ।`
ਡੰਗਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਕਲਿਆਣੀ ਮੱਝ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ: ਦਿਨ ਨੂੰ ਬੋਲੇ ਗਿੱਦੜੀ, ਰਾਤੀ ਬੋਲਣ ਕਾਂ ਮਰੇ ਬਸਤੀ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਾਂ ਉਜੜੇ ਗਰਾਂ
ਉਂਠ, ਮਹਿੰ, ਗਾਂ, ਬਲਦ ਕਿੱਲੇ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਝੂਲਦਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਸਿੰਙਾਂ ਨਾਲ ਕਿੱਲਾ ਠਕੋਰੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿੱਲਾ ਚੱਟਦਾ ਹੈ ਇਸ ਨੂੂੰ ਸ਼ੁੱਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਆਫਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ: ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਬਿਜਲੀ ਕੜਕਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਿਆਣੀਆਂ ਬੁੜੀਆਂ ਮਾਮੇ-ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ ਝੱਟ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗ੍ਰਹਿ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਗ੍ਰਹਿ ਸੰਬਧੀ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਹੇਠ ਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਮੰਗਲੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸੰਬੰਧੀ ਵੀ ਇਹ ਵਹਿਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਵਿਆਹ, ਉਸੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਧ, ਬ੍ਰਹਿਸਪਤ ਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰ ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਨਰੋਆ ਤੇ ਅਰੇਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰਜ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਵਹਿਮ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਬਿੰਬ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਕੇ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਾਂ ਪੀਏ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਬੜਾ ਤੇਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਵੀ ਵਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਕੁੜੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੂਜ ਦਾ ਨਵਾਂ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਵੇਖੇ ਤਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੂਜ ਦੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।ਨਵਾਂ ਚੰਨ ਦੂਜ ਜਾਂ ਤੀਜ ਵਾਲਾ ਵੇਖਣ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੌਥ ਵਾਲਾ ਚੰਨ ਮਾੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਏਕਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲੋਕ ਆਪਦੀ ਪੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਧਾਗਾ ਕੱਖ ਕੇ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਵੇਂ ਚੰਨ ਦੀ ਰਾਮ ਰਾਮ ਸੁਣਦੇ ਰਹੋ
ਸਾਧੋ ਸੰਤੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰਾ ਟੁਟਣ ਵੇਲੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਹਿੰਦ ਪੁਰਾਣ ਧਾਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰਖਿਅਕ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲ ਤੇ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਮੰਗਲ ਬੁੱਧ ਨਾ ਜਾਈਏ ਪਹਾੜ।
ਪਾਣੀ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭਰਿਆ ਭਾਂਡਾ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਭਾਂਡਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਪੈਸਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕੰਨਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਖਾਤਿਰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਇਆ।
ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ। ਕਾਣਾ, ਲੂੰਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਲੰਗੜਾ ਆਦਮੀ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੁਸਹਿਰੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ‘ਗਰੜ ਦਾ ਦਿਸਣਾ ਸ਼ੁੱਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਲੂ ਦਾ ਦਿਨੇ ਦਿੱਸਣਾ ਮਾੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਰਾਤੀ ਦੀਵਾ ਬੁਝਾਉਣ ਵੇਲੇ ਦੀਵਾ ਫੂਕ ਮਾਰ ਕੇ ਬੁਝਾਉਣਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਟਾ ਗੁੰਨਦਿਆਂ ਪਰਾਂਤ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਆਟਾ ਥਿੜਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਜਾਂ ਬਨੇਰੇ ਤੇ ਕਾਂ ਬੋਲੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ‘ਅੱਜ ਕੋਈ ਪਰਾਹੁਣਾ ਆਵੇਗਾ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰਜ
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਹੁਣ ਵਿਗਿਆਨਕ ਉਨਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਕਾਰਨ ਵਹਿਮਾਂ ਭਰਮਾਂ ਦੀ ਜਕੜ ਘਟ ਗਈ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੇਂਡੂ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇੱਕ ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਚੇਤਨ, ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਇਹ ਵਹਿਮ ਭਰਮਾਂ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੇਕਰ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਹਿਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਭਿਅਤਾ
ਕਰੋਸ਼ੀਆ
ਕਰੋਸ਼ੀਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਬੁਣਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੂਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੂਈ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰੋਸ਼ੀਏ ਦਾ ਕੰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਲਾਈ ਕਢਾਈ
ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਓਲਿੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ
ਓਲੰਪਿਕਸ ਨੇ 42-ਇਵੈਂਟ ਮੁਕਾਬਲਾ ਤੋਂ ਸਕੋਪ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ 1896 ਵਿੱਚ 14 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 250 ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 2016 ਵਿੱਚ 206 ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ 11,238 ਮੁਕਾਬਲੇ (6,179 ਪੁਰਸ਼, 5,059 ਔਰਤਾਂ) ਦੇ ਨਾਲ 306 ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਗਰਮੀ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ 19 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਗੇਮਜ਼ ਕਰਵਾਏ ਹਨ (1904, 1932, 1984 ਅਤੇ 1996); ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਕੌਮ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਡ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ (1908, 1948 ਅਤੇ 2012 ਵਿਚ); ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ (1896, 2004), ਫਰਾਂਸ (1900, 1924), ਜਰਮਨੀ (1936, 1972) ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ (1956, 2000); (1912), ਬੈਲਜੀਅਮ (1920), ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਜ਼ (1928), ਫਿਨਲੈਂਡ (1952), ਇਟਲੀ (1960), ਜਪਾਨ (1964), ਮੈਕਸੀਕੋ (1968), ਕੈਨੇਡਾ (1976), ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ (1980) ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ (1988), ਸਪੇਨ (1992), ਚੀਨ (2008) ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ (2016)।
ਆਈਓਸੀ ਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਗਰਮੀ ਓਲੰਪਿਕ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਲਈ ਟੋਕੀਓ, ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। 1924 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 2024 ਦੇ ਗਰਮੀ ਓਲੰਪਿਕਸ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਆਈਓਸੀ ਨੇ 2028 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤੀਸਰੀ ਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ, ਸਿਰਫ 5 ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਹਰੇਕ ਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ - ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਫਰਾਂਸ, ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਗ੍ਰੀਸ ਅਤੇ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ। ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਔਲ ਟਾਈਮ ਮੇਡਲ ਟੇਬਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਤਾ
ਹਰੇਕ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ (ਆਈ ਐੱਫ) ਦੁਆਰਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਖੇਡਾਂ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਜਾਂ ਆਈਐਫ ਦੀ ਰੈਂਕਿੰਗ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਆਮ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿੰਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਐਥਲੀਟ ਪ੍ਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਲੰਪਿਕ ਕਮੇਟੀ (ਐਨ ਓ ਸੀ) ਹਰੇਕ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਕੁੱਝ ਕੁੱਤੇ ਕੁਆਲੀਫਾਈਕਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਨਓਸੀ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਵਜੋਂ ਚੁਣਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਕਸਰ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਆਲੀਫਾਇੰਗ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਰਾਹੀਂ ਟੀਮ ਦੇ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਕ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਕੁਝ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
55 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ 42 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ 'ਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਠਾਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਖੇਡਾਂ, 2000, 2004 ਅਤੇ 2008 ਦੇ ਗਰਮੀ ਓਲੰਪਿਕਸ ਦੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬੇਸਬਾਲ ਅਤੇ ਸਾਫਟਬਾਲ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, 2012 ਗੇਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 26 ਖੇਡਾਂ ਸਨ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਛਤਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਸਮਾਲ ਓਲੰਪਿਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ (ਏ.ਐਸ.ਓ.ਆਈ.ਐਫ.) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੇਡਾਂ
ਅਭੈਪੁਰ
ਅਭੈਪੁਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ (ਓਪੇਰਾ)
ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ, ਓਪੇਰਾ:24, (Евгений Онегин, ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ) 3 ਐਕਟਾਂ (7 ਝਾਕੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਪਿਓਤਰ ਇਲੀਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤਬਧ ਕੀਤਾ ਗੀਤ-ਨਾਟ ਹੈ। ਕੰਪੋਜਰ ਅਤੇ ਕੋਂਸਤਾਂਤਿਨ ਸ਼ਿਲੋਵਸਕੀ ਨੇ ਓਪੇਰਾਨਾਮਾ (libretto) ਸੂਤਰਬੱਧ ਕਰਦਿਆਂ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦੇ ਕਾਵਿ-ਨਾਵਲ ਯੇਵਗੇਨੀ ਓਨੇਗਿਨ ਦੇ ਕੁਝ ਪੈਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ, ਮੂਲ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਖਦੇ ਹੋਏ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਿਲੋਵਸਕੀ ਨੇ ਐਮ. ਤਰਿਕੇਤ'ਦੇ ਕਾਵਿ-ਬੰਦ ਐਕਟ 2, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਸੰਜੋਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਐਕਟ 1, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਲੇਂਸਕੀ ਦੀ ਮਨੋਬਚਨੀ, ਐਕਟ 3, ਝਾਕੀ 1 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਸ ਗਰੇਮਿਨ ਦੇ ਲੱਗਪਗ ਸਾਰੇ ਬੋਲ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਓਪੇਰੇ
ਕਥਾਨਕ
ਕਥਾ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ ਘਟਨਾਵੀ ਤੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀ ਜਾਂਦੀ/ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦੇ ਕੁੱਲ ਕਾਰਜ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਕਥਾਨਕ (Plot) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਲਾਟ ਬਾਰੇ ਅਰਸਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਰਤਾਂਤ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
ਅਲਬਰਟਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਅਲਬਰਟਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਜਿਸਨੂੰ ਯੂ ਆਫ਼ ਏ ਅਤੇ ਯੂ ਅਲਬਰਟਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਪਬਲਿਕ ਖੋਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਐਡਮੰਟਨ, ਅਲਬਰਟਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1908 ਵਿੱਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਕੈਮਰੌਨ ਰਦਰਫ਼ੋਰਡ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੈਨੇਡਾ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ
ਵੋਲਟਾ-ਸੈੱਲ
ਵੋਲਟਾ-ਸੈੱਲ ਦੀ ਖੋਜ ਇਟਲੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਏ. ਵੋਲਟਾ ਨੇ 1800 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣਿਕ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਿਜਲਈ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਚਨਾ
ਵੋਲਟਾ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਪਲੇਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੱਚ ਦੇ ਬਰਤਣ ਵਿੱਚ ਪਤਲੇ ਗੰਧਕ ਦਾ ਤੇਜਾਬ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੈੱਲ ਦੀ ਦੋ ਧਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਨੂੰ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਡ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਦੇ ਤੇਜਾਬ ਨੂੰ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਲਾਈਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੈੱਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਸਾਇਣਿਕ ਕਿਰਿਆ ਕਾਰਨ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਧਨ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਡ ਜਾਂ ਐਨੋਡ ਦਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਪਲੇਟ ਰਿਣ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਡ ਜਾਂ ਕੈਥੋਡ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋਵੇ ਪਲੇਟਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਤਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੈੱਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਸਾਇਣਿਕ ਕਿਰਿਆ ਕਾਰਨ ਬਾਹਰਲੇ ਸਰਕਟ ਵਿੱਚ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰਾੱਨ ਜ਼ਿੰਕ ਤੋਂ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕਰੰਟ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰਾੱਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਤੋਂ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਭਾਵ ਕਿ ਇਹ ਧਨ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਡ ਤੋਂ ਰਿਣ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੋਡ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੈੱਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਰੰਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਅੰਦਰ ਰਸਾਇਣਿਕ ਕਿਰਿਆ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸੈੱਲ ਨੂੰ ਬਿਜਲਈ ਕਰੰਟ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਦਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਸੰਘ ਸੂਚੀ
ਸੰਘ ਸੂਚੀ ਜਾਂ ਸੂਚੀ-I ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਅਨਸੂਚੀ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ 100 ਮਸਲੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਆਖਰੀ ਮਸਲੇ ਦਾ ਨੰਬਰ 97 ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨਕ ਭਾਗ ਤਿੰਨ ਸੂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ- ਸੰਘ ਸੂਚੀ, ਰਾਜ ਸੂਚੀ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸੂਚੀ ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਾਨੂੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ
ਹਾਵਰਡ ਜਿਨ
ਹਾਵਰਡ ਜਿਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Howard Zinn; 24 ਅਗਸਤ 1922 - 27 ਜਨਵਰੀ 2010) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਲੇਖਕ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ. ਓਹ 24 ਸਾਲ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਸੀ ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਿਵਲ ਹੱਕਾਂ, ਜੰਗ-ਵਿਰੋਧੀ ਅੰਦੋਲਨ, ਅਤੇ ਕਿਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਲਿਖਿਆ ਸੀ.ਓਹ ਏ ਪੀਪੁਲਸ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ ਦ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਸਟੇਟਸ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਲੋਕ ਇਤਹਾਸ) ਦੇ ਲੇਖਕ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1922 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2010 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਟਕਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ
ਪਿੰਡ ਮੱਲਣ
ਮੱਲਣ ਤਹਿਸੀਲ ਗਿੱਦੜਬਾਹਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਡਾਕਖਾਨਾ ਮੱਲਣ ਹੈ।ਇਹ ਪਿੰੰਡ ਮੁਕਤਸਰ ਰੋਡ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 9000 ਦੇੇ ਕਰੀਬ ਹੈ।
ਸਟੈਲਾ ਜੀਨ
ਸਟੈਲਾ ਜੀਨ ( / <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ ਐਸ ਟੀ <span title="/ɛ/: 'e' in 'dress'">ɛ l <span title="/ə/: 'a' in 'about'">ਲਈ <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ <span title="/ʒ/: 's' in 'pleasure'">ʒ <span title="/ɒ/: 'o' in 'body'">ɒ n / ) ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੌਰਜੀਓ ਆਰਮਾਨੀ ਦੇ ਧੜੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਜੀਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਅਤੇ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਥੀਮ ਅਤੇ ਹੈਤੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾਸੀਕਲ ਇਤਾਲਵੀ ਟੇਲਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਭੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਮੱਲਣ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਮੱਲਣ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਥੋਂ ਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਰਾਮਸਰ ਹੈ।ਇਥੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖੁਦ ਆਏ ਸਨ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮਸਰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੱਖਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਨਗਰ ਕੀਰਤਨ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਟੈਲਾ ਜੀਨ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ
ਜੀਨ ਦਾ ਜਨਮ 1979 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੈਤੀਆਈ ਮਾਤਾ, ਵਿਓਲੇੱਤੇ ਜੀਨ, ਅਤੇ ਇਤਾਲਵੀ ਪਿਤਾ, ਮਾਰਚੇਲੋ ਨੋਵਾਰਿਨੋ ਕੋਲ ਹੋਇਆ। ਇਸਨੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਪਿਏਨਜ਼ਾ ਆਫ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਪਿੰਡ ਮੱਲਣ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਹਾਤਮਾਂ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਵੀ ਆਏ ਸਨ।
ਸਟੈਲਾ ਜੀਨ
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜੀਨ, ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਮੱਲਣ
ਭੂਗੋਲਿਕ ਦਿੱਖ
ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬੱਸ ਸਟੈਡ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਨਾਲੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਹਨ।ਪਿੰਡ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਮੱਲਣ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱੱਸੇ ਦਾ ਨਾਂ ਦਾਦੂ ਮਹੱਲਾਂ ਮੱਲਣ ਹੈ।ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 7 ਖੂਹ ਤੇ 5 ਛੱਪੜ ਹਨ।ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਹੈ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਫਰਨੀਚਰ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।ਇਹ ਪਿੰਡ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੈ।
ਸਟੈਲਾ ਜੀਨ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਨੀ ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ
ਪਿੰਡ ਮੱਲਣ
ਵਸੋਂ ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ
ਮੱਲਣ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਵੋਟਾਂ7000 ਦੇ ਕਰੀਬ ਹਨ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਕੁੱਝ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੇ ਕਈ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਰਾਮਸਰ, ਡੇਰਾ ਹਰਨਾਮ ਦਾਸ,ਮੱਸਿਆ ਦਾਸ ਡੇਰਾ।
ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ
ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਪੱਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਵੇਂ ਹੀ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁ ਪੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਦਾਦੂ ਪੱਤੀ
ਦੰਤੂ ਪੱਤੀ
ਵੜਿੰਗ ਪੱਤੀ
ਮਹਿਰਾ ਪੱਤੀ
ਸਾਹਨ ਪੱਤੀ
ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਦੋ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ
ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ
ਸਲਾਨਾ ਜੋੜ ਮੇਲਾ
ਮੱਲਣ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਿਸਾਖੀ ਦਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।ਵਿਸਾਖੀ ਦਾ ਮੇਲਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਲੋਕ  ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ
ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 1662 ਈ: ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਚੀਚਾ ਜਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਬਾਬਾ ਲੱਧਾ ਜੀ ਨੰਬਰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ।
ਜੀਵਨ
29 ਮਾਰਚ 1748 ਦੇ ਦਿਨ ਸਰਬੱਤ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦਾ ਇਕੱਠ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ 65 ਜੱਥਿਆਂ ਨੂੰ 11 ਮਿਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਦਾ ਗੁਰਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਮਿਸਲ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਸ਼ੁੱਕਰਚੱਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਥਾਪੇ ਗਏ ਪਰ ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਸਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ, ਭਾਗ ਸਿੰਘ, ਆਗਿਆ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਅੱਕਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪ ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਸ੍ਰੀ ਦਮਦਮਾ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੌਮ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਾਈਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹਤੋੜ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਿਸਲ ਦਾ ਮੀਤ ਜਥੇਦਾਰ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਕਠਪੁਤਲੀ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਭਾਂਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਲੰਘਾ ਕੇ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਿੱਟ ਕੱਢੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਅਧਾਰ ਸਿੱਖ ਮਤ ਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਮਤਾਂ ਨੂੰ ਤੈੜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦੱਖਾ ਕੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਘੇਰੇ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਚੱਬੇ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ 13 ਨਵੰਬਰ 1757 ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ।
ਹਾਵਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ
ਬੇਗਮਪੁਰ ਜੰਡਿਆਲਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਇਹ ਪਿੰਡ ਮੁਢਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਇਨਾਇਤ ਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜਾਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਵੰਡ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਇੱਥੋਂ ਪਲਾਇਣ ਕਰਕੇ ਗਏ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜਾਰ ਤੇ ਸਿਜਦਾ ਕਰਨ ਅੱਜ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ. ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਨੇਡਾ ਵਰਗੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੇ ਸਰਦਾਰ ਵੀ ਇਸ ਦਰਗਾਹ ਨੂੰ ਉੰਨੀ ਹੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਪਿੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਨਤਮਸਤਕ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਵ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਵਿਥ ਤੇ ਸ਼ਰੋਮਣੀ ਭਗਤ ਜਵਾਹਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਪਿੰਡ ਸੂਮਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਸਾਰੇ ਦੋਆਬੇ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਦੇਸੀ ਮਹੀਨੇ ਜੇਠ ਦੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਰਵਾਂ ਮੇਲਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦਾ ਇੱਕਠ ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਚਲਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਮੰਗੀ ਗਈ ਮੰਨਤ ਜਰੂਰ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਮੰਨਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹਿਤ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਲੜੀ ਚਲਦੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਮਲਹੋਤਰਾ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਮਲਹੋਤਰਾ (18 ਅਪਰੈਲ 1917 - 23 ਮਈ 2005) ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਧਰ ਦੇ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਇਕਾਈ ਦਾ ਆਗੂ ਸੀ। ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1980 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੱਖਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਫਿਰਕੂ ਇਕਸੁਰਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਸੈਕੂਲਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਤਰਕ ਦੇ ਖੰਡਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਸਨ।
ਜੀਵਨੀ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਮਲਹੋਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ, 18 ਅਪਰੈਲ 1917 ਨੂੰ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ (ਬਰਤਾਨਵੀ ਪੰਜਾਬ, ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ) ਹੋਇਆ। ​​ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬਚਪਨ ਬੀਤਿਆ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਐਮ ਏ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ) ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਜੋ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲਈ ਬੜੀ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਲੱਗ ਗਏ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1945 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ 'ਜੰਗ-ਏ-ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣੇ।
ਵੰਡ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਸਮਾਂ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਕੁੱਲਵਕਤੀ ਕਾਰਕੁਨ ਬਣ ਗਏ। ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਹੇਂਦਰਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜਪੁਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਿਤਾਬਾਂ
ਮੂਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1917 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ
ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੁੱਕੀ ਗਿੱਲ
ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੁੱਕੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਉਪ-ਕੁਲਪਤੀ ਡਾ. ਖੇਮ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਦ ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਐੱਮਐਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੀਐੱਚਡੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜੀਵਨ
ਕੁੱਕੀ ਗਿੱਲ ਨੇ, 1984 ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮੰਜ਼ਰ ਦੇਖ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੀ ਬਦਲ ਲਿਆ। 1984 ਦੌਰਾਨ ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਲਲਿਤ ਮਾਕਨ, ਜਰਨਲ ਵੈਦਿਆ ਸਣੇ ਕਈ ਕਤਲ ਹੋਏ। 1986 ਵਿੱਚ ਕੁੱਕੀ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਇੰਟਰਪੋਲ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰੰਟ ਜਾਰੀ ਹੋ ਗਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਲਿਤ ਮਾਕਨ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਡੇਢ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਚਲਾਉਦੇ ਰਹੇ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਮੁੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਫੜੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਹਵਾਲਗੀ ਦਾ 13 ਸਾਲ ਕੇਸ ਚੱਲਿਆ। ਉਹ ਕੇਸ ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਗਏ ਪਰ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ 5 ਸਾਲ ਜੇਲ੍ਹ ਕੱਟਣੀ ਪਈ। 2004 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਕੁੱਕੀ ਪੈਰੋਲ ਉੱਤੇ ਸਨ ਤਾਂ ਕਾਂਗਰਸੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਮੁਨੀਸ਼ ਤਿਵਾੜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਲਲਿਤ ਮਾਕਨ ਦੀ ਧੀ ਅਵੰਤਿਕਾ ਮਾਕਨ ਆਈ। ਮਰਹੂਮ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਚੌਧਰੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕੁੱਕੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆ ਗਈ। ਕੁੱਕੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਾਲਾਤ ਅਜਿਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਕਾ ਨੀਲਾ ਤਾਰਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਕਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਿੱਜੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁੱਕੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਵਿੰਕਤਾ ਐਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੁੱਕੀ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਲਈ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ।
ਜੇਲ੍ਹ ਰਿਹਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
2009 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕੁਕੀ ਗਿੱਲ ਨੂੰ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਿਆਂ ਲੰਮਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਜੇਲ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਦਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 25 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਆਦਮੀ ਬਣ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਅੱਡਾ ਝੁੰਗੀਆ
ਅੱਡਾ ਝੁੰਗੀਆ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਰਾਜਪੁਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਪੇਨੇਲੋਪੇ ਕਰੂਜ਼
ਪੇਨੇਲੋਪੇ ਕਰੂਥ ਸਾਨਚੇਜ਼ (28 ਅਪਰੈਲ 1974 ਦਾ ਜਨਮ) ਇੱਕ ਸਪੇਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ।
ਬਾਹਰਲੇ ਜੋੜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1974 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕੁੱਲ ਹਿੰਦ ਜਮਹੂਰੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ
thumb|200px|ਕੁਲਹਿੰਦ ਜਮਹੂਰੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ
ਕੁਲਹਿੰਦ ਜਮਹੂਰੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਜਾਂ ਏ ਆਈ ਡੀ ਡਬਲਿਊ ਏ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਖੱਬੇ ਪੱਖੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਹੈ। 1981 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇਸ ਸਭਾ ਦੇ ਮਕਸਿਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ، ਬਰਾਬਰੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਗ਼ੈਰਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਰਬੁਲੰਦੀ ਦੇ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਥੇਬੰਦ ਕਰਨਾ, ਮਰਦ ਔਰਤ ਫਰਕ ਮਿਟਾਣਾ, ਬਰਾਬਰੀ ਦੇ ਹੱਕ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਗ਼ੈਰਾ ਲਈ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਕਰਨਾ ਵਗ਼ੈਰਾ ਇਸ ਤਨਜ਼ੀਮ ਦੇ ਅਹਿਮ ਨਜ਼ਰੀਏ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
10 ਤੋਂ 12 ਮਾਰਚ 1981 ਨੂੰ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਕੌਮੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਕੁਲਹਿੰਦ ਜਮਹੂਰੀ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਬਣੀ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੈਰ ਇਸ ਦੀ ਕੌਮੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਕੌਮੀ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ, ਕੇਂਦਰੀ ਐਗਜੈਕਟਿਵ ਕਮੇਟੀ ਵਗ਼ੈਰਾਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ
ਨਵੰਬਰ 2007 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਕੋਲਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅੱਠਵਾਂ ਕੌਮੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਮੋਹਤਰਮਾ ਸੁਭਾਸ਼ਨੀ ਅਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਸੁਧਾ ਸੁੰਦਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਸੀ ਪੀ ਆਈ ਐਮ ਪੋਲਿਟ ਬਿਊਰੋਮੈਨਬਰ ਬਰਿੰਦਾ ਕਾਰਾਤ 1993 ਤੋਂ 2004. ਤੱਕ ਇਸ ਤਨਜ਼ੀਮ ਦੀ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ
ਜੀਵਨ ਵੇਰਵੇ
ਮੁੱਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਢੱਲੇ ਅਤੇ ਸਰਗੋਧੇ ਤੋਂ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਉਚੇਰੀ ਵਿੱਦਿਆ (ਐਮ.ਏ. ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ) ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਸਰਕਾਰ ਪੱਖੀਆਂ ਕੋਲ ਸੀ। ਸਰਕਾਰੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਿਆਂ ਕਾਲਜ ਦੇ 13 ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋ. ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਜੇਲ੍ਹ ਵੀ ਜਾਣਾ (1923) ਪਿਆ।
1925 ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਹੁਰੀਂ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ ਦੇ ਸੈਕਟਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸੰਨ 1949 ’ਚ ਉਹ ਮਹਿੰਦਰਾ ਕਾਲਜ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਣੇ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਤੇ ਫਿਰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੀ ਰਹੇ। 1951 ’ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਤੇ 10 ਜਨਵਰੀ 1958 ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ
ਇੰਗਲਿਸ਼: ਗਰੋਥ ਆਫ ਰਿਸਪਾਨਸਿਬਿਲਿਟੀ ਇਨ ਸਿਖਿਜ਼ਮ, ਏ ਸ਼ਾਰਟ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ ਦੀ ਸਿਖਸ, ਦੀ ਆਸਾ-ਦੀ-ਵਾਰ, ਹਾਈ ਰੋਡਜ਼ ਆਫ ਸਿੱਖ ਹਿਸਟਰੀ (ਤਿੰਨ ਭਾਗ), ਸਿਖਿਜ਼ਮ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਰੀਫਾਰਮ ਮੂਵਮੈਂਟ, ਸਿਖਿਜ਼ਮ: ਇਟਸ ਆਈਡਲਜ਼ ਐਂਡ ਇੰਸਟੀਟਿਊਸ਼ਨਜ਼, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਜੀ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਉਹ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਲੇਖਕ
ਅਲਹੌਰਾਂ
ਅਲਹੌਰਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਚਿਦਾਨੰਦ ਰਾਉਤਰਾਏ
ਸਚਿਦਾਨੰਦ ਰਾਉਤਰਾਏ  (13 ਮਈ 1916 – 21 ਅਗਸਤ 2004) ਇੱਕ ਉੜੀਆ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਸੀ।  ਉਸ ਨੂੰ 1986 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਗਿਆਨਪੀਠ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਚੀ ਰਾਉਤਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਰਾਉਤਰਾਏ 13 ਮਈ 1916 ਨੂੰ ਖੁਰਦਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੁਰਜਾਂਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸਨੂੰ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗੋਲਾਪੱਲੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਰਾਉਤਰਾਏ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
21 ਅਗਸਤ 2004 ਨੂੰ ਉਹ ਕਟਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਕਾਰਜ ਖੇਤਰ
ਆਧੁਨਿਕ ਉੜੀਆ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇਹ ਕਥਾ-ਸ਼ਿਲਪੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ-ਪ੍ਰਬੀਨਤਾ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੋਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਥਾ-ਸ਼ਿਲਪੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ-ਚਿੰਤਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਰਾਇਡ ਅਤੇ ਯੁੰਗ ਦੇ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਉੜਿਆ ਸਾਹਿਤ - ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਇਆ।1935 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਉਸ ਦਾ ਨਾਵਲ 'ਚਿਤਰਗਰੀਵ' ਅ-ਨਾਵਲ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀ ਨਾਵਲ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਨਕਵੀ ਸਚੀ ਰਾਉਤਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਾਤਰ ਜਨਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੀ ਲਏ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਮਿਹਨਤੀ, ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਛੜੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਅਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜੋ ਸਮਕਾਲੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਰੂਪਤਾ ਅਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤਿੱਖਾ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਇੱਕ ਨਿਘਰੀ ਹੋਈ ਸਮਾਜਕ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੂੱਧ ਮਨੁੱਖੀ-ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਦਰੋਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਹੈ।
ਰਚਨਾਵਾਂ
ਉਸਨੇ 1932 ਵਿੱਚ "ਪਥੇਆ" (ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ) ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਲੇਖਕ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 1943 ਵਿਚ, ਰਾਉਤਰਾਏ ਉੜੀਆ ਪਾਠਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬਾਜੀ ਰਾਉਤ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਲਾਹ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਲਾਹ ਨੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪੁਲਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਜਿਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਰਾਉਤਰਾਏ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚੋਣਵੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਛਾਪੀਆਂ। ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਿਤਰਣ ਵਾਲੀ ਪੱਲਿਸ਼ਰੀ ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ ਬੜੀ ਸਫਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਦੀ ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ 'ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਵੀ' ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।.
ਰਾਉਤਰਾਏ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਥੀਮ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
"ਛੋਟਾ ਮੋੜਾ ਗਾਨ ਟੀ" ਰਾਉਤਰਾਏ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ
ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ (ਕੇਂਦਰ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ) - 1988 "ਮਹਾਕਬੀ" ਸਨਮਾਨ -1986 - ਰੁੜਕੇਲਾ, 1988 - ਕਟਕ ਪ੍ਰਧਾਨ - ਨਿਖਿਲ ਭਾਰਤ ਕਬਿਤਾ ਸੰਮੇਲਨ -ਕੋਲਕਾਤਾ (1968),ਰੁੜਕੇਲਾ(1988) ਸਾਹਿਤ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ - 1997
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1916 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਿਆਨਪੀਠ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ
ਕੀਵ
ਕੀਵ ਜਾਂ ਕੀਇਵ (Київ (ਕਈਵ); Киев (ਕੀਵ)) ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ-ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਨੀਪਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। 2001 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਦੀ ਅਬਾਦੀ 2,611,300 ਸੀ ਪਰ ਪ੍ਰੈੱਸ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਵ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਯੋਗਿਕ, ਵਿਗਿਆਨਕ, ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ-ਤਕਨੀਕੀ ਉਦਯੋਗਾਂ, ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਢੁਆਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਵ ਮੈਟਰੋ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ
ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ ਜਾਂ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 7 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾਵਾਂ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਾਰਾ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਹਿੱਤ ਮਾਲੀ ਫ਼ੰਡ ਜੁਟਾਉਣ ਹਿੱਤ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾਵਾਂ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ
ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦਿਨ 'ਯਾਦਗਾਰ ਦਿਨ ਪੋਪੀ ਡੇ' ਵਜੋਂ ਹਰ ਸਾਲ 11 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਉਸ ਸਮੇਂ 'ਪੋਪੀਜ਼' ਨਾਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਵਲੋਂ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਦਾਨ ਦੀ ਰਕਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਫੰਡ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਭਾਰਤੀ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। 'ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾਵਾਂ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ' ਸਬੰਧੀ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ, ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਇਸ ਫ਼ੰਡ ਦੇ ਯਥਾ ਯੋਗਦਾਨ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਤੀ ਜ਼ਿੰਮੇਂਦਾਰੀ ਬਾਖੂਬੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਅ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਛੋਟ ਹੈ।
ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੁਲਾਈ 1948 ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਮੇਟੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ ਦਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਖਾਤਿਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਨ ਮਿੱਥਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਤੀ 28 ਅਗਸਤ, 1949 ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਵਲੋਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾ ਝੰਡਾ ਦਿਵਸ 7 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸਨਮਾਨ
ਅਸਲ 'ਚ ਇਹ ਦਿਨ ਫੌਜੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਦਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹਾਦਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਸਾਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮੁਲਕ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਖਾਤਿਰ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਪੀ ਗਏ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਪੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਤਾਂ ਅਤੀਤ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦਾ ਬਿਗੁਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫੌਜੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬੈਰਕਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਕੂਚ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਬਰਫੀਲੇ, ਪਥਰੀਲੇ, ਮਾਰਥੂਲਾਂ ਆਦਿ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪਲਟਨ, ਕੌਮ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਮਰ ਮਿਟਣ ਲਈ ਸਦਾ ਤਿਆਰ-ਬਰ-ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ
ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਨ 1947 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਵੀ ਜੰਗ (ਕਾਰਗਿਲ ਸਮੇਤ) ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਨੇ ਲੜੀ, ਉਸ ਅੰਦਰ ਤਕਰੀਬਨ 19 ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀਆਂ ਨੇ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। 33 ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੈਨਿਕ ਜ਼ਖ਼ਮੀ/ਨਕਾਰਾ ਵੀ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਕੱਲੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ 60 ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਔਖੀ ਘੜੀ ਵੇਲੇ ਹੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੱਚੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ/ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ ਫੌਜੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਖਾਤਿਰ ਸਦਾ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੌਂ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਕਾਰਾ, ਲਾਚਾਰ ਅਤੇ ਬਿਰਧ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ, ਦੇਖ-ਰੇਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੜ ਵਸੇਬੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਏ।
ਲੋੜ
ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਅੱਤਵਾਦ ਨਾਲ ਵੀ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਫਸਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੀ ਸੂਈ 12 ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਯੋਗ ਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਬਾਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਕਿ ਅਫਸਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਲੜਨ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਚੀਨ ਦੀ ਵਧਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪਾਸਿਓਂ ਘੁਸਪੈਠ ਨਾਲ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਿਆ ਜਾਵੇ, ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰੱਖਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਸ਼ਵ ਦਿਵਸ
ਗੋਵਿੰਦ ਵੱਲਭ ਪੰਤ
ਪੰਡਿਤ ਗੋਬਿੰਦ ਵੱਲਭ ਪੰਤ (10 ਸਤੰਬਰ 1887 – 7 ਮਾਰਚ 1961) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਨ। ਸਰਦਾਰ ਵੱਲਭ ਭਾਈ ਪਟੇਲ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ। ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਵਾਉਣ ਅਤੇ ਜਮੀਂਦਾਰੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਭਾਰਤ ਰਤਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿਮੰਤਰੀ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਨਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1957 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਰਜ ਦੇ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਜੇਂਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1887
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਆਜ਼ਾਦ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਆਜ਼ਾਦ (12 ਮਾਰਚ 1906 - 1972) ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਆਜ਼ਾਦ ਦਾ ਜਨਮ 12 ਮਾਰਚ 1906 ਨੂੰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਿਲੇ ਦੇ ਗੰਡੀਵਿੰਡ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਸ. ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਂਜ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ ਲਾਹੌਰ ਜਿਲੇ ਵਿੱਚ ਘਵਿੰਡ ਸੀ। ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਕੀਤੀ। ਜਲਦ ਹੀ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਟੋਂਗਮ ਰੀਨਾ
ਟੋਂਗਮ ਰੀਨਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Tongam Rina; ਜਨਮ 1979) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ (2020) ਦ ਅਰੁਣਾਚਲ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੀ ਡਿਪਟੀ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਆਫ ਵਰਕਿੰਗ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਖਾੜਕੂਆਂ ਅਤੇ ਡੈਮ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਬਾਰੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਰੀਨਾ ਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਦਰੋਹੀ ਸਮੂਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਕਾਉਂਸਿਲ ਆਫ਼ ਨਾਗਾਲੈਂਡ (ਆਈਐਮ), ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਪਣ-ਬਿਜਲੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਵਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਿਆਂਗ ਪੀਪਲਜ਼ ਫੋਰਮ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਸਿਆਂਗ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਡੈਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ
ਪਣ-ਬਿਜਲੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਅਣਉਚਿਤਤਾ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਉਸਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਦ ਸੈਂਚੂਰੀ ਨੇਚਰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ "ਵਿੰਡ ਅੰਡਰ ਦ ਵਿੰਗਸ ਅਵਾਰਡ" ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ 2015 ਲਈ CNN-IBN ਇੰਡੀਅਨ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਇਨ ਪਬਲਿਕ ਸਰਵਿਸ, ਲਿੰਗ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਲਈ ਲਾਡਲੀ ਮੀਡੀਆ ਅਵਾਰਡ 2011-12 ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟਰਜ਼ ਵਿਦਾਊਟ ਬਾਰਡਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2013 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 'ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਇਨਾਮ' ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਲੀਪਜ਼ੀਗ, ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1979 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਬਾਨੋ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਬਾਨੋ (14 ਅਪ੍ਰੈਲ 1914 – 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2001) ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਕੈਰੀਅਰ 1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜੋਬਨ ਤੇ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ 1948 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ ਲੈਲਾ ਮਜਨੂੰ (1931) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ  ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਐਕਟਰ-ਗਾਇਕ ਕੇ.ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਤਾਨਸੇਨ (1943) ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਅਪ੍ਰੈਲ 1914 ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਇਰਸ਼ਾਦ ਬੇਗਮ ਰੱਖਿਆ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਲਾਮਾ ਇਕਬਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੱਟੀ ਗੇਟ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। <re>
ਕੈਰੀਅਰ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਮਦਨ ਥੀਏਟਰਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਟਾਕੀਜ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲੈਲਾ ਮਜਨੂੰ (1931) ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਸ਼ੇਹਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬਹਿਸ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਸ਼ੇਹਲਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ)। ਮਦਨ ਥੀਏਟਰਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਮੂਕ ਫ਼ਿਲਮ ਆਈ ਫਾਰ ਐਨ ਆਈ (1931) ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਸਾਲ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਟਾਕੀ ਫ਼ਿਲਮ ( ਆਲਮ ਆਰਾ ) ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਦਿਨ ਸੀ। ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਹਿੰਦਮਾਤਾ ਸਿਨੇਟੋਨ ਫ਼ਿਲਮ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਰਲ਼ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਬੈਨਰ ਹੇਠ ਉਹ ਇਸ਼ਕ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਉਰਫ ਮਿਰਜ਼ਾ ਸਾਹਿਬਾਂ (1935) - ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਟਾਕੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੂਵੀਟੋਨ ਦੀ ਸਵਰਗ ਕੀ ਸੀੜ੍ਹੀ (1935) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਕਪੂਰ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਉਮਰਜ਼ੀਆ ਬੇਗਮ ਸਹਿਤ  ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਖੱਟੀ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੰਬਈ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਸਿਨੇਟੋਨ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਬੰਬੇਲ (1935) ਅਤੇ ਚਿਰਾਗ-ਏ-ਹੁਸਨ (1935) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਰੋਜ ਮੂਵੀਟੋਨ ਦੀ ਗੈਬੀ ਸਿਤਾਰਾ (1935) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਖ਼ੁਦ ਗਾਏ। ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ  ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।
ਇਸ ਵੇਲ਼ੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸਨ ਲੈਲਾ ਮਜਨੂੰ (1931), ਮੁਫਲਿਸ ਆਸ਼ਿਕ (1932), ਨਕਲੀ ਡਾਕਟਰ (1933), ਬੰਬ ਸ਼ੈੱਲ ਅਤੇ ਮਿਰਜ਼ਾ ਸਾਹਿਬਾਂ (1935), ਕੀਮਿਆਗਰ (1936), ਇਮਾਨ ਫਰੋਸ਼ (1937), ਮਧੁਰ ਮਿਲਨ (1937)। 1938) ਅਤੇ ਸਿਤਾਰਾ (1939)।
1931 ਅਤੇ 1942 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸਟੂਡੀਓਆਂ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਪਰ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸਨ ਮੁਸਾਫਿਰ (1940), ਹੋਲੀ (1940) ("ਭਿਗੋਈ ਮੋਰੀ ਸਾੜੀ ਰੇ"), ਸ਼ਾਦੀ (1941) ("ਹਰੀ ਕੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਊਂ ਮੈਂ" ਅਤੇ "ਘਿਰ ਘਰ ਆਏ ਬਦਰੀਆ"), ਪਰਦੇਸੀ (1941) ("ਪਹਿਲੇ ਜੋ ਮੁਹੱਬਤ ਸੇ ਇੰਕਾਰ ਕੀਆ ਹੋਤਾ" ਅਤੇ "ਮੋਰੀ ਅਤਰੀਆ ਹੈ ਸੂਨੀ")। ਭਗਤ ਸੂਰਦਾਸ (1942) ਵਿੱਚ "ਪੰਚੀ ਬਾਵਰਾ", ਜਿਸਦਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਗਿਆਨ ਦੱਤ ਸੀ, 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੀਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ ਹਨ "ਮਧੁਰ ਮਧੁਰ ਗਾ ਰੇ ਮਨਵਾ", "ਝੋਲੇ ਭਰ ਤਾਰੇ ਲਾਦੇ ਰੇ', ਅਤੇ ਕੇ.ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੋੜੀ "ਚਾਂਦਨੀ ਰਾਤ ਔਰ ਤਾਰੇ ਖਿਲੇ ਹੋਂ" ।
ਉਸਦਾ ਸਿਖਰ ਦਾ ਦੌਰ ਉਦੋਂ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੇ.ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਅਤੇ ਮੋਤੀਲਾਲ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਣਜੀਤ ਮੂਵੀਟੋਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਬਈ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਦੋਸ਼ੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ, ਭੁਕਤ ਸੂਰਦਾਸ (1942), ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾਨਸੇਨ (1943) ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ-ਅਦਾਕਾਰ ਕੇ. ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ "ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸਿਤਾਰੇ ਜੈਰਾਜ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰਲਾਲ ਸਨ।
ਉਸਨੇ 1943 ਵਿੱਚ ਨਰਸ ("ਕੋਇਲੀਆ ਕਾਹੇ ਬੋਲੇ ਰੀ") ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਤਾਨਸੇਨ (1943), ਖੇਮਚੰਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਉੱਚ- ਬਿੰਦੂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇ ਐਲ ਸਹਿਗਲ ਦੇ ਨਾਲ "ਬਰਸੋ ਰੇ", "ਘਟਾ ਘਨ ਘੋਰ ਘੋਰ", "ਦੁਖੀਆ ਜੀਅੜਾ", "ਅਬ ਰਾਜਾ ਭਏ ਮੋਰੇ ਬਾਲਮ", ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੁਇਟ, "ਮੋਰੇ ਬਾਲ ਪਨ ਕੇ ਸਾਥੀ" ਕੇ.ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਨਾਲ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹਨ: ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮਹਿਲ (1940) ("ਜੋ ਹਮ ਪੇ ਗੁਜ਼ਰਤੀ ਹੈ", "ਦਿਲ ਕੀ ਧੜਕਨ ਬਨਾ ਲਿਆ"), ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਬਾਬਰ (1944) ("ਮੁਹੱਬਤ ਮੇਂ ਸਾਰਾ ਜਹਾਂ ਜਲ ਰਹਾ ਹੈ", "ਬੁਲਬੁਲ ਆ ਤੂੰ ਭੀ ਗਾ"), ਪ੍ਰਭੂ ਕਾ ਘਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ (1945) ("ਅੰਬਵਾ ਪੇ ਕੋਇਲ ਬੋਲੇ", "ਬਦਰੀਆ ਬਰਸ ਗਈ ਉਸ ਪਾਰ") ਬੁਲੋ ਸੀ. ਰਾਣੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ (1947) ("ਛਾਈ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਮੋਰੇ ਬਾਲਮ") 1947 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪ ਬੀਤੀ (1948) ("ਮੇਰੀ ਬਿਨਤੀ ਸੁਣੋ ਭਗਵਾਨ")।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪਰਵਾਸ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪਪੀਹਾ ਰੇ (1948) ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪਰਵਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛਾਪ ਛੱਡ ਗਈ। ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ 1948 ਵਿੱਚ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ, ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਉਸਨੇ 1956 ਵਿੱਚ ਦੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਫ਼ਨਕਾਰ ਅਤੇ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਮੰਡੀ ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਰਫੀਕ ਗਜ਼ਨਵੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਾਰਨ, ਫ਼ਿਲਮ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋ ਸਕੀ। ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਰੌਬਰਟ ਮਲਿਕ ਦੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਦੂਜੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫ਼ਨਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ  ਹੋਣੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੈਨੇਜਰ ਲਾਲਾ ਯਾਕੂਬ (ਮਸ਼ਹੂਰ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਯਾਕੂਬ ਨਹੀਂ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਰਦਾਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਭਾਟੀ ਗੇਟ ਗਰੁੱਪ, ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। <cite class="citation news cs1" data-ve-ignore="true" id="CITEREFNevile2004">Nevile, Pran (18 April 2004). "Remembering Khurshid". No. The Sunday Tribune. The Tribune (newspaper). Retrieved 18 June 2018. ਨਿੱਜੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ 1956 ਵਿੱਚ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ 1956 ਵਿੱਚ ਯੂਸਫ਼ ਭਾਈ ਮੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਪਿੰਗ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ ਅਤੇ 1956 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ
ਮੌਤ
ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਬਾਨੋ ਦੀ ਆਪਣੇ 87ਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਦਿਨ ਬਾਅਦ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2001 ਨੂੰ ਕਰਾਚੀ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਰਕਦੀਜਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਸੰਸਥਾ ਗੇਅ-ਲੈਸਬੀਅਨ ਪਿੰਕ ਕਲੱਬ ਲਿਊਬਲਿਆਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਯੋਜਕਾਂ ਨੇ ਸਰਬੀਆ ਦੇ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਕਤੂਬਰ 1990 ਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਪਾ ਮਲਾਦਜੈਨੋਵਿਚ, ਡੇਜਨ ਨੇਬ੍ਰਿਗੀ, ਬੋਰੀਸ ਲਾਈਲਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸਨ। ਨਾਮ ਚੁਣਨ ਵੇਲੇ ਬੋਰੀਸ ਲੀਲੇਰਾ ਨੇ ਅਰਕਦੀਜਾ ਭਾਵ "ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਧਰਤੀ" ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਸੀ। ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਇਸੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਰਸਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਸੋ ਇਹ ਵੀ ਇਹ ਨਾਮ ਚੁਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
27 ਜੂਨ 1991 ਨੂੰ ਅਰਕਦੀਜਾ ਨੇ ਯੂਥ ਹਾਊਸ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ' ਤੇ  ਪ੍ਰਾਈਡਡੇ  ਮਨਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਗੇਅ ਅਤੇ ਲੈਸਬੀਅਨ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਅਰਕਦੀਜਾ ਨੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿਖੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਨਲ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਅਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਰਕਦੀਜਾ ਨੇ 27 ਜੂਨ ਨੂੰ ਸਟੈਂਡ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਲਈ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੈਸਬੀਅਨ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਕਰਨ ਬਰਾੜ
ਕਰਨ ਬਰਾੜ (ਜਨਮ 18 ਜਨਵਰੀ, 1999) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਵਿੰਪੀ ਕਿਡ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਚਿਰਾਗ ਗੁਪਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਵਿੰਪੀ ਕਿਡ, ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਵਿੰਪੀ ਕਿਡ: ਰੋਡ੍ਰਿਕ ਰੂਲਜ਼, ਅਤੇ ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਵਿੰਪੀ ਕਿਡ: ਡੌਗ ਡੇਅਸ, ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਨੀ ਚੈਨਲ ਓਰਿਜਿਨਲ ਸੀਰੀਜ਼ ਜੇਸੀ ਵਿੱਚ ਰਵੀ ਰੌਸ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹਿ-ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਪਿਨ-ਆਫ਼ ਬੰਕ'ਡ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਬਰਾੜ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਈ 2019 ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਅਦਾਕਾਰ ਕੈਮਰਨ ਬੁਆਇਸ ਅਤੇ ਸੋਫੀ ਰੇਨੋਲਡਜ਼ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੰਗਲਿਸ਼, ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਬਰਾੜ ਫਿਗਰ ਸਕੇਟਿੰਗ, ਰੋਲਰ ਸਕੇਟਿੰਗ, ਤੈਰਾਕੀ, ਹਿੱਪ-ਹੋਪ ਡਾਂਸ, ਰੈਪਿੰਗ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ ਖੇਡਣ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਯੂ ਟਿਊਬਰ ਲਿਲੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।