cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਮਾਈਕ੍ਰੋਮੈਸਟਿਆ
ਮਾਈਕ੍ਰੋਮੈਸਟਿਆ (ਇਸ ਨੂੰ ਹਾਈਪੋਮਾਸਟੀਆ, ਛਾਤੀ ਅਪਲਸੀਆ, ਛਾਤੀ ਹਾਈਪੋਲਾਸੀਆ, ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਹਾਈਪੋਲਾਸੀਆ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਮਹਾਂਵਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛਾਤੀ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ 'ਸਧਾਰਨ' ਛਾਤੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਮੈਸਟਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਛਾਤੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਮੱਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਛਾਤੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਸਿੰਡਰੋਮ ), ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਸਧਾਰਨਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਜਮਾਂਦਰੂ ਨੁਕਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਟਰੌਮਾ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਜਰੀ ਜਾਂ ਰੇਡੀਓਥੈਰੇਪੀ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਵੇਰਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਨ
ਮਾਈਕ੍ਰੋਮੈਸਟਿਆ ਜਨਮ ਨੁਕਸ ਜਾਂ ਵਿਗਾੜ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਕਪਾਸੜ ਜਾਂ ਦੁਵੱਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਨੁਕਸ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲਨਰ-ਮਾਮਰੀ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਟੀ.ਬੀ.ਐਕਸ. 3 ਜੀਨ ਵਿੱਚ ਇੰਤਕਾਲ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ), ਪੋਲੈਂਡ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਟਰਨਰ ਸਿੰਡਰੋਮ ਅਤੇ ਜਮਾਂਦਰੂ ਮੂਲ ਦੀ ਹਾਈਪਰਪਲਸੀਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਲਾਜ
ਮਾਈਕ੍ਰੋਮੈਸਟਿਆ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਛਾਤੀ ਦਾ ਵੱਧਣਾ ਹੈ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਮਪੋਲਾਸਟੀ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਲਬਧ ਹੋਰ ਤਕਨੀਕਾਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਫਲੈਪ-ਅਧਾਰਿਤ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਸਰਜਰੀ ਤਕਨੀਕ, ਮਾਈਕਰੋਸਰਜੀਕਲ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ, ਜਾਂ ਚਰਬੀ ਗ੍ਰਰਾਫ਼ਟਿੰਗ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਇਕ ਹੋਰ ਸੰਭਾਵੀ ਇਲਾਜ ਹਾਰਮੋਨਲ ਛਾਤੀ ਦਾ ਵਾਧਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਛਾਤੀ ਦੇ ਰੋਗ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਅਪਰਨਾ ਗੋਪੀਨਾਥ
ਅਪਰਨਾ ਗੋਪੀਨਾਥ (ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ: Aparna Gopinath) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ABCD: ਅਮਰੀਕਨ-ਬੋਰਨ ਕੰਫਿਊਜ਼ਡ ਦੇਸੀ ਵਿੱਚ ਦੁਲਕਰ ਸਲਮਾਨ ਦੇ ਉਲਟ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਅਪਰਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਲਿਆਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਡਾਂਸਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ 'ਕੁਥੂ-ਪੀ-ਪੱਤਰਾਈ', ਚੇਨਈ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵੈਂਟ-ਗਾਰਡ ਥੀਏਟਰ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੱਖਰ', 'ਵੋਇਜ਼ੇਕ', 'ਮੂਨਸ਼ਾਈਨ', 'ਸਕਾਈ' ਵਰਗੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਟੌਫੀ', 'ਸੰਗਦੀ ਅਰਿੰਜੋ' ਵੈਕੋਮ ਅਭਿਸ਼ੇਖ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਸ਼ੈਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ।
ਫਿਲਮ ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਮਾਰਟਿਨ ਪ੍ਰਕਟ ਦੀ ABCD: American-born Confused Desi ਨਾਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਸੁਪਰ ਹਿੱਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮਧੂਮਿਤਾ, ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਅਤੇ ਦੁਲਕਰ ਸਲਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਹੀਰੋਇਨ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਫਿਲਮ ਆਸਿਫ ਅਲੀ ਸਟਾਰਰ ਸਾਈਕਲ ਥੀਵਜ਼ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਮਾਮਾਸ ' ਮੰਨਾਰ ਮਥਾਈ ਸਪੀਕਿੰਗ 2' ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜੋ 1995 ਦੀ ਕਲਟ ਕਾਮੇਡੀ ਮੰਨਾਰ ਮਥਾਈ ਸਪੀਕਿੰਗ ਅਤੇ ਬੋਬਨ ਸੈਮੂਅਲ ਦੀ ਹੈਪੀ ਜਰਨੀ ਵਿੱਚ ਜੈਸੂਰਿਆ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੇਣੂ ਦੀ ਫਿਲਮ ਮੁੰਨਰੀਯਿੱਪੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਟੀ ਅਭਿਨੀਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸਮੀਖਿਆ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਮੋਹਨ ਲਾਲ - ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਫਿਲਮ  'ਅੰਮੂ ਟੂ ਅੰਮੂ' ਸਾਈਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਕਾਰਨ ਇਸਨੂੰ ਟਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਥੀਏਟਰ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਥੀਏਟਰ ਕੈਰੀਅਰ
ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ 'ਸਿਕਸ ਕਰੈਕਟਰਜ਼ ਇਨ ਸਰਚ ਆਫ਼ ਐਨ ਲੇਖਕ' ਵਰਗੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਸਕਰੇਡ, ਦਿ ਲਿਟਲ ਥੀਏਟਰ, ਮੈਜਿਕ ਲੈਂਟਰਨ, ਮਦਰਾਸ ਪਲੇਅਰਜ਼, ਕੁਥੂ-ਪੀ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥੀਏਟਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। -ਪੱਤਰਾਈ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਨਪਸੰਦ "ਮੂਨਸ਼ਾਈਨ ਐਂਡ ਸਕਾਈਟੌਫੀਬੀ", ਚੇਨਈ-ਅਧਾਰਤ ਪਰਚ ਨਾਮਕ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜੀਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹੈ।
2014 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਈਕੋਮ ਮੁਹੰਮਦ ਬਸ਼ੀਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰ 'ਅੰਡਰ ਦ ਮੈਂਗੋਸਟੀਨ ਟ੍ਰੀ' ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਐਲਿਸ ਕੂਪਰ
ਐਲਿਸ ਕੂਪਰ (ਜਨਮ ਨਾਮ ਅਤੇ ਮਿਤੀ: ਵਿਨਸੈਂਟ ਡੈਮਨ ਫਰਨੀਅਰ; 4 ਫਰਵਰੀ, 1948) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ, ਗੀਤਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਲੰਬਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਸ਼ੋਅ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਲੋਟੀਨਜ਼, ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਕੁਰਸੀਆਂ, ਜਾਅਲੀ ਖੂਨ, ਸਰੀਪਨ, ਬੇਬੀ ਗੁੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋਹਰੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਕੂਪਰ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨੂੰ "ਸ਼ੌਕ ਰਾਕ" ਦਾ ਗੌਡਫਾਦਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ, ਵੌਡੇਵਿਲੇ ਅਤੇ ਗੈਰਾਜ ਰੌਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਕਬਰੇ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰਿਕ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਫੀਨਿਕਸ, ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ ਵਿੱਚ 1964 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, "ਐਲੀਸ ਕੂਪਰ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਂਡ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੋਕਲਸ ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨਿਕਾ ਉੱਤੇ ਫਰਨੇਅਰ, ਲੀਡ ਗਿਟਾਰ ਉੱਤੇ ਗਲੇਨ ਬੂਕਸਟਨ, ਰਿਦਮ ਗਿਟਾਰ ਉੱਤੇ ਮਾਈਕਲ ਬਰੂਸ, ਬਾਸ ਗਿਟਾਰ ਉੱਤੇ ਡੈਨੀਸ ਡੁਨੇਵੇ ਅਤੇ ਡਰੱਮ ਉੱਤੇ ਨੀਲ ਸਮਿੱਥ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਅਸਲ ਐਲਿਸ ਕੂਪਰ ਬੈਂਡ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਐਲਬਮ 1969 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1971 ਦੇ ਹਿੱਟ ਗਾਣੇ "ਆਈ ਐਮ ਏਟੀਨ" ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਬੈਂਡ ਆਪਣੀ ਛੇਵੀਂ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮ ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਬੇਬੀਜ਼ ਨਾਲ 1973 ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਬੈਂਡ 1975 ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫੁਰਨੇਅਰ ਨੇ ਬੈਂਡ ਦਾ ਨਾਮ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕੱਲੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1975 ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਐਲਬਮ "ਵੈਲਕਮ ਟੂ ਮਾਈ ਨਾਈਟਮੇਅਰ" ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਮਨੀਤ ਚੌਹਾਨ
ਮਨੀਤ ਚੌਹਾਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:  Maneet Chauhan;ਜਨਮ 27 ਅਕਤੂਬਰ 1976 ਲੁਧਿਆਣਾ, ਪੰਜਾਬ)ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ੈੱਫ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਕਾਗੋ, ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸ਼ੈੱਫ, ਉਹ ਫੂਡ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਚੋਪਡ ਵਿੱਚ ਜੱਜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਦ ਨੈਕਸਟ ਆਇਰਨ ਸ਼ੈੱਫ, ਏਬੀਸੀ 'ਤੇ ਦਿ ਵਿਊ ਤੇ, ਆਇਰਨ ਸ਼ੈੱਫ ਅਮਰੀਕਾ, ਐਨਬੀਸੀ 'ਤੇ ਟੂਡੇ ਸ਼ੋਅ, ਅਤੇ ਫੂਡ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਕੁੱਕਸ ਦੇ ਫਾਈਨਲ 'ਤੇ ਜੱਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2021 ਫੂਡ ਨੈਟਵਰਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਆਫ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਵੀ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।
ਐਲਿਸ ਕੂਪਰ
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਲੀਵ ਇਟ ਟੂ ਬੀਵਰ ਸਟਾਰ ਕੇਨ ਓਸਮੰਡ “ਰਾਕ ਸਟਾਰ ਐਲੀਸ ਕੂਪਰ” ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੂਪਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਅਫਵਾਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੂਪਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਘਬਰਾਹਟ, ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਸਲ ਐਡੀ ਹਸਕੇਲ", ਜਿਸਦਾ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਪਾਤਰ ਓਸਮੰਡ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਪਾਦਕ ਨੇ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕੂਪਰ ਅਸਲ ਹਸਕੈਲ ਸੀ. ਕੂਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ, “ਇਹ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਫਵਾਹ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਮਿਲੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, 'ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਐਡੀ ਹਾਂਕਲ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।' ਪਰ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।"
ਮਨੀਤ ਚੌਹਾਨ
ਚੌਹਾਨ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਓਬਾਮਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮਿਸ਼ੇਲ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਈਸਟਰ ਐਗ ਰੋਲ ਹੰਟ 2014 ਲਈ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਡੀਆਸਪੋਰਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਲਾਈ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸਤੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਫੋਰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 100 ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਅਮਰੀਕੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਫੋਰਮ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਨੂੰ ਊਰਜਾਵਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੇ ਸਮੂਹਿਕ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੈੱਫ ਚੌਹਾਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਨੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਹਾਈਡ ਪਾਰਕ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਡਿਗਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਸੋਈ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤ ਵਜੋਂ "ਫੂਡ ਸਰਵਿਸ ਐਂਡ ਹਾਸਪਿਟੈਲਿਟੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ" ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਐਲਿਸ ਕੂਪਰ
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
20 ਜੂਨ, 2005 ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਜੂਨ-ਜੁਲਾਈ 2005 ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੂਪਰ ਨੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਏ ਬੀ ਸੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਐੱਨਫ ਰੱਸੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਐਂਡਰਿਊ ਡੈਂਟਨ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ। ਕੂਪਰ ਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਲਾਜ, ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕੂਪਰ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ "ਮੈਂ ਮਿਕ ਜੱਗਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰੇ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਛੇ ਹੋਰ ਸਾਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1948
ਮਨੀਤ ਚੌਹਾਨ
ਚੈਰਿਟੀ ਕੰਮ
ਮਨੀਤ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਤੂਫਾਨ ਰਾਹਤ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛੜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਫੰਡਰੇਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1976
ਸ਼ਰੱਧਾ ਡਾਂਗਰ
ਸ਼ਰਧਾ ਡਾਂਗਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shraddha Dangar; ਜਨਮ 15 ਅਕਤੂਬਰ 1994) ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਉਹ ਹੇਲਾਰੋ (2019), ਮਛਾਚੂ (2018) ਅਤੇ ਪੱਪਾ ਤਮਨੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਏ (2017) ਅਤੇ ਲਵ ਨੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀਜ਼ (2020) ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸ਼ਰਧਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਫਿਲਮ ਪੱਪਾ ਤਮਨੇ ਨਈ ਸਮਝਾਏ (2017) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿਆ ਗਾਂਧੀ, ਮਨੋਜ ਜੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕੇਤਕੀ ਡੇਵ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮ ਤਾਰੀ ਮਾਤੇ ਵਨਸ ਮੋਰ (2018) ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਕਮਾਲ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛੂ, ਮੱਛੂ ਡੈਮ ਆਫ਼ਤ ਅਤੇ ਹੇਲਾਰੋ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਪੀਰੀਅਡ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਉਸਦੀ ਫਿਲਮ, ਹੇਲਾਰੋ ਨੇ 66ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਿਊਰੀ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਲਈ 8 ਨਵੰਬਰ 2019 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਥੀਏਟਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਉਸਨੇ Eandevour ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਲਈ ਕੁਝ TVC ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1994 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੋਕ
ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ
ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ: ਬ੍ਰਿਗ ਬਾਂਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਲੈਕ ਹੋਲਜ਼ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਟੀਫਨ ਹਾਕਿੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਬਾਰੇ (ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਅਧਿਐਨ) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1988 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਾਕਿੰਗ ਨੇ ਗੈਰ-ਮਾਹਰ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਾਕਿੰਗ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਢਾਂਚੇ, ਉਤਪਤੀ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਗੈਰ ਤਕਨੀਕੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।ਜੋ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੰਕਲਪਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੁਲਾੜ ਅਤੇ ਸਮਾਂ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਨਿਰਮਾਣ ਬਲਾਕਸ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਆਰਕ) ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਰੈਵਿਟੀ) ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਸੰਬੰਧੀ ਵਰਤਾਰੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਾਂ ਵਿਸਫੋਟ ਅਤੇ ਕਾਲ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਆਮ ਸਾਪੇਖਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਮਾਣ ਮਿਸਤਰੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਏਕਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਭਾਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਕਰੇਤਾ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ 20 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵੇਚੀਆਂ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੰਡਨ ਐਤਵਾਰ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੀ ਬੈਸਟਸੈਲਰ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ 2001 ਤੱਕ 35 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ
1983 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹਾਕਿੰਗ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁਸਤਕ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਸੰਪਾਦਕ ਸਾਈਮਨ ਮਿੱਟਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਮਿਟਨ ਨੂੰ ਖਰੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੀਕਰਣਾਂ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ’ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਹਾਕਿੰਗ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਹਾਕਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੀਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਭ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਲੇਖਕ ਖ਼ੁਦ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਹਰ ਸਮੀਕਰਨ ਲਈ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਰਕਮ ਅੱਧ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇਕੋ ਸਮੀਕਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ : <span about="#mwt39" class="mwe-math-element" data-mw="{&quot;name&quot;:&quot;math&quot;,&quot;attrs&quot;:{},&quot;body&quot;:{&quot;extsrc&quot;:&quot;E = mc^2&quot;}}" id="18" typeof="mw:Extension/math">     <img alt="E = mc^2" aria-hidden="true" class="mwe-math-fallback-image-inline" src="https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/9f73dbd37a0cac34406ee89057fa1b36a1e6a18e">    । ਕਿਤਾਬ ਕਈ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮਾਡਲਾਂ, ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀਆਂ ਕੁਝ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਲਈ ਹੈ।
ਸਾਰ
ਸਮੇ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਸਟੀਫਨ ਹਾਕਿੰਗ ਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਵਿਸਫੋਟ,ਬਲੈਕ ਹੋਲਜ਼ ਅਤੇ ਲਾਈਟ ਕੋਨਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਮੁੱਖ ਟੀਚਾ ਗੈਰ-ਮਾਹਰ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਗਣਿਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਦੇ 1996 ਐਡੀਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਿੰਗ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਾਤਰਾ ਇਕਾਂਤ ਦੇ ਬਗੈਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਾਡੀ ਤਸਵੀਰ
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਹਾਕਿੰਗ ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰਸਤੂ ਅਤੇ ਟੌਲੇਮੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਰਸਤੂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਗੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇਖ ਕੇ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਪਰਛਾਵੇਂ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਸਿਤਾਰੇ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੀ ਅਰਸਤੂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ " ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ " ਸੰਪੂਰਨ ਚੱਕਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। "ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ". ਦੂਸਰੀ ਸਦੀ ਦੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਟੌਲੇਮੀ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰਸਤੂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੀ. ਆਰ. ਮੋਹਿਤ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇਕ ਰੋਜ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1952
ਘਰਾਚੋਂ
ਘਰਾਚੋਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਬਲਾਕ ਭਵਾਨੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਪਿੰਡ ਹੈ ਜੋ ਸੁਨਾਮ-ਪਟਿਆਲਾ ਸੜਕ ’ਤੇ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ 11 ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਕਰੀਬ ਅਬਾਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦ, ਹਮੀਰ, ਗਹਿਲਾ, ਮੰਡੂ ਚਾਰ ਪੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ 11 ਵਾਰਡ ਹਨ। ਬਾਬਾ ਕਾਲਾ ਘੁਮਾਣ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਝਦਿਆਂ ਇੱਥੇ ਪਿੰਡ ਵਸਾਉਣ ਲਈ ਮੋੜ੍ਹੀ ਗੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਬਾ ਕਾਲਾ ਘੁਮਾਣ ਵੱਲੋਂ 12 ਪਿੰਡ ਘਰਾਚੋਂ, ਝਨੇੜੀ, ਸੰਘਰੇੜੀ, ਕਪਿਆਲ, ਰਾਮਗੜ੍ਹ, ਰੇਤਗੜ੍ਹ, ਕਾਹਨਗੜ੍ਹ, ਨਾਗਰਾ, ਨਾਗਰੀ, ਦਿੜ੍ਹਬਾ, ਸਜੂੰਮਾਂ ਤੇ ਫੱਗੂਵਾਲਾ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਰਹੂਮ ਕਰਤਾਰੀ ਮੱਲ ਪਹਿਲਵਾਨ, ਕਵੀਸ਼ਰ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਕਵੀਸ਼ਰ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਪੰਛੀ,ਗਿਆਨੀ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਹਨ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਹਨ। ਪਾਰਕਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਚਾਇਤ ਘਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਸਪੋਰਟਸ ਕਲੱਬ ਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਅਵੇਅਰਨੈਸ ਕਲੱਬ ਹਨ।
ਧਾਰਮਿਕ ਮੇਲਾ
ਘਰਾਚੋਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਫ਼ਕੀਰਾ ਦਾਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਚੋਂ ਕੁਟੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਮੇਲਾ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਨੋਵਾਵੈਕਸ
ਨੋਵਾਵੈਕਸ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕਨ ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜੋ ਗੈਥਰਸਬਰਗ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਭੀਰ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਟੀਕੇ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2020 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਬੋਲਾ, ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ, ਰੈਸਪੀਰੇਟਰੀ ਸਿੰਕਟੀਅਲ ਵਾਇਰਸ (ਆਰਐਸਵੀ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਭਰ ਰਹੀਆਂ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਟੀਕੇ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। 2020 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕੋਵਿਡ -19 ਲਈ ਆਪਣੇ ਐਨਵੀਐਕਸ-ਕੋਵ 2373 ਟੀਕੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਇਨਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੀਕੇ, ਨਿਊਵਾਕਸੋਵਿਡ ਨੂੰ 2021 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਜੂਨ 2013 ਵਿੱਚ, ਨੋਵਾਵੈਕਸ ਨੇ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਕੰਪਨੀ ਇਸਕੋਨੋਵਾ ਏਬੀ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਾਲ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ-ਐਮ ਸਹਾਇਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਨਵੀਂ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਨੋਵਾਵੈਕਸ ਏਬੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। thumb|ਗੈਥਰਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਨੋਵਾਵੈਕਸ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ.
ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ
ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ (1901–1977) (بسمل سعیدی), ਟੋਂਕ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।
ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ
ਟੋਂਕ ਦੇ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਨੇ ਗ਼ਾਲਿਬ ਨਾਲੋਂ ਮੋਮਿਨ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ। ਕਲਾਸਿਕ ਡਿਕਸ਼ਨ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਹ ਗ਼ਾਲਿਬ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਨਹਿਰੂ ਅਵਾਰਡ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ।
ਉਸਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਔਰਾਕ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 1971 ਵਿੱਚ P.K ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ, ਉਸਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਮਖਮੂਰ ਸਈਦੀ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਅਤੇ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਇੰਤਖਾਬ ਏ ਕਲਾਮ ਏ ਬਿਸਮਿਲ ਸੈਦੀ, ਉਰਦੂ ਅਕਾਦਮੀ, ਦਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2007 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁਲੀਅਤ ਏ ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਪੂਰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਗੋਪਾਲ ਮਿੱਤਲ, ਮਖ਼ਮੂਰ ਸਈਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਗੋਪਾਲ ਮਿੱਤਲ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਿਤ ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ-ਸ਼ਖਸ ਔਰ ਸ਼ਾਇਰ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਿਸ਼ਾਨਿਲ ਅਕਾਦਮੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ 1976 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੌਤ
ਬਿਸਮਿਲ ਸਈਦੀ ਜੋ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ, ਦੀ ਮੌਤ 26 ਸਤੰਬਰ 1977 ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1901 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1977
ਜਮਸ਼ੋਰੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਮਸ਼ੋਰੋ (ਸਿੰਧੀ: ¨ام شورو, ਉਰਦੂ: جامشو) ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਜਮਸ਼ੋਰੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।ਇਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 18 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (11 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਸਿੰਧ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਰਾਚੀ ਤੋਂ 150 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (93 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Ranikot_Fort_3.JPG/220px-Ranikot_Fort_3.JPG|thumb|ਇਸ ਦੀਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਤੇ ਅਰਧ-ਗੋਲਾਕਾਰ ਗੜ੍ਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Jamshoro_Phattak.jpg/220px-Jamshoro_Phattak.jpg|thumb|ਜਮਸ਼ੋਰੋ ਫਾਟਕ ਰਾਣੀਕੋਟ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਸੈਨ, ਜਮਸ਼ੋਰੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ। ਰਾਣੀਕੋਟ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਿੰਧ ਦੀ ਮਹਾਨ ਦੀਵਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਘੇਰਾ ਲਗਭਗ 26 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (16 ਮੀਲ) ਹੈ। 1993 ਤੋਂ, ਇਹ ਯੂਨੈਸਕੋ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹੁਣ ਸਿੰਧ ਦੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੀਰ ਕਰਮ ਅਲੀ ਖਾਨ ਤਾਲਪੁਰ ਬਲੋਚ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਮੀਰ ਮੁਰਾਦ ਅਲੀ ਬਲੋਚ ਨੇ 1812 ਵਿੱਚ 1.2 ਮਿਲੀਅਨ ਰੁਪਏ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ (ਸਿੰਧ ਗਜ਼ਟੀਅਰ, 677)।
ਟਿਕਾਣਾ
ਜਮਸ਼ੋਰੋ ਸਿੰਧ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਢਲਾਣਦਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 18 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਤੋਂ 150 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੈ।
ਹੰਨਾਹ ਕਿਲਹਮ
ਹੰਨਾਹ ਕਿਲਹਮ (1774–1832) née Spurr ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਅਤੇ ਕਵੇਕਰ ਸੀ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਕਾਰਕੁਨ ਵੀ ਸੀ। thumb| ਹੰਨਾਹ ਕਿਲਹਮ, ਸਿਲੂਏਟ ਪੋਰਟਰੇਟ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਉਸਦਾ ਜਨਮ 12 ਅਗਸਤ 1774 ਨੂੰ ਸ਼ੈਫੀਲਡ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੀਟਰ ਅਤੇ ਹੰਨਾਹ ਸਪੁਰ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਸੰਤਾਨ, ਉੱਥੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਚਰਚ ਆਫ਼ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਜੌਨ ਵੇਸਲੇ ਦੀਆਂ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ (1786) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਸਨ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਸਟਰਫੀਲਡ ਦੇ ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੇਸਲੀਅਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।
She was born at Sheffield on 12 August 1774, the seventh child of Peter and Hannah Spurr, in trade there. Brought up in the Church of England, she was permitted to attend John Wesley's early morning services. Her mother's death when she was twelve (1786) had placed her at the
12 ਅਪ੍ਰੈਲ 1798 ਨੂੰ ਹੈਨਾ ਸਪੁਰਰ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਨਿਊ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਕਿਲਹਮ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸਦੀ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ (20 ਦਸੰਬਰ 1798) ਨੌਟਿੰਘਮ ਵਿਖੇ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਹੰਨਾਹ ਕਿਲਹਮ ਨੇ ਨੌਟਿੰਘਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੇ-ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਘਰ, ਐਪਵਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਕੁਆਕਰਜ਼ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ 1802 ਵਿੱਚ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।
ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ
1817 ਵਿਚ ਕਿਲਹਮ ਨੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਅਣਲਿਖੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਢਲੀ ਵਿਆਕਰਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਦੋ ਅਫਰੀਕੀ ਮਲਾਹਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਟੋਟਨਹੈਮ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਜਾਲੋਫ (ਵੋਲੋਫ) ਅਤੇ ਮੈਂਡਿੰਗੋ (ਮੰਡਿੰਕਾ) ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1820 ਵਿੱਚ ਜਾਲੋਫ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਪਾਠ ਛਾਪੇ। ਕਿਲਹਮ ਨੇ 1819 ਤੋਂ 1825 ਤੱਕ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਅਧਿਕਾਰਤ ਅਫਰੀਕਨ ਇੰਸਟ੍ਰਕਸ਼ਨ ਫੰਡ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਕਮੇਟੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਐਲਨ ਅਤੇ ਲੂਕ ਹਾਵਰਡ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਸਿੰਗਲਟਨ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਅਫਰੀਕਾ ਭੇਜਿਆ।
ਤੀਜੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ
17 ਅਕਤੂਬਰ 1830 ਨੂੰ ਕਿਲਹਮ ਨੇ ਫ੍ਰੀਟਾਊਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਗਵਰਨਰ ਤੋਂ ਗੁਲਾਮ-ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿਲਹਮ ਨੇ ਇੱਕ ਮੈਟਰਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਬਾਥਰਸਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬਰਸਾਤ ਦਾ ਮੌਸਮ ਬਿਤਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਲਾਇਬੇਰੀਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਮੋਨਰੋਵੀਆ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਫਰੀਕੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਭੇਜਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਲਗਭਗ 23 ਫਰਵਰੀ 1832 ਨੂੰ ਉਹ ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 31 ਮਾਰਚ 1832 ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹੋਈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1774
ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ (ਪਤ੍ਰਿਕਾ)
ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਲੈਟਰਸ ਦੁਆਰਾ ਦੋ-ਮਾਸਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1957 ਵਿੱਚ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼-ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅੰਤਰਾ ਦੇਵ ਸੇਨ ਇਸਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1957 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਅਕਤੂਬਰ 1957 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਾਰਚ 1954 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਹਰ ਜਨਰਲ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।  ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼, ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਰਚਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੇਣਾ  ਸੀ। ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ  ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਰੂਪ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਲਾਂਚ ਵੇਲ਼ੇ, ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ  ਦਾ  ਸਾਲਾਨਾ ਚੰਦਾ ਮਾਤਰ 2.5 ਰੁਪਏ ਹੈ।
ਜਰਨਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰ ਸਨ; ਐਸ. ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ, ਹੁਮਾਯੂੰ ਕਬੀਰ, ਅਤੇ ਕੇ.ਆਰ. ਕ੍ਰਿਪਲਾਨੀ, ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। 1965 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਰਨਲ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੋਨੀਤ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ, ਲੋਕਨਾਥ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਸਾਲੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਅੰਤਰਾ ਦੇਵ ਸੇਨ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਵਿੱਚ ਏ.ਜੇ. ਥਾਮਸ, ਕੇ. ਸਚਿਦਾਨੰਦਨ, ਅਤੇ ਐਚ.ਐਸ. ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ 1973 ਤੋਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਮਲਿਕ ਨੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਕ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰਜੀਹੀ ਨੋਟ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਆਮ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। 1974 ਵਿੱਚ, ਐਸ. ਬਾਲੂ ਰਾਓ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਮਲਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਪਾਦਕ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਐਸ. ਬਾਲੂ ਰਾਓ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਇੱਕ ਬਾਕਾਇਦਾ ਫ਼ੀਚਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਹਰ ਅੰਕ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ਼ ਤੁਆਰਫ਼ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਸ ਨ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਸਹਿਤ ਕਢਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
1959 ਤੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਲਾਨਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦੋ-ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ  ਸੀ, ਅਤੇ 1966 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਿਮਾਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਬਣ ਗਿਆ। 1979 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਦੋ-ਮਾਸਿਕ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸਾਲੇ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 50 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਗੋਲਡਨ ਜੁਬਲੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ:-
ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਆਰ ਕ੍ਰਿਪਲਾਨੀ, ਐਸ. ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਹੁਮਾਯੂੰ ਕਬੀਰ, ਜ਼ਾਕਿਰ ਹੁਸੈਨ, ਸੁਨੀਤੀ ਕੁਮਾਰ ਚੈਟਰਜੀ, ਕੇਆਰ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਆਇੰਗਰ, ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਮਾਚਵੇ, ਆਰ.ਐਸ. ਕੇਲਕਰ, ਉਮਾਸ਼ੰਕਰ ਜੋਸ਼ੀ, ਵੀ.ਕੇ. ਗੋਕਾਕ, ਜੀ. ਗੋਕਾਕ, ਜੀ. ਬੀਰਦੰਰਗ, ਬੀਰਦੰਰਗ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨਾਥ ਚੌਧਰੀ, ਯੂਆਰ ਅਨੰਤਮੂਰਤੀ, ਰਮਾਕਾਂਤ ਰਥ, ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਨਾਰੰਗ, ਅਤੇ ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ ।
ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਯੋਗਦਾਨੀ
ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ  ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕਵਿਤਾ ਉੱਤੇ ਫਿਲਿਪ ਯੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਲੇਖ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ Čedomir Minderović ਅਤੇ Seijiro Yoshizawa ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਛਾਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਅਪਰਨਾ ਪੰਸ਼ੀਕਰ
ਅਪਰਨਾ ਪਨਸ਼ੀਕਰ (ਅਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Aparna Panshikar) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ( ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ) ਗਾਇਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਨੇ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਪਨਸ਼ੀਕਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਅਰਧ-ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਔਨਲਾਈਨ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿਧੀ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਬਾਸਿਸਟ ਜੈਨ ਵਰਮਾ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਡਰਮਰ ਜੀਨ ਡੇਵੋਇਸਨੇ ਦੇ ਬੈਂਡ ਤ੍ਰਿਨਾਦ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ
ਪਨਸ਼ੀਕਰ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਮਰਹੂਮ ਪੰਡਿਤ ਭਾਸਕਰਬੂਆ ਜੋਸ਼ੀ ਹਨ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਮੀਰਾ ਪੰਸ਼ੀਕਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਨਿਖਿਲ ਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੋਹਮ ਬਿਲਾਵਲ ਨਿਖਿਲ ਜੋਸ਼ੀ ਹੈ।
ਐਲਬਮਾਂ
ਪਨਸ਼ੀਕਰ ਨੇ ਦਸ ਸੰਗੀਤਕ ਐਲਬਮਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਸੁਧਾ ਰਗੁਨਾਥਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੁਗਲਬੰਦੀ ਮਨੋਰਮਾ ਸੰਗੀਤ ਦੁਆਰਾ 1999 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ; 2000 ਵਿੱਚ " HMV ਪ੍ਰੈਜ਼ੇਂਟਸ ਏ ਵਾਇਸ ਫਾਰ ਦ ਨਿਊ ਮਿਲੇਨੀਅਮ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਿਰਲੇਖ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ; 2002 ਵਿੱਚ ਵਿੰਡਸ ਫ੍ਰਾਮ ਅਯੁਤਾ; 2003 ਵਿੱਚ ਡਾਇਮੰਡ ਸੂਤਰਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨਿਆਪੁਰ ਕੀ ਸਰਿਤਾ; 2005 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵੋਹਮ; 2012 ਵਿੱਚ ਰਿਫ੍ਲੈਕ੍ਸਨ ਓਫ ਪਰਪਲ ਮੂਨ; ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨਾਦ ਦੁਆਰਾ Le Sortilège du Poisson ਨਾਮ ਦੀ ਐਲਬਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਫਿਲਮਾਂ
ਪਨਸ਼ੀਕਰ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵੀ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ "ਆਰਫੇਡਰ ਦ ਲੀਜੈਂਡ" ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਭਾਰਤੀ ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਗੀਤ ਵੀ ਬਣਾਏ/ਗਾਏ ਹਨ: ਸਾਲ 2017 ਵਿੱਚ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਸਾਲ 2018 ਵਿੱਚ ਸਕਿਨ ਆਫ਼ ਦਾ ਮਾਰਬਲ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ
right|thumb|250x250px|ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਰ right|thumb|250x250px|ਮਦਨ ਕਾਮਦੇਵ, ਬਿਹਤਾ ਕਾਮਰੂਪ ਪੱਛਮੀ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਦੀਆਂ, ਮਾਨਸ ਅਤੇ ਬਰਨਾਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਪੋਸਟ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ "ਅਣਵੰਡੇ ਕਾਮਰੂਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ" ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਖੇਤਰੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਮਰੂਪਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖੇਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸਾਮ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੇਂਦਰ ਗੁਹਾਟੀ, ਇੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕਲਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ.
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਾਲਿਕਾ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੰਤਕਥਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਮਰੂਪ (350–1140)
ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਾਮਰੂਪ ਰਾਜ ਅਧੀਨ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ - ਵਰਮਨ, ਮਲੇਛ (ਮੇਚ) ਅਤੇ ਪਾਲ ਰਾਜਵੰਸ਼। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਵਰਮਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਲ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਗਜਯੋਤਿਸ਼ਪੁਰਾ ਅਤੇ ਦੁਰਜਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਾਮਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਲੇਛਾ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇਜ਼ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਸਮੁਦਰਗੁਪਤ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦੀ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਪ੍ਰਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਰੂਪ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਵਾਕਾ (ਮੱਧ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਨਗਾਓਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ) ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਮਰੂਪ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਵਾਕਾ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਾਮਰੂਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਜਯੋਤਿਸ਼ਾ (ਪ੍ਰਾਗਜਯੋਤਿਸ਼ਾ ਅਧਿਪਤੀ) ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਕਿ ਕਾਮਰੂਪ। 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵੈਦਦੇਵ ਨੇ ਪ੍ਰਗਜਯੋਤਿਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਵਜੋਂ ਕਾਮਰੂਪ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਰਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਮਰੂਪ ਮੰਡਲ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਣਵੰਡੇ ਕਾਮਰੂਪ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। right|thumb|250x250px|ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਿਲਸਾਕੋ ਪੁਲ
ਕਾਮਤਾ (1250-1581)
ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਾਸਨ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਮਰੂਪਨਗਰਾ (ਉੱਤਰੀ ਗੁਹਾਟੀ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸੰਧਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੌਜੂਦਾ ਉੱਤਰੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਜ ਕਾਮਤਾ ਕਹਾਉਣ ਲੱਗਾ; ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਾਮਤਾ-ਕਾਮਰੂਪ ਵਜੋਂ। ਭਾਵੇਂ ਕਾਮਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਬਿਹਾਰ, ਦਾਰੰਗ, ਕਾਮਰੂਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਮਾਈਮਨਸਿੰਘ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਇਸਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਢਿੱਲਾ ਸੀ।  ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਮਰੂਪ ਰਾਜ ਦੇ ਅਤਿ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਚੁਟੀਆ, ਕਚਾਰੀ ਅਤੇ ਅਹੋਮ ਰਾਜ ਉਭਰੇ, ਕਾਮਰੂਪ, ਨਾਗਾਓਂ, ਲਖੀਮਪੁਰ ਅਤੇ ਦਰਾਂਗ ਵਿੱਚ ਬਾਰੋ-ਭੁਯਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਾਮਤਾ ਰਾਜ ਵਿਚਕਾਰ ਬਫਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੋਚ ਹਾਜੋ (1581-1612)
16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿੰਘਾ ਨੇ ਕਾਮਤਾ ਦੇ ਖੇਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਚੇ ਖਲਾਅ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੋ-ਭੂਯਾਨ ਸਰਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਰਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਰਾਜ ਨੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ। ਕਰਟੋਆ ਅਤੇ ਭਰੇਲੀ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਜ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਚ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮਤੇਸ਼ਵਰ (ਕਾਮਾਤਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ) ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕੋਚ ਰਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਕਾਮਰੂਪ ਵਜੋਂ।
ਸੰਕੋਸ਼ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉੱਤਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਵਿੱਚ ਭਰਲੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਰਘੂਦੇਵ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਨਾਲ 1581 ਵਿੱਚ ਕਾਮਤਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ। ਰਘੁਦੇਵ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਹਾਜੋ ਅਤੇ ਏਕਾਸਰਨਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਰੂਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਸੁਬਾਹ ਦਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਕੋਚ ਬਿਹਾਰ ਨੇ ਰਘੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕੀਤਾ। ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1615 ਤੱਕ ਕਾਮਰੂਪ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸਰਹੱਦ ਤੱਕ (ਬਰਨਦੀ ਨਦੀ ਤੱਕ) ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਅਹੋਮ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਫੌਜੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1639 ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਰ ਅਲੀ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਰਨਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀਮਾ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਰਕਾਰ ਕਾਮਰੂਪ (1612-1682)
thumb|ਅਹੋਮ ਰਾਜਾ ਰੁਦਰ ਸਿੰਘਾ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ 1682 ਵਿੱਚ ਮੁਗਲਾਂ ਨੂੰ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਹਾਜੋ ਵਿੱਚ ਪੋਵਾ ਮੱਕਾ ਮਸਜਿਦ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ---ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਢੇਕੇਰੀ (ਸੰਕੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਨਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਅਤੇ ਕਾਮਰੂਪ (ਮਾਨਸ ਅਤੇ ਬਰਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਸਨ। ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ੁਜਾ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਮਰੂਪ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਸ਼ੁਜਾਬਾਦ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਮੁਗ਼ਲ ਗਵਰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਜਾਬਾਦ ਦੇ ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਛੇਵੇਂ ਫੌਜਦਾਰ, ਲੁਤਫੁੱਲਾ ਸ਼ਿਰਾਜ਼ੀ ਨੇ 1657 ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਹਾਜੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਮਸਜਿਦ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਇਰਾਕ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਗਿਆਥ ਅਦ-ਦੀਨ ਔਲੀਆ ਦੀ ਮਜ਼ਾਰ (ਮਕਬਰਾ) ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1682 ਵਿਚ ਇਟਾਖੁਲੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਕਾਮਰੂਪ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਹਾਟੀ ਦੇ ਫੌਜਦਾਰਾਂ ਦੀ ਅਧੂਰੀ ਸੂਚੀ:
ਬਰਮੀ ਸਾਮਰਾਜ (1821-1824)
ਇਹ ਖੇਤਰ 1821 ਅਤੇ 1824 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਰਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਕਾਮਰੂਪ (1833–1947)
ਇਹ ਇਲਾਕਾ 1822 ਵਿੱਚ ਬਰਮੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। 1765 ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਨਸ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਬਰਮੀ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ 28 ਮਾਰਚ 1824 ਨੂੰ ਗੁਹਾਟੀ ਵੱਲ ਮਾਰਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। 1833/1836 ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਜਿਸ ਕਾਮਰੂਪ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ 1639 ਦੀ ਮੁਗਲ ਸਰਕਾਰ ਕਾਮਰੂਪ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
right|thumb|250x250px|ਉੱਤਰੀ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸੰਸਥਾਨ
ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਮਰੂਪ
1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਮਰੂਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਵੰਡ 1983 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮੂਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ "ਅਣਵੰਡਿਆ ਕਾਮਰੂਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਪਿਥਾ, 1639 ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਕਾਮਰੂਪ ਅਤੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕਾਲ ਤੋਂ ਅਣਵੰਡੇ ਕਾਮਰੂਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਕਾਮਰੂਪ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲੀਜਾ ਲੇਸਲੀ
ਲੀਜਾ ਦੇਸੌਨ ਲੈਸਲੀ (ਜਨਮ 7 ਜੁਲਾਈ, 1 9 72) ਇਕ ਸਾਬਕਾ ਅਮਰੀਕੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰਨ ਹੈ। ਜੋ ਵੁਮੈੱਨਜ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਡਬਲਯੂਏਨ ਬੀ ਏ) ਵਿਚ ਖੇਡਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੀ ਡਬਲਿਓ.ਐਨ.ਬੀ.ਏ. ਐਮ.ਬੀ.ਪੀ. ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਹੈ।1997 ਦੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਡਬਲਯੂ ਐੱਨ ਬੀ ਐੱਸ ਡਰਾਫਟ ਵਿੱਚ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੇ ਸਾਲ 2009 ਵਿੱਚ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਸਨ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਡਬਲਿਊ.ਐੱਨ.ਏ.ਏ. ਆਲ-ਸਟਾਰ ਦੇ ਚੋਣ ਅਤੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਸਪਾਰਕਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੋ WNBA ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਡਬਲਯੂ ਐੱਨ ਬੀ ਏ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਡੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲੈਸਲੀ ਪਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ 2011 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ WNBA ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 15 ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੋਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾਸਿਤ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਬਾਸਕੇਟਬਾਲ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਲੈਸਲੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਂਪਟਨ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਲੌਰੇਨ ਲੈਸਲੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ 6 ਫੁੱਟ 3 ਇੰਚ (1.91 ਮੀਟਰ) ਅਤੇ ਵਾਲਟਰ ਲੈਸਲੀ, ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਵਾਲਟਰ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ। ਲੈਸਲੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ: ਡਿਓਨ, ਜੋ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਟਿਫਨੀ, ਜੋ ਅੱਠ ਸਾਲ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਹਨ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਭਰਾ, ਐਲਗਿਨ (ਐਲਏ ਲੇਕਰਜ਼ ਦੇ ਐਲਗਿਨ ਬੇਲਰ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ) ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਿਕਾਰਡ 33-1 ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਲ-ਗਰਲਜ਼ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀ।
ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ
ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਸਹਿਪਾਠੀ ਨੇ ਲੈਸਲੀ ਨੂੰ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟਰਾਇਲ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਲੇਅਪ ਡ੍ਰਿਲਸ ਲਈ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਵੰਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੇਸਲੀ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਜੇ-ਹੱਥ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਨਾ ਨਾ ਪਵੇ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਉਸ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਸਾਬਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵਰਤਣਾ ਸਿੱਖ ਗਈ।
ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਲੜਕਿਆਂ ਦੀ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਖੇਡਣ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਹਾਈ ਸਕੂਲ
14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਲੈਸਲੀ ਨੇ ਮਾਰਨਿੰਗਸਾਈਡ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਲਜ ਭਰਤੀ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਟੈਨੇਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਿਵੀਜ਼ਨ I ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਫੋਮੋਰ ਸੀ, ਉਹ ਓਪਨ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਡੰਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਸਕੋਰਰ ਅਤੇ ਰੀਬਾਉਂਡਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1989 ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਲੈਸਲੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਖਿਡਾਰਨ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 27 ਅੰਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਗੇਮ 15 ਰੀਬਾਉਂਡ ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 1990 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੈਰੀਲ ਮਿਲਰ ਦੇ ਨਾਲ 101 ਪੁਆਇੰਟ ਸਕੋਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਅੰਕਾਂ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। ਉਸਨੇ 105 ਅੰਕ ਬਣਾਏ ਸਨ ਪਰ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਡ ਦੇ ਦੇਰੀ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ 'ਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਗਲਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਾਰ ਅੰਕ ਸਨ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਡ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1972 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਆਰ. ਮ੍ਰਿਤਿਯੁਨਜਯਾਨ
'''ਆਰ. ਮ੍ਰਿਤਿਯੁਨਜਯਾਨ''' ਸਾਬਕਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਹੈ। ਉਹ 1983 ਅਤੇ 1985 ਦਰਮਿਆਨ ਦੋ ਵਨਡੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇਕ ਰੋਜ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ
ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ  ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਪੱਖੀ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਵਾਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਫਿਲਮ ਆਲੋਚਨਾ, ਨਾਟਕ-ਕਲਾ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਤਕਾਲੀ ਸਮਾਜਕ ਮਸਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸਿਰਕੱਢ ਅਖਬਾਰਾਂ ਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਲੇਖ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਆਹਲਾ ਫਿਲਮ ਸਮੀਖਿਅਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਆਪ ਵੀ ‘ਤੇਰੀ ਫ਼ਿਲਮ’ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਰਟ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਲੇਖਣ ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ, ਸਰੀ (ਬ੍ਰਿਿਟਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ), ਕਨੇਡਾ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਜਲੰਧਰ  ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮੁਆਈ ਵਿਖੇ 4 ਫਰਵਰੀ 1951 ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਹਰਦੇਵ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਸੀ। ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹਨ।
ਪੱਤਰਕਾਰੀ
ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰਦਿਆਂ-ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਵਿੱਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਖਬਾਰਾਂ, ਜਿਂਵੇ ਨਵਾਂ ਜ਼ਮਾਨਾ, ਜਗ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਵਗੈਰਾ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਕੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਤਕਰੀਬਨ 35 ਸਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਅਹਿਮ ਅਤੇ ਭਖਦੇ ਤੱਤਕਾਲੀਨ ਮਸਲਿਆਂ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਵਰੇਜ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾੜੇ ਦਿਨੀਂ ‘ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸਮੂਹ’ ਲਈ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਵਰੇਜ ਕੀਤੀ। ਉਹ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਲੱਬ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਨਰੇਰੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿੱਪ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ, ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ  ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਂਨ  ਲਈ ਸਥਾਈ ਕਾਲਮ ‘ਸ਼ਬਦੰਗਲ’ ਲਿਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਡਾ. ਵਨੀਤਾ
'''ਡਾ. ਵਨੀਤਾ''' ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਿਰਜਨਾ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ "ਕਾਲ ਪਹਿਰ ਅਤੇ ਘੜੀਆਂ" ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਜਿੰਗਪੋ ਝੀਲ
ਜਿੰਗਪੋ ਝੀਲ ਜਾਂ ਝੀਲ ਜਿੰਗਪੋ (ਪਿਨਯਿਨ : ਜਿੰਗ ਪੋ ਹੂ) ਚੀਨ ਦੀ ਪੀਪਲਜ਼ ਰੀਪਬਲਿਕ ਵਿੱਚ ਨਿੰਗਾਨ ਕਾਉਂਟੀ, ਹੇਲੋਂਗਜਿਆਂਗ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਾਂਡਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁਡਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ Meituohu Lake (湄沱湖), Huhanhai Lake (忽汗海), ਅਤੇ Bilten Lake (ਮੰਚੂਰੀਅਨ: ; 畢爾騰湖 )।
ਟਾਈਟਨ, ਸ਼ਨੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ, ਤਰਲ ਹਾਈਡਰੋਕਾਰਬਨ, ਜਿੰਗਪੋ ਲੈਕਸ, ਜਿੰਗਪੋ ਝੀਲ ਦੇ ਨਾਮ ਉਸ ਜਗਾਹ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਝੀਲ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 45 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (28 ਮੀਲ) ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿਚਕਾਰ ਚੌੜੀ ਦੂਰੀ 6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (3.7 ਮੀਲ) ਹੈ। ਖੇਤਰਫਲ 95 km2 (37 sq mi) ਹੈ ਅਤੇ ਸਟੋਰੇਜ 1.63 ਬਿਲੀਅਨ m3 ਹੈ। ਝੀਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਖੋਜ ਭਾਗ 62 ਮੀਟਰ (203 ਫੁੱਟ) 'ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਦਾ ਖਲਾਅ ਹੈ।.
ਇਹ ਝੀਲ ਲਗਭਗ 10,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਦੇ ਲਾਵੇ ਨੇ ਮੁਡਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਿੰਗਪੋ ਝੀਲ ਨੇ ਪੰਜ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੀਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਐਲਪਾਈਨ ਲਾਵਾ ਬੈਰੀਅਰ ਝੀਲ ਹੈ।
ਜਿੰਗਪੋ ਝੀਲ ਚੀਨ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਗਸਤ 2005 ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਜੀਓਪਾਰਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੀਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਥੋਂਬਰੇ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਗੁਲਾਬਰਾਓ ਥੋਂਬਰੇ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Prarthana Gulabrao Thombare; ਜਨਮ 18 ਜੂਨ 1994) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਨਿਸ ਖਿਡਾਰਨ ਹੈ। ਇੱਕ ਡਬਲਜ਼ ਮਾਹਰ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਡਬਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਨੰਬਰ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਲੰਪੀਅਨ ਹੈ।
ਥੋਂਬਰੇ ਨੇ ITF ਸਰਕਟ ' ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਲ ਅਤੇ 25 ਡਬਲਜ਼ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। 25 ਅਗਸਤ 2014 ਨੂੰ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਨੰਬਰ 335 ਦੀ ਕਰੀਅਰ-ਉੱਚੀ ਸਿੰਗਲ ਰੈਂਕਿੰਗ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। 16 ਅਕਤੂਬਰ 2017 ਨੂੰ, ਉਹ WTA ਡਬਲਜ਼ ਰੈਂਕਿੰਗ ਵਿੱਚ 125ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਇੰਡੀਆ ਫੇਡ ਕੱਪ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਥੋਂਬਰੇ ਦਾ 13-8 ਦਾ ਜਿੱਤ-ਹਾਰ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਸਾਨੀਆ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਡਬਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1994
ਬਾਲਾ ਮੁਰਲੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਵਾਮੀ ਬਾਲਾ ਮੁਰਲੀ (ਜਨਮ 31 ਮਈ 1969) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਹੈ। ਉਹ 1994 ਅਤੇ 1997 ਦਰਮਿਆਨ ਤਿੰਨ ਵਨਡੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇਕ ਰੋਜ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅੰਪਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1969
ਸੁਮਨ ਰੰਗਨਾਥਨ
ਸੁਮਨ ਰੰਗਨਾਥਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਸੁਮਨ ਨੇ ਕੰਨੜ, ਬੰਗਾਲੀ, ਤਾਮਿਲ, ਮਲਿਆਲਮ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਸੁਮਨ ਰੰਗਾਨਾਥ ਦਾ ਜਨਮ ਤੁਮਕੁਰੁ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ 26 ਜੁਲਾਈ 1974 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬੰਟੀ ਵਾਲੀਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਗਿਆ ਸੀ। 2007 ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਾ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ 3 ਜੂਨ 2019 ਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕੋਡੁਗੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟਰ ਸਾਜਨ ਚਿਨੱਪਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਗ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ.ਬੀ.ਆਈ. ਸ਼ੰਕਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਰੰਗਨਾਥ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੰਨੜ ਫ਼ਿਲਮ ਸੰਧਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਨਾਲਾ ਸ਼ਰੀਫ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਏ ਸ਼ਰੀਫ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਲੀ ਹੋਂਬਾਲੇ (1989), ਡਾਕਟਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (1989) ਅਤੇ ਨਮੂਰਾ ਹਮਮੇਰਾ (1990) ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਾਲ 1990 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੰਧੂ ਪਾੱਟੂ ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਤਦ, ਉਸ ਨੇ ਪੇਰੂਮ ਪੁਲੀ (1991), ਮਾਨਗਾਰਾ ਕਾਵਲ (1991), ਕੁਰਮਬੁਕਕਰਨ (1991), ਉਨਾੱਈ ਵਾਜਠੀ ਪਦਗਿਰੇਨ (1992), ਮੈਟੂਪੱਤੀ ਮਿਰਸੂ (1994) ਅਤੇ ਮੁਧਾਲ ਹੇਧਯਮ (1995) ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮ ਫਰੇਬ (1996) ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜੋ ਕਿ ਗ਼ੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਐਂਟਰੀ (1992) ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਤਬਦੀਲੀ ‘ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਆ "ਅਬ ਲੌਟ ਚਲੇਂ" (1999) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਸੋਸ਼ਲਾਈਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। 2003 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਗਬਾਨ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਰੰਗਨਾਥ ਮਿਸਟਰ ਇੰਡੀਆ ਵਰਲਡ 2007 ਲਈ ਜੱਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਕੰਨੜ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਥੱਕਾਦਿਮਿਥਾ ਦੀ ਜੱਜ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਰਜ਼ ਕੰਨੜ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੰਨੜ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਨੈ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਲੰਬੇ ਬਰੇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਮਿਲ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਅਰੰਭਮ (2013) ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 18 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸੁਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਖਤ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਸੁਮਨ ਰੰਗਾਨਾਥਨ ਨੇ ਕਈ ਸਫਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨੀਰ ਡੋਜ਼ (2016) ਅਤੇ ਕਵਲੁਦਾਹਾਰੀ (2019) ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਪ੍ਰਿਯਮ ਗਰਗ
ਪ੍ਰਿਯਮ ਗਰਗ (ਜਨਮ 30 ਨਵੰਬਰ 2000) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ 19 ਸਤੰਬਰ 2018 ਨੂੰ 2018-19 ਵਿਜੇ ਹਜ਼ਾਰੇ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੀ ਲਿਸਟ ਏ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1 ਨਵੰਬਰ 2018 ਨੂੰ 2018-19 ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਦਸੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਦੋਹਰਾ ਸੈਂਕੜਾ ਲਗਾਇਆ। ਉਸਨੇ 21 ਫਰਵਰੀ 2019 ਨੂੰ 2018-19 ਸਈਅਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣਾ ਟੀ-ਟਵੰਟੀ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ।
ਅਗਸਤ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2019-20 ਦਲੀਪ ਟਰਾਫੀ ਲਈ ਇੰਡੀਆ ਗ੍ਰੀਨ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2019-20 ਦੇਵਧਰ ਟਰਾਫੀ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸੀ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2019-20 ਵਿਜੇ ਹਜ਼ਾਰੇ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਛੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 287 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਦਸੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2020 ਅੰਡਰ-19 ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਨਰਾਈਜ਼ਰਜ਼ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨੇ 2022 ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਲਈ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕ੍ਰਿਕਟ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਟੀਮਾਂ
ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ
thumb|ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੂਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ (tondo ਤੋਂ ਇੱਕ ਐਟਿਕ ਲਾਲ-ਚਿੱਤਰ ਕੱਪ, 510-500 ਈਪੂ, ਏਪੀਡੋਰਮੋਸ ਚਿੱਤਰਕਾਰ, [[ਲੂਵਰ ਅਜਾਇਬਘਰ|ਲੂਵਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) ]] ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਥਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਜਾਂ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਸਾਰੇ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੇੜ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ-ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਅਰਥਾਤ ਮਧਕਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਤੱਕ ਬੜੀ ਆਮ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਇਹ ਸੀ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ।
ਬਲੀ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਸਾਰਾ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਬਲੀ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਸਭ ਦੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਖਾ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਹੋਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕੀ ਸਾਰਾ ਜਾਨਵਰ ਅਗਨੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਲੋਕਾਸਟ (ਬਲੀ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦਾ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਤਜਵੀਜ਼ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਮ ਖਪਤ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲੋਂ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। thumb| [[ਸਾਰਦੇਞਾ|ਸਾਰਡੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੋਂਟ ਡੀ ਐਕੋਡੀ ਦੀਆਂ ਜਗਵੇਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਚਲੀ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ]] ਉੱਤਰ-ਪੱਥਰ ਜੁੱਗ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬ ਦੌਰਾਨ, ਮੁੱਢਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਵੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਪਰਚਲਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੋਮੋ ਨੇਕਾਨਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਥਿਊਰੀ ਵਿਚ, ਮਿਥਿਹਾਸਕਾਰ ਵੋਲਟਰ ਬੁਰਕੇਟ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਅਨੁਸੰਧਾਨ ਬਲੀ ਸ਼ਾਇਦ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸੰਧਾਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਰੂਪ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੁਰਾਕ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਲਤੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ।
ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਸਬੂਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਬਲ਼ੀ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਪਰੀ ਮਿਸਰ ਦੇ ਬਦਰੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਜੋ 4400 ਤੋਂ 4000 ਈਪੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਨਪਿਆ ਸੀ। ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਈਟ ਤੇ ਕਈ ਮਨੁੱਖੀ ਕਬਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਹੱਡ ਮਿਲੇ। ਹਾਈਰਾਕਾਨਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ 3000 ਈਪੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਿਲੇ ਇੱਕ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਬਬੂਨਾਂ ਅਤੇ ਹਿਟੋਪੋਟਾਮੀ ਵਰਗੇ ਗ਼ੈਰ-ਘਰੇਲੂ ਕਿਸਮਾਂ ਸਮੇਤ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਕਾ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੇਰੋਡੋਟਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਅਦ ਦੇ ਮਿਸਰੀ ਬੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਪਾਲਤੂ ਪਸ਼ੂਆਂ - ਭੇਡਾਂ, ਡੰਗਰਾਂ, ਸੂਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਤਖਾਂ - ਤਕ ਸੀਮਤ ਹੋ ਗਈ - ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਲੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਨੇਕ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਸਨ।
3000 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂਬਾ ਜੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਕਈ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਇੱਕ ਆਮ ਪ੍ਰਥਾ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋ ਗਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ। ਗਥ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਨਾਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਬਲੀ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾਮਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਰਡੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੌਂਂਟੇ ਦਾ ਐਕੋਡਡੀ ਵਿਖੇ, ਭੇਡਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਸਬੂਤ ਖੁਦਾਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲੇ ਹਨ ਕਿ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ 3000 ਈਪੂ ਦੇ ਕਰੀਬ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਆਮ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਫਾਇਸਟੋਸ ਦੀ ਮਿਨੋਆਨ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦਾਈਆਂ ਨੇ 2000 ਤੋਂ 1700 ਈਪੂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਲੀ ਲਈ ਬੇਸਿਨਾਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ
left|thumb| ਇੱਕ ਬਲਦ ਨੂੰ ਅਥੀਨਾ ਦੀ ਜਗਵੇਦੀ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਗੁਲਦਾਨ, ਅੰ. 545 ਈਪੂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜਗਵੇਦੀ ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਗਵੇਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੰਦਿਰ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ। ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਵੇ, ਨੂੰ ਹਾਰਾਂ ਬਗੈਰਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਜਗਵੇਦੀ ਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਟੋਕਰੀ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਉਹ ਜਲੂਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ। ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਚਾਕੂ ਲੁਕਾਇਆ ਹੁੰਦਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਜਗਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਸਾਰੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਔਰਤਾਂ ਨੇ "ਉੱਚੀਆਂ ਚੀਰਵੀਂਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ"। ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਖੂਨ ਇਕੱਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੌਕੇ ਤੇ ਹੀ ਝਟਕਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾ-ਖਾਣਯੋਗ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਾਸ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸਾਂਭ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀਆਂ ਮੌਕੇ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸੁਆਦੀ ਚੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਮ ਨੂੰ ਟੈਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਵਾਸਤੇ ਮੰਦਰ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤਦੇ ਸਨ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁਝੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਯੂਨਾਨੀਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਹਾਸਰਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਪੂਰਵ-ਹੋਮਰਿਕ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਇਹ ਕੁਰਬਾਨੀ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ, 8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਜੁਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਰੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਾਅਵਤਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਾਂ ਸਫਲਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਰਸਾਈ ਹੁੰਦੀ। ਟਰੌਏ ਨੂੰ ਕੂਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਓਡੀਸੀਅਸ ਜ਼ਿਊਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੀਢੇ ਦੀ ਵਿਅਰਥ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਮਰ ਦੇ ਮਹਾਂਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੇ ਮੌਕੇ, ਬਾਹਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚਲੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੌਨਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਮੂਲ ਪੂਰਵ-ਹੇਲੈਨਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਅਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਗ੍ਰੀਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਲਕਨ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਈਪੂ ਦੇ ਮਗਰਲੇ ਤੀਜੇ ਸਹੰਸਰਕਲ ਵਿੱਚ ਹਾਵੀ ਰਹੇ।
323 ਈਪੂ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੇਲਨਿਸਟਿਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਵੀਆਂ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਥੀਅਨ
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2017)">ਹਵਾਲੇ ਦੀ ਲੋੜ  ]
ਹਿੰਦੂਮੱਤ
ਹਿੰਦੂ ਮੱਤ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਥਾਨਕ ਆਦਿਵਾਸੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ। ਹਿੰਦੂ ਗ੍ਰੰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। thumb|ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਕੱਟੇ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੱਝਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦਾ ਰਵਾਜ਼ ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹਿ ਘੱਟ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਲੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸਦੇ ਹਿੰਸਕ ਬਦਲੇ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਫੁਲਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਅਸਾਮ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੌਰਾਨ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਘੱਟ ਹੀ ਕਿਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਲਾਵਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀ ਪਧਰ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸ਼ਕਤਾ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ,ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਰਾਜਪੂਤ ਨਵਰਾਤਰੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਲਦੇਵੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਕਰਮਕਾਂਡ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਟਰੋਕ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਰੀਤੀ ਨੂੰ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦੀ ਰੀਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਪੂਤ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਲਦੇਵੀ ਇੱਕ ਯੋਧਾ-ਪਤੀਵਰਤਾ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਦੰਦਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਪੂਤ-ਮੁਸਲਿਮ ਯੁੱਧਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਭੇਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸਾਮ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਮੁਰਗੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਲੀਆਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦੀਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੇਂਡੂ ਮੰਦਰ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾ ਗੜੀਮਾਈ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਬਲੀਵੱਡੇ ਪਧਰ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 2009 ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 250,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 50 ਲੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸ ਤਿਓਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਸਨ।