cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਮੈਤ੍ਰੇਈ
ਮੈਤ੍ਰੇਯੀ-ਯਾਜ੍ਞਵਲਕਯ ਸੰਵਾਦ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਆਤਮ (ਆਤਮਾ), ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਅੰਤਿਮ ਅਸਲੀਅਤ) ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। alt=Painting of a sage and four disciples, sitting near water|thumb| [[ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ|ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ ਸਮੇਤ; ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਦਾਰਣਯਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਤੋਂ ਮੈਤ੍ਰੇਈ-ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਸੰਵਾਦ 'ਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ।]] ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸੰਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵੈਦਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵੈਂਡੀ ਡੋਨਿਗਰ, ਇੱਕ ਇੰਡੋਲੋਜਿਸਟ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਵਿੱਚ ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦਿਕ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ। ਬੁੱਧੀ ਕੈਰੇਨ ਪੇਚੇਲਿਸ, ਇਕ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੋਲੋਜਿਸਟ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਵਿੱਚ ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰਾ (ਸੁਰੇਸ਼ਵਰਚਾਰੀਆ, ਸੀ. 750 ਈ.), ਨੇ ਇਸ ਮਰਦ-ਔਰਤ ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਸਮਝਿਆ ਹੈ; ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਨੇ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਿਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਦੇ ਆਤਮਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਯਾਜਨਵਲਕਯ ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅੰਤਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ।
ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਲਿੰਗਕ ਸਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਦਵੈਤ ਵੇਦਾਂਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਣਯਕੋਪਨਿਸ਼ਦ ਭਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਿਹਦਾਰਣਯਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 2.4 ਵਿੱਚ ਮੈਤ੍ਰੇਈ-ਯਾਜਨਾਵਲਕਯ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ। ਸ਼ੰਕਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਵਾਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ, ਸਰੂਤੀ (ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥ) ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਸਰੁਤੀ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਸੰਵਾਦ ਅਧਿਆਇ 4.5 ਵਿੱਚ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਚਰਚਾ ਦੇ ਇੱਕ "ਤਰਕਪੂਰਨ ਅੰਤ" ਵਜੋਂ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੁਦਰਤ
ਮੈਤ੍ਰੇਈ-ਯਾਜਨਾਵਲਕਯ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੱਤ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸਵੈ (ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ) ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ: "ਦੇਖੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਪਤੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਪਤੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ. ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਪਤਨੀ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਪਤਨੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।"
- ਬ੍ਰਿਹਦਾਰਣਯਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦ 2.4.2–4
ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਰੌਬਰਟ ਵੈਨ ਡੀ ਵੇਅਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਪਿਆਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ: ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਿਆਰ। ਜਰਮਨ ਇੰਡੋਲੋਜਿਸਟ ਅਤੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਮੈਕਸ ਮੂਲਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਿਹਦਾਰਣਯਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਦੇ ਮੈਤ੍ਰੇਈ-ਯਾਜਨਾਵਲਕਯ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਿਆਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਆਇਤ 2.4.5 ਵਿੱਚ, " ਦੇਵਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ (ਦੇਵਤੇ) ਪਿਆਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ (ਆਤਮਾ) ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ"। ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਵਿੱਚ "ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਰਗ, ਕਸ਼ਤਰ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਜੀਵ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਇਹ ਆਤਮਾ ਹੈ" ਅਤੇ "ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ, ਸੁਣਦੇ, ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "
- ਬ੍ਰਿਹਦਾਰਣਯਕ ਉਪਨਿਸ਼ਦ 2.4.5b
ਯਾਜਨਵਲਕਿਆ ਦੇ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਤ੍ਰੇਈ ਇੱਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ - ਉਹ ਵੀ ਭਟਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿਆਗੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰਾਸਤ
ਮੈਤ੍ਰੇਈ, ਜਿਸਦਾ ਕਈ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, "ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ" ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਤਰੇਈ ਵੈਦਿਕ ਵਿਲੇਜ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੀਟਰੀਟ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਈਸ਼ਾ ਕਾਰਾਵਡੇ
ਈਸ਼ਾ ਕਾਰਾਵਡੇ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Eesha Karavade; ਜਨਮ 21 ਨਵੰਬਰ 1987) ਪੂਨੇ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਸਟਰ (IM) ਅਤੇ ਵੂਮੈਨ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ (WGM) ਦੇ ਖਿਤਾਬ ਹਨ। ਉਸਨੇ 2010, 2012 ਅਤੇ 2014 ਦੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਆਡ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987
ਰਹਿਨੁਮਾ ਏ ਡੈੱਕਨ
ਰਹਿਨੁਮਾ-ਏ-ਡੈੱਕਨ ਡੇਲੀ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿਚ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1921 ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਸਥਾਪਕ ਲਤੀਫ ਉਦਦੀਨ ਕਾਦਰੀ ਸੀ।
ਰਹਿਨੁਮਾ ਏ ਡੈੱਕਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੀਨੀਅਰ ਸੰਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੀਬਲੀ ਯਜ਼ਦਾਨੀ (ਅੱਬਾਸੀ) ਸਹਿਬ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਰਤਕ (ਮੈਗਜ਼ੀਨ)
ਪ੍ਰਵਰਤਕ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਨਯਾ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ) ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸੀ, ਜੋ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ 1991 ਤੋਂ 2000 ਤੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸ
1991 ਤੋਂ 1992 ਤੱਕ, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਤਿੰਨ ਅੰਕ ਸਨ। ਅਸਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਰੈਮਿੰਗਟਨ ਟਾਈਪਰਾਈਟਰ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਣੇ ਨਾ, ਅਤੇ ਸਾਈਕਲੋਸਟਾਇਲ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸਨੂੰ 1993 ਵਿੱਚ ਕਾਉਂਸਲ ਕਲੱਬ ਦੁਆਰਾ ਰੀਬੂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ-ਗਠਿਤ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਕਾਉਂਸਲ ਕਲੱਬ ਨੇ 1993 ਅਤੇ 1996 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਰ ਛੇ ਅੰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ 2000 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਟੈਬਲਾਇਡ ਸੀ। 1995 ਵਿੱਚ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਨਯਾ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਮ 2000 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ, ਐਲ.ਜੀ.ਟੀ.ਬੀ. ਲੋਕਾਂ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕਾਉਂਸਲ ਕਲੱਬ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਕਾਪੀਆਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸਿਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਸੀਗਲ ਬੁੱਕ ਸਟੋਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪੀਪਲ ਟ੍ਰੀ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ
ਲੇਖਕ ਸੌਮਿੱਤਰ ਦਾਸ ਨੇ ਦ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਵਿੱਚ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ: "ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਲੇਖ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੀ (ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ)। ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲਿੰਗਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਸਨ। ਕੌਂਸਲ ਕਲੱਬ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚਰਚਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਵ-ਇੰਟਰਨੈਟ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਵਿਅੰਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਕੜੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।"ਇੰਡੀਆ ਟੂਡੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਯਾ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਕਲਕੱਤੇ ਦੀ "ਸਮਲਿੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਮੀਡੀਆ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸੀ," ਜੋ "ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੈਕਸ, ਗਲਪ, ਕਵਿਤਾ, ਗੇਅ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ, ਸਮਲਿੰਗੀ ਭੂਮੀਗਤ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।"
ਵਾਰਤਾ ਔਨਲਾਈਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਜੋ 2013 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਦੇ ਇੱਕ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨ
ਆਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦ ਕਾਂਗਰਸ
ਹਿੰਦ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਹੈ। ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ 2007 ਦੀਆਂ ਅਕੋਲਾ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਉਤਾਰੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਲੰਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਹੈ. 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ. ਹਿੰਦੂ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾਈ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 12.60%, ਅਤੇ ਲਗਪਗ ਤਾਮਿਲ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਰਗੇ ਸਿੰਧੀ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਮਲਾਜ਼ੀ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸੀ ਸਮਾਜਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਨ. 1915 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਤਕਰੀਬਨ 25% ਆਬਾਦੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ ਸੀ. ਪਰਵਾਸ ਕਾਰਨ (1 ਲੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਤਾਮਿਲਾਂ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ), ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਹਨ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰਾਂ (ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤੀ ਤਾਮਿਲ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੋਲੰਬੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੰਦੂਵਾਦ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਦੀ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ 2,554606 ਹਿੰਦੂ ਹਨ. ਸ੍ਰੀਲੰਕਾਈ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਮਿਲ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜ ਗਏ. ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹਨ. ਬਹੁ-ਗਿਣਤੀ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਇਵ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਪੰਜ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਚ ਈਸ਼ਵਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸ੍ਰੀ ਮੁੰਗਾਨ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਹਿੰਦੂ ਤਾਮਿਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਬੋਧੀ ਸਿੰਘਹਲੀ ਅਤੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵੇਦ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਧਾਰਮਿਕ ਮੂਲ
ਕਥੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨਰਦ ਉਸ ਦੇ ਜਿਗਰੀ ਦੋਸਤ ਪਹਾੜ Meru ਸਨ (ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪਹਾੜ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ) ਹਵਾਈ ਅਤੇ ਹਵਾਈ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਤਿਆਰ. ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਪੰਛੀ ਗਰੂਦ ਨੇ ਬਚਾਇਆ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਗਰਰੂ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਜੜ੍ਹਾਂ
ਨਾਗਾ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ. ਐਨੀਮੇਟਿਵ ਉਪਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੱਫਨਾ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਨਾਗਾ ਸ਼ਾਇਦ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਤਾਮਿਲਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਸਨ. ਨਾਗਾ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸਾਬਕਾ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਯਿਸੂ ਲੀਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਗੁਆ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ. ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਹਿੰਦੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪ੍ਰੀ-ਬੋਧੀ ਧਰਮ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਰਮ. ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇਵਨਾਪਿੀਏ ਟਿਸਾ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਿੰਦਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਸਿੰਹਲੀਜ਼ ਨੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਬਣ ਗਿਆ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਪਾਕ ਸਟਰੇਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਹੋਂਦ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੱਟਵਰਤੀ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੰਦੂ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਯੁੱਗ 1505 ਈ. ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਮੰਦਰਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਕਤਰਕਕਮ, ਨੂੰ ਲਾਰਡ ਮੁਰੁਕਾਨ ਜਾਂ ਸਕੰਦਰਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਟਾਰਗਾਮਾ ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਐਡਮਜ਼ ਪੀਕ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਖਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬੋਧੀ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਪਾਡਾ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਲਈ ਮਲਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਮਿਰਾਤ-ਉਲ-ਉਰੂਸ (ਟੀਵੀ ਡਰਾਮਾ)
ਮਿਰਾਤ-ਉਲ-ਉਰੂਸ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਜੀਰ ਅਹਿਮਦ ਦੇਹਲਵੀ ਦੇ ਨਾਵਲ ਮਿਰਾਤ-ਉਲ-ਉਰੂਸ ਉੱਪਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਇਨਾ ਦੁਲਹਨ ਕਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2012 ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਾਂ ਉੱਪਰ ਬਣੇ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਾਵਲਾਂ ਉੱਪਰ ਬਣੇ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਏ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੈਨਲ ਦੇ ਡਰਾਮੇ
ਖੇਚਿਓਪਲਰੀ ਝੀਲ
ਖੇਚਿਓਪਲਰੀ ਝੀਲ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖਾ-ਚੋਟ-ਪਾਲਰੀ (ਭਾਵ ਪਦਮਸੰਭਵ ਦਾ ਸਵਰਗ) ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖੇਚਿਓਪਲਰੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ  ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਉੱਤਰ -ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਸਿੱਕਮ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸਿੱਕਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਟੋਕ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ 147 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ ।
ਪੇਲਿੰਗ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ 34 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਇਹ  ਝੀਲ ਬੋਧੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਦਾ ਸਥਾਨਕ ਨਾਮ ਸ਼ੋ ਡਜ਼ੋ ਸ਼ੋ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਓਹ ਲੇਡੀ, ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ"। ਝੀਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ, ਇਸਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਖੇਚੋਪਾਲਰੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਖੇਚੋਪਾਲਦਰੀ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜੀ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਝੀਲ "ਡੇਮਾਜ਼ੋਂਗ" ਭਾਵ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਤ ਘਾਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਇਸ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪਦਮਸੰਭਵ ਦੁਆਰਾ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਗੁਪਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਲੋਕਧਾਰਾ ਰੂਪੋਮੈਟਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੇਚਿਓਪਲਰੀ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਖੀਚੇਓ ਅਤੇ ਪਾਲਰੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। 'ਖੇਚਿਓ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਉੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੋਗਿਨੀਆਂ " ਜਾਂ " ਤਾਰਸ " ( ਅਵਲੋਕਿਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀਆਂ ਮਾਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਬੋਧੀਸਤਵ ) ਅਤੇ 'ਪਾਲਰੀ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਮਹਿਲ"।
ਇਹ ਝੀਲ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਬੋਧੀ ਦੋਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਹੈ।
ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ
ਸਿੱਕਮ ਟੌਪੋਗ੍ਰਾਫੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੇਚਿਓਪਾਲਰੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਲੇਕਸਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਥੌਰੈਕਸ ; ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਪਲੈਕਸਾਂ ਨੂੰ ਯੂਕਸੋਮ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ), ਤਾਸ਼ੀਡਿੰਗ (ਸਿਰ) ਅਤੇ ਪੇਮਯਾਂਗਤਸੇ (ਦਿਲ) ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਸਬੰਧ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਚਿਓਪਾਲਰੀ ਝੀਲ ਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਕਈ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ: ਗੁਰੂ ਪਦਮਸੰਬਾਵ ਨੇ ਚੌਹਠ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਦੇਵੀ ਤਾਰਾ ਜੇਟਸਨ ਡੋਲਮਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਚਿਓਪਾਲਰੀ ਝੀਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਝੀਲ ਦੇਵੀ ਛੋ ਪੇਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਮਾਚਾ ਜ਼ੇਮੂ ਰਿਨਪੋਚੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚੋਰਟਨ (ਸਤੂਪਾ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਹਨ; ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਡੁਪੁਕਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਝੀਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਝੀਲ ਵਿੱਚ " ਨਾਗ ਪੰਚਮੀ " ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨੇਂਜੋ ਆਸ਼ਾ ਲਹਮ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਲੇਪਚਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਝੀਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਤਨ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਪਚਾਰਕ ਗੁਣ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਇਸਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਝੀਲ ਨੂੰ "ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਝੀਲ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਕ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ (ਸਿੱਕਮ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਝੀਲ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਇਕ ਤਖ਼ਤੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਕਥਾ ਦੇ ਕੁਝ ਵੇਰਵੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ) ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਥਾਨ ਚਰਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਨੈੱਟਲ (ਮੂਲ ਮੂਲ ਕਬਾਇਲੀ ਆਬਾਦੀ ਬਹੁ-ਮੰਤਵੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਨੈੱਟਲ ਦੀਆਂ ਸੱਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ)। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਖਾਸ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਲੇਪਚਾ ਜੋੜਾ ਨੈੱਟਲ ਦੀ ਸੱਕ ਨੂੰ ਛਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਗੋਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਝਰਨੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੀਲ ਬਣ ਗਈ। ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਸੋਲ ਪਾਠ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਝੀਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ "ਤਸ਼ੋਮੇਨ ਗਯਾਲਮੋ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੁਰੱਖਿਆਤਮਕ ਨਿੰਫ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਤਾਰਾ ਦੁਆਰਾ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ" ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਝੀਲ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਤਾਰਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਝੀਲ ਦੇ ਰੂਪ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਝੀਲ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਝੀਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਕਮ ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਨੰ. 701/ਘਰ/2001/ਮਿਤੀ 20-09-2001 ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ( ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧ ਐਕਟ 1991। ਸਿੱਕਮ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਈਕਲੀਸਟਿਕਲ ਅਫੇਅਰਜ਼ ਵਿਭਾਗ।
ਝੀਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਝੀਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
left|thumb| ਝੀਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬੋਰਡਵਾਕ ਹੁਣ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਜੈੱਟੀ ਹੈ ਜੋ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤੀ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੈੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਪਹੀਏ ਫਿਕਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਥਾਨ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨੈਸੁਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਾਠ ਤੋਂ ਸਲਾਨਾ ਬੋਧੀ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ, ਜੋ ਸਿੱਕਮ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਤਾਂਤਰਿਕ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਝੀਲ 'ਤੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
।
ਧਾਰਮਿਕਤਾ
ਝੀਲ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਝੀਲ ਤੱਕ ਸੜਕ ਦੇ ਸਿਰੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਦੀ ਪੈਦਲ ਸੈਰ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਚਿਓਪਾਲਰੀ ਝੀਲ ਨੂੰ "ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਝੀਲ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਥਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਲੋਕ-ਧਾਰਾ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਮੇਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਮਾਘੇ ਪੂਰਣ (ਮਾਰਚ/ਅਪ੍ਰੈਲ) ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਕਮ, ਭੂਟਾਨ, ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਝੀਲ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਜੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)। ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਿਵ "ਝੀਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੰਭੀਰ ਧਿਆਨ" ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਖੱਡੇ (ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਕਾਰਫ) ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ 'ਤੇ ਝੀਲ ਵਿਚ ਮੱਖਣ ਦੇ ਦੀਵੇ ਤੈਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਈ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਭੇਟਾ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰੀ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸੈਰਗਾਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਸੁਨੇਤ
ਸੁਨੇਤ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। 735 ਹੈਕਟੇਅਰ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਪਾਣਿਨੀ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਅਸ਼ਟਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਢਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਵਾਲਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਂ ਸੁਨੇਤਰ ਸੀ। ਇਥੋਂ ਮਿਲੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਇਥੇ ਟਕਸਾਲ ਸਥਾਪਤ ਸੀ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਇਥੋਂ ਬਹੁਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਪਏ ਖੇਤ ਪੰਜਾਬ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਭੂਮੀ ਬਣ ਗਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਫਾਤਿਮਾ ਸ਼ਾਹ
ਫਾਤਿਮਾ ਸ਼ਾਹ (1914 – ਅਕਤੂਬਰ 12, 2002) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਡਾਕਟਰ, ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਨੇਤਰਹੀਣਾਂ ਦੀ ਵਕੀਲ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ ਦਿ ਬਲਾਈਂਡ (ਪੀਏਬੀ) ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਆਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੂਮੈਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਦਿ ਬਲਾਈਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਵੀ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਜਨਮ 1914 ਵਿੱਚ ਭੇੜਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਅਬਦੁਲ ਮਜੀਦ ਕੁਰੈਸ਼ੀ, ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗਣਿਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸਨ। ਉਹ 12 ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਰਿਟ ਦੇ ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਡਫਰੇਨ ਹਸਪਤਾਲ, ਲਿਖਨੌ ਵਿੱਚ ਹਾਊਸ ਸਰਜਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। 1937 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਗੋਰਖ ਪੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਜਵਾਦ ਅਲੀ ਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨੌਕਰੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ। 1947 ਵਿਚ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਸੀ ਟਕਰਾਅ ਕਾਰਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੀ।
1947 ਤੋਂ, ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ 1947 ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਸ਼ਾਹ APWA ਆਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1949 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਉਹ 1954 ਵਿੱਚ ਰੈਟਿਨਾਇਟਿਸ ਪਿਗਮੈਂਟੋਸਾ ਦੁਆਰਾ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਸਿਵਲ ਹਸਪਤਾਲ, ਕਰਾਚੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜਿਸਟ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 1957 ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸਿਹਤ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਲਾਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਰੇਲ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮੌਤ 12 ਅਕਤੂਬਰ, 2002 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਔਰਤ ਸਰਗਰਮੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁਹਾਜਿਰ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2002 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914
ਵਲਿੰਗਟਨ
ਪਿਛੋਕੜ
ਵਲਿੰਗਟਨ ਦੀ ਮੁੱਢ ਬਾਰੇ ਇਹੋ ਗੱਲ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਦਰਾਸ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਡਿਊਕ ਆਫ ਵਲਿੰਗਟਨ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੁਨੂਰ ਤੁਅੱਲਕੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਪਿੰਡ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਪਿੰਡ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਵਲਿੰਗਟਨ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਬੰਗਲੇ, ਦਫਤਰ, ਸੜਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਵਾ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਢ ਬੰਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨ
ਵਲਿੰਗਟਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਉੱਥੇ ਸਥਿਤ ਸਟਾਫ ਕਾਲਜ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਫੌਜੀ ਅਫਸਰ ਕੋਰਸ ਕਰਨ ਆਉਂਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਾਲਜ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੈਂਬਰਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੋਂ ਤਬਦੀਲ ਹੋਕੇ ਦੂਜੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਸਮੇਂ ਕੋਇਟਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਭਾਰਤ ਪਾਕਿ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਲਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਅਨਾਜ ਸੰਬੰਧੀ ਲੈਬੋਰਟਰੀਜ਼ ਹਨ ਹਨ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਾਈਕਾਰਾ ਝੀਲ, ਮੈਟਾਪਲਿਅਮ ਤੋ ਆਉਂਦੀ ਰੇਲ ਦੀ ਪਟੜੀ, ਕੈਥਰੀਨ ਫਾਲਜ਼, ਡੌਲਫਿਨ ਨੌਜ਼, ਲੇਡੀ ਕੈਨੀਂਗ ਸੀਟ, ਲੈਬ ਰੌਕ, ਗੌਲਫ ਮੈਦਾਨ, ਊਟੀ ਤੇ ਕਨੂਰ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣਿਆ ਬਰਮੀਜ਼ ਟੀਕ ਲੱਕੜੀ ਦਾ ਪੁਲ, ਵਲਿੰਗਟਨ ਜਿੰਮੀਖਾਨਾ ਕਲੱਬ ਵੇਖਣਯੋਗ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਵਲਿੰਗਟਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਪਾਸਚਰ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਐਂਟੀ ਰੈਬੀਜ਼ ਦਵਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੂਇਸ ਪਾਸਚਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
http://epaper.dainiktribuneonline.com/1205783/Magazine/PM_14_May_2017#dual/4/1
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ
ਜੂਲੀਆ ਕੈਰੋਲਿਨ ਚਾਇਲਡ ( ਮੈਕਵਿਲੀਅਮ; 15 ਅਗਸਤ, 1912 – 13 ਅਗਸਤ, 2004) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ੈੱਫ, ਲੇਖਿਕਾ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ  ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ, ਮਾਸਟਰਿੰਗ ਆਰਟ ਆਫ ਫ੍ਰੇਂਚ ਕੁਕਿੰਗ, ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਪਰੰਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਾਬਿਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਫਰੈਂਚ ਸ਼ੈੱਫ, 1963 ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਗਈ।
ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਚਾਇਲਡ ਤੀਜੀ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਛੇਵੀੰ ਜਮਾਤ ਤੱਕ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੈਥਰੀਨ ਬਰੈਂਸਨ ਸਕੂਲ,ਰੋਸ,ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਗਈ,ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਸੀ।  ਛੇ ਫੁੱਟ ਦੋ ਇੰਚ (1.88 ਮੀਟਰ) ਲੰਬੀ ਚਾਇਲਡ ਨੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਟੈਨਿਸ, ਗੋਲਫ ਅਤੇ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ  ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਤੱਕ ਖੇਡਣਾ ਜਾਰੀ ਰਖਿਆ, 1934 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ  ਵਿਚ ਗ੍ਰੇਜੂਏਟ ਕੀਤੀ।.
ਚਾਇਲਡ ਉਸ ਰਸੋਈਏ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਨਾਓਦਾ ਸੀ।। ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸ਼ੈੱਫ ਵੱਲ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਬਨਾਓਣਾ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਇਲੀਨੋਇਸ ਤੋਂ ਡੋਨਟਸ ਅਤੇ ਕਰੁਲਰ ਬਣਾਓਦੀ ਸੀ। ਚਾਇਲਡ ਨੇ ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਖਾਣਾ ਬਨਾਓਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪੋਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਿਲਚਸਪ ਭੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਇਲਡ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਏਡਵਰਟੈਜ਼ਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਲਈ ਨਕਲਚੀ ਲੇਖਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਿੱਤਾ
right|thumb|ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਿੱਥਸੋਨੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਿਉਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ ਦੀ ਰਸੋਈ 1970 ਤੋਂ 1980 ਤੱਕ ਉਹ ਨੂਮੈਰੋਸ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਇਹਨਾਂ ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ, ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਅਤੇ ਡਿਨਰ ਐਟ ਜੂਲਿਅਜ਼ ਆਦਿ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸਿਤਾਰਾ ਸੀ।
ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ
right|thumb|ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ ਦੇ ਹਸਤਾਖ਼ਰ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਮਿੱਤਰ ਸਿਮੋਨ ਬੇਕ, ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਇਲਡ ਜੂਨ 1992 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ,ਭਤੀਜੀ ਫ਼ਿਲਾ ਆਪਣੇ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਨੋਇਲ ਰਿਲੇ ਫਿਚ ਨਾਲ ਮੋਂਥਲੋਂਗ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਐੱਲਐੱਲਵੀਐੱਮ
ਐੱਲਐੱਲਵੀਐੱਮ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: LLVM) ਕੰਪਾਈਲਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਇੱਕ "ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਅਤੇ ਰੀਯੂਜ਼ੇਬਲ ਕੰਪਾਈਲਰ ਅਤੇ ਟੂਲਚੇਨ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ" ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਪਾਈਲਰ ਫਰੰਟ ਐਂਡ ਅਤੇ ਬੈਕ ਐਂਡ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੂਲੀਆ ਚਾਇਲਡ
ਐਵਾਰਡ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ
.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1912 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004
ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਜਲਾਲਦੀਵਾਲ
ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ(1888-29 ਦਸੰਬਰ 1966) ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਲੜਨ ਵਾਲ਼ੇ ਗ਼ਦਰੀ ਦੇਸ਼ਭਗਤ ਸਨ।
ਦਾ ਜਨਮ 1888 ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਹਜ਼ਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਜਲਾਲਦੀਵਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ। ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਗਰੀਬੀ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਬਚਪਨ ਗਰੀਬੀ ਚ ਬੀਤਿਆ। ਆਖਿਰ 1922 ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਜੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਚੋ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਚਲੇ ਗਏ,ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੋੰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1923 ਨੂੰ ਪਨਾਮਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਯੂਰਪ ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਾੰਦੀਪਾੰ ਵਿੱਚ ਜਮਹੂਰੀ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਚਾਰਾੰ ਦਾ ਕਾਫੀ ਬੋਲਬਾਲਾ ਸੀ। ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਲਤ ਦੇ ਮਧੋਲੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋੰ ਅਜ਼ਾਦ ਦੇਸ਼ਾੰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾੰ ਦਾ ਰਹਿਣ ਸਹਿਣ ਵੇਖਿਆ ਤਾੰ ਉਹਨਾੰ ਆਪਣੀ ਭਾਰਤ ਮਾੰ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ।
ਗਦਰ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਮੇਲ
1923 ਵਿੱਚ ਗ਼ਦਰੀ ਯੋਧਿਆੰ ਦਾ ਮੇਲ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋਇਆ ਤਾੰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਵੀ ਉਹਨਾੰ ਯੋਧਿਆੰ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਗਏ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਮਰ ਮਿਟਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ।ਬਾਬਾ ਜੀ 1923 ਤੋੰ ਹੀ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬਣ ਗਏ,ਬਾਬਾ ਜੀ ਉਸ ਸਮੇੰ ਪਨਾਮਾ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜਾ ਵੇਚਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਮਾਈ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਨ,ਮਨ,ਧਨ ਸਭ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬਣਾ ਲਿਆ।ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਭੁੱਲ ਗਏ।1932 ਵਿੱਚ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਸੁਤੰਤਰ ਪਨਾਮਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ,ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਵਾੰ ਤੇ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਇਹਨਾੰ ਤੋੰ ਧੰਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਹੈੱਡ -ਕੁਆਟਰ ਭਾਰਤ ਭੇਜੇ।ਇੱਥੋੰ " ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਾਪਿਸ ਚੱਲੋ" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਤੇ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸੰਧਵਾੰ ਨੂੰ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਤੋਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਟਰੇਨਿੰਗ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਮਾਸਕੋ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਇੱਥੇ ਸਾਥੀਆੰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਾੰਤੀਕਾਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆੰ ਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਚੰਨਣ ਸਿੰਘ ਢੱਕੋਵਾਲ ਤੇ ਬਾਬਾ ਬੂਝਾ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਆ ਗਏ।ਪੰਜਾਬ ਆਉੰਦਿਆੰ ਹੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਗਿ੍ਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,ਕਿਉੰਕਿ ਗੋਰੀ ਹਕੂਮਤ ਉਸ ਵਕਤ ਵਿਦੇਸ਼ਾੰ ਤੋੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਾਜ਼ ਅੱਖ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।"ਕਿਰਤੀ" ਅਖ਼ਬਾਰ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਛਪਦਾ ਸੀ,ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਅਖ਼ਬਾਰ ਪੰਜਾਬ ਚ ਛਪਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾੰ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੁਪਇਆੰ ਨਾਲ ਪੈ੍ਸ ਲਾ ਕੇ ਮੇਰਠ ਤੋੰ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।1939 ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਲੱਗਣ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ "ਕਿਰਤੀ" ਅਖ਼ਬਾਰ ਤੇ ਛਾਪਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰੈਸ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈ। ਕਿਉੰਕਿ ਇਹ ਅਖਬਾਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾੰ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਿਲਖਦਾ ਸੀ।"ਕਿਰਤੀ" ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ,ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਧੂਤ,ਮੁਬਾਰਕ ਸਾਗਰ ਤੇ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਅਕਤੂਬਰ 1941 ਨੂੰ ਜਦ ਬਾਬਾ ਜੀ ਰੂਪੋਸ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪੋਲਿਟ ਬਿਊਰੋ ਦੇ ਮੈੰਬਰ ਸਨ,ਇਹਨਾੰ ਨੂੰ ਨੂਰਮਹਿਲ ਤੋੰ ਸੀ.ਆਈ.ਡੀ. ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਤੇ ਗਿ੍ਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਕਿਲਾ ਲਾਹੌਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,ਬਹੁਤ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਗੁਜਰਾਤ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾੰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਫੜੋ- ਛੱਡੋ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ।ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਬਿਲਗਾ ਦੀ ਲਿਖਤ ਅਨੁਸਾਰ 1925 ਦੀ ਦੀਵਾਲੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬਾਬਾ ਬੂਝਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅੰ੍ਮਿਤਸਰ ਤੋੰ ਗਿ੍ਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।ਇਹ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਪਰਿਵਾਰ ਸਹਾਇਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਮਿੰਟਗੁਮਰੀ,ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ,ਗੁਜਰਾਤ,ਲਾਹੌਰ,ਪਟਿਆਲਾ,ਅੰਬਾਲਾ,ਦਿੱਲੀ,ਮੇਰਠ ਦੀਆੰ ਜੇਲ੍ਹਾੰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-2 ਸਮੇੰ ਸਜ਼ਾਵਾੰ ਕੱਟੀਆੰ।ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਲਾਵਤਨੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾੰ ਗੁਪਤਵਾਸ ਚ ਰਹੇ।ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ 1941 ਵਿੱਚ ਕੁਰਕ ਕਰ ਲਈ,ਜੋ ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋੰ ਬਾਅਦ 1947 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲੀ। ਕ੍ਾੰਤੀਕਾਰੀਆੰ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋੰ ਬਾਅਦ ਆਖਿਰ 15 ਅਗਸਤ,1947 ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਗਈ।
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ
1955 ਵਿੱਚ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਗਦਰੀ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਸਨ।
ਮੌਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ‘ਤੇ ਨਾਸੂਰ ਫੋੜਾ ਸੀ ਜੋ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ 82 ਸਾਲ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ 29 ਦਸੰਬਰ 1966 ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ।
ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਮੇਲਾ
ਸਾਲ 29 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਤੇ ਜਿਉੰਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਵਾਲੇ ਦੁਨੀਆੰ ਚ ਵਸਦੇ ਲੋਕ ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਾ ਦੁੱਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾੰ ਦੇ ਜ਼ੱਦੀ ਪਿੰਡ ਜਲਾਲਦੀਵਾਲ(ਲੁਧਿਆਣਾ) ਵਿਖੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਫ਼ੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1888
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਕਲਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਅਥਾਰਟੀ ਫਾਰ ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਹੈਰੀਟੇਜ (ADACH) ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ, ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ 2007 ਵਿੱਚ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਅਮੀਰਾਤ ਪੈਲੇਸ ਵਿੱਚ ਆਰਟ ਪੈਰਿਸ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਕ੍ਰਾਊਨ ਪ੍ਰਿੰਸ ਅਤੇ ਯੂਏਈ ਆਰਮਡ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕਮਾਂਡਰ ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਜ਼ਾਇਦ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ, ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੇਲੇ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2009: ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਆਰਟ (ADA), 19-22 ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੇਲਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਐਂਡ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ (TDIC) ਅਤੇ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਅਥਾਰਟੀ ਫਾਰ ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਹੈਰੀਟੇਜ (ADACH) ਦੁਆਰਾ ਜਨਰਲ ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਜ਼ਾਇਦ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
2010: ਸਲਾਮਾ ਬਿੰਤ ਹਮਦਾਨ ਅਲ ਨਾਹਯਾਨ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 6-10 ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
2011: ਰੀਬ੍ਰਾਂਡ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੇਲੇ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸੰਸਕਰਣ ਨੇ ਮਨਾਰਤ ਅਲ ਸਾਦੀਅਤ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਿਫਟ ਕੀਤੇ ਯੂਏਈ ਪਵੇਲੀਅਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2010 ਦੇ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਰਲਡ ਐਕਸਪੋ, ਸਾਦੀਯਤ ਟਾਪੂ ਕਲਚਰਲ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਯੂਏਈ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।
2012: ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਐਂਡ ਕਲਚਰ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਅਥਾਰਟੀ ਫਾਰ ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਹੈਰੀਟੇਜ (ADACH) ਅਤੇ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਅਥਾਰਟੀ (ADTA) ਦੀ ਥਾਂ, 7-10 ਨਵੰਬਰ 2012 ਵਿਚਕਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
2013: 50 ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ 20-23 ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੀਆਂ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲਈ ਬਿਓਂਡ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਬਿਦਯਾ, ਉਭਰਦੀਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਲਈ; ਦਸਤਖਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ; ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਆਧੁਨਿਕ, ਸਮਕਾਲੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ।
2014: ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਐਂਡ ਕਲਚਰ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਅਤੇ 5-8 ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਯੋਜਿਤ, 600 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੈਲਰੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਮੇਸਾ
ਮੇਸਾ ਇੱਕ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ, ਉੱਪਰੋਂ ਪੱਧਰ ਪਹਾੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹੀ ਢਲਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਸਾਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਰੋਧਕ ਪਰਤ ਜਾਂ ਸਖ਼ਤ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਢੱਕੀਆਂ ਸਮਤਲ-ਲੇਟੀਆਂ ਨਰਮ ਤਲਛਟ ਵਾਲੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ। ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸ਼ੇਲਾਂ ਰੋਧਕ ਪਰਤ ਇੱਕ ਕੈਪਰੋਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਮੇਸਾ ਦੇ ਸਮਤਲ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੈਪਰੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤਲਛਟ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੇਤ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਵਿਭਾਜਿਤ ਲਾਵਾ ਵਹਾਅ; ਜਾਂ ਡੂੰਘੀ ਮਿਟ ਗਈ ਡੂਰੀਕ੍ਰਸਟ। ਪਠਾਰ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੈਡਰੋਕ ਦੀਆਂ ਖਿਤਿਜੀ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਤਿੱਬਤੀ ਪਠਾਰ, ਮੇਸਾ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਤਲ-ਲੇਟੇ ਵਰਗ ਦੇ ਬਣੇ ਭੂਮੀ ਰੂਪਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਫਲੈਟ-ਟੌਪਡ ਪਠਾਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੇਬਲਲੈਂਡਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿੰਕ ਪੇਜਸ
ਪਿੰਕ ਪੇਜਸ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 2009 ਤੋਂ 2017 ਤੱਕ ਔਨਲਾਈਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅੰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਪਿੰਕ ਪੇਜਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 2009 ਵਿੱਚ ਉਦਯਨ ਧਰ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਔਨਲਾਈਨ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਾਠਕ ਅਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੋਕਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਿੰਕ ਪੇਜਸ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ, ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਲਿੰਗੀ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਰਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਕਤੂਬਰ 2010 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਿੰਕ ਪੇਜਸ ਨੂੰ ਛਾਪਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਐਕਟ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅੰਕ ਆਖਰਕਾਰ 2016 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨ
ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ
ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂਵਾਦ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਜਨ ਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ
ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ- ਹਰੀਸ਼ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਏਰੀਅਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਰਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜੁਗਲ-ਪਿਆਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆ ਗੰਭੀਰ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੁਲਮ ਬਚਣ ਲਈ ਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ. 1996 ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਵਿੱਚ ਜੁਗਲ-ਪਿਆਰ ਕਦਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ, ਗਨਤਾਤਾਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ਼ਬਾਵੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ |
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮਸ਼ਟਮੀ
ਹਿੰਦੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਾਣੇ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਨਾਟਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ 108 ਭਾਂਡ਼ਾਂ ਦਾ ਤਿਓਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਯੋਜਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਭਾਰਤ ਆਏ ਹਨ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਯੋਗਾ ਕਲਾਸਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਲੰਬੇ ਕਤਾਰ ਭਾਰਤੀ 'ਢਾਬੇ' ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮਿਲੇ ਹਨ ਜੋ ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਦਲੀਲ ਸੂਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੱਧ-ਉਮਰ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ, ਭਾਰਤੀ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ.
ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਸਾਈ ਜਥੇਬੰਦੀ
2001 ਵਿੱਚ, ਸਾਏ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਇਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵੰਦ ਯੋਗਾ ਵੇਦਾਂਤ ਸੰਗਠਨ
ਇਹ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦ ਯੋਗਾ ਵੇਦਾਂਤਾ ਸੈਂਟਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਸਵਾਮੀ ਸਿਵਾਨੰਦ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰਨਾਵੰਦ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਇਹ ਕੇਂਦਰ 1971 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਕੇਂਦਰ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਸਕੂਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵੰਦ ਯੋਗਾ ਸੈਂਟਰ
ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵੰਦ ਯੋਗਾ ਕੇਂਦਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਯੋਗਾ ਸਟੂਡੀਓ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਲਾ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ: ਬੱਚਿਆਂ, ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਈ *ਕਲਾਸੀਕਲ ਯੋਗਾ ਕਲਾਸਾਂ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਔਨ ਜ਼ਾਰਾ
ਔਨ ਜ਼ਾਰਾ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮਾ ਹੈ ਜੋ ਫ਼ੈਜ਼ਾ ਇਖ਼ਤਿਆਰ ਦੇ ਨਾਵਲ ਹਿਸਾਰ-ਏ-ਮੁਹੱਬਤ ਉੱਪਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੈਨਲ ਉੱਪਰ 2014 ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਇੱਕ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੋੜੇ ਔਨ ਅਤੇ ਜ਼ਾਰਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਓ ਟੀਵੀ ਦੇ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2013 ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਾਂ ਉੱਪਰ ਬਣੇ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਾਵਲਾਂ ਉੱਪਰ ਬਣੇ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਏ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਟੀਵੀ ਡਰਾਮੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੈਨਲ ਦੇ ਡਰਾਮੇ
ਸੋਮਗੋ ਝੀਲ
ਭੂਟੀਆ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੋਮਗੋ ਨਾਮ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤਸੋ' ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਝੀਲ" ਅਤੇ 'ਮਗੋ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਿਰ" ਜਿਸਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ "ਝੀਲ ਦਾ ਸਰੋਤ" ਹੈ।
ਟੌਪੋਗ੍ਰਾਫੀ
ਇਹ ਝੀਲ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੀਲ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਮਈ ਤੱਕ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਔਸਤਨ 1183 mm ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਵਰਖਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। 0 - 25 C ਦੀ ਰੇਂਜ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ।
ਝੀਲ ਲਗਭਗ 40 km ਗੰਗਟੋਕ-ਨਾਥੁਲਾ ਹਾਈਵੇ 'ਤੇ ਗੰਗਟੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਨਾਥੂ ਲਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਝੀਲ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਹੈ। ਚੀਨੀ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਸਿਰਫ਼ 5 km ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਕੁਝ 18 km ਸੜਕ ਦੁਆਰਾ.
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ
right|thumb| ਸੋਮਗੋ ਝੀਲ ਲਈ ਸਾਈਨ ਝੀਲ ਇੱਕ ਅੰਡਾਕਾਰ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਸਤਹ ਖੇਤਰਫਲ 24.47 ha ਹੈ। ਝੀਲ ਦੀ ਅਧਿਕਤਮ ਲੰਬਾਈ 836 m ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਅਧਿਕਤਮ ਚੌੜਾਈ 427 m ਹੈ । ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ 15 m ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਸਤ ਡੂੰਘਾਈ 4.58 m । ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਰਮਿਆਨੀ ਗੰਧਲੀ ਹੈ।
ਝੀਲ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੇ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਯਾਕਾਂ ਅਤੇ ਖੱਚਰਾਂ ' ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕਿਓਸਕ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਝੀਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਪਰਮਿਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਮਿਟ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਡਾਕ ਸੇਵਾ ਨੇ 6 ਨਵੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ
ਯਾਤਰੀ ਆਕਰਸ਼ਣ
ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਰਾਜ ਸਿੱਕਮ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 300,000 (3 ਲੱਖ) ਸੈਲਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਝੀਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਮਾਰਚ ਹੈ. । ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਬਾਹਰੋਂ ਆਏ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਮੁਖ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
Tsomgo ਝੀਲ ਯਾਤਰਾ ਗਾਈਡ - ਪਰਮਿਟ ਨਿਯਮ ਜਲਵਾਯੂ ਤਾਪਮਾਨ
ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਕਮ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਆਨਾਦਿ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ
ਆਨਾਦਿ ਫਾਊਡੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫਾ, ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ, ਸਾਹਿਤਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਸੰਗਠਨ ਹੈ ਜੋ ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਸਰਵਿਸ, ਤਰੱਕੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਕਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਗਠਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ (ਕਿਤਾਬ)
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ ਕਿਤਾਬ Indian statistical Library, Ludhiana ਵੱਲੋਂ ਛਾਪੀ ਗਈ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ (ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਡਾਇਰੈਕਟਰ) ਅਤੇ ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਸੰਪਾਦਕ) ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਬਲਾਕ, ਤਹਿਸੀਲ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵੇਰਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇਵਾਰ ਅਤੇ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਬਲਾਕਾਂ ਅਧੀਨ ਰਖ ਕੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪੇਂਡੂ ਵਿਕਾਸ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਲਈ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਬਹੁਤ ਮੁੱਲਵਾਨ ਹੈ। 'ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਜੋ ਪਿੰਡ ਨਹੀਂ ਹਨ', 'ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਪਿੰਡ' ਅਤੇ 'ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਵਿਧਾਇਕ' ਚੈਪਟਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ
ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ
ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2008 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਜ਼ੋਲਟਨ ਪਰਾਗ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਮਿਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਟਾਰ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਿਵਗੀਕਰ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਿਯਮਿਤ ਸੀ ਹੁਣ ਹਰ ਸਾਲ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਜ਼ੋਲਟਨ ਪਰਾਗ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਜੇਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
2013 ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਨੋਲਨ ਲੁਈਸ ਦੇ ਸਿਖਰਲੇ 10 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਜੇਤੂ, ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਿਵਗੀਕਰ ਲਈ ਰਾਹ ਪੱਧਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰੋਮ ਵਿੱਚ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਿਵਗੀਕਰ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਈਸਲੈਂਡ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਦੇ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨਾਲ 3 ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਉਪ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੀਮ ਸਪੋਰਟਸ ਉਪ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ 3 ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਉਪ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਕੰਜੇਨਿਏਲਿਟੀ, ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪੀਪਲਜ਼ ਚੁਆਇਸ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਆਰਟ ਚੁਣੌਤੀ ਜਿੱਤੇ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਸਿਖਰਲੇ 10 ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਾਜ ਦਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
2015 ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਦੇ ਇੰਡੀਅਨ ਲੈੱਗ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ, ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੈਲੀਬ੍ਰਿਟੀ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ, ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਗੇਅ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸਗੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ।
ਤਾਜ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਅਨਵੇਸ਼ ਸਾਹੂ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ 2016 ਲਈ ਮਾਲਟਾ, ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 12 ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ। 2017 ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਮੰਧਾਨਾ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ 2017 ਦਾ ਤਾਜ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ 2017 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। 2018 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਸਮਰਪਨ ਮੈਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਇਸਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪੇਜੈਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਦੇ 3 (ਦੂਜੇ ਰਨਰ ਅੱਪ) ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ।
2019 ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੌਰ, ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੁਰੇਸ਼ ਰਾਮਦਾਸ ਨੇ ਨਵੇਂ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪੇਜੈਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੇਜੈਂਟ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਮੈਗਾ ਫਾਈਨਲਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਫਾਈਨਲਿਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਭਾਰਤ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਖਰਲੇ 10 ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪੇਜੈਂਟ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
2020 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਮਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਾਜ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਾਸਨ ਸ਼ਿਆਮ ਕੋਨੂਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ, ਜੋ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਖਿਤਾਬ ਧਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮਈ 2020 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਕਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਨੇ ਸਾਲ 2020 ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਰੱਦ ਨਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜੇਤੂਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮਿਸਟਰ ਗੇਅ ਵਰਲਡ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ
Ended as Runner-up
ਭਜਪਾ ਕੀ ਬਾਤ
ਭਜਪਾ ਕੀ ਬਾਤ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਅਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ, ਹਰਿਆਣਾ ਦਾ ਤਰਜਮਾਨ ਹੈ।  ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ 1 ਅਕਤੂਬਰ 2000 ਨੂੰ ਰਤਨ ਲਾਲ ਕਟਾਰੀਆ, ਮਨੋਹਰ ਲਾਲ ਖੱਟਰ ਅਤੇ ਓ.ਪੀ. ਧਨਖੜ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਾਜ ਇਕਾਈ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਵਨ ਪੰਡਿਤ 2020 ਤੋਂ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ
2011 ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ
ਇਸ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕੌਂਸਲ (ਆਈਸੀਸੀ) ਦੇ 10 ਪੂਰੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਐਸੋਸੀਏਟ ਮੈਂਬਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਰੋਹ 17 ਫਰਵਰੀ 2011 ਨੂੰ ਬੰਗਬੰਧੂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਢਾਕਾ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ 19 ਫਰਵਰੀ ਤੋਂ 2 ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿਚਾਲੇ ਮੀਰਪੁਰ, ਢਾਕਾ ਦੇ ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਬੰਗਲਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਵੀ ਸਹਿ-ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਹੋਣਾ ਤੈਅ ਸੀ, ਪਰ 2009 ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ 'ਤੇ ਹੋਏ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪਰਿਸ਼ਦ (ਆਈ.ਸੀ.ਸੀ.) ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਸਮੇਤ 14 ਮੈਚ ਹੋਣੇ ਸਨ। ਅੱਠ ਖੇਡਾਂ (ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਸਮੇਤ) ਭਾਰਤ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੋ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ
ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ
ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ (ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ) ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤੀਸਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਦੂਜੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਭੂ ਦੇਵੀ ਸੀ। ਪਰਮਪਦਮ (ਸ੍ਰੀ ਵੈਕੁੰਠਮ) ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ (ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੌਸਠੁਭਮ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿਲ, ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ), ਅਤੇ ਭੂ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਭੂ ਦੇਵੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ/ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਮਾ / ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਜੇ, ਅਤੇ ਭੂ ਦੇਵੀ ਤੇ ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ "ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ" ਮੰਨਣ ਦੀ ਆਮ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਂਲਕਸ਼ਮੀ ਤਿੰਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਦਾ ਰਲਵਾਂ ਇਕੱਲਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੀਲਾ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੂ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੈ। ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਜੇਸਠਾ ਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵੀ ਹੈ। ਨੀਲਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੂ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਬਰ ਅਤੇ ਬੋਝ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਭੂ ਦੇਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਕੁਲੀਨਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਵੇਦ ਨੀਲਾ ਸੁਕਤਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੀਲਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨੱਪਿਨੰਈ
ਭੂ ਦੇਵੀ (ਭੂਮੀ ਦੇਵੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੇਵੀ) ਵਰਾਹਾ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ (ਸੀਤਾ) ਰਾਮ ਅਵਤਾਰ, ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਵਤਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੁੰਪਗਨ (ਯਸ਼ੋਦਾ ਦਾ ਭਰਾ) ਦੀ ਬੇਟੀ ਨੱਪਿਨੰਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤ ਭੜੱਕੇ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਨੱਪਿਨੰਈ ਦਾ ਭਰਾ ਸੁਦਾਮਾ ਹੈ।
ਨੱਪਿਨੰਈ ਨਾਮ ਅਲਵਰਸ ਅਤੇ ਸਿਲੱਪਦੀਕਰਮ ਦੇ ਦਿੱਵਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਿਲਾਵਰ ਫ਼ਿਗਾਰ
ਦਿਲਾਵਰ ਫ਼ਗਾਰ, (8 ਜੁਲਾਈ 1929 – 25 ਜਨਵਰੀ 1998) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਹਾਸਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਲਈ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾ-ਏ-ਜ਼ਰਫਤ (ਹਾਸੇ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ) ਅਤੇ ਅਕਬਰ-ਏ-ਸਾਨੀ (ਮਰਹੂਮ ਕਵੀ ਅਕਬਰ ਇਲਾਹਾਬਾਦੀ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਦਿਲਾਵਰ ਫ਼ਗਾਰ ਦਾ ਜਨਮ 8 ਜੁਲਾਈ 1929 ਨੂੰ ਬਦਾਊਨ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾਵਰ ਹੁਸੈਨ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਗਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ (ਉਰਦੂ) ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ) ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ ਅਤੇ (ਇਕਨਾਮਿਕਸ) ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਨ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਉਹ 1968 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। ਉਹ ਅਬਦੁੱਲਾ ਹਾਰੂਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਇਰ ਫ਼ੈਜ਼ ਅਹਿਮਦ ਫ਼ੈਜ਼ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਨ। ਫ਼ਗਾਰ ਨੇ ਉੱਥੇ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਕਰਾਚੀ ਵਿਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਟਾਊਨ ਪਲਾਨਿੰਗ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਵੀ
ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ
thumb| ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਰਾਜਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ (1810-1881) ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਜਗੀਰਦਾਰ, ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ ਦਾਫੌਜੀ ਅਫਸਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਜੀਠੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
1857 ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਬਨਾਰਸ ਵਿੱਚ ਜਲਾਵਤਨ ਰਿਹਾ। ਜੂਨ 1857 ਵਿਚ ਬਨਾਰਸ ਵਿਚ ਬੰਗਾਲ ਨੇਟਿਵ ਇਨਫੈਂਟਰੀ ਦੀ 37ਵੀਂ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਇਕ ਕੋਰ 'ਤੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਵੱਲ ਬੰਦੂਕਾਂ ਸੇਧਣ ਦਾ ਇਲਜਾਮ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ । ਇਸਤੇ ਕੋਰਪਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਹੱਲਾ ਬੋਲਿਆ । ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਰ ਗਏ। ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਸੁਣ ਕੇ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਗਾਵਤ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤ ਦੌਰਾਨਉਸਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 6 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਬਨਾਰਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਟੋਲੇ ਨੇ  ਉਸ ਦਾ ਪੱਟ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
1857 ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ 4,800 ਰੁਪਏ ਸਾਲਾਨਾ ਪੈਨਸ਼ਨ ਅਤੇ ਡੂਮਰੀ, ਗੋਰਖਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਗੀਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਪਰਤਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। 1875 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਨਰੇਰੀ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਜੀਠੀਆ ਵਿੱਚ ਸਿਵਲ-ਨਿਆਂਇਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। 1877 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਟਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
1881 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਉਮਰਾਓ ਸਿੰਘ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੋਤੀ ਉਮਰਾਓ ਸਿੰਘ ਰਾਹੀਂ ਕਲਾਕਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿੱਲ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਘਾ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਬਣਿਆ।
ਬਰਸਾ (ਨਾਵਲ)
ਬਰਸਾ 2007 ਦਾ ਮਲਿਆਲਮ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਦੀਜਾ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਬੀਦਾ, ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਦੁਖਦਾਈ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਪਰ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿਊਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਇਸਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2010), ਚੇਰੂਕਾਡ ਅਵਾਰਡ (2010) ਅਤੇ ਕੇਵੀ ਸੁਰੇਂਦਰਨਾਥ ਸਾਹਿਤਕ ਅਵਾਰਡ (2008) ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਫ਼ਰਵਰੀ 2012 ਵਿੱਚ ਕਰਾਵਲੀ ਲੇਖਕਿਆਰਾ ਵਾਚਕੀਆਰਾ ਸੰਘ ਦੁਆਰਾ ਬਰਸਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਅਨੁਵਾਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲ
ਸਬਾ ਇਸਮਾਈਲ
ਸਬਾ ਇਸਮਾਈਲ (ਜਨਮ 1987 ਜਾਂ 1988) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮਨੁੱਖੀ-ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ ਜਿਸਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਗੁਲਾਲਾਈ ਇਸਮਾਈਲ ਨਾਲ ਅਵੇਅਰ ਗਰਲਜ਼ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਫਾਰ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਦੇ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਅਵਾਰਡ ਦੀ 2013 ਦੀ ਜੇਤੂ ਹੈ।
ਜੀਵਨੀ
ਸਬਾ ਇਸਮਾਈਲ ਦਾ ਜਨਮ 1987 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਮੁਹੰਮਦ ਇਸਮਾਈਲ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਈ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਗੁਲਾਲਈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਸਾਲ ਵੱਡੀ ਹੈ। 2017 ਵਿੱਚ, ਸਬਾ ਨੇ ਵਾਇਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲਿੰਡਾ ਗੇਟਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੈਨਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਬਾ ਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਅਵੇਅਰ ਗਰਲਜ਼ ਵਿਦ ਗੁਲਾਲਈ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਨ, ਸਬਾ ਉਦੋਂ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਲਿੰਗ-ਅਧਾਰਤ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨਰ ਕਿਲਿੰਗ, ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹਮਲੇ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿਰੁੱਧ ਵਕਾਲਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਬਾ ਨੇ ਡਿਗਨਿਟੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
2018 ਵਿੱਚ, ਸਬਾ ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। 2023 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੇਨਵਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਜੋਸੇਫ ਕੋਰਬੇਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਔਰਤ ਸਰਗਰਮੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਦੇਸ਼ ਸੇਵਕ ਪਾਰਟੀ
ਦੇਸ਼ ਸੇਵਕ ਪਾਰਟੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਮੀ ਦੇ ਦਿੱਗਜ ਨੇਤਾ ਜਨਰਲ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕਰਨਲ ਸ. ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 1949 ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਕੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਫਾਰਵਰਡ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਿੰਘ  ਫਾਰਵਰਡ ਬਲਾਕ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਢਿੱਲੋਂ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਬਣੇ।
ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ
ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ (ਐਮ.ਐਲ.ਏ.) ਕਿਸੇ ਹਲਕੇ ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਾਂਤ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ। ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
India
ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੇਕਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਾਲੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਬਾਲਗ ਮਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਪਾਲ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਂਗਲੋ-ਇੰਡੀਅਨ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਜੇਕਰ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ (ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ) ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਵਿਧਾਇਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰੇਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਧਾਇਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਤੇ 60 ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੈਂਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਸਦ ਦੇ ਐਕਟ ਨਾਲ, ਸੀਟਾਂ 60 ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੋਆ, ਸਿੱਕਮ, ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਅਤੇ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ ਯੂਟੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਹੈ।
ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੇਕ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਧਾਇਕ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ (403) ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ UT ਵਿੱਚ (30) ਹਨ।
ਸੰਸਦੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਂਬਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਹਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ, ਕਿਸੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ।
ਸ਼ੇਰ ਮੀਆਂਦਾਦ ਖਾਨ
ਸ਼ੇਰ ਮਿਆਂਦਾਦ ਖਾਨ (ਜਨਮ 1968), ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕੱਵਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੋਕ ਗਾਇਕ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪਾਕਪਟਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1996 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੱਵਾਲੀ ਗਰੁੱਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੱਵਾਲੀ ਗਾਉਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਦੀਨ ਮੁਹੰਮਦ ਕੱਵਾਲ (ਦੀਨਾ ਕੱਵਾਲ) ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੱਵਾਲ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਉਸਤਾਦ ਮਿਆਂਦਾਦ ਖਾਨ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੱਵਾਲ ਨੁਸਰਤ ਫਤਿਹ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਸ਼ੇਰ ਮਿਆਂਦਾਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕੱਵਾਲ ਬਦਰ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬਦਰ ਮਿਆਂਦਾਦ ਕੱਵਾਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸਮੀ ਗ਼ੁਲਾਮ
ਰਸਮੀ ਗ਼ੁਲਾਮ (ਤ੍ਰੋਕੋਸਮੀ ਸਿਸਟਮ) ਘਾਨਾ, ਟੋਗੋ, ਅਤੇ ਬੇਨਿਨ 'ਚ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਆਮ ਤੌਰ ' ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਚੜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਘਾਨਾ 'ਚ ਅਤੇ ਟੋਗੋ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵੋਲਟਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਈਵ ਕਬੀਲੇ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੇਨਿਨ ਵਿਚ ਇਹ ਫੌਨ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤੀਰਥ ਗੁਲਾਮ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮਿਹਰ ਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੜਕੀ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਭੱਜ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਮਰ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਸਮੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਜਾਂ ਚੌਥੀ ਕੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਾਮੂਲੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਾਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।