cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਅਰੋਗਿਆ ਸੇਤੂ
ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਇਸ ਐਪ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਪ ਕੋਵਿਡ-19 ਲਈ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਭਿਆਸਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਟਰੈਕਿੰਗ ਐਪ ਹੈ ਜੋ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਦੀ ਲਾਗ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੇ ਜੀਪੀਐਸ ਅਤੇ ਬਲੂਟੁੱਥ ਫੀਚਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਰੋਗਿਆ ਸੇਤੂ ਐਪ ਐਂਡਰਾਇਡ ਅਤੇ ਆਈਓਐਸ ਮੋਬਾਈਲ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਬਲੂਟੁੱਥ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਰੋੋਗਿਆ ਸੇਤੂ ਐਪ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਕੋਵਿਡ-19 ਲਾਗ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਛੇ ਫੁੱਟ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਡੇਟਾਬੇਸ ਦੁਆਰਾ ਸਕੈਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਦਾ ਪਤਾ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਐਪ ਕੋਰੋਨਾ ਕਵਾਚ (ਹੁਣ ਬੰਦ ਹੈ) ਨਾਮੀ ਪੁਰਾਣੀ ਐਪ ਦਾ ਇੱਕ ਅਪਡੇਟਿਡ ਰੁਪਾਂਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2020 ਦੇ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2019-20 ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਬਿਮਾਰੀ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਯੋਟੋ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਮਾਰਕ
ਇਹ ਟਿਕਾਣੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਕਿਓਤੋ ਅਤੇ ਯੂਜੀ ਵਿੱਚ ਕਯੋਟੋ
ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ
ਧਨਪਤ ਰਾਏ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ (31 ਜੁਲਾਈ 1880 – 8 ਅਕਤੂਬਰ 1936), ਆਪਣੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਧੁਨਿਕ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਸਮਾਜਿਕ ਗਲਪ ਦਾ ਮੋਢੀ ਸੀ। ਉਹ 1880 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਜਾਤੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਰਦਸ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਦਾਨ, ਕਰਮਭੂਮੀ, ਗਬਨ, ਮਾਨਸਰੋਵਰ, ਈਦਗਾਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 1907 ਵਿੱਚ ਸੋਜ਼-ਏ-ਵਤਨ ਨਾਮਕ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ "ਨਵਾਬ ਰਾਏ" ਦੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ" ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਲੇਖਕ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ "ਉਪਨਿਆਸ ਸਮਰਾਟ" (ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ) ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਵਲ, ਲਗਭਗ 300 ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਕਈ ਲੇਖ ਅਤੇ ਕਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਜੀਵਨ
ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਜੁਲਾਈ 1880 ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮੀਲ ਦੂਰ ਲਮਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਖਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਜਿਹੜਾ ਛੇ ਬਿਘੇ ਜਮੀਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਾਦਾ ਗੁਰ ਸ਼ੇ ਲਾਲ ਪਟਵਾਰੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਆਨੰਦੀ ਦੇਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮੁਨਸ਼ੀ ਅਜਾਇਬ ਰਾਏ। ਉਹ ਲਮਹੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕ ਮੁਨਸ਼ੀ ਸਨ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਰਦੂ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਾ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ। ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਰਦੂ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਕਾਰ ਰਤਨਨਾਥ ਸ਼ਰਸਾਰ, ਮਿਰਜਾ ਰੁਸਬਾ ਅਤੇ ਮੌਲਾਨਾ ਸ਼ਰਰ ਦੇ ਨਾਵਲ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਸਨ। 1898 ਵਿੱਚ ਮੈਟਰਿਕ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। 1910 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਦਰਸ਼ਨ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਇਤਹਾਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਲੈ ਕੇ ਇੰਟਰ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1919 ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਸਭ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਪਦ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਜਲਦ ਹੀ ਉਹਦੀ ਦਾਦੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ ਸੀ, ਵੀ ਸ੍ਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਗਈ। ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ ਸੰਘਰਸ਼ਮਈ ਰਿਹਾ।
ਵਿਆਹ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜੋ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮਾਜੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਧਵਾ-ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1906 ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਬਾਲ-ਵਿਧਵਾ ਸ਼ਿਵਰਾਨੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹੋਏ-ਸਰੀਪਤ ਰਾਏ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਰਾਏ ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ। 1910 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ 'ਸੋਜੇ ਵਤਨ' ਲਈ ਹਮੀਰਪੁਰ ਦੇ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਲੈਕਟਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾਇਆ। ਸੋਜੇ ਵਤਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਜਬਤ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਲੈਕਟਰ ਨੇ ਨਵਾਬਰਾਏ ਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ ਕੀ ਅੱਗੋਂ ਤੋਂ ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਤਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ, ਧਨਪਤ ਰਾਏ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਦੇ ਸਨ। ਉਰਦੂ ਦੀ ਜ਼ਮਾਨਾ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਸ‍ਤ ਮੁਨਸ਼ੀ ਦਯਾਨਾਰਾਇਣ ਨਿਗਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਲੱਗੇ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੀਮਾਰ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਵਲ ਮੰਗਲਸੂਤਰ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ 8 ਅਕਤੂਬਰ 1936 ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1880 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1936 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਹਰੜ
ਹਰੜ (ਟਰਮੀਨੇਲੀਆ ਚੇਬਿਉਲਾ) (ਯੈਲੋ ਮਿਰੋਬਾਲਾਨ ਜਾਂ ਚੇਬਿਉਲਿਕ ਮਿਰੋਬਾਲਾਨ; ਤਾਮਿਲ: ਕਾਦੁਕਾਈ; ਅਸਾਮੀ: ਸਿਲਿਖਾ; ਉਰਦੂ: ; ਚੀਨੀ: 诃 子 ਹੇ ਜ਼ੀ; ਗੁਜਰਾਤੀ: ਹਿਮੇਜ਼; ਤੇਲਗੂ: ਕਾਰਾਕਾਇਆ; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: harītakī, हरीतकी; ਬੰਗਲਾ: হরিতকী / হর্তুকি (harītakī) ; ਤਿੱਬਤੀ: A-ru-RA) ਟਰਮੀਨੇਲੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣਪੱਛਮੀ ਚੀਨ (ਜੂਨਾਨ), ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਵੀਅਤਨਾਮ ਤੱਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਰੱਖ਼ਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਰਾਸਤੀ ਰੁੱਖ
ਪੈਂਡੇਟ ਨਾਚ
ਪੈਂਡੇਟ ਬਾਲੀ,ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਨਾਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਥੀਏਟਰ ਨੂੰ ਸਮਾਰੋਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੈਂਡੇਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੈਂਡੇਟ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਬਾਲੀ ਨ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਨੂੰ 1950 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਾਲੀ ਦੇ ਨਾਚ
ਗੁਣੀਆ ਮਾਜਰੀ
ਗੁਣੀਆ ਮਾਜਰੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੱਸੀ ਪਠਾਣਾਂ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੱਸੀ ਪਠਾਣਾਂ ਬਲਾਕ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਣ
ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਣ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਚਾਰਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਕਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਆਇਔਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮੌਲੀਕਿਊਲ ਜਾਂ ਐਟਮ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪ੍ਰੋਟੌਨਾਂ ਦੇ ਤੁਲਨਾਤਮਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਤਦਾਦ ਜਾਂ ਕਮੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਖੁਦ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਣ ਜਿਵੇਂ ਪੌਜ਼ੀਟ੍ਰੌਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਤਦਾਦ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਐਟੋਮਿਕ ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਕਣ, ਇੱਕ ਹੀਲੀਅਮ ਨੀਊਕਲੀਅਸ। ਨਿਊਟ੍ਰੌਨ ਚਾਰਜ-ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਪਲਾਜ਼ਮਾ, ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਣਾਂ, ਐਟੌਮਿਕ ਨਿਊਕਲੀਆਇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਏ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਗੈਸ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਦੀ ਹੋਵੇ। ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਠੋਸਾਂ, ਤਰਲਾਂ ਅਤੇ ਗੈਸਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨਟਿਜ਼ਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚਾਰਜ ਕੈਰੀਅਰ
22 ਅਕਤੂਬਰ
22 ਅਕਤੂਬਰ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 295ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 296ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 70 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ।
ਦਿਹਾਂਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਕਤੂਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਕੈਟਰੀਨਾ ਬਾਬਕਿਨਾ
ਕੈਟਰੀਨਾ ਬਾਬਕਿਨਾ ( Катерина Бабкіна) (ਜਨਮ 22 ਜੁਲਾਈ 1985 ਇਵਾਨੋ-ਫ੍ਰੈਂਕਵਸਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ) ਇੱਕ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਵੀ, ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਕੈਟਰੀਨਾ ਬਾਬਕਿਨਾ ਦਾ ਜਨਮ 1985 ਵਿਚ ਇਵਾਨੋ-ਫ੍ਰੈਂਕਵਸਕ, ਯੂਕਰੇਨ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਰਾਸ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ।
ਉਸਨੇ ਯੂਕਰੇਨ (2012-2014) ਵਿੱਚ ਐਸਕੁਇਰ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਫੋਕਸ, ਬਿਜ਼ਨਸ ਅਤੇ ਲੇ ਮੌਂਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਖ ਵੀ ਛਾਪੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਕਰੇਨੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੂਕਰੇਨੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਅਲ-ਮਾਘਤਾਸ
ਅਲ-ਮਘਤੇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਖੇਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੁਮਿਤਰਾਨੰਦਨ ਪੰਤ
ਛਾਇਆਵਾਦੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਪੰਤ ਨੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ (ਸ਼੍ਰੀ ਅਰਬਿੰਦੋ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ) ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ।
ਪੰਤ 1968 ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਪੀਠ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਚਿਦੰਬਰਾ ਸਿਰਲੇਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਲਈ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਜਨਮ
ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ ਕੁਮਾਊਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਬਾਗੇਸ਼ਵਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੌਸਾਨੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਆਰੰਭਿਕ ਜੀਵਨ
ਕਵੀ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਨਾਮ ਗੁਸਾਈਂ ਦੱਤ ਸੀ। ਪਰਬਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤਕ ਚੌਗਿਰਦੇ ਨੇ ਗੁਸਾਈਂ ਦੱਤ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕਵੀ ਮਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮਾਂ ਜਨਮ ਦੇ ਛੇ ਸੱਤ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੱਲ ਵੱਸੀ ਸੀ ਸੋ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਇਹੀ ਰਮਣੀਕਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ। ਗੁਸਾਈਂ ਦੱਤ ਜਲਦ ਹੀ  ਇੱਥੇ ਦੇ ਸੌਂਦਰਿਆ ਨੂੰ ਕਾਗਜ ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਲਗਾ। ਪਿਤਾ ਗੰਗਾਦੱਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੌਸਾਨੀ ਚਾਹ ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਕੁਮਾਂਊਨੀ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਚਿਹਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਹੱਪਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਬੰਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਧੂਮੇਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ 28 ਦਸੰਬਰ 1977 ਨੂੰ ਹੋਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਿਆਨਪੀਠ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ
ਅਬੁਲ ਫ਼ਜ਼ਲ
ਜੀਵਨੀ
ਅਬੁਲ ਫ਼ਜ਼ਲ ਸ਼ੇਖ ਮੁਬਾਰਕ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਅੱਲਾਮਾ ਫ਼ੈਜ਼ੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਆਗਰਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 1572 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਫ਼ੈਜ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਕਬਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ 1600 ਵਿੱਚ ਮਨਸਬ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਫ਼ਾਇਜ਼ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਸਲੀਮ (ਜਹਾਂਗੀਰ) ਦਾ ਖਿਆਲ ਸੀ ਕਿ ਅਬੁਲ ਫ਼ਜ਼ਲ ਉਸ ਦੇ ਬੇਟੇ ਖੁਸਰੋ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨਰ ਸਿੰਘ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਵਕਤ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੱਕਨ ਲੁੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਕ਼ਤ ਦਾ ਅੱਲਾਮਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਖਿਆਲ ਫ਼ਲਸਫ਼ੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਾਰਸੀ ਲੇਖਕ
ਰਾਜੇਸ਼ ਨੰਦਿਨੀ ਸਿੰਘ
ਰਾਜੇਸ਼ ਨੰਦਿਨੀ ਸਿੰਘ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Rajesh Nandini Singh; 23 ਮਾਰਚ 1957 – 8 ਮਈ 2016) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਬੀਰਾ, ਜੰਜਗੀਰ-ਚੰਪਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅੰਬਗੜ੍ਹ ਚੌਕੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਦੀਵਾਨ ਦੁਰਗੇਸ਼ਵਰ ਸਿੰਘ, ਬੀਰਾ ਦੇ ਜ਼ਿਮੀਦਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਭਾਨੂ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਤੀਜੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ। 2009 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਹਡੋਲ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ 15ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1993-1998 ਦੌਰਾਨ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਧੀ ਹਿਮਾਦਰੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨਵੰਬਰ 2016 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਡੋਲ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਉਪ ਚੋਣ ਲੜੀ ਸੀ।
ਰਾਜੇਸ਼ ਨੰਦਿਨੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਈ 2016 ਵਿੱਚ 59 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਏਰੀ ਫਿਟਜ਼
ਐਰੋਜ਼ ਫਿਟਜ਼  (ਜਨਮ ਏਰੀਏਲ ਸਕਾਟ; 1989), ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਏਰੀ ਫਿਟਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਾਡਲ, ਵਲੌਗਰ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੂਟਿਊਬ ਚੈਨਲ ਟੋਮਬੋਯਿਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਐਂਡਰੋਜੀਨਸ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰਦ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੋਵਾਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਫਿਟਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਵੈਲੇਜੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਰਕਲੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਡਰਗਰੈਜੂਏਟ ਵਜੋਂ ਮਾਡਲ ਬਣਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਯੂ.ਜੀ.ਜੀ. ਅਤੇ ਕੇਂਜੋ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਮਾਡਲਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਈਲੋਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਵਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਟਜ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਯੂਟਿਊਬ ਚੈਨਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ 23 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਰੀਅਲ ਵਰਲਡ: ਐਕਸ-ਪਲੋਜ਼ਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਸਟ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਏਰੀਏਲ ਸਕਾਟ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ ਫਿਟਜ਼ ਵਲੌਗਿੰਗ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ-ਟਾਈਮ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਏਜੰਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਡਲਿੰਗ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਏਜੰਸੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਯੂਟਿਊਬ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਟਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੂਟਿਊਬ ਚੈਨਲ ਟੋਮਬੋਯਿਸ਼ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਲੌਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੱਗਰੀ ਜੈਂਡਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗਕਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਫਿਟਜ਼ ਛੋਟੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਪੋਸਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਬਲਸ, ਇੱਕ ਸਕ੍ਰਿਪਟਡ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼, ਅਤੇ ਮਾਈ ਮਾਮਾ ਵੇਅਰਜ਼ ਟਿਮਬਸ, ਸੈਂਟਰ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਦੇ ਮਰਦਾਨਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਆਦਿ।
ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ
ਫਿਟਜ਼ ਨੇ 9ਵੇਂ ਸਲਾਨਾ ਸ਼ੌਰਟੀ ਅਵਾਰਡਸ ਵਿੱਚ ਐਲਜੀਬੀਟੀ+ ਯੂਟਿਊਬ ਚੈਨਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਇਡ ਡਾਟ ਕਾਮ ਦੀ 2019 ਪ੍ਰਾਈਡ 25 ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਫਿਟਜ਼ ਕੁਈਰ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਗੈਰ-ਬਾਈਨਰੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੀ/ਹਿਮ ਅਤੇ ਦੇ/ਦੇਮ ਸਰਵਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੈੰਦੇਤ ਨਾਚ
ਪੈਂਡੇਟ ਬਾਲੀ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਥਿਏਟਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂ
ਕਾਰਕੌਰ
ਕਾਰਕੌਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਐੱਸ.ਏ.ਐੱਸ.ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਡੇਰਾ ਬਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਿਸਮਿਲ
ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਿਸਮਿਲ (11 ਜੂਨ 1897 - 19 ਦਸੰਬਰ 1927 ) ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਇਨਕਲਾਬੀ ਅਤੇ ਮੋਹਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਰ, ਅਨੁਵਾਦਕ, ਬਹੁਭਾਸ਼ਾਈ ਅਤੇ ਇਤਹਾਸਕਾਰ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਜੇਠ ਸ਼ੁਕਲ ਇਕਾਦਸ਼ੀ (ਨਿਰਜਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ) ਵਿਕਰਮੀ ਸੰਵਤ 1954 ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜੀ ਨੂੰ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਵਾਰ ਪੋਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਇਕਾਦਸ਼ੀ (ਸਫਲਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ) ਵਿਕਰਮੀ ਸੰਵਤ 1984 ਨੂੰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਗੋਰਖਪੁਰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਬਿਸਮਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਰਦੂ ਤਖੱਲੁਸ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਹਤ। ਬਿਸਮਿਲ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਰਾਮ ਅਤੇ ਅਗਿਆਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਲੇਖ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਨ 1916 ਵਿੱਚ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਨਕਲਾਬੀ ਰਸਤੇ ’ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ: “ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦ ਬਿਸਮਿਲ ਵੱਡੇ ਹੋਣਹਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸਨ। ਗਜਬ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਸਨ। ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸਨ। ਲਾਇਕ ਬਹੁਤ ਸਨ। ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਛੜਯੰਤਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਚਾਹੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸਨ ਲੇਕਿਨ ਫਿਰ ਵੀ ਪੰਡਤ ਜਗਤ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗੇ ਸਰਕਾਰੀ ਵਕੀਲ ਦੀ ਸੁੱਧ-ਬੁੱਧ ਭੁਲਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਚੀਫ਼ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਪੀਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਲਿਖੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਕਿ ਮੁਨਸਫ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਪਿਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸੂਝਵਾਨ ਅਤੇ ਲਾਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹੈ।”
Further reading
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1897
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ (Pooja Surve) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2009 ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ, ਜਾਪਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 2010 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਜਿਮਨਾਸਟ ਸੀ ਜੋ 2010 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 16 ਵਿੱਚ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਬੇਲਾਰੂਸ 2010 ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਐਕਸੋਟਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 2010 ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਗ ਲਿਆ।
ਉਹ ਹੁਣ ਤੱਕ 150 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਜਿਮਨਾਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵੱਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਛਤਰਪਤੀ ਅਵਾਰਡੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2010 ਵਿੱਚ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼ (ਜਨਮ 8 ਨਵੰਬਰ 1964) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਸਮਾਚਾਰ ਐਂਕਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ 1991 ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਆਉਟਲੁੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੀਐਨਐਨ-ਆਈਬੀਐਨ ਨਿਊਜ਼ ਨੈੱਟਵਰਕ ਤੇ ਡਿਪਟੀ ਐਡੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ ਐਂਕਰ ਹੈ। ਘੋਸ਼ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਨਾਵਲਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਰੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਸਟਾਰ-ਸਪੋਰਟਸ ਦੁਆਰਾ ਤਕਨੀਕੀ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਕਲਾਤਮਕ, ਤਾਲਬੱਧ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਂਪੋਲਿਨ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਲਈ ਕੁਮੈਂਟਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਘੋਸ਼ ਨੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ'ਜ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1987 ਵਿੱਚ ਰੋਡਸ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਯਾਫਤਾ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਮਗਦਾਲੇਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਚੁਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਐਂਥਨੀ'ਜ ਕਾਲਜ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਤੋਂ ਐਮ.ਫਿਲ.ਕੀਤੀ। . Since 1991, she has worked at The Times Of India, Outlook magazine and The Indian Express and was deputy editor and prime time anchor on the news network CNN-IBN.
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ। ਉਹ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਟਾਈਮਜ਼ - ਠਾਣੇ ਰਤਨ ਅਵਾਰਡ 2019 ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਗਰਾਸ-ਰੂਟ ਲੈਵਲ ਲਈ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਔਨਲਾਈਨ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਕਰੀਅਰ
1991 ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਆਉਟਲੁੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ ਨੈੱਟਵਰਕ CNN-IBN ਉੱਤੇ ਡਿਪਟੀ ਐਡੀਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ ਐਂਕਰ ਸੀ। ਘੋਸ਼ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2014 ਵਿੱਚ CNN-IBN ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਐਡੀਟਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਇੱਕ ਜਿਮਨਾਸਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੁਰਵੇ ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਥਕ ਅਤੇ ਬੈਲੇ ਡਾਂਸਰ ਹੈ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਕਰੀਅਰ
2004 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਟਾਈਮ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ CNN-IBN ਨਿਊਜ਼ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਡਿਪਟੀ ਐਡੀਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ ਐਂਕਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜੇ-ਪੱਖੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਆਲੋਚਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਉਹ ਜ਼ੀ ਮਰਾਠੀ, ਕਲਰਜ਼, ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਕੋਚ ਬਣ ਗਈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਠਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਫੀਨਿਕਸ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਰਿਦਮਿਕ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਗਰੁੱਪ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਜੱਜ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ
ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੋਅ ''ਕੁਐਸ਼ਚਨ ਟਾਈਮ ਦੀਦੀ', ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਮੁੱਖ-ਮੰਤਰੀ ਮਮਤਾ ਬੈਨਰਜੀ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਕ ਅਧਾਰਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਮੱਧ-ਰਾਹ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ, ਨੂੰ 2013 ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਪਬਲਿਕ ਡਿਬੇਟ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਐਨਟੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ Gr8-ITA ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2012 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ CF ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 2013 ਵਿੱਚ, ਘੋਸ਼ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਕੈਡਮੀ (ITA) ਤੋਂ ITA ਸਰਵੋਤਮ ਐਂਕਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। 2014 ਵਿੱਚ, ਰੋਡਜ਼ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੇ ਘੋਸ਼ ਨੂੰ 13 ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਰਤਾਂ ਰੋਡਸ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। 2017 ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਲਈ ਸੀ.ਐਚ.ਮਹੁੰਮਦ ਕੋਇਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। In 2017 Ghose was awarded the C.H.Mohammed Koya National Award for journalism.
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ 8 ਜੂਨ 1990 ਨੂੰ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਿਤਾ ਸੁਰਵੇ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮਾਨਸੀ ਸੁਰਵੇ ਹੈ।
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਘੋਸ਼ 1998 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦੋ ਨਾਵਲਾਂ, 'ਦ ਜਿਨ ਡਰਿੰਕਰਜ਼', ਅਤੇ 2004 ਵਿੱਚ 'ਬਲਾਇੰਡ ਫੇਥ' ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। 'ਦ ਜਿਨ ਡਰਿੰਕਰਜ਼' ਵੀ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਘੋਸ਼ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ-ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਜੀਵਨੀ, 'ਇੰਦਰਾ: ਇੰਡੀਆਜ਼ ਮੋਸਟ ਪਾਵਰਫੁੱਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ (ਜਗਰਨੌਟ ਬੁਕਸ)' ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਜੀਵਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਸੁਰਵੇ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1990
ਸਾਗਰਿਕਾ ਘੋਸ਼
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਉਸ ਦੀ 2018 ਦੀ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਕਿਤਾਬ, 'ਕਿਉਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਲਿਬਰਲ ਹਾਂ: ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ' ਜੋ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘੋਸ਼ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ, ਸੀਮਤ ਸਰਕਾਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ​ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਘੋਸ਼ ਨੇ ਥੀਸਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1947 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੁਤੰਤਰਤਾ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਭਾਰਤੀ 'ਵੱਡਾ ਰਾਜ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਘੋਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਸੇਵਾ 1960 ਬੈਚ ਦੇ, ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ, ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਚਾਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਰੁੰਧਤੀ ਘੋਸ਼, ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਦੂਤ ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਅਤੇ ਰੂਮਾ ਪਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਜਸਟਿਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ ਐਂਕਰ ਰਾਜਦੀਪ ਸਰਦੇਸਾਈ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਦਿਲੀਪ ਸਰਦੇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਰਾਜਦੀਪ ਅਤੇ ਸਾਗਰਿਕਾ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ, ਬੇਟਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਬੇਟੀ ਤਾਰਿਣੀ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1964
ਰੁਮਾਲ
ਰੁਮਾਲ ( ਪੰਜਾਬੀ : ਰੁਮਾਲ ) ਰੁਮਾਲ ਜਾਂ ਬੰਦਨਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮਹਿਮਾਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪੱਗ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਤਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਮਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੁਮਾਲ ਸਿੱਖ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਐਥਲੈਟਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ.
ਬਹੁਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੇਰੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਅਕਸਰ ਬਾਹਰ ਰੁਮਾਲਿਆਂ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਰੁਮਾਲ ਸਪਲਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਸਾਦਾ ਰੁਮਾਲ ਵਰਤਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਕੱਪੜਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਰੁਮਾਲ ਲਈ ਰੁਮਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਉਰਦੂ, ਹਿੰਦੀ, ਨੇਪਾਲੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਰੁਮਾਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਥੱਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਕਾਰਫ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੱਕਾ ਗੰਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਝੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਫਿਰ ਗਲਾ ਘੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ ਡੈਡਜ਼ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਕਾਰਪੋਰਲ ਜੋਨਸ ਨੇ " ਵੀ ਨੋ ਆਵਰ ਓਨੀਅਨਜ਼ " ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਰੁਮਾਲ ਨਾਲ ਕੈਪਟਨ ਰਾਮਸੇ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂਸ਼
ਮੁਹੰਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ ਜ਼ੌਕ
ਸ਼ੇਖ ਮੁਹੰਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ ਜ਼ੌਕ (1789–1854) (ਉਰਦੂ: شیخ محمد ابراہیم ذوق) ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਆਪਣੇ ਤਖੱਲਸ ਜ਼ੌਕ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ 19 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਿੱਲੀ ਮੁਗਲ ਕੋਰਟ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਕਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਜ਼ਫਰ ਨੇ 'ਖ਼ਾਕਾਨੀ-ਏ-ਹਿੰਦ' ਦਾ ਖਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਮੁਹੰਮਦ ਇਬਰਾਹੀਮ ਜ਼ੌਕ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਸਿਪਾਹੀ ਮੁਹੰਮਦ ਰਮਜਾਨ ਦੇ ਘਰ 1789 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਫਿਜ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਦੇ ਮਕਤਬ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਹਾਫਿਜ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰ-ਓ-ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ। ਜ਼ੌਕ ਵੀ ਸ਼ੇਅਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹ ਨਸੀਰ ਦੇਹਲਵੀ ਦੀ ਤੂਤੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਜ਼ੌਕ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਿਲ ਲਗਾ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰਾਨਾ ਮਕਬੂਲੀਅਤ ਵਧਣ ਲੱਗੀ। ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਕਾਰ ਇੰਨਾ ਬੁਲੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਲਾ ਮੁਅੱਲਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਯੁਵਰਾਜ ਸਲਤਨਤ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਜਫਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਲਾਮ ਵਿਖਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ਾਇਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1789 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1854
ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ
ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ( "ਕੁਰਦਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ"; ਪੁਰਾਤਨ ਨਾਂ: ਕੋਰਦੂਨ    ) ਇੱਕ ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਭੂਗੋਲਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੁਰਦ ਲੋਕ ਬਹੁਮਤ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੁਰਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਮਕਾਲੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਦੇ, ਉੱਤਰੀ ਇਰਾਕ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਇਰਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਕੁਰਦ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਇਲਾਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ
ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ
ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਨਿੰਮੋ, ਯਾਰੀ ਜੱਟ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਜੱਟ ਦੀ ਅਤੇ ਵਰਿੰਦਰ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਬੱਬਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲੀ ਜਿੰਦਗੀ
ਡੀ.ਕੇ. ਸਪਰੂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੇਮਾਵਤੀ ਸਪਰੂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਤੇਜ ਸਪਰੂ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਰੀਮਾ ਰਾਕੇਸ਼ ਨਾਥ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ। ਸਪਰੂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਂਦਰਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਡੋਗਰਾ ਰਾਜ ਦੇ 'ਖਜ਼ਾਨਚੀ' ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸੇਫ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਜੁਹੂ, ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਉਸ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਹਬਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਲਵਾਰਿਸ (1981) ਅਤੇ ਅਵਤਾਰ (1983) ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਪਰੂ 1990 ਵਿੱਚ ਭੰਗੜਾ ਗਿੱਧਾ ਰਾਹੀਂ ਐਲਬਮ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਸਮਾਨ ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸ਼ਸ਼ੀ ਕਪੂਰ, ਸੰਜੇ ਦੱਤ, ਰੇਖਾ, ਅਨੀਤਾ ਰਾਜ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕੁਰਬਾਨੀ ਜੱਟ ਦੀ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲ (ਅਲਫ਼ਾ) ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜ਼ੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਸਪਰੂ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਭੂਚਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਰਾਹਤ ਰੈਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਲਭਵਨ, ਕੈਥਰੀਨ ਹੋਮ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਨਿਧੀ ਵਰਗੀਆਂ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਦਦ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਭੇਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਪਰੂ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅਰੁਣ ਜੇਤਲੀ ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਸਾਂਪਲਾ ਨਾਲ ਰੈਲੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਪਰੂ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੇਤਲੀ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਗੀਤਾ ਅਰੁਣ ਜੇਤਲੀ ਦਾ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨਾਥ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਪਰੂ ਨੂੰ ਭਾਜਪਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ 23 ਫਰਵਰੀ 2014 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਫਤਿਹ ਰੈਲੀ ਦੌਰਾਨ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਸਪਰੂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ।
2018 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਲਾਬਿੰਗ ਕੀਤੀ।
ਅਵਾਰਡ
ਸਪਰੂ ਨੂੰ 1995 ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ "ਮਹਿਲਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ 1998", ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿਮਲਾ ਸ਼ਰਮਾ ਤੋਂ "ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ" ਅਤੇ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਲੱਬ ਤੋਂ "ਪੰਜਾਬੀ ਰਤਨ" ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ 2002 ਵਿੱਚ ਡਾ. ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ (ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ), ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ, ਅਤੇ ਖੇਡ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਮਿਲਖਾ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਪਟਿਆਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਗੈਰ-ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ "ਪੰਜਾਬ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ" ਭੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੀਤ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦਾ "ਹਮਦਰਦ ਅਵਾਰਡ" ਹੋਰਨਾਂ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ 100 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਖਰਜੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਲੀਜੈਂਡ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਉਪਵਾਨ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁੜਵਾ ਬੇਟੀਆਂ ਰੀਆ ਵਾਲੀਆ ਅਤੇ ਰੇਨੇ ਵਾਲੀਆ ਹਨ। ਉਹ ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਲੋਂਗੋਰੀਆ ਮਹਿਲ
ਲੋਂਗੋਰੀਆ ਮਹਿਲ (ਸਪੇਨੀ: Palacio Longoria) ਮਾਦਰੀਦ, ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਵੀਏਰ ਗੋਨਸਾਲੇਸ ਲੋਂਗੋਰੀਆ ਨੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ 1996 ਵਿੱਚ ਬੀਏਨ ਦੇ ਇੰਤੇਸੇਰੇਸ ਕੁਲਤੂਰਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ
ਅਕਬਰਨਾਮਾ
(, Urdu: اکبر ناما), ਤੀਜੇ ਮੁਗ਼ਲ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ (1556–1605) ਦਾ ਅਕਬਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਫ਼ਾਰਸੀ-ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਵਜੀਰ, ਅਕਬਰ ਦੇ ਨਵਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਅਬੁਲ ਫ਼ਜ਼ਲ ਦਾ ਅਕਬਰ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਅਧਿਕਾਰਿਤ ਇਤਹਾਸ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਹਿਤ
ਮੰਡਲਾਂ
ਮੰਡਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੱਸੀ ਪਠਾਣਾਂ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਰੁਮਾਲੀ ਰੋਟੀ
ਰੁਮਾਲੀ ਰੋਟੀ (ਹਿੰਦੀ: रूमाली रोटी; Urdu: رومالی روٹی) ਆਟੇ ਦੇ ਮੈਦੇ ਦੀ ਬਣੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਵੱਡੀ ਪੋਲੀ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ
ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ ਸੱਜੇ ਤੋਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀਆਂ ਕਈ ਧੁਨੀਆਂ ਉਰਦੂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਵਿਅੰਜਨ ਲਈ (ਜੋ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ 28 ਵਿਅੰਜਨ ਧੁਨੀਆਂ ਹੀ ਹਨ ਅਰਥਾਤ ਸਵਰ ਧੁਨੀਆਂ ਇਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਅਬਜਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲਿਪੀ ਕੁਝ ਵਾਧੇ ਕਰ ਕੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲ ਕੇ ਸਿੰਧੀ, ਪਸ਼ਤੋ, ਉਰਦੂ, ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਲਿਸ਼ਾਨੇ ਉਸਮਾਨੀ,ਅਤੇ ਮਲਾਏ ਆਦਿ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲਿਪੀਆਂ
ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ
ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ (1997) ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ 1997 ਵਿੱਚ ਬੁੱਕਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ 'ਨਿਤਾਣਿਆਂ ਦੇ ਤਾਣ' ਲੋਕਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਛਾਪਿਆ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਸਾਰ
ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਜੌੜੇ ਭੈਣ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ - ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਚਾਕੋ, ਨਾਨੀ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨੀ-ਮਾਸੀ ਬੇਬੀ ਕੋਚਾਮਾ ਨਾਲ ਆਏਮੇਨੇਮ, ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੌੜੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਪੇਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚਾਕੋ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ, ਮਾਰਗਰੇਟ ਅਤੇ ਧੀ ਸੋਫੀ ਮੋਲ, ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਜੋਅ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ, ਚਾਕੋ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਦਮੇ ਦਾ ਭਾਰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤਾਂ ਸੋਫੀ ਮੋਲ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਘੁੰਮਣ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬੇੜੀ ਲੱਭ ਗਈ। ਵੇਲੂਥਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਉੱਜੜੇ ਘਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੇ ਜਾਂਦੇ। ਵੇਲੂਥਾ ਇੱਕ ਅਛੂਤ ਹੈ। ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਚਾਕੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਚਾਰ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮਕੈਨਿਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅੱਮੂ ਵੇਲੂਥਾ ਵੱਲ ਉੱਲਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਹ ਨਦੀ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵੇਲੂਥਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਿਮਾਕਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਕੋਚਾਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੰਦ ਦੇਖਕੇ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚੀਂ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਰ ਦੌੜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਘਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸੂਹ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਜਿਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨੋਂ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਠਿੱਲ੍ਹ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਨਦੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬੇੜੀ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਤੈਰਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੋਫੀ ਨੂੰ ਲਭਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਠੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਉਜਾੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ
ਗੀਤਾ ਬਸਰਾ
ਗੀਤਾ ਬਸਰਾ (ਜਨਮ 13 ਮਾਰਚ 1984) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਮਿਤ ਕਪੂਰ ਐਕਟਿੰਗ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਗੀਤਾ ਨੂੰ 2006 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਭਿਨੇਤਾ ਇਮਰਾਨ ਹਾਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮ "ਦਿਲ ਦੀਆ ਹੈ" ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਿਲੀਜ਼ ‘ਦਿ ਟਰੇਨ’ (2007) ਵੀ ਹਾਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਮਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਇੱਕ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਸਰਾ ਨੂੰ ਰਾਹੁਲ ਭੱਟ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਏ ਗਏ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਇਕ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ 'ਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸੁਕਸ਼ਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ ਅਤੇ ਰਾਹਤ ਫਤਿਹ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਗਾਣੇ "ਗੁਮ ਸੁਮ ਗੁਮ ਸੁਮ" ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਬਸਰਾ ਨੇ 29 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ, ਜਲੰਧਰ ਵਿਖੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਹਿਨਾਇਆ ਹੀਰ ਪਲਾਹਾ, ਹੈ ਜੋ ਕਿ 27 ਜੁਲਾਈ, 2016 ਨੂੰ ਪੋਰਟਸਮਾਊਥ, ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਲੋਕ ਕਲਾ
￼ਅਮਰੀਕੀ ਸੈਂਪਲਰ, 1831
ਲੋਕ ਕਲਾ ਇਕ ਜਮਾਤ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹਨ. ਉਹ ਲੋਕਗੀਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਠੋਸ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸਤੂਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਟੁੱਟ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਕਥਾਤਮਕ structuresਾਂਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲਾ ਨੂੰ, ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਗੁੰਮ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦੋਂ ਤਕ ਵਸਤੂ ਜਾਂ ਕਿਰਿਆ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੰਗੀ ਜਾਂਦੀ. ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕਲਾਤਮਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ.
ਲੋਕ ਕਲਾ ਆਬਜੈਕਟ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ
17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕੈਲੰਡਰ ਸਟਿੱਕ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਕੌਮੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਵੇਈ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿਚ ਇਕ ਆਮ ਰੂਪ ਹੈ.
ਮੁੱਖ ਲੇਖ: ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿਚ ਸੰਕਲਪ
ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਵਸਤੂ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਬਸੈੱਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਾਰ ਬਾਰ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਟੁੱਟਣਾ. ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;  ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਤਹ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. [3]  ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਲਾਤਮਕਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰ
ਇਕੋ ਇਕ ਕਾਰੀਗਰ ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਰਤਾਂ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ frameworkਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਪਛਾਣਣ ਯੋਗ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ haveੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਂ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਲੋਇਸ ਰੀਗਲ ਨੇ 1894 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ "ਵੋਲਕਸਕੰਸਟ, ਹਾਉਸਫਲਿਸ, ਅੰਡ ਹਾusਸਿੰਡਸਟਰੀ" ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।  ਕਲਾਕਾਰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ - ਜਿਸ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਸੁਹੱਪਣ ਵਿਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. "  []] ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਵੀਨਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ.  ਕਈ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਜਾਈ, ਸਜਾਵਟੀ ਤਸਵੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਡਿਕਯੋ ਕਵਰੇਜ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਨਿਰੰਤਰ ਉਭਰਦੇ ਹਨ.
ਸਮਕਾਲੀ ਬਾਹਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਵੈ-ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਅਕਸਰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਅਮੈਰੀਕਨ ਆਰਟ ਮਿ Museਜ਼ੀਅਮ ਵਿਚ 70 ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਿਖਿਅਤ ਕਲਾਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ;  ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੰਡੀਅਨੂਇਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਲਾਕਾਰ ਐਲੀਟੋ ਸਰਕਾ ਨੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਂ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ.
ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ
ਟਕਾ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪੇਪਰ ਮੈਚ ਆਰਟ ਹੈ ਜੋ ਫਿਲਪੀਨਜ਼ ਵਿਚ ਪੇਟੇ ਲਈ ਹੈ.
ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਲਾ ਆਬਜੈਕਟ ਇਕ ਵਾਰ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਕੋ ਵਾਰੀ ਸਿਰਫ ਇਕੋ ਇਕ ਚੀਜ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ methodsੰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ;  ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਇਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਟੁਕੜਾ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. "ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ" ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਵਿਚ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਾਚਕ ਸਾਈਮਨ ਬ੍ਰੋਨਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਮਾਣ modੰਗਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਹੈ. "ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਨਿਰਮਿਤ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਜ਼ੋਰਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ ਤੋਂ ਭਾਵ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਮਾਣਵਾਦੀ ਫਿਰਕੂ ਸਮਾਜ ਲਈ ਆਮ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਨ।" []] ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ ਕਲਾ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। , ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਸਿਖਾਂਦਰੂਆਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ
ਲੋਕ ਕਲਾ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਜਾਂ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;  ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰ ਸਵੈ-ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। [ਹਵਾਲੇ ਦੀ ਲੋੜ] ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਜਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।  ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, "ਸਮੂਹ ਕਲਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ, ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਕੋਲ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੌਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਸਵੀਕਾਰਨ ਲਈ ਪਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ  ਲੋਕ ਕਲਾ। ”[]] ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਦਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸਥਾਨਕ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋਹਾਰ ਜਾਂ ਪੱਥਰਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।  ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋੜੀਂਦੇ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਸਾਧਨ ਹੁਣ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਕੂਲ ਜਾਂ ਲਾਗੂ ਆਰਟਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ.
ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਈਡੀਟ ਦੁਆਰਾ ਮਾਲਕੀਅਤ
ਇਕਾਈ ਦੀ ਸਹੂਲਤ
ਵਸਤੂ ਦੀ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਕਿਸਮ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ;  ਇਹ ਘਰੇਲੂ ਜਾਂ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਬਣਨਾ ਜਾਰੀ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਰਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਨਕਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ. ਕਲਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਿਤਾਬ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਇਕ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” []] ਜਾਰਜ ਕੁਬਲਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1962 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ, “ਦਿ ਸ਼ੇਪ ਆਫ਼ ਟਾਈਮ: ਰੀਮੇਂਕਸ ਆਨ ਦ ਹਿਸਟਰੀ”।  ਚੀਜਾਂ "ਇਤਿਹਾਸਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ.  ਇਹ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਫਾਰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ;  ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ.  ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਕਿਸਮ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ.
ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਸੰਪਾਦਨ ਲਈ ਸੁਹਜ
1978 ਪਹਿਲੀ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਸੋਇਆ ਸਾਸ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਰੰਗੋ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਪਲਾਈਵੁੱਡ ਤੇ ਐਨਾਮਲ ਪੇਂਟ ਏਲੀਟੋ "ਅਮੰਗਪਿੰਟਰ" ਸਰਕਾ, ਫਿਲਪੀਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, 1978
ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਵਾਦ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ. ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਾਰੀਗਰ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਦੇ ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ. ਉਹ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ (ਬਹੁਤੇ) ਅਚਾਨਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ.।ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਂਝਾ ਰੂਪ ਇਕ ਸਾਂਝਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਵੀਨਤਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਾਰੀਗਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ;  ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਣ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਨਵਾਂ ਅਨੁਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਇਆ ਹੈ. “ਕਲਾ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ, ਇਸ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਖੋਜ ਲਈ ਅਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਸੁੰਗੜ ਜਾਣ। ਰਵਾਇਤੀ ਆਬਜੈਕਟ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਵਿਚਾਲੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਣਾਅ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਬਦਲੇ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਬਾਰੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ
ਲੋਕ ਕਲਾ ਕਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਹੱਥੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਣੂ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਫੋਕ ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਹੈਰੀਟੇਜ ਨੇ ਇਕ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਪੰਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲਾਨਾ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇ ਹਨ।  ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮਗਰੀ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਆਬਜੈਕਟ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
ਅਲੇਬ੍ਰਿਜੇ
ਆਰਮਰਰ
ਬੈਲਮੇਕਰ
ਲੁਹਾਰ
ਕਿਸ਼ਤੀ ਇਮਾਰਤ
ਇੱਟ ਨਿਰਮਾਤਾ
ਝਾੜੂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ
ਕੈਬਨਰੀ
ਤਰਖਾਣ
ਵਸਰਾਵਿਕ
ਘੜੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ
ਕੂਪਰ
ਤਾਂਬੇ
ਕਟਲਰ
ਸਜਾਵਟ
ਸਾਬਕਾ ਵੋਟੋ
ਫਰੀਅਰ
ਫੂਡਵੇਅ
ਫਰਾਕਟਰ
ਫਰਨੀਚਰ
ਕਠੋਰ ਨਿਰਮਾਤਾ
ਲੋਹੇ ਦਾ ਕੰਮ
ਗਹਿਣੇ
ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਟਾਬਲੋਸ
ਚਮੜਾ ਬਣਾਉਣਾ
ਲੇਈ (ਮਾਲਾ)
ਲੂਜਕਰੋਣਾ
ਤਾਲੇ
ਲੁਬੂਕ
ਮਧੂਬਨੀ ਪੇਂਟਿੰਗ
ਚਿਕਨਾਈ
ਮਿਲਵਰਾਈਟ
ਮਾਇਨੇਚਰ ਜਾਂ ਮਾਡਲ
ਨਕਸ਼ਿ ਕੰਠਾ
ਸੂਈ ਦਾ ਕੰਮ
ਪੇਂਟਿੰਗ
ਪੇਟੂ
ਫਾਡ ਪੇਂਟਿੰਗ
ਰਜਾਈ
ਰੀਸਾਈਕਲ ਸਮੱਗਰੀ
ਕਾਠੀ
ਸੌਸਮਿਥ
ਮੂਰਤੀ
ਜੁੱਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ
ਸਟੋਨਮੈਸਨ
ਟੈਨਰ
ਟੈਕਸਟਾਈਲ
ਥੈਚਰ
ਟਾਈਲ ਨਿਰਮਾਤਾ
ਟਿੰਕਰ
ਤਿਨਸਮਿਥ
ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਟਰੱਕ ਆਰਟ
ਸੰਦ
ਟ੍ਰੀਨਵੇਅਰਨ
ਵਰਨਾਕੂਲਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
ਵੈਨਰਾਈਟ
ਵੇਵਰ
ਪਹੀਏਦਾਰ
ਘੁੰਮਣਾ
ਲੱਕੜ ਦੀ ਉੱਕਰੀ
ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
ਹੇਠਾਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕਲਾ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸਮੂਹਕ ਸਮੂਹ ਲਈ ਲੇਬਲ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵੰਡ ਹੈ. ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਕਲਾ ਜਗਤ ਦੇ ਸੰਸਥਾਗਤ structuresਾਂਚਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਵਧੀਆ ਕਲਾ" ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਬਲ ਕੀਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਓਵਰਲੈਪ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਦੋ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਲੇਬਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.। ਉਪਰੋਕਤ ਸੂਚੀਬੱਧ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ "ਲੋਕ ਕਲਾ" ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲਾ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਸਮਝ "ਲਘੂ ਕਲਾਵਾਂ" ਦੇ ਸੀਮਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਅਮਰੀਕਾਨਾ
ਕਲਾ ਬੇਰਹਿਮੀ
ਲੋਕ ਵਾਤਾਵਰਣ
ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਕਲਾ
ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼
ਨੇਵੀ ਕਲਾ
ਆlierਟਲੇਅਰ ਆਰਟ
ਬਾਹਰੀ ਕਲਾ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਲਾ
ਟ੍ਰੈਪ ਕਲਾ
ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ
ਮੋਹਰੀ ਕਲਾ
ਵਿਜ਼ਨਰੀ ਆਰਟ
ਮੁੱਖਧਾਰਾ ਦੇ ਕਲਾ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ
1951 ਵਿਚ, ਕਲਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਿuਰੇਟਰ ਬਾਰਬਰਾ ਜੋਨਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਵ੍ਹਾਈਟਚੈਲ ਗੈਲਰੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਬਲੈਕ ਆਈਜ਼ ਅਤੇ ਲਿਮਨੇਡ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ. ਇਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਨੇ, ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਿ ਅਨਸੋਫਿਸੀਟਿਡ ਆਰਟਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿਚ ਪੌਪ ਆਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ ਦੇ ਮੁ earlyਲੇ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿਚ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵੀ ਲਗਾਈ.।
ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਫੋਕ ਆਰਟ (IOV) ਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨਿਆ ਮਿਸ਼ਨ "ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਦੁਆਰਾ ... ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਕਲਾ, ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ ... ਨ੍ਰਿਤ, ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ, ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ." ਲੋਕ ਕਲਾ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦਾ ਸੰਗਠਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਹੈ.
ਖੇਤਰੀ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ
ਅਫਰੀਕੀ ਲੋਕ ਕਲਾ
ਚੀਨੀ ਲੋਕ ਕਲਾ
ਮਿੰਗੀ (ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਕਲਾ ਲਹਿਰ)
ਮਿਨ੍ਹਵਾ (ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕ ਕਲਾ)
ਮਕ ਯੋਂਗ (ਉੱਤਰੀ ਮਾਲੇ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਲੋਕ ਕਲਾ ਨਾਚ)
ਮੈਕਸੀਕਨ ਹੈਂਡਕ੍ਰਾਫਟਸ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾ
ਜੋਗੇਟ (ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਲਾਏ ਲੋਕ ਕਲਾ ਨਾਚ)
ਉੱਤਰੀ ਮਲਾਬਾਰ
ਥੀਯਾਮ
ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ
ਵਾਰਲੀ ਪੇਂਟਿੰਗ (ਭਾਰਤ)
ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਲੋਕ ਕਲਾ (ਭਾਰਤ)
ਮੈਕਡੋਨੀਆ ਅਤੇ ਥ੍ਰੈੱਸ ਦਾ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
ਪੈਟ੍ਰਾਸ, ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕਧਾਰਾ
23 ਅਕਤੂਬਰ
23 ਅਕਤੂਬਰ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 296ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 297ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 69 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ।
ਵਾਕਿਆ
-1956-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਹੰਗਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਕਿੱਤਾਕਾਰੀ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ(ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੰਘਰਸ਼ 4 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ)
ਦਿਹਾਂਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਕਤੂਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਲੀਨਾਰੇਸ ਮਹਿਲ
ਲਾਰੇਦੋ ਮਹਿਲ (ਸਪੇਨੀ: Palacio de Linares) ਮਾਦਰੀਦ, ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ 1976 ਵਿੱਚ ਬੀਏਨ ਦੇ ਇੰਤੇਸੇਰੇਸ ਕੁਲਤੂਰਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਵੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਸਾਈਟਾਂ
ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਵੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਸਾਈਟਾਂ (長崎と天草地方の潜伏キリシタン関連遺産) ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਅਤੇ ਕੁਮਾਮੋਟੋ ਪ੍ਰੀਫੈਕਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਚਰਚ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਮਨ ਦੇ ਲੰਬੇ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਈਸਾਈਅਤ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੀਨਾਰੇਸ ਮਹਿਲ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ
ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਵੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਸਾਈਟਾਂ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਜਨ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਐਕਸਪ੍ਰੇੱਸ
ਜਨ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਐਕਸਪ੍ਰੇੱਸ, ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਐਕਸਪ੍ਰੇੱਸ ਦੀ ਸਸਤੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏ.ਸੀ. ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਏ.ਸੀ. ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਨ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਥੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਤੋ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਹਿਲਜ ਕੁਈਨ ਐਕਸਪ੍ਰੇੱਸ ਇਕੱਲੀ ਜਨ ਸਤਾਬਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੀਟਰ ਗੇਜ ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਹੜੀ ਕਿ ਲ੍ਮ੍ਡਿੰਗ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋ ਲੋਅਰ ਹਾਫ੍ਲੋੰਗ ਤਕ 100 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤਕ ਦਾ ਸਫਰ ਤੇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ.ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨ ਸਤਾਬਦੀ ਗੱਡੀਆਂ ਬ੍ਰੋਡ ਗੇਜ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਾਂ
ਮੁਹੰਮਦ ਮੂਸਾ
ਜਨਰਲ ਮੁਹੰਮਦ ਮੂਸਾ ਖਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾ (موسى خان) ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਫੌਜ (1966–1969) ਦਾ ਚੌਥਾ ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ਼ ਸੀ। ਉਹ ਫੀਲਡ ਮਾਰਸ਼ਲ ਜਨਰਲ ਅਯੂਬ ਖਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ਼ ਬਣਿਆ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਫੌਜ ਵਿੱਚੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਚੌਥੇ ਗਵਰਨਰ ਅਤੇ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਗਵਰਨਰ (1985 to 1991) ਬਣੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸਰਦਾਰ ਯਾਜਦਾਨ ਖਾਨ ਦੇ ਘਰ ਕੁਏਟਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਬੀਟਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਫੇਰੀ
ਫਰਵਰੀ 1968 ਵਿੱਚ  the Beatles ਨੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ ਯੋਗੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਇੱਕ ਅਡਵਾਂਸਡ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ (TM) ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ Rishikesh ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾਂ ਕੀਤੀ। ਵਿਆਪਕ ਮੀਡੀਆ ਧਿਆਨ ਹੇਠ ਇਹ ਫੇਰੀ ਬੈਂਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋ ਉਪਜਾਊ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਲਾਰਡ ਹੈਰੀਸਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ  ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੀਟਲਾਂ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਬਾਰੇ ਪੱਛਮੀ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTEGoldberg20107_4-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTEGoldberg20107_4-0"> [4]   <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTEGoldberg20107_4-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTEGoldberg20107_4-0">
ਬੀਟਲਪਹਿਲੀ  ਅਗਸਤ ਵਾਰ 1967 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿਖੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੰਗੋਰ, ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਦਸ-ਦਿਨ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮੈਨੇਜਰ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਐਪਸਟੇਨ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਣਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਤਲਹਟੀ ਤੇ "ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਵਾਦੀ " ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਉਸ ਦੇ  ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਵਿਖੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਗੁਜਾਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।
ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੋਸਤ ਕੁੜੀਆਂ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਰਿਪੋਰਟਰਾਂ ਸਹਿਤ ਬੀਟਲ ਫਰਵਰੀ 1968 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਡੋਨੋਵਾਨ, ਬੀਚ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਈਕ ਲਵ ਹੈ, ਅਤੇ flautist ਪੌਲ ਹਾਰਨ ਸਮੇਤ ਟੀ ਐਮ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ 60 ਜਣਿਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਜੌਨ ਲੈਨਨ, ਪੌਲ ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਰਿੰਗੋ ਸਟਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਲੇਖਣੀ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਗੀਤ  ("ਵ੍ਹਾਈਟ ਐਲਬਮ") ਬੀਟਲਸ ਲਈ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਟਾਰਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਸ-ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, 1 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਹੋਰ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਛੱਡ ਗਿਆ; ਲੈਨਨ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਲਗਪਗ ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਠਹਿਰੇ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਮਤਭੇਦਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅਣਉਚਿਤ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਦੇ ਚਲਦੇ ਅਚਾਨਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੈਰਿਸਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਲੈਨਨ ਦੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ 1992 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਬੈਨੀਫਿਟ ਕਨਸਰਟ ਦਿੱਤੀ। 2009 ਵਿੱਚ, ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਅਤੇ ਸਟਾਰਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਲਿੰਚ ਫਾਊਡੇਸ਼ਨ, ਜੋ ਐਟ-ਰਿਸਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਫੰਡ ਉਗਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਲਈ ਇੱਕ ਬੈਨੀਫਿਟ ਕਨਸਰਟ ਕੀਤੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਅੱਧ 1960ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਬਿਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬੀਟਲ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗੇ,   ਅਤੇ 1966 ਵਿੱਚ ਹੈਰਿਸਨ ਨੇ ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਸਿਤਾਰ ਵਾਦਨ ਦੇ ਸਬਕ ਲਏ। ਅਲੈਕਸਿਸ "ਮੈਜਿਕ ਅਲੈਕਸ" ਮਰਦਾਸ, ਬੀਟਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਐਪਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਦੇ ਮੁਖੀ  ਨੇ ਏਥਨਜ਼, ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, Pattie Boyd ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੀਟਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। right|thumb|300x300px|ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ ਯੋਗੀ, ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਬਾਨੀ Boyd ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ, ਬੀਟਲਾਂ ਨੇ ਪਾਰਕ ਲੇਨ ਤੇ ਲੰਡਨ ਹਿਲਟਨ ਵਿਖੇ 24 ਅਗਸਤ 1967 ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਲੈਕਚਰ ਸੁਣਿਆ।  ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਕੁਝ ਬੈਂਡ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੇਨਾਡਾ ਟੀ.ਵੀ. ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਬੀਟਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਨੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਲੈਕਚਰ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਹੋਟਲ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨੱਬੇ-ਮਿੰਟ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਰੀਟਰੀਟ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।