cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਬਲ੍ਹਣੀ
ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਹਲ ਵਾਹੁੰਦੇ ਕਈ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਸੀ ਪੀਣੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਬਲ੍ਹਣੀ ਵਿਚ ਬਚੀ ਲੱਸੀ ਦਾ ਪੂਣੇ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਦੱਬ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਤੇਹ ਲੱਗਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕੱਢਕੇ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਬਲ੍ਹਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਸੀ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਧੰਦਿਆਈ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਬਲ੍ਹਣੀ ਵਿਚ ਘਿਉ ਵੀ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਬਲ੍ਹਣੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਬਲ੍ਹਣੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲੀ ਚਿਉਕਣੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਘਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਘਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਬਲ੍ਹਣੀ ਬਣਾਉਣ ਜੋਗੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਘੁਮਿਆਰ ਬਲ੍ਹਣੀ ਨੂੰ ਚੱਕ ਉਪਰ ਡੌਲਦਾ ਸੀ। ਡੌਲੀ ਹੋਈ ਬਲ੍ਹਣੀ ਨੂੰ ਚੱਕ ਉਪਰੋਂ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਬਲ੍ਹਣੀਆਂ ਦੇ ਗਲ ਦੇ ਹੇਠ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਬਲ੍ਹਣੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਬਲ੍ਹਣੀ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਬਰਤਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਵੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਪਕਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਸਵੇਰੇ ਵੇਲੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੀ ਹੈ। ਲੱਸੀ ਘੱਟ ਹੀ ਪੀਂਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵੀ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਘਰ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਲ੍ਹਣੀ ਦੀ ਲੱਸੀ ਲਈ ਹੁਣ ਕੋਈ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਨਾ ਹੀ ਹੁਣ ਕੋਈ ਬਲ੍ਹਣੀ ਦੀ ਘਿਉ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਹੁਣ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਣ ਵਰਤਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਬਿਲਕੁਲ ਘੱਟ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਵਨਾ ਕੰਥ
thumb| (ਐਲ-ਆਰ) [[ਮੋਹਾਨਾ ਸਿੰਘ ਜੀਤਰਵਾਲ|ਮੋਹਾਨਾ ਸਿੰਘ, ਅਵਨੀ ਚਤੁਰਵੇਦੀ ਅਤੇ ਭਵਾਨਾ ਕੰਠ]] ਭਾਵਨਾ ਕੰਥ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਲੜਾਕੂ ਪਾਇਲਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਮੋਹਾਨਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਅਵਨੀ ਚਤੁਰਵੇਦੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਕੂ ਪਾਇਲਟ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਜੂਨ 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦੇ ਲੜਾਕੂ ਸਕੁਐਡਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਮਨੋਹਰ ਪਾਰੀਕਰ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੰਡੀਆ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਵਿੱਚ ਲੜਾਕੂ ਧਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕੰਠ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਦਸੰਬਰ 1992 ਨੂੰ ਦਰਭੰਗ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇਜ ਨਾਰਾਇਣ ਕੰਥ ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਰਾਧਾ ਕੰਥ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਕੰਥ ਖੋ ਖੋ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ, ਤੈਰਾਕੀ ਅਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਰਗੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਕੰਥ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜਾਈ ਬਾਰੌਣੀ ਰਿਫਾਇਨਰੀ ਦੇ ਡੀ.ਏ.ਵੀ. ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਬੀਐਮਐਸ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਬੰਗਲੁਰੂ ਤੋਂ ਮੈਡੀਕਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਵਿਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸਾਲ 2014 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਈ.ਟੀ. ਵਿਸ਼ਾਲ ਟਾਟਾ ਕੰਸਲਟੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਈ।
ਕਰੀਅਰ
left|thumb| 2020 ਵਿੱਚ [[ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਨਾਰੀ ਦਿਹਾੜਾ|ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ।]] ਕੰਥ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਹਾਜ਼ ਉਡਾਣ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਦਾ ਕਾਮਨ ਐਡਮਿਸ਼ਨ ਟੈਸਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਸਟੇਜ 1 ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਲੜਾਕੂ ਧਾਰਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਈ।
ਜੂਨ 2016 ਵਿੱਚ, ਕੰਥ ਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਹਕੀਮਪੇਟ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਕਿਰਨ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਜੈੱਟ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ 'ਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਲੰਮੀ ਪੜਾਅ-2 ਸਿਖਲਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਡੁੰਡੀਗਲ ਦੀ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਕੰਬਾਈਡ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪਰੇਡ ਸਪਰਿੰਗ ਟਰਮ ਵਿੱਚ ਫਲਾਇੰਗ ਅਫਸਰ ਵਜੋਂ ਕਮਿਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਕੰਥ ਨੇ ਹਾਕ ਦੇ ਉੱਨਤ ਜੈੱਟ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ MIG 21 ਬਾਈਸਨ ਸਕੁਐਡਰਨ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਫਲਾਇੰਗ ਅਫਸਰ ਭਾਵਨਾ ਕੰਥ ਨੇ 16 ਮਾਰਚ 2018 ਨੂੰ ਮਿਗ-21 'ਬਾਈਸਨ' ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਉਡਾਣ ਭਰੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 14:00 ਵਜੇ ਅੰਬਾਲਾ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਿਗ-21 ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਉਡਾਣ ਭਰੀ। ਕੰਥ ਨੇ ਕੁਝ ਮਾਡਲਿੰਗ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
9 ਮਾਰਚ, 2020 ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਮ ਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਦੁਆਰਾ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਦੇ ਨੰਬਰ 3 ਸਕੁਐਡਰਨ ਕੋਬਰਾਸ ਵਿਖੇ ਤਾਇਨਾਤ ਹੈ।
ਟੀ ਆਰ ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ
ਟੀ ਆਰ ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ (1920–1984) (ਤਾਲੁਕ ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ (ತಳುಕು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಸುಬ್ಬ ರಾವ್, ਜੋ ਤਾਰਾਸੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ) ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਕੰਨੜ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਨਵਯ ਲਹਿਰ ਦਾ ਧੁਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਰਗਾਸ਼ਤਮਨਾ ਵਰਗੇ ਨਾਵਲਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ 1985 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਤਾਰਾਸੂ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਅਪ੍ਰੈਲ 1920 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਲੇਬੇਨੂਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰਾਮਸਵਾਮਈਆ ਹਰੀਹਰ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਸੀਥਮਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਚਿੱਤਰਦੁਰਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਤਾਲੁਕੂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਟੀਐਸ ਵੈਂਕਨੱਈਆ, ਜਿਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਸੁਆਰਥ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਾਜ਼ੀ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ ਪੁਤਤਾਨਾ ਚੰਦੂ (ਪੱਟਾ ਦੀ ਗੇਂਦ) ਲਿਖੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 17 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚਿਤਰਦੁਰਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ। ਉਹ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਗੂਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਡਰੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੇਗਾ, ਰਾਮਸਵਾਮਈਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਰਾਸੂ ਸ਼ਿਮੋਗਾ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਜੂਨੀਅਰ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਮਕੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਐਪਰ, ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ ਅੰਦੋਲਨ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਕਾਰਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਕਲਾਸਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਾਰਾਸੂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜੇਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਦਸੰਬਰ 1942 ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਮੁਢਲੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਤਿਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪਰਿਵਾਰ
ਤਾਰਾਸੂ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚੋਂ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭਾਣਜੀ ਵਿਸ਼ਾਲਕਸ਼ੀ ਦਕਸ਼ਿਨਮੂਰਤੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਨੜ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਫਿਲਮ ਜੀਵਣ ਚੈਤ੍ਰ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਨੜ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰ ਡਾ. ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਾਸੂ ਸ਼ਾਮ ਰਾਓ, ਵੀ ਤਾਰਾਸੂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1984 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਲੇਖਕ
ਲੈਂਗਟਾਂਗ
thumb| ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਾਤ thumb| ਲੰਗਟਾਂਗ ਪਿੰਡ 2015 ਵਿੱਚ ਭੂਚਾਲ ਕਾਰਨ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਤੋਦੇ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ thumb| ਗੋਸਾਈਂ ਕੁੰਡਾ ਝੀਲ thumb| ਕਿੰਜਿਨ ਗੋਮਪਾ ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਉੱਤਰ-ਮੱਧ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਘਾਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਦੇ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਰੂਟਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ
ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਬਾਗਮਤੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਰਸੁਵਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ, ਇਹ ਘਾਟੀ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਚੀਨ ਦੇ ਤਿੱਬਤ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। 2015 ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 668 ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਆਪਸ ਵਿੱਚ, ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਵਾਸੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ 'ਲਾਂਗਟਾਂਗਪਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੱਬਤੀ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕੀਰੋਂਗ, ਦੱਖਣੀ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਿੱਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਲੈਂਗਟਾਂਗਪਾ ਪਹਾੜ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਲਿਰੁੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣਾ 'ਯੂ-ਲਾਹ', ਆਪਣਾ ਸਥਾਨਕ ਦੇਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਾਜ ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਵਿੱਚ, ਲੰਗਟਾਂਗਪਾ ਨੂੰ ਤਮਾਂਗ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਬੇਯੂਲ ਦਾਗਮ ਨਾਮਗੋ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਪਦਮਸੰਭਵ ਦੁਆਰਾ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕਤਾ
ਲੈਂਗਟਾਂਗਪਾਸ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਉਪਜੀਵਕਾ ਐਗਰੋਪਾਸਟੋਰਲਿਜ਼ਮ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।  ਸਵਿਸ ਪਨੀਰ ਬਣਾਉਣਾ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵਰਨਰ ਸ਼ੁਲਥੇਸ ਦੁਆਰਾ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵਿਸ ਪਨੀਰ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਤਪਾਦ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਪਹੁੰਚ
ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮੋਟਰ ਮਾਰਗ ਸ਼ਿਆਫਰੂਬੇਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੈਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਤੋਂ ਸ਼ਿਆਫਰੂਬੇਸੀ ਦੀ ਦੂਰੀ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਪਰ ਸੜਕ ਦੀ ਖਰਾਬ ਸਥਿਤੀ ਕਾਰਨ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਤੋਂ ਸ਼ਿਆਫਰੂਬੇਸੀ ਤੱਕ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 6-8 ਘੰਟੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਲਈ, ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ TIMS ਪਰਮਿਟ ਅਤੇ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪਰਮਿਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ
ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਟ੍ਰੈਕ, ਸ਼ਿਆਫਰੂਬੇਸੀ ਤੋਂ ਕਯਾਨਜਿਨ ਗੁੰਬਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ, ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਸਰਕਟ ਅਤੇ ਐਵਰੈਸਟ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਟ੍ਰੈਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਟ੍ਰੈਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕਈ ਟ੍ਰੈਕ ਹਨ ਜੋ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਨੇੜਲੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹੇਲੰਬੂ ਘਾਟੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟ੍ਰੈਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸਥਾਨਕ 'ਚਾਹ-ਹਾਊਸਾਂ' ਵਿੱਚ ਠਹਿਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਘਾਟੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੁਢਲੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 2000 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸੋਲਰ ਪੈਨਲਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਹਾਈਕਰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣ ਜਾ ਸਕਣ। ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਪਹਾੜ-ਚੜਾਈ ਵਿਕਲਪ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਲਗਭਗ 5,000 ਮੀਟਰ ਉੱਚੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਆਸਾਨ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਯਾਨਜਿਨ ਰੀ ਅਤੇ ਸੇਰਗੋ ਰੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਚੋਟੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋਰਜੇ ਲਾਕਪਾ ਅਤੇ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਲਿਰੁੰਗ।
2015 ਨੇਪਾਲ ਭੂਚਾਲ
ਅਪ੍ਰੈਲ 2015 ਦੇ ਨੇਪਾਲ ਭੂਚਾਲ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਭਾਰੀ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਤੋਦੇ ਕਾਰਨ ਲੰਗਟਾਂਗ ਪਿੰਡ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ (1 ਇਮਾਰਤ ਬਚ ਗਈ ਸੀ)। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 310 ਮੌਤਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 176 ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਨਿਵਾਸੀ, 80 ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ 10 ਫੌਜੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਸ਼ਾਂ ਕਦੇ ਬਰਾਮਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ। ਉੱਪਰੀ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਵੀ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ। ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੇ ਲੰਗਟਾਂਗਪਾ ਨੂੰ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਰਾਹੀਂ ਕਾਠਮੰਡੂ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇੜੇ ਯੈਲੋ ਗੁੰਬਾ ਵਿਖੇ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਕੈਂਪ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੈਂਗਟਾਂਗਪਾ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ। 2018 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੱਕ, ਕਿਆਨਜਿਨ ਗੋਮਪਾ ਵਿਖੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣਾ ਗੋਮਪਾ, ਜੋ ਕਿ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਯਾਨਜਿਨ ਗੋਮਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸਵਿਸ-ਪਨੀਰ ਫੈਕਟਰੀ ਵੀ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਚਾਲੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੌਸਮੀ ਤਬਦੀਲੀ
2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਲੈਂਗਟਾਂਗਪਾਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੁਦਰਤੀ ਝਰਨੇ ਸੁੱਕ ਗਏ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਵ-ਜਨਕ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਅੰਤਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ICIMOD ਲੰਗਟਾਂਗ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਯਾਲਾ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਾਇਓਸਫੇਰਿਕ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਹਿਮਾਲ
ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਹਿਮਾਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: alt=Cherkuri|thumb|295x295px| ਲੈਂਗਟਾਂਗ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਚੇਰਕੁਰੀ ਵਿਊ ਪੁਆਇੰਟ
ਅਸਾਮ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ
thumb| ਬ੍ਰਿਹਤ ਉਸਾਹਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਬੁਧਬਾੜੀ ਸਤਰਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਸਾਮੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਸਾਮ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਅਸਾਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਕਲਾ ਵੈਸ਼ਨਵਵਾਦ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ। ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੰਤ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਨ। 16ਵੀਂ ਤੋਂ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਏ ਗਏ ਅਤੇ ਨਕਲ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1826 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਅਹੋਮ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟ ਦਾ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਸਾਮ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚੀਨੀ ਯਾਤਰੀ ਜ਼ੁਆਨਜ਼ਾਂਗ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮਰੂਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ। ਕਨੌਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਰਸਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ "ਬੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਲੌਕਾਂ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਲਈ ਪੈਨਲਾਂ ਦੇ ਉੱਕਰੀ ਹੋਏ ਬਕਸੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ, ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੰਤ ਸੰਕਰਦੇਵ (1449-1568 ਈ.) ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਵ-ਵੈਸ਼ਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। thumb| ਦਖਣੀਪਤ ਸਤਰਾ ਦੀ ਸਚਿੱਤਰ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੱਤੇ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਸਾਂਚੀ ਪੈਟ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਸਰ ਈ ਏ ਗੇਟ ਦੁਆਰਾ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਤੁਲਪਤ ਸੀ ਪਰ ਸੰਚੀਪਤ ਜਿੰਨੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਮੱਧਯੁਗੀ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਖੇਡ/ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਖੇਲ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਅਫਸਰ ਨੂੰ ਖਾਨੀਕਰ ਬੋਰੂਆ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖਨੀਕਰ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ, ਨਾਟਕ ਲਈ ਮਾਸਕ, ਕੰਧ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਜੋਰਾਈ ਦੀ ਕਲਾ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ
left|thumb| ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਜਲੂਸ. ਗੜ੍ਹਗਾਓਂ ਦੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਕਵੀਚੰਦਰ ਦਵਿਜਿਆ ਦੇ ਧਰਮ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਧਾ ਲਿਗੀਰਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। (ਦਾਸਗੁਪਤਾ, 1972) ਅਸਾਮੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀਆਂ 6 ਧਾਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਸਕੂਲ, ਸੱਤਰੀਆ ਸਕੂਲ, ਦਰੰਗ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹਗਾਓਂ ਸਕੂਲ (ਅਦਾਲਤੀ ਸ਼ੈਲੀ)। ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿਓਗ, ਕਲਿਤਾ ਅਤੇ ਸੈਕੀਆ ਇਹ ਸਟਾਈਲ ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਤੱਕ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਨ - ਸਤਰੀਆ, ਅਦਾਲਤ (ਗੜ੍ਹਗਾਓਂ, ਸੂਬਾਈ ਮੁਗਲ, ਗੜ੍ਹਗਾਓਂ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਵਰਗੀ ਸ਼ੈਲੀ) ਅਤੇ ਦਰੰਗ, ਜੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। (ਸੈਕੀਆ, 2016) ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਾਮ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਸੱਤਰੀਆ ਸ਼ੈਲੀ, ਰਾਜਘਰੀਆ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਹੀ। ਤੀਜੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਾਰਡਰ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ। (ਸੈਕੀਆ, 2016) ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਇਸਦੀ  ਆਦਿਮਤਾ, ਜੋਸ਼ ਦੀ ਘਾਟ, ਦਬਦਬਾ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।  (ਕਲਿਤਾ, 2014) ਅਸਾਮੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਸੱਤਰੀਆ ਸ਼ੈਲੀ (ਸੱਤਰਾ / ਵੈਸ਼ਨਾਵਤੀ ਮੱਠ ਅਧਾਰਤ), ਅਤੇ ਅਹੋਮ ਰਾਜ ਸਭਾ (ਅਹੋਮ ਅਦਾਲਤ ਅਧਾਰਤ)।
ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਸ਼ੈਲੀ
ਅਹੋਮ ਜਦੋਂ ਅੱਪਰ ਬਰਮਾ ਤੋਂ ਅੱਪਰ ਅਸਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 1473 ਈਸਵੀ ਦੀ ਅਹੋਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਫੁੰਗ ਚਿਨ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ, ਇਸਨੂੰ ਅਸਾਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ, DHAS (ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਅਧਿਐਨ ਵਿਭਾਗ, ਗੁਹਾਟੀ) ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਸੁਕਤਾਂਤਾ ਕਿਮਪੋਂਗ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖਰੜਾ ਹੈ ਅਹੋਮ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਚਿੱਤਰ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਮਿਤੀ 1523 ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਹੈ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕਾਗਜ਼ (ਤੁਲਾ-ਪਟ) ਉੱਤੇ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਬੁੱਧ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਆਮ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਤਾਈ-ਅਹੋਮ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ: ਫੇ-ਬਾਨ (ਸ਼ਗਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ), ਕੁਕੁਰਾ-ਥੇਂਗ (ਚਿਕਨ ਬੋਨ ਡਿਵੀਨੇਸ਼ਨ), ਫੁਰਾ-ਲੰਬੀ (ਜਾਟਕਾ ਕਹਾਣੀ), ਆਦਿ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲਾਖਣਿਕ ਲਾਈਨ ਡਰਾਇੰਗ ਅਤੇ ਸਕੈਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋਰਟ ਸਟਾਈਲ
thumb| ਬ੍ਰਿਹਤ ਉਸ਼ਾਹਰਣ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ। ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਅਦਾਲਤੀ ਸ਼ੈਲੀ, ਰਾਜਘੜੀਆ ਸ਼ੈਲੀ ਜਾਂ ਗੜ੍ਹਗਾਓਂ ਸ਼ੈਲੀ (ਅਹੋਮ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੰਗਪੁਰ ਵਜੋਂ) ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਹੋਮ ਰਾਜ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਖਾਨੀਕਰਾਂ (ਕਾਰੀਗਰਾਂ) ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਲਾ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰੁਦਰ ਸਿੰਘਾ (ਈ. 1696-1714) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੀਤਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਿਵਾ ਸਿੰਘਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਮਥੇਸਵਰੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਸਾਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੇਂਟਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ ਨੇ ਸੱਤਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁਗਲ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਚ ਬੁਲਾ ਕੇ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਸ਼ੈਲੀ ਅਹੋਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੂਰਬੀ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਹਸਤੀਵਿਦਿਆਰਨਵ, ਸਾਂਖਚੂੜਾ-ਵਧ, ਗੀਤਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਅਤੇ ਲਵਕੁਸਰ ਯੁੱਧ ਵਰਗੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ। left|thumb|299x299px| ਹਸਤੀਵਿਦਿਆਰਨਵ, ਅਦਾਲਤੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ
ਦਰੰਗ ਸਟਾਈਲ
18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੱਤਰੀਆ ਚਿਤ੍ਰਿਕ ਮੁਹਾਵਰਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਆਪਣੇ ਮਾਜੁਲੀ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਦਰੰਗ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹਨ: ਕੌਮੁਦੀ, ਅਨਾਦੀ ਪਟਨਾ (1782 ਈ.) ਅਤੇ ਭਾਗਵਤ-ਪੁਰਾਣ ਪੁਸਤਕ ਅੱਠਵੀਂ (1804 ਈ.)। ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਰਰੰਗ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਲਘੂ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਦਾਹਰਣ ਦਰਰੰਗ ਰਾਜ ਵੰਸਾਵਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਅੰਤ 1805 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ
ਮੋਮੋਰੀਆ ਵਿਦਰੋਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸਾਮ ਉੱਤੇ ਬਰਮੀ ਹਮਲੇ ਹੋਏ। ਅਹੋਮ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਗੈਲਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਸਾਮ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਜੇਨ ਵਾਈਲਡ
right|thumb| ਮਾਉਂਟ ਜੇਰੋਮ ਕਬਰਸਤਾਨ, ਡਬਲਿਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਲੇਡੀ ਵਾਈਲਡ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਜੇਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕਾ ਐਗਨੇਸ, ਲੇਡੀ ਵਾਈਲਡ (née Elgee ; 27 ਦਸੰਬਰ 1821 – 3 ਫਰਵਰੀ 1896) ਕਲਮ ਨਾਮ ਸਪੇਰਾਂਜ਼ਾ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਆਇਰਿਸ਼ ਕਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਸੀ। ਲੇਡੀ ਵਾਈਲਡ ਨੂੰ ਆਇਰਿਸ਼ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਸਕਰ ਵਾਈਲਡ ਅਤੇ ਵਿਲੀ ਵਾਈਲਡ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਜੇਨ ਚਾਰਲਸ ਐਲਗੀ (1783–1824) ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਆਰਚਡੀਕਨ ਜੌਹਨ ਐਲਗੀ, ਇੱਕ ਵੇਕਸਫੋਰਡ ਵਕੀਲ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸਾਰਾਹ (ਨੀ ਕਿੰਗਸਬਰੀ, ਮੌਤ 1851) ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਵੈ-ਸਿੱਖਿਅਤ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ 10 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੜਦਾਦਾ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਸੀ ਜੋ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵੈਕਸਫੋਰਡ ਆਇਆ ਸੀ; ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਐਲਜੀਜ਼ ਡਰਹਮ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ।
12 ਨਵੰਬਰ 1851 ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਡਬਲਿਨ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਵਾਈਲਡ, ਇੱਕ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨ ਦੇ ਸਰਜਨ (ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਵਿਲੀਅਮ ਚਾਰਲਸ ਕਿੰਗਸਬਰੀ ਵਾਈਲਡ (26 ਸਤੰਬਰ 1852 – 13 ਮਾਰਚ 1899), ਆਸਕਰ ਫਿੰਗਲ ਓ'ਫਲਾਹਰਟੀ ਵਿਲਸ ਵਾਈਲਡ (16 ਅਕਤੂਬਰ 1854 - 30 ਨਵੰਬਰ 1900), ਅਤੇ ਆਈਸੋਲਾ ਫਰਾਂਸਿਸਕਾ ਐਮਿਲੀ ਵਾਈਲਡ (2 ਅਪ੍ਰੈਲ 1857 - 23 ਫਰਵਰੀ 1867)। ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਲੀਅਮ ਵਾਈਲਡ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਆਸਕਰ ਵਾਈਲਡ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਧੀ ਆਈਸੋਲਾ ਵਾਈਲਡ ਦੀ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਜੇਨ ਆਸਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਿਰਿਲ ਅਤੇ ਵਿਵਯਾਨ ਹਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਵਿਲੀ ਦੀ ਧੀ ਡੋਰਥੀ ਵਾਈਲਡ ਦੀ ਦਾਦੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ 1876 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਲੀਆ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੇਨ ਵਾਈਲਡ - ਹੁਣ ਲੇਡੀ ਵਾਈਲਡ, 1864 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਾਈਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ - 1879 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵਿਲੀ ਅਤੇ ਆਸਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖ ਕੇ ਅਤੇ ਆਇਰਿਸ਼ ਲੋਕਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਰਹੂਮ ਪਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ, ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਚਾਰਮਸ, ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ' (1887) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਸਕਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਉਸਦੀ 'ਬੈਲਡ ਆਫ਼ ਰੀਡਿੰਗ ਗੌਲ' ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ 'ਦ ਬ੍ਰਦਰਜ਼' (1798 ਦੇ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ) ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। right|thumb| ਜੇ ਮੋਰੋਸਿਨੀ ਦੁਆਰਾ ਲੇਡੀ ਜੇਨ ਵਾਈਲਡ thumb|180x180px| ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਲੰਡਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਕਾਪੀ। thumb| ਲੇਡੀ ਜੇਨ ਫਰਾਂਸੇਸਕਾ ਵਾਈਲਡ 'ਸਪੇਰੇਂਜ਼ਾ' 1821-1896 ਕਵੀ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧਕਾਰ 1887-1896 ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1896 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1821
ਜਲ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਤਰਾਲਾ
ਜਲ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਤਰਾਲਾ ( lit. '   ) ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮੰਤਰਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਮਈ 2019 ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਮੋਦੀ ਮੰਤਰਾਲਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੋ ਮੰਤਰਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਲ ਸਰੋਤ, ਨਦੀ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਪੁਨਰਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੈਨੀਟੇਸ਼ਨ ਮੰਤਰਾਲਾ ।
ਇਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਗਠਨ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। WAPCOS ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਜਲ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬਹੁ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰਾ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਫਰਮ ਹੈ। WAPCOS ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਆਰ ਕੇ ਗੁਪਤਾ ਹਨ।
ਕੰਮ
ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅੰਤਰ-ਰਾਜੀ ਜਲ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੁਆਰਾ ਦੂਜੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ "ਨਮਾਮੀ ਗੰਗੇ" ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਸਮਾਜਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵੀ ਚਲਾਈਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਸਕਣ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਹੈਂਸਲ ਐਂਡ ਗਰੇਟਲ : ਵਿਚ ਹੰਟਰਸ
ਹੈਂਸਲ ਐਂਡ ਗਰੇਟਲ: ਵਿੱਚ ਹੰਟਰਸ ਇੱਕ 2013 ਡਾਰਕ ਫੈਂਟਸੀ ਐਕਸ਼ਨ ਕਾਮੇਡੀ ਡਰਾਉਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਟੌਮੀ ਵਿਰਕੋਲਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ " ਹੈਂਸਲ ਅਤੇ ਗਰੇਟਲ " ਉੱਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਪਲਾਟ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਹੈਂਸਲ ਤੇ ਗਰੇਟਲ ਹੁਣ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਰੇਮੀ ਰੇਨਰ ਅਤੇ ਗੇਮਾ ਅਰਟਰਨ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਮਕੇ ਜੈਨਸਨ, ਪੀਟਰ ਸਟੌਰਮੇਅਰ, ਥਾਮਸ ਮਾਨ, ਪੀਹਲਾ ਵਿਟਾਲਾ ਅਤੇ ਡੇਰੇਕ ਮੀਅਰਸ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
2010 ਵਿੱਚ, ਗੈਰੀ ਸੈਂਚੇਜ਼ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਰਕੋਲਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ। ਰੇਨਰ ਨੂੰ ਸਤੰਬਰ 2010 ਵਿੱਚ ਹੈਂਸਲ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਨਵਰੀ 2011 ਵਿੱਚ ਆਰਟਰਟਨ ਨੂੰ ਗਰੇਟਲ ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ ਨੂਮੀ ਰੈਪੇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਮਾਰਚ, 2011 ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਬਲਸਬਰਗ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਫ਼ਿਲਮਾਂਕਣ ਵੀ ਉਸੇ ਸਾਲ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਮਾਰਚ 2012 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਐਵੇਂਜਰਜ਼ ਅਤੇ ਦਿ ਬੌਰਨ ਲੀਗੇਸੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੇਨਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 10 ਮਹੀਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹੈਂਸਲ ਅਤੇ ਗਰੇਟਲ: ਵਿੱਚ ਹੰਟਰਸ ਨੂੰ 25 ਜਨਵਰੀ, 2013 ਨੂੰ 2 ਡੀ, 3 ਡੀ, ਅਤੇ ਆਈਮੈਕਸ 3 ਡੀ ਦੇ ਨਾਲ- ਨਾਲ ਡੀ-ਬਾਕਸ ਮੋਸ਼ਨ ਥੀਏਟਰਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ 4 ਡੀ ਐਕਸ ਥੀਏਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲਮ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਖ਼ਾਸਕਰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ। ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਸਨ. ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ਼ਨੀਵਾਰ 'ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹਿੱਟ ਰਹੀ। ਇਸ ਦੀ ਉਤਪਾਦਨ ਲਾਗਤ ਲਗਭਗ 50 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਕਮਾਈ 226 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਸਈਅਦ ਅਲੀ (ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ)
ਸਈਅਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ (10 ਜੁਲਾਈ 1942  – 2 ਮਾਰਚ 2010 )  ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਨਾਲ  ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਖੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਹੈਂਸਲ ਐਂਡ ਗਰੇਟਲ : ਵਿਚ ਹੰਟਰਸ
ਪਲਾਟ
ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ : ਦੋ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਹੈਂਸਲ ਅਤੇ ਗਰੇਟਲ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਜਿੰਜਰਬਰੈੱਡ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਹੈਂਸਲ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਮਠਿਆਈਆਂ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੇਟਲ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਭੈਣ-ਭਰਾ ਆਪਣੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਈਅਦ ਅਲੀ (ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ)
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2010 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1942 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ
ਹੈਂਸਲ ਐਂਡ ਗਰੇਟਲ : ਵਿਚ ਹੰਟਰਸ
ਪਲਾਟ
ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਂਸਲ ਤੇ ਗਰੀਟਲ ਔਗਸਬਰਗ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸ਼ੈਰਿਫ ਬਰਿੰਗਰ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਔਰਤ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਮੇਅਰ ਐਂਗਲੇਮੈਨ ਨੇ ਕਸਬੇ ਦੇ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਾਦੂਗਰ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਜਾਦੂ-ਟੂਣਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਗਵਾ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਹੈਂਸਲ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਟਲ, ਡਿਪਟੀ ਜੈਕਸਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਡੈਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡੈਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਲੱਡ ਮੂਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੂਰੀਅਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਖਿਰੀ ਬਚੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਡੈਣ ਜੈਕਸਨ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੇਟਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬੈਨ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਬੈੱਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਹੈ ਜੋ ਖੁਦ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਹੰਟਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਪਾਲ ਡੀ ਮਾਨ
ਪਾਲ ਡੀ ਮਾਨ (Paul de Man; 6 ਦਸੰਬਰ 1919 – 21 ਦਸੰਬਰ 1983) ਜਾਂ ਪਾਲ ਅਡੋਲਫ਼ ਮਿਕੇਲ ਡੀਮਾਨ ਬੈਲਜੀਅਮ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਸੀ। ਯਾਕ ਦੇਰੀਦਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਵਿਰਚਨਾਵਾਦ ਉੱਤੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ।
ਜੀਵਨ
ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ 6 ਦਸੰਬਰ 1919 ਨੂੰ ਐਂਟਵਰਪ, ਬੈਲਜੀਅਮ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਫ਼ਲੈਮਿਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਦਾ ਨੁਕੜ ਨਾਨਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਲੈਮਿਸ਼ ਕਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।
ਗਰੁੱਪ 8 ਤੱਤ
ਗਰੁੱਪ 8 ਤੱਤ ਮਿਆਦੀ ਪਹਾੜਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ, ਰੂਥੇਨੀਅਮ, ਓਸਮੀਅਮ ਅਤੇ ਹਾਸੀਅਮ ਦਾ ਅੰਤਰਕਾਲੀ ਧਾਤਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਹੈ। ਦੁਸਰੇ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤੱਤ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਵੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਤਰਤੀਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਾਇਣ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਤੀਬ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਗਿਆਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੰਦ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 1844 ਵਿੱਚ ਰੂਥੇਨੀਅਮ, 1803 ਵਿੱਚ ਓਸਮੀਅਮ, ਅਤੇ ਹਾਸੀਅਮ ਦੀ ਖੋਜ ਸੰਨ 1984 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਲੋਹਾ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਜਿਆਦਾ ਇਸ ਦੀ ਹੋਦ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੈਂਟਲ ਅਤੇ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਰੂਥੇਨੀਅਮ ਸਿਰਫ ਪਲੈਟੀਨਮ ਦੀ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਸੀਅਮ ਦੀ ਮੌਦਗੀ ਤਾਂ ਨਿਉਕਲੀਅਮ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸਮੇਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਹਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੋਸਟਿਕ ਭਾਗ ਹੈ। ਇਹ ਖੂਨ ਦੇ ਹੀਮੋਗਰੋਬਿਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਦੇਖੋ
ਮਿਆਦੀ ਪਹਾੜਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਮੰਗਾਮੱਲ
ਰਾਣੀ ਮੰਗਾਮੱਲ (1705 ਵਿੱਚ ਮੌਤ) 1689 ਤੋਂ 1704 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਮਦੁਰਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਦੁਰਈ ਨਾਇਕ ਰਾਜ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਰਸਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਹਾਲੇ ਵੀ ਵਰਤੋਂ 'ਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੰਦਰਾਂ, ਟੈਂਕ ਅਤੇ ਚੋਲਟਰੀ ਦੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਹੁਨਰ ਤੇ ਸਫਲ ਫੌਜੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਦੁਰਈ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤਿਰੂਚਿਰਾਪੱਲੀ ਸੀ।
ਰੀਜੈਂਸੀ
ਰੰਗਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁਥੁ ਵਿਰਪਨਾ ਨਾਇਕ (1682-1689), ਮੰਗਾਮੱਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਹੀ ਚੋੱਕਾਨਾਥ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਘਟਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਮਰੁਤਬਾ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ। ਪਰ 1686 ਵਿੱਚ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਜਿਆ ਰੰਗਾ ਚੋੱਕਾਨਾਥ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਮੰਗਾਮੱਲ ਦੇ ਸਖਤ ਰੋਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਠਾਣੀ। ਜਦੋਂ 1689 ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਮੰਗਾਮਲ ਦੇ ਪੋਤੇ ਬਾਲਕ ਪੋਤੇ ਵਿਜੈ ਰੰਗਾ ਚੋੱਕਾਨਾਥ ਦੀ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਮੰਗਾਮੱਲ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਰਿਜੰਟ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। 1705 ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਦਾਲਾਵੋਈ (ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ) ਨਰਸੱਪਹੀਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਇਕ ਸਮਰੱਥ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਕੌਂਸਲ ਸੀ।
ਸਿਵਿਲ ਪ੍ਰਸਾਸ਼ਨ
ਮੰਗਾਮੱਲ ਇਕ ਕੁਸ਼ਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ ਅਤੇ ਦਿਹਾਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹਨ। ਮੰਗਾਮੱਲ ਨੇ ਸਿਵਿਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿਚ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿੰਚਾਈ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਵੱਲ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਜਨਤਕ ਕਾਰਜ
ਕਈ ਸਿੰਜਾਈ ਚੈਨਲਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨਵੀਂਆਂ ਸੜਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਐਵੇਨਿਊ ਟ੍ਰੀ ਲਗਾਏ ਗਏ। ਕੇਪ ਕੋਮੋਰਿਨ ਦੇ ਹਾਈਵੇਅ ਨੂੰ ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਗਾਮੱਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਗਾਮੱਲ ਸਲਾਈ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਤਕ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਚੌਲਟਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੇੜੇ ਮਦੁਰਈ ਵਿਚ ਮੰਗਾਮਲ ਚਤੁਰਮ (ਚੌਲਟਰੀ) ਇਕ ਸਥਾਈ ਯਾਦਗਾਰ ਹੈ।
ਮੌਤ
ਮੰਗਾਮੱਲ ਦੀ ਮੌਤ (ਲਗਭਗ 1705) ਭੇਤ-ਭਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਮੰਗਾਮੱਲ ਦੇ ਪੋਤੇ ਵਿਜੈ ਰੰਗ ਚੋੱਕਾਨਾਥ ਨਾਇਕ ਦੀ ਉਮਰ 1704-1705 ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਾਇਕ ਹੋਈ ਸੀ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਰਾਜ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਢੁੱਕਵੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿਚ ਮੰਗਾਮੱਲ ਇਕ ਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸਿਤਾਰਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਔਰਤਾਂ
ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਮੁਦਗਲ
ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਮੁਦਗਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Akshita Mudgal) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸੋਨੀ ਟੀਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੋਅ ਇਸ਼ਕ ਪਰ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਮੁਦਗਲ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਜੁਲਾਈ 2002 ਨੂੰ ਆਗਰਾ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਡਾਂਸਰ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਆਗਰਾ ਤੋਂ ਮੁੰਬਈ ਆਈ ਅਤੇ ਡੀਆਈਡੀ ਲਿੱਲ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਸੀਜ਼ਨ 2 ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਾਈਮ ਪੈਟਰੋਲ ਨਾਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਐਪੀਸੋਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਫਿਰ 2014 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਉਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ 2015 ਬਿੰਦਾਸ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਨਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਇਮਰਾਨ ਹਾਸ਼ਮੀ ਸਟਾਰਰ ਫਿਲਮ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ੈ ਕੁਮਾਰ ਸਟਾਰਰ ਫਿਲਮ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ 2017 ਸੋਨੀ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਯੇ ਮੋਹ ਮੋਹ ਕੇ ਧਾਗੇ, 2017 ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਹਾਫ ਮੈਰਿਜ ਅਤੇ 2018 ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਮਿਤੇਗੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਰਗੇ ਕਈ ਸਹਾਇਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਏ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਕਸ਼ੇ ਕੇਲਕਰ ਦੇ ਉਲਟ SAB ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਭਾਖਰਵਾੜੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨੰਤਰ ਲੀਡ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਕੋਵਿਡ -19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ੋਅ 2020 ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਿਆ ਗਿਆ।
ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ
ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Keerthi Reddy) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਬਕਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲਗੂ, ਤਾਮਿਲ, ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਥੋਲੀ ਪ੍ਰੇਮਾ (1998), ਪਿਆਰ ਇਸ਼ਕ ਔਰ ਮੁਹੱਬਤ (2001) ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ (2004) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੂੰ ਫਿਲਮ "ਅਰਜੁਨ" (2004) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਮੁਦਗਲ
ਕੈਰੀਅਰ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੋਨੀ ਟੀਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੋਅ ਇਸ਼ਕ ਪਰ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕੀ ਅਹਾਨ ਮਲਹੋਤਰਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਫਸਕਰੀਨ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਜੋੜੀ ਨੂੰ "ਪਰਕਸ਼ਿਤਾ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਲਾਇਨਜ਼ ਗੋਲਡ ਅਵਾਰਡਜ਼ 2021 ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰ (ਆਲੋਚਕ) ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰਾ (ਆਲੋਚਕ) ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।  ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਚੈਨਲ ਵਿਚਕਾਰ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅੰਤਰਾਂ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸ਼ੋਅ 20 ਅਗਸਤ 2021 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅ "ਇਸ ਮੋੜ ਸੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ" ਲਈ ਹਿਤੇਸ਼ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਘੱਟ ਰੇਟਿੰਗਾਂ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸ਼ੋਅ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਇੰਟੀਰੀਅਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਅਤੇ ਡਰੈੱਸ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਕੇਸ਼ਪੱਲੀ ਗੰਗਾ ਰੈੱਡੀ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮਾਬਾਦ ਤੋਂ ਸਾਬਕਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਨਕਪੁਰਾ, ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਨੇੜੇ ਜਿੱਡੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮੂਰਤੀ ਦੇ ਦ ਵੈਲੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਇਰਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਅਕਸ਼ਿਤਾ ਮੁਦਗਲ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2002
ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ
ਕੈਰੀਅਰ
2002 ਵਿੱਚ ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ ਨੇ ਸੁਪਰ ਸਟਾਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਸੀ। 2004 ਵਿੱਚ ਕੀਰਤੀ ਰੈੱਡੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ ਬਾਬੂ ਅਭਿਨੀਤ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਅਰਜੁਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਸਰਬੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਕੀਰਤੀ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸੁਮੰਥ, ਨਾਗਾਰਜੁਨ ਅਕੀਨੇਨੀ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ANR ਦੇ ਪੋਤੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। 2006 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਈ। ਜੋੜੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ (1884–1965) ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ, ਹਿੰਦੀ, ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਕੌਲ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਸਟਰਜੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 'ਮਾਸਟਰ ਜੀ' ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਕੌਲ ਦਾ ਜਨਮ ਅਗਸਤ 1884 ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੱਬਾ ਕਦਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਪੰਡਿਤ ਆਪਣੀ ਰਸਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਲਾਪਰਵਾਹ ਸਨ ਅਤੇ ਕੌਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕਲਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।1939 ਵਿੱਚ ਕੌਲ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪਬਲੀਸਿਟੀ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। 1965 ਦੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾਹਿਤਕ ਕੰਮ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ 1956 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲਾ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਉਸਦੀ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੁਮੇਲ ਹੈ ਲਈ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪਰਸੀ-ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਛਾਪਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਕੌਲ ਨੂੰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੌਲ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਸੀ, ਜੋ 1896 ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਸਭਾ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਐਪਰ, ਉਸਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ।
ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਲਾਲ ਡੇਡ ਅਤੇ ਪਰਮਾਨੰਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ।
ਕੌਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਆਲੋਚਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ।
ਅਨੁਵਾਦ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ ਨੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਵੀ ਨੰਦ ਰਾਮ ਪਰਮਾਨੰਦ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਤਿੰਨ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਨੋਟ ਅਤੇ ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1965 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ (ਜਨਮ 22 ਜਨਵਰੀ 1972) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਕੱਚੇ ਧਾਗੇ (1999), ਇਜ਼ੁਪੁੰਨਾ ਤਾਰਕਨ (1999), ਵਾਸਤਵ: ਦਿ ਰਿਐਲਿਟੀ (1999) ਅਤੇ ਪੁਕਾਰ (2000) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਆਈਫਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸਤਿਤਵ (2000), ਦਿਲ ਵਿਲ ਪਿਆਰ ਵਿਆਰ (2002), ਐਲਓਸੀ ਕਾਰਗਿਲ (2003), ਅਤੇ ਕਰਾਸਓਵਰ ਸਿਨੇਮਾ ਬ੍ਰਾਈਡ ਐਂਡ ਪ੍ਰੈਜੂਡਿਸ (2004), ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਅਭਿਨੇਤਾ ਮਹੇਸ਼ ਬਾਬੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਨਮਰਤਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਜਨਵਰੀ 1972 ਨੂੰ ਗੋਆ ਮੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸ਼ਿਲਪਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਰਾਠੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ (1938) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰੀਅਰ
ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1993 ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਿਆ ਗਿਆ ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਯੂਨੀਵਰਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸੀਫਿਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਨਰ-ਅੱਪ ਵਜੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
2000 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਮਹੇਸ਼ ਬਾਬੂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਿਲਮ ਵਾਮਸੀ ਦੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡੇਟਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 10 ਫਰਵਰੀ 2005 ਨੂੰ ਜੇਡਬਲਯੂ ਮੈਰੀਅਟ ਮੁੰਬਈ ਜੁਹੂ ਵਿਖੇ ਅਥਾਦੂ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋੜੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1972
ਫਲ੍ਹਾ
ਬਾਂਸ ਜਾਂ ਸ਼ਤੀਰ ਦੀਆਂ ਫੱਟੀਆਂ ਦੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿਚ ਘੱਟ ਬਣੇ ਫਰੇਮ ਵਿਚ ਬੇਰੀ ਜਾਂ ਜੰਡੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ਲਾ ਕੇ ਕਣਕ, ਜੌਂ ਦੀ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਗ਼ਾਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤੀ ਸੰਦ ਨੂੰ ਫਲ੍ਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਫਲ੍ਹੇ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਛੋਟਾ ਫਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਇਕ ਜੋੜੀ ਖਿੱਚਦੀ ਸੀ। ਇਕ ਬੜਾ ਫਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਲਦਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੋੜੀਆਂ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਫਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਚੌਖੜਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਬੜੇ ਫਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਈ ਵੇਰ ਇਕ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਊਠ/ਬੋਤਾ ਖਿੱਚਦਾ ਸੀ। ਫਲ੍ਹੇ ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਗੋਹਾ ਪੈਲੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਅੰਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਗੋਹਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਛੋਟਾ ਭਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਾਂਸ ਜਾਂ ਸ਼ਤੀਰ ਦੀਆਂ ਫੱਟੀਆਂ ਦਾ 5/6 ਕੁ ਫੁੱਟ ਲੰਮਾ ਤੇ 4 ਕੁ ਫੁੱਟ ਚੌੜਾ ਫਰੇਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਫਰੇਮ ਵਿਚ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਜਾਂ ਜੰਡੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਝਿੰਗਾਂ ਦੇ ਉਪਰ ਕਈ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਤਾਂ ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਨਰਮੇ ਦੀਆਂ ਛਿਟੀਆਂ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ਜਾਂ ਛੋਲਿਆਂ ਦਾ ਟਾਂਗਰ ਪਾ ਕੇ ਫੇਰ ਉਪਰ ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਨਰਮੇ ਦੀਆਂ ਛਿਟੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਫੇਰ ਬੇਰੀ/ਜੰਡੀ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ਉਪਰ ਪਾਈਆਂ ਕਪਾਹ/ਨਰਮੇ ਦੀਆਂ ਛਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਫਰੇਮ ਨਾਲ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਪਾਈ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਤੜਾਗੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੋਟਾ ਫਲ੍ਹਾ ਬਣਦਾ ਸੀ।
ਬੜੇ ਦੋ ਜੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ੍ਹੇ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੀ ਛੋਟੇ ਫਲ੍ਹੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਬੜੇ ਫਲ੍ਹੇ ਦਾ ਫਰੇਮ 10/12 ਕੁ ਫੁੱਟ ਤੱਕ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਚੌੜਾਈ 4 ਕੁ ਫੁੱਟ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ੍ਹੇ ਬਣਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਫਲ੍ਹੇ ਸਾਡੀ ਖੇਤੀ ਵਿਚੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਜ਼ਫਰਵਾਲ, ਨਾਰੋਵਾਲ
ਜ਼ਫਰਵਾਲ (ਉ੍ਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ: ) ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਨਾਰੋਵਾਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਜ਼ਫਰਵਾਲ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ
ਇਹ 268 ਮੀਟਰ (882 ਫੁੱਟ) ਦੀ ਉਚਾਈ ਦੇ ਨਾਲ 32°21'0N 74°54'0E 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ 7 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਰੋਵਾਲ, ਸ਼ਕਰਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
997 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ, ਸੁਲਤਾਨ ਮਹਿਮੂਦ ਗਜ਼ਨਵੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਸੁਲਤਾਨ ਸੇਬੂਕਤੇਗਿਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਜ਼ਨਵੀ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ 1005 ਵਿੱਚ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸੂਫੀ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਰਗਾਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਬਿੰਦੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ਫਰਵਾਲ ਕਸਬੇ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਮੰਦਰ ਹਨ। ਜ਼ਫਰਵਾਲ ਨੂੰ ਨਾਰੋਵਾਲ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਮੀਆਂਵਾਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਆਬਾਦੀ ਨੇ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। 1947 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਭਾਰਤ ਚਲੇ ਗਏ ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਜ਼ਫਰਵਾਲ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਏ। ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਨਾਰੋਵਾਲ।
ਰਿਚਰਡ ਐਲਨ (ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ)
ਰਿਚਰਡ ਜੇਮਸ ਐਲਨ (4 ਜੂਨ 1902 – 1969) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 1928, 1932 ਅਤੇ 1936 ਵਿੱਚ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਨਾਗਪੁਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੱਕਾਰੀ ਓਕ ਗਰੋਵ ਸਕੂਲ, ਮਸੂਰੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਕਾਲਜ, ਨੈਨੀਤਾਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
1928 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗੋਲਕੀਪਰ ਵਜੋਂ ਪੰਜ ਮੈਚ ਖੇਡੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਕੋਈ ਗੋਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਗੋਲਕੀਪਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ। ਅਮਰੀਕੀ ਟੀਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਗੋਲ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਟੋਗ੍ਰਾਫ 'ਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ (ਅੰਤਿਮ ਸਕੋਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ 24-1 ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਸੀ)। 1936 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਗੋਲਕੀਪਰ ਵਜੋਂ ਚਾਰ ਮੈਚ ਖੇਡੇ। ਉਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਗੋਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਗੋਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਕ ਓਲੰਪਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਹਿੰਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਹਿੰਦੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆ ਭੋਪਾਲ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਸੰਬਰ 2011 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਨਾਂ ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਛੀਪਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਹਨ।
ਕੈਂਪਸ
, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੋ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਲਾਸਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਕਾਰਜ ਲਈ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਮੁੰਗਲੀਆ ਕੋਟ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (MCI) ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ MBBS ਕੋਰਸ ਦੇ ਪੇਪਰ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। 2016 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਇੰਜਨੀਅਰਿੰਗ ਕੋਰਸ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ 2017 ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਮੁਹੰਮਦ ਅਸਲਮ (ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ)
ਸਰਦਾਰ ਮੁਹੰਮਦ ਅਸਲਮ ਬੱਗਰਾ (1910 – ਅਗਿਆਤ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 1932 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ।
1932 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੀਲਡ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਅੱਜ ਵਾਲ਼ੇ ਫੈਸਲਾਬਾਦ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1910
ਕੀਰਤੀ ਸੁਰੇਸ਼
ਕੀਰਤੀ ਸੁਰੇਸ਼ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Keerthy Suresh; ਜਨਮ 17 ਅਕਤੂਬਰ 1992) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਡਾਂਸਰ, ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਮਾਡਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਮਹਾਨਤੀ (2018) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਿਮਾ ਅਵਾਰਡ, ਇੱਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਦੱਖਣ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ੀ ਸਿਨੇ ਅਵਾਰਡ ਤੇਲਗੂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2021 ਵਿੱਚ ਫੋਰਬਸ 3 ਅੰਡਰ 30 ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਕੀਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਮੇਨਕਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। 2013 ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਗੀਤਾਂਜਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਕੀਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ 17 ਅਕਤੂਬਰ 1992 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ (ਹੁਣ ਚੇਨਈ), ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਮਲਿਆਲੀ ਮੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮੇਨਕਾ ਤਮਿਲ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਰੇਵਤੀ ਸੁਰੇਸ਼ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ਤੱਕ, ਕੀਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਚੇਨਈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪਰਲ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਚੇਨਈ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਪੇਟਮ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਡਿਜ਼ਾਇਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ"। ਕੀਰਤੀ ਵਾਇਲਨ ਵੀ ਵਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1992 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਨੋਯਰਾ ਖਟੂਨ
ਅਨੋਯਰਾ ਖਟੂਨ (ਜਨਮ 1996) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਕੀਲ ਹੈ| 2017 ਵਿੱਚ, 21 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਰਵਉਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਨਾਰੀਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜਿੰਦਗੀ
ਅਨੋਯਰਾ ਖਟੂਨ ਦਾ ਜਨਮ 1996 ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਛੋਟੋ ਅਸਗਾਰਾ, ਸੰਦੇਸ਼ਖਾਲੀ,ਪੇਂਡੂ ਉੱਤਰੀ 24 ਪਰਗਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬੀ-ਲਾਈਨ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ|   ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਘਰੇਲੂ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ|   ਘਰੇਲੂ ਕਾਮੇ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਪਰਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਪਾਇਆ|  ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈਂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ|  ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ 'ਧੱਗੀਆ ਸੋਸ਼ਲ ਵੈਲਫੇਅਰ ਸੁਸਾਇਟੀ'  ਅਤੇ ਸੇਵ ਦਿ ਚਿਲਡਰਨ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਸਿੱਖੀ| ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਗੇ| ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅਨੋਯਾਰਾ ਨੇ 180 ਤਸਕਰੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਦਰਜਨ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ, 85 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ 400 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। left|thumb| ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 2016 ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਨੋਯਰਾ ਖਟੂਨ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ| [[ਮੇਨਕਾ ਗਾਂਧੀ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ| ]] ਸਾਲ 2011 ਵਿਚ ਮਮਤਾ ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ। 2012 ਵਿਚ, ਅਨੋਯਰਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿਲਡਰਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨਾਮਜ਼ਦ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ| 8 ਮਾਰਚ, 2017 ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਔਰਤ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਅਨਯੋਰਾ ਖਟੂਨ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਰਾਜ ਵਿਚ ਬਾਲ ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਬਦਲੇ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਨਰੀਸ਼ਾ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਨੋਯਰਾ ਖਟੂਨ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਲ 2015 ਅਤੇ 2016 ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮਹਾਂਸਭਾ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1996 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿਜੈਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਦਾਪੋਰਿਜੋ
ਦਾਪੋਰੀਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਪਰ ਸੁਬਾਨਸਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਗਣਨਾ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਨਾਮਕਰਨ
ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਪੋ ਨੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ "ਸੁਰੱਖਿਆ" ਜਾਂ "ਰੁਕਾਵਟ" ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰਿਜੋ "ਵਾਦੀ" ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਅੱਪਰ ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਦਾਪੋਰੀਜੋ ਬ੍ਰਿਜ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ- ਇੱਕ BRO ਉੱਦਮ ਜੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁਲ ਅਪ੍ਰੈਲ 2020 ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 27 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਟੌਪੋਗ੍ਰਾਫੀ
ਦਾਪੋਰੀਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ 600 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੁਖ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦਾਪੋਰਿਜੋ ਘਾਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਤਿੰਨ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਾਪੋਰੀਜੋ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਥਾਨ ਮੈਂਗਾ ਮੰਦਰ, ਸਿੱਪੀ ਆਦਿ ਹਨ।.
ਤਿਉਹਾਰ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਸੀ-ਡੋਨੀ ਪੋਲੋ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਮੋਪਿਨ, ਬੋਰੀ ਯੂਲੋ, ਨਯੋਕੁਮ ਤਿਉਹਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਹਲਕਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇੱਥੇ ਕੁੱਲ 60ਵੇਂ ਹਲਕਿਆਂ ਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੱਪਰ ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੱਪਰ ਸੁਬਨਸਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਮੀਰਾ ਮੁਰਲੀਧਰਨ
ਮੀਰਾ ਮੁਰਲੀਧਰਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Meera Muralidharan; ਜਨਮ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਮੀਰਾ ਦਾ ਜਨਮ 1990 ਵਿੱਚ ਪੀਐਨ ਮੁਰਲੀਧਰਨ ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਘਰ ਚੇਰਥਲਾ, ਅਲਾਪੁਝਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2021 ਵਿੱਚ ਮਨੁਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1990 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਨਮਰਤਾ ਮੋਹੰਤੀ
ਨਮਰਤਾ ਮੋਹੰਤੀ ਕਟਕ, ਓਡੀਸ਼ਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਓਡੀਆ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਹ 1983 ਤੋਂ ਕਟਕ, ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ (ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਕ) ਦੀ ਬੀ-ਹਾਈ ਗ੍ਰੇਡ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਾਇੰਸ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ।
ਕਰੀਅਰ
ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਸੋਲੋ ਉੜੀਆ ਐਲਬਮ 'ਦੀਪਾ ਜਲੇ ਦੀਪਾ ਲਿਭੇ' 2010 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤਕਾਰ-ਗਾਇਕ-ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਅਕਸ਼ੈ ਮੋਹੰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਕੁਝ ਗੁਆਚੇ ਅਤੇ ਅਣਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੋਹੰਤੀ ਨੇ ਗੁਆਚੇ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> 4. http://www.asianage.com/music/now-nazrul-geeti-odia-885
5. http://www.dailypioneer.com/state-editions/bhubaneswar/now-you-can-listen-to-nazrul-geeti-in-odia.html ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਦਿੱਦਾ
ਦਿੱਦਾ (floruit 1003), 958 ਸੀ.ਈ ਤੋਂ 1003 ਸੀ.ਈ ਤੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਰਹੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਲਈ ਰੀਜੈਂਟ ਰਹੀ, ਅਤੇ 980 ਤੋਂ ਇਕੋ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸੀ।
ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕਸੇਮਗੁਪਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੋਹਾਰਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਰੀਜੈਂਟ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਿੱਦਾ ਦਾ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਮਿਲੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਅਤੇ ਕਸੇਮਗੁਪਤ ਦਾ ਨਾਮ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰੀਜੈਂਟ
ਜਦੋਂ ਕੇਸੇਮਗੁਪਤਾ ਦੀ ਮੌਤ 958 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੁਖਾਰ ਕਾਰਨ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨਿਊ II ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਭਿਮਨਿਊ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਿੱਦਾ ਨੇ ਰੀਜੈਂਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸਮਾਜਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਭਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਆਸਤਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਸਥਿਤੀ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਗੁਆਉਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਦਵੀ ਦੇ ਪੱਕਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਦਿੱਦਾ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਵਿਦਰੋਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ। ਸੰਨ 972 ਵਿੱਚ ਅਭਿਮਨਿਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸੀਬਤ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੰਦੀਗੁਪਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਅਜੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਡਮਰਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਜਗੀਰੂ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਦਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੋਹਾਰਾ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਲਈ ਭਾਰੀ ਮੁਸਕਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀ ਲਵਸ ਵੁਮੈਨ 2020 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:11ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਬਿਲ ਡਬਲਯੂ.
ਵਿਲੀਅਮ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਵਿਲਸਨ (26 ਨਵੰਬਰ, 1895 ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ – 24 ਜਨਵਰੀ, 1971 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋਈ), ਜਿਸਨੂੰ ਬਿਲ ਵਿਲਸਨ ਜਾਂ ਬਿਲ ਡਬਲਯੂ. ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਲਕੋਹਲਿਕਸ ਅਨੋਨਿਮਸ (ਏਏ) ਦਾ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ।
AA ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਪਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ  ਲਗਭਗ 20 ਲੱਖ  ਮੈਂਬਰ ਹਨ ਜੋ ਕਿ (ਏਏ) ਸਮੂਹਾਂ, ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ, ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਹਿਕਾਰਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੰਜਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। (ਏਏ) ਦੀ ਗੁਮਨਾਮਤਾ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਬਿੱਲ ਡਬਲਯੂ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ "ਬਿੱਲ"। (ਏਏ) ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਕਈ ਵਾਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ "ਬਿੱਲ ਦੇ ਦੋਸਤ" ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਸਕੇ । ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ "ਬਿੱਲ" ਇੱਕ ਆਮ ਨਾਮ ਹੈ, ਇਹ (ਏਏ) ਸਦੱਸਤਾ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1971 ਵਿੱਚ ਵਿਲਸਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,  ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਉਹਨਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਗੁਮਨਾਮੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ।
ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਵਿਲਸਨ ਦੀ ਦੂਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ, 11 ਦਸੰਬਰ 1934 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ 1955 ਵਿੱਚ ਵਿਲਸਨ ਨੇ (ਏਏ) ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਟਰੱਸਟੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਲਸਨ ਦੀ 1971 ਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਮੂਨੀਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਐਮਫੀਸੀਮਾ ਨਾਮਕ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 1999 ਵਿੱਚ ਟਾਈਮ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਟਾਈਮ 100: ਦ ਮੋਸਟ ਇਮਪੋਰਟੈਂਟ ਪੀਪਲ ਆਫ਼ ਦ ਸੈਂਚੁਰੀ ਵਿੱਚ "ਬਿੱਲ ਡਬਲਯੂ: ਦ ਹੀਲਰ" ਵਜੋਂ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1895
ਅੰਜਨਾ ਅਪਾਚਾਣਾ
ਅੰਜਨਾ ਅਪਾਚਾਣਾ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਇਨਕਾੰਟੇਸ਼ਨਜ਼ ਅਤੇ ਇਕ ਨਾਵਲ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਲਿਸਿਨਿੰਗ ਨਾਉ |
ਕਰੀਅਰ
ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਸਿਨਿੰਗ ਨਾਉ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੈਂਡਮ ਹਾਊਸ ਦੁਆਰਾ 1997 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਛੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਪਦਮ ਅਤੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ| ਨਾਵਲ ਬੰਗਲੌਰ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਲੁਖਨਊ ਵਿੱਚ ਸੈਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ| ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਿਖਣ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ:"'"ਉਸੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਅਪਾਚਾਣਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਾਰਤ ਨਾਲੋਂ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ|