ਗਾਈਡ
ਗਾਈਡ  ਦੇਵ ਆਨੰਦ ਦੀਆਂ ਬੇਹਤਰੀਨ  ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।  ਇਹ ਫਿਲਮ ਆਰ ਕੇ  ਨਰਾਇਣ ਦੇ  ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲ ਦਿ ਗਾਈਡ  ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ।  ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਕਈ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਮਿਲੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵ  ਆਂਨੰਦ ਸਾਥ ਵਹੀਦਾ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ ਵੀ ਮਿਲੀ। 2007 ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ 42 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਗਾਇਡ ਨੂੰ ਕਾਂਸ ਫਿਲਮ ਫੇਸਟਿਵਲ ਵਿੱਚ ਵਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਇਹ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੀ ਮਾਸਟਰਪੀਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 6 ਫਰਵਰੀ  2017 ਨੂੰ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੇ ਆਪਣੇ 51 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਸੀ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ 50 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹ ਟੈਲੀਵੀਜਨ ਚੈਨਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਇੱਕ ਝੋੰਕੇ ਵਾਂਗ ਤਰੋਤਾਜ਼ਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ  ਹੀਰੋ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅੱਜ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੀ ਹੀਰੋਇਨ ਆਪਣੇ ਉਮਰ ਦੇ 79ਵੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੁਵਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਬਾਗ਼ੀ ਤੇਵਰ ਵਾਲਾ ਚਰਿੱਤਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਖਾਲਾ ਜੀ ਦਾ ਵਾੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਈ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ  ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਫਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਖਾਸਕਰ ਹੀਰੋਇਨ  ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਹੀ ਬਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਦਰੋਹ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਕੋਈ ਫਿਲਮ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਣ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਹਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੁੱਢੇ ਅੱਤੇ ਨਪੰਸੁਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਰੋਜ਼ੀ ਤੋਂ  ਡਾੰਸਰ ਨਲਿਨੀ ਬਨਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਫਰ ਦੌਰਾਨ ਫਿਲਮ ਦੀ ਹੀਰੋਇਨ ਆਪਣੇ ਬੇਮੇਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਜਾਏ  ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਰਾਹੀਂ ਔਰਤ ਦੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਵਜਾਏ ਇੱਕ ਵਿਦਰੋਹਿਣੀ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।  ਜੋ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਵੰਧਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।                                                    ਫਿਲਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਵਰਤਮਾਨ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਰਾਜੂ(ਦੇਵਆਨੰਦ  )  ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ  ਰਿਹਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਹਾਣੀ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।  ਰਾਜੂ ਇੱਕ ਗਾਈਡ  ਹੈ,  ਜੋ ਸੈਲਾਨੀਆਂ  ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇੱਕ ਦਿਨ,  ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਬੁੱਢਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ  ਮਾਰਕੋ  (ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਾਹੂ  )  ਉਸ  ਦੀ ਯੁਵਾ  ਪਤਨੀ ਰੋਜੀ  (ਵਹੀਦਾ ਰਹਿਮਾਨ  ) ,  ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ,   ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਕੋ  ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਜਾਂਚ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਗੁਫਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਰੁੱਝ  ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਜੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।  ਜਦੋਂ ਮਾਰਕੋ  ਗੁਫਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ  ,  ਰਾਜੂ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਸੈਰ ਸਪਾਟੇ  ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ  ਨਾਚ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਦੀ ਕੋਟਿ  - ਕੋਟਿ  ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਰੋਜੀ ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਕੋ  ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ,  ਲੇਕਿਨ ਉਸਦੇ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਚੁਕਾਈ ਹੈ।  ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਨਾਚ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਮਾਰਕੋ  ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ।  ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਰੋਜੀ ਜਹਿਰ ਖਾਕੇ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਖਬਰ ਮਿਲਣ ਉੱਤੇ ਮਾਰਕੋ  ਗੁਫਾਵਾਂ ਚੋਂ  ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਵੇਖਕੇ  ਕਾਫ਼ੀ ਨਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇੱਕ ਡਰਾਮਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜਿਆਦਾ ਨੀਂਦ ਦੀ ਗੋਲੀਆਂ ਖਾਕੇ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ  ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ।  ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਰੋਜੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਾਉਂਦੀ  ਹੈ ਕਿ ਮਾਰਕੋ  ਇੱਕ ਆਦਿਵਾਸੀ ਕੁੜੀ  ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਇਸਨ੍ਹੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰੋਜੀ ਅਤੇ ਮਾਰਕੋ  ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਕਹਾ - ਸੁਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਰਾਜੂ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਪਾਪ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੁਫ਼ਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਣ ਲਈ ਜਿੰਦਾ ਰਹੇ।  ਰੋਜੀ ਮਾਰਕੋ ਨਾਲੋਂ  ਸੰਬੰਧ ਤੋਡ਼ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਸਰ ਛੁਪਾਉਣ  ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ  ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਵੀ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜੂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੂ  ਦੇ ਸਮੁਦਾਏ ਵਿੱਚ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ  (ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਜਮਾਣੇ  ਵਿੱਚ ਰਾਜਘਰਾਨਿਆਂ  ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ  ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ  )  ।  ਰਾਜੂ ਦੀ ਮਾਂ  (ਲੀਲਾ ਚਿਟਨਿਸ)  ਅਤੇ ਮਾਮਾ  (ਉਲਹਾਸ)  ਉਸਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ  ਕਿ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ  ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿਓ  ਲੇਕਿਨ ਰਾਜੂ ਮਨਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ  ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਚੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਉਸਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਡਰਾਇਵਰ ਗੱਫੂਰ  (ਅਨਵਰ ਹੁਸੈਨ  )  ਵੀ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।  ਰਾਜੂ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਸਭ  ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰਾਜੂ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਨ੍ਰਤਿਆਂਗਨਾ  ਬਨਣ ਲਈ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਰੋਜੀ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਬੰਨ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਜਿਵੇਂ - ਜਿਵੇਂ ਰੋਜੀ ਨਵੀਂਆਂ  ਊਂਚਾਈਆਂ ਨੂੰ  ਛੂਹਦੀ ਹੈ,  ਰਾਜੂ ਆਵਾਰਾਗਰਦੀ ਕਰਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੁਏ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਭੈੜੀ ਆਦਤ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਹੁਣ ਫਿਰ ਮਾਰਕੋ  ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।  ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਣ  ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ,  ਉਹ ਰੋਜੀ ਨੂੰ  ਮਿਲਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੁਲਦਸਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ  ਹੈ।ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ  ਉਸਨਾਲ  ਰਾਜੂ ਟਕਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜੂ ਉਸ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੁਲਦਸਤਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਕੋ  ਰਾਜੂ ਨੂੰ  ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਜੀ  ਦੇ ਕੁੱਝ ਗਹਿਣੇ ਹਨ  ਜੋ ਇੱਕ ਲੋਕਰ  ਵਿੱਚ ਜਮਾਂ ਹਨ  ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਰੋਜੀ  ਦੇ ਹਸਤਾਖਰ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ  ।  ਰਾਜੂ,  ਇਸ ਸ਼ੌਂਕ  ਵਿੱਚ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮਾਰਕੋ  ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਸੰਬੰਧ ਫਿਰ ਨਾਂ  ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ,  ਲੋਕਰ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਤੇ  ਰੋਜੀ  ਦੇ ਜਾਲੀ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,  ਲੇਕਿਨ ਮਾਰਕੋ ਨੂੰ ਰੋਜੀ ਨਾਲ  ਮਿਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ  ਰਾਜੂ ਅਤੇ ਰੋਜੀ  ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਖਟਾਸ  ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਵੀ ਮਨਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਰਾਜੂ ਉਸਦੇ ਕਰੀਬ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਹਰ ਚੱਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ  ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ  ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਨੇ ਮਾਰਕੋ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ  ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਮਾਰਕੋ  ਠੀਕ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਰਦ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਨਾਲ  ਨਹੀਂ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ  ।  ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਰਾਜੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰੋਜੀ ਦੀ ਗਲਤਫਹਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੂਤੇ ਨਾਲ  ਸਟਾਰ ਬੰਨ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਸਟਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰਾਜੂ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੱਥ ਹੈ।                                               ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ  ਬਾਅਦ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ  ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਜੇਲ  ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸੱਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੂ ਨੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ  ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਰੋਜੀ ਤੋਂ  ਸਿੱਧੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗ ਸਕਦਾ ਸੀ  ।  ਰਾਜੂ ਨੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਰੋਜੀ  ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਦਮ   ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਰਕੋ  ਅਤੇ ਰੋਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।