cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੀਪਕ
ਕੈਰੀਅਰ
ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਨੇ 2013 ਦੌਰਾਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਾਂ ਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ ਰਾਮ (2005) ਦੀ ਰੀਮੇਕ, ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਓ ਦੀ ਹੁੱਚਾ 2 ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਵਿਆ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਵਨ ਨੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਾਓ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਅਈਆ 2 ਲਈ ਵੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।   ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਚਾਰਲੀ (2015) ਦੁਆਰਾ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨਾ ਨਾਗਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਾਸੂਮ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ। ਫਿਲਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗੇ, ਨੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਇੱਕ ਆਲੋਚਕ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ "ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ"।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ
ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ (1730-1810) ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਿਆਕਰਨਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ,ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਨਗੋਜਿ ਭੱਟ ਵੀ ਹੈ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵ ਭੱਟ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਸੀ।ਇਹ ਵਿਆਕਰਣਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਸਿਧਾਂਤਕੌਮੁਦੀ’ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਭੱਟੋਜਿ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੜਪੋਤੇ ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਨ।ਸਾਹਿਤ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬੇਰੋਕ ਗਤੀ ਸੀ।
ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸ਼੍ਰਿਂਗਵਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ ਨੂੰ ਨੰ. 1772 ਵਿੱਚ, ਜੈਪੁਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਸੱਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਨਾਗੇਸ਼ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਲੜੀਵਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਾਗੇਸ਼ ਨੇ ਭਾਨੂਦੱਤ ਦੀ  ਰਸਮਜਾਰੀ  '' ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਟਿੱਪਣੀ ਦਾ ਖਰੜਾ ਇੰਡੀਆ ਆਫਿਸ, ਲੰਡਨ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਲਿਖਣ ਕਾਲ ਸੰਵਤ 1769 ਈ. ਬਾਲਸ਼ਰਮਾ ਨਾਗੇਸ਼ ਭੱਟ ਦੇ ਪਰਿਪੱਕਾਤ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ। ਮੰਨੂਦੇਵ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਕੋਲਬਰੂਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ "ਥੀਓਲੋਜੀ ਕਲੈਕਸ਼ਨ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਚੇਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਾਗੇਸ਼ ਦੀ ਆਦਿਮ ਗੁਰੂ ਪਰੰਪਰਾ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ-
ਨਾਗੇਸ਼ ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਿਆਕਰਣਕਾਰ ਹੈ। ਮੌਲਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਲਗ ਵਾਰਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਛਪ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਆਏ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਤਰਕ ਅਤੇ ਕਥਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਾਭਾਸ਼ਯਕਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਗੇਸ਼, ਲਘੂਸ਼ਬਦੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰ, ਬ੍ਰਿਹਛਬਦੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰ, ਪਰਿਭਾਸ਼ੇਂਦੁ ਸ਼ੇਖਰ, ਲਘੂ ਮੰਜੂਸ਼ਾ, ਪਰਮਲਘੁਮਜੁਸ਼ਾ, ਸਪੋਟਵਾਦ, ਮਹਾਭਾਸ਼ਯ-ਪ੍ਰਤਿਖਯਾਨ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਪਤੰਜਲੀ ਦੀ ਮਹਾਭਾਸ਼ਯ ਉੱਤੇ ਟੀਕਾ ਉਦਯੋਤ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰਸਮੰਜਰੀ ਟਿੱਪਣੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹਨ. ਵਿਆਕਰਣ-ਸਿਧਾਂਤ-ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਨਾਗੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਆਕਰਣ ਦਰਸ਼ਨ ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਉਦਯੋਤ ਅਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ੇਖਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ। ਪਰਭਸ਼ੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਮਾਮੂਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦੁਸ਼ੇਖਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਚਬਦੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰ ਭੱਟੋਜੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੁਆਰਾ ਸਿਧਾਂਤਕੌਮੁਦੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੀ ਹਨ।
ਗਂਗੋਲੀਹਾਟ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਗਂਗੋਲੀਹਾਟ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ 70 ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਪਿਥੌਰਗੜ੍ਹ ਜ਼ਿਲਾ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਇਹ ਹਲਕਾ ਅਨੁਸੂਚੀਤ ਜਾਤੀ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵਾ ਹੈ। 2012 ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 88073 ਵੋਟਰ ਸਨ।
ਵਿਧਾਇਕ
2012 ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਰਾਮ ਆਰੀਆ ਇਸ ਹਲਕੇ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ।
!ਸਾਲ !colspan="2" align="center"|ਪਾਰਟੀ !align="center"| ਵਿਧਾਇਕ !ਰਜਿਸਟਰਡ ਵੋਟਰ !ਵੋਟਰ % !ਜੇਤੂ ਦਾ ਵੋਟ ਅੰਤਰ !ਸਰੋਤ
ਸਿਲਿਸਲੇਵਾਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ
ਡੀਲਵਾਲ
ਡੀਲਵਾਲ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਮੋਹ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਰਵ ਪ੍ਰਥਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਵਿਚ ਨਿਹਿਤ ਹੈ।ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਹੀ ਇਸ ਨੇ ਅਪਣੇ ਮਾਨਵੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਾਣਾ ਬਾਣਾ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚਲੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਰਾਤਲ ਭੂਮੀ 'ਪਰਿਵਾਰ ' ਹੈ।ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚੋ ਹੀ ਵਿਵਿਧ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਮਨਪਦੇ ਅਤੇ ਪਲਦੇ ਅਤੇ ਵਿਗਸਦੇ ਹਨ। ਇਹੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਸੰਬੰਧਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਪੀਡੀਆ ਅਤੇ ਪਕੇਰੀਆ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਮਰਦ ਔਰਤ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਰੰਚਨਾ ਘੜ ਕੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੋਕਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਧੁਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।ਜੇਕਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਕਰਤੱਵ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਵਿਵਹਾਰਕ ਇਕਸਾਰਤਾ ਜਾਂ ਸਾਵਾਪਣ ਨਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਵੀ ਖਿਸਕਣੀ, ਹੀਲਣੀ ਜਾਂ ਡਗਮਗਾਉਦੀ ਹੈ।ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਪਤੀ ਪਤਨੀ, ਪਿਉ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਉ ਧੀ, ਮਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ ਧੀ,ਭਰਾ ਭਰਾ, ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਘੜਦੇ ਹਨ।ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਗਿਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪੰਜ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ।
ਡੀਲਵਾਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਮੋਹ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨਾਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਤਾਣੇ ਬਾਣੇ ਵਿਚੋਂ ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਮੋਹ ਭਿੱਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸਾਝੀਆ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗੇ ।ਭੈਣ ਭਰਾ ਇਕ ਮਾਂ ਪਿਉ ਦੇ ਜਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ,ਸਮਾਜਿਕਤਾ ,ਆਰਥਿਕਤਾ ਆਦਿ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਕੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜਨਮ ,ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਅਰੰਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਭੈਣ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਰਬ ਪਾਸ ਅਰਜੋਈਆ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਦਿਲੀ ਲੋਚਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਨਖਰੇ ਬਥੇਰੇ, ਇਕਲਿਆ ਦੀ ਪੁੱਛ ਕੋਈ ਨਾ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਭੰਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਦਾ ਥੋਹ ਪਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ।(ਰਖੜੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ )ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਉਚਾਰਨ ਯੋਗ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੈਣ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਉਦੀਆ ਹੋਈਆਂ ਲਹਿਰਾ ਨਜਰ ਪੈਦੀਆ ਹਨ।ਰੱਖੜੀ ਦਾ ਇਹ ਗੀਤ:- ਭੈਣ ਕੋਲੋਂ ਵੀਰ ਵੇ ਬੰਨਾ ਲੈ ਰਖੜੀ ,ਸੋਹਣੇ ਜਿਹੇ ਗੁੱਟ ਤੇ ਸਜਾ ਲੈ ਰਖੜੀ ਕਈ ਤਿੱਥਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਵੀਰ ਪਾਸੋਂ ਮਾਣ ਤਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮੋਹ ਦੀਕਸ਼ਾ ਮੰਗ ਲੈਦੀਆ ਹਨ।ਆਧੁਨਿਕ  ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪਦਾਰਥਕ ਰੁਚੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ  ਤੇ ਕੁਝ ਤਰੇੜਾਂ ਸੌੜੇ ਹਿਤਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਦਕਾ ਪਸਰ ਰਹੀਆ ਹਨ।ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਬੋਲ ਭੈਣ ਦੀ ਤਹਿ ਦਿਲੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਨਿਕਲੇ ਹਨ ਕਿ:- ਭੈਣ ਵਰਗਾ ਸਾਕ ਨਾ ਕੋਈ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਾ ਬਹਿ ਜੀ ਵੀਰਨਾ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੀਰ ਤੇ ਮਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀਰ ਵੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਤੱਤੀ ਵਾਅ ਨਹੀ ਲਗਣ ਦਿੰਦਾ। ਵੀਰ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸੋਹਰੇ ਵਸਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸੰਧਾਰਾ ਦੇ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਭੈਣ ਅਪਣੇ ਵੀਰ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੰਢੜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰ ਦੀ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਰੇ ਵਾਰੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੈਣ ਭਰਾ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਧੇਰੇ ਪਾਕ ਅਤੇ ਨਜਦੀਕੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।(ਇਕੋ ਕੁੱਖੋਂ ਜਾਏ ਹੋਣ ਕਰਕੇ)ਜੇ ਕਦੇ ਸਸ 'ਭਰਾਵਾਂ ਪਿੱਟੀ' ਕਹਿ ਕੇ ਮੇਹਣਾ ਦੇ ਦੇਵੇ :- ਬਹੁਤਿਆਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀਏ,ਤੈਨੂੰ ਤੀਆਂ ਚ ਲੈਣ ਨੀ ਆਏ
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ( रानी पोखरी ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਣੀ ਦਾ ਤਾਲਾਬ), ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨੂ ਪੁਖੂ ( Newar ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼ new pond), ਕਾਠਮੰਡੂ, ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਕਲੀ ਤਲਾਬ ਹੈ। ਵਰਗ-ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਟੈਂਕ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗੇਟ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਤਲਾਬ ਕਾਠਮੰਡੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਮਹੱਤਵ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਪ 180m x 140m ਹੈ।
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਨੂੰ 1670 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਮੱਲਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮੱਲਾ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਨੇਪਾਲ ਉੱਤੇ 600 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਤਾਪ ਮੱਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੋਸਾਈਕੁੰਡਾ, ਮੁਕਤੀਨਾਥ, ਬਦਰੀਨਾਥ, ਕੇਦਾਰਨਾਥ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਲਾਅ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ।
ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ
left|thumb| ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਮੱਲਾ ਨੇ ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਵਿਖੇ ਤਿੰਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ: ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨੇਪਾਲੀ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਲੈਬ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਨੇਪਾਲ ਸੰਬਤ 790 (1670 ਈ.) ਦੀ ਮਿਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ (ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ) ਅਤੇ ਪੰਜ ਖਾਸ ਮਗਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ
ਤਲਾਬ ਦੇ ਚਾਰ ਕੋਨਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਛੋਟੇ ਮੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹਨ: ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਭੈਰਵ ਮੰਦਰ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਗਣੇਸ਼ ਮੰਦਰ। ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਹੁਣ ਤ੍ਰਿਚੰਦਰ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਏ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਢੂੰਗੇ ਡੇਰੇ
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਖੁਦਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਚਾਰ ਢੂੰਗੇ ਡੇਰੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਛੱਪੜ ਦੇ ਚਾਰ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇੱਕ।
ਰਤਨਾਪਾਰਕ ਸਬਵੇਅ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ, 1984 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਨੇਰਾ ਹਿਟੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪੱਥਰ ਦੇ ਕੁਝ ਟੁਕੜੇ ਹੁਣ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨੇਪਾਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸਿਟੀ ਅਥਾਰਟੀ (NEA) ਦੇ ਅਹਾਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਣਪਛਾਤਾ ਢੂੰਗੇ ਧੜਾ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਰਬਾਰਮਾਰਗ ਵਿਖੇ ਸਵਰਾ ਹਿਤੀ ਜਾਂ ਤਿਨ ਧਾਰਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਢੂੰਗੇ ਧੜੇ ਦਾ ਨਾਂ ਝਾਂਗਾ ਹਿਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਜਮਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਢੂੰਗੇ ਧਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਸਵਰਾ ਹਿੱਤ ਹੀ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਹਵਾਲੇ
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਜੇਸੁਇਟ ਇਪੋਲੀਟੋ ਦੇਸੀਡੇਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ ਜੋ 1721 ਵਿੱਚ ਕਾਠਮੰਡੂ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਮੱਲਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੱਬਤ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹੋਏ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਾਦਰੀ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਕਾਲਮ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੌਂਕੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਅਫਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਕਿਰਕਪੈਟਰਿਕ, ਜਿਸਨੇ 1793 ਵਿੱਚ ਕਾਠਮੰਡੂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਚਤੁਰਭੁਜ ਭੰਡਾਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਵੀ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕਾਫ਼ੀ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸਨ।
ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ
left|thumb| ਰਾਣੀਪੋਖੜੀ ਨੂੰ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ 2015 ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਣੀਪੋਖਰੀ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਦਾ ਕੰਮ ਜਨਵਰੀ 2016 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੂਲ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਇੱਟ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਝਰਨੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਕੈਫੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸਥਾਨਕ ਵਿਰੋਧਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1670 ਵਿੱਚ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ  ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਅਕਤੂਬਰ 2020 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ
ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਣਤਰ
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਘੰਟਾ ਘਰ ਘੰਟਾ ਘਰ ਛੱਪੜ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਸੜਕ ਦੇ ਪਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਅਸਲ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ, ਜਿਸਦਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਸੀ, 1934 ਦੇ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਤ੍ਰਿ ਚੰਦਰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਅਹਾਤੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ਜੋ 1918 ਈ. ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤ, ਦਰਬਾਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, 1854 ਈ. ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਕੂਲ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਲੀਹਾਂ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਰਬਾਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹੀ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸਨੂੰ 1902 ਈ: ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਟੁੰਡੀਖੇਲ, ਇੱਕ ਪਰੇਡ ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਰਸਮੀ ਘਾਹ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਕਾਠਮੰਡੂ ਦਾ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਣੀ ਪੋਖਰੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਛੱਪੜ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਛੱਪੜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੇਪਾਲ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਹਾਈਪੋਥਰਮੀਆ
ਹਾਈਪੋਥਰਮੀਆ (ਯੂਨਾਨੀ ὑποθερμία ਤੋਂ) ਉਹ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਮੂਲ ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਜਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 35° ਸੇਲਸੀਅਸ (95 ਡਿਗਰੀ ਫੈਰੇਨਹਾਈਟ) ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਲੱਛਣ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਲਕੇ ਹਾਈਪੋਥਰਮੀਆ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣੀ ਛਿੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੰਭੀਰ ਹਾਈਪੋਥਰਮੀਆ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੁੱਕ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਧੀ ਦਰਜਨ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਨੂਰਖੇੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਪੂਨੀਆ ਜੱਟਾਂ
ਪੂਨੀਆ ਜੱਟਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
2008 ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ
thumb|right|250px|2008 ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਲੋਗੋ thumb|right|250px|2008 ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਅਖਾੜਿਆਂ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ 2008 ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ, ਬੀਜੀਂਗ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਖੇਡਾਂ ਅਗਸਤ 8 ਤੋਂ ਅਗਸਤ 24 ਤੱਕ ਚੱਲੀਆਂ।
ਮੈਡਲ
ਬੀਜ਼ਿੰਗ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਚੀਨ 51 ਸੋਨ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਨੰ. ਤੇ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਿਰਫ 1 ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਅਤੇ 2 ਕਾਂਸੀ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ 50ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2008 ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ
ਬੋਲੜ ਕਲਾਂ
ਬੋਲੜ ਕਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕੈਪਸੂਲ ਹੋਟਲ
ਕੈਪਸੂਲ ਹੋਟਲ (カプセルホテル) ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਟਲ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਲਈ ਸਸਤੀ ਸੁਵਿਧਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਹੋਟਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਤਿਹਾਸ
2012 ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਆਨ ਵਿਖੇ ਉਥੋਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੈਪਸੂਲ ਹੋਟਲ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ "ਵੋਕ ਹੋਮ" ਇੱਕ ਕੈਪਸੂਲ ਹੋਟਲ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹੋਟਲ
ਬੋਸਰ ਕਲਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਅਮੀਨਾ ਅਲ-ਸਦਰ
ਅਮੀਨਾ ਹੈਦਰ ਅਲ-ਸਦਰ (آمنة حيدر الصدر), ਬਿੰਤ ਅਲ-ਹੁਦਾ ਅਲ-ਸਦਰ (بنت الهدى الصدربنت الهدى الصدر) ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਇਰਾਕੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾਮ ਹੁਸੈਨ ਨੇ।980 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਅਯਾਤੁੱਲਾ ਸਈਦ ਮੁਹੰਮਦ ਬਾਕਿਰ ਅਲ-ਸਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਫਾਹੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ
ਅਮੀਨਾ ਹੈਦਰ ਅਲ-ਸਦਰ 1938 ਵਿੱਚ ਕਾਜ਼ਿਮੀਆ, ਬਗਦਾਦ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਕੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਕੂਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨੇ ਸੀ। ਬਿੰਤ ਅਲ-ਹੁਦਾ ਨੇ ਇਰਾਕ ਦੀਆਂ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵੀਹਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਜਫ਼ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਛਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਅਲ-ਆਦਵਾ ਵਿੱਚ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ। ਉਹ 1977 ਵਿੱਚ ਸਫਰ ਵਿਦਰੋਹ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਬਿੰਤ ਅਲ-ਹੁਦਾ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਆਫ਼ਤਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮਿਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਚਾਰ
ਅਮੀਨਾ ਹੈਦਰ ਅਲ-ਸਾਰ ਇੱਕ ਮੁਜਾਹਾਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਬੁੱਧ ਦੇ ਸਦਕਾ, ਉਸਨੇ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਦੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਪਟਿਆ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ 'ਨੈਤਿਕ ਨਿਘਾਰ' ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਜਿਹਾਦ ਇੱਕ ਬੌਧਿਕ ਜਹਾਦ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸੈੱਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ: ਇੱਕ ਦੁਨਿਆਵੀ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕਵਾਦੀ ਮੁੱਲਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਬੁਲੰਦੀ ਦਾ। ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬੇਸ਼ਕ, ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਉਸ ਦੇ - ਭਰਾਵਾਂ ਸਈਦ ਇਸਮਾਇਲ ਅਲ ਸਦਰ ਅਤੇ ਅਯੋਤੁੱਲਾ ਸੱਯਦ ਮੁਹੰਮਦ ਬਾਕਿਰ ਅਲ ਸਦਰ ਦਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਰਪੂਰ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੌਖੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਸਮਾਜਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਨਜਿੱਠਦੀਆਂ ਸਨ। ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਤੰਦਰੁਸਤ, ਸੰਜਮੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਂਭਣ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਚਾਨਣ ਦੀਆਂ ਮਸਾਲਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਜੋ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਰਸਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1938 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਲੇਖਕ
ਹਰੀਕੇ
ਹਰੀਕੇ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਤਰਨਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਪੱਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਨਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਲਾਕ ਪੱਟੀ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਟੈਮਫ਼ੋਰਡ ਬ੍ਰਿਜ (ਸਟੇਡੀਅਮ)
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਦਾਨ
ਬੋਲੜੀ
ਬੋਲੜੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ
[[ਤਸਵੀਰ:Electric_motor.gif|thumb|ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਦਾ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ।
]] ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਮਕੈਨਿਕ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਮਕੈਨੀਕਲ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਜਨਰੇਟਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਾਂ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਦੇ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਫੀਲਡ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਖਾਸ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟੇਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਮੋਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰੇਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਮੋਟਰ ਨੂੰ ਯੰਤਰਿਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜਨਰੇਟਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਵਰਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੱਖੇ, ਬਲੌਅਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਪ, ਮਸ਼ੀਨ ਟੂਲ, ਘਰੇਲੂ ਉਪਕਰਨ, ਪਾਵਰ ਟੂਲ ਅਤੇ ਡਿਸਕ ਡ੍ਰਾਇਵਜ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰੈਕਟ ਕਰੰਟ (ਡੀ.ਸੀ.) ਸਰੋਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਟਰੀਆਂ, ਮੋਟਰ ਵਾਹਨ ਜਾਂ ਰੀੈਕਟਿਫਾਇਰ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਅਲਟਰਨੇਟਿੰਗ ਕਰੰਟ (AC) ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਵਰ ਗਰਿੱਡ, ਇਨਵਰਟਰਸ ਜਾਂ ਜਰਨੇਟਰ ਛੋਟੇ ਮੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕ੍ਰਿਤ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਆਮ ਉਦੇਸ਼ ਵਾਲੇ ਮੋਟਰਾਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਮਕੈਨੀਕਲ ਪਾਵਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਸਪੀਸ਼ਨ, ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਸੰਕੁਚਨ ਅਤੇ ਪੰਪ-ਸਟੋਰੇਜ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਰੇਟਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 100 ਮੈਗਾਵਾਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਕਿਸਮ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਸਾਰੀ, ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ, ਗਤੀ ਆਉਟਪੁੱਟ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੇਖਿਕ ਜਾਂ ਰੋਟਰੀ ਫੋਰਸ (ਟੋਰਕ) ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਸੋਲਨੌਇਡ ਅਤੇ ਲਾਊਡਸਪੀਕਰਾਂ ਤੋਂ ਵਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਪਯੋਗੀ ਮਕੈਨੀਕਲ ਤਾਕਤਾਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਐਕੁਆਟਰ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਡਿਊਸਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [[ਤਸਵੀਰ:Rotterdam_Ahoy_Europort_2011_(14).JPG|thumb|ਇਨਡੱਕਸ਼ਨ ਮੋਟਰ ਦੇ ਸਟੇਟਰ ਦੁਆਰਾ ਵਿਚਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼।
]]
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੋਟਰਾਂ
[[ਤਸਵੀਰ:Faraday_magnetic_rotation.jpg|thumb|203x203px|ਫਾਰੈਡੇ ਦੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਪ੍ਰਯੋਗ, 1821
]] ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰਸ ਸਧਾਰਨ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਸਟੈਟਿਕ ਯੰਤਰ ਸਨ ਜੋ 1740 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਮੋਢੀ ਐਂਡਰਿਊ ਗੋਰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਮੈਗਨੀਟਿਕ ਫੀਲਡ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਬਲ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਪਿੱਛੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਸਿਧਾਂਤ, ਐਂਪਰੇਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਕਾਨੂੰਨ 1820 ਵਿੱਚ ਆਂਡਰੇ-ਮੈਰੀ ਐਂਪਰੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਅਰਥ ਦੁਆਰਾ ਬਿਜਲੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਮਕੈਨੀਕਲ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਈਕਲ ਫੈਰੇਡੇ ਦੁਆਰਾ 1821 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਫ੍ਰੀ-ਲਟਕਣ ਵਾਲਾ ਤਾਰ, ਪਾਰਾ ਦੇ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਚੁੰਬਕ (ਪੀ.ਐੱਮ.) ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਤਾਰ ਵਾਇਰ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਾਇਰ ਨੇ ਮਗਨਟ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਨੇ ਤਾਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਚੱਕਰ ਦੇ ਚੁੰਬਕ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।  ਇਹ ਮੋਟਰ ਅਕਸਰ ਭੌਤਿਕੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਰਾ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਈਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਰਲੋ ਦਾ ਚੱਕਰ ਇਸ ਫਾਰੈਡੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਸੋਧ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਮਕਾਲੀਨ ਸਮੋਪਿਣਕ ਮੋਟਰਾਂ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਦੇਰ ਤਕ ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਣਉਚਿਤ ਰਹਿਣਾ ਸੀ। [[ਤਸਵੀਰ:Jedlik_motor.jpg|thumb|200x200px|ਜੇਡਲਿਕ ਦਾ "ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਸੈਲਫ-ਰੋਟਰ", 1827 (ਐਪਲਾਈਡ ਆਰਟਸ, ਬੂਡਪੇਸਟ ਦਾ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ). ਇਤਿਹਾਸਕ ਮੋਟਰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
]] [[ਤਸਵੀਰ:An_electric_motor_presented_to_Kelvin_by_James_Joule_in_1842,_Hunterian_Museum,_Glasgow.jpg|thumb|1842 ਵਿੱਚ ਜੇਮਸ ਜੇਲ ਦੁਆਰਾ ਕੈਲਵਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੁੱਟਰਿਯਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਗਲਾਸਗੋ
ਮੋਟਰ ਨਿਰਮਾਣ
[[ਤਸਵੀਰ:Stator_and_rotor_by_Zureks.JPG|right|thumb|ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਰੋਟਰ (ਖੱਬੇ) ਅਤੇ ਸਟੇਟਰ (ਸੱਜੇ)
]]
ਰੋਟਰ
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਵਿੱਚ, ਰੋਲਟਰ ਦਾ ਚਲਦਾ ਭਾਗ, ਜੋ ਕਿ ਮਕੈਨੀਕਲ ਪਾਵਰ ਦੀ ਸਪੁਰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਫਟ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਰੋਟਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਡਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਕੰਡੀਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕਰੰਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਾਫਟ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਟੇਟਰ ਦੇ ਚੁੰਬਕੀ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਰੋਟਰਸ ਸਥਾਈ ਮੈਗਨਟ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਟੇਟਰ ਕੰਡਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਬੀਅਰਿੰਗਜ਼ (ਬੈਰਿੰਗ)
ਰੋਟਰ ਬੀਅਰਿੰਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਟਰ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਧੁਰੇ ਤੇ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੀਅਰਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟਰ ਹਾਉਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਰ ਸ਼ਾਰਟ ਬੋਰਿੰਗਸ ਦੁਆਰਾ ਮੋਟਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਡ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਡ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਬਾਹਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲੋਡ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰਾਪਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਟੇਟਰ
ਸਟੇਟਰ ਮੋਟਰ ਦੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਸਰਕਟ ਦਾ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਈਨਿੰਗ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਮੈਗਨਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਟੇਟਰ ਕੋਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਮੈਟਲ ਸ਼ੀਟਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੇਮੀਨੇਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਲਮਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਊਰਜਾ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਇੱਕ ਠੋਸ ਕੋਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਹਵਾ ਦਾ ਗੈਪ
ਰੋਟਰ ਅਤੇ ਸਟੇਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਗੈਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਅੰਤਰ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਪਾੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ' ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘੱਟ ਪਾਵਰ ਕਾਰਕ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਮੋਟਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਦੇ ਪਾੜੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਮਗਨਟੀਗੇਟਿੰਗ ਚਾਲੂ ਮੌਜੂਦਾ ਲੋੜ ਹੈ ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹਵਾਈ ਗੈਪ ਘੱਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੜਬੜ ਕਰਕੇ ਰੌਲੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਕੈਨੀਕਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। [[ਤਸਵੀਰ:Salient-pole_rotor.png|right|thumb|ਮੁੱਖ-ਪੋਲ ਰੋਟਰ
ਵਾਈਡਿੰਗਜ਼
ਵਾਈਡਿੰਗਜ਼ ਤਾਰਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕੋਇਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੈਮਨੀਟਿਡ ਨਰਮ ਲੋਹੇ ਦੇ ਚੁੰਬਕੀ ਕਤਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਚੁੰਬਕੀ ਧਰੁਵਾਂ ਬਣ ਸਕਣ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਲ ਊਰਜਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਗਨੈਟ ਫੀਲਡ ਪੋਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਮੁੱਖ-ਖੰਡਾ ਮਸ਼ੀਨ ਅਤੇ ਨੋਨਸੀਅਲ-ਪੋਲ ਮਸ਼ੀਨ। ਮੁੱਖ-ਖੰਭੇ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਖੰਭੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਥੱਲੇ ਖੰਭੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੁਆਰਾ ਖੰਭੇ ਦਾ ਚੁੰਬਕੀ ਖੇਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੋਨਸਲੇਇੰਟ-ਪੋਲ, ਜਾਂ ਡਿਸਟ੍ਰੀਡਿਡ ਫੀਲਡ, ਜਾਂ ਗੋਲ-ਰੋਟਰ, ਮਸ਼ੀਨ ਵਿਚ, ਵੋਲਨਿੰਗ ਪੋਲ ਸਟਾਲ ਸਲੋਟ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰੰਗੀਨ-ਮੋਰੀ ਮੋਟਰ ਉਸ ਖੰਭੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਖੰਭੇ ਲਈ ਚੁੰਬਕੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਮੋਟਰਾਂ ਕੋਲ ਕੰਡਕਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੋਟੇ ਧਾਤ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੀਟ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਂਬੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਇੰਡਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਮਿਊਟਰ
[[ਤਸਵੀਰ:Tiny_motor_windings_-_commutator_-_brushes_in_Zip_Zaps_toy_R-C_car.jpg|thumb|ਆਪਣੇ ਕਮਿਊਟਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖਿਡਾਉਣੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਡੀਸੀ ਮੋਟਰ
]] ਇਕ ਕਮਿਊਟਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡੀਸੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਏਸੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਦੇ ਸ਼ਾਰਟ ਤੋਂ ਉਲੀਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੋਟਰ ਦੀ ਆਰਮੇਚਰ ਕਰੰਟ ਨੂੰ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਬ੍ਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਲਵਿੰਗ ਕਮਿਊਟਰ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਰਿਵਰਸਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਟਰ ਧਰਤ ਤੋਂ ਪੋਲ ਤੱਕ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।  ਅਜਿਹੇ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਪਰੀਤ ਦੀ ਗੈਰ ਵਿਚ, ਮੋਟਰ ਇੱਕ ਸਟਾਪ ਨੂੰ ਤੋੜ ਜਾਵੇਗਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ-ਕੰਟਰੋਲਰ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਡਵਾਂਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ, ਸੈਂਸਰਲੈੱਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਸ਼ਾਮਲ-ਮੋਟਰ ਅਤੇ ਸਥਾਈ-ਚੁੰਬਕ-ਮੋਟਰ ਖੇਤਰਾਂ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਨਿਕੀਨ-ਕਮਿਊਟਿਡ ਮੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ-ਕਮਿਊਟੇਟਿਡ ਇਨਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਈ-ਚੁੰਬਕ ਮੋਟਰ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲ ਇੰਜਿਨੀਰਿੰਗ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲਈ ਚੁੰਬਕੀ ਪਦਾਰਥ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਊਰਜਾ ਪਰਿਵਰਤਨ
ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਸਾਮੰਤ
ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਸਾਮੰਤ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Vaishali Samant) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਿੰਗਿੰਗ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਜੱਜ ਬਣਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ, ਗੁਜਰਾਤੀ, ਭੋਜਪੁਰੀ, ਅਸਾਮੀ, ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਏ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੀਤ ਗਾਏ ਹਨ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਲਗਾਨ, ਤਾਲ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆ ਵਿੱਚ ਏ.ਆਰ. ਰਹਿਮਾਨ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਲਈ ਗਾਏ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਲਾਲੂ ਪ੍ਰਸਾਦ ਯਾਦਵ, ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ, ਅੱਠ, ਮਾਲਾਮਾਲ ਵੀਕਲੀ, ਤੁਝੇ ਮੇਰੀ ਕਸਮ, ਚੇਤਨਾ, ਦਿਲ ਜੋ ਭੀ ਕਹੇ, ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਸਿਗਨਲ, ਚਮਕੂ, ਮਿਰਚ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਗੀਤ ਗਾਏ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੀਤ ਏ.ਆਰ. ਰਹਿਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਥੀਆ ਦਾ ਛਲਕਾ ਰੇ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2004 ਵਿੱਚ ਐਮਟੀਵੀ ਏਸ਼ੀਆ ਸੰਗੀਤ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਪਸੰਦ ਕਲਾਕਾਰ, ਭਾਰਤ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 2017 ਵਿੱਚ ਅੰਬਰਨਾਥ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਗਦਬਦ ਗੋਂਧਲ ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਗਾਇਕਾ (ਮਹਿਲਾ) ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਐਕੁਆਮੈਨ (ਫਿਲਮ)
ਐਕੁਆਮੈਨ ਡੀਸੀ ਕਾਮਿਕਸ ਦੇ ਏਸੇ ਨਾਂਅ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਅਗਾਮੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸੁਪਰਹੀਰੋ ਫਿਲਮ ਏ, ਜੀਹਨੂੰ ਵਾਰਨਰ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਨੇ ਡਿਸਟਰੀਬਿਊਟ ਕੀਤਾ ਏ। ਇਹ ਡੀਸੀ ਐਕਸਟੈਂਡਡ ਯੂਨੀਵਰਸ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਫਿਲਮ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੇਮਸ ਵਾਨ, ਸਕਰੀਨ ਪਲੇਅ ਡੇਨ ਲੇਸਲੀ, ਜੌਨਸਨ ਮੈਕਗੋਲ੍ਡਰਿਕ ਤੇ ਵਿਲ ਬੀਲ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਵਾਨ, ਬੀਲ ਤੇ ਜੈਫ਼ ਜੋਨਸ ਲਿਖੀ ਏ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਜੇਸਨ ਮੋਮੋਆ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣਗੇ। ਜਦਕਿ ਏਂਬਰ ਹੇਰ੍ਡ, ਵਿਲੇਮ ਡਾਫੋ, ਪੈਟਰਿਕ ਵਿਲਸਨ, ਡੌਲਫ ਲੁੰਡਗ੍ਰੇਨ, ਯਾਹੀਆ ਅਬਦੁਲ ਮਤੀਨ ਦੁੱਜਾ ਤੇ ਨਿਕੋਲ ਕਿਡਮੈਨ ਸਹਾਇਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਏ। ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਵ ਐਕਸ਼ਨ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਤੀਸਰੀ ਏ ਫਿਲਮ ਏ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਐਕੁਆਮੈਨ ਬੈਟਮੈਨ ਵਰਸਿਜ਼ ਸੁਪਰਮੈਨ : ਡਾਅਨ ਆਫ ਜਸਟਿਸ ਤੇ ਜਸਟਿਸ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਏ। ਐਕੁਆਮੈਨ ਫਿਲਮ ਐਕੁਆਮੈਨ ਕਿਰਦਾਰ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰੀ ਲੰਮਾਈ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਏ। ਐਕੁਆਮੈਨ ਵਿੱਚ ਅਟਲਾਂਟਿਸ ਦੇ ਪਣਡੁੱਬੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਆਰਥਰ ਕਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਔਰਮ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਏ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਸੱਤਾਂ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਏ।
ਐਕੁਆਮੈਨ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ੨੦੦੪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਪਰ ਕਈ ਵਿਓਂਤਾਂ ਘੜਨ ਮਗਰੋਂ ਇਹ ਅਗਾਂਹ ਦੀ ਅਗਾਂਹ ਪੈਂਦੀ ਗਈ। ਅਖੀਰ ਅਗਸਤ ੨੦੧੪ ਬੀਲ ਤੇ ਕਰ੍ਟ ਜੌਹਨਸਟਡ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਅਕਤੂਬਰ ੨੦੧੪ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਫਿਲਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਘੱਤਿਆ। ਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਬੀਲ ਦੀ ਲਿਖੀ ਕਹਾਣੀ ਚੁਣੀ ਗਈ, ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਾਨ, ਜੌਹਨਸਟਡ, ਜੌਹਨਸ ਤੇ ਜੌਹਸਨ ਤੋਂ ਸੋਧ ਕਰਵਾਈ ਗਈ।
ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ਸੂਬਾ
ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ਸੂਬਾ ਜਾਂ ਕੁਰਦਸਤਾਨ ਸੂਬਾ (, ਓਸਤਾਨ-ਏ ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ, پارێزگای کوردستان, ਪਰੇਜ਼ਗਿਹਾ ਕੁਰਦਿਸਤਾਨੇ) ਇਰਾਨ ਦੇ 31 ਸੂਬਿਆਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਵਡੇਰੇ ਭੂਗੋਲਕ ਇਲਾਕੇ ਇਰਾਨੀ ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ਨਾਲ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਸੂਬੇ ਦਾ ਕੁੱਲ ਰਕਬਾ 28,817 ਕਿ.ਮੀ.² ਹੈ ਜੋ ਇਰਾਨੀ ਕੁਰਦਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। । ਇਹ ਇਰਾਨ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਖੇਤਰ 3 ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇਰਾਕ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੱਛਮੀ ਅਜ਼ਰਬਾਈਜਾਨ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜ਼ਨਜਾਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਮਦਾਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਰਮਨਸ਼ਾਹ ਨਾਲ਼ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਰਾਨ ਦੇ ਸੂਬੇ
ਇਨਕਲਾਬ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ
ਇਨਕਲਾਬ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ (ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ: इंक़िलाब ज़िन्दाबाद (ਦੇਵਨਾਗਰੀ), اِنقلاب زنده باد (ਉਰਦੂ) ) ਇੱਕ ਨਾਹਰਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ "ਇਨਕਲਾਬ ਚਿਰੰਜੀਵ ਰਹੇ!" ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਯਾਨੀ ਵਿਦਰੋਹ" ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ "ਜਿੰਦਾ ਰਹੇ"। ਭਾਰਤ ਤੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਹੋਕਾ ਬੇਹੱਦ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮੀਆ ਮੌਲਾਨਾ ਹਸਰਤ ਮੋਹਾਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਆਗੂਆਂ - ਅਸ਼ਫਾਕਉਲਾ ਖਾਨ, ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਚੰਦਰਸੇਖਰ ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਗਲੀਆਂ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ
ਰਾਠੀਆਂ
ਰਾਠੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਗੰਗੋਤਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ
ਗਂਗੋਤਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ 70 ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉੱਤਰਕਾਸ਼ੀ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇਹ ਹਲਕਾ ਜਨਰਲ ਹੈ। 2012 ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 71433 ਵੋਟਰ ਸਨ।
ਵਿਧਾਇਕ
2012 ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਜੈਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਜਵਣ ਇਸ ਹਲਕੇ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ।
!ਸਾਲ !colspan="2" align="center"|ਪਾਰਟੀ !align="center"| ਵਿਧਾਇਕ !ਰਜਿਸਟਰਡ ਵੋਟਰ !ਵੋਟਰ % !ਜੇਤੂ ਦਾ ਵੋਟ ਅੰਤਰ !ਸਰੋਤ
ਸਿਲਿਸਲੇਵਾਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ
ਬਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਘੋਸ਼
ਬਰਿੰਦਰ ਘੋਸ਼ ਜਾਂ ਬਰਿੰਦਰਨਾਥ ਘੋਸ਼ (5 ਜਨਵਰੀ 1880 – 18 ਅਪਰੈਲ 1959) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਯੁਗਾਂਤਰ ਦੇ ਮੋਢੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਉਹਨਾ ਨੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਫੈਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਰਵਿੰਦ ਘੋਸ਼ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸਨ।
ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ
'''ਡਾ. ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ' (27 ਅਗਸਤ 1925 - 11 ਸਤੰਬਰ 2015) ਪੰਜਾਬੀ ਚਿੰਤਕ, ਨਵ-ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਉਹ ੧੯੭੮ ਤੋਂ ੧੯੮੧ ਤੱਕ ਪੀ ਜੀ ਆਈ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਾ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਵੀ ਰਹੇ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਦੋਰਾਨ ਉਹ ਪੰਥਕ ਆਗੂ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਾਫੀ ਨਜਦੀਕ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਿੱਖ ਸਟੂਡੈਂਟ ਫ਼ੇਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪਰਧਾਨ ਵੀ ਰਹੇ। ਡਾਕਟਰ ਨੇਕੀ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਤ ਸਦਨ ਦੇ ਉਪ-ਪਰਧਾਨ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਨੋਰੋਗ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1979 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ, ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਛੂਹ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ'' ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਵਿ ਦੀ ਨਵੀਂ ਤੇ ਵੱਖਰੀ ਨੁਹਾਰ ਘੜਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਬੋਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਚੋਣਵੇਂ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡਾ. ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਘੀ ਥਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕਾਵਿ-ਬੋਲ ਵੱਖਰੇ ਹੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ ਸਮਕਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਵਿ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਕਲੀ ਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਹੈ। ਨੇਕੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ, ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮੁੱਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਅਨੇਕਾਂ ਦਵੰਦ ਅਤੇ ਪਰਸਪਰ ਵਿਰੋਧ ਨਿਰੰਤਰ ਗਤੀਮਾਨ ਹਨ। ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਵਿਵਸਾਇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਮਨੋ-ਚਿਕਿਤਸਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਲੋਂ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਅਨੁਭਵ ਵੱਲੋਂ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨੇਕੀ ਇੱਕ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਕਵੀ ਹੈ।*
ਯੋਗਦਾਨ
ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵ-ਵਰਤੀਆਂ ਦੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਲਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਅਰਧ ਚੇਤਨਾ, ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤੀਕ ਜਾ ਅਪੜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਫੂਹੜਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਡਾ. ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ ਅਸਲ ਕਵਿਤਾ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਰਚੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਡਾਈਡੇਕਟਿਕ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ- ਪ੍ਰਗਤੀਵਾਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਯੁੱਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਜਾਂ ਮਾਹੌਲ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਕਵਿਤਾ ਪੱਛਮ ਦੀ ਨਕਲ ਮਾਤਰ ਨਹੀਂ ਭਾਵੇਂ ਇਸਨੇ ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆ ਹੈ। ਇੰਝ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇਕੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਕਵੀ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਮਨੋਰੋਗ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਵਲੰਬੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਕਾਈ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਵਿਅਕਤਿਵ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਸਨਮਾਨ
ਡਾ. ਨੇਕੀ ਨੂੰ "ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਐਵਾਰਡ", "ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਐਵਾਰਡ" , "ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਐਵਾਰਡ" ਅਤੇ  "ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਦੀ ਖਾਲਸਾ"  ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ
ਲਲੀਨਾ
ਲਲੀਨਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਰਾਬਰਟ ਜੇ. ਸ਼ਿਲਰ
ਸ਼ਿਲਰ ਨੂੰ 2008 ਵਿੱਚ IDEAS RePEc ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਮਾਨੀਟਰ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਜ 2017 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਯੂਜੀਨ ਫਾਮਾ, ਲਾਰਸ ਪੀਟਰ ਹੈੱਨਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਰ ਨੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਲਈ ਆਰਥਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ 2013 ਦਾ ਨੋਬਲ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਿਛੋਕੜ
ਸ਼ਿਲਰ ਦਾ ਜਨਮ ਡੂਟਰੋਇਟ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ, ਜੋ ਰੂਥ ਆਰ. (ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਰੈਡਵੈੱਲ) ਅਤੇ ਇਕ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਪੀਟਰ ਸ਼ਿਲਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਇਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਵਰਜੀਨੀਆ ਮਰੀ (ਫੌਲਿਸਟੀਚ) ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿਲਰ ਨੇ ਕਾਲਾਮਾਜ਼ੂ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ 1967 ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।   ਉਸ ਨੇ 1968 ਵਿਚ ਮੈਸੇਚੂਸਟਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ (ਐਮਆਈਟੀ) ਤੋਂ ਐਸ.ਐਮ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਐਮਆਈਟੀ ਤੋਂ 1972 ਵਿਚ ਕੀਤੀ, ਉਸਦਾ ਥੀਸਿਸ 'ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਜ ਦਰਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ' ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਮੋਡੀਗਲੀਆਨੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਖੋਜ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ
ਸ਼ਿਲਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਾਰੇ ਪੜਮਾਪੇ 1905-1910 ਵਿਚ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਆ ਗਏ ਸੀ। ਸ਼ਿਲਰ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਦਾਦੀ ਅਤੇ ਨਾਨੀ ਡਾਕ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਮਗਰਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਉਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ ਹੈ,  ਸ਼ਿਲਰ ਆਈਐਸਐਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਐਂਡ ਇਕਨੋਮਿਕਸ (ਵਿਲਿਨੀਅਸ, ਲਿਥੁਆਨੀਆ) ਵਿੱਚ ਆਨਰੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਨਸ ਅਤੇ ਆਈਐਸਐਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1946 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ
ਫ਼ੀਲੇ (ਪੁਲਾੜੀ ਜਹਾਜ਼)
ਬਾਹਰਲੇ ਜੋੜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੋਜ਼ੈਟਾ ਮਿਸ਼ਨ
ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ
ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਜਿਨਾ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਰਤਨ ਦਾਸ ਜੀ ਸੀ, ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਲਖਨੌਰ ( ਲਖਨੌਰ ਸਾਹਿਬ) ਜਿਲਾ ਅੰਬਾਲਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ. ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਸੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਦੇ ਚਾਚਾ ਜੀ ਦਾ ਲੜਕੇ ਸੀ. ਪਹਿਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਤਾਏ-ਚਾਚੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕਠੇ ਰਿਹੰਦੇ ਸੀ. ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮਾਤਾ ਜੀ (ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ) ਨਾਲ ਬੜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ. ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ ਕਰਕੇ ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਹੁਤ ਉਚ੍ਹੀ ਸੀ. ਇਕ ਦਫ਼ਾ ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਗਏ ਤਾਂ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਦਰਬਾਰ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਸੀ. ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸਿਰਫ ਲੰਗੋਟ ਪਹਿਨਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. (ਬਾਬਾ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਲੰਗੋਟ ਪਹਿਨਦੇ ਸੀ ਤੇ ਬਾਅਦ ਚ ਅਲਫ ਨਗਨ ਅਵਸਥਾ ਚ ਬਿਚਰਦੇ ਰਹੇ). ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਵੱਲ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁਛਿਆ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਣ ਹੋ ਤੇ ਕਿਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ " ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਹਾਂ ਤੇ ਲਖਨੌਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਆਏ ਹਾਂ ". ਐਂਨਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਉਠ ਕੇ ਆ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਜੀ (ਬਾਬਾ ਜੀ) ਦੇ ਚਰਨਾ ਚ ਮਥਾ ਟੇਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਮਹਿਲ ਚ ਲੈਯ ਗਏ ਜਿਥੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਸੀ, ਮਾਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ. ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਬੜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ. ਬਾਬਾ ਜੀ ਓਥੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਕੋਲ ਕੁਛ ਦਿਨ ਰੁਕੇ ਤੇ ਫੇਰ ਵਾਪਿਸ ਲਖਨੌਰ ਚਲੇ ਗਏ. ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ ਤਾਂ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁਛਿਆ " ਲਾਲ ਜੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਦੀ ਹੁਣ ਦੀ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ( ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ) ਬਹੁਤ ਹੈ, ਤੇ ਓਹ ਇਸ ਆਸ ਤੇ ਆਏ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਓਹਨਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਓਹਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾ ਚ ਸੀਸ ਰਖ ਕੇ ਮਥਾ ਵੀ ਟੇਕ ਦਿਤਾ ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫੇਰ ਵੀ ਨਹੀ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਕਿਓ ". ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਮੁਸਕਰਾ ਪਏ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ " ਮਾਤਾ ਜੀ ਮਥਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਟੇਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਓਹਨਾ ਦੀ ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਹੈ ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਮਾਮਾ ਬਣ ਕੇ ਨਹੀ ਦਾਸ ਬਣ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈ ". ਜਦੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗਾ ਤਾਂ ਓਹ ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ ਕਰਨ ਨਿਕਲ ਗਏ ਤੇ ਇਕ ਜਗਾਹ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਮਾਧੀ ਲਾ ਲਈ. ਜਦੋਂ ਸਮਾਧੀ ਲੱਗ ਗਈ ਫੇਰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਰਿਹਾ. ਐਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਬੀਰਮੀ (ਘਰ) ਬਣਾ ਲਈ. ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਚ ਬੀਰਮੀ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਰਤਨ ਦਾਸ ਤੋਂ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ. ਕਈ ਸਾਲ ਆਪ ਸਮਾਧੀ ਚ ਰਹੇ, ਐਧਰ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਵੀ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚ ਗਏ. ਇਕ ਦਿਨ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਸੁਰਤੀ ਨਾਲ ( ਅੰਤਰ-ਜਾਮਤਾ ਨਾਲ ) ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਬਾਬਾ ਜੀ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਕਮਾਈ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ. ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਦਿਤੀ ਤੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਓ, ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਤੇ ਟਕਸਾਲਾਂ ਚਲਾਓ, ਸਾਧੂ, ਸੰਤ, ਮਹਾਤਮਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨਤਾ ਬਖਸ਼ੋ. ਇਸ ਵਕ਼ਤ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ 89 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਸੀ.
ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਉਮਰ 321 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਆਪ ਜੀ ਵਿਸਾਖੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ 13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1938 ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ 4 ਵਜੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋ ਚਲੇ
--
"Baba Biram Das Ji" by Sant Maskeen
"Baba Biram Dass Ji- Jeevan te Rachna" by Giani Sukhjinder Singh
"Baba Biram Dass Ji- Dhan Guru Hargobind Sahib Da Lok" by Gurpreet Singh Pannu
"Baba Bhiram Das" by Giani Gian Singh
"Baba Bhiram Das: Jeevan te Rachna" by Joginder Singh Sahni
"Baba Biram Das" by Jagtar Singh Baniya
"Baba Bhiram Das Ji: A Short Biography" by Kulwant Singh Khokhar
"Baba Bhiram Das Ji: A Great Mystic" by Balwant Singh Rajoana
"Baba Biram Das: A Biographical Study" by Mohinder Kaur Gill
"Baba Biram Das: Guru Ka Gursikh" by Harinder Singh Batala
"Baba Biram Dass Ji De Rachit Sakhi" by Tarsem Singh Kanwal
"Sikh Gurus and Saints" by S.S. Kohli
"Baba Biram Das Ji Di Jeevani" by Karnail Singh Hamza
"Sikh History from Persian Sources" by J.S. Grewal and Irfan Habib
"The Sikh Religion, Its Gurus, Sacred Writings and Authors" by Max Arthur Macauliffe
"Sant Rattan" by Bhai Randhir Singh
"Sikhan Di Bhagat Mala" by Bhai Vir Singh
"Sri Gur Sobha" by Sainapati
"Baba Biram Das: Life, Teachings and Legacy" by Harjeet Singh Gill
"Baba Biram Das: The Immortal Saint" by Prem Sumarg
"Baba Biram Das: The Saint of the Sikhs" by Nirmal Singh
"Baba Biram Das: The Wandering Saint" by Chanchal Bharti
"Baba Biram Das: A Saint of the Sikhs" by Gurpreet Singh
"Baba Biram Das: The Spiritual Journey of a Great Saint" by G.S. Sandhu
"Baba Biram Das: The Eternal Saint of the Sikhs" by Raj Kumar Hans
"Baba Biram Das: The Miracle Man of Punjab" by Rakesh Khanna
"Baba Biram Das: The Enlightened One" by Jaspal Singh
"Sri Baba Biram Dass Ji" by Bhajan Singh Bhinder
"Baba Biram Das - The Mystic Saint of Punjab" by Jodh Singh
"Baba Biram Das Ji and His Teachings" by Gurmeet Singh Gill
Baba Biram Das Ji - A Spiritual Biography by Gurmeet Singh
Baba Biram Das Ji by Harjinder Singh
Life of Baba Biram Das by Piara Singh Padam
Baba Biram Das Ji by Harpreet Singh
Baba Biram Das Ji: Jeevan Te Shiksha by Rajinder Singh Duggal
Baba Biram Das Ji: A Biography by Narinderpal Singh
Baba Biram Das Ji: A Religious Biography by Gurvinder Singh
Baba Biram Das Ji: Jeevan Te Rachna by Balwinder Singh
Baba Biram Das Ji: Jeevan, Shabad, Kirtan by Kultar Singh
"Baba Biram Das: The Saint of Badhuchhi" by Sarita Rana, published by Sterling Publishers Pvt. Ltd.
"Baba Biram Das: A Saintly Life" by Surinder Singh Johar, published by Singh Brothers
"Baba Biram Das: A Great Saint" by Bhagat Singh Sandhu, published by Diamond Pocket Books Pvt Ltd.
"Baba Biram Das: The Saint of Badhuch" by Rajinder Singh Bedi, published by B.R. Publishing Corporation.
"Baba Biram Das: Life and Teachings" by Swami Shivom Tirth, published by Arktos Media Ltd.
"Guru Har Rai and the Bir Ras" by Giani Gian Singh
Rattan Singh Jaggi, "Baba Biram Das", Encyclopaedia of Sikhism, Vol. 1, Punjabi University, Patiala, 1995, pp. 253-254
"The Sikh Gurus" by Gurbachan Singh Talib
"Gur Bilas Patshahi 9" by Sainapati
ਜੇਵੀਅਰ ਪੇਰੇਜ਼-ਕੈਪਡੇਵਿਲਾ
ਮੁੱਖ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੋਗਦਾਨ
1996 ਵਿੱਚ ਜੌਮ ਗਿਲ ਅਲੂਜਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਸੂਚਕਾਂਕ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਤੋਂ, ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਰਾਅ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੇਰੇਜ਼ ਕੈਪਡੇਵਿਲਾ ਨੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਵਿੱਚ ਓਵਰਵੇਟ, ਬਰਾਬਰ ਪੂਰਤੀ ਗੁਣਾਂਕਾਂ ਲਈ ਫਜ਼ੀ ਗੁਣਾਂਕ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਗੁਣਾਂਕਾਂ ਲਈ ਅਡਜਸਟਡ ਟਾਈਬ੍ਰੇਕਰ ਗੁਣਾਂਕ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਰਾਬਰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਗੁਣਾਂਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਣਮਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ, ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਪ੍ਰੀ-ਸੈਟ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਥਿਊਰੀ
ਬਾਬਾ ਬੀਰਮ ਦਾਸ
--
Surindar Singh Kohli, "Baba Biram Das", History of Sikh Religion, Vol. 2, Publication Bureau, Punjabi University, Patiala, 1989, pp. 186-187
"Sikh History and Religion in the Twentieth Century" by Joseph T. O'Connell
"The Sikhs: Their Religious Beliefs and Practices" by W.H. McLeod
"Guru Hargobind Sahib" by Dr. Harjinder Singh Dilgeer
"Sri Gur Pratap Suraj Granth" by Bhai Santokh Singh
ਜੇਵੀਅਰ ਪੇਰੇਜ਼-ਕੈਪਡੇਵਿਲਾ
ਮੁੱਖ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੋਗਦਾਨ
ਲਾਗੂ ਗਣਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਰਦੇਸੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਰੱਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਧਾਂਤਕ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਰਦੇਸੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਲਾਭ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਰਦੇਸੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਸਮੂਹਿਕ ਲਾਭ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਰਦੇਸੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤਰਜੀਹੀ ਲਾਗਤ-ਲਾਭ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਰਦੇਸੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿਛਲਾ ਲਾਗਤ-ਲਾਭ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ।
ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਸੈੱਟਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਲਕ੍ਰਮਿਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ (ਯੋਗਤਾ (ਸੰਗਠਨ)) ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਪ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਪੇਰੇਜ਼-ਕੈਪਡੇਵਿਲਾਮਨੁੱਖੀ ਧਾਰਨਾ ਤੋਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ੇ (ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ) ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ। ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਮੂਲੇਟਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਢੰਗ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਭਾਵੇਂ ਕਿਰਤ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ)। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨਾਲ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਮੂਲੇਟਿੰਗ ਯੰਤਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ।
ਦੋ ਨਵੇਂ ਸੰਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ: ਵਾਪਸੀ ਸੰਭਾਵੀ ਅਤੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸੰਭਾਵੀ, ਜਿਸਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਿਊਬਨ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਵਸਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ "ਗਿਆਨ ਦਾ ਯੁੱਗ", "ਕਿਰਤ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਮਾਪ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ੇ" ਅਤੇ "ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ" ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਸਰੋਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1963 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਅਲਿਸਟੇਅਰ ਹੋਰਨ
ਸਰ ਅਲਿਸਟੇਅਰ ਐਲਨ ਹੋਰਨ (ਜਨਮ 9 ਨਵੰਬਰ 1925) ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਜੀਵਨੀਕਾਰ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ 19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਰ ਐਲਨ ਹੋਰਨ (ਮੌਤ 1944) ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। and Auriol (née Hay-Drummond),
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਹਸਨਪੁਰ ਪ੍ਰਹੋਤਾਂ
ਹਸਨਪੁਰ ਪ੍ਰਹੋਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਰੀਠਖੇੜੀ
ਰੀਠਖੇੜੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬੈਬਿਟ (ਨਾਵਲ)
ਬੈਬਿਟ , 1922 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਦਫਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸਿਨਕਲੇਰ ਲੂਈਸ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਮਰੀਕੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਸਮਾਜ,ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ-ਵਿਹਾਰ ਉੱਤੇ ਵਿੰਗ ਹੈ। ਇਹ ਮਧ ਵਰਗੀ ਅਮਰੀਕੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਥੋਥ ਅਤੇ ਇਹਦੀ ਅਨੁਸਾਰਤਾ ਲਈ ਦਬਾਉ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਰਤ ਬੈਸਟਸੈਲਰ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਿਆ, ਬੈਬਿਟ  ਲੂਈਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲ ਹੈ ਅਤੇ 1930 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹਦਾ ਤਕੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ।
ਸ਼ਬਦ "ਬੈਬਿਟ" ਅੰਗਰੇਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਖਾਸ ਕਰ ਬਿਜਨੈੱਸਮੈਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਹੜਾ ਅਚੇਤ ਹੀ ਭਾਰੂ ਮਧ ਵਰਗੀ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਵਲ
ਐਨਾਕਾਰਿਨ ਸਵੇਡਬਰਗ
ਗੁਨੇਲ ਐਨਾਕਾਰਿਨ ਸਵੇਡਬਰਗ (ਜਨਮ 1934) ਇੱਕ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਆਮ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ, ਝੁਕਾਓ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸਵੇਡਬਰਗ ਦਾ ਜਨਮ ਹਾਲਮਸਟਾਡ ਵਿੱਚ 1934 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1941 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਲਮੋ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਵੇਡਬਰਗ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ 1957 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਵਲ 1958 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕੰਚਨ ਚੌਧਰੀ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ
ਕੰਚਨ ਚੌਧਰੀ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ. ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ 2014 ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਿਦਵਾਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਪੁਲਿਸ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਅਤੇ 31 ਅਕਤੂਬਰ 2007 ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਆਈਪੀਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ 1993 ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਵੋਲੋਂਗੋਂਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬਿਜ਼ਨਸ ਐਡਮਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੇ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਚੌਧਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹਿਮਾਚਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਦਨ ਮੋਹਨ ਚੌਧਰੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਲਾਦ ਸੀ। ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਫ਼ਾਰ ਵੂਮੈਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕੰਚਨ ਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ (ਐਮਏ) ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1993 ਵਿੱਚ ਵੋਲੋਂਗੌਂਗ, ਨਿਊ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ (ਐਮਬੀਏ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 2014 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਕੰਚਨ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੁਲੀਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਇਮਤਿਹਾਨ ਪਾਸ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰਾਹ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਿਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਚੌਧਰੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰੁਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼ 'ਉਡਾਨ' ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਸੀਰੀਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਕਵਿਤਾ ਚੌਧਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ (ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ: سلطان باہو) (ca 1628 – 1691) ਮੁਸਲਿਮ ਸੂਫ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਸਰਵਰੀ ਕਾਦਰੀ ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਪਰਦਾ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ। ਗੁਰਮਤਿ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਫ਼ੀ ਕਾਵਿ ਧਾਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਉੱਘੀ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਵਿ-ਧਾਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਪੂਰਵ ਨਾਨਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਰ-ਗੰਜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਸੀ। ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਕਾਲ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੁ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਕਾਲ 1629/30 ਈ. 1690/91 ਈ. ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ 1631 ਈ. ਤੋਂ 1691 ਈ. ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦਾ ਜਨਮ ਝੰਗ ਜਿਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਅਵਾਣ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਬਾਜ਼ੀਦ ਮੁਹੰਮਦ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਬੀਬੀ ਰਾਸਤੀ ਕੁਦਸ ਸੱਰਾ ਸੀ। ਬਾਹੂ ਨੂੰ ਮੁਢਲੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਵਾਂਗ ਕਾਦਰੀ ਸੰਪਰਦਾ ਨਾਲ ਸੀ। ਬਾਹੂ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਪਿੱਛੋਂ ਦੂਜਾ ਮਹਾਨ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਾਹੂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੱਯਦ ਅਬਦੁਲ ਰਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁਰਸ਼ਿਦ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ। ਆਪ ਅਰਬੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਾਰਤਕ ਵਿੱਚ ਆਪ ਨੇ 140 ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦੀਆਂ ਕਾਫੀਆਂ ਤੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ ਬੜੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਆਪ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਹਰ ਤੁਕ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੇ ਹੂ ਆਉਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਏਸੇ ਹੂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਹੂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਹੋਰ ਕਵੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਨਿਖੇੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਝੰਗ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜਿਮੀਦਾਰ ਸੀ ਤੇ ਬਾਹੂ ਵੀ ਕੁੜ ਚਿਰਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਆਮ ਸੂਫ਼ੀ ਫਕੀਰ ਤੋਂ ਉਲਟ ਬਾਹੂ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ 4 ਵਾਹੁਟੀਆਂ ਤੇ 17 ਦਾਸੀਆ ਸਨ। ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਿਨ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸਾਝਰੇ ਪਹਿਲੇ ਜੁਮਦੀ ਅਲਮਾਨੀ ਮਹੀਨੇ 1102 ਹਿਜਰੀ (1691) ਨੂੰ ਹੋਈ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 63 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ”
ਸੈਫ਼ਲ ਮੁਲੂਕ ਦਾ ਕਰਤਾ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਲਿਖਦਾ:
ਫੇਰ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਇੱਕ ਹੋਇਆ, ਖਾਸਾ ਮਰਦ ਹਾਕਨਾ
ਦੋਹੜੇ ਪਾਕ ਜ਼ੁਬਾਨ ਉਹਦੀ ਦੇ, ਰੋਸ਼ਨ ਦੋਹੀ ਜਹਾਨੀ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਅਰਬ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਕਰਬਲਾਂ ਦੀ ਲਾੜਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦੋਹਤਰਿਆ ਅਤੇ ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਹਜ਼ਰਤ ਅਲੀ ਦੇ ਸੁਪੱਤਰਾਂ ਹਸਨ ਤੇ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਸਹਾਦਤ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਜੇਹਲਮ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਿੰਡ ਦਾਦਨਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵਸੇ ਸਨ। ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਲਿਖਤੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਰਾਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਸਦੇ ਪਿੰਡ ਬ਼ਗਦਾਦ ਦੇ ਹਜ਼ਰਤ ਹਬੀਬੁੱਲਾ ਕਾਦਿਰੀ ਨੂੰ ਮੁਰਸ਼ਦ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਸਤੁੰਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਯੱਦ ਅਬਦੁਲ ਰਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਮੁਰਸ਼ਦ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਰਚਨਾ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਅਰਬੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਦਾ ਚੰਗਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਤਰ ਰਚਨਾ ਅਰਬੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਲਾਜਵੰਤੀ ਰਾਮਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਧ-ਪ੍ਰਬੰਧ ‘ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਫ਼ੀ ਪੋਇਟਸ` ਵਿੱਚ ‘ਤਵਾਰੀਖ਼ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ` (ਕ੍ਰਿਤ ਗੁਲਾਮ ਸਰਵਾਰ) ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬਾਹੂ ਦੀਆਂ ਅਰਬੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆ 140 ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਮਿਲਣ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੱਭਿਆ ਅਤੇ ਅਵਿਦਵਤਾ ਪੂਰਨ ਬੋਲੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹੂ ਦੀਆਂ ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ ਹੋਈਆ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗੁੰਮ ਗਈਆ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਾਹੂ ਦਾ ਕੁਝ ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਾਮ ਉਸਦੇ ਗੱਦੀ-ਨਸ਼ੀਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਭਿਆ ਗਿਆ ਭਾਵ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਸਰਧਾਲੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸ਼ਕ ਪੰਜਾਬੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝਦੇ। ਉਸ ਦੇ ਉਰਮ ਸਮੇਂ ਕਵਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦਾ ਕਲਾਮ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਮੁਨਾਕਬ-ਇ ਸੁਲਤਾਨੀ” ਦਾ ਕਰਤਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹੂ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਐਨ ਉਲਫ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਂ ਦਾ ਆਇਨ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਹੂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਨੁਕਤੇ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ‘ਬਾਹੂ` ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਰੱਬ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ।”