cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਰਾਕੇਸ਼ ਪਾਂਡੇ
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਪਾਂਡੇ 2002 ਤੋਂ 2007 ਤੱਕ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵਜੋਂ, ਉਹ 2007 ਤੋਂ 2014 ਤੱਕ ਅੰਬੇਡਕਰ ਨਗਰ ਤੋਂ 15ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ ।
ਜਨਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡੇ ਨੇ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡੇ ਨੇ 2022 ਦੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਜਲਾਲਪੁਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 13,630 ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1952
ਬੜੌਦਾ ਹਾਊਸ
ਬੜੌਦਾ ਹਾਊਸ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਬੜੌਦਾ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਸੀ। ਇਹ ਫਰੀਦਕੋਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਕਸਤੂਰਬਾ ਗਾਂਧੀ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ, ਸਰ ਐਡਵਿਨ ਲੁਟੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰੇਲਗੱਡੀ 'ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ 15 ਸਾਲ ਲਗਾ ਕੇ 1936 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਜ਼ੋਨਲ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਦਫ਼ਤਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ
ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੂੰਦੜ
ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੂੰਦੜ (ਜਨਮ 1875 ਈ. - ) ਪੰਜਾਬੀ \ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ  ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਨੇ 1952 ਈ. ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਵੀਸ਼ਰੀ ਜਥਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਵਤਨਾਂ ਦਾ (2004 ਫਿਲਮ)
ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਵਤਨਾਂ ਦਾ 2004 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਮਾਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ।
ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੂੰਦੜ
ਰਚਨਾਵਾਂ
1.ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦਹੂਦ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਸਤੀ ਸਲੋਚਨਾ, ਚੰਦਰਾਬਤੀ, ਕੋਲਾਂ ਜਾਦੀ, ਭੂਰਾ ਬੱਦਲ,ਸ਼ਾਮੋ ਨਾਰ।
ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਵਤਨਾਂ ਦਾ (2004 ਫਿਲਮ)
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੂੰਦੜ
ਰਚਨਾਵਾਂ
2. ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਸਾਕੇ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦਰ, ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ,ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ,ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀਆਂ, ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ, ਮੱਸਾ ਰੰਗੜ।
3.ਸੂਰਮੇ ਲੋਕ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ
ਦੁੱਲਾ ਭੱਟੀ, ਜੈਮਲ ਫੱਤਾ(ਕਲੀਆਂ), ਸੁੱਚਾ ਸੂਰਮਾ।
4.ਪੁਰਾਣਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਰਾਜਾ ਹਰੀ ਚੰਦ, ਕੌਰਵ ਪਾਂਡਵ, ਅਰਜਨ ਪੁੱਤਰ ਬੱਬਰੂ ਬਹਿਨ।
5.ਸੰਤਾਂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ
6.ਸਰਵਨ ਭਗਤ, ਨਰਸੀ ਭਗਤ, ਧਰੂ ਭਗਤ।
6. ਇਸ਼ਕੀਆ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ, ਮਿਰਜ਼ਾ ਸਾਹਿਬਾ, ਸੋਹਣੀ ਮਹੀਂਵਾਲ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀਸ਼ਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1875 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1952
ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ
thumb|ਬਰੂਕਿੰਗਜ਼ ਸੰਸਥਾ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ 1916 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। thumb|ਹੈਰੀਟੇਜ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1973 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. thumb|293x293px|ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਹੂਵਰ ਸੰਸਥਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਰਬਰਟ ਹੂਵਰ ਦੁਆਰਾ 1919 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ, ਜਾਂ ਪਾਲਿਸੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਸੰਸਥਾ, ਇੱਕ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਨੀਤੀ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰਣਨੀਤੀ, ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਫੌਜੀ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਰਧ-ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਖਾਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਥਿੰਕ-ਟੈਂਕ ਫੰਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਇੰਨੇ ਅਮੀਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਗ੍ਰਾਂਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਲੇਖ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨੀਤੀ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਖਾਸ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫਿਰ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ, ਮੀਡੀਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਹਿੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਉੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਜਾਂ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਣ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਨੀਤੀਆਂ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ। ਥਿੰਕ ਟੈਂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ 19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਤਾਰੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਾਕੀ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੂਜੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 1945 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਉਦਯੋਗੀਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਰਥਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਛਮੀ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਨੀਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।  1991 ਤੋਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਗੈਰ-ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਅੱਜ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਥਿੰਕ ਟੈਂਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ 1980 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਇਹ ਲੇਖ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਪ-ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਲੋਬਲ ਨੀਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਚੀਆਂ ਵਿਆਪਕ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 11,175 ਥਿੰਕ ਟੈਂਕ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੱਪੜੇ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੱਪੜੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਕੱਜਣ ਤੇ ਪ੍ਰਾਕਿਰਤਕ ਆਫਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਜਰੂਰੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਕੱਪੜੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਲੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੰਮਦ ਲਤੀਫ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ` ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਪੁਰਾਣੇ ਹਿੰਦੂ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਤੀ ਕਮੀਜਾਂ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਲੰਮੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਪਟਕਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਪਰ ਤੇ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਦੇ ਹੇਠ ਕਰਕੇ ਬੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚਾਦਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਚਾਦਰ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਲਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਧੋਤੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲਾਲ ਸ਼ਬਜ, ਪੀਲੀਆਂ ਜਾਂ ਨੀਲੀਆਂ ਰੰਗ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਤੀਵੀਆਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੱਜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਤੰਗ ਪੁਸ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ।"
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੰਨ ਸੁਵੰਨਤਾ ਹੈ। ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਾਲਜੀਏਟ, ਗਲੀ, ਪਾਲੀ, ਸਾਧੂ, ਫਕੀਰ, ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ, ਨਾਮਧਾਰੀਏ, ਕਰਮ ਕਾਂਡੀ ਪਾਂਧੇ, ਮਲਵਈ, ਮਝੈਲ ਅਤੇ ਦੁਆਬੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੱਖਰਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਅੰਸ਼ ਸਾਂਝੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕਿੱਤੇ ਜਾਂ ਜਾਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ ਕਈ ਪੜਾਅ ਲੰਘ ਕੇ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ, ਬਾਹਰਲੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਕੁਝ ਸਾਂਝੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਗ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਪੱਗੜੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਪੱਗੜੀ ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਇਉਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖਾ ਮਟਕਾ ਤੇ ਸੁਹਜ ਸੁਆਦ ਆਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਅਖਾਣ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ “ਗੁਫਤਰ, ਰਫਤਾਰ ਤੇ ਦਸਤਾਰ" ਤੋਂ ਪੂਰਣ ਭਾਂਤ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਦਸਤਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਦਮੀ ਉਘਾੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੇ ਇੱਕ ਮੁਟਿਆਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
“ਖੱਟਣ ਗਿਆ ਖੱਟ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਪਾਵੇ,
ਇਥੇ ਦਸਤਾਰ ਜਾਂ ਪੱਗੜੀ ਦਾ ਸਾਧਾਰਣ ਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਸਤਾਰ ਜਾਂ ਪੱਗੜੀ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਂਝ ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਐਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੋ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਹੀ ਆਰੰਭਿਆ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਗੜੀ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀਆਂ ਚੱਜ ਆਚਾਰ ਰੁੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਗੜੀ ਇੱਜਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਗ ਨੂੰ ਦਾਗ ਨਾ ਲਾਈਂ।
ਕੁੜਤਾ-ਪਜਾਮਾ
ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਟਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤਣੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ ਇਹ ਕੁੜਤਾ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਹ ਪੈਂਟਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਲਗਵਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧੋਤੀ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਕੁ ਪਜ਼ਾਮਾ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਲਵਾਰ ਵੀ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗੇ। ਅੱਜ ਕਲ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ ਵੀ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜਕਲ ਪੰਜਾਬੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜੀਨਾਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।
ਚੁੰਨੀ
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੁਆਣੀਆਂ ਸਿਰ ਤੇ ਦੁਪੱਟਾ ਜਾਂ ਚੁੰਨੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਚੁੰਨੀ ਲੈਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਟਾਇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪੇਂਡੂ ਔਰਤਾਂ ਚੁੰਨੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਭਾਵ ਸਿਰ ਕੱਜਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਨਾ ਸਿਰਫ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਚੁੰਨੀ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਵੀ ਪੱਗ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ। ਦੁਪੱਟਾ (ਦੋ ਪੱਟਾ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤਿੰਨ ਗਜ਼ ਲੰਬਾ ਤੇ ਡੇਢ ਗਜ਼ ਚੌੜਾ) ਜਾਂ ਫੁਲਕਾਰੀ ਉੱਤੇ ਬਾਰੀਕ ਮਲਮਲ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ:
“ਬੁੱਕਲ ਮਾਰੋ ਖੇਸ ਦੀ ਵਾਹੁੱਟੀ ਆਈ ਲਾੜੇ ਦੇ ਮੇਚ ਦੀ
ਚੁੰਨੀ ਰੰਗਦੇ ਲਲਾਰੀਆ ਮੇਰੀ ਆਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ"
ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ
ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਗੁੰਦਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਿਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਲ ਵੀ ਐਂਵੇ ਨਾ ਰਹੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰਾ ਢਾਲ ਕੇ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਵਾਲ ਸਾਰੇ ਬੈਠ ਜਾਣ। ਫੇਰ ਪੱਟੀਆਂ ਤੇ ਬਾਕੀ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਂਦਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਪਰਾਂਦਾ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਂਝ ਕਾਲੇ ਪਰਾਂਦੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਮੋਤੀ ਗੋਟਾ ਆਦਿ ਕਈ ਕੁਝ ਲਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜਕਲ ਕੁੜੀਆਂ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਗੁੰਦਾਉਂਦੀਆਂ। ਸਿੱਧਾ ਸਿਰ ਵਾਹ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਗੁੱਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਬੜਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁੜਤੀ
ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੁੜਤੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁੜਤੀ ਹੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਘੱਗਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਕੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੰਜਾਬਣਾ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਹੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜੀਨ ਤੇ ਜੈਕਿਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੁੜਤਾ ਸੁੱਥਣ, ਕੁੜਤਾ, ਚੂੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੱਥਣ, ਕਮੀਜ਼ ਸੁੱਥਣ ਆਮ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ। ਘੱਗਰਾ ਵਿਆਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੁਆਣੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਹਰ ਵਿਆਹੀ ਜ਼ਨਾਨੀ ਨੂੰ ਸਹੁਰੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਘੱਗਰਾ ਪਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਘੱਗਰੀਆਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡੀਆਂ ਸੁਆਣੀਆਂ ਕਾਲੇ ਸੂਫ ਦਾ ਘੱਗਰਾ ਬਹੁਤ ਚਾਅ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਜੇ ਘੱਗਰਾਾ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ:
“ਲੰਬੜਦਾਰਾ, ਬੜੇ ਸਰਦਾਰਾ
ਘੱਗਰਾ ਨਾ ਆਇਆ ਸੂਫ ਦਾ।"
ਘੱਗਰਾ ਸੁਆਣੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਨੀਵਾਂ ਭਾਵ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਘੱਗਰਾ ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਦੇ ਸੁਆਣੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
“ਘੱਗਰੇ ਦੀ ਲੌਣ ਮੇਰੇ ਪੈਂਰੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਦਾ ਬੋਲ ਮੇਰੀ ਜੁੱਤੀ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ"
ਜੁੱਤੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਆਦਮੀ ਪੈਂਰੀ ਧੌੜੀ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ ਤੇ ਸੁਆਣੀਆਂ ਜ਼ਰੀ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਅਮੀਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਮੀ ਲੰਬੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੱਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਜ਼ਨਾਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਤਿੱਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਕਸੂਰ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ:
“ਜੁੱਤੀ ਕਸੂਰੀ ਆਈ ਨਾ ਪੂਰੀ ਹਾਏ ਵੇ ਰੱਬਾ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰਨਾ ਪਿਆ"
ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਨਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲੀਪਰ, ਆਮ ਸੈਂਡਲ, ਚੱਪਲਾਂ ਆਦਿ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲਾ ਪੁਸਤਕਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਜੈਪੁਰ ਹਾਊਸ
ਜੈਪੁਰ ਹਾਊਸ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਡੀਆ ਗੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜਪਥ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਟਰਫਲਾਈ ਲੇਆਉਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਗੁੰਬਦ ਹੈ। ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਲਾਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਇਸ ਮਹਿਲ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਗੀਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਬਾਲਰੂਮ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਰੂਮ ਕਾਲੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਪੈਨਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
ਅੰਦਰ ਕੇਂਦਰੀ ਗੁੰਬਦ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮੁੱਖ ਹਾਲ ਹੈ, ਉੱਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੂੜੀਦਾਰ ਪੌੜੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ
ਵਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਪਹਿਲਵਾਨ)
ਵਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ 1986) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ੍ਰੀ ਸਟਾਈਲ ਪਹਿਲਵਾਨ ਹੈ। 74 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ 4 ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ 3 ਡੈਫਲੰਪਿਕਸ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2005 ਸਮਰ ਡਿਫਰ ਓਲੰਪਿਕਸ (ਮੈਲਬਰਨ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ), 2013 ਦੇ ਸਮਰ ਡੈਫਲੰਪਿਕਸ (ਸੋਫੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ) ਅਤੇ 2017 ਸਮਰ ਡਿਅਰ ਓਲੰਪਿਕ (ਸੈਮਸਨ, ਤੁਰਕੀ) ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ 2009 ਸਮਰ ਡਿਫਰ ਓਲੰਪਿਕਸ (ਤਾਈਪੇ, ਚੀਨੀ ਤਾਈਪੇਈ) ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਵਰਿੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਰਲਡ ਡੈੱਫ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ, ਸਿਲਵਰ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਵਰਿੰਦਰ ਨੇ 2016 ਵਰਲਡ ਡੈੱਫ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਤਹਿਰਾਨ, ਈਰਾਨ) ਵਿਖੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ, 2008 ਵਰਲਡ ਡੈੱਫ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਯੇਰੇਵਨ, ਅਰਮੀਨੀਆ) ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 2012 ਵਰਲਡ ਡੈੱਫ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਸੋਫੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ) ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਹ 7 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ 7 ਤਮਗੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਵਰਿੰਦਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜੁਲਾਈ 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਵੱਕਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ - ਭਾਰਤ ਦਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਸਟੇਟ ਸਪੋਰਟਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਵਰਿੰਦਰ ਨੇ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੀ.ਆਈ.ਐਸ.ਐਫ. ਅਖਾੜਾ ਵਿਖੇ ਪਹਿਲਵਾਨੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਸੁਰਖਰ ਪਹਿਲਵਾਨ, ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਐਵਾਰਡੀ ਕੋਚ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਰਾਓ ਅਤੇ ਰਾਮਫਲ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਅਖਾੜੇ ਵਿਖੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਰਿੰਦਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਫਲਤਾ 2002 ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਕੈਡੇਟ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਤਲਬ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਮਹਾਸੰਘ (ਇੰਡੀਆ) ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਅਯੋਗ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਥੇ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਗਠਨ ਬੋਲ਼ੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਅਪਾਹਜ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਵੈਂਟ ਤੋਂ ਅਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ ਪਰ ਡਬਲਯੂ.ਐਫ.ਆਈ. ਨੇ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲਿਸਟ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਵਰਿੰਦਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਵਿਤਕਰਾ ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਲ 2005 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੈਫ ਓਲੰਪਿਕਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਿ ਵਰਲਡ ਗੇਮਜ਼ ਫੋਰ ਡੈੱਫ ਜਾਂ ਸਾਇਲੈਂਟ ਗੇਮਜ਼, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਮੈਲਬੌਰਨ ਵਿੱਚ 2005 ਦੇ ਸਮਰ ਡੈੱਰ ਉਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪਛਾਣ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਿਆ, ਪਰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਤਕਰੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰੈਫ਼ਰੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਜੋ ਬੋਲ਼ੇ ਲਈ ਮੈਚਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬੋਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਅਰਮੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਡੈਫ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 2009 ਦੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਡੈਫਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਤਾਈਪੇ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 2012 ਵਰਲਡ ਡੈੱਫ ਰੈਸਲਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਸੋਫੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, 2013 ਦੇ ਸਮਰ ਡੈਫਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੜਾਅ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਇਰਾਨ ਦੇ ਤਹਿਰਾਨ ਵਿੱਚ 2016 ਵਿਸ਼ਵ ਡੈਫ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਸੈਮਸੂਨ ਵਿੱਚ 2017 ਦੇ ਸਮਰ ਡਿਫਰ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਹੋਈਆਂ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਵਰਿੰਦਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫੁਟਨੋਟਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1986
ਗੋਆ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
thumb| ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦਾ ਸੰਯੋਜਨ ਹੈ। ਗੋਆ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਗੋਆ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਕਲਾ ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਤੱਕ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਂਕਣੀ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਇਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਪੁਰਤਗਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਖੇਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਨ, ਡਰੱਮ, ਗਿਟਾਰ, ਟਰੰਪ ਅਤੇ ਪਿਆਨੋ ਵਰਗੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਫਾਡੋ ਦੀ ਵੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ।
ਲੋਰਨਾ ਕੋਰਡੇਰੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ "ਗੋਆ ਦੀ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕੋਂਕਣੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਿਸੋ, ਬੇਬਡੋ, ਰੈੱਡ ਰੋਜ਼, ਟੂਜ਼ੋ ਮੋਗ ਅਤੇ ਨੌਕਸੀਬਾਕ ਰੋਡਟਾ ਹਨ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਥਨੀ ਗੋਂਸਾਲਵੇਸ (ਵਾਇਲਿਨਵਾਦਕ), ਐਂਟੋਨੀਓ ਫੋਰਟੂਨਾਟੋ ਡੀ ਫਿਗੁਏਰੇਡੋ (ਕੰਡਕਟਰ ਅਤੇ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ), ਕ੍ਰਿਸ ਪੇਰੀ (ਅਕਸਰ ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਹੇਮਾ ਸਰਦੇਸਾਈ (ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ), ਇਆਨ ਡੀਸਾ, (ਸਾਬਕਾ ਗਿਟਾਰਿਸਟ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਗੋਆ ਮੂਲ ਦੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬੈਂਡ ਬਿਲੀ ਟੇਲੇਂਟ, ਰੇਮੋ ਫਰਨਾਂਡਿਸ (ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ), ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਅਮੋਨਕਰ (ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ), ਦੀਨਾਨਾਥ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ (ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕ), ਅਤੇ ਓਲੀਵਰ ਸੀਨ (ਗਾਇਕ/ਗੀਤਕਾਰ)। ਗੋਆ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਾਇਕਾ ਕੇਸਰਬਾਈ ਕੇਰਕਰ, ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ਾ ਭੌਂਸਲੇ।
ਗੋਆ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਬੈਂਡ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਗੋਆ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ, ਟ੍ਰਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਆਯੋਜਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਜੋ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕ੍ਰਿਸਮਸ-ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਿਖਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਾਰੀਖਾਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਤਹਿ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੇਸੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਗੀਤ
thumb| ਕੋਡਿਸ ਕੈਸਾਨਾਟੈਂਸ (ਸੀ. 1540) ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤਕਾਰ ਗੋਆ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਢੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗਾ, ਤਬਲਾ, ਘੁਮਟ, ਢੋਲਕ, ਕੰਸਲੇਮ, ਮੁਹਾਦਲੇਮ, ਸ਼ਹਿਨਾਈ, ਸੁਰਤ, ਤੱਸੋ, ਨਗਡੋ , ਚੌਗੁਡੋ ਅਤੇ ਤੰਬੂਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਘੁਮਾਟ ਇੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਭਾਂਡਾ ਹੈ ਜੋ ਗੋਆ ਦੇ ਘੁਮਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਖੁੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਉਭਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਖੁੱਲਣ 'ਤੇ ਫਿਟਿੰਗ ਲਈ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਢਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਿਰਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਗਿੱਲੀ ਚਮੜੀ (ਲੇਸਰਟਾ ਓਸੇਲਾਟਾ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਂਕਣੀ ਵਿੱਚ ਸੇਪ ਜਾਂ ਗਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੁੱਲਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੁਮਤ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸੁਵਰੀ ਵਦਨ, ਭੀਵਰੀ ਅਤੇ ਮੈਂਡੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ। ਇੱਕ ਮੁਦਲੇਮ ਇੱਕ ਬੇਲਨਾਕਾਰ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਲੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਕੁਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਗੁਡੋ ਵਿੱਚ ਦੋ 'ਢੋਬੇ' ਅਤੇ 'ਜ਼ਿਲ' ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ, ਇੱਕ ਕਰਾਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। <templatestyles src="Module:Sidebar/styles.css"> ਸੁਰਪਾਵੋ ਅਤੇ ਕੋਨਪਾਵੋ ਗੋਆ ਦੇ ਧਨਗਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਬੰਸਰੀ ਹਨ। ਸੁਰਪਾਵੋ ਚਰਵਾਹਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਬਾਂਸ ਦੀ ਬੰਸਰੀ ਹੈ। ਯੰਤਰ ਇੱਕ ਸਟਾਫ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 60-70 ਹੈ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ। ਇਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ‘ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ’ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੋਨਪਾਵੋ 20-30 ਹੈ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ। ਇਸ ਦੀ ਧੁਨ ਨੂੰ 'ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ' ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਨੇ ਨਾਲ ਬਾਂਸ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯੰਤਰ ਨੂੰ ਹਮਲਾਵਰ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰਤ (ਕੋਣਕਣੀ: सूर्त ) ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਨਲੀ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਛੇਕਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਫਨਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਘੰਟੀ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿੰਗ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਕਰਵਡ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਤੁਰ੍ਹੀ ਹੈ। ਕੋਰਨੋ (ਕੋਣਕਣੀ: कोरनो) ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਤੁਰ੍ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਨਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਘੰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੈਂਕੋ ਇੱਕ ਕਰਵ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਪਾਈਪ ਯੰਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਈਪਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ।
450 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ, ਮੈਂਡੋਲਿਨ ਅਤੇ ਵਾਇਲਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਡਰੱਮ, ਗਿਟਾਰ ਅਤੇ ਟਰੰਪ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਸਾਜ਼ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਯੰਤਰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੋਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਗੋਆ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਨਾਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਕੋਰੀਡੀਨਹੋ ਅਜੇ ਵੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।
ਕੋਂਕਣੀ ਗੀਤ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੁਗਦੀ ਜਾਂ ਢਲੋ ਵਿੱਚ; ਦੂਜਾ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਦੇਸੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੋਂਕਣੀ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੇਕਨਿਸ ਵਿੱਚ; ਤੀਜਾ ਜੋ ਦੇਸੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਡੁਲਪੌਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਬੋਲ (ਕੋਣਕਣੀ ਵਿੱਚ) ਦਾ ਉਧਾਰ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂਡੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।
ਕੋਂਕਣੀ ਗੀਤ ਦੀਆਂ 35 ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਨਵਾਰ, ਦਿਖਣੀ, ਢਲੋ, ਦੁਲਪੋੜ, ਦੁਵਾਲੋ, ਡਿੱਗਿਆ ਗੀਤ, ਫੁਗੜੀ, ਕੁੰਨਬੀ ਗੀਤ, ਲਉਨੀਮ, ਮੰਡੋ, ਓਵੀ, ਪਲੰਨਮ, ਤਾਲਘੜੀ, ਤਿੱਤਰ ਗੀਤ, ਜਾਗੋਰ ਗੀਤ ਅਤੇ ਝੋਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਈਸਾਈ ਭਜਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਾਰਮਿਕ ਗੀਤ ਵੀ ਸਮਕਾਲੀ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਰਧਾ ਲਈ ਈਸਾਈ ਭਜਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਗੀਤ ਗੋਆ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਮ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸੁਣਨਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਗੀਤ
thumb|Local musician performing at Martins Corner in [[Betalbatim]] thumb|Portuguese music and dance on cruise, [[ਮਹਾਂਦੇਈ ਨਦੀ|Mandovi River in Panjim]] ਗੋਆ, 1961 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, 450 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਬੰਧ ਹਨ। ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਲਾਈਵ ਬੈਂਡ ਅਜਿਹੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਡਿਸਕ ਜੌਕੀ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਖੇਤਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ, ਨੋਟਸ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1952 ਵਿੱਚ ਐਂਟੋਨੀਓ ਫੋਰਟੂਨਾਟੋ ਡੀ ਫਿਗੁਏਰੇਡੋ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਗੋਆ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਕੋਇਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲੋਰਡੀਨੋ ਬੈਰੇਟੋ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਲਿਸਬਨ-ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਫੰਡਾਓ ਓਰੀਐਂਟ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਮੋਂਟੇ ਸੰਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਹੋਟਲ ਸਿਡੇਡ ਡੀ ਗੋਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਗੋਆ ਦੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੇ ਕੈਲੰਡਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ, ਤਿੰਨ-ਰੋਜ਼ਾ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਕੈਪੇਲਾ ਡੋ ਮੋਂਟੇ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਡਾਂਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਸਟਾਡੋ ਦਾ ਇੰਡੀਆ (ਸਾਬਕਾ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਰਾਜ ) ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਾਈਟ ਹੈ।
ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਬੁਕਸ
ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਬੁਕਸ ਜਾਂ ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਘਰ ਹੈ। ਇਸਦੀ 1962 ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਈਸਟ ਵੈਸਟ ਬੁੱਕਸ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਹੋਈ ਸੀ। ਟਾਟਾ ਕੋਲ 2008 ਤੋਂ ਟਰੈਂਟ (ਵੈਸਟਸਾਈਡ) ਅਧੀਨ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਵਜੋਂ ਇਸਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 2017 ਤੋਂ 2022 ਤੱਕ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਯੂਰੇਸ਼ੀਆ ਹੋਲਡਿੰਗਜ਼ SARL ਦੇ ਅਧੀਨ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸੀ ਇਸਦੇ ਇਮਪ੍ਰਿੰਟ ਵਿੱਚ ਕੰਟੈਕਸਟ, ਏਕਾ, ਰੈੱਡ ਪਾਂਡਾ, ਟਰਾਂਕਬਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਗੋਆ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
ਪੱਛਮੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਗੀਤ
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਲਾਨਾ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਕੇਤੇਵਨ ਵਿਸ਼ਵ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਕੋਰਸ ਅਤੇ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨਾਟਿਕ, ਈਸਾਈ, ਸੂਫੀ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ, ਯਹੂਦੀ, ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸੈਂਟਿਯਾਂਗੋ ਗਿਰੇਲੀ (ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਤੋਂ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਕੰਡਕਟਰ), ਰੋਸੀਓ ਡੀ ਫਰੂਟੋਸ (ਸਪੇਨ ਤੋਂ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ) ਅਤੇ ਲੀਓ ਰੋਸੀ (ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਤੋਂ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ) ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਬੁਕਸ
ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ "ਪੂਰੀ ਸਮੀਖਿਆ" ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਬੁੱਕਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।  ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਟੀਮ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਔਨਲਾਈਨ ਡਿਜੀਟਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਤਿਲਿਪੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।  ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਕਿ ਵੈਸਟਲੈੰਡ ਦੀਆਂ ਉਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਓਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਲਿਪੀ ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਗੋਆ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
ਤਿਯਾਤ੍ਰ
ਗੋਆ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਕਰਸ਼ਣ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸ਼ਬਦ 'ਟਿਏਟਰੋ' ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤਿਯਾਟਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਥੀਏਟਰ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤਕ ਥੀਏਟਰ ਹੈ ਜੋ ਗੋਆ, ਗੋਆ ਜਾਂ ਬੰਬਈ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੱਧ ਪੂਰਬ, ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ (ਜਿੱਥੇ ਕੋਂਕਣੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਨਾਟਕ ਰੋਮਨ ਕੋਂਕਣੀ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ, ਨੱਚਣਾ ਅਤੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਤਿਯਾਟਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਟਾਇਟ੍ਰਿਸਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਅਨਿੱਖੜਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ‘ਕਾਂਤ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਗਾਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਂਤਾਰਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਹਾਸਰਸ ਜਾਂ ਟੌਪੀਕਲ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਰਮੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਗੀਤਕ ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਟਕ ਦੇ ਮੁੱਖ ਥੀਮ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹਨ। ਗੀਤ ਅਕਸਰ ਗੋਆ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਗੀਤ ਲਾਈਵ ਬੈਂਡ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਬੋਰਡ, ਟਰੰਪ, ਸੈਕਸੋਫੋਨ, ਬਾਸ ਗਿਟਾਰ ਅਤੇ ਡਰੱਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਦੀ ਪੁਰਾਣਾ ਥੀਏਟਰ ਉਦਯੋਗ ਅਜੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਡਰੋਂ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰੀ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਵੈਸਟਲੈਂਡ ਬੁਕਸ
ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਕੰਪਨੀਆਂ
ਗੋਆ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
ਕੋਂਕਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕੋਆਇਰ
ਗੋਆ ਕੋਲ ਕੋਂਕਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ। ਗੋਆ ਅਤੇ ਦਮਨ ਦੇ ਆਰਕਡਾਇਓਸੀਜ਼ ਦੇ ਮਿਆਰੀ ਭਜਨ ਨੂੰ ਗਾਇਓਨਾਚੋ ਜੇਲੋ (ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਇਓਸੀਸ ਕੋਂਕਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਯਮਿਤ ਸ਼ੀਟ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਚਮ ਭੂਰਗੇਨਚਿਮ ਗੀਤਮ (ਰੱਬ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੀਟੁਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸੰਗੀਤ ਲਾਤੀਨੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। thumb| ਮੇਸਟ੍ਰੋ ਲੋਰਡੀਨੋ ਬੈਰੇਟੋ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਜੋਂ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਮਾਰੋਹ, ਸਾਂਤਾ ਸੇਸੀਲੀਆ ਕੋਇਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਰੇਵ. ਰੋਮੀਓ ਮੋਂਟੇਰੀਓ, ਗੋਆ ਵਿਖੇ (ਅਪ੍ਰੈਲ 2008)। ਗੋਆ ਭਰ ਦੇ ਚਰਚਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਕਾਇਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਕੋਇਰ ਹਨ। ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਗੋਆ ਦੇ 400 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਚੋਲ ਸੈਮੀਨਰੀ ( ਸੈਮੀਨਰੀਓ ਡੀ ਰਾਚੋਲ) ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਸਾਂਤਾ ਸੇਸੀਲੀਆ ਕੋਇਰ (ਕੋਰੋ ਡੀ ਸੈਂਟਾ ਸੇਸੀਲੀਆ) ਦੇ ਸਾਰੇ-ਪੁਰਸ਼ ਸੈਮੀਨਾਰੀਅਨ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ । ਕੋਇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਲਈ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਹਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਈਪ ਅੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚਰਚਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਈਪ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਜਾਵਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਵੇਦੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੌਪ
ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੌਪ ਸਿਤਾਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰੇਮੋ ਫਰਨਾਂਡੀਜ਼ (ਜਨਮ 1953)। ਗੋਆ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਂਕਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੈਨੇਡੀਅਨ -ਗੋਆਨ ਬੈਂਡ ਗੋਆ ਅਮੀਗੋਸ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ
ਗੋਆ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਘਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋਆ ਟ੍ਰਾਂਸ ਨਾਮਕ ਸ਼ੈਲੀ। ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਿਕਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਿੱਪੀਆਂ ਨੇ ਗੋਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੁਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਟ੍ਰਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਾਇਨੀਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕ ਐਲਨ, ਗੋਆ ਗਿਲ ਅਤੇ ਫਰੇਡ ਡਿਸਕੋ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਗੋਆ ਟ੍ਰਾਂਸ
ਗੋਆ ਟਰਾਂਸ (ਕਈ ਵਾਰ ਗੋਆ ਜਾਂ ਨੰਬਰ 604 ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੋਆ ਰਾਜ ਵਿੱਚ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਟਰਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਗੋਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟਾਂ 'ਤੇ ਗੋਆ ਟ੍ਰਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਪੌਪ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸੀਨ ਬੀਟਲਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਟਰਾਂਸ ਨੇ 1994-1998 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਖਪਤ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਇਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਸਾਈਕੇਡੇਲਿਕ ਟਰਾਂਸ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਈਟ੍ਰਾਂਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੂਲ ਗੋਆ ਟਰਾਂਸ ਕਲਾਕਾਰ: ਹੈਲੁਸੀਨੋਜਨ, ਸਲਿੰਕੀ ਵਿਜ਼ਾਰਡ, ਅਤੇ ਟੋਟਲ ਇਕਲਿਪਸ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ "PSY" ਵਜੋਂ ਵੇਖੋ। ਟੀਆਈਪੀ ਰਿਕਾਰਡ, ਫਲਾਇੰਗ ਰਾਈਨੋ ਰਿਕਾਰਡ, ਡਰੈਗਨਫਲਾਈ ਰਿਕਾਰਡ, ਅਸਥਾਈ ਰਿਕਾਰਡ, ਫੈਂਟਾਸਮ ਰਿਕਾਰਡ, ਸਿਮਬਾਇਓਸਿਸ ਰਿਕਾਰਡਸ, ਬਲੂ ਰੂਮ ਰੀਲੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਬੀਚ ਅਤੇ ਸੀਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖਿਡਾਰੀ ਸਨ।
ਗੋਆ ਟਰਾਂਸ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅੱਧ ਅਤੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਾਈਟ੍ਰੈਂਸ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਲ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਅਕਸਰ ਰਾਏ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਸਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਈਟ੍ਰਾਂਸ ਵਧੇਰੇ "ਸਾਈਕੈਡੇਲਿਕ/ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕ" ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਆ ਟ੍ਰਾਂਸ ਵਧੇਰੇ "ਜੈਵਿਕ" ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੂਸਰੇ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਅੰਤਰ ਹੈ)। ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਟਾਈਲ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਆਸਟਰੀਆ, ਹੰਗਰੀ, ਰੋਮਾਨੀਆ) ਜਿੱਥੇ ਗੋਆ ਟਰਾਂਸ ਪਾਰਟੀਆਂ ਸਾਈ-ਟ੍ਰਾਂਸ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ - ਯੂਕੇ, ਬੈਲਜੀਅਮ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਸੱਚ ਹੈ। Psy Trance ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹਮਲਾਵਰ ਬਾਸ ਲਾਈਨ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਆ ਤੀਹਰੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਬਾਸ ਲਾਈਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਰੁਝਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਈਸ- ਅਤੇ ਗੋਆ ਟ੍ਰਾਂਸ ਦੋਵੇਂ ਧੁਨੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਟ੍ਰਾਂਸ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭੂਮੀਗਤ ਅਤੇ ਘੱਟ ਵਪਾਰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 2000 ਦੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਸ਼ ਆਮ ਪਾਰਟੀ ਸੀਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡੀਜੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਰਟੀਆਂ ਲਈ ਗੋਆ ਲਈ ਉਡਾਣ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਬੀਚਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪੈਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ। ਉੱਤਰੀ ਗੋਆ ਦੇ ਅੰਜੁਨਾ ਬੀਚ 'ਤੇ "ਸ਼ੋਰਬਾਰ " ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋਆ ਦੇ ਟਰਾਂਸ ਸੀਨ ਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਜੋਧਪੁਰ ਹਾਊਸ
ਜੋਧਪੁਰ ਹਾਊਸ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜੋਧਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। 4 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2020 ਤੱਕ, ਕੋਵਿਡ -19 ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਡਾਕਟਰ ਏਪੀਜੇ ਅਬਦੁਲ ਕਲਾਮ ਰੋਡ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲਾ  (ਭਾਰਤ)  ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ
ਫਾਨੀ ਬਦਾਯੂਨੀ
ਸ਼ੌਕਤ ਅਲੀ ਖਾਨ (1879 - 27 ਅਗਸਤ 1941), ਜਿਸਨੂੰ ਫਾਨੀ ਬਦਾਯੂਨੀ (ਉਸ ਦੇ ਤਖਾਲਸ) ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸੀ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਉਸ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1901 ਵਿੱਚ ਬਰੇਲੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1906 ਵਿੱਚ ਐਲ.ਐਲ.ਬੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਬਦਾਯੂਨੀ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ
ਹੈਦਰਾਬਾਦ ' ਚ
ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੇ ਦੀਵਾਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸਾਦ 'ਸ਼ਾਦ' ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਦਾਯੂਨੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, (ਭਾਰਤ) ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸਨ, ਨੇ ਫਾਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1961 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀ ਲਵਸ ਲਿਟਰੇਚਰ 2022
ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡੀਓਜ਼
ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡੀਓਸ, ਐਲ ਐਲ ਸੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਨਾਮ: Marvel Studios, LLC) (ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 1993 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1996 ਤੱਕ ਮਾਰਵਲ ਫ਼ਿਲਮਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਬੁਰਬੈਂਕ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਸਟੂਡਿਓ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਸਟੂਡਿਓ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸਟੂਡਿਓਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੇਵਿਨ ਫ਼ੀਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸਟੂਡੀਓ ਮਾਰਵਲ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਦੀ ਇਕ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਡਿਜਨੀ ਨੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਗਸਤ 2015 ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰਵਲ ਕਾਮਿਕਸ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਇਸ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਾਰਵਲ-ਸਟਾਰ ਫ਼ਿਲਮ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਮਦਨ $ 1 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ: ਐਕਸ-ਮੈਨ, ਸਪਾਈਡਰ-ਮੈਨ ਅਤੇ ਮਾਰਵਲ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸ ਮਲਟੀ-ਫ਼ਿਲਮ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ੀ। ਸਪਾਈਡਰ-ਮੈਨ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਸੋਨੀ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 2012 ਤੋਂ, ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡਿਓਸ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਸਟੂਡੀਓ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਥੀਏਟਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ 2008 ਤੋਂ 2011 ਤਕ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਨੇ ਦਾ ਇਨਕਰੈਡੀਬਲ ਹਲਕ (2008) ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡਿਓਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਹਲਕ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦੇ ਪਹਿਲਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੋਨੀ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਨੇ ਸਪਾਈਡਰ-ਮੈਨ (2017) ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡਿਓਸ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਪਾਈਡਰ-ਮੈਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਵਿਤਰਣ ਕਰੇਗੀ।
ਮਾਰਵਲ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਆਇਰਨ ਮੈਨ (2008) ਤੋਂ ਐਂਟ-ਮੈਨ ਐਂਡ ਦਾ ਵਾਸਪ (2018) ਤੱਕ ਮਾਰਵਲ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸ ਦੇ ਨਾਲ 20 ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸਟੂਡੀਓ ਅਤੇ ਮਾਰਵਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਇਕ-ਸ਼ਾਟ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਂਝਾਕਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲੜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ 17 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਬਾਲਕੀਸੂ ਮੂਸਾ
ਬਾਲਕੀਸੂ ਮੂਸਾ (ਜਨਮ 1970) ਇੱਕ ਨਾਈਜੀਰੀਅਨ ਵੇਟਲਿਫਟਰ ਹੈ । ਉਸਨੇ 1999 ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ +75 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਮੂਸਾ 1997 ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ +83 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 1999 ਦੀਆਂ ਆਲ-ਅਫਰੀਕਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। 1999 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਨੇ +75 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ 252.5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ (ਕੁੱਲ) ਚੁੱਕਿਆ। ਜਦੋਂ 2000 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਹਿਲਾ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਸਟੀਰੌਇਡ ਲੈਣ ਲਈ ਅਯੋਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ 'ਤੇ ਕੁੱਲ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ। 2003 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ ਕੁੱਲ 215 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ +75 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 23ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੀ।
2017 ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਛੇ ਨਾਈਜੀਰੀਅਨ ਵੇਟਲਿਫਟਰਾਂ ਨੇ ਅਫਰੀਕਨ ਜੂਨੀਅਰ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1970 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਕਿਲ੍ਹਾ ਭਾਈ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ
ਕਿਲ੍ਹਾ ਭਾਈ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਤਰਨਤਾਰਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਅਟਾਰੀ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਤੋਂ ਛੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ 24 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 2842 ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਮ ਨੂਰਦੀ ਪਿੰਡ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ ਸੀ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸਨੀਕ
ਕਵੀ ਭਾਈ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ, ਸੁਤੰਤਰਾ ਸੰਗਰਾਮੀ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਸਨ।
ਸਹੂਲਤਾਂ
ਖੇਡ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਸਾਲ 1926 'ਚ ਬਣਿਆ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ, ਐਲੀਮੈਟਰੀ ਸਕੂਲ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਐਕਡਮੀ
ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ
ਦੋ ਮਸੀਤਾਂ, ਕਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਠਾਕਰ ਦੁਵਾਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਮੰਦਰ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਮਹਾਂ ਕਵੀ ਭਾਈ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹੀਦ ਗੰਜ ਬਾਬਾ ਬੋਤਾ ਸਿੰਘ ਗਰਜਾ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਾਬਾ ਪੂਰਨ ਦਾਸ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਸੀਤਾ ਵਾਲਾ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਾਬਾ ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪਤੀ ਨੂਰਦੀ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਨਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਅਰਪਿਤਾ ਮੁਖਰਜੀ
ਅਰਪਿਤਾ ਮੁਖਰਜੀ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਅਰਪਿਤਾ, ਸਾਰਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀਆ ਵਿਦਿਆਲਾ ਨੋਇਡਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਕਾਲਜ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਨੇ ਮੰਚ ਉੱਪਰ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਅਰਪਿਤਾ ਨੇ ਕਈ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ 2009 ਵਿਚ, ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ "ਮਾਮਾ ਭਾਗਨੇ" ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬੰਗਾਲੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਪ੍ਰੋਸੇਨਜੀਤ ਚੈਟਰਜੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 2010 ਵਿਚ, ਇਸ ਨੇ ਹਰਨਾਥ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਫ਼ਿਲਮ ਜੋੜ ਜਾਰ ਮੁਲੁਕ ਟਾਰ  ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ ਕੁਝ ਉੜੀਆ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਉੜੀਆ ਫ਼ਿਲਮ ਬੰਦੇ ਉਤਕਾਲਾ ਜਨਨੀ  ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਲਾਘਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਇਸਨੇ ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਦੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਗੋਕੀ
ਉਗੋਕੀ ਜਾਂ ਉਗੋਕੇ (اگوکی) ਸਿਆਲਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਸਿਆਲਕੋਟ - ਵਜ਼ੀਰਾਬਾਦ ਦੋਹਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੈ।  ਹੁਸੈਨ ਮਾਲ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਗੋਕੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਲਕੋਟ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਕਸਬੇ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰੀ `ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਸਿਆਲਕੋਟ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਿਰਫ਼ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਆਲਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਅਖ਼ਤਰ
ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਅਖ਼ਤਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਸੀ।  ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕ ਕੀੜੇ ਖਾਂ ਸ਼ਕੀਲ ਦੇ ਪੁੁੱੱਤਰ ਸਨ |ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਖ਼ਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ।ਸੰਦੀਪ ਅਖ਼ਤਰ, ਜਿਸਦੀ ਅਕਤੂਬਰ 2011 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ,ਉਸ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਸੀ।  ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਸੀ। ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਅਖਤਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂਂ ਦੀ ਜਬਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ |
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਅਖ਼ਤਰ ਦਾ ਜਨਮ 1966 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡ  ਗਿਲਜ਼ੇ ਵਾਲਾ , ਕੋਟ ਕਪੂਰਾ  ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਆਪਣੇ ਉਸਤਾਦ ਕੋਲੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ। ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਚਾਰ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ (ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਵੀਰਪਾਲ, ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਗੁਰਾਂਦਿੱਤਾ, ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ) ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ
ਆਦਿ ਸੈੈਂਕੜੇੇ ਹਿੱਟ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਜੋ ਬੜੇ ਮਕਬੂਲ ਹੋਏ | ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂਂ ਪੰੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਏ | ਉਸਨੇ ਕਈ ਧਾਰਮਿਕ ਗੀਤ ਵੀ ਗਾਏ | ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਸ਼ਟਾਰ ਵਰਿੰਦਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੰੰਦਿਆਂ-- 'ਨਹੀਂਓਂ ਭੁੁੱਲਣਾ ਵਿਛੋੜਾ ਤੇੇੇਰਾ, ਸਾਰੇ ਦੁੱੱਖ ਭੁੱਲ ਜਾਣਗੇ ' ਗੀਤ ਬੜੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਗਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਗੀਤ ਵਰਿੰਦਰ ਦੀ ਯਾਦ ਤਾਜਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੇੈ |
ਮੌਤ
28 ਜਨਵਰੀ 1996 ਨੂੰ ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਅਖ਼ਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਲਸ ਅਫ਼ਸਰ ਹਥੋਂ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸਿੰਘਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੁਲਸ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨੱਚੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਉਹਨੂੰ ਦਿਲ ਵੀ ਦਿਆਂਗੇ' ਗਾਉਣ ਲਈ ਫਰਮਾਇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ...। ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਨੂੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ
ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਸੁਭਾਸ਼
thumb|ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਸੁਭਾਸ਼ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਸੁਭਾਸ਼ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਨੜ, ਤੇਲਗੂ, ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2010 ਦੀ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ, ਪੋਰਕੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2012 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਫਿਲਮ ਭੀਮਾ ਥੀਰਾਦੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਈ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਵਾ (2010), ਅਟਾਰਿੰਟਿਕੀ ਦਰੇਦੀ (2013), ਮਾਸੂ ਐਂਗਿਰਾ ਮਸੀਲਾਮਨੀ (2015), ਅਤੇ ਏਨਾੱਕੂ ਵੈਥਾ ਆਦਿਮਾਈਗਲ (2017) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
Pranitha debuted in the 2010 Kannada film Porki opposite Darshan. After the success of Porki, she refused several offers from Kannada films and became choosy about her projects before signing for the Telugu film Baava, a love story where she starred opposite Siddharth. She was praised unanimously for her portrayal
ਕਰੀਅਰ
ਪ੍ਰਣੀਥਾ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ 2010 ਵਿੱਚ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਪੋਰਕੀ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪੋਰਕੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਬਾਵਾ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਬਾਰੇ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਪਿੰਡ ਬੇਲੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ, ਉਧਯਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰੁਲਨੀਤੀ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕਾਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਦੂਜੇ ਤਮਿਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸਗੁਨੀ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ। ਸਗੁਨੀ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਸੀ: ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਫਿਲਮ ਜੋ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ 1,150 ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਜਰਾਸੰਧਾ ਅਤੇ ਭੀਮਾ ਥੀਰਾਦੱਲੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਇੱਕ ਨਕਸਲੀ ਦੀ ਅਸਲ-ਜੀਵਨ ਕਹਾਣੀ, ਦੋਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਜੇ ਦੇ ਉਲਟ। ਸੁਭਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੀਮਵਵਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਾ ਥੀਰਾਦੱਲੀ ਲਈ ਉਸ ਸਾਲ ਸੰਤੋਸ਼ਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਵਿਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ SIIMA ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫਿਲਮ ਅਟਾਰਿੰਟਿਕੀ ਦਰੇਦੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਤੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ₹100 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫਿਲਮ ਬਣ ਗਈ। ਇਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਵਾਰਡ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਵੀ ਜਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੀਮੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ 'ਚ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ ਖੁਰਾਨਾ ਨਾਲ ਗੀਤ 'ਚੰਨ ਕਿੱਥਨ' 'ਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦਸੰਬਰ 2020 ਵਿੱਚ, ਸੁਭਾਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਾਰਵਰਡ ਕੈਨੇਡੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਪ੍ਰਣੀਥਾ ਨੇ 30 ਮਈ 2021 ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਿਤਿਨ ਰਾਜੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ 2022 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅੰਜਨਾ ਬਾਸੂ
ਅੰਜਨਾ ਬਾਸੂ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Anjana Basu) ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਾਡਲਿੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਲਫ਼ਾ ਬੰਗਲਾ (ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀ ਬੰਗਲਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਇੱਕ ਸੀਰੀਅਲ "ਰੋਬੀਰ ਅਲੋਏ" ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਸਾਲ 2003 ਸੀ। 2005 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਫਿਲਮ, ਰਾਤ ਬਰੋਤਾ ਪੰਚ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਪਿਆ।
ਉਹ ਅਨਿਕੇਤ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੀ ਛ-ਏ-ਛੂਤੀ ਅਤੇ ਬਾਏ ਬਾਏ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਮੈਗਾ-ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਨੇਰ ਓਪਰੇ, ਸ਼ੋਨਰ ਹੋਰੀਨ, ਦੇਬਦਾਸ, ਬਿਧੀਰ ਬਿਧਾਨ, ਬੋਧੂਬੋਰਨ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਅਮੋਲ ਪਾਲੇਕਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਕਲੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਹਾਵੜਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਂਝੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਥੀਏਟਰ ਜਾਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁਕੀਨ ਥੀਏਟਰ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਹਾਵੜਾ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਿਜੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਹਾਵੜਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਲਈ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਰਾਜਾਬਾਜ਼ਾਰ ਸਾਇੰਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ। ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪਟਨਾ ਚਲੀ ਗਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਸੀਰੀਅਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਕਲੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਮੋਲ ਪਾਲੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਮੋਲ ਪਾਲੇਕਰ ਦੀ ਫਿਲਮ ਦਮ ਕਾਟਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ। 2007 ਜਾਂ 2008 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਤਨੁ ਘੋਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇੱਕ ਟੈਲੀਫਿਲਮ ਪਰੋਕੀਆ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਤਾਰਾ ਮਿਊਜ਼ਿਕ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਇਹ ਟੈਲੀਫਿਲਮ ਵਿਭਚਾਰ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੌਸ਼ਿਕ ਸੇਨ, ਦੇਬੋਲੀਨਾ ਦੱਤਾ, ਕੁਸ਼ਲ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਵੀ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੈਲੀ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਝੁਮੂਰੀਆ, ਟੂਟੂਲ, ਕਮਰਾ ਨੰਬਰ 103, ਅਤੇ ਬਾਈ ਬਾਈ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਪਾਰਵਤੀਬਾਈ
ਪਾਰਵਤੀਬਾਈ (6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1734 – 23 ਸਤੰਬਰ 1763) ਸਦਾਸ਼ਿਵਰਾਓ ਭਾਊ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੈੱਨ ਦੇ ਕੋਲਹਾਟਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਉਮਾਬਾਈ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਦਾਸ਼ਿਵਰਾਓ ਭਾਊ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪੇਸ਼ਵਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਹੂਜੀ ਦੀ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਰਾਧਿਕਾਬਾਈ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਰਾਓ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਣੀਪਤ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ
ਜਦੋਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਰਾਓ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਰਾਠੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਈ। ਪਾਣੀਪਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮਰਾਠਾ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਨਾਨਾ ਫਡਨਵੀਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਅਤੇ ਵਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ 14 ਜਨਵਰੀ 1761 ਨੂੰ ਲੜੀ ਗਈ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵਰਾਓ ਭਾਊ ਦੇ ਕੁਝ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਆਦਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਮਲਹਾਰਰਾਓ ਹੋਲਕਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਬਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਸਦਾਸ਼ਿਵਰਾਓ ਭਾਊ ਦੀ ਪਾਣੀਪਤ ਦੀ ਤੀਜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ
ਮੌਤ
ਉਸਨੇ ਮਰਾਠਾ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵੇਖੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਾਧਵ ਰਾਓ (ਪਹਿਲਾ) ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਮੂਨੀਆ ਕਾਰਨ ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਰਾਠੇ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਪੈੱਨ ਵਿਖੇ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠਾ ਸਾਮਰਾਜ
ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਥੀਮੇਸ਼
ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਥੰਮੇਸ਼ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਗਣਪਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਭਦਰਾਵਤੀ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਥਿਮੇਸ਼ ਅਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਚਾਰਲਸ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਭਦਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਕਾਲਜ ਸ਼ਿਵਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ 'ਚ ਮਹਿਲਾਵਾਂ
alt=Pic by Neil Palmer (CIAT). Women farmers at work in their vegetable plots near Kullu town, Himachal Pradesh, India. Previously the area was a major producer of high-value apples, but rising temperatures in the last few decades have forced almost all apple producers there to abandon their crop. For these farmers, switching to vegetable production has resulted in a major boost in incomes and livelihoods, illustrating that climate change adaptation can be effective and highly profitable.|thumb|350x350px| ਨੀਲ ਪਾਮਰ (CIAT) ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ। ਕੁੂਲੂ ਸ਼ਹਿਰ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਪਣੇ ਸਬਜ਼ੀ ਪਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਕਿਸਾਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਖੇਤਰ ਉੱਚ-ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਸੇਬਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਕ ਸੀ, ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਤਾਪਮਾਨ ਕਾਰਨ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੇਬ ਉਤਪਾਦਕ ਆਪਣੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਆਮਦਨੀ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵਾਤਾਵਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਉਪਜਾਊਪਣ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਧ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਖੇਤਰ  ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੇਤਰ ਹਨ ਜੋ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਮਾਨਸੂਨ ਸੀਜ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। 2011 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦ (ਜੀ.ਡੀ.ਪੀ.) ਦਾ ਕੇਵਲ 17.5% ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ ਦੁਆਰਾ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ 1.1 ਅਰਬ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ 72 ਫੀਸਦੀ, ਇਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾ, ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੈਕਟਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸਾਧਨਾਂ ਜਾਂ ਉਦਯੋਗਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਨਿਰਭਰਤਾ ਲਈ ਜਾਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਨ-ਅੰਕਣ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਏਜੰਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨੇ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਲਨ ਵਰਗੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਅਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਮੁੱਦੇ ਬਣਾਏ ਹਨ।*
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਸਿਹਤ ਲੇਖ ਸੰਪਾਦਨ ਮੁਹਿੰਮ 2018
ਹਰਵਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸਾਹਨੀ
ਹਰਵਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸਾਹਨੀ ਰੋਮੀ ਸਾਹਨੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਇਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ 16ਵੀਂ ਅਤੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।  ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਲੀਆ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 2016 ਤੱਕ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਹਰਵਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸਾਹਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਲਖੀਮਪੁਰ ਖੇੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਛਤਰਪਤੀ ਸ਼ਾਹੂ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਸਤੰਬਰ 2016 ਵਿੱਚ ਸਾਹਨੀ ਨੇ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ 2017 ਦੀ ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਪਾਲੀਆ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ INC ਉਮੀਦਵਾਰ ਸੈਫ ਅਲੀ ਨਕਵੀ ਨੂੰ 69,228 ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਫਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1965
ਮਾਲਵਿਕਾ ਸਭਰਵਾਲ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ ਦਹੀਆ
ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ ਦਹੀਆ (ਜਨਮ 15 ਦਸੰਬਰ 1993) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਲਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੰਡਨ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ 2012 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਪਹਿਲਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ 2012 ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਓਲੰਪਿਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਮੰਡਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਅਥਲੀਟ ਵੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋ ਰੈਸਲਿੰਗ ਲੀਗ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਓਲਿਵ ਗਲੋਬਲ, ਇੱਕ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਫਰਮ ਨੇ ਖਰੀਦਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹੈਮਰਜ਼ ਕੁਸ਼ਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ
ਅਮਿਤ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਧਾਰਨ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ ਸੱਤਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਬੇਅੰਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਭੇਜਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਹੰਸਰਾਜਜੀ ਦੇ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਕੋਚ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਸਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਉਸਨੂੰ ਛਤਰਸਾਲ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
2012 ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਸ
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ 55 ਕਿੱਲੋ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਵਰਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿਚ, ਅਮਿਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਰਸਲਾਨ ਸੇਕਸਨਬੇਵ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ 3: 0 ਨਾਲ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਅਗਲੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ, ਅਮਿਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਯਾਸੁਹਿਰੋ ਇਨਾਬਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ 0: 5 ਨਾਲ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਜਾਪਾਨੀ ਝਗੜਾ ਫਾਈਨਲ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਮਿਤ ਰੈਪੇਚੇਜ ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ. ਪਹਿਲੇ ਰੀਪੇਕੇਜ ਗੇੜ ਵਿਚ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਫਿਲਪੀਨਜ਼ ਦਾ ਐਲਵਿਨ ਲੋਬਰਿਗਿਟੋ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ 3: 1 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। ਅਮਿਤ ਨੇ ਕਿਰਗਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅਲਟਿਨਬੇਕ ਅਲੀਮਬਾਏਵ ਨੂੰ 3: 0 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
2013 ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਸ
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਅਮਿਤ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਫ੍ਰੀ ਸਟਾਈਲ 55 ਕਿੱਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਯਾਂਗ ਕਿਓਂਗ-ਆਈਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਵਿੱਚ 1-0, 5-2 ਨਾਲ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਗੇੜ ਦੀ ਅਲਵਿਦਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਰਸੂਲ ਕਾਲੀਯੇਵ ਅਤੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਝਾਂਸੀਦਾਰ ਫੁਮਿਤਾਕਾ ਮੋਰੀਸ਼ਿਤਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
2014 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ
ਅਮਿਤ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਫ੍ਰੀ ਸਟਾਈਲ 57 ਕਿੱਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਈਬਿਕਵੇਮੀਨੋ ਵੇਲਸਨ ਨੂੰ 6-2 ਨਾਲ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ।
2014 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ
ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਦੁਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਫੁਮਿਤਾਕਾ ਮੋਰੀਸ਼ਿਤਾ ਤੋਂ 1: 3 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਗੈਲਵੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ
ਗੈਲਵੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ (ਜਾ ਫਿਰ ਗੈਲਵੇਨਾਈਜਿੰਗ, ਜੋ ਕਿ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਟੀਲ ਜਾ ਲੋਹੇ ਉੱਪਰ ਜ਼ਿੰਕ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਰਤ ਚੜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਜਾ ਸਟੀਲ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਢੰਗ ਹੈ-ਹਾਟ-ਡਿੱਪ ਗੈਲਵੇਨਾਈਜਿੰਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਜਿੰਕ ਦੇ ਵਿੱਚ ਡਬੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਰਵਾਈ
ਗੈਲਵੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਧਾਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ:
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣਕ ਕਾਰਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਗਾਲ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਕ
ਵਿਮਲੇਸ਼ ਪਾਸਵਾਨ
ਵਿਮਲੇਸ਼ ਪਾਸਵਾਨ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ 17ਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਂਸਗਾਂਵ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ
ਪਾਸਵਾਨ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ 17ਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। 2017 ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਬਾਂਸਗਾਂਵ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਧਰਮਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ 22,873 ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੱਛਮੀ ਰਾਜ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ
ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਾਰੀਲਾ ਢੋਲ ਦੇ ਬਗਰ ਮਾਰੋ ਇੱਛ ਲੈਦੇ ਦੇ, ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਗੀਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ/ਗੀਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਤੀ, ਕਟਾਰੀ, ਢੋਲ ਆਦਿ ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਰੋਟ, ਚਰਨ ਅਤੇ ਗੜਵੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾ, ਸੋਰਥਾ, ਛੰਦ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਗਰਬਾ, ਡਾਂਡੀਆ ਰਾਸ, ਪਧਰ, ਡਾਂਗੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਵਰਗੇ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ।
ਭਵਾਈ ਅਤੇ ਅਖਿਆਨਾ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤਕ ਥੀਏਟਰ ਹਨ।
ਘਾਤਕ
ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵੇਲੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫੈਯਾਜ਼ ਖਾਨ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤ ਓਮਕਾਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।