cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਊਸ਼ਾ ਨਾਗੀਸੇਟੀ
ਊਸ਼ਾ ਨਾਗੀਸੇਟੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Usha Nagisetty; ਜਨਮ 13 ਅਗਸਤ 1984) ਵਿਸ਼ਾਖਾਪਟਨਮ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾਪਟਨਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੀਟਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਓਲੰਪਿਕ ਗੋਲਡ ਕੁਐਸਟ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2008 ਏਸ਼ੀਅਨ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਅਤੇ 2008 ਏਆਈਬੀਏ ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰੀਅਰ
ਉਹ ਇਕਲੌਤੀ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਖਬਰ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਕੋਚ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸਿਰਫ ਊਸ਼ਾ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਖੁਦ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਪਲ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੁਕਾਬਲੇ 2012 ਲੰਡਨ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਕਦਮ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕਰਵਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਊਸ਼ਾ (57 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ) ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੱਦਾ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ," ਨਾਗੀਸੇਟੀ ਨੇ ਖੁਦ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪਛਾਣ ਹੈ"।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਨਾਗੀਸੇਟੀ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਸ਼ਾਖਾਪਟਨਮ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਨਵੀ ਰਮਨਾ ਅਤੇ ਐਨ ਉਮਾਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਅਥਲੀਟ ਵੀ ਸਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।” ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਸੰਤੋਸ਼ ਇੱਕ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਗਣੇਸ਼ ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਗੋਲਕੀਪਰ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984
ਮਿੱਡੂਮਾਨ
ਮਿੱਡੂਮਾਨ ਪਿੰਡ ਤਹਿਸੀਲ ਤੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਡਾਕਖਾਨਾ ਮਹਿਮੂਆਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਾਦਿਕ ਤੋਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਰੋਡ ਤੋਂ ਇਕ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 1000 ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਕੂਲ ਵੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਪਿੰਡ ਮਿੱਡੂਮਾਨ 300 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਬਾ ਮਿੱਡੂ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪਿਆ ਜੋ ਕਿ ਪਿੰਡ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ (ਮਾਨਸਾ ) ਤੋਂ ਹਿਜਰਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਇਥੋਂ ਦੇ ਮੋੜ੍ਹੀ ਗੱਢ ਬਣੇ। ਉਹਨਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਮੋਹਰ ਸਿੰਘ, ਦਿਆਲ ਸਿੰਘ, ਹਰੀ ਸਿੰਘ ,ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ,ਗੁਰਤੇਜ ਸਿੰਘ,ਜਗਮੀਤ ਸਿੰਘ (ਪਵਨਾ ਮਾਨ) ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕਲਪਨਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ
ਕਲਪਨਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ (1936 - 28 ਅਗਸਤ 2017) ਓਡੀਆ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਓਡੀਆ ਸਾਹਿਤ ਲਈ 2011 ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਜੀਵਨੀ
ਕਲਪਨਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ (ਜਿਸਦੀ ਸਪੈਲਿੰਗ ਕਲਪਨਾ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਦੇਬੀ ਵੀ ਹੈ) ਦਾ ਜਨਮ 1936 ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 1958 ਵਿੱਚ ਕੋਲਕਾਤਾ ਚਲੀ ਗਈ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ, ਕਬੀ, 1954 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਅਚੀਨਾ ਬਾਸਭੂਮੀ ਲਈ ਉੜੀਆ ਸਾਹਿਤ ਲਈ 2011 ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਲਪਨਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੌਤ 28 ਅਗਸਤ 2017 ਨੂੰ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ
ਵਿਵਾਦ
14 ਫਰਵਰੀ 2012 ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕੱਦਮੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲਪਨਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2017 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਭੱਟੂ ਕਲਾਂ
ਭੱਟੂ ਕਲਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਖੁਰਦ ਅਤੇ ਕਲਾਂ ਫਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਨਾਮ ਹੋਣ ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਲਾ ਕੇ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਹਿਸਾਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿਸਾਰ ਤੋਂ 57 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਗਭਗ 239 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਬਰਸੀਨ
ਬਰਸੀਨ, ਫ਼ਤਿਹਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ ( ਭਾਰਤ ) ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਫਤਿਹਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਹਿਸਾਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਹ ਭੂਨਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ 10 ( NH10 ) ਤੋਂ 5 ਕਿਮੀ ਅਤੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 10 ਕਿ.ਮੀ. ਇਹ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 217 ਕਿਮੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 228 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਬਾਗੜੀ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਚੇਨਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ
ਚੇਨਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Chennai International Airport; ਏਅਰਪੋਰਟ ਕੋਡ: MAA) ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੇਨਈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮਹਾਨਗਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੀਨਾਮਬੱਕਮ ਅਤੇ ਤਿਰਸੁਲਮ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ 21 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (13 ਮੀਲ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2018-19 ਵਿਚ 22.5 ਮਿਲੀਅਨ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ, 570 ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਅਤੇ 30,000 ਯਾਤਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ। ਚੇਨਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਅਤੇ ਕਾਰਗੋ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਚ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਸਤ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਚੌਥਾ ਵਿਅਸਤ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ। ਇਹ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ 49 ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਅਸਤ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਖਰ ਦੀਆਂ 50 ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਚੇਨਈ ਮੈਟਰੋ ਦੇ ਏਅਰਪੋਰਟ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਚੇਨਈ ਉਪਨਗਰ ਰੇਲਵੇ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਤਿਰਸੁਲਮ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਨਵੇਂ ਟਰਮੀਨਲ, ਅਰਥਾਤ ਟੀ 5 ਅਤੇ ਟੀ ​​6 (ਇਕ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਟਰਮੀਨਲ) ਹਰ ਸਾਲ 40 ਮਿਲੀਅਨ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਨਿਰਮਾਣ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਇਹ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਟਰਮੀਨਲ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਵਾਂ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਟਰਮੀਨਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟਰਮੀਨਲਾਂ ਵਿਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਲਈ ਚਾਰ ਮਾਰਗੀ ਰੂਪੋਸ਼ ਵਾਕੈਲੇਟਰ ਰਾਹੀਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 2022 ਤਕ 40 ਮਿਲੀਅਨ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਚੇਨਈ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਚਾਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟਰਮੀਨਲ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਕੇ. ਕਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸੀ. ਐਨ. ਅਨਾਦੁਰਾਈ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਟਰਮੀਨਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਲਈ ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਖੇਤਰੀ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਕਰਨਾਟਕ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਅਤੇ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਦੀਪ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਏਅਰਪੋਰਟ
ਚੇਨਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਪਾਲ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮੂਲੂ ਨਾਇਡੂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਜਹਾਜ਼ "ਡੀ ਹਵੀਲੈਂਡ" 1932 ਵਿਚ ਚੇਨਈ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਉਤਰੇ ਸਨ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫੌਜੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ। 1952 ਵਿਚ, ਨਾਗਰਿਕ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1972 ਵਿਚ ਏ.ਏ.ਆਈ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮਕਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। thumb|262x262px| 2017 ਵਿਚ ਚੇਨਈ ਦਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਇਕ ਏਅਰ ਕਾਰਗੋ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੂੰ 1 ਫਰਵਰੀ 1978 ਨੂੰ ਦਰਾਮਦ, ਨਿਰਯਾਤ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਨਸ਼ਿਪਮੈਂਟ ਕਾਰਗੋ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜੋ ਕਿ ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦੂਜਾ ਗੇਟਵੇਅ ਏਅਰ ਕਾਰਗੋ ਟਰਮੀਨਲ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਟਰਮੀਨਲ ਮੀਨਮਬੱਕਮ ਦੇ ਉਪਨਗਰ ਵਿਚ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੀਨਮਬੱਕਮ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਟਰਮੀਨਲ ਤਿਰੁਸੁਲਮ ਵਿਖੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਵਾਂ ਘਰੇਲੂ ਟਰਮੀਨਲ (ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕਮਰਾਜ ਟਰਮੀਨਲ 2 ਹੈ) 1985 ਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟਰਮੀਨਲ (ਨਾਮ ਅੰਨਾ ਟਰਮੀਨਲ 3) 1989 ਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੀ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤ ਟਰਮੀਨਲ 1 ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬਲੂ ਡਾਰਟ ਐਵੀਏਸ਼ਨ ਲਈ ਕਾਰਗੋ ਟਰਮੀਨਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 23 ਸਤੰਬਰ 1999 ਨੂੰ ਕਾਰਗੋ ਟਰਮੀਨਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਵਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਵਾਨਗੀ ਟਰਮੀਨਲ 2003 ਵਿਚ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਦਰਜਾਬੰਦੀ
2010, 2011 ਅਤੇ 2012, ਵਿੱਚ "ਕਾਰਗੋ ਹੈਂਡਲਿੰਗ ਲਈ" ਸਾਲ ਦਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।  ਸਕਾਈਟਰੈਕਸ ਦੁਆਰਾ ਚੇਨਈ ਨੂੰ "ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ 2019 ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ" ਵਿਚੋਂ ਛੇਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ
ਬੇਗਮ
ਬੇਗਮ (ਬੇਗਮ, ਬੈਗਮ) ਮੱਧ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਕੁਲੀਨ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਲੇਖ ਬੇਗ਼ ਜਾਂ ਬੇ ਦੇ ਇਸਤਰੀ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੈ "ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ"। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਬੰਧਤ ਰੂਪ ਬੇਗਜ਼ਾਦਾ (ਬੇਗ਼ ਦੀ ਧੀ) ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਸਿੰਧ, ਪੰਜਾਬ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਖੈਬਰ ਪਖਤੂਨਖਵਾ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ, ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਉੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਜਾਂ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇਖ " ਲੇਡੀ" ਜਾਂ "ਡੇਮ" ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਜਾਂ ਤਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਉਚਿਤ ਨਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਸੂਦ
ਪੂਜਾ ਸੂਦ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਿਊਰੇਟਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ KHOJ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਟਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੀ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ
ਪੂਜਾ ਗਣਿਤ ਦੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਮਬਾਇਓਸਿਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਬਿਜ਼ਨਸ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ, ਪੁਣੇ ਤੋਂ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ (1984-86) ਵਿੱਚ ਐਮਬੀਏ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੂਦ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸ (1990-92) ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਉਸ ਕੋਲ CEU, ਬੁਡਾਪੇਸਟ (2007) ਤੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਵੀ ਹੈ; ਅਤੇ ICCM ਦੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਮਰ ਅਕੈਡਮੀ, ਸਾਲਜ਼ਬਰਗ (2000) ਤੋਂ ਕਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਪੂਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1994 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਸਥਿਤ ਆਈਸ਼ਰ ਗੈਲਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ 1998 ਤੱਕ ਕਿਊਰੇਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਰਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। 1997 ਵਿੱਚ, ਸੂਦ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਰ, ਸੁਬੋਧ ਗੁਪਤਾ, ਮਨੀਸ਼ਾ ਪਾਰੇਖ, ਅਨੀਤਾ ਦੂਬੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਪਾਲ ਐਸ. ਲਾਡੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੋਜ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਟਿਸਟਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। 1998 - 2007 ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ (1998-2001), ਬੰਗਲੌਰ (2002 -2003), ਮੁੰਬਈ (2005), ਕੋਲਕਾਤਾ (2006) ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ (2007) ਵਿੱਚ KHOJ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕੀਤਾ। 2000-2010 ਤੱਕ, ਉਹ ਟ੍ਰਾਈਐਂਗਲ ਆਰਟਸ ਟਰੱਸਟ, ਯੂਕੇ ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾ (ਕਲਾ ਲਈ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਨੈੱਟਵਰਕ) ਨਾਮਕ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ) ਉਹ 2002-2007 ਤੱਕ ਐਪੀਜੇ ਮੀਡੀਆ ਗੈਲਰੀ ਦੀ ਕਿਊਰੇਟਰ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 2007 ਤੋਂ ਦਸੰਬਰ 2008 ਤੱਕ, ਉਹ ਕਲਾਕਾਰ ਪੈਨਸ਼ਨ ਟਰੱਸਟ, ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 48 ਦੀ ਆਰਟਿਸਟਿਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਕਿਊਰੇਟਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ °C ਜਨਤਕ। ਕਲਾ। ਈਕੋਲੋਜੀ, ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਕਲਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਦਸੰਬਰ 2008 ਵਿੱਚ ਗੋਏਥੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ
2009 ਤੋਂ, ਉਹ ARThinkSouthAsia (ATSA) ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ। ਨਵੰਬਰ 2015 ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ 2019 ਤੱਕ; ਸੂਦ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ, ਜਵਾਹਰ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸੂਦ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਿਊਰੀਆਂ 'ਤੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਆਰਟ, ਸ਼ੰਘਾਈ (2014) ਦਾ ਆਈਏਪੀਏ ਅਵਾਰਡ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਆਰਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ (2014-15) ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸੀਫਿਕ ਬਰੂਅਰੀਜ਼ ਸਿਗਨੇਚਰ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਕੋਰੀਅਨ ਆਰਟ ਇਨਾਮ, ਸਿਓਲ (2013)। )
ਸੂਦ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਣੇ ਬਿਏਨਾਲੇ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਨਵੰਬਰ-ਦਸੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ
ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ
ਸੂਦ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ (HRD) ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਜੂਨੀਅਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1998 ਵਿੱਚ ਕਲਾਵਾਂ ਲਈ ਫੰਡਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਹ ਕਲੋਰ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਯੂਕੇ (2009-2011) 'ਤੇ ਚੇਵੇਨਿੰਗ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
ਉਹ ਦਿ ਖੋਜ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਕੰਟੈਂਪਰੇਰੀ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਟ: 1997-2007 ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ, ਜੋ ਹਾਰਪਰ ਕੋਲਿਨਜ਼, 2010 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਬੀੜ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
ਬੀੜ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੋਗਿੰਦਰ ਨਗਰ ਘਾਟੀ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਿੰਗ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ ਮਾਣ ਪਰਾਪਤ ਹੈ। ਇਹ  ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ।1959 ਦੇ ਤਿੱਬਤੀ ਵਿਦਰੋਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੱਬਤੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬੰਦੋਬਸਤ ਵਜੋਂ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬੀੜ ਕਈ ਤਿੱਬਤੀ ਬੋਧੀ ਮੱਠਾਂ ਅਤੇ ਨਿੰਗਮਾ ਸਕੂਲ, ਕਰਮਾ ਕਾਗਯੂ ਸਕੂਲ, ਅਤੇ ਸਾਕਿਆ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬੀੜ ਦੇ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਬੀੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਟੂਪਾ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਈਕੋਟੂਰਿਜ਼ਮ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
left|thumb|180x180px| ਤਿੱਬਤੀ ਬੋਧੀ ਮੱਠ, 1998 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਚੱਕਰ (ਮਨੀ ਵ੍ਹੀਲ) ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ : 1966 ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਨੇਤੇਨ ਚੋਕਲਿੰਗ (1928-1973), ਤਿੱਬਤੀ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿੰਗਮਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਅਵਤਾਰ ਲਾਮਾ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਬੀੜ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਨੇਟਨ ਚੋਕਲਿੰਗ ਨੇ 200 ਏਕੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਬਸਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ 300 ਤਿੱਬਤੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਚੋਕਲਿੰਗ ਰਿੰਪੋਚੇ ਨੇ ਬੀੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨੇਟੇਨ ਮੱਠ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਘ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ 1973 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਚੋਕਲਿੰਗ ਰਿੰਪੋਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਔਰਗਯੇਨ ਤੋਬਗਿਆਲ ਰਿੰਪੋਚੇ (ਜਨਮ 1951) ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ। ਚੌਥੇ ਨੇਤੇਨ ਚੋਕਲਿੰਗ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਜਨਮ 1973 ਵਿੱਚ ਭੂਟਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੀੜ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਤੀਜੇ ਚੋਕਲਿੰਗ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਰਪਰਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ। 2004 ਵਿੱਚ ਬੀੜ ਵਿੱਚ ਪੇਮਾ ਈਵਾਮ ਚੋਗਰ ਗਿਊਰਮ ਲਿੰਗ ਮੱਠ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੌਥੇ ਨੇਟੇਨ ਚੋਕਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਭੂਗੋਲ
right|thumb|293x293px| ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੇਤ ਅਤੇ ਪਹਾੜ। ਬੀੜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਂਗੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬੈਜਨਾਥ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬੀੜ ਜੋਗਿੰਦਰ ਨਗਰ ਵਾਦੀ, ਭਾਰਤੀ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਤਲਹਟੀ ਦੀ ਧੌਲਾਧਰ ਪਰਬਤ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਿੰਗ
ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਿੰਗ ਲਾਂਚ ਸਾਈਟ ਬਿਲਿੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ (ਬੀੜ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ), 2400 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਹੈ  ਜਦੋਂ ਕਿ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਾਈਟ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਬੀੜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਚੌਗਾਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ
thumb|293x293px| ਬੀੜ ਵਿੱਚ ਤਿੱਬਤੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਬਸਤੀ ਹੈ ਜੋ ਬੀੜ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਚੌਗਾਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਹੈ।
ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਬਤ ਤੋਂ ਦਲਾਈ ਲਾਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਿੱਬਤੀਆਂ ਦੀ ਜਲਾਵਤਨੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬੀੜ ਤਿੱਬਤੀ ਕਲੋਨੀ ਵਿੱਚ (ਨਿੰਗਮਾ, ਕਾਗਯੂ ਅਤੇ ਸਾਕਿਆ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ) ਕਈ ਤਿੱਬਤੀ ਮੱਠ, ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਦਸਤਕਾਰੀ ਕੇਂਦਰ, ਇੱਕ ਤਿੱਬਤੀ ਚਿਲਡਰਨ ਵਿਲੇਜ ਸਕੂਲ (ਸੁਜਾ), ਤਿੱਬਤੀ ਮੈਡੀਕਲ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਸੰਸਥਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ( ਮੇਨ-ਤਸੀ-ਖਾਂਗ ), ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਲੀਨਿਕ, ਅਤੇ ਡੀਅਰ ਪਾਰਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਹੈ।
ਰੇਲਗੱਡੀ
, ਇੱਕ ਨੈਰੋ ਗੇਜ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਆਹਜੂ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਖੇ ਬ੍ਰੌਡ ਗੇਜ ਸਟੇਸ਼ਨ ਲਗਭਗ 112 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪਠਾਨਕੋਟ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਵਾ
ਕਾਂਗੜਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ 67 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ 152 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ 520 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਾਂਗੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਖਾਂਟੀ ਕਿਕਟੀਆ
ਖਾਂਟੀ ਕਿਕਟੀਆ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਸ਼ਵਨੀ ਕੁਮਾਰ ਪੰਕਜ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ 'ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਅਰਕਾਟੀ' ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ੍ਰੀ ਪੰਕਜ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਮਾਗਹੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 2018 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਇਹ ਨਾਵਲ 600 ਈਸਵੀ ਪੂਰਵ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਮੱਖਲੀ ਗੋਸਲ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, 'ਖਾਂਟੀ ਕਿਕਟੀਆ' ਮਾਗਹੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਨਾਵਲ ਲੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਯਤਨ ਹੈ।
ਬਹੁਜਨ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਆਲੋਚਕ ਪ੍ਰੇਮਕੁਮਾਰ ਮਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਮਗਧ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਿਸ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਹੈ। ਮਾਗਹੀ ਲੇਖਕ ਘਮੰਡੀ ਰਾਮ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, 'ਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਵਹਿਸ਼ੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਗਹੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਾਗਹੀ ਦੇ ਲੇਖਕ ਧਨੰਜੈ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀਆ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਗਹੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਵਿਚ ਅਸ਼ਵਨੀ ਪੰਕਜ ਨੇ ‘ਖਾਂਟੀ ਕਿਕਟੀਆ’ ਲਿਖ ਕੇ ਮਗਧ ਦੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਸੌਂਪੀ ਹੈ। ਕਵੀ ਹਰਿੰਦਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, 'ਭਾਸ਼ਾ, ਸ਼ੈਲੀ, ਬਿਰਤਾਂਤ ਅਤੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਇਹ ਮਾਗਹੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਨੇ ਮਾਗਹੀ ਨਾਵਲ ਦਾ ਮਿਆਰ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਧਰੁਵ ਗੁਪਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ‘ਅਸ਼ਵਨੀ ਕੁਮਾਰ ਪੰਕਜ ਨੇ ਮਖਲੀ ਗੋਸਾਲ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਅਜੀਵਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਾਦਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਅਨੁਭਵ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਦੇਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮਾਗਹੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਾਗਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਨਾਵਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਗਹੀ ਲਈ ਸਗੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਵਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲ
ਜੋਕਰ (2019 ਫ਼ਿਲਮ)
ਜੋਕਰ 2019 ਦੀ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਥ੍ਰਿਲਰ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਟੌਡ ਫਿਲਿਪਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਕੌਟ ਸਿਲਵਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸਦਾ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪਲੇਅ ਲਿਖਿਆ। ਡੀ ਸੀ ਕਾਮਿਕਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵਾਕੀਨ ਫੀਨਿਕਸ ਜੋਕਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੋਕਰ, ਪਾਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਤ ਮੂਲ ਕਹਾਣੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; 1981 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ, ਇਹ ਆਰਥਰ ਫਲੇਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਸਫਲ ਸਟੈਂਡ-ਅਪ ਕਾਮੇਡੀਅਨ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਗਲਪਨ ਅਤੇ ਨਿਹਚਾਵਾਦ ਗੋਥਮ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਵਿਰੋਧੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਨਕਲਾਬ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋਕਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵਾਰਨਰ ਬਾਹਰੀ ਬ੍ਰਦਰਜ਼, ਡੀਸੀ ਫ਼ਿਲਮਜ਼ ਅਤੇ ਜੁਆਇੰਟ ਐਫਰਟ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰੌਨ ਕਰੀਏਟਿਵ ਅਤੇ ਵਿਲੇਜ ਰੋਡ ਸ਼ੋਅ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2019 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਜੰਮੂ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ
ਜੰਮੂ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jammu Airport; ਏਅਰਪੋਰਟ ਕੋਡ: IXJ), ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੰਮੂ ਸਿਵਲ ਐਨਕਲੇਵ ਦੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚਾਲੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (8.7 ਮੀਲ) ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ
6,500 ਵਰਗ ਵਰਗ ਮੀਟਰ (70,000 ਵਰਗ ਫੁੱਟ) ਟਰਮੀਨਲ ਸਿਰਫ ਘਰੇਲੂ ਉਡਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਚੈੱਕ-ਇਨ ਡੈਸਕ ਹਨ। ਟਰਮੀਨਲ ਵਿਚ ਉਪਲਬਧ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਟੋਰ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਪੈਕਡ ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਜੁੱਤੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ, ਇਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ, ਅਤੇ ਇਕ ਸਮਾਰਕ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨੋ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬੈਂਚ ਹੈ।
ਅਸਫਾਲਟ ਰਨਵੇ, 18/36, ਮਾਪ 2042 x ਹੈ। ਇਹ CAT I ਇੰਸਟ੍ਰੂਮੈਂਟ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਹੈਂਡਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਪ੍ਰੋਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਏਅਰਬੱਸ ਏ 320 ਜਹਾਜ਼ ਪਾਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਅੰਕੜੇ
ਇੰਡੀਆ ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਥਾਰਟੀ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2013 ਤੋਂ ਮਾਰਚ 2014 ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਏਅਰਪੋਰਟ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਅਤੇ ਅੰਕੜੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਇਸ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੰਮੂ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਭਾਰਤ ਦਾ 27 ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਅਸਤ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਕੁੱਲ ਯਾਤਰੀ ਆਵਾਜਾਈ 845,555 ਹੈ। ਇਹ 2012–2013 ਤੋਂ 1.9% ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ।
ਪਹੁੰਚ
ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਪੁਰਾ ਰੋਡ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਮੂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣਪੱਛਮ ਵਿੱਚ 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (5.0 ਮੀਲ) ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਕ 80 ਕਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਰਕ ਹੈ। ਬੱਸ, ਟੈਕਸੀ ਅਤੇ ਕਾਰ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਾਦਸੇ ਅਤੇ ਹਾਦਸੇ
9 ਜਨਵਰੀ, 2017 ਨੂੰ, ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ 821, ਇੱਕ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਏਅਰਬੱਸ ਏ320-200, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਉਡਾਣ ਵਿੱਚ, ਲੈਂਡਿੰਗ ਤੇ ਜੰਮੂ ਵਿਖੇ ਰਨਵੇਅ 36 ਨੂੰ ਓਵਰਨ ਕਰਨ ਲਈ। ਜਹਾਜ਼ ਰਨਵੇ ਥ੍ਰੈਸ਼ੋਲਡ ਤੋਂ 2,400 ਫੁੱਟ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਅੱਠ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਲੈਂਡਿੰਗ ਗੀਅਰ ਟਾਇਰ ਰੋਲਆਉਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫਟ ਗਏ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਰਨਵੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ 8 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਨਰਮ ਜ਼ਮੀਨ' ਤੇ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਕੈਬਿਨ ਵਿਚ ਧੂੰਆਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ। ਜਾਂਚ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾ ਬਰੇਕਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਨ ਦੇਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਟੱਚਡਾਊਨ ਅਤੇ ਘਟਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ। 143 ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜ਼ਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ
ਭਿਰੜਾਣਾ
ਭਿਰੜਾਣਾ ਜਾਂ ਭਿਰੜਾਨਾ ( ਹਿੰਦੀ : भिरड़ाना; IAST : Bhirḍāna) ਇੱਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।  ਭਿਰੜਾਣਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਪਰਤਾਂ ਸਿੰਧੂ ਘਾਟੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ, 8ਵੇਂ - ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀ.ਸੀ.ਈ. ਵੇਲ਼ੇ ਦੀਆਂ ਹਨ।      ਇਹ ਸਾਈਟ ਮੌਸਮੀ ਘੱਗਰ ਨਦੀ ਦੇ ਨਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਨਾਲ਼ ਮਿਲ਼ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਟਿਕਾਣਾ
ਇਹ ਸਾਈਟ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ-ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਲਗਭਗ 220 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (140 ਮੀਲ) ਅਤੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਭੂਨਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਜ਼ਿਲਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਗਭਗ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।   ਇਹ ਸਾਈਟ ਮੌਸਮੀ ਘੱਗਰ ਨਦੀ ਦੇ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੁੱਕ ਚੁੱਕੇ -ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਨੱਚਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰ
alt=Dancing Girl engraving on a potsherd|thumb| ਭਿਰੜਾਣਾ ਵਿਖੇ ਲੱਭੀ ਲਾਲ ਘੜੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ 'ਤੇ ਉੱਕਰੀ ਨੱਚਦੀ ਕੁੜੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਭੋਡਾ ਹੋਸ਼ਨਾਕ
ਭੋਡਾ ਹੋਸ਼ਨਾਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ 9 (ਪੁਰਾਣਾ NH10) 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ 187 ਹੈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਜਾਨਸ ਜੈਕਬਬ ਬਰਜ਼ਲੀਅਸ
ਬੈਰਨ ਜਾਨਸ ਜੈਕਬਬ ਬਰਜ਼ਲੀਅਸ (ਸਵੀਡਿਸ਼: [jœns ˈjɑːkɔb bæˈʂæˈʂːlɪɵs]; [1] 20 ਅਗਸਤ 1779 - 7 ਅਗਸਤ 1848), ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਕੂਬ ਬਰਜ਼ਲਿਯਸ ਜਾਂ ਜਾਕੋਬ ਬਰਜ਼ੈਲਿਅਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਕੈਮਿਸਟ ਸੀ। ਬਰਜ਼ਲਿਯੁਸ ਨੂੰ ਰਾਬਰਟ ਬੋਇਲ, ਜੌਨ ਡਾਲਟਨ ਅਤੇ ਐਂਟੋਇਨ ਲਾਵੋਸਾਈਅਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੀ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਬਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਰਜ਼ਲਿਯੁਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋ ਕੈਮਿਸਟਰੀ, ਰਸਾਇਣਕ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਸਟੋਚਿਓਮੈਟਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਖ਼ਾਸਕਰ, ਉਹ ਪਰਮਾਣੂ ਭਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਟੋਚਿਓਮੈਟਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਰਸਾਇਣਕ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚਲੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰਸਾਇਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸਮਝ "ਸਥਿਰ ਅਨੁਪਾਤ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ
ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਬਲੌਗਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਲੇਖ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦਾ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਲੇਖਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਗੱਲ, ਹਰ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਹਰ ਘਟਨਾ ਚੋਂ ਅਖਬਾਰੀ ਸਟੋਰੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਸਰੋਕਾਰ
ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ ਦੇ ਲਿਖਣ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੂ ਕਿਸਾਨ-ਮਜ਼ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਬਟਰ ਚਿਕਨ
ਬਟਰ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਮੁਰਗ ਮੱਖਣੀ () ਇੱਕ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਟਮਾਟਰ, ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਕਰੀਮ ਸਾਸ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਕੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਕੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਕਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਹ ਚਿਕਨ ਟਿੱਕਾ ਮਸਾਲੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਗ੍ਰੈਵੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਕਰੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਕੁੰਦਨ ਲਾਲ ਜੱਗੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ,  ਜੋ ਭਾਰਤ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਮਹਿਲ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ। ਕਰੀ ਨੂੰ "ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ" ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਗ੍ਰੈਵੀ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੰਦੂਰੀ ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਕਰੀਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1974 ਵਿੱਚ, "ਮੁਰਗ ਮੱਖਣੀ (ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਚਟਣੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤੰਦੂਰੀ ਮੁਰਗ)" ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅੰਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1975 ਵਿੱਚ, ਮੈਨਹੱਟਨ ਦੇ ਗੇਲੋਰਡ ਇੰਡੀਅਨ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ਬਦ "ਬਟਰ ਚਿਕਨ" ਕਰੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਿੰਗ ਰੈਪਿੰਗ, ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਰੋਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,  ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਿੰਗ ਪਾਈ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।   ਕਰੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਆਮ ਹੈ।
ਤਿਆਰੀ
ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਰਸ, ਦਹੀ, ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲਾਲ ਮਿਰਚ, ਲੂਣ, ਗਰਮ ਮਸਾਲਾ ਅਤੇ ਅਦਰਕ ਲਸਣ ਦੇ ਪੇਸਟ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੈਰੀਨੇਟ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਰੀਨੇਟਡ ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਤੰਦੂਰ (ਰਵਾਇਤੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੰਦੂਰ) ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗ੍ਰਿਲਡ, ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂ ਤਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਹਲਕੀ ਕਰੀ ਦੀ ਚਟਣੀ ਵਿਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਟਮਾਟਰ ਚਟਣੀ, ਲਸਣ ਅਤੇ ਅਦਰਕ ਅਧਾਰਤ ਮਸਾਲੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ ਭਾਫ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਚਟਣੀ ਜਾਂ ਮਸਾਲੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਇਲਾਇਚੀ, ਜੀਰਾ, ਲੌਂਗ, ਦਾਲਚੀਨੀ, ਧਨੀਆ, ਮਿਰਚ, ਗਰਮ ਮਸਾਲਾ ਅਤੇ ਮੇਥੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ( ਪੰਜਾਬੀ / ਹਿੰਦੀ :ਕਸੂਰੀ ਮੇਥੀ) ਕਰੀਮ ਨੂੰ ਸਾਸ ਵਿਚ ਜਾਂ ਗਾਰਨਿਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਾਜੂ ਦਾ ਪੇਸਟ ਗਾੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਚ ਇਹ ਧਨੀਆ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬਚਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਚਿਕਨ ਪਕਵਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪਕਵਾਨ
ਸਟੇਸੀ ਹਾਰਨ
ਸਟੇਸੀ ਹਾਰਨ (ਜਨਮ 3 ਜੂਨ, 1956 ਵਿੱਚ ਨਾਰਫੋਕ, ਵਰਜੀਨੀਆ) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ, ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਲੋਂਗ ਆਇਲੈਂਡ, ਨਯੂਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਟੂਫ਼ਟਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੀ.ਐਫ.ਏ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਇਸਨੇ ਨਯੂਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇੰਟਰੈਕਟਿਵ ਦੂਰਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
1990 ਵਿੱਚ, ਮੋਬਾਈਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਇੱਕ ਦੂਰਸੰਚਾਰ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਰਨ ਨੇ ਐਕੋ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਇੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ-ਅਧਾਰਿਤ ਬੁਲੇਟਨ ਬੋਰਡ ਸਿਸਟਮ ਹੈ, ਕੀਤੀ।
ਐਕੋਐਨਵਾਈਸੀ
ਸਟੇਸੀ ਹਾਰਨ ਨੇ ਐਕੋਐਨਵਾਈਸੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਕੈਫ਼ੇ ਵਿੱਚ, 1990 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਐਕੋਇਡਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।, ਦ ਵੈਲ, ਪੁਰਾਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵਰਚੁਅਲ ਭਾਈਚਾਰੇ ਹੈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ। ਹਾਰਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ  ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਐਕੋ, "ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਹੈਂਗ ਆਉਟ" ਲਈ ਹੈ।
ਹਾਰਨ ਨੇ ਐਕੋ ਬੁਲੇਟਨ ਬੋਰਡ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਤੌਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਗੱਲਬਾਤ ਸਾਹਿਤ, ਫਿਲਮ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸਿਆਂ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬਾਂ
ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਸਾਇਬਰਵਿਲੇ: ਕਲਿਕਸ, ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਦ ਕ੍ਰਿਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਐਨ ਆਨਲਾਇਨ ਟਾਉਨ (ਵਾਰਨਰ ਕਿਤਾਬ, 1998) ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਕੋ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਗਠਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੋਜੀ ਔਰਤਾਂ
ਬੁਰਜ, ਫ਼ਤਿਹਾਬਾਦ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> ਬੁਰਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਫ਼ਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਘਾਟੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਤੱਤ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਮੋਹਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ
ਮੋਹਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ (30 ਜਨਵਰੀ 1940 – 9 ਮਈ 2023) ਐਨਐਸਡੀ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਭਾਰਤੀ ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਦਾਕਾਰ, ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 1992 ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਮੋਹਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਡਰਾਮਾ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 1965 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1984-86 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਮੋਹਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਈਨਸਟਾਈਨ (1994), ਰਾਜਾ ਕੀ ਰਸੋਈ ਵਿਦਯੋਤਮਾ, ਅਤੇ ਸਾਂਪ ਸੀਧੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਿੰਦੀ ਨਾਟਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸਨੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਧਯੁਗ, ਰਾਣੀ ਜਿੰਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। (ਪੰਜਾਬੀ), ਓਥੈਲੋ, ਹੋ ਰਹੇਗਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ( ਮਾਰਸ਼ਾ ਨੌਰਮਨ ਦੇ 1983 ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕ <i id="mwLg">'ਨਾਈਟ, ਮਦਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ</i> ), ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬਾਪੂ (2008)। ਉਸ ਦੇ ਲਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈਨਸਟਾਈਨ, ਰਾਜਾ ਕੀ ਰਸੋਈ, ਜੋਸਫ ਕਾ ਮੁਕੱਦਮਾ, ਦੀਵਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਰਹਿਤੀ ਥੀ, ਅਤੇ ਹੋ ਰਹੇਗਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ । ਉਸ ਨੇਮੁਸਲਿਮ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਸਰ ਸਈਅਦ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਲੜੀ ਭਾਰਤ ਏਕ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੌਤ
ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮੌਤ 9 ਮਈ 2023 ਨੂੰ 83 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2023 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੋਰੂਰੀ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੋਰੂਰੀ-ਮਦਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Laxmi Poruri-Madan; ਜਨਮ 9 ਨਵੰਬਰ, 1972) ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਅਮਰੀਕੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟੈਨਿਸ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਡਬਲਯੂਟੀਏ ਟੂਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟੈਨਿਸ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ।
ਪੋਰੂਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਗੁੰਟੂਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕੇਂਦਰੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਟੈਨਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। 1986 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮੋਨਿਕਾ ਸੇਲੇਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਔਰੇਂਜ ਬਾਊਲ ਜਿੱਤਿਆ। 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਯੂਐਸ ਓਪਨ ਖੇਡਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੈਟਰੀਨਾ ਮਲੇਵਾ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ 1990 ਤੋਂ 1994 ਤੱਕ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਐਥਲੈਟਿਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਰ ਵਾਰ ਦੀ ਆਲ-ਅਮਰੀਕਨ ਐਥਲੀਟ, 1994 ਦੀ ਸਾਲ ਦੀ ਪਲੇਅਰ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜੀਏਟ ਟੈਨਿਸ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ।
ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੋਰੂਰੀ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟੈਨਿਸ ਖੇਡੀ। ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟੈਨਿਸ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੋਰੂਰੀ ਨੇ ਬੋਸਟਨ, ਐਮ.ਏ. ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹਾਈ। ਪੋਰੂਰੀ ਫਿਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮੈਕਗਿਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਐਮ.ਬੀ.ਏ. ਪੋਰੂਰੀ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਸਾਲ ਵਾਲ ਸਟਰੀਟ ' ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1972
ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ
ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ, ਕਲਿਆਣ ਸ਼ੰਕਰ ਰਾਏ ( কল্যাণ রায়  ; 27 ਦਸੰਬਰ 1929 - 31 ਜਨਵਰੀ 1985) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਆਗੂ ਸੀ। ਆਸਨਸੋਲ-ਰਾਣੀਗੰਜ ਕੋਲਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ ਸੀਪੀਆਈ ਦਾ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਕਲਿਆਣ ਸ਼ੰਕਰ ਰਾਏ ਦਾ ਜਨਮ 27 ਦਸੰਬਰ 1929 ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਰਨ ਸ਼ੰਕਰ ਰਾਏ ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਰਾਏ ( ਜਨਮ ਵੇਲ਼ੇ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ) ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਬੰਗਾਲ ਦੀ  ਢਾਕਾ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਾਨਿਕਗੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਟੀਓਟਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਜ਼ਿਮੀਦਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀ,  ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ।
ਸਿਆਸੀ ਜੀਵਨ
1945 ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆਈਆਂ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਮਿਊਨਿਸਟਾਂ ਅਤੇ ਐਮਐਨਰਾਏ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਆ ਗਈ। 1946 ਵਿੱਚ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ 20ਵਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਆਗੂ ਹਾਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। 7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ 1953 ਵਿੱਚ, ਉਪ ਕਿਰਤ ਮੰਤਰੀ ਆਬਿਦ ਅਲੀ ਦੇ ਲੋਕ ਸਭਾ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਦੋਂ  ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 4 ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ: ਆਈ.ਐਨ.ਟੀ.ਯੂ.ਸੀ.
ਬੰਗਾਲੀ ਭਦਰਲੋਕ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਖਰਜੀ, 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਰੇਅ ਵਰਗੇ ਸੀਨੀਅਰ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਨੇਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਾਂਝ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮੱਤਭੇਦ ਸਨ।
ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ ਸਾਲ 1969, 1975 ਅਤੇ 1982 ਦੀਆਂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਸੀਪੀਆਈ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਾਈਨਜ਼ (ਸੋਧ) ਬਿੱਲ, 1972 - ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ 45 ਮੈਂਬਰੀ ਸੰਯੁਕਤ ਸੰਸਦੀ ਕਮੇਟੀ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ 30 ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੇ 15 ਮੈਂਬਰ ਸਨ। 27 ਅਗਸਤ 1973 ਦੀ 26ਵੀਂ ਬੈਠਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ 30 ਅਗਸਤ 1973 ਨੂੰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ
ਚਸਨਾਲਾ ਮਾਈਨਿੰਗ ਬਰਬਾਦੀ 1975 - ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ 25 ਜੂਨ 1975 ਨੂੰ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। 27 ਦਸੰਬਰ 1975 ਨੂੰ ਚਸਨਾਲਾ ਮਾਈਨਿੰਗ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕੋਲਾ ਖਾਣ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਭੈੜੀਆਂ ਹਲਾਤਾਂ  ਸਨ। ਇਸ ਤਬਾਹੀ ਵਿੱਚ 375 ਮਜ਼ਦੂਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਮਾਈਨਰਾਂ ਨੇ ਚਸਨਾਲਾ ਕੋਲੀਰੀ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮਾਲਕ ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਰਨ ਐਂਡ ਸਟੀਲ ਕੰਪਨੀ (ਆਈਆਈਐਸਸੀਓ) ਨੂੰ ਕੁਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਰਨ ਐਂਡ ਸਟੀਲ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚਸਨਾਲਾ ਕੋਲੀਰੀ ਵਿੱਚ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਪਦੰਡ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
16 ਜਨਵਰੀ 1976 ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਰਨ ਐਂਡ ਸਟੀਲ ਕੰਪਨੀ (ਆਈਆਈਐਸਸੀਓ) ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਟੀਲ ਅਤੇ ਖਾਣ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ''ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਬਰਨਪੁਰ ਅਤੇ ਕੁਲਟੀ ਵਿਖੇ; ਰਾਏ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਹਨ? ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਫਸਰਾਂ ਅਤੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਹਨ? ਅਤੇ 1974 ਅਤੇ 1975 ਵਿੱਚ ਬਰਨਪੁਰ ਅਤੇ ਕੁਲਟੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਚਸਨਾਲਾ ਅਤੇ ਜੀਤਪੁਰ ਕੋਲਾ ਖਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਰਕਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ?''
ਸਾਬਕਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਰਾਜੀਵ ਸ਼ੁਕਲਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੰਸਥਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮੌਤ
ਰਾਏ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਜਦੋਂ 31 ਜਨਵਰੀ 1985 ਨੂੰ, ਸਦਨ ਵੱਲੋਂ ਸੰਵਿਧਾਨ (ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਸੋਧ) ਬਿੱਲ, 1985 ਪਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਿਪਟੀ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਨਜਮਾ ਹੈਪਤੁੱਲਾ ਨੇ ਕਲਿਆਣ ਰਾਏ ਦੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿਖੇ ਦੇਹਾਂਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੱਤੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1985 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1929 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਰਮੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਪਾਲ
ਰਮੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਪਾਲ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹਨ। ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਜੀਵਨ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਮੁ lifeਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਰਮੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਅਗਸਤ 1981 ਨੂੰ ਨਜੀਬਾਬਾਦ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜੀਬੀ ਪੈਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਪੈਂਟਨਗਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਡਾ. ਪਾਲ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੰਤਰਾਲੇ ਅਧੀਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੋਜ ਸੇਵਾ (ਆਈ.ਸੀ.ਏ.ਆਰ., ਭਾਰਤ) ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਖੋਜ ਗੇਟ ਵਿਖੇ 6 ਖੋਜ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਕਿਤਾਬਾਂ
ਰਮੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ ਸਾਲ 2018 ਵਿਚ ਅਪਣਾ ਸਵਰੂਪ (ਹਿੰਦੀ) ਅਤੇ ਸਾਲ 2020 ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗਿਆਨ: ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਗਰੰਟੀਸ਼ੁਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ)। ਡਾ. ਪਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ: ਚਿੰਤਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ: ਭਾਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ 1981 ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਵਤ ਲੋਕ
ਚਿਕਨ ਲਾਹੌਰੀ
ਚਿਕਨ ਲਾਹੌਰੀ ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਟ੍ਰੀਟ ਫੂਡ ਹੈ।
ਸਮੱਗਰੀ
ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦਾ ਤੇਲ ,
ਕਾਲੀ ਇਲਾਇਚੀ,
ਹਰੀ ਇਲਾਇਚੀ,
ਇਕ ਚਮਚਾ ਜੀਰਾ ,
ਬੇ ਪੱਤੇ ,
ਪਿਆਜ਼ ਕੱਟਿਆ,
ਅਦਰਕ-ਲਸਣ ਦਾ ਪੇਸਟ (ਹੇਠਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਏ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੇਖੋ),
ਟਮਾਟਰ ਕੱਟਿਆ,
ਲਾਲ ਮਿਰਚ ਪਾਊਡਰ,
ਜ਼ਮੀਨੀ ਧਨੀਆ ,
ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਲਦੀ ,
ਹਰੀ ਮਿਰਚ ਕੱਟੀ ਹੋਈ
ਚਿਕਨ, ਚਮੜੀ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਹੱਡ ਰਹਿਤ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ
ਚਮਚਾ ਸਾਦਾ ਦਹੀਂ,
ਚਿਕਨ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ,
ਕੱਟਿਆ ਧਨੀਆ,
ਗਰਮ ਮਸਾਲਾ ਆਦਿ।
ਮਹੇਸ਼ਵਰ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਖਰਗੋਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਖਰਗੋਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ-38 ( ਖਰਗੋਨ ਸ਼ਹਿਰ - ਬਰਵਾਹਾ - ਬੰਧੇਰੀ ਹਾਈਵੇਅ), 13.5 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ 3 (ਆਗਰਾ-ਮੁੰਬਈ ਹਾਈਵੇਅ) ਅਤੇ 91 ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਰਾਜ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇੰਦੌਰ ਤੋਂ ਕਿ.ਮੀ. ਇਹ ਨਗਰ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਚੱਕਤਾਵਰਤੀਨ ਸਮਰਾਟ ਸਹਸਤ੍ਰਾਰਜੁਨ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਹੇਹੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਮਰਾਠਾ ਹੋਲਕਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ 6 ਜਨਵਰੀ 1818 ਤੱਕ ਮਾਲਵੇ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਲਹਾਰ ਰਾਓ ਹੋਲਕਰ III ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਇੰਦੌਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇੱਕ ਉਪਕਾਰ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੋਮਵੰਸ਼ਯ ਸ਼ਾਸਤਰਾਰਜੁਨ ਕਸ਼ੱਤਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ, (ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਰਜੁਨ) ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਰਾਮਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਸਹਸ੍ਰਾਰਜੁਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ 500 ਪਤਨੀਆਂ ਇੱਕ ਪਿਕਨਿਕ ਲਈ ਨਦੀ 'ਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਡ ਖੇਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ 1000 ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੁੱਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਬੈੱਡ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਰੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਹਸਰਾਜੁਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਦੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੀ ਹੋਈ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿ ਗਈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸਹਸਰਾਜੁਨ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਵਣ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ ਅੰਦਰ ਸੀ। 1000 ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਸ੍ਰਾਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ 10 ਦੀਵੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਹਸ੍ਰਾਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੰਘੂੜੇ ਦੇ ਖੰਭੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਅਪਮਾਨਿਤ ਰਾਵਣ ਉਸ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਕੈਦੀ ਰਿਹਾ। ਜਮਦਗਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਰੇਣੂਕਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਨ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਕੀ ਆਰੀਆਵਰਤ ਦੇ ਉਲਟ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 'ਸਭਾ ਪਰਵ' ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ-ਭਾਸ਼ਾ ਆਂਧਰਾ ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੀਲਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਦ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜੋ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੀਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਕਿ ਅਗਨੀ (ਅੱਗ ਦਾ ਸੁਆਮੀ) ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਜਿਸਦਾ ਬਦਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਬਲਦੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੀਲਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ, ਭਾਵੇਂ ਹਵਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਮਲ ਸਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਬਲਦੀ। ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੀਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਘਬਰਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਝੁਕਾ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਅਗਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਸ਼ਾਂਤ ਅਗਨੀ ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਾਦਾ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਇਸ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਰੀਆ-ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇਤੂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਯੱਗ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਸਹਿਦੇਵ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਅਗਨੀ ਨਿਸ਼ਾਦ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਿਖੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰਜੁਨ ਮੰਦਿਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਅਗਨੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ 11 ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਸਹਸ੍ਰਾਰਜੁਨ ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੰਧਕ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾ ਕੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮਰਾਠਾ ਰਾਣੀ ਰਾਜਮਾਤਾ ਅਹਿਲਿਆ ਦੇਵੀ ਹੋਲਕਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਮਹਿਲ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ, ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਘਾਟ (ਚੌੜੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਜੋ ਨਦੀ ਤੱਕ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੀਆਂ ਹਨ)।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ
ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ (1269 – 1 ਫਰਵਰੀ 1290, ਰਾਜ 1287–1290) ਗ਼ੁਲਾਮ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਸੁਲਤਾਨ ਬੁਘਰਾ ਖਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਸ ਉਦ-ਦੀਨ ਬਲਬਨ (1266-1287) ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੰਗੋਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ 1286 ਵਿੱਚ, ਗਿਆਸ ਉਦ-ਦੀਨ ਬਲਬਨ ਸਦਮੇ ਦੀ ਅਣਜਾਣ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਗਾਰਾ ਖਾਨ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਖਤ ਸੁਭਾਅ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬੰਗਾਲ ਨੂੰ ਖਿਸਕ ਗਿਆ। ਆਖਰਕਾਰ, ਬਲਬਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ 'ਕੇ ਖੁਸਰੋ' ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਚੁਣਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਬਲਬਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕੋਤਵਾਲ ਫਖਰ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੁਗਰਾ ਖਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਿਰਫ 17 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ
ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਕਾਲ
ਸੁਲਤਾਨ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ, ਸੁਲਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਿਸਾਲ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤਰੀ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੰਗਾਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਉਸਦੇ ਰੋਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ। ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦਿੱਲੀ ਪਰਤਣ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਨਿਜ਼ਾਮ-ਉਦ-ਦੀਨ ਨੂੰ ਮੁਲਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਦੀ ਝਿਜਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਜਲਾਲ ਉਦ-ਦੀਨ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਖ਼ਲਜੀ ਨੂੰ ਫ਼ੌਜ ਦਾ ਨਵਾਂ ਕਮਾਂਡਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਕਤਲ ਅਤੇ ਨਿਯੁਕਤੀ ਨੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਰਿਆਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਉਠਾ ਕੇ ਜਲਾਲ-ਉਦ-ਦੀਨ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ। link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Coin_of_Muiz_ud_din_Qaiqabad.jpg/260px-Coin_of_Muiz_ud_din_Qaiqabad.jpg|thumb|260x260px| ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 1290 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਲਜੀ ਰਈਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਯੂਮਰਸ ਦੀ ਵੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਮਲੂਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਖਲਜੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਸੀ।
ਕਵੀਸ਼ਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀਵਾਲ
ਕਵੀਸ਼ਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀਵਾਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਹਲਕੇ ਭਵਾਨੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਕਵੀਸ਼ਰ ਸੀ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਗਾਇਕੀ
ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀਵਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 1907 ਈ. ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਭੱਟੀਵਾਲ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। 1998 ਈ. ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਵਿਯੋਗੀ ਸੀ। ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਦਿੜ੍ਹਬਾ ਵਿਖੇ ਕਵੀਸ਼ਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਣ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ -ਨਾਲ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਸੀ। ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਵੀਸ਼ਰੀ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਵੀਸ਼ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਵਿਬੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਹਨ - ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਬਿਧੀਚੰਦ, ਪ੍ਰਸੰਗ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਭੀਮ ਸਿੰਘ।ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਉਢਾ, ਦਵੱਈਆ, ਢਾਈਆ, ਦੋਹਿਰਾ,ਝੋਕ ਆਦਿ ਛੰਦ ਵਰਤੇ ਹਨ।ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਵਿਯੋਗੀ ਦੇ ਜੱਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਅਲੱਗ ਕਵੀਸ਼ਰੀ ਜੱਥਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਥੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀਵਾਲ, ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਭੁਨਰਹੇੜੀ, ਸਰਵਣ ਸਿੰਘ ਬਾਗੜੀਆਂ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀਸ਼ਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1907 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1998
ਮਲਾਲਈ ਜੋਇਆ
ਮਲਾਲਈ ਜੋਇਆ (ਪਸ਼ਤੋ ملالۍ جویا, ਜਨਮ: 25 ਅਪ੍ਰੈਲ 1978) ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਰਾਜਸੀ ਕਾਰਕੁਨ, ਲੇਖਿਕਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ।।
ਮੁੱਢਲਾ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਜੋਇਆ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1978 ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਫਰਾਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸਾਬਕਾ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ ਜੋ ਸੋਵੀਅਤ-ਅਫਗਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਦਿਆਂ ਇੱਕ ਲੱਤ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਸੀ। 1982 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ 4 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਕੰਮ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ""ਜਦੋਂ ਹਾਲੇ ਅੱਠਵੀੰ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇੰਨੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ ਕੁਝ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਮੇਟੀਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਲਿਜਾ ਸਕਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਕੋਈ ਲੇਖਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖਾਂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਝੱਲ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਫਿਲਸਤੀਨ, ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਵੀ… ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਫਿਲਸਤੀਨ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਹੀਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ।""
- ਮਲਾਲਈ ਜੋਇਆ
ਜਿੰਦਗੀ
ਮਲਾਲਈ ਜੋਇਆ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨੀ ਸੰਸਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨੀ ਸੰਸਦ ਲਈ 2005 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਫਰਾਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਵਿਧਾਨਸਭਾ ਨੇ ਮਲਾਲਈ ਜੋਆ ਦੀ ਮੈਂਬਰੀ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਿਲਾਲਈ ਜੋਇਆ ਨੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਨੂੰ "ਅਸਤਬਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭੈੜਾ" ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ "ਸੰਸਦ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਤਾਂ ਅਸਤਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਘੱਟ-ਤੋਂ-ਘੱਟ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗਧੇ ਬਾਰਬੁਰਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਤਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" ਸਾਥੀ ਅਰਕਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਸ ਮੂੰਹ ਫਟ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਣ ਲਈ ਉਸਦੀ ਮੈਂਬਰੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੰਸਦ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸਦਨ ਨੇ ਜੋਆ ਨੂੰ 2010 ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨਸਭਾ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੁਅੱਤਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੋਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੋਆ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨੀ ਸੰਸਦ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਮਹਿਲਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਅਬਦੁਲ ਰਸੂਲ ਸਇਯਾਫ ਅਤੇ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ ਦੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਕਰਕੇ ਜੋਆ ਦੁਨੀਆ-ਭਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਸ਼ਖਸ ਬਣ ਗਈ।
ਕਿਤਾਬਾਂ
ਮਲਾਲਈ ਜੋਇਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਨਾਵਲ, "ਲਾ ਲੈਗੇਂਡਾ ਡੇਲ ਬੁਰਕਾ" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਥੌਮਸ ਪਿਸਟੋਈਆ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।
ਢਾਬੀ ਕਲਾਂ
ਢਾਬੀ ਕਲਾਂ, ਹਰਿਆਣਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਸਾਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਭੱਟੂ ਕਲਾਂ ਬਲਾਕ, ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਖੁਰਦ ਅਤੇ ਕਲਾਂ ਫਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਢਾਬੀ ਕਲਾਂ ਸਥਿਤ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਮੰਡਲ ਮੁੱਖ ਕਸਬੇ ਭੱਟੂ ਕਲਾਂ ਤੋਂ 7 ਕਿ.ਮੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਤੋਂ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਹਿਸਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 55 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਦੂਰੀ 260 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 230 ਕਿ.ਮੀ. ਹੈ।
ਆਰਥਿਕਤਾ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁੱਖ ਧੰਦਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ। ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦ ਕਮਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਜੀਨ ਰੈਗੂਲੇਸ਼ਨ
ਹਰੇਕ ਸੈੱਲ ਆਪਣੇ ਜੀਨਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚਾਲੂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਾਕੀ ਜੀਨਾਂ ਦੱਬੀਆਂ ਜਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੀਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਜੀਨ ਰੈਗੂਲੇਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੀਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਆਮ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਸੈੱਲ ਨੂੰ ਦਿਖਣ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦੇ ਸੈੱਲ ਜਾਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਸੈੱਲ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੀਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੈਟਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਜਾਂ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ. ਜੀਨ ਰੈਗੂਲੇਸ਼ਨ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੀਨਾਂ ਦਾ ਨਿਯਮ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੀ.
ਜੀਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਲਿਪੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜੀਨ ਦੇ ਡੀਐਨਏ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਐਮਆਰਐਨਏ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ). ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੈੱਲਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਕਾਰਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਇੱਕ ਜੀਨ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਲਿਪੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਿਰਮਨੀ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਿਰਮਾਨੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Arundhati Virmani; ਜਨਮ 1957) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ 1992 ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਾਠਕ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਰਸੇਲ ਵਿੱਚ École des Hautes Études en Sciences Sociales ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵਨੀ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਿਰਮਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ 26 ਜੂਨ 1957 ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲੇਡੀ ਇਰਵਿਨ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਨਵੈਂਟ ਆਫ਼ ਜੀਸਸ ਐਂਡ ਮੈਰੀ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ 1981 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਸੋਰਬੋਨ ਵਿਖੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਥੀਸਿਸ. ਮੌਰੀਸ ਐਗੁਲਹੋਨ, ਕਾਲਜ ਡੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ, ਉਸਨੇ ਬਹਾਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ 1848 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੁਰਸ਼ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵੋਟ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪੇਂਡੂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਿਆਸੀਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਤੰਬਰ 1984 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਥੀਸਿਸ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ। 1991 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜੀਨ ਬੌਟੀਅਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮਾਧਵੀ ਮੁਦਗਲ ਨਾਲ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।
ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਜੀਸਸ ਐਂਡ ਮੈਰੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਪਨ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਹ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਕੋਰਸਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬਾਲਗ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਅਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੀਡਰ, ਉਸਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਮਾਰਸੇਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਪੌਲ ਸੇਜ਼ਾਨ, ਯੂਰੋਮੇਡ-ਮਾਰਸੇਲ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਈਕੋਲੇ ਡੇਸ ਹਾਉਟਸ ਈਟੂਡੇਸ ਐਨ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਸੋਸ਼ਲਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਉਸਦੀ ਖੋਜ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਦੌਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ; ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਸਮੂਹਿਕ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਰਸਾਲਿਆਂ (ਇੰਗਲੈਂਡ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ) ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੇਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (ਪੈਰਿਸ, ਇਥਾਕਾ (ਅਮਰੀਕਾ), ਲੰਡਨ, ਬਰਲਿਨ, ਬੋਲੋਨਾ, ਫਲੋਰੈਂਸ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਨਿਊਯਾਰਕ, ਐਨ ਆਰਬਰ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਰਸੇਲ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰ ਨੌਰਬਰਟ ਏਲੀਅਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੋਜ ਫੈਲੋ ਹੈ।
ਵੀਰਮਨੀ 2000 ਤੋਂ ਇੰਡੋ-ਫ੍ਰੈਂਚ ਅੰਤਰ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ "ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਪੋਰ ਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰੇਸ ਡੂ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ" ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ (CSR) ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1957 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ
ਰਾਜ ਸੂਚੀ
ਰਾਜ ਸੂਚੀ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਰਾਜ ਸੂਚੀ ਦੇ 61 ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਜ ਸੂਚੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇ :- ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਭੂਮੀ ਕਰ, ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਆਦਿ ਹਨ।
ਢਾਣੀ ਭੋਜਰਾਜ
ਢਾਣੀ ਭੋਜਰਾਜ ਫਤਿਹਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 3,500 ਹੈ। ਧਨੀ ਭੋਜਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ [ਝਾਜਰਾ] ਜਾਤੀ ਮਿਲ਼ਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ [ਚੌਧਰੀ ਮੰਗਲਾਰਾਮ ਝਾਜਰਾ] ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਤੀ-ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਨਹਿਰ ਤੋਂ ਸਿੰਜਾਈ ਲਈ ਪਾਣੀ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣਾ ਦਾ ਭੂਗੋਲ
ਜੇਨ ਅਮੁੰਡ
ਜੇਨ ਅਮੁੰਡ (ਜਨਮ 8 ਨਵੰਬਰ 1936) ਇੱਕ ਦਾਨਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ।  ਉਸ ਨੇ ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਕਵਿਲਜ਼ ਟ੍ਰਾਈਲੋਜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ਮਸੁਦੀਨ ਕਯੂਮਰਸ
ਸ਼ਮਸ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਯੂਮਰਸ ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਮਮਲੂਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਸੀ।
ਜੀਵਨ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮੁਈਜ਼ ਉਦ-ਦੀਨ ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਦਾ ਕਤਲ ਇੱਕ ਖ਼ਲਜੀ ਰਈਸ, ਜਲਾਲ ਉਦ-ਦੀਨ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਖ਼ਲਜੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਖਲਜੀ ਨੇ ਕਾਯੂਮਰਸ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਕੇ, ਮਾਮਲੂਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਲਜੀ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੱਦੀ ਸੰਭਾਲੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਾਇਕਾਬਾਦ ਨੂੰ ਅਧਰੰਗ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਰਿਆਸਤਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਯੂਮਰਸ ਨੂੰ ਸੁਲਤਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਸੀ।
ਫਾਗ
ਫਾਗ ਇੱਕ ਲੋਕ ਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਹੋਲੀ ਮੌਕੇ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਲ ਤੌਰ `ਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਲੋਕ ਗੀਤ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਗੁਆਂਢੀ ਰਾਜਾਂ ਖ਼ਾਸਕਰ ਹਰਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਫਾਗ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਲੀ ਖੇਡਣ, ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਚਰਚਿਤ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗੀਤ
ਢਾਣੀ ਡੂਲਟ
ਢਾਣੀ ਡੂਲਟ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਟਿਕਾਣਾ
ਇਹ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਭੂਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਭੂਨਾ
ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 32 ਪਿੰਡ ਹਨ। ਭੂਨਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਮੰਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੰਡ ਮਿੱਲ ਚਾਲੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਕਪਾਹ, ਕਣਕ ਅਤੇ ਗੰਨਾ ਇਸ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫਸਲਾਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬੇਗਮ
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬੇਗਮ (c. 1703 – 14 ਦਸੰਬਰ 1789) ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ 8 ਦਸੰਬਰ 1721 ਤੋਂ 6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1748 ਤੱਕ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰਲੇਖ ਮਲਿਕਾ-ਉਜ਼-ਜ਼ਮਾਨੀ ("ਉਮਰ ਦੀ ਰਾਣੀ") ਦੁਆਰਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬੇਗਮ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੁਗਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਫਾਰੂਖਸੀਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਗੌਹਰ-ਉਨ-ਨਿਸਾ ਬੇਗਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਮੁਗਲ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਇਹ ਉਸਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮਤਰੇਆ ਪੁੱਤਰ, ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਬਹਾਦੁਰ, ਮੁਗਲ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੋਰਖਪੁਰ, ਹਰਿਆਣਾ
ਗੋਰਖਪੁਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਫਤੇਹਾਬਾਦ ਤੋਂ 27 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਤਿਆਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਹੋਵਗਾਰਡਨ
ਹੋਵਗਾਰਡਨ ਮੱਧ ਪੂਰਬੀ ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਇਕੇਰੋ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਅਦੈਲਸੋ ਦੀ ਝੀਲ ਮਾਲਾਰੇਨ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਾਈਟ ਹੈ। ਵਾਈਕਿੰਗ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਮਾਲੇਨਨ ਘਾਟੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਿਰਕਾ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਠਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ 10 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਏਡੇਲਸੋ ਦੇ ਦੱਖਣ, ਬਹੋਰੋਕੋ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਵਗਾਡਨ ਨੂੰ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿੱਥੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਵਗਾਰਡਨ ਅਤੇ ਬੀਰਕਾ 1993 ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਵਰਲਡ ਹੈਰੀਟੇਜ ਸਾਈਟ ਬਣ ਗਈ।
ਬਾਹਰੀ ਜੋੜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਾਈਟਾਂ
ਅਬਦੁਲ ਰਊਫ਼ ਰੂਫ਼ੀ
ਅਬਦੁਲ ਰਊਫ਼ ਰੂਫ਼ੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਾਤ ਖਵਾਨ ਹੈ।