cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਸਿੰਚਾਈ
ਫਵਾਰਾ (ਸ੍ਪ੍ਰਿੰਕ੍ਲ੍ਰ) ਸਿੰਚਾਈ (Sprinkler Irrigation)
ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਓਵਰਹੈੱਡ ਸਿੰਚਾਈ ਵਿਚ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਥਾਨਾਂ ਲਈ ਪਾਈਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਵਰਹੈੱਡ ਹਾਈ-ਪ੍ਰੈਪ ਸਪ੍ਰਿੰਕਰਾਂ ਜਾਂ ਬੰਦੂਕਾਂ (ਗੰਨਾ) ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਈ ਤੌਰ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਰਾਈਸਰਾਂ 'ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜੇ, ਸਪਰੇਜ਼, ਜਾਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਠੋਸ-ਸੈੱਟ ਸਿੰਚਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਚ ਦਬਾਅ ਵਾਲੇ ਸੰਚਾਈਆ ਜੋ ਰੋਟਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਨੂੰ ਰੋਟਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ, ਗੀਅਰ ਡ੍ਰਾਇਵ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੋਟਰਜ਼ ਪੂਰੇ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗੰਨ ਰੋਟਰਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਸਿਵਾਏ ਕਿ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 40 ਤੋਂ 130 ਲੇਬੀਐਫ / ਇਨ² (275 ਤੋਂ 900 ਕੇਪੀਏ) ਦੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਬਾਅ ਤੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 50 ਤੋਂ 1200 ਯੂਐਸ ਗੈਲ / ਮਿੰਟ (3 ਤੋਂ 76 ਐਲ / ਸ) ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨੋਜ਼ਲ ਦੇ ਨਾਲ 0.5 ਤੋਂ 1.9 ਇੰਚ (10 ਤੋਂ 50 ਐਮਐਮ) ਦੀ ਰੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ। ਬੰਦੂਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੰਚਾਈ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਧੂੜ ਚੈਨ ਅਤੇ ਲੌਗਿੰਗ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪ-ਸਿੰਚਾਈ (Subirrigation)
ਉੱਚੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਪ-ਸਿੰਚਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਦੇ ਰੂਟ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਉਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੀਵੇਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਜਾਂ ਦਰਿਆਈ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਡਰੇਨੇਜ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਪਿੰਗ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ, ਨਹਿਰਾਂ, ਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਜਾਂ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਾਰਣੀ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫ਼ਰੀਦੀ
ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫ਼ਰੀਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 8 ਫਰਵਰੀ 1872 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਡੇਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਕੋਬਾਰ ਦੀਪ ਸਮੂਹ ਵਿਖੇ ਉਹ ਕਤਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਨੇ 1860 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਮਾਊਂਟਡ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਉਹ ਖੈਬਰ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਟਿਰਹ ਘਾਟੀ (ਹੁਣ ਸੰਘੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤ ਕਬਾਇਲੀ ਇਲਾਕੇ) ਵਿਚੋਂ ਆਏ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਉਸਨੇ ਅੰਬਾਲਾ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ. 1857 ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਰੋਹਿਲਖੰਡ ਅਤੇ ਅਵਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ (ਅਰਥਾਤ, ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ. ਉਸਨੇ ਮੇਜਰ ਹਿਊਜ ਜੇਮਜ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਘੋੜ-ਸਵਾਰ ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੇਇਨਲ ਟੇਲਰ ਲਈ ਮਾਊਂਟ ਕੀਤੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਪਿਸਤੌਲ ਅਤੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦਿੱਤਾ. ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਯੂਰੋਪੀਅਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਟੇਲਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਝਗੜੇ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਹਾਇਡੁਰ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਿਆਪਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ 2 ਅਪ੍ਰੈਲ 1867 ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ. ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਜੱਜ ਕਰਣਲ ਪੋਲਕ ਨੇ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਮਰ ਕੈਦ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਲੇ ਪਾਨੀ ਜਾਂ ਅੰਡੇਮਾਨ ਨਿਕੋਬਾਰ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ. ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਰਟ ਬਲੇਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ.
ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਦਾ ਕਤਲ
1869 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਵਾਇਸਰਾਏ ਮੇਓ ਦਾ 6ਵਾਂ ਅਰਲ ਰਿਚਰਡ ਬੂਰਕੇ ਫਰਵਰੀ 1872 ਵਿੱਚ ਅੰਡੇਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਕੋਬਾਰ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਟਾਪੂ ਸਮੂਹ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਦੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੰਡ ਕਾਲੋਨੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਪੋਰਟ ਬਲੇਅਰ ਦੇ ਲਈ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 8 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਲਗਪਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ 7 ਵਜੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਲੇਡੀ ਮੇਓ ਵੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫਰੀਦੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਾਰਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਦੀ ਜਲਦ ਹੀ ਖ਼ੂਨ ਵਗ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਘਟਨਾ, ਜਿਸ ਨੇਟਾਪੂ ਗਰੁੱਪ ਵੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ, ਹੈਰੀਏਟ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਰਾਊਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੁਪਰੀਮ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਦਮੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫ਼ਰੀਦੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਏਨੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸਨੇ ਦੋ ਗੋਰਿਆਂ - ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਅਤੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਖ਼ੁਦਾ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਫੋਟੋਆਂ ਕਰਵਾ ਲਈਆਂ। ਕੁਝ ਵਹਾਬੀ ਜੇਹਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਅੰਡੇਮਾਨ ਜੇਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੇ ਕਤਲ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫਰੀਦੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 11 ਮਾਰਚ 1873 ਨੂੰ ਵਾਇਪਰ ਆਈਲੈਂਡ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਵਾਈਸਰਾਇ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਕ ਕਾਰਵਾਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਦੀ ਮੁੜ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰੇ ਲੋਕ
ਅਲਫਰੈਡ ਜਾਰਜ ਗਾਰਡੀਨਰ
ਅਲਫਰੈਡ ਜਾਰਜ ਗਾਰਡੀਨਰ (1865–1946) ਇੱਕ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਲੇਖ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਅਲਫਾ ਆਫ਼ ਦ ਪਲੋ ਹੇਠ ਲਿਖਦਾ ਸੀ।
ਮੈਇਨ ਕੂਨ
ਮੈਇਨ ਕੂਨ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੱਖੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਨਸਲ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਰੀਰਕ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਨੋਖੇ ਢੰਗ ਇਸ ਦੇ ਹੁਨਰ ਹਨ। ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਨਸਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੈਇਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਰਕਾਰੀ ਬਿੱਲੀ ਹੈ।
ਮੈਇਨ ਦੇ ਸਹੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਮਿਤੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਬਾਰੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਸਲ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਕੈਟ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਪਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ-ਧੌਖੇ ਵਾਲੇ ਨਸਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਇਸਦੀ ਹੋਂਦ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ। ਮੈਈਨ ਨੇ ਹੁਣ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਿੱਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਕਾਸਿਮ
ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਕਾਸਿਮ (ਅਰਬੀ: ) ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਮਇਅਦ ਖਿਲਾਫ਼ਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸਿਪਹਸਾਲਾਰ ਸੀ।ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੁਸਲਿਮ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਉਸਨੇ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਾਦੀਪ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਸਿੰਧ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਸਿੰਧ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਅਭਿਆਨ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਦੀਪ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਲਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸੋਲਨ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲਾ ਹੈ । ਜ਼ਿਲੇ ਦਾ ਮੁੱਖਆਲਾ ਸੋਲਨ ਹੈ ।
ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਕਾਸਿਮ
ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ
ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਕਾਸਿਮ ਦਾ ਜਨਮ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਤਾਇਫ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅਲ-ਸਕੀਫ਼ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਰਬੀ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਅਲ-ਥਕੀਫ਼ ਉੱਚਾਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ) ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਾਸਿਮ ਬਿਨ ਯੁਸੁਫ਼ ਦਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਾਇਆ ਹੱਜਾਜ ਬਿਨ ਯੁਸੁਫ਼ ਨੇ (ਜੋ ਉਮਇਅਦਾਂ ਲਈ ਇਰਾਕ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਸਨ) ਉਸਨੂੰ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਹੱਜਾਜ ਦੀ ਧੀ (ਯਾਨੀ ਆਪਣੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ) ਜੁਬੈਦਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰ ਉਸਨੂੰ ਸਿੰਧ ਉੱਤੇ ਮਕਰਾਨ ਤਟ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਲਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ
ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ
ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਹੈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੁਹਤ ਨਾਟਕ ਪ੍ਰੇਮੀਆ ਲਈ ਮੌਕੇ ਤੋ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਡੇ ਕਲਾਕਾਰ ਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਪੇਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਵਰਗੇ ਨਿੱਕੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਖੇੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਡੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਅਜੋਕੇ ਸਮਾਜੀ ਵਰਤਾਰਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸੋਝੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸ਼ਿਦ੍ਦਤ ਨਾਲ ਰੂਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਗਦੀਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾ ਵਿਚਲੀਆਂ ਨਾਟ ਜੁਗਤਾ ਨੂੰ ਬੜੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਮੰਚ ਤੇ ਸਾਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਟਕਾ ਵਿਚਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼੍ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਘੁਘੂ ਘੋੜੇ ਬੰਦੇ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤ੍ਰਾਸਦੀਆਂ ਅਜ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸਵੇਦਨਾ ਸਾਮਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੈ। ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਦੇ ਨਾਟਕਾ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਟਕਾ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ,ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਖਾੜਾ ਹੋਵੇ,ਚਕ ਢ੍ਹੋਲਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾ ਫੇਰ ਖੁਸਰੇ ਹੋਵੇ। ਸਪਸ਼ਟਵਾਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਗੁਲ੍ਮੋਹਰੀ ਵਿਚਰਨ ਢੰਗ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਫਿਤਰਤ ਅਤੇ ਕਾਫੀ ਹੋਰ ਪ੍ਰਿਤਾਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ ਸਨ। ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਨੇ ਨਾਟਕਾ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ| ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਭੁਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ | ਨਿਤ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਔਂਕੜਾ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਯੋਗਤਾ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਹੈ |ਜਿਵੇ ਹਰ ਕਾਮਯਾਬ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਪਿਛੇ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਹੀ ਤਰਾ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ ਨਿਰਮਲਜੀਤ ਨੂ ਸਵੀਕਾਰਦਾ ਹੈ | ਉਸ ਦਾ ਹਰ ਨਾਟਕ ਕਿਸੇ ਉਪ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੁ ਉੱਪਰ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ |
ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਕਾਸਿਮ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਰਬ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 695 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 715 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਜਗਦੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
https://www.facebook.com/jagdish.sachdevanatakkaar?ref=br_rs
ਕੁੱਥਾ ਖੇੜੀ
ਕੁੱਥਾ ਖੇੜੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਓਸਮਾਨ ਪਹਿਲਾ
thumb|ਉਥਮਾਨ I ਦਾ ਮਕਬਰਾ ਓਸਮਾਨ ਖਾਨ ਗਾਜ਼ੀ (ਓਸਮਾਨ ਬਿਨ ਏਰਟਗ੍ਰੂਲ, ਓਸਮਾਨ ਪਹਿਲੇ ਜਾਂ ਓਸਮਾਨ ਖਾਨ ਗਾਜ਼ੀ) (ਜਮ: 1258 - ਮੌਤ: 9 ਅਗਸਤ 1326 ) ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ.
ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ
ਉਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਰਤੁਗਰੁਲ ਦੇ ਮੰਗੋਲ ਕਬਜ਼ਾ ਬਾਅਦ ਕੋਨਿਯਾ, ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ, ਅਤੇ ਦਾ ਅੰਤ Seljuk ਸਾਮਰਾਜ, ਉਸਮਾਨ ਦੇ ਅਸਟੇਟ ਆਜ਼ਾਦ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਬਣ ਉਸਮਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ.
ਉਸਮਾਨ ਖਾਨ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਸੀ. ਇਹ ਉਹੀ ਬਾਈਜੈਂਟਨ ਸਰਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਅਰਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਲਪ ਅਰਸਲਨ ਅਤੇ ਮਲਿਕ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੇਲਜੂਕਾਂ ਨੇ ਟੈਕਸ ਲਾਇਆ ਸੀ।ਹੁਣ ਇਹ ਬਿਜ਼ੰਤੀਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ. ਬਾਈਜ਼ੈਂਟਾਈਨ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉਸਮਾਨ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਮਾਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਹੋ ਗਈ। ਉਥਮਾਨ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਰਸਾ ਸਮੇਤ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉੁਸਮਾਨ ਦੀ ਬਾਰੂਸਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਭੂਮਿਕਾ
ਉਸਮਾਨ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਧਾਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ. ਉਹ ਅਨਾਥ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱ taking ਕੇ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟ ਵੰਡਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹ-ਦਿਲਾ, ਹਮਦਰਦ ਅਤੇ ਪਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਸਦਕਾ ਤੁਰਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਤਖਤ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਸਮਾਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਤਮ ਵਰਗੇ ਗੁਣ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਉਥਮਾਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇਸਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਪਰ ਬੁਰਸਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਪਨਾ
ਉਸਮਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਕਿ:
"ਇਸ ਦੇ ਪਾਸਿਓਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜੋ ਵਧਦਾ ਰਿਹਾ. ਜਦ ਤੱਕ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਜੜ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ 4 ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ 4 ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਇਸ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ. ਤਦ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਪੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਥੇ ਦੋ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋ ਮਹਾਂਦੀਪ ਮਿਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ. ਉਸਮਾਨ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਉਹ ਰਿੰਗ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.
ਚੇਅਰ (ਖੋਜ)
ਚੇਅਰ (ਖੋਜ): ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮਹਾਂਪੁਰਸ ਦੇ ਨਾਮ ਚੇਅਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ ‘ਤੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ ਤਾਂ ਚੇਅਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੇਅਰ ਬਣਨ ਨਾਲ ਸਾਹਿਤ, ਭਾਸ਼ਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਇਤਿਹਾਸ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੋਜ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਚੇਅਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਚੇਅਰ ‘ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤਾਂ, ਗੁਰੂਆਂ, ਸੰਤਾਂ ਤੇ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਣ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚੇਅਰਾਂ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਦੇ ਕੰਮ ‘ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਖਰਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਓਸਮਾਨ ਪਹਿਲਾ
ਸੁਪਨਾ
ਉਥਮਾਨ ਦਾ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ 4 ਦਰਿਆਵਾਂ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ, ਫਰਾਤ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਡੈਨਯੂਬ ਸਨ ਅਤੇ 4 ਪਹਾੜ ਸਨ ਮਾਉਂਟ ਤੂਰ, ਮਾਉਂਟ ਬਾਲਕਨ, ਮਾਉਂਟ ਕਾਫ ਅਤੇ ਮਾਉਂਟੇਨ ਐਟਲਸ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਥਮਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਮਰਾਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ, ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਅਕਾਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ. ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਥਮਾਨ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਚੇਅਰ (ਖੋਜ)
ਚੇਅਰਾਂ
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਚੇਅਰ, ਭਗਤ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਚੇਅਰ, ਭਗਤ ਨਾਮਦੇਵ ਚੇਅਰ, ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਚੇਅਰ, ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਚੇਅਰ, ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਦਾਸ ਚੇਅਰ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਚੇਅਰ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕੀ ਚੇਅਰ
ਓਸਮਾਨ ਪਹਿਲਾ
ਸੁਪਨਾ
ਉਸਤਮਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ greatਲਾਦ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਬਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕੀਤਾ. ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਅਲ-ਉਥਮਾਨ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਰਿਹਾ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰ ਅਲ-ਉਥਮਾਨ ਜਿੰਨੇ ਕਾਬਲ ਸ਼ਾਸਕ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕੰਮਲ ਸੂਚੀ ਲਈ ਓਟੋਮੈਨ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੇਖੋ.
ਚੇਅਰ (ਖੋਜ)
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ
ਓਸਮਾਨ ਪਹਿਲਾ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਾ
ਉਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਉਨਾ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲਾ ਹੈ । ਜ਼ਿਲੇ ਦਾ ਮੁੱਖਆਲਾ ਉਨਾ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹੈ ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਨਗਰ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ 'ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ' ਨਾਂਅ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੋਰਜੇ (ਓਲਾ ਜਾਂ ਉੱਪਲ) ਤੇ ਲਿੰਗ (ਸਥਾਨ) ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਬਦੀ ਅਰਥ 'ਠੰਢੀ ਜਗ੍ਹਾ' ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਨਿਪਾਲ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੁਕੜੀ ਸਿੱਕਮ ਜਾਣ ਲਈ ਛੋਟਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਠੰਢਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ, ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਨ ਬਰਤਾਨਵੀ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਸਿੱਕਮ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਉੱਤੇ ਭੂਟਾਨ ਨੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਕਮ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਰੀਬ 3149 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਨਿਪਾਲ ਅਤੇ ਸਿੱਕਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੜਕਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵਿਛਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਥਿਤ ਪੁਰਾਤਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੀ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਘਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਕਰੀਟ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਟੀਨ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ-ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਪਹਾੜੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਰਾਤਨ ਅਸਥਾਨ
ਦਿਲਕਸ਼ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਥਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਕਿਆ ਮੱਠ, ਦੁਰਕ-ਥੰਬਟੇਨ-ਸਾਂਗਾਗ ਚੋਲਿੰਗ-ਮੱਠ, ਮਾਕਡੋਗ ਮੱਠ, ਜਪਾਨੀ ਮੰਦਿਰ (ਪੀਸ ਪੈਗੋਡਾ), ਘੁਮ-ਮੱਠ, ਟਾਈਗਰ ਹਿੱਲ, ਭੂਟਿਆ ਬਸਤੀ ਮੱਠ, ਤੇਂਜਿੰਗਸ ਲੇਗੇਸੀ, ਤਿੱਬਤੀਅਨ ਰਿਫ਼ਊਜੀ ਕੈਂਪ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹਨ।
ਚਿਨ ਸ਼ੀ ਹੁਆਂਗ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਿਨ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 260 ਈਪੂ
ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ
ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ (ਉਰਦੂ: ممتاز مفتی) (ਜਨਮ: 11 ਸਤੰਬਰ 1905 – ਮੌਤ: 27 ਅਕਤੂਬਰ 1995) ਹਿੰਦ ਉਪਮਹਾਦੀਪ ਦਾ ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ
ਮੌਸਮ
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀ ਰੁੱਤ ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ ਮਾਰਚ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਗਰਮੀ ਰੁੱਤ ਅਪਰੈਲ ਤੋਂ ਜੂਨ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਮੌਸਮ ਮਾਮੂਲੀ ਠੰਢਕ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੀਂਹ ਜੂਨ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ
ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਿਬਰਲ ਅਤੇ ਮਜ਼ਹਬ ਤੋਂ ਬੇਗਾਨੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਮੁਮਤਾਜ਼ ਸ਼ੀਰੀਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਿਗਮੰਡ ਫ਼ਰਾਇਡ ਕੰਮ ਤੋਂ ਮੁਤਾਸਿਰ ਸੀ। ਇਸ਼ਫ਼ਾਕ ਅਹਿਮਦ ਜੋ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ ਦਾ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਸੀ ਉਸਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਕਸੀਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਗੌਲੇ ਅਦਬ ਦਾ ਇੰਤਹਾਈ ਦਿਲਦਾਦਾ ਸੀ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੋਹ ਅਕਸਰ ਸਵੀਡਨ ਦੇ ਕਈ ਅਣਗੌਲੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਨਾਵਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ। ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਕਸੀਮ ਦਾ ਇੰਤਹਾਈ ਮੁਖ਼ਾਲਿਫ਼ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਤਹਾਈ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਪਸੰਦ ਦੇ ਤੋਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ
ਨੇੜੇ ਦਾ ਸਥਾਨ
ਇਹ ਥਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਰੇਕ ਹਵਾਈ ਰਾਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਗਡੋਗਰਾ ਤੋਂ 2 ਘੰਟੇ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਨਿਊ ਜਲਪਾਈਗੁੜੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸਿਲੀਗੁੜੀ ਤੋਂ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬੀ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਟੋਏ ਟਰੇਨ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮੁਫ਼ਤੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ
ਚਾਹ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ
ਚਾਹ ਦੇ ਲਈ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾ: ਕੈਂਪਬੇਲ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਫ਼ਸਰ ਸੀ, ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਗਭਗ ਸੰਨ 1830 ਦੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦੇ ਬੀਜ ਲਗਾਏ ਸਨ। ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਰਥ-ਤੰਤਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਫ਼ਿਲਪੀਨ ਸਾਗਰ
ਫ਼ਿਲਪੀਨ ਸਾਗਰ ਉੱਤਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਪੀਨਜ਼ ਦੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਹਾਸ਼ੀਏ ਦਾ ਸਾਗਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਲਗਭਗ 20 ਲੱਖ ਵਰਗ ਮੀਲ (50 ਲੱਖ ਵਰਗ ਕਿ.ਮੀ.) ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਫ਼ਿਲਪੀਨਜ਼ ਟਾਪੂ-ਸਮੂਹ (ਲੂਜ਼ੋਨ, ਸਮਰ, ਲੇਤੇ ਅਤੇ ਮਿੰਦਾਨਾਓ); ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਲਾਊ, ਯਾਪ ਅਤੇ ਉਲਿਥੀ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਾਰੀਆਨਾ ਟਾਪੂ (ਗੁਆਮ, ਸੈਪਾਨ ਅਤੇ ਤਿਨੀਆਨ ਸਮੇਤ); ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੋਨਿਨ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਈਵੋ ਜੀਮਾ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਪਾਨੀ ਟਾਪੂਆਂ ਹੋਂਸ਼ੂ, ਸ਼ਿਕੋਕੂ ਅਤੇ ਕਿਉਸ਼ੂ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਿਉਕੂ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਾਈਵਾਨ ਨਾਲ਼ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁੰਗਵਾਲੀ
ਤੁੰਗਵਾਲੀ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤਹਿਸੀਲ ਨਥਾਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਆਦਮਖੋਰੀ
ਆਦਮਖੋਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਹਨੂੰ ਮਾਣਸਖੋਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਦਮਖੋਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਮੋਕਲੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਵੱਲੋਂ ਉਸੇ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਖਾਏ ਜਾਣਾ ਵੀ ਅਤੇ ਲਿੰਗੀ ਆਦਮਖੋਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਦਮਖੋਰੀ
ਪੱਖਾ
ਪੱਖਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ।ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਯੂ.ਐਸ.ਏ ਵਿੱਚ 1860 ਅਤੇ 1870 ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਏ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲੀ
ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣਾ
ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣਾ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਉਹ ਅਸਥਾਈ ਪੜਾਅ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਗਭਰੇਟਪੁਣੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਨੂੰਨੀ ਪਰੌੜ੍ਹਤਾ ਤੱਕ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 13 ਤੋਂ 19 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ   ਪਰ ਇਹਦੇ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਇਸ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਜਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।   ਸਰੀਰਕ ਵਾਧਾ (ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਵਿਕਾਸ ਵੀਹਵਿਆਂ ਦੇ ਮੂਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋ, ਉਮਰ ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਟਾ-ਮੋਟਾ ਮਾਪ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣੇ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੱਤਭੇਦ ਹਨ।
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਅਲਵਰ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ।
ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣਾ
ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ
13 ਤੋਂ 19 ਸਾਲ ਤਕ ਦੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਟੀਨਏਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਮਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅੰਦਰ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਦਰਤੀ ਪਰਿਵਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਰ ਸਮਾਂ ਯੋਜਨ ਸਬੰਧੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਣਾਓ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹਨ। ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤਣਾਓ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਕਤਲ ਤਕ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਖੁਦ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਘਰੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਦਾਸੀਨ ਹੋ ਕੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮਤਲਬ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ’ਚ ਘਿਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ
ਜਨਮ
ਉਹ 1942 ਵਿੱਚ ਬੂੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧੀਆ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਲਵਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ 1991 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਅਲਵਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਵਲੋਂ 10ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਮਹਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀ 1993 ਤੋਂ 1996 ਤਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ 1993 ਤੋਂ 1995 ਤਕ ਹਾਉਸ ਕਮੇਟੀ ਸੀ ਮੈਂਬਰ ਰਹੀ।
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਮਹਿਲਾ ਪਿਸਟਲ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਨਿਸ, ਤੈਰਾਕੀ ਅਤੇ ਸਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ 1995 ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੇ ਬੀਜਿੰਗ, ਵਿੱਚ ਚੌਥੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ
ਮਹੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰੀ
ਮੌਤ
27 ਜੂਨ 2002 ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ 60 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2002 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1942 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਜੇਜੋਂ
ਜੇਜੋਂ ਮਾਹਿਲਪੁਰ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਪਰ ਲਗਪਗ 56 ਹੈਕਟੇਅਰ ਰਕਬੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਗਰ ਹੈ। ਜੇਜੋਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪੱਛਮੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਗੇਟਵੇ ਆਫ ਕਾਂਗੜਾ’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਨਗਰ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ‘ਜੇਜੂ ਸ਼ਾਹ’ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਪਰ ਵਸਿਆ ਸੀ। ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਭਲੀਭਾਂਤ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਜੋਂ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਭਿਅਤਾ ਵਾਲਾ ਨਗਰ ਸੀ। ਜੇਜੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕੇ ਇਥੇ 1947 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਕ ਹਰ ਧਰਮ ਮਜ਼੍ਹਬ, ਫਿਰਕੇ, ਕੌਮ, ਜਾਤ ਅਤੇ ਜਮਾਤ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਮਸ਼ਹੂਰ ਵੈਦ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਿਆਨੀ ਅਚਾਰੀਆ ਵਿਸ਼ਾਵਾਨੰਤ ਇਸ ਨਗਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ 1701 ਈ. ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਜੰਗੀ ਕਿਲਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਰਿਆਸਤ ਉੱਪਰ ਜਸਵਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, 1814 ਈ. ਤਕ ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, 1815 ਈ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। 1913-14 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ ਪਾ ਕੇ ਇਸ ਨਗਰ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ।
ਕਤਲਾਹਰ
ਕਤਲਾਹਰ  ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਜੇਜੋਂ
ਵਪਾਰਕ ਨਗਰ
ਜੇਜੋਂ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਖਿੱਤੇ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰਕ ਮੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਰਬ, ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਸਮਰਕੰਦ, ਤਾਸ਼ਕੰਦ ਤੱਕ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਿਮਾਚਲ, ਲੱਦਾਖ, ਚੀਨ ਤਕ ਵਪਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਕੁਦਰਤੀ ਨਿਆਮਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਇਹ ਨਗਰ ਧਾਗਾ, ਕੱਪੜਾ, ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ, ਵੰਗਾਂ, ਦੇਸੀ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਬਰੀਕ ਰਤਾ, ਚਿੱਟਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਵਪਾਰ ਵਿਭਿੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜੇਜੋਂ ਆਪਣੇ ਪੇੜਿਆਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਕਤਲਾਹਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਲਾਈਪਸਿਸ਼
ਲਾਈਪਸਿਸ਼ ਜਾਂ ਲਾਈਪਤਸਿਸ਼ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਸੰਘੀ ਰਾਜ ਜ਼ਾਕਸਨ ਵਿਚਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹਦੀ ਅਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 530,000 ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕੇਂਦਰੀ ਜਰਮਨ ਮਹਾਂਨਗਰੀ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਐਨ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਾਕਸਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਤੁਜ਼ਕ-ਏ-ਜਹਾਂਗੀਰੀ
ਤੁਜ਼ਕਿ ਜਹਾਂਗੀਰੀ ਜਾਂ ਤੁਜ਼ਕ-ਏ-ਜਹਾਂਗੀਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਹਾਂਗੀਰੀ ਰੋਜਨਾਮਚਾ ਜਾਂ ਜਹਾਂਗੀਰਨਾਮਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂਰ-ਉਦ-ਦੀਨ ਮੁਹੰਮਦ ਜਹਾਂਗੀਰ (1569-1609) ਦੀ ਆਤਮਕਥਾ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਪੜਦਾਦਾ, ਬਾਬੁਰ (1487-1530), ਦੀ ਬਾਬੁਰਨਾਮਾ ਲਿਖ ਕੇ ਪਾਈ ਪਿਰਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜਹਾਂਗੀਰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਕਲਾ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਿਹੇ ਵੇਰਵੇ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਝਾਤ
ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਮੁਤਾਮਿਦ ਖਾਨ ਅਤੇ ਮੋਹੰਮਦ ਹਾਦੀ ਨੇ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਹਾਸ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦ- ਉਪਮਹਾਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰੀਆਂ। ਸ਼ੈਲੀ ਬਿਆਨ ਸਰਲ, ਰਵਾਂ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਉਰਦੂ ਅਨੁਵਾਦ ਡਾ. ਸਲੀਮ ਡਾਕਟਰ ਸਲੀਮ ਵਾਹਦ ਸਲੀਮ, ਮਜਲਿਸ ਤਰੱਕੀ ਅਦਬ ਉਰਦੂ ਨੇ 1960 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 19 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਦੇ 17ਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਲਿਖਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਇਕਬਾਲ-ਨਾਮੇ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮੁਤਾਮਿਦ ਖਾਨ ਨੂੰ ਸੌੰਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੇ 19ਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਅੱਗੇ ਮੋਹੰਮਦ ਹਾਦੀ ਨੇ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤਾ।
ਕੌਨਕ੍ਰੀਸੈਂਸ
ਕੌਨਕ੍ਰੀਸੈਂਸ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਜੁੜਨਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਸ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ (ਸੀਮੈਂਟਮ) ਜੁੜ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰਨ
ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਕਿਸੇ ਸੱਟ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਭੀੜੇ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ
ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਣੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੰਤ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਨੁਵੰਸ਼ਕ ਨੁਕਸ
ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਸ਼ਕ
ਇਬਰਾਹਿਮ ਖਾਨ ਗੌਰੀ (20 ਜੁਲਾਈ 1951 – 16 ਜਨਵਰੀ 2022) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਸ਼ਕ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ। ਉਹ ਰਿਤਿਕ ਰੋਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ, ਕਹੋ ਨਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਅਸ਼ਕ ਇੱਕ ਗੀਤਕਾਰ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਦੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜੋ 80 ਅਤੇ 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਲਤ ਅਜ਼ੀਜ਼, ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਚੰਦਨ ਦਾਸ, ਪੰਕਜ ਉਧਾਸ, ਪੇਨਾਜ਼ ਮਸਾਨੀ, ਅਨੁਰਾਧਾ ਪੌਧਵਾਲ, ਭੁਪਿੰਦਰ ਮਿਤਾਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਸ਼ਕ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਜੁਲਾਈ 1951 ਨੂੰ ਉਜੈਨ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਸ਼ਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬਦਨਗਰ, ਉਜੈਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ 1973 ਵਿੱਚ ਇੰਦੌਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੀਏ ਅਤੇ 1974 ਵਿੱਚ ਇੰਦੌਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਲੇਖਕ, ਉਸਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇੰਦੌਰ ਸਮਾਚਾਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਾਲ, ਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਮਾ ਰਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਮਾਸਿਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸਰਿਤਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼ਕ ਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਕਈ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਲਿਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ " ਕਹੋ ਨਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ", " ਕੋਈ ਮਿਲ ਗਿਆ ", " ਜਨਸ਼ੀਨ ", "ਇਤਬਾਰ", " ਆਪ ਮੁਝੇ ਅੱਛੇ ਲਗਨੇ ਲਗੇ ", " ਕ੍ਰਿਸ਼ ", " ਕੋਈ " ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਸੇ ਪੂਛੇ ", ਅਤੇ " ਧੂੰਦ "। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਇੱਕ ਸੀਰੀਅਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਪਣੇ ਵਿਅਸਤ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਕੱਢਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਮਾਸਿਕ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਮੌਤ
ਅਸ਼ਕ ਦੀ 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 16 ਜਨਵਰੀ 2022 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2022 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1951
ਖਾਨਪੁਰ ਗੰਡਿਆਂ
ਖਾਨਪੁਰ ਗਾਂਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬਰਫ਼ (ਵਰਖਾ)
ਹਿਮ ਕਰਿਸਟਲੀਏ ਜਲੀਏ ਬਰਫ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਵਰਸ਼ਣ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਿਮ ਬਰਫ ਦੇ ਹੈ, ਬਰਫ਼ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਕਰਿਸਟਲੀ ਜਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਰੀਕ ਬਰਫੀਲੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਦਾਣੇਦਾਰ ਪਦਾਰਥ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹਿਮਕਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਖੁੱਲੀ ਅਤੇ ਰੂੰਈਦਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪੋਲੀ ਨਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਦਬਾਓ ਪਾ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਬਰਫ਼ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਰਫ਼ਪਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੋਲ ਗੋਲੀਆਂ ਜਾਂ ਗੇਂਦਾਂ ਦੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਔਲੇ ਜਾਂ ਗੜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਰਫ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਬਰਫਬਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਸਾਤ
ਓਬੈਦ ਕਮਲ
ਮੁਹੰਮਦ ਓਬੈਦ ਕਮਲ (ਜਨਮ 4 ਸਤੰਬਰ 1972) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਬਕਾ ਫਸਟ-ਕਲਾਸ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਚ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸੰਘ (ਯੂ.ਪੀ.ਸੀ.ਏ.) ਲਈ ਚੋਣਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਅਤੇ ਹੱਬ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ 52 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 200 ਸਥਾਨਾਂ ਲਈ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰਗੋ ਸੇਵਾ ਸੰਚਾਲਨ, ਕੋਡਸ਼ੇਅਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਉਦਮ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਚੌੜੀ ਬਾਡੀ ਵਾਲੇ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ – ਏਅਰਬੱਸ ਏ330, ਏਅਰਬੱਸ ਏ340, ਏਅਰਬੱਸ ਏ350, ਬੋਇੰਗ 747 (ਜੋਕਿ ਹੁਣ ਰਿਟਾਯਰ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ) ਅਤੇ ਬੋਇੰਗ 777 ਦਾ ਸਮਾਨ। ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਲਿਕਾਨਾ ਸਹਾਇਕ, ਕੈਥੇ ਡ੍ਰੈਗਨ ਹੈ, ਜੋਕਿ ਆਪਣੇ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਬੇਸ ਤੋਂ ਏਸ਼ੀਆ – ਪੈਸਫ਼ਿਕ ਖੇਤਰ ਦੇ 44 ਸਥਾਨਾਂ ਲਈ ਸੇਵਾ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2010 ਵਿੱਚ, ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਅਤੇ ਡ੍ਰੈਗਨੈਰ ਨੇ ਤਕਰੀਬਨ 27 ਲੱਖ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ 1.8 ਲੱਖ ਟੱਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਕਾਰਗੋ ਅਤੇ ਮੇਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਓਬੈਦ ਕਮਲ
ਕਰੀਅਰ
ਇੱਕ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੇ ਮੱਧਮ-ਤੇਜ਼ ਸਵਿੰਗ ਗੇਂਦਬਾਜ਼, ਕਮਲ ਨੇ 1990-91 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ 1992-93 ਦੀ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ (ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਵਿੱਚ ਉਪ-20 ਔਸਤ ਨਾਲ 43 ਸਕੈਲਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਜੇ-ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 1993-94 ਵਿੱਚ ਇਰਾਨੀ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਬਾਕੀ ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜ਼ੋਨਲ ਟੀਮ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਨਵਾਂ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ-ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਜ਼ੈਦੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਬਾਲ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਉਸਨੇ ਇੰਡੀਆ ਯੂਥ ਇਲੈਵਨ ਅਤੇ ਇੰਡੀਆ ਏ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਚੋਣ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਫਸਟ-ਕਲਾਸ ਮੈਚ ਨਵੰਬਰ 1999 ਵਿੱਚ 27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ "ਭਾਰਤ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ
ਏਅਰਲਾਈਨ ਸਤੰਬਰ 24 1946 ਨੂੰ ਅਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਸਿਡ੍ਨੀ ਐਚ. ਡੇ ਕੈਂਟਜ਼ੋਓ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੋਯ ਸੀ. ਫ਼ੈਰੇਲ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਏਅਰਲਾਈਨ ਰਜ਼ਿਸਟਰ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਐਚਕੇ$1 ਪਾਏ। ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਾਨ-ਸਟਾਪ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਲਰ ਫ਼ਲਾਈਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਪੂਰਬੀ ਪੋਲ ਤੋ ਜੁਲਾਈ 1998 ਵਿੱਚ ਉਡਾਣ ਭਰੀ ਸੀ, ਜੋਕਿ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈਅੱਡੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੇਡਣ ਫਲਾਇਟ ਵੀ ਸੀ। ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੇ ਆਪਣੀ 60ਵੀਂ ਵਰੇਗੰਢ ਸਾਲ 2006 ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ; ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਸਵਾਇਰ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਅਤੇ ਏਅਰ ਚਾਇਨਾ ਹਨ।ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਏਅਰ ਚਾਇਨਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਹਨ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਅਰ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਐਸੋਸਿਏਸ਼ਨ ਨੇ ਬਜ਼ਾਰੀ ਪੂੰਜੀਕਰਣ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਤੀਸਰੀ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2010 ਵਿੱਚ, ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਗੋ ਏਅਰਲਾਇਨ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਹੱਬ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਹੈ ਜੋਕਿ ਕਾਰਗੋ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੇ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁਝਿਆ ਏਅਰਪੋਰਟ ਹੈ।
ਓਬੈਦ ਕਮਲ
ਕਰੀਅਰ
ਕਮਲ 2006 ਵਿੱਚ ਯੂ.ਪੀ.ਸੀ.ਏ. ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰਾਹੁਲ ਸਪਰੂ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਮਲ ਨੇ ਇੱਕ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਲਖਨਊ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1972
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਨੂੰ ਸਕਾਈਟ੍ਰੈਕਸ 2014 ਏਅਰਲਾਈਨ ਆਫ਼ ਦੀ ਇਯਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਨੇ “ਵਲੱਡ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਰੇਸ਼ਠ ਏਅਰਲਾਈਨ” ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਚਾਰ ਵਾਰ ਜਿਤਿਆ, ਜੋਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਏਅਰਲਾਈਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
1940s ਅਤੇ 1950s: ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ
ਕੈਥੇ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ “ਰੋਯ ਫ਼ੈਰੇਲ ਐਕਸਪੋਰਟ – ਇੰਮਪੋਰਟ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੇ ਤੋਰ ਤੇ, ਜਨਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ ਸੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਸਿਡਨੀ ਡੇ ਕੈਂਟਜ਼ੋਓ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੋਯ ਸੀ. ਫ਼ੈਰੇਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਜਾਣੇਂ ਐਕਸ–ਏਅਰ ਫ਼ੋਰਸ ਪਾਇਲਟ ਸੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਹਵਾਈ ਉਡਾਣ ਭਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਰਾਹ ਹਿਮਾਲਯ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉਪਰੋ ਸੀ।
ਫ਼ੈਰੇਲ ਨੇ ਨਿਉਯਾਰਕ ਵਿੱਚ 6 ਅਕਤੂਬਰ 1945 ਨੂੰ ਏਅਰਲਾਈਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਖਰੀਦਿਆ, ਡਗਲਸ ਡੀਸੀ -3, ਜਿਸਦਾ ਉਪਨਾਮ ਬੈਟਸੀ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਮਾਲ ਡੋਣ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜਨਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ ਦੋ ਡੀਸੀ -3 ਨਾਲ ਅਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਚਾਇਨਾ ਵਿਚਕਾਰ (ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਪਾਰਕ ਉਡਾਣ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਡਨੀ ਤੋਂ ਸੰਘਾਈ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ) ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਇਸ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਪਾਰ ਨੇ ਜਲਦ ਹੀ ਰਿਪਬਲਿਕ ਆਫ਼ ਚਾਇਨਾ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿਚ ਲਿਆ। ਬਹੁਤ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਮਗਰੋਂ, 11 ਮਈ 1946 ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਬਦਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਦੀ ਉਡਾਣ ਭਰਣ ਲਈ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਮਾੜੀ (ਤਹਿਸੀਲ ਨਥਾਣਾ)
ਮਾੜੀ (ਤਹਿਸੀਲ ਨਥਾਣਾ), ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤਹਿਸੀਲ ਨਥਾਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸ਼ਿਆਮਾ ਚਰਨ ਸ਼ੁਕਲਾ
ਸ਼ਿਆਮਾ ਚਰਨ ਸ਼ੁਕਲਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਨੇਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਣਵੰਡੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ। ਉਹ 26 ਮਾਰਚ 1969 ਤੋਂ 28 ਜਨਵਰੀ 1972, 23 ਦਸੰਬਰ 1975 ਤੋਂ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ 1977 ਅਤੇ 9 ਦਸੰਬਰ 1989 ਤੋਂ 4 ਮਾਰਚ 1990 ਤੱਕ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2007 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੀਡਰ
ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ (ਤੇਲਗੁ: ఆంధ్ర ప్రదేశ్), ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਤਟ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਰਾਜ ਹੈ। ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਹ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਬਾਦੀ ਪੱਖੋਂ ਪੰਜਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤਟ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ (1600 ਕਿ.ਮੀ.) ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਸ ਰਾਜ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤਟ (972 ਕਿ.ਮੀ.) ਹੈ।
ਆਂਦਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ 12°41 ਅਤੇ 22°ਉ. ਅਕਸ਼ਾਂਸ਼ ਅਤੇ 77° ਅਤੇ 84°40 ਪੂ. ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਰੇਖਾਂਸ਼ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਛੱਤੀਸਗੜ ਅਤੇ ਓੜੀਸਾ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਖਾੜੀ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ "ਭਾਰਤ ਦਾ ਝੋਨੇ ਦਾ ਕਟੋਰਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਫਸਲ ਦਾ 77 % ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਚੌਲ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਦੀਆਂ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਖੇਤਰ ਆਂਧਰਪਥ, ਆਂਧਰਦੇਸ, ਆਂਧਰਵਾਣੀ ਅਤੇ ਆਂਧ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਆਂਧਰਾ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ 1 ਨਵੰਬਰ 1956 ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਐਤਰੇਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਈ.ਪੂ. 800) ਅਤੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਮਹਾਂਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਉੱਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
ਜਨ-ਸੰਚਾਰ
ਜਨ ਸੰਚਾਰ (Mass media, ਮਾਸ ਮੀਡੀਆ) ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਮੀਡੀਆ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੇਡੀਓ, ਰਿਕਾਰਡ ਸੰਗੀਤ, ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੀਡੀਆ ਇਲੇਕਟਰਾਨਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡਿਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਸਮਾਚਾਰ ਪੱਤਰ, ਕਿਤਾਬ, ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਜਾਂ ਕਾਮਿਕਸ ਵਰਗੀ ਕਿਸੇ ਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਉਟਡੋਰ ਮੀਡਿਆ ਹੋਰਡਿੰਗ, ਸੰਕੇਤ, ਜਾਂ ਤਖਤੀਆਂ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਭਵਨਾਂ, ਖੇਲ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੀਡੀਆ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੱਤਰਕਾਰੀ
ਯੁਵਰਾਜ ਹੰਸ
ਯੁਵਰਾਜ ਹੰਸ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਦਾ ਬੇਟਾ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਯੁਵਰਾਜ ਨੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੰਗੀਤ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਕਮਾਇਆ ਅਤੇ "ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ" ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ। ਯੁਵਰਾਜ ਦਾ ਜਨਮ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਯੁਵਰਾਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਵਰਾਜ ਹੰਸ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅਦਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ।
ਐਕਟਿੰਗ ਕੈਰੀਅਰ
ਯੁਵਰਾਜ ਨੇ ਦੋ "ਕਥਾ ਚਿੱਤਰ" ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਯਾਰ ਅਣਮੁੱਲੇ ਵਰਗੀ ਸਫ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਯੁਵਰਾਜ ਨਾਲ ਹਰੀਸ਼ ਵਰਮਾ ਅਤੇ ਆਰੀਆ ਬੱਬਰ ਨੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਾਰ ਅਣਮੁਲੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਅਤੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਾਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਪੰਜਵੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ "ਬੁਰਾਹ" ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜੋ ਸਫ਼ਲ ਨਹੀ ਹੋਈ।
ਸੰਗੀਤਕ ਕੈਰੀਅਰ
23 ਦਸੰਬਰ, 2015 ਵਿੱਚ, ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਐਲਬਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌ ਗਾਣੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਿਟ ਗਾਣਾ "ਪਾਣੀ" ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਅਦਾਕਾਰ
ਖੇੜੀ ਮੰਡਲਾਂ
ਖੇੜੀ ਮੰਡਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਘਨੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਟਿਆਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਸੋਲਜ਼ੇਨਿਤਸਿਨ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਇਸਾਏਵਿੱਚ ਸੋਲਜ਼ੇਨਿਤਸਿਨ (ਰੂਸੀ: Александр Исаевич Солженицын, ਉੱਚਾਰਨ [ ɐl ʲ ɪksandr ɪsaɪv ʲ ɪtɕ səlʐɨn ʲ itsɨn], 11 ਦਸੰਬਰ 1918 - 3 ਅਗਸਤ 2008) ਇੱਕ ਰੂਸੀ, ਬਾਗੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅੰਦੋਲਨਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1918 ਤੋਂ 1956 ਤੱਕ ਗੁਲਾਗ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਜਬਰੀ ਵਗਾਰ ਸ਼ਿਵਿਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹਨੇ ਅਨੇਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ - ਇਵਾਨ ਦੇਨੀਸੋਵਿੱਚ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਗ ਦੀਪਸਮੂਹ- ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। "ਜਿਸ ਨੈਤਿਕ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਸ ਲਈ " ਸੋਲਜ਼ੇਨਿਤਸਿਨ ਨੂੰ 1970 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 1974 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਲੇਕਿਨ ਸੋਵੀਅਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਢਹਿ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ 1994 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੂਸ ਪਰਤ ਆਇਆ ਸੀ।
ਗੁਲਾਗ ਆਰਕੀਪੇਲਾਗੋ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਸਿਧ ਨਾਵਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਰੂਸ ਦੀਆਂ ਜੇਲਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਦਰਦਨਾਕ ਹਾਲਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਤਿੰਨ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿੱਚ 1958 ਅਤੇ 1968 ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1973 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਛਪਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੋਬਲ ਜੇਤੂ ਸਾਹਿਤਕਾਰ
ਬਾਬਾ (ਆਦਰਸੂਚਕ)
ਬਾਬਾ (: بابا, بابا, ‎بابا; ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ: ; ਬਾਪ; ਦਾਦਾ; ਸਿਆਣਾ ਬਜੁਰਗ; ਜਨਾਬ, ) ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਆਦਰਸੂਚਕ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਤਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਲਫ਼ਜ਼ ਬਾਬ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਆਮ ਬੋਲੀਆਂ ਅਲਫ਼ ਲਗਾ ਕੇ ਬਾਬਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਟੇਗ ਰੀਟਾ
ਟੇਗ ਰੀਟਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Tage Rita) ਜ਼ੀਰੋ ਵੈਲੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੀਵੀ ਵਾਈਨ ਬਰੂਅਰ ਹੈ। 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਆਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਵੂਮੈਨ ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰਮਿੰਗ ਇੰਡੀਆ ਅਵਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਤਾਗੇ ਰੀਟਾ ਤਾਖੇ ਦਾ ਜਨਮ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੀਰੋ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਪਤਾਨੀ ਕਬੀਲੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ NERIST (ਨੋਰਥ ਈਸਟਰਨ ਰੀਜਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ), ਨਿਰਜੁਲੀ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
2017 ਵਿੱਚ, ਰੀਟਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁਟੀਕ ਵਾਈਨਰੀ - ਨਾਰਾ ਆਬਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਵੀ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਹ ਕੀਵੀ ਤੋਂ ਵਾਈਨ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗੀ, ਇੱਕ ਫਲ ਜੋ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਵੀ ਉਤਪਾਦਕ ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਜੈਵਿਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਖੇਤੀ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਯਕੀਨਨ ਖਰੀਦਦਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਵਾਈਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸੰਕਲਪ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਾ। ਵਾਈਨਰੀ ਨੇ 2017 ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ 16 ਟੈਂਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਈਨ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ 20,000 ਲੀਟਰ ਤੋਂ ਵਧਾ ਕੇ 60,000 ਲੀਟਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਕੱਲੇ ਵਾਈਨ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਨੇ 300 ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ 20 ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ (20,000) ਵੇਚੇ ਕਿਲੋ) ਵਾਈਨਰੀ ਨੂੰ ਕੀਵੀ। ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੋਤਲ ਬਣਾਉਣ ਤੱਕ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਵਾਈਨ ਛੇ ਤੋਂ ਅੱਠ ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਧੀਆ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨੀਤੂ
ਨੀਤੂ (ਜਨਮ 12 ਜੁਲਾਈ 1979) ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿੱਤਰੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਹਨ।
ਕਾਵਿ ਨਮੂਨਾ
ਸੁਪਨਸਾਜ਼ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਮੈਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਔਰਤ ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰਖੀ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਖ਼ਰੀਦਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਘਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਕਲਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸਮਝ ਮੇਰਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦਾ ਹਰ ਕੋਨਾ ਫਰੋਲਦੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਕਿਤੋਂ ਕੁਝ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਬਸ ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਲਾਸ਼ੀ ਬਿਨਾਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਲੁਕੋ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ
ਧੁੰਦ
ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਡਾਢੀ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਦੇਖ ਮਾਂ ਆਖਦੀ ਸੀ ਕਿੰਨੀ ਗਹਿਰੀ ਧੁੰਦ ਹੈ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬੰਦਾ ਨੀ ਦੀਂਹਦਾ
ਮੈਂ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਆਖਿਆ ਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪਤਾ ਲੱਗਿਐ ?
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤਾਰੇ ਤੋੜਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਚੰਦ ਮਾਮਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਬੱਚੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਬਣਾ ਤਪਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖੇਡਦੇ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਗੀਤਾਂ 'ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਪੌਪ ਕੌਰਨ ਖਾ ਪੈਪਸੀ ਪੀ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਆਉਂਦੇ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮਹਿਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਲਤੀਫ਼ੇ 'ਤੇ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਦੀਆਂ ਨਾਇਕ ਖਲਨਾਇਕ ਸਭ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਬੰਦੇ ਜਿੳਂਦੇ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਥੇ ਹਾਕਮ ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਰੱਬ ਉਸਦਾ ਚੁੱਲਾ ਚੌਂਕਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਲੋਕ ਦਰਵਾਜੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੂੰਹ ਵੀ ਬੰਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਥੇ ਹੌਂਸਲਾ ਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਹਕੀਕਤ ਵੀ ਤੇ ਬੰਦੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ
ਜਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਵੀ ਛੋਟਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਥੇ ਔਰਤਾਂ ਪਾਗ਼ਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ
ਹਵਾਲੇ
http://punjabtimesusa.com/news/?p=8923
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1979 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਲੋਚਕ
ਗੇਅ ਸਾਹਿਤ
thumb|ਜੇਫਿਰ ਅਤੇ ਹਿਆਕਿਨਥੋਸ: ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਸਮਲਿੰਗਿਕਤਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੇਅ ਸਾਹਿਤ ਇੱਕ ਸਮੂਹਿਕ ਵਾਕੰਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਭਾਈਚਰੇ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਲਈ ਲਿਖੇ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਪਲਾਟ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਥੀਮ ਮਰਦ ਸਮਲਿੰਗੀ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਾਕੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਜ ਕੱਲ ਗੇ ਮਰਦ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਵਿਧਾ ਲੈਸਬੀਅਨ ਸਾਹਿਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸਕ "ਗੇਅ ਸਾਹਿਤ" ਸਮਲਿੰਗੀ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੇਅ ਸਾਹਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੇਅ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਤਮ ਸਨਮਾਨ ਮਹੀਨਾ ਜੂਨ 2016
ਭੈਣੀ
ਭੈਣੀ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਠਿੰਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਤਹਿਸੀਲ ਨਥਾਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਕਾਂਂਗੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਇਕਾਂਂਗੀ ਉਂਜ ਤਾਂ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸਾਹਿਤਕ-ਵਿਧਾ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ। ਇਹ ਕਲਾ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਪੰਜਾਬੀ ਇਕਾਂਗੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਫੁਲਿਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਇਕਾਂਗੀ ਦੇ ਲਿਖਣ-ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ ਪਹਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਇਕਾਂਗੀ ਰਚਨਾ ਸਮਾਜਿਕ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਉਸਦਾ 'ਸੁਹਾਗ' ਨਾਂ ਦਾ ਇਕਾਂਗੀ 1913 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਤੇ ਸਟੇਜ(ਰੰਗ-ਮੰਚ) 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1911 ਈ: 'ਚ ਬਣੀ ਸਰਸਵਤੀ ਸਟੇਜ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨੇ ਲੇਡੀ ਗਰੈਗਰੀ ਦੀ ਇਕਾਂਗੀ "ਅਫ਼ਵਾਹ ਫੈਲਾਉ" ਖੇਡੀ, ਜੋ ਐਬੀ ਥਿਏਟਰ ਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਡਰਬਿਨ ਵਿੱਚ ਮੰਚਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਕਾਂਗੀਕਾਰ
ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ, ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ, ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ, ਬਲਵੰਤ ਗਾਰਗੀ, ਪਰਿਤੋਸ਼ ਗਾਰਗੀ, ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ ਘੁੰਮਣ, ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਜਸੂਜਾ, ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ, ਮਨਜੀਤਪਾਲ ਕੌਰ ਆਦਿ ਪਿਛਲੀ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਕਾਂਗੀ-ਰਚਨਾਕਾਰ ਹਨ।
ਸਮਕਾਲੀ ਇਕਾਂਗੀ ਸੰਕਲਪ
ਡਾ. ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਰਾਮ ਫਿਲੌਰੀ ਨੇ ਕਿਤੇ ਤੋਂ ਲੋਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ ਲਈ ਇਕਾਂਗੀ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਿੲਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸਦੀ ਲੰਘਣ ਮਗਰੋਂ ਇਕਾਂਗੀ ਵਿਧਾ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਾਟਕ ਰੂਪ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਗਈ ਹੈ।
ਸਮਕਾਲੀ ਇਕਾਂਗੀ(ਨਾਟਕ)ਰਚਨਾਕਾਰ
ਸਮਕਾਲ ਵਿੱਚ ਆਤਮਜੀਤ, ਸਵਰਾਜਬੀਰ, ਸਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵਰਮਾ, ਪਾਲੀ ਭੁਪਿੰਦਰ, ਮਨਜੀਤਪਾਲ ਕੌਰ ਆਦਿ ਸਰਗਰਮ ਿੲਕਾਂਗੀ ਨਾਟ-ਰਚਨਾਕਾਰ ਹਨ।
ਪਣਡੁੱਬੀ
ਪਣਡੁੱਬੀ (submarine) ਇੱਕ ਵਾਟਰਕਰਾਫਟ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੈ। ਇਹ ਸਬਮਰਸੀਬਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਹੁਤ ਸੀਮਤ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾਲੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਪਣਡੁੱਬੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ, ਜਹਾਜ਼ੀ ਅਮਲੇ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਆਟੋਨੋਮਸ ਪਾਣੀ ਥੱਲੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਾਂ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕਦੇ ਦੂਰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਵਾਹਨ।ਦੂਰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਵਾਹਨਾਂ, ਆਟੋਨੋਮਸ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਵਾਹਨ। ਰੋਬੋਆਂ, ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਬੰਦ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਪਣਡੁੱਬੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੈਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਣਡੁੱਬੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਜਲਈ ਵਾਹਨ
ਝਾਰਖੰਡ
ਝਾਰਖੰਡ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ ਜੋ 15 ਨਵੰਬਰ 2000 ਨੂੰ ਬਿਹਾਰ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਛੱਤੀਸਗੜ,ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੱਛਮ ਬੰਗਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। 79 ਹਜ਼ਾਰ 714 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ (30 ਹਜ਼ਾਰ 778 ਵਰਗ ਮੀਲ) ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਝਾਰਖੰਡ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉਦਯੋਗਕ ਸ਼ਹਿਰ ਰਾਂਚੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਮਸ਼ੇਦਪੁਰ ਰਾਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਝਾਰਖੰਡ ਮਤਲਬ ਜੰਗਲ ਭੂਮੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਝਾਰਖੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਭੂਗੋਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
ਕੇਂਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ
ਕੇੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ ( ਸੀ ਪੀ ਸੀ ਬੀ ) ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਜੰਗਲਾਤ ਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਜ਼ਾਰਤ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਕਨੂੰਨੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1974 ਵਿੱਚ ਜਲ (ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ) ਐਕਟ, 1974 ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸੀ ਪੀ ਸੀ ਬੀ ਦੇ ਕੰਮ
ਸੀਪੀਸੀਬੀ ਦਾ ਕਾਰਜ ਖੇਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੈ । ਰਾਜਾਂ ਲਈ ਇਹੀ ਕੰਮ ਰਾਜ ਬੋਰਡਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਸੀਪੀਸੀਬੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ, ਜਲ (ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ) ਐਕਟ, 1974, ਅਤੇ ਹਵਾ (ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ) ਐਕਟ, 1981 ਦੇ ਤਹਿਤ, ਰੋਕਥਾਮ, ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੁਆਰਾ , ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਖੂਹਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ , ਜਲ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ , ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਘਟਾਉਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲਵਾਯੂ ਕਾਰਕੁਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ
ਅਲੀਗੜ੍ਹ (ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ)
ਅਲੀਗੜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ  ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਲੀਗੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਹੈ।ਈਵੀਐਮ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਸਹਿਤ VVPAT ਸਹੂਲਤ ਇੱਥੇ 2017 ਦੀ ਯੂ ਪੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਏਗੀੰ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਇੱਕ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ 1690-1785 ਮਿਥਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਬਿਰਹਾ ਦਾ ਕਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਰੂਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਵਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵਿਲਕਦੀ ਤੇ ਤਾਂਘਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੰਦੀ ਹੈ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀ ਰੰਗਤ ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜੀ ਅਤੇ ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੂਹਾਨੀ ਸਫ਼ਰ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਫਜ਼ਲ ਤੇ ਮੁਰਸ਼ਦ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਵਾਦੀ-ਏ-ਤਲਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਅਭੇਦਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਸਾਦਾ ਜੀਵਨ ਮਾਨਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪੁੱਜਦਾ ਹੈ ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਸ਼ਾਹਦਾ, ਕਾਵਿ ਦੇ ਮਾਨਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ-ਲਿਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਗ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸਨੇ ਉੱਚ ਦੀਨੀ ਅਤੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਸਿਖਿਆ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਕੁਰਾਨ ਹਿਫ਼ਜ ਸੀ, ਮੁਲਤਾਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੂਫ਼ੀ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾੜ੍ਹ ਸੀ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਸੂਫ਼ੀ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਦਕਾ ਸ਼ਰਤ ਫਿ਼ਕਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੂਫ਼ੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਖਿਚਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗ ਉਸ ਤੇ ਤਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸੂਫ਼ੀਆ ਦੇ ਕਾਦਰੀ ਸਿਲਸਿਲੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਬਾਨੀ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੀ-ਉਦ-ਦੀਨ ਅਬਦੁਲ ਕਾਦਿਰ ਜੀਲਾਨੀ ਸਨ।
ਸਮਕਾਲੀ ਕਵੀ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀ-ਕਾਵਿ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮੋਢੀ ਕਵੀ ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਗੰਜਿ ਸ਼ਕਰ (1173-1265 ਈ:), ਫ਼ਰੀਦ ਸਾਨੀ (1450-1554 ਈ:), ਸਾਹ ਹੂਸੈਨ ਲਾਹੌਰੀ (1538-1599 ਈ:), ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਰਫ (1638-1725 ਈ:), ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ (1680-1758 ਈ:) ਆਪਣੀਆਂ ਸੂਫ਼ੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਮਾਨਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ (1690-1785 ਈ:) ਦੇ ਨਿਕਟ ਵਰਤੀ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੀ ਨਿਕਟ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਰਫ਼ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੇੜੇ ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸਤਾ ਨੇ ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੇ ਕਲਾਮ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: “ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਏ ਤੇ ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਏ ਜਿਵੇਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪਾਠਕ ਹੋਣ ਤੇ ਹਾਣੀ ਸੰਗੀ ਵੀ।”
ਰਚਨਾਵਾਂ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪੁਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਥਾਈ ਸੰਕੇਤ ਆਏ ਹਨ। “ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ, ਕਾਫੀਆਂ ਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ, ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਗਿਣੀਆਂ ਹਨ।” “ਡਾ. ਸਾਧੂ ਰਾਮ ਸ਼ਾਰਦਾ ਨੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ, ਬਾਰਾਂਮਾਹ ਤੇ ਹੀਰ ਦਾ ਕਿੱਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਡਾ. ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੱਖਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਛੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ ਇੱਕ ਨਜ਼ਮ, ਦੀਵਾਨ, ਫੁਟਕਲ ਸ਼ਿਅਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਮੈਂ ਕੂਕਾਂ, ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਵ ਰਾਂਝਾ, ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਚਿਆਂ ਹਨ। ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਮੈਂ ਕੂਕਾਂ, ਨਾਅਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਰਸੂਲਿ ਖੁਦਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਅਜ਼ੀਮ ਹਸਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ ਦਰਅਸਲ ਸੰਵਾਦ ਜਾਂ ਗੋਸ਼ਟ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨੋਤ੍ਰੀ, ਕਥੋਪਕਥਨ, ਵਾਰਤਾਲਾਪ, ਸੰਵਾਦ ਆਦਿ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹੈ।”
ਸ਼ੀਹਰਫ਼ੀਆਂ
ਅਬਯਾਤ-ਏ-ਅਲੀ-ਹੈਦਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛੇ ਹੈ।
ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਅਵੱਲ
ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਵੀ ਹਮਦ ਬਾਰੀ ਅਰਥਾਤ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਫ਼ਾਨੀ ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸ਼ੀਹਰਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੀਵਾਤਮਾ ਨੂੰ ਹੀਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਰਾਂਝੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜੀਵਾਤਮਾ ਦੀ ਤਾਂਘ ਅਜ਼ਲੀ ਹੈ, ਕਵੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬੜੇ ਮਾਰਮਿਕ ਸ਼ਬਦਾ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਦੁਵੁਮ
ਦੂਜੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਉਸਤਤ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਵੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸਦੀ ਬਾਲੜੀ ਉਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਉਚੀਆਂ ਰਮਜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਮਰਥ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਝ ਹੁੰਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਝ ਪਰਾਂ ਦੇ ਉਡਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਅਲੜ੍ਹਪਣ ਅਤੇ ਨਾਚੀਜ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਈ ਹੈ:
ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਸੋਮ
ਇਸ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਸਰਵਤਰਤਾ, ਨਬੀ ਦੀਆਂ ਸਿਫਤਾਂ, ਮੇਲ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਪਲ, ਬਖਸਿਸ਼ ਡਰ ਆਦਿ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੀਵਾਨ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦਾ ਦੀਵਾਨ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ‘ਰਦੀਫ਼ ਅਲਿਫ਼` ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਖਰ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਚਲਦਿਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲੇ ਤਕਮੀਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਵਾਨ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਰਦੀਫ਼ ਅਲਿਫ਼ ਵਿੱਚ 66, ਬੇ ਵਿੱਚ 21, ਤੇ ਵਿੱਚ 05, ਸੇ ਵਿੱਚ 01, ਜੀਮ ਵਿੱਚ 15, ਹੇ ਵਿੱਚ 04, ਕਾਫ਼ ਵਿੱਚ 21, ਲਾਮ ਵਿੱਚ 03, ਹੇ ਵਿੱਚ 10 ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਹਨ ਫਿਰ ਅਲਿਫ਼ ਵਿੱਚ 09 ਅਤੇ ਬੇ ਵਿੱਚ 02 ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਮੁੜ ਆਖੀਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੰਜ ਦੀਵਾਨ ਦੀਆਂ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕੁਲ ਗਿਣਤੀ 236 ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਵਾਨ ਦੀ ਹਰ ਕਾਫੀ ਮਅਰਫ਼ਤ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ ਇੰਜ ਦੀਵਾਨ ਦਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਸਦਾਚਾਰਿਕ ਮੁਲ ਵਿਸ਼ੇਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਣਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਸਿਲਸਲਿਆਂ ਪ੍ਰਤਿ ਅਥਾਹ ਪਿਆਰ ਹੈ ਪਰ ਚਿਸ਼ਤੀਯਹ ਤੇ ਕਾਦਿਰੀਯਹ ਵੱਲ ਉਸ ਦਾ ਝੁਕਾਉ ਵਧੇਰੇ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਏਸੇ ਝੁਕਾਉ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾਜੀ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁਲਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੀਵਾਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਵੀ ਨੇ ਸਰਵ-ਵਿਦਿਤ ਰਾਝੇ ਅਤੇ ਹੀਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਜੀਵਾਤਮਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਰਾਂਝੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜੀ '':ਤੇ-ਤੋਬਾ ਅਨ ਬਨ ਥੋਂ ਅਸੀਂ ਜੱਟੀਆਂ ਸਿਆਲੀਂ। ਦੀਵਾਨ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਵੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਹੈ। ਇਥੇ ਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਸ਼ਿਦੱਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਜਗਿਆਸਾ ਤੀਵ੍ਰ ਤੋਂ ਤੀਵ੍ਰਤਮ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀ ਦਾਸਤਾਨ ‘ਹੀਰ ਅਤੇ ਰਾਂਝਾ` ਵਿੱਚ ਹੀਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾ ਦੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਹੀਰ ਦੀ ਉਹ ਅਮੋੜ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਅਜ਼ਲੀ ਅਤੇ ਹਕੀਕੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਪ੍ਰੀਤ ਆਧਾਰਿਤ ਕੁਝ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਾਸ ਸੂਫ਼ੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਨਸ਼ੀਹਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਭੰਡੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚਨ ਦੀ ਪ੍ਰਰੇਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਇਕੋ ਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਰਾਂਝਣ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੱਢੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਰਗ-ਰਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜ਼ਰਾ ਵੇਖੋ:
ਫੁਟਕਲ ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁੱਝ ਨਜ਼ਮਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੀਹਰਫੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੀ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੁਟਕਲ ਸ਼ਿਅਰ, ਸੀਹਰਫੀਆਂ ਜਾਂ ਨਜ਼ਮਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਵੀ ਦਾ ਉਹੋ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੰਗ ਅਤੇ ਸਾਈ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਪ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਥਾਇ ਕੁੱਝ ਕਾਵਿ-ਪਾਲਾਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਬਿਹਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਹਬਲ ਹੋਈ ਜੀਵਾਤਮਾ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਿਨੈਵੰਤ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੀਹਰਫੀਆਂ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪੀ ਰਚਨਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਭਾਸ਼ਾ
ਕਵੀ ਨੇ ਲਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਰਬੀ, ਫਾਰਸੀ ਆਦਿ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਲਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਟਵਰਗ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਅਧਿਕ ਹੈ। ਲਹਿੰਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਰੂਪ ਧੋਸਾਂ, ਪੲੋਸਾਂ, ਮਰੇਸਾਂ, ਤੈਂਡੇ, ਤੈਡੜੇ, ਵਸੀਲੜਾ, ਬਹੂੰ, ਆਦਿ ਅਨੇਕ ਸ਼ਬਦ ਰੂਪ ਦਿਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦਾ ਕਲਾਮ, ਸਾਇਲ, ਹਰਮ, ਜਾਰੀਆਂ, ਕਰਮ, ਸਬਰ, ਫਜਰ ਆਦਿ ਅਰਬੀ ਫਾਰਸੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਭਕੁੰਨਿਆ ਹੈ।
ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਲੰਕਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ
ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਇੱਕ ਦਰਵੇਸ਼ ਕਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਸਸਕਤ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਲਗਾਓ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਥੇ ਗੱਲ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਕੁੱਝ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਦੀ ਕਾਵਿ ਰਚ ਨਾ ਜਿਥੇ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਤੀਵ੍ਰਤਮ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਉਥੇ ਉਹ ਸਜੀ, ਸੰਵਾਰੀ ਦੁਲਹਨ ਵਾਂਗ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਇੰਜ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਨੌਖੇ ਭਾਵ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਜੀ-ਸੰਵਾਰੀ ਅਤੇ ਬਣੀ ਠਣੀ ਹੋਈ ਵੀ ਹੈ ‘ਡਾਕਟਰ ਲਾਜਵੰਤੀ ਰਾਮਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਲੰਕਾਰ ਵਿਧਾਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲੇ੍ਹ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਹਾਸ਼ਮ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਅਹਿਮ ਕਰਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅਲੰਕਾਰ ਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਗਰਨ ਲਈ ਆਓ ਉਸਦੇ ਕਾਵਿ-ਜਗਤ ਵਿਚੋ ਕੁਝ ਮਿਸਾਲਾਂ ਲਈਏ।”
ਰੂਪਕ ਅਲੰਕਾਰ
ਰੂਪਕ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰਹਸਵਾਦੀ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕੀਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਧੇਰੇ ਹੰੁਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਪਸੇਯ ਅਤੇ ਉਪਮਾਨ ਦੀ ਜੋ ਪਰਮਪਰ ਅਭੇਦਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਚਮਤਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਵੀ ਵਿੱਚ ਬਿੰਬ ਘੜਨ ਦੀ ਸਮੱਰਥਾਂ ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੇ ਕਲਾਕਾਰ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਨਿਰਜੀਵ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ
ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸਦੇ ਅਰਥ ਬਲਦ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਥੇ ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀ, ਸ਼ਬਦ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਇਆ ਹੈ ਪਰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇਸ ਅਲੰਕਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਹੈ।
ਇਵਾਨ ਦੇਨੀਸੋਵਿਚ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ
ਇਵਾਨ ਦੇਨੀਸੋਵਿੱਚ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ (ਰੂਸੀ: Оди́н день Ива́на Дени́совича Odin den' Ivana Denisovicha, ਉੱਚਾਰਨ [ɐˈdʲin ˈdʲenʲ ɪˈvanə dʲɪˈnʲisəvʲɪtɕə]) ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਸੋਲਜ਼ੇਨਿਤਸਿਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਤ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੋਵੀਅਤ ਸਾਹਿਤਕ ਪਤ੍ਰਿਕਾ 'ਨੋਵੀ ਮੀਰ' (ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਨਵੰਬਰ 1962 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ 1950 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਲੇਬਰ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਕੈਦੀ ਇਵਾਨ ਦੇਨੀਸੋਵਿੱਚ ਸੁਖਨੋਵ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੋਵੀਅਤ ਸਾਹਿਤਕ ਇਤਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਮਾਮੂਲੀ ਘਟਨਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਦਮਨ ਦਾ ਚਿੱਠਾ ਖੁੱਲੇ ਆਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਿਆ ਸੀ। ਨੋਵੀ ਮੀਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਤਵਾਰਦੋਵਸਕੀ ਨੇ ਇਸ ਅੰਕ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਲਿਖੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ "ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਦੇ ਬਜਾਏ"। ਇਹ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਪਹਿਲੂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਲੀ ਹੈਦਰ
ਸਲੇਸ਼ ਅਲੰਕਾਰ
ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਕਵੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਅਨੇਕ ਅਰਥ ਲੈਦਾ ਹੈ ਉਦੋਂ ਸਲੇਸ਼ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਆਪਣੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਲੰਕਾਰਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸਗੋ ਹੋਰ ਵੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਜ ਉਹ ਇੱਕ ਸਿੱਧ-ਰਸਤ ਕਵੀ ਵਾਂਗ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਦੇਣ ਹੈ।
ਇਵਾਨ ਦੇਨੀਸੋਵਿਚ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ
ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੰਜ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰੈਲਫ ਪਾਰਕਰ ਵਾਲਾ ਅਨੁਵਾਦ (ਨਿਊਯਾਰਕ: Dutton, 1963), ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।