cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਰਸ਼ਮੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ
ਰਸ਼ਮੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ (ਜਨਮ 9 ਅਕਤੂਬਰ 1977) ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟੈਨਿਸ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ 52 ITF ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੰਬਰ ਹਨ। ਸਤੰਬਰ 2005 ਵਿੱਚ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ, WTA ਟੂਰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਸਨਫੀਸਟ ਓਪਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣ ਗਈ।
2005-2010
ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ITF ਸਰਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਨੇ 2005 ਅਤੇ 2006 ਵਿੱਚ ਸਨਫੀਸਟ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਡਬਲਯੂਟੀਏ ਟੂਰ 'ਤੇ ਖੇਡੀ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਇੱਕ ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਈ।
2003 ਦੀਆਂ ਅਫਰੋ-ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਤਗਮੇ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਸਨ) ਜਿੱਤਣਾ ਉਸ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਰਸ਼ਮੀ 2002, 2006 ਅਤੇ 2010 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਓਪਨ ਦੇ ਕੁਆਲੀਫਾਇੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਸਨ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਡਬਲਯੂਟੀਏ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ 2010 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕੇਟੀ ਓ'ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਨੀਆ ਮਿਰਜ਼ਾ ਨਾਲ ਡਬਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
2011
ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਨੇ ਹਮਵਤਨ ਪੂਜਾਸ਼੍ਰੀ ਵੈਂਕਟੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਮੁਜ਼ੱਫਰਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਈਟੀਐਫ ਈਵੈਂਟ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਕੀਤੀ।
2012
ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਨੂੰ 2012 ਲੰਡਨ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਸਾਨੀਆ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਿਲਾ ਡਬਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਲਈ ਵਾਈਲਡ ਕਾਰਡ ਐਂਟਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਰਾਊਂਡ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਤਾਇਵਾਨ ਦੀ ਹਸੀਹ ਸੂ-ਵੇਈ ਅਤੇ ਚੁਆਂਗ ਚਿਆ-ਜੰਗ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਥ੍ਰੀ-ਸੈਟਰ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ 2022 ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਲੇਖ
ਮੀਰੂ ਢਾਲਵਾਲਾ
ਮੀਰੂ ਢਾਲਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਸ਼ੈੱਫ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਬਕਾ ਪਤੀ ਵਿਕਰਮ ਵਿਜ ਨਾਲ, ਵੈਨਕੂਵਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿਜ ਅਤੇ ਰੰਗੋਲੀ ਦੀ ਸਹਿ-ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਮੀਰੂ ਢਾਲਵਾਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ DC ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਬਾਥ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਵਿਕਾਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਫਰਵਰੀ 1995 ਵਿੱਚ, ਢਾਲਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਿਕਰਮ ਵਿਜ ਨਾਲ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਸੋਈ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ, ਵਿਜ'ਜ਼ ਲਈ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕੜ੍ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੱਸ ਰਾਹੀਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਸਨ। 2003 ਤੱਕ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦਾ ਮਾਰਕ ਬਿਟਮੈਨ ਵਿਜ ਦੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਨੂੰ "ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਰਤੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
2004 ਵਿੱਚ, ਢਾਲਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਜ ਨੇ ਰੰਗੋਲੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸੋਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਟਾਫ਼ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।  ਢਾਲਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੋਈਏ ਨਵੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਢਾਲਵਾਲਾ ਵਿਜ'ਜ਼ ਇੰਸਪਾਇਰਡ ਇੰਡੀਅਨ ਕੁਜ਼ੀਨ ਲਈ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਗੋਰਮੇਟ ਕਰੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਹੈ। ਉਤਪਾਦ ਲਾਈਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ੈੱਫ ਔਰਤਾਂ
ਮੋਗੂਬਾਈ ਕੁਰਦੀਕਰ
ਮੋਗੂਬਾਈ ਕੁਰਦੀਕਰ (15 ਜੁਲਾਈ 1904 – 10 ਫਰਵਰੀ 2001) ਜੈਪੁਰ-ਅਤਰੌਲੀ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ
ਮੋਗੂਬਾਈ ਦਾ ਜਨਮ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸ਼ਾਸਿਤ ਗੋਆ ਦੇ ਕੁਰਦੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਜੈਸ਼੍ਰੀਬਾਈ, ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। 1913 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੋਗੂਬਾਈ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੈਂਬੋਲਿਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਮੋਗੂਬਾਈ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਭਟਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੋਗੂਬਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀ, ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਭੂਤਨਾਥ ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਮੋਗੂਬਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਜਦੋਂ ਮੋਗੂ ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਭੂਤਨਾਥ ਮੰਡਲੀ (ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਭੁਤਨਾਥ ਮੰਡਲੀ) ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੌਤ 1914 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਮੋਗੂਬਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਵਤਕਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਸੌਂਪਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਰਦੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੰਤਕਥਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੋਗੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ (ਆਤਮਾ) ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੋਗੂ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੀਵਾਲੀਆ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਤਾਰਕਰ ਸਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀ (ਸਾਤਾਰਕਰ ਔਰਤ ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀ) ਨੇ ਮੋਗੂ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਕਿੰਕਿਨੀ, ਪੁਣਯਪ੍ਰਭਵ, ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕਾ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਉਸੇ ਨਾਮ, ਸੁਭਦਰਾ ਵਰਗੇ ਹਿੱਸੇ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ। ਸਤਾਰਕਾਰ ਸਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀ (ਸਾਤਾਰਕਰ ਔਰਤ ਸੰਗੀਤ) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਮੋਗੂ ਨੂੰ ਚਿੰਤੋਬੂਵਾ ਗੁਰਵ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਬਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੋਗੂ ਨੇ ਰਾਮਲਾਲ ਤੋਂ ਕੱਥਕ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ।  ਉਸਨੇ ਦੱਤਾਰਾਮਜੀ ਨਾਨੋਦਕਰ ਦੁਆਰਾ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵੀ ਲਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੋਗੂ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਮਹਿਲਾ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਟਕਰਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਫਿਰ ਮੋਗੂ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮੋਗੂ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਢਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਵੀ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ। 1919 ਵਿੱਚ, ਮੋਗੂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਾਂਗਲੀ ਲੈ ਗਈ। ਸਾਂਗਲੀ ਦੀ ਫੇਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਏ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਾਂਗਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਨਾਇਤ ਖਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ।
533 ਸਟੇਟਮੈਂਟਸ
533 ਸਟੇਟਮੈਂਟਸ ਟੋਰੀ ਫੋਸਟਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ 2006 ਦੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਫੋਸਟਰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈਸਬੀਅਨ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈਣ ਲਈ ਕੈਨੇਡਾ ਭਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ 2006 ਇਨਸਾਈਡ ਆਉਟ ਫ਼ਿਲਮ ਐਂਡ ਵੀਡੀਓ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਡੇਨਿਸ ਲੈਂਗਲੋਇਸ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਐਮਨੇਸ਼ੀਆ: ਦ ਜੇਮਜ਼ ਬ੍ਰਾਈਟਨ ਏਨਿਗਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਬੋਤਮ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਫ਼ੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਜੇਤੂ ਸੀ।
ਧਮਨ ਭੱਠੀ
ਧਮਨ ਭੱਠੀ ਜਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗਾਲਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਤੋਂ ਧਾਤ ਨੂੰ ਗਾਲਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲਗਭਗ 30 ਮੀਟਰ, ਦੀਵਾਰਾ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਤਿੰਨ ਮੀਟਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦਾ ਨਿਸਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਕਿਰਿਆਵਾਂ
ਪਿਘਲੀ ਹੋਇਆ ਲੋਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗਰਮ ਹਵਾ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੋਕ ਦੀ ਕਾਰਬਨ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਕੇ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਰਮ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਕ ਹੈ ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਕੇ ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਕਈ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜਿਥੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੀ ਰੇਜ਼ 200 °C and 700 °C ਇੱਥੇ ਲੋਹਾ ਆਕਸਾਈਡ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਲੋਹਾ(II,III) ਆਕਸਾਈਡ, Fe3O4.
ਜਦੋਂ ਤਾਪਮਾਨ ਲਗਭਗ 850 °C ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲੋਹਾ (II,III) ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਲੋਹਾ(II) ਆਕਸਾਈਡ ਵਿੱਚ।
ਗਰਮ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ, ਬਚੀ ਹੋਈ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਅਤੇ ਨਾਈਟਰੋਜਨ ਉੱਪਰ ਉਠਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਆ ਰਹੇ ਕੱਚੀ ਧਾਤ ਕੋਕ ਅਤੇ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਵਿੱਚ ਅਪਘਟਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਥੇ ਲੋਹਾ(II) ਆਕਸਾਈਡ ਜਿਆਦ ਵੱਧ ਤਾਪਾਮਨ ਰੇਜ 1200 °C ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਡਿਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਟੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਭੱਠੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਸਥਿਰ ਰੱਖੀਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੱਧ ਜੋਨ ਵਿੱਚ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਅਪਘਟਨ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਮੋਜ਼ੂਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸ਼ੁਧੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਕੇ ਸਲੈਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਸਿਲੀਕੇਟ, CaSiO3: ਇਸ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪਿੰਗ ਲੋਹਾ ਵਿੱਚ 4–5% ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਾਰਬਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਲੈਲਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ ਐਸਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੈੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਏਗੀਰੇ ਪਾਵੁਰਮਾ (1996) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਲੈਲਾ ਨੂੰ ਤਮਿਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਮਿਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੇਐਸ ਰਵੀਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਨ ਦੁਆਰਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਧਰਮ ਚੱਕਰਮ ਅਤੇ ਕਢਲ ਪੱਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਜਾ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਵੀਆਈਪੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲੈਲਾ ਉਦੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਲਮ ਲਈ ਸੱਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਛਾਪੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਰੰਭਾ ਦੀ ਹੀਰੋਇਨ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਅਣਜਾਣ ਸੀ। ਲੈਲਾ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕਲੀ ਹੀਰੋਇਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਲੈਲਾ ਨੇ ਫਿਰ ਧੀਨਾ ਵਿੱਚ ਅਜੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰਥੇਨ ਰਸਿਤੇਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਖ਼ਸ਼
thumb|ਬਖਸ਼ ਸੰਘਾ
ਲੈਲਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਕੈਰੀਅਰ
ਫਿਰ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਢਿੱਲ ਅਤੇ ਪੀਥਾਮਗਨ ਆਏ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰੇਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਮੁੰਬਈ ਚਲੀ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਧਮਾਕੇ ਨਾਲ ਕਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਲਮ ਉਲਮ ਕੇਤਕੁਮਾਏ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜਿੱਤੀ। ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਫਲ ਤਾਮਿਲ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਬਖ਼ਸ਼
ਬਖਸ਼ ਸੰਘਾ ਇੱਕ ਇੰਡੋਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੇਖਿਕਾ ਅਤੇ ਰੰਗਮੰਚ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਸ਼ਹਰਿ ਐਡਮੰਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲੈਲਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਕੈਰੀਅਰ
ਲੈਲਾ ਨੇ ਤਮਿਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2018 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਰੈਡੀਮੇਡ ਫਲੇਵਰਡ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਪਾਰਕ (ਆਚੀ ਬਦਮ ਮਿਲਕ) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੁਧਾ ਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਸਨੇਹਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ੀ ਤਮਿਲ 'ਤੇ ਡਾਂਸ ਸ਼ੋਅ DJD ਜੂਨੀਅਰਜ਼ ਲਈ ਜੱਜ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਫਿਲਮ ਸਰਦਾਰ (2022) ਨਾਲ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ।
ਬਖ਼ਸ਼
ਜੀਵਨ
ਬਖਸ਼ ਸੰਘਾ ਦਾ ਜਨਮ ਢਪਈ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਪੂਰਥਲਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 13 ਜੁਲਾਈ, 1957 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸਾਧੂ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਅਜੀਤ ਸੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਡਿਲ ਪੰਡਿਤ ਦੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਕਪੂਰਕੂਲ ਤੋਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ 1983 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਗਈ। ਸੰਨ 1989 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਜਸਵੀਰ ਸੰਘਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਲੈਲਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ 6 ਜਨਵਰੀ 2006 ਨੂੰ ਇੱਕ ਈਰਾਨੀ ਵਪਾਰੀ ਮੇਹਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਡੇਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਲੈਲਾ ਮੁਤਾਬਕ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੋੜੇ ਦੇ ਦੋ ਬੇਟੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 9 ਅਤੇ 12 ਸਾਲ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਆ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਹੈ।
ਬਖ਼ਸ਼
ਜੀਵਨ
ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਲਬਰਟਾ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕੰਪਊਿਟਰਤਈਜ਼ਡ ਆਫਸਿ ਐਡਮਨਿਸਟੇ੍ਸ਼ਨ ਦਾ ਡਪਿਲੋਮਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ।
ਲੈਲਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1980 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਬਖ਼ਸ਼
ਜੀਵਨ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਟੇ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅਲਬਰਟਾ ਸੂਬੇ ਦੇ ਸ਼ਹਰਿ ਐਡਮੰਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਾਹਤਿਕ ਜੀਵਨ
ਬਖਸ਼ ਸੰਘਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਸੁਣ ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਜਿਊਣ ਜੋਗੀਏ" ਸੰਨ 2007 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਕਿਤਾਬ "ਮਾਂ ਧੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ" 2014 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਕਵਿਤਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਅਤੇ ਧੀ ਵਚਿਕਾਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਖਸ਼ ਸੰਘਾ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: … ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁਟਆਿਰ ਰੂੜੀ ਹੋਈਆਂ ਪਰੰਪਾਰਾਂ ਦੇ ਵਰੋਧ ਵੱਿਚ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਲਾਂ ਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ (ਉਸ ਨੂੰ) ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਬਹਸਿ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਹਿੜੀ ਕ ਿਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੁੱਖ-ਧਾਰਾ ਦੇ ਸਮਾਜਕਿ ਢਾਂਚੇ ਵੱਿਚ ਢਾਲਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਹੰਿਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਾਂ-ਧੀ ਦੀ ਇਸ ਬਹਸਿ ਨੂੰ ਕਾਵਕਿ ਰੂਪ ਵੱਿਚ ਆਪਣੇ ਪਾਠਕਾਂ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਸ਼ਿ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਔਰਤ ੋਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਕਸਿ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਹਿੜੇ ਸਮਾਜਕ ਵਰਤਾਰੇ ਔਰਤ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਾਰੀ ਬਹਸਿ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਧੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਰਾਹੀਂ ਕਹਣਿ ਦੀ ਕੋਸ਼ਸ਼ਿ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਬਖਸ਼ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਤਾਬ 'ਤੁਰ ਚਾਨਣ ਦੀ ਤੋਰ' 2015 ਵੱਿਚ ਛਪੀ। ਇਸ ਕਤਾਬ ਵੱਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਮੁੱਚਾਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਟੱਪੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਲਖਿਣ ਤੋਂ ਬਨਾਂ ਬਖਸ਼ ਇੱਕ ਰੰਗਮੰਚ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵੱਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਲ਼ਟਿਰੇਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਐਡਮੰਟਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਆਰਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਐਡਮੰਟਨ ਵਲੋਂ ਖੇਡੇ ਗਈ ਨਾਟਕਾਂ ਵੱਿਚ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਭੂਮਕਾ ਨਭਿਈਿ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਨਾਂ ਉਹ ਐਡਮੰਟਨ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਚਰਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਪਲਜ਼ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਆਫ ਐਡਮੰਟਨ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਾਵ ਿਵੰਨਗੀ
"ਮਾਂ ਧੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ"
"ਨੀ ਧੀਏ ਨੀ ਭੋਲੀਏ ਧੀਏ ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਭਾਣਾ ਨੀ ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਤ ਕੇ ਧੀਏ ਸਾਭਾ ਕੱਿਥੇ ਟਕਾਣਾ ਨੀ
ਨੀ ਮਾਏ ਨੀ ਮੇਰੀਏ ਮਾਏ ਮੱਤ ਗਈ ਤੇਰੀ ਮਾਰੀ ਨੀ ਆਪਣਾ ਆਪ ਛੁਪਾ ਕੇ ਮਾਏ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਉਿਂ ਹਾਰੀ ਨੀ
ਨੀ ਧੀਏ ਨੀ ਮੇਰੀਏ ਧਏਿ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਬਰੀਕ ਕਰੇਂ ਜਨ੍ਹਾਂ ਆਫਤਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਡਰਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇਂ
ਨੀ ਮਾਏ ਨੀ ਮੇਰੀਏ ਮਾਏ ਜਦ ਵੀ ਆਫਤਾਂ ਆਈਆਂ ਨੀ ਕੰਢਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਲਹਰਾਂ ਮਾਏ ਵਾਰ ਵਾਰ ਟਕਰਾਈਆਂ ਤੁਰ ਚਾਨਣ ਦੀ ਤੋਰ
"ਤੁਰ ਚਾਨਣ ਦੀ ਤੋਰ"
ਮਾਏ ਨੀ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰੇਂਦੀਏ ਕੋਈ ਬਦਲ ਧੀਆਂ ਦੇ ਭਾਗ ਸਾਡੇ ਹੱਿਸੇ ਹੀ ਕਉਿਂ ਆਉਂਦੇ ਚੁੰਨੀ ਵਾਲੀ ਦਾਗ ਜਾਂ ਫਰਿ ਪੱਲੇ ਨੀ ਦਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਗ
ਕਿਤਾਬਾਂ
* ਮਾਂ ਧੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ (ਲੰਮੀ ਕਵਤਾ) ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, 2014
* ਤੁਰ ਚਾਨਣ ਦੀ ਤੋਰ (ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਟੱਪੇ) ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, 2015
ਜ਼ੇਨੂੰ
Xenu (/z i n u /), ਇਹ ਵੀ Xemu ਸੀ।ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ Scientology ਬਾਨੀ ਐੱਲ ਦਿ, "Galactic ਹਿਮਾਇਤੀ" ਦਾ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ।  ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ 75 ਲੱਖ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਡੀ.ਸੀ.-8 ਵਰਗਾ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ (ਫਿਰ "ਟੀਜੀਕ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ), ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਬੰਬਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਥੈਟਨ (ਅਮਰ ਆਤਮਾਵਾਂ) ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਤਮਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਇੰਟੋਲੋਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ "ਘਟਨਾ ਦੂਜਾ" ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਦੁਖਦਾਈ ਯਾਦਾਂ "ਅੱਗ ਦੀ ਕੰਧ" ਜਾਂ "ਆਰ 6 ਇੰਪਲਾਂਟ " ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ੇਨੂ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਬਾਹਰੀ ਸਭਿਅਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸਾਇੰਟੋਲੋਜਿਸਟ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਬਰਡ ਦੁਆਰਾ " ਸਪੇਸ ਓਪੇਰਾ " ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਬਾਰਡ ਨੇ 1967 ਵਿੱਚ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਥੀਟਨ ਲੈਵਲ (ਓਟੀ) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਆਰ 6 ਇੰਪਲਾਂਟ" (ਪਿਛਲੇ ਸਦਮੇ) "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਮੂਨੀਆ, ਆਦਿ) ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ"।
ਸਾਰ
thumb|200x200px| 2004 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੀ.ਸੀ.-8 ਜਹਾਜ਼ ਹੱਬਬਰਡ ਨੇ ਜ਼ੇਨੂੰ ਦੇ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਡੀਸੀ -8 ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ" (ਮਤਲਬ ਕਿ ਜੈੱਟ ਇੰਜਣਾਂ ਜਾਂ ਟਰਬੋਫੈਨਜ਼) ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ.
ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿਧਾਂਤ
ਸਾਇੰਟੋਲੋਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜ਼ੇਨੂ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ "ਦੀਵਾਰ ਦੀ ਅੱਗ" ਜਾਂ "ਘਟਨਾ " ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਬਬਰਡ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੈਕਸੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਰੇਖਾ - ਇਹ ਕਿ 75 ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲੈਕਸੀ ਦੇ ਇਸ ਸੈਕਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ - ਨੀਵੇਂ-ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰਚ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਟੋਲੋਜੀ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਓਟੀ ਤੀਸਰੀ ਜ਼ੇਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕੋਰਸ ਕੀਤੇ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜ਼ੇਨੂੰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਨਮੂਨੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਰ ਜੇ 67 ਵਿਚ, ਹੱਬਰਡ ਫਿਰ ਜ਼ੇਨੂੰ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਭਵ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
ਹੱਬਰਡ ਨੇ 1966 ਵਿੱਚ OT ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ 1967 ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜ ਦਕਿ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਾਸ ਪਾਲਮਾਸ ਇਨਚੈਂਟਰ, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸਾਇੰਸਟੋਲੋਜੀ ਫਲੀਟ ("ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਸਾਗਰ ਸੰਗਠਨ ") (ਓ ਟੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ "ਦਸੰਬਰ 1967 ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ੁਕ ਕਾਰਜ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ " ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।) ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਓਟੀ ਤੀਜਾ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਖੋਜ ਸੀ।
ਨੋਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Creation myths
ਆਬੂਜਮਾੜ
right|thumb|446x446px| ਬਸਤਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸਾ ਅਬੂਜਮਾੜ ਪਹਾੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ [[ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਦੇ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ 2007 ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੇ ਤਿੰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ (ਕਾਂਕੇਰ, ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਦਾਂਤੇਵਾੜਾ ਨਾਮਕ) ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ 3 ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।]] ਅਬੂਜਮਾੜ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ 4,000 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਰਾਇਣਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਬੀਜਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦਾਂਤੇਵਾੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੋਂਡ, ਮੁਰੀਆ, ਅਬੂਜ ਮਾੜੀਆ ਅਤੇ ਹਲਬਾਸ ਸਮੇਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ 2009 ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਗਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਸਿਵਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਕੋਈ ਭੌਤਿਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ "ਆਜ਼ਾਦ-ਜ਼ੋਨ" ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਕਸਲੀ-ਮਾਓਵਾਦੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦਾ ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਮਾਓਵਾਦੀ) ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਫੌਜੀ ਵਿੰਗ, ਪੀਪਲਜ਼ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਗੁਰੀਲਾ ਆਰਮੀ (PLGA)ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸਰਕਾਰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
2007 ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੀਵ ਮੰਡਲ ਭੰਡਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ
ਅਬੂਜਮਾੜ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ "ਅਣਜਾਣ ਪਹਾੜੀਆਂ" ( ਅਬੂਜ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਅਣਜਾਣ' ਅਤੇ ਮਾੜ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਪਹਾੜੀ') ਜੋ ਕਿ ਗੋਂਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਇਹ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।
ਅਬੂਜਮਾੜ ਦੇ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਾਇਣਪੁਰ, ਬੀਜਾਪੁਰ ਅਤੇ ਬਸਰੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਮਾਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੈ। ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਇਸਨੂੰ ਬਸਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਅਲੱਗਤਾ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵਿਦਰੋਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਾਰੂਦੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਬੂਜਮਾੜ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਬਾਹਰ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸਰਵੇਖਣ 1873 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਦੀ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗਤਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਸਿਵਾਏ ਜਦੋਂ 1958 ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਬਸਤਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦੰਡਕਾਰਣਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦਾ ਇਸ ਦੇ ਖਣਿਜ ਸੰਪੱਤੀ ਲਈ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਲਾਡਿਲਾ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਜਮ੍ਹਾ ਲੋਹੇ ਲਈ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਕਬਾਇਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਜਾਗੀਰਦਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਛੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਿਤ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸਿਰਫ ਐਨਜੀਓ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਛੋਟੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੇ 1967 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਕਸਲੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਅਤੇ ਫੈਲੀ।
19 ਮਈ 2005 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਕਸਲੀਆਂ ਨੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀਆਂ ਦੋ ਪੁਲਿਸ ਚੌਕੀਆਂ 'ਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਨਰਾਇਣਪੁਰ ਦੇ ਛੋਟਾ ਡੋਗਰ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਧੌ ਦਾਈ ਵਿਖੇ, 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀਨੀਅਰ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਰਾਇਣਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫਰਾਸਗਾਂਵ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਅਤੇ 6 ਘੰਟੇ ਚੱਲੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਮਲਿਆਂ ਨੇ ਨਕਸਲੀਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸੰਚਾਰ ਸਾਧਨਾਂ, ਬਾਰੂਦੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ। ਅਗਲਾ ਵੱਡਾ ਹਮਲਾ 18 ਮਾਰਚ 2007 ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਮਾਓਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਰਾਣੀਬੋਡਲੀ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਕੈਂਪ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਪੈਸ਼ਲ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰਾਂ (ਐਸਪੀਓ) ਸਮੇਤ 55 ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2010 ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ " ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਗ੍ਰੀਨ ਹੰਟ " ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ, ਪੀਪਲਜ਼ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਗੁਰੀਲਾ ਆਰਮੀ (ਪੀਐਲਜੀਏ) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਤਲਨਾਰ ਵਿੱਚ 76 ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਭੂਗੋਲ
ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਇਹ ਖੇਤਰ 4,000 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੋਆ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਖਣਿਜ ਭੰਡਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਰਾਜ ਦੇ ਨਰਾਇਣਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਬੀਜਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦਾਂਤੇਵਾੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀ ਉੜੀਸਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਉੜੀਸਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਬਸਤਰ ਤੋਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਕਬਾਇਲੀ ਪਿੰਡ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
2008 ਵਿੱਚ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਅਬੂਜਮਾੜ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੀਵ ਮੰਡਲ ਭੰਡਾਰ ਵਜੋਂ ਮਨੋਨੀਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ।
ਜਨਸੰਖਿਆ
ਖੇਤਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਘਣਤਾ 4 PD/km2 ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਰਾਜ ਦੀ ਲਗਭਗ 27 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸਮੁੱਚੀ ਕਬਾਇਲੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਂਡ, ਮੁਰੀਆ, ਅਬੂਜ ਮਾੜੀਆ, ਮਾਦੀਆ ਅਤੇ ਹਲਬਾਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ। ਕੁੱਲ 34,000 ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 233 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਣਪਛਾਤਾ ਹੈ, 2009 ਵਿੱਚ, ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਖੋਜ ਸੰਗਠਨ (ਇਸਰੋ) ਦੁਆਰਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਮੈਪਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸੂਵਲਾਕੀ
ਸੂਵਲਾਕੀ (ਯੂਨਾਨੀ: σουβλάκι) ਬਹੁਵਚਨ ਸੂਵਲਾਕੀਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੂਨਾਨੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੀਟ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕੀਵਰ 'ਤੇ ਭੁੰਨ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸਕੀਵਰ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਕੀਵਰ ਉਹ ਸ਼ੀਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸਕੰਜੇ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਟਾ ਰੋਟੀ, ਤਲੇ ਹੋਏ ਆਲੂ, ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਸੌਸ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਵਲਾਕੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਸ ਨਾਲ ਚਿਕਨ, ਬੀਫ ਅਤੇ ਲੇਲੇ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ (ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ), ਸੂਵਲਾਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੀਟ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਲੇ, ਬੀਫ, ਚਿਕਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੱਛੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਵਲਾਕੀ ਸ਼ਬਦ ਮੱਧਕਾਲੀ ਯੂਨਾਨੀ σούβλα ਸੂਵਲਾ ' ਸਕੀਵਰ ' ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਸੂਬੁਲਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇਲਨਿਕ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸੂਵਲਾਕੀ' ਇੱਕ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਏਥਨਜ਼ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੱਖਣੀ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ 'ਕਾਲਾਮਾਕੀ', ' ਰੀਡ' ਆਦਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
thumb|ਜ਼ੂਮੋਰਫਿਕ ਫਾਈਨਲਜ਼ ਨਾਲ ਬਰਖਾਸਤਗੀਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ., ਅਕਰੋਟੀਰੀ। ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਕੀਵਰ ਜਾਂ ਸਕੰਜਿਆਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਯੂਨਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਸੈਂਟੋਰੀਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਖੁਦਾਈ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੇ ਗਏ ਪੱਥਰ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸਹਾਰੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੀਵਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਛੇਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਕੋਲੇ ਨੂੰ ਬਲਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਮਾਈਸੀਨੀਅਨ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੇ ਪੋਰਟੇਬਲ ਟ੍ਰੇ ਨੂੰ ਗਰਿੱਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ। ਇਲਿਆਡ ਵਿੱਚ ਹੋਮਰ (1.465) ਸਿਕੰਜੇ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਮੀਟ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾਹੈ (ὀβελός)। ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਅਰਸਤੋਫ਼ੇਨੀਜ਼, ਜ਼ੇਨੋਫੋਨ, ਅਰਸਤੂ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।   ਕਲਾਸੀਕਲ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਭੁੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸਿਕੰਜਾ ਜਾਂ ਸਕੀਵਰ ὀβελίσκος (ਓਬਲੀਸਕੋਸ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਸਤੋਫ਼ੇਨੀਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਸਕੀਵਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤ ਨੂੰ ਰੋਸਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਬੋਏਓਟੀਆ ਖੇਤਰ 'ਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਯਾਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਆਧੁਨਿਕ- ਸੂਵਲਾਕੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਬੋਏਓਟੀਆ ਦੇ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਕਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ 'ਚ ਸੂਵਲਾਕੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਵਜੋਂ ਪਰੋਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸਦੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਸੂਵਲਾਕੀ ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਰਤੋਂ 1942 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਭਾਵੇਂ ਅਜੋਕੀ ਸੂਵਲਾਕੀ ਸਕੀਵਰਜ਼ ਤੁਰਕੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਨਾਨ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ ਕਬਾਬ ਦੀ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ੈਲੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਯੂਨਾਨੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸਮਕਾਲੀ ਪੁਨਰ-ਉਥਾਨ ਜੋ ਕਿ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਮਿਨੋਯਾਨ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੈ, ਹੈ, ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਰਕਸ ਦਰਮਿਆਨ ਕਈ ਵਾਰ ਗਰਮ ਬਹਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਕਾਲਾਮਾਕੀ
thumb|ਪਰੋਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਵਲਾਕੀ ਕਾਲਾਮਾਕੀ (ਛੋਟੀ ਰੀਡ) ਏਥਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਵਲਾਕੀ ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਵਲਾਕੀ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੀਟਾ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲਾਮਾਕੀ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਮਾਟਰ, ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਪਿਆਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੌਸ ਅਤੇ ਨਿੰਬੂ ਰਸ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਕਾਲਾਮਾਕੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੂਵਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸੂਵਲਾਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਉਹ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਏਥਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾਮਾਕੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਯੂਨਾਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਸਲੋਨੀਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਕਵਾਨ
ਸਰਿਤਾ ਚੌਧਰੀ
ਸਰਿਤਾ ਕੈਥਰੀਨ ਲੁਈਸ ਚੌਧਰੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sarita Catherine Louise Choudhury; ਜਨਮ 18 ਅਗਸਤ 1966) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੀਰਾ ਨਾਇਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਮਸਾਲਾ (1991) ਵਿੱਚ ਮੀਨਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਮ ਸੂਤਰ: ਏ ਟੇਲ ਆਫ ਲਵ (1996), ਏ ਪਰਫੈਕਟ ਮਰਡਰ (1998), 3 ਏਐਮ (2001), ਅਤੇ ਜੌਨ ਕੈਸਾਵੇਟਸ ਰੀਮੇਕ ਗਲੋਰੀਆ (1999) ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ। 2002 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜਸਟ ਏ ਕਿੱਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਪਾਈਕ ਲੀ ਦੀ ਸ਼ੀ ਹੇਟ ਮੀ (2004) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੈਸਬੀਅਨ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਐਮ. ਨਾਈਟ ਸ਼ਿਆਮਲਨ ਦੁਆਰਾ 2006 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥ੍ਰਿਲਰ, ਲੇਡੀ ਇਨ ਦਾ ਵਾਟਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨਾ ਰੈਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਦਿ ਹੰਗਰ ਗੇਮਜ਼: ਮੋਕਿੰਗਜੇ - ਭਾਗ 2 (2015) ਵਿੱਚ ਈਜੇਰੀਆ ਵੀ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ 2016 ਦੀ ਫਿਲਮ ਏ ਹੋਲੋਗ੍ਰਾਮ ਫਾਰ ਦ ਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟੌਮ ਹੈਂਕਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। 2021 ਵਿੱਚ, ਚੌਧਰੀ ਐਚਬੀਓ ਮੈਕਸ ਦੀ ਸੈਕਸ ਐਂਡ ਦਿ ਸਿਟੀ ਰੀਵਾਈਵਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਜ਼ "ਐਂਡ ਜਸਟ ਲਾਈਕ ਦੈਟ" ਦੀ ਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਚੌਧਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਬਲੈਕਹੀਥ, ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਧਾ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਜੂਲੀਆ ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ (ਨੀ ਸਪਰਿੰਗ), ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਚੰਦਰ ਚੌਧਰੀ, ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਭਾਰਤੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ 1964 ਵਿੱਚ ਲੂਸੀਆ, ਜਮਾਇਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਕਿੰਗਸਟਨ, ਓਨਟਾਰੀਓ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕਵੀਨਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਕੁਮਾਰ ਮਾਈਕਲ ਚੌਧਰੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਚੰਦਰ ਪਾਲ ਚੌਧਰੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1966
ਆਬਾਸਪੁਰਾ
ਆਬਾਸਪੁਰਾ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਤਹਿਸੀਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ
ਆਬਾਸਪੁਰਾ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸੀਮਾ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਹਥੋਆ, ਹੈਦਰ ਨਗਰ, ਬਿੰਜੋਕੀ ਖੁਰਦ ਅਤੇ ਬਿੰਜੋਕੀ ਕਲਾਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਲੇਰਕੋਟਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਧੱਲੇਕੇ
ਧੱਲੇਕੇ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਮੋਗਾ-2 ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਿੰਡ
ਖ਼ਾਲਿਦ ਅਲਵੀ
ਖ਼ਾਲਿਦ ਅਲਵੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਖ਼ਾਲਿਦ ਮੁਸਤਫਾ ਅਲਵੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬਾਰਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਸਾਲੇ ਫਰਦਰੈਂਸ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਮਾਸਿਕ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਰਮਨ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਖ਼ਾਲਿਦ ਅਲਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਂਦਪੁਰ, ਬਿਜਨੌਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਰਿਸਰਚ ਸਕਾਲਰ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਰਿਸਰਚ ਸਕਾਲਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਓਰੀਐਂਟਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਤਾਸ਼ਕੰਦ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ 'ਤੇ ਲੈਕਚਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਆਪਣੀ ਐਮਫਿਲ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਲਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਲਿਖਣਾ
ਅਲਵੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ, ਅੰਗਾਰੇ, ਵਿਵਾਦਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਉਰਦੂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ 1930 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1933 ਵਿੱਚ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ । ਇਹ ਸੱਜਾਦ ਜ਼ਹੀਰ, ਰਸ਼ੀਦ ਜਹਾਂ, ਮਹਿਮੂਦ-ਉਜ਼-ਜ਼ਫ਼ਰ ਅਤੇ ਅਹਿਮਦ ਅਲੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ।  ਅਲਵੀ ਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬ ਛਪਵਾਈ, ਪਰ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ। 2014 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵਿਭਾ ਐਸ. ਚੌਹਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਵਾਤੀ ਬਾਜਪਾਈ
ਸਵਾਤੀ ਬਾਜਪਾਈ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਮੇਜਨ ਟੀਵੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਸ਼ੋਅ ਨੱਚਲੇ ਵੇ ਵਿਦ ਸਰੋਜ ਖਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਕੋਰਿਓਗ੍ਰਾਫਰ ਸਰੋਜ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ 2009 ਵਿੱਚ ਮਿਲਟਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਲਕਸ ਪਰਫਾਈਡ ਬਰਾਈਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਵਾਜਪਾਈ ਨੇ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਾਬਣ ਮਿਸਿਜ਼ ਕੌਸ਼ਿਕ ਕੀ ਪਾਂਬ ਬਾਹਈਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਟੀਵੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ 5 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਲਈ ਰੈਮਪ ਚਲਾਇਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਗ ਬੌਸ 7 ਲਈ ਵੀ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਡਾ. ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ ਸੋਢੀ
'''ਡਾ. ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ ਸੋਢੀ''' ਹਰਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਈਡ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ
ਪ੍ਰਾਈਡ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ (ਪੀ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ.) ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਫ਼ਿਲਮ ਉਤਸਵ ਹੈ, ਜੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਐੱਚ.ਆਈ.ਵੀ. ਅਤੇ ਏਡਜ਼ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ 2003 ਲਈ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸੀ, ਪਰ 21 ਅਗਸਤ, 2004 ਨੂੰ ਮਨੀਲਾ, ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੇਵੇਰੀਨੋ ਪਲੈਨਾਸ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਐਚ.ਆਈ.ਵੀ./ਏਡਜ਼ ਨਾਲ ਲੜਨ, ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਇਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜੋਸੇਫ ਨੇ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸਮਰਥਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ "ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਮਲਿੰਗੀ, ਲੇਸਬੀਅਨ, ਲਿੰਗੀ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਸਸ਼ਕਤ ਕਰਨ ਲਈ, [ਅਤੇ] ਉਹਨਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।"
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ
ਬਾਈ ਯਾਂਗ
ਬਾਈ ਯਾਂਗ (4 ਮਾਰਚ 1920 – 18 ਸਤੰਬਰ 1996), ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਡਰਾਮਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ 1930ਵਿਆਂ ਤੋਂ 1950ਵਿਆਂ ਤੱਕ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ,ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮੀ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਨ ਦੀਆਂ "ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਡਰਾਮਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ," ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਨ ਯੀ,  ਸ਼ੁ ਸ਼ਿਊਵੇਨ ਅਤੇ ਝਾਂਗ ਰੁਈਫਾਂਗ ਤੋਂ ਮੋਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਾਸਰੋਡਸ (1937), ਦ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਰਿਵਰ ਫਲੋਜ ਈਸਟ (1947), ਏਟ ਥਾਉਜੇਂਡ ਲੀ ਆਫ ਕਲਾਉਡ ਐਂਡ ਮੂਨ (1947) ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕਜ ਸੈਕਰਿਫਾਇਸ (1955) ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਸ਼ੁਰੂ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਬਾਈ ਯਾਂਗ 4 ਮਾਰਚ 1920 ਨੂੰ ਬੀਜਿੰਗ  ਦੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾਮ ਯਾਂਗ ਚੇਂਗਫਾਂਗ ਸੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਯਾਂਗ ਮੋ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀ।   ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਉਸੀ ਸਮੇਂ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ  ਉਹ ੧੧ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ੧੧ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਉ ਯਾਵੋ ਦੇ ਮੂਕ ਫਿਲਮ ਦ ਸੈਡ ਸਾਂਗ ਫਰਾਮ ਏਨ ਓਲਡ ਪੈਲੇਸ (ਗੁਗੋਂਗ ਸ਼ਿਆਉਨ) ਵਿੱਚ ਐਕਟਿੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਲਿਆਨਹੁਵਾ ਫਿਲਮ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।  ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਡਰਾਮਾ ਐਕਟਰੈਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਤੀਯਾਨ ਹਾਨ ਅਤੇ ਹਾਂਗ ਸ਼ੇਨ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਸਹਿਤ ਆਸਕਰ ਵਾਇਲਡ ਅਤੇ ਯੂਜੀਨ ਓਨੀਲ ਵਰਗੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਟਕਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ ਅਤੇ ਚੀਨ-ਜਪਾਨੀ ਜੰਗ
1936 ਵਿਚ,ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿੰਗਸ਼ਿੰਗ ਫਿਲਮ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਨ ਸ਼ਿਲੀਂਗ ਦੀ 1937 ਦੀ ਫਿਲਮ ਕਰਾਸਰੋਡਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਝਾਓ ਡੈਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਮਿਲੀ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਯਾਂਗ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਨੂੰ ਸਮਾਲੋਚਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਵੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਮੀਡਿਆ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤੁਲਣਾ ਗਰੇਟ ਗਾਰਬੋ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਕੁੱਝ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਚੀਨ-ਜਪਾਨੀ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੰਘਾਈ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦਾ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੰਘਾਈ ਉੱਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੋਂਗਕਿੰਗ ਚੱਲੀ ਗਈ ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚੀਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਦੇਸਭਗਤੀ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਲਡਰਨ ਆਫ ਚਾਇਨਾ (ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ: ਸ਼ੇਨ ਸ਼ਿਲਿੰਗ) ਅਤੇ ਯੂਥਫੁਲ ਚਾਇਨਾ (ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਾਂ ਯੂ) ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਨੇ 40 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਵੀ ਜਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼ਭਗਤੀ ਦੇ ਡਰਾਮੇ ਸਨ।  ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਨ ਦੀਆਂ "ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਡਰਾਮਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ," ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਨ ਯੀ, ਸ਼ੁ ਸ਼ਿਊਵੇਨ ਅਤੇ ਝਾਂਗ ਰੁਈਫਾਂਗ ਤੋਂ ਮੋਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
thumb|ਬਾਈ ਯਾਂਗ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਫੇਰ ਸ਼ੰਘਾਈ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਏਟ ਥਾਉਜੇਂਡ ਲੀ ਆਫ ਕਲਾਉਡ ਐਂਡ ਮੂਨ (ਸ਼ੀ ਡੋਂਗਸ਼ਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਦ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਰੀਵਰ ਫਲੋਜ ਈਸਟ (ਕਾਈ ਚੁਸ਼ੇਂਗ ਅਤੇ ਝੇਂਗ ਜੁਨਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮਗਰਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸਭਗਤ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਕਾਰਖਾਨੇ ਦੀ ਮਾਲਿਕ ਬਣ ਗਈ। ਇਹ ਭੂਮਿਕਾ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਫਿਲਮ ਨੇ ਚੀਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਿਲਮੀ ਕੀਰਤੀਮਾਨ ਤੋੜਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਨੂੰ ਚੀਨ ਦੀ ਗਾਨ ਵਿਦ ਦ ਵਿੰਡ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੀ ਡੋਂਗਸ਼ਨ ਦੀ ਦ ਸੋੱਰੋਸ ਆਫ ਏ ਬਰਾਇਡ (1948) ਅਤੇ ਵੁ ਜੁਗੁਆਂਗ ਦੀ ਟੀਅਰਸ ਆਫ ਮਾਉਂਟੇਨਸ ਐਂਡ ਰਿਵਰਸ (1949) ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੋਲ ਕੀਤਾ। left|thumb|ਬਸੰਤ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ (1947), ਬਾਈ Yang ਦੇ ਸਭ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਸਿਨੇਮਾ, ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਨੂੰ ਤੀਯਾਨਮੇਨ ਗੇਟ ਉੱਤੇ ਚੀਨੀ ਜਨਵਾਦੀ ਲੋਕ-ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ 1 ਅਕਤੂਬਰ 1949 ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ  ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਸ਼ੰਘਾਈ ਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਨੀ ਫਿਲਮ ਵਰਕਰਸ ਐਸੋਸ਼ੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਗ ਹੂ ਦੀ 1955 ਦੀ ਫਿਲਮ ਨਿਊ ਯੀਅਰ'ਜ ਸੈਕਰੀਫਾਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਲੂ ਸ਼ੁਨ ਦੀ ਲਘੂ ਕਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਕਾਫ਼ੀ ਸਫਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਚੇਕੋਸਲੋਵਾਕਿਆ ਵਿੱਚ ਕਾਰਲੋਵੀ ਵੇਰੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਫ਼ੈਸਟੀਵਲ ਦਾ 1957 ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ। 1957 ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਨਾਮੀ ਸਮਾਚਾਰ ਪੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਰਵੇਖਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਐਕਟਰੈਸ ਰਹੀ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਉਥੱਲ-ਪੁਥਲ ਦੌਰਾਨ  ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਦੇ ਫਿਲਮੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਚਾਨਕ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੋਈ।  ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦਾ ਉਸਦੇ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ। ਬਾਅਦ ਨੂੰ 1970ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਚੀਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਂਦੇ ਹੋਏ 1989 ਦੇ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਡਰਾਮੇ ਵਿੱਚ ਸੂੰਗ ਚਿੰਗ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੋਲ ਕੀਤਾ।। ਇਸ ਸਾਲ ਉਹ ਚੀਨੀ ਜਨਵਾਦੀ ਲੋਕ-ਰਾਜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 40 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ 10 ਸਭ ਤੋਂ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਅਭੀਨੇਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਗਈ।  1990 ਵਿੱਚ ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਦੇ 60–ਸਾਲ ਦੇ ਫਿਲਮੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮਾਰੋਹ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ
ਨਿੱਜੀ
ਬਾਏ ਯਾਂਗ ਦਾ ਵਿਆਹ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਿਆਂਗ ਜੁੰਚਾਵੋ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ। 18 ਸਤੰਬਰ 1996 ਨੂੰ 76 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਘਾਈ ਦੇ ਬਿਨਹਾਈ ਗੁਉਯਾਨ ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920
ਦੁੰਨੇਕੇ
ਦੁੰਨੇਕੇ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਮੋਗਾ-2 ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਿੰਡ
ਲੋਕ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰ
ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਯਾਨ ਦਾ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅੰਗ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮੇਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਅਧੂਰਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਪਰਚਾਵੇ ਹਨ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕੇ ਮੇਲ ਹਨ, ਜ਼ਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਜਾਤੀ -ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਰੂਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰ ਕੀ ਹਨ?ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪਿਛੋਕੜ ਕੀ ਹੈ ? ਮਾਨਵੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅੰਦਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਕਿੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ਮੇਲੇ ਕਦੋਂ,ਕਿਉਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ,ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣ ਲੈਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।  ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ਬਦ Festival  ਦਾ ਪਰਿਆਇ ਹੈ  ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਾਰਮਿਕ ਰਹੁ- ਰੀਤਾਂ ਮੇਲਾ ਸ਼ਬਦ Fair ਦਾ ਪਰਿਆਇ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਮੇਲਾ-ਗੇਲਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਕਸਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਇਜ਼ਹਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਤੇ ਅਮੁੱਕ ਸਿਲਸਿਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਾਵਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਕਿ 'ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤੀਹ ਦਿਨ ਤੇ ਬੱਤੀ ਤਿਉਹਾਰ' ਜੇਕਰ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ  ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤਿਉਹਾਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ  ਹੈ,ਪ੍ਰੰਤੂ ਜੇ ਇਹੀ ਤਿਉਹਾਰ ਸਰਵਜਨਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਜਨਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਲ ਕੇ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂਂ ਇਹ ਮੇਲੇ ਹੋ ਨਿੱਬੜਦੇ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਧੀਨ ਲੋਕ ਮੰਦਰਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਆਦਿ ਵਾਸਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਖਾਸ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹੀਰਾਂ ਘੱਤ ਕੇ ਜੁੜਨ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ, ਤਿਉਹਾਰ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮੇਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਪੱਖ ਹਨ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੇਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਮੇਲੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਮੇਲਿਆਂ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਖਾਸੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਮੇਲੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਿਹੇ ਹਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਪਰ ਕੁਝ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਨਾ ਬਾਰੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਰੁਝਾਨ:-   ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜੋਕਾ ਸਮਾਂ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੰਡੀ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਹਨ ਪੱਛਮੀਕਰਨ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਜਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪੰਜਾਬੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ  ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਵੀ ਅਹਿਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਸਾਡੇ ਸਬੰਧ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੂਜੇ ਭਾਈਚਾਰੇ, ਦੂਜੇ ਧਰਮ,ਸ਼ਹਿਰ, ਦੇਸ਼,ਪ੍ਰਦੇਸ਼  ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਇਆ ਹੈ ਇਸ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀ਼ਤਾ ਹੈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੳਹਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜਨ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਗੌਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਅੱਜ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖ਼ਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਰੇਕ ਪੱਛਮੀ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼,ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਤਿਉਹਾਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।                                     ਲੋਕ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰ:-  ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰ ਜੋ ਸਾਡੇ ਜਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਓਨਾ ਬਾਰੇ ਹੇਠ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ:-                                                          '''1. ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਮਨਾਉਣਾ:-'''    ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1 ਚੇਤ ਤੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਦੀ ਹੈ, ਫੱਗਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮਹੀਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ 1 ਜਨਵਰੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬੜਾ ਚਾਅ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦਿਨ ਤੇ ਸਰਵਜਨਕ ਥਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਲੰਗਰ ਆਦਿ ਵੀ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
2). ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ ਡੇ:-     ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ 'ਸੰਤ ਵੈਲਨਟਾਈਨ' ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'ਸੰਤ ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ' ਨੂੰ 14 ਫਰਵਰੀ 269 ਈ. ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ  ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਕਤਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਕਾਲਜਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਵੱਜੋਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ- ਕੁੜੀਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਦਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ
1). Rose day
2). Propose day
3). Chocolate day
4). Teddy day
5). Promise day
6). Hug day
7). Kiss day
8). Valentine day
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਚਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਬਾਵਜੂਦ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ  ।
3). ਕ੍ਰਿਸਮਸ  :-   ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ  ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਲੋਕ ਪੂਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਈਸਾਈ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਵਧੇਰੇ  ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਂਤਾ ਕਲਾਜ਼ ਤੋਂ ਗਿਫਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਝਾਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
5). ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ:-     ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ਼  ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਹੀ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰਪੁਰਬ ਜਾਂ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਹਾੜੇ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਹੀ ਰੀਤ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਸੀ,ਪਰ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਮਿੱਤਰਾ ਆਦਿ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮ-ਦਿਨਾਂ ਉੱੱਪਰ  ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਛਮੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉੱਪਰ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਰਚ ਮਿਚ ਗਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਣ  ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਰਸਮਾਂ ਰਿਵਾਜ਼ ਵੀ  ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ  ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੀ-ਵੈਡਿੰਗ ਸ਼ੂਟ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਰਿੰਗ-ਸੈਰੇਮਨੀ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਕਲਚਰ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਛਮੀ ਰਸਮਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉੱਪਰ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ |
ਸੀਕਰ
ਸੀਕਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਸੀਕਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਨਗਰ ਕੌਂਸਲ ਹੈ। ਇਹ ਸੀਕਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੇਖਾਵਤੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀਕਰ, ਚੁਰੂ ਅਤੇ ਝੁੰਝੁਨੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸੀਕਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਲਈ ਕੋਟਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੋਚਿੰਗ ਹੱਬ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਕੋਚਿੰਗ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸੀਕਰ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਵੇਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ 115 km (71 mi) ਦੂਰ, ਜੋਧਪੁਰ ਤੋਂ 320 km (200 mi), ਬੀਕਾਨੇਰ ਤੋਂ 215 km (134 mi) ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 280 km (170 mi) ਦੂਰ ਹੈ।
ਸੀਕਰ ਰੇਂਗਸ ਤੋਂ 16 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਖਾਟੂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਖਾਟੂ ਸ਼ਿਆਮ ਮੰਦਿਰ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੀਕਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੀਕਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ
ਦੌਲਤਪੁਰ ਉੱਚਾ
ਦੌਲਤਪੁਰ ਉੱਚਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਮੋਗਾ-2 ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸਰਮਿਸਥਾ ਪ੍ਰੀਤਮ
ਸਰਮਿਸਥਾ ਪ੍ਰੀਤਮ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sarmistha Pritam) (ਜਨਮ 18 ਦਸੰਬਰ 1987) ਇੱਕ ਅਸਾਮੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਪਾਈਨਲ ਮਾਸਕੂਲਰ ਐਟ੍ਰੋਫੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਸਰਮਿਸਥਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਦਸੰਬਰ 1987 ਨੂੰ ਫੁਲਾਗੁੜੀ, ਨਗਾਓਂ, ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਪਾਈਨਲ ਮਾਸਕੂਲਰ ਐਟ੍ਰੋਫੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਜੋ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੀਰਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਫੁਲਾਗੁੜੀ ਐਲ ਪੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਫੁਲਾਗੁੜੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਚ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਾਇਰ ਸਟੱਡੀ ਰਾਹਾ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ
ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਸਰਮਿਸਥਾ ਪ੍ਰੀਤਮ
ਵਕਾਲਤ
ਪ੍ਰੀਤਮ ਏਲੋਰਾ ਵਿਗਿਆਨ ਮੰਚ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਐਨਜੀਓ ਜੋ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੀ ਐਟ੍ਰੋਫੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ
ਕੰਮ
ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, 1999 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਨੋਬਲਮੈਨ ਐਂਡ ਕਿਨਸਮੈਨ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਏ ਸਿੱਖ ਫੈਮਿਲੀ ਸੀ।
ਸਰਮਿਸਥਾ ਪ੍ਰੀਤਮ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ
ਕੰਮ
ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ ਬਿਓਂਡ ਆਈਡੈਂਟਿਟੀ 2007 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਮਾਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨੂੰ ਮਾਡਲ ਲੋਕ ਬਣਨ ਲਈ ਸਾਲਾਂਬੱਧੀ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਿਤਾਬ, ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ: ਇਟਸ ਚੇਂਜਿੰਗ ਫੇਸ ਇਨ ਇੰਡੀਆ ਥਰੂ ਦ ਏਜਸ ਮਈ 2012 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਿਉਂ ਉਹ ਸਨਮਾਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਮਨੋਰੰਜਕਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗੀ।
ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਚੱਠਾ
ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਚੱਠਾਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਗਲਪਕਾਰ ਹੈ।
ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਚੱਠਾ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਮਈ, 1947 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਪੂਹਲੀ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਠਿੰਡਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਹੋਇਆ।
ਹੋਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਭੋਜਕੋਰ
ਭੋਜਾਕੋਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਲੋਹਾਵਤ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਹੈ।ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਇਹ ਪੀਲਵਾ ਤੋਂ 6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਫਲੋਦੀ ਤੋਂ 35 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਲੋਹਾਵਤ ਤੋਂ 28 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਜੋਧਪੁਰ ਤੋਂ 125 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਬੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਹਲਾਈ ਨਦੀ, ਜੈਤਰ ਨਦੀ ਅਤੇ ਇੰਡੋਲਾਈ ਨਦੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਛੱਪੜ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਹਨ ਜੋ ਕੁਝ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਟੂਟੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਥੋਂ ਜੋਧਪੁਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀ ਬੱਸ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੋਧਪੁਰ ਤੋਂ ਉਹੀ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਲੌਦੀ ਅਤੇ ਲੋਹਾਵਤ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਹੋਰ 3-4 ਬੱਸਾਂ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਰੁਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਡੇਚੂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਇੱਥੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਚਿਕਨ (ਕਢਾਈ)
[[ਤਸਵੀਰ:Craft_Artisans_of_India_02.jpg|alt=Chikankari hand-embroidery|thumb| ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਵਾਇਤੀ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਹੱਥ-ਕਢਾਈ]] ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਲਖਨਊ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਕਢਾਈ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ। ਅਨੁਵਾਦਿਤ, ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਕਢਾਈ (ਧਾਗਾ ਜਾਂ ਤਾਰ) ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਖਨਊ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸਜਾਵਟ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਆਧਾਰਿਤ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਲਖਨਊ ਦਾ ਮੁੱਖ ਬਾਜ਼ਾਰ ਚੌਕ ਹੈ। ਉਤਪਾਦਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਖਨਊ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲ
ਤੀਸਰੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੇਗਾਸਥੀਨੇਸ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਰਗੀ ਕਢਾਈ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੁੱਲਦਾਰ ਮਲਮਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਕਢਾਈ ਦੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੰਗ, ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਲੈਲਾ ਤਇਅਬਜੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੀਰਾਜ਼ ਦੀ ਚਿੱਟੀ-ਚਿੱਟੀ ਕਢਾਈ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਮੁਗਲ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤ ਆਈ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਚਿਕਨ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੂਲ ਕਹਾਣੀ ਨੂਰ ਜਹਾਂ, ਮੁਗਲ ਮਹਾਰਾਣੀ ਅਤੇ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਿਕਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਫੈਦ-ਆਨ-ਵਾਈਟ (ਜਾਂ ਸਫੈਦਵਰਕ ) ਕਢਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਵਜੋਂ ਹੋਈ।
ਤਕਨੀਕ
ਚਿਕਨ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ چکن کاری )। ਚਿਕਨ ਮਸਲਿਨ, ਰੇਸ਼ਮ, ਸ਼ਿਫੋਨ, ਆਰਗੇਨਜ਼ਾ, ਨੈੱਟ, ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਫੈਬਰਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਕਢਾਈ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਕਢਾਈ ਹਲਕੇ ਮਲਮਲ ਅਤੇ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਠੰਡੇ, ਪੇਸਟਲ ਸ਼ੇਡਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਫੈਸ਼ਨ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅਪ-ਟੂ-ਡੇਟ ਰੱਖਣ ਲਈ ਰੰਗਦਾਰ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਕਨ ਕਢਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲਖਨਊ ਅੱਜ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਲਖਨਵੀ ਚਿਕਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੁਕੜਾ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਟਰਨ ਬਲਾਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨੀ ਫੈਬਰਿਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਬਲਾਕ-ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਢਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਸਿਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਛਾਪੇ ਹੋਏ ਪੈਟਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਪੜਾਅ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਟਾਂਕੇ
ਬਣਾਏ ਗਏ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਤੇ ਗਏ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਟਾਂਕਿਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟਾਈ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਟਾਂਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਕਸਟਿੱਚ, ਚੇਨ ਸਟੀਚ ਅਤੇ ਹੈਮਸਟਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਨਤੀਜਾ ਇੱਕ ਓਪਨ ਵਰਕ ਪੈਟਰਨ, ਜਾਲੀ (ਫੀਤਾ) ਜਾਂ ਸ਼ੈਡੋ-ਵਰਕ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਕਢਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜ਼ਮੀਨੀ ਫੈਬਰਿਕ ਵਿੱਚ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਸੂਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਜਾਲ ਵਰਗੇ ਭਾਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 32 ਟਾਂਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
ਜੀਆਈ ਸਥਿਤੀ
ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ (GIR) ਨੇ ਦਸੰਬਰ 2008 ਵਿੱਚ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਲਈ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਖਨਊ ਨੂੰ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ
1986 ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅੰਜੁਮਨ ਮੁਜ਼ੱਫਰ ਅਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਸ਼ਬਾਨਾ ਆਜ਼ਮੀ ਅਤੇ ਫਾਰੂਕ ਸ਼ੇਖ ਅਭਿਨੀਤ, ਲਖਨਊ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੀ ਹੈ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਫਾਰੂਕ ਸ਼ੇਖ ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਇੰਨੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਚਿਕਨ ਪਹਿਨਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਲਖਨਵੀ ਚਿਕਨਕਾਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ।
ਸੇਵਾਪੰਥੀ
thumb| ਮਹੰਤ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸੀ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ( ਪੰਜਾਬੀ :ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸੇਵਾ ਦੀ ਸੰਗਤ" ), ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਵਜੋਂ ਸਪੈਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਦਾਨਸ਼ਾਹੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਿੱਖ ਸੰਪਰਦਾ ਜਾਂ ਆਦੇਸ਼ ( ਸੰਪਰਦਾ ) ਹੈ ਜੋ ਭਾਈ ਕਨ੍ਹਈਆ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।, ਨੌਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਅਨੁਯਾਈ। ਕਨ੍ਹਈਆ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅਟਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੁਯਾਈ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕਨ੍ਹਈਆ ਲਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਧੰਮਣ (ਧੀਮਾਨ) ਖੱਤਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 1648 ਵਿੱਚ ਸੋਹਾਦਰਾ ਨਾਮਕ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਨ੍ਹਈਆ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਸੇਲੀ ਟੋਪੀ ਦਿੱਤੀ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ 10ਵੇਂ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਗੱਦੀ ' ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਭਾਈ ਕਨ੍ਹਈਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਨ੍ਹਈਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੌਜੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਦੁਆਰਾ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣ।
ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਲੰਗਰ ਹਾਲ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਸਰੋਜ ਦੂਬੇ
ਸਰੋਜ ਦੂਬੇ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Saroj Dubey; ਜਨਮ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ; 5 ਸਤੰਬਰ 1938 - 21 ਜੂਨ 2020) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਉਹ 1991 ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਦਲ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸਦਨ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਦਲ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨਤਾ ਦਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਸਦਨ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਰਹੀ।   ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨੁਰਾਗ ਦੂਬੇ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਅਨੁ ਦੂਬੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਵਕੀਲ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਪੋਤਾ ਆਦਿਤਿਆ ਦੂਬੇ ਇੱਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਪੋਤੀ ਅਨੁਸ਼ਕਾ ਤਿਵਾਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਰਨੇਗੀ ਮੇਲਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸੇਵਾਪੰਥੀ
ਇਤਿਹਾਸ
ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ।
ਫਿਲਾਸਫੀ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ
ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਸਿੱਖ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਕਸਰ ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚ-ਮੁਸਲਿਮ ਆਬਾਦੀ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਆਪਣੇ ਡੇਰੇ ਅਤੇ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਸਨ। ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਨਸਲੀ ਸਿੰਧੀ ਸਿੱਖ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾਪੰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਫੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਰੁਝੇਵੇਂ ਆਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੇਵਾ ਪੰਥੀ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਖੁਦ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੇਵਾਪੰਥੀ ਪਾਹੁਲ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਾਰਸ਼ਲ ਖਾਲਸਾ ਆਰਡਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲੌਰਾ ਮੁਲਵੇ
ਲੌਰਾ ਮੁਲਵੇ (ਜਨਮ 15 ਅਗਸਤ 1941) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਫਿਲਮ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਹਿਲਡਾ ਕਾਲਜ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਰਕਬੇਕ, ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲਮਰਸ਼ੇ ਕਾਲਜ, ਲੰਡਨ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ, ਈਸਟ ਐਂਗਲੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਸੀ।
2008-09 ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮੁਲਵੇ ਵੈਲੇਸਲੇ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਹਿਊਮੈਨਟੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀ ਕਾਰਨੀਲ ਡਿਸਟਿੰਗੂਇਸ਼ਡ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ। ਮੁਲਵੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਆਨਰੇਰੀ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ : 2006 ਵਿੱਚ ਈਸਟ ਐਂਗਲੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਲੈਟਰਸ ; 2009 ਵਿੱਚ ਕੌਨਕੋਰਡੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਲਾਅ ; ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਡਬਲਿਨ ਤੋਂ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਬਲੂਮਸਡੇ ਡਾਕਟਰ।