cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਮਾੜੀ ਮੁਸਤਫਾ
ਸਹੁਲਤਾਂ
ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, 66 ਕੇ.ਵੀ., ਬਿਜਲੀ ਗਰਿੱਡ, ਟੈਲੀਫੋਨ ਐਕਸਚੇਂਜ, ਕੇਨਰਾ ਬੈਂਕ, ਸਹਿਕਾਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਗਊਸ਼ਾਲਾ, ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਸਟੇਡੀਅਮ ਹਨ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸੇਵਾ ਸੁਸਾਇਟੀ ਰਜਿ. ਮਾੜੀ ਮੁਸਤਫਾ, ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਹਸਤੀਆਂ
ਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਸਿੰਘ, ਨਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਆਈ.ਐਮ.ਏ., ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਇੰਜਨੀਅਰ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਮੱਲੀ, ਕਾਂਗਰਸੀ ਲੀਡਰ ਜਸਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ, ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਮਰਗਿੰਦ ਬਾਘਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਦੇ ਬਾਨੀ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਮਰਗਿੰਦ, ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਗੁਰਜੀਤ ਅਤੇ ਰੇਡਰ ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਬੱਡੀ ਖਿਡਾਰੀ, 1980-90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੀਤਕਾਰ ਕਰਮਜੀਤ ਭੱਟੀ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਜਮਪਲ ਹਨ। ਸਾਬਕਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ‘ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਵੀਆਂ ਮਾਲਵਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਫੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ’ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬਾਥੋ ਪੂਜਾ
thumb|300x300px| ਬੋਰੋ ਲੋਕ ਇਸ ਕੈਕਟਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ 'ਬਾਥੋ ਬੋਰਾਈ' ਜਾਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਥੋ ਪੂਜਾ ( বাথৌ পূজা) ਅਸਾਮ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬੋੜੋ -ਕਚਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਿਲ੍ਹਾ ਦਮਰਾ, ਖੂਰੀਆ ਬੋਰਾਈ, ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਈ (ਸ਼ਿਬ ਬੋਰਾਈ), ਬਾਥੋ ਬੁਰਾਈ ਆਦਿ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ- ਗਰਜਾ, ਖੇਰਾਈ ਅਤੇ ਮਾਰਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖੇਰਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਖੇਰਾਈ ਪੂਜਾ
ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਜਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਫਲਸਰੂਪ ਬੋੜੋ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੇਰਾਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਤਾਰੀਖ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੇਰਾਈ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਰਾਈ ਬਥੋ ਨਾਮ ਦੇ ਕੈਕਟਸ ਜੋ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਬਾਂਸ ਸੀਮਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਨਾਜ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਖਰੇ ਪੱਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਾਹ, ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਕੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧੂਪ ਅਤੇ ਧੁਨਾ (ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਛਿਲਕਾ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਧੋਦਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਓਰਕਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਿਉਰੀ (ਪੁਜਾਰੀ) ਦੁਆਰਾ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦੋਦਿਨੀ ਬੋਰਾਈ ਬਾਥੋ ਨਾਮ ਦੇ ਕੈਕਟਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਖੇਰਾਰੀ ਨ੍ਰਿਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਓਹਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣ ਵਿਵਸਥਾ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਰਣ ਅਤੇ ਜਾਤ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣ ਵਿਵਸਥਾ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪ੍ਰਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕੰਮ ਮਿਥ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਾਮਣ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ, ਖੱਤਰੀ ਨੂੰ ਦੂਜਾ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਧਿਐਨ, ਵੇਦਪਾਠ ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਭਾਗ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰਦਾਈ ਸਨ। ਵੈਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸੇਵਾਦਰੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣ ਵਿਵਸਥਾ
ਫਿਰੋਜ਼
ਫਿਰੋਜ਼ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਜਲੰਧਰ ਪੱਛਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕੰਮੋ ਮਾਜਰਾ ਖੁਰਦ
'ਕੰਮੋ ਮਾਜਰਾ ਖੁਰਦ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸੰਗਰੂਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਇਤਾਲੋ ਕਾਲਵਿਨੋ
ਇਤਾਲੋ ਕਾਲਵਿਨੋ (15 ਅਕਤੂਬਰ 1923 – 19 ਸਤੰਬਰ 1985) ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਇਆ ਸਮਕਾਲੀ ਇਤਾਲਵੀ ਲੇਖਕ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਾਸਤੇ ਤਕੜਾ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਸੀ।
ਮਾਪੇ
ਇਤਾਲੋ ਕਾਲਵਿਨੋ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਅਕਤੂਬਰ 1923 ਨੂੰ ਕਿਊਬਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹਵਾਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਉਪਨਗਰ, ਸੇਂਟਿਆਗੋ ਡ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਰੀਓ, ਇੱਕ ਤਪਤ ਖੰਡੀ ਖੇਤੀ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤੀ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਵੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਾਲਵੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਾਲਵੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਾਲਵੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ
ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ
ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੀ-ਕਦੀ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿਚ ਪਰੰਪਰਾ ਅਧਿਐਨ ਜਾਂ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਅਧਿਐਨ, ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ, ਇਸਦੇ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੇ 1950 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਕਲਾਤਮਕ ਕਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਦਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਇਹ ਹੋਰ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੋਲਸਕੁੰਡੇ (ਜਰਮਨ), ਫੋਲਕੇਮੈਨਰ (ਨਾਰਵੇਈ), ਅਤੇ ਫੋਕਮੈਨਨੇਨ (ਸਵੀਡਿਸ਼), ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਕੇ।
ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ "ਰਵਾਇਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਬਾਰੇ ਸਿਫਾਰਸ਼" ਵਿਚ 1982 ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਨੈਸਕੋ ਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਅਣਗਿਣਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਮੇਲਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਬਿਆਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਬਚਾਓ ਐਕਟ (ਪੀ. ਐਲ. 94-201), 1976 ਵਿੱਚ ਬਾਇਸੈਂਟੀਨੀਅਲ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “… [ਲੋਕ-ਜੀਵਨ] ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: ਪਰਿਵਾਰਕ, ਨਸਲੀ, ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ, ਧਾਰਮਿਕ, ਖੇਤਰੀ; ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਤਕਨੀਕੀ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਨਰ, ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਹਿਤ, ਕਲਾ, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਸੰਗੀਤ, ਪਲੇ, ਡਾਂਸ, ਡਰਾਮਾ, ਰਸਮ, ਪੇਜੈਂਟਰੀ, ਹੈਂਡਕ੍ਰਾਫਟ; ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਬਾਨੀ, ਨਕਲ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਰਸਮੀ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾਗਤ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਲਾਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ " ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਯੋਗ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਇਸਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ ਅਤੇ ਲੋਰ. ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸ਼ਬਦ ਸਿਰਫ ਪੇਂਡੂ, ਅਕਸਰ ਗਰੀਬ, ਅਕਸਰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਕਿਸਾਨੀ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਲੋਕ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਕਾਲੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਕ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਆਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਲੱਖਣ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. “ਲੋਕ ਇੱਕ ਲਚਕੀਲਾ ਸੰਕਲਪ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਮੈਰੀਕਨ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ।” ਲੋਕ-ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਇਸ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸਮਾਜਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ "ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਲੋਰ), ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਪਦਾਰਥਕ ਲੋਰ), ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਰਿਵਾਜਿਕ ਲੋਰ)". ਲੋਕਧਾਰਕ ਇਕ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਰਿਵਾਜ, ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਰਣ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ, ਉਹ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਕੋਲ ਜੁੜੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸ਼ਾਰਡ ਬਣ ਜਾਣਗੇ. ਇਹ ਲੋਕ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਮੰਗ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਗੁਮਨਾਮ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ. ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਸਮੂਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਕਮਿਉਨਟੀ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਿਉਨਿਟੀ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨਾਮੀ ਕਲਾਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਲੋਕਧਾਰਾ ਸਮੂਹ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ, ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. "ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਹੈ - ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਨੂੰ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ੌਕੀਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਜਾਂ ਪਤੇ ਨੂੰ". [8] ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਕਾਈਆਂ []] ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲੰਘੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਉਹ ਅਰਥ ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ.
￼
ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ. ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮੁੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਫੋਕੋਰਲਿਸਟਿਕਸ / ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾ / ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਰਤ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵਰਤਮਾਨ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਹਨ. ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਇਸ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਸਲ ਸ਼ਬਦ ਸਨ. ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ, 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਇਆ, ਇਕ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਪਾਠ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਵਾਂ ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ, ਇਸਦੇ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਲੋਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ. ਲੋਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਮਿਉਨਿਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਲਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. [14] ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੋਕਧਾਰਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ.
ਹੋਰ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਿਚ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਰਨਾਕੂਲਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹਨ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖਰੇ .ੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹਨ. ਪੌਪ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸੀਮਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੰਜ-ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਮਾਸ ਮੀਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਫੈੱਡਰਾਂ ਦੇ ਲੇਬਲ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਸ਼ਬਦ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਟੈਂਡਰਡ ਬਿਲਡਿੰਗ ਫਾਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਥਾਨਕ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ. ਲੋਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਇਸ ਦਾ ਇਕ ਸਬਸੈੱਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਿਰਮਾਣ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਜਾਂ ਬਿਲਡਰ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਬਲਕਿ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਲੋੜੀਂਦਾ ਬਣਤਰ 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵਿਆਪਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਇਕ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਬੱਝੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਭਾਸ਼ਾਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. [15]
ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਦ "ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਜਾਂ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਤੱਤ [ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ] ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੈ।" ਲੋਕਧਾਰਾਕਾਰ ਹਰਮਨ ਬਾusਸਿੰਗਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ "ਦੂਜੇ ਹੱਥ" ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਛੂਟ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। [16] ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ; ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਐਨੀਮੇਟਡ ਫਿਲਮੀ ਪਾਤਰ, ਭਰੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਲਿਨਨ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਥ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸਲ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਅਤੇ ਅਰਥ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ. ਫੇਕਲੋਰੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੀਡੋ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਨਿਰਮਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ. ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਾਚਕ ਰਿਚਰਡ ਡੋਰਸਨ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ "ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਤੇ ਫ਼ੇਕਲੋਰਸ" ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। [17] ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦਾ ਸੋਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਕਲਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਬੇਲੋੜਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਮਨੋਨੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.
ਵਿਧੀ ਵਿਗਿਆਨ
ਸਰਗਰਮ ਲੋਕ ਕਥਾ ਖੋਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੀਚੇ ਹਨ. ਪਹਿਲਾ ਉਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ, ਤਰਜੀਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ. ਇਕ ਵਾਰ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਡੈਟਾ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਣ ਲਈ. ਫਿਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪਾਠ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਜਾਂ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਰਸਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਲੋਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਣ. ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅੰਤਮ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਵਿੱਚ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. [18]
ਲੋਕ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਖਾਸ ਸਾਧਨ ਕਈ ਗੁਣਾ ਹਨ.
ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੀਲਡ ਵਰਕ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਮੁਖਬਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.
ਉਹ ਲੋਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ.
ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਔਨਲਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਸੂਚਕਾਂਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਕਰਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ.
ਕੰਮ ਦੇ ਪਛਾਣ-ਯੋਗ ਸਰੋਤ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਲੋਕਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੀ ਉਚਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਾਚਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਨਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਬੰਧਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਲਕਿ ਬੋਲਚਾਲ ਦੀ ਸਮਝ (ਬਿਲਕੁਲ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ ਕੀ ਹੈ?) ਨਾਲ ਵੀ ਕੂਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰਗੜਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸ਼ੇਡਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਤਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.
ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਪਛਾਣਨ ਲਈ ਛਾਪੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖੇਤਰੀ ਖੋਜਾਂ ਲਈ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਹਾਇਕ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਅਣਦੇਖੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿਚ ਲੋਕਧਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਪਰਕ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਲਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ.
ਲੋਕ-ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ, ਸਾਧਨਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮੋਆਂ ਨੂੰ ਮਲਦੇ ਹਨ: ਸਾਹਿਤ, ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ, ਭੂਗੋਲ, ਸੰਗੀਤ, ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ. ਇਹ ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਸੂਚੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਇੱਕਜੁਟ ਹਨ. [20]
ਵਿਲੀਅਮ ਜਾਨ ਥੌਮਸ
ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ ਕਿ "ਲੋਕ-ਕਥਾ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੰਕਲਪ 1846 ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਿਲੀਅਮ ਥਾਮਸ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਥੇਨੀਅਮ ਦੇ ਅਗਸਤ 22, 1846 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ. [21] ਥੌਮਸ ਨੇ ਚੇਤੰਨਤਾ ਨਾਲ "ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ" ਜਾਂ "ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤ" ਦੀ ਸਮਕਾਲੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਨੂੰ ਇਸ ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ. ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਬਸੈੱਟ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਨ: ਪੇਂਡੂ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਕਿਸਾਨੀ. [२२] ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਥੌਮਜ਼ ਯੂਰਪੀਨ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੌਖਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਪੇਂਡੂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਗਰਿਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1812 ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ “ਕਿੰਡਰ-ਹਾਉਸਮਚੇਨ” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰਮਨ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਬਿਤਾਇਆ। ਸਕੈਨਡੇਨੇਵੀਆ ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਟਯੂਟੋਨਿਕ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਫੋਲਕੇਮਿੰਡੇ (ਡੈੱਨਿਸ਼) ਜਾਂ ਫੋਕਰਮਿਮਨੇ (ਨਾਰਵੇਈ) ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। [23] ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ, ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕੰਮ ਤੇ ਸਨ. ਥਾਮਸ ਕ੍ਰੌਫਟਨ ਕਰੋਕਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਖਣੀ ਆਇਰਲੈਂਡ ਤੋਂ ਅਤੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਨਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਇਰਿਸ਼ ਫਨੀਰੀਅਲ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ. ਏਲੀਅਸ ਲੈਨਰੋਟ ਕਾਲੇਵਾਲਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਫਿਨਿਸ਼ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਫੈਨਿੰਗ ਵਾਟਸਨ ਨੇ "ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਦੇ ਐਨਾਲਸ" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ. [24]
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਉਦਯੋਗੀਕਰਨ, ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਖਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਲੋਕ-ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਪੇਂਡੂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦਾ ਲੋਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਈਸਾਈ-ਪੂਰਵ-ਡੇਟਿੰਗ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਿਤ ਸਨ. [25] ਇਹ ਸੋਚ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸਮੂਹ ਯੂਰਪ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨਾਲ ਤਾਲੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। [26] ਕੁਝ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਦੀਆਂ ਨੇ, [ਜੋ?] ਪੇਂਡੂ ਜਾਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗੀਕਰਨ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਗਾੜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ. [27]
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੇਂਡੂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵਧੇਰੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਇਸ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੋਕਲੇਅਰ ਸੁਸਾਇਟੀ 1883 ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਕ ਦਹਾਕੇ ਬਾਅਦ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੋਕਲੋਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ. ਇਹ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੁਸਾਇਟੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇ ਦੋ ਸਨ. [28] ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਲੋਕ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅਤੀਤ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. [29] ਲੋਕ-ਕਥਾ ਸਮਾਜ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣ ਗਈ, ਅਸੀਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗ਼ਰੀਬੀ, ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ ਅਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਅਤੀਤ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ ਹੈ. 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਚਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀਨ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਪੂਰਵ-ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕਲਾ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਕਰਨਾ ਸੀ. [ ਨੋਟ 3] "ਲੋਕ ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਲੇਬਲ ਸੀ ... ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਨਮੂਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ. ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਤਰਲ, ਛਾਪੇ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪੰਨਾ. "[30]
ਪੂਰਵ-ਸਾਹਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ, ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਕਥਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਵਨ ਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਘੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਕਾਰਲ ਕਰੋਨ ਅਤੇ ਐਂਟੀ ਅਰਨੇਵਰ ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿਚ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਸੰਗ੍ਰਹਿਕ. ਸਕੌਟਸਮੈਨ ਐਂਡਰਿ ਲਾਂਗ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਐਂਡਰਿ ਲਾਂਗ ਦੀਆਂ ਫੇਰੀ ਬੁੱਕਾਂ ਦੀਆਂ 25 ਖੰਡਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਜੇਮਜ਼ ਚਾਈਲਡ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਚਾਈਲਡ ਬੈਲਡਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਮਾਰਕ ਟਵੈਨ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਇਰਵਿੰਗ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੀਤੀ. []१] []२] ਇਕ ਸੈਮੂਅਲ ਕਲੇਮੇਨਸ, ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੋਕਲੇਅਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਚਾਰਟਰ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ. [] 33]
ਮਹਾਨ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਈਡੀਟ
ਫਿਰ 1930 ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਮਹਾਨ ਦਬਾਅ ਆਇਆ. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਡਬਲਯੂਪੀਏ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਕਾਲਰ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿੱਤੇ ਦੀਆਂ ਮੌਖਿਕ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਗਾਣੇ, ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਤੇ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਲੇਵ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਫੈਡਰਲ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੋਕ ਕਥਾ ਲੋਕਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। []१]
ਤੀਜੀ ਰੀਚ ਐਡੀਟ ਵਿਚ ਜਰਮਨ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ. 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੂਹ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਨਸਲੀ ਲੋਕ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਘੁੰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਵੈਮਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ (ਪੜ੍ਹੋ: ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਹਾਕੇ ਤਕ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਣ ਸੁਸਾਇਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਅਤੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਰਮਨ ਵੌਕਸਕੁੰਡੇ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
￼
ਗ੍ਰੇਟਰ ਜਰਮਨਿਕ ਰੀਚ
1920 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਕਈ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ। [] 43] [] 44] ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਦਭਾਗਾ ਮੇਲ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ; ਜਰਮਨ ਵੋਲਕਸਕੁੰਡੇ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਵੋਲਕ (ਲੋਕ), ਰਸਸੇ (ਨਸਲ), ਸਟੈਮ (ਕਬੀਲੇ) ਅਤੇ ਏਰਬੇ (ਵਿਰਾਸਤ) ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਅਡੌਲਫ ਹਿਟਲਰ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੱਤਭੇਦ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਪ ਕੀਤੇ ਗਏ. ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਟੀਚਾ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਿਕ, ਅਰਥਾਤ ਨੋਰਡਿਕ, ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਜਰਮਨ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਅਰਨਸਟ ਬਲੌਚ ਇਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਮੁਖ ਮੁਆਫ਼ੀਨਾਮਾ ਸੀ। [ਨੋਟ]] “ਨਾਜ਼ੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੀੜਤ ਜਰਮਨ ਰਾਜ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਨਸਲੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਨਸਲੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਰਮਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਨਸਲੀ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ”ਨਾਸੀਆਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸੀ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੇਨਿਕ ਰੀਮਿਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। [] 45]
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿਚ, ਜਰਮਨ ਦੀਆਂ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਲੋਕ-ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਤੀਜੀ ਰੀਕ ਦੌਰਾਨ ਅਪਰਾਧਿਕ ਬਦਸਲੂਕੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਹਿੱਕ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਪੱਛਮੀ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ 20 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ, ਖ਼ਾਸਕਰ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਹਰਮਨ ਬਾਉਸਸਿੰਗਰ ਅਤੇ ਵੋਲਫਗਾਂਗ ਐਮਮਰਿਚ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵੋਲਸਕੁੰਡੇ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਮੌਜੂਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਕਵੀਂ ਸੀ। [] 46] ਇਹ ਫਿਰ ਲੋਕ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਾਜਵਾਦ 'ਤੇ 1986 ਦੇ ਮਿੰੰਚਨਿਖ ਸੰਮੇਲਨ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ. ਇਹ ਜਰਮਨ ਲੋਕ ਕਥਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਹੈ. [] 47]
ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਬਾਅਦ
ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਜਾਰੀ ਰਹੀ ਕਿ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ. ਇਕ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਬੋਸ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਹਰੇਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਪੂਰਨ ਵੱਲ ਜਾਂ ਟੁੱਟਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ. ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਧਾਰਾ ਅੰਦੋਲਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵੱਲ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਬਦ, ਲੋਕ-ਜੀਵਨ, ਰਵਾਇਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ, ਡਾਂਸ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣਾ, ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ, ਪੁਸ਼ਾਕ, ਖਾਣੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਸਿਰਫ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਇਕ ਕਿਰਿਆ ਬਣ ਗਿਆ. ਲੋਕ-ਕਥਾ ਇਕ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਲੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੀ. []]] 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਇਹ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਹਾਰਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਰਥ ਹੈ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਚਰਡ ਬਾਉਮਨ[ਬਾਰਬ]] ਅਤੇ ਬਾਰਬਰਾ ਕਿਰਸ਼ੈਨਬਲਾਟ-ਜਿਮਬਲੇਟ. []]] ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਇੱਕ ਫਰੇਮਵਰਕ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਕੁਝ ਆਮ ਸੰਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, "ਤਾਂ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ..." ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੇਠਾਂ ਚੁਟਕਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਝੰਜੋੜਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ. ਜਾਂ ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਸਮੂਹ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ. []१]
ਇਹ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਫਿਰ ਕਲਾਤਮਕਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਨ੍ਰਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ-ਕਹਾਣੀ ਹੋਵੇ. ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ. ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਦਰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਕੋਈ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਗਲੀ ਪੁਨਰਗਠਨ ਤੇ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਫੀਡਬੈਕ ਲੂਪ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਜਾਏਗਾ. []२] ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ "ਜੁੜਵੇਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ" ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਵੀਨਤਾ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣੂ ਦੀਆਂ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. [] 53] ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕ ਕਥਾ ਅਬਜ਼ਰਵਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿ ਸੂਖਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਸਵਾਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਅਧੂਰਾ ਹੈ. ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਸਮਝ ਸਿੱਧੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਸਾਡੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ, ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ. [] 54] [ਨੋਟ]]
￼
2015 ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਉਤਸਵ
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹੁੰਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਸਟਰਕਚਰਲਿਸਮਿਨ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰੀਵ ?ਾਂਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ. [ਨੋਟ]] ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਣਤਰਗਤ ਲੋਕਧਾਰਕਾਂ ਲਈ ਉੱਚਿਤ ਮੁੱਦੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ: ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਕਵਾਂ ਕਵੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ? ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ; ਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ, ਵਿਲੀਅਮ ਬਾਸਕਾਮ ਨੇ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ 4 ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ. ਇਹ ਪਹੁੰਚ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਉਪਰੋਂ-ਹੇਠਾਂ ਪਹੁੰਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ. [ਨੋਟ 8] ਲੋਕ ਕਥਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਤੀਜੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ, [ 55] ਐਲਨ ਡੰਡਸ ਦੁਆਰਾ ਜੇਤੂ. ਉਸ ਦੇ ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ਼ਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੁੱਟਬਾਲ [] 56] ਵਿਚ ਹੋਮੋਰੋਟਿਕ ਸਬ-ਟੈਕਸਟ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਿਚ ਗੁਦਾ-ਕਾਮ-ਤੱਤ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, [57]] ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿਚ ਡੁੰਡੇਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਇਹ ਹਰੇਕ ਪਹੁੰਚ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ (ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਮੁੱਦੇਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ, ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ, ਗੈਰ-ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਪਾਠ, ਵਿਗਿਆਪਨ ਦੇ ਬਾਰੇ) ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵੀ ਪਰਿਪੇਖ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ ਪਰਛਾਵਾਂ
ਅਮੇਰਿਕਨ ਫੋਕ ਲਾਈਫ ਲਾਈਫ ਪਰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਦੇ 1976 ਵਿਚ ਪਾਸ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਉਮਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ. ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਸਾਡੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਠੋਸ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਸਾਡੀ ਕੌਮੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਇਕ ਏਕਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ. [58] "ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਹੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮੌਕਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸਰੋਤ ਹਨ।59" ] ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹਰ ਸਾਲ ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਫੋਕ ਲਾਈਫ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰਕੀ ਈਡਿਟ ਵਿੱਚ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ
￼
ਸਿਨਾਸੀ ਬੋਜ਼ਲਟੀ
ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਜਦੋਂ ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਆਈ ਤਾਂ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਵਧੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਤੇ ਵਿਆਕਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਓਟੋਮੈਨ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੇ ਸੰਚਾਰ ਪਾੜੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, 1839 ਵਿਚ, ਤਨਜ਼ੀਮੈਟ੍ਰਫਾਰਮ ਨੇ ਓਟੋਮੈਨਲਾਈਟਰੇਚਰ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀ. ਪੱਛਮ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ. ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਾਵਲ, ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਕੀ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਗਈ. ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਇਹ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਲਈ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਣ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.
ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ “ਆਮ ਲੋਕਾਂ” ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਨਜ਼ੀਮਤ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਗੀਤ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ। ਸੰਨ 1859 ਵਿਚ ਲੇਖਕ ਸਿਨਾਸੀ ਬੋਜ਼ਲਟੀ ਨੇ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਇਕ ਨਾਟਕ ਲਿਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਬਾਅਦਨ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਹਾਵਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ. ਤੁਰਕੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਅਹਮੇਤ ਮਿਡਹਤ ਈਫੇਂਦੀ ਸਣੇ ਇਸ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਨਸੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਕਹਾਵਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਇਸ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ.
21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਝੁਕਣਾ
ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਨਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕਿੱਤਾ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਲੇਖ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕਧਾਰਾਕਾਰ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ.
ਗਲੋਬਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ
ਅਮਰੀਕਾ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਕੋਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਆਇਆ ਸੀ. ਅਮਰੀਕੀ ਆਪਣੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਲੋਕ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਦੇਸ਼ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕੂਹਣੀਆਂ ਰਗੜਦਾ ਹੈ, ਰਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੁਮੇਲ ਵਿਚ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪੈਟਰਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿੰਡੋ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. “ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਰਿਹਾ।” [] 60] [ਨੋਟ 9]
ਇਕ ਵਿਆਪਕ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਕਜੁਟਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ. [ਨੋਟ 10] ਅਸਲ ਵਿਚ, ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਆਲੋਚਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਆਪਸ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਪੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੀਮਾ ਸ਼ੁਲਕ. ਲੋਕ ਦੂਸਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਣਦੇ ਅਤੇ ਚੁਣਦੇ ਹਨ. ਇਸਦੀ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਯਹੂਦੀ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਟ੍ਰੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਝਗੜੇ ਦਾ ਇਕ ਬਿੰਦੂ.
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਬਲਿਕ ਸੈਕਟਰ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਮੈਰੀਕਨ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਸੁਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਜਨਤਕ ਲੋਕਧਾਰਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਏਜੰਸੀਆਂ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵਿਭਿੰਨ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ. ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਦੋ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਲੋਕ ਉਤਸਵ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਬਹੁਤਾਤ ਮਾਣ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. []१] ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਲੋਕਧਾਰਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਕਮਿ ਕਮਿਉਨਿਟੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ. []१]
ਕਪਟਰਾਈਜ਼ਡ ਡਾਟਾਬੇਸ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਡੇਟਾ ਈਡੀਟ
ਵਰਲਡ ਵਾਈਡ ਵੈਬ 'ਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਡੇਟਾਬੇਸ ਵਿਚ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਵੱਡੇ ਡੇਟਾ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚ ਵੀ ਮੂਵ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਲੋਕ ਕਲਿਆਣਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡੇਟਾ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਹੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. [62] ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਡੇਟਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ. ਕੰਪਿਉਟੇਸ਼ਨਲ ਹਾਸੇ ਮਜ਼ਾਕ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮੌਖਿਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਹੈ. ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਚੁਟਕਲੇ ਅਤੇ ਕਿੱਸੇ, ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਾਨਫਰੰਸ 1996 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਚੁਟਕਲੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਪਿਉਟਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾਕ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, [] 64] ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਕਲੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਚੁਟਕਲੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ.
ਕੰਪਿਟਰ ਏਜ ਐਡਿਟ ਦੀ ਬਾਈਨਰੀ ਸੋਚ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਣਤਰਗਤਵਾਦਾਂ ਦੀ ਬਾਈਨਰੀ ਸੋਚ ਲੋਕਧਾਰਕ ਦੇ ਟੂਲ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੰਦ ਹੈ. [] 65] ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਨਰੀ ਸੋਚ ਦੀ ਕੰਪਿਊਟਰਾ ਰੀਸੈਟਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਕਿ ਅਸੀਂ "ਜਾਂ ਤਾਂ / ਜਾਂ" ਨਿਰਮਾਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ. ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ, ਸਿਧਾਂਤਕ ਸੋਚ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਡਰਲਾਈਜ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ - {ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ: ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਿਜ਼ਮ}, {ਕਿੱਸਾ: ਮਿੱਥ}, {ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ: ਬਣਤਰ}, {ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ: ਪਰੰਪਰਾ}, {ਸੁਧਾਰ: ਦੁਹਰਾਓ}, ation ਪਰਿਵਰਤਨ: ਰਵਾਇਤੀਵਾਦ}, ਐਟੀਸ਼ਨ ਦੁਹਰਾਓ: ਨਵੀਨਤਾ}; [] 66] ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਬਾਈਨਰੀ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ: {ਰਵਾਇਤੀ: ਆਧੁਨਿਕ} ਜਾਂ {ਪੁਰਾਣਾ: ਨਵਾਂ}. ਬੌਮਾਨ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ (ਜਾਂ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ) ਵਿਚਕਾਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਤਣਾਅ ਹੈ. [] 67] ਨੋਇਸ [] 68] [ਲੋਕ] ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ "ਇਕ ਪਾਸੇ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਤਰਲ ਨੈਟਵਰਕ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕਲਪਿਤ ਕਮਿ ਕਮਿਨਨਿਟੀਜ਼. ਅਸੀਂ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਇਹ ਸਥਿਰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ”[]]]
ਇਹ ਸੋਚ ਸਿਰਫ ਬਾਈਨਰੀ ਵਿਰੋਧ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਕੰਮ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਈਨਰੀ ਜੋੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਦਬਦਬਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ. ਬਾਈਨਰੀ ਵਿਰੋਧਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ "ਅਕਸਰ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਤੇ ਐਥਨਸੈਂਟ੍ਰਿਕ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸਤਹੀ ਅਰਥ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਕਰਦੇ ਹਨ. []०]
ਸਮਾਂ-ਸੰਪਾਦਨ ਦੀਆਂ ਰੇਖਿਕ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਲੀਨੀਅਰ ਧਾਰਣਾਵਾਂ
ਪੱਛਮੀ ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਬੇਸਲਾਈਨ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਿਗਾੜ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਕ ਪਲ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਲ ਤਕ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਾਂ. ਟੀਚਾ ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਬਣਨਾ ਹੈ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵਿਚ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਮਾੱਡਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਰੇਖਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ. "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬੀਜਦੇ ਹੋ ਉਹ ਵੱਡਦੇ ਹੋ, "ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਨੌਂ ਬਚਦਾ ਹੈ", "ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ", ਇਕ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਈਸਾਈ ਸੰਕਲਪ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਝ ਨੂੰ ਰੇਖਿਕ ਅਤੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿਚ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਵੀ ਖੋਜ ਦੀ ਇਕ ਯੋਗ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ. ਇਤਿਹਾਸਕ-ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਕੂਲਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਫੋਕ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਦੀਆਂ ਦਾ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁਨਰ ਗਠਨ ਕਰਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਮੂਲ ਮਿਥਿਹਾਸਕ (ਪੂਰਵ-ਈਸਾਈ) ਵਿਸ਼ਵ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼. ਇਕ ਕਲਾ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ? ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚ ਲੋਕਧਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸਨ. ਇਹਨਾਂ ਡੇਟਾ ਪੁਆਇੰਟਸ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਕਲਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਟਾਈਮ-ਸਪੇਸਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰਿੱਡ ਪੈਟਰਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. []१]
ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਧ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ (ਅਤੇ ਸਪੇਸ) ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ  ਦਿ ਅਮੈਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਮਾਈਂਡ ਇਨ ਏ ਲਾਈਨੀਅਰ ਵਰਲਡ  ਚ ਡੌਨਲਡ ਫਿਕਸਿਕੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਕਲਪਕ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਭਾਰਤੀ ਸੋਚ" ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ "ਵੇਖਣਾ" ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਚੱਕਰਬੰਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ. " ਫੇਰ ਉਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਅਜਿਹੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਕਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ." []२] [ਨੋਟ 11] ਇੱਕ ਹੋਰ ਖਾਸ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਧਾਰਾਕਾਰ ਬੈਰੇ ਟੇਲੈਂਡੈਂਡਸ ਨੇ ਨਾਵਾਜੋ ਨੂੰ ਸਰਕੂਲਰ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗੂੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੁਲਾੜ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਰਵਾਇਤੀ ਸਰਕੂਲਰ ਜਾਂ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਹੋਗਨ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. [] 73] ਮਾਰਕਿੰਗ ਟਾਈਮ (ਘੜੀਆਂ, ਘੜੀਆਂ, ਕੈਲੰਡਰ) ਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮਕੈਨੀਸਟਿਕ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ, ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਗਰਮੀਆਂ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਹਾਕਿਆਂ ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ.
ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਅਣਕਿਆਸੀ ਛੋਟੇ (ਨੈਨੋ ਸਕਿੰਟ) ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਵੱਡੇ (ਡੂੰਘੇ ਸਮੇਂ) ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਧਾਰਨਾ: ਵਰਤਮਾਨ: ਭਵਿੱਖ ਲਗਭਗ ਵਿਲੱਖਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਕੇਲ ਦੇ ਇਸ ਗੁਣਵਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ "ਪਰੰਪਰਾ" ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਕਸ਼ਦੇ ਹਾਂ? ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਧਿਐਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਰਕੂਲਰ ਸਮੇਂ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਕ੍ਰਿਸਮਸ, ਮਈ ਦਿਵਸ) ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਬਪਤਿਸਮੇ, ਵਿਆਹ, ਸੰਸਕਾਰ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਨੂੰ ਮੌਖਿਕ ਪਾਠ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਲੋਕ ਕਥਾ-ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਇਕੱਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀਵਾਰ ਲੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਮਾਂ-ਸਪੇਸ ਗਰਿੱਡ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਿੰਗਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਹ ਇਕ ਗੈਰ-ਲੀਨੀਅਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਬਿਹਤਰ ਫਿਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਕਲਾਕਾਰ ਇਕ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਅੰਡਰਸਟਿtਡ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਵੀ ਭਿੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. [] 74]
ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਐਡਿਟ
ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਟੀਚਾ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਬੰਦ ਸਿਗਨਲਿੰਗ ਲੂਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਮ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਿਰਿਆ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਆਰੰਭ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਮਕੈਨੀਸਟਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਫੋਕਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮਾਨਤਾ ਤੱਕ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤਕ ਨਿਰਮਾਣ ਕਈ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ. [] 75] ਇਕ ਵਾਰ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਇਕ ਨਮੂਨੇ ਤੋਂ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੀਨੀਅਰ ਟਾਈਮ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਅਰਥਾਤ ਇਕ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ), ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ.
ਚੁਟਕਲੇ ਦੀ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 1600 ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. [ਨੋਟ 12] ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਰੂਪ ਕਮਾਲ ਦੀ ਇਕਸਾਰ ਹੈ. ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਦੀਆਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਟੋਪੋਇਸਿਸ ਦੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਬੰਦ ਲੂਪ ਆਟੋ-ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਵੈ-ਤਾੜਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਾੱਲਟਰ ਐਂਡਰਸਨ ਦੁਆਰਾ ਕਿੰਗ ਅਤੇ ਐਬੋਟਪ੍ਰਬਿਲਿਡ 1923 ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ ਵਿਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। [] 76] ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ, ਐਂਡਰਸਨ ਨੇ ਇਕ "ਦੋਹਰਾ ਰਿਡੰਡੈਂਸੀ" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਪੱਧਰਾਂ ਤੇ ਦੁਹਰਾਓ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਲੂਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਨਵੇਂ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. [] 77]
ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਅਤੇ ਆਟੋਪੋਇਸਿਸ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਕ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਵੈ-ਪੈਦਾਵਾਰ ਹੈ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਚੁਟਕਲੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਨਿਰੰਤਰ ਅਧਾਰ ਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਨਵੇਂ ਚੁਟਕਲੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ. ਲੋਕਧਾਰਕ ਬਿੱਲ ਐਲੀਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ 9/11 ਦੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਤਹੀ ਚੁਟਕਲੇ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇੰਟਰਨੈਟ ਮੈਸੇਜ ਬੋਰਡਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। "ਪਿਛਲੀ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਖੋਜ ਸਫਲ ਚੁਟਕਲੇ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਭਰ ਕੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਇੰਟਰਨੈਟ-ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਇੱਕ ਟਾਈਮ ਮਸ਼ੀਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਭਰਨ ਵਾਲੇ ਪਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ, ਜਦੋਂ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ", ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਚੁਟਕਲੇ ਦੇ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਮੈਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। [] 78]
ਦੂਜਾ-ਆਰਡਰ ਸਾਈਬਰਨੇਟਿਕਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਨਿਗਰਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਇੰਟਰਪਲੇਅ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਇੰਟਰਪਲੇਅ ਨੂੰ ਲੋਕਧਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਦਾ ਕੰਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਆਦਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ. "ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਾਪਤੀ ਲਈ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪਿਛੋਕੜ, ਏਜੰਡੇ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਮਾਜਕ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਜੋਖਮ. ਤੇਜ਼ ਹਨ ... "[]]] [ਨੋਟ 13]
ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ
ਅਮੇਰਿਕਨ ਫੋਕਲੋਰ ਸੁਸਾਇਟੀ
ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਫਾਰ ਐਥਨੋਲੋਜੀ ਐਂਡ ਫੋਕੋਲੋਰੀ
ਅਮੇਰਿਕਨ ਫੋਕੋਲੋਰੀਜ ਦਾ ਜਰਨਲ
ਫੋਕਲੋਰ ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਜਰਨਲ
ਸੋਸਾਇਟੀ ਫਾਰ ਫੋਕ ਲਾਈਫ ਸਟੱਡੀਜ਼
ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ
ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਲੋਕ ਕਥਾ ਵਾਚਕ
ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਚਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਲਈ, ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਜਾਓ.
ਸੰਬੰਧਿਤ ਥਿ .ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ
ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਿਰਧਾਰਣ
ਨਸਲਵਾਦ
ਐਥਨੋਪੋਇਟਿਕਸ, ਮੌਖਿਕ ਕਵਿਤਾ ਜਾਂ ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਟੈਕਸਟ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਧੀ (ਅਰਥਾਤ ਜ਼ਬਾਨੀ ਪਾਠ)
ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ (ਮਨ ਦਾ ਫਲਸਫਾ)
ਮਾਈਮੇਸਿਸ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਧਿਐਨ
ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ
Ructਾਂਚਾਵਾਦ
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਵੀ ਵੇਖੋ
ਮਿਮੈਟਿਕਸ
ਨੋਟਸ
ਐਲਨ ਡੰਡਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1889 ਵਿੱਚ ਚਾਰਲਸ ਲੇਲੈਂਡ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਹੰਗਰੀ ਦੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ "ਡਾਈ ਫੋਕਲੋਰੀਸਟਿਕ" ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ. (ਡੰਡਸ 2005, ਪੰਨਾ 386) ਸਮਕਾਲੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਵਿਚ, ਫੋਕਲੋਰੀਸਟਿਕਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਐਲਨ ਡੰਡਸ ਨੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ (ਡੰਡਸ 1978). ਫੋਕਲੋਅਰ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਸਿਮੋਨ ਬ੍ਰੋਨਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਵੇਖੋ (ਬ੍ਰੋਨਰ 1986, ਪੀ. Xi).
ਇਕ ਹੋਰ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਤਕਨੀਕੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿਚ, ਹੈਨਰੀ ਗਲਾਸੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: “[ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਦੀ] ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ… ਅਜੇ ਵੀ ਹਕੀਕਤ ਵਿਚ ਜੜ੍ਹ ਫੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ [1960] ਵਿੱਚ ... ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ, ਕੈਂਪ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਮਰ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਥਾਪਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਧੇਰੇ ਉੱਨਤ ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿਚ ਖਿਸਕ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ. ਅਸੀਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਡੇ ਰਵਾਇਤੀ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਹਨ .ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲੋਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਲੜੀ ਵਿਚ ਉੱਚਾ ਸਮਝਿਆ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ. . ਅਸੀਂ ਸਿਆਣੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ. (ਗਲਾਸੀ 1983, ਪੀ.) 128)
^ ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ 1859 ਵਿਚ ਓਰ ਓਰਜਿਨ ਆਫ਼ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ.
ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਇ "ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਲਡ ਵਿਚ, ਟੋਲੇਕਨ ਨੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਦੇ ਨਵਾਜੋਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦੀ ਇਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ. ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮੂਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸਥਾਨਿਕ ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਸਥਾਨ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਮਜ਼ਾਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੱਸਣ ਲਈ ਇਕ ਖਾਸ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਕਥਾ-ਰਹਿਤ ਨਾਲ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਨੈਤਿਕ ਪਾਠ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕਥਾਵਾਦੀਆਂ ਮਾਨਵ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਅਕਸਰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸਿੱਟਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫਾਰਮੂਲਿਕ ਬਣਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਨ.
ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਚੁਟਕਲੇ ਦੇ ਚੱਕਰਵਾਤ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕੌਮੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੁਖਾਂਤ ਜਾਂ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।ਡੰਡਸ (2005) ਵੀ ਦੇਖੋ. 387. [ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ] ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਨਸਲੀ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਅਨਮੋਲ ਅੰਕੜੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਹਾ ਹੈ। ”
ਇਸ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਦੀ ਨਵੀਨਤਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਸੂਚੀਬੱਧ ਸਾਰੇ ਸਰੋਤ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ.
^ ਇਸ ਕੰਬਲ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਰਲ ਸਮਝਦਿਆਂ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਵੇਖੋ (ਰੋouseਸ 2012, ਪੀ. 14 ਐਫ.)
ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਚੁਟਕਲਾ ਇਕ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਪੀਅਰਸ ਉੱਤੇ ਹੈ ਜੋ ਮਿਤੀ 1600 ਬੀ.ਸੀ. ਚੁਟਕਲੇ ਦੇਖੋ # ਛਾਪੇ ਚੁਟਕਲੇ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਹਾਸਾ.
This ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ (ਸਮਿਡਟ-ਲੋਬਰ 2012, ਪੰਨਾ 362 ਐਫ.)
^ (ਬਰੂਨਵਾਲਡ 1996, ਪੰਨਾ 286)
. "ਯੂਨੈਸਕੋ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ 1989".
"ਪਬਲਿਕ ਲਾਅ -201 -201 American--201 (((ਦਿ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੋਕਲਾਈਫ ਸੈਂਟਰ, ਦਿ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ) ਦੀ ਰਚਨਾ".
^ (ਹਿਫੋਰਡ 1991)
^ (ਡੰਡਸ 1969, ਪੰ. 13)
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ (7 ਦਸੰਬਰ 1923 - 2 ਫ਼ਰਵਰੀ 2016) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਉਰਦੂ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ
ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ
^ (ਵਿਲਸਨ 2006, ਪੰਨਾ 85)
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ
ਜੀਵਨੀ
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ 7 ਦਸੰਬਰ, 1923 ਨੂੰ ਮੇਰਠ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬੁਲੰਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਬਿਦਾਈ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮੇਰਠ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬੀ ਏ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ ਏ ਉਰਦੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅਬੇ ਨਾਲ ਵਾਬਸਤਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਗਲੀ ਕੂਚੇ  1953 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਰੋਜ਼ਨਾਮਾ ਮਸ਼ਰਿਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਅਰਸੇ ਤੱਕ ਛਪਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਲਮ ਲਾਹੌਰ ਨਾਮਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ੋਹਰਤ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਲਮ ਨਿਗਾਰੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਹੈ।
ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ
ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੰਨਾ 7)
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ
ਕਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁਅਤਬਰ ਨਾਮ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ, ਬਦਲਦੇ ਲਹਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੇ ਸਦਕਾ ਅੱਜ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਮੰਜ਼ਰ ਦੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਚੈਲੰਜ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਲਪੀ ਫ਼ਜ਼ਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਤਰ-ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਅਜੋਕੇ ਤਕਾਜ਼ਿਆਂ ਕੇ ਤਹਿਤ ਵਰਤਾਉ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹੈਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੇਲਾ ਜਿਹਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਜ ਦੇ ਸੰਜੀਦਾ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਉਖਾੜ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਦ ਸਾਖ਼ਤਾ ਸੂਰਤ-ਏ-ਹਾਲ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਰਤ-ਏ-ਹਾਲ ਫੈਨਤਾਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਵਲ ਬਸਤੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਸੰਜ਼ੀਦਾ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੇਖਕ
ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਧਿਐਨ
ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ
^ (ਜੁਮਵਾਲਟ 1988)
ਲੇਵੀ, ਬ੍ਰੋਨਵਿਨ ਐਨ; ਮਰਫੀ, ਫਿਫਿਅਨ (1991). ਕਹਾਣੀ / ਦੱਸਣਾ. ਯੂਨੀਵ. ਕੁਈਨਜ਼ਲੈਂਡ ਪ੍ਰੈਸ. ਪੀ. 43. ਆਈਐਸਬੀਐਨ 9780702232022.
^ (ਸਮਾਈਡਚੇਨਜ਼ 1999, ਪੰਨਾ 52)
^ (ਡੋਰਸਨ 1976)
^ (ਵਿਲਸਨ 2006, ਪੰਨਾ 81-1010)
^ (ਡੋਰਸਨ 1972, ਪੰਨਾ 6)
^ (ਜਾਰਜਸ 1995, ਪੰਨਾ 35)
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੰਨਾ 23)
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੇ ਐਨਾਲ; ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਕਿੱਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਮੁliesਲੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੋਣ ... ਉੱਕਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਹੋਏ. [ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ] ਲੇਖਕ. 1850–1860.
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੰਨਾ 23-24)
^ (ਜਾਰਜਸ 1995, ਪੰਨਾ 40)
^ (ਜੋਸੇਫਸਨ-ਤੂਫਾਨ 2017, ਪੰ. 129)
^ (ਬ੍ਰੋਨਰ 1986, ਪੰਨਾ 17)
^ (ਜਾਰਜਸ 1995, ਪੰਨਾ 32)
^ (ਬ੍ਰੋਨਰ 1986, ਪੰ. 11)
^ (ਬ੍ਰੋਨਰ 1986, ਪੰ. 5)
^ (ਬ੍ਰੋਨਰ 1986, ਸਫ਼ੇ 21-22)
^ (ਜਾਰਜਸ 1995, ਪੰਨਾ 54)
^ (ਵੁਲਫ-ਨਟਸ 1999)
^ (ਡਸਟ 2016, ਪੰਨਾ 131)
^ (ਜੋਸੇਫਸਨ-ਤੂਫਾਨ 2017, ਪੀਪੀ 128–30)
^ (ਜੁਮਵਾਲਟ 1988, ਪੰ. 16-20)
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੰਨਾ 10, 25)
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੰਨਾ 25)
^ (ਡੋਰਸਨ 1972, ਪੰ. 15)
^ (Bendix 1998, ਪੀ. 240)
^ (Bendix 1997, p. 163)
^ (ਲਿਕਸਫੀਲਡ ਅਤੇ ਡੋ 1994)
^ (ਬਾauਮਨ 1972, ਪੀ. Xv)
^ (ਬਾauਮਨ 1975)
^ (ਕਿਰਸ਼ਨਬਲਾਟ-ਜਿਮਬਲੇਟ 1999)
^ (ਬਾਉਮਾਨ1971, ਪੰਨਾ 45)
^ (ਡਸਟ 2016, ਪੀ. 139)
^ (ਟੋਕਲਨ 1996, ਪੰਨਾ 39-40)
^ (ਟੋਕਲਨ 1996, ਪੀ. 226)
^ (ਸਿਮਸ 2005, ਪੀ. 187 ਐਫ.)
^ (ਡੰਡਸ 1978)
^ (ਡੰਡਸ 1984)
"ਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ".
^ (ਟੋਕਲਨ 1996, ਪੰਨਾ 297)