cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਨਿਮੀ
ਕਰੀਅਰ
<span id="result_box" class="" lang="hi"> ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਬਰਸਾਤ (1949)  ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮਦੀਨ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਐਕਟਰੈਸ ਨਰਗਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੈ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਅਦ,  ਉਹ ਦੂਜੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅੰਦਾਜ਼ ਦੇ ਸੈੱਟ ਤੇ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਮੀ  ਦੇ ਮਾਸੂਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਦੇਖਣ  ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਐਕਟਰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਥ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਤੇ ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਨਿਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਰਹਿਮ ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਦਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਇੱਕ ਅੱਲੜ ਪਹਾੜਨ ਗੁਜਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲਾਂਚ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਅਸਜਦ ਰਜ਼ਾ ਖਾਨ
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ
ਅਸਜਦ ਰਜ਼ਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਵੰਦੇ ਮਾਤਰਮ ਗੀਤ ਨੂੰ "ਗੈਰ-ਇਸਲਾਮਿਕ" ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਗਾਉਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।
ਕਲਪਨਾ (ਮਲਿਆਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਕੈਰੀਅਰ
ਕਲਪਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਿਲਮ ਵਿਦਾਰੁਨਾ ਮੋਟੂਕਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੀ. ਅਰਵਿੰਦਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ 1980 ਦੀ ਫਿਲਮ ਪੋਕਕੁਵੇਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਤਾਮਿਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1985 ਵਿੱਚ ਕੇ. ਭਾਗਿਆਰਾਜ ਦੇ ਉਲਟ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸਫਲ ਫਿਲਮ ਚਿਨਾ ਵੀਦੂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਹੋਰ ਯਾਦਗਾਰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਲੀਲਾਵਤੀ (1995) ਅਤੇ ਕਲੀਵੇਦੂ (1996) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਊਸ਼ਾ ਉਥੁਪ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, ਨਿਜਨ ਕਲਪਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਕਲਪਨਾ ਨੇ KS ਚਿੱਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਲਮ ਕੁਡੰਬਕੋਦਾਥੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਸਟੇਜ ਸ਼ੋਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅਟੱਲ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੀ। ਉਹ "ਜਨਸੇਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਭਵਨ" ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ "ਸਟ੍ਰੀਟ ਬਰਡਜ਼" ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ "ਕੁਡੁੰਬਸ੍ਰੀ" ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਸੀ। ਉਹ "Leo Natura" ਦੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਸੀ।
ਨਿਮੀ
ਕਰੀਅਰ
<span id="result_box" class="" lang="hi"> 1949 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ ਹੋਈ ਬਰਸਾਤ,  ਫਿਲਮ ਇਤਿਹਾਸ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਤੇ ਵਿਵਸਾਇਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ।  ਸਥਾਪਤ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਨਰਗਿਸ,  ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਨਾਥ ਦੀ ਹਾਜਰੀ  ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਿਮੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭੂਮਿਕਾ ਰਹੀ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ  ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਹਿਟ ਹੋਈ। ਫਿਲਮ ਦਾ  <span id="result_box" class="" lang="hi"> <span id="result_box" class="" lang="hi"> ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ  ਸਿਰਲੇਖ ਗੀਤ ਬਰਸਾਤ ਮੇਂ ਹਮੇਂ ਮਿਲੇ ਤੁਮ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਸਦਾਬਹਾਰ ਕਲਾਸਿਕਸ,  ਅਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਹੈ,  ਸਾਰੇ ਨਿਮੀ ਉੱਤੇ ਚਿਤਰਿਤ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਦੀ ਕਲਾਈਮੈਕਸ ਵੀ ਇਸ ਨਵੇਲੀ ਐਕਟਰੈਸ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।  <span id="result_box" class="" lang="hi"> <span id="result_box" class="" lang="hi"> ਬਰਸਾਤ  ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਰਾਤੋ ਰਾਤ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਿਆਪੀ ਸਨਸਨੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਜਦ ਰਜ਼ਾ ਖਾਨ
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1"> ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1970 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਲਪਨਾ (ਮਲਿਆਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਕਲਪਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਚਾਵਰਾ ਵੀਪੀ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਜੇਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਦਾਕਾਰਾ ਕਲਾਰੰਜਨੀ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਉਸਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ 1998 ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨਿਲ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਲਾਕ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ, ਸ਼੍ਰੀਮਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਨਿਮੀ
ਸਟਾਰਡਮ ਵੱਲ ਵਧਣਾ
ਬਰਸਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿੰਮੀ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਵਹਾਰਕ ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ। ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਆਪਣੀ ਤਸ਼ਰੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਪੂਰਤ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਭਾਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਅਧਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਕਲਪਨਾ (ਮਲਿਆਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਮੌਤ
ਕਲਪਨਾ ਫਿਲਮ ਓਪੀਰੀ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਲਈ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਗਈ ਸੀ। 25 ਜਨਵਰੀ 2016 ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 26 ਜਨਵਰੀ 2016 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ।
ਗਜਰਾ
thumb| ਗਜਰਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜੂੜੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। thumb| ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਗਜਰੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਗਜਰਾ ਇੱਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ, ਵਿਆਹਾਂ, ਜਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਮੇਲੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਗੁਲਾਬ, ਕ੍ਰਾਸੈਂਡਰਾ ਅਤੇ ਬਾਰਲੇਰੀਆ ਵੀ ਗਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਬਨ 'ਤੇ ਅਤੇ ਬਰੇਡ ਕੋਇਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੁੱਟ 'ਤੇ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮੀ
1950
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਕਪੂਰ (ਬਨਵਾੜਾ), ਅਤੇ ਦੇਵ ਆਨੰਦ (ਸਾਜ਼ਾ, ਆਂਧੀਆਂ) ਵਰਗੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ, ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਦੀਦਾਰ (1951) ਅਤੇ ਦਾਗ (1952) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਕ੍ਰੀਨ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਨਰਗਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਬਰਸਾਤ ਅਤੇ ਦੀਦਾਰ ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਿੰਮੀ ਵੀ ਮਧੂਬਾਲਾ (ਅਮਰ), ਸੁਰੱਈਆ (ਸ਼ਮਾ), ਗੀਤਾ ਬਾਲੀ (ਊਸ਼ਾ ਕਿਰਨ), ਅਤੇ ਮੀਨਾ ਕੁਮਾਰੀ (ਚਾਰ ਦਿਲ ਚਾਰ ਰਹੇਂ) (1959) ਸਮੇਤ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਨਿੰਮੀ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਬੇਦਰਦੀ (1951) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ।
ਗਜਰਾ
ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਜਰਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਹੈ। ਗਜਰਾ ਇੱਕ ਗਹਿਣਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਹੇਅਰ ਸਟਾਈਲ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਨ ਨੂੰ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਜਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗਹਿਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਲਪਨਾ (ਮਲਿਆਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1965
ਗਜਰਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਚਾਗਰੇਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ
ਚਾਗਰੇਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸੈਕਟਰ ਵਿੱਚ ਪਨਾਮਾ ਪ੍ਰਾਂਤ ਅਤੇ ਕੋਲੋਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੁੱਲ ਸਤਹੀ ਖੇਤਰ 129000 haਹੈ।
ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਗਟੂਨ ਝੀਲ, ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਝੀਲ: ਚਾਗਰੇਸ ਨਦੀ ਅਤੇ ਗਤੂਨ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਵਾਟਰਸ਼ੈੱਡ
ਪਾਰਕ ਨੂੰ 1985 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸ ਕੁਦਰਤੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਲਈ ਉੱਚੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਜੋ ਤਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਲਗਭਗ 52 ਮਿਲੀਅਨ ਗੈਰ-ਮੁੜਨਯੋਗ ਗੈਲਨ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਨਾਮਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ
ਨਿਮੀ
1950
ਮਹਿਬੂਬ ਖਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਆਨ (1952) ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਨਿੰਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਇੰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਫਿਲਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਪਾਦਨ ਫਿਲਮ ਦੇ ਫਾਇਨਾਂਸਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਤਰਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਨਿੰਮੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਨਿੰਮੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਮਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਡ੍ਰੀਮ ਕ੍ਰਮ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਨ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ Savage Princess ਸੀ। ਲੰਡਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਐਰੋਲ ਫਲਿਨ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੱਛਮੀ ਫਿਲਮੀ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਫਲਿਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ!" ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਸੁਰਖੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈੱਸ ਨੇ ਨਿੰਮੀ ਨੂੰ "...ਭਾਰਤ ਦੀ ਅਣਕੀਤੀ ਕੁੜੀ" ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ।
ਨਿੰਮੀ ਨੂੰ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸਫਲਤਾਵਾਂ 1956 ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਬਹਾਰ ਅਤੇ ਭਾਈ-ਭਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ। 1957 ਵਿੱਚ, 24 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਨਿੰਮੀ ਨੂੰ ਭਾਈ ਭਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਫਿਲਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਸਨ ਜੋ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਦੁਆਰਾ ਡੱਬ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ, ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੈਂਕਾਬਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੋਹਰੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਚੇਤਨ ਆਨੰਦ (ਅੰਜਲੀ), ਕੇ.ਏ. ਅੱਬਾਸ (ਚਾਰ ਦਿਲ ਚਾਰ ਰਹੇ) ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਭੱਟ (ਅੰਗੁਲਿਮਾਲਾ) ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜੋਖਮ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਨਿੰਮੀ ਨੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਰ ਦਿਲ ਚਾਰ ਰਹੇਂ (1959) ਦੀ ਵੇਸਵਾ। ਇਹ ਇਸ ਪੜਾਅ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨਿੰਮੀ ਬਹੁਤ ਚੋਣਵੀਂ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਬਿਹਤਰ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬੀ.ਆਰ. ਚੋਪੜਾ ਦੀ ਸਾਧਨਾ (1958), ਅਤੇ ਵੋ ਕੌਨ ਥੀ? ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। (1963), ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵੈਜਯੰਤੀਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ।
ਸਿਤਾਰਾ ਬਣਨਾ
ਬਰਸਾਤ  ਦੇ ਬਾਅਦ ਨਿਮੀ ਨੇ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਆਫਰ ਧੜਾਧੜ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਚੁਪਚਾਪ ਆਪਣੀਆਂ ਹਿਸਟੋਰਯੋਨਿਕ ਸਮਰਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਮਰਦਾਨੀ ਲੇਕਿਨ ਕਾਰਗਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਨੂਠੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ।  ਛੋਟੀ ਐਕਟਰੈਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਤੀਖਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਊ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਫਾਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਆਧਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਕਪੂਰ (ਬਨਵਾੜਾ), ਅਤੇ ਦੇਵ ਆਨੰਦ (ਸਜ਼ਾ,  ਆਂਧੀਆਂ) ਵਰਗੇ ਸਿਖਰ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ  ਲਈ ਵੱਡਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨਿਮੀ ਨੇ ਦੀਦਾਰ  (1951) ਅਤੇ ਦਾਗ   (1951)   ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਕਰੀਨ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਨਰਗਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਬਰਸਾਤ ਅਤੇ ਦੀਦਾਰ   ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੇ ਕੀਤਾ, ਨਿਮੀ ਨੇ ਮਧੂਬਾਲਾ (ਅਮਰ), ਸੁਰਈਆ (ਸ਼ਾਮਾ), ਗੀਤਾ ਬਾਲੀ (ਉਸ਼ਾ ਕਿਰਨ)  ਅਤੇ ਮੀਨਾ ਕੁਮਾਰੀ  (ਚਾਰ ਦਿਲ ਚਾਰ ਰਾਹੇਂ (1959) )  ਸਹਿਤ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇੱਕ ਘੱਟ ਗਿਆਤ ਸਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮੀ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਫਿਲਮ ਬੇਦਰਦੀ (1951) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗਾਣੇ ਗਾਏ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਭਿਨੇ ਵੀਕੀਤਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ,  ਉਸਨੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਫਿਲਮ ਲਈ ਹੀ ਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਪ੍ਰੈੱਸ, ਨੀਲੋਖੇੜੀ
ਇਤਿਹਾਸ
ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1948 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਵਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਨੀਲੋਖੇੜੀ ਵਿਖੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਕਾਲੋਨੀ ਵਿੱਚ 1948 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਕਈ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ 1951 ਵਿੱਚ ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 1954 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲਰ (ਭਾਰਤ), ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਲੈਟਰਪ੍ਰੈਸ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਨੇ ਪੜਾਅਵਾਰ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ 1995 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1996/97 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਕਾਰਜ
ਪ੍ਰੈਸ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਆਫ਼ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ 294 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੋ ਡਿਪਟੀ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੈੱਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਗਜ਼ਟ, ਐਗਜ਼ਿਮ ਨੀਤੀ, ਕੇਂਦਰੀ ਬਜਟ ਦਾ ਕੰਮ, ਰੇਲਵੇ ਬਜਟ, ਹਰੇਕ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰਾਂਟਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ, ਏ.ਆਈ.ਆਰ., ਸੀ.ਬੀ.ਆਈ. ਬੁਲੇਟਿਨ, G.I.F.S. ਦੇ ਫਾਰਮ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ, ITBP, CRPF, ਫੌਜ, ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਭਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗਾਂ, ਮੈਨੂਅਲ, ਸਾਲਾਨਾ ਰਿਪੋਰਟਾਂ, ਪੱਤਰ-ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਬੈਲਟ ਪੇਪਰ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੀਲੋਖੇੜੀ
ਫਾਰੋਖ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
ਫਾਰੋਖ ਮਨੇਕਸ਼ਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Farokh Maneksha Engineer; ਜਨਮ 25 ਫਰਵਰੀ 1938) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਲਈ 46 ਟੈਸਟ ਖੇਡੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1959 ਤੋਂ 1975 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਲਈ ਅਤੇ 1968 ਤੋਂ 1976 ਤੱਕ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਲੈਨਕਾਸ਼ਾਇਰ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡੀ ਸੀ। ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਵੀ ਪਾਰਸੀ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਘਰੇਲੂ ਕਰੀਅਰ
ਫਾਰੋਖ ਲਈ ਵਿਕਟਕੀਪਿੰਗ ਦਾਦਰ ਪਾਰਸੀ ਕਲੋਨੀ ਦੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਦਾਰਿਯਸ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਮੈਸੂਰ ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਉਹ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਅਤੇ ਆਫ ਸਪਿਨਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਵਗਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਫਰੋਖ ਨੇ ਖੇਡ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਕਟ ਕੀਪਰ ਕਦੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਲੱਤ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਮੈਚ ਵਿਚ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੇ ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੋ ਲੈੱਗ ਸਾਈਡ ਸਟੰਪਿੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਰੋਖ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਟ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਲੱਬ ਦਾ ਨਿਯਮਤ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਦੀ ਸੀ। ਫਰੋਖ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤਕ ਉਹ ਦਾਦਰ ਤੋਂ ਚਰਚਗੇਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਨੇ ਬੰਬੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਈ ਖੇਡਦਿਆਂ ਦਸੰਬਰ 1958 ਵਿਚ ਕੰਬਾਈਨਡ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕਲਾਸ ਦਾ ਮੈਚ ਮੈਚ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਕੰਬਾਈਨਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਦੋ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਵੇਸ ਹਾਲ ਅਤੇ ਰਾਏ ਗਿਲਕ੍ਰਿਸਟ ਸਨ। ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਨੇ ਉਸ ਖੇਡ ਵਿਚ 0 ਅਤੇ 29 ਅੰਕ ਬਣਾਏ। ਫਰੋਖ ਬੰਬੇ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਬੰਬੇ ਟੀਮ ਘਰੇਲੂ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਿਡਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਸਨ। ਬੰਬੇ ਨੇ ਉਦੋਂ ਨਰੇਨ ਤਮਹਨੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਕਟਕੀਪਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤਮਹਾਨੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਫਰੋਖ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਕਟਕੀਪਰ ਨੇ ਤਾਮਨੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟੈਸਟ ਨਹੀਂ ਖੇਡੇ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਰਸੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪਾਰਸੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1938 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸੀਰੇਤ
ਸੀਰੇਤ (ਰੋਮਾਨੀ ਉਚਾਰਨ: [siret]; ਜਰਮਨ: ਸੇਰੇਥ; ਪੋਲਿਸ਼: ਸੇਰੇਟ; ਹੰਗਰੀ: ਸਜੇਤਵਾਸਾਰ, ਯਿੱਦਿਸ਼: סערעט ਸੇਰੇਟ) ਪੂਰਬੀ ਰੋਮਾਨੀਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਲਾਤੀਨੀ ਬਿਸ਼ਪਿਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ, ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਅਤੇ ਬਿਸ਼ਪਿਕ ਹੈ। ਇਹ ਬੁਕੋਵੀਨਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 7,721 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੀਰੇਤ ਕਾਉਂਟੀ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਮਾਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ 14 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਮੋਲਦੋਵਾ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਸੀਰੇਤ ਡੂਜ਼ਲਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ 24 ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਡੂਜ਼ਲਾਜ 1991 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਨਸੰਖਿਆ
ਸੀਰੇਤ 1992 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਜਦੋਂ 10,000 ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਗਏ ਸੀ.
ਸੁਹਾਗਾ (ਬੋਰੈਕਸ)
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਊਡਰ ਜਾਂ ਦਾਣੇਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਵਰਤੋਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇੱਕ ਧਾਤ ਦੇ ਸੋਲਡਰਿੰਗ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੱਚ, ਮੀਨਾਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਬਰਤਨ ਦੇ ਗਲੇਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਛਿੱਲ ਅਤੇ ਛੁਪਣ ਦੀ ਰੰਗਾਈ ਲਈ, ਨਕਲੀ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ। ਲੱਕੜ ਦਾ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟਿਕ ਅਲਕਲਾਈਜ਼ਰ ਵਜੋਂ। ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਬਫਰਿੰਗ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਬੋਰੈਕਸ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕੀ ਝੀਲ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਿੱਬਤ, ਪਰਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਮੂਲ ਤਿਨਕਲ ਦਾ ਵਪਾਰ 8ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸਿਲਕ ਰੋਡ ਰਾਹੀਂ ਅਰਬ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਤੱਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਜੋਅ ਡੀ ਕਰੂਜ਼
alt=|thumb ਆਰ ਐਨ ਜੋਅ ਡੀ ਕਰੂਜ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾਈ ਲੇਖਕ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਕੋਰਕਈ ਲਈ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ 2013 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਰਤੀ ਦਾ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦਾ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।
ਜੋਅ ਡੀ ਕਰੂਜ਼ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ-ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸ਼ਿਪਿੰਗ ਬੋਰਡ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜੋਅ ਡੀ ਕਰੂਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਟੀ ਪਿੰਡ ਉਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਰਵਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਥਾਨਕ ਉਵਾਰੀ ਅਤੇ ਇਡਿਆਨਗੁੜੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਉਸਨੇ ਚੇਨੱਈ ਦੇ ਲੋਯੋਲਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਐਮਏ (ਇਕਨਾਮਿਕਸ) ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫਜ਼ ਕਾਲਜ, ਤਿਰੂਚਿਰਪੱਲੀ ਵਿੱਚ ਐਮ ਫ਼ਿਲ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਸਸੀਕਲਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤਕ ਕੰਮ
ਜੋਅ ਡੀ ਕਰੂਜ਼ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਪੁਲਮਬਰਕਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਾਵਲ ਕੋਰਕਾਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 2009 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ 2005 ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਆੜੀ ਸੂੜ ਉਲਗੂ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਸਾਹਿਤ ਗਾਰਡਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਵਲ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਪਰਾਤਵਾਰ ਮਛੇਰਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਆੜੀ ਸੂੜ ਉਲਗੂ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਬਣ ਗਏ ਮਛੇਰਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਨਾਵਲ ਕੋਰਕਾਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੋਰਟ ਸ਼ਹਿਰ ਕੋਰਕਾਈ, ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਅਰਲੀ ਪਾਂਡਨ ਕਿੰਗਡਮ ਜਿਸ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਾਂਡੀਅਨ ਸਲਤਨਤ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜ ਕਰ ਕੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਾਵਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰੰਥੀ
ਗ੍ਰੰਥੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਤਾਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਰਸਮੀ ਪਾਠਕ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੰਥੀ ਨਾਮ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਗ੍ਰੰਥਿਕਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਸੰਬੰਧਕ ਜਾਂ ਕਥਾਵਾਚਕ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥੀ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚੋਲਗੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਯੋਗਤਾਵਾਂ
ਇਕ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਯੋਗਤਾ ਇੱਕ ਅੰੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ ਬਣ ਕੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਿਯਾਦਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਇੱਕ ਅੰੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਚਾਰ ਅਖਵਾਏ ਗਏ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮ ਪੰਜ ਪਿਆਰਿਆਂ, ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਅਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ ਬਣ ਕੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਜਤਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਟਾਹਲੀ ਸਾਹਿਬ(ਸੰਤੋਖਸਰ)
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੀ ਟਾਹਲੀ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੰਤੋਖਸਰ ਸਾਹਿਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਂਝ ਇਥੇ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸੰਤੋਖਸਰ ਹੈ।ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਟਾਹਲੀ ਸਾਹਿਬ(ਸੰਤੋਖਸਰ) ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ. ਇਹ ਗੁਰੂ ਘਰ ਪੰਜਵੇਂ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਚਰਨ ਛੂਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ.
ਇਤਿਹਾਸ
1564 ਵਿਚ ਸੰਤੋਖਸਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਸਰੋਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਖੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਭਾਈ ਜੇਠਾ (ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਬਣੇ) ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ।ਜਦੋਂ ਭਾਈ ਜੇਠਾ ਜੀ ਨੇ ਸੰਤੋਖਸਰ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ ਯੋਗੀ, ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਮਿਲਿਆ।ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਈ ਜੇਠਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੰਤਾਖਾ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਲਿਆ।ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸੰਤੋਖਸਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ ਭਾਈ ਜੇਠਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖਸਰ ਅੱਧਾ ਪੁੱਟਿਆ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਸਰੋਵਰਾਂ - ਸੰਤੋਖਸਰ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੰਤੋਖਸਰ ਸੰਨ 1587-89 ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਸੰਤੋਖਸਰ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਗੜਬੜ ਦੌਰਾਨ ਅਣਗੌਲੇ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1903 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਮਿਉਂਸਪਲ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਹਤ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਕਰਾਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੁੜ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।ਹਾਲਾਂਕਿ 1824 ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਸਾਤ ਦੀਆਂ ਅਸਥਿਰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਹਿਰੀ ਫੀਡ ਚੈਨਲ, ਜਾਂ ਹੰਸਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ,ਪਰ ਇਹ ਚੈਨਲ ਗਾਦ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਂਕ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕੂੜੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1919 ਵਿਚ ਭਾਈ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਕਾਰਸੇਵਾ (ਸਵੈਇੱਛਤ ਮੁਫ਼ਤ ਸੇਵਾ) ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੱਛਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਨਾਂ ਟਾਹਲੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ (Dalbergia sisoo) ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਟੁੰਡ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਰੁੱਖ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ, ਸੰਤੋਖਸਰ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਆਇਤਾਕਾਰ ਹਾਲ ਵਾਲਾ, ਟਾਹਲੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਟੁੰਡ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹੋਏ ਕੰਧ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਦਮਕੜਾ
ਦਮ+ਕੜਾ ਤੋਂ ਦਮਕੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਦਮ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਬਦੀ ਅਰਥ ਹੱਦ ਹੈ। ਭਾਵ ਅਖੀਰ ਹੈ। ਕੜਾ ਗੋਲ ਵਸਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਰਖੇ ਦੇ ਤੱਕਲੇ ਤੇ ਜੋ ਬੀੜੀ ਪਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਬੀੜੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾਲ ਚਮੜੇ ਦੀ ਜੋ ਗੋਲ ਟਿੱਕੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਗੋਲ ਟਿੱਕੀ ਨੂੰ ਦਮਕੜਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਮਕੜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੀ ਸੂਤ ਕੱਤ ਕੇ ਗਲੋਟਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲੋਟੇ ਨੂੰ ਦਮਕੜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੀ ਤੱਕਲੇ ਤੋਂ ਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਮਕੜਾ ਚੰਮ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡੇਢ ਕੁ ਇੰਚ ਵਿਆਸ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾ ਚਰਖਾ ਕੱਤਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚਰਖੇ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਬਚੋਲੀ
ਬਚੋਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰੂਪਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਪਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਮਿੱਤਲ ਪਟੇਲ
ਮਿੱਤਲ ਪਟੇਲ (ਜਨਮ ) ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2018 ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਪਟੇਲ ਦਾ ਜਨਮ ਸੀ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮਹਿਸਾਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸੰਖਲਪੁਰ ਵਿੱਚ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੀਏ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ 2006 ਵਿੱਚ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਵਿਚਾਰ ਸਮੁਦਯ ਸਮਰਥਨ ਮੰਚ (VSSM) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਜੋ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬਾਵਾ, ਗਦਲੀਆ, ਕਾਂਗਸੀਆ, ਮੀਰ, ਨੱਥਵਾਡੀ, ਸਲਟ ਅਤੇ ਸਰਾਨਿਆ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ, ਸਕੂਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ, ਜ਼ਮੀਨੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਪੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਗੁਜਰਾਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2016 ਤੱਕ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 60,000 ਵੋਟਿੰਗ ਕਾਰਡ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਨ। VSSM ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੋਸਟਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। VSSM ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਕਾਲੂਪੁਰ ਕੋ-ਆਪਰੇਟਿਵ ਬੈਂਕ ਨੇ ਮਕਾਨ ਖਰੀਦਣ ਲਈ 100 ਦੇਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 50,000 ਰੁਪਏ ਦੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਾਈਨੈਂਸ ਲੋਨ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਨੂੰ 25,000 ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ 28 ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਕਬੀਲੇ ਹਨ ਅਤੇ 12 ਨਿਰੋਧਿਤ ਕਬੀਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਬੀਲੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਕੂ ਤਿੱਖੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਟੇਲ ਨੇ ਡਾਫਰ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੇਬਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ 18,000 ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ 45 ਤੋਂ 50 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਫਰ ਭਾਈਚਾਰੇ (ਡਾਂਗਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਹਨ। 2018 ਤੱਕ, ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ 90 ਫੀਸਦੀ ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਕਬਾਇਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਓਟਾਰਾਮ ਦੇਵਾਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਆਯੋਗ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਉਪਾਅ ਸੁਝਾਉਣਾ ਸੀ। 2020 ਵਿੱਚ, ਪਟੇਲ ਨੇ ਸੁਰਨਾਮਾ ਵਿਨਾਨਾ ਮਾਨਵੀਓ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 87 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁਜਰਾਤੀ ਝੀਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ
ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪਟੇਲ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਮ ਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ, 8 ਮਾਰਚ 2018 'ਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿਜੈਤਾ
ਬਜਰੂਰ
ਬਜਰੂਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰੂਪਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ
thumb| ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਖਰਜੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ ਨੂੰ 28 ਮਾਰਚ 2016 ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ (ਉਰਫ਼ ਗੁਲਾਬੋ ਜਾਂ ਧਨਵੰਤਰੀ ; ਜਨਮ 1973) ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ।
ਅੰਜਲੀ ਖੰਡਵਾਲਾ
ਅੰਜਲੀ ਖੰਡਵਾਲਾ (1940 - 11 ਅਪ੍ਰੈਲ 2019) ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਸੀ।
ਉਹ 1970 ਤੋਂ 1975 ਤੱਕ ਵੈਨੀਅਰ ਕਾਲਜ, ਮਾਂਟਰੀਅਲ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਰਹੀ। ਉਹ 1975 ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਸ ਗਈ।
ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਗੁਲਾਬੋ ਦਾ ਜਨਮ 1973 ਵਿੱਚ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਕਾਲਬਾਲੀਆ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਔਲਾਦ ਸੀ। ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਂਸਰ ਬਣ ਗਈ।
ਅੰਜਲੀ ਖੰਡਵਾਲਾ
ਕੰਮ
ਉਸਨੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲੀਲੋ ਛੋਕਰੋ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਅੰਖਨੀ ਇਮਾਰਤੋ (1988) ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ  'ਘੁਘਾਟ ਕੇ ਪੱਟ ਖੋਲ' ਦੀ ਖੂਬ ਸ਼ਲਾਘਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ "ਚੰਦਲਾਨੋ ਵਿਯਾਪ" (ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਬਿੰਦੀ) ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਪਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
2011 ਵਿੱਚ, ਗੁਲਾਬੋ ਨੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੰਬਰ 12 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਾਚ ਕਲਾ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੋਅ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ  ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿੰਦਾ ਦਫ਼ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਅੰਜਲੀ ਖੰਡਵਾਲਾ
ਕੰਮ
ਉਸਦਾ ਤੀਜਾ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਰੀਸਾਮਾ ਯਾਤਰਾ 2019 ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੁਲਾਬੋ ਸਪੇਰਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅੰਜਲੀ ਖੰਡਵਾਲਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਮਸੌਲ
ਮਸੌਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਦੇ ਬਲਾਕ ਖਰੜ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਅਖੀਰਲਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੇੜਲੇ ਨਾਵਾਂਗਾਉਂ ਤੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਤਕਰੀਬਨ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਰੌਰ ਜੋਗੀਆਂ, ਕਰੌਰ ਜੱਟਾਂ, ਕਾਨ ਦਾ ਬਾੜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਬਾੜਾ, ਗੁੱਜਰਾਂ ਦਾ ਬਾੜਾ, ਟਾਂਡਾ ਤੇ ਟਾਂਡੀ ਆਦਿ ਪਿੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਕਰੀਬ 450 ਹੈ ਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 70-80 ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਲੁਬਾਣਾ ਕੌਮ (ਵਣਜਾਰਾ ਕੌਮ) ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲੂਣ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਬੱਕਰੀਆਂ ਪਾਲਣਾ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨਾ, ਥੁਹੁੜੀ ਬਹੁਤੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਥੇ ਕਣਕ, ਮੱਕੀ, ਸਰੋਂ, ਚਰ੍ਹ੍ਹੀ ਤੇ ਸੂੰਹ ਦੀ ਫਸਲ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਖੂਹ ਹੈ, ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿਉਂਂਕਿ ਸ਼ਿਵਾਲਕ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਪੁਰਾਤਨ ਪਥਰਾਟਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਭਤਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੇ ਪਥਰਾਟ ਮਿਲੇ ਹਨ ਜੋ 26 ਲੱਖ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਮਾਨ
ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਮਾਨ (4 ਦਸੰਬਰ 1918 – 14 ਜੂਨ 2004) ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਸਤੰਬਰ 1919 ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਬਸੰਤ ਕੌਰ, ਪਿਤਾ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਚੱਕ ਨੰਬਰ 286 ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲਾਇਲਪੁਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਟੇਜੀ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ
ਗੁਲਸ਼ੇਰ ਖਾਨ ਸ਼ਾਨੀ
ਗੁਲਸ਼ੇਰ ਖਾਨ ਸ਼ਾਨੀ (  , ਜਨਮ: 16 ਮਈ, 1933 - ਮੌਤ: 10 ਫਰਵਰੀ, 1995) ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਰਸਾਲੇ 'ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ' ਅਤੇ 'ਇੰਟਰਵਿਊ' ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ-ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ‘ਨਵਭਾਰਤ ਟਾਈਮਜ਼’ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਰੂਸੀ, ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ, ਚੈੱਕ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜੀਵਨ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
16 ਮਈ, 1933 ਨੂੰ ਜਗਦਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤੀ ਯਾਤਰਾ ਜਗਦਲਪੁਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ ਗਵਾਲੀਅਰ, ਫਿਰ ਭੋਪਾਲ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਤੱਕ ਕੀਤੀ। ਉਹ ‘ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ’ ਭੋਪਾਲ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲੇ ‘ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ’ ਦਾ ਮੋਢੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ‘ਨਵਭਾਰਤ ਟਾਈਮਜ਼’ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਸੰਪਾਦਕ ਵੀ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਰਸਾਲੇ ‘ਕੰਟੈਂਪਰਰੀ ਇੰਡੀਅਨ ਲਿਟਰੇਚਰ’ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਪਾਦਕ ਵੀ ਸੀ। ਇਸ ਪੂਰੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਰਿਹਾ। ਦਸਵੀਂ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖ ਕੇ, ਬਸਤਰ ਵਰਗੇ ਕਬਾਇਲੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸ਼ਨੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ, ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ 'ਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਖੋਜ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਬਸਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਚਨਾ 'ਸਲਵਾਨੋ ਕਾ ਦੀਪ' ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿਚ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵੀ ਇਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨੇ ਲਿਖੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਇਹ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕਾਂਤੀ ਕੁਮਾਰ ਜੈਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ 'ਜਗਦਲਪੁਰ ਕਾਲਜ' ਵਿਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ। ਸ਼ਾਲਵਨੋਂ ਕੇ ਦੀਪ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਵਲਨੁਮਾ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਸਤਰ ਦੀ ਜੋ ਗੂੜ੍ਹੀ ਤਸਵੀਰ ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਸ਼ਨੀ ਨੇ 'ਸਾਂਪ ਔਰ ਸੀੜੀ', 'ਫੂਲ ਤੋੜਨਾ ਮਨ ਹੈ', 'ਏਕ ਲੜਕੀ ਕੀ ਡਾਇਰੀ' ਅਤੇ 'ਕਾਲਾ ਜਲ' ਵਰਗੇ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਛਪਦੇ ਹੋਏ 'ਬੰਬੂਲ ਕੀ ਛਾਂਵ', 'ਡਾਲੀ ਨਹੀਂ ਫੂਲਤੀ', 'ਛੋਟੇ ਘੇਰੇ ਕਾ ਵਿਦਰੋਹ', 'ਏਕ ਸੇ ਮਕਾਨੋਂ ਕਾ ਸ਼ਹਿਰ', 'ਯੁੱਧ', 'ਸ਼ਰਤ ਕਾ ਕ੍ਯਾ ਹੁਆ', 'ਬਿਰਾਦਰੀ' ਅਤੇ 'ਸੜਕ ਪਾਰ ਕਰਤੇ ਹੁਏ' ਨਾਮ ਦੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਾਦਾਂ 'ਸ਼ਾਲਵਾਨੋ ਕੇ ਦੀਪ' ਲਿਖਿਆ। ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਛੇ-ਸੱਤ ਸਾਲ ਜਗਦਲਪੁਰ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਕੀਤੀ। ਜਗਦਲਪੁਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਕਲਮ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਬਸਤਰ ਦੇ ਬੈਲਾਡੀਲਾ ਖਦਾਨ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਨਾਵਲ ਲਿਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਹ 10 ਫਰਵਰੀ 1995 ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ।
ਸਾਹਿਤਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
ਸ਼ਨੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਵੇਂ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਪੀੜ ਅਤੇ ਵੇਦਨਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਵਲ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸ਼ੈਲੀ ਤੱਤ ਉਸ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਦੀ ਛੋਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਗਧ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ-ਦਿਮਾਗ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਝੰਜੋੜਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਘੇਰਾ ਬਹੁਤ ਚੌੜਾਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲਿਖਤ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤ ਪਾਤਰ 'ਸੱਲੋ ਆਪਾ' ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਅਣਵਿਆਹੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ
ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਅਪਣਾਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸਿਰਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਰਚਨਾਕਾਰ ਉੱਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਦੋਹਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਵਿਚ ਠੇਠ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਵਲ ਵਿਚ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਉਸ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਾਵਲ ਵਿਚ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਵਲ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਨਾਵਲ 'ਕਾਲਾ ਜਲ' ਵਿਚ ਵੀ ਸੰਬਾਦ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨਾ ਸੰਵਾਦਾਂ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਿਰਤਾਂਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਸੰਵਾਦ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੋਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਵਲ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਕਲਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਰੌਚਕਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਜਨਾਨੀ (ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਜਨਾਨੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Janani; ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਾਨੀ ਅਈਅਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਾਮਿਲ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਅਵਾਨ ਇਵਾਨ (2011) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਿਨੇਮਿਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਥੀਗਿਡੀ (2014) ਅਤੇ 7ਵਾਂ ਦਿਨ (2014) ਸਮੇਤ ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਹਨ । ਉਹ 2018 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਤਮਿਲ 2 ਦੀ ਤੀਜੀ ਰਨਰ ਅੱਪ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਕਿਮ ਪ੍ਰਾਇਸ
ਕਿਮ ਪ੍ਰਾਇਸ (ਜਨਮ 9 ਦਸੰਬਰ 1962) ਕੇਪ ਟਾਊਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ 26 ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ 1997 ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿਖੇ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ
thumb| ਮਿੰਨੀ ਚਿੜੀਆਘਰ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਲੋਪ ਦੀਵਾਰ। thumb| ਮਿੰਨੀ ਚਿੜੀਆਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਖੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸ਼ੁਭੰਕਾਰ। thumb| ਮਿੰਨੀ ਚਿੜੀਆਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸਾਈਨਬੋਰਡ। alt=|thumb| ਕਿਸ਼ਤੀ ਤੋਂ ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼। (ਟੂਰਿਸਟਾਂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਬੋਟਿੰਗ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ) ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਦਿੱਲੀ - ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ ਹਾਈਵੇ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 70 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਰੋਹਤਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ ਸਿਰਫ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ 42 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਰੋਹਤਕ ਵਿਖੇ ਤਿਲਯਾਰ ਚਿੜੀਆਘਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਐਂਟਰੀ ਫੀਸ: INR10 - ਬਾਲਗ, INR5 - ਬੱਚੇ) ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। INR200 ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਫੀਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿਲਯਾਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੋਹਤਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣੇ ਦੀਆਂਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੋਹਤਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਰਾਜਸਥਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਸੰ.)
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਅਤੇ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਜਸਥਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਸੰ.) (ਆਰਪੀਏ) ਰਾਜਸਥਾਨ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਆਫ 1958 ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਰਾਜਸਥਾਨ ਪੰਜਾਬੀ  ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਸੰ.) '''ਡਾ. ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਮੁੰਡੇ''' ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ  06 ਨਵੰਬਰ 2017 ਨੂੰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ।
· ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨਾ ।
· ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ।
· ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਖੋਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਦੇਣਾ ।
· ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧੀ ਇਕ ਐਸਾ ਮੰਚ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕੇ ।
· ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਵਿਧਵਾਨਾ,ਸਖ਼ਸ਼ੀਅਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਧਾਰਥੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ।
· ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ ਇਕ ਮੰਚ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ।
ਵੱਧ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ http://rajpunjabi.in/
ਰਾਧਿਕਾ ਗੋਵਿੰਦਰਾਜਨ
ਰਾਧਿਕਾ ਗੋਵਿੰਦਰਾਜਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਖੋਜਕਰਤਾ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ 'ਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੀਤੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਬਾਰੇ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਐਨੀਮਲ ਇੰਟੀਮੇਸੀਜ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕੇਂਦਰੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਰਾਜ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਉਸਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਐਮਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2013 ਵਿੱਚ ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਉੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲੀਨੋਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ 2015 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਐਨੀਮਲ ਇੰਟੀਮੇਸੀਜ਼: ਇੰਟਰਸਪੀਸੀਜ਼ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ ਇਨ ਇੰਡੀਆਜ਼ ਸੈਂਟਰਲ ਹਿਮਾਲਿਆਸ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਕੇਂਦਰੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਮਈ 2018 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਅਮੇਰਿਕਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਤੋਂ ਐਨੀਮਲ ਇੰਟੀਮੇਸੀਜ਼: ਇੰਟਰਸਪੀਸੀਜ਼ ਰਿਲੇਸ਼ਨਜ਼ ਇਨ ਇੰਡੀਆਜ਼ ਸੈਂਟਰਲ ਹਿਮਾਲਿਆਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਐਡਵਰਡ ਕੈਮਰਨ ਡਿਮੌਕ ਇਨਾਮ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਬੈਟਸਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜੂਨ 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਮੈਰੀਕਨ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਲਰਨਡ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2020 ਲਈ ਫੈਲੋ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵਵਿਗਿਆਨੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਰਾਟੇ ਕਲਿਆਣੀ
ਪਦਾਲਾ ਕਲਿਆਣੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Padaala Kalyani; ਜਨਮ 31 ਅਕਤੂਬਰ), ਜੋ ਕਿ ਕਰਾਟੇ ਕਲਿਆਣੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Karate Kalyani) ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਜ਼ਿਆਨਗਰਮ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਿਰਦਾਰ ਅਦਾਕਾਰ, ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਹਰੀਕਥਾ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਪਦਾਲਾ ਕਲਿਆਣੀ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਪਦਾਲਾ ਰਾਮਦਾਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਅਤੇ ਹਰੀਕਥਾ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਜ਼ਿਆਨਗਰਮ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਰਾਟੇ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਬੈਲਟ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਤਸੁਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਕਾਰਨ ਕਈ ਵਾਰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਬਾਲ ਕਲਿਆਣ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਕਿ ਕਲਿਆਣੀ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਹੈ। ਕਲਿਆਣੀ ਨੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗੌੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ 1 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋਦ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਕਲਿਆਣੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, <i id="mwOw">ਚਤਰਪਤੀ</i> ਅਤੇ ਮੀਰਾਪਾਕੇ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੈਂਪ ਕਿਰਦਾਰ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਹਰੀਕਥਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਧੀਭੱਟਲਾ ਕਲਾਪੀਠਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੂਨ 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 114 ਘੰਟੇ 45 ਮਿੰਟ ਅਤੇ 55 ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਹਰਿਕਥਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਮਕਾ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰੈੱਡੀ ਮੱਲੀਡੀ ਨਾਲ ਕਾਸਟਿੰਗ ਕਾਊਚ ਵਰਤਾਰੇ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲਾਈਵ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਟਮਾਰ ਕੀਤੀ। 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾਗਾਰਜੁਨ ਦੁਆਰਾ ਹੋਸਟ ਕੀਤੇ ਸੀਜ਼ਨ 4 ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਬਿੱਗ ਬੌਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਖਲੀਦ (ਗਾਇਕ)
thumb|Khalid ਖਲੀਦ ਡੋਨੇਲ ਰੌਬਿਨਸਨ (ਜਨਮ ਫਰਵਰੀ 11, 1998), ਜੋ ਖਲੀਦ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਣਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿੰਗਲ, "
ਲੋਕੇਸ਼ਨ" ਜੁਲਾਈ 2016 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮ, ਅਮੈਰਿਕਨ ਟੀਨ,  3 ਮਾਰਚ, 2017 ਨੂੰ ਜੜੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1998 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਆਗਾ ਖਾਨ ਪੈਲੇਸ
ਆਗਾ ਖਾਨ ਪੈਲੇਸ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪੂਨੇ ਦੇ ਯੇਰਾਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਭਵਨ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਲਤਾਨ ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਾਹ ਆਗਾ ਖਾਨ ਦੂਸਰਾ ਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਪੂਨੇ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਅਕਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਣ ਲਈ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਨ 1940 ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਸਤੂਰਬਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਇਸ ਹੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਇਤਹਾਸਕ ਥਾਵਾਂ
ਕਿਉਟੇਨਿਅਸ ਹਾਲਤ
ਕਿਉਟੇਨਿਅਸ ਹਾਲਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੰਨਟੈਗੁਮੈਂਟਰੀ ਤੰਤਰ ਅਤੇ ਆਰਗਨ ਤੰਤਰ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸੰਲਗਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਨਹੁੰ, ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਸ ਤੰਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਜ ਬਾਹਰੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਖਿਲਾਫ਼ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਇੰਨਟੈਗੁਮੈਂਟਰੀ ਤੰਤਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਆਪਕ ਰੋਗ ਦਾ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਦਰਸ਼ਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਡਰਮਾਟੋਸਿਸ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਨਪੈਥਾਲੋਜਿਕਲ ਅਵਸਥਾ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਹਲਾਤ ਵਿੱਚ ਮੇਲਾਨੋਨਿਚਿਆ ਅਤੇ ਰੈਕੁਏਟ ਨਹੁੰ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਦੌਰੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਹਾਲਤਾਂ ਦਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਣ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨੋਨਸੋਲੋਜਿਕਲ ਚੁਨੌਤੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਦ ਈਟੀਓਲੋਜ਼ੀਸ ਅਤੇ ਪੈਥੋਜੈਨੇਟਿਕਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਗਏੇ I  ਇਸ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਰਗੀਕਰਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਮੂਕੌਸ ਮੈਮਬਰੇਨ ਦੇ ਹਲਾਤ) ਮੋਰਫੀਲੋਜੀ (ਕਰੌਨਿਕ ਬਲਿਸਟਰਿੰਗ ਹਾਲਤ), ਈਟੀਓਲੋਜ਼ੀ (ਭੌਤਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰ ਕੇ ਚਮੜੀ ਦੀ ਹਾਲਤ), ਅਤੇ ਇਸ ਤੇ I
ਕਿਉਟੇਨਿਅਸ ਹਾਲਤ ਕਿਥੇ ਵਾਪਰ ਦੇ ਹਨ
ਚਮੜੀ ਦਾ ਭਾਰ ਔਸਤ 4 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ (8.8 lb) ਹੈ, 2 ਸਕੁਏਅਰ ਮੀਟਰ (22 sq ft) ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਖੱਰੀ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ: ਐਪੀਡਰਿਮਸ, ਡਰਮਸ ਅਤੇ ਸਭਕਿਉਟੇਨਿਅਸ ਟਿਸ਼ੂ I ਮਨੁੱਖੀ ਚਮੜੀ ਦੋ ਪ੍ਮੁਖ ਕਿਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ – ਗਲੈਬਰਸ ਚਮੜੀ,ਹਥੇਲੀ ਅਤੇ ਦੇਤਲ਼ੇ ਤੇ ਵਾਲਰਹਿਤ ਚਮੜੀ ("ਪਾਮੋਪਲਾਨਟਰ” ਸਤਾਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਅਸਰ ਵਾਲੀ ਚਮੜੀ I ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਵਾਲ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਉਸਨੂੰ ਪਿਲੋਸੇਬੈਕਿਅਸ ਯੂਨਿਟਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਹੇਅਰ ਫੋਲੀਕਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਬੈਕਿਅਸ ਗਲੈੰਡ, ਅਤੇ ਏਰੈਕਟੌਰ ਪੀਲੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ I ਐਮਬਰਿਓ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਐਪੀਡਰਿਮਸ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਗ੍ੰਥੀਆਂ ਐਕਟੋਡਰਮ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ,ਜੋਕਿ ਮੈਸੋਡਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਡਰਮਿਸ ਅਤੇ ਸਬਸਕਿਉਟੈਨਿਅਸ ਟਿਸ਼ੂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ I
ਐਪੀਡਰਿਮਸ
ਐਪੀਡਰਿਮਸ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਤਹੀ ਸਤਹ, ਇੱਕ ਸਕੁਆਮਾਓਸ ਐਪੀਥੈਲੀਅਮ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾ੍ਟਾ ਨਾਲ, ਸਟੈ੍ਟਮ ਕੌਰਨੀਅਮ, ਸਟੈ੍ਟਮ ਲੁਸੀਡਮ, ਸਟੈ੍ਟਮ ਗੇ੍ਨੂਲੌਸਮ, ਸਟੈ੍ਟਮ ਸਪਾਈਨੌਸਮ, ਸਟੈ੍ਟਮ ਬੈਸੇਲ I ਡਰਮਿਸ ਤੋਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਪਿਡਰਮਸ ਖੂਨ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਸਪਲਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ I ਐਪਿਡਰਮਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈੱਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ – ਕੇਰਾਟੀਨੋਸਾਈਟਸ, ਮਿਲਾਣੋਸਾਈਟਸ, ਲੈਂਗਰਹੈਣਸ ਸੈੱਲ, ਅਤੇ ਮਰਕੈਲ ਸੈਲ I ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਰਾਟੀਨੋਸਾਈਟਸ ਪ੍ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਹਨ,
ਚਮੜੀ ਦੇ ਸਭ ਸਤਹੀ ਪਰਤ ਹੈ ਜੋ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਪੀਡਰਿਮਸ ਦਾ 95 ਪਰਸ਼ੈਂਟ ਦਾ ਗਠਨ ਹੈ Iਇਸ ਵਿੱਚ squamous epitheiom sssਕਈ stata ਨਾਲ, statum lucidum, stratum granulosum, stratum spinosum ਅਤੇ stratum basale ਹੁਦੇ ਹਨ। ਇਹ diffusion derims ਦੇ diffusion ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹੁਦੇ ਹਨ, ਕਿਉ ਕਿ ਐਪੀਡਰਿਮਸ ਬਿਨਾ ਖੂਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਸਪਲਾਈ ਤੋਂ ਹੁਦੇ ਹਨ
ਤਾਜੇਵਾਲਾ ਬਰਾਜ
ਤਾਜੇਵਾਲਾ ਬੈਰਾਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਯਮੁਨਾ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਇੱਕ ਹੁਣ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਬੈਰਾਜ ਹੈ। 1873 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਸਿੰਚਾਈ ਲਈ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਨਹਿਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਯਮੁਨਾ ਨਹਿਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯਮੁਨਾ ਨਹਿਰ, ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਮਿਉਂਸਪਲ ਜਲ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ।
1999 ਵਿੱਚ, ਹਥਨੀਕੁੰਡ ਬੈਰਾਜ ਪੁਰਾਣੇ ਤਾਜੇਵਾਲਾ ਬੈਰਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਹੁਣ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣੇ ਦੀਆਂਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਚੌਟਾਲਾ
ਚੌਟਾਲਾ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇਵੀ ਲਾਲ ਅਤੇ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੌਟਾਲਾ ਇਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ 1919 ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸੇ ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ, ਇੱਕ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਸੰਸਥਾ, ਲੜਕਿਆਂ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਸ਼ੀਤਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਦੋ ਸਟੇਡੀਅਮ ਅਤੇ ਦੋ ਬੈਂਕ ਹਨ।
ਹੱਥੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲ
ਇੱਕ ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸ਼ਾਲ ਹੈ ਜੋ ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਦੇ ਕਨਿਹਾਮਾ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਲਪ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਘਾਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਲ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਧਾਗੇ ਤੋਂ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਨੀ ਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਨੀਹਾਮਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬਣੇ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਵਜੋਂ ਵੇਚਣਾ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਕਨੀ ਬੁਣਾਈ ਨੂੰ ਕਨਿਹਾਮਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ 3000 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਾਲ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਮੁਗਲ ਰਾਜਿਆਂ, ਸਿੱਖ ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਈਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਈਨ-ਏ-ਅਕਬਰੀ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਿ 'ਕਾਨੀ' ਨਾਮ ਉਸ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰੀਗਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਨਿਹਾਮਾ, ਸ਼ਬਦ 'ਕਾਨੀ' - ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ - ਦਾ ਮਤਲਬ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਲੱਕੜ ਦਾ ਆਇਤਾਕਾਰ ਸਪੂਲ ਵੀ ਹੈ।
ਤਿਆਰੀ
ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲੂਮ 'ਤੇ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਯਮਤ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਸ਼ਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਟਲ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ, ਮੁਗਲ ਪੈਟਰਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ, ਧਾਗੇ ਦੁਆਰਾ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 'ਤਾਲੀਮ' ਨਾਮਕ ਰੰਗ-ਕੋਡਿਡ ਪੈਟਰਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ। ਆਇਤਾਕਾਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਭੂਰੇ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਇਹ ਸਿਖਲਾਈ ਫੈਬਰਿਕ ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਰੰਗ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਤਾਣੇ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਹੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੰਨੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦੀ ਬੁਣਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਵਿਚ 5 ਤੋਂ 7 ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਬੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਪੇਚੀਦਗੀ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਕਾਰੀਗਰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਬੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਵੇਰਵਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ 6 ਤੋਂ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਵੀ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਾਰੀਗਰ ਹੀ ਕਾਨੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੁਣਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਜਾਣਕਾਰ ਹਨ। ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 10,000 ਕਣੀ ਬੁਣਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਅੱਜ ਸਿਰਫ਼ 2,000 ਬਚੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਦਸਤਕਾਰੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਸ਼ਮੀਰ
ਐਮ. ਜੇ. ਗੋਪਾਲਨ
ਗੋਪਾਲਨ ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਚਿੰਗਲੇਪਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮੋਰੱਪਕਮ ਪਿੰਡ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਚੇਨਈ ਦੇ ਟ੍ਰਿਪਲਿਨ ਚਲੇ ਗਿਆ। ਗੋਪਾਲਨ ਦੀ ਖੋਜ ਸੀ. ਪੀ. ਜੋਹਨਸਟੋਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਮਦਰਾਸ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਬਾਨੀ ਪਿਤਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਸੀ, ਜੌਹਨਸਟੋਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਮਾਹ ਸ਼ੈਲ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦਿੱਤੀ. ਗੋਪਾਲਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਟ੍ਰਿਪਲਿਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ ਲਈ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਬਦਲ ਲਈ। ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਥੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਪਾਤਰ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਦਰਮਿਆਨੇ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤਕ ਵਿਕਟ ਨਾ ਲੈਣ 'ਤੇ ਭੀੜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਹਰ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਿਕਟਾਂ ਲੈਣ' ਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਰਥਰ ਗਿਲਿਗਨ ਦੀ ਐਮ ਸੀ ਸੀ ਟੀਮ ਖਿਲਾਫ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
1930 ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਵਿਜਿਆਨਗ੍ਰਾਮ ਇਲੈਵਨ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੈਕ ਹੌਬਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਪਾਲਨ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਬਜ਼ ਨੂੰ ਆਊਟ ਕੀਤਾ; ਦੂਸਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੈੱਗ ਕਟਰ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨੇ ਲੱਤ ਦੇ ਟੁੰਡ ਤੇ ਟੇਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਲੈ ਲਈ। 1933 ਵਿੱਚ ਸਿਲੋਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਲਿਆ, ਚੇਪੌਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਓਵਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ, ਤੀਜੀ, ਚੌਥੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਗੇਂਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਕਟ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਵਾਰ ਮੱਧ ਸਟੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਜਦੋਂ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 1934 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਦਰਾਸ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ (ਹੁਣ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ) ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ। ਗੋਪਾਲਨ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਗੇਂਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ 1934 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿਖੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੋਪਾਲਨ ਦੇ ਹਾਕੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਮਦਦ ਰਾਬਰਟ ਸਮਰਹੇਜ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਮਦਰਾਸ ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਜੌਹਨਸਟਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ। 1935 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੌਰੇ ਲਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੁਹੰਮਦ ਨਿਸਾਰ ਅਤੇ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਾਰਨ ਗੋਪਾਲਨ ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਓਲੰਪਿਕਸ ਲਈ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਓਲੰਪਿਕ ਟਰਾਇਲ ਛੱਡਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਫੈਸਲਾ ਹੋਇਆ। ਧਿਆਨ ਚੰਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ, ਖੇਡ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਟੀਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਥੋੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਗੋਪਾਲਨ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਟੈਸਟ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ. ਇਹ ਦੌਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਟੀਮ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈ।
ਐਮ ਏ ਚਿਦੰਬਰਮ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਦਾ ਨਾਮ ਗੋਪਾਲਨ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1909 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਸਾਹਿਬ
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਸਾਹਿਬਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ,ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਹ 9ਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ, ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਲਬਾਨਾ ਜੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ 4 ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਹਨ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਤਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
ਸਥਾਨ
ਬਾਕਾ ਬਕਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਦੇ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਰੋਡ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ 42 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ 46 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 193 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ' ਤੇ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੰਬੇ 9 ਮੰਜ਼ਲਾ ਭੋਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੁਆਰਾ ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਦਾ ਕਸਬਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੱਕਨ-ਵਾਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ (ਭਾਵ ਫਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ‘ਹਿਰਨ ਦਾ ਕਸਬਾ’) ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰਕੇ ਬਕਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਿੱਲਾ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਹਿਰਨ ਚਰ ਰਹੇ ਸਨ।
1664 ਵਿੱਚ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗੁਰੂ ਹਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ "ਬਾਬਾ ਬਕਾਲੇ" ਬੋਲਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਅਰਥ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਬਕਾਲਾ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਬਕਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਪਿਆ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਜੇਹਲਮ ਨਾਮ ਦੇ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਲਬਾਨਾ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੂਫਾਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਰੱਬ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਕਿ ਉਹ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ 500 ਦੀਨਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇਗਾ।।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਇਥੇ ਦੀਵਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਦੀਵਾਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ੀਆ ਮਸੰਦ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ' ਤੇ ਫਾਇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੋਲੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਸਤਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ
ਇਹ ਉਹ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿਥੇ ਅਗਸਤ 1664 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਬਕਾਲਾ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਮਸਹ ਕੀਤਾ। ਸੰਗਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੀਵਾਨ ਦੁਰਗਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿੱਤਾ ਦੁਆਰਾ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਗੱਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਿਆਂ "ਤਿਲਕ ਦੀ ਰਸਮ" ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੀਸ਼ ਮਹਿਲ
ਇੱਥੇ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ, ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਦਾਦੀ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ
ਨੀਲੋਖੇੜੀ
ਨੀਲੋਖੇੜੀ ਕਰਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 19 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਇੱਕ ਕਸਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਉਂਸਪਲ ਕਮੇਟੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ 13 ਵਾਰਡ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ 1 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 143 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੀਲੋਖੇੜੀ
ਬਿੰਦੂ ਘੋਸ਼
ਬਿੰਦੂ ਘੋਸ਼ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Bindu Ghosh) ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ 1982 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਕੋਝੀ ਕੂਵਥੂ ਸੀ।
ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ
ਬਿੰਦੂ ਘੋਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਨਾਂ ਵਿਮਲਾ ਹੈ। " ਕਲਥੁਰ ਕੰਨੰਮਾ " ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਹੈ। ਉਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਡਾਂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਗੀਤ "ਏਲੋਰਮ ਨਾਲਮ ਵਾਜ਼ਾ" 'ਤੇ ਡਾਂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਥੰਗੱਪਨ ਮਾਸਟਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੱਪ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਹੈ।