cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਜਬਲਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਜਬਲਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਕੋਸ਼ਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਸੋਨ ਦੇ ਜਲ-ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 30 ਫੁੱਟ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਕਿਨਾਰੇ (ਧੁਆਂ ਧਾਰ, ਜਾਂ ਧੁੰਦਲੀ ਸ਼ੂਟ) ਉੱਤੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੱਲਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਤੰਗ ਮੈਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਦਾਨ, ਜੋ ਕਿ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਘਾਟੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਕਪਾਹ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਜਲ-ਭੰਡਾਰ ਦੁਆਰਾ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਬਲਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ਕਾਲੀ ਸੂਤੀ ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਸੋਨ ਨਦੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ, ਨਰਮਦਾ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਬੇਸਿਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਤੱਕ ਮੁੱਖ ਰੇਲਵੇ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਲਾਈਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਟਨੀ ਜੰਕਸ਼ਨ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਬਲਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ
ਬੜੀ ਝੀਲ
thumb|300x300px| ਬਾਹੂਬਲੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਬੜੀ ਝੀਲ, ਉਦੈਪੁਰ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਬੜੀ ਝੀਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇੱਕ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਣਾ ਰਾਜ ਸਿੰਘ I (1652-1680) ਨੇ ਅਕਾਲ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਝੀਲ ਬੜੀ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਨਵਾਈ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਜਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਜਿਆਨ ਸਾਗਰ ਰੱਖਿਆ। ਝੀਲ 155 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੰਨ੍ਹ 180 ਮੀਟਰ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਅਤੇ 18 ਮੀ. ਚੌੜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਲਾਤਮਕ ਛਤਰੀਆਂ (ਕਿਓਸਕ ਜਾਂ ਮੰਡਪ) ਦੁਆਰਾ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 1973 ਦੇ ਸੋਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਝੀਲ ਉਦੈਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਾੜੀ ਝੀਲ ਕਦੇ ਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਯਮਤ ਬੱਸਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਟੈਕਸੀਆਂ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾੜੀ ਝੀਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਬੁੱਚ (ਲੈਸਬੀਅਨ ਸਲੈਂਗ)
ਬੁੱਚ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਲੈਸਬੀਅਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਮਰਦਾਨਾ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਮਰਦਾਨਾ ਸਮਲਿੰਗੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਦੁਲਿੰਗੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ 'ਚ ਇਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਲੈਸਬੀਅਨ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, "ਬੁੱਚ" ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਲੈਸਬੀਅਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਲਿੰਗ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰਦਾਨਾ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬੁੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਬੁੱਚ ਲੈਸਬੀਅਨਾਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਹੋਇਆ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਰਦਾਨਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਬੁੱਚ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨੌਕਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੈਕਟਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਕੈਬ ਡ੍ਰਾਈਵਿੰਗ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰੈੱਸ ਕੋਡ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਕਕਾਰਥੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਮਲਿੰਗੀ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਨਾਲ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਮਲਿੰਗੀ ਅਤੇ ਦੁਲਿੰਗੀ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਵਧਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਬਾਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬੁੱਚਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣ ਗਈ। ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬੁੱਚ ਚਿੱਤਰ ਗੰਭੀਰ ਪਰ ਕੋਮਲ ਸੀ, ਇਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਹਿੰਸਕ ਟਕਰਾਅ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਤੱਥ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਵਰਗ
ਮ੍ਰਿਨਾਲਿਨੀ ਸ਼ਰਮਾ
ਮ੍ਰਿਨਾਲਿਨੀ ਸ਼ਰਮਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Mrinalini Sharma; ਜਨਮ 27 ਸਤੰਬਰ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਸ਼ਰਮਾ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਣਾਲਿਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਾਰਮਲ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ, ਚਾਣਕਿਆਪੁਰੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਜੀਸਸ ਐਂਡ ਮੈਰੀ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ (ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰੀਅਰ
ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਪਾਰਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਝਾਅ ਦੀ ਫਿਲਮ ਅਪਹਰਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ ਨਾਲ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਾ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਮਹੇਸ਼ ਭੱਟ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲੀ ਅਵਾਰਪਨ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇਮਰਾਨ ਹਾਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਪੇਸ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸ਼੍ਰੀਆ ਸਰਨ ਨੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਦੂਸਰੀ ਫਿਲਮ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਰਾਜੂ ਖਾਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ੋਅਬਿਜ਼ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਵਜਰਯਾਨ
ਵਜਰਾਯਾਨ ("ਥੰਡਰਬੋਲਟ ਵਹੀਕਲ", "ਡਾਇਮੰਡ ਵਹੀਕਲ", ਜਾਂ "ਅਵਿਨਾਸ਼ਯੋਗ ਵਾਹਨ" )ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਯਨਾ, ਗੁਹੀਆਮੰਤ੍ਰਯਨਾ, ਤੰਤਰਯਨਾ, ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ, ਤਾਂਤਰਿਕ ਬੁੱਧ ਧਰਮ, ਅਤੇ ਸੋਟੇਰਿਕ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੰਤਰ ਅਤੇ "ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ" ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬੋਧੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ, ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ, ਮੰਗੋਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਵਜਰਾਯਨ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਧਾਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਬੋਧੀ ਤੰਤਰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਭਿਆਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ, ਧਰਨੀਆਂ, ਮੁਦਰਾਵਾਂ, ਮੰਡਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਵਜਰਾਯਨਾ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਤੰਤਰ ਅਤੇ ਵਜਰਾਯਨਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬੁੱਧ ਸ਼ਕਯਮੁਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਸਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੋਧੀਸਤਵ ਵਜਰਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪਦਮਸੰਭਵ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਬੋਧੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਯੁੱਗ (ਲਗਭਗ 5ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਦਾ ਹੈ।
ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ
ਵਜਰਯਾਨ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਲੌਕਿਕ ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਜਰਾਯਨ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਨ੍ਹ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਅਤੇ ਮੈਕਰੋਕੋਜ਼ਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਭੈਕਾਰਗੁਪਤ ਦੇ ਨਿਸਪੰਨਾਯੋਗੀ ਤੋਂ "ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਅੰਦਰ" (ਯਥਾ ਬਹਯਾਮ ਤਥਾ 'ਧਯਤਮ ਇਤੀ) ਵਾਕਾਂਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੁੱਧ ਧਰਮ
ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ (ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ)
ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ (1921–1989), ਜਿਸਨੂੰ ਸੰਤ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 1974 ਤੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਤੱਕ ਸਾਵਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਰੁਹਾਨੀ ਮਿਸ਼ਨ/ਸਾਇੰਸ ਆਫ਼ ਸਪਿਰਿਚੁਅਲਿਟੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵੀ-ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ।. 30 ਮਈ 1989 ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅਚਾਨਕ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਜੀਵਨੀ
14 ਸਤੰਬਰ 1921 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ । 1926 ਵਿਚ, 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬਾਬਾ ਸਾਵਣ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਅਗਲੇ 22 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1948 ਤੋਂ 1974 ਤੱਕ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੇਵਾ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ, ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਲਾਹੌਰ) ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 37 ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1979 ਵਿੱਚ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। 1943 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹਰਭਜਨ ਕੌਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਰਦੂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੰਜ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਹਨ: ਤਲਾਸ਼-ਏ-ਨੂਰ, ਮੰਜ਼ਿਲ-ਏ-ਨੂਰ, ਮਤਾ-ਏ-ਨੂਰ, ਜੱਦਾ-ਏ-ਨੂਰ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਏ-ਨੂਰ। ਉਸਨੂੰ ਉਰਦੂ ਅਕਾਦਮੀ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਅਕੈਡਮੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਮੰਜ਼ਿਲ-ਏ-ਨੂਰ (1972) ਅਤੇ ਮਤਾ-ਏ-ਨੂਰ (1989) ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ 30 ਮਈ 1989 ਨੂੰ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਦੇ ਦੌਰੇ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1989 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1921
ਯੁਲੇਮਬਮ ਗੰਭੀਨੀ ਦੇਵੀ
ਯੁਲੇਮਬਮ ਗੰਭੀਨੀ ਦੇਵੀ, ਨਾਤਾ ਸੰਕੀਰਤਨ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਣੀਪੁਰੀ ਰਾਸ ਦੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਮਣੀਪੁਰ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ (ਜੇਐਨਐਮਡੀਏ) ਵਿਖੇ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ 1988 ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮਨੀਪੁਰੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਬਦਲੇ ਉਸ ਨੂੰ 2005 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਗੰਭੀਰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ 1945 ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਨੀਪੁਰ ਰਾਜ ਦੇ ਯਾਸਕੂਲ ਹੀਰੂਹੰਬਾ ਲੇਕਈ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਨਾਟ ਸੰਕੀਰਤਨ ਕਲਾਕਾਰ, ਵਾਈ. ਗੁਲਾਪ ਸਿੰਘ, ਉਸ ਦੇ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਮਨੀਪੁਰ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ (ਜੇਐਨਐਮਡੀਏ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਅਕੈਡਮੀ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਮਨੀਪੁਰੀ ਨਾਚ ਵਿਚ ਨਾਮੁਦ ਗੁਰੂਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਮੂਦੋਨ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੈਸਨਮ ਅਮੂਬੀ ਸਿੰਘ, ਖੈਦੇਮ ਲੋਕੇਸ਼ੋਰ ਸਿੰਘ, ਖੇਤਰਤਰੋਬੀ ਦੇਵੀ, ਨੰਗਾਂਗੋਮ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਇਬੋਪਿਸ਼ਕ ਸ਼ਰਮਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਨੋਂਗਮੈਥਮ ਟੋਮਬਾ ਸਿੰਘ, ਖੰਡਾ ਮੋਇਨਾ ਡੈਨ, ਨੰਗੋਮ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ (ਮੋਨੋਹਰਸਾਈ ਕੀਰਤਨ) ਵਿਚ ਥੋਕਚੋਮ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 7 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਅਧਿਆਪਨ ਕੈਰੀਅਰ ਉਸਦੀ ਆਲਮਾ ਮੈਟਰ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਅਕੈਡਮੀ ਵਿਚ ਸੀਨੀਅਰ ਗੁਰੂ (ਗੁਰੂਹਾਨ) ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗਰੇਡ ਆਰਟਿਸਟ ਦੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਇੰਫਾਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਾਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਲਾਈ ਸੰਸਥਾ, ਵਾਈਜੀਆਰ, ਨੈਟ ਸੰਕੀਰਤਨ ਸ਼ੀਦਮ ਸ਼ਾਂਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨੈਟਵਰਕ, ਰਬਿੰਦਰਾ ਭਾਰਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਡਾਂਸ ਆਡੀਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਦੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗਾਣੇ ਦੋ ਐਲਬਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਪਾਇਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਸਕ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਬਸਕ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਨੀਪੁਰੀ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤ ਰਤਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ 1980 ਵਿੱਚ ਮਨੀਪੁਰ ਰਾਜ ਕਲਾ ਅਕਾਦਮੀ ਤੋਂ ਨਾਟ ਸੰਗੀਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਸੰਤਾ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਤਾ ਸੰਕੀਰਤਨ ਲਈ 1988 ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸੇ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਸੀਨੀਅਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 2005 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1945 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾਵਾਂ
ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ
ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਰਨੇਮ ਹੈ।
ਉਪਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਉਪਨਾਮ
ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ ਗਰਗ
ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ ਗਰਗ, ਜਿਸਨੂੰ '''ਬੀ.ਡੀ. ਗਰਗ''' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (14 ਨਵੰਬਰ 1924 ਲਹਿਰਾਗਾਗਾ, ਪੰਜਾਬ - 18 ਜੁਲਾਈ 2011 ਪਟਿਆਲਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸੀ।
ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ ਗਰਗਾ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਨਵੰਬਰ 1924 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਡਾਕਟਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ 1942 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਇਹ ਛੁਡਵਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1943 ਦੇ ਆਸਪਾਸ, ਕੇ.ਏ. ਅੱਬਾਸ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕਲਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੱਬਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਸਰਗਮ ਲਈ ਫਿਲਮ 'ਤੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਬੰਬਈ (ਮੁੰਬਈ) ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ, ਵੀ. ਸ਼ਾਂਤਾਰਾਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਸੈੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਟੋਰਮ ਓਵਰ ਕਸ਼ਮੀਰ (1948) ਨਾਲ਼ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਮੋਸਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਬਾਸ ਦੀ ਇੰਡੋ-ਸੋਵੀਅਤ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਣ ਫਿਲਮ, ਪਰਦੇਸੀ (1957) ਵਿੱਚ ਅੱਬਾਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਆਰਕਾਈਵ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (NFAI) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਫਿਲਮ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਫਿਲਮ ਐਂਡ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਇੰਡੀਆ (ਐਫਟੀਆਈਆਈ) ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਲੈਕਚਰਾਰ ਰਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਭਰ ਵਿੱਚ (ਮੋਂਟੇਜ, ਸਿਨੇਵਿਜ਼ਨ, ਮਾਧਿਅਮ) ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ  (ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਕੈਹੀਅਰਜ਼ ਡੂ ਸਿਨੇਮਾ, ਰੇਵੂ ਡੂ ਸਿਨੇਮਾ ਅਤੇ ਸਾਈਟ ਐਂਡ ਸਾਊਂਡ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ) ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿਨੇਮਾ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ । ਉਸਨੇ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਅਮੈਰੀਕਾਨਾ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਫਿਲਮ ਦੇ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਨੂੰ ਕੰਪਾਈਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ 50 ਸਾਲ (1963) ਦੀ ਗੋਲਡਨ ਜੁਬਲੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।
1967 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਯੂਨੈਸਕੋ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਰ 1969 ਦੀ - ਸਿਨੇਮਾਥੇਕ ਫ੍ਰੈਂਕਾਈਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ - ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਹੈਨਰੀ ਲੈਂਗਲੋਇਸ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਪਿਛਲਝਾਤ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲੈਂਗਲੋਇਸ ਨਾਲ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਸੰਬੰਧੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਰਗ ਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਹਾਈਮ, ਵੇਨਿਸ, ਬੇਰੂਤ, ਬੁਡਾਪੇਸਟ, ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਰਨੋ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮਾ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਗੋਲਮੇਜ਼ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਗਰਗ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ। 1992 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਡੋਨਾਬੇਲ ਨਾਲ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, 1996 ਦਾ ਸੰਕਲਨ, ਸੋ ਮੈਨੀ ਸਿਨੇਮਾਜ, ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਮ ਪੈਮਾਨੇ ਦੁਆਰਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬਹੁਵਚਨ, ਬਹੁ-ਪਸਾਰੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੀਵ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2005 ਦੀ ਆਰਟ ਆਫ਼ ਸਿਨੇਮਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈਅਤੇ 2007 ਦੀ ਫਰਾਮ ਰਾਜ ਟੂ ਸਵਰਾਜ: ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸਨੇ ਸਿਨੇਮਾ 'ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ 2011 ਦੇ ਸਾਈਲੈਂਟ ਸਿਨੇਮਾ ਇਨ ਇੰਡੀਆ: ਏ ਪਿਕਟੋਰੀਅਲ ਜਰਨੀ ਨਾਲ ਇਸ ਕਾਰਨਾਮੇ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ।
ਬੀ ਡੀ ਗਰਗ ਦਾ 18 ਜੁਲਾਈ 2011 ਨੂੰ ਪਟਿਆਲਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2011 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ
ਚਿੱਤਰਗਰਾਫ਼
ਚਿੱਤਰਗਰਾਫ਼ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਗਰਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਗਰਾਫ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗਰਾਫ਼ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਨੁਮਾਨ ਹੀ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮਿਆਰ: = 10 ਪੱਤਰ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਕੜਾ ਵਿਗਿਆਨ
ਗੋਵਰਧਨ ਸਾਗਰ ਝੀਲ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
ਗੋਵਰਧਨ ਸਾਗਰ ਝੀਲ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉਦੈਪੁਰ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੈਪੁਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਨਕਲੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਉਦੈਪੁਰ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 2.5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗੋਵਰਧਨ ਸਾਗਰ ਝੀਲ 9 ਮੀਟਰ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ 3750 ਮੀਟਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਪਿਚੋਲਾ ਝੀਲ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ 32 ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਲਗਭਗ 9 ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਨਿਸ਼ਠਾ ਜਸਵਾਲ
ਨਿਸ਼ਠਾ ਜਸਵਾਲ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਹੈ। 2022 ਤੱਕ, ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸ਼ਿਮਲਾ ਦੀ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਸੀ। ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਾਰੀ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ
ਜਸਵਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀ.ਐੱਚ.ਡੀ. 1989 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਪਨ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ 1992 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ, ਲੰਡਨ ਨੇ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959
ਰਾਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ (ਸਿਆਸਤਦਾਨ)
ਰਾਕੇਸ਼ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 4 ਜੂਨ 1962) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ 17ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ 2004 ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਬਲਪੁਰ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2018 ਨੂੰ ਨੰਦਕੁਮਾਰ ਸਿੰਘ ਚੌਹਾਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਇਕਾਈ ਦਾ ਭਾਜਪਾ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਗਸਤ 2014 ਤੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਫਰਵਰੀ 2020 ਵਿੱਚ ਵੀ.ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ 2016 ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਚੀਫ਼ ਵ੍ਹਿਪ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਰਾਮ ਮੇਘਵਾਲ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕੋਲਾ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਬਾਰੇ ਸੰਸਦੀ ਸਥਾਈ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਿੰਘ ਕਈ ਹੋਰ ਸੰਸਦੀ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਸਹਿ ਇੰਚਾਰਜ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਬਲਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕ
ਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਝੀਲ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> ਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਝੀਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਝੀਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਰਖਿਆ ਗਿਆ  ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਮੀਨਾ ਮਸੌਦ
ਮੀਨਾ ਮਸੌਦ (ਮਿਸਰੀ ਅਰਬੀ مينا مسعود‎;; ਜਨਮ 17 ਸਤੰਬਰ 1991 ) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਗੀਤਕ ਕਲਪਨਾ ਫਿਲਮ ਦੇ ਅਲਾਦੀਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਮੀਨਾ ਮਸੌਦ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਇਰੋ, ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰੀ ਕਬਤੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਮਸੀਹੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਨੇਡਾ ਆਵਾਸ ਬਾਰੇ ਮਸੂਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਉਥੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਟੋਰਾਂਟੋ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਮਿਸਰ, ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਕਬਤੀ ਈਸਾਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਇਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਥੋੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜਿੰਦਗੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।” ਉਹ ਓਨਟਾਰੀਓ ਦੇ ਮਾਰਕੈਮ, ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੇਂਟ ਬ੍ਰਦਰ ਆਂਡਰੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਮੀਨਾ ਮਿਸਰੀ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਮਿਸਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਇਸਮਾਈਲ ਯਾਸਿਨ ਅਤੇ ਅਦੇਲ ਇਮਾਮ ਦੀਆਂ ਮਿਸਰੀ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਬਲਕਿ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਇੱਥੇ ਦੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮੇਡੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ। ਅਲਾਦੀਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਮੇਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਸਵਾਦ ਨਾਲ ਕਾਮੇਡੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸਰੀ ਸਿਨੇਮਾ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।"
ਕਰੀਅਰ
ਮੀਨਾ ਮਸੌਦ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਦਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੈਰੀਅਰ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰ ਨਿਕਿਤਾ ਅਤੇ ਕੰਬੈਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2015 ਦੀ ਲੜੀ ਓਪਨ ਹਾਰਟ ਵਿੱਚ ਜੇਰੇਡ ਮਲਿਕ, ਅਤੇ ਅਮੇਜ਼ਨ ਪ੍ਰਾਈਮ ਸੀਰੀਜ਼ ਜੈਕ ਰਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਕ ਕਾਸਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1991 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਮਰੁਨਲ ਠਾਕੁਰ
ਮਰੁਨਲ ਠਾਕੁਰ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Mrunal Thakur; ਜਨਮ 1 ਅਗਸਤ 1992) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੋਪ ਓਪੇਰਾ ਮੁਝਸੇ ਕੁਝ ਕਹਿਤੀ . ਯੇ ਖਾਮੋਸ਼ੀਆਂ (2012) ਅਤੇ ਕੁਮਕੁਮ ਭਾਗਿਆ (2014-2016) ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ITA ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
ਠਾਕੁਰ ਨੇ ਲਵ ਸੋਨੀਆ (2018) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਵਾਰ 2019 ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀ ਫਿਲਮਾਂ ਸੁਪਰ 30 ਅਤੇ ਬਾਟਲਾ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਵਪਾਰਕ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਠਾਕੁਰ ਨੇ ਤੇਲਗੂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ ਸੀਤਾ ਰਾਮ (2022) ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਠਾਕੁਰ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਅਗਸਤ 1992 ਨੂੰ ਧੂਲੇ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ, ਜਲਗਾਓਂ ਅਤੇ ਵਸੰਤ ਵਿਹਾਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਠਾਕੁਰ ਨੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੇਸੀ ਕਾਲਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੀਡੀਆ ਚਿੱਤਰ
2021 ਦੀ ਈਸਟਰਨ ਆਈ ' ਸਿਖਰਲੇ 30 ਅੰਡਰ 30 ਗਲੋਬਲ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਠਾਕੁਰ 8ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੈ। ਉਹ ਲੈਕਮੇ ਫੈਸ਼ਨ ਵੀਕ ਵਿੱਚ ਰੈਂਪ ਵਾਕ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਲਈ ਕਵਰ ਮਾਡਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਠਾਕੁਰ ਕਈ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੈਕਮੇ ਅਤੇ ਡੁਲਕਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1992
ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸ਼ਿਮਲਾ ( HPNLU ਸ਼ਿਮਲਾ ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਬਲਿਕ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਮਲਾ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ 20ਵੀਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਅਤੇ  ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਅਤੇ ਦੇਖਰੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ
ਛੜ ਗਰਾਫ਼
ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਛੜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਚਨਾ ਦਰਸਾਉਣਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੜਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕਹਰਾ ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਅਤੇ ਦੋਹਰਾ ਛੜ ਗਰਾਫ਼। ਦੋਹਰੇ ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਗੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਗਰਾਫ਼ ਹੈ ਜੋ ਕੁਲ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਵਿਲੀਅਮ ਪਲੇਅਫੇੇਅਰ (1759-1823) ਨੂੰ ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਦਾ ਜਨਮਦਾਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦਿ ਕਮਰਸ਼ਿਅਲ ਐੰਡ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਐਟਲਸ ਵਿੱਚ ਛੜ ਗਰਾਫ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਤੋਂ ਸਾਲ 1780 ਤੋਂ 1781 ਤੱਕ ਅਯਾਤ ਅਤੇ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ।
ਓਟਾ
ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਜੋ ਚੁੱਲਾ ਚੁਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਹੈ, ਉਸ ਚੁੱਲੇ ਚੁਰ ਦੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਪਾਸੇ ਜੋ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਤੂੜੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਕੱਚੀ ਕੰਧ ਉਸਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਓਟਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਏਰੀਏ ਵਿਚ ਓਟੇ  ਨੂ ਕੰਧੋਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਘਰ ਦੀ ਕੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਓਟੇ ਦਾ ਸ਼ਬਦੀ ਅਰਬ ਦੇ ਓਹਲਾ, ਪੜਦਾ। ਓਟੇ ਦੇ ਪੜਦੇ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕੁੜੀਆਂ, ਬਹੂਆਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਰੋਟੀ ਟੁਕ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਓਟੇ ਦੀ ਕੰਧ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਵਿਚ ਮੋਰੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਓਟੇ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੀ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਓਟਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਆਪ ਹੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ । ਓਟਾ ਕਾਲੀ ਚਿਉਕਣੀ ਤੂੜੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣੀ ਘਾਣੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਓਟੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੁ ਇੰਚ ਤੱਕ ਮੋਟੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਓਟੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਡੇਢ ਕੁ ਫੁੱਟ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਠੋਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਜੀ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਚੁਰ  ਬਣਾਉਣੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਕੰਧਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਓਨੀ ਕੁ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਿੰਨੀ ਖੜੀ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਜਦ ਉਹ ਉਸਾਰੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਉਪਰ ਅਗਲੀ ਉਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਉਸਾਰੀ ਵਿਚ ਭਾਂਤ-ਭਾਂਤ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮੋਰੀਆਂ ਹਵਾ ਆਉਣ ਲਈ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ ਓਟਿਆਂ ਦੀ ਤਿੰਨ/ਚਾਰ ਕੁ ਫੁੱਟ ਉੱਚੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਤੂੜੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਫੇਰ ਕੰਧਾਂ ਉੱਪਰ ਬਗ਼ੈਰ ਤੂੜੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਫੇਰੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਓਟੇ ਉਪਰ ਪਾਂਡੂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪਰੋਲਾ ਫੇਰ ਕੇ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਰੋਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਟੇ ਉਪਰ ਕਈ ਸ਼ੁਕੀਨ ਜ਼ਨਾਨੀਆਂ ਵੇਲ੍ਹ ਬੂਟੇ, ਚਿੜੀਆਂ ਜਨੌਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੂਰਤਾਂ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਹਵਾਲਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਦੀਪਿਕਾ ਓ'ਨੀਲ ਜੋਤੀ
ਦੀਪਿਕਾ ਓ'ਨੀਲ ਜੋਤੀ (ਜਨਮ 1967) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਬਕਾ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨੀ
1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋਤੀ ਨੇ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼: ਐਪੀਸੋਡ I – ਦ ਫੈਂਟਮ ਮੇਨੇਸ ਅਤੇ ਐਪੀਸੋਡ II – ਅਟੈਕ ਆਫ ਦ ਕਲੋਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕਟਨ ਜੇਡੀ ਮਾਸਟਰ ਦੇਪਾ ਬਿੱਲਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਜੋਤੀ ਟੀਵੀ ਲੜੀਵਾਰ ਜਿੰਮੇ 6 ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੇਅਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
ਜੋਤੀ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਅਭਿਆ ਹਿਰਨਮਯੀ
ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਝੁਕਾਅ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੀਰਨਮਈ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਕੋਈ ਰਸਮੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਹੀਂ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਲਥਿਕਾ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ. ਨਿਆਯਤਿਨਕਾਰਾ ਐਮ ਕੇ ਮੋਹਣਾਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਸਵਾਤੀ ਥਿਰੂਨਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮਿਉਜ਼ਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਮੋਹਨ, ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਕੇਂਦਰ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸਨ।
ਹੀਰਨਮਈ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕਰੀਅਰ
ਹੀਰਨਮਯੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2014 ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਸਮਰਥਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੋਕਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫਿਲਮ ਦੇ <i id="mwIA">ਨੱਕੂ ਪੈਂਟਾ, ਨੱਕੂ ਟਕਾ</i> ਦੁਆਰਾ, ਸਵਾਹਿਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੈਕਅਪ ਵੋਕਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਲੀਪ - ਮਮਤਾ ਮੋਹਨਦਾਸ ਸਟਾਰਰ ਦੋ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਥਾਨ ਥਨੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਗੋਪੀ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ. ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਮੱਲੀ ਮੱਲੀ ਈਦੀ ਰਾਣੀ ਰੋਜੂ ਲਈ ਚੋਟੀ ਜ਼ਿੰਦਾਗੀ ਦੇ ਗਾਣੇ ਨੂੰ ਸੰਮਲਿਤ ਕੀਤਾ. 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਧਾਰ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰ ਲਈ ਜ਼ਬਾਨੀ ਬੈਲਡ ਮਝੈ ਮਾਝੈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਫਿਲਮ ਲਈ ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਆਲਿਸ ਬਾਅਦ ਸੱਤਿਆ ਦੇਰ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੀਫਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ,ਕੋਇਕੋਡ ਗੀਤ, ਦੇ ਤਰਾਨੇ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਸੰਗੀਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਬਣੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਗੁਡਾਲੋਚਨਾ ਲਈ ਗੋਪੀ ਸੁੰਦਰ ਇਸਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਵਜ਼ਨ ਐਵਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਇਨ ਸਿੰਗਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾਵਾਂ
ਮੱਲਿਨਾਥ
ਮੱਲਿਨਾਥ ਹਿੰਦੀ: मल्लिनाथ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਟੀਕਾਕਾਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਕੋਲਾਚਲ ਮੱਲਿਨਾਥ ਸੀ। ਪੇੱਡ ਭੱਟ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ। ਇਹ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਮਤੌਰ: 14ਵੀਂ ਜਾਂ 15 ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਵਦੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਵਿਤਾ, ਅਲੰਕਾਰ, ਵਿਆਕਰਨ, ਸਿਮਰਤੀ, ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋਤੀਸ਼ ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ। ਟੀਕਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾਂਤ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਲਿਖਾਂਗਾ ਜੋ ਨਿਰਾਧਾਰ ਹੋ ਅਤੇ ਬੇਲੋੜੀ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਅਭਿਗਿਆਨਸ਼ਾਕੁਂਤਲੰਮ, ਰਘੂਵੰਸ਼, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਵਧ, ਕਿਰਾਤਾਰਜਨੀਯ ਅਤੇ ਮੇਘਦੂਤਮ, ਕੁਮਾਰਸੰਭਵ, ਅਮਰਕੋਸ਼ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਕਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਕਤ ਸਿੱਧਾਂਤ ਦਾ ਭਲੀਭਾਂਤੀ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਾਹਿਤਕਾਰ
ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਹਾਈ ਕੋਰਟ
ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਪਿੰਡ ਬੋਦਰੀ, ਬਿਲਾਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1 ਨਵੰਬਰ 2000 ਨੂੰ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਪੁਨਰਗਠਨ 'ਤੇ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਿਲਾਸਪੁਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਭਾਰਤ ਦਾ 19ਵਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਹੈ।
ਜਸਟਿਸ ਆਰ ਐਸ ਗਰਗ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਸਨ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਸਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਈਕੋਰਟ
ਕਾਲੀਦਾਸ ( ਫਿਲਮ )
ਕਾਲੀਦਾਸ (ਫਿਲਮ) ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: ਕਾਲੀ ਦਾ ਦਾਸ The Servant of Kali 1931 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਤਮਿਲ ਫਿਲਮ ਸੀ। ਐਚ ਐਮ ਰੇਡੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ੀਤ ਅਤੇ ਅਰਧਸ਼ਿਰ ਇਰਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਪਹਿਲੀ ਸਾਉੰਡ (ਆਵਾਜ਼) ਫਿਲਮ ਸੀ।
ਜਿਆਨ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ ਬੇਰਨਿਨੀ
ਜਿਆਨ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ (ਜਾਂ ਜਿਆਨਲੋਰੇਂਜ਼ੋ) ਬੇਰਨਿਨੀ (/ਅ ɛər n i n I /, ਇਹ ਵੀ US: / ਅ ər - /, Italian:  ; ਜਿਓਵਨੀ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ ਵੀ; 7 ਦਸੰਬਰ 1598 - 28 ਨਵੰਬਰ 1680) ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ। ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਤਾਂ ਸੀ ਹੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੁੱਗ ਦਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰੋਕ ਸ਼ੈਲੀ ਬੁੱਤ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, “ਸ਼ੈਕਸਪੀਅਰ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਬੇਰਨੀਨੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹੀ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਸਰਬ-ਯੂਰਪੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇਕਦਮ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਹਿਜੇ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਤੁਰਤ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ. . . . " ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੇਂਟਰ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਕੈਨਵਸਾਂ) ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ: ਉਸਨੇ ਨਾਟਕ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਾਰਨੀਵਲ ਵਿਅੰਗ) ਲਿਖੇ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਟੇਜ ਸੈੱਟ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰਿਕ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟੀ ਕਲਾ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈਂਪ, ਟੇਬਲ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਬੱਘੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਤੇ ਸਿਟੀ ਯੋਜਨਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਸੈਕੂਲਰ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ, ਚੱਪਲਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਚੌਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਾਜਗੀਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸਥਾਰਤ ਜਨਤਕ ਫੁਹਾਰੇ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਸਮਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ (ਸਟੂਕੋ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ) ਅਸਥਾਈ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤਕਨੀਕੀ ਬਹੁਪੱਖਤਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕਾਢਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਤਰਾਸਣ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁਨਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਈਕਲੈਂਜਲੋ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮੂਰਤੀਕਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਵੀ ਸੈਟਿੰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਤੱਕ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਗਈ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਪੇਂਟਿੰਗ, ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਸੰਕਲਪਿਕ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨੀ ਸਮੁੱਚ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਲਿਸਟ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਮਰਹੂਮ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਰਵਿੰਗ ਲਵਿਨ ਨੇ "ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਲਾ ਦੀ ਏਕਤਾ" ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਬ
ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਝੀਲ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਨੂੰ 'ਮਿੰਨੀ ਜੈਸਮੰਦ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਾਵਲੀ ਰੇਂਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਟੈਕਸੀ ਰਾਹੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ ਨੋ ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਜ਼ੋਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਝੀਲ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਮੂਲੀ ਦਾਖਲਾ ਫੀਸ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਹ ਉਦੈਪੁਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਬਸਤੀ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਪ੍ਰੀ-ਵੈਡਿੰਗ ਫੋਟੋਸ਼ੂਟ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੈਮਰਾ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਨਾਮਾਤਰ ਫੀਸ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਵਾਲੇ
5. ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਲੈਥਲ ਲੈਸਬੀਅਨ
ਲੈਥਲ ਲੈਸਬੀਅਨ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਲੈਸਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ 2008 ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਲਘੂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ਼ੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰ
ਲੈਥਲ ਲੇਸਬੀਅਨ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਕਾਰਕੁਨ ਅਨਤ ਨੀਰ ਅਤੇ ਡਾਨਾ ਜ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲਿਓਰ ਐਲੀਫੈਂਟ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਵੈਂਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜ਼ੀਵ ਅਤੇ ਨੀਰ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਲੈਸਬੀਅਨ-ਥੀਮ ਵਾਲੀ ਸੁਤੰਤਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਸਫਲ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜਾਪਦੀ ਸੀ।
ਲੈਥਲ ਲੈਸਬੀਅਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੈਸਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਘੂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ-ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਲਾਈਨ-ਅੱਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੇਸਬੀਅਨ ਅਤੇ ਲਿੰਗੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਰ ਸਾਲ ਲੇਥਲ ਲੈਸਬੀਅਨ ਦਾ ਇੱਕ ਥੀਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਮੋ ਆਨਲਾਈਨ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਉਹਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਤੇਲ ਅਵੀਵ ਸਿਨੇਮਾਥੇਕ ਇਸਦਾ ਘਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
2018 ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਥਲ ਲੇਸਬੀਅਨ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ, ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਪ੍ਰੈਸ ਨੇ "ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਿਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ" ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸਥਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਫੈਸਟੀਵਲ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਲੈਸਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜਸਵਾਲ
'''ਪਰਮਜੀਤ ਐਸ. ਜਸਵਾਲ''' ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਅੱਜਕੱਲ ਐਸਆਰਐਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਹਰਿਆਣਾ ਦਿੱਲੀ-ਐਨਸੀਆਰ, ਸੋਨੀਪਤ, ਹਰਿਆਣਾ ਦਾ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਟਿਆਲਾ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਲਾਅ ਦਾ  ਸਾਬਕਾ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ  ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਭਾਗ, ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਜਸਵਾਲ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਸਕਾਲਰ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਿਸ਼ਠਾ ਜਸਵਾਲ 2018 ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸੀ।  ਇਸਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ  ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਜੋੜਾ ਬਣ ਗਿਆ। 2019 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਲਾਅ ਦੇ ਮੈਗਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕੈਂਪ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਕਸ਼ੇਮਾਵਤੀ
ਕਲਾਮੰਦਲਮ ਖੇਮੇਵਤੀ (ਜਨਮ 1948) ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਹਿਨੀਅਤਮ ਨ੍ਰਿਤਕ ਹੈ।ਉਹ ਨਾਮਵਰ ਕੇਰਲਾ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਮੁਥੁਸਵਾਮੀ ਪਿਲਾਈ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਵੇਸਵਰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭਰਤ ਨਾਟਿਯਮ, ਅਤੇ ਵੇਮਪਤਿ ਚਿੰਨਾ ਸਤਿਆਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੁਚੀਪੁੜੀ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਮੋਹਿਨੀਅਤਮ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉਹ 47 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ
ਖੇਮੇਵਤੀ ਉਸਦੀ ਅਭਿਨਯਾ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਪ੍ਰਤੀ ਰਵਾਇਤੀਵਾਦੀ ਪਹੁੰਚ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਖੋਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਲਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਦੀਆ ਚਰਬੀ ਦਾ ਘਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣ ਛੱਡਦਿਆਂ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਉਸ ਦੇ ਡਾਂਸ ਸਕੂਲ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਜਰਮਨੀ, ਫਰਾਂਸ, ਸਵੀਡਨ ਅਤੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ 100 ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੈਰਸਰੀ ਅਤੇ ਸੁਗਾਤਮਕੁਮਾਰੀ, "ਕੁਚੇਲਾਵ੍ਰਤਤਮ", ਚਿੰਤਵਿਸ਼ਤਾਯ ਸੀਤਾ, ਲੀਲਾ ਆਦਿ ਕਲਾਸਿਕ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਖੇਮੇਵਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇਰ ਵੀ.ਕੇ. ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਪਵਿੱਥਰਨ।ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ ਈਵਾ ਪਾਵਿਥਰਨ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਵਿੱਥਰਨ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1948 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀ ਲਵਸ ਵੁਮੈਨ 2020
ਇੰਦੂ ਬੰਗਾ
ਇੰਦੂ ਬੰਗਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਮਾਹਿਰ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰੰਗ ਸਾਗਰ ਝੀਲ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
ਰੰਗ ਸਾਗਰ ਝੀਲ (ਹਿੰਦੀ: रंग सागर) ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ 1668 ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ ਇਸਨੂੰ ਅਮਰਕੁੰਟ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰੂਪ ਸਾਗਰ ਝੀਲ ਅਤੇ ਪਿਚੋਲਾ ਝੀਲ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਵਰੂਪ ਸਾਗਰ ਝੀਲ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਅੰਬਾਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ।  ਇਹ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਥੇ ਅਮਬਾਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਦੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਮੁਗਧਾ ਗੋਡਸੇ
ਮੁਗਧਾ ਵੀਰਾ ਗੋਡਸੇ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Mugdha Veira Godse) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਮਾਡਲ, ਗੋਡਸੇ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2004 ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਧੁਰ ਭੰਡਾਰਕਰ ਦੀ 2008 ਦੀ ਫਿਲਮ, ਫੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਰਾਠੀ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ, ਮਰਾਠੀ ਪੌਲ ਪੜਤੇ ਪੁਧੇ ਵਿੱਚ ਜੱਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ ਥਾਨੀ ਓਰੂਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰੀਅਰ
thumb| ਮੁਗਧਾ ਗੋਡਸੇ ਗੋਡਸੇ ਦਾ ਜਨਮ 1986 ਵਿੱਚ ਪੂਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੂਤਨ ਮਰਾਠੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਪੁਣੇ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਗੋਡਸੇ ਨੇ ਪੁਣੇ ਦੇ ਮਰਾਠਵਾੜਾ ਮਿੱਤਰ ਮੰਡਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਗੋਡਸੇ ਨੇ ਤੇਲ ਵੇਚਿਆ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਿਰਫ 100 ਰੁਪਏ ਕਮਾਏ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜਿਮ ਵਿੱਚ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 2002 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗਲੈਡਰੈਗਸ ਮੈਗਾ ਮਾਡਲ ਹੰਟ ਜਿੱਤਿਆ। 2004 ਵਿੱਚ, ਗੋਡਸੇ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਾਡਲਿੰਗ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਮਿਸ ਪਰਫੈਕਟ ਟੇਨ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਾਡਲਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਗੋਡਸੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਾਹੁਲ ਦੇਵ ਨਾਲ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਅੰਨਦਾਤਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1982
ਵਾਇਸਰਾਏ
ਵਾਇਸਰਾਏ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਅਗੇਤਰ ਵਾਇਸ- ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਦੀ ਥਾਂ" ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਬਦ ਰਾਏ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਰਾਜਾ"।  ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏਲਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਈਸਰੇਗਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਈਸਰੋਇਲ।  ਵਾਇਸਰੀਨ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਔਰਤ ਵਾਇਸਰਾਏ ਸੂਓ ਜੂਅਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਾਇਸਰਾਏ ਲਿੰਗ-ਨਿਰਪੱਖ ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਾਈਸਰੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵਾਈਸਰੇਗਲ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੋਬਲ ਰੈਂਕ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਹੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਾਇਸਰਾਏ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਨੋਬਲ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਰਨਾਰਡੋ ਡੀ ਗਾਲਵੇਜ਼, ਗੈਲਵੈਸਟਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸਕਾਉਂਟ, ਜੋ ਨਿਊ ਸਪੇਨ ਦਾ ਵਾਇਸਰਾਏ ਵੀ ਸੀ।
ਭਾਰਤ
1505 ਤੋਂ 1896 ਤੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਭਾਰਤ – ਸਮੇਤ, 1752 ਤੱਕ, ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸੰਪਤੀਆਂ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੱਕ – ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਾਇਸਰਾਏ (ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਵਾਈਸ-ਰੀ) ਜਾਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਗੋਆ ਦੇ. 1505 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਵਾਇਸਰਾਏ, ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਡੀ ਅਲਮੇਡਾ (ਬੀ. 1450–ਡੀ. 1510) ਦੇ ਅਧੀਨ, ਵਾਸਕੋ ਡਾ ਗਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਦੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂਅਲ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵੰਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ: ਪੂਰਬੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ, ਅਰਬ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰ, ਕੈਮਬੇ (ਗੁਜਰਾਤ) ਤੱਕ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ; ਦੂਜਾ ਭਾਰਤ (ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ) ਅਤੇ ਸੀਲੋਨ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਮਲਕਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਤੱਕ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਗਵਰਨਰ ਅਫੋਂਸੋ ਡੀ ਅਲਬੂਕਰਕੇ (1509-1515) ਨੇ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੂਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ। ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਇਸਰਾਏ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ 34 ਗਵਰਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਕੋਲ ਹੀ ਲੰਬੇ ਫ਼ਤਵੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਐਕਟ 1858 ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਰਾਊਨ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਅਹੁਦਾ ਵਾਇਸਰਾਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਸਦ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ 1858 ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਤਾਜ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਲਾਰਡ ਕੈਨਿੰਗ ਨੂੰ "ਪਹਿਲਾ ਵਾਇਸਰਾਏ ਅਤੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਾਰੰਟ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਪਾਧੀ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਤਰਜੀਹ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਾਲੇ ਵਾਰੰਟਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਤਾਜ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ-ਇਨ-ਕੌਂਸਲ ਵਿਚ ਨਿਯਤ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ।
ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬੋਝ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਅਨ ਅਤੇ ਐਡਵਰਡੀਅਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਐਕਟ 1919 ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਸੀਮਤ ਪਹਿਲੂ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਘਰੇਲੂ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਐਕਟ 1935 ਦੁਆਰਾ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਤੋੜ ਲਏ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਣਰਾਜ ਬਣ ਗਏ - ਭਾਰਤ 1950 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਗਣਰਾਜ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ 1956 ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮੀ ਗਣਰਾਜ ਵਜੋਂ।
ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ਼, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਾਇਸਰਾਏ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਜਨਤਕ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਮੀ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ, ਜੋ ਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸਨ, ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਾਸਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ: ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਦ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਟਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਆਰਡਰ। ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਸਨ: 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਲਕੱਤਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਵਾਇਸਰਾਏ ਸਿਮਲਾ ਵਿਖੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੇ ਦੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਿਵਾਸ ਅਜੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ: ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵਾਇਸਰਾਏ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਘਰ। ਉਹ ਅੱਜ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਹਿਲ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਲਟਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਇਸਰਾਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਨ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼, ਲਾਰਡ ਕਾਰਨਵਾਲਿਸ, ਲਾਰਡ ਕਰਜ਼ਨ, ਦ ਅਰਲ ਆਫ਼ ਮਿੰਟੋ, ਲਾਰਡ ਚੈਮਸਫੋਰਡ ਅਤੇ ਲਾਰਡ ਮਾਊਂਟਬੈਟਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਲਾਰਡ ਮਾਊਂਟਬੈਟਨ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਵਾਇਸਰਾਏ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਡੋਮੀਨੀਅਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ।
ਬਹੁ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ
ਬਹੁ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪੌਲੀਸੈਮੀ (Polysemy ਜਾਂ  ;  ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ πολύ- (ਪੌਲੀ) ਅਨੇਕ  ਅਤੇ σῆμα (ਸੇਮਾ)  ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਮਿਸਾਲ ਲਈ  ਕੋਈ \ ਚਿੰਨ੍ਹ,  ਰੂਪ, ਸ਼ਬਦ, ਜਾਂ  ਵਾਕਾਂਸ਼)। ਬਹੁ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਈ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸ਼ਬਦ-ਭਾਵ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬਹੁ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ-ਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ
ਕਸ਼ੀਰ ਸਾਗਰ
ਹਿੰਦੂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਸੱਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਪੰਜਵਾਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਹੈ। ਇਹ ਕ੍ਰਾਉਂਚਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅਮਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਿੰਦੂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁਦਰ ਮੰਥਨ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਤਿਰੂਪਾਰਕਦਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੇ ਉੱਪਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਵਿਉਂਤਪੱਤੀ
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਹਿੰਦਿਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਖੀਰ ਸਾਗਰ, ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਪੀਰਕਾਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਾ ਕਦਾਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਿਥਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਮੁੰਦਰ
ਦਿਵਿਆ ਧਿਆਲ
ਦਿਵਿਆ ਧਿਆਲ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ। ਉਹ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਗਈ ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਯੂਥ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ, ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ  ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ  ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਆਰਮੀ ਸਪੋਰਟਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕਰਨਲ ਦੇ ਅਧੀਨ. ਵਿਕਰਮ ਐਸ ਦਿਆਲ
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਬਰੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦਿਆਲ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਰਨਲ ਵਿਕਰਮ ਐਸ ਧਿਆਲ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਅਫਸਰ ਹੈ।
ਕਰੀਅਰ
ਦਿਵਿਆ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਾਊਂਡ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2016 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡਿਆ
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਖੁਸ਼ਬੂ ਧਿਆਲ ਅਤੇ ਦਿਗਵਿਜੇ ਧਿਆਲ ਹਨ। ਉਹ ਆਰਮੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ
ਸੁਰਵੀਨ ਚਾਵਲਾ
ਸੁਰਵੀਨ ਚਾਵਲਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖੀ ਹੋਈ ਡਾਂਸ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ  ' ਚ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ. ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜਾਿਅਦਾਤਰ ਹੇਟ ਸਟੋਰੀ 2 (2014), ਅਗਲੀ (2013)ਫਿਲਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ।
ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ
ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚਾਰੂ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਸੀਰੀਅਲ 'ਕਹੀਂ ਤੋ ਹੌਗਾ' ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ 2008 ਵਿੱਚ ਰਿਐਲਿਟੀ ਡਾਂਸ ਸ਼ੋਅ 'ਏਕ ਖਿਲਾੜੀ ਏਕ ਹਸੀਨਾ' ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਐਸ ਸ਼੍ਰੀਸੰਤ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ 2004 ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲ 'ਕਸੌਟੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੀ' ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੰਨੜ ਫ਼ਿਲਮ 'ਪਰਮੀਸ਼ਾ ਪਨਵਾਲਾ' ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 2011 'ਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਧਰਤੀ' ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਟੌਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ', 'ਸਾਡੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀ', 'ਸਿੰਘ ਬਨਾਮ ਕੌਰ', 'ਲੱਕੀ ਦੀ ਅਨਲੱਕੀ ਸਟੋਰੀ ਅਤੇ 'ਡਿਸਕੋ ਸਿੰਘ' (2014) ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਜਿਦ ਖਾਨ ਦੇ 'ਹਿੰਮਤਵਾਲਾ' ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ "ਧੋਖਾ ਧੋਖਾ" ਕੀਤਾ। ਸਾਲ 2013 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ 'ਮੂਨਡ੍ਰੂ ਪੈ ਮੂਦਰੂ ਕਾਧਲ' ਅਤੇ 'ਪੂਥੀਆ ਥਿਰੂਪੰਗਲ' ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਥ੍ਰਿਲਰ 'ਅਗਲੀ' 'ਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
2014–2017
alt= Jay and Surveen poses for the camera|thumb|Chawla with her co-star [[Jay Bhanushali during the promotions of Hate Story 2 in 2014]] ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲਾ ਜੈਜ਼ੀ ਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਟ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਣੇ 'ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬੂਟ' ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। 2014 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਂਡਿਆ ਦੀ ਈਰੋਟਿਕ ਬਦਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਥ੍ਰਿਲਰ ਹੇਟ ਸਟੋਰੀ 2 ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡੀ, ਜੋ ਕਿ ਹੇਟ ਸਟੋਰੀ (2012) ਦਾ ਸੀਕਵਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੀਕਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲਾ ਲਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਲ ਹੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਅਕਸ਼ੈ ਬੇਦੀ (ਜੈ ਭਾਨੂਸ਼ਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਈ) ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਕੇਂਦਰਿਤ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਫਿਲਮ 'ਕ੍ਰੀਚਰ 3 ਡੀ' ਵਿੱਚ ਰਜਨੀਸ਼ ਦੁੱਗਲ ਦੇ ਉਲਟ ਗਾਣੇ "ਸਾਵਨ ਆਇਆ ਹੈ" ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸ ਦੀ ਹਾਲੀਆ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ 'ਜੈਹਿੰਦ 2' ਸੀ। ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਵੈਲਕਮ ਬੈਕ' ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ 'ਹੀਰੋ ਨਾਮ ਯਾਦ ਰੱਖੀ' ਵਿਚ ਜਿੰਮੀ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ ਦੇ ਉਲਟ ਇੱਕ ਗੀਤ “ਤੁਤੀ ਬੋਲੇ ​​ਵਿਆਹ ਦੀ” ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ 'ਪਾਰਕਡ' (2015) ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ। 2016 ਵਿੱਚ, ਸੁਰਵੀਨ ਪੇਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ 'ਝਲਕ ਦਿਖਲਾ ਜਾ' ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਬਿਜਲਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਖਾਤਮੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ।
2018 – ਮੌਜੂਦਾ
2018 ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਏਜੀਟੀ ਬਾਲਾਜੀ ਦੀ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ 'ਹੱਕ ਸੀ' ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀਵ ਖੰਡੇਲਵਾਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਡਿਜੀਟਲ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਗੜਬੜ ਵਾਲੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਿਰਜ਼ਾ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਵੀਨ ਮੇਹਰ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਚਾਵਲਾ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ੈ ਠੱਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਇਟਲੀ ਵਿਖੇ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਟਵਿੱਟਰ ਰਾਹੀਂ 27 ਦਸੰਬਰ 2017 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਤੀਜੀ ਸਪੇਸ
ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਰਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਤਰਲ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਪ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਘੋਲ ਅਤੇ ਮੁਅੱਤਲ ਤੱਤ ਦੇ ਵੱਖਰੇਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵੰਡ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਮੁੱਖ ਤਰਲ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਸ ਇੰਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਅਤੇ ਐਕਸਟਰਸੈਲਯੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਸ ਹਨ। ਇੰਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ ਜੀਵ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿਚਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੈੱਲ ਝਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰਲੇ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੁੱਲ ਸਰੀਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਾਇਟਸੋਲ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਾਹਰਲੀ ਸੈੱਲ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਤਰਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: "ਇੰਟਰਸਟੀਸ਼ੀਅਲ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ" (ਅੰਤਲੀ ਟਿਸ਼ੂ ਸੈੱਲਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੇ ਘੋਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਜੀ ਤਰਲ, ਦੂਜਾ ਖੂਨ ਦਾ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਅਤੇ ਲਿੰਫ "ਇਨਟਰਾਵਾਸਕੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ" (ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਲਿੰਫੈਟਿਕ ਨਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ "ਟ੍ਰਾਂਸੈਲਿਯੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ" ਵਿਚ ਟ੍ਰੋਸੈਲਸੂਲਰ ਤਰਲ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਰੇਬ੍ਰੋਸਪਾਈਨਲ ਤਰਲ। ਇੰਟਰਸਟੀਸ਼ੀਅਲ ਅਤੇ ਇੰਟਰਾਵਾਸਕੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਸ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਘੋਲ ਦਾ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਟਾਂਦਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਤੀਸਰਾ ਐਕਸਟਰਸੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ, ਟ੍ਰਾਂਸਕੂਲਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ।
ਇੰਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ
ਇੰਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਤਰਲ (ਆਈ.ਸੀ.ਐਫ.) ਸੈੱਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੈੱਲ ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਵਿਚ ਸਾਇਟੋਸੋਲ ਅਤੇ ਤਰਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਈਟੋਸੋਲ ਇਕ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੈਲੂਲਰ ਓਰਗੇਨੈਲਸ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਇਟੋਸੋਲ ਅਤੇ ਓਰਗੇਨੈਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਇਟੋਪਲਾਜ਼ਮ ਲਿਖਦੇ ਹਨ। ਸੈੱਲ ਝਿੱਲੀ ਬਾਹਰੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ ਲਗਭਗ 28 l, ਅਤੇ ਆਮ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿਚ ਅਸਮੋਟਿਕ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਸਲਫੇਟ ਆਇਨਾਂ ਦੀ ਦਰਮਿਆਨੀ ਮਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੈੱਲ ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਵਿਚ ਨਿਊਕਲੀਓਪਲਾਜ਼ਮ ਦੇ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਨਿਊਕਲੀਓਸੋਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਕਸਟਰਾਸੈਲੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ (ਬਾਹਰੀ ਖਾਨੇ)
ਇੰਟਰਸਟੀਸ਼ੀਅਲ, ਇੰਟਰਾਵਾਸਕੂਲਰ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸੈਲੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਸ ਐਕਸਟਰੈਸਲੂਲਰ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਐਕਸਟਰਸੈਲੂਲਰ ਤਰਲ (ECF) ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੁੱਲ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਿਕ ਕਾਫੂਰ
ਮਲਿਕ ਕਾਫੂਰ (ਮੌਤ 1316), ਤਾਜ ਅਲ-ਦੀਨ ਇਜ਼ ਅਲ-ਦਾਵਲਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਅਲਾਉਦੀਨ ਖਲਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੁਲਾਮ-ਜਨਰਲ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੇ ਜਰਨੈਲ ਨੁਸਰਤ ਖਾਨ ਨੇ 1299 ਦੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1300 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ ਵਜੋਂ, ਕਾਫ਼ੂਰ ਨੇ 1306 ਵਿੱਚ ਮੰਗੋਲ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਯਾਦਵਾਂ (1308), ਕਾਕਤੀਆਂ (1310), ਹੋਇਸਾਲਸ (1311) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਪਾਂਡਿਆ (1311)। ਇਹਨਾਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ।
1313 ਤੋਂ 1315 ਤੱਕ, ਕਾਫੂਰ ਨੇ ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੇ ਦੇਵਗਿਰੀ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਅਲਾਉਦੀਨ 1315 ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਫੂਰ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਨਵਾਬ (ਵਾਇਸਰਾਏ) ਵਜੋਂ ਸੱਤਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੇ ਨਾਬਾਲਗ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਹਾਬੂਦੀਨ ਓਮਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਠਪੁਤਲੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ ਕੰਟਰੋਲ ਹੜੱਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਬਾਡੀਗਾਰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਾਫੂਰ ਦੀ ਰਾਜਸੱਤਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਅਲਾਉਦੀਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਬਾਰਕ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰੀਜੈਂਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸੱਤਾ ਹਥਿਆ ਲਈ।
ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ
ਸੁਪਨਸਾਜ਼
ਸੁਪਨਸਾਜ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਵਾਰਤਕਕਾਰ ਪਾਓਲੋ ਕੋਹਲੋ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਐਲਕਮਿਸਟ' ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਦਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ 2015 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ
ਸੁਪਨਸਾਜ਼ (ਦ ਐਲਕਮਿਸਟ) ਪਾਉਲੋ ਕੋਹਲੋ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਬੰਹਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥੋਹਥ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਜਾਦੂਈ ਕਥਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਜੜੀ ਮੁੰਡੇ ਸੇਂਟਿਆਗੋ ਦੀ ਜਾਦੂਈ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੈਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਭੇਡਾਂ ਚਾਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਨੰ ਵੇਚ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸੁਪਨ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਟੈਨਜ਼ਿਆਰਜ਼ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਉਹ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆ ਵਾਲੀ ਦੁਕਾਨ ਉੱਪਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਸਰ ਦਾ ਮਾਰੂਥਲ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪਿਰਾਮਿਡਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਸੁਪਨਸਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਜਾਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਅਨੀਤਾ ਕੁੱਪੂਸਮੀ
ਅਨੀਤਾ ਕੁੱਪੁੁੂਸਮੀ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਉਸ ਨੂੰ ' ਨਾਟੂਪੁਰਾ ਪੱਤੂ ' ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ ਹੈ। ਅਨੀਤਾ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਗਾਇਕਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਅਨੀਤਾ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ 'ਤੇ ਜੱਜ ਵਜੋਂ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਹੈ। ਅਨੀਤਾ ਨੇ ਕੁਕਰੀ 'ਤੇ ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਟੀ ਵੀ' ਤੇ ਕੁਕਰੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅ 'ਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈਆਂ।
ਉਸਨੇ ਮਦਰਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਨਮ ਕੁਪੂਸਮੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਆਖਿਰਕਾਰ ਜੋੜੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ "ਨਾਟੂਪੁਰਾ ਪੱਤੂ", ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਨਮ ਕੁਪੂਸਮੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ.
ਕਰੀਅਰ
ਅਨੀਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਧਿਆਨ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ "ਨਾਟੂਪੁਰਾ ਪੱਤੂ" 'ਤੇ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਨਮ ਕੁਪੂਸਾਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 3,000 ਸਮਾਰੋਹ ਕੀਤੇ ਹਨ।