cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਐਮੇਰੀਤਾ ਆਓਗੂਸਤਾ
ਰੋਮਨ ਰੰਗਮੰਚ
ਇਹ ਰੋਮਨ ਰੰਗਮੰਚ 16 ਤੋਂ 15 ਈਪੂ. ਦੌਰਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਰੰਗਮੰਚ ਮਾਰਕਸ ਵਿਪਸਾਨੀਅਸ ਅਗਰਿਪਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਤਰਾਜਾਨ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰਮੰਤ ਕਾਰਵਾਈ। ਦੁਬਾਰਾ 330 ਅਤੇ 340 ਈ. ਵਿੱਚ ਕੋਨਸਤਾਨਤੀ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰਮੰਤ ਕਾਰਵਾਈ।
ਜੁਗਨੀ
ਏ ਵੇ ਅੱਲਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜੁਗਨੀ ਜੀ, ਏ ਵੇ ਨਬੀ ਪਾਕ ਦੀ ਜੁਗਨੀ ਜੀ, ਏ ਵੇ ਮੌਲਾ ਅਲੀ ਵਾਲੀ ਜੁਗਨੀ ਜੀ, ਏ ਵੇ ਮੇਰੇ ਪੀਰ ਦੀ ਜੁਗਨੀ ਜੀ, ਦਮ ਗੁਟਕੂੰ, ਦਮ ਗੁਟਕੂੰ, ਕਰੇ ਸਾਈਂ, ਇਹ ਕਲਮਾਂ ਨਬੀ ਦਾ ਪੜ੍ਹੇ ਸਾਈਂ।
ਐਮੇਰੀਤਾ ਆਓਗੂਸਤਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ
ਜੁਗਨੀ
ਨੈਬ ਕੋਟੀਆ ਘੁਮਿਆਰ, ਆਲਮ ਲੁਹਾਰ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਬਾਵਾ ਨੇ ਜੁਗਨੀ ਅਲਗੋਜ਼ਿਆ ਨਾਲ ਗਾਈ। ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਜੁਗਨੀ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਬੰਦ ਗਾਏ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵੀ ਫਰਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਬੰਦ ਸਾਂਝੇ ਹਨ:
ਮੇਰੀ ਜੁਗਨੀ ਦੇ ਧਾਗੇ ਬੱਗੇ, ਜੁਗਨੀ ਓਹਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਫੱਬੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੱਟ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲੱਗੇ, ਓ ਪੀਰ ਮੇਰਿਆ ਜੁਗਨੀ ਕਹਿੰਦੀ ਆ, ਜਦ ਨਾਮ ਅਲੀ ਦਾ ਲੈਂਦੀ ਆ।
ਔਖੀ ਕਾਰ ਫ਼ਕੀਰੀ ਵਾਲੀ, ਚੜ੍ਹ ਸੂਲੀ ਤੇ ਬਹਿਣਾ, ਦਰ ਦਰ ਤੇ ਨੇ ਟੁੱਕੜ ਮੰਗਣੇ, ਮਾਈਏ ਭੈਣੇ ਕਹਿਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਲੱਖਾਂ ਹੀਲੇ ਕਰੀਏ, ਏਥੇ ਜੋ ਬਣਿਆ ਸੋ ਰਹਿਣਾ। ਓ ਪੀਰ ਮੇਰਿਆ ਜੁਗਨੀ..............
ਵਾਹ ਵਾਹ ਮੌਜ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਹਿਦ ਗੁੜੇ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ, ਆਈ ਜਵਾਨੀ ਹਰ ਕੋਈ ਵੇਂਹਦਾ, ਜਾਂਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਡਿੱਠੀ, ਕੀ ਮੁਨਿਆਦ ਓ ਬੰਦਿਆ ਤੇਰੀ, ਆਖਿਰ ਹੋਣਾ ਮਿੱਟੀ, ਪਰ ਸੱਚੇ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਤਾਜਾ ਰਹਿਣਾ, ਦਾਹੜੀ ਹੋ ਜੇ ਚਿੱਟੀ ਪੀਰ ਮੇਰਿਆ ਜੁਗਨੀ..............
ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾ ਸਿੰਘ ਰਮਤਾ, ਕੁਲਦੀਪ ਮਾਣਕ, ਨਰਿੰਦਰ ਬੀਬਾ, ਜਗਮੋਹਣ ਕੌਰ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਸੁਰਜੀਤ ਬਿੰਦਰਖੀਆ, ਲਖਵਿੰਦਰ ਵਡਾਲੀ, ਹਰਭਜਨ ਮਾਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਜੁਗਨੀ ਗਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਜੁਗਨੀ ਅਸਲ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ। ਜੁਗਨੀ ਤਾਂ ਰੂਹ ਅਤੇ ਰਹਿਬਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਪਾਕ-ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਤ ਹੈ।
(ਸੁਖਵੀਰ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਦਾ ਇਹ ਲੇਖ 15.06.19 ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਟਿ੍ਰਬਿਊਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ)
ਜੁਗਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਜੁਗਤ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਇਹ ਮਾਦਾ ਜੁਗਨੂੰ ਭਾਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਜੁਗਤ ਵਜੋਂ ਇਹ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕਲਾਕਾਰ/ਗਾਇਕ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਤਲਖ, ਹਾਸਰਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਉਦਾਸ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਰਲੇਪ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ। ਅੱਖ ਝਪਕ ਵਿੱਚ ਜੁਗਨੀ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਜੋ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਅੰਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਠੇਠ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੋਏ ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਮ ਕੋਈ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੂਹਾਨੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜੁਗਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਆਲਮ ਲੋਹਾਰ ਅਤੇ ਆਸਾ ਸਿੰਘ ਮਸਤਾਨਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਦੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੁਗਨੀ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਵਿ-ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੁਗਨੀ ਦਾ ਜੱਸ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਵਿ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੁਗਨੀ ਇੱਕ ਰੁਮਾਂਚਕ ਮੁਟਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੁਸਨ ਨਾਲ ਤਰਥੱਲੀ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਪੈਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ, ਉੱਥੇ ਜੁਗਨੀ ਜਦੋਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਰੁਮਾਂਟਿਕਤਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਆ ਜਾਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਜੁਗਨੀ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਾਸ ਰਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰਨਗਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਜੁਗਨੀ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੁਗਨੀ ਕਾਵਿ-ਰੂਪ ਬਿਲਕੁਲ ਸੀਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਬਹੁਤੀ ਲੰਬੀ ਚੌੜੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਾਵੁਕ ਵਿਸਤਾਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੋਕ-ਗੀਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਿਕ ਵਿਸਤਾਰ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿਚਾਰੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਜੁਗਨੀ ਜਾ ਵੜੀ ਪਟਿਆਲੇ, ਉੱਥੇ ਵਿਕਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਨਾਲੇ, ਅੱਧੇ ਲਾਲ ਤੇ ਅੱਧੇ ਕਾਲੇ, ਵੀਰ ਮੇਰਿਆ ਵੇ ਜੁਗਨੀ ਕਹਿੰਦੀ ਐ, ਉਹ ਨਾਮ ਸਾਈਂ ਦਾ ਲੈਂਦੀ ਐ। ਜੁਗਨੀ ਜਾ ਵੜੀ ਬੰਬਈ, ਉਸ ਦੀ ਭੱਜ ਪੱਸਲੀ ਗਈ, ਉਹਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੁਆਉਣੀ ਪਈ, ਵੀਰ ਮੇਰਿਆ ਜੁਗਨੀ ਪਿੱਤਲ ਦੀ, ਮੈਂ ਦੇਖੀ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਨਿਕਲ ਦੀ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕਧਾਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂਸ਼
ਕਲੀਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣਾ
ਕਲੀਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਕਲੀਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਰਸਮ ਹੈ। ਚੂੜਾ ਪਾਉਣ ਤੋ ਬਾਅਦ ਕੰਨਿਆ ਦੇ ਕਲੀਰੇ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀਰਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗਹਿਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੰਨਿਆ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀਣੀਆਂ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਕਲੀਰਾ ਮੌਲੀ ਦੇ ਤੰਦ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਅਤੇ ਕੋਡੀਆਂ ਪਰੋ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਰਾ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਟੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਜੀਰੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜੀਆ ਪਰੋ ਕੇ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੰਜੀਰੀ ਦੇ ਥੱਲੇ ਘੁੰਗਰੂ ਜਾਂ ਪੱਤੀਆਂ ਲਟਕਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਲੀਰਾ ਸੁਖ ਮੰਗਲ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਲਈ ਬੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਕਲੀਰੇ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਕਲੀਰੇ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਕਈ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਨਿਆ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਕ਼ਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰਾਂ ਦੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਲੀਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਉਪਰੰਤ ਕਈ ਤਾਂ ਕਲੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੁੜਾ ਕੇ ਸਜਾਵਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੜਾ ਆਓਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਦੋ ਹੋਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣਾ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ,ਪਰ ਕਲੀਰੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿੰਨਾਤਮਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰਜ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਲਾਈ ਮੀਨਾਰ
<div style="; border-style:solid; border-width:thin; border-color:Gray; width:250px; float:right; margin-top:5px; margin-left:5px"> ਅਲਾਇ ਮੀਨਾਰ <p style="width:30%; float:left; font-weight:bold; margin-left:15px"> ਦੇਸ਼ <p style="width:64%; float:right"> ਭਾਰਤ
<p style="width:30%; float:left; font-weight:bold; margin-left:15px">ਨੱਕਾਸ਼ੀ <p style="width:64%; float:right"> ਭਾਰਤੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ
ਇਹ ਮੀਨਾਰ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮਹਰੌਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਤੁਬ ਪਰਿਸਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਅਲਾਉਦੀਨ ਖਿਲਜੀ ਨੇ ਇਹ ਮੀਨਾਰ ਉਸਾਰੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਮੀਨਾਰ ਵਲੋਂ ਦੁਗੁਨੀ ਉੱਚੀ ਬਣਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਉਸਾਰੀ 24.5 ਮੀਟਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਜਿਲ ਉੱਤੇ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨੋਂ ਕਾਰਨਾਂ ਵਲੋਂ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਜੂਲੀ ਐਡਮਸ
ਜੂਲੀ ਐਡਮਜ਼ (ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਬੇਟੀ ਮੇਅ ਐਡਮਜ਼: 17 ਅਕਤੂਬਰ, 1926) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ. ਉਸਨੇ 1950 ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੈਂਕ ਆਫ਼ ਦ ਰਿਵਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰੀਚਰ ਟੂ ਦ ਬਲੈਕ ਲਗੂਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਹ ਕੈਪੀਟੋਲ ਤੇ ਪੌਲਾ ਡੇਨਿੰਗ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ ਸਿਮਪਸਨ ਆਨ ਮਡਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Film
ਉਸ ਨੇ 1949 ਤਕ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਵਰਤਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਸਟੂਡੀਓ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਇਪਰ ਲੌਰੀ ਅਤੇ ਟੋਨੀ ਕਰਟਿਸ ਵਰਗੇ ਅਣਜਾਣ ਸਿਤਾਰੇ ਲੱਭੇ।  ਫਿਰ ਉਹ "ਜੂਲੀਆ" ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਜੂਲੀ" ਬਣ ਗਈ। ਸੰਨ 1954 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, "ਸਟੂਡੀਓ ਨੇ ਜੂਲੀਆ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।“ ਮੈਂ ਜੂਲੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਟੂਡੀਓ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।"
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1926 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਮਾਂਦਾ (ਦੇਵੀ)
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਮਾਂਦਾ ਜਾਂ ਧਾਮਿਨੀ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਗੁਲਿਕਨ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਧੀ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਨ੍ਰਿਤ / ਡਾਂਸ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ (ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ) 'ਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮਕਰਨ
ਜਦੋਂ ਮਾਂਦਾ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਿਵਯੰਕਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਦਿਵਯੰਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਨਾਲ ਲੜ੍ਹਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗਵਾਈ ਸੀ। ਚਿਤ੍ਰਾਰਾਥਾ, ਮਾਂਦਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਨੇ ਸੱਪ ਧਾਮਿਨਾ ਜਾਂ ਧਾਮਿਨੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ।
ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ
ਧਾਮਿਨੀ ਨੂੰ ਕਰਮਫਲ ਦਾਤਾ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਲਰਸ ਟੀਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਟੀਨਾ ਦੱਤਾ ਨੇ ਨਿਭਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ
ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਹਿਰੌਲੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇੱਟ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੀਨਾਰ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਉਚਾਈ 72.5 ਮੀਟਰ (237.86 ਫੀਟ) ਅਤੇ ਵਿਆਸ 14.3 ਮੀਟਰ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ 2.75 ਮੀਟਰ (9.02 ਫੀਟ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਤ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਸੀ ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਇਹ ਪੰਜ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 379 ਪੋੜੀਆਂ ਹਨ। ਮੀਨਾਰ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਣੇ ਆਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਦੇ ਕਈ ਉੱਤਮ ਨਮੂਨੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਨੇਕ ਇਸਦੇ ਉਸਾਰੀ ਕਾਲ ਸੰਨ 1193 ਜਾਂ ਪੂਰਵ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਸਰ ਯੁਨੇਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਮਾਨਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਜੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤਤਵ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸਦੀ ਉਸਾਰੀ ਪੂਰਵ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ 20 ਜੈਨ ਮੰਦਰ ਬਣੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਵਸਤ ਕਰਕੇ ਉਸੀ ਸਾਮਗਰੀ ਨਾਲ ਵਰਤਮਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਣੀ। ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਜਮ ਮੀਨਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼ਾਸਕ ਕੁਤੁਬੁੱਦੀਨ ਐਬਕ, ਨੇ ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਸੰਨ 1193 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਇਸਦਾ ਆਧਾਰ ਹੀ ਬਣਵਾ ਪਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਵਾਰਿਸ ਇਲਤੁਤਮਿਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਿਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੰਨ 1368 ਵਿੱਚ ਫੀਰੋਜਸ਼ਾਹ ਤੁਗਲਕ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਅਖੀਰਲੀ ਮੰਜਿਲ ਬਣਵਾਈ। ਐਬਕ ਤੋਂ ਤੁਗਲਕ ਤੱਕ ਰਾਜਗੀਰੀ ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਵ, ਇੱਥੇ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੀਨਾਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੁਰਾਨ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਫੁਲ ਬੇਲਾਂ ਦੀ ਬਰੀਕ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਪੁਰਾਤਨ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਢਿੱਲਿਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਿਲੇ ਲਾਲਕੋਟ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਢਿੱਲਿਕਾ ਅਖੀਰ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਮਰ ਅਤੇ ਚੌਹਾਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਇਸ ਮੀਨਾਰ ਦੇ ਉਸਾਰੀ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁਵੱਤ-ਉਲ-ਇਸਲਾਮ ਮਸਜਦ ਵਲੋਂ ਅਣਜਾਣ ਦੇਣ, ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਦਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਫਤਹਿ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣੀ।
ਨਾਂ ਬਾਰੇ
ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਹਨ। ਕੁੱਝ ਪੁਰਾਤਤਵ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਰਕੀ ਸੁਲਤਾਨ ਕੁਤੁਬੁੱਦੀਨ ਐਬਕ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਪਇਆ, ਉਥੇ ਹੀ ਕੁੱਝ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਬਗਦਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਤ ਕੁਤੁਬੁੱਦੀਨ ਬਖਤਿਆਰ ਕਾਕੀ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਕਰਨ ਆਏ ਸਨ। ਇਲਤੁਤਮਿਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸਦੀ ਮਰੰਮਤ ਤਾਂ ਫਿਰੋਜ ਸ਼ਾਹ ਤੁਗਲਕ ਨੇ (1351–88) ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰ ਲੋਧੀ ਨੇ (1489–1517) ਕਰਵਾਈ। ਮੇਜਰ ਆਰ.ਸਮਿਥ ਨੇ ਇਸਦਾ ਸੁਧਾਰ 1829 ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ।
ਵਰਤਮਾਨ ਹਾਲਤ
ਸੱਤ ਅਜੂਬਿਆਂ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਲਾਲੀ ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦਾ ਵਧਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਸ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਅਸਥਾਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਮਾਰਤਸਾਜ਼ੀ
ਖੇੜੀ ਚਹਿਲਾਂ
ਖੇੜੀ ਚਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਬੱਲਰਾਂ
ਬੱਲਰਾਂ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਉਪ ਵਿਧਾਨ ਮੂਣਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਸੰਗਰੂਰ ਤੋ 54 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਹੈ।  ਲਹਿਰਾਗਾਗਾ ਤੋਂ 14 ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਿ.ਮੀ. ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 157 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਫਤਿਹਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿਚ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਦੂਸਰਾ ਐਂਗਲੋ-ਅਫਗਾਨ ਯੁੱਧ
ਦੂਸਰਾ ਆਂਗਲ-ਅਫਗਾਨ ਯੁੱਧ, 1878-1880 ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਬਰੀਟੇਨ ਦੁਆਰਾ ਫੌਜੀ ਹਮਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1841 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੁਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਬਰੀਟੀਸ਼ (ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ) ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੁਆਰਾ ਅਫਗਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹਮਲਾ ਆਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਰੀਟਿਸ਼-ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਫੌਜੀ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਭਾਰਤ ਪਰਤ ਆਏ।
ਭੂਮਿਕਾ
ਆਪਣੇ ਗੁਪਤਚਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਰੀਟਿਸ਼ ਹਮਲੇ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿੱਧੀ ਮੰਡਲ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਭੇਜਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਅਮੀਰ ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਬਰੀਟੇਨ ਰੂਸ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਰਫ ਰੂਸ ਦੇ ਵੱਧਦੇ ਕਦਮ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਣ ਲਗਾ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਈ ਦੂਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਭੇਜਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਆਮਾਦਾ ਬਰੀਟਿਸ਼ ਦਲ ਨੂੰ ਖੈਬਰ ਦੱਰੇ ਦੇ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਬਰੀਟੇਨ ਨੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਰੀਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਜਿੱਤ ਗਈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਅਫਗਾਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਰੂਸ ਤੋਂ ਮਦਦ ਦੀ ਗੁਹਾਰ ਲਗਾਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੀ ਤਰਫ (ਭਾਰਤੀ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਦੂਰ) ਮਜ਼ਾਰ-ਏ-ਸ਼ਰੀਫ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਫਰਵਰੀ 1879 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਯਾਕੁਬ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਦੇ ਤਹਿਤ ਬਰੀਟੇਨ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਹਮਲੇ ਨਾ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਇਆ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਰੀਟਿਸ਼ ਫੌਜ-ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਟੁਕੜੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ- ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਪਰ ਸਿਤੰਬਰ 1879 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਫਗਾਨ ਬਾਗ਼ੀ ਦਲ ਨੇ ਉੱਥੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਰ ਪਿਅਰੇ ਕੇਵੇਗਨੇਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਰੀਟੇਨ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਅਕਤੂਬਰ 1879 ਵਿੱਚ ਕਾਬਲ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨ ਫੌਜ ਹਾਰ ਗਈ।
ਦੂਜੇ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਇਵੰਦ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਬਰੀਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉੱਥੇ ਰੁਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਿਹਾ। ਅਫਗਾਨ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾਅਧਿਕਾਰ ਸੁਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਭਾਰਤ ਪਰਤ ਆਏ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ
ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ (Esperanto: Vikipedio en Esperanto, IPA: [vikipeˈdi.o en espeˈranto] or Esperanta Vikipedio [espeˈranta vikipeˈdi.o]) ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦਾ ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਅਡੀਸਨ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਦਸੰਬਰ 2001 ਵਿੱਚ ਆਨਲਾਈਨ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ (ਵਾਸਕੂ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ) ਦੇ 11ਵੇ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਸੰਸਕਰਨ ਵਜੋਂ ਸੁਰੂ ਹੋਇਆ।  ਅਗਸਤ 2014 ਵਿੱਚ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਕੇ 223,000 ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ 32ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਬਣ ਗਿਆ।  ਅਤੇ ਨਿਰਮਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਦੋ ਵੱਧ ਵਿਕਸਤ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਬਣ ਗਿਆ।
ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਕੀਪੀਡਿਆ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ
ਚੁੱਕ ਸਮਿਥ, ਅਮੇਰਿਕਨ ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਦਾ ਨਾਮ ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦੇ ਮੋਢੀ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਲਈ ਇਹ ਸੁਰੂਆਤੀ ਕਦਮ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਮਿਥ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਕਲਬਲੰਡਾ ਵਿੱਚ ਸਟੇਫਨੋਂ ਕਲਬ ਵਲੋਂ ਛਾਪੇ ਗਏ 139 ਲੇਖਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ। 15 ਨਵੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸੁਰੂ ਕੀਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਫਤੇ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐੱਸਪੇਰਾਂਤੋ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਲਿਖਣ ਸ਼ੈਲੀ
ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਦੌਰ, ਸੰਪਰਦਾ,ਜਾਂ ਕੌਮ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ, ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਵਿਰਾਮਚਿੰਨਾਂ ਦੇ ਜਰੂਰੀ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਹੱਟਕੇ ਲਿਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਵਾਕ ਬਣਤਰ, ਅਤੇ ਪੈਰਾ ਬਣਤਰ ਦੀ ਚੋਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਥ ਸੰਚਾਰ ਅਸਰਦਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੂੰ  ਨਿਯਮ, ਤੱਤ, ਜ਼ਰੂਰੀ-ਆਧਾਰ, ਮਕੈਨਿਕਸ, ਜਾਂ ਕਿਤਾਬਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਲੀ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਓ ਕਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੈਲੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ  ਲੇਖਕ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਨੌਰਮ
ਲੀਨੀਅਰ (ਰੇਖਿਕ) ਅਲਜਬਰੇ, ਫੰਕਸ਼ਨਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨੌਰਮ ਅਜਿਹਾ ਫੰਕਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਵੈਕਟਰ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੌਜ਼ੇਟਿਵ ਲੰਬਾਈ ਜਾਂ ਅਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਜ਼ੀਰੋ ਵੈਕਟਰ ਲਈ ਬੱਚਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਜ਼ੀਰੋ ਲੰਬਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਜੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਸੇਮੀਨੌਰਮ, ਕਿਸੇ ਗੈਰ-ਜ਼ੀਰੋ ਵੈਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੀਰੋ ਲੰਬਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਰਲ ਉਦਾਹਰਨ ਯੁਕਿਲਡਨ ਨੌਰਮ ਵਾਲੀ 2-ਅਯਾਮੀ ਯੁਕਿਲਡਨ ਸਪੇਸ ਹੈ। ਇਸ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਦੇ ਐਲੀਮੈਂਟਾਂ (ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, (3,7)) ਨੂੰ ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਉਰਿਜਨ (0,0) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ 2-ਡਾਇਮੈਨਸ਼ਨਲ ਕਾਰਟੀਜ਼ੀਅਨ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੁਕਿਲਡਨ ਨੌਰਮ ਹਰੇਕ ਵੈਕਟਰ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਤੀਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਯੁਕਿਲਡਨ ਨੌਰਮ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮੈਗਨੀਟਿਊਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਦ ਅਲੋਕ
ਸ਼ਰਦ ਅਲੋਕ ਪ੍ਰਸਿਧ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਇੱਕੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਪੱਤਰਕਾਵਾਂ ਜਾਣ ਪਰਿਚਯ ਅਤੇ ਸਪਾਇਲ (ਦਰਪਣ) ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਦ ਆਲੋਕ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਡਾ. ਸੁਰੇਸ਼ਚੰਦਰ ਸ਼ੁਕਲ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੇਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇਜੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸੰਯੋਜਨ (ਪੁਲਾੜ ਵਿਗਿਆਨ)
ਸੰਯੋਜਨ (Conjuction), ਤਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੰਯੋਜਨ ਦਾ ਖਗੋਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ơ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹਸਤਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯੂਨਿਕੋਡ ਵਿੱਚ U + 260C ਲਿਖਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਲਾੜ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਰੁਚੀ ਲਈ ਹੈ।
ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੇ ਔਸਤ ਗ੍ਰਹਿ-ਪਥ ਵੇਗ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੱਧਦੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਪਥ ਉੱਤੇ ਮੰਗਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਹੋਕੇ ਗੁਜਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ-ਪਥ ਵੇਗ ਧਰਤੀ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਪੇਖ ਹਾਲਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੰਯੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਮੁਖਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਵਰ ਗ੍ਰਹਿ (ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ) ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਠੀਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਅਵਰ ਸੰਯੋਜਨ ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਜੇਕਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਤਰਫ ਚਲਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਸੰਯੋਜਨ ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਧਿਆਨ ਰਹੇ ਕੇਵਲ ਅਵਰ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਵਰ ਅਤੇ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਸੰਯੋਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੰਯੋਜਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਮੁਖਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਤਰਫ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਸ ਤਰਫ ਜਿੱਧਰ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਗ੍ਰਹਿ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜਰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਉੱਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਵੀ ਕਾਲੀ ਟਾਕੀ ਵਰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੁਖਾਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਆਰਪਾਰ ਖਿਸਕਦੀ ਹੋਈ ਵਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪਾਰਗਮਨ ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੁਲਾੜ ਵਿਗਿਆਨ
ਇਰਸ਼ਾਦ ਸੰਧੂ
ਇਰਸ਼ਾਦ ਸੰਧੂ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਹੈ। ਅਲੀ ਅਨਵਰ ਅਹਿਮਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨੂੰ " ਸਾਹਿਬ ਹਾਲ" ਸ਼ਾਇਰ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਜਮੀਲ ਹਮਦ ਪਾਲ਼ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੋਕ
ਪੁਐਂਤੇ ਰੋਮਾਨੋ
ਪੁਏਨਤੇ ਰੋਮਾਨੋ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆਦੀਆਨਾ ਨਦੀ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਪੁੱਲ ਹੈ। ਪੁਏਨਤੇ ਰੋਮਾਨੋ ਸਪੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਪੁੱਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲਗਭਗ 755 ਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ 62 ਖੱਡੇ ਹਨ। ਪੁੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਦੀ 835 ਈ. ਵਿੱਚ ਮੂਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਕਿਲਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਲ ਤਰਾਜਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਬਣਿਆ। ਲੋਸ ਮਿਲਾਗ੍ਰੋਸ ਅਕੁਇਡੇਕਟ ਪੁੱਲ ਦੀ ਰਹਿੰਦ ਖੁਹੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀਦਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੋਮਨ ਪੁੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਛੋਟਾ ਪੁਏਨਤੇ ਦੇ ਅਲਬਾਰੀਗਾਸ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਪੇਨ ਦੇ ਪੁੱਲ
ਪੁਦੀਨਾ
ਪੁਦੀਨਾ (ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਾਮ: ਮੇਂਥਾ ਲੋਂਗੀਫੋਲੀਆ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ - Mint) ਮੇਂਥਾ ਵੰਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਬਾਰ੍ਹਾਂਮਾਹੀ, ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਜੜੀ ਬੂਟੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਯੂਰਪ, ਅਮਰੀਕਾ, ਏਸ਼ੀਆ, ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੌਦਾ 10 - 60 ਸੈ ਮੀ (ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਦੇ 100 ਸੈ ਮੀ) ਲੰਮਾ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿਪਰੀਤ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਸਰਲ, 2 – 6.5 ਸੈ ਮੀ ਲੰਮੇ ਅਤੇ 1 - 2 ਸੈ ਮੀ ਚੌੜੇ, ਲੂਈਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੁਰਦਰਾ ਦੰਦੇਦਾਰ ਹਾਸ਼ੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗੁੱਛੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੁਲ ਪੀਲੇ (ਕਦੇ ਕਦੇ ਸਫੇਦ ਜਾਂ ਗੁਲਾਬੀ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਫੁਲ 3 - 4 ਮਿ ਮੀ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਦੀਨੇ ਦਾ ਬੌਟੈਨੀਕਲ ਨਾਮ ‘ਮੇਂਥਾ ਲੋਂਗੀਫੋਲੀਆ’ ਹੈ। ਯੂਰਪ, ਅਫ਼ਰੀਕਾ, ਏਸ਼ੀਆ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ 13 ਤੋਂ 18 ਕਿਸਮਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪੁਦੀਨਾ ਸੁੱਕੇ ਪੁਦੀਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਢਿੱਡ ਅੰਦਰਲੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਹੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅੰਦਰ ਠੰਢਕ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖਾਣ ਉੱਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵੰਡ
ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਂਥਾ ਦੇ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਮਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਮਸ਼ੀਤ ਊਸ਼ਣ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਹਨ।  ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ। ਜਾਪਾਨੀ ਪੋਦੀਨਾ, ਬਰਾਜੀਲ, ਪੈਰਾਗੁਏ, ਚੀਨ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ, ਜਾਪਾਨ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਅੰਗੋਲਾ, ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਰਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ (ਨੈਨੀਤਾਲ, ਬਦਾਯੂੰ, ਬਿਲਾਸਪੁਰ, ਰਾਮਪੁਰ, ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਬਰੇਲੀ) ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਜਮੁਨਾ ਦੋਆਬ (ਬਾਰਾਬੰਕੀ, ਅਤੇ ਲਖਨਊ) ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੁੱਝ ਖੇਤਰਾਂ (ਲੁਧਿਆਣਾ ਅਤੇ ਜੰਲਧਰ) ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰੀ – ਪੱਛਮੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗ
ਮੇਂਥੋਲ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈਆਂ, ਸੌਦਰਿਆ ਪ੍ਰਸਾਧਨਾਂ, ਕਾਲਫੇਕਸ਼ਨਰੀ, ਪਾਣੀ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਸਿਗਰਟ, ਪਾਨ ਮਸਾਲਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੇਤੁ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਦਾ ਤੇਲ ਯੂਕੇਲਿਪਟਸ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਰੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਦੇ - ਕਦੇ ਗੈਸ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਗਠੀਆ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸਾਇਣਕ ਸੰਰਚਨਾ
ਜਾਪਾਨੀ ਮਿੰਟ, ਮੈਂਥੋਲ ਦਾ ਮੁਢਲੀ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ। ਤਾਜਾ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ 0.4 - 0.6 % ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਘਟਕ ਮੇਂਥੋਲ (65 - 75 %), ਮੇਂਥੋਨ (7 - 10 %) ਅਤੇ ਮੇਂਥਾਇਲ ਐਸੀਟੇਟ (12 - 15 %) ਅਤੇ ਟਰਪੀਨ (ਪਿਪੀਨ, ਲਿਕੋਨੀਨ ਅਤੇ ਕੰਫੀਨ) ਹੈ। ਤੇਲ ਦਾ ਮੇਂਥੋਲ ਫ਼ੀਸਦੀ, ਮਾਹੌਲ ਦੀ ਕਿਸਮ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾੜੇ ਅਸਰ
ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਦੀਨੇ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤਾਂ ਕੀ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਨ ’ਤੇ ਬਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਹਲਕੀ ਢਿੱਡ ਪੀੜ ਜਾਂ ਸਿਰ ਪੀੜ ਹੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਕੜਵੱਲ, ਤਿੱਖੀ ਸਿਰ ਪੀੜ, ਦਿਲ ਕੱਚਾ ਹੋਣਾ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੂਈਆਂ ਚੁਭਣਾ ਜਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਨੱਕ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਕਤ, ਸਾਈਨਸ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਣਾ ਵਰਗੇ ਲੱਛਣ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਐਲਰਜੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਸੁੰਘਣਾ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੀਰੀਅਸ ਲੱਛਣ ਦਿਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਵੀ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਪੁਦੀਨਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਟੂਥਪੇਸਟ ਵਰਤਣ, ਕਿਸੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਬੰਦੇ ਵੱਲੋਂ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਟਾਫ਼ੀ ਜਾਂ ਚਿੰਗਮ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ ਸਦਕਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਪੁਦੀਨੇ ਵਿਚਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅੰਸ਼, ਸੈਲੀਸਿਲੇਟ, ਲਿਨਾਲੋਲ ਜਾਂ ਬੂਟੇ ਵਿਚਲੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਲਰਜੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਾਇਦਾ ਲੈ ਕੇ ਨਿੱਕੀ-ਮੋਟੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
‘ਹਰਬ ਆਫ਼ ਹੌਸਪਿਟੈਲਿਟੀ’
ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਏਨੀ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਗ੍ਰੀਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ‘ਹਰਬ ਆਫ਼ ਹੌਸਪਿਟੈਲਿਟੀ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਨਸਪਤੀ
28 ਨਵੰਬਰ
28 ਨਵੰਬਰ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 332ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 333ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 33 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ। ਦੇਸੀ ਕਲੰਡਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਦਿਨ 14 ਮੱਘਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਿਹਾਂਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਵੰਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਨੌਰਮਡ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ
ਜਿਸ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਉੱਤੇ ਨੌਰਮ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਰਮਡ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
ਇੱਕ ਨੌਰਮਡ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜੋੜਾ (V, ‖·‖) ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ V ਇੱਕ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ‖·‖ ਇਸ V ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨੌਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਟੌਪੌਲੌਜੀਕਲ ਬਣਤਰ
ਜੇਕਰ (V, ‖·‖) ਇੱਕ ਨੌਰਮਡ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨੌਰਮ ‖·‖ ਇੱਕ ਮੈਟ੍ਰਿਕ (ਦੂਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ) ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਈ V ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਟੌਪੌਲੌਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤਿਵਾਰੀ
ਡਾ. ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤਿਵਾਰੀ (ਜਨਮ 1940) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਅਤੇ 1913 ਤੋਂ 1917 ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਰਖਪੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨਾਮਕ ਸਾਹਿਤਕ ਤ੍ਰੈਮਾਸਿਕ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਦਾ ਬਾਨੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਹੈ, ਜੋ 1978 ਤੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। 2011 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਸ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਵ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 2011
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੁਸ਼ਤੀ
ਅਸਪਾਲ ਕਲਾਂ
ਅਸਪਾਲ ਕਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਮਦੀਹਾ ਗੌਹਰ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਗੌਹਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ 1956 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਥੀਏਟਰ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਗੌਹਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਵੱਡਾ ਮਨੋਰਥ ਇੱਕ ਨਿਆਂਸ਼ੀਲ, ਮਾਨਵੀ, ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲ਼ੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 36 ਨਾਟਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਸਨ। ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਗੌਹਰ ਨੇ ਸਮਕਾਲੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਨੈਤਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਲਈ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ।
2006 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਸ ਕਲਾਜ਼ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2007 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਰ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਥੀਏਟਰ ਪਾਸਤਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
2007 ਵਿੱਚ, ਅਜੋਕਾ ਥਿਏਟਰ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਬੁਰਕਾਵਗੰਜਾ (ਬੁਰਕਾ-ਵੇਗੰਜਾ) ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਦੀਹਾ ਗੌਹਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬੁਰਕਾ ਪਹਿਨੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਜਿਨਸੀ ਵਿਤਕਰੇ, ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਕੱਟੜਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਪੱਛਮੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ, ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਧਸੇ ਹੋਏ ਸਮਾਜ ਦੇ ਪਖੰਡ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਰਲਚਿੱਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ।ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਦ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਸਟੇਜ ਖੇਡਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਆਖਰਕਾਰ ਡਰਾਮੇ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨਾਟਕ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਜੋਕਾ ਥੇਏਟਰ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮੌਤ
ਮਦੀਹਾ ਗੌਹਰ ਦੀ ਮੌਤ ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ 25 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2018 ਨੂੰ 61 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਸੀ।
ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ
Madeeha Gauhar received numerous awards for her theatrical efforts, including:
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੰਗਕਰਮੀ
ਅਜ਼ਰਾਈਲ
ਅਜ਼ਰਾਈਲ ਨੂੰ ਹਿਬਰੂ ਬਾਈਬਲ ਅਨੁਸਾਰ ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਹਿਬਰੂ ਨਾਂਅ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ "ਰੱਬ ਦੀ ਮਦਦ", "ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਮਦਦ" ਜਾਂ "ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਬ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ" ਬਣਦਾ ਹੈ। ਅਜ਼ਰਾਈਲ ਸ਼ਬਦ ਚੈਂਬਰਜ਼ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਦਾ ਹੈ। ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਅਲ-ਮੌਤ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਯਹੂਦ-ਇਸਾਈ ਸ਼ਬਦ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸਲਾਮੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੋਅ ਲਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯਹੂਦੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯਹੂਦੀ ਦੂਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਸਲਾਮੀ ਦੂਤ
ਛੁਈਂ
ਛੁਈਂ (Fimbristylis miliacea) ਝੋਨੇ ਵਿੱਚ ਉੱਗਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਦੀਨ ਇਹ ਨਦੀਨ ਸੇਲਜ਼ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਦੀਨ
ਸ਼ਾਕਿਰ ਸ਼ੁਜਾ ਆਬਾਦੀ
ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਫੀ ਸ਼ਕੀਰ ਸ਼ੁਜਾ ਅਬਾਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਮੁਲਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੈ। 2007 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। 2017 ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਾਇਰੀ ਉਦਾਹਰਨ
ਦਿਲ ਮੰਗ ਪਵੀ ਤਾਂ ਲੰਘ ਆਵੇਂ ਮੇਢੇ ਘਰ ਦਾ ਸੌਖਾ ਰਾਹ ਹੈ
ਹਾਂ ਵਾਸੀ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸੂਬੇ ਦਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗ਼ਮ ਤਜ਼ੀਲ ਜਫ਼ਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਕਿਰ ਪਰ ਲਹੀ ਮਨ ਟਪਸੀਨ ਅੱਗੋਂ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੀਢੀ ਜਾ ਹੈ
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1954 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕੰਜੂਗੇਟ
ਅਲਜਬਰੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕੰਜੂਗੇਟ ਕਿਸੇ ਬਾਇਨੌਮੀਅਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਨੈਗੈਟਿਵ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਇੱਕ ਬਾਇਨੌਮੀਅਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। x + y ਦਾ ਕੰਗੂਜੇਟ x – y ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ x ਅਤੇ y ਵਾਸਤਵਿਕ ਨੰਬਰ ਹਨ। ਜੇਕਰ y ਕਾਲਪਨਿਕ ਨੰਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: a + bi ਦਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ a – bi ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ a ਅਤੇ b ਵਾਸਤਵਿਕ ਨੰਬਰ ਹਨ।
ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰ
ਕਿਸੇ ਕਮਿਉਟੇਟਿਵ ਰਿੰਗ ਵਿੱਚ,
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ (ਫੈਕਟਰ) ਦੂਜੇ ਫੈਕਟਰ ਦਾ ਕੰਜੂਗੇਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਡੈਨੋਮੀਨੇਟਰ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਨਲਾਇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਲਜਬਰਾ
ਰਾਜਧਾਨੀ
ਰਾਜਧਾਨੀ ਉਹ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼, ਮੁਲਕ, ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਸੂਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਗੱਦੀ ਦੇ ਬਤੌਰ ਮੁੱਢਲਾ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਮਿਸਾਲੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਬੰਧਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਅਤੇ ਸੰਮੇਲਨ-ਟਿਕਾਣੇ ਸਥਿੱਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਕਨੂੰਨ ਜਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਫ਼ਤਰਾਂ, ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਰੀਦੋ-ਫਰੋਖ਼ਤ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਮਾਲਜ਼ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸਗੋਂ ਉਸ ਸੂਬੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਕ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ ਦੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਊਰਜਾਮਈ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦ 'राजधानी' ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆਂ ਹੈ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਾਨੀ। ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੰਘਟਕ ਖੇਤਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ।
ਅਨੋਖੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇੰਤਜ਼ਾਮ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ
29 ਨਵੰਬਰ
29 ਨਵੰਬਰ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 333ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 334ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 32 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ। ਦੇਸੀ ਕਲੰਡਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਦਿਨ 15 ਮੱਘਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਿਹਾਂਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਵੰਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ
ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੰਬਰ ਦਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ ਉਹ ਨੰਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਵਾਸਤਵਿਕ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਹਿੱਸਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੰਬਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਾਲਪਨਿਕ ਹਿੱਸਾ ਉਲਟ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, 3 + 4i ਦਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ 3 − 4i ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੋਲਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ  ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਇਲੁਰ ਦੇ ਫਾਰਮੂਲੇ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕਰ ਕੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ ਪੌਲੀਨੌਮੀਅਲਾਂ ਦੇ ਰੂਟਸ ਖੋਜਣ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਕੰਪਲੈਕਸ ਕੰਜੂਗੇਟ ਰੂਟ ਥਿਊਰਮ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੰਬਰ, ਇੱਕ ਅਸਥਿਰਾਂਕ ਨਾਲ ਵਾਸਤਵਿਕ ਗੁਣਾਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪੌਲੀਨੌਮੀਅਲ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਟ ਹੋਵੇ (ਜਿਵੇਂ ਕੁਆਡ੍ਰੈਟਿਕ ਇਕੁਏਸ਼ਨ ਜਾਂ ਕਿਊਬਿਕ ਇਕੁਏਸ਼ਨ), ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕੰਜੂਗੇਟ ਵੀ ਇੱਕ ਰੂਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਣਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਲਜਬਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਅਸਪਾਲ ਖੁਰਦ
ਅਸਪਾਲ ਖੁਰਦ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਮਾਂਜੜੇ ਭੇਜਣੇ
ਮਾਂਜੜੇ ਭੇਜਣੇ ਦੀ ਰਸਮ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਕੇ-ਸੋਦਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰੀਕੇ ਵਾਲੇ ਵਿਆਂਦੜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਰਜਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਾਂ ਰੋਟੀ ਬਣਾ ਕੇ ਭੇਜ ਦੇਂਦੇ ਅਤੇ ਕਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਖੁਆਉਂਦੇ। ਇਹ ਰਸਮ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਸੱਤ ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਸ਼ਰੀਕੇ-ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚੋਂ ਮਾਂਜੜੇ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਰਸਮ ‌‍‌‍ਸ਼ਰੀਕੇ-ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਿੱਘ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਸਮ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਇਸ ਰਸਮ ਦਾ ਇਹ ਭਾਵ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਰੀਕੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਰੂਫ਼ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈਣ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਖਵਾਉਣ ਦੀ ਫ਼ਿਕਰ ਸ਼ਰੀਕਾ-ਭਾਈਚਾਰਾ ਕਰੇ। ਪਰ ਅੱਜ ਕੱੱਲ੍ਹ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਘਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱੱਲ੍ਹ ਮਾਂਜੜਿਆਂਂ ਵਿੱਚ ਮਠਿਆਈ ਦਾ ਡੱਬਾ ਹੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ
ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਦਾ ਜਨਮ 1928 ਵਿੱਚ ਸਿਆਲਕੋਟ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਨਾਲ਼ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਆ ਗਿਆ। ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਨੇ 1944 ਵਿੱਚ ਐਚ ਐਮ ਹਾਈ ਸਕੂਲ,ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਤੋਂ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਪਾਸ ਕੀਤਾ। ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਫ਼ਏ ਅਤੇ ਬੀਏ ਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵੀ ਇਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚਲੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚੋਂਪਾਸ ਕੀਤੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਐਮਏ(ਇੰਗਲਿਸ਼)ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਉਰਦੂ ਅਕਾਦਮੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਮੇਂ, ਪਰਿੰਦੋਂ ਭਰਾ ਆਸਮਾਨ, ਰਿਸ਼ਤਾ-ਏ-ਦਿਲ, ਅਗਲਾ ਵਰਕ, ਆਂਖੇਂ ਔਰ ਪਾਂਓ, ਅਤੇ ਅਦਬ ਕੀ ਤਲਾਸ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ.
1985 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਉਰਦੂ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ (1971 ਅਤੇ 1982) ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 2011 ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਪਦਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ ਸਨਮਾਨ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਗੰਗਾਧਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਨਵਰੀ 1913 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫਤੇ ਸੰਬਲਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਥਾਪਨਾ ਦਿਵਸ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ 21 ਵੇਂ ਕਵੀ ਸਨ। 1991 ਤੋਂ, ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਨਾਮਵਰ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਗ਼ਾਲਿਬ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਬਲਰਾਜ ਕੋਮਲ ਦੀ 85 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 2013 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਇਕਾਂਮਸ਼ਾ
thumb|ਬਿਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਨ, ਵਾਸੂਦੇਵਾ ਅਤੇ ਏਕਨਮਸ਼ਾ, ਪੰਚ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੱਕੇ' ਤੇ, ਚੌਥੀ-ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਸਾ.ਯੁ.ਪੂ.ਦੌਰਾਨ। thumb|ਦੂਜੀ-ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਸਾ.ਯੁ.ਪੂ. ਦੇ ਟੀਕਲਾ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਬਲਾਰਾਮਾ, ਵਾਸੂਦੇਵਾ ਨਾਲ ਔਰਤ ਦੇਵੀ ਏਕਨਮਸ਼ਾ।. ਇਕਾਂਮਸ਼ਾ ( ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, एकानंशा, ) ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਇਕਾਂਮਸ਼ਾ ਦਾ ਅਰਥ "ਇੱਕਲਾ, ਖਾਲਸ ਰਹਿਤ" ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਵਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਥੀਓਜੀਨੀ: ਐਸ ਸੀ ਮੁਖਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਦਵਾਨ, ਹਰੀਵਾਮਸਾ 'ਚ, ਇਕਾਂਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਨੰਦ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਾਮਸਾ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਈਆ। ਹਰੀਵਾਮਸਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੁਧਾਰਮੋਤਰਾ ਪੂਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ) ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਗੰਧਾਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧਰਤੀ, ਕਿਰਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸਰਧਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਕਲਾਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰੀਵਾਮਸਾ ਅਨੁਸਾਰ (II.4.37-41), ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਿਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪੁਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਏਕਨਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ "ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਤਿਕੋਣੇ" ਮਥੁਰਾ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੈਲੀ ਵਜੋਂ ਆਮ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="0">
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਫ਼ਤਿਹ ਬੁਰਜ
ਫ਼ਤਿਹ ਬੁਰਜ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ 3 ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਬੁਰਜ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਚੱਪੜ ਚਿੜੀ (ਅਜੀਤਗੜ੍ਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ) ਵਿਖੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਸਰਹਿੰਦ ਫ਼ਤਿਹ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਵਜੋਂ ਬਣਵਾਇਆ ਗਿਆ। 328 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਇਹ ਬੁਰਜ 1711 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅੰਦਰ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਬੁਰਜ ਕੁਤਬ ਮੀਨਾਰ ਤੋਂ 100 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਓਪਨ ਏਅਰ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਦਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ 21 ਏਕੜ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਦਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਰਨੈਲ
ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਮਹਾਂਨ ਜਰਨੈਲ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਹਨ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਸੈਲਾਨੀ ਥਾਂਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਵੇਖਣਯੋਗ ਥਾਂਵਾਂ
ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਲੋਹ-ਥੰਮ੍ਹ
thumb|right|200px|ਅਲੌਹ ਖੰਭਾ <p style="text-align:justify"> ਅਲੌਹ ਖੰਭਾ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ। ਇਹ ਅਪਨੇਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਧਾਤੁਕਰਮ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹੀ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਰਾਜਾ ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਵਿਕਰਮਾਦਿਤਿਅ (ਰਾਜ 375-413) ਵਲੋਂ ਉਸਾਰੀ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁੱਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੋਸਕਦਾ ਏ 912 ਈਪੂ ਵਿੱਚ। ਖੰਭਾ ਦੀ ਉਂਚਾਈ ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿੰਦੂ ਵ ਜੈਨ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੁਤੁਬੁੱਦੀਨ ਐਬਕ ਨੇ ਮੰਦਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਲੌਹ-ਥੰਮ੍ਹ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਕਰੀਬ 98 % ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣੇ ਤੱਕ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਹੈ।
ਲਗਭਗ 16000 ਵਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਖੁੱਲੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਾਰੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚੱਲ ਖਡ਼ਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਇਸ ਖੰਭੇ ਦੇ ਇਤਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਇਹ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖੁਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਨੂੰ ਧਵਜ ਖੰਭੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਡ਼ਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਚੰਦਰਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸਨੂੰ ਧਵਜ ਖੰਭੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਡ਼ਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਗਰੁੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਣ ਹੇਤੁ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਗਰੁੜ ਖੰਭਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। 1050 ਵਿੱਚ ਇਹ ਖੰਭਾ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਨੰਗਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਖੰਭਾ ਦੀ ਉਚਾਈ 735. 5 ਵਲੋਂ. ਮੀ. ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਲੋਂ 50 ਸੇਮੀ. ਹੇਠਾਂ ਹੈ। 45 ਵਲੋਂ. ਮੀ. ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ। ਇਸ ਖੰਭਾ ਦਾ ਘੇਰਾ 41. 6 ਵਲੋਂ. ਮੀ. ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ 30. 4 ਵਲੋਂ. ਮੀ. ਉੱਤੇ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉੱਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਹੋਵੇਗੀ। ਖੰਭਾ ਦਾ ਕੁਲ ਭਾਰ 6096 ਕਿ. ਗਰਿਆ. ਹੈ। 1961 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਰਾਸਾਇਨਿਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਲੋਂ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਇਹ ਖੰਭਾ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਇਸਪਾਤ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਇਸਪਾਤ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤਤਵ ਸਰਵੇਖਣ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰਸਾਇਨ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਡਾ. ਬੀ. ਬੀ. ਲਾਲ ਇਸ ਸਿੱਟਾ ਉੱਤੇ ਪੁੱਜੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਖੰਭਾ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਦੇ 20-30 ਕਿੱਲੋ ਨੂੰ ਟੁਕੜੋਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਥਕੇਵੇਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸ ਥੰਮ੍ਹ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਹੋਈ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਸੋਲਾਂਹ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰਵ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਦੇ ਟੁਕੜੋਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੀ ਉਕਤ ਤਕਨੀਕ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੇ ਅਲੌਹ ਥੰਮ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਜੋੜ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਸੋਲਾਂਹ ਸ਼ਤਾਬਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖੁੱਲੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਦੇ ਉਂਜ ਦੇ ਉਂਜ ਬਣੇ ਰਹਿਣ (ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ) ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਾਸਫੋਰਸ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸਲਫਰ ਅਤੇ ਮੈਂਗਨੀਜ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਲਗ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਇਕੱਲੇ ਅਤੇ ਸਾਮੂਹਕ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਸਮਰੱਥਾ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ 50 ਵਲੋਂ 600 ਮਾਇਕਰੋਨ ਮੋਟੀ (ਇੱਕ ਮਾਇਕਰੋਨ ਯਾਨਿ 1 ਮਿ. ਮੀ. ਦਾ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰਵਾਂ ਹਿੱਸਾ) ਆਕਸਾਇਡ ਦੀ ਤਹਿ ਵੀ ਖੰਭਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਲੋਂ ਬਚਾਤੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ
ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ
ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ (1765–1792) ਸ਼ੁੱਕਰਚੱਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਚੜਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਮਿਸਲ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬਣੇ। ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜੀਆ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕਰਕੇ ਕਨ੍ਹੱਈਆ ਮਿਸਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹਤੁ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸਨ।
ਸ਼ੁੱਕਰਚੱਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦਾ ਸਰਦਾਰ
ਸ਼ੁੱਕਰਚੱਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਨੂਰ ਉਦ ਦੀਨ ਬਾਮੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਰੋਹਤਾਸ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਜੈ ਸਿੰਘ ਕਨ੍ਹੱਈਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਸੂਲ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਘੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਅਤੇ ਚੱਠਾ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਰਦਾਰ ਭੰਗੀ ਮਿਸਲ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਚਾਲੂ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਪਿੰਡੀ ਭੱਟੀਆਂ, ਸਾਹੀਵਾਲ, ਈਸਾਖੇਲ , ਕੋਟਲੀ ਲੋਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਝੰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। 1784-85 ਈ. ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਜੰਮੂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੋਂ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਸਲ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਮੋਢੀ ਮਿਸਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਪਰ ਜੈ ਸਿੰਘ ਕਨ੍ਹੱਈਆ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਨਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੌਰਾਨ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਨ੍ਹਈਆ ਮਿਸਲ ਨੂੰ ਬਟਾਲੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੈ ਸਿੰਘ ਕਨ੍ਹੱਈਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਨ੍ਹੱਈਆ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਸਦਾ ਕੌਰ ਨੇ ਇਸ ਮਿਸਲ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਸੰਭਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ੁੱਕਰਚੱਕੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਸੋਧਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਬੇਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ
ਬੇਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਤੇ ਕੁੜੀ ਬੇਰੀ ਦੇ ਤਿਨ ਵਹਾਰ ਵਾਰ ਪਰਕਰਮਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਬੇਰੀ ਕੋਲ ਰੱਖ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੇਰੀ ਉਪਰ ਕੱਚੀ ਲੱਸੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹੈ।ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਿਛੇ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਬੇਰੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਲਗਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਵਧੇ-ਫੁੱਲੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੋਦ ਹਰੀ ਭਰੀ ਰਹੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ
ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਲੂੰਬੜੀ
ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਲੂੰਬੜੀ ਈਸਪ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਪੈਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਹ 10 ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਮਾਈਸਮਮਾ
ਮਾਈਸਮਮਾ (ਤੇਲਗੂ), ਨੂੰ ਮੇਸਾਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਮਰਾਠੀ) ਅਤੇ ਮੇਸੇਕੋ (ਮਰਾਠੀ: ਮੇਸਕੋ), ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਅੰਮਾ ਜਾਂ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਆਈ (ਮਰਾਠੀ, "ਮਾਂ") ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਕਰਨਾਟਕ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ‘ਚ ਮਾਂ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚੇਚਕ, ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਪੋਕਸ ਵਰਗੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ।
ਨੋਟਸ
<references group="" responsive="1">
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਅਤਰਗੜ੍ਹ
ਅਤਰਗੜ੍ਹ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਬਲਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਵਰੂਨੀ
ਵਰੂਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਰੂਣੀਨੀ ਅਤੇ ਜਲਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਰੂਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਈਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਗਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਥਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਰੂਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਜਿਸ ਦਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਵਰੂਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
<references group="" responsive="1">
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਮਹਿਰੌਲੀ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਿਰੌਲੀ
ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਜਿੰਦਰਾ ਕਾਲਜ, ਬਠਿੰਡਾ
ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਜਿੰਦਰਾ ਕਾਲਜ ਬਠਿੰਡਾ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰੀ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। 1904 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 1940 ਵਿੱਚ ਰਾਜਿੰਦਰਾ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਕਾਲਜ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਾਲਜ ਮਾਲਵਾ ਖਿੱਤੇ ਦਾ ਮੋਹਰੀ ਕਾਲਜ ਹੈ।
ਔਰਤ ਵਿਦਿਆਰਥਣ
ਇਹ ਮਾਣ ਗੁਰਚਰਨ ਕੌਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ 1948 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਪੜ੍ਹਨ ਆਏ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਇਸ ਕਾਲਜ ਦੀ ਔਰਤ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਲਾਇਬਰੇਰੀ
ਸਾਲ 2015-16 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਛੇ ਕਲਾਸ ਕਮਰਿਆਂ ਤੋਂ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਲਈ ਖਾਸ-ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਨਵੀਂ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਮਿਤੀ 22 ਫਰਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਸੰਸਦੀ ਸਕੱਤਰ ਸਰੂਪ ਚੰਦ ਸਿੰਗਲਾ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਮਾਰਤ ਸਦਕਾ ਉਹ 10,000 ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਥਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਬੰਦ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀਆਂ 49,232 ਕਿਤਾਬਾਂ (2015-16 ਅਨੁਸਾਰ) ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਆਂ 30 ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਨ।
ਚੱਲ ਰਹੇ ਕੋਰਸ
(ਨੋਟ:ਵਧੇਰੇ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ grcb.ac.in ਦੇਖੋ)
ਤਸਵੀਰਾਂ
<Gallery> File:Govt_Rajindra_College_1955-56.jpg|ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ 1955-56 File:Geographical Association.jpg.webp|ਗਰੁੱਪ ਫੋਟੋ 1968 File:GRC_Bathinda_Sport.jpg|1982 ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਮੇਜਰ ਮੋਹਿੰਦਰ ਨਾਥ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ, ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਬ੍ਰਿਗੇਡੀਅਰ ਸਾਹਿਬ, ਪ੍ਰੋ ਮਸਤਾਨਾ , ਪ੍ਰੋ ਕਰਮ ਸਿੰਘ , ਪ੍ਰੋ ਐਸ ਐਨ ਗੁਪਤਾ ਯੂਥ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। File:GRC_Bathinda_1978.jpg|ਜਸਵੰਤ ਕੰਵਲ ਨਾਲ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਾਲ File:GRC_Btd_54-55.jpg|ਕਾਲਜ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਸੈਸ਼ਨ 1954-55 File:GRC_Btd_.BA_1980-81jpg.jpg|ਬੀ.ਏ. ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲਿਟਰੇਚਰ ਸੈਸ਼ਨ 1980-81 File:GRC_Btd_speaker_1977-78.jpg|ਰਾਜਿੰਦਰਾ ਸਪੀਕਰ ਕਲੱਬ ਦੀ ਟੀਮ 1977-78 ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਚ ਆਪਣੀਆਂ ਜੇਤੂ ਟਰਾਫ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸ੍ਰ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀਆ ਜੀ, ਪ੍ਰੋ ਮਸਤਾਨਾ ਮੈਡਮ ਗਿਆਨ ਕੌਰ ਨਾਲ । ਟੀਮ ਹੈ ਵਿਜੇ ਗੁਪਤਾ , ਹਰਵਿੰਦਰ ਹਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ, ਐਮ. ਐਸ. ਦਰਸ਼ਨਾ, ਰਾਕੇਸ਼ ਚਾਵਲਾ, ਜੈ ਚੰਦ ਪਰਿੰਦਾ , ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਵੀਟ , ਪੁਸ਼ਪਾ , ਸ਼ਿਆਮਾ ,ਅੰਜੂ ਬਰੂਟਾ, ਮੀਰਾਂ , ਰਮੇਸ਼ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਬਰਾੜ। File:GRC_Btd_Winner_1986-87.jpg|ਇੱਕੋ ਸਾਲ 1986-87 ਵਿੱਚ ਏਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਟਰਾਫੀਆਂ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਅਤੇ ਰਸ਼ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਮਾਨ (ਸਵਰਗਵਾਸੀ) ਨੇ ਅੰਤਰ ਕਾਲਜ਼ ਭਾਸ਼ਣ, ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਾਦ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਜੈਦੀਪ, ਮਨਦੀਪ, ਡਾ. ਮਨਿੰਦਰ, ਅਪਰ ਅਪਾਰ ਸਿੰਘ, ਅਨੁਪਮਾ,ਬਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੰਟੀ ਮੋਂਗਾ,ਰਾਜੀਵ ਜੈਨ File:GRC_Btd_BA_1970.jpg|ਗਰੁੱਪ ਫੋਟੋ 1970 ਬੀ ਏ ਫਾਈਨਲ </Gallery>
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਾਲਜ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਕਾਲਜ
30 ਨਵੰਬਰ
30 ਨਵੰਬਰ ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਕਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਸਾਲ ਦਾ 334ਵਾਂ (ਲੀਪ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 335ਵਾਂ) ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ 31 ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹਨ। ਦੇਸੀ ਕਲੰਡਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਦਿਨ 16 ਮੱਘਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਿਹਾਂਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਵੰਬਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ
ਪੈਟ ਪਾਰਕਰ
ਪੈਟ ਪਾਰਕਰ (20 ਜਨਵਰੀ, 1944 – 19 ਜੂਨ, 1989) ਇੱਕ ਅਫ਼ਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਲੈਸਬੀਅਨ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ
ਪੈਟਰੀਸੀਆ ਕੂਕਸ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਜਨਵਰੀ, 1944 ਵਿੱਚ, ਹੂਸਟਨ,ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀ ਲੂਈਸ ਅਤੇ ਅਰਨਸਟ ਨੈਥਾਨਿਲ ਕੂਕਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਮੈਰੀ ਲੂਈਸ ਨੇ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਅਰਨੈਸਟ ਰਿਟਾਇਰਡ ਟਾਇਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਥਰਡ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਨੀਸਾਇਡ ਨੇਬਰਹੁੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਪਾਰਕਰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਸੀ ਸੀ।
ਰਚਨਾ
ਪਾਰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਓਕਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1963 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। 1968 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ, ਕੌਫੀਹਾਊਸ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਇਵੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ।
ਮੌਤ
ਪਾਰਕਰ ਦੀ ਮੌਤ 19 ਜੂਨ, 1989 ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਦਾ ਕੈਂਸਰ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਓਕਲੈਂਡ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ 45 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੈਜ਼ਸਬੀਅਨ-ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਪੈਟ ਪਾਰਕਰ ਪਲੇਸ, ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੈਂਟਰ। ਉਹ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ, ਮਾਰਟੀ ਦੁਨਹਮ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਕੈਸਡੀ ਬ੍ਰਾਊਨ ਅਤੇ ਅਨਾਤਾਸੀਆ ਜੀਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਇਆ।
ਕੰਮ
"Pat Parker, Where Will You Be". YouTube.
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1989 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲੇਖਕ
ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਗਠਜੋੜ
ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਗਠਜੋੜ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ 2004 ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਗਠਜੋੜ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਗਠਜੋੜ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ, ਏਆਈਏਡੀਐਮਕੇ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੋਕ ਦਲ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨਤਾ ਦਲ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ, ਝਾੜਖੰਡ ਮੁਕਤੀ ਮੋਰਚਾ, ਬਹੁਜਨ ਸਮਾਜ ਪਾਰਟੀ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਮਤੀ, ਤ੍ਰਿਣਮੂਲ ਕਾਂਗਰਸ, ਡੀਐਮਕੇ ਆਦਿ ਦਾ ਗਠਜੋੜ ਹੈ।
United Progressive Alliance (UPA) is a coalition of predominantly centre-left political parties in India formed after the 2004 general election. The largest member party of the UPA is the INC, whose President Sonia Gandhi is chairperson of the UPA. It formed a government with support from some other left-aligned parties in 2004, after no single party could get the majority on its own.
ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ
ਰਾਜ ਸਭਾ
ਲੋਕ ਸਭਾ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਨੀਤਕ ਸਿਧਾਂਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਦਲ
ਬੁੱਧੂ
ਬੁਧੂ (ਰੂਸੀ: Идиот; ਈਡੀਅਟ) 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੂਸੀ ਲੇਖਕ ਫਿਉਦਰ ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1868 ਅਤੇ 1869 ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਮੈਸੇਂਜਰ ਵਿੱਚ ਲੜੀਵਾਰ ਛਪਿਆ। ਈਡੀਅਟ ਨੂੰ ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਰੂਸੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜੁੱਗ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਾਹਿਤਕ ਉਪਲੱਬਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ।
ਕਥਾਨਕ
26 ਸਾਲਾ ਪ੍ਰਿੰਸ ਲੇਵ ਨਿਕੋਲਾਏਵਿਚ ਮਿਸ਼ਕਿਨ (ਬੁਧੂ) ਮਿਰਗੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨੇਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਤਨ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਸੁਹਿਰਦ ਅਤੇ ਮਾਸੂਮ ਇਨਸਾਨ ਨਜਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੇਲ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰਫਿਓਨ ਸੇਮਿਓਨੋਵਿਚ ਰੋਗੋਜ਼ਿਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਿਸ਼ਕਿਨ ਨੂੰ ਰੋਗੋਜ਼ਿਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਪਤਾ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਨਸਤਸਿਆ ਫਿਲੀਪੋਵਨਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਚੁੰਧਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੁਸੀਨਾ ਹੈ। ਰੋਗੋਜ਼ਿਨ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਰਹੂਮ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਵਿਰਾਸਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸਤੂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਲੇਬਦੇਏਵ ਨਾਂ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੈ - ਇੱਕ "ਸਰਵ ਗਿਆਨੀ" ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਯਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗੱਪਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਖਾਸਾ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਰੋਗੋਜ਼ਿਨ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਨਾਵਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਾਸਤੋਵਸਕੀ ਦੇ ਨਾਵਲ
ਕੀੜੀ ਅਤੇ ਟਿੱਡਾ
ਕੀੜੀ ਅਤੇ ਟਿੱਡਾ, ਜਾਂ ਟਿੱਡਾ ਅਤੇ ਕੀੜੀ ਈਸਪ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਪੈਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਹ 373 ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸੰਸਕਰਨ
ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਟਿੱਡੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਹੁਨਾਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਗੁਜਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਕੀੜੀ (ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਸੰਸਕਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀੜੀਆਂ) ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਿਆਲ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਟਿੱਡਾ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀੜੀ ਕੋਲੋਂ ਖਾਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਕੀੜੀ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਨਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹਦਾ ਜਵਾਬ 'ਗਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ' ਸੁਣਕੇ ਕੀੜੀ ਉਸਨੂੰ ਝਿੜਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਸਿਆਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਡਾਂਸ ਕਰੇ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਹੈਲੋਵੀਨ
ਹੇਲੋਵੀਨ ਜਾਂ ਹੇਲੋਵੀਨ (ਘੱਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਲਹਾਲੋਵੀਨ, ਆਲ ਹੈਲੋਜ਼ ਈਵ, ਜਾਂ ਆਲ ਸੇਂਟਸ ਈਵ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਪੱਛਮੀ ਈਸਾਈ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ, 31 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਜਸ਼ਨ ਹੈ। ਆਲ ਸੇਂਟਸ ਡੇ ਦਾ ਇਹ ਅੱਲਹਾਲੋਟਾਈਡ ਦਾ ਪਾਲਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਂ ( ਹੇਲੋਜ਼ ), ਸ਼ਹੀਦਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਵਿਛੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਮਤੀ (ਦੇਵੀ)
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਨੁਮਤੀ ( ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ "ਬ੍ਰਹਮ ਕਿਰਪਾ", ਦੇਵਨਾਗਰੀ : अनुमति ) ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਮਿਰਗਾਮ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਿੰਕਾ ( ਬਲੈਕਬੱਕ ) ਹੈ।
ਅਨੁਮਤੀ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ (ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ) ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ "ਆਗਿਆ" ਜਾਂ "ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਣ ਲਈ" ਹੈ।
ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ "ਚੰਦ" ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਆਕਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੰਦਰ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages with unreviewed translations
ਜਵੰਧਾ ਪਿੰਡੀ
ਜਵੰਧਾ ਪਿੰਡੀ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਨਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ
ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ ਇੱਕ 2017 ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਪਰਹੀਰੋ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਅਤੇ ਸੋਨਮ ਬਾਜਵਾ ਹਨ। ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 16 ਜੂਨ 2017 ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜਵੀਂ ਸਾਂਝ ਭਿਆਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪਲਾਟ
ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ ਸੱਜਣ ਸਿੰਘ (ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸੁਪਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਰਾਹ' ਤੇ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਾਸ
ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਲ 2012 ਵਿੱਚ ਜੱਟ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਪਰਹੀਰੋ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਸੁਪਰਮੈਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਦੇਖੀ।   ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਮਹਿੰਗੇ ਬਜਟ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਿਲਜੀਤ ਅਤੇ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਲਗਪਗ ਦੋ ਸਾਲ ਲਏ। ਏਕਤਾ ਕਪੂਰ ਦੇ ਬਾਲਾਜੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਮਿਲੀ।   ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ ਅਦਾਕਾਰ ਦਿਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜੱਟ ਐਂਡ ਜੂਲੀਅਟ, ਜੱਟ ਐਂਡ ਜੂਲੀਅਟ 2 ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ 1984 ਅਤੇ ਡਿਸਕੋ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੰਜਵੀਂ ਸਾਂਝ ਹੈ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਕਪੂਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਉਤਪਾਦਨ ਹੈ। 17 ਜਨਵਰੀ 2017 ਨੂੰ ਬਾਲਾਜੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਦੁਆਰਾ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ੋ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਉਂਡਟਰੈਕ
ਸੁਪਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਾਉਂਡਟਰੈਕ ਜਤਿੰਦਰ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਕੰਪੋਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਬੋਲ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ  ਵੀਤ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ।.
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2017 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਉਮੇਦ ਭਵਨ ਪੈਲੇਸ
ਉਮੇਦ ਭਵਨ ਪੈਲੇਸ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜੋਧਪੁਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋ ਵੱਡੀ ਨਿਜੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਤਾਜ ਹੋਟਲ ਵਲੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਰਾਜਾ ਉਮੇਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਿਲ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਲਕ ਗਜ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਾਦਾ ਸਨ. ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ 347 ਕਮਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਜੋਧਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੁਖ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਵੀ ਹੈ।
ਉਮੇਦ ਭਵਨ ਪੈਲੇਸ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਾ ਪੈਲੇਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਿਊ ਕਿ ਜਿਥੇ ਇਹ ਸਥਿਤ ਹੈ ਉਥੇ ਇਸ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਾਸਤੇ ਚਿੱਤਰਾ ਪਹਾੜੀ ਤੋ ਪੱਥਰ ਲੈ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਕੰਮ ਮਹਾਰਾਜਾ ਉਮੇਦ ਸਿੰਘ ਨੇ 18 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ 1929 ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ 1943 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੈਲੇਸ ਉਸ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾ ਲੋਕਾ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.
ਇਤਿਹਾਸ
ਉਮੇਦ ਭਵਨ ਪੈਲੇਸ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੰਤ ਦਾ ਸਰਾਪ ਸੀ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਸੋਕੇ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੋ ਬਾਦ ਰਾਠੌਰ ਡੇਨੇਸਟੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਸਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਾਰੇ 50 - ਸਾਲ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜੋਧਪੁਰ ਵਿੱਚ 1920 ਤੋ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਸੋਕੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਣ ਗਏ ਸੀ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੋਕੇ ਦੇ ਕਾਲ ਦਾ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਕਿਸਾਨਾ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਮੇਦ ਸਿੰਘ ਤੋ ਕੁਝ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਸੋਕੇ ਦੇ ਕਾਲ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਤੋ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਮੇਦ ਸਿੰਘ ਜੋਧਪੁਰ ਦੇ ਮਾਰਵਾਰ ਦੇ 37 ਰਾਠੌਰ ਆਗੂ ਸੀ. ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਸਾਨਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੋ ਵਿਲਾਸਤਾ ਵਾਲਾ ਮਹਿਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ. ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਲ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈਨਰੀ ਵਾਨ ਲੈਕਸਟਰ ਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਦੇ ਤੋਰ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ. ਲੈਕਸਟਰ ਸਰ ਐਡਵਿਨ ਲੁਟੀਅਨਜ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੇ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਸੀ। ਲੈਕਸਟਰ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਇਮਾਰਤ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੀ ਤਰਜ਼ 'ਤੇ ਉਮੇਦ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਗੁੰਬਦ ਅਤੇ ਕਾਲਮ ਦੇ ਥੀਮ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਇਹ ਪੈਲੇਸ ਪੱਛਮੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਫੀਚਰਾ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਦੇਸ਼ ਸਥਾਨਕ ਸੋਕੇ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਿਸਾਨਾ ਨੂੰ ਰੋਜਗਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦ ਪੱਥਰ 1929 ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਲਗਭਗ 2000 ਤੋ 3000 ਲੋਕਾ ਨੂੰ ਇਸ ਪੈਲੇਸ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਲਗਾਏਆ ਗਿਆ ਸੀ.
Bibliography
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ
ਮਕਰ ਚੁਦਰਾ
«ਮਕਰ ਚੁਦਰਾ» — ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ ਦੀ 1892 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੋਰਕੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ।
ਕਹਾਣੀ ਸਾਰ
thumb|ਤਿਬਲਿਸੀ (ਜਾਰਜੀਆ) ਵਿੱਚ ਗੋਰਕੀ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੱਟੜਾ,ਜਿਸ ਤੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਮਕਰ ਚੁਦਰਾ ਇੱਕ ਜਿਪਸੀ ਘੋੜਾ ਚੋਰ ਜੋਬਾਰ ਦੇ ਰਾਦਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰੱਜ ਕੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵੀ ਦੀਵਾਨੇ ਹਨ। ਸਗੋਂ ਇਸ਼ਕ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਦਾ ਜੋਬਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਵਜੋਂ ਝੁਕਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਖੰਜਰ ਖੋਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਤੇ ਰਾਦਾ ਦਾ ਬਾਪ ਜਾਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬੁਢਾ ਜਿਪਸੀ ਮਕਰ ਚੁਦਰਾ ਗੋਰਕੀ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਥੀਮ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦਾ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਹਾਣੀ ਤੇ 1975 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ ਹੋਈ ਸੋਵੀਅਤ ਫਿਲਮ ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਗਮ ਬਣੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਮਿਲ ਲੋਤੇਨੂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੋਰਕੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੂਸੀ ਕਹਾਣੀਆਂ