cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ਏਸ਼ੀਆ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਕਾਰਤਾ
ਇਤਿਹਾਸ
ਏਪੀਈਸੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਆਸੀਆਨ ਦੀਆਂ ਪੋਸਟ-ਮਨਿਸਟਰੀਅਲ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੇ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੋਵਾਂ ਅਰਥਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਨਿਯਮਤ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਮੁੱਲ ਦਰਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 1989 ਤਕ, ਪੋਸਟ-ਮਨਿਸਟਰੀਅਲ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ 12 ਮੈਂਬਰ (ਆਸੀਆਨ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਛੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਛੇ ਸੰਵਾਦ ਸਹਿਭਾਗੀ) ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਨੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬੌਬ ਹੌਕ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਖੇਤਰ-ਵਿਆਪੀ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ' ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਨਵਰੀ 1989 ਵਿੱਚ, ਬੌਬ ਹੌਕ ਨੇ ਪੈਸੀਫਿਕ ਰੀਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੈਨਬਰਾ ਵਿੱਚ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਏਪੇਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੈਠਕ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਗੈਰੇਥ ਇਵਾਨਸ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਬਾਰਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਬੈਠਕ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਸਾਲਾਨਾ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਦਸ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਏਪੇਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ 12 ਏਸ਼ੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਅਰਥਚਾਰੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਕੈਨਬਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਏਪੇਕ ਸਕੱਤਰੇਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1989 ਵਿੱਚ ਬਣੀਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਰਥਿਕ ਸੰਗਠਨ
ਕੋਟਲੀ ਥਾਨ ਸਿੰਘ
ਕੋਟਲੀ ਥਾਨ ਸਿੰਘ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਜਲੰਧਰ ਪੂਰਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕੋਕਲਪੁਰ
ਕੋਕਲਪੁਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਜੋਸ਼ੂਆ ਮ. ਫੇਰਗੁਸਨ
ਫੇਰਗੂਸਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗੈਰ-ਬਾਈਨਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਲਈ ਲੜਾਈ ਪੋਸਟ-ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਵਿਸਪਰਜ਼ ਆਫ ਲਾਈਫ਼' ਨੇ 2014 ਰੀਲ ਪ੍ਰਾਇਡ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਓਡੀਅੰਸ ਐਵਾਰਡ ਅਤੇ ਜੂਰੀ ਐਵਾਰਡ ਲਈ ਵਧੀਆ ਜੀ.ਐਲ.ਬੀ.ਟੀ.ਕੀਯੂ * ਸ਼ੋਅਲ ਫਿਲਮ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਰੀਲਟ ਵਿਵੇਅਰ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਓਡੀਅੰਸ ਐਵਾਰਡ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ। 2016 ਵਿੱਚ ਫੇਰਗੂਸਨ ਨੇ ਲਿਮਿਨਾ ਫ਼ਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 'ਜੇਂਡਰ-ਫਲੂਡ ਚਾਇਲਡ' ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਲਿਮਿਨਾ ਪਹਿਲੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰ੍ਫ਼ੋਰਮੈਂਸ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਅਦਾਕਾਰ ਨੂੰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ
ਭਰਤ ਪਰਕਾਸ਼
ਭਰਤ ਪਰਕਾਸ਼ (21 ਜਨਵਰੀ 1921 — 13 ਜੁਲਾਈ 2016) ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਉਘਾ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਕੰਟਰੋਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਰਿਹਾ। ਵਿਸ਼ਵ ਅਮਨ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੰਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਚੰਦਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਰਾਹੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1921 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016
ਲੀਨਕਸ ਮਿੰਟ
ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਡੈਸਕਟਾਪ ਕੰਪਿਊਟਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ 32- ਅਤੇ 64-ਬਿਟ ਲਿਨਅਕਸ ਤਕਸੀਮ ਹੈ ਜੋ ਉਬੁੰਟੂ ਜਾਂ ਡੈਬੀਅਨ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਬਿਆਨਿਆ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਆਧੁਨਿਕ, ਸੁਚੱਜਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦੇਹ ਆਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਬਣਨਾ ਹੈ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਸੌਖਾ ਹੋਵੇ। ਕੁਝ ਮਲਕੀਅਤੀ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਡੋਬ ਫ਼ਲੈਸ਼, ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਗ਼ੈਰ-ਮਾਮੂਲੀ ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਹਿਮਾਇਤ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੰਟ ਦਾ ਮਾਟੋ ਹੈ "ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਸੁਚੱਜਤਾ ਵੱਲ"।
ਉਬੁੰਟੂ-ਅਧਾਰਤ ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਰਜਨ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼, "ਐਡਾ", 2006 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ 17ਵੀਂ ਰਿਲੀਜ਼, "ਕਿਆਨਾ", 31 ਮਈ 2014 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਹੋਈ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਜਨਾਂ ਲਈ ਮਦਦ/ਹਿਮਾਇਤ ਨਵਾਂ ਵਰਜਨ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੇ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਲੰਬਾ-ਸਮਾਂ ਹਿਮਾਇਤ ਵਰਜਨ ਵੀ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮੌਜੂਦ ਵਰਜਨ, 17.x, ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ, ਅਪਰੈਲ 2019 ਤੱਕ ਹਿਮਾਇਤ ਹਾਸਲ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਰਜਨ 1.0 ਦੀ ਬੀਟਾ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਾਲ਼ 2006 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜੋ ਕੂਬੁੰਟੂ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਕੋਡ ਨਾਮ "ਐਡਾ" ਸੀ। ਅਗਲੀ ਰਿਲੀਜ਼, ਵਰਜਨ 2.0 "ਬਾਰਬਰਾ" ਉਬੁੰਟੂ ਅਧਾਰਤ ਪਹਿਲਾ ਵਰਜਨ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰਿਲੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵਰਜਨ 3.0, "ਕੈਸੈਂਡਰਾ", ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੱਕ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹੀ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਸਨ।
ਵਰਜਨ 2.0 ਉਬੁੰਟੂ 6.10 ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਡਬੇਸ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਰਿਲੀਜ਼ ਪਿਛਲੀ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਸੀ ਪਰ ਪੈਕੇਜ ਭੰਡਾਰ ਉਬੁੰਟੂ ਦੀ ਹਾਲੀਆ ਰਿਲੀਜ਼ ਵਾਲ਼ੇ ਵਰਤਣੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ।
2008 ਵਿੱਚ ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਨੇ ਉਬੁੰਟੂ ਵਾਲ਼ਾ ਰਿਲੀਜ਼ ਚੱਕਰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਰਜਨ 5 "ਇਲੀਸਾ" ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਮਾਮੂਲੀ ਵਰਜਨ ਨੰਬਰ ਵਰਤਣਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਵਰਜਨ 6 "ਫ਼ੈਲੀਸ਼ੀਆ" ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਹਰੇਕ ਰਿਲੀਜ਼ ਸਿੱਧੀ ਉਬੁੰਟੂ ਦੀ ਹਾਲੀਆ ਰਿਲੀਜ਼ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਬੁੰਟੂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
2010 ਵਿੱਚ ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਨੇ ਲਿਨਅਕਸ ਮਿੰਟ ਡੈਬੀਅਨ ਐਡੀਸ਼ਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਡੈਬੀਅਨ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੀਨਕਸ
ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਦਾ ਹਠ
ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹਠ (La persistencia de la memoria; La persistència de la memòria) ਸਾਲਵਾਦੋਰ ਦਾਲੀ ਦੀ 1931 ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹੈ।
੨੨੦
220 (22 ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ।
ਅਕਤੂਬਰ-ਦਸੰਬਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ
ਸਪਾਰਟਾਕਸ
ਸਪਾਰਟਾਕਸ (ਯੂਨਾਨੀ: Σπάρτακος, Spártakos; ਲਾਤੀਨੀ: Spartacus ) (ਅੰਦਾਜ਼ਨ 109 ਈ ਪੂ - 71 ਈ ਪੂ) ਇੱਕ ਥਰੇਸੀਅਨ ਗਲੈਡੀਏਟਰ, ਰੋਮਨ ਰਿਪਬਲਿਕ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਦਾਸ ਬਗ਼ਾਵਤ (ਜਿਸਨੂੰ ਤੀਜੀ ਦਾਸ ਲੜਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਦਾਸਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਰਚਿਤ ਨੇਤਾ ਸੀ। ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁੱਝ ਗਿਆਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਲਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਵਰਣ ਕਦੇ - ਕਦੇ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਫੌਜੀ ਨੇਤਾ ਸੀ।
ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਨਵੇਂ ਮਾਅਨੇ ਅਖਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਦਾਸ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦਲਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਜੁੰਡੀਰਾਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜੀ ਗਈ ਲੜਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਦੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਕਈ ਆਧੁਨਿਕ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਿੱਧ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ, ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕ ਨਾਇਕ ਬਣ ਕੇ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੂਲ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ​​ਹੈ ਕਿ ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਥਰੇਸੀਅਨ ਸੀ। ਪਲੂਟਾਰਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਤਬਕੇ ਦਾ ਥਰੇਸੀਅਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਅੱਪਿਅਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਦੀ ਉਹ ਜਨਮ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਥਰੇਸਿਅਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਕੈਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਲੈਡੀਏਟਰ ਵਜੋਂ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਲੋਰਸ (2.8.8) ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾੜੇ ਦਾ ਥਰੇਸੀਅਨ ਫੌਜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚੋਂ ਭਗੌੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਡਾਕੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਭਾਂਪਦਿਆਂ ਇੱਕ ਗਲੈਡੀਏਟਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੋਮਨ ਲੋਕ
ਨੰਦ ਪਰਿਆਗ
ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਸਬੰਧੀ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।  ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਅਲਕਨੰਦਾ ਨਦੀਆਂ  ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਸਥਿਤ ਹੈ ।  ਇਹ ਸਾਗਰ ਤਲ ਵਲੋਂ ੨੮੦੫ ਫੀਟ ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ।  ਇੱਥੇ ਗੋਪਾਲ ਜੀ  ਦਾ ਮੰਦਿਰ  ਦਰਸ਼ਨੀਕ ਹੈ ।  ਧਾਰਮਿਕ ਪੰਜ ਪ੍ਰਯਾਗੋਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਅਲਕਨੰਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਿਰ  ਜਾਂਦੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪੜਾਉ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਪਾਰਕ ਥਾਂ ਵੀ ਹੈ।  ਸਾਲ 1803 ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੜ੍ਹ,  ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭ ਕੁੱਝ ਵਗਾ ਲੈ ਗਈ ਜਿਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।  ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਇਸ ਸਚਾਈ ਵਲੋਂ ਵੀ ਹੈ ਇਹ ਸਵਾਧੀਨਤਾ ਲੜਾਈ  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ  ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਮਕਾਮੀ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਇੱਥੇ  ਦੇ ਸਪੁੱਤਰ ਅਨੁਸੂਆ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਹੁਗੁਣਾ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਇਸਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੁਲੀ ਵਗਾਰ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ,  ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ।
ਇਤਹਾਸ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਬਸਿਆ ਪੰਜ ਪ੍ਰਯਾਗੋਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾਮ ਕੰਦਾਸੁ ਸੀ ਜੋ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਵੀ ਮਾਮਲਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਹੈ।  ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਦਰੀਨਾਥ ਧਾਮ  ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰਾ ਰਸਤਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪੈਦਲ ਤੀਰਥ ਮੁਸਾਫਰਾਂ  ਦੇ ਠਹਿਰਣ ਅਤੇ ਅਰਾਮ ਕਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਚੱਟੀ ਸੀ।  ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਸਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਣਜ  ਦੇ ਚੰਗੇ ਮੌਕੇ ਹੋਣ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼  ਦੇ ਹੋਰ ਭੱਜਿਆ ਵਲੋਂ ਆਕੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਬਸ ਗਏ।  ਠੰਡ  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭੋਟੀਆਂ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਆਕੇ ਊਨੀ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇਵਸਤੁਵਾਂ,  ਲੂਣ ਅਤੇ ਬੋਰੇਕਸ ਵੇਚਿਆ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਲਈ ਗੁੜ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਖਰੀਦ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।  ਕੁਮਾਊਂਨੀ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਜੁਟਾਣ  ( ਖੱਚਰਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੀਆਂ ਦੀ ਆਪੂਰਤੀ )  ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਬਦਰੀਨਾਥ ਤੱਕ ਸਾਮਾਨ ਪਹੁੰਚਾਣ ਅਤੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੁਟਕਰ ਰਾਜਸਥਾਨ,  ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ  ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੱਛਾ ਪੇਸ਼ਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਦਰਭ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਰਹੱਸ ਚੰਡਿਕਾ ਮੰਦਿਰ ਵਲੋਂ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।  ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ  ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਅਲਕਨੰਦਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਪੁਜਾਰੀ  ਦੇ ਇੱਕ ਪੂਰਵਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਪਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾ।  ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਚਰਾਵੀਆਂ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਦੀ  ਦੇ ਕੰਡੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।  ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਏ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮੂਰਤੀ  ਦੇ ਬਗਲ ਵਿੱਚ ਮੂਰਛਿਤਾਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ।  ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਸਵਪਨ ਵਿੱਚ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰੀਇੰਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਮਾ  ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ।  ਰਥਿਨ ਮਿਤਰਾ   ਦੇ ਟੇੰਪਲਸ ਆਫ ਗੜਵਾਲ  ਐਂਡ ਅਦਰ ਲੈਂਡਮਾਰਕਸ,  ਗੜਵਾਲ ਮੰਡਲ ਵਿਕਾਸ ਨਿਗਮ 2004  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,  ਕਹਾਵਤਾਨੁਸਾਰ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ  ਦੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਨੰਦ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ  ਦੇ ਉੱਤਰਾਰੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਂ ਯੱਗ  ਪੂਰਾ ਕਰਣ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆ।
ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਭਿਅਤਾ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਨਿਰਪੇਖ ਅਤੇ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਰਹਿਤ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ। ਵੱਖਰਾ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ  ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਰਹਿੰਦੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।  ਹਿੰਦੁ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ,  ਅਤੇ ਭੋਟੀਆ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਬੰਧਨ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂੱਜੇ  ਦੇ ਤਯੋਹਾਰੋਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਲਈ ਅਨੌਖਾ ਹੈ।  ਭਾਰਤ  ਦੇ ਬਾਕੀ ਭੱਜਿਆ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਣ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਔਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਅੰਤਰਜਾਤੀਏ ਅਤੇ ਅੰਤਰਕਸ਼ੇਤਰੀਏ ਵਿਆਹ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।  ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੌੜ ਬਾਹਮਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਤੀਵੀਂ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ  ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਾਗਰਿਕ ਨੇ ਵੀ ਸੰਹਾਰਣ ਆਰਤੀ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਜਿਸਦਾ ਹੁਣੇ ਵੀ ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਿਰ  ਵਿੱਚ ਪਾਠ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ
ਸਮੁਦਾਇਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅੰਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਧਰਮ  ਦੇ ਚਕਰੋਂ ਵਲੋਂ ਡੂੰਘੇ ਜੁਡ਼ੇ ਹਨ।  ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹਟਕੇ ਹੁਣ ਜਾੱਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲਗਾ ਹੈ।  ਅਜਿਹੇ ਮੋਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ ਦਵਾਰਾ ਦੇਵੀ -ਦੇਵਤਰਪਣ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਮਾਪਤ ਤੱਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭੀੜ  ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ  ਦੇ ਊਪਰ ਦੇਵੀ -ਦੇਵਤਾ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।  ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕੁੱਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪਾਂਡਵ ਨਾਚ ਵੀ ਇੱਕ ਆਜੋਜਿਤ ਕਲਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਜੀਤੂ ਬਗਡਵਾਲ ਜਾਂ ਸਥਾਨੀਏ ਨਾਇਕ -ਨਾਇਕਾਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਯਾ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਗੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ  ਦੇ ਨਾਲ ੜੋਲ ਅਤੇ ਦਾਮੌਂ ਵੀ ਬਜਤੇ ਹਨ ਜੋ ਦਾਸ   ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਖਾਸ ਜਾਤੀ ਦੁਆਰਾ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੱਡੀ ਬੇਸਬਰੀ ਵਲੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਇਹ 10 ਵਲੋਂ 15 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ,  ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਵਲੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਬਰਜਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਚਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਮੋਹਕ ਗੀਤ ਹੋਲੀ ਗੀਤ ਦਾ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹੈ।  ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਆਜੋਜਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੈ ਅਤੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਗਰਿਕ ਇਸਕਾ ਆਨੰਦ  ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਬੋਲੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਗੜਵਾਲੀ, ਹਿੰਦੀ,  ਕੁਮਾਊਂਨੀ,  ਭੋਟੀਆ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਅਂਗ੍ਰੇਜੀ।
ਵਾਸਤੁਕਲਾ
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਛਤੋਂ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਗਿਲਾਵੋਂ ਵਲੋਂ ਅਤੇ ਛੱਤ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਸਲੇਟ ਦੇ ਟੁਕੜੋਂ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ।  ਮਕਾਮੀ ਚੀੜ ਜਾਂ ਦੇਵਦਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰ ਉਪਲਬਧਤਾ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਲਕੜੀਆਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਧਰਣੋਂ,  ਦਰਵਾਜੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਰੀਆਂ  ਦੇ ਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜੋ ਦੋ-ਮੰਜਿਲੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ।  ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਮਵੇਸ਼ੀਆਂ  ਦੇ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਚਾਰਾ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਸੰਪੰਨ ਘਰਾਂ  ਦੇ ਪਰਵਾਰਾਂ  ਦੀ ਖੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਗਹਨ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਪਰਵੇਸ਼  ਦਵਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉੱਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਇੱਕ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ  ( ਖੋਲੀ ਦਾ ਗਣੇਸ਼ )  ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਬਾਲਕਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੇ ਬਰੇਕੇਟੋਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੜਕ  ਦੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਕੁੱਝ ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਉਦਾਹਰਣ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਗੁਣਾ ਜਿਵੇਂ ਸੰਪੰਨ ਪਰਵਾਰ  ਦੇ ਘਰਾਂ,  ਦਰਵਾਜੀਆਂ,  ਬਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਲਕਨੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਵਿਪਰਿਤ, ਅਜੋਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਘਰ ਆਤਮਾ-ਬਾਝੋਂ ਦਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਮੇਂਟ ਅਤੇ ਕੰਕਰੀਟ  ਦੇ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਪਯੋਗਿਤਾ ਉੱਤੇ ਜਿਆਦਾ ਜੋਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਵਨ  ਦੇ ਸੌਂਦਰਿਆ ਭਾਵ ਉੱਤੇ ਘੱਟ ਧਿਆਨ ਹੈ।
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਵਸਤਰ
ਪੁਰਖ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਊਨੀ ਜੈਕੇਟ ਜਾਂ ਕੋਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੁੜਤਾ-ਪਜਾਮਾ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਟੋਪੀ ਪਾਓਂਦੇ ਹਨ।  ਔਰਤਾਂ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਂਦੀ,  ਅੰਗਰਾ ਜਾਂ ਬਲਾਉਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਗੜਾ ਪਹਿਨਦੀ  ਹੈ ਜੋ ਕੱਪੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਕਮਰ  ਦੇ ਈਦ-ਗਿਰਦ ਬੱਝਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,  ਇਹ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਮਾਂ ਪਿੱਠ ਦੀ ਚੋਟ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਬਚਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸਨੂੰ ਸਿਰ ਢੰਕਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਫਾ ਸਾਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜੇਵਰ ਸੋਣ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਕ  ( ਠੋਡੀ ਤੱਕ ਝੂਲਦਾ,  ਪੁਸ਼ਪਾਕਾਰ ਇੱਕ ਨੱਕ ਦਾ ਪੀਨ ਫੁਲੀ,  ਦੋ ਨਥੁਨੋਂ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨੱਕ ਦੀ ਬਾਲੀ ਹੈ ),  ਗਲਾ ਬੰਦ  ( ਗਲੇ ਦਾ ਹਾਰ ) ,  ਇੱਕ ਹੰਸੁਲੀ  ( ਗਲੇ  ਦੇ ਈਦ-ਗਿਰਦ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਜੇਵਰ )  ਜੋ ਸੰਪੰਨ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਸੋਨਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਧਾਗੁਲਾ ਜੋ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਨਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਹੁਣ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਜੇਵਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,  ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਸਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਸਲਵਾਰ-ਕਮੀਜ ਜਾਂ ਸਾੜ੍ਹੀ ਪਹਿਨਦੀ  ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਪੈਂਟ-ਸ਼ਰਟ ਜਾਂ ਜੀਂਸ,  ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਪਾਓਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ
ਇਸ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਮੁੱਖਤ : ਸੀੜੀਨੁਮਾ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕਣਕ,  ਚਾਵਲ,  ਮੜੁਆ ਅਤੇ ਝਿੰਗੋਰਾ  ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਕੌਨੀ,  ਚੀਨਾ,  ਆਲੂ,  ਚੋਲਾਈ,  ਗੌਥ,  ਉੜਦ ਅਤੇ ਸੋਯਾਬੀਨ ਹਨ।  ਉਂਨ ਅਤੇ ਮਾਸ ਲਈ ਭੇਡਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ,  ਊਨੀ ਕੱਪੜੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਈ- ਬੁਣਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਰੇਲੂ ਉਦਯੋਗ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਮਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਣ ਲਈ ਆਪਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।  ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤ ਭੂਮੀ ਸੀਮਿਤ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਭੂਮੀ ਉਪਜਾਊ ਹਨ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੌਸਮ ਦੀ ਘੱਟ ਮਿਆਦ,  ਨਿਮਨ ਤਾਪਮਾਨ,  ਜਿਆਦਾ ਉਚਾਈ,  ਭੂਮੀ  ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ,  ਮਿੱਟੀ ਕਸ਼ਏ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸਮੱਸਿਆ ਆਦਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਹੈ।  ਉਂਨ ਅਤੇ ਮਾਸ ਲਈ ਗੁੱਝੀ ਗੱਲ ਪਾਲਨਾ,  ਊਨੀ ਕੱਪੜੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਈ,  ਬੁਣਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਰੇਲੂ ਉਦਯੋਗੋਂ ਵਲੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।  ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਤੋਲਚਾ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ,  ਇੱਕ ਰਾਂਚ  ( ਕਰਘਾ )  ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੰਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਹੋਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪੇਸ਼ਾ,  ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਫੜਨਾ ਹੈ।  ਇਹ ਕਾਰਜ ਹੁਣ ਵੀ ਘੁਨਿਆਰ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਹੈ ਜੋ ਬੌਰ,  ਜਾਲ ਜਾਂ ਏਕਵਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਲਈ ਆਟੇ ਦਾ ਚਾਰਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।  ਅੱਜ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨਾਲਯੋਂ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਆਪੂਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹੈ।   ( ਜੇਕਰ ਤੁਸੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੜਕ  ਦੇ ਕੰਡੇ ਕਿਸੇ ਭੋਜਨਾਲਾ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕਰੀ ਖਾਧੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਮਿਲੇਗਾ।  ) ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪੇਂਡੂ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਆਤਮਨਿਰਭਰ ਸੀ। ਸਮੁਦਾਏ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਬੰਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਿਰਵੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਲੈਣਾ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਹਰ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰੂਡਿਆ  ( ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਆਧਾਰਿਤ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਸਨ।  )  ਲੁਹਾਰ,  ਨਾਈ,  ਦਾਸ,  ਪੰਡਤ ਅਤੇ ਧੋਂਸਿਆ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਈਸ਼ਟ ਦੇਵੀ  -ਦੇਵਾਤਾਵਾਂਲਈ ਆਜੋਜਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਕੂ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸਨ।  ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਜੌਂ ਜਾਂ ਚੋਲਾਈ ਦੀ ਰੋਟੀ,  ਕੌਨੀ ਜਾਂ ਝੰਗੋਰਾ ਦਾ ਭਾਤ,  ਚੈਸੁਈ,  ਕੋਡਾ,  ਫਾਨੂ,  ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਖੀਰ ਪਾਯਸ ਅਤੇ ਬਿੱਛੂ ਬੁੱਟੀ ਦਾ ਸਾਗ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ।
ਪਰਿਆਵਰਣ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਪੰਜ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਯਾਗੋਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਹੈ।  ਦੇਵਪ੍ਰਯਾਗ,  ਰੂਦਰਪ੍ਰਯਾਗ,  ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਸ਼ਣੁਪ੍ਰਯਾਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।  ਹੇਠਾਂ ਹਰੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਘਿਰੇ ਇਸ ਛੋਟੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਾਦੂ ਬਖੇਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਨਸਪਤੀਆ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚੀੜ ਦੇ ਪੇੜਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਦ ਹਵਾ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਨਿਮਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਦਰਖਤ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ,  ਅਮਰੂਦ,  ਅਨਾਰ,  ਅਖ਼ਰੋਟ ਅਤੇ ਯੂਕੇਲਿਪਟਸ  ਦੇ ਦਰਖਤ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।  ਪਹਾੜੀ  ਦੇ ਕੰਡੇ ਅੱਧ-ਵਿਕਸਿਤ ਲੇਂਟਾਨਾ ਅਤੇ ਬਿੱਛੂ ਬੁੱਟੀ ਆਦਿ ਹੈ।
ਜੀਵ-ਜੰਤੁ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਈਦ-ਗਿਰਦ ਬਾਘ,  ਭਾਲੂ ਅਤੇ ਗੀਦੜ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਸ਼ਹਰੀਕਰਣ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ ਜੋ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਖਾਣ -ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਉਠਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਚੀੜ  ਦੇ ਜੰਗਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।  ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਮਛਲੀਆਂ – ਮਹਸੀਰ,  ਟਰਾਉਟ,  ਕਾਰਪ – ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਛੋਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖਾ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਇੱਕ ਸੁੱਸਤ,  ਸ਼ਾਂਤ ਵਿਸ਼ਰਾਮਸਥਲ ਹੈ ਜੋ ਛੁੱਟੀ  ਦੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ।  ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਲਾਇਕ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਹੈ ਜਿਨੂੰ ਆਰਾਮ ਵਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਅਲਕਨੰਦਾ  ਦੇ ਸੰਗਮ  ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ,  ਅਲਕਨੰਦਾ ਨਦੀ  ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਡੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।  ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੜਕ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ,  ਨਦੀ  ਦੇ ਪਾਰ  ਦੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ  ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੜਕ  ਦੇ ਕੰਡੇ ਸਥਿਤ ਹੋਟਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨਾਲਯੋਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਪਾਂਧੀ ਅਤੇ ਆਗੰਤੁਕ ਵਿਖਾਈ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੂਕਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ  ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਹਲੂ ਦੀ ਵੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਮੁੱਖ ਸੜਕ ਵਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਰਬਾਧ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਵੇਗਾ।  ਤੁਸੀ ਗੜਵਾਲੀ ਵਾਸਤੁਕਲਾ  ਦੇ ਕੁੱਝ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣ ਨਿਹਾਰ ਸੱਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂ ਤੁਸੀ ਸ਼ਹਿਰ  ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ  ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਸੱਕਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਯਾਗ-ਸੰਗਮ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਦਾ ਸੰਗਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪੁੱਜਣ  ਲਈ ਕੁੱਝ ਕਦਮ   ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।  ਇੱਥੇ ਦਾ ਘਾਟ ਕੰਕਰੀਟ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਗਰ ਪੰਚਾਇਤ ਨੇ ਇਸਦੀ ਬਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿੱਚ-ਵਿੱਚ ਚ ਬੇਂਚ ਲੱਗੀਏ ਹਨ ਤਾਂਕਿ ਤੁਸੀ ਉੱਥੇ ਬੈਠਕੇ ਨਦੀਆਂ  ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਪਰਵਾਹ ਵੇਖ ਸਕਣ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਹੋਕੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਦੁਰਭਾਗਿਅਵਸ਼ ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਯਾਗੋਂ ਦੀ ਗੰਗਾ ਆਰਤੀ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਗੁਜਾਰਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।  ਲੇਕਿਨ ਇਸਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਰੂਚਿਪੂਰਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਕੁੱਝ ਦੂਰ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਰ ਏਡਮੰਡ ਹਿਲੇਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਸਾਗਰ ਵਲੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਭਿਆਨ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਬਦਰੀਨਾਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਸਵਪਨ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਇਸਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਚੰਡਿਕਾ ਮੰਦਿਰ
ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਦਿਰ  ਸਮਰਪਤ ਹੈ,  ਉਹ ਕੋਲ  ਦੇ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਸਹਿਤ ਸੱਤ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਗਰਾਮ ਦੇਵੀ  ਹਨ।  ਗਰਭਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵੈਭਾਵਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਭਗਤੀ ਦਾ ਸ਼ਰੋਤ ਹੈ।  ਪਰਿਸਰ  ਦੇ ਹੋਰ ਮੰਦਿਰ  ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ,  ਭੈਰਵ,  ਹਨੁਮਾਨ,  ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਭੂਮਿਆਲ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਸਤੀ ਸਮੁਦਾਏ  ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਦਾ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਇਹ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹੈ।  ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਰਾਤੇ ਸਮਾਰੋਹ  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਰਤਮਾਨ ਪੁਜਾਰੀ  ਦੇ ਇੱਕ ਪੂਰਵਜ ਨੂੰ ਸਵਪਨ ਆਇਆ ਕਿ ਅਲਕਨੰਦਾ ਦੇਵੀ  ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਹੀ ਹੈ।  ਇਸ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਮਵੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਚਰਾਣ ਗਏ ਕੁੱਝ ਚਰਾਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਢਕੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।  ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਰਤੇ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਛਿਪਾਈ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਬਗਲ ਵਿੱਚ ਅਚੇਤਾਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ।  ਪੁਜਾਰੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਵਪਨ ਸ਼ਰੀਇੰਤਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਣ ਦਾ ਆਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁੱਕਾ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ।  ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਉਪਯੁਕਤ ੜਾਂਚੇ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਦੀ ਦਰਖਤ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।  ਇਹ ਥਾਂ ਲੱਗਭੱਗ 300 ਸਾਲ ਪੁਰਾਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਦਿਰ  ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਇੱਕ ਮਕਾਮੀ ਮੰਦਿਰ  ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਹਰਸ਼ੋੱਲਾਸ ਵਲੋਂ ਨਰਾਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਸੁਆ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,  ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਡੋਲੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪਾਲਜੀ ਮੰਦਿਰ
ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਅਸ਼ਟਧਾਤੁ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਾਲ 1892 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਸਾਲ 1918 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।  ਮੰਦਿਰ   ਦੇ ਅੰਤਮ ਮਹੰਤ ਦੀ ਮੌਤ  ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸਨੂੰ ਬਦਰੀਨਾਥ-ਕੇਦਾਰਨਾਥ ਮੰਦਿਰ  ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਗ੍ਰਹੀਤ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮੰਦਿਰ   ਦੇ ਪੁਨਰੂੱਧਾਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰੀਆ  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।  ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ  ਦੇ ਅੰਤਮ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਕੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨਿਕਟਵਰਤੀ ਖਿੱਚ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁਮਨਾ ਆਨੰਦ  ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਥਕੇਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਸੁੰਦਰ ਮਕਾਮੀ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ,  ਜੋ ਚਮੋਲੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦਸੌਲੀ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ 10 ਕਿਲੋਮਟੀਰ ਦੂਰ। ਇਸ ਛੋਟੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬੈਰਾਸ ਕੁੰਡ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਿੱਥੇ,  ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,  ਕਿ ਰਾਵਣ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।  ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ 10 ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਬਲਵਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।  ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਨਾਮ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਦਸ਼ੋਲੀ ਪਿਆ ਜੋ ਹੁਣ ਦਸੌਲੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਆਰੀ ਪਾਸ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ ਔਲੀ ਜੋਸ਼ੀਮਠ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੱਕ ਦਾ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੈਦਲ ਯਾਤਰਾ  ( ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ-ਘਾਟ-ਰਮਨੀ-ਝਿੰਜੀਪਾਨੀ-ਗਿੱਦੜ ਟੋਲੀ-ਢਕਵਾਨੀ-ਕੁਆਰੀ ਕੋਲ-ਟਾਲੀ-ਔਲੀ )  ਸਾਲ 1905 ਵਿੱਚ ਵਾਇਸਰਾਏ ਜਾਰਜ ਨੇਥਾਨਿਅਲ ਕਰਜਨ  ਦੇ ਕੁਆਰੀ ਕੋਲ  ( 3, 640 ਮੀਟਰ )  ਆਉਣੋਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਈ।  ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਕਰਜਨ ਟਰੇਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਆਪ ਕੁਆਰੀ ਕੋਲ ਦਾ ਮਤਲੱਬ ਹੀ ਪਰਵੇਸ਼  ਦਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ,  ਕਾਮੇਤ,  ਦਰੋਣਾਗਿਰਿ,  ਤਰਿਸ਼ੂਲ,  ਬਰਥੋਲੀ,  ਹਾਥੀ ਘੋੜੀ ਪਹਾੜ,  ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ ਸਿਖਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੌਖਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ  ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਪੈਦਲ ਯਾਤਰਾ  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੁਸੀ ਬੁਰਾਂਸ,  ਬਲੂਤ ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰ  ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਲੋਂ ਗੁਜਰਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀ ਕੁੱਝ ਅਨੋਖਾ ਜੀਵ -ਜੰਤੁਵਾਂਅਤੇ ਵਨਸਪਤੀਯੋਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਪਾਂਦੇ ਹੋ। ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸਰਵੋੱਤਮ ਸਮਾਂ ਅਕਤੂਬਰ-ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੈ।  ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,  ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇਸਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜਿਆਦਾ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਬਰਫ ਜਮੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਫਰਵਰੀ-ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਠੰਡ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਕੀਚੜਮਏ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।
ਰੂਪ ਕੁੰਡ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਟਰੇਕਿੰਗ ਰਸਤਾ ਘਾਟ ( 20 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ )  ਵਲੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ ਕੁੰਡ ਚਮੋਲੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ 5, 029 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।  ਇਸ ਰਹਸਿਅਮਏ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 1942 ਵਿੱਚ 500-600 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਘੋੜੀਆਂ  ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਸਾਲ 2004 ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਿੰਜਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਡੀਏਨਏ ਟੇਸਟ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਾ ਕਿ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਦੋ ਸਮੂਹ ਸਨ– ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕੱਦ  ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੋ ਸੰਭਵਤ :  ਕੁਲੀ ਹੋਗੇਂ ਅਤੇ ਦੂੱਜੇ ਲੰਬੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ।  ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਚਲਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਿੰਜਰਾ 9ਵੀਆਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ  ਦੇ ਹਨ।  ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਸਿਰ  ਦੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਗੇਂਦ ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਓਲੇ ਗਿਰੇ ਜਿਸ ਵਜ੍ਹਾ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ।  ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਰਥੀ ਭੂਸੰਕਲਨ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਰੇ।  ਪਰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਰੂਪ ਕੁੰਡ ਕਿਉਂ ਪਹੁੰਤੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਝੀਲ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵਪਾਰ ਰਸਤਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਰਸਤਾ ਉੱਤੇ।
ਆਵਾਗੌਣ
ਜਾਣ ਲਈ ਵਰਸ਼ਭਰ ਇੱਕ ਅੱਛਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੂਨ  ਦੇ ਅੰਤ ਵਲੋਂ ਸਿਤੰਬਰ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਅੱਛਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ-ਗਿਰਾਵਟ  ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੜਕ ਰੁਕਿਆ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਈ ਰਸਤਾ
ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ 218 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਨਿਕਟਤਮ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆ ਜਾਲੀ ਗਰਾਂਟ ਹੈ।
ਰੇਲ ਰਸਤਾ
190 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨਿਕਟਤਮ ਰੇਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ।
ਸੜਕ ਰਸਤਾ
ਹਰਿਦਬਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਵਲੋਂ ਬਸ ਅਤੇ ਟੈਕਸੀ ਸਹਿਜ ਉਪਲੱਬਧ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਤੰਬਾ ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ
thumb|ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਚਾਦਰਾ thumb|200x200px|ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਤੰਬਾ ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਨੇ ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਤੰਬਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ।
ਤੰਬਾ/ਤਹਿਮਤ
right|thumb|ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਤਹਿਮਤ ਤੰਬਾ ਜਿਸਨੂੰ ਤਹਿਮਤ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਹੈ, ਲੁੰਗੀ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਰਜਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਤੰਬਾ ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਹਾਲੀਆ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਤਹਿਮਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘਟ ਗਈ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਥਾਂ ਪਜਾਮੇ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਤੰਬਾ ਜਾਂ ਲੁੰਗੀ ਪਹਿਨੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਾਜਰਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ (ਖ਼ੈਬਰ ਪਖ਼ਤੁਨਖ਼ਵਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤੰਬਾ ਜਾਂ ਲੁੰਗੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।   ਤਹਿਮਤ ਇੱਕ ਰੰਗ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਬਾਰਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤਹਿਮਤ ਅੱਡੀਆਂ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਛੋਟੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬੱਸ ਗੋਡੇ ਢਕਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ ਪਾਸੇ ਪਲੋਈਆਂ ਨਾਲ ਦੋ ਆਇਤਾਕਾਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਇਸਦਾ ਫਰੰਟ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਵਿੱਚ, ਰਵਾਇਤ ਸੀ ਕਿ ਮਰਦ ਲੋਕ ਬਟਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੁਣੀ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਜੰਜੀਰੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।
ਬਾਪੂ ਰਾਓ
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦਲਿਤ ਸਰੋਕਾਰ
ਦਾਮੀਆ ਫਾਰੂਕ
ਦਾਮੀਆ ਫਰੂਕ ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕਾ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਦਾਮੀਆ ਨੇ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ (2012 ਤੋਂ) ਵਿੱਚ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਹ 3 ਦਸੰਬਰ 1998 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਜਨਮੀ। ਇਸ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਸੀਰੀਅਲਾਂ/ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਠ ਵਰਤੀ ਗਾਇਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਵੇਂ: "ਕਿਸ ਸੇ ਕਹੂੰ" (ਪੀਟੀਵੀ), "ਫਿਰ ਸੇ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਖਦੇ", "ਚਾਂਦ ਜਲਤਾ ਰਹਾ" (ਪੀਟੀਵੀ), "ਦਿਲ ਮੁਹੱਲੇ ਕੀ ਹਵੇਲੀ" (ਜੀਓ), "ਕਨੀਜ਼" (ਏਪਲੱਸ), "ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਜੇ ਤੇਰਾ ਪਤਾ ਚਾਹੀਏ" (ਪੀਟੀਵੀ) ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਫਿਲਮਾਂ "ਇਸ਼ਕ ਪੌਜੀਟਿਵ" ਅਤੇ "ਬਲਾਈਂਡ ਲਵ" (2016) ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਇਆ। ਦਾਮੀਆ ਨੇ ਕੋਕ ਸਟੂਡੀਓ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿਚ ਸੀਜ਼ਨ - 9 ਵਿੱਚ ਪਰੀਸਾ ਫ਼ਾਰੂਖ ਨਾਲ ਵੀ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1998 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੋਕ
ਕਰਣ ਪਰਿਆਗ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਕਰਣ ਪਰਿਆਗ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪਿੰਡਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਕਰਣ ਗੰਗਾ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਸ ਤੀਰਥ ਸੰਗਮ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਣ ਪਰਿਆਗ ਪੈ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਉਮਾ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਕਰਣ ਮੰਦਿਰ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹਨ।
ਇਤਹਾਸ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡਰ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਬਸਿਆ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਧਾਰਮਿਕ ਪੰਜ ਪ੍ਰਯਾਗੋਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਮੂਲਰੂਪ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤਾਰਥ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏਸਾਧੁਵਾਂ, ਮੁਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਲੋਂ ਗੁਜਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਉਂਨਤੀਸ਼ੀਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਭੱਜਿਆ ਵਲੋਂ ਆਕੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਬਸ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਉਪਲੱਬਧ ਸਨ। ਇਸ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਲ 1803 ਦੀ ਬਿਰੇਹੀ ਹੜ੍ਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੋਕ ਲੱਗ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਪਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਵਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸਾਮਾਨਿਇਤਾ ਬਹਾਲ ਹੋਈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪੁਨਰਨਿਰਮਾਣ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਦਰਭ
ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਣ ਉੱਤੇ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਤਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਕੁੰਦੀ ਦੇ ਕੁੱਖ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਭਰਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਜੋਧਾ ਅਤੇ ਦੁਖਾਂਤ ਨਾਇਕ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਲੋਂ ਲੜਿਆ। ਇੱਕ ਕਿੰਬਦੰਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਮੰਦਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਕਰਣਸ਼ਿਲਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦੀ ਨੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਰਣ ਦਾ ਦਾਹ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਣਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਬਨਾਏ ਰੱਖਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਕਹਾਵਤਾਨੁਸਾਰ ਕਰਣ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹਾਂ ਦੇਵੀ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ( ਪਾਰਬਤੀ ) ਵਲੋਂ ਵੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 8ਵੀਆਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਉਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਡਿਮਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੰਕਰੀਸੇਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਦਰੀਨਾਥ ਦੇ ਅਧਿਕ੍ਰਿਤ ਪੁਜਾਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪੇਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਪਰੀਪੱਟੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੁਰਾ-ਘਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਵਲੋਂ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹਨ ; ਨੌਟੀ ਪਿੰਡ ਜਿੱਥੋਂ ਨੰਦ ਰਾਜ ਜਾਟ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਗੜਵਾਲ ਦੇ ਰਾਜਪਰਿਵਾਰੋਂ ਦੇ ਰਾਜਗੁਰੂ ਨੌਟਿਆਲੋਂ ਦਾ ਮੂਲ ਘਰ ਨੌਟੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਪਿੰਡ ਔਖਾ ਨੰਦ ਰਾਜ ਜਾਟ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ 12 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਜੋਜਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਭ ਮੇਲਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹੈ ਜੋ ਗੜਵਾਲ ਅਤੇ ਕੁਮਾਊਂ ਦੀ ਈਸ਼ਟ ਦੇਵੀ ਹਨ। ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਾਰਬਤੀ ਦਾ ਹੋਰ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉੱਤਰਾਂਚਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜੋ ਅਨੁਪਮ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨੰਦਾਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰਾ-ਘਰ – ਹਿਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ – ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਰਾਜ ਜਾਟ ਆਜੋਜਿਤ ਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਨੇਕੋਂ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਐਲਨ ਸ਼ੂਗਰ
ਐਲਨ ਮਾਈਕਲ ਸ਼ੂਗਰ, ਬੇਅਰਨ ਸ਼ੂਗਰ (ਜਨਮ 24 ਮਾਰਚ 1947) (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Alan Michael Sugar, Baron Sugar) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸਮੂਹ, ਮੀਡੀਆ ਸ਼ਖਸੀਅਤ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ।
ਸੰਡੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਰਿਚ ਸੂਚੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੂਗਰ 2015 ਵਿੱਚ ਅਰਬਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। 2016 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ 1.15 ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂ ਕੇ ਵਿੱਚ 95 ਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  2007 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਤ ਨੂੰ ਖਪਤਕਾਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਕੰਪਨੀ ਐਮਸਟ੍ਰੈਡ ਵਿੱਚ ਵੇਚਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ੂਗਰ 1991 ਤੋਂ 2001 ਤੱਕ ਟੋਟਨਹੈਮ ਹੌਟਸਪੋਰਰ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ. ਸ਼ੂਗਰ ਬੀਬੀਸੀ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼ 'ਦ ਅਪਰੈਂਟਿਸ' ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਲ 2005 ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਨਾਮ ਦੀ ਯੂਐਸ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡੌਨਲਡ ਟਰੰਪ ਸਟਾਰ ਸੀ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈਕਨੀ, ਈਸਟ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਨਾਥਾਨ, ਈਸਟ ਐਂਡ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਪੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਦਾਦੀ, ਸਾਰਾਹ ਸ਼ੂਗਰ, ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਗਰ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਕੌਂਸਲ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਰਲੀ ਵਾਲ, ਉਸਨੂੰ "ਮੋਪ ਹੈਡ" ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਉਹ ਨਾਂ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਕਲਪਟਨ, ਹੈਕਨੀ ਵਿੱਚ ਨਾਰਥਵੌਂਡ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰੁਕ ਹਾਊਸ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਨਗੇਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਵਾਧੂ ਪੈਸੇ ਕਮਾਏ। 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਸਟੇਟਿਸਟਿਨੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ ਲਈ ਸੰਖੇਪ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੈਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਜਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਲਈ ਰੇਡੀਓ ਏਰੀਅਲਜ਼ ਵੇਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ £ 50 ਖਰੀਦਿਆ ਅਤੇ £ 8 ਲਈ ਬੀਮਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀਆਂ ਡਾਕ ਸੇਵਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਜੋ ਸਿਰਫ £ 100 ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਸ਼ੂਗਰ ਇੱਕ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਯਹੂਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਮਾਣ ਹੈ। 28 ਅਪਰੈਲ 1968 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੋਰਟਲੈਂਡ ਸਟ੍ਰੀਟ 'ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਐਨ (ਨਾਈ ਸਿਮੋਂਸ) ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੇਟੇ ਹਨ, ਸ਼ਮਊਨ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਇੱਕ ਧੀ, ਲੁਈਜ਼ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪੋਤੇ ਉਹ ਜੋੜੇ ਸਿਗਵੈਲ, ਏਸੇਕਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਐਨ, ਸਾਬਕਾ ਈਸਟ-ਐਂਡਰਜ਼ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਰਿਤਾ ਸਿਮਨਜ਼ ਦੀ ਚਾਚੀ ਹੈ।
ਫਰਵਰੀ 2009 ਵਿਚ, ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੂਗਰ ਨੇ ਦ ਸਨ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਗਾਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਇਲੀ ਦੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਫੌਜੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ "ਹਿੱਟ ਲਿਸਟ" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਧਮਕੀ ਗਲੇਨ ਜੇਨਵੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਸਲੀ ਸੁੰਦਰ ਸੂਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੁਸਲਿਮ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਨੂੰ ਝੂਠੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੈ।
2015 ਵਿਚ, ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਭਗ £ 1.04 ਅਰਬ (US $ 1.58 ਬਿਲੀਅਨ) ਹੈ।
ਆਨਰਜ਼ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰ
"ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ" ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ 2000 ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਆਨਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਉਹ ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਦੋ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟਜ਼, 1988 ਵਿੱਚ ਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ 2005 ਵਿੱਚ ਬਰੁਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੈਰਿਟੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਉਪਕਾਰਵਾਦੀ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੂਵੀ ਕੇਅਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਟ ਓਰਮੋਂਡ ਸਟ੍ਰੀਟ ਹਸਪਤਾਲ, ਅਤੇ 2001 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ 200,000 ਪੌਂਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ 20 ਜੁਲਾਈ 2009 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਬਰੋ ਦੇ ਹੇਕਨੀ ਵਿੱਚ ਕਲਪਟਨ ਦੇ ਬੈਰਨ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 29 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ, ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਉਦਮੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ 5 ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਯੂਕੇ ਸਥਿਤ ਕੰਪਨੀ ਰਿਚਪੌਸਟਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2017 ਵਿੱਚ ਉਹ ਏਸੇਕਸ ਪਾਵਰ 100 ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਏਸੇਕਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਡੋਗਰਾਂਵਾਲਾ
ਡੋਗਰਾਂਵਾਲਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਿੰਡ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
੨੨੧
221 (22 ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ।
ਅਕਤੂਬਰ-ਦਸੰਬਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ
ਆਈਸੀਸੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ
ਆਈਸੀਸੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ, ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਦਾ ਖੇਡ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸਭਾ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭਾ (ਆਈਸੀਸੀ) ਹਰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਇਹਦਾ ਨੰਬਰ ਸਿਰਫ ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 1975 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। 1987 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਕਿਸੇ ਬਦਲਵੇਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2015 ਦਾ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਟੀਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ
ਪਿਛਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਟੀਮ 'ਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ: † ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਨਾ।
੧੯੯੨ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਪਿਹਲੇ, ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰਾ ਦੇ ਕਰਕੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਸੀ।
ਸੂਚਨਾ
ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਫਾਈਨਲ ਦਾ 'ਚ ਮੈਨ ਆਫ ਦਾ ਮੈਚ'
ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ "ਮੈਨ ਆਫ ਦਾ ਮੈਚ" ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕ੍ਰਿਕਟ
ਧਾਤ
ਧਾਤ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਤੱਤ, ਯੋਗਿਕ ਜਾਂ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਸਖ਼ਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਪ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਸੁਚਾਲਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਵਰਤੀ ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚ 91 ਤੋਂ 118 ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤ ਧਾਤਾਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋ ਕੁਝ ਦੋਨੋਂ ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਅਧਾਤਾਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ
ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਦੂਜਾ
ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਦੂਜਾ (1728-1806) ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਲੀ ਗੌਹਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਮੁਗ਼ਲ ਸਮਰਾਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1761 ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਆਲਮਗੀਰ ਦੂਜਾ ਤੋਂ ਰਾਜਗੱਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 14 ਸਤੰਬਰ 1803 ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਹਥਿਆ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕਠਪੁਤਲੀ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। 1805 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁਗ਼ਲ ਸਾਮਰਾਜ
ਸੁਭਦਰਾ ਸੇਨ ਗੁਪਤਾ
ਸੁਭਦਰਾ ਸੇਨ ਗੁਪਤਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Subhadra Sen Gupta; ਜੂਨ 1952 – 3 ਮਈ 2021) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ 2015 ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਜੇਤੂ ਸੀ ਅਤੇ 30 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਮਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਹਾਉਸ ਆਫ਼ ਕਬੂਤਰ, ਨੂੰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਝਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਲਪ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ, ਕਾਮਿਕ ਸਟ੍ਰਿਪਸ ਅਤੇ ਜਾਸੂਸ ਅਤੇ ਭੂਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ।
ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ
ਸੇਨ ਗੁਪਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਵਿਗਿਆਪਨ ਏਜੰਸੀਆਂ ਲਈ ਕਾਪੀਰਾਈਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਲਵਿਦਾ, ਪਾਸ਼ਾ ਬੇਗਮ! ਸਪੂਕੀ ਗੋਸਟ ਸਟੋਰੀਜ਼ ਦੀ ਪਫਿਨ ਬੁੱਕ (ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿੱਥੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਮੁਗਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ), ਬਿਸ਼ਨੂ - ਧੋਬੀ ਗਾਇਕ (ਇੱਕ ਧੋਬੀ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਤਾਨਸੇਨ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੌਰੀਆ ਸਾਹਸੀ (ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਧੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ ਲੱਭਦੀ ਹੈ)। ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਕੁੱਕ ਦੀ ਸੀਕਰੇਟ ਡਾਇਰੀ (ਦੋ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜੋ ਕਿ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਸੋਈਏ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ।, ਡਾਇਰੀ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਕੁੱਕ ਦੀ ਸੀਕਰੇਟ ਡਾਇਰੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਉਸਨੇ TERI, ਕੇਅਰਿੰਗ ਫਾਰ ਨੇਚਰ: ਬਾਪੂ ਐਂਡ ਦਿ ਮਿਸਿੰਗ ਬਲੂ ਪੈਨਸਿਲ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵੀ ਲਿਖੀ। ਉਸਦੀ 2015 ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਏ ਚਿਲਡਰਨਜ਼ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, 10 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖੀ ਗਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਸੀ। 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ (ਰਾਮਚੰਦਰ ਗੁਹਾ, ਬਿਪਨ ਚੰਦਰ, ਗ੍ਰੈਨਵਿਲ ਔਸਟਿਨ ਅਤੇ ਡੇਰੇਕ ਓ'ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ) ਅਤੇ ਮਹਲ: ਮੁਗਲ ਹਰਮ ਵਿੱਚ ਪਾਵਰ ਐਂਡ ਪੇਜੈਂਟਰੀ (ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ) ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਰਮ )। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਏ ਬੈਗਫੁਲ ਆਫ਼ ਹਿਸਟਰੀ, ਦ ਟੀਨੇਜ ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਜੋਧ ਬਾਈ ਅਤੇ ਦ ਟੀਨੇਜ ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਜਹਾਨਰਾ ਲਈ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਸੇਨ ਗੁਪਤਾ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ 3 ਮਈ 2021 ਨੂੰ 68 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ-19 ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ
ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਮਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਹਾਉਸ ਆਫ਼ ਕਬੂਤਰ, ਨੂੰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਫੇਜ਼ਲ ਅਲਕਾਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਝਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ NCERT ਪਾਠ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਭੂਤ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜੋਧ ਬਾਈ ਦੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਡਾਇਰੀ ਅਤੇ ਤੇਨਾਲੀ ਰਾਮਾ ਲਈ ਇੱਕ ਕਲਾਊਨ ਬੋਲੋਨਾ ਚਿਲਡਰਨ ਬੁੱਕ ਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਵ੍ਹਾਈਟ ਰੇਵੇਨਜ਼ ਕੈਟਾਲਾਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2021 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1952
ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ
thumb|ਕੰਬੋਡੀਆ ਦੇ ਮੰਦਰ [[ਅੰਗਕੋਰ ਵਾਟ ਵਿਖੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਦਾ ਚਿੱਤਰ]] ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੌਰਾਣਿਕ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਭਗਵਤ ਪੁਰਾਣ, ਮਹਾਭਾਰਤ,ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਥਾ ਦਾ ਸੰਖਿਪਤ ਸਰੂਪ
ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰਾਚਲ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤਟ ਦੇ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲੇ। ਪਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇਹ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਪਸਤ ਵੇਖਕੇ ਭਗਵਾਨ ਅਚਾਨਕ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰਾਚਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤਟ ਉੱਤੇ ਅੱਪੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਦਾ ਵਚਨ ਦੇਕੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਨੂੰ ਨੇਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਦਰਾਚਲ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਹੋਣ ਲਗਾ ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਦਰਾਚਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਲਗਾ। ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕੂਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਮੰਦਰਾਚਲ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੈਂਤ ਫੇਰ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਵਜੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਰਾ ਵਜੋਂ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉੱਤੇ ਦੂਜੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਬਣਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਕੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਪ ਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਠ ਨੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਉਹ ਗਹਿਣਾ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੇਰ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਨਾਲ ਕਾਮਧੇਨੁ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈ ਜਿਸਨੂੰ ਯੱਗ ਉਪਯੋਗੀ ਘੀ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉੱਚੈ:ਸ਼ਰਵਾ ਘੋੜਾ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਦੈਂਤਰਾਜ ਬਲੀ ਨੇ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ। ਫੇਰ ਐਰਾਵਤ ਨਾਮ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹਾਥੀ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਸਦੇ ਉੱਜਲ ਰੰਗ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚਾਰ ਦੰਦ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਜਿਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਲੈਣਾ ਚਾਹਿਆ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਜਾਚਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈਆਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਣ ਵਾਲੀ ਹੋਈਆਂ। ਫਿਰ ਸ਼ੋਭਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਭਗਵਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਨਿੱਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਚਾਹਿਆ ਪਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੇ ਚਿਰ ਅਭੀਸ਼ਟ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ।
ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਕਰਣ ਉੱਤੇ ਕਮਲਨੈਣੀ ਕੰਨਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਰੁਣੀ ਦੇਵੀ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈ ਜਿਸਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਧਨਵੰਤਰੀ ਭਗਵਾਨ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਏ ਜੋ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂਸ਼ ਅਵਤਾਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਦੈਤ ਧਨਵੰਤਰੀ ਕੋਲੋਂ ਹਠ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲਸ਼ ਖੋਹ ਲੈ ਗਏ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੋਹਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਝਗੜਾ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਰਿਹਾਸ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਕੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮੋਹਣੀ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਾਵ -ਭਾਵ ਨਾਲ ਹੀ ਅਤਿਅੰਤ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾ ਪਿਲਾਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਿਲਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਸ ਚਾਲ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਸਦੇ ਕੰਠ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤਦ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਹੂ ਦੈਤ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤੱਤਕਾਲ ਆਪਣੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਧੜ ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਗ੍ਰਹਿ ਬਣ ਕੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੌਰਾਣਿਕ ਸਾਹਿਤ
ਧੋਖਾਧੜੀ
ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਅਣਉਚਿਤ ਜਾਂ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਧੋਖਾ ਹੈ। ਧੋਖਾਧੜੀ ਸਿਵਲ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਭਾਵ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਧੋਖਾਧੜੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਜਾਂ ਮੁਦਰਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ); ਇਹ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਇੱਕ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ), ਜਾਂ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪੈਸਾ, ਜਾਇਦਾਦ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਕ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਵਲ ਜਾਂ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਸੂਰ ਦਾ ਤੱਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਧੋਖਾਧੜੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਤੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਾਭ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਪਾਸਪੋਰਟ, ਯਾਤਰਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਜਾਂ ਡਰਾਈਵਰ ਲਾਇਸੈਂਸ, ਜਾਂ ਗਿਰਵੀਨਾਮੇ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ, ਜਿਥੇ ਅਪਰਾਧੀ ਝੂਠੇ ਬਿਆਨਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਗਿਰਵੀਨਾਮੇ ਲਈ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਕੁਤਾਹੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ
ਆਮ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਇੱਕ ਟੋਰਟ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਬੂਤ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਟੋਰਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਤੱਤ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਗ਼ਲਤ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੱਥ ਦੇ ਛੁਪਾਉਣਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪੀੜਤ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਨੂੰਨੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾਧੜੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਅਕਸਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਦੇ ਮਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਤੋਂ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਕੇ ਧੋਖਾਧੜੀ ਸਾਬਤ ਕਰੇ।
ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੇ ਉਪਾਅ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਮਝੌਤੇ ਜਾਂ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਮੋੜਨਾ), ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਲਈ ਮੁਦਰਾ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਮੁੜ ਵਸੂਲੀ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਜਾਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਰੂਪੀ ਜ਼ੁਰਮਾਨੇ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਜਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਧੋਖਾਧੜੀ
ਸਰਨਾਣਾ
ਸਰਨਾਣਾ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਜਲੰਧਰ ਪੂਰਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਪੁੰਜ ਸੁਰੱਖਿਅਣ ਦਾ ਨਿਯਮ
ਪੁੰਜ ਸੁਰੱਖਿਅਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪੁੰਜ ਦਾ ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਰਜਨ (ਪੈਦਾ) ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼। ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪੁੰਜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ
ਲੀਨਾ ਮੋਹੰਤੀ
ਲੀਨਾ ਮੋਹੰਤੀ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਸੀਅਤ ਹੈ।ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿਲ੍ਹਾ ਖਾਨ ਯੂਥ ਐਵਾਰਡ, ਮਹਾਂਰੀ ਅਵਾਰਡ, ਸੰਜੁਕਤਾ ਪਾਨੀਗ੍ਰਾਹੀ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਡਾਂਸ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ, ਉੜੀਸਾ, ਭਾਰਤ, ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਲੀਨਾ ਮੋਹੰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ, ਓਡੀਸ਼ਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਬੀਨਾਰਾਇਣ ਮੋਹੰਤੀ ( ਗੁਰੂਦਾਸ ) ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵਰਨ ਮੋਹੰਤੀ, ਇੱਕ ਕਵੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਨਰਮ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਓਡੀਸੀ ਨਾਚ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।।ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਡਾਂਸਰ, ਦੇਬਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਾਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਦੁਰਗਾ ਚਰਨ ਰਣਬੀਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਉਸਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਓਡੀਸੀ ਨ੍ਰਿਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਿਖਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਅਵਾਰਡ
ਲੀਨਾ ਮੋਹੰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹਨ:
ਹਵਾਲੇ
http://www.artindia.net/leena
http://artindia.net/leena/about.html
http://pad.ma/BCW/info
http://www.thestar.com.my/lLive/enterferences/arts/2013/07/23/two-dance-forms-come-together-in-sharanagati/
https://www.nytimes.com/2010/08/21/arts/dance/21fringe.html
https://orissamatters.wordpress.com/tag/leena-mohanty/
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਚ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਐਰਨ ਸਵਾਰਟਜ਼
ਐਰਨ ਸਵਾਰਟਜ਼ (ਅੰਗਰੇਜੀ: Aaron H. Swartz) (8 ਨਵੰਬਰ, 1986 – 11 ਜਨਵਰੀ, 2013) ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਕੰਪਿਉਟਰ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮਰ, ਲੇਖਕ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਐਕਟੇਵਿਸ ਸੀ। ਵੈਬ ਫੀਡ ਫਾਰਮਿਟ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦਾ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਰੇਡਿਟ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਸਾਇਟ ਜਿਸ ਦਾ ਬਾਆਦ ਵਿੱਚ ਇਨਫੋਗਾਮੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੇ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹਿਸ਼ੇਦਾਰ ਸੀ। ਐਰਨ ਸਵਾਰਟਜ਼ 2010 ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ ਯੁਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਾਫਰਾ ਕੇਂਦਰ 'ਚ ਖੋਜੀ ਰਿਹਾ। ਆਪ ਨੇ ਆਨ ਲਾਈਨ ਪਾਈਰੇਸੀ ਰੋਕਣ ਲਈ 'ਆਨ ਲਾਈਨ ਗਰੁੱਪ ਡੀਮਾਡ ਪ੍ਰੋਗੈਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰੂਟਸਟਰਾਈਕਰ ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ ਜੋ ਕਿ ਕੰਪਿਉਟਰ ਐਕਟਿਸਟ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਪਿਊਟਰ
222
222 (22 ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ।
ਅਕਤੂਬਰ-ਦਸੰਬਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਲ
ਰਿਜ਼ਵਾਨ ਬੱਟ
ਰਿਜ਼ਵਾਨ ਬੱਟ ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਨੈਸਕੈਫੇ ਬੇਸਮੈਂਟ  ਨਾਂ ਦੇ ਰਿਆਲਟੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਗਿਟਾਰ ਵਾਦਕ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਕੋਕ ਸਟੂਡੀਓ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ ) ਸੀਜ਼ਨ 9 ਵਿਚ ਸ਼ਾਨੀ ਅਰਸ਼ਦ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਨੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ
ਦੰਦੂਪੁਰ
ਦੰਦੂਪੁਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਅਲਕਨੰਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡਰ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਬਸਿਆ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਧਾਰਮਿਕ ਪੰਜ ਪ੍ਰਯਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਮੂਲ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੀਰਥ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਸਾਧੂਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਆਕੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਬਸ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਸਨ। ਇਸ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਲ 1803 ਦੀ ਬਿਰੇਹੀ ਹੜ੍ਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੋਕ ਲੱਗ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਪਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਵਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸਾਮਾਨਿਇਤਾ ਬਹਾਲ ਹੋਈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪੁਨਰਨਿਰਮਾਣ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੁਬਾਰਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਲ 1803 ਵਿੱਚ ਗੋਰਖੀਆਂ ਨੇ ਗੜਵਾਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਵੀ ਆਮ ਸ਼ੇਸ਼ ਗੜਵਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਤਿਊਰੀ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਰਿਹਾ ਜਿਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਜੋਸ਼ੀਮਠ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਤਿਊਰੀ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪ ਕੁਮਾਊਂ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੁਝ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕਤਿਊਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਟਣ ਵਲੋਂ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਉਦਏ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਬਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੰਵਾਰ ਹੋਏ। ਇਸ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਕਨਕ ਪਾਲ ਨੇ ਚਾਂਦਪੁਰ ਗੜੀ, ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਵਲੋਂ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ, ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਿਸਦੇ 37ਵੇਂ ਵੰਸ਼ਜ ਅਜੈ ਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ੀਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਬਸਾਈ। ਕਨਕ ਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਵੰਸ਼ ਪਾਲ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਕਹਲਾਇਆ ਜੋ ਨਾਮ 16ਵੀਆਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਲ 1803 ਤਕ ਗੜਵਾਲ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗੋਰਖਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਸਾਲ 1814 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ਼ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਸੀਮਾ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੰਗਰੇਜਾਂ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1815 ਵਿੱਚ ਗੜਵਾਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੋਰਖੀਆਂ ਨੂੰ ਗੜਵਾਲ ਵਲੋਂ ਖਦੇੜਕਰ ਇਸਨੂੰ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਿਆ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਭੱਜਿਆ– ਪੂਰਵੀ ਗੜਵਾਲ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਗੜਵਾਲ– ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਰਵੀ ਗੜਵਾਲ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੋਲ ਰੱਖਕੇ ਇਸਨੂੰ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਗੜਵਾਲ ਨਾਮਿਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਲ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੱਕ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਵੀ ਬਰੀਟੀਸ਼ ਗੜਵਾਲ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਭਾਗ ਸੀ।
ਬਰੀਟੀਸ਼ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਰੇਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਗਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਾਲ 1960 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣ ਲਗਾ ਜਦੋਂ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸੜਕਾਂ ਬਣੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਤਹਸੀਲ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵਰਗੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਸਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕਰਣਪ੍ਰਾਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਟਦਵਾਰ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਾਲ 1960 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਚਮੋਲੀ ਜਿਲਾ ਬਣਾ ਤੱਦ ਕਰਣਪ੍ਰਯਾਗ ਉੱਤਰਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦਾ ਇਹ ਭਾਗ ਬਣਾ ਜਦੋਂ ਸਾਲ 2000 ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਰੇਹਾਨਾ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)
ਰੇਹਾਨਾ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦ ਕਵੀਨ ਆਫ ਚਾਰਮ ਅਤੇ ਦ ਡਾਂਸਿੰਗ ਡੈਮਸਲ ਆਫ ਬੰਬੇ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਗਾਈ, ਤੱਦਬੀਰ, ਹਮ ਏਕ ਹੈਂ, ਸ਼ਹਿਨਾਈ, ਸਾਜਨ, ਸਮਰਾਟ ਅਤੇ ਸਰਗਮ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਰੇਹਾਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁਸਰਤ ਜਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੰਬਈ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਰੀਅਰ
thumb| ਸਰਗਮ ਤੋਂ ਰੇਹਾਨਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ। ਕੇਐਲ ਸਹਿਗਲ - ਸੁਰੱਈਆ -ਸਟਾਰਰ ਤਦਬੀਰ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸਿੰਗ ਰੋਲ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਹਮ ਏਕ ਹੈਂ (1946) ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰੇਕ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਵ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ। ਸਾਜਨ (1947) ਵਿੱਚ ਰੇਹਾਨਾ ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਨਾਈ (1947) ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ "ਰਾਤ ਰਾਤ ਸਟਾਰ" ਬਣ ਗਈ। 1948 ਤੋਂ 1951 ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੜਾਅ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਭਿਨੇਤਰੀ (1948) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਅਦੀਬ, ਸੁਨਹਿਰੇ ਦਿਨ (1949) ਅਤੇ ਸਰਗਮ (1949) ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਨਾਲ। 1950), ਦਿਲਰੁਬਾ (1950) ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼ (1950) ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਆਮ ਅਤੇ ਸੂਰਜਮੁਖੀ (1950), ਅਦਾ (1951) ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਖਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਗਾਈ (1951) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮਨਾਥ ਨਾਲ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ ਸਰਗਮ (1950) ਅਤੇ ਸਗਾਈ (1951)।
1952 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਰਾਵਟ ਵੱਲ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਰੰਗੀਲੀ (1952), ਛਮ ਛਮਾ ਛਮ (1952), ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਤੀਂ (1953) ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ (1954) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਡੁੱਬ ਗਈਆਂ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੇਹਾਨਾ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਕੇ ਰਾਹੀ, ਵੇਹਸ਼ੀ, ਅਪਨਾ ਪ੍ਰਯਾ, ਸ਼ਾਲੀਮਾਰ, ਔਲਾਦ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੇ ਤੁਝੇ ਮਨ ਲਿਆ ਵਰਗੀਆਂ ਉਰਦੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1995 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਗਾਰ ਅਵਾਰਡਸ ਲਈ ਜੱਜ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
ਰੇਹਾਨਾ ਨੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਇਕਬਾਲ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮ ਰਾਤ ਕੇ ਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸਾਬਿਰ ਅਹਿਮਦ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2013 ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931
ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼
ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦਾ ਰਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ
ਰਿਸ਼ਵਦੇਵ
ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਜੈਨ ਧਰਮ  ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤੀਰਥੰਕਰ ਹਨ ।  ਤੀਰਥੰਕਰ ਦਾ ਮਤਲੱਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ ।  ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ  ( ਜਨਮ ਮਰਨ  ਦੇ ਚੱਕਰ )  ਵਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੱਕ  ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ,  ਉਹ ਤੀਰਥੰਕਰ ਕਹਾਂਦੇ ਹੈ ।  ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਜੀ  ਨੂੰ ਆਦਿਨਾਥ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।  ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਵਰਤਮਾਨ ਅਵਸਰਪਿਣੀ ਕਾਲ  ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤੀਰਥੰਕਰ ਸਨ ।
ਜੀਵਨ ਚਰਿੱਤਰ
ਜੈਨ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਖੀਰ ਕੁਲਕਰ ਰਾਜਾ ਨਾਭਿਰਾਜ  ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਹੋਏ ।  ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਦਾ ਵਿਆਹ ਯਸ਼ਾਵਤੀ ਦੇਵੀ  ਅਤੇ ਸੁਨੰਦਾ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ।  ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ  ਦੇ ੧੦੦ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਦੋ ਪੁਤਰੀਆਂ ਸੀ ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਤ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸਭਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸਮਰਾਟ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤ ਪਡਾ ।  ਦੂਜੇ ਪੁੱਤ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਪਦ ਵਲੋਂ ਬਿਭੂਸ਼ਿਤ ਸਨ ।  ਇਨ੍ਹਾਂ   ਦੇ ਆਲਾਵਾ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ  ਦੇ ਵ੍ਰਸ਼ਭਸੇਨ,  ਅਨੰਤਵਿਜੈ ,  ਅਨੰਤਵੀਰਿਆ ,  ਅਚਿਉਤ ,  ਵੀਰ ,  ਵਰਵੀਰ ਆਦਿ ੯੯ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਬਰਾੰਹੀ ਅਤੇ ਸੁਂਦਰੀ ਨਾਮਕ ਦੋ ਪੁਤਰੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈ ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਨੇ ਸਰਵਪ੍ਰਥਮ ਯੁੱਗ  ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਰਮਸ਼ :  ਲਿਪਿਵਿਦਿਆ  ( ਅਕਸ਼ਰਵਿਦਿਆ )  ਅਤੇ ਅੰਕਵਿਦਿਆ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ।  ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨੰਦਾ ਸੀ ।  ਭਰਤ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ,  ਬਰਹਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ੯੮ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਮੰਗਲਾ ਸੀ ।  ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਮਰ ੮੪ ਲੱਖ ਪੂਰਵ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ੨੦ ਲੱਖ ਪੂਰਵ ਕੁਮਾਰ  ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਤੀਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ੬੩ ਲੱਖ ਪੂਰਵ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ |
ਕੇਵਲ ਗਿਆਨ
ਜੈਨ ਗਰੰਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਗਭੱਗ ੧੦੦੦ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰਣ  ਦੇ ਬਾਦ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ।  ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਭਗਵਾਨ  ਦੇ ਸਮਵਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿੱਚੇ ਲਿਖੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ  :
੨੨ ਹਜਾਰ ਕੇਵਲੀ
੧੨,੭੦੦ ਮੁਨੀ ਮਨ : ਪਰਿਆਇਗਿਆਨ ਗਿਆਨ ਵਲੋਂ ਸਜਾਇਆ
੯,੦੦੦ ਮੁਨੀ ਅਵਧੀ ਗਿਆਨ ਵਲੋਂ
੪,੭੫੦ ਸ਼ਰੁਤ ਕੇਵਲੀ
੨੦,੬੦੦ ਰਿੱਧਿ ਧਾਰੀ ਮੁਨੀ
੩,੫੦,੦੦੦ ਆਰਿਆਿਕਾ ਮਾਤਾ ਜੀ
੩,੦੦,੦੦੦ ਸ਼ਰਾਵਕ
ਹਿੰਦੁ ਗਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ
ਵੈਦਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ॠਸ਼ਭਦੇਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ 24 ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਤਵਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।  ਭਾਗਵਤ ਵਿੱਚ ਅਰਹੰਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੈਲਿਆ ਵਰਣਨ ਹੈ ।
ਹਿੰਦੂਪੁਰਾਣ ਸ਼ਿਰੀਮਦਭਾਗਵਤ ਦੇ ਪੰਜਵੇ ਸਕੰਧ  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੂੰ  ਦੇ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਿਅਵਰਤ  ਦੇ ਪੁੱਤ ਆਗਨੀਧਰ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਧੁੰਨੀ ( ਜੈਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਭਿਰਾਏ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਉਲਿਖਿਤ ) ਸਨ । ਰਾਜਾ ਧੁੰਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਹੋਏ ਜੋ ਕਿ ਮਹਾਨ ਪਰਤਾਪੀ ਸਮਰਾਟ ਹੋਏ ।  ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਦਾ ਵਿਆਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਜੈੰਤੀ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ।  ਇਸਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ   ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਤ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸਭਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ,  ਇਲਾਵਰਤ , ਬਰਹਮਾਵਰਤ ,  ਮਲਾ ,  ਕੇਤੁ ,  ਭਦਰਸੇਨ ,  ਇੰਦਰਸਪ੍ਰਕ ,  ਵਿਦਰਭ ਅਤੇ ਕੀਕਟ ਇਹ ਨੌਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਾਕੀ ਨੱਥੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸਨ ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕਵੀ , ਹਰਿ ,  ਅੰਤਰਿਕਸ਼ , ਪ੍ਰਬੁੱਧ , ਪਿੱਪਲਾਇਨ , ਆਵਿਰਹੋਤਰ ,  ਦਰੁਮਿਲ ,ਚਮਸ ਅਤੇ ਕਰਭਾਜਨ ਸਨ ।
ਪ੍ਰਤੀਮਾ
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ੮੪ ਫੁੱਟ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਬੜਵਾਨੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਾਵਨਗਜਾ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ । ਮਾਂਗੀਤੁੰਗੀ ( ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ  ) ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਦੀ 108 ਫੁੱਟ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਹੈ । ਅਤੇ ਉਦੈਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਦਿਰ  ਤੀਰਥ ਖੇਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਭਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੋਹਰ ਸੁੰਦਰ ਮਨੋਗਿਅ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸੇ ਜੈਨ ਦੇ ਨਾਲ ਭੀਲ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ ।
ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੈਨ ਧਰਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੀਰਥੰਕਰ